Σάββατο, 4 Απριλίου, 2026
16.2 C
Athens

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. ΣΤΙΣ 2-4-2026 ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ Γ.Α.Δ.Α.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΑΘΗΝΑ – ΠΕΜΠΤΗ 2α ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026

ΩΡΑ  09.30   ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ   ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ  ΜΕΛΩΝ  Δ.Σ. & ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΕΝΑΡΞΗ

ΠΡΩΤΟ   ΜΕΡΟΣ – ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΩΡΑ  09.45   ΕΝΑΡΞΗ  ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

Ημερήσια διάταξη.

  • Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2025.
  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2025.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2025.
  • Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2026.
  • Λοιπά θέματα ενδιαφέροντος.

 10.35  – 10. 55   ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΚΑΦΕΣ

 ΔΕΥΤΕΡΟ   ΜΕΡΟΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

 ΩΡΑ  11.00  Υποδοχή Μελών και Αναγγελία κ.κ. Προσκεκλημένων και Ομιλητών

ΩΡΑ  11.00  Ομιλία κ. Προέδρου Συνδέσμου

ΩΡΑ  11.05  Χαιρετισμοί Προσκεκλημένων (Ηγεσίας ΕΛ.ΑΣ. & κας  Προέδρου  Δ.Σ. ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.)

ΩΡΑ  11.15  Παρέμβαση / Αναφορά  Μέλους Δ.Σ.  κ. Ιωάννη Καραπατάκη (Ιστορικά Κειμήλια)

ΩΡΑ  11.25  Αναφορά κ. Πρόεδρου  ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ. Ιωάννη Σακελλαρίου (Ιδιωτ. Ασφάλιση)

ΩΡΑ  11.35  Παρέμβαση / Χαιρετισμός κ.  Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α.  Υπ/γου ε.α  Δημητρίου Μπέττα

ΩΡΑ  11.45  Ομιλία κ.  Προέδρου  Δ.Σ.  Μ.Τ.Σ. Αντ/γου ε.α. Αθανασίου  Δημητριάδη

ΩΡΑ  12.00  – 13.10  Ανάπτυξη ενημερωτικής θεματολογίας

  • Ομιλία κ. Γεράσιμου Καραμπελιά, Καθηγητού Παντείου Πανεπιστημίου, Προέδρου ΠΟ.Κ.Ε.Α.

«Ποιοι είναι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ; Ισλάμ, Τουρκία, Μειονότητες».

  • Ομιλία κ. Χρήστου Οικονομάκη, Δικηγόρου παρ. Αρείω Πάγω.

      «Το κράτος δικαίου και η απονομή της δικαιοσύνης σε Ελλάδα και Ευρώπη σήμερα».

ΩΡΑ 13.15   ΠΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΓΕΥΜΑΤΟΣ ΟΣΩΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ Γ.Α.Δ.Α.    

Α Ν Α Λ Υ Τ Ι Κ Α

Οι αντίστοιχες με το πρόγραμμα Θεματικές Ενότητες

των κ.κ. Προσκεκλημένων & Ομιλητών.

κ. Εκπροσώπου Επικοινωνίας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α., Μέλους Δ.Σ. Ιωάννη Καραπατάκη

«Η προσπάθεια του Συνδέσμου για συγκέντρωση αντιγράφων ιστορικών κειμηλίων μετά από σχετική Απόφαση του Δ.Σ. την 11/12/2025, προάγγελος της καθιέρωσης του έτους 2026 από την Ομοσπονδία ως ¨Έτος Έρευνας, Καταγραφής και Διατήρησης της Ιστορικής Μνήμης και των Μνημείων Πεσόντων των Σωμάτων Ασφαλείας¨».

 κ. Προέδρου ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.  Ιωάννη Σακελλαρίου

«Μνημόνιο Συνεργασίας με Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. – Συμπληρωματική Ιδιωτική Νοσοκομειακή Ασφάλιση».

 κ. Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α. Υπ/γου ε.α.  Δημητρίου Μπέττα

«Το Επικαιροποιημένο διεκδικητικό πλαίσιο της Ομοσπονδίας».

 κ. Προέδρου Μ.Τ.Σ. Αντ/γου ε.α. Αθανασίου  Δημητριάδη

«Η βιωσιμότητα και οι στόχοι του Μ.Τ.Σ καθώς και οι τυχόν συνέπειες ενοποίησης του συνόλου των Μετοχικών Ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας».

 

κ. Γεράσιμου Καραμπελιά, Καθηγητού Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, Προέδρου ΠΟ.Κ.Ε.Α.

«Ποιοι είναι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ; Ισλάμ, Τουρκία, Μειονότητες».

κ. Χρήστου Οικονομάκη, Δικηγόρου παρ΄  Αρείω Πάγω, Δικηγ. Γραφείο Κοινωνικού Εταίρου Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

«Το κράτος δικαίου και η απονομή της δικαιοσύνης σε Ελλάδα και Ευρώπη σήμερα».

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ο Γεν. Γραμματέας

  Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Π. Γιαννούλης

  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς
Αστυν.  Α΄ ε.α.  

Αντ/γος ε.α.

 

Συμμετοχή του Συνδέσμου μας στην πανελλήνια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των συνταξιουχικών οργανώσεων

Ο Σύνδεσμος μας συμμετέχει στην πανελλήνια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των συνταξιουχικών οργανώσεων του Δημοσίου και του Ιδιωτικού Τομέα, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026 και ώρα 12:00, στην Πλατεία Συντάγματος και στην πορεία προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Συμμετέχουμε αγωνιστικά, ενισχύοντας τη συλλογική φωνή των συνταξιούχων και διεκδικώντας ουσιαστικές λύσεις στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Η ακρίβεια, η συνεχής υποβάθμιση του εισοδήματος, οι αυξημένες ανάγκες υγείας και περίθαλψης, καθώς και η διαχρονική συσσώρευση αδικιών σε βάρος των συνταξιούχων, δεν αφήνουν περιθώρια αδιαφορίας και αναμονής.

Η παρουσία όλων μας αποτελεί πράξη ευθύνης, ενότητας και διεκδίκησης.
Μόνο με μαζική συμμετοχή, κοινό βηματισμό και σταθερό αγώνα μπορούμε να απαιτήσουμε σεβασμό, δικαιοσύνη και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλους τους συνταξιούχους.

Καλούμε τα μέλη μας και όλους τους συναδέλφους να δώσουν δυναμικό «παρών».

Σημείο συνάντησης ώρα 11:45 στη γωνία Β. Γεωργίου Α΄ & Λ. Βασ. Αμαλίας (Ξενοδοχείο. Μ. Βρετάνια).

ΑΣΠΙΔΑ ΣΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΑ

ΑΣΠΙΔΑ ΣΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΑΝΕΥΡΥΣΜΑΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

“Η τακτική λήψη ασπιρίνης λειτουργεί προληπτικά για τη διαταραχή των αρτηριών και εμποδίζει τη ρήξη τους”.

Με τον όρο ανεύρυσμα εννοούμε τη διεύρυνση διόγκωση ή διάταση τμήματος ενός αιμοφόρου αγγείου (συνήθως αρτηρίας) εξαιτίας οργανικής πάθησης ή κάκωσης των τοιχωμάτων του. Συγκεκριμένα, η εστιακή διεύρυνση της διαμέτρου άνω του 50% της φυσιολογικής. Ανευρύσματα μπορεί να παρουσιαστούν σε οποιοδήποτε αιμοφόρο αγγείο, συμπεριλαμβανομένου του κύκλου του Willis στον εγκέφαλο, στη θωράκιση κοιλιακή αορτή, ακόμη και μέσα στην καρδιά. Όσο αυξάνει το μέγεθος του ανευρύσματος τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος ρήξης αυτού. Η ρήξη ενός ανευρύσματος μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία και μετέπειτα σε καταπληξία, που οδηγεί σε θάνατο. Τα ανευρύσματα σχηματίζονται συνήθως λόγω εξασθένησης των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας κληρονομικής πάθησης ή επίκτητης ασθένειας. Τα ανευρύσματα μπορεί επίσης να αποτελέσουν σημείο σχηματισμού θρόμβων ή και εμβολής.

Προστατευτική δράση κατά του ανευρύσματος μέσα στο κρανίο φαίνεται πως έχει η ασπιρίνη, ενώ οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ίσως μειώνει επίσης τον κίνδυνο ρήξης του υπάρχοντος ανευρύσματος. Αυτό είναι το ελπιδοφόρο συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, που δείχνει ότι η ασπιρίνη μπορεί να δράσει προληπτικά σε περίπτωση εγκεφαλικού ανευρύσματος. Οι ερευνητές που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροχειρουργικής “ioumal of Neurosourgery”, μελέτησαν 146 ασθενείς με πολλαπλά ενδοκρανικά ανευρύσματα διαμέτρου έως 5 χιλιοστών για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Διαπιστώθηκε μια συσχέτιση ανάμεσα στη τακτική λήψη ασπιρίνης και στην μικρότερη ανάπτυξη των ανευρυσμάτων, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως κανείς ασθενής δεν υπέστη ρήξη ανευρύσματος σε αυτό το χρονικό διάστημα. Η μεγέθυνση του ανευρύσματος είναι σημαντική, επειδή αυξάνει τον κίνδυνο ρήξης, που μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία, ακόμη και στο θάνατο.

Τα ενδοκαρδιακά ανευρύσματα είναι μια αγγειακή διαταραχή, κατά την οποία εξασθενούν τα τοιχώματα των αρτηριών στον εγκέφαλο και δημιουργούνται εξογκώματα προς τα έξω. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκεφαλικά ανευρύσματα, συνήθως περισσότερα από ένα, αλλά τα πιο πολλά είναι μικρά και είναι απίθανο να υποστούν κάποια στιγμή ρήξη. Συνήθως γίνονται αντιληπτά σε απεικονιστικές εξετάσεις για άλλους λόγους.

Ανευρύσματα μεγαλύτερα των 7 χιλιοστών εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ρήξη. Από την άλλη μερικές φορές τα μικρά ανευρύσματα μεγαλώνουν αυξάνοντας επίσης τον κίνδυνο ρήξης. Μέχρι σήμερα σύμφωνα με τους ερευνητές δεν υπάρχει κάποια θεραπεία που να “φρενάρει” την ανάπτυξη των ανευρυσμάτων και να μειώνει τον μελλοντικό κίνδυνο ρήξης τους. Η νέα μελέτη δείχνει ότι η ασπιρίνη μπορεί να βοηθήσει σε αυτό λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της, ακόμη και σε άτομα με πολλαπλά μικρά ανευρύσματα.

“Η μελέτη αφήνει πολλές υποσχέσεις, καθώς πρώτη φορά δείχνει την πιθανή θεραπευτική δράση της ασπιρίνης στη μείωση της ανάπτυξης των ανευρυσμάτων. Αν αυτό αποδειχθεί και από μια μεγαλύτερη μελέτη, τότε θα πρόκειται για την πρώτη φτηνή και αποτελεσματική μη συνταγογραφούμενη θεραπεία που μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη ενός ανευρύσματος και να αποτρέψει τη ρήξη του, “δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ντέιβιντ Χάσαν.

Η ισορροπημένη διατροφή κάνει καλό και στη γη. Μέσω της υγιεινής διατροφής, μπορούμε να διατηρήσουμε υγιή και τον πλανήτη μας, καθώς τα φαγητά που κάνουν καλό στην υγεία έχουν και μικρότερο περιβαλλοντικό “αποτύπωμα”, σύμφωνα με νέα βρετανoαμερικανική επιστημονική μελέτη, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της έως σήμερα. Αντίθετα, η ανθυγιεινή για τους ανθρώπους διατροφή επιβαρύνει περιβαλλοντικά και τον πλανήτη.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίου της Οξφόρδης και της Μινεσότα, με επικεφαλής τον καθηγητή Μάικλ Κλάρκ που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ [ΡΝΑS], μελέτησαν 15 ομάδες τροφών και συνέκριναν την επίπτωσή τους στην υγεία και το περιβάλλον. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σχεδόν όλες οι τροφές που σχετίζονται με καλύτερη υγεία (πλήρη δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ξηροί καρποί, λάδι, κ.λ.π. έχουν τις μικρότερες συνέπειες για το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή και τους φυσικούς πόρους, όπως το νερό. Από την άλλη, τροφές που έχουν συσχεδιαστεί με τον μεγαλύτερο κίνδυνο, για διάφορες παθήσεις (ιδίως το ανεπεξέργαστο αλλά και το επεξεργασμένο κόκκινο κρέας), έχουν παράλληλα τις χειρότερες επιπτώσεις στη γη και επιφέρουν την μεγαλύτερη επιβάρυνση και ρύπανση.

Δύο βασικές εξαιρέσεις είναι τα ψάρια, που είναι υγιεινή μεν τροφή, αλλά η αλυσίδα της αλιείας, επεξεργασίας και κατανάλωσης τους έχει μεσαίου επιπέδου περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τα αναψυκτικά, που ενέχουν κινδύνους για την υγεία, αλλά το περιβαλλοντικό αποτύπωμά τους είναι μικρό.

Πηγή : Εφημερίδα Δημοκρατία, Τα καλά νέα για την υγεία. CHECK UP. ( 5/12/2019 σελ.23).

 Ημ/νία γραφής : 20/5/2025

 Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ-ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Βρέθηκα στο Γραφείο ενός φίλου καρδιοχειρουργού μεγάλου Νοσοκομείου των Αθηνών, ξακουστού για τις εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς που έκανε. Με δέχτηκε με πολλή εγκαρδιότητα και είχαμε μια πολύ ευχάριστη συζήτηση, διανθισμένη όπως συνήθιζε πάντα, με αρκετό χιούμορ.

Απέφευγε όμως επιμελώς να μου πει πως κατόρθωνε να βοηθεί τόσους ασθενείς να επιστρέφουν υγιείς στα σπίτια τους. Είχα βέβαια ακούσει ότι στο χειρουργείο, όταν έφθανε η ώρα να πάρει στα χέρια του το χειρουργικό νυστέρι, πριν αρχίσει την εγχείρηση, πήγαινε πίσω από ένα μικρό “παραβάν”, όπου είχε τα εικονίσματα του Χριστού και της Παναγίας, έκανε τον σταυρό του, ψιθύριζε λίγα λόγια προσευχής, και επέστρεφε για να αρχίσει το έργο του.

Όπως αποκάλυψε σ’ ένα γνωστό μου πρόσωπο, κάποια φορά η εγχείρηση διήρκεσε σχεδόν όλη την ημέρα. Ήταν τόσο κατάκοπος ψυχικά και σωματικά, που ειδοποίησε την σύζυγό του, να έλθει αυτή να οδηγήσει το αυτοκίνητό του μέχρι το σπίτι τους. Τελικά και αυτός ο ασθενής επέζησε, χάρη στο μυστικό ιαματικό φάρμακο της προσευχής του.

Την ώρα που κουβεντιάζαμε, τα μάτια μου έπεσαν στο τοίχο που ήταν απέναντι από το Γραφείο του. Ήταν αναρτημένα εκεί κάδρα με πτυχία, με πολλές διακρίσεις, καθώς και ένας πίνακας με διάφορες ανακοινώσεις. Εκείνο όμως που μου τράβηξε την προσοχή μου ήταν μια λευκή κόλλα στο μέσο περίπου του πίνακα, που είχε κάτι γραμμένο με μαρκαδόρο.

Διάβασα : “σ’ ευχαριστώ που έκανες καλά τον παππού μου και γύρισε στο σπίτι γερός”!

Προσπάθησα να πληροφορηθώ ποιος το έγραψε αυτό. Σ’ ένα χωριό λοιπόν της επαρχιακής πόλεως ο Παναγιώτης, μαθητής της τρίτης Δημοτικού, άκουσε μια ημέρα ότι ο παππούς του είχε πρόβλημα με την υγεία του. Οι γονείς του, ο παππούς και η γιαγιά συζητούσαν συνεχώς, ώσπου κατέληξαν να πάει ο παππούς στην Αθήνα, στο μεγάλο Νοσοκομείο, με τον φημισμένο καρδιοχειρουργό φίλο μου. Ο Παναγιώτης αγκάλιασε σφιχτά τον παππού του, πριν φύγει, και του υποσχέθηκε ότι θα προσεύχεται συνεχώς να τον κάνουν καλά, ο Χριστός και η Παναγία.

Την ημέρα της εγχείρησης ο Παναγιώτης έκανε πολύ προσευχή μπροστά στο εικονοστάσι του σπιτιού τους , όπου η μητέρα του είχε ανάψει το καντηλάκι.

Όλα πήγαιναν καλά. Ύστερα από μερικές ημέρες, πράγματι ο παππούς επέστρεψε στο σπίτι γερός και τους βεβαίωσε ότι ο καλός καρδιοχειρουργός με την επέμβαση τον βοήθησε να αισθάνεται καλά. Άκουσε τότε τους δικούς του να συζητούν πως να ευχαριστήσουν τον εξαίρετο γιατρό, που χρήματα δεν δεχόταν.

Ο Παναγιώτης αφού το σκέφτηκε, βρήκε και αυτός τον δικό του τρόπο. Πήρε μια άσπρη κόλα λίγο μεγάλη, κράτησε τον μαρκαδόρο και άρχισε να γράφει: “κ.Χ., σ’ ευχαριστώ που έκανες καλά τον παππού μου και επέστρεψε γερός στο σπίτι μας!.”

Ζήτησε να δώσουν οπωσδήποτε το σημείωμα του στον γιατρό.

Τόσο συγκινήθηκε ο καλός μου φίλος, που σε λίγο η κόλα με την ευχαριστία του μικρού Παναγιώτη δέσποζε στον πίνακα των ανακοινώσεων του γιατρού.

Τώρα πλέον ο εξαίρετος καρδιοχειρουργός έχει αποσυρθεί από το Νοσοκομείο. Ωστόσο πήρε μαζί του και το γεμάτο ευγνωμοσύνη σημείωμα του μικρού παιδιού. Θέλει, όπως μου εκμυστηρεύτηκε να το έχει στο σπίτι, για να του θυμίζει το χρέος να ευχαριστεί και αυτός συνεχώς τον Θεό ,για τις τόσες ευλογίες που του χάρισε κατά τη διάρκεια της Ιατρικής του θητείας.

Αλλά και για ένα δεύτερο λόγο, για να βλέπουν τα παιδιά και τα εγγόνια του, οι συγγενείς του και να εμπνέονται από τις ευχαριστίες αυτού του μικρού παιδιού προς το γιατρό, που έκανε καλά τον παππού του.

“Ο παππούς και το εγγονάκι του” : Συγγραφέας Λέων Τολστόι – “Διήγημα”

Είναι ένα διήγημα που αναφέρεται, στη συμβίωση των γερόντων γονέων με την οικογένεια του παιδιού τους και η συμπεριφορά της νεότερης γενιάς απέναντι σ’ αυτούς.

Συγκεκριμένα παρουσιάζεται η αδυναμία του παππού και η άσχημη συμπεριφορά των παιδιών του προς αυτόν. Αυτά ζουν μαζί του στο ίδιο σπίτι και σιγά – σιγά τον παραμερίζουν, ώσπου συνειδητοποιούν, ότι και το παιδί τους θα τους φερθεί με τον ίδιο τρόπο, όταν γεράσουν.

Ο γιος και η νύφη συμπεριφέρονται με σκληρότητα και απαξιωτικό τρόπο. Όχι μόνο δεν δείχνουν κατανόηση για τα προβλήματα του παππού και δεν τον βοηθούν, αλλά τον θέτουν στο περιθώριο, τον απομονώνουν και τον επιτηρούν για τη ζημιά που έκανε. Η νύφη φτάνει στο σημείο να του πει ότι θα του δίνει φαγητό στην ξύλινη γαβάθα. Πρόκειται για σκληρή υποτιμητική και ταπεινωτική στάση.

Ο συγγραφέας θέλει να καταδείξει πόσο σκληροί γίνονται συχνά οι νέοι άνθρωποι απέναντι στους γέροντες γονείς τους. Ξεχνώντας όσα τους προσέφεραν οι γονείς τους, οδηγούν στο περιθώριο τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας. Από την άλλη τα παιδιά έχουν την τάση να μιμούνται τους μεγάλους και γι αυτό το πιο σημαντικό μέσο διαπαιδαγώγησης θεωρείτε το παράδειγμα που πρέπει να δίνουν οι μεγάλοι με τη συμπεριφορά τους, ώστε να τους μιμηθούν τα παιδιά.

Ο Μίσα, ο γιος του ζευγαριού και εγγονός έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο διήγημα. Λέγοντας στους γονείς του ότι κατασκευάζει μια ξύλινη γαβάθα για να τους ταΐζει όταν γεράσουν, υπήρξε η αιτία αλλαγής της στάσης των γονέων απέναντι στο παππού. Άρχισαν να του φέρονται με αγάπη και στοργή, έτρωγαν μαζί του και του συμπεριφέρονταν όπως έπρεπε.

Δίδαγμα.

Όποια συμπεριφορά δείχνει κανείς προς τους γέροντες γονείς του, την ίδια θα έχει πιθανότατα και ο ίδιος από τα παιδιά του. Πρέπει δηλαδή να συμπεριφερόμαστε, με αγάπη φροντίδα, και κατανόηση στους ηλικιωμένους, γιατί αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, έχουν πολλές ανάγκες και μας χρειάζονται. Έτσι μπορούμε και εμείς να προσδοκούμε ανάλογη συμπεριφορά από τα παιδιά μας, όταν φθάσουμε σε μια προχωρημένη ηλικία.

Πηγή : Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “: Ο “Σωτήρ”.

 Ημ/νία γραφής : 17/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 525 π.Χ., εξηγεί κατά την εποχή των ελληνοχριστιανικών πολέμων, δηλαδή τότε που η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν στη δόξα της. Πολέμησε σαν απλός πολίτης εναντίων των Περσών. Έζησε όμως στην Αθήνα, άμεσα συνδεδεμένος με την πολιτική ζωή του  “κλεινού άστεως”. Είναι ο άνθρωπος των Μηδικών πολέμων οι οποίοι και τον επηρέασαν καθοριστικά.

Ήταν γόνος του ευγενούς γαιοκτήμονα Ευφορίωνα του γένους των Κουρητών, ενώ παρουσιάστηκε νωρίς στους δραματικούς αγώνες, κατά την 70η Ολυμπιάδα. (499/466 π.Χ.), όταν διαγωνίστηκε εναντίων δραματικών ποιητών Πρατίνου και του Χοιρίλου. Κατά τον Αριστοτέλη, ο Αισχύλος ήταν αυτός που δημιούργησε τη μορφή της τραγωδίας. Ήταν άνθρωπος βαθιά θρησκευόμενος και έδωσε στα έργα του ένα τελετουργικό χαρακτήρα, παρουσιάζοντας τους ήρωες, ως υποκείμενα μιας συμπαντικής νομοτέλειας που καθορίζει την πορεία τους.

Είχε και δύο αδέλφια που πολέμησαν στη μάχη του Μαραθώνα, τον Αρμενία και τον Κυναίγυρο.

Ο τελευταίος μάλιστα πέθανε στον Μαραθώνα στη προσπάθειά του να κρατήσει με τα χέρια του,

καθώς ήταν χειροδύναμος και πιθανότατα παλαιστής, ένα πλοίο των Περσών, πριν βγει ανοιχτά.

Αυτή η συμμετοχή του απηχεί στον θεατρικό και ποιητικό στίβο αυτή ακριβώς την ιστορική στιγμή της Πόλεως, την ερμηνεύει ιδεολογικά, πολιτικά και ερμηνεύεται από αυτήν.

Στο έργο του συμπυκνώνεται η έννοια του δικαίου, καθώς και η συνείδηση του ποιητή ως μαχόμενου πολίτη. Σύμφωνα με τον Τζ. Τόμσον ο Αισχύλος είναι οπαδός του Πυθαγόρα και τα δράματά του είναι γεμάτα Πυθαγόρειες ιδέες. Ο ίδιος θεωρούσε ως το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του, τη συμμετοχή του στη μάχη του Μαραθώνα, στη Ναυμαχία του Αρτεμισίου και στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Όλα τα προηγούμενα πρέπει να εξετάζονται μαζί με την πιθανή συμμετοχή του, στα Ελευσίνια Μυστήρια, στη λατρεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης.

Στην ακμή της ζωής του ταξίδεψε στην Σικελία, στην αυλή του τυράννου Ιέρωνα, ενός ισχυρού άρχοντα που καλούσε μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του στις Συρακούσες.

Ταξίδεψε και δεύτερη φορά στη Σικελία πιθανώς εξ αιτίας της διαφωνίας του με το αθηναϊκό κοινό – όπως παρουσιάζεται σε ένα χωρίο στους βάτραχους του Αριστοφάνη.

Πέθανε στη Γέλα Ιταλίας το 456 / 455 π.Χ. Ο Κλαύδιος Αιλιανός συγγραφέας του 2ου αιώνα μ.Χ., στο βιβλίο του Περί ζώων ιδιότητος αναφέρει ότι σκοτώθηκε όταν έπεσε στο κεφάλι του μια χελώνα, την οποία είχε ρίξει από ψηλά ένας αετός, προκειμένου να σπάσει το καβούκι της και μετά να τη φάει, θεωρώντας ότι το άτυχο κεφάλι του Αισχύλου ήταν πέτρα. Οι Αθηναίοι εξασφάλισαν την υστεροφημία του μεγάλου δραματικού ποιητή, ψηφίζοντας νόμο, σύμφωνα με τον οποίον επιτρεπόταν όποιος ήθελε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό με έργα του. Οι δύο γιοι του, Ευαίων και Εφορίων έγραψαν επίσης τραγωδίες, όπως και ο Φιλοκλής, γιος της αδελφής του. Ο Εφορίων φαίνεται νίκησε και τον Πατέρα του και τον Σοφοκλή στους δραματικούς αγώνες.

Είναι γνωστοί 79 τίτλοι έργων του, από τα οποία σώζονται σήμερα επτά ολόκληρα και 400 αποσπάσματα και σπαράγματα από τα υπόλοιπα. Το πρώιμο έργο του δεν έχει διασωθεί. Η χρονολόγηση των τραγωδιών γενικά, δεν είναι βέβαιη.

Χαρακτηριστικά της ποιητικής του τέχνης.

Εμπνευσμένη από την επική πνοή του Ομήρου, η Αισχύλεια τραγωδία, σύγχρονη των νικηφόρων αγώνων της Αθήνας εναντίων των βαρβάρων, αντανακλά το θρησκευτικό και πατριωτικό πνεύμα της εποχής αυτής.

Ο μαχητής του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας, μύστης ενδεχομένως της ελευσινιακής λατρείας αποτύπωσε έντονα στο έργο του την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, προσδίδοντας συνάμα σ’ αυτό θρησκευτική πολιτική, αλλά και φιλοσοφική χροιά.

Εκφράζει τα ιδανικά της, της εποχής των νικών του Ελληνισμού, έχει βαθειά θρησκευτική πίστη στην ανεξερεύνητη θεία δικαιοσύνη, προσήλωση στην ελευθερία, τη δημοκρατία και τη νομιμότητα και πλάθει τους ήρωες τους μεγάλους και στην ακμή και στην πτώση τους.

Ο Αισχύλος προσπαθεί να διαπαιδαγωγήσει τους συμπολίτες του και να τους κάνει τίμιους και γενναίους, έτσι που να είναι έτοιμοι να δώσουν τη ζωή τους για την πατρίδα.

Στην τραγωδία “Πέρσες”, ο ποιητής υμνεί την δύναμη και υπεροχή του Δημοκρατικού Καθεστώτος και πως τούτο υπερέχει κατά πολύ του μοναρχικού δεσποτισμού.

Στον τάφο του στήθηκε επίγραμμα που έγραφε :

Αισχύλου Ευφορία

Αθήναιον τότε κεύθει

μνήμα καταφθίμενον

πυροφόρειο Γέλας.

άλκην δ’ ευδόκιμον

Μαραθώνιος άλσος αν είποι

και βαθυχαιτή εις Μήδος

Επιστάμενος.

Στα νεώτερα ελληνικά :

Τον γιο μου Ευφορίωνα

Τον Αθηναίο Αισχύλο

κρύβει νεκρόν το μνήμα

αυτό της Γέλας με τα στάρια.

την αξίαν νιότη του θα ειπεί

του Μαραθώνα το άλσος

κι ο μήδος ο ακούρευτος

όπου καλά την ξέρει.

Πηγή : – Βικιπαίδεια

Ημ/νία γραφής : 16/5/2025

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ “ΘΑ ΣΕ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ” !

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ “ΘΑ ΣΕ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ” !

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Σε ένα Αιγαιοπελαγίτικο νησί στην αίθουσα αναμονής ενός ιατρείου, γίνεται συζήτηση για τον Άγιο Πορφύριο. Βρίσκει τότε την ευκαιρία η κυρία Δήμητρα να εξομολογηθεί στις γνωστές της μια παλιά, πριν από 35 και πλέον ιστορία της. Είχε βρεθεί από τη Ρόδο στην Αθήνα για κάποιες υποθέσεις της και τότε σκέφτηκε ν’ αναζητήσει μια χαρτορίχτρα, για να τη συμβουλευτεί για κάποια προβλήματά της. Δεν ήταν πιστή η κυρία Δήμητρα. Κάποτε – κάποτε πήγαινε στην εκκλησία. Όμως την ενδιέφεραν και οι εκπομπές της τηλεόρασης για ζώδια, χαρτορίχτρες και καφετζούδες.

Ανήκε στην μερίδα αυτών, προς τους οποίους παραπονείται ο Άγιος Θεός με το στόμα του προφήτη Ηλία και τους λέγει : “Έως πότε υμείς χωλανείτε επ’ αμφοτέραις ταις ιγνύαις;                   “(Βασ.ιη’21).

Έως πότε θα κουτσαίνετε και από τα δυο σας πόδια; Έως πότε θα πατάτε στον δρόμο μου και θα παραπατάτε συγχρόνως στον δρόμο των ειδώλων;

Το παράπονο αυτό του Θεού προς τον εκλεκτό λαό του Ισραήλ της εποχής του προφήτη Ηλία πριν 2.500 χρόνια, ταιριάζει και σε πολλούς “Ορθόδοξους Χριστιανούς της εποχής μας.

Τότε λοιπόν η κυρία Δήμητρα, μια που βρέθηκε στην Αθήνα, θεώρησε ευκαιρία ν’ αναζητήσει κάποια χαρτορίχτρα. Μπαίνει λοιπόν σ’ ένα ταξί και λέει στον οδηγό :

– Θέλω να με πας, κύριε οδηγέ, σε μια χαρτορίχτρα, γιατί έχω προβλήματα.

Έτυχε όμως ο οδηγός να είναι πιστός Χριστιανός και της λέει :

Εσύ, ώριμη και παντρεμένη γυναίκα, τρέχεις σε χαρτορίχτρες σαν τα τρελά κορίτσια, που ζητούν

τη μοίρα τους. Εγώ θα σου δείξω έναν άνθρωπο του Θεού Άγιο θα έλεγα, που θα σε βοηθήσει. Δεν είναι μέσα στην Αθήνα, αλλά στο Μήλεσι, που απέχει 40 χιλιόμετρα από εδώ. Και να μην νομίσεις ότι το κάνω για να πάρω τα χρήματα, αν θέλεις, θα σε πάω δωρεάν – μαζί με δύο πελάτισσες κυρίες από το νέο Ψυχικό – στον άνθρωπο αυτό που λέγεται πατήρ Πορφύριος. Θα σου δώσει τη λύση και θα χαρείς. Δέχτηκε η κυρία Δήμητρα και σε μια ώρα βρισκόταν στο Μήλεσι, έξω από το κελλάκι του πατήρ Πορφυρίου, όπου περίμενε και άλλος κόσμος να τον δει. Η ώρα περνούσε και το πλήθος του κόσμου όλο και αυξανόταν. Ο οδηγός του ταξί μέσα στο αυτοκίνητο’ του καθόταν κι αυτός με υπομονή μέχρι να τελειώσει επιτυχώς η εθελοντική αποστολή του.

Σε λίγο βγαίνει μια’ μοναχή και φωνάζει :

– Η κυρία Δήμητρα να περάσει να δει τον πατέρα Πορφύριο.

Αυτή δεν απάντησε, διότι κανείς δεν την ήξερε.

Νόμισε ότι πρόκειται για κάποια άλλη. Αλλά επαναλαμβάνεται η πρόσκληση.

– Ο πατήρ Πορφύριος ζητεί να περάσει μέσα η κυρία Δήμητρα.

Η μοναχή επαναλαμβάνει και τρίτη φορά :

– Η κυρία Δήμητρα να περάσει στον πατέρα Πορφύριο.

Τότε σηκώνεται και απαντά.

– Εγώ λέγομαι Δήμητρα, αλλά δεν με ξέρει κανείς.

– Έλα ευλογημένη, εσένα ζητά ο πατήρ, της απαντά η μοναχή.

Μπαίνει δειλά – δειλά στο κελλάκι κι ακούει τον Γέροντα να της λέει στοργικά :

Καλώς την κυρά Δήμητρα, που έρχεται από τη Ρόδο και ζητεί λύση στα προβλήματά της. Όμως, καλή μου κυρία, εσύ που θέλεις να πας στις χαρτορίχτρες και καφετζούδες, για να σε βοηθήσουν, δεν ξέρεις ότι θα σε μπερδέψουν άσχημα στα πλοκάμια του Σατανά; Και αντί για καλό θα σε βρει ζημιά μεγάλη; Δεν ξέρεις παιδί μου ότι αυτό είναι μεγάλη αμαρτία; Όποιος ασχολείται με τους πληροφοριοδότες του Σατανά, χωρίζεται τελείως από το Χριστό και μόνος του υπογράφει την απώλειά του;

Δεν επιτρέπεται σ’ αυτούς να πλησιάζουν στα Άχραντα Μυστήρια, στο Ποτήριο της ζωής, στη θεία Κοινωνία. Εσύ λίγο πιστεύεις. Εμπιστεύσου λοιπόν τη ζωή σου στο Θεό και αυτός θα σε βοηθήσει σε όλα. Είσαι φιλάσθενη και θα έρχεται η μια ασθένεια μετά την άλλη. Αλλά εσύ κράτα την πίστη σου και ο Θεός βοηθός!

Για να είσαι μάλιστα προετοιμασμένη και για ένα άλλο και να μην ταραχθείς, σε προειδοποιώ ότι ο άνδρας σου σε λίγο καιρό θα πεθάνει, αλλά να ξέρεις ότι ο Θεός δεν θα σε αφήσει αβοήθητη. Στη ζωή μας έρχονται οπωσδήποτε μπόρες, δυνατές και μεγάλες. Αλλά αν καταφεύγουμε στο Θεό, μας προστατεύει και βοηθεί να τις ξεπερνάμε. Έχε λοιπόν εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Συγκλονίστηκε η κυρία Δήμητρα από αυτά που άκουσε. Αφυπνίστηκε! Ώστε λοιπόν μας βλέπει ο Θεός! Τα γνωρίζει όλα. Και όσα συμβαίνουν γύρω μας, και τις λαχτάρες που έχουμε μέσα μας. Είναι τόσο κοντά μας και μας παρακολουθεί. Κατάλαβε και πόσο κακό είναι να καταφεύγει κανείς στα στέκια του Σατανά. Μετάνιωσε ειλικρινά για την προηγούμενη νοοτροπία της κι έγινε άλλος άνθρωπος, μετά την επίσκεψη της στο κελί του Αγίου Πορφυρίου. Έχουν περάσει από τότε πάνω από 35 χρόνια και η κυρία Δήμητρα έχει γίνει συνειδητή Χριστιανή, γεμάτη πίστη. Καταφύγιό της η Εκκλησία και μόνο η Εκκλησία. Εκεί βρίσκει τη χάρη του Θεού, που της εξασφαλίζει την ελπίδα και τη σιγουριά. Τώρα μπορεί να βεβαιώνει ο “Κύριος στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου “(ψαλ.ιζ'[17] 3). Συχνά – πυκνά καταφεύγει σ’ Αυτόν, αλλά και με θάρρος και πειθώ ομολογεί, ότι μόνο σ’ αυτόν βρίσκουμε τη σωτηρία στις αναποδιές του πολυτάραχου βίου μας. Ο Άγιος Πορφύριος είχε κάνει και πάλι το θαύμα του!

Πηγή : Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “ο Σωτήρ”.

Ημ/νία γραφής : 14/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ

ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Στην εποχή μας ο άνθρωπος που κυριαρχείται από τα πάθη του, έχει μάθει να κοιτάει μόνο τον εαυτό του. Να φροντίζει για το βόλεμά του την άνεση του. Τη δική του καλοπέραση, το δικό του συμφέρον. Φροντίζει σχολαστικά για το φαγητό του, τον ύπνο του, την υγεία του. Τα θέλει όλα δικά του! Τα πάντα να γίνονται για τη δική του διευκόλυνση! Ο κόσμος να χαλάει γύρω του, δεν απλώνει χέρι να βοηθήσει. Θέλει μόνο να παίρνει. Δεν ξέρει να κάνει θυσίες για τους άλλους.

Αντίθετα, έχει την αξίωση όλοι οι άλλοι να γίνονται θυσία γι’ αυτόν, να τον διακονούν να τον φροντίζουν οι πάντες. Νομίζει ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό του, ότι υπάρχει μόνο ο κόσμος του και τίποτε άλλο πιο πέρα.

Οι ανάγκες του είναι πάνω από όλα. Όλοι οι άλλοι έρχονται σε δεύτερη θέση. Δεν ξέρει να μοιράζεται πράγματά του, αλλά και τα συναισθήματά του. Συμπεριφέρεται όπως τα μικρά παιδιά, που τα θέλουν όλα δικά τους!

Αυτή δε η έλλειψη συμπάθειες απέναντι στις ανάγκες των άλλων, διαφθείρει ριζικά το χαρακτήρα του, σκληραίνει την καρδιά του. Γίνεται ασυγκίνητος μπροστά στις ανάγκες και τις δυσκολίες των άλλων.

Δεν είναι όμως μόνο η εποχή που τον έχει επηρεάσει καθοριστικά σ’ αυτή τη φιλαυτία του. Είναι και η οικογένεια στην οποία μεγάλωσε, η αγωγή και το παράδειγμα που πήρε, οι συνθήκες τις οποίες έζησε και διαμόρφωσαν το χαρακτήρα του. Συνήθεις, εκδηλώσεις, ακόμη και εορτές τρέφουν κατά βάθος την φιλαυτία. Τονίζεται ιδιαίτερα η μέρα που γεννήθηκε κάποιος και όχι η μέρα που βαπτίστηκε, η οποία όντως είναι σημαντική μέρα.

Σε παιδικές γιορτές “αποθεώνεται” το παιδί και έτσι σιγά σιγά, χωρίς συχνά να το θέλουμε, γίνεται ένα παιδί που τα πάντα τα θέλει για τον εαυτό του, που αδυνατεί να μοιραστεί χαρές, συναισθήματα και βέβαια υλικά αγαθά και απολαύσεις.

Κι αν άφησε το πάθος της φιλαυτίας να τον αιχμαλωτίσει, τότε πολύ δύσκολα κατανοεί πόσο σκληρός έχει γίνει, πόσο ταλαιπωρεί καθημερινά τους γύρω του, τους συγγενείς του, τους συνεργάτες του, τους φίλους του. Λειτουργεί “κυριαρχικά πάνω τους. Σαν να “οφείλουν” όλοι οι άλλοι να αποδέχονται τις ιδιοτροπίες του την εγωιστική του συμπεριφορά.

Ο Απόστολος Παύλος στην εποχή του είχε διαπιστώσει ότι ακόμη και μέσα στην εκκλησία “οι πάντες τα εαυτών ζητούσι”. (Φίλιπ. β’. 21). Όλοι επιδιώκουν το συμφέρον τους και την απόλαυση τους.

Όμως ο ίδιος ο Κύριος τόνισε ότι εκείνος που αγαπά εγωιστικά τη ζωούλα του, θα τη χάσει για πάντα. “Ο φιλών την ψυχή αυτού απολέσει αυτήν”. (Ιω. ιβ’ 25). Διότι η φιλαυτία δεν είναι μια οποιαδήποτε αμαρτία, αλλά η ρίζα όλων των κακιών και παθών, που κάνει τη ζωή μας κόλαση. Είναι αμαρτία αυτοκαταστροφική.

Ας προσέξουμε όμως στο σημείο αυτό, μήπως έχουμε αιχμαλωτιστεί, λιγότερο ή περισσότερο, από το ολέθριο αυτό πάθος της φιλαυτίας και πως θα μπορέσουμε να το νικήσουμε.

Το πρώτο που πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι η δυσκολία να νικήσουμε το πάθος αυτό. Διότι καλούμαστε να νεκρώσουμε ένα από τα χειρότερα πάθη του παλαιού ανθρώπου, που υπάρχουν μέσα μας.

Να καλλιεργήσουμε δε την αρετή της αυταπαρνήσεως, που είναι, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, “η παντελής των παρελθόντων λήθη και η των θελημάτων εαυτού αναχώρησις” (ΕΠΕ 8, 214). Δηλαδή, το να ξεχάσουμε τελείως τον εαυτό μας και να απαγκιστρωθούμε από κάθε εγωιστικό θέλημά μας.

Αυτή την αυταπάρνηση μας ζητεί ο λόγος του Θεού : Μηδείς το εαυτού ζητείτω, αλλά το του ετερου έκαστος”. (Α’ Κορ.1’24). Κανείς να μην επιζητεί ό,τι του αρέσει ή ό,τι τον εξυπηρετεί, αλλά ας επιδιώκει και ας ενδιαφέρεται περισσότερο, για το καλό του άλλου.

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχουμε μόνο εμείς, μόνο οι δικές μας ανάγκες, τα δικά μας “θέλω”. Υπάρχουν και οι άλλοι. Ή καλύτερα υπάρχουν πρώτα οι άλλοι. Αυτό συνεπάγεται ότι οφείλουμε να καλλιεργήσουμε μέσα μας την αρετή της αγάπης , διότι η αγάπη “Ου ζητεί τα εαυτής” (Α’ Κορ.ιγ’5). Να μάθουμε να δινόμαστε στους άλλους. Να δείχνουμε θυσιαστική αγάπη σ’ αυτούς, να γίνουμε διάκονοι των άλλων. Αν αποκτήσουμε τέτοια αγάπη, αληθινή, θα παραιτηθούμε από τον ατομισμό και τη φιλαυτία μας, θα σκεπτόμαστε και τους άλλους, θα κάνουμε τα προβλήματα και τις ανάγκες τους, δικές μας ανάγκες.

Βέβαια το πάθος της φιλαυτίας δεν μπορούμε να το νικήσουμε μόνο με τις δυνάμεις μας. Έχουμε ανάγκη της Χάριτος του Θεού. Με τη χάρη του Θεού λοιπόν ας κάνουμε ένα καινούργιο ξεκίνημα στον αγώνα εναντίων της φιλαυτίας μας. Έτσι θα αλλάξει η ατμόσφαιρα στο σπίτι μας, στην εργασία μας, στη κοινωνία μας. Έτσι θα αλλάξει η ζωή μας, θα γίνει ένας παράδεισος στη γη!

Υπάρχει μια λέξη που οι άνθρωποι την αποφεύγουμε, αλλά είναι η λύση για πολλά ζητήματα και θέματα. Λέγεται ταπείνωση. Επιτρέπει καθημερινά ο Θεός πολλά πράγματα να συμβαίνουν, όχι τυχαία, για να αποκτηθεί αυτό το πολύτιμο “φάρμακο”.

Πηγή : Χριστιανικό Περιοδικό Αδελφότητος Θεολόγων “Ο ΣΩΤΗΡ”.

Ημ/νία γραφής : 12/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΑΚΙ

ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΑΚΙ

(Βασισμένο σε αληθινή Ιστορία )

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Ο ήλιος αργά – αργά είχε αρχίσει να ανεβαίνει στον χειμωνιάτικο ουρανό, επιτρέποντας στην πάχνη να λιώνει στο γρασίδι. Η γυναίκα έχωσε το γιακά της στο γούνινο γιακά του πανωφοριού της και προσπάθησε να σύρει τα πόδια της πιο γρήγορα. Οι αχτίνες του ήλιου χρύσιζαν στους μικρούς κήπους με τις δαμασκηνιές και τις μηλιές. Εκείνη δεν άφησε την ματιά της να καλημερίσει την πλάση. Προσπέρασε τα πέτρινα μελιά αγροτόσπιτα στα περίχωρα της Λειβαδιάς, διέσχισε την πέτρινη γέφυρα της πόλης, παλεύοντας με τους λογισμούς της…. Μια μάχη άνιση…!

“Έμεινες χωρίς δουλειά, κακομοίρα γυναίκα, με εφτά παιδιά… το μεγαλύτερο δέκα χρόνων, το μικρότερο ενάμισι και το όγδοο στην κοιλιά. Σε έδιωξαν γιατί δεν πάει καλά το εργοστάσιο. Εσύ ήσουν καλή και γρήγορη στο βαμβάκι, αλλά τους τελευταίους μήνες, όσο και αν έκρυβες την εγκυμοσύνη εκείνη φαινόταν, ήταν και αυτές οι ζαλάδες… αυτές σε πρόδωσαν.

Τώρα τι θα τους πεις; Ποιος θα τα θρέψει; Και η σπιτονοικοκυρά θα θέλει το νοίκι, κι εσύ όλο χρωστάς, παντού… κι ο άνδρας σου…. αυτός ο άνδρας όσο καλός και αν είναι πόσο θα αντέξει να κάνει υπομονή; Άνοιξε αυτό το μαγαζάκι με τα ηλεκτρικά στο κέντρο της πόλης και, πουλήσω δεν πουλήσω σήμερα, όπως κάθε ημέρα, ο δήμος θέλει διακόσιες δραχμές”.

Κάτι σκούρα δένδρα απέναντι της έριχναν μακριές σκιές στο δρόμο και τα χωράφια. Σταμάτησε και άρχισε να κλαίει. Τα δάκρυα της είχαν τέτοια μυστική φωνή, που προσέλκυσαν ένα πλήθος γλάρων, οι οποίοι ξεκίνησαν να την ακολουθούν όπως και οι σκέψεις της.

“Πως θα του το πεις καημένη μου; Και τα παιδιά;

Πως θα αντιδράσει η μεγάλη όταν το μάθει; Δεν ξέρουν ακόμη για τον μωρό. Τι θα κάνεις με αυτό το αγέννητο; Μια πιθαμή είναι δεν νοιώθει”.

Άνοιξε τα χέρια της, σα να θέλει να αγκαλιάσει όλη τη θέα του πρωινού ουρανού και γονάτισε στον χωμάτινο δρόμο. Έσκυψε το κεφάλι της και προσευχήθηκε. Ύστερα από λίγο, αισθάνθηκε τα πόδια της δυνατότερα. Οι σκέψεις της με μιας διαλύθηκαν. Σήκωσε το βλέμμα της και πρόσεξε το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς της.

“Λίγα γλυκά για τα παιδιά”, είπε περνώντας την είσοδο του καταστήματος. Μια καινούργια υπάλληλος με ένα γλυκό κερένιο πρόσωπο την καλημέρισε.

“Χαίρεται”. Οχτώ μικρά γλυκά θα ήθελα παρακαλώ”.

Για τα παιδιά σας;

“Και για τον άνδρα μου … εφτά έχω.

“Είναι ευλογία τα παιδιά”!………..

Ο Θεός δεν αφήνει τα παιδιά του, η Χάρις του Θεού ενεργεί μυστικά στο κάθε δημιούργημά του.

Τι σας οφείλω;”

“Τίποτα. Για τα παιδιά σας”.

Η πωλήτρια έκοψε μια ωραία κόκκινη κορδέλα και έδεσε το κουτί. Ήταν τόσο όμορφος αυτός ο φιόγκος, που η γυναίκα έμεινε να τον χαζεύει….

“Η πρόνοια του Θεού είναι σαν αυτό το κορδελάκι. Ομορφαίνει Χαριτώνει τη ζωή μας. Τι να τα κάνεις όλα τα αστέρια του ουρανού, όταν δεν έχεις τον ήλιο….! Αρκεί να την αφήσουμε να μας αγκαλιάσει… Πόσο αθόρυβα και παράδοξα ενεργεί η Χάρις του Θεού μας….

Η γυναίκα με μάτια πλημμυρισμένα από δάκρυα, ευχαρίστησε, πήρε το πακέτο και βγήκε στο δρόμο. Αισθανόταν ένα φως να λούζει το πρόσωπό της… Σήκωσε το βλέμμα της και άρχισε κρατώντας τα γλυκά να πλησιάζει στο σπίτι της. Και εκεί που κόντευε να φτάσει, κλάματα παιδιού ακούστηκαν από ένα διπλανό της χωριατόσπιτο μια γιαγιά μεγάλωνε μόνη της τα δύο μικρά ορφανά εγγονάκια της.

Η γυναίκα πλησίασε την πόρτα.

“Ρηνούλα εσύ κλαις”;

“Εγώ”, ψέλλισε το μικρότερο από τα δύο, ένα τρίχρονο κοριτσάκι, τρέχοντας στην αγκαλιά της.

Η γιαγιά του έτρεξε στην πόρτα.

“Μη, θα τη λερώνεις” !

“Δεν πειράζει, αφήστε την”! , είπε η γυναίκα αγκαλιάζοντας το λασπωμένο παιδί.

“Κοπέλα μου, νωρίς σήμερα γύρισες από τη δουλειά. Εδώ η μικρή έπαιζε με τις λάσπες, λέρωσε και την αδερφή της, δεν θέλει να κάνουμε μπάνιο. Δεν αντέχουν και εμένα τα πόδια μου, γέρασα πια…

Το κοριτσάκι σταμάτησε να κλαίει και κοίταξε το κουτί με τα γλυκά.

“Πάμε να κάνουμε μπάνιο και μετά θα σου δώσω τα γλυκά! Συμφωνείς; του είπε η γυναίκα χαμογελώντας.

Έβγαλε το πανωφόρι της, τη σήκωσε στην αγκαλιά της και την έβαλε στη μπανιέρα. Αφού την έπλυνε και την έντυσε με καθαρά ρούχα, την έσφιξε στην αγκαλιά της. Η μικρούλα ξέφυγε από την αγκαλιά κι έτρεξε χαρούμενη και της έφερε το κουτί με τα γλυκά.!

“Θες γλυκό; Στο υποσχέθηκα ! Είναι δικό σου”.

“Δεν θέλω γλυκό το κορδελάκι θέλω “!

Η γυναίκα αργά – αργά ξετύλιξε την κορδέλα και την φόρεσε στο κεφάλι της μικρής, της οποίας το πρόσωπο ζωγράφιζε το ένα χαμόγελο μετά το άλλο.

Έφυγε και αισθανόταν ότι πετούσε… Μπήκε στο σπίτι της με μια χαρά, που δεν μπορούσε να την εξηγήσει. Τα παιδιά έπαιζαν στον κήπο. Βρήκε τον άνδρα της στις εικόνες γονατιστό να κλαίει…

“Καλέ μου, τόσο νωρίς σήμερα τι έπαθες;”

“Ήρθα για λίγο να ανάψω το καντήλι και να ευχαριστήσω τον Θεό και την Παναγία μας. Σήμερα το πρωί μια γιαγιά ζαλίστηκε έξω από το μαγαζί μας.

Της έδωσα νεράκι, την περιποιήθηκα και την πήγα στο σπίτι του γιου της. Ο γιος της είναι ο διευθυντής της ΔΕΗ. Χάρηκε τόσο πολύ με την κίνηση αυτή, που μου είπε ότι από σήμερα θα ψωνίζουν όλα τα ηλεκτρικά από εμάς. Ήδη μου άδειασε το μαγαζί. Δεν χρειάζεται καλή μου να δουλεύεις, έδωσε ο Θεός και έχουμε χρήματα πολλά, να ξεκουραστείς πια… Να γεννηθεί και με το καλό το καινούργιο μωρό μας… Δεν αφήνει ο Θεός!”, είπε και λύθηκε σε λυγμούς χαράς. Τότε ήταν που μοσχομύρισε γεύση Παραδείσου. Η γυναίκα έκανε το σταυρό της και κοιτώντας το κουτί με τα γλυκά, σκέτο, χωρίς το κορδελάκι που το ομόρφαινε, άνοιξαν οι οφθαλμοί της και άρχισαν σαν γάργαρο νερό να τρέχουν… αυτή τη φορά από δάκρυα χαράς….

 

Πηγή : – Οικογένεια (Περιοδικό Ελληνορθόδοξη Πολύτεκνη οικογένεια).

 

Ημ/νία γραφής : 10/5/2025

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.)

Μενάνδρου 54 (Ομόνοια) – Αθήνα  – Τ.Κ. 104 31

τηλ.  210-5228035 – 6951-788851

e mail: sapasat@yahoo.gr, sapasath@gmail.com  –  site: www.sapasa.gr

 

 

Αθήνα,  16 Φεβρουαρίου 2026

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η 

 Σύμφωνα με το άρθρο 13 και 16 του καταστατικού και την υπ΄ αριθ. 272 από 5/2/2026 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΑΥΤΟΥ

στην Ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου η οποία θα πραγματοποιηθεί την 26/3/2026 ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:30 στο χώρο της αίθουσας του Αμφιθεάτρου Αστυνομικού Μεγάρου Αθηνών, Γ.Α.Δ.Α., Ισόγειο, Λ. Αλεξάνδρας 173, Αθήνα, Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την 2/4/2026 ημέρα Πέμπτη, την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 17 του Καταστατικού.

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ.

 Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2025.

  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2025.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2025
  • Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2026.
  • Ανάπτυξη Συνδικαλιστικής και Ενημερωτικής Θεματολογίας.

– Η παρούσα Πρόσκληση :

α) Τοιχοκολλείται στον Πίνακα Ανακοινώσεων του Γραφείου του Συνδέσμου (Μενάνδρου 54).

β) Δημοσιεύεται στην Ιστοσελίδα του διαδικτύου sapasa.gr που διατηρεί ο Σύνδεσμος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΑΘΗΝΑ – ΠΕΜΠΤΗ 2α ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026

ΩΡΑ  09.30   ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ   ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ  ΜΕΛΩΝ  Δ.Σ. & ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΕΝΑΡΞΗ

ΠΡΩΤΟ   ΜΕΡΟΣ – ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΩΡΑ  09.45   ΕΝΑΡΞΗ  ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

Ημερήσια διάταξη.

  • Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2025.
  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2025.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2025.
  • Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2026.
  • Λοιπά θέματα ενδιαφέροντος.

 10.35  – 10. 55   ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΚΑΦΕΣ

 ΔΕΥΤΕΡΟ   ΜΕΡΟΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

 ΩΡΑ  11.00  Υποδοχή Μελών και Αναγγελία κ.κ. Προσκεκλημένων και Ομιλητών

ΩΡΑ  11.00  Ομιλία κ. Προέδρου Συνδέσμου

ΩΡΑ  11.05  Χαιρετισμοί Προσκεκλημένων (Ηγεσίας ΕΛ.ΑΣ. & κας  Προέδρου  Δ.Σ. ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.)

ΩΡΑ  11.15  Παρέμβαση / Αναφορά  Μέλους Δ.Σ.  κ. Ιωάννη Καραπατάκη (Ιστορικά Κειμήλια)

ΩΡΑ  11.25  Αναφορά κ. Πρόεδρου  ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ. Ιωάννη Σακελλαρίου (Ιδιωτ. Ασφάλιση)

ΩΡΑ  11.35  Παρέμβαση / Χαιρετισμός κ.  Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α.  Υπ/γου ε.α  Δημητρίου Μπέττα

ΩΡΑ  11.45  Ομιλία κ.  Προέδρου  Δ.Σ.  Μ.Τ.Σ. Αντ/γου ε.α. Αθανασίου  Δημητριάδη

ΩΡΑ  12.00  – 13.10  Ανάπτυξη ενημερωτικής θεματολογίας

  • Ομιλία κ. Γεράσιμου Καραμπελιά, Καθηγητού Παντείου Πανεπιστημίου, Προέδρου ΠΟ.Κ.Ε.Α.

«Ποιοι είναι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ; Ισλάμ, Τουρκία, Μειονότητες».

  • Ομιλία κ. Χρήστου Οικονομάκη, Δικηγόρου παρ. Αρείω Πάγω.

      «Το κράτος δικαίου και η απονομή της δικαιοσύνης σε Ελλάδα και Ευρώπη σήμερα».

ΩΡΑ 13.15   ΠΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΓΕΥΜΑΤΟΣ ΟΣΩΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ Γ.Α.Δ.Α.    

Α Ν Α Λ Υ Τ Ι Κ Α

Οι αντίστοιχες με το πρόγραμμα Θεματικές Ενότητες

των κ.κ. Προσκεκλημένων & Ομιλητών.

κ. Εκπροσώπου Επικοινωνίας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α., Μέλους Δ.Σ. Ιωάννη Καραπατάκη

«Η προσπάθεια του Συνδέσμου για συγκέντρωση αντιγράφων ιστορικών κειμηλίων μετά από σχετική Απόφαση του Δ.Σ. την 11/12/2025, προάγγελος της καθιέρωσης του έτους 2026 από την Ομοσπονδία ως ¨Έτος Έρευνας, Καταγραφής και Διατήρησης της Ιστορικής Μνήμης και των Μνημείων Πεσόντων των Σωμάτων Ασφαλείας¨».

 κ. Προέδρου ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.  Ιωάννη Σακελλαρίου

«Μνημόνιο Συνεργασίας με Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. – Συμπληρωματική Ιδιωτική Νοσοκομειακή Ασφάλιση».

 κ. Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α. Υπ/γου ε.α.  Δημητρίου Μπέττα

«Το Επικαιροποιημένο διεκδικητικό πλαίσιο της Ομοσπονδίας».

 κ. Προέδρου Μ.Τ.Σ. Αντ/γου ε.α. Αθανασίου  Δημητριάδη

«Η βιωσιμότητα και οι στόχοι του Μ.Τ.Σ καθώς και οι τυχόν συνέπειες ενοποίησης του συνόλου των Μετοχικών Ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας».

κ. Γεράσιμου Καραμπελιά, Καθηγητού Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, Προέδρου ΠΟ.Κ.Ε.Α.

«Ποιοι είναι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ; Ισλάμ, Τουρκία, Μειονότητες».

κ. Χρήστου Οικονομάκη, Δικηγόρου παρ΄ Αρείω Πάγω, Δικηγ. Γραφείο Κοινωνικού Εταίρου Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

«Το κράτος δικαίου και η απονομή της δικαιοσύνης σε Ελλάδα και Ευρώπη σήμερα».

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ο Γεν. Γραμματέας

  Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Π. Γιαννούλης

  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς
Αστυν.  Α΄ ε.α.  

Αντ/γος ε.α.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ – ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ –ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Αφηγείται : Χριστίνα Δεληαντώνη – Οικονόμου.

Κάποτε μια μέρα δύο αγόρια μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, αδέλφια και παιδιά γνωστού μου καθηγητή, ήλθαν στο Νοσοκομείο και με παρακάλεσαν να μεσολαβήσω για να τους δεχθεί ο γέροντας. Πήρα την άδειά του για να γίνει αυτό, αλλά εκ παραδρομής τον ενημέρωσα εσφαλμένα για το επίθετό τους. Μόλις τους είδε – τονίζω ότι δεν τους γνώριζε και τους έβλεπε για πρώτη φορά – διόρθωσε το λάθος μου στο επίθετο λέγοντας “εσείς δεν είστε παιδιά του Μ… αλλά και του Κ…. Τα παιδιά πήραν ευχή και έφυγαν συγκλονισμένα από το διορατικό χάρισμα του γέροντα και τη θεία χάρη που ακτινοβολούσε.

Μοναχή τυφλή από τη Μονή Βυτουμά, ήλθε για εξετάσεις στο Νοσοκομείο. Την συνόδευσαν στο δωμάτιο νοσηλείας του γέροντα για να πάρη ευχή. Μπαίνοντας του είπα ότι η αδελφή Ι…. δεν βλέπει και τον επισκέφτηκε για την ευχή. Τότε πετάχτηκε από το κρεββάτι του και της απηύθυνε λόγια προφητικά και παρηγορητικά.

Μεταξύ των άλλων είπε : Ποια δεν βλέπει; Η αδελφή βλέπει καλύτερα από εμάς. Βλέπει πνευματικές εικόνες που εμείς που έχουμε το φως των ματιών μας δεν μπορούμε να δούμε. Και απευθυνόμενος στην ίδια είπε : Στην άλλη ζωή αυτά που θα βλέπεις και οι πνευματικές σου εμπειρίες θα είναι πολύ ανώτερες. Την περιέβαλε με πολύ αγάπη και της έδωσε ευχή και το σταυρουδάκι για ευλογία.

Γενικά για άτομα με αναπηρία είχε μεγάλη ευαισθησία και αγάπη και αυτό το εκδήλωνε άμεσα και έντονα. Θα αναφερθώ σε περιστατικό νεαρής καρκινοπαθούς με την οποία συμπορεύτηκα επαγγελματικά, γνωρίζοντας τα συναισθήματά της σε όλα του τα στάδια πορείας της νόσου, από τη διάγνωση ως το τέλος, που ήταν ο θάνατος.

Ήταν εκπαιδευτικός, κάτω των 30 ετών, παντρεμένη και μητέρα βρέφους. Ήταν πολύ πιστή και η ίδια και ο σύζυγος και στο παιδί έδωσαν το όνομα προσφιλέστατου Αγίου, του Αγίου Παϊσίου. Την διάγνωση του καρκίνου την αντιμετώπισε, όπως ήταν ανθρωπίνως φυσικό, με φόβο και δειλία.

Φοβόταν να πληροφορηθεί τα αποτελέσματα των εξετάσεων που ακολούθησαν τη διάγνωση και με παρακαλούσε να το κάμω γι’ αυτήν. Αυτό το αναφέρω για να γίνει αντιληπτή η δειλία της και η μεταστροφή της με τη μεσολάβηση του γέροντα. Συζητήσαμε την πιθανότητα να επισκεφθεί τον γέροντα και το έκαμε άμεσα.

Πήγε στο Μοναστήρι της Σουρωτής που έμενε ο Γέροντας και μεταξύ άλλων που ελέχθησαν ρώτησε τον γέροντα αν θα ζήσει, ύστερα από την περιπέτεια της υγείας της. Ο π. Παΐσιος της απάντησε ότι πρέπει να αγωνιστεί σκληρά και να αποβάλει το φόβο του θανάτου και βγάζοντας από τον κόρφο του ένα κομποσχοίνι της το χάρισε, λέγοντας ότι θα προσευχηθεί και ο ίδιος γι’ αυτό το σκοπό.

Έτσι άρχισε ο αγώνας της ίδιας, που σε λίγο καιρό έγινε με τις ευλογίες και προσευχές του Αγίου ένας “καινούργιος” άνθρωπος. Πορευόταν προς τον θάνατο εξαγνισμό, αγιασμένη και αγγελική. Το θαύμα είχε επιτελεστεί για μας που την γνωρίζαμε και φυσικά πρωτίστως για την ίδια. Τελείωσαν οι φόβοι και οι ανασφάλειες. Το τελευταίο διάστημα πριν τον θάνατό της, παρέμενε για μεγάλο διάστημα στο Νοσοκομείο και την έβλεπα συνεχώς. Κοινωνούσε καθημερινά με ευλογία του πνευματικού της. Τακτοποίησε όλες τις επίγειες εκκρεμότητές της με τον σύζυγο, τους γονείς και τους πολύ κοντινούς της ανθρώπους με απόλυτη νηφαλιότητα και σύνεση. Όταν χαρακτηριστικά τη ρώτησα τι κάνει η κόρη της, μου απάντησε, ότι την ανέθεσε στους γονείς και τον σύζυγό της και αυτοί πλέον γνωρίζουν τα νέα της μικρής. Γνώριζε ότι ήρθε το τέλος της και δεν θα ξανάβλεπε το παιδί της, αλλά όλα τα αντιμετώπιζε ψύχραιμα, πνευματικά και με απόλυτη ηρεμία και πλατύ χαμόγελο.

Το χαμόγελο είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο αγγελικό της πρόσωπο. Τους επισκέπτες της τους παρότρυνε να πλησιάζουν και να συντροφεύουν άλλους αρρώστους μοναχικούς, διότι έλεγε “αυτοί έχουν περισσότερο ανάγκη από αυτήν”, επειδή δεν τους επισκέπτεται κανείς. Στους πολύ κοντινούς της ανθρώπους εμπιστευόταν, ότι το μεγάλο της ταξίδι έχει ξεκινήσει και εάν έχουν κάποιο μήνυμα για τους ουρανούς, μπορούν να της το εμπιστευτούν για να το διαβάσει.

Κρατούσε συνεχώς το κομποσχοίνι που της χάρισε ο Γέροντας και προσευχόταν αδιαλείπτως. Το ίδιο έκανε και ο σύζυγος της, κρατώντας στο ένα χέρι το κομποσχοίνι και το άλλο το χέρι της συζύγου.

Σε κάθε επίσκεψή μου έπαιρνα μαθήματα θάρρους, πίστης, αγνότητας, αξιοπρεπούς πορείας προς τον θάνατο, με τη βεβαιότητα της υπέρβασής του, για μια άλλη ουράνια πολιτεία “ένθα ούκ έστιν πόνος, ού λύπη, ού στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος”.

Ο Άγιος Παΐσιος έκανε το θαύμα του στη ζωή της συγκεκριμένης άρρωστης, μάρτυρες όλους εμάς που ζήσαμε από κοντά τα θαυμάσια γεγονότα. Διότι θαύμα δεν είναι μόνο η ίαση του σώματος και ο τρόπος πορείας προς τον θάνατο. Δυνατότερο θαύμα είναι η ίαση της ψυχής. Αυτό συνέβη στην ζωή της συγκεκριμένης άρρωστης που από φοβική, ανασφαλής και ανθρώπινη με την προσευχή και τη βοήθεια του γέροντα μεταμορφώθηκε σε γενναία αγωνίστρια, αξιοθαύμαστη και άξια μίμησης Χριστιανή, που με τον τρόπο ζωής στο τελικό στάδιο της νόσου και τον τρόπο πορείας προς τον θάνατο, μετέφερε σε όλους εμάς γύρω της, μηνύματα αθανασίας και τη χαρά της επικείμενης ένωσης με τον Θεό.

Μία από τις μέρες που νοσηλευόταν ο γέροντας στο Νοσοκομείο, τον επισκεφτήκαμε μαζί με την συνάδελφό μου Κοινωνική Λειτουργό, μεταφέροντας γι’ αυτόν ένα θερμαντικό σώμα, επειδή κρύωνε πολύ. Μόλις μας αντίκρισε γελώντας μας είπε : Εσείς οι δύο τώρα λέγεστε “λειτουργειές”; Αλήθεια, σας αποκάλεσε ποτέ κάποιος έτσι; Με ένα μικρό χαριτολόγημα μας κινητοποίησε σε βαθύτερη συνειδητοποίηση του ρόλου μας στο χώρο του Νοσοκομείου.” Λειτουργία”, “Λειτούργημα”, άρα Κοινωνικοί Λειτουργοί.

Ένα πρωινό Κυριακής, μεταξύ ύπνου και αφύπνισης, είδα τον γέροντα να μου απαντάει σε κάποιους έντονους προσωπικούς μου προβληματισμούς που ήθελα πολύ να γνωρίζω την άποψή του, αλλά δεν τους εξέθετα στις συζητήσεις μας, σεβόμενη την κατάσταση της υγείας μου.

Μου απάντησε λέγοντας ότι τα συγκεκριμένα γεγονότα της ζωής μου, τα επέτρεψε ο Θεός να συμβούν από αγάπη, για λόγους παιδαγωγικούς. Αφού μου ανέλυσε τις απόψεις του, μου είπε ότι βρίσκετε στο Νοσοκομείο με έκτακτη εισαγωγή, ότι την Δευτέρα θα μπει στο Χειρουργείο και ότι κρυώνει.

Σηκώθηκα από το κρεββάτι έκπληκτη και ετοιμάστηκα να πάω στο Νοσοκομείο για να μεταφέρω κάποια αντικείμενα πού του έδινα όταν νοσηλευόταν. Μια δεύτερη σκέψη όμως με σταμάτησε και δεν πήγα. Σκέφτηκα μήπως ήταν ένα απλό όνειρο.

Την επόμενη μέρα πήγα στις 7 μ.μ., στο Νοσοκομείο, στο γραφείο μου και στις 8 θυμήθηκα το όνειρο και έτρεξα στο χειρουργείο. Τον βρήκα πάνω στο φορείο έτοιμο για την επέμβαση. Η προϊσταμένη του χειρουργείου με ενημέρωσε ότι έπρεπε να γίνει έκτακτη εισαγωγή για πρόβλημα μεταχειρουργικό που προέκυψε.

Φίλησα το χέρι του και τον σκεπάσαμε με κουβέρτα, διότι επηρεασμένη από το όνειρο τον ρώτησα αν κρυώνει και μου απάντησε θετικά. Αυτό αποτέλεσε άλλο ένα θαυμαστό γεγονός της δυνατότητας του γέροντα να υπερβαίνει τις ανθρώπινες καταστάσεις και να έχουμε μαρτυρίες αγιότητας.

Πηγή : – Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “Αγία Λυδία”

– Χριστίνα Δεληαντώνη – Οικονόμου, εργαζόμενη στο Νοσοκομείο, αφηγείται το περιστατικό όπως το βίωσε.

 Ημ/νία γραφής : 9/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

O ΧΡΟΝΟΣ

O Χ Ρ Ο Ν Ο Σ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Ο χρόνος είναι μια από τις πιο μυστηριώδεις έννοιες της ανθρώπινης εμπειρίας. Ρέει ασταμάτητα, φθείρει την ύλη, καθορίζει την ανθρώπινη ζωή και δίνει νόημα στην ιστορία. Ωστόσο στη Θεολογία, ο χρόνος δεν είναι μόνο ένα φυσικό γεγονός, αλλά ένα βαθειά ένα πνευματικό και μεταφυσικό ζήτημα. Πως σχετίζεται ο Θεός με το χρόνο; Είναι μέρος του ή βρίσκεται πέρα από αυτόν;

Ο “χρόνος” έχει διαφορετική σημασία για τη φιλοσοφία, τη φυσική και τη Θεολογία. Εμείς,  ζώντας με τον χρόνο τον διερευνούμε και προσπαθούμε να δούμε την ελπίδα, αλλά και το νόημα που έχει, για τη ζωή μας.

Ο χρόνος αποτελεί ένα από τα πιο μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρώπινης εμπειρίας. Υπάρχει ανεξάρτητα από εμάς ή είναι μια έννοια που διαμορφώνεται από την ανθρώπινη αντίληψη. Είναι κάτι το απόλυτο η’ σχετίζεται με την κίνηση και την αλλαγή;

Ο Αριστοτέλης ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της σκέψης του στην ανάλυση του χρόνου, προσφέροντας μια ερμηνεία που διατηρεί την σημασία της μέχρι σήμερα.

Ο φιλόσοφος δεν θεωρούσε τον χρόνο, ως μια αυτόνομη πραγματικότητα, μα κάτι που σχετίζεται άμεσα με την κίνηση. Τον όρισε ως “αριθμό της κίνησης κατά το πριν και το μετά”, δηλώνοντας έτσι ότι ο χρόνος δεν μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητα από τις αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο.

Δεν υπάρχει χρόνος χωρίς κίνηση, όπως δεν υπάρχει μέτρηση χωρίς κάτι που να μετράται. Οι εναλλαγές της μέρας και της νύχτας, η κίνηση των άστρων, η μεταβολή της φύσης, όλα αυτά είναι εν δείξεις της ροής του χρόνου.

Η διάκριση.

Ο Αριστοτέλης τόνισε ότι η ανθρώπινη αντίληψη παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της έννοιας του χρόνου. Όπως αναφέρει “αν δεν υπήρχε ψυχή που να μετρά, δεν θα υπήρχε χρόνος”.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται έναν νου, να τον αντιλαμβάνεται και τον κατανοεί. Ο άνθρωπος μέσα από τη συνείδηση του μπορεί να ξεχωρίσει το παρελθόν από το παρόν και να διακρίνει το μέλλον. Η διάκριση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν και το μέλλον είναι κομβική στην Αριστοτελική θεωρία. Το παρών δεν είναι κάτι σταθερό και διαρκές, είναι απλώς το σημείο της μετάβασης μεταξύ του πριν και του μετά.

Ο Πλάτωνας προσέγγισε το χρόνο, όχι ως μια απλή διάσταση της φυσικής πραγματικότητας, αλλά ως ένα κοσμικό φαινόμενο που συνδέεται άμεσα με την αιωνιότητα και τη θεϊκή τάξη του κόσμου. Η πιο σημαντική ανάλυσή του για τον χρόνο εμφανίζεται στον “Τιμαίο”:, έναν διάλογο που πραγματεύεται τη δημιουργία του σύμπαντος από τον Δημιουργό (“τον δημιουργό νου” ή (“Δημιουργό Θεό”). Σύμφωνα με τα γραφόμενά του ο κόσμος δεν είναι κάτι αυθύπαρκτο, αλλά δημιουργήθηκε μαζί με τον αισθητό κόσμο.

Πριν από τη δημιουργία του κόσμου υπήρχε μόνο η αιωνιότητα, η οποία χαρακτηρίζεται από το άτρεπτο, το αναλλοίωτο και το τέλειο. Ο ίδιος ο χρόνος όπως τον βιώνουμε, είναι απλώς ένα αντίγραφο της αιωνιότητας, μια σκιά της , φτιαγμένο έτσι ώστε ο κόσμος να έχει μια ροή που να μιμείται το Θείο.

Οι Στωικοί φιλόσοφοι με κυρίους εκπροσώπους τον Ζήνωνα, τον Κιτιέα (ιδρυτή της Στοάς), τον Χρύσιππο, τον Κλεάνθη και άλλους, έζησαν κυρίως τον 3ο αιώνα π.Χ. και μετά. Η σκέψη τους ήταν επηρεασμένη από τον Ηράκλειτο και βασίστηκε στην ενότητα του σύμπαντος, στον υλισμό και την αιτιοκρατία.

Για τους στωικούς ο χρόνος δεν έχει ανεξάρτητη υπόσταση, δεν είναι δηλαδή κάτι που “υπάρχει από μόνο του”, αλλά είναι το μέτρο της κίνησης. Υφίσταται, επειδή υπάρχει αλλαγή και κίνηση στον φυσικό κόσμο. Αν δεν υπήρχε αλλαγή, δεν θα υπήρχε ο χρόνος.

Ο Άγιος Αυγουστίνος (354-430 μ.Χ.) υπήρξε από τις πιο καθοριστικές μορφές της πρώιμης χριστιανικής σκέψης. Στο έργο του συναντάμε τη γόνιμη σύνθεση της ελληνικής φιλοσοφίας – κυρίως του Πλάτωνα και του Πλωτίνου με τη χριστιανική πίστη, δημιουργώντας μια Θεολογία βαθιά εσωτερική και υπαρξιακή.

Τι είναι ο χρόνος; Ο Αυγουστίνος ξεκινά με μία φράση που έχει γίνει κλασσική : “Τι έστιν άρα χρόνος; “Εάν μη τις με ερωτά οίδα ερωτώντας δε εξηγήσθαι ού δύναμαι”. (Τι είναι, λοιπόν, ο χρόνος; Αν δεν με ερωτήσει κανείς το ξέρω. Αν όμως με ρωτήσει, δεν ξέρω πως να εξηγήσω). Αυτή η διατύπωση αποκαλύπτει τη διπλή φύση του χρόνου : γνωρίζουμε τι είναι στην πράξη, αλλά δυσκολευόμαστε να τον ορίσουμε με σαφήνεια.

Ο χρόνος δεν υπάρχει ως αντικειμενική διάσταση του κόσμου από τις κινήσεις, κατά τον Άγιο Αυγουστίνο. Δεν είναι “ένα δοχείο”, μέσα στο οποίο ρέει η ζωή, ούτε κάτι που μετριέται απλώς με τις κινήσεις των σωμάτων, όπως πίστευε ο Αριστοτέλης.

Ο χρόνος λέει υπάρχει μέσα μας, στην ανθρώπινη συνείδηση και την ψυχή. Είναι τρόπος που βιώνουμε όχι της ύλης. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος είναι ψυχική εμπειρία και όχι φυσική οντότητα. Η διάσταση του είναι τριπλή : μνήμη – προσοχή – προσδοκία. Το παρόν υπάρχει ως προσοχή στο τώρα και το μέλλον υπάρχει ως προσδοκία μέσα μας. Με άλλα λόγια, το μόνο που υπάρχει πραγματικά είναι το παρόν, αλλά το παρόν είναι πολύμορφο περιλαμβάνει, το παρελθόν υπό μορφή αναμνήσεων και το μέλλον υπό μορφή προσδοκιών ή φόβων. Αυτό το “παρόν του παρελθόντος”, “το παρόν του παρόντος”, και “το παρόν του μέλλοντος”, είναι τρόποι με τους οποίους η ψυχή βιώνει το χρόνο. Συνεπώς ο χρόνος δεν είναι έξω από τον άνθρωπο, αλλά είναι ο εσωτερικός ρυθμός της ύπαρξης του ανθρώπου στον κόσμο.

Η Καινή Διαθήκη, αποκαλύπτει κάτι συγκλονιστικό : Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, και έτσι εισέρχεται μέσα στο χρόνο. “Ότε δε ήλθεν το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον υιό αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον…”  (Γαλάτας 4 : 4)

Το “πλήρωμα του χρόνου” δείχνει ότι ο χρόνος έχει σκοπό και κατευθύνεται. Δεν είναι χρονική γραμμή, αλλά πορεία σωτηρίας. Και όταν ήρθε η “κατάλληλη” στιγμή (ο καιρός) ο Λόγος έγινε σάρκα. Η Ενσάρκωση του Χριστού είναι η στιγμή που η αιωνιότητα και ο χρόνος ενώνονται. Το άχρονο έρχεται στο χρονικό. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Χριστός μιλάει συχνά στον ενεστώτα και με φράσεις που δείχνουν το αιώνιον παρών Του.” Πριν Αβραάμ γενέσθαι “εγώ ειμί” (Ιω. 8 : 58), δεν λέει “ήμουν”, αλλά “ειμί”, εγώ είμαι.

Στην Παλαιά Διαθήκη, βλέπουμε έναν Θεό που δεν βιάζεται, αλλά υπομένει, δίνει χρόνο στον άνθρωπο να αλλάξει, να επιστρέψει. “Ου βούλομαι τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλ’ ή του επιστρέψαι και ζην αυτόν”. Η σκέψη “του Θεού δεν είναι εκδικητική αλλά σωτηριολογική. Δεν πιέζει τον χρόνο, τον χρησιμοποιεί για να καλλιεργήσει την επιστροφή.

Η υπομονή.

Η καθυστέρηση της Δευτέρας παρουσίας δεν είναι αδιαφορία, αλλά έλεος. Ο Θεός χρησιμοποιεί τον χρόνο ως χώρο ελευθερίας, όπου ο άνθρωπος μπορεί να μετανοήσει και να σωθεί. “Η σκέψη” του κινείται με αγάπη, όχι με ρολόι. Ωστόσο ο Θεός δεν αλλάζει, διότι η θεία βούληση είναι τέλεια και σταθερή. Αλλάζει όμως η φανέρωσή Του, διότι αλλάζει ο άνθρωπος. Και με υπομονή θα περιμένει να δημιουργηθεί η κάθε Σχέση μαζί του με τον κάθε άνθρωπο.

Ο Θεός θέλει τον άνθρωπο σε σχέση μαζί του.

Από την αρχή ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του (Γένεση 1: 26 – 27) κάτι που σημαίνει ότι τον έπλασε για να έχει σχέση μαζί του – επικοινωνία μαζί Του. Δεν τον ήθελε σαν δούλο ή ρομπότ, αλλά σαν παιδί του. “Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου “Αυτή η’ εντολή επαναλαμβάνεται από τον Ιησού Χριστό στον Ματθαίο 22:37. Άρα, η πρώτη και σημαντικότερη επιθυμία του Θεού είναι να Τον αγαπάμε και να ζούμε σε σχέση μαζί Του και η δεύτερη μεγάλη εντολή είναι : “Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σε αυτόν” (Λεβιτικόν 19 : 18, Ματθαίος 22:39).

Το θεμέλιο.

Φανταστείτε έναν γονιό να θέλει τα παιδιά του να επικοινωνούν μόνο μαζί του και όχι αναμεταξύ τους. Πως θα τον χαρακτηρίζατε; Ο Θεός, λοιπόν, θέλει ο άνθρωπος να έχει σχέση μαζί του, αλλά θέλει να έχει Σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Σχέση που να πατάει στην αγάπη, στο μόνο θεμέλιο, όπου ο εγωισμός και το συμφέρον και η κακία σβήνουν. Και ο χρόνος δημιουργήθηκε για να επιλέξουν με ελεύθερη βούληση οι άνθρωποι. Σχέση με Εκείνον και σχέση με τος συνανθρώπους τους.

Πηγή : Δρ. Αθανασία Στέφου, Παιδαγωγικού τμήματος Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου.

Ημ/νία γραφής : 7/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Παναττική Συγκέντρωση 18-2-2026 ωρα 10.00

Σας γνωρίζουμε ότι την Τετάρτη 18-2-2026 και ώρα 10.00 θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Πλατεία Κοτζιά ) Συγκέντρωση Παναττική των Συνταξιουχικών Οργανώσεων.  Θα ακολουθήσει πορεία στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας .
Το ΔΣ του Συνδέσμου μας θα συμμετάσχει στην αναφερόμενη συγκέντρωση και καλούμε τα μέλη μας να πράξουν το ίδιο.
Παρακάτω η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – OAEE – ΙΚΑ – ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ – ΕΛΤΑ – ΟΣΕ – ΠΕΣ ΝΑΤ– ΠΣΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ –ΠΟΣΕΑ ΕΤΕΑΠ – ΕΣΤΑΜΕΔΕ

ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΕ ΔΥΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ: ΜΕ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 18/2/2026 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΕΘΝ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Πρώην Κοτζιά) ΩΡΑ 10πμ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ: ΜΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/3/2026 ΩΡΑ 12.00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

 Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες

 Συνεχίζουμε τον αγώνα. Σας καλούμε σε στράτευση με μαζική συμμετοχή και απαίτηση για πραγματικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που έχουν τσακίσει τη ζωή μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι. Η ζωή μας από τις καταστροφικές περικοπές όλων των κυβερνήσεων και την συνεχιζόμενη ακρίβεια έχει γίνει ανυπόφορη. Η φτώχια, η ανέχεια, η πείνα η δυστυχία έχει χτίσει φωλιά σε κάθε εργατικό λαϊκό σπίτι αν και αυτό για πολλές οικογένειες κινδυνεύει από τους χιλιάδες καθημερινούς πλειστηριασμούς.

Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις καθημερινές τους ανάγκες. Δεν τους φτάνουν τα χρήματα να πληρώσουν τις βασικές τους ανάγκες, ενοίκια, θέρμανση, ρεύμα, φαγητό, φάρμακα, υγεία.

Οι λεγόμενες και πολυδιαφημισμένες αυξήσεις της κυβέρνησης μετά από 15 χρόνια περικοπών, για τον χρόνο που πέρασε, είναι μια κοροϊδία και για όσους της έλαβαν δεν φθάνουν για τις ανάγκες μισής ημέρας.

Παρά τα μεγάλα της λόγια, όλες  οι περικοπές στις κύριες, επικουρικές συντάξεις στα δώρα μας, στην υγεία, στα φάρμακα, τις κοινωνικές ασφαλιστικές αποδοχές είναι εδώ, ριζώνουν και υποβαθμίζουν τη ζωή μας.

Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας αναγκάζονται να εργάζονται 13 ώρες και πάνω με πενιχρές αποδοχές και να μην καταφέρνουν να τα βγάλουν πέρα.

Όλα τα εργατικά-λαϊκά στρώματα υποφέρουν σε αντίθεση με πολλούς επιχειρηματικούς ομίλους που από τη δυστυχία μας θησαυρίζουν.

Αντί για μια καλύτερη ζωή την περίοδο των τεράστιων τεχνολογιών και της τεχνητής νοημοσύνης αυτή χειροτερεύει και μπαίνει  κυριολεκτικά στο κρεβάτι του Προκρούστη όταν η κυβέρνηση  αποφάσισε από κοινού στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τις άλλες κυβερνήσεις να δοθεί για την πολεμική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα 30 από αυτά θα πληρωθούν από την χώρα μας για εξοπλισμούς που απαιτούν οι κυβερνήσεις από ανατολή και δύση για τους καταστρεπτικούς πολέμους που συνεχίζονται και επεκτείνονται για το άρπαγμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών με θύματα τους λαούς. Τα χρήματα αυτά θα βρεθούν από νέες περικοπές που ετοιμάζουν στα εργασιακά, ασφαλιστικά, Συνταξιουχικά, κοινωνικά δικαιώματα για τα εργατικά – λαϊκά στρώματα.

Όλοι στο αγώνα να απορρίψουμε,  να μην πέσουμε θύματα στην θανατηφόρα προπαγάνδα τους περί δημοσιονομικών ελλειμμάτων και στα ψεύτικα διλλήματα περί σωστής πλευράς της ιστορίας.

Η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι οι λαοί που αγωνίζονται να ζουν να εργάζονται και να παράγουν σε συνθήκες ειρήνης τα προϊόντα που θα καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που είναι υπεύθυνοι για την δυστυχία, την φτώχια και τους καταστρεπτικούς πολέμους.

Διεκδικούμε:

  • Αυξήσεις στις συντάξεις στο σύνολο των συντάξιμων αποδοχών μας, θεσμοθέτηση καταβολής της απώλειας από τον τιμάριθμο στο σύνολο του και σε όλες τις συντάξεις.
  • Την καταβολή της 13ης και 14ης σύνταξης.
  • Καταβολή των παρανόμως παρακρατηθέντων αναδρομικών σε όλους.
  • Υπολογισμός απονομής της σύνταξης στον μέσο όρο της τελευταίας 5ετίας του συντάξιμου μισθού.
  • Κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης.
  • Κατάργηση της εισφοράς για την υγεία.
  • Απόδοση της Εθνικής σύνταξης σε όλες τις συντάξεις.
  • Προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού, γιατρών, Δημόσιους οίκους ευγηρίας.
  • Κοινωνικό τουρισμό για όλους.
  • Προσλήψεις προσωπικού στον ΕΦΚΑ.

Και ότι ακόμη μας έχει περικοπή και το έχουμε πληρώσει με την δουλειά μας σε όλη μας την ζωή.

Συνεχίζουμε στον μονόδρομο του αγώνα και κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις μας ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο σε ότι αφορά τη συμμετοχή μας. Η απάντηση και η απαίτησή μας για λύσεις στα δίκαια προβλήματά μας να δοθεί με μαζική αγωνιστική παρουσία στο ιερό πεζοδρόμιο του αγώνα.

Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις

Αλλαγές από τον e-ΕΦΚΑ: Πώς θα πληρώνονται οι συνταξιούχοι των αναδρομικών μετά από δικαστικές αποφάσεις

Αξιότιμο Μέλος, Φίλε Απόστρατε, Συνάδελφε σας γνωρίζουμε τα εξής:
Ο e-ΕΦΚΑ έθεσε σε λειτουργία  νέα ψηφιακή πλατφόρμα, μέσω της οποίας οι συνταξιούχοι θα μπορούν να κοινοποιούν τις δικαστικές αποφάσεις που τους δικαιώνουν αναδρομικά, ώστε να δρομολογηθεί η καταβολή των ποσών που τους οφείλονται.
Σύμφωνα με τον e-ΕΦΚΑ η  νέα εφαρμογή στοχεύει στη μείωση της γραφειοκρατίας που ίσχυε έως σήμερα για την κοινοποίηση δικαστικών αποφάσεων προς το Ταμείο, αλλά και στη διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένης σειράς προτεραιότητας στις πληρωμές αναδρομικών και αποζημιώσεων.
Όπως διευκρινίζει ο e-ΕΦΚΑ, όλες οι δικαστικές αποφάσεις που θα εκδίδονται από την       1η Ιανουαρίου 2026 και εφεξής θα πρέπει υποχρεωτικά να υποβάλλονται μέσω της πλατφόρμας με την ονομασία «Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων». Κάθε άλλη μορφή υποβολής ή κοινοποίησης δεν θα γίνεται αποδεκτή και δεν θα εξετάζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Πώς θα γίνεται η διαδικασία
Στην ψηφιακή πλατφόρμα https://www.e-efka.gov.gr/el/deltia-dikastikon-dimosiefseon  περιλαμβάνονται αναλυτικές οδηγίες και διευκρινίσεις για όλα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν οι δικαιούχοι. Δικαίωμα υποβολής έχουν  τόσο οι πληρεξούσιοι δικηγόροι που έχουν ασκήσει ή έχουν παρασταθεί στα αρμόδια Δικαστήρια καθώς και  όλα τα φυσικά πρόσωπα  που έχουν έννομο συμφέρον, ανεξάρτητα από το ύψος της χρηματικής απαίτησης.
Επίσης στη παρακάτω ιστοσελίδα (link) δημιουργήθηκε για τη δωρεάν διάθεση στο κοινό των τευχών του Δελτίου Δικαστικών Δημοσιεύσεων σε εκτέλεση της υπ’ αρ. 157 απόφασης της 14ης συνεδρίασης στις 06/04/2023 του Διοικητικού Συμβουλίου του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.).
https://www.efka.gov.gr/ddd

Εκλογές Ε.Α.Α.Σ. – Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 – Η συμμετοχή μας είναι η δύναμή μας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Θέμα : Εκλογές Ε.Α.Α.Σ. – Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 – Η συμμετοχή μας είναι η δύναμή μας.

Την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026 διεξάγονται πανελλαδικά οι εκλογές της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.). Στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο προβλέπεται η εκλογή δύο (2) εκπροσώπων προερχομένων από την Ελληνική Αστυνομία – π. Ελληνική Χωροφυλακή.
Η συμμετοχή μας δεν είναι τυπική διαδικασία. Είναι πράξη ευθύνης και θεσμικής παρουσίας σε μια περίοδο όπου, στον δημόσιο προεκλογικό λόγο, επανέρχονται –άλλοτε ευθέως, άλλοτε υπόγεια– διαχωριστικές λογικές που αμφισβητούν στην πράξη την ισότιμη θέση μας και την ιστορική μας συμβολή στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού.
Ιδίως όταν σε προεκλογικά κείμενα ή μηνύματα παρουσιάζεται ως «αυτονόητο» ότι οι κρατικές ενισχύσεις ή οι κοινωνικοί πόροι αποτελούν «ιδιοκτησία» ενός κλάδου, οφείλουμε να υπενθυμίζουμε –με νηφαλιότητα αλλά και καθαρότητα– ότι:

Οι κοινωνικοί πόροι και οι κρατικές συμμετοχές προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από την τσέπη όλων των πολιτών, άρα και τη δική μας.

Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού είναι ενιαίος θεσμός κοινωνικού χαρακτήρα και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «λάφυρο» ή ως πεδίο αποκλεισμών.

Οι προερχόμενοι από την π. Ελληνική Χωροφυλακή- Ελληνική Αστυνομία δεν υπήρξαμε ποτέ “φιλοξενούμενοι”: είμαστε ισότιμοι συνιδρυτές, γεγονός που δεν επιτρέπεται να παραχαράσσεται.

και, τέλος, όσοι επιλέγουν να καλλιεργούν διχαστικές λογικές, οφείλουν να αναλογιστούν ότι η πορεία κάθε θεσμού συναρτάται άρρηκτα με τις διοικητικές επιλογές του παρελθόντος, ιδίως όταν υφίσταται διαχρονική και αδιατάρακτη πλειοψηφία του κλάδου τους στη διοίκηση του ταμείου.
Σε αυτό το περιβάλλον, η ψήφος μας αποκτά πρόσθετο βάρος: Θωρακίζει την εκπροσώπησή μας, και στέλνει καθαρό μήνυμα υπέρ της ισονομίας, της ενότητας και του σεβασμού της ιστορικής αλήθειας.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους που έχουν δικαίωμα ψήφου να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες και, ειδικότερα, να στηρίξουμε τους δύο συναδέλφους της προέλευσής μας, τους κ.κ. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑ Χαράλαμπο και ΣΕΡΕΤΗ Δημήτριο, ώστε η εκπροσώπηση να είναι ουσιαστική, σταθερή και αποτελεσματική.
Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να σταθμίσουμε με νηφαλιότητα και κρίση τις δημόσιες θέσεις και τις προτεραιότητες που προβάλλονται προεκλογικά από υποψηφίους για το Δ.Σ. της Ε.Α.Α.Σ.. Η ενότητα δεν υπηρετείται με συνθήματα που διχάζουν ούτε με πρακτικές που αντιμετωπίζουν συναδέλφους ως «περισσευούμενους». Η επιλογή μας πρέπει να ενισχύει όσους λειτουργούν ενωτικά και όχι όσους επενδύουν στον διαχωρισμό.
Με σοβαρότητα, ενότητα και καθαρή στάση, απαντάμε σε κάθε διαχωριστική μεθόδευση: με συμμετοχή.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                 Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΕΤΤΑΣ                 ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ

ΜΑΘΕ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΙΣ—>   https://www.eaas.gr/deltia-typoy/ekloges-eaas-2026-mathe-poy-psifizeis

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Καλλιστεία, θεάματα και…. φλερτ στην ιερά οδό του Μεσοπολέμου. Ο ιστορικός δρόμος ως τόπος ψυχαγωγίας, περί ελάμβανε μέχρι και σινεμά.

Από τις ωραιότερες βόλτες στη μεσοπολέμου Αθήνα, ήταν κατά μήκος της Ιεράς οδού, από την οδό Πειραιώς, έως την Σπύρου Πάτση και κατά μήκος της Κωνσταντινουπόλεως. Εκεί βρίσκονταν

τα κέντρα, τα “θεάματα” και οι κήποι. Το δίωρο 7-9 το βράδυ ήταν κατ’ εξοχήν για περίπατο.

Νεαροί, κορίτσια, γυναίκες, παιδιά, γέροι, γριούλες, και ατελείωτη μαρίδα εμφανίζονταν από κάθε γωνία. Τότε έκαναν χρυσές δουλειές οι πλανόδιοι μικροπωλητές, πασατεμπάδες, στραγαλατζήδες, λεμοναδοπώλες… Τα τραπεζάκια γέμιζαν εύθυμες συντροφιές. Τότε ανθούσαν και τα φλερτάκια με νεανίδες που ξεποδαριάζονταν κατά μήκος της Ιεράς Οδού. Τα καταστήατα της συνοικίας ήταν ένα πραγματικό μωσαϊκό. Πλάι στο μπαρ ξεφύτρωνε το μαγειρείο, ο καφενές, το αριστοκρατικότερο “Οινοστιατόριον”, ή “καφεζυθοπωλείον”, ή απλή ταβέρνα, το “Ζαχαρο-πλαστείον”, το υπαίθριο θέατρο ή ο ρομαντικός κήπος. Εκεί, το καφενεδάκι “Ελβετικόν” του Γερολυμάτου, γεμάτο ταβλαδόρους, εκεί και η ταβέρνα “Υπόγειος Παράδεισος” του Δημητρίου. Στην οδό Κωνσταντινουπόλεως, το ζυθοπωλείο “Δάσος” του Βλάχου, το οποίο είχε κήπο με λεύκες, λυγαριές και ακακίες.

Εδώ πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση, για να δούμε τι συνέβαινε στο συγκεκριμένο ζυθεστιατόριο το 1931, όταν λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση ενός από τους νοικοκύρηδες της γειτονιάς του Αντώνη Παπαγεωργίου. Εκεί λοιπόν εκλεγόταν η Μις Βοτανικός! Όλα ακολουθούσαν την τυπική διαδικασία. Συστηνόταν μια επιτροπή, την οποία αποτελούσαν επιφανείς κάτοικοι και οικογενειάρχες της συνοικίας να απονείμουν τον τίτλο Μις Βοτανικός στη 17χρονη Κατίνα Σπυροπούλου που κατοικούσε στην οδό Δεκελέων 6.

Επανερχόμαστε όμως στα δυτικά της οδού Κωνσταντινουπόλεως όπου υπήρχε το θέατρο “Βοτανικός”. Εκεί ο Κόττας, ο καραγκιοζοπαίχτης της συνοικίας, με όλο τον θίασο επί σκηνής, τον πονηρό Καραγκιόζη, τον αφελή Μπάρμπα Γιώργο, το Κολλητήρι, τον Χατζηαβάτη, διασκέδαζε την τακτική του πελατεία με κόμικς δράματα και ιλαροτραγωδίες! Αλλά η περιοχή διέθετε και θερινό κινηματογράφο, το “Πεζουρέ”.

Ζωηρότατη ήταν η κίνηση και “εις το μέχρι της οδού Πειραιώς – πάρα τη λαχαναγορά – τμήμα”. Η Λαχαναγορά βρισκότανε στο ανασκαμμένο σήμερα οικόπεδο, στη γωνία όπου συμβάλλουν η οδός Πειραιώς με την Ιερά οδό. Εκεί ήταν το καφενεδάκι “Λουκανζίκος”, ο “Βύρων”, το οινομαγειρείο του Παπαδάτου και τα καφενεία “Προβολεύς”, “Λεύκα”, “Συνάντησις” ,”Ένωσις” και “Εμπορικόν Κέντρον”.

Η “σκοτεινή “πλευρά με τους παράνομους τεκέδες.

Υπήρχε βέβαια και ο αθέατος κόσμος, εκείνος που δεν απολάμβανε δημοσιότητα, για τον οποίο οι πληροφορίες είναι ελάχιστες και σπάνιες. Ήταν ο κόσμος του περιθωρίου και της παρανομίας.

Η γειτνίαση με το Γκαζοχώρι ήταν η αιτία να ακμάσουν οι τεκέδες και η παρανομία. Ήταν η πλέον

φημισμένη γειτονιά της “μαύρης ηδονής”, με τα “μπαραγκάκια” να μεσουρανούν τη νύχτα και τα μπαγλαμαδάκια να στενάζουν κάτω από τον ιστορικό “χασικλίδικο καημό” , όπως εύστοχα έγραφε ο ανώνυμος ρεπόρτερ του 1936.

Στην Ιερά Οδό και στις παρυφές προς τον Ελαιώνα έβρισκαν τους τέλειους οι μάγκες, ιδιαίτερα όταν η Αστυνομία πραγματοποιούσε εκκαθαρίσεις στη Δραπετσώνα, στις Δεξαμενές, στη κακκινιά και στην Πειραϊκή. Ο Αστυνομικός Σταθμός Γκαζοχωρίου είχε πάντα υποθέσεις σε εκκρεμότητα και ο τίτλος “ανακάλυψις χασισοποτείου”, ήταν συνήθης στον Τύπο.

Το φαινόμενο περιεστάλη στα χρόνια της δικτατορίας Μεταξά. Όπως και οι χαρτοπαικτικές λέσχες. Όσο για την κίνηση στην περιοχή της Ιεράς Οδού, αυξήθηκε ακόμη περισσότερο από το 1938 , όταν καθιερώθηκε η γραμμή “10” του τροχιόδρομου. Ξεκινούσε από τη συμβολή της Ιεράς Οδού με τη λεωφόρο Κωνσταντινουπόλεως και τερμάτιζε στην οδό Ιπποκράτους, με εισιτήριο 3 δραχμές. Η Αθήνα από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι και σήμερα άλλαξε δραματικά. Και εξακολουθεί να αλλάζει. Οι δρόμοι, οι πλατείες, τα πάρκα, οι αρχαιολογικοί χώροι, οριοθετούνται εξαρχής, αναπλάθονται, συρρικνώνονται ή επεκτείνονται, ακμάζουν και παρακμάζουν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης είναι η πλατεία Ομονοίας, η οποία είναι η πιο πολύπαθη πλατεία από άποψη αλλαγών. Άλλοτε κυκλική και άλλοτε ορθογώνια, με και χωρίς πεζούλια, με έργα τέχνης και χωρίς αυτά, ο αθηναϊκός αυτός κόμβος έχει αλλάξει άρδην όλα αυτά τα χρόνια.

Πριν, όμως, από μερικές δεκαετίες τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η πλατεία ήταν φωτεινή, καθαρή, τόπος συνάντησης των ανθρώπων και χώρος στάσης και χαλάρωσης. Ο κόσμος επισκεπτόταν τα συνοικιακά καφέ, έκανε περιπάτους στο πλακόστρωτο, και χάζευε αμέριμνα την αγορά, κάτι που σήμερα τείνει να αλλάξει.

Το 1930 ο συνολικός πληθυσμός της Αθήνας ήταν 811.428 κάτοικοι. Από αυτούς οι 30.000 ήταν εγκατεστημένοι σε ότι σήμερα αποκαλούμε προάστια. Τα παλαιότερα προάστια της Αθήνας ήταν η Κηφισιά, “εύυδρος και δροσερή”, το Χαλάνδρι και το Μαρούσι. Βέβαια σε μια εποχή που υπήρχε η διάσταση του – “μέσα” και του “έξω” η αντίληψη της πόλης από “μέσα” προς τα “έξω”, το “προάστιο” είχε μια σημασία αρνητική και για μερικούς απαξιωτική.

Μέχρι που φτάνουμε στο σήμερα, όπου η υπέρμετρη αύξηση του τουρισμού, η τεράστια ζήτηση και αντίστοιχα προσφορά σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης και η ολοένα αυξανόμενη δημοφιλία της καθιστούν υπαρκτό τον κίνδυνο να μετατραπεί η Αθήνα, σε μια απέραντη τουριστούπολη με ξενοδοχεία Airbnb και hostels σε κάθε τετράγωνο. Με μαγαζιά που θα απευθύνονται αποκλειστικά σε τουρίστες και με μηδαμινό τοπικό χρώμα, αν δεν έχει μετατραπεί ήδη.

Πηγή : – LIFO, Ειρήνη Γιαννάκη. – CiTY STORIES, Νικόλαος Μπάρδης. – Ελευθέριος Σκιαδάς, eskiadas@dimokratia news.gr.

Ημ/νία γραφής : 29/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΚΕΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Ο ΚΕΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Αναπτύξαμε τεχνολογία που καταργεί τις αποστάσεις στην επικοινωνία των ανθρώπων, εφαρμογές που μας περιηγούν στη γνώση και τον κόσμο.

Κατασκευάσαμε μηχανήματα που περπατούν, βλέπουν, ακούν, μιλούν….

Ονομάσαμε τα πιο πολύπλοκα υπολογιστικά προγράμματα νευρωνικά δίκτυα και τους υπολογιστές μας “εγκεφάλους”…

Ανοίξαμε διάπλατα τις πόρτες στη τεχνητή νοημοσύνη, εναποθέσαμε σε αυτήν τα όνειρα και τις προσδοκίες μας, ακόμα και την ίδια μας την αναβάθμιση!

Όμως εκεί πάνω στέκει μεγαλειώδης η γνήσια νοημοσύνη, η μεγαλειώδης ανθρώπινη νοημοσύνη. Η νοημοσύνη που έχει το προνόμιο να επικοινωνεί με τον Δημιουργό και να εξουσιάζει τα κτίσματα. Να ανατρέχει στις εσχατιές του σύμπαντος και στα βάθη των αιώνων και να διεισδύει και στα απειροελάχιστα, συστατικά της ύλης.

Πλούσια σε συναισθήματα και βιώματα, προικισμένη με φαντασία, δημιουργικότητα… και πάνω απ’ όλα με το αυτεξούσιο! Μπροστά της η τεχνητή νοημοσύνη είναι απελπιστικά τεχνητή (!) χωρίς συνείδηση, χωρίς αισθήματα, χωρίς φαντασία, χωρίς δημιουργικότητα, Η τεχνητή νοημοσύνη, για την οποία τόσο υπερηφανευόμαστε, είναι α-νόητη, δεν έχει νου. Κατασκευάσαμε ανόητα μηχανήματα, τα οποία κάνουν πράξεις πολύ γρήγορα. Ακούμε βέβαια κατά καιρούς για γενικευμένη τεχνητή νοημοσύνη, που θα εμπλουτιστεί με το υψηλό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης νοημοσύνης και για τη μελλοντική σύνδεση της ανθρώπινης νοημοσύνης με υπολογιστές.

Πως όμως θα μιμηθούμε ή θα συνδέσουμε με υπολογιστές κάτι τόσο μυστηριώδες όσο η ανθρώπινη νοημοσύνη, που δεν γνωρίζουμε που κατοικεί και πως λειτουργεί; Που κατοικεί η μνήμη μας ή φορτωμένη με γνώσεις και βιώματα; Τι ει’ ναι αυτό που μας δίνει επίγνωση της ύπαρξης μας και της χρονικής μας συνέχειας; Που βρίσκεται σε τελευταία ανάλυση ο πολυσυζητημένος νους του ανθρώπου, το κέντρο των πνευματικών του δραστηριοτήτων;

Αφού δεν κατορθώσαμε να κατανοήσουμε τον…

Νου’ του Θεού, μήπως τουλάχιστον κατανοήσουμε τον νου’ του’ ανθρώπου!

Στο διάσημο βιβλίο του “, Το χρονικό του χρόνου “(1998) ο Στ. Χόκινγκ ( 1942- 2018), έγραφε πως, όταν ανακαλύψουμε μια πλήρη θεωρία του σύμπαντος και βρούμε γιατί εμείς και το σύμπαν υπάρχουμε, “τότε θα γνωρίζουμε τον νου του Θεού.” Τριάντα χρόνια αργότερα ο Χόκινγκ αναχώρησε απ’ αυτή τη ζωή χωρίς την ικανοποίηση προσέγγισης, έστω και κατ’ ελάχιστο, του υψηλού στόχου που είχε θέσει.

Συνεχίζουν τώρα οι νευροφυσιολόγοι μετριάζοντας τις φιλοδοξίες τους σε κάτι πιο προσιτό : Την κατανόηση του νου του ανθρώπου, που ο ορθολογισμός τοποθετεί στον εγκέφαλό του.

Και τώρα στηρίζουμε τις ελπίδες μας στη μελέτη του εγκεφάλου μας, αναζητώντας το κλειδί που θα μας εισαγάγει στο θησαυροφυλάκιο της ανθρώπινης νοημοσύνης. Και τότε έχουμε πολλά σχέδια (!) με απώτερο στόχο τη μεταφορά της προσωπικότητάς μας σε υπολογιστή!

Και από εκεί και πέρα ξεκινάει μια νέα περίοδος για τον άνθρωπο, όπου το πνεύμα του θα κινείτε στον κυβερνοχώρο και όπως σκοπτικά είπε κάποιος, δεν θα ανησυχείς και για την εύρεση θέσης στάθμευσης!

Όταν το μυαλό του ανθρώπου προσπαθεί να κατανοήσει το …. μυαλό του ανθρώπου!

Με περίπου εκατό δισεκατομμύρια νευρώνες εκπληκτικής ποικιλίας μορφών και λειτουργιών, ο εγκέφαλός μας αποτελεί ένα ζωντανό λαβύρινθο, ξεπερνώντας σε πολυπλοκότητα, οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο σύμπαν. Καθώς δε κάθε νευρώνας μπορεί να επικοινωνεί ηλεκροχημικά με εκατό χιλιάδες άλλους νευρώνες, μιλάμε για τετράκις εκατομμύρια συνεχώς μεταβαλλόμενες συνάψεις. Ο δε κώδικας επικοινωνίας των νευρώνων, παντελώς άγνωστος!

Δεν φαίνεται να υπάρχει, κάποιο ηλεκτρονικό η χημικό αλφάβητο, όπως συμβαίνει στο γενετικό κώδικα, βάσει του οποίου να οικοδομούνται οι πληροφορίες που μεταδίδουν οι νευρώνες.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το μεγαλείο της ανθρώπινης νοημοσύνης “αναδύεται” μέσα από την πολυπλοκότητα των νευρώνων. Είναι όμως δυνατόν οι ηλεκτροχημικές αλληλοεπιδράσεις των νευρώνων να έχουν άυλα πνευματικά αποτελέσματα, όπως νοήματα, συναισθήματα, φαντασία, δημιουργικότητα; Είναι άραγε η επιστημονική μέθοδος αρμόδια για την διερεύνηση της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου; Μήπως εδώ ο λόγος ανήκει στην υψηλή διδασκαλία της Θεολογικής ανθρωπολογίας;

Νους, διάνοια, εγκέφαλος

Στην εκκλησιαστική ορολογία νους ονομάζεται η ανώτερη δύναμη της ψυχής, που επικοινωνεί με το Θείο και παράγει τα νοήματα. Η διάνοια αποτελεί ενέργεια του νου, που επεξεργάζεται τα νοήματα με τη βοήθεια του εγκεφάλου. “Ο νους κινεί τη διάνοιαν, η οποία κινεί τον εγκέφαλο και δια του εγκεφάλου το σώμα”.

Ο νους κυβερνά το σώμα μέσω του εγκεφάλου και πληροφορείται τα σχετικά με το σώμα από τον εγκέφαλο, ο οποίος επεξεργάζεται τα ερεθίσματα των αισθήσεων. Εκεί έξω από τον εγκέφαλο, κατοικεί ο πραγματικός εαυτός μας με τα βιώματα, τις αναμνήσεις, τις αρετές και τις κακίες, όλα αυτά που θα μας συνοδεύουν και μετά τη φθορά του σώματος.

Ο εγκέφαλος είναι μάλλον άδειος από όλα αυτά, χρησιμοποιώντας μια απλουστευμένη εικόνα, θα λέγαμε ότι ο εγκέφαλος μοιάζει μεγαλειώδης επεξεργαστής, ο οποίος υπακούει στον εξωτερικό προγραμματιστή, που λέγεται νους. Και στους υπολογιστές ο νους (ο προγραμματιστής) έξω από το κουτί είναι!

Η προσπάθεια μελέτης του εγκεφάλου, έχει οπωσδήποτε μεγάλη σημασία. Αν όμως φιλοδοξούμε να βρούμε μέσα στους νευρώνες, αυτά που μας συνιστούν την κοινωνική ύπαρξη, μάλλον θα απογοητευτούμε!

Επίμετρο :

Θα μπορέσει να συνδέσει κάποτε η επιστήμη τον εγκέφαλο’ μας με τον υπολογιστή :

Ήδη το κάνει, όταν σε περιπτώσεις παραπλήσια, μεταβιβάζει τις εντολές κίνησης μελών του σώματος ή των φωνητικών χορδών, από τον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου σε τεχνητά μέλη ή σε υπολογιστή κ.ο.κ. Αξιοποιεί κατά κάποιο τρόπο το τελικό προϊόν μιας πολύπλοκης διεργασίας, την οποία δεν κατανοεί προς το παρόν. Στο μέλλον ίσως η τεχνολογία διεισδύσει βαθύτερα επηρεάζοντας ακόμη και τις διανοητικές λειτουργίες του ανθρώπου (το κάνουμε ήδη με ορισμένα φάρμακα). Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα κατορθώσει να υπεισέλθει στην ουσία των ψυχικών λειτουργιών του ανθρώπου, η οποία προστατεύεται από το αυτεξούσιο του ανθρώπου.

Πηγή : Περιοδικό “Η Δράση μας”, Βασίλειος Πετρουλέας, δρ Φυσικού.

 Ημ/νία γραφής : 27/3/2025

 Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

 

Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ

Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Ο πόνος στη μέση είναι μια συχνή ασθένεια που προσβάλλει 8 στους 10 ανθρώπους. Είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται ως ήπια ή σοβαρή και συχνά προκαλεί ταλαιπωρία. Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς (ξαφνικός και σοβαρός) ή χρόνιος (αν διαρκεί για περισσότερους από τρεις μήνες.)

Ο πόνος στη μέση είναι 20 φορές πιο επώδυνος από οποιονδήποτε άλλο σωματικό πόνο, όπως βεβαιώνει ο γιατρός Dr. Art Brownsten, o oποίος ειδικεύεται στη φυσική αντιμετώπιση του πόνου στη μέση και έχει γράψει και ειδικό βιβλίο επί του θέματος. Ο λόγος που είναι τόσο επώδυνος είναι ότι αυτοί οι σύνθετοι μύες, βρίσκονται τόσο κοντά στην σπονδυλική στήλη.

Ο πόνος στο κάτω μέρος της μέσης μπορεί να προκληθεί από πολλούς λόγους, όπως εκφυλιστικές αλλαγές, τραυματικές βλάβες ή ατυχήματα και φλεγμονή. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα οσφυϊκών διαστρεμμάτων ή εξαρθρώσεων σπονδυλικών καταγμάτων ή μυοσκελετικών βλαβών. Εκφυλιστικές ασθένειες, όπως κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου και σκολίωση, μπορούν να προκαλούν πόνους, μυϊκούς σπασμούς και φλεγμονές, όπως η αρθρίτιδα, προκαλούν πόνο στη μέση.

Άλλοι εξωτερικοί παράγοντες που μπορούν να συμβάλλουν στο πόνο της μέσης περιλαμβάνουν καθιστική ζωή, κακή στάση του σώματος και παχυσαρκία. Ο πόνος της μέσης είναι συχνός και στην εγκυμοσύνη, διότι οι ορμόνες της εγκυμοσύνης χαλαρώνουν τις αρθρώσεις, τους συνδέσμους και τους μυς. Και το βάρος που αποκτά η γυναίκα στην εγκυμοσύνη μπορεί να επιτείνει το πρόβλημα. Μερικές φορές, όμως, ακόμα και απλές δραστηριότητες ή κινήσεις – όπως το να σκύβουμε για να πιάσουμε ένα αντικείμενο από το πάτωμα – μπορεί να διεγείρει τον πόνο.

Υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής στους περισσότερους ασθενείς που υποφέρουν από σοβαρές περιπτώσεις χρόνιου πόνου.

Η καθιστική ζωή.

Οι περισσότεροι πόνοι στη μέση, στον αυχένα και άλλοι μυϊκοί πόνοι, προέρχονται από την σπονδυλική στήλη, η οποία αποτελείται από :

  1. οστά (σπονδύλου)
  2. μεσοσπονδύλιους δίσκους (ανάμεσα σε δύο γειτονικούς σπονδύλους υπάρχει σαν μαξιλαράκι ένας δίσκος)
  3. Αρθρώσεις (στο οπίσθιο τμήμα κάθε σπονδύλου υπάρχουν δύο αρθρώσεις)
  4. Συνδέσμους
  5. Τένοντες
  6. Μυς και τέλος
  7. Νεύρα που εξέρχονται από την σπονδυλική στήλη (ένα δεξιά και ένα αριστερά για κάθε επίπεδο) και δίνουν νεύρωση στα πόδια.

Σε ποια από τα προαναφερόμενα στοιχεία σπονδυλικής στήλης, μπορεί να οφείλεται ο πόνος στη μέση.

Όλα τα ανατομικά στοιχεία που περιγράφηκαν στην παραπάνω ερώτηση, έχουν νευρικές αισθητικές απολήξεις. Συνεπώς η βλάβη σε καθένα από αυτά μπορεί να προκαλέσει πόνο. Το πιο συχνό αίτιο οσφυαλγίας, είναι η καταπόνηση των μαλακών μορίων, δηλαδή των μυών, συνδέσμων και τενόντων. Τότε λέμε ότι ο πόνος είναι “μυϊκός”.

Επίσης, ισχύει το εξής παράδοξο: Η εικόνα στις ακτινολογικές εξετάσεις, δεν συμβαδίζει πάντα με την ένταση του πόνου.

Έτσι, ένας ασθενής μπορεί να έχει φοβερό πόνο στη μέση από μια μυϊκή βλάβη (χωρίς να φαίνεται κάτι σε μια απλή ακτινογραφία ή σε μια μαγνητική τομογραφία), ενώ άλλος ασθενής με μεγάλη κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, να μην έχει κανένα σύμπτωμα.

Σε τι μπορεί να οφείλεται ο πόνος στη μέση;

Το αίτιο του πόνου στη μέση είναι :

  1. Μυϊκή καταπόνηση των μυών, τενόντων και συνδέσμων που περιβάλλουν την σπονδυλική στήλη. Αυτό είναι το πιο συχνό αίτιο (πάνω από 70%).
  2. Φθορά στους μεσοσπολικούς δίσκους (π.χ. κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου).
  3. Φθορά στις αρθρώσεις.
  4. Σπονδυλολίσθηση

5.Κατάγματα (από κάποιο τραυματισμό, αλλά και αυτόματα από οστεοπόρωση ή μετάσταση.

  1. Άλλα σπάνια αίτια όπως όγκοι των οστών, φλεγμονή (σπονδυλοδισκίτιδα) ρευματολογικά νοσήματα (π.χ. αγκυλοποιητική σπονδυλαθρίτιδα) νόσος Scheuermann.
  2. Αίτια εκτός της σπονδυλικής στήλης π.χ. νεφρολιθίαση, (πέτρα στα νεφρά, ανεύρυσμα) κοιλιακής αορτής, χολοκιστίτιδα.

Το αίτιο του πόνου μπορεί να διαφέρει από ηλικία σε ηλικία ;

Ναι, όσο μεγαλώνει κανείς τα αίτια αλλάζουν γιατί αλλάζει η δομή της σπονδυλικής στήλης. Σε νέους ανθρώπους συνήθως πάσχει ο μεσοσπονδύλιος δίσκος : Το πιο συχνό αίτιο (εκτός από την μυϊκή καταπόνηση) είναι η κήλη μετασπονδυλίου δίσκου.

Στις μεγάλες ηλικίες εντείνεται η φθορά στα οπίσθια στοιχεία της σπονδυλικής στήλης (π.χ. αρθρώσεις) και έτσι πιο συχνά αίτια είναι η οστεοαρθρίτιδα και η οσφυϊκή στένωση (σπονδύλωση), ενώ αρχίζουν να εμφανίζονται τα κατάγματα από οστεοπόρωση.

Τι σημαίνει χρόνια οσφυαλγία;

Ο πόνος στη μέση (οσφυαλγία) χαρακτηρίζεται ως χρόνιος, όταν παραμένει για πάνω από 3 μήνες χωρίς διακοπή. Το όριο των 3 μηνών δεν είναι αυθαίρετο: έχει παρατηρηθεί, ότι σε ασθενείς με πόνο στη μέση για πάνω από 3 μήνες, υπάρχουν ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που κάνουν τη θεραπεία δύσκολη.

  1. Πόνος με “περίεργους” χαρακτήρες, δηλ. που περιγράφεται σαν κάψιμο, ηλεκτρικό ρεύμα, μαχαιριά.
  2. Το αίτιο που ξεκίνησε τον πόνο, μπορεί να φαίνεται ότι θεραπεύτηκε π.χ. μια κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου μπορεί να έχει υποχωρήσει στη μαγνητική τομογραφία.
  3. Ο ασθενής επηρεάζεται ψυχικά από τον πόνο και εμφανίζει συμπτώματα, όπως άγχος και κατάθλιψη.

Πηγή : Κ. Κωσταβάρας, Νευροχειρουργός, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.

 Ημ/νία γραφής : 7/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ

ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ

 Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Εμείς και ο εαυτός μας.

Αν κοιτάξουμε και εξετάσουμε ο καθένας τον εαυτό του — και πιστεύω αυτό το επιδιώκουν πιο πολλοί άνθρωποι – θα διαπιστώσουμε ότι κλείνουμε να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας, στον εαυτό μας, εν συγκρίσει προς τους άλλους, και εν μέρει, για μερικούς και προς τον Θεό. Επικαλούμαστε, φανερά ή σιωπηρά τα διάφορα αγαθά και προσόντα μας. Τις ικανότητες, τις σπουδές, την αρετή, την περιουσία, και ότι καλό πιθανόν να έχουμε, δώρο του Δημιουργού μας. Ακόμη και με λίγα και φτωχά υλικά αγαθά, και μέχρι τέλειας πτώχευσης, υπάρχουν ψυχές που δοξάζουν και ευχαριστούν τον Θεό, χωρίς καν να διαμαρτύρονται.

Από το άλλο μέρος, υπάρχουν και εκείνοι που χαρακτηρίζονται, περισσότερο ή λιγότερο, ως εγωιστές, υπερήφανοι, ακατάδεκτοι, υπερφίαλοι, αγνώμονες, “απλησίαστοι”. Λένε με δυσκολία “συγνώμη”, προ πάντων στους ανθρώπους και πιθανόν προς τον Θεόν.

Οι άνθρωποι και οι άλλοι.

Σημαντικές ανθρώπινες σχέσεις με τους άλλους. Οι σχέσεις του ανθρώπου με τον άνθρωπο, είναι γενικά αμέτρητες και πολύπλευρες. Διακρίνονται σε εκείνες που έχουν ιδιαίτερη σημασία σε προσωπικό επίπεδο, στην άμεση οικογενειακή κοινότητα και ζωή, στο ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο και στο πανανθρώπινο περιβάλλον. Οι θετικές σχέσεις διακρίνονται για τη δύναμη του δεσμού για την ιδιαίτερη συμβολή τους στην όλη ψυχική ανάπτυξη και συγκρότηση του προσώπου, για την αναγκαιότητα γενίκευσης και επικράτησή τους, όπου υπάρχουν και ζουν άνθρωποι.

Οι αρνητικές σχέσεις, αντιθέτως, δημιουργούν προβλήματα, και μερικές είναι καταστροφικές με ανεξέλεγκτες και απρόβλεπτες συνέπειες. Οι σχέσεις των ανθρώπων, είναι ανυπολόγιστες σε αριθμό, σε ποιότητα, σε ένταση. Ξεκινούν από τη μία, την θετική ή αρνητική σχέση, και ακολουθούν σε πολλές διαβαθμίσεις η καθεμιά.

Ποιότητα σημαίνει το σύνολο των χαρακτηριστικών μιας σχέσης, ενός προσώπου ή ενός πράγματος που το κάνουν να ξεχωρίζει, είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο.

Χρησιμοποιούμε τη λέξη αυτή, για να περιγράψουμε πρόσωπα, σχέσεις, γεγονότα, πράγματα ή καταστάσεις.

Λέμε, η ποιότητα ενός ανθρώπου, η ποιότητα μιας οικογένειας, μιας υπηρεσίας, ενός ντυσίματος, ενός υφάσματος των υλικών μιας κατασκευής κ.λ.π. Μιλάμε για καλή ποιότητα, εξαιρετική, φτηνή ή κακή. Υποστηρίζουμε ότι σημασία έχει η ποιότητα, όχι η ποσότητα. Καθιερώθηκε με τη λέξη ποιότητα να εννοούμε, τα καλά ή θετικά στοιχεία που έχει κάποιος ή κάτι.

Σχέσεις με κάθε άνθρωπο.

Ως άνθρωποι, οφείλουμε σε κάθε άνθρωπο να έχουμε καλές σχέσεις. Το χρωστάμε, αρχικά, στη κοινωνική και αγαπητική φύση μας, που εμφύτευσε μέσα μας, ο Δημιουργός των πάντων. Αλλά και σχεδόν κάθε πραγματική, κοινωνική και ηθική αγωγή, από όπου και αν προέρχεται, σε αυτό από βλέπει. Η συνειδητή πάντως ορθόδοξη χριστιανική αγωγή και παιδεία, για τους πιστεύοντας πραγματικά, είναι αναμφισβήτητα η μόνη ενδεδειγμένη.

Ειδικότερα οι άνθρωποι που βρίσκονται στο άμεσο περιβάλλον μας, σύζυγοι, παιδιά, συγγενείς,

φίλοι γνωστοί, εργαζόμενοι και άλλοι, συνήθως αναπτύσσουν αμοιβαίες και άμεσες σχέσεις.

Πρόσωπα που έχουν μια θέση και ένα ρόλο στα κοινά πράγματα. Όλοι έχοντες έννομα κάποια θέση αρμοδιότητα και καλή προσφορά υπηρεσίας στους πολίτες σε όλους αυτούς οφείλουμε, ανάλογα με τη θέση τους, σεβασμό και αγάπη.

Σχέσεις με τα πρόσωπα της οικογένειας.

Η οικογένεια είναι η πιο μικρή ομάδα ανθρώπων, στην οποία, στην καλύτερη εκδοχή, συνδέονται τα πρόσωπα με πολύ στενές σχέσεις και δυνατούς δεσμούς. Στο χώρο της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, η οικογένεια είναι γενικά το ίδιο περίπου όπως σε όλο τον κόσμο. Με την ασύγκριτη διαφορά ότι η οικογένεια είναι ο χώρος όπου οι σχέσεις και οι δεσμοί μεταξύ των προσώπων είναι μεν αποτέλεσμα θέλησης, της επιθυμίας και της απόφασης των μελών της, είναι όμως απαραίτητο και καθοριστικό να είναι ευλογημένα από τη χάρη του Θεού, δια των μυστηρίων της Εκκλησίας. Πολλοί δέχονται και υιοθετούν τον ιερόν αυτό θεσμό στον Χριστιανικό κόσμο και απολαμβάνουν τις σωτήριες ευεργεσίες του. Ένα ορατό δείγμα αυτού είναι η μεγάλη προσέλευση των πιστών στους ιερούς ναούς για λατρευτικούς σκοπούς.

Δυστυχώς, καθημερινά σχεδόν πληροφορούμαστε ποικίλα οικογενειακά δράματα που συμβαίνουν στον κόσμο. Αλλά και άλλες μορφές κακοποίησης, εκτός της οικογένειας, εμφανίζονται συχνά, συνήθως στα σχολεία, αλλά και στις γειτονιές, στο παιχνίδι και αλλού. Η κακοποίηση στις μέρες μας καλεί σε συναγερμό τους πλέον υπεύθυνους γονείς και εκπαιδευτικούς, για την αγωγή και την παιδεία,  αλλά και τους πολιτειακούς και τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες. Ως προς τις συνέπειες για την πνευματική μας ζωή, κάθε πράξη μας ανάρμοστη, όσο σοβαρή και αν είναι, τη συγχωράει ο Θεός, μετά από ειλικρινή μετάνοια, συντριβή και απογοήτευση.

Σχέσεις μέσα στη συζυγία.

Η συζυγία δεν είναι μόνο μια οικογενειακή σχέση ή ένας οικογενειακός δεσμός. Υπάρχει από μόνη της, ολόκληρος ή οικογένεια, μέσα στην ψυχοσωματική ένωση του ενός επιλεγμένου, συνήθως άνδρα, και της μιας επιλεγμένης, συνήθως, γυναίκας. Είναι η καθολική ψυχοσωματική ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας, σε μια ώριμη για τον σκοπό του γάμου ηλικία.

Η συζυγία και η τεκνοποιΐα φαίνεται πως σήμερα, όπως πάντα, να βρίσκονται σε περίοπτη θέση στην επιλογή των ζευγαριών. Αυτό δείχνουν οι σχετικές στατιστικές. Έτσι ανθίζουν οι κοινωνίες από ευτυχισμένα ζευγάρια και χαριτωμένα παιδιά.

Το διαζύγιο αποτελεί τη διάλυση της οικογένειας, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους ίδιους τους χωρισμένους και τα παιδιά τους.

Η γέννηση και ανατροφή παιδιών.

Η απόκτηση παιδιών από τη νόμιμη συζυγία είναι ανεκλάλητη ευτυχία και αμέτρητη χαρά για το ζευγάρι, αλλά και για τον Θεό, ο οποίος αγαπά ιδιαιτέρα τη σύλληψη και τη γέννηση παιδιών.

Οι γονείς, προ πάντων η μάνα, δεν μπορούν να κρύψουν τα ωραία, υψηλά και δυνατά συναισθήματα που νιώθουν, όταν πληροφορηθούν και νιώσουν στην κοιλιά της μητέρας το πρώτο σκίρτημα του εμβρύου. Με την ίδια μεγάλη χαρά, συνεχίζουν, συνήθως με τους κόπους της μητέρας, να παρακολουθούν την ανάπτυξή του στη βρεφική, τη νηπιακή, την παιδική και την εφηβική ηλικία, μέχρις ότου αποκτήσει τα χαρακτηρι στικα’ της προσωπικότητα’ς του , που το καθιστου’ν ικανό να χειρίζεται τα κυριότερα ζητήματα της ζωής του αυτοτελώς.

Πηγή : Αλέξανδρος Κακαβούλης, Ομότιμος Καθηγητής Ψυχοπαιδαγωγικής Πανεπιστημίου Κρήτης.

 Ημ/νία γραφής : 4/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, που τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο και είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού.

Η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί το κέντρο της πνευματικής ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή εκφράζεται με το εκκλησιαστικό έτος. Λέγεται, δε, Μεγάλη Εβδομάδα, όχι γιατί έχει περισσότερες ή μεγαλύτερες, ημέρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα τα οποία καλεί η εκκλησία να βιώσουν οι πιστοί κατά τη διάρκειά της, είναι πράγματι μεγάλα και μοναδικά. Οι τέσσερες πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το Θείο δράμα και οι ακολουθίες ονομάζονται “Ακολουθίες του Νυμφίου”.

Μεγάλη Δευτέρα

Τη Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα :

α) Η ζωή του Ιωσήφ του εντέκατου γιου του Πατριάρχη Ιακώβ του ονομαζόμενου Πάγκαλου, δηλ. του ωραίου στο σώμα και την ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το Πάθος του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε (Ματθ.21, 18.22).

Συμβολίζει την συναγωγή των Εβραίων και γενικά του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρπος από καλά έργα.

Μεγάλη Τρίτη. (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ) :

Τη μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές :

α) Των δέκα Παρθένων( Ματθ.25 ,1-1-3) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξάνουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τέταρτη (Μεγάλη Τρίτη το βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ.7, 47) που μετανιωμένη άλειφε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε Μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο.

Η μετάνοια αυτής της Γυναίκας παρουσιάζεται σε αντιδιαστολή με την προδοσία του Ιούδα. Όταν η γυναίκα άρχισε να μυρώνει τα πόδια του Κυρίου, ο Ιούδας θεώρησε την ενέργεια αυτή ως σπατάλη. Έλεγε τα χρήματα αυτά, θα βοηθούσαν κάποιους φτωχούς. Όταν ο Χριστός δεν την σταμάτησε, ο Ιούδας έτρεξε στους αρχιερείς των Ιουδαίων και συμφώνησε τη σύλληψη του Ιησού Χριστού παίρνοντας τα τριάντα αργύρια. Σε κάποια σημεία της υμνογραφίας της ημέρας παρουσιάζεται και η σύγκληση του παράνομου συνεδρίου των Ιουδαίων, που θα αποφασίσει την καταδίκη του Ιησού Χριστού.

Με την υπενθύμιση της μετανοίας της αμαρτωλής γυναίκας η Εκκλησία μας καλεί να μετανοήσουμε και εμείς. Ιδιαίτερη ποιητική και μουσική αξία έχει το τροπάριο της υμνογράφου Κασσιανής, που ακούγεται στο τέλος της ακολουθίας.

Μεγάλη Πέμπτη :

Τη μεγάλη Πέμπτη, γιορτάζουμε τέσσερα γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο που δείχνει πια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Το Μυστικό δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την προσευχή του Κυρίου, στο όρος των ελαιών και

δ) Την προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή :

Την Μ. Παρασκευή, έχουμε την Κορύφωση του Θείου Δράματος, τελείται η “Ακολουθία των Παθών” και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή : α) Τα πτυσίματα, β) τα μαστιγώματα, γ) Τις κοροϊδίες, δ) τους εξευτελισμούς, ε) τα κτυπήματα, στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως τη        ζ) Σταύρωση, και το θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο. (Μεγάλη Παρασκευή πρωί και βράδυ) :

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε: α) Την ταφή του Κυρίου και την Κάθοδο του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή πρωί (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής Ακολουθίες : Ακολουθία των μεγάλων ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι την αποκαθήλωση, δηλαδή την ταφή του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και τον Νικόδημο τον Φαρισαίο μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου. Τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ψάλλονται (ημερολογιακά) τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου.

Κυριακή του Πάσχα (Μεγάλο Σάββατο το πρωί και νύχτα από τις 12.00π.μ.).

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωί, έχουμε τη λεγόμενη “Πρώτη Ανάσταση”, δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής λύτρωσης όλης της κρίσης από τη φθορά και το θάνατο! Το Μεγάλο Σάββατο τα μεσάνυχτα (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε τη ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου φωτός στο κόσμο από τον Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 10.30 π.μ., ή το απόγευμα τελείται ο “Εσπερινός της Αγάπης, “όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούργιας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης Ελπίδας.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των παθών και της Ανάστασης.

Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντες ενεργά σε αυτά με “Συμπόρευση”, “συσταύρωση” και “συνανάσταση”. Ο Χριστός με τη θέλησή του (εξουσίας), έπαθε και Ανέστη, για να σωθούμε εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε “μοιρολατρικά” για το Πάθος του αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανιώσουμε ειλικρινά, μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός, να την κάνουμε και υποκειμενική προσωπική εμπειρία.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα

Καλό Πάσχα

Ημ/νία γραφής : 17/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΛΛΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΟΜΟΡΦΙΑ-ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΑΛΛΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΟΜΟΡΦΙΑ-ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 Τους βρήκε να κάθονται στο περιστύλιο του Καθολικού της Μονής μετά την ακολουθία του Εσπερινού. Εκδρομή είχαν έρθει, από κάποια ενορία της πόλεως και τώρα απολαμβάνουν το ειδυλλιακό τοπίο στην ησυχία του δειλινού, μέσα στις ριπές του ευωδιαστού ανοιξιάτικου αέρα.

Χάρμα αισθήσεων, πραγματικά. “Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε”! Τι ομορφιά χαμένη τριγύρω! Και μαζί κάτι σαν κατάνυξη απλωμένη στα πρόσωπα όλων.

Τους βρήκε να κάθονται έξω από τον ναό, στο στεγασμένο περιστύλιο, και να απολαμβάνουν. Κάθισε και εκείνος μαζί τους.

Στην αρχή ησυχία. Έπειτα κάποιος θέλησε να δια κόψει.

– Πέστε μας γέροντα, πως θα είναι στον Παράδεισο ; Πως θα είναι τα πρόσωπά μας:

– Εσείς τι λέτε; Πως θα είναι; Τι μαθαίνετε στον κύκλο μελέτης της Αγίας γραφής που κάνετε;

– Να πω εγώ, πάτερ; Ο κύριος μας είπε ότι “οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως ο ήλιος εν τη βασιλεία του πατρός αυτών” .

– Πολύ σωστά. Άλλος τι λέει:

– Σαν άγγελοι θα είμαστε. Έτσι δεν είπε ο Χριστός:

– Έτσι ακριβώς. Θυμάστε κάποιον που οι άλλοι τον αντίκρισαν σαν άγγελο, λίγο προτού φύγει από αυτόν τον κόσμο;

– Ο Στέφανος.

– Ο πρωτοψάλτης Στέφανος.

– Πάτερ, πήρε τον λόγο ένας τρίτος, αυτοί ήταν Άγιοι ήδη από αυτήν εδώ τη ζωή. Τι θα γίνει με εμάς που έχουμε τόσες αμαρτίες;

– Και οι αμαρτίες συγχωρούνται με τη μετάνοια, του απάντησε ο διπλανός του. Και ο άνθρωπος γίνεται πάλι φίλος με τον Χριστό.

– Ω, τι μου θυμίσατε τώρα, πήρε τον λόγο πάλι ο σεβάσμιος ιερομόναχος. Λέτε για μετάνοια και για το πως θα είναι το πρόσωπό μας, στον Παράδεισο. Θα σας πω μια δική μου εμπειρία, κάτι που έζησα όταν ήμουν παιδί του Γυμνασίου.

Τότε λοιπόν πηγαίναμε συχνά με την οικογένειά μας σε ένα γυναικείο μοναστήρι στο Πήλιο. Μετόχι Μονής του Αγίου Όρους είναι. Και τα χρόνια εκείνα, Γερόντισσα εκεί ήταν μια οσία γυναίκα. Πολύς κόσμος εύρισκε ανάπαυση κοντά της.

Θυμάμαι λοιπόν που είχαμε πάει μια μεγάλη Εβδομάδα. Μας φιλοξενούσε στο Μοναστήρι και μαζί μ’ εμάς και μια άλλη, πολύτεκνη οικογένεια. Η σύζυγος και μητέρα της οικογένειας ήταν πολύ αξιόλογος άνθρωπος. Μορφωμένη – στο Πανεπιστήμιο δίδασκε – και με ευσέβεια μεγάλη. Είχαμε γνωριστεί από παλαιότερα. Μάλιστα μας είχε διηγηθεί κάποτε και τη ζωή της, το παρελθόν της, προτού μετανοήσει και κάνει την ευλογημένη οικογένειά της.

Είχε ζωή να το πούμε έτσι – προ Χριστού και μετά Χριστόν. Και στην π.Χ. εποχή ήταν αυτή η γυναίκα, “η βυθισμένη τη αμαρτία”.

Τώρα ήταν, όπως σας είπα μεγάλη εβδομάδα. Έφθασε η μεγάλη Τρίτη. Ξέρετε που ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής. Θυμάμαι σαν να ‘ναι τώρα κι ας έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε. Δε θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου. Άρχισε η ακολουθία.

Ακόμη και την καμπάνα θυμάμαι. Το σήμαντρο, που το χτυπούσε μια μοναχή μέσα στο δειλινό.

Να, όπως τώρα. Έτσι ήταν. Μέσα στις ευωδιές του Απριλίου, με το μυρωμένο πηλιορείτικο αέρα.

Άρχισε η ακολουθία, Σκοτεινά μέσα στο καθολικό. Μόνο τα κεριά αναμμένα και τα καντήλια στο τέμπλο. Η ψαλμωδία ήσυχη, κατανυκτική. Τα νοήματα – δε λέγεται! Κορυφή στην υμνογραφία της Εκκλησίας μας. Για την γυναίκα εκείνη, την πόρνη, που πλησίασε τον Χριστό και έπλενε τα πόδια του με μύρα και δάκρυα, και τα σφόγγιζε με τα μαλλιά της.

Έφτασε και η ώρα του Δοξαστικού. “Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα γυνή…” Η γυναίκα εκείνη που σας λέω, η μητέρα και σύζυγος, ήσυχα και απαρατήρητη, γονάτισε στο έδαφος. Διπλώθηκε στα δύο. Το κεφάλι είχε χωθεί μέσα στους ώμους.

“Δέξου μου τας πηγάς των δακρύων…” Θόρυβος δεν έβγαινε από την ύπαρξή της. Μόνο οι πολλοί κοντινοί θα μπορούσαν να παρατηρούν τους ώμους της να τραντάζονται. Και ίσως να διακρίνουν κάποιους πνιγηρούς στεναγμούς…

Τελείωσε το Δοξαστικό, τελείωσε και η ακολουθία. Η γυναίκα σηκώθηκε και με βιαστικές κινήσεις σκούπισε το πρόσωπό της. Η γερόντισσα φιλοφρονητικά κάλεσε όλους να περάσουν από το αρχονταρίκι για ένα λιτό κέρασμα. Πήγαμε και εμείς. Ήρθε και αυτή η οικογένεια. Τα μάτια μου καρφώθηκαν στο πρόσωπό της.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω, αδελφοί τι ατένισα! Τέτοιο πρόσωπο δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου. Μια αίγλη χαμένη επάνω του, μια ομορφιά – πως να το πω – υπερκόσμια. Άλλης τάξεως ομορφιά. Σαν άγγελος ήταν το πρόσωπό της. Πιστέψτε με σαν άγγελος!…

Είπε, και σιώπησε ο παππούλης κι έσκυψε το πρόσωπό του.

Το ίδιο έκαναν όλοι.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο Σωτήρ”.

Ημ/νία γραφής : 14/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΓΕΙ “Γελά ο τρελός στα αγέλαστα”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΓΕΙ

“Γελά ο τρελός στα αγέλαστα”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 Να και πάλι ο βαθειά φιλότιμος λαός μας ο βαθειά καλλιεργημένος ελληνικός λαός μας. Δίνει με τις σοφές του ρήσεις, μηνύματα ζωής. Δίνει γραμμή πλεύσεως, για να μην υπάρχουν συγκρούσεις, για να μην δημιουργούνται πληγές, για να μην προ καλείται πόνος και οδύνη. Και μας λέει: “Γελά ο τρελός στ’ αγέλαστα.”

Ναι είναι γεγονός, αναμφισβήτητο πως από τα πράγματα που μας κάνουν να γελούμε δείχνουμε ποιοι ακριβώς είμαστε. Αποκαλύπτουν τα στοιχεία της προσωπικότητας μας. Αυτόσυστηνόμαστε.

Λοιπόν; πόσο καλλιεργημένος μπορεί να είναι κανείς όταν γελά στη πτώση του άλλου; Όταν γελά στα λάθη του άλλου; Πόσο, όταν Γελά για του άλλου κάποια αναπηρία ή έλλειψη ή κουσούρι;

Δεν είναι σκληρότητα να γελάς με τα παθήματα του άλλου; Δεν είναι απανθρωπιά να γελάς για ό,τι τον άλλο του προκαλεί πόνο;

Σίγουρα το γέλιο είναι αποκλειστικά προνόμιο του ανθρώπου, γιατί τα ζώα δεν γελούν. Αλλά να μην έχει και το γέλιο μας την ποιότητά του;

Το γέλιο μας πρέπει να μας ξεκουράζει, να μην εξευτελίζει. Το γέλιο μας να είναι γέλιο μας να ’ναι γέλιο της ήρεμης συνείδησής μας. Να ‘ναι της χαράς μας έκφραση, να ’ναι της αγάπης μας εκδήλωση. Να ‘ναι συμμετοχή στην ευτυχία του άλλου.

Τότε, ναι το γέλιο είναι ένα παράθυρο μιας καρδιάς στο οποίο κατοικεί άνθρωπος με ήθος, ευαίσθητος, λεπτός, συμπονετικός, άνθρωπος της αγάπης, σωστά κοινωνικός.

Αλλιώς, δυστυχώς το γέλιο μας, για πράγματα αγέλαστα, όπως λέει ο λαός μας, όχι μόνο, μας αποδεικνύουν σκληρούς, επιπόλαιους, ρηχούς, ατομιστές κακεντρεχείς, μικρόψυχους, άσπλαχνους και φθονερούς, αλλά και ανόητους. Μας καθρεφτίζουν οι σοφοί πρόγονοί μας όταν λένε “γελά ο μωρός καν τι γελείον εί”.

Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα πως σ’ όλα υπάρχουν ποιότητες. Έτσι το γέλιο μπορεί να εκφράζει αρετή ή να εκφράζει κακία. Γέλιο στ’ αγέλαστα φανερώνει ρηχότητα αήθεια κενότητα, ασπλαχνία. Γέλιο που μας μικραίνει, μας ευτελίζει μας μειώνει. Τέτοιο γέλιο δίνει αρνητικά μηνύματα ζωής σε όσους βρίσκονται κοντά μας. Δεν είναι αναγκαίον να ’μαστε άγρυπνοι στην απήχηση των παραδειγμάτων μας;

Ειλικρινά δεν μας ταιριάζει τέτοιο γέλιο. Γιατί το γέλιο είναι σημαντικό. Το γέλιο ενεργοποιεί 17 μύες του προσώπου, ανεβάζει ελαφρώς τους παλμούς και επανέρχεται με τη χαλάρωση στην αρχική κατάσταση. Το γέλιο είναι ένα θαυματουργό “φάρμακο” ενάντια στο θυμό, την ένταση και γενικά σε καταστάσεις που νιώθουμε άσχημα. Παρουσιάζει μια θετική επίδραση στον οργανισμό με πολλά οφέλη.

Επιστημονικές μελέτες αναφέρουν ότι, χρειάζεται να γελάμε συνεχόμενα, το λιγότερο 5 με 10 λεπτά για να έχουμε τα οφέλη του γέλιου. (Πνευματικά, Ψυχικά και Σωματικά). Συνήθως γελάμε για κάποια δευτερόλεπτα. Με την Εμπειρία Γέλιου γελάμε, όσο θέλουμε. Έτσι διενεργούνται οι φυσιολογικές και βιοχημικές αλλαγές στο σώμα μας.

Πνευματικά οφέλη :

Το γέλιο καλλιεργεί τη θετική σκέψη

* Η επιλογή του να γελάμε και να σκεφτόμαστε θετικά, μας μαθαίνει να ζούμε σε αρμονία και ειρήνη με τον εαυτό μας και τους άλλους και το περιβάλλον στην καθημερινότητά μας.

* Δημιουργεί μια νέα προοπτική ενισχύοντας τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.

Ψυχικά οφέλη :

Το γέλιο χαλαρώνει και βελτιώνει την ψυχική διάθεση

* Τονώνει την αυτοπεποίθηση και ενισχύει την αυτοέκφραση και την αίσθηση του χιούμορ

* Σύμφωνα με τον Ψυχίατρο, Δρ Γουίλιαμ Φ Φραϊ “το γέλιο, οδηγεί το σώμα μας στην παραγωγή ενδοφρινών (ορμόνες χαράς)”.

* Βοηθά στην καταπολέμηση της κατάθλιψης, της νευρικότητας και των ψυχοσωματικών διαταραχών.

Σωματικά οφέλη :

Το γέλιο είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα σύμμαχος στην ίαση

* Βελτιώνει την αναπνοή

* Εξασκεί τους κοιλιακούς μύες και το διάφραγμα.

* Μας παρέχει σημαντικές φυσικές άμυνες έναντι στην ασθένεια, καθώς δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

* Κατά τον Δρ. Φραϊ έχει αποδειχθεί ότι “20 δευτερόλεπτα έντονου γέλιου, ακόμα και προσποιητού, μπορεί να διπλασιάσει τους παλμούς της καρδιάς για τρία μέχρι τις 5 λεπτά. Ο Δρ. Φραϊ απέδειξε ότι το πρόσχαρο γέλιο, αποτελεί μια καλή άσκηση και μειώνει τις πιθανότητες επιμόλυνσης του αναπνευστικού συστήματος.

* Είναι αντιγηραντικό. Αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στο πρόσωπο και τρέφει το δέρμα κάνοντας το να λάμπει.

* Δρα ως προληπτική και συμπληρωματική Ιατρική.

* Συμβάλλει στη διατήρηση της καλής υγείας.

Το γέλιο έχει άμεση επίδραση στο αμυντικό σύστημα του ανθρώπου. Επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα με δύο τρόπους.

* Αυξάνει τη συγκέντρωση των αντισωμάτων στο αίμα

* Αυξάνει τη συγκέντρωση των λευκών αιμοσφαιρίων που είναι απαραίτητα για την αποτελεσματική καταπολέμηση των λοιμώξεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ανθρώπινος οργανισμός γίνεται απρόσβλητος, όμως σίγουρα βελτιώνεται η άμυνά του.

Κοινωνικά οφέλη.

Το γέλιο ενώνει τους ανθρώπους.

* Συμβάλλει στις καλές ανθρώπινες σχέσεις που βασίζονται αυτήν επικοινωνία και την συνεργασία

* Ενισχύει την δημιουργικότητα και τη φαντασία.

Το οξυγόνο του γέλιου

Με το γέλιο “βαθαίνει” η αναπνοή μας. Είναι μια υπέροχη οξυγονοθεραπεία. Όταν γελάμε 400.000 000 πνευματικές κυψελίδες μπαίνουν σε λειτουργία, δηλαδή τρεις φορές περισσότερες σε σχέση με αυτές που ενεργοποιούνται, όταν αναπνέουμε συνήθως.

Το μασάζ του γέλιου

Φυσικά δεν θα πρέπει να αμελούμε και τα υπόλοιπα συστήματα του οργανισμού μας, όπως το πεπτικό και το μυϊκό. Το γέλιο και μάλιστα το ξεκαρδιστικό, κινητοποιεί τον πεπτικό σωλήνα.

Είναι πολύ αποτελεσματικό για την αεροφαγία και τη χώνεψη. Μας προσφέρει ένα καταπληκτικό εσωτερικό μασάζ στη σπλαχνική κοιλότητα. Καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το γέλιο αναζωογονεί επίσης το πάγκρεας, με συνέπεια την καλύτερη λειτουργία του.

Πρόσφατα, μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με επικεφαλής τον καθηγητή Robin Dunbar, απέδειξε επιστημονικά ότι το γέλιο είναι θαυμάσιο αναλγητικό, που αυξάνει θεαματικά τα όρια αντοχής στον πόνο. Δεν πρόκειται για ένα απλό χαμόγελο ή για γέλια ήπια ή νευρικά, αλλά χρειάζεται ένα ξεκαρδιστικό γέλιο, ώστε το σώμα μας ν’ απελευθερώσει συγκεκριμένες χημικές ουσίες, τις ενδορφίνες, οι οποίες δρουν σαν ένα φυσικό αναλγητικό.

Πηγή : – Αθήνα Βαγενά, stokouskous.oroskopos. gr. – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

 Ημ/νία γραφής : 12/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……..

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κατάμεστος ο ιερός Ναός σε μια επαρχιακή πόλη. Στον άμβωνα ο σοφός ιεροκήρυκας απευθύνεται στο ακροατήριό του και λέει με πολύ πόνο. “Πολλοί από τους ακροατές μου θα απολεσθούν γιατί είναι πολύ γενναιόδωροι”. Και ενώ οι άνθρωποι τον κοιτούσαν με έκπληξη ο σοφός γέροντας τους εξήγησε. “Ναι, πολλοί από τους Χριστιανούς μου θα απολεστούν για την επιβλαβή για την ψυχή τους γενναιοδωρία. Ακούν τον λόγο του Θεού και πρόθυμα τον προσφέρουν στους άλλους, χωρίς να τον κρατούν και για τον εαυτό τους”.

 ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Να μια γενναιοδωρία που βλάπτει την ψυχή, την απογυμνώνει, την αφήνει λιμοκτονούσα, αθεράπευτη, ανυπεράσπιστη, αθωράκιστη. Όταν δεν κάνω βίωμα το σωστικό λόγο του Θεού, όταν δεν κάνω πράξη το κατηχητικό μάθημα που ακούω, όταν το θέλημα του Θεού δεν γίνει τρόπος ζωής, τότε…

Γιατί δεν είναι μόνο ωφέλιμο, να ακούω, να γνωρίζω, δεν αρκεί μόνο να διδάσκω. Είναι πρώτιστη και σωτηρία ανάγκη να βιώνω. Είναι εύκολα να υποδεικνύουμε και κάποιες φορές το κάνουμε άκομψα.

Θεωρούμε αναγκαίο να παρατηρούμε και κάποιες φορές αδιάκριτα. Είναι βολικό να υπενθυμίζουμε το “δέον γενέσθαι” και κάποιες φορές άκαιρα.

Αλλά… είναι δύσκολο όσο και αναγκαίο να είμαστε μαθηταί των λόγων μας, των συμβουλών μας των παραινέσεών μας, των υποδείξεών μας, των παρατηρήσεών μας.

Πόσο αβασάνιστα απαιτούμε από τους άλλους ό,τι εμείς στην ίδια περίπτωση δυσκολευόμαστε να πράξουμε! Όταν πρόκειται για τον εαυτό μας, για τις παραλείψεις, παραβάσεις και αδυναμίες μας επιστρατεύουμε τόνους δικαιολογίες, ενώ για τους άλλους γινόμαστε εισαγγελείς.

Αν αφήσουμε τα μαθήματα και εμπνεύσουμε με το παράδειγμά μας, όλοι θα βγούμε κερδισμένοι. Το παράδειγμα είναι ακαταμάχητο. Οπωσδήποτε είναι απαραίτητη η ιεραποστολή, γιατί είναι η πρώτη, η ευεργετική, η αναγκαία έκφραση της αγάπης στον συνάνθρωπό μας, γιατί έτσι μπορεί να μπει στο δρόμο της θέωσης. Να γνωρίσει τον προσωπικό του σωτήρα, να συνειδητοποιήσει τον προορισμό του και από οδίτης να γίνεται ουρανοδρόμος.

Όμως μόνο δάσκαλοι : Γιατί βέβαια δεν διδάσκουμε εκείνο που θέλουμε, εκείνο που ξέρουμε, διδάσκουμε εκείνο που είμαστε επειδή ο χριστιανισμός για τους υποκριτές είναι μόνον διδασκαλία, για τον πιστό όμως είναι βίωμα, πράξη και τρόπος ζωής.

Λοιπόν, ναι είναι σωτήριο να ξεκινάμε από τον εαυτό μας. Αυτή η γενναιοδωρία μας να προσφέρουμε τη γνώση του θέματος του Θεού στους άλλους και εμείς να μένουμε κενοί και άγευστοι από τη θεία χάρη, είναι η καταδίκη μας.

Ποιηταί του θελήματος του Θεού. Μόνον έτσι ευεργετούμε. Συν Θεώ, ποιηται’!

Η γενναιοδωρία

Η γενναιοδωρία συγκαταλέγεται ανάμεσα σε εκείνα τα ανθρώπινα συναισθήματα ή αρετές που σε πολλούς σπανίζουν, αλλά σε κάποιους έχουν δοθεί ή έχουν κατακτηθεί “γενναιόδωρα”. Στις περιπτώσεις αυτές, αν τύχει κανείς και συναντήσει ή γνωρίσει έναν άνθρωπο, με το προσόν της γενναιοδωρίας, όχι μόνον θα βρεθεί στη θέση να δεχθεί κάποια δείγματα αυτής της αρετής, αλλά θα δοκιμάσει και την ευτυχία η’ τη χαρά , την εμπειρία της μετατροπής του σε κάτι ανάλογο ή παρόμοιο – έστω και σε πιο περιορισμένη κλίμακα και βαθμίδα. Γιατί η αρετή της γενναιοδωρίας είναι πανίσχυρη και μεταδοτική.

Η γενναιοδωρία, όπως και η ευγνωμοσύνη δεν είναι κάτι εύκολο. Προϋποθέτει ανάλογη πνευματική άσκηση και πειθαρχία. Έτσι εξηγείται γιατί πολλοί από τους ευεργετηθέντες από κάποιον που τους φέρθηκε γενναιόδωρα μετατρέπεται ή εκδηλώνονται σε επιλεγμένες αυτής της δωρεάς κάτι το οποίο δεν είναι δυστυχώς πολύ σπάνιο, ή ασυνήθιστο στις ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις.

Βέβαια, εκείνος που γενναιοδωρεί ενσυνείδητα και με την πεποίθηση της αξίας της προσφοράς προς τον άνθρωπο, δεν περιμένει ανταπόκριση και ανταμοιβή – κάνει την πράξη για χάρη της ίδιας της πράξης ως αγαθό καθ’ αυτό. Όπως όταν κάποιος στην μοναξιά του κοιτάζει έναν πίνακα ζωγραφικής, ακούει ένα κομμάτι μουσικής ή διαβάζει ένα ποίημα.

Τι περιμένει από αυτό, τι άλλο να εισπράξει πέρα από τη βαθιά χαρά και την απόλαυση της ίδιας της ποίησης, της μουσικής και της εικονοποιΐας.

Ή όταν βγαίνει σε ένα περίπατο στην εξοχή για να θαυμάσει το τοπίο. Η χαρά και η απόλαυση έγκειται στην ίδια την πράξη, όχι σε ό,τι θα βγει ή δεν θα βγει από αυτήν.

Στην πράξη της γενναιοδωρίας, λοιπόν, όπως και στην ποίηση, βρίσκει κανείς και εκφράζει προς τα έξω, προς τον άλλον άνθρωπο με έναν τρόπο που ταιριάζει μόνο σ’ εκείνον τον ίδιο, αυτό που έχει μέσα του κατακτηθεί και σκιρτά με αγωνία να εκδηλωθεί. Όσοι έχουν αγαπήσει κάτι, κάποιον αληθινά, το γνωρίζουν αυτό καλά και κατανοούν για ποια πνευματική και ψυχική κατάσταση και αξία μιλάμε.

Η γενναιοδωρία αναζητεί τον αποδέκτη της όπως και η ποίηση τη γλώσσα, το ύφος και τον τόνο της φωνής για να εκφραστεί και να υπάρξει. Χωρίς να ζητεί ή προσδοκά ανταπόδοση, είναι πάντα έτοιμη να δοθεί, έστω και αν υποπτεύεται ότι πιθανόν να διαψευσθεί.

Υπάρχει, λοιπόν, κάτι το ηρωικό, το ηρωικά απαισιόδοξο στη πράξη της γενναιοδωρίας “Ας είναι, η ετοιμότητα, η διάθεση είναι το παν”, όπως αναφέρει ο Άμλετ σε μία από τις τελευταίες σκηνές της σαιξπηρικής τραγωδίας.

Αποτελεί, συνεπώς, μία συμπύκνωση, μια αποκρυστάλλωση της ύπαρξης και του πνεύματος η γενναιοδωρία. Όπως ακριβώς και η ποίηση. Υπό την έννοια αυτή, θα μπορούσε ενδεχομένως να κάνει λόγο κανείς και για την ποίηση της γενναιοδωρίας,  της γενναιοδωρίας ως μιας κορυφαίας ανθρώπινης αρετής.

Η γενναιοδωρία, όπως και η αγάπη, “Πάντα αντέχει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει”.

Πηγή : – Αντώνης Μακρυδημήτρης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών.

– Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “Αγία Λυδία”

Ημ/νία γραφής : 26/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ “ΟΧΙ” – ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ “ΟΧΙ” – ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Για εμάς τους Έλληνες ο Απρίλιος είναι ο αγαπημένος μήνας. Η φύση μοσχοβολά από τα ανθισμένα λουλούδια, ντύνεται με τα ωραιότερα χρώματά της και περιμένει να γιορτάσει μαζί με όλους μας την Ανάσταση του Κυρίου. Πριν από την Ανάσταση όμως, υπήρξε ο Γολγοθάς.

Γολγοθάς : μια λέξη που τη χρησιμοποιούμε πολύ, όταν θέλουμε να πούμε ότι κάποιος περνάει δυσκολίες ή έχει δοκιμασίες στη ζωή του. “Ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά”, συνήθως λέμε.

Η Πατρίδα μας ανέβηκε πολλές φορές τον δικό της Γολγοθά. Και η πορεία της προς αυτόν ήταν πάντοτε μεγάλη. Απρίλιος του 1941 ήταν, όταν η Ελλάδα ξεκινούσε να ανεβαίνει προς ένα καινούργιο Γολγοθά. Αυτή τη φορά, τον Γολγοθά της Γερμανικής κατοχής, που έμελε να τον ανεβαίνει για τέσσερα περίπου χρόνια.

Την 6ην Απριλίου 1941, στις 5.30 το πρωινό, ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα επισκέπτεται το σπίτι του διαδόχου του Μεταξά, του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή.

Η ιστορία, όπως θα φανεί και όπως είναι άλλωστε γνωστό, επαναλαμβάνεται.

Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ήταν, όταν ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα χτυπούσε επανειλημμένα το κουδούνι της πρωθυπουργικής κατοικίας, ζητώντας να δει επειγόντως τον Ιωάννη Μεταξά.

Ο λόγος της ξαφνικής επίσκεψης και των δύο ήταν ο ίδιος. Πρόφαση για εισβολή στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά από τους Γερμανούς. Κύρια αιτία για την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων ήταν η πρόσδεση της Ελλάδος στη Μεγάλη Βρετανία. Η διακοίνωση που παρέδωσε ο Γερμανός Πρεσβευτής στον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό, ανέφερε τα εξής “Η Ελλάς επιτρέπουσα εις αγγλικές δυνάμεις να θέσουν και πάλιν πόδα εις Ευρώπην και ούσα το μόνον ευρωπαϊκό κράτος που έπραξε τοιούτον τι, ανέλαβε βαριά ευθύνη έναντι της Ευρωπαϊκής κοινότητος… Ούτω, η ελληνική κυβέρνησις δημιούργησε μιαν κατάστασιν, προ της οποίας η Γερμανία δεν δύναται περαιτέρω να μείνει άπρακτος.

“Όθεν, η κυβέρνησις του Ράϊχ έδωσε στα στρατεύματά της την διαταγήν να εκδιώξουν εκ του ελληνικού εδάφους τας βρεττανικάς δυνάμεις”. Η κυβέρνηση του Ράϊχ μάλιστα ήταν πεπεισμένη πως, διώχνοντας τους παρείσακτους Άγγλους, θα ωφελούσε τόσο τους Έλληνες, όσο και ολόκληρη την Ευρωπαϊκή κοινότητα, κάτι που εκ των υστέρων αποδείχτηκε ψέμα.

Όχι μόνον δεν ωφελήθηκαν οι Έλληνες, αλλά δύο μήνες αργότερα οι γερμανικές δυνάμεις εκτελούν στην Κάνδανο των Χανίων 310 κατοίκους, αφήνοντας έρημο το χωριό. Ως επισφράγισμα του πρώτου ολοκαυτώματος έγραψαν : εδώ υπήρχε η Κάνδανος.

Εκείνα τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου του 1941 ακούστηκε στην ελληνική ιστορία το δεύτερο ηρωικό ΟΧΙ.” Παρακαλώ διαβιβάσατε εις την Υμετέραν κυβέρνησιν ότι η Ελλάς, υπεραμυνομένη του πατρικού εδάφους, θα αντιτάξει αντίστασιν των γερμανικών στρατευμάτων, όπως εισβάλουν εις αυτό”. Το δεύτερο ΟΧΙ της Ελλάδος έδωσε το πράσινο φως για την επίθεση των γερμανικών στρατευμάτων.

Η εισβολή ξεκίνησε στις 5.15 το πρωί, ένα τέταρτο νωρίτερα δηλαδή από τη στιγμή που επιδόθηκε η σχετική διακοίνωση στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Πρώτος στόχος των γερμανικών στράτευμά των οι ελληνικές θέσεις κατά μήκος των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων. Πρόκειται για τα οχυρά της θρυλικής “Γραμμής Μεταξά”.

Ο εχθρός υπερτερούσε τόσο σε έμψυχο, όσο και σε άψυχο υλικό, 680.000 στρατιώτες, 1.200 τανκς και 700 γερμανικά αεροπλάνα, έναντι 70.000 Ελλήνων. Και μόνο οι συγκρίσεις στα νούμερα σήμερα μας τρομάζουν. Δεν τρόμαζαν όμως τους Έλληνες στρατιώτες που, παρά τη σωματική τους εξάντληση στα αλβανικά βουνά, ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τώρα και ένα δεύτερο εχθρό.

Τέσσερα χρόνια κράτησε η γερμανική κατοχή. Τέσσερα χρόνια θανάτου, φόβου, πείνας. Τέσσερα χρόνια, χωρίς κανένα ηθικό φραγμό. Στους δρόμους των μεγάλων πόλεων έβλεπε κανείς σκελετωμένα σώματα παιδιών, που άπλωναν τα χεράκια τους, για να ζητήσουν λίγο ψωμί. Πολλά από αυτά πέθαναν από ασιτία.

Αλλού πάλι, αντίκριζε κανείς νεκρούς να κοίτονται ανάμεσα σε σκουπίδια στους κεντρικούς δρόμους. Κάποιους από τους δρόμους η αστυνομία έκλεινε περιστασιακά, γιατί το θέαμα ήταν τρομερό. Τύφος, φυματίωση, μολυσματικές ασθένειες θέριζαν χιλιάδες Έλληνες κάθε ηλικίας.

Η Ελλάδα πόνεσε πολύ κατά τη Γερμανική κατοχή.

Όμως, ούτε αυτός ο πόνος στάθηκε ικανός για να καμφθεί το ηθικό των Ελλήνων. Κάτω από αντίξοες συνθήκες οι Έλληνες υπερασπιστές κατάφεραν να αμυνθούν με ένα πρωτοφανή ηρωισμό.

Αυτός ο ηρωισμός έκανε τον Χίτλερ να εξυμνήσει δημόσια τους Έλληνες :

“Εξ όλων των αντιπάλων που μας αντιμετώπισαν, μόνον ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με παράτολμο θάρρος και υψίστη περιφρόνηση προς τον θάνατο”.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Θεόφιλος”.

Ημ/νία γραφής : 24/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΔΙΗΓΗΜΑ – Η ΣΥΧΩΡΕΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

ΔΙΗΓΗΜΑ-Η ΣΥΧΩΡΕΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο π. Νικήτας καθόταν στο κελάκι του και κάτι έγραφε συγκεντρώσας στα χαρτιά του. Ύστερα άφησε το μολύβι και ακούμπησε το κεφάλι του στα δυο’ του χέρια. Πως να σ’ ευχαριστήσω, Κύριε, για τούτο το κελάκι που με αξιώσεις να ζω, μακριά από την τύρβη του κόσμου!… ψιθύρισε. Σήκωσε τα μάτια του στο γαλάζιο τ’ ουρανού και ύστερα χαμήλωσε στο γαλάζιο της Θάλασσας, όπου οι γλάροι έπαιζαν με τα κύματα. Μάζεψε στο πλάι χαρτιά και μολύβια και χαμογέλασε στην θύμηση του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου που έλεγε : Ο ρω τα χαρτία τιμιώτερα των γραφησομένων.

Ο π. Νικήτας πέρασε όλα τα χρόνια του διακονώντας τον λαό του Θεού με το απλό κήρυγμα και την εξομολόγηση. Και θαύμαζε πάντα την “οικονομία” του Θεού, προκειμένου να σώσει τον αμαρτωλό άνθρωπο. Με μια αρρώστια, με μια δοκιμασία, που έστελνε την καλή ανάρρωση στις ψυχές των ανθρώπων… Χρόνια διακίνησε τις ανάγκες των ασθενών σε Νοσοκομείο και έζησε πολλά τέτοια θαύματα, λογής, λογής, εσωτερικά που γιάτρευαν και την αρρώστια του σώματος υστέρα. Τέτοια θαύματα προκαλούσαν έκπληξη και θαυμασμό, αλλά τόνωναν και την πίστη όσων τα γνώριζαν.

Πόσα από αυτά τα παραστατικά δεν ξαναγύρισαν στη θύμησή του σε ώρες ανάπαυλας και στοχασμού. Και δόξαζε τον Θεό, που αυτόν, τον ταπεινό σπουργίτη του χωριού καταδέχτηκε και τον έκανε όργανό του, εργάτη του για να αναπαύει όσο μπορούσε τις ψυχές των πονεμένων ανθρώπων.

Μα πάνω από όλα τέτοιο καιρό που πλησίαζε η Σαρακοστή, θυμόταν τη γιαγιά Σοφία που χρόνια έτρεχε στο πετραχήλι του. Ορφανός από μικρός, τον συγκινούσε που με στοργή τον προσφωνούσε συχνά “παιδί μου”.

Η γιαγιά Σοφία, καταγόταν από τα μέρη της Θεσσαλίας, μα οι καταστάσεις την οδήγησαν στην πρωτεύουσα. Εκεί συνάντησε και τον πατέρα Νικήτα, όταν ζήτησε πνευματικό γιατρό για τις αρρώστιες της ψυχής. Απλή, καλοσυνάτη, πήγαινε στην εξομολόγηση με την ειλικρινή συναίσθηση, ότι δεν είναι καλή χριστιανή. Έβαζε στη σειρά ό,τι την βάραινε ή την ενοχλούσε κι ύστερα έλεγε μία μία και τις στενοχώριες της, τα βάσανα της καθημερινότητας.

Ο π. Νικήτας την άκουγε με υπομονή. Του θύμιζε τη δική του Γιαγιά κι ένοιωθε σεβασμό απέναντί της. Τον εντυπωσίαζε η καθαρότητα και η διαύγεια του μυαλού της, ο τρόπος που δεχόταν ό,τι της έλεγε, ό,τι τον φώτιζε ο Θεός, νεαρός κληρικός τότε.

Ήταν θυμάται η τρίτη χρονιά που βρισκόταν σε ναό των Αθηνών, όταν εμφανίστηκε σκεπτική η Γιαγιά η Σοφία για εξομολόγηση. Μόλις είχε μπει το Τριώδιο.

– Καλώς τη Γιαγιά τη Σοφία. Είσαι καλά. Κάτσε να τα πούμε.

– Από υγεία καλά είμαι παιδί μου. Μα τώρα σκέφτομαι να το εξομολογηθώ, μέχρι τώρα δεν το ένιωθα αμαρτία.

– Όλοι καμία φορά το παθαίνουμε αυτό γιαγιά. Ευτυχώς, έχουμε Θεό που αγαπάει τον άνθρωπο, τόσο που για να μας χαρίσει τη σωτηρία, έστειλε στη γη τον μονάκριβο γιο Του και πέθανε μαρτυρικά στο Σταυρό για εμάς.

– Το ξέρω παιδί μου που συγχώρεσε και τους σταυρωτές του.

– Έτσι ακριβώς γιαγιά, γι’ αυτό πρέπει να συγχωρούμε τους εχθρούς μας. Το ξέρεις το “Πάτερ ημών”.

– Γράμματα δεν ξέρω, μα το Πάτερ ημών το ‘μαθα ακούγοντάς το στην Εκκλησία. Το ‘μαθα, αλλά δεν το έκαμα.

– Δηλαδή τι δεν έκαμες; Δεν συγχωρείς;

– Πολλούς συγχώρεσα και πολλές φορές. Αλλά όταν πηγαίνω στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, συναντώ έναν παλιό μου συγχωριανό και δεν του λέω καλημέρα.

Γιατί, Γιαγιά Σοφία, τι έχεις με τον άνθρωπο αυτό και δεν τον καλημερίζεις; Δεν λέμε η καλημέρα είναι του Θεού;

– Ναι, μα αυτόν τον άνθρωπο, όταν τον βλέπω ανατριχιάζω.

– Τι κακό σου έκανε και δεν μπορείς να τον βλέπεις;

Παλιά ιστορία, παιδί μου. Τότε όταν τρελαθήκαμε και σκοτώναμε οι Έλληνες ο ένας τον άλλον, τότε αυτός ο άνθρωπος σκότωσε μπροστά στα μάτια μου τον πατέρα μου, τον άνδρα μου και τον αδελφό μου. Κι έμεινα με τρία παιδιά χήρα χωρίς προστάτη. Και ήμουν μόλις 34 ετών. Τότε μάζεψα τα παιδιά μου κι έφυγα στη Αθήνα να μην πατώ το αίμα των δικών μου. Το πως τα μεγάλωσα και πως ζήσαμε, μόνο ο Θεός το ξέρει, που μας φύλαξε και μας έφερε μέχρι τώρα στο γήρας. Μα πως να το ξεχάσω αυτό; Πέρασαν χρόνια και σαν έρχεται στον νου’ μου, δεν ξέρω τι κακό θα μπορούσα να κάνω, να του πω και καλημέρα!

– Έχεις δίκιο, γιαγιά μου. Αν ήμουν εγώ στην θέση σου, θα’ παιρνα ένα πιστόλι και θα τον σκότωνα τρεις φορές. Και τώρα έρχομαι και εγώ μαζί σου.

Να εκδικηθούμε.

– Εσύ τα λες, παπά μου αυτά.

– Ναι, εγώ. Λέω αυτό που αισθάνεσαι. Έχεις δίκιο, γιαγιά μου. Ανθρώπινα, έχεις δίκιο. Όμως Γιαγιά μου, δεν μας αφήνει ο Χριστός! Ζητάει να συγχωρούμε. Και αυτό το μάθημα το λέμε στο Πάτερ ημών και είναι μάθημα που μας το δίδαξε, όχι μόνο με το λόγο του, αλλά και με το παράδειγμά του. Και όχι μόνο θέλει να τους καλημερίζουμε τους εχθρούς μας, αλλά και να τους αγαπάμε και να προσευχόμαστε γι’ αυτούς. Αν τα κάνουμε αυτά, τότε υπακούμε στα λόγια Του και τότε τον αγαπάμε. Αλλιώς ψεύτικα τον αγαπάμε, μόνο με τα λόγια.

– Δύσκολο παιδί μου.

– Τώρα έρχεται η Κυριακή της συγχωρήσεως, όπως τη λέμε. Θα πάμε στην Εκκλησία, θα ακούσουμε το Ευαγγέλιο της ημέρας, θα μείνουμε μόνο ακροαταί; Τότε δεν θα είμαστε του Χριστού. Αν δεν συγχωρήσουμε τους συνανθρώπους μας για ό,τι κι αν μας έκαναν, δεν θα συγχωρήσει και ο Θεός τα δικά μας αμαρτήματα. Και τότε και ό,τι αγώνα κάναμε και ό,τι τυχόν καλό κάναμε πάνε χαμένα. Μας συμφέρει αυτό για ένα πάθος να χάσουμε τον Παράδεισο. Η γη φεύγει με την ώρα κάτω από τα πόδια μας, η ζωή είναι μια μέρα βασανισμένη. Ο Παράδεισος, είναι παντοτινός δεν τελειώνει ποτέ. Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε λίγο για να τον κερδίσουμε;

– Μου λες δηλαδή να τον καλημερίζω, ε;

– Να παν και να μην ξανάρθουν εκείνα τα χρόνια. Όλοι φταίνε για ό,τι κακό συμβαίνει στο κόσμο. Ο Χριστός λέει να τον καλημερίζεις και με όλη σου την καρδιά. Να τον λυπόμαστε αυτόν που κάνει το κακό, γιατί το φορτώνεται. Γιατί να λυπήσουμε τον Χριστό; Ας συγχωρήσουμε, για να μας συγχωρήσει.

Η γιαγιά Σοφία έμεινε σκεφτική.

– Καλά παιδί μου, θα το κάνω, είπε τέλος.

– Δεν είναι εύκολο, γιαγιά μου, αλλά ο Θεός θα σε ευλογήσει, θα το ευκολύνει.

– Θα το κάνω, θα το κάνω ψιθύρισε.

Η γιαγιά Σοφία βγήκε, και περίεργο, για πρώτη φορά ένοιωσε πως πετούσε ανάλαφρα, χωρίς να πατάει στη γη. Ήταν σαν να ξεντύθηκε το βαρύ δυσβάσταχτο πανωφόρι των γηρατειών και η καρδιά της την γύρισε στα ανέμελα χρόνια της πρώτης νιότης της. Τελικά είναι πολύ βαρύς ο χιτώνας της αμαρτίας! Σκέφτηκε σαν μπήκε σπίτι της. Και τον κουβαλούσα τόσα χρόνια!

Η γιαγιά Σοφία το είπε και το έκανε. Και καλημέρισε τον συγχωριανό της και ρώτησε, για όλη την οικογένειά του με έκδηλα ειλικρινές ενδιαφέρον.

Στην αρχή εκείνος έμεινε έκπληκτος και ίσως ενοχλημένος. Όταν όμως αντιλήφτηκε την ειλικρίνεια των λόγων της κι εκείνος φέρθηκε με ευγένεια.

Η γιαγιά Σοφία γύρισε ανάλαφρη από το χωριό της. Ποτέ δεν είχε νοιώσει τέτοια χαρά μέσα της. Όλα της φαινόταν όμορφα, καινούργια, ανανεωμένα γύρω της κι ένοιωθε μια βαθειά αγάπη, για όλους και για όλα. Έτρεξε στον π.Νικήτα : Τώρα παιδί μου, είπε, πες και για μένα, “νυν απολύεις”.

Κι έφυγε στα 90 χρόνια της , όλη χαρά κι ευχαριστία, μετά την Πασχαλινή θεία Λειτουργία, για να πάει κοντά στον Κύριο που της έμαθε την έμπρακτη συγχώρεση, και την πρόσμενε χρόνια τώρα στην ευλογημένη ποίμνη του, για να την βάλει στην βασιλεία του.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

 Ημ/νία γραφής : 3/5/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάθε άνθρωπος που καταπιάνεται με το γράψιμο γράφει για να τον διαβάσουν οι άλλοι άνθρωποι. Αν δεν υπήρχαν άνθρωποι να τον διαβάσουν, για ποιον θα έγραφε; δεν θα έγραφε.

Αυτή είναι μια άποψη του ζητήματος. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που γράφουν για να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους. Αυτοί είναι περισσότερο οι Καλλιτέχνες και λιγότερο οι συγγραφείς. Ο τραγουδιστής ή ο μουσικός κάθεται και τραγουδάει ή παίζει το βιολί και τη φλογέρα του ο βοσκός χωρίς να τον ακούει κανένας. Το ίδιο κάνει και ο ποιητής πολλές φορές. Οι άνθρωποι αυτοί νοιώθουν την εσωτερική ανάγκη και παρόρμηση να εκδηλωθούν και εκδηλώνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ο συγγραφέας πριν συνθέσει τη δημιουργία του, βλέπει και παρατηρεί τις φυσικές ομορφιές πάνω στη γη και τις περιγράφει. Ζει και αισθάνεται βαθειά μέσα του τις χαρές, τις λύπες τις ευτυχίες ή τις δυστυχίες και τις συμφορές των συνανθρώπων του, τις περνάει από το εργαστήριο της δικής του προσωπικότητας και ανάλογα με τα με’ σα που διαθέτει και το σκοπό που αποβλέπει τις πλάθει, τις μετασχηματίζει, τις βάζει στα δικά του λαγούμια και τις προσφέρει.

Όμως η πλοκή, ο συνδυασμός των γεγονότων, οι ιδέες και τα συναισθήματα που κυριαρχούν, πρέπει να είναι τέτοια που να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση ή να δίνουν κατευθύνσεις και οδηγίες για έργα και δραστηριότητα στη ζωή.

Όλα όμως αυτά πρέπει να στηρίζονται σε βασικές ηθικές αρχές. Και βασικές ηθικές αρχές είναι μόνον εκείνες που στηρίζονται στα εκάστοτε επιστημονικά δεδομένα και βοηθάνε στην πρόοδο του ανθρώπου.

Κάθε έργο και κάθε πνευματική προφορά που δεν βασίζεται πάνω σ’ αυτές τις αρχές όχι μόνο είναι άχρηστη, αλλά επιζήμια και βλαβερή. Με λίγα λόγια αυτή είναι η αποστολή και το έργο του λογοτέχνη, αν έχει σκοπό με το βιβλίο του να βοηθήσει τους συνανθρώπους του και να γίνει οδηγητής και καθοδηγητής τους, σε έργα και πράξεις καλές και χρήσιμες.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Λογοτεχνία – είναι η τέχνη στο λόγο. Είναι η έκφραση του γραπτού λόγου. Υπήρχε και υπάρχει και η προφορική λογοτεχνία. Εκφράζεται με μύθους, τις λαογραφικές παραδόσεις των λαών, τα προφορικά αφηγήματα και τους χωρίς χειρόγραφα λόγους ή ομιλίες.

Η κλασική όμως μορφή της λογοτεχνίας είναι ο γραπτός λόγος. Όλες οι άλλες, οι επί μέρους μορφές, είναι βοηθητικές εκδηλώσεις της βασικής λογοτεχνίας, του γραπτού λόγου.

ΤΕΧΝΗ

Τέχνη είναι η επιστήμη που μιλάει για το ωραίο στη ζωή του ανθρώπου και στην τέχνη. Αφού διαπιστώθηκε ο τεράστιος ρόλος τον οποίο παίζει στη ζωή του ανθρώπου το ωραίο, από τα πανάρχαια χρόνια, και από τη στιγμή που υπέπεσε στις αισθήσεις του ανθρώπου και δημιούργησε τις πρώτες γνώσεις της αισθητικής, από τότε διατυπώθηκε και ο ορισμός.

Κάθε τι, στις εκδηλώσεις του ανθρώπου, που ταυτίζεται με την ομορφιά είναι ωραίο. Κάθε ωραίο είναι τέχνη. Ζωγραφική, μουσική, κινηματογράφος, ποίηση, αρχιτεκτονική, γλυπτική είναι τέχνες. Καλές τέχνες όπως τις έλεγαν οι αρχαίοι. Οι αρχαίοι μέσα στις καλές τέχνες υπολόγιζαν και την ποίηση, ενώ εμείς σήμερα την κατατάσσουν περισσότερο στη λογοτεχνία. Λέμε ποιητές και λογοτέχνες ή ποιητές και πεζογράφοι.

ΠΟΙΗΣΗ

Είναι από το ρήμα ποιέω-ποιώ που θα πει κάμνω, δημιουργώ, φτιάχνω. Ποίηση είναι η με μέτρο και ρυθμό έκφραση και διατύπωση του λόγου Λέγεται και έμμετρη ποίηση σε αντίθεση με το πεζό λόγο το διήγημα. Οι διαφορές του ποιήματος από τον πεζό λόγο είναι εξωτερικές και εσωτερικές. Το ποίημα είναι γραμμένο σε στίχους που έχουν μέτρο και ρυθμό. Δηλαδή, οι λέξεις είναι έτσι γραμμένες που ακούγονται με κάποιο ρυθμό και μουσικότητα. Το πεζό είναι γραμμένο σε στίχους ακανόνιστους και οι προτάσεις του δεν έχουν ούτε μέτρο ούτε ρυθμό.

Αυτά είναι τα εξωτερικά γνωρίσματα του ποιήματος. Ο ποιητής απευθύνεται περισσότερο στο συναίσθημα του αναγνώστη ή ακροατή, ενώ ο πεζογράφος στη νόηση. Αυτά είναι οι εσωτερικές διαφορές και τα γνωρίσματα του ποιήματος.

Το ποίημα είναι η πρώτη έμμετρη και ρυθμική προφορική εκδήλωση του ανθρώπου. Οι πρωτόγονοι άνθρωποι, στις έντονες και συναισθηματικές εκδηλώσεις της ζωής τους (χαρά, λύπη) έβγαζαν απ’ το στόμα τους ρυθμικές κραυγές, που συνοδεύονταν με ρυθμικές κινήσεις των άκρων.

Η ελληνική ποίηση κατά την ακμή της έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα. Παρουσιάστηκαν μεγαλοφυείς ποιητές και πεζογράφοι. Δεν μπόρεσε ακόμη η ανθρωπότητα να αναδείξει ποιητές σαν τον Όμηρο, τον Ησίοδο, τον Αρχίλοχο, τον Σοφοκλή, τον Αριστοφάνη και τον ρήτορα Δημοσθένη.

Ο ποιητής κατά την αρχαιότητα ήταν ο σοφός δάσκαλος του λαού, που παρότρυνε τους πολίτες στο αγαθό και την αρετή. Οι ποιητές με τα ποιήματά τους ήταν οι παιδευτές της νεότητας.

ΕΠΟΣ.

Το έπος ή η επική ποίηση.

Έπος – του έπους, ενεστώς του είπον, εκ του έπω, λέγω, καλώ, λέξω, λόγος. Εις τους αρχαίους σημαίνει σύνολον πολεμικών κατορθωμάτων, διήγηση, ομιλία. Το έπος είναι είδος ποιήματος, το επικό ποίημα, που εξιστορεί τα κατορθώματα των ηρώων στους πολέμους. Το έπος προσπαθεί να εξιδανικεύσει τους ήρωες, τοποθετώντας τους με τα κατορθώματα’ τους στην υπερβολή του φυσικού. Τέτοια έπη είναι τα Ομηρικά, η Οδύσσεια και η Ιλιάδα.

ΥΜΝΟΣ

Ο Ύμνος είναι θρησκευτική ωδή, Άσμα που ψάλλεται προς τιμήν του Θεού ή Αγίου. Κατά την αρχαία εποχή ο ύμνος εψάλετο προς τιμήν του Θεού ή κάποιου ήρωα. Ο εκκλησιαστικός ύμνος πήρε μεγάλη ανάπτυξη κατά τη βυζαντινή εποχή. Την εποχή αυτή αναδείχτηκαν οι μεγαλύτεροι υμνογράφοι.

 Ημ/νία γραφής : 28/4/2025

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ 2026

   

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

    Τα Διοικητικά  Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας  και  του  Συνδέσμου  Αποστράτων  Αστυνομικών  Αθηνών

σας προσκαλούν

να παρευρεθείτε, την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 και ώρες 10.45-14.00, στην κοινή τους εκδήλωση κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας, σε αίθουσα του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, Πανεπιστημίου 52, Αθήνα, με παράλληλη ανάπτυξη επίκαιρης θεματικής ενότητας, συμμετοχή χορωδίας και βραβεύσεις.

     Η παρουσία σας θα ήταν ιδιαίτερη τιμή και χαρά για εμάς.

Για τα Διοικητικά Συμβούλια

Ο Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.               Ο Προέδρος Π.Ο.Α.Σ.Α.

Νικόλαος Χριστολουκάς               Δημήτριος Μπέττας

Αντ/γος ε.α.                                Υποσ/γος ε.α.

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΚΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ 2026

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΙΤΑΝΙΑ – ΑΘΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

 

10:15 – 10:50 Υποδοχή – Προσέλευση Μελών και κ.κ. Προσκεκλημένων.

10:50 – 11:00 Υποδοχή και Πέρας προσέλευσης κ.κ. Επισήμων.

11:00 – 11:10 Εισαγωγή Χαιρετισμοί Διοργανωτών

 κ.κ. Προέδρου Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας  Υπ/γου ε.α. Μπέττα Δημητρίου                  

 &     Προέδρου Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών  Αντ/γου ε.α. κ. Χριστολουκά Νικολάου

11:10 – 11:20 Χαιρετισμοί κ.κ. Επισήμων προσκεκλημένων

 

1ο  ΜΕΡΟΣ. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΛΩΝ & ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ  

11:20 – 11:35 Παρουσίαση Εταιρικής Κοινωνικής Σχέσης – Πρόγραμμα Ιδιωτικής Ασφάλισης Αποστράτων

11:35 -12:40 Ανάπτυξη Θεματολογίας «Η εξέλιξη του σύγχρονου Οικονομικού Εγκλήματος»

Ομιλητές οι κ.κ. :

1.- Όμηρος Τσάπαλος, Εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών 

2.- Χρήστος Οικονομάκης, Δικηγόρος, Διεθνής Δικηγορική Εταιρεία «ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ LOW”   

3.- Εκπρόσωπος Δ/νσης Αντιμ/σης Οργαν. Εγκλήματος / Υποδ/νσης Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων ΕΛ. ΑΣ.

 

2ο  ΜΕΡΟΣ.  ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ & ΑΠΟΝΟΜΗ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΩΝ

12:40 – 12:55 Βραβεύσεις Αριστούχων Δοκίμων Υπαστυνόμων ΣΑΕΑ

                        Απονομή αναμνηστικών

3ο  ΜΕΡΟΣ.  ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ – ΧΟΡΩΔΙΑ

12:55 – 13:15 Χορωδία Κερκυραϊκής Εστίας Αθηνών. Διεύθυνση Μαέστρου Αιμίλιου Γιαννακόπουλου.

   

4ο  ΜΕΡΟΣ.  ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ – ΜΙΚΡΗ ΔΕΞΙΩΣΗ     

13:15 – 14:00  Ευλογία και Κοπή ΠίταςΜικρή δεξίωση.

Συντονιστές Εκδήλωσης

Αντ/γος ε.α. κ. Κουτσοποδιώτης Οδυσσεύς Γεν. Γραμματέας Π.Ο.Α.Σ.Α.,  

Αντ/γος ε.α. κ. Σκλάβος Ιωάννης  Α΄ Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ 7 ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ “ΟΧΙ” ΜΑΣ

ΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ 7 ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ “ΟΧΙ” ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το να λέμε “όχι” έχει να κάνει με τα όρια, την αυτογνωσία και την ψυχική υγεία. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο πιο σημαντικό. Όταν τολμάμε να θέτουμε όρια σημαίνει ότι εκτιμάμε τον εαυτό μας. Και το να εκτιμάμε και να σεβόμαστε τον εαυτό μας, σημαίνει ότι δεν μπορούμε να είμαστε πάντα ευχάριστοι και να λέμε “ναι” σε όλα. Εάν θέλουμε να έχουμε αξιοπρέπεια και να κρατήσουμε την αίσθηση της ταυτότητας μας, καλό είναι να λέμε “όχι” σε κάποια πράγματα στη ζωή.

“ΟΧΙ” στα πολλά “ναι”

Σύμφωνα με την ιεραρχία των αναγκών του Αμερικανού ψυχολόγου Αβραάμ Μάσλοου, η αυτοπραγμάτωση (το υψηλότερο δυναμικό μας), μπορεί να επιτευχθεί μόνο αφού ικανοποιηθούν οι βασικές μας ανάγκες, όπως η υγεία, προσωπική και συναισθηματική ασφάλεια, ψυχική ηρεμία. Ωστόσο, η εποχή μας αναγκάζει να θυσιάζουμε αυτές τις θεμελιώδεις ανάγκες, για να ανταπεξέλθουμε στην καθημερινότητα. Αυτό σημαίνει ότι λέμε πολλά ναι και ότι δεν δεσμευόμαστε ότι θα τα υλοποιήσουμε. Αν λέμε “ναι” σε κάθε αίτημα, όχι μόνο κινδυνεύουμε να εξαντληθούμε, αλλά στέλνουμε και ένα μήνυμα στον άλλον, ότι υποτιμούμε τον εαυτό μας. Το να λέμε “όχι” σε κάποιες υποχρεώσεις , είναι ένας τρόπος να πούμε “ναι” στον εαυτό μας.

Αφήνοντας τους άλλους να παραβιάζουν τα όριά σας.

Τα όρια καθορίζουν που τελειώνετε εσείς και που αρχίζει κάποιος άλλος. Όταν επιτρέπουμε σε κάποιον να μη σέβεται τα όριά μας – είτε πρόκειται για έναν συνάδελφο που μας στέλνει μηνύματα τα μεσάνυχτα, είτε για έναν Φίλο μου, που μας πιέζει να μπούμε σε καταστάσεις που δεν νοιώθουμε άνετα, χάνουμε σταδιακά την αίσθηση του αυτοσεβασμού μας. Όταν διδάσκουμε τους άλλους πως θέλουμε να μας φέρονται, ενισχύουμε την αυτοεκτίμησή μας.

Οι 4 καβαλάρηδες της καταστροφής.

Ο Αμερικανός Ψυχολόγος Τζον Γκότμαν περιγράφει τους τέσσερις 4 καβαλάρηδες καταστροφής των σχέσεων (κριτική, περιφρόνηση, αμυντικότητα και αποφυγή). Όταν παρατηρείτε συστηματικά αυτά τα χαρακτηριστικά σε μια σχέση, ήρθε η ώρα να απομακρυνθείτε. Ίσως είναι το πιο γενναίο πράγμα που μπορείτε να κάνετε για την ψυχική σας υγεία. Το να πείτε όχι σε μια τοξική σχέση σημαίνει, ότι λέτε ναι σε πιο υγιείς δεσμούς, με ανθρώπους οι οποίοι όχι δεν σας σέβονται και σας εκτιμούν.

Οικογενειακό “όχι”

Ίσως το πιο δύσκολο “όχι” από όλα, είναι αυτό που λέτε στην οικογένεια και στους στενούς σας φίλους. Σε αυτές τις στιγμές, μπορεί να νιώθετε ότι είναι αδύνατο να σου συμβεί, χωρίς να αποξενώσετε τους δικούς σας. Ωστόσο ο Αμερικανός Ψυχολόγος Καρλ Ρότζερς, γνωστός για τη θεωρία του περί αποδοχής, χωρίς όρους, υπενθυμίζει ότι η γνήσια αγάπη δεν εξαρτάται αν θα εκπληρώσετε το ιδανικό κάποιου άλλου. Αν κάποιος χρησιμοποιεί την ενοχή για να χειραγωγήσει τις επιλογές σας, δεν σέβεται πραγματικά αυτό που είστε.

Βγαίνοντας από το συρτάρι

Άλλο πράγμα να είσαι ταπεινός και άλλο να υποτιμάς τον εαυτό σου. Αυτό μπορεί να βλάψει σοβαρά τον αυτοσεβασμό σας, ειδικά αν γίνει συνήθεια. Η αισιόδοξη νοοτροπία είναι σημαντική για την οικοδόμηση ανθεκτικότητας και αυτοεκτίμησης. Μια πτυχή αυτής της νοοτροπίας είναι να επιτρέπετε στον εαυτό σας να γιορτάζει τις νίκες σας, μικρές και μεγάλες. Λέγοντας ναι στην αναγνώριση των επιτευγμάτων σας, επικυρώνεται τη σκληρή δουλειά και τα ταλέντα που σας κάνουν αυτό που είστε.

Αποφάσεις βασισμένες στον φόβο.

Όταν ενεργούμε από φόβο – φόβο της απουσίας, φόβο της απόρριψης, φόβο του να ξεχωρίσουμε – συχνά – καταλήγουμε να αμφισβητούμε τον αληθινό μας εαυτό. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι παραμένουμε σε μια ασφαλή δουλειά, που μπορεί να μισούμε επειδή φοβόμαστε να κάνουμε μια νέα αρχή ή ότι κόβουμε κομμάτια της προσωπικότητάς μας, για να ταιριάζουμε με ορισμένους ανθρώπους. Ο Καρλ Ρότζερς αναφέρει πολύ εύστοχα; “Το περίεργο είναι ότι, όταν αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως ακριβώς είμαι, τότε μπορώ να αλλάξω”. Δηλαδή ότι η πραγματική ανάπτυξη προέρχεται από το να αγκαλιάσετε αυτό που πραγματικά είστε, όχι από το να τρέχετε μακριά από τον αυθεντικό εαυτό σας. Η ασθένεια να ευχαριστείς, (people pleasing=Το να προσπαθείς να ικανοποιείς τους πάντες, το να μην μπορείς να πεις όχι).

Οι peopleb – pleasing, μπορεί να οδηγηθούν σε χρόνιο στρες, άγχος και κατάθλιψη. Η αίσθηση του εαυτού σας συνδέεται με το πόσο χρήσιμος ή ευχάριστος μπορείτε να είστε, γεγονός που μπορεί να σας δυσκολέψει να αναγνωρίσετε ποιος είστε και τι πραγματικά θέλετε στη ζωή. Μαθαίνοντας να λέτε “όχι” εξισορροπείτε τη ζυγαριά και διατηρείτε την ψυχική σας υγεία. Θα εκπλαγείτε από το πόσοι άνθρωποι σας σέβονται πραγματικά περισσότερο, όταν είστε ειλικρινείς σχετικά με τα όριά σας. Με τα “όχι” μας, θα μπορέσουμε τελικά να ζήσουμε με τρόπο που να αντανακλά τις βαθύτερες αξίες μας και να δημιουργήσουμε μια αίσθηση σκοπού και πληρότητας.

ΓΕΛΙΟ – ΧΙΟΥΜΟΡ

Τι είναι το χιούμορ και πως επιδρά στη ζωή μας. Το χιούμορ, είναι μια συναισθηματική επικοινωνιακή δεξιότητα, μια ικανότητα προσαρμογής στο περιβάλλον ή αν θέλετε μια δυνατότητα να φέρουμε “τα πάνω κάτω” και να δούμε μια άλλη οπτική στη ζωή και στις σχέσεις μας.

Ως συναισθηματική ικανότητα, ανήκει στην συναισθηματική νοημοσύνη, την τέχνη της ζωής και δηλώνει ένα τρόπο σκέψης και δράσης, που ενώνει τη λογική, τη σοφία και το συναίσθημα, γιατί, βέβαια, το χιούμορ για να προκαλέσει γέλιο και να ελαφρύνει μια κατάσταση, πρέπει να είναι και έξυπνο. Το χιούμορ, επειδή ανήκει στη δημιουργικότητα έχει άμεση σχέση με την αυτοπεποίθηση, δημιουργεί τις δυνατότητες να εκφραστούν πράγματα, που κάτω από άλλες συνθήκες, θα μπορούσαν να γίνουν αντιληπτά ως εχθρικά και επιθετικά.

Το χιούμορ φαίνεται να διαθέτει σοφία και εμπιστοσύνη, μας βοηθά να αλλάξουμε την αντίληψη

της προσωπικής και της κοινωνικής μας ζωής, επειδή ο κόσμος και η πραγματικότητα δεν είναι αντικειμενικές αξίες, αλλά μια υποκειμενική κατασκευή, με βάση τις ερμηνείες και τις διαθέσεις μας.

Τι είναι το Γέλιο.

Το γέλιο είναι η έκφραση της χαράς, ή της ευαρέσκειας, η δήλωση της ευφροσύνης αλλά και της ειρωνικής διάθεσης Προκαλείται από ένα σφάλμα ή αδεξιότητα, από κάποια παρεξήγηση, από κάποια ανατροπή του καθιερωμένου.

Το γέλιο μπορεί να είναι γνήσιο ή υποκριτικό, πηγαίο ή συμβατικό. Εμφανίζεται σε κάθε εκδήλωση της κοινωνικής ζωής (οικογένεια, διαπροσωπικές σχέσεις, εργασιακό χώρο, σχολική ζωή, καλλιτεχνική δημιουργία κ.λ.π.) Παρουσιάζει διαβαθμίσεις τόσο στην ένταση, όσο και στην πρόθεση που υποδηλώνει (από το μειδίαμα έως το ακατάσχετο γέλιο και από το χιούμορ έως τον σαρκασμό).

Γιατί οι άνθρωποι σήμερα γελούν, όλο και λιγότερο.

– Υποφέρουν από την “ασθένεια” της σοβαροφάνειας. Για τους περισσότερους το γέλιο λειτουργεί μέσα από μια σχέση ανωτερότητας, για αυτό και γελούν όταν βλέπουν κάποιον, που τον θεωρούν κατώτερό τους.

Υπάρχει δυσπιστία στις σχέσεις των ανθρώπων κι έτσι, λείπουν οι εκφράσεις αυθορμητισμού, επομένως και το γέλιο. Χαρακτηριστικό της εποχής αποτελεί η αποξένωση. Δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, να βρεθεί κάποιος με τους φίλους του και τους οικείους και να νιώσει ευχάριστα. Τα παιδιά παίζουν και διασκεδάζουν απομονωμένα μέσω της τεχνολογίας, κι όχι μαζί με συνομηλίκους τους μέσα σε παρέες που προσφέρουν ευκαιρίες και γέλιο.

Πηγή : – Επιμέλεια, Χάρης Καραντώνης, φιλόλογος

– larissanet.gr.

Ημ/νία γραφής : 3/4/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ

ΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΣ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το να τα επεξεργάζεσαι είναι ικανότητα. Οι γεωπολιτικές αναταραχές, μια παγκόσμια οικονομική ύφεση και ο περιορισμός μιας πανδημίας που συντάραξε τον πλανήτη, δημιουργούν το κλίμα που θα επηρεάσει τον τρόπο ζωής μας, το τρέχον έτος. Ένα ευρύ δίκτυο ειδικών, εταιρείες, και ινστιτούτα παγκόσμιας εμβέλειας ερευνούν, αναλύουν μοτίβα κοινωνικών και οικονομικών συμπεριφορών και υποστηρίζουν την ενεργό διαμόρφωση του μέλλοντος.

Πολύ εύστοχα και ίσως αληθινά έχει λεχθεί ότι “οι τάσεις είναι ο θόρυβος των παρασκηνίων στον μετασχηματισμό και την αλλαγή της κοινωνίας μας”.

Ήδη από την κίνηση στα sosial media, τις φωτογραφίες που ανεβάζουν οι χρήστες, τις αναζητήσεις και αγορές στο διαδίκτυο, τις προτιμήσεις σε κάθε είδους πλατφόρμα προβολών και παιχνιδιών, φαίνονται οι συμπεριφορές και οι τάσεις της εποχής μας.

Τα ποσοστά κατάθλιψης και άγχους έχουν εκτοξευτεί στα ύψη παγκοσμίως, και οι ειδικοί στην αυτοβελτίωση βοηθούν τους ανθρώπους να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την αρνητικότητα.

“Ανακάλυψε το καλύτερο “εγώ” σου.”

Ιατρική ικανότητα.

Η υγεία ως βάση για την ποιότητα ζωής έχει χαραχτεί έντονα στη συνείδησή μας ως το ύψιστο αγαθό. Μια κοινωνία με αυξημένο κίνδυνο ασθένειας έχει ανάγκη από αυτοφροντίδα. Η αγορά αθλητισμού, υγείας και διατροφής διαμορφώνουν την τάση της “Ιατρικής ικανότητας”.

Κοινωνικός ακτιβισμός.

Οι άνθρωποι θέλουν να μιλήσουν, για θέματα που τους ενδιαφέρουν και τους απασχολούν. Κι οι εταιρείες τους δίνουν λόγο, να ακουστούν. Κι όσο περισσότερο οι καταναλωτές τους εμπιστεύομαι να παρεμβαίνουν σε ιδεολογίες και κοινωνικά ζητήματα που τους ενδιαφέρουν, τόσο περισσότερο ο κοινωνικός ακτιβισμός, θα επεκτείνει τα επιχειρηματικά συμφέροντα των εταιρειών.

Κινητικότητα.

Η αγάπη στην ύπαιθρο και μια στροφή σε εύκολα και οικονομικά προσβάσιμους χώρους, τα πολλά επαγγελματικά αλλά μη απαραίτητα ταξίδια, όπως και η αύξηση των αγορών στα είδη ρουχισμού πεζοπορίας, δηλώνουν την μεγάλη τάση για κινητικότητα.

Νέα οικολογία, μόδα, μουσική και άλλα συμπληρώνουν το lifestyle της εποχής μας.

Ας διαβάσουμε την εποχή μας.

Πίσω από τις τάσεις βρίσκονται οι ίδιες πάντα βασικές ανάγκες του ανθρώπου. Κι ενώ η κάθε κίνηση του πλησιάζει υγιείς έννοιες και αξίες, ταυτόχρονα ενισχύονται (από ποιον;) διαστροφικές επιθυμίες και στάσεις ζωής που στοχεύουν στη διάσπαση της κοινωνίας σε άτομα κουρασμένα χωρίς προσανατολισμό.

Και ενώ ο άνθρωπος επιθυμεί την ελευθερία, οδηγείται σε υποκειμενισμό, στην κατάργηση ηθικών φραγμών, με μόνο περιορισμό το να μη βλάπτει κανείς – φανερά τουλάχιστον – τον συνάνθρωπό του. Παρουσιάζει εμμονή στην εξωτερική εμφάνιση, που οδηγεί στη νάρκωση και χειραγώγηση αλλά και στο βυθό του ναρκισσισμού και της εγωιστικής αυτάρκειας. Επιθυμεί να γνωρίσει “το εγώ” του, και χάνεται μέσα στις συγκεκριμένες θεωρίες που κυκλοφορούν.

Οι ειδικοί του χώρου γνωρίζουν ήδη (ή μήπως διαμορφώνουν;) τις τάσεις του επόμενου έτους. Κι αναρωτιέται κανείς, πως τόσο γρήγορα μπορεί να αρνηθεί ο άνθρωπος, τις επιδιώξεις και πεποιθήσεις του σήμερα, για να υποστηρίξει τις νέες τάσεις της κάθε εποχής; Πόσο άστατη και χωρίς αξία φανερώνεται στα μάτια του η ζωή! Διαμορφωμένη από εφήμερα ανθρώπινα σχήματα.

Πέρα από τις τάσεις κάθε εποχής, υπάρχει μια στάση ζωής. Για όσους το ψάχνουν… Υπάρχει ένας οργανισμός που αιώνες τώρα μένει ίδιος, αλλάζοντας τον κόσμο και τις ζωές όλων όσων εντάχθηκαν σ’ αυτόν. Αφυπνίζει συνειδήσεις. Μιλά στις βαθύτερες ανάγκες της ανθρώπινης ύπαρξης, να νικήσει το θάνατο, να ξεπερνά με την αγάπη κάθε εξουσία του κακού, κάθε απόρριψη.

Η Εκκλησία μας, ένας θεανθρώπινος οργανισμός, κιβωτός μέσα στους αιώνες με ιδρυτή της τον Θεάνθρωπο.” Αυτός εστίν η κεφαλή του σώματος της εκκλησίας”. (κολ. α’ 18), ” ήτις εστί το σώμα αυτού ” (Εφ.α” 23). Κι όλοι εμείς ” σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους ” ( Α’ Κορ. ιβ’ 27). Ιδρυτής ο Ιησούς Χριστός, “χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας” (Εβρ. ιγ’).

Όλα τα υπόλοιπα απλά ανθρώπινα σχήματα.

Το ζήτημα των σχέσεων Ορθόδοξης Εκκλησίας και κοινωνίας έχει αρκετά συζητηθεί, ακριβώς επειδή είναι πολύπλευρο και πολυδιάστατο. Δεν αναφέρεται μόνο στη φιλανθρωπική δράση της Εκκλησίας και στην στήριξη των εμπεριστάτων, εχει να κάνει και με άλλους παραμέτρους, όπως η συμβολή της εκκλησιαστικής ζωής στην κοινωνική συνοχή, αλλά και η διαμόρφωση μέσα από αυτήν ενός φρονήματος που προσδιόριζε και προσδιορίζει και σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, τις συλλογικές μας αντιδράσεις και εκδηλώσεις, την κοινή ζωή του λαού μας.

Υπάρχει όμως και η πτυχή της καθημερινότητας που δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Η Ορθοδοξία διδάσκει ευπρέπεια, κοινωνικό ήθος, ευταξία και συνδιαλλαγή. Η εικόνα του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας που συχνά προβάλλεται από τις μορφές των δήθεν “Χριστιανών”, όπως αυτές που παρουσιάζονται στις διάφορες τηλεοπτικές σειρές, και οι περί του αντίθετου που γράφονται η ακούγονται, είναι ουσιαστικά εκτός πραγματικότητας.

Θέλουν να δείξουν μια Ορθοδοξία, που δεν είναι η πραγματική, στην οποία αποδίδουν χαρακτηριστικά που δεν έχει και ρόλους που ποτέ δεν ανέλαβε. Και την αδικούν κατάφωρα, δυστυχώς ηθελημένα.

Και μόνο η εφαρμογή των αρχών του Ευαγγελίου στη ζωή μας, ατομική, οικογενειακή και κοινωνική θα ήταν αρκετή για να μεταβάλλει την κοινωνία σε παράδεισο. Αν αυτό δεν γίνεται οφείλεται σε ανθρώπινες ατέλειες, αδυναμίες, και σκοπιμότητες. Το ίδιο όμως ισχύει και για όσους, αναφέρονται στον ευαγγελικό λόγο, χωρίς όμως κατ’ ουσίαν να τον ακολουθούν.

Οι Χριστιανοί μαθαίνουν μέσα από τον εκκλησιαστικό χώρο να είναι ευγενείς, σεβαστικοί, και θετικά πάντοτε στοιχεία της κοινωνίας όπου ανήκουν. Οι φωνές του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας στην πραγματικότητα στρέφονται κατά της Εκκλησίας, δεν την υπερασπίζονται. Ας μην το ξεχνούμε αυτό, ώστε να αποτελέσει το κριτήριο δια του οποίου θα σταθμίζουμε στο εξής τους λόγους των “αγανακτισμένων” και των “εντόνως διαμαρτυρομένων”, που δεν μιλούν εξ ονόματος της Εκκλησίας, αλλά με στόχο την προβολή των προσωπικών τους ιδεοληψιών, κάποτε δε και την προώθηση των δικών τους ιδιοτελών συμφερόντων.

Πηγή : – Κιβωτός, Ορθόδοξη Εκκλησία και Κοινωνία, Γ. Βαρβούνης, Καθηγητής Λαογραφίας,

Πανεπιστημίου Θράκης.

– Περιοδικό, Η Δράση μας.

Ημ/νία γραφής : 31/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟ F.B.I.”

ΤΟ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟ F.B.I.”

 Καμία σχέση με την Ελληνική πραγματικότητα. Είναι ανιστόρητο ως λογότυπο και ζημιογόνο στη χρησιμοποίησή του.

Ειδικότερα:
Το FBI (Federal Bureau of Investigation) είναι Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών και πληροφοριών και η κύρια υπηρεσία επιβολής των ομοσπονδιακών νόμων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το FBI, υπάγεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι μέλος της Κοινότητας Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ.

Το Ελληνικό σύστημα ασφαλείας που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, υπαγορεύεται από την Οργάνωση της Ελληνικής Δημοκρατίας και από τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής πραγματικότητας. Η δημιουργία της Υπηρεσίας Αντιμετωπίσεως του Οργανωμένου Εγκλήματος στην Ελλάδα εντάσσεται στο πλαίσιο της Ελληνικής Αστυνομίας και αποτελεί ενισχυτικό παράγοντα αντιμετωπίσεως της εγκληματικότητας .

Τα αρχικά των λέξεων Διεύθυνση Αντιμετωπίσεως Οργανωμένου Εγκλήματος Δ.Α.Ο.Ε. εκφράζουν πλήρως τόσο οργανωτικά όσο και επιχειρησιακά τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε η Υπηρεσία αυτή.
Όσα δε επιτυγχάνει η Υπηρεσία αυτή και ευτυχώς δείχνει καλό πρόσωπο με πολλές προσδοκίες, πρέπει να προβάλλονται και να της αναγνωρίζονται με το πραγματικό της τίτλο “Δ.Α.Ο.Ε.” που αποτελεί και το σήμα κατατεθέν και το ΕΜΒΛΗΜΑ της Υπηρεσίας, το οποίο τιμά και για το οποίο αγωνίζεται με υπερηφάνεια, το προσωπικό της.
Η χρησιμοποίηση του ψευδεπίγραφου τίτλου ΕΛΛΗΝΙΚΟ F.B.I. από τους Δημοσιογράφους αλλά δυστυχώς και από πολλούς άλλους… αδαείς προκαλεί σύγχυση και μειώνει το κύρος και την αίγλη της Υπηρεσίας. Επομένως, τέλος, στο “ΕΛΛΗΝΙΚΟ F.B.I” Επιτέλους!!! Δ.Α.Ο.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΑ.!!! 

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ

Ταξίαρχος Χωροφυλακής Επίτιμος Πρόεδρος της

Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

ΧΕΙΛΗ ΧΑΡΗ ΧΕΟΝΤΑ

ΧΕΙΛΗ ΧΑΡΗ ΧΕΟΝΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σε μια εποχή που τη χαρακτηρίζει η εξωστρέφεια παρά η εσωστρέφεια και η βαθειά σκέψη ο άνθρωπος εκφράζεται, ίσως περισσότερο από ποτέ, με κάθε πρόσφορο μέσο. (Faceboοk, Twitter, κ.α.). Μέσω αυτών, κυρίως, εγχέει αφειδώς σχεδόν την κάθε του σκέψη. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα την προσφέρει ατόφια, δίχως ιδιαίτερη επεξεργασία.

Το τελευταίο είναι άλλοτε καλό, κι άλλοτε όχι. Η έκφραση του “αγίου πρωτοτύπου” της σκέψης του μπορεί να μην είναι τόσο πολύτιμη και χρήσιμη στον κόσμο.

Μια άλλη διαπίστωση είναι κι ετούτη. Ότι η ψυχή του ανθρώπου, μέχρι το τέλος, είναι προορισμένη να κινείται ανάμεσα σε περισσεύματα και ελλείψεις. Περισσεύματα και ελλείψεις αρετών, συναισθημάτων, προθέσεων σκέψεων και τόσων άλλων.

Αυτά τα περισσεύματα και οι ελλείψεις είναι εκείνα που εν τέλει επηρεάζουν, αν όχι καθορίζουν και τις σχέσεις μας με τους άλλους και προπάντων με τον ίδιο τον Θεό.

Τα περισσεύματα αυτά και οι ελλείψεις εντοπίζονται σε έναν τόπο, στο θησαυροφυλάκιο των αρετών, των σκέψεων, των συναισθημάτων και των προθέσεων που είναι η πνευματική καρδιά του ανθρώπου. Αυτός ο τόπος που είναι και τόπος συνάντησης του ανθρώπου με τον Θεό, αλλά και του ανθρώπου με τον συνάνθρωπο του, είναι καλά κρυμμένος, αλλά έχει και μια “αχίλλειο πτέρνα”. Αυτή η αχίλλειος πτέρνα, είναι ο λόγος του ανθρώπου, γιατί ό,τι είναι ο άνθρωπος είναι και οι λόγοι του.

Το τελευταίο αποτελεί μια διαβεβαίωση του Χριστού, που τη συναντάμε σε δύο Ευαγγελιστές μέσα στην Καινή Διαθήκη. Στην πρώτη περίπτωση, απευθυνόμενος στους Φαρισαίους αναφέρει : “Απόγονοι από φαρμακερές οχιές, πως μπορείτε εσείς πότε να λέτε λόγους αγαθούς, εφ’ όσον είστε πονηροί και διεστραμμένοι; Διότι το στόμα αντλεί και ομιλεί πάντοτε από εκείνα που υπερεκχειλίζουν την καρδίαν”.

Στη δεύτερη περίπτωση αναφέρει : “Ο αγαθός άνθρωπος βγάζει από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς του, πάντοτε το αγαθό και ο πονηρός άνθρωπος από τον κακό θησαυρό της καρδιάς του βγάζει τον κακό και τον φαύλο. Διότι το στόμα λαλεί από το περίσσευμα που ξεχύνεται από την καρδιά.

“Η καρδιά είναι το κέντρο της ψυχικής καρδιακής αισθήσεως, αλλά και το κέντρο του λόγου σύμφωνα με τους λόγους του Κυρίου.” Εκ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί”. Αν η καρδιά εκφράζει το κρυφό κόσμο της ψυχής, ο όρος “σάρκα” είναι δηλωτικό του ψυχοσωματικού ανθρώπου, καθώς ο Λόγος όταν έλαβε την ανθρώπινη φύση, “σάρξ” εγένετο.

Κέντρο αυτής της “σάρκας”… είναι η “καρδιά”, η οποία επηρεάζει και τις ψυχικές και τις σωματικές αισθήσεις του ανθρώπου. Η ενοποιημένη ψυχοσωματικά “καρδιά”, μέσα από την οποία εκχέεται η χάρη του Θεού, στα ψυχοσωματικά μέλη καθιστώντας και το σώμα “ναόν Θεού”, αποτελεί τον δυναμικό πυρήνα της ανθρώπινης υπάρξεως, στον οποίο συγκεφαλαιώνονται όλες οι κατά φύσιν δυνάμεις.”

Καταρράκτες και άβυσσοι είναι οι ανθρώπινες υπάρξεις, στα χείλη των οποίων κρέμονται λόγοι νευρικοί, πράοι, επιπόλαιοι, αγαπητικοί, δικαστικοί, ερευνητικοί. Μα οι πηγές όλων αυτών, με βάση το αδιάψευστο στόμα του Χριστού, είναι η ίδια η καρδιά μας. Όσα αυτή έχει σε πλησμονή, τόσα ξεχύνει με ορμή στις σχέσεις μας, στις προσευχές μας και στις σκέψεις μας.

Γι’ αυτό και στις Παροιμίες διαβάζουμε : “Με κάθε προσοχή και επαγρύπνηση φύλαξε την καρδίαν σου, διότι από το περιεχόμενό της, αναβλύζουν τρόποι ζωής”. Μάλιστα, στο αρχαίο κείμενο, οι τρόποι ζωής, αναφέρονται “ως έξοδοι ζωής”, σαν τις εξόδους των λόγων από τα χείλη μας.

Ξεκάθαρα, όση επιμέλεια να δείξει ο άνθρωπος δεν μπορεί να κρυφτεί, ούτε να υποκλιθεί. Είναι πλασμένος να εκφράζεται, με τα λόγια, με τα χείλη, με τα μάτια, με το πρόσωπο, με τη στάση του

σώματός του. Έτσι, δεν μπορεί να σου δώσει κάτι άλλο, δεν υποκρίνεται.

“Μην υποκρίνεσαι ενώπιον των ανθρώπων και πρόσεχε στους λόγους σου”. Θα διαβάσουμε στη Σοφία Σιράχ. Αλλά πως κανείς μας να προσέξει τι λόγους θα βγάλει αν εκ των προτέρων αυτοί είναι προκαθορισμένοι από το περιεχόμενο της καρδιάς μας. Μπορεί ο καθένας μας να καταπιέζει τα λεγόμενά του συνεχώς θέτοντας “φυλακήν τω στόματι”. Μα αν είναι η πηγή μολυσμένη, μολυσμένο θα είναι και το νερό.

Σε ένα ψαλμό του Δαυίδ, του οποίου οι στίχοι παραπέμπουν τόσο νοηματικά, όσο και με βάση το ύφος του δίχως άλλο, στο Άσμα Ασμάτων, αναφέρεται προφητικά, για τον Μεσσία Χριστό : “Είσαι ο ωραιότερος απ’ όλους τους ανθρώπους, χαριτωμένα λόγια βγαίνουν από το στόμα σου, για τούτο και σ’ ευλόγησε για πάντα ο Θεός”.

Είναι ωραιότερος γιατί είναι” ο Άγιος”, γιατί”: ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού”, γιατί “Δικαιοσύνη αγάπησες και μίσησες την αδικία γιατί σε διάλεξε ο Θεός, ο Θεός σου, σ’ εσένα χαρά πιότερο από τους συντρόφους σου.”

“Αυτά τα λόγια του Κυρίου, όπως και όλα τα λόγια Του, είναι καθαρά, αγνά, απαλλαγμένα από κάθε ψεύδος, όμοια προς τον άργυρο που πυρακτώθηκε και χωνεύτηκε στον κλίβανο της γης και είναι πάντα καθαρός.”

Λόγια αγνά, ήταν και είναι τα δικά του, εκείνα που βγήκαν και βγαίνουν από το περίσσευμα της αγάπης Του, όπως εκφράζονται, μέσα από την Αγία Γραφή και τους αληθινούς πιστούς του. Λόγια που αντιπαλεύανε τους πονηρούς λόγους με αγαθούς, τους ψεύτικος με λόγια της αλήθειας. Λόγια αλήθειας. Λόγια που στάθηκαν ικανά να αλλάξουν τον ρού της ιστορίας. Λόγια που μαλάκωσαν και τις πιο τραχιές και σκληρές καρδιές. Λόγια που θεράπευσαν μπαίνοντας σαν οίνος και λάδι στις βαθιές πληγές των ανθρώπων. Λόγια που παρηγόρησαν, που στήριξαν, που ζέσταναν κάθε αναγκεμένο.

Μονόδρομος η πρόσκληση του “Άγιοι γίνεστε, ότι εγώ άγιος ειμί”, για να μπορέσει να ξεχειλίσει η χάρη άφθονη και από τα δικά μας χείλη και τις δικές μας ζωές, όπως χύνεται ακόμα η δική Του. Ένα δώρο του Θεού είναι οι λόγοι που ξεχύνονται, από το στόμα μας, είτε προς Αυτόν είτε προς τους άλλους, γιατί είναι εν τέλει ένα σύντομο “τσεκ – απ” για την κατάσταση της δικής μας ψυχής.

Για την πραγματική συνειδητοποίηση του “εμπορεύματος”, που έχουμε σε πλεόνασμα, αλλά και του “εμπορεύματος” που μας λείπει. Το Αθάνατο “περίσσευμά” Του, μόνο να έχουμε κι αυτό να μη μας λείπει.!!!

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Παρεμβολή”.

Ημ/νία γραφής : 26/3/2025

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΓΙΑΤΙ Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;

ΓΙΑΤΙ Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο όρος “φιλέλληνας” (φίλος + Ελλην) κατά την περίοδο του Αγώνα της Ανεξαρτησίας αποδόθηκε σε υπηκόους ξένων χωρών, οι οποίοι εξέφρασαν τη στήριξή τους απέναντι στους επαναστατημένους Έλληνες, είτε με τη φυσική παρουσία τους και την ενεργή συμμετοχή τους στα πεδία των μαχών, είτε με την υπεράσπιση του ελληνικού Αγώνα σε ηθικό και διπλωματικό επίπεδο.

Το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, πέρα από τις αντιδράσεις, που προκάλεσε στις συντηρητικές κυβερνήσεις και στους φιλομοναρχικούς κύκλους της Ευρώπης με την εκδήλωσή του, ανακίνησε επίσης αισθήματα συμπάθειες στην κοινή γνώμη και κυρίως στους καταπιεζόμενους φιλελεύθερους. Παρά την επικράτηση των συντηρητικών καθεστώτων, η Ιερά Συμμαχία υπό τον καγκελάριο Metternich δεν είχε κατορθώσει να εξαλείψει παντελώς τα φιλελεύθερα στοιχεία, τα οποία συνέχιζαν να δρουν, να οργανώνονται και να υποστηρίζουν τα επαναστατικά κινήματα στην Ευρώπη, επομένως και στην Ελλάδα.

Άλλωστε το τέλος των Ναπολεοντίων Πολέμων άφησε χωρίς απασχόληση ή έθεσε δέσμιους υποαπασχόλησης χιλιάδες στρατιωτικούς, οι οποίοι αναζητούν πλέον μια καινούργια σταδιοδρομία σε περιοχές όπως η Ελλάδα.

Οι προσωπικές φιλοδοξίες αποτελούν ισχυρό κίνητρο, ειδικά για άτομα, που έχουν παραμεριστεί στις χώρες τους ή έχουν χαρακτήρα τυχοδιώκτη.

Δίπλα σε αυτούς θα πρέπει να τοποθετηθούν και οι ρομαντικοί ιδεολόγοι που αφήνουν επίσης τις πατρίδες τους, για να έλθουν να πολεμήσουν στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων, εμπνεόμενοι από ρομαντικά ιδανικά.

Παραδοσιακές αιτίες του φιλελληνισμού θεωρούνται επίσης το ενδιαφέρον, για την κλασική αρχαιότητα και η κοινή θρησκεία, ο Χριστιανισμός. Όλα τα μεγάλα πνευματικά κινήματα από την Αναγέννηση και μετά που επικράτησαν στην Ευρώπη είχαν ως βάση τον αρχαιολογικό πολιτισμό, του οποίου οι αγωνιζόμενοι Έλληνες αποτελούσαν φυσικούς συνεχιστές.

Τη δική του συμβολή στο κομμάτι αυτό είχε και ο περιηγητισμός, ο οποίος κινούμενος αρχικά από το ενδιαφέρον για τις αρχαιότητες, προσέφερε στη συνέχεια, μια σαφή εικόνα των σύγχρονων Ελλήνων στη Δύση, όπως εμβληματικά αποτυπώνεται στα έργα των ξένων συγγραφέων.

Ο αγώνας των ομόθρησκων Ελλήνων, έναντι ενός αλόθρησκου κατακτητή συγκινούσε πέραν από τους ομόδοξους Ρώσους που ήταν αναμενόμενο, τους απανταχού Χριστιανικούς λαούς, καθολικούς και προτεστάντες, που έβλεπαν το δίπολο Έλληνας / Χριστιανός και Τούρκος / Μουσουλμάνος, να αντιμάχονται. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί και το ενδιαφέρον για τα δικαιώματα του ανθρώπου, που δίδαξε ο Διαφωτισμός, καθώς και η φιλανθρωπία απέναντι στα δεινά, τις διώξεις, τις σφαγές, την κακομεταχείριση των αμάχων κ.λ.π. που συγκινούσαν την κοινή γνώμη.

Οι πολιτικές επιδιώξεις των επίσημων κυβερνήσεων και οι ανταγωνισμοί των κρατών στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου είναι ακόμη ένας παράγοντας, που διαμορφώνει το φιλελληνικό κίνημα ειδικά μετά το 1824.

Εδώ εντάσσονται και οι επιδιώξεις ιδιωτικών εταιρειών, που συντηρούν το ενδιαφέρον για τον ελληνικό Αγώνα και αποβλέπουν σε οικονομικά οφέλη, από τη δημιουργία ενός ανεξαρτήτου ελληνικού κράτους.

Επίσης στις αιτίες του φιλελληνισμού θα πρέπει να προσμετρηθεί και η παρουσία Ελλήνων στις χώρες της Δύσης. Κατ’ αρχάς σε πολλές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης υπήρχαν ακμάζουσες ελληνικές κοινότητες της διασποράς. Έλληνες φοιτητές συμμετείχαν στους πανεπιστημιακούς κύκλους, όπου κινούνταν και οι φιλελεύθεροι και Έλληνες έμποροι που διατηρούσαν εμπορικούς οίκους ανά την Ευρώπη, απέκτησαν επαφές και διασυνδέσεις με τις τοπικές κοινωνίες. Όλοι αυτοί κατόρθωσαν να επηρεάζουν την κοινή γνώμη στους κύκλους τους, υπέρ του Ελληνικού Αγώνα, ανατρέποντας την εικόνα που χτιζόταν από τις κυβερνήσεις των συντηρητικών κρατών.

Έτσι συνεισφέρουν ώστε να δημιουργηθούν αισθήματα συμπάθειες και προτρέπουν στην ενίσχυση του Αγώνα με εισφορές και υποστηρικτικά φυλλάδια. Ξεχωριστή είναι και η συμβολή των λογίων, όπως ο Αδαμάντιος Κοραής, και σημαντικών προσωπικότητας, π.χ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας ή ο Ιγνάτιος Ουγκροβλαχίας, οι οποίοι, με το κύρος τους, την διεθνή τους αναγνώριση, τις υψηλές διασυνδέσεις τους, προάγουν τον φιλελληνισμό σε ανώτερο επίπεδο.

Σημαντική δράση στο πεδίο ενίσχυσης του φιλελληνικού ρεύματος ανέπτυξε και ο επιφορτισμένος από τον Δημήτριο Υψηλάντη απεσταλμένος του στην Ευρώπη Πέτρος Ηπίτης.

Το τέλος του 18ου αιώνα σημαδεύτηκε από επαναστατικά κινήματα στην Ευρώπη και την Αμερική, απόρροια των νέων ιδεών για τις ελευθερίες του ατόμου και των λαών που εισήγαγε ο Διαφωτισμός. Οι παλιές κοινωνικές δομές αμφισβητούνται και προωθείτε το ιδεώδες μιας δημοκρατικής κυβέρνησης της πολιτείας.

Εξεγέρσεις, με αιτήματα την ανεξαρτησία ή μεγαλύτερη αυτονομία, την κατάργηση των παραδοσιακών προνομίων της άρχουσας τάξης, τη βελτίωση της ζωής των μεσαίων και κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, την κατάργηση της δουλοπαροικίας ή της δουλείας ξεσπούν σε διάφορες περιοχές, όπως για παράδειγμα στην Κορσική (1755) και την Νοτιοανατολική Ρωσία το (1773).

Στην Αμερική, το 1775 οι αποικίες έρχονται σε ρήξη με τη βρετανική οικονομική πολιτική, γεγονός που θα οδηγήσει στην διακήρυξη της ανεξαρτησίας το 1776 και την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών το 1783.

Πηγή : Η επανάσταση του 1821, Επιμέλεια Θάνος Βερέμης – Αντώνης Καψάλης.

Ημ/νία γραφής : 24/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ημερίδα της Ελληνικής Ένωσης Εγκληματολογικών Επιστημών

Η Ελληνική Ένωση Εγκληματολογικών Επιστημών διοργανώνει ημερίδα με θέμα: ΤΡΟΧΑΙΟ ”Ατύχημα ή Έγκλημα” το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026 από 09:30-14:30 ώρας, στο αμφιθέατρο Κ. Γαρδίκα στη Δ.Ε.Ε. / ΕΛ.ΑΣ (Αντιγόνης 2, Αθήνα) . Όσα από τα μέλη του Συνδέσμου μας ενδιαφέρονται για το αντικείμενο της Ημερίδας και επιθυμούν να συμμετάσχουν να αποστείλουν email στο hafsgr@gmail.com.

Παναττική Συγκέντρωση των συνταξιούχων τη Δευτέρα 15/12/2025, ώρα 10.30 στην πλατεία ΚΟΤΖΙΑ.

Ο Σύνδεσμος μας θα συμμετέχει στην αναφερόμενη συγκέντρωση και καλεί τα μέλη της για τη δυναμική παρουσίας τους. 

Συνημμένα η ανακοίνωση-κάλεσμα.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της σύμβολα, τις δικές τις μάσκες, τα δικά της θύματα. Όμως αν κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία, θα δούμε ότι υπάρχει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται ασταμάτητα : δαιμονοποίηση, επέμβαση, αποσταθεροποίηση, λεηλασία. Ο άνθρωπος αντί να εξελιχθεί σε φύλακα της δικαιοσύνης, παραμένει ένας έμπορος του πολέμου, ένας κερδοσκόπος της καταστροφής.

Πόσες χώρες δεν υπήρξαν άλλοτε ανεξάρτητες και αυτάρκεις, ώσπου η δίψα για τον πλούτο τους,

να τις μετατρέψει σε πεδία μάχης, με ανοιχτές πληγές, που δεν κλείνουν ποτέ; Το Ιράκ βομβαρδίστηκε και διαμελίστηκε, για να περάσει ο μαύρος χρυσός σε άλλα χέρια. Η Λιβύη με υψηλό βιοτικό επίπεδο, για τα δεδομένα της Αφρικής, έπεσε στα χέρια της αναρχίας και των συμμοριών, όταν κρίθηκε ότι έπρεπε να αλλάξει η διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών της πόρων. Η Συρία λεηλατήθηκε, σφαγιάστηκε, σμπαραλιάστηκε, επειδή οι ισχυροί αποφάσισαν ότι έπρεπε να γίνει πιο “δημοκρατική” – με τα δικά τους μέτρα.

Και τώρα η Ουκρανία, ένας τόπος με ανεκτίμητο ορυκτό πλούτο, με σπάνιες γαίες που κινούν την βιομηχανία του μέλλοντος, έχει μετατραπεί σε ένα ατελείωτο θέατρο πολέμου, όπου δεν λογαριάζετε τίποτε άλλο, εκτός από τα συμφέροντα. Δεν λογαριάζονται αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή δεν είναι αρεστή. Είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια που θα σταθεί απέναντι στη μηχανή της λεηλασίας και θα φωνάξει: “Όχι άλλο”.

Και η Ελλάδα; Η Ελλάδα υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται το ίδιο μοτίβο λεηλασίας. Σήμερα τιμούμε την 25η Μαρτίου του 1821, την ημέρα που ένας λαός αποφάσισε να σταθεί όρθιος απέναντι σε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία, να διεκδικήσει την ελευθερία του με το αίμα του. Όμως τι ακολούθησε μετά την Επανάσταση;

Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, που έσπευσαν να αναγνωρίσουν το νέο ελληνικό κράτος, δεν το

έκαναν από ανιδιοτελή αγάπη για την ελευθερία. Η Ελλάδα γεννήθηκε από έναν πόλεμο ανεξαρτησίας, μόνο και μόνο για να βρεθεί δεμένη, με νέα δεσμά : τα δάνεια του Λονδίνου, τις παρεμβάσεις των ξένων πρεσβειών, τις “προστατευτικές” Δυνάμεις που όριζαν ποιο θα κυβερνήσει.

Από τότε μέχρι σήμερα, η χώρα μας δεν σταμάτησε ποτέ να βρίσκεται στη μέση ενός παιχνιδιού συμφερόντων, όπου ο πλούτος της , η στρατηγική της θέση, οι πόροι της και η ίδια πολιτική της ελευθερία, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η οικονομική λεηλασία της Ελλάδος είναι μια αλυσίδα γεγονότων που ξεκινά από τον 19ο αιώνα και φτάνει μέχρι τη σημερινή εποχή. Από την επιβολή ξένων μοναρχών που διαχειρίζονταν την χώρα ως προτεκτοράτο, μέχρι τη σύγχρονη οικονομική κατοχή που βιώσαμε τα μνημόνια, η λογική παραμένει η ίδια : δαιμονοποίηση, επέμβαση, αποσταθεροποίηση, λεηλασία.

Το 2010, η Ελλάδα δεν αντιμετωπίστηκε ως ένα κυρίαρχο κράτος με οικονομικές δυσκολίες, αλλά ως ένα πρόβλημα που έπρεπε να “ρυθμιστεί”, προς όφελος των ισχυρών. Το αφήγημα ήταν ξεκάθαρο :

Οι “Έλληνες είναι τεμπέληδες, είναι σπάταλοι, πρέπει να τιμωρηθούν”. Το αποτέλεσμα ήταν η επιβολή εξαντλητικών μέτρων, το ξεπούλημα δημοσίων υποδομών, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και ο μαζικός εκπατριωτισμός των νέων. Το λιμάνι του Πειραιά, τα αεροδρόμια, η ενέργεια οι επικοινωνίες, όλα πέρασαν στα χέρια πολυεθνικών, ενώ ο λαός υπέστη μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις που γνώρισε ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης.

Η λεηλασία δεν έγινε μόνο με οικονομικά μέσα. Το Αιγαίο είναι μια ανοιχτή πληγή, με τους πόρους

του να βρίσκονται στο στόχαστρο διεθνών συμφερόντων. Τα εθνικά μας θέματα γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε κλειστά γραφεία, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται όχι με γνώμονα τη δικαιοσύνη, αλλά με βάση του ποιος έχει την ισχυρότερη θέση στο τραπέζι.

Και εμείς θα παραμείνουμε παθητικοί θεατές της ιστορίας μας. Η 25η Μαρτίου δεν είναι μια απλή θεϊκή εορτή. Είναι μια υπενθύμιση, ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κατακτάται. Όπως οι Έλληνες του 1821 στάθηκαν απέναντι σε μια αυτοκρατορία, έτσι και σήμερα πρέπει να σταθούμε απέναντι στις νέες μορφές εξάρτησης και εκμετάλλευσης Να μην αφήσουμε άλλους να αποφασίζουν για το μέλλον μας, να μην αποδεχτούμε την μοίρα που μας γράφουν άλλοι.

Η ιστορία δεν είναι απλώς ένα μάθημα. Είναι μια κραυγή και αυτή την κραυγή πρέπει να την ακούσουμε, προτού ακόμα βρεθούμε ξανά δεμένοι με νέα αόρατα δεσμά. Τώρα έχουμε δει τα πρόσωπα όλων, έπεσαν οι μάσκες εντός και εκτός της Ελλάδος. Τώρα εμείς οι απλοί Έλληνες ξέρουμε ότι για εκείνους δεν υπάρχουμε, δεν έχουμε αξία.

Η ζωή μας είναι χρήματα γι’ αυτούς. Ας μην το επιτρέψουμε πάλι. Από κάπου γίνεται η δύσκολη αρχή, ας την κάνουμε εμείς οι Έλληνες και να την κάνουμε αυτή τη στιγμή. Ας μην την σταματήσουμε, ας μην ξανακοροϊδευτούμε, ας μείνουμε ενω μένοι, ας συζητήσουμε ο ένας με τον άλλον. Τόση παγκόσμια κοροϊδία, πως να την αντέξει η ψυχή μας!

Πηγή : Γεώργιος Βουδούρης, Περιοδικό, “Τρίτο Μάτι”.

Ημ/νία γραφής : 22/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΧΑΛΗΤΟ

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΧΑΛΗΤΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας στους δύο ενήλικες, από μια ηλικία και μετά ροχαλίζουν. Απλή ενόχληση για τον “διπλανό” ή καμπανάκι κινδύνου για κάτι πιο δυσάρεστο;

Ο ΗΧΟΣ ΠΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΤΑ ΟΚΤΩ ΝΤΕΣΙΜΠΕΛ και ακούγεται συνήθως κατά τις ώρες κοινής ησυχίας.

Παρόλα αυτά, το ροχαλητό δεν μπορεί να ποινικοποιηθεί, αν και πολλοί από εμάς έχουμε ευχηθεί κατά καιρούς, να υπήρχαν ποινικές κυρώσεις για όσους ροχαλίζουν.

Ο αστικός μύθος θέλει πολλούς ανθρώπους, να έρχονται σε ρήξη, με το έτερό τους ήμισυ, όταν διαπιστώνουν ότι συν το χρόνω εμφανίζει συμπτώματα αποφρακτικής υπνικής άπνοιας.

Ο λόγος; Η καθημερινότητα των εν λόγω ζευγάρι ών γίνεται ζοφερή, καθώς απουσία ποιοτικού ύπνου, οδηγούνται και οι δύο στην κόπωση και τη σταδιακή εξάντληση. Ο σύντροφος δεν κοιμάται λόγω θορύβου, αλλά και ο ίδιος ο… αυτουργός ταλαιπωρείτε εξίσου πολύ, αφού το ροχαλητό συνοδεύεται, από συνεχείς διακοπές στη ροή του ύπνου.

Η συχνότητα του προβλήματος, που συζητιέται ακόμα και σήμερα κεκλεισμένων των θυρών, προ καλεί εντύπωση. Στον Ηνωμένο Βασίλειο, οι άνθρωποι που ροχαλίζουν υπολογίζονται σε 15 εκατομμύρια, δηλαδή στο 41,5% του ενηλίκου πληθυσμού, σύμφωνα με το British Snoring and Sleep Association.

Λογικά, τα ποσοστά σε όλον τον κόσμο είναι αντίστοιχα ωστόσο, για να αποκτήσουν πλήρη εικόνα, θα πρέπει πρώτα να εξαλειφθεί το ταμπού. Κανείς μας, όμως δεν τολμά να ανοίξει μια συζήτηση, παρά μόνο όταν γίνεται αυτήκοος μάρτυρας της κατάστασης.

Ως θαυματουργές λύσεις προτείνονται πλήθος από βότανα (μέντα, ευκάλυπτος, δυόσμος, τριγωνέλλα, χαμομήλι, φασκόμηλο), ειδικές στάσεις ύπνου, όπως η πλάγια, το διπλό μαξιλάρι, που ανασηκώνει το κεφάλι και το στέρνο του ασθενούς, ροδέλες που εξασφαλίζουν καλύτερη αναπνοή από τη μύτη, όπως φυσικά και ωτοασπίδες για τους συντρόφους.

Τελικά είναι αθώο το ροχαλητό μόνο και μόνο επειδή είναι εξαιρετικά σύνηθες ή όχι; Γιατροί και προπαντός υπνίατροι απαντούν στο ερώτημα και μας εξηγούν πως το ροχαλητό μπορεί να αναδειχθεί, σε σημαντικό φορέα πρόληψης άλλων παθήσεων.

“ΕΠΙΔΗΜΙΑ” ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΠΝΟΙΑΣ.

“Πολλές φορές έρχονται με συνοδό, που είτε ασχολείται, είτε ενοχλείται και ανησυχεί”, λέει με νόημα η δρ Αναστασία Αμφιλοχίου, Διευθύντρια της Μονάδος Μελέτης Ύπνου στο Σισμανόγλειο και στο Ιασώ, για τους δεκάδες ενήλικες που καταφθάνουν ξενυχτισμένοι, έτοιμοι να συζητήσουν μαζί της, να δώσουν το πλήρες ιστορικό τους και να προχωρήσουν σε μελέτη ύπνου.

Το επίμονο σύμπτωμα οφείλεται συνήθως σε παθήσεις της μύτης, πιο σπάνια όμως υποδηλώνει άπνοια, μια σοβαρή κατάσταση που χρήζει διεπιστημονικής διερεύνησης. “Δεν θα ήταν υπερβολή να μιλήσουμε για επιδημία του συνδρόμου άπνοιας, η οποία προκύπτει αφενός από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και αφετέρου, από την υφιστάμενη επιδημία της παχυσαρκίας. Οι πιθανότητες ενισχύονται από την κατάχρηση αλκοόλ και τσιγάρου. “Επηρεάζει και το τελευταίο κύτταρο του οργανισμού μας και επιβαρύνει τη λειτουργία, όλων των συστημάτων”, εξηγεί. “Έχει αποδειχθεί ότι μπορεί μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε έμφραγμα, εγκεφαλικό, υπέρταση, αλλά σπάνια και σε άλλες παθήσεις”.

Η αναλογία ανδρών – γυναικών, όσον αφορά το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας γέρνει συντριπτικά υπέρ των πρώτων, αφού είναι μια γυναίκα προς τέσσερις άνδρες. Μέχρι όμως μια συγκεκριμένη ηλικία, αφού “όταν εκείνες περνούν την εμμηνόπαυση, η ψαλίδα σχεδόν κλείνει”.

Ποιες διαφορές παρατηρούνται όμως στο φαινότυπο του ροχαλητού :

Διαφέρει σημαντικά, αφού στις γυναίκες είναι πιο ήπιο”. Άλλωστε, ο ενδοκρινολογικός παράγοντας δεν είναι αμελητέος. Έχει αποδειχτεί ότι η αποφρακτική άπνοια συνδέεται σχεδόν με τις πολυκυστικές ωοθήκες, τον υποθυρεοειδισμό, το μεταβολικό σύνδρομο, τη μεγαλακρία (σ.σ.υπερβολική έκκριση αυξητικής ορμόνης σε ενήλικες), προσθέτει η δρ Αμφιλοχίου.

Μάλιστα, από το ροχαλητό δεν εξαιρούνται, ούτε οι μικρές ηλικίες. “Στα παιδιά που ροχαλίζουν το σύμπτωμα είναι πολύ έντονο, εντελώς παθολογικό και μας ανησυχεί”, διευκρινίζει η ίδια. “Τις περισσότερες φορές προέρχεται από τις αμυγδαλές ή τα κρεατάκια, ωστόσο μπορεί να συνδέεται και με πιο σοβαρές παθήσεις.

Συστηματική παρακολούθηση και εξατομικευμένες λύσεις.

Τις μεθόδους που επιστρατεύουν, όσοι κάνουν “το γιατρό του εαυτού τους”, η δρ Αμφιλοχίου τις κρίνει ως μεσοβέζικες λύσεις, οι οποίες κάποιες φορές μπορεί να αποδειχτούν και επικίνδυνες.”Οι συμβουλές καλού ύπνου που κυκλοφορούν συνήθως βασίζονται στους κανόνες υγιεινής του ύπνου που δίνουμε εμείς οι υπνίατροι.

Για παράδειγμα, λέμε να κοιμούνται με δυο μαξιλάρια όσοι έχουν γαστροοισοφαρυγκική παλινδρόμηση, όμως αν κάποιος το εφαρμόζει χωρίς ιατρική σύσταση και ανακουφίζεται ίσως δεν καταλαβαίνει, ότι αυτή η ανάγκη προέρχεται από καρδιακή ανεπάρκεια.

Άπαξ και διαλευκανθούν οι αιτίες της άπνοιας, προτείνει στους ασθενείς εξατομικευμένες λύσεις με βάση το ιστορικό τους, αλλά και το είδος και τη συχνότητα της άπνοιας, εφαρμόζοντας τις αρχές της Ιατρικής Ακρίβειας.

Πολλοί αρνούνται, ότι υπάρχει θέμα ροχαλητού, γιατί δεν θέλουν να φέρουν το ΣΤΙΓΜΑ.” Το αποδίδουν στις υπερβολικές περιγραφές από τον περίγυρό τους” λέει η ωτορινολαρυγγολόγος Ανατολή Παταρίδου.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε, για το τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του δικού σας ύπνου, την επόμενη φορά που θα πέσετε να κοιμηθείτε, τοποθετήστε στο κομοδίνο ένα μηχάνημα ηχογράφησης και ενεργοποιήστε το, λίγο πριν κλείσετε τα μάτια σας.

Πηγή : Ιωάννα Φωτιάδη, Ρεπορτάζ, Εφημερίδα Καθημερινή. Κ.

Ημ/νία γραφής : 21/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΤΑΝ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠ’ ΤΗ ΠΡΙΖΑ

ΟΤΑΝ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠ’ ΤΗ ΠΡΙΖΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια συζήτηση με τον δρα Παύλο Σακκά, νευρολόγο, ομότιμο Καθηγητή Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ και έναν εκ των πρώτων Ψυχιάτρων που οργάνωσαν τη δεκαετία του ’80 το πρώτο Εργαστήριο Ύπνου στην Ελλάδα, για τα υπαγωγά φάρμακα, “την παγίδα του ρολογιού”, τον μύθο των οκτώ ωρών και αλλά ζητήματα γύρω από τον πολύτιμο ύπνο μας.

– Κύριε Σακκά γιατί επιζητούμε τον ύπνο;

Όλα τα ζώα που έχουν έστω και μικρό εγκέφαλο, ακόμα και οι κατσαρίδες είναι υποχρεωμένα να κοιμούνται. Χρειάζεται να τακτοποιήσουν όλες τις εμπειρίες, που βίωσαν την ημέρα. Ο άνθρωπος, επομένως, χρειάζεται περισσότερες ώρες ύπνου συγκριτικά με τα υπόλοιπα ζώα, διότι λαμβάνει περισσότερες πληροφορίες. Τα δε παιδιά ακόμα περισσότερες, καθώς είναι στην ηλικία που δημιουργούν τους “δικούς τους φακέλους”, ανά κατηγορία.

Ο ύπνος, συνεπώς, δεν έρχεται για να ικανοποιήσει την ανάγκη για σωματική ξεκούραση, αλλά πρωτίστως για να “αποσυνδέσει”, τον εγκέφαλό μας και να ταξινομήσει τα νέα, ημερήσια, δεδομένα. Για να εξασφαλίσει την εύρυθμη εγκεφαλική λειτουργία.

– Ωφελούμαστε περισσότερο από τον νυχτερινό ύπνο;

Τις δύο τρεις πρώτες ώρες ύπνου εκκρίνεται η αυξητική ορμόνη, που ειδικά στα παιδιά είναι απολύτως απαραίτητη. Συστήνεται μάλιστα, οι ανήλικοι να κοιμούνται πριν τις δέκα το βράδυ. Και για τους ενήλικες είναι σημαντική η αυξητική ορμόνη, αλλά λιγότερο, διότι δεν διανύουν στάδιο ανάπτυξης

– Πόσες ώρες την ημέρα πρέπει να κοιμόμαστε;

Η απάντηση δεν είναι απόλυτη. Ο ύπνος είναι και θέμα συνήθειας. Κάποιοι εγκέφαλοι έχουν μάθει, λόγω τρόπου ζωής, να κάνουν τη διαδικασία της αρχειοθέτησης πολύ γρήγορα. Οπότε μπορεί να μη χρειάζονται τις περίφημες οκτώ ώρες. Ωστόσο υπάρχει ένα κατώτατο όριο που ορίζεται στις πέντε ώρες. Αν έχουμε κοιμηθεί λιγότερο, δεν θα είμαστε εκατό τοις εκατό λειτουργικοί. Γενικά, πάντως όσο μεγαλώνουμε σε ηλικία χρειαζόμαστε και λιγότερες ώρες ύπνου, γιατί είναι λιγότερες οι νέες παραστάσεις και ως εκ τούτου η ανάγκη προς αρχειοθέτηση.

– Συμβουλές για καλύτερο ύπνο.

Η έρευνα ΙΚΑ παρέχει επίσης πρακτικές συμβουλές, για βελτίωση τήρησης ποιότητας του ύπνου :

* Διατηρήστε μια σταθερή ρουτίνα.

* Εκμεταλλευτείτε το φυσικό φως.

* Δημιουργήστε έναν χαλαρωτικό χώρο ύπνου.

* Χαλαρώστε το μυαλό σας.

* Υιοθετήστε χαλαρωτικές συνήθειες.

* Αποφύγετε τις οθόνες.

* Προσέξτε τη διατροφή σας.

* Ασκηθείτε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

* Μην πιέζετε τον εαυτό σας να κοιμηθεί.

Ο ύπνος είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μας , αλλά συχνά τον αφήνουμε τελευταίο στη λίστα.

Καλύτερος ύπνος, σημαίνει καλύτερη ζωή. Με μικρές αλλαγές μπορείτε να νιώθετε πιο ξεκούραστοι κάθε μέρα.

– Πολλοί πάσχουν από αϋπνίες ή κάνουν διακοπτόμενο ύπνο. Γιατί;

Κατά τον ύπνο ο εγκέφαλος βγαίνει από τη πρίζα. Αυτή η αποσύνδεση από κάθε πηγή πληροφόρησης, γίνεται επικίνδυνη για οποιοδήποτε ζώο, καθώς το καθιστά ευάλωτο σε οποιαδήποτε εχθρό. Επομένως, για να μπορέσει να κοιμηθεί’, πρέπει να βρει ένα ασφαλές καταφύγιο π.χ. μια σπηλιά.

Όσοι κάνουν διακοπτόμενο ύπνο, συμβολικά δεν έχουν βρει ασφαλές καταφύγιο, ώστε να χαλαρώσουν επαρκώς και να κοιμηθούν. Ο σύγχρονος άνθρωπος, πέφτει στο κρεβάτι και τον κατατρέχουν στρεσογόνες σκέψεις : τι υποχρεώσεις έχω αύριο, πως θα τα βγάλω πέρα οικονομικά κ.α.

Συστήνω, επίσης, να μην πέφτετε στη παγίδα του ρολογιού. Αν δηλαδή, ξυπνήσετε στις τρεις το πρωί και κοιτάξετε το ρολόι αγχώνεστε έτι περαιτέρω. Αναρωτιέστε να συνεχίσω τον ύπνο, όση ώρα μου απομένει ή όχι. Το στάδιο του ύπνου που έρχεται μετά από μιάμιση ώρα ύπνου, είναι το πιο σημαντικό. Αν ξυπνήσουμε εκείνη τη στιγμή, την επόμενη μέρα ο εγκέφαλος, θα πάει απευθείας σε αυτό το στάδιο γιατί το χρειάζεται.

– Θεωρείτε τα υπναγωγά φάρμακα διέξοδο από την αϋπνία;

Όσοι έχουν χρόνια αϋπνία ξαπλώνουν και νιώθουν, ότι θα ακολουθήσουν βασανιστήρια. Θα στριφογυρίζουν σε απόλυτη υπερένταση, με μάτια ανοιχτά όλη τη νύχτα. Και μόνο η σκέψη διαιωνίζει την αϋπνία τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνω τη λήψη ενός αγχολυτικού – υπναγωγού φαρμάκου, που θα διασφαλίσει τον ύπνο.

Μετά από αυτή την εμπειρία, την επόμενη νύχτα, αν ξέρουν ότι στο κομοδίνο έχουν αυτά τα χάπια, θα νιώθουν την ασφάλεια ότι υπάρχει μια λύση και αυτό θα καταπραΰνει το άγχος τους. Και ίσως να μην παίρνουν κάθε νύχτα, αλλά ορισμένες μέρες την εβδομάδα. Διευκρινίζω ότι πλέον, για να αγοράσουν κάποιο υπναγωγό, απαιτείται συνταγή γιατρού, συνεπώς έχει προηγηθεί, μια εξατομικευμένη αξιολόγηση.

Η αϋπνία μπορεί να αποτελεί επιπλέον ένδειξη κάποιας ψυχικής νόσου, συνηθέστερα της κατάθλιψης. Εν προκειμένω, με ένα αντικαταθλιπτικό ο ασθενής θα έχει λιγότερες αρνητικές σκέψεις και αυτόματα μπορεί να περιοριστεί η αϋπνία του.

– Έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων που έρχονται σε σας με αίτημα τους την αϋπνία :

Είναι το δεύτερο σε συχνότητα αίτημα μετά το πόνο. Κάποιοι ηλικιωμένοι έρχονται με το αίτημα να τους γράψω υπναγωγά, παρόλο, που κοιμούνται λίγο μέσα στην ημέρα και μετά το βράδυ και μετά το βράδυ π.χ. έξι ώρες. Τους επισημαίνω, ότι έχουν πάρει παραπάνω μπόνους, χρόνια ζωής γιατί θέλουν να τα περάσουν κοιμώμενοι; Αφού ο οργανισμός τους δεν τα χρειάζεται. Ας απολαύσουν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τη ζωή.

Πηγή : Εφημερίδα, Καθημερινή.

Ημ/νία γραφής : 17/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ

ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια φάρσα.

Στο σπίτι της Λιλής, μένει η θεία Μελπομένη, η μεγάλη αδελφή του πατέρα. Όλα τα παιδιά την αγαπάνε σα μάνα τους, γιατί αυτή τα μεγάλωσε. Είχαν την δυστυχία να χάσουν τη μητέρα τους από τα παιδικά τους χρόνια. Την Λίλη μάλιστα την έχει βαφτίσει. Η Λιλή αγαπάει πολύ τη θεία Μελπομένη και τη φωνάζει νονά. Η λέξη “νονά” επεκράτησε και στα τέσσερα παιδιά, ακόμα και τώρα που μεγάλωσαν. Η νονά όμως έχει μια φοβερή αδυναμία, κι όσο γερνάει τόσο πιο’ μεγάλη γίνεται. Είναι πολύ περίεργη. Θέλει να ξέρει τα πάντα, ρωτάει τα πάντα εξαντλητικά κι είναι αδύνατον να ησυχάσει, αν δεν μάθει αυτό που ρωτάει.

Τα παιδιά συχνά, την παιδεύουν και την κάνουν γούστο, για την περιέργειά της.

– Μαρία ποια ήταν αυτή που σε χαιρέτησες;

– Μια φίλη.

– Δηλαδή, τι δουλειά κάνει αυτή; που μένει; τίνος είναι; Πήρε τις πληροφορίες δεν ικανοποιήθηκε όμως.

– Είναι πλούσιοι ή φτωχοί;

– Μέτριοι.

– Α, καλά.

– Παντελή, τι έχεις στη τσάντα σου; Ο Παντελής αρχίζει τα βάσανα της θείας.

– Κάτι που αγόρασα.

– Τι αγόρασες.

– Νονά μαγείρεψες για το μεσημέρι;

– Ναι αγόρι μου, Σου ‘κανα κάτι κεφτέδες! (και τα μάτια της δεν ξεκολλάνε από την τσάντα).

– Λοιπόν Παντελάκη τι έχει η τσάντα σου μέσα;

– Κάτι πραγματάκια που αγόρασα.

– Α καλά, έκανε η θεία με συγκαταβατική ευγένεια.

Κάθισε να φάνε στο τραπέζι. Ο Παντελής για να πειράξει τη θεία, έβαλε δήθεν αδιάφορα την τσάντα κοντά του. Μια μπουκιά έτρωγε η θεία, μια ματιά έριχνε στη τσάντα. Τι ν’ αγόρασε ο Παντελής; Την έτρωγε η περιέργεια. Σιγά σιγά της έκλεβε το κέφι.

– Αυτό που αγόρασες Παντελάκη είναι φαγώσιμο;

Ο Παντελής έκλεισε το μάτι στη Λιλή.

– Άντε χριστιανέ μου, μη την παιδεύεις τώρα… του ψιθύρισε η Λιλή. Εκείνος όμως πνίγοντας τα γέλια του έκανε πως δεν άκουγε. Σηκώθηκαν απ’ το τραπέζι. Έβαλε τα ροδάκινα που αγόρασε στο φανάρι, (χώρος εναπόθεσης τροφίμων) κι ύστερα πήρε πέντε άδεια κουτιά και τα έβαλε το ένα μέσα στο άλλο, τα δίπλωσε κι έβαλε το δέμα μέσα στη τσάντα.

Σε λίγο πήγαν όλοι να κοιμηθούν. Ο Παντελής στριφογύριζε, ώσπου έπλυνε η θεία τα πιάτα κι επήγε κι αυτή να κοιμηθεί. Ξάπλωσε. Γύριζε δεξιά, γύριζε αριστερά.

– Ζέστη κάνει. Ουφ! Είδες ο Παντελής μεγάλωσε, μεγάλωσαν τα παιδιά. Έκλεινε τα μάτια της. Τι να’χει η τσάντα του Παντελή; Γύριζε δεξιά. Να’χει μπισκότα; Γύριζε αριστερά. Τέλος δεν άντεξε. Σηκώθηκε στις μύτες και ξυπόλυτη με την τριανταφυλλιά νυχτικιά της και ξεμαλλιασμένη την μπαμπακιασμένη ουρίτσα των μαλλιών, ξεκίνησε για την τσάντα. Έβαλε μάνι – μάνι το χέρι της και έπιασε τα δέματα με τα κουτιά. Ανοίγει το πρώτο κουτί, το δεύτερο, το τρίτο, ως το … πέμπτο! Άδειο το τελευταίο κουτί. Κατάπιε έναν κόμπο.

– Παλιόπαιδο! Φάρσα πάλι μου ‘φτιαξες…

‘Έτρεμε από το κακό της, που δεν κατόρθωσε να μάθει τι είχε η τσάντα μέσα. Δεν ήθελε βέβαια να μάθουν τα παιδιά πως την έπαθε. Με νευρικές κι νήσεις προσπαθούσε να βάλει τα κουτιά όπως ήταν. Για κακή της όμως τύχη έπεσαν όλα με θόρυβο πάνω στο πάτωμα, κάνοντας όλα τα παιδιά να πεταχτούν τρομαγμένα να δουν τι τρέχει. Ο Παντελής από το κρεβάτι του ξεκαρδιζόταν. Οι άλλοι μόλις είδαν την θεία με κατακόκκινο πρόσωπο και μουρμουρώντας μπρος στην τσάντα, με χυμένα κουτιά στο πάτωμα έσκασαν στα γέλια. Η θεία όμως ήταν πολύ συγχυσμένη. Σηκώθηκε τότε ο Παντελής, της έπλυνε ένα ωραίο ροδάκινο και της το πήγε να φάει.

– Έλα, Νονά, σού ’φερα ένα ροδάκινο από αυτά που αγόρασα.

Η καρδιά της θείας ήρθε στη θέση της. Τα ξέχασε όλα.

– Είναι γλυκό, Παντελάκη;

– Θαύμα, Νονά! κι έκλεισε το μάτι στη Λιλή που το κοιτούσε.

Η θεία έχει και το μειονέκτημα, να μη βλέπει καλά. Πολλές φορές απ’ την πολυθρόνα της, βάζει πάνω από τα μάτια της την παλάμη, όπως βάζουν για να διώξουν το δυνατό φως του ήλιου και παρακολουθεί ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει.

– Ε ψιτ! ποια είσαι; Βλέπω, αλλά δεν βλέπω καλά.

– Εγώ είμαι, νονά!

– Α καλά.

– Και που πας;

– Στην Κουζίνα.

– Τι να κάνεις;

– Να πιω νερό.

– Τι κρατάς;

– Ένα δέμα.

– Τι έχει μέσα;

– Το παντελόνι του Δημήτρη. Το πάω στο καθαριστήριο.

– Α καλά!

Μόλις έφυγε η Λιλή, η θεία ευχαριστημένη συλλογίζεται : Ο Θεός να σκεπάζει αυτό το κορίτσι… είναι χαριτωμένο. Ποτέ δε βαριέται να σου μιλήσει. Η Μελπομένη είναι φοβερά περίεργη. Μήπως είναι και η πρώτη.

Γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο περίεργοι;

Η περιέργεια είναι τόσο ριζωμένη, μας βοηθά να μάθουμε ως μωρά και να επιβιώνουμε σαν ενήλικες. Όσον αφορά τον ορισμό δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος. Οι ερευνητές σε πολλούς κλάδους ενδιαφέρονται για την περιέργεια, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη, ότι υπάρχει ένας ευρέως αποδεκτός ορισμός του όρου.

Οι ψυχολόγοι συμφωνούν ότι η περιέργεια δεν αφορά την ικανοποίηση μιας άμεσης ανάγκης, ο πως η πείνα ή η δίψα, μάλλον είναι υποκινούμενη ενστικτωδώς.

Οι περίεργοι άνθρωποι χαρακτηρίζονται περίεργοι, επειδή στην πραγματικότητα, πολλοί θα ήθελαν να τους μιμηθούν. Περίεργοι χαρακτηρίζονται εκείνοι που ήθελαν, αυτό το πέρασμά τους στη ζωή να είναι το δικό τους, να είναι μοναδικό και μη μοιάζει με κανενός άλλου.

Είμαι ένας περίεργος άνθρωπος. Πιστεύω πως δεν ήρθα στη ζωή, για να ζήσω τη ζωή κανενός άλλου, μόνο τη δική μου. Θέλω να ζω τα δικά μου όνειρα και όχι τους ανεκπλήρωτους στόχους των άλλων.

Είμαι ένας περίεργος άνθρωπος, δεν ήθελα ποτέ να μοιάζω με τους πολλούς. Ήθελα να είμαι εγώ, να μην κάνω κάτι επειδή απλά “το κάνουν οι πολλοί”. Το πρέπει σα λέξη ξεθώριασε μέσα μου, η φωνή της καρδιάς ήταν πάντοτε πιο δυνατή, από το φόβο της κοινωνικής διαφοράς.

Πηγή : – Ιουλία Γκέλτη, βιβλ. Τρεμοσβύνει το φως.

– LIFO / Οι περίεργοι άνθρωποι, Μαρία Σκαρμπαδώνη.

Ημ/νία γραφής : 15/3/2025

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

81η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 7-11-2025 /ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

1944 – 2025

81η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ

Κυριακή 7η  Δεκεμβρίου 2025

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

την Κυριακή  7η   Δεκεμβρίου 2025 και ώρα 10:00,

στο Ιερό Αρχιεπισκοπικό και Προσκυνηματικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, χώρος του Μουσείου Ακρόπολης,

θα τελεσθεί η ετήσια επιμνημόσυνη δέηση,

υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων  για τη δημοκρατία και την πατρίδα, κατά την 81η επέτειο της Μάχης των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η

  Εφόσον εθιμοτυπικά κάποιοι θελήσουν να τιμήσουν την επέτειο των πεσόντων ηρώων α τ ο μ ι κ ά και αργότερα, μπορούν να αποθέσουν λίγα λουλούδια στο χώρο της «Μνημειακής» μαρμάρινης στήλης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, Δευτέρα 1/12/25 έως Σάββατο 6/12/25 και ώρες 11.00΄ – 13.00΄.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  • 10.15  Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
  • 10.30  Επιμνημόσυνη δέηση.
  • 10.45  Ομιλίες.
  • 10.55  Προσκλητήριο νεκρών.
  • 11.05  Κατάθεση στεφάνων προσκεκλημένων.
  • 11.26  Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
  • 11.28  Εθνικός Ύμνος.
  • 11.30 Πέρας εκδήλωσης.

Η ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Η ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ρώτησαν πριν καιρό τον Νιγηριανό δισεκατομμυριούχο Femi Otedola, σε μια συνέντευξη :

– Κύριε, τι θυμάσαι να σας έκανε τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο;

Ο Femi απάντησε :  

– Πέρασα από “τέσσερα “στάδια ευτυχίας στη ζωή μου και τελικά κατάλαβα το νόημα της αληθινής ευτυχίας.

Το “πρώτο” ήταν η συσσώρευση πλούτου και πόρων Αλλά σ’ αυτό το στάδιο δεν πήρα την ευτυχία που ήθελα.

Ακολούθησε το “δεύτερο στάδιο” της συλλογής πολύτιμων αντικειμένων. Συνειδητοποίησα, ότι το αποτέλεσμα αυτού, ήταν προσωρινό και η λάμψη των πολύτιμων πραγμάτων, δεν διαρκεί πολύ. Στη συνέχεια ακολούθησε “η τρίτη φάση”, απόκτησης μεγάλων έργων. Εκείνη την εποχή, είχαμε το 85% της προμήθειας diesel στη Νιγηρία και γενικά στην Αφρική. Ήμουν επίσης ο μεγαλύτερος εφοπλιστής στην Αφρική και την Ασία. Αλλά και εδώ δεν εισέπραξα την ευτυχία που φανταζόμουν.

Το “τέταρτο στάδιο” ήταν όταν ένας φίλος μου ζήτησε να αγοράσω αναπηρικά καροτσάκια, για παιδιά με αναπηρία, σχεδόν 200 παιδιά. Μετά από το αίτημα του φίλου μου, αγόρασα αμέσως τα αναπηρικά καροτσάκια. Αλλά ο φίλος μου επέμενε να πάω μαζί του και να δώσω εγώ στα παιδιά τα αναπηρικά καροτσάκια. Ετοιμάστηκα και πήγα μαζί του. Εκεί έδωσα σ’ αυτά τα παιδιά τα καροτσάκια με τα χέρια μου.

Είδα την παράξενη λάμψη της ευτυχίας στα πρόσωπα αυτών των παιδιών. Τα είδα όλα σε αναπηρικά καροτσάκια, να κινούνται και να διασκεδάζουν.

Ένιωσα μια πραγματική χαρά μέσα μου. Όταν αποφάσισα να φύγω, ένα από τα παιδιά, με άρπαξε από τα πόδια. Προσπάθησα να απελευθερώσω ελαφρώς τα πόδια μου, αλλά το αγόρι κοίταξε το πρόσωπό μου και μου κράτησε σφιχτά τα πόδια. Έσκυψα και το ρώτησα :

– Χρειάζομαι κάτι άλλο;

Η απάντηση του παιδιού όχι μόνο με έκανε χαρούμενο, αλλά άλλαξε εντελώς τη στάση ζωής μου.

Μου είπε :

Θέλω να θυμάμαι το πρόσωπό σου, ώστε, όταν σε βρω στον παράδεισο, να σε αναγνωρίσω για άλλη μια φορά!

Αυτή ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου. Διαβάζοντας το κείμενο αυτό, που μου έστειλε αγαπητός φίλος, μου δημιουργήθηκαν τέσσερις άλλες σκέψεις :

Η “πρώτη” ότι το παραπάνω γεγονός είναι ακόμη μια επιβεβαίωση της αλήθειας, ότι ούτε η απόκτηση πλούτου, ούτε η συλλογή πολύτιμων λίθων, ούτε η δόξα, φέρνουν στον άνθρωπο την ευτυχία.

Η “δεύτερη”, ότι η προσφορά βοήθειας σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, ενώ στην πραγματικότητα αφαιρεί κάτι από τα δικά σου, εν τούτοις σε γεμίζει με μια εσωτερική ανείπωτη αγαλλίαση.

” Ένιωσα μια πραγματική χαρά μέσα μου”, είπε ο πάμπλουτος επιχειρηματίας, όμοια της οποίας δεν είχε νιώσει μέχρι τότε, από όσα είχε στη διάθεσή του.

Η “τρίτη”, ότι το ένα αναπηρικό καροτσάκι, για τον δισεκατομμυριούχο Femi Otedola προφανώς είναι πολύ μηδαμινή θυσία. Κι όμως, έδωσε τόση χαρά στα παιδάκια. Μήπως για κάποιους από εμάς, η προσφορά ενός πεντάευρου ή κάτι παρόμοιο, είναι ανοικτή θυσία, για να εισπράξουμε ψίχουλα, από την ουράνια ευτυχία, που συνοδεύει, κάθε προσφορά σε αναγκεμένους :

Τέλος, με συγκλόνισε η τελευταία εικόνα του παιδιού, με τη θεολογικότατη πρόταση :

“Θέλω να θυμάμαι το πρόσωπο σου ώστε, όταν σε βρω στον Παράδεισο, να σε αναγνωρίσω, για άλλη μια φορά”!

– Η Καλοσύνη.

– Η δύναμη της καλοσύνης γεμίζει την ψυχή του ανθρώπου, με απέραντη αγαλλίαση. Η καλοσύνη είναι τόσο ισχυρή που μπορεί, να επηρεάσει την ψυχική υγεία μιας ολόκληρης οικογένειας. Ερευνητική ομάδα αποκάλυψε, ότι η διδασκαλία και η εξάσκηση της καλοσύνης στο σπίτι, βελτιώνει τόσο την ανθεκτικότητα των γονέων, όσο και την ενσυναίσθηση των παιδιών.

Οι ερευνητές μελέτησαν την επίδραση ενός διαδικτυακού προγράμματος εκπαίδευσης, στην καλοσύνη. Τα ευρήματά τους υποστηρίζουν την ιδέα, ότι η καλοσύνη μπορεί να επηρεάσει, τη γνωστική λειτουργία και τη συνολική υγεία του εγκεφάλου. Σε περιόδους άγχους, αφιερώνοντας ένα λεπτό, για να εξασκήστε στην καλοσύνη, για τον εαυτό σας και να την υποδείξετε στα παιδιά σας, μπορείτε να ενισχύσετε την δική σας ανθεκτικότητα και να βελτιώσετε τις φιλοκοινωνικές συμπεριφορές του παιδιού σας.

Η καλοσύνη είναι δύναμη που μας έχει δώσει ο Θεός να ξεκλειδώνουμε τις σκληρές καρδιές και να δαμάζουμε πεισματάρικες ψυχές και να τις φέρνουμε στην κατανόηση των σκοπών Του. Με το να είμαστε καλοί και υπομονετικοί, μπορούμε να μαλακώσουμε καρδιές και να ενθαρρύνουμε τους άλλους να ζουν εναρέτως.

“Ένα ζεστό χαμόγελο είναι η παγκόσμια γλώσσα της καλοσύνης”, γράφει ο ward william.

– Η προσφορά.

-Ένας τρόπος να αξιολογήσεις τους ανθρώπους, είναι από τα λόγια τους. Ένας άλλος είναι από τις πράξεις τους. Καλύτερος τρόπος όμως είναι από την προσφορά και την αποδοχή τους. Ο Κόσμος σαν Ενεργειακό πεδίο, είναι απέραντος και λειτουργεί, μέσα από μια διαδικασία Δυναμικής Ενεργειακής ροής. Προσφορά και αποδοχή σε αέναη κίνηση.

Το πολυτιμότερο μάθημα της ζωής : Όσο περισσότερο δίνεις, τόσο περισσότερο έχεις. Το να δίνεις στους άλλους, δεν σημαίνει απλώς ότι βελτιώνεις τη ζωή τους. Αλλάζει και η δική σου ζωή, από τα πιο πρακτικά, όπως καλύτερες επαγγελματικές διασυνδέσεις, μέχρις τα πιο ουσιαστικά, όπως η ελπίδα και η αίσθηση επικοινωνίας με τον περίγυρο.

Πόσο μαγική η έννοια της προσφοράς και πόσο σημαντικό οι άνθρωποι να κατακλύζονται από εν

συναίσθηση! Η Διοίκηση και ο Πρόεδρος της ΜODIAK Κος Εμμανουήλ Σβουράκης, με υψηλό το αίσθημα της αλληλεγγύης, βρίσκονται συνέχεια δίπλα στο Φιλόπτωχο Συσσίτιο Σπλάντζιας στα Χανιά, συνεισφέροντας, με το δικό τους τρόπο, στην υποστήριξη του έργου του.

Το Συσσίτιο, ενεργό εδώ και μισό αιώνα, προσφέρει απλόχερα σε καθημερινή βάση, πάνω από διακόσιες μερίδες φαγητό, είδη ένδυσης και υπόδησης, αλλά και φάρμακα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Προκειμένου να καλυφθούν οι ποικίλες αυτές ανάγκες των συνανθρώπων μας, απαιτείται κάτι περισσότερο από θέληση.

Όσο ο Άνθρωπος είναι προτεραιότητα και η βοήθεια προς αυτόν γίνεται συλλογικά, ο κόσμος αναμφίβολα γίνεται καλύτερος και η δύναμη της ενσυναίσθησης επεκτείνεται.

Πηγή : – mobiak fire, https:#www.mobiakfire. come.

– https:#wwwsbeast.gr. – “Η Δράση μας”, Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, Φοιτητών και Επιστημόνων.

Ημ/νία γραφής : 14/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εμείς οι πέτρες – μη μας βλέπετε έτσι – έχουμε πολλά να σας πούμε. Ξέρετε έχουμε αποθηκευμένη μέσα μας μεγάλη σοφία, καθώς αποτελούμε την πρώτη σύσταση και το τελευταίο, απομεινάρι της ζωής. Αμέτρητα είναι αυτά που μπορούμε να σας διηγηθούμε γιατί μένουμε απάνω στη γη από τότε που τη σχημάτισε ο Θεός, μέχρι – θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε – και το τέλος τού κόσμου.

Ξέρετε ότι έχουμε στόμα και λαλιά :

Ο Χριστός το ‘πε πως, αν σιγήσουν οι άνθρωποι, εμείς οι πέτρες θα κράξουμε. Ναι, θα κράξουμε, για να σας μεταδώσουμε την σοφία μας. Την αλήθεια που μένει στους αιώνες αναλλοίωτη, όπως περίπου και εμείς.

Ψέμα δεν μπορούμε να βγάλουμε από το στόμα μας, γιατί το ψέμα είναι χίμαιρα, φενάκη, καπνός που φεύγει και χάνεται, ενώ εμείς μένουμε πάντοτε οι αυτές, οι ίδιες.

Τώρα λοιπόν δύο από εμάς, θα σας διηγηθούμε από μια ιστορία από αυτές, που βλέπουμε και ακούμε καθημερινά. Όπως ακριβώς έγιναν, θα σας τις πούμε. Και σίγουρα εσείς ακούστε με προσοχή. Γιατί έτσι σίγουρα θα γίνετε πιο σοφοί…

_______ _______ ________

– Θα ονόμαζα τον εαυτό μου ευτυχισμένο, που με έβαλε ο Πλάστης και Δημιουργός των απάντων να κοίτομαι εδώ, ανάμεσα γης και αφρού της θάλασσας, σ’ αυτή τη ζωγραφιά τη ζωγραφισμένη από λάβα και χώμα, που λέγεται Σαντορίνη. Ο ήλιος να με θωπεύει καθημερινά, με τις ακτίνες του, το κύμα να με δροσίζει με τον αέναο φλοίσβο του, Ο ουρανός να με αγκαλιάζει στο αχανές γλαύκο του… Βρίσκομαι εδώ να απολαμβάνω αυτή την ομορφιά, που είναι σήμα κατατεθέν για την Ελλάδα και γι’ αυτό προσελκύει κόσμο από όλα τα μέρη και πλάτη, της γης. Για να δουν και να θαυμάσουν.

Παλαιότερα ζωγραφιά ήταν και τα πρόσωπα των νησιωτών. Τώρα δεν ξέρω αν διατηρούν αλώβητη αυτή την ομορφιά. Βλέπεις, τόσος κόσμος καθημερινά άλλα ήθη, τρόποι συμπεριφορές.

Από την άλλη, κάτι παράξενα κάποιες φορές…

Σαν εκείνη την ημέρα. Προς το τέλος του καλοκαιριού. Εδώ βρισκόταν η παρέα με τα παιδιά και διασκέδαζαν Σαββατόβραδο στο παραλιακό κέντρο, μουσική έντονη, χορός, ποτό, μεθύσι. Έφτασε να ξημερώσει κι ακόμα ακούγονταν τα ξεφωνήματά τους. Μετά που το διέλυσαν, κάποια ομάδα αγόρια, κορίτσια, είπαν να περπατήσουν κατά μήκος της παραλίας.

Ήταν αλήθεια κάτι το λυπηρό. Άθλια κατάσταση, άθλια εμφάνιση, αστεία και πειράγματα πρόστυχα. Εκεί κάπου και μια πρόχειρη σκηνή στημένη στην άμμο κι απέξω της να κάθεται ένα μελαψό πρόσωπο με μια περισυλλογή επάνω του, λύπη θα το έλεγες. Είδε τα παιδιά και σηκώθηκε.

– Καλημέρα, χαιρέτησε σπαστή η προφορά του.

Γεια.

– Έχετε πολύ ωραία χώρα.

– Το ξέρουμε, πιο πολύ τα κορίτσια απάντησαν.

– Εδώ στην Ελλάδα, είναι το σπίτι του Θεού. Κι εσείς είστε στο σπίτι του Θεού. Δεν υπάρχει αλλού τέτοιος ήλιος, ομορφιά.

Κοντοστάθηκαν .

– Και να είστε ντυμένος έτσι, δεν ταιριάζει αυτό με το σπίτι του Θεού.

– Πως σε λένε ρώτησε μία.

– Αλή.

– Από που είσαι;

– Από το Κασμίρ.

– Μωαμεθανός

– Ναι.

– Και γιατί βρίσκεσαι εδώ;

– Ζητώ δουλειά, αλλά δεν βρίσκω.

– Καλά άντε γεια.

– Γεια.

Κι ο Μουσουλμάνος συνέχισε να είναι στη περισυλλογή του.

Κάτι παράξενα μερικές φορές… Όμως δεν το κρύβω, το θεωρώ τιμή μου που και εγώ κείτομαι εδώ, στην Ελληνική γη στο σπίτι του Θεού.

Βρίσκομαι εδώ, εδώ και 800 χρόνια και πριν με τοποθετήσουν εδώ στον εξωτερικό τοίχο του εξωκκλησίου αυτού, ακόμα πιο παλιά στα αρχαία χρόνια, κοσμούσα άλλον ναό των Ελληνικών σεβασμάτων. Μετά που ήρθε ο Χριστός και οι Έλληνες Τον ακολούθησαν, με πήραν από το χώμα, από το γκρέμισμα του αρχαίου ναού και με τοποθέτησαν στην Εκκλησία αυτή.

Κάτω από τον Αττικό ουρανό, στη βάση του Ιερού βράχου της Ακρόπολης με τον καθημερινό ασπασμό του ήλιου να με περιαυγάζει με δόξα, με την ευωδία του θυμιάματος να με μυρώνει συνεχώς, ένα έχω να καταθέσω : την αέναη ευσέβεια του λαού αυτού, που δεν παύει να τιμά τα σεβάσματά του, ανέκαθεν και έως τώρα.

Τόσες και τόσες οι τροπές της ιστορίας, μα οι Έλληνες δεν ξεχνούν τη Φύτρα τους. Τότε παλιά, ανεπίγνωστα τώρα εν επιγνώσει έχουν τον Θεό και τον προσκυνούν, στα ιερά εικονίσματα μέσα στις εκκλησίες.

Πόσα νέα παιδιά δεν περνούν καθημερινά από ετούτο εδώ το ναό, παιδιά της τύρφης, του κόσμου, ρουφηγμένα στους ρυθμούς της καθημερινότητας, κι όμως περνούν να ανάψουν το κερί

τους, να ξαποστάσουν, να σταθούν μπροστά στην εικόνα, να προσευχηθούν.

Σαν την κοπέλα σήμερα, αυτό το κορίτσι το σεμνό που το κοιτούσα καθώς πλησίαζε και τριγμό ευχαρίστησης άκουσα μέσα μου. Μπήκε ευλαβικά στην εκκλησιά και κάθισε απέναντι από την εικόνα της Παναγιάς. Τέλος ένα ευχαριστώ βγήκε από τα χείλη της και κάποιο δάκρυ κύλησε στη παρειά. Και κίνησε να βγει έξω.

Με το που βγήκε, ένα μελαψό παλικάρι καθόταν στο απέναντι πεζούλι. Σκυφτό. Κάτι φαίνεται, σκεφτόταν. Κοντοστάθηκε εκείνη και τον κοιτούσε επίμονα. Αποφάσισε τέλος και πήγε κοντά και ελαφρά του σκούντησε τον ώμο. Σήκωσε το κεφάλι του εκείνος.

– Συγνώμη μήπως είσαι ο Αλή;

– Ναι που με ξέρεις;

– Δεν το πιστεύω Αλή, θυμάσαι ποια είμαι εγώ;

– Όχι.

– Πριν δύο μήνες δεν ήσουν στη Σαντορίνη;

– Ναι.

– Εκεί στην παραλία, θυμάσαι Κυριακή πρωί ,που σε συναντήσαμε μια παρέα;

– Ναι, το θυμάμαι.

– Είμαι το κορίτσι που μιλήσαμε. Που μας είπες ότι εδώ στην Ελλάδα, είναι το σπίτι του Θεού.

– Εσύ είσαι;

Εγώ είμαι. Για κοίτα με τώρα. Φοράω σωστά ρούχα.

Έμεινε να την κοιτάζει.

– Μου άνοιξες τα μάτια, Αλή. Δεν μπορούσε να μου φύγει από το μυαλό, αυτό που μας είπες. Ντράπηκα. Σκέφτηκα εσύ Μουσουλμάνος και να μιλάς έτσι, κι εγώ Ελληνίδα, Χριστιανική και να ‘μαι τέτοια χάλια. Είπα, τέρμα αλλάζω. Και ναι! Σου αρέσω; Τώρα αληθινά είσαι στο σπίτι του Θεού.

Εμείς οι πέτρες έχουμε πολλές ιστορίες να διηγηθούμε. Έχουμε δει και ακούσει πολλά. Και – πως να το πω; – νιώθω ευτυχισμένη, που βρίσκομαι εδώ εντοιχισμένη, στο σπίτι του Θεού.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, Φοιτητών και επιστημόνων “Η Δράση μας”.

Ημ/νία γραφής : 12/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΩΡΟ Ή ΜΠΕΛΑΣ

ΔΩΡΟ Ή ΜΠΕΛΑΣ :

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Ελένη έκανε δώρο στον μπαμπά της , ένα ωραίο πουκάμισο.

– Ευχαριστώ, Ελενάκι. Έλα να σε φιλήσω… Πόσο το πήρες;

— Για τα δώρα δεν ρωτάνε τιμές…

— Καλά, καημένη, τώρα πες μου

— ! ! !

Το απόγευμα ρωτάει τη γυναίκα του :

— Μαρία, πόσο πήρε η Ελένη το πουκάμισο;

— Δεν ξέρω.

— Εσείς οι γυναίκες είσαστε απελπισία. Άμα σας μπει το πείσμα, σας μπήκε….

Φόρεσε το καινούργιο του πουκάμισο, έβαλε το καπέλο του κι έφυγε. Πήγε στο Λαμπρόπουλο (είχε την μάρκα του καταστήματος το πουκάμισο). Πλησίασε στην παραλαβή. Λίγο εκνευρισμένος, για το καινούργιο εμπόδιο προχώρησε στο βάθος.

— Πόσο κάνει κύριε μου, το πουκάμισο που φορώ;

— Να δω παρακαλώ το νούμερο;

— Μάλιστα, ξεκούμπωσε το κουμπί και ο πωλητής κοίταξε το νούμερο πίσω στο λαιμό.

— Μάλιστα, κύριε. Με την έκπτωση 200 δραχμές.

— Και χωρίς την έκπτωση;

— 230.

— Ευχαριστώ πολύ.

Έφυγε ευχαριστημένος και συλλογιζόταν : με αυτές τις γυναίκες δεν μπορείς να συνεννοηθείς.

Με τους άνδρες αμέσως. Μπήκε στο σπίτι.

— Με την έκπτωση το πήρες 200 δραχμές το πουκάμισο, Ελένη, χωρίς την έκπτωση κάνει 230 δραχμές. Πήγα και ρώτησα! Η Ελένη κοίταζε την μητέρα της, η οποία δεν άντεξε άλλο :

— Δεν βαρέθηκες χριστιανέ μου, να πας στο κατάστημα να ρωτήσεις; Λέτε πως εμείς οι γυναίκες είμαστε περίεργες… Αλλά εσείς οι άνδρες είσαστε ακόμα χειρότεροι. Δεν τον ένοιαξε καθόλου, για την παρατήρηση της γυναίκας του. Γέλαγε ευχαριστημένος σαν παιδί.

Αδυναμίες του περίεργου.

Πως βλέπουν οι άλλοι τον περίεργο :

* Τεμπέλη. Λένε : Δεν έχει δουλειά να κάνει και γυρίζει δεξιά – αριστερά, για να μάθει του κόσμου τα οικογενειακά, ποιος μπαίνει, ποιος βγαίνει.

* Αδιάκριτο και αγενή. Προκειμένου να ικανοποιήσει την περιέργειά του κάνει αδιάκριτες ερωτήσεις. Πολύ συχνά καταργεί και την στοιχειώδη ευγένεια.

* Ενοχλητικό. Ενοχλεί τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του, μα και τους εντελώς άγνωστους, σαν πιάσει στο αυτοκίνητο η’ στο δρόμο κουβέντα μαζί του , με τις διαρκείς ερωτήσεις του. Είναι υποχρεωμένοι όλοι να σταματούν τη δουλειά τους, για να του δώσουν με υπομονή, τις εξηγήσεις που ζητάει, για να ικανοποιήσει την περιέργειά του. Θεωρεί μάλιστα τους άλλους υποχρεωμένους να σταθούν, μια στιγμή να του απαντήσουν.

* Αδύνατο στο χαρακτήρα. Δεν μπορεί να επιβληθεί στον εαυτό του. Η περιέργεια τρώει την καρδιά με τις ερωτήσεις της. Αν δεν μάθει γι’ αυτό που ρωτά, μπορεί να σκάση. Υποφέρει πραγματικά. Το μυαλό του κολλάει στο ίδιο πράγμα, με επιμονή στο ερώτημά του, προσπαθεί με συμπεράσματα διάφορα να δώσει εξηγήσεις και απαντήσεις στον εαυτό του. Ωστόσο είναι βέβαιο, oτι η περιέργεια, είναι κυρίως γυναικεία αδυναμία.

– Όποιος έχει υπερβολικές αντιδράσεις, είναι παράξενος, ιδιότροπος, ψυχικά διαταραγμένος κ.λ.π.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αντιδρούν υπερβολικά, σε διάφορες καταστάσεις. Μπορεί να θυμώνουν, να “αρπάζονται”, να αγχώνονται, να φοβούνται, να στενοχωριούνται, να παραπονούνται κ.λ.π., σε ένα βαθμό δυσανάλογα μεγάλο προς όποιο γεγονός, όπως κάτι που είπε η έκανε κάποιος άλλος ή κάτι που του συνέβη γενικά.

Έχουμε την τάση αυτούς τους ανθρώπους να τους χαρακτηρίζουμε ως παράξενους, ιδιότροπους, ακόμα και ψυχικά διαταραγμένους ή και ψυχοπαθείς.

Είναι όμως έτσι;

Αν αναλύσουμε αυτό το θέμα, θα δούμε ότι κατά κανόνα ένας άνθρωπος που αντιδρά υπερβολικά απέναντι σ’ ένα γεγονός, έχει μέσα του αρνητικές πεποιθήσεις, για τον εαυτό του, τις οποίες το ασήμαντο ερέθισμα απλά πυροδοτεί. Το συμβάν μπορεί όντως να είναι μικράς σημασίας. Όμως όπως αρκεί να ασκήσει μια μικρή πίεση, πάνω σ’ ένα κουμπί ενός εκρηκτικού μηχανισμού κι αυτό να οδηγήσει σε μια μεγάλη έκρηξη. Έτσι κι αν η κατάλληλη αφορμή “πιέσει” την κατάλληλη αρνητική πεποίθηση, μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, μπορεί να εκλυθεί μια συναισθηματική ταραχή, πολύ δυσανάλογη, με την φαινομενική της αιτία.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

– Ένας άνδρας θυμώνει πάρα πολύ, με αφορμή το γεγονός ότι ο συνάδελφος του στη δουλειά, δεν του απάντησε στην ερώτησή του. Αυτό που γίνεται ταχύτατα μέσα στο μυαλό του και υποσυνείδητα, είναι ο εξής συνειρμός : δεν μου απάντησε στην ερώτησή μου “με αγνοεί”, δεν αξίζω να με υπολογίζουν, δεν αξίζω να με σέβονται, δεν μπορώ να πάρω σεβασμό από τους άλλους, έντονος πόνος (που προέρχεται από τη διέγερση αρνητικών πεποιθήσεων μέσα του, αλλά εκλαμβάνεται από το μυαλό του, ως προερχόμενος από τον άλλον), μεγάλος θυμός εναντίων του άλλου και ενδεχομένως, μία υπερβολική αντίδραση σε επίπεδο συμπεριφοράς.

– Μια γυναίκα εξοργίζεται ή βάζει τα κλάματα, με αφορμή ότι ο σύζυγος της ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ είπε, με ήρεμο τρόπο, ότι το κρέας που μαγείρεψε, ίσως να ήθελε κι άλλο ψήσιμο. Στο υποσυνείδητο του μυαλού της συμβαίνουν οι εξής συνειρμοί : μου είπε δεν  «μαγείρεψα καλά» είμαι άχρηστη, είμαι ανίκανη και δεν αναγνωρίζει τον κόπο μου (με πλάγια γράμμα τα οι αρνητικές πεποιθήσεις που έχει ήδη μέσα της) έντονος πόνος (που προέρχεται από τη διέγερση την αρνητικών πεποιθήσεων μέσα της, αλλά εκλαμβάνεται από το μυαλό της, ως προερχόμενος από τον σύζυγο) κλάματα με αίσθημα αδικίας η Θυμός.

Μπορούμε να πούμε, ότι αυτό που συμβαίνει όταν αναπτύσσονται υπερβολικές συναισθηματικές και αντίστοιχα συμπεριφορικές αντιδράσεις, είναι αυτό που λέει η λαϊκή παροιμία “όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται” Δηλαδή όπως είδαμε στα παραπάνω παραδείγματα, οι άνθρωποι είχαν ήδη μέσα τους την “μύγα”, ότι δεν είναι εντάξει όπως είναι και “μυγιάστηκαν με ασήμαντες αφορμές, δηλαδή αντέδρασαν υπερβολικά σε συναισθηματικό και συμπεριφορικό επίπεδο.

Ώστε λοιπόν, κάποιος που νοιώθει και φέρεται υπερβολικά, δεν είναι στ’ αλήθεια ιδιότροπος, παράξενος “τρελός” κ.λ.π., απλά μέσα του, συνήθως υποσυνείδητα πιστεύει, αρνητικά πράγματα για τον εαυτό του, όπως ότι είναι ανάξιος, ανίκανος και επιπλέον ιδιότροπος, παράξενος και άλλα συναφή.

Επίσης έχει μεγάλη σημασία να έχουμε στο μυαλό μας, ότι η αρνητική εικόνα για τον εαυτό, είναι συχνά εντελώς υποσυνείδητη και δεν είναι γενικά ένα μειονέκτημα, όπως γενικά πιστεύεται.

Πηγή : – Βασίλης Γιαννακόπουλος, Ψυχίατρος – Ψυχαναλυτής.

– Ιουλία Σ. Γκελτη, βιβλίο, “Τρεμοσβύνει το φως”

Ημ/νία γραφής : 10/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΩΦΕΛΗ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΩΦΕΛΗ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕ ΣΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Έρευνα του ελληνικού κέντρου ασφαλούς διαδικτύου (2020), αναφέρει, ότι 6 στους 10 μαθητές Δημοτικού σχολείου ασχολούνται με τα κοινωνικά δίκτυα (.χ. instagtam, Facebook, Viber, Tik Tok), ενώ η αναλογία μεταβαίνει στα παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου, με 9 στους 10 μαθητές να κάνει χρήση των κοινωνικών δικτύων. Είναι προφανές ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών μαθητικής ηλικίας, έχει πρόσβαση και χρησιμοποιεί, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως μέσα κοινωνικής δικτύωσης ορίζονται όλες εκείνες οι εικονικές κοινότητες και δίκτυα , μέσω των οποίων οι άνθρωποι έχουν κοινωνική διάδραση και δημιουργούν, μοιράζονται ή ανταλλάσσουν, 22 πληροφορίες και ιδέες.

Σύμφωνα με το νόμο 4624/2019, η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ανηλίκου, κατά την προσφορά υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών απευθείας σε αυτόν, είναι σύννομη, εφόσον ο ανήλικος, έχει συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας του και παρέχει την συγκατάθεσή του. Στην πραγματικότητα όμως σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς διαδικτύου (2019), η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών (83%), διαθέτει προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο εκ των οποίων το 70% προκύπτει ότι ξεκινά την ενασχόληση, πριν από την επιτρεπόμενη ηλικία των (13) ετών. Το 36% μάλιστα των παιδιών που διαθέτουν προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο το άνοιξαν μόνα τους, χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους.

Οι γονείς και οι φροντιστές των παιδιών καλούνται, να βρουν, μια ισορροπία ανάμεσα στην ορθή σύντομη με τα ηλιακά όρια χρήση των μέσων αυτών και την επιθυμία των παιδιών τους και να μπουν σε αυτό τον κόσμο από μικρή ηλικία. Η ψηφιακή ζωή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πραγματική. Μέσα από τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε χτίσει με το παιδί μας, μπορούμε να διερευνήσουμε, την ανάγκη που καλύπτει η εγγραφή του στα μέσα αυτά και να προσπαθήσουμε να την καλύψουμε, μέσα από δραστηριότητες. Η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα παιδιά, μπορεί να μας ανησυχεί, είναι όμως και ένα κομμάτι της καθημερινότητάς τους, ενώ πέρα από κινδύνους έχει και οφέλη. Μέσω αυτών διασκεδάζουν, δημιουργούν και διατηρούν Φιλίες, μοιράζονται τα ενδιαφέροντά τους, ανακαλύπτουν την ταυτότητα τους και αναπτύσσουν σχέσεις με την οικογένεια.

Παράλληλα συνδέονται με διαδικτυακές παγκόσμιες κοινότητες, με τις οποίες μοιράζονται να μπορούν να δράσουν υποστηρικτικά π.χ. παιδιά με παρόμοιες χρόνιες ασθένειες. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να είναι βοηθητικά και στην ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς ενισχύουν το αίσθημα του ανήκειν και την σύνδεση με τους άλλους (μέλη ευρείας οικογένειας φίλους, κοινότητα), μια παράμετρος που έγινε ιδιαίτερα φανερή κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid -19.

Από την άλλη πλευρά, η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να έχει και πολλούς κινδύνους. Κάποιοι από αυτούς είναι η έκθεση του παιδιού σε ακατάλληλο ή ενοχλητικά περιεχομένου (βίαια ή σεξουαλικά σχόλια/ εικόνες ή μεταμόρφωση ακατάλληλου περιεχομένου (ενοχλητικές ή προκλητικές φωτογραφίες). Επίσης, η κοινοποίηση των προσωπικών τους. πληροφοριών (π.χ. τοποθεσία, αριθμός τηλεφώνου και η επικοινωνία με αγνώστους. Τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στον εκφοβισμό στον κυβερνοχώρο, καθώς και σε υπερβολική στοχευμένη διαφήμιση και σε παραβιάσεις των δεδομένων τους.

Σε αυτήν την εποχή, η χρήση των κοινωνικών δικτύων (sosial media), έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείου Αλεξάνδρας) της Ιατρικής Σχολής (ΕΚΠΑ) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας Προληπτικής Ιατρικής) και Παναγιώτα Ζαχαράκη (βιολόγος), παρουσιάζουν περιληπτικά τα στατιστικά για τη χρήση του διαδικτύου, καθώς η υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί τελικά να γίνει εθισμός. Οποιοσδήποτε μπορεί να πέσει θύμα εθισμού, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανεξάρτητα από την ηλικία, το επάγγελμα ή το υπόβαθρο. Παγκοσμίως υπολογίζεται ότι 5 δισ. άτομα, ασχολούνται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στις Ηνωμένες πολιτείες, ο μέσος χρήστης αφιερώνει 2 ώρες και 14 λεπτά καθημερινά, στα κοινωνικά δίκτυα. Για παράδειγμα, οι χρήστες περνούν κατά μέσο όρο, 6,3 ώρες την εβδομάδα στο Tik Tok και 5,7 ώρες στο YouTube. Το ποσοστό αυξάνεται στο 52% για άτομα ηλικίας 22-38 ετών, που συχνά αναφέρουν ότι τα κοινωνικά δίκτυα έχουν αρνητική επίδραση στην καθημερινότητά τους.

Επιπτώσεις στις νεότερες ηλικίες.

Το 97% των εφήβων στις Ηνωμένες πολιτείες χρησιμοποιεί το διαδίκτυο καθημερινά, ενώ το 45% είναι σχεδόν συνεχώς συνδεδεμένο. Περίπου το 54% των εφήβων δηλώνει ότι είναι δύσκολο να εγκαταλείψει τα κοινωνικά, με το 67% να αναφέρει πτώση αυτοεκτίμησης λόγω της σύγκρισης με το φιλτραρισμένο περιεχόμενο που βλέπουν online.

Ομάδα 8-12 ετών, που αφιερώνει κατά μέσον όρο 5,33 λεπτά καθημερινά σε οθόνες, ενώ οι έφηβοι, περνούν περίπου 8 ώρες την ημέρα. Αυτή η ενασχόληση επηρεάζει σημαντικά την ψυχική τους υγεία.

Τα έφηβα κορίτσια δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση σε πλατφόρμες όπως το Tik Tok, το insragtam, και το Snapchart , ενώ τα αγόρια προτιμούν τo youTube, τοTwitch, και το Reddit.

Παρά τις αρνητικές υπάρχουν και θετικές πτυχές. Μεταξύ των ηλικιωμένων, η συμμετοχή στα κοινωνικά δίκτυα συνδέεται με μείωση του κινδύνου κατάθλιψης, κατά 33%. Πολλοί ηλικιωμένοι χρησιμοποιούν τις πλατφόρμες, για να μείνουν συνδεδεμένοι με τα αγαπητά τους πρόσωπα και να ενημερώνονται, βιώνοντας έτσι θετικά αποτελέσματα από τη χρήση του.

Η κατανόηση της ισορροπίας μεταξύ χρήσης και εθισμού είναι ζωτικής σημασίας. Η εκπαίδευση γύρω από τη σωστή χρήση των κοινωνικών δικτύων πρέπει να ξεκινά από μικρή ηλικία, ενισχύοντας τη κριτική σκέψη και την αυτογνωσία. Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι επαγγελματίες υγείας, μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο, βοηθώντας τα παιδιά και τους εφήβους να κατανοήσουν τις επιπτώσεις της υπερβολικής χρήσης και να αναπτύξουν υγιείς συνήθειες.

Η χρήση των κοινωνικών δικτύων είναι αναπόφευκτη σε παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Ωστόσο η κατανόηση των επιπτώσεών τους, τόσο θετικών όσο και αρνητικών, είναι κρίσιμη για τη διατήρηση της ψυχικής υγείας. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη, μπορούμε να αξιοποιήσου με τις δυνατότητες των μέσων αυτών, περιορίζοντας παράλληλα τους κινδύνους του εθισμού.

Πηγή : Περιοδικό, Περί Υγείας, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Καθηγήτρια Θεραπευτικής, Επιδημιολογίας, Προληπτικής Ιατρικής.

Ημ/νία γραφής : 5/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΥΠΟΥ ΥΠ.ΟΙΚ. ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

Στις 6-11-2025 έγινε η προγραμματισμένη επίσκεψη του εκπροσώπου  Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών κ. ΤΣΑΠΑΛΟΥ Ομήρου στα γραφεία του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.), για συζήτηση διαφόρων θεμάτων που απασχολούν τους αποστράτους. 

 Ο κ. Τσάπαλος Όμηρος παρουσίασε το πρόγραμμα ενισχύσεων και των μειώσεων φόρων στις ειδικές κοινωνικές ομάδες και τις αυξήσεις στους συνταξιούχους που ξεκινούν από τα τέλη Νοεμβρίου 2025 και θα ολοκληρωθούν στα τέλη Ιανουαρίου 2026.  Συζητήθηκαν επίσης  οι ενισχύσεις στους μισθούς των 160.000 στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, αυξήσεις που τους επιτρέπουν μέσα στο 2026 να κατοχυρώσουν 13ο και μέρος του 14ου μισθού.

Στη συζήτηση τέθηκαν από τη Π.Ο.Α.Σ.Α. και το Σύνδεσμό μας ιδέες και προτάσεις για ένα πιο δίκαιο συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό σύστημα.

Στη συζήτηση παρέστησαν, ο Προέδρος Π.Ο.Α.Σ.Α. κ. Μπέττας  Δημήτριος με τον Ταμία κ. Τσιβίκη Ηλία, ο Προέδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. κ. Χριστολουκάς Νικόλαος μαζί με τα μέλη του Δ.Σ.,  ο Γεν. Γραμματέας Π.Ε.Α.Α.Α.Π. κ. Κορφοξυλιώτης Γεώργιος,  ο  Αντιπρόεδρος ΣΑΣΑ ΔΥΤ. Αττικής κ. Αλειφέρης Παναγιώτης και ο Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξ/κών Πυροσβεστικού Σώματος κ. ΒΕΛΗΣ Παναγιώτης.

ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ-ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΙΣΤΗΣ.

ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΙΣΤΗΣ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εύκολο είναι κάθε παιδί να μαθαίνει εύκολα και με καλούς τρόπους. Οτιδήποτε βλέπει, ακούει, αισθάνεται, παρατηρεί, είναι για αυτό ένα μάθημα.

Δύο όμως είναι οι κύριοι τρόποι, με τους οποίους το παιδί μαθαίνει. Ο ένας είναι ο λόγος, δηλαδή ή διδασκαλία και ο άλλος είναι η πράξη, το παράδειγμα, αυτό που βλέπει να κάνουν και οι άλλοι άνθρωποι. Και τα δύο είναι σπουδαία και αναντικατάστατα. Είναι όμως και αλληλοσυμπληρούμενα. Και είναι κοινά παραδεκτό, ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να συγκρούεται το ένα με το άλλο. Πρέπει να συμβαδίζει ο λόγος με την πράξη. Επειδή όμως εμείς οι μεγαλύτεροι, που έχουμε χρέος να διαμορφώσουμε υγιείς χαρακτήρες παιδιών, εύκολα λέμε κάποια λόγια, δύσκολα όμως τα κάνουμε πράξη, και πολλές φορές κάνουμε το αντίθετο από ό,τι λέμε, αυτό δημιουργεί μια σύγχυση στο παιδί.

Επίσης, το παιδί μαθαίνει πολύ καλύτερα, μέσα από τις πράξεις των γονέων του, διότι αυτό είναι κάτι το βιωματικό και όχι θεωρητικό. Είναι όλοι λοιπόν πολύ σημαντικό, οι γονείς να εφαρμόζουν στην πράξη όλα αυτά, τα οποία διδάσκουν με τα λόγια, στα παιδιά τους.

Επειδή αυτό είναι η σωστή ανατροφή των παιδιών και επειδή αυτή εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από το πόσο κοντά στο Θεό είναι η οικογένεια, θα πρέπει να εξετάσουμε, πως μπορεί ο γονέας να γίνει ένα καλό παράδειγμα πίστης, για το παιδί. Διότι μόνο μέσα από το παράδειγμα το παιδί θα πειστεί να ζήσει μια ζωή κατά Θεόν και επομένως να μεγαλώσει με υγιείς αρχές και αξίες. Το βίωμα της πίστης στη καθημερινή ζωή από τους γονείς, φαίνεται πολύ καθαρά, μέσα από τις επιλογές τους, στα προβλήματα που ανακύπτουν συνεχώς. Οι γονείς που επιθυμούν να είναι παράδειγμα πίστης για τα παιδιά τους μπορούν να το πετύχουν με διάφορους τρόπους, ζώντας πάντα με τις επιταγές του Ευαγγελίου.

Η αληθινή πίστη στο Θεό, δεν περιορίζεται σε τυπικές θρησκευτικές πράξεις, αλλά είναι μια ολοκληρωμένη στάση ζωής που περιλαμβάνει τη συστηματική προσευχή, την αγάπη για τον πλησίον και τη συνείδηση της παρουσίας του Θεού.

Παρακάτω θα αναφέρουμε κάποιους τρόπους με τους οποίους, μπορούν οι γονείς να γίνουν άξια παραδείγματα πίστης.

Προσευχή στο σπίτι.

Η προσευχή αποτελεί το πιο σημαντικό σημάδι, πίστης και ευλάβειας. Δεν είναι δυνατόν να λέει κάποιος, ότι πιστεύει χωρίς να προσεύχεται. Όπως επίσης, κάποιος που προσεύχεται, είναι και πιστός. Και αναλόγως πόσο προσεύχεται, τόσο πιο δυνατή πίστη έχει. Οι γονείς είναι αυτοί, οι ποίοι αρχικά θα μάθουν στο παιδί, να κάνει την προσευχή του πριν τον ύπνο, αλλά και στο τραπέζι, όταν θα καθίσει να γευματίσει. Μεγαλώνοντας, θα του μάθουν και άλλες ευκαιρίες προσευχής. Όλη αυτή η διαδικασία όμως, θα πέσει στο κενό, εάν το παιδί δεν βλέπει τον γονέα του, να προσεύχεται. Και μάλιστα, πολύ περισσότερο, από όσο θα προτρέψει το παιδί του να κάνει. Είναι το καλύτερο παράδειγμα και το πιο δυνατό κήρυγμα.

Εκτός από την ατομική προσευχή, είναι πολύ σημαντικό μέσα στο σπίτι να γίνεται και οικογενειακή. Η συνηθέστερη είναι το Απόδειπνο, που γίνεται το βράδυ. Σε όσα σπίτια ακολουθεί αυτή η ευλογημένη συνήθεια, αποτελεί το πιο σημαντικό για τα παιδιά, μάθημα προσευχής. Αν οι γονείς επενδύσουν στην οικογενειακή προσευχή, το αποτέλεσμα θα τους δικαιώσει. Χρειάζεται όμως καλός και φωτισμένος χειρισμός, ιδίως από την μητέρα, για τη συγκέντρωση όλης της οικογένειας. Και φυσικά η συνέπεια των δύο γονέων στο πρόγραμμα.

Συμμετοχή στις Ακολουθίες του Ναού.

Το παράδειγμα των γονέων για προσευχή, δεν περιορίζεται μόνο σ’ αυτήν που γίνεται στο σπίτι. Ο κατ’ εξοχήν τόπος της προσευχής και λατρείας του Θεού, είναι ο ιερός ναός. Δυστυχώς υπάρχουν γονείς που τον επισκέπτονται για εκκλησιασμό μόνο 2-3 φορές τον χρόνο. Ή το χειρότερο, δεν εκκλησιάζονται καθόλου. Αυτοί αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγήν .

Το παιδί πρέπει από μικρό να αγαπήσει τον ναό και τις ιερές ακολουθίες. Εκεί ζεσταίνεται η ψυχή του. Η λειτουργική ζωή είναι αυτή που συνδέει τον άνθρωπο με τον Θεό, με έναν σύνδεσμο που δεν μπορεί να διαταραχθεί, όσες δυσκολίες και πειρασμοί και αν έρθουν.

Έτσι λοιπόν οι γονείς πρέπει με το παράδειγμά τους να διδάξουν στα παιδιά, την ανάγκη του εκκλησιασμού και τις ωφέλειές του. Για να το καταλάβει αυτό το παιδί, θα πρέπει να βλέπει την κατά Θεόν καλή πίστη των γονέων του, κάθε φορά που αυτοί εκκλησιάζονται.

Εάν μετά τον εκκλησιασμό γυρίζουν στο σπίτι πιο ήρεμοι, πιο χαρούμενοι, πιο υπομονετικοί, πιο διαλλακτικοί, αυτό θα αποτελέσει την καλύτερη διδασκαλία, για τα οφέλη της συμμετοχής στη Θεία Λατρεία. Και τότε τα ίδια τα παιδιά θα θελήσουν να το δοκιμάσουν.

Έτσι και αυτά θα βοηθήσουν στο να αποκτήσουν τις αρετές της πίστης,  της αγάπης, της υπομονής, της ειρήνης κ.λ.π.

Πολλοί διακηρύττουν, ότι δεν πρέπει οι γονείς να τα παίρνουν μαζί τους και μάλιστα νωρίς, όταν πηγαίνουν στην Εκκλησία. Τα παιδιά που μεγάλωσαν σε σπίτι, όπου ο ένας γονέας απουσίαζε συνεχώς, συνήθως εμφανίζουν τις ακόλουθες συμπεριφορές, στην ενήλικη ζωή.

* Προβλήματα εμπιστοσύνης.

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει στην απουσία ενός από τους γονείς τους, δυσκολεύονται να εμπιστευθούν τους άλλους.

* Φόβος εγκατάλειψης.

Ο φόβος αυτός, δεν αφορά τους ανθρώπους της ενήλικής ζωής, αλλά την απουσία που βίωσε σαν παιδί.

* Αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, πως τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς σταθερή στήριξη από τους γονείς τους, είναι πιο πιθανόν να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να βιώνουν αισθήματα, ανεπάρκειας.

* Προβλήματα οριοθέτησης.

Χωρίς ένα ισχυρό παράδειγμα υγιών ορίων, οι άνθρωποι αυτοί, δυσκολεύονται να καταλάβουν πότε πρέπει να βάλλουν όρια, στις σχέσεις, επαγγελματικές ή προσωπικές, ακόμη και εις βάρος της προσωπικής τους ευημερίας.

* Δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων.

Η καταπίεση των συναισθημάτων, μπορεί να είναι ένα μοτίβο, που συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή. Συσσωρεύει τα συναισθήματα του, με αποτέλεσμα να βιώνει ανυπόφορο στρες, εξουθένωση ή και σωματική εξάντληση.

* Έντονη ανεξαρτησία.

Δεν νιώθουν ασφάλεια να βασιστούν στους άλλους, ούτε θεωρούν αυτονόητο, πως κάποιος θα είναι διαρκώς μαζί τους.

* Φόβος επανάληψης του παρελθόντος.

Ανεξάρτητα από το πόσος χρόνος μπορεί να περάσει, η απουσία ενός γονέα, είναι μια εμπειρία που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο Θεόφιλος”.

–www.ratpact .gr.

Ημ/νία γραφής : 3/3/2025

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ

ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην καθημερινή μας ζωή ,μας απασχολεί πολύ το αίσθημα της αδικίας. Σε όλα τα επίπεδα των σχέσεων, έχουμε την αίσθηση ότι οι άλλοι μας αδικούν, ότι είμαστε οι αδικημένοι. Και προσπαθούμε να βρούμε το δίκιο μας. Θεωρούμε ότι δεν ζούμε καλά, επειδή μας αδικούν. Αυτό όμως είναι λάθος.

Η χαρά, η αγάπη, η ανάπαυση της καρδιάς, η ευτυχία, τα οποία όλοι μας επιθυμούμε, δεν έχουν σχέση, με το αν μας αδικούν ή όχι.

Λέει ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ότι “κανείς δεν μπορεί να σε αδικήσει, αν εσύ δεν αδικείς τον εαυτό σου”. Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί, να μας αδικήσει, παρά μόνο ο εαυτός μας. Όταν λοιπόν κάποιος νομίζει ότι οι άλλοι τον αδικούν, οφείλει άμεσα να αντιδράσει. Όχι εναντίον εκείνων που τον αδικούν, αλλά εναντίων του εαυτού του. Οφείλει να προβληματιστεί για την ποιότητα της καρδιάς του.

Αν νομίζουμε ότι οι άλλοι μας αδικούν, αυτό δείχνει, ότι δεν έχουμε κάνει αρχή στην πνευματική ζωή. Βρισκόμαστε σε νηπιακή πνευματική κατάσταση. Ζούμε σε μια μετριότητα και οι ορίζοντές μας είναι περιορισμένοι.

Καταδικάζουμε τον εαυτό μας σε πνευματική φτώχεια. Αν όμως αδικούμαστε και υπομένουμε με γενναιότητα την αδικία, αυτό σημαίνει ότι αρχίσαμε να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Γιατί αισθανόμαστε αδικημένοι;

Το αίσθημα της αδικίας είναι απόδειξη ότι το κοσμικό φρόνημα καλά κρατεί μέσα μας. Όταν έχουμε ως μοναδικό σκοπό της ζωής μας τις ανέσεις, τον πλούτο, το να περνάμε καλά, πάντα θα μας κυνηγάει η αίσθηση ότι είμαστε αδικημένοι.

Αισθάνεται αδικημένος ο άνθρωπος που δεν τον αναγνωρίζουν και δεν τον τιμούν οι άλλοι .Αυτό όμως σημαίνει, ότι κριτήριο του είναι οι άνθρωποι κι όχι ο Θεός.

Νιώθει αδικημένος αυτός που δεν κατάλαβε ακόμη, ποιός είναι ο Θεός. Δεν γνώρισε την αγάπη του Θεού. Είναι κλεισμένος στο καβούκι του. Αυτός που είναι γεμάτος ανασφάλειες και εγωισμό.

Γενικά αισθάνονται ότι αδικούνται, αυτοί που κυριαρχούνται από τα πάθη τους, οι μειονεκτικοί άνθρωποι, οι πνευματικά ράθυμοι.

Ο άνθρωπος που βρήκε τον θησαυρό, που βρήκε την αληθινή ζωή, κι αυτή είναι ο Χριστός, δεν προσβάλλεται από καμιά αδικία. Αξιολογεί διαφορετικά τη ζωή. Μπορεί να καταλάβει, ότι η αδικία που του γίνεται, είναι μια μικρότητα των ανθρώπων, για την οποία δεν αξίζει να στενοχωρηθεί. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το αντιληφθεί, εάν δεν έχει αποκαλυφθεί μέσα του η θεία χάρις.

Εάν θεωρούμε ότι μοναδικός θησαυρός στη ζωή μας είναι ο Χριστός, τότε ποιος μπορεί να μας αδικήσει; Γιατί ο μόνος που μπορεί να μας απομακρύνει από το Θεό, είμαστε εμείς, όταν αμαρτάνουμε. Οπότε μόνο εμείς μπορούμε να αδικήσουμε τον εαυτό μας.

Γιατί αληθινή σχέση αγάπης δεν είναι μόνο, όταν ο άνθρωπός μας, μας σέβεται, μας αγαπάει, μας τιμάει, δεν μας αδικεί. Η αληθινή αγάπη πραγματώνεται, όταν έχουμε αναζήτηση Θεού. Όταν έμπνευσή μας είναι ο Θεός. Όταν ξέρουμε να συγχωράμε.

Τι να κάνουμε όταν αδικούμαστε;

Την ώρα πάντως που αισθανόμαστε ότι κάποιος μας αδικεί, δεν χρειάζεται να αναστατωνόμαστε και να συγχυζόμαστε. Να φερόμαστε φυσιολογικά. Αν δεν μιλήσουμε και δεν ερεθίσουμε τον εαυτό μας προς την κακία, η μάχη ησυχάζει. Αν όμως θελήσουμε να επιβάλουμε το δίκιο μας, την δική μας ορθή σκέψη, δεν θα καταφέρουμε τίποτα.

Να αναθέσουμε στον Θεό τη λύση του προβλήματος κι ο δίκαιος Κριτής θα μας δικαιώσει. Ας απαρνηθούμε τη λογική μας, που εκφράζεται με την ανταπόδοση του κακού που μας έκαναν. Ας κάνουμε λίγη υπομονή και στραφούμε στην προσευχή, μπορεί να συγκινήσουμε αυτόν που μας αδίκησε και να τον κάνουμε να συνέλθει. Θα δει ο Θεός την υπομονή μας, τον αγώνα να μην αντιδράσουμε και θα έλθει να μας ευλογήσει.

Να δούμε την αδικία ως μία δοκιμασία, η οποία πολύ θα μας ωφελήσει. Ο Θεός μας παιδαγωγεί στην υπομονή, στη συγχώρεση, στην επιείκεια, στην ανεξικακία.

Κι αυτός που μας αδικεί είναι ο ευεργέτης μας, γιατί μας βοηθάει να βελτιωθούμε. Μας βοηθάει να δούμε σε τι υστερούμε, να καλλιεργηθούμε πνευματικά και να ωριμάσουμε.

Οπότε, πρέπει να τον θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη, σαν το γιατρό που τον έστειλε ο Θεός να μας γιατρέψει. Τις ενέργειές του όσο πικρές κι αν είναι να τις βλέπουμε σαν φάρμακα ιαματικά. Όσο πιο πολύ μας δυσκολεύει και μας αδικεί ο άλλος, τόσο περισσότερες δυνατότητες εξέλιξης έχουμε.

Ποιός, είναι πιο αδικημένος από τον Χριστό; Οι Άγιοι δεν αδικήθηκαν στη ζωή τους; Μήπως η αδικία αποτέλεσε εμπόδιο στην πνευματική τους πρόοδο; Το αντίθετο συνέβη. Επειδή πήραν μέσα τους την κατάλληλη στάση και ταπεινώθηκαν, οι αδικίες που υπέστησαν συνέβαλαν τελικά στον αγιασμό τους.

Αν αδικούμαστε ή δεν αδικούμαστε, τελικά δεν έχει καμία σημασία. Ας μη βλέπουμε τα πράγματα όπως φαίνονται. Μην κρίνουμε με βάση τις αδυναμίες και τις ατέλειές μας. Να κάνουμε την υπέρβαση στη ζωή μας. Να αναζητούμε την αγάπη και όχι το δίκιο μας. Κι αν αληθινά θέλουμε να μην αισθανόμαστε ποτέ αδικημένοι, ο Θεός θα μας το δώσει. Η αδικία μας θυμώνει. Μας εξοργίζει, μας βγάζει εκτός εαυτού. Μας ωθεί να ανταπαντήσουμε, να επιτεθούμε, να πονέσουμε αυτόν που μας αδίκησε όπως του αξίζει. Και δικαιολογημένα. Ωστόσο καμία από τις παραπάνω αντιδράσεις, δεν θα μας ωφελήσει.

Τι δεν πρέπει να κάνουμε, όταν μας αδικούν. Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την αδικία που μας έγινε, είναι να μην την παίρνουμε προσωπικά – όσο δύσκολο κι αν ακούγεται αυτό. Ας συνειδητοποιήσουμε, ότι πολλοί άνθρωποι αδικούν τους άλλους όχι από πρόθεση, αλλά γιατί πραγματικά πιστεύουν ότι έχουν δίκιο.  Συχνά μάλιστα ταυτίζουν το δίκιο, με το συμφέρον τους.

Η αδικία δεν απασχολεί αποκλειστικά μονωμένα άτομα. Αδικία μπορεί να βιώνουν και κοινωνικές ομάδες, κοινότητες και κράτη. Η αδικία μπορεί να “τρυπώσει” στο DNA ανθρώπων, ομάδων και λαών και να καθορίσει το ατομικό ή το συλλογικό τους αποτέλεσμα.

Πηγή : – Θάλεια Αντώνογλου, Σύμβουλος Ψυχικής υγείας.

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Όσιος Θεόφιλος”.

Ημ/νία γραφής : 1/3/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ-ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.

Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Υπάρχει ένας ανάπηρος άνθρωπος γεμάτος αισιοδοξία, τον οποίο έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια.

Είναι ένας στρατιώτης που πληγώθηκε στον πόλεμο. Μια εχθρική σφαίρα διαπέρασε το σώμα του, τον πλήγωσε δίπλα στη μέση του. Με κάλεσε να τον επισκεφθώ. Μπήκαμε μέσα στο μισοσκότεινο δωμάτιο. Σε μια μεγάλη καρέκλα, με πλάτη δίπλα στο παράθυρο, καθόταν ο γνωστός μου. Με κοίταξε και μου είπε :

“Κάθομαι εδώ από το πρωί μέχρι το βράδυ και παρατηρώ τη ζωή από το παράθυρο. Από το πρωί μέχρι το βράδυ και καμιά φορά, από το ένα πρωί, έως το άλλο πρωί.

Ξέρετε πως εάν ένας άνθρωπος βρεθεί μέσα σ’ ένα άδειο πηγάδι και από εκεί παρατηρήσει μέρα μεσημέρι τον ουρανό, θα δει τα αστέρια του ουρανού;

Και εγώ παρατηρώ μέσα από το μισοσκόταδό μου τους ανθρώπους και μου φαίνονται σαν αστέρια λαμπερά που φέγγουν, κινούνται κυκλικά και αδιάκοπα.

Όσο συμμετείχα στο στρόβιλο της ζωής δεν ήξερα, ότι η ζωή είναι τόσο ωραία και τόσο γλυκιά.

Από τότε που έχασα τα πόδια μου, κέρδισα τα μάτια μου. Ναι βλέπω αυτή τη ζωή, από τότε που κάθισα σ’ αυτήν την καρέκλα. Η ζωή είναι ωραία και γεμάτη αρμονία.

Η αρρώστια δεν είναι μεγάλο κακό και ο θάνατος επίσης, δεν είναι ούτε μεγάλο, ούτε μικρό κακό.

Δεν αισθάνομαι τα πόδια μου καθόλου. Δεν στηρίζουνε αυτά εμένα, αλλά εγώ αυτά. Αλλά υπάρχει κάτι που στηρίζει εμένα, όπως εγώ κρατώ τα παράλυτα πόδια μου. Αν δεν υπήρχε αυτό, θα ήμουν όλος παράλυτος.

Αυτό που με κρατά, είναι η εσωτερική μου ψυχική αισιοδοξία. Η ψυχή μου για καιρό ήταν παράλυτη. Η οπτική της ζωής μου κυρίως ήταν παράλυτη επειδή δεν μπορούσε να βλέπει την ομορφιά και το νόημα αυτής της ζωής.

Η ψυχή μου περιφερόταν στο σκοτάδι και της φαινόταν όλος ο κόσμος σκοτεινός. Η μοναδική της δραστηριότητα ήταν η υποταγή της στο σώμα. Το σώμα μου έσερνε την ψυχή πίσω του, όπως τραβά ο κυνηγός το σκύλο από το λουρί. Η ψυχή μου χοροπηδούσε, χόρευε στη σκόνη και τη λάσπη, ακολουθώντας το σώμα, υπακούοντας πάντα στη θέληση του σώματος.

Από τότε που κάθομαι σ’ αυτήν την καρέκλα και παρατηρώ τον κόσμο από το παράθυρο, τακτοποίησα τη σκέψη μου και τα αισθήματά μου. Για πολύ καιρό μέσα στο κεφάλι μου και την καρδιά μου επικρατούσε χάος. Ο άνθρωπος βρίσκει την αρμονία στη ζωή και στον κόσμο, όταν τη βρει μέσα του. Αυτή την εσωτερική αρμονία, μόλις τη βρήκα. Απομάκρυνα το χάος και το φόβο από μέσα μου. Παλιά αισθανόμουν φόβο ακόμη και για ένα απλό συνάχι. Σήμερα υπάρχουν δίπλα μου, δύο παράλυτα πόδια, που κάποτε, ήταν βασικά μέλη του σώματός μου, και δεν φοβάμαι καθόλου. Μια ανατροπή συνέβη μέσα στη ψυχή. Τώρα που έγινα πιο άσχημος ο κόσμος μου φαίνεται πιο όμορφος. Όταν με συμπονά όλος ο κόσμος, τότε αρχίζω να λυπάμαι όλο τον κόσμο”.

Έτσι μου μίλησε ο παράλυτος άνθρωπος. Πόσοι από σας δεν θα έλεγαν : Εγώ στη θέση του θα αυτοκτονούσα. Ο αριθμός των αυτοκτονιών στην εποχή μας, αυξάνει ανησυχητικά και για λόγους λιγότερο σοβαρούς, απ’ ότι είναι τα δύο παράλυτα πόδια.

Η αγωγή και η διαπαιδαγώγηση παίζει σημαντικό ρόλο στο θέμα αυτό. Ο κόσμος επιβιώνει λόγω της αγάπης. Αν πει κανείς πως στον κόσμο δεν υπάρχει αγάπη, αυτό είναι η πιο φρικτή και ψευδής καταδίκη του κόσμου.

Θα βρείτε εκατοντάδες νέους και ηλικιωμένους που δεν ξέρουν το “Πάτερ ημών” και δεν διαβάζουν το Ευαγγέλιο, αλλά δεν θα βρείτε ούτε μερικές δεκάδες ανθρώπων, που δεν επαναλαμβάνουν καθημερινά : Αδελφέ μου σ’ αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει αγάπη.

Όποιος όμως επαναλαμβάνει αυτά τα λόγια, δεν σκέφτεται πως υπάρχει σ’ αυτόν τον κόσμο το χαμόγελο και η χαρά. Ακόμη και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, συνεχίζουν να υποτιμούν τους μαθητές κρατώντας τους επίτηδες σε μια μεγάλη απόσταση απ’ αυτούς.

Με μια λέξη σερνόμαστε και δεν προχωράμε. Μελαγχολικοί, χλωμοί, συντετριμμένοι άνθρωποι περπατούν. Η χαρά μας είναι μισή λύπη. Το χαμόγελό μας δεν μοιάζει με το χρυσαφένιο φως, του ηλίου, αλλά με το χλωμό, μελαγχολικό φως του φεγγαριού.

Οι πολλοί είναι συνηθισμένοι στην κλειστή ζωή του δωματίου. Η διασκέδαση μας φτάνει στα όρια της αμαρτίας. Εξ αιτίας της αγωγής και της διαπαιδαγώγησής μας, ολόκληρη η χώρα είναι “παράλυτη”.

Πολλοί νομίζουν ότι έτσι απλά κάποιος είναι αισιόδοξος και κάποιος απαισιόδοξος. Δεν είναι όμως έτσι. Αισιοδοξία σημαίνει ευτυχία, ενώ απαισιοδοξία σημαίνει δυστυχία. Η μεγαλύτερη ευτυχία για έναν άνθρωπο είναι να έχει αισιοδοξία. Ούτε μεγαλύτερη δυστυχία για έναν άνθρωπο είναι η αρρώστια, η φτώχεια, η μοναξιά, η εγκατάλειψη, η αδικία ή οποιαδήποτε δυσκολία και απώλεια. Η μεγαλύτερη δυστυχία, για έναν άνθρωπο είναι να είναι απαισιόδοξος, γιατί ενώ η αισιοδοξία αποτελεί ύμνο της ζωής, η απαισιοδοξία αποτελεί ύμνο στο θάνατο. Ανάμεσα στον όλο κόσμο και σ’ αυτόν που ζούμε, υπάρχουν σύνορα εξαιτίας της μυωπίας μας και δεν βλέπουμε την συνέχεια, την προέκταση αυτής της ζωής, μετά το θάνατο. Και δεν μπορούμε να δούμε με πνευματικά μάτια το “τώρα.”

Η αισιοδοξία αποτελεί το φωτοστέφανο της Χριστιανικής φιλοσοφίας και της Χριστιανικής ιστορίας. Αισιόδοξος ήταν ο Θεμελιωτής του Χριστιανισμού, ο πιο Αισιόδοξος από όλους τους αισιόδοξους στον κόσμο. Παρέμεινε αισιόδοξος και όταν εγκαταλελειμμένος από όλους προσευχόταν μόνος στο Θεό, εκείνη τη μοιραία νύχτα πριν αρχίσει η τραγωδία. Και τότε που τον σύρανε από τον Ηρώδη στον Πιλάτο χλευάζοντάς τον. Και τότε που Του επέβαλαν αγκάθινο στεφάνι, που Του έσχιζε το θεϊκό Του κεφάλι και τότε όταν υπό το βάρος του Σταυρού έβγαινε έξω από τα Ιεροσόλυμα, που Τον αποχαιρετούσαν με γέλια, με κατάρες και με τον ήχο των αδύναμων δακρύων των γυναικών. Και τέλος όταν το ποτήρι της πίκρας ξεχείλισε στην ιστορία, η λέξη Γολγοθάς, πάλι παρέμεινε αισιόδοξος.

Η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη συναποτελούν την αισιοδοξία. Μόνον η αισιοδοξία μας σώζει. Αν δεν έχουμε αισιοδοξία δεν έχουμε πίστη. Χωρίς την αισιοδοξία, όλοι μας είμαστε ανάπηροι.

Ας είμαστε αισιόδοξοι, ακόμη και όταν ζημιωνόμαστε, γιατί η ζημιά μας, δεν είναι ποτέ άστοχη και χωρίς λόγο. Τα βάσανά μας είναι σημαντικός παράγοντας στην συνολική πορεία ζωής ανθρωπότητας. Τα βάσανά μας είναι μισθός, με τον οποίο πληρώνουμε εισιτήριο, για να εισέλθουμε στον τόπο, τον οποίο φωτίζει ο Θεός με πολλούς ήλιους.

Ας είμαστε αισιόδοξοι και με τα συναισθήματα μας, γιατί η αισιοδοξία είναι το φάρμακο της λύπης και η πηγή της αληθινής και αιώνιας χαράς.

Ας είμαστε αισιόδοξοι και με τα καλά έργα μας, επειδή τα καλά έργα μας συνυφαίνονται με τα έργα του Θεού. Aς είμαστε αισιόδοξοι, γιατί και η ίδια ή ζωή είναι αισιόδοξη και εμείς οι άνθρωποι είμαστε η πιο υψηλή έκφραση της ζωής.

Το να είναι κανείς αισιόδοξος σημαίνει, να ζει και να εκτιμά δίκαια, το δώρο της ζωής.

Πηγή : Εκδόσεις “Ορθόδοξη Κυψέλη”, Αγίου Νικολάου Αχρίδος.

Ημ/νία γραφής : 26/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άντης έφτασε στην Αθήνα με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκαν σε μία όμορφη πόλη της Μακεδονίας. Προερχόμενοι από χώρα με αθεϊστικό υπόβαθρο, την Αλβανία, δεν γνώριζαν την Ορθοδοξία. Η νέα πόλη τους άνοιξε την αγκαλιά της, αλλά οι πρώτες ημέρες δεν ήταν εύκολες. Ο Άντης, μαθητής Λυκείου, είχε μια επιθυμία να στερεώσει, να προοδεύσει και να μην μπλέξει με άσχημες παρέες. Σύντομα γνώρισε στο σχολείο τον Άγγελο. Παιδί που ξεχώριζε. Σοβαρός, μα ταυτόχρονα φιλικός. Σε όλους ευγενικός. Δεν έβγαιναν από τα χείλη του άσχημες κουβέντες, ούτε γελούσε σε πονηρά υπονοούμενα. Είχε χάρισμα να ελκύει τους άλλους. Τι είναι αυτό που κάνει τον άγγελο, τόσο διαφορετικό; αναρωτιόταν ο Άντης. Πως ήταν πάντα χαρούμενος; Πως συμμετείχε σε ομαδικές δραστηριότητες χωρίς να βρίζει; Πως χαμήλωνε το βλέμμα σε κάποιες άσχημες εικόνες; Πως απέφευγε τις αρνητικές επιδράσεις : “Θέλω να γίνω σαν τον άγγελο!”, σιγοψιθύρισε, όταν άκουσε μια παρέα που συζητούσε δυνατά για εκείνον.

– Παιδιά, παρατηρήσατε τον Άγγελο, πως κατάφερε να κρατήσει την ηρεμία του; Αν ήταν άλλος στη θέση του , θα είχε πιαστεί μαζί του στα χέρια.

‐ Ναι , τι συζητάμε; Πάντα είναι ο ήρεμος τύπος, ακόμα και όταν τον αδικούν.

– Και όταν ήρθε ο Γυμναστής, αμέσως ομολόγησε το φάουλ που έκανε. Θα έπρεπε, να τον αποκαλούμε “Ο Άγγελος της ειλικρίνειας”!

– Εμένα με εντυπωσιάζει και το άλλο : ποτέ δεν έχω δει να ανεβάζει άσχημα πράγματα, στα sosial Media. “Θέλω να γίνω σαν τον Άγγελο”, είπε μέσα του ξανά ο Άντης. Ποιο μυστικό κρυβόταν στην ασυνήθιστη, ζηλευτή συμπεριφορά του;

Αποφάσισε να το ανακαλύψει! Και τα κατάφερε! Μπήκε στη συντροφιά του και έγινε μέλος της…

Αντιλήτηκε, ότι η πίστη και η αγάπη στο Θεό διαμόρφωσε τον αψεγάδιαστο χαρακτήρα και έκαναν τον Άγγελο πρότυπο, για τους άλλους. Με τις αρετές του, έδειχνε τον δρόμο σε όσους τον περιτριγύριζαν. Έδειχνε τον δρόμο και στον ίδιο…

Δίπλα του ο Άντης γνώρισε τον Χριστό! Τα βήματά του έφτασαν στο κατηχητικό, την Εκκλησία. Πόσο γαληνεύει η ψυχή του! Δεν ανακάλυψε έναν απλώς φίλο, αλλά μια πηγή έμπνευσης. Με τον καιρό συνειδητοποίησε πόσα στερείτε επειδή είναι αβάπτιστος… Και του γεννήθηκε η επιθυμία να βαπτιστεί , να γίνει Χριστιανός Ορθόδοξος!

Στην αρχή οι γονείς του , όταν τους το ανέφερε, αντέδρασαν. Ωστόσο, βλέποντάς τον σταθερό στην απόφασή του, έδωσαν την συγκατάθεσή τους. Πόσο το χάρηκε ο Άντης! Το πανηγύρισε! Και δεν ήταν ο μόνος…

Ξεκίνησε η κατήχηση και όταν ήρθε η κατάλληλη ώρα, ορίστηκε ο ανάδοχος. Ο Άγγελος! Η παρέα του συγκέντρωσαν χρήματα, για τα έξοδα που απαιτούνταν.

Για τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων καθορίστηκε η Βάπτιση. Και σαν έφτασε η μεγάλη ώρα, ο Άγγελος έδωσε στον φίλο του το καινούργιο του όνομα, Ανδρέας, ανοίγοντάς του το δρόμο, για μια φωτεινή ζωή κοντά στο Χριστό!

Η βάπτιση είναι μυστήριο όπου αποτελεί την είσοδο του ανθρώπου στην Εκκλησία.

Γίνεται μόνο μια φορά στη ζωή μας και κάθε στάδιο της λειτουργίας, έχει τη σημασία του, αλλά και την εξήγησή του! Για την Εκκλησία μας μέσω του βαπτίσματος ο άνθρωπος γίνεται χριστιανός, μέλος της εκκλησίας του Χριστού. Στην κολυμβήθρα ο νεοφώτιστος απαλλάσσεται από το προπατορικό αμάρτημα και δέχεται τη ζωή και το φως του Χριστού.

Πριν το βάπτισμα, ο ανάδοχος του μωρού αποκηρύσσει το σατανά στραμμένος προς τη δύση, που συμβολίζει το βασίλειο του σκότους, ενώ απαγγέλει το σύμβολο της Πίστεως στραμμένος προς την ανατολή, που συμβολίζει τον Χριστό, το αληθινό φως.

Η κολυμβήθρα.

Είναι ο τόπος κολύμβησης κατά την αρχαιότητα και σκεύος βαπτίσματος στην εκκλησιαστική γλώσσα. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. η κολυμβήθρα ήταν ένα ειδικό οικοδόμημα στο μπροστινό μέρος του ναού. Η σημερινή μορφή της κυριάρχησε μετά την επικράτηση του νηπιοβαφτισμού. Θεωρείται ως μητέρα της υιοθεσίας, πνευματική μητέρα, κολυμβήθρα της Τριάδας.

Νερό.

Το νερό είναι ένα σύμβολο ζωής και έχει την ιδιότητα να καθαρίζει. Από τη μια συμβολίζει τη ζωή, γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει ζωή. Από την άλλη συμβολίζει τον θάνατο, γιατί είναι σε θέση να σκοτώσει. Αποτελεί το βασικό στοιχείο του βαπτίσματος, συμβολίζει την αγνότητα και είναι πηγή ζωής που εξυγιαίνει το παιδί και το προετοιμάζει, για τη νέα του ζωή, ως χριστιανού. Με το βάπτισμα ο άνθρωπος “καθαρίζεται”, από το προπατορικό αμάρτημα.

Αγία Τριάδα.

Η επίκληση της Αγίας Τριάδας γίνεται, γιατί σύμφωνα με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, ο Κύριος είπε “πορευθέντες μαθητεύσατε… βαφτίζοντες εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”.

Τριπλή Κατάδυση.

Η τριπλή κατάδυση και ανάδυση σε συνδυασμό με την επίκληση του Αγίου Πνεύματος, συμβολίζει τις τρεις μέρες, που έμεινε στον τάφο ο Κύριος και την Ανάστασή του.

Ελαιόλαδο.

Στην βάπτιση, λίγο πριν από την τριπλή κατάδυση και ανάδυση από το νερό, ο βαφτιζόμενος αλείφεται με λάδι από τον Ιερέα, σε ορισμένα μέλη του σώματος, από το νουνό ή την νονά σε όλο το σώμα.

Ο συμβολισμός αφορά την ικανότητα του λαδιού να συγκρατεί τη φώτιση, αλλά και τον αγώνα και την πνευματική δύναμη που παίρνει ο νεοφώτιστος, για να ξεγλιστρά και να ξεφεύγει από το κακό στον αγώνα της ζωής του, είναι και το βασικό υλικό, για την κατασκευή του Αγίου Μύρου.

Η βαθύτερη σημασία της αλλαγής με λάδι κατά τη στιγμή της βάφτισης, είναι να τονιστεί, η έννοια του βαφτιζομένου, μετά το βάπτισμα. Επιπλέον σημαίνει το έλεος και τη χάρη του Θεού, καθώς και τη δύναμη που λαμβάνει ο νεοφώτιστος, εν όψει των πνευματικών αγώνων για την τελείωσή του. Η επάλειψη ολόκληρου του σώματος συμβολίζει την ανάπλαση και την αναδημιουργία του ανθρώπου μέσω του βαπτίσματος.

Κόψιμο μαλλιών.

Το κούρεμα των μαλλιών γίνεται σαν προσφορά και θυσία στο Θεό, σαν τρόπος ευχαριστίας στον Θεό που έπλασε τον άνθρωπο. Η τριχοκουρία γίνεται μετά το χρίσμα σε ένδειξη, ότι ο νεοφώτιστος έχει ως κεφαλή το Χριστό, αφού τα μαλλιά κόβονται σταυροειδώς. Στην Παλαιά Διαθήκη η κοπή των μαλλιών ήταν σημείο αφιέρωσης στο Θεό.

Γι’ αυτό τα μαλλιά δεν πετιούνται αλλά τίθενται “εν τόπω ιερώ”.

Μύρα – Χρίσμα.

Είναι η ευωδιά που δίνετε στο παιδάκι και είναι ευωδία του Χριστού και η σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος, μαρτυρώντας, ότι είμαστε παιδιά του Θεού πλέον.

Σταύρος.

…βαφτιστικός σταυρός συμβολίζει, τη θυσία του Χριστούκαι αποτελεί τη σφραγίδα που μαρτυρά την ένταξη στη χριστιανική ζωή και την είσοδο στην Εκκλησία.

Ρούχα.

Τα ρούχα είθισται να είναι λευκά, λέγονται “φωτικά” και συμβολίζουν την καινούργια λαμπρή και αμόλυντη ζωή του Χριστιανού, το εσωτερικό φως και το κάλλος του Χριστού Το λευκό συμβολίζει επίσης την καθαρότητα και τη φωτεινότητα της ψυχής του νεοφώτιστου.

Λαμπάδα.

Είναι το σύμβολο του φωτισμού του Χριστού, μαρτυρία της αίγλης και της δόξας που δεχόμαστε από το Θεό. Είναι η λαμπάδα της πίστης, με την οποία θα συναντήσουμε το νυμφίο Χριστό. Η αναμμένη λαμπάδα θεωρείται σύμβολο του φωτισμού που προέρχεται από το Θεό, προστατεύει το βαπτιζόμενο από κακές ενέργειες και τον καθοδηγεί, ώστε να επιλέγει τα καλά έργα του Θεού.

Ο ιερός χώρος.

Ο κύκλος που γίνεται τρεις φορές γύρω από την κολυμβήθρα είναι η παλαιά πομπή και είσοδος των νεοφώτιστων, από το βαφτιστήριο στο κυρίως ναό, για την έναρξη της Θείας Λειτουργίας. Ο αριθμός τρία δηλώνει την Αγία Τριάδα.

Μαρτυρικά.

Δίνονται σε κάθε καλεσμένο και με αυτό τον τρόπο δηλώνεται η επιθυμία του αναδόχου, να γίνουν όλοι οι καλεσμένοι μάρτυρες στο μυστήριο που τελέστηκε.

Πηγή : – BLOG -Μαίρη χορό.

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” Προς τη Νίκη”.

Ημ/νία γραφής : 25/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΕΤΟΥΣ 2025

Η 20η Οκτωβρίου ημέρα μνήμης του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου, Προστάτη του Σώματος , έχει καθιερωθεί και θεσπιστεί από τη Πολιτεία ως ημέρα της Αστυνομίας . Η ημέρα αυτή αποτελεί θεσμό τιμής και αναγνώρισης του έργου των στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας , που με ευσυνειδησία και αφοσίωση επιτελούν την αποστολή τους προς όφελος της κοινωνίας και του πολίτη.

Για το έτος 2025, ο εορτασμός της Ημέρας της Ελληνικής Αστυνομίας  θα πραγματοποιηθεί με επισημότητα και σε πνεύμα ενότητας, αναδεικνύοντας τη διαρκή προσφορά του Σώματος στην ασφάλεια, την ευνομία και την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Ειδικότερα, θα πραγματοποιηθούν:

Κυριακή,  19/10/2025 και ώρα 18.00, παραμονή της εορτής, θα τελεστεί στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας.

Δευτέρα 20/10/2025 και ώρα 10.00, ημέρα του κεντρικού εορτασμού , θα πραγματοποιηθεί Θεία λειτουργία- Δοξολογία στον  Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Επισυνάπτεται η διαταγή του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΙΑΝΕΥΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΙΑΝΕΥΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Δημοσθένης (384 – 322 π.Χ.) έμεινε στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής ρητορείας ως ο σημαντικότερος εκπρόσωπός της. Οι Αθηναίοι του ανέθεσαν διαφορά τιμητικά αξιώματα και διπλωματικές αποστολές. Στα 60 εξήντα του κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε δωροδοκία, δικάστηκε, καταδικάστηκε και αυτοεξορίστηκε.

Μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου το (323 π.Χ.) επέστρεψε στην Αθήνα, έφυγε όμως και πάλι όταν το όνειρο ανασύστασης του παλαιού μεγαλείου της πόλης, έσβησε οριστικά μετά την ήτα του στόλου της στην Αμοργό και του στρατού της, στη Κραννώνα (322) π.Χ.

Τελικά προτίμησε να αυτοκτονήσει μέσα στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρεία (στον Πόρο) παρά να πέσει αιχμάλωτος στα χέρια των στρατιωτών του Αντίπατρου, που είχαν περικυκλώσει το καταφύγιό του.

Ο Δημοσθένης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στην Παιανία Αττικής. Ο πατέρας του ήταν ευκατάστατος, λεγόταν και αυτός Δημοσθένης και είχε δύο εργαστήρια, που απασχολούσαν πενήντα δούλους και κατασκεύαζαν μαχαίρια, ξίφη, κρεβάτια και καθίσματα. Η μητέρα του λεγόταν Κλεοβούλη και ήταν κόρη του Γήλωνα.

Τα νεανικά του χρόνια :

Σε ηλικία 7 ετών ο Δημοσθένης έμεινε ορφανός. Ο πατέρας του πριν πεθάνει, όρισε επιτρόπους για τον Δημοσθένη και την μικρότερη αδελφή του τους δύο ανιψιούς του. Η περιουσία που κατέλειπε ο πατέρας του, ήταν 15 τάλαντα, την οποία οι επίτροποι εν τέλει κατασώτευσαν. Δεν ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια και την ανάπτυξη του σώματος και του πνεύματος οι επίτροποι και ο Δημοσθένης έγινε καχεκτικός και φιλάσθενος.

Έπασχε από τραυλισμό, διαταραχή του λόγου και έλλειψη ευθάδειας. Είχε ακούσιες διακοπές στην ομιλία του, ενώ δεν μπορούσε να προφέρει τα υγρά σύμφωνα (λ και ρ).

Δύο φορές δοκίμασε να μιλήσει στην Εκκλησία του Δήμου, με απογοητευτικά αποτελέσματα. Επέδειξε όμως πολύ μεγάλη θέληση, για να απαλλαγεί από τις ατέλειές του αυτές. Για να υπερνικήσει τον τραυλισμό του, έβαζε μικρά βότσαλα στο στόμα του. Για να συνηθίσει να ομιλεί, κατέβαινε στο Φάληρο και ασκούνταν στην απαγγελία ρητορικού λόγου μπροστά στα κύματα που έσκαγαν στην ακροθαλασσιά. Ο διάσημος ηθοποιός της εποχής εκείνης Σάτυρος, του δίδαξε την τέχνη της υποκριτικής και της απαγγελίας. Ο Νίτσε και ο Παπαρηγόπουλος γράφουν ότι είχε δάσκαλο τον Ισοκράτη. Ο Κικαίρων και άλλοι Ρωμαίοι, γράφουν ότι δάσκαλός του, ήταν και ο Πλάτων.

Σύμφωνα με τον νόμο της εποχής, όταν έγινε 18 ετών, εμφανίστηκε ο ίδιος στο δικαστήριο και με πέντε λόγους που εκφώνησε, εκ των οποίων σώζονται οι τρεις, κατάφερε να κερδίσει και να λάβει πίσω ένα μικρό τελικά μέρος της περιουσίας του, ήτοι το σπίτι, 14 δούλους και 70 μνες.

Ο Δημοσθένης παντρεύτηκε την κόρη του Ηλιόδωρου, ενός επιφανούς Αθηναίου. Απέκτησε μια κόρη, η οποία απεβίωσε μικρή και άγαμη, μερικές ημέρες πριν πεθάνει, ο Φίλιππος Β’.

Ο Δημοσθένης δεν άφηνε καμία από τις πράξεις του Φιλίππου Β’ χωρίς να την κατακρίνει, ακόμη και κατά την περίοδο της ειρήνης. Ο Φίλιππος τον υπολόγιζε πολύ και όταν ο Δημοσθένης πήγε στη Μακεδονία ως πρεσβευτής, μαζί με άλλους πρέσβεις, άκουσε με μεγάλη προσοχή τον λόγο του. Το 351 π.Χ. έγραψε τον πρώτο του Φιλιππικό. Το 344 π.Χ. έγραψε τον δεύτερο Φιλιππικό και το 341 π.Χ. τον τρίτο.

Η μάχη της χαιρώνιας :  

Ο Δημοσθένης παρακινούσε τους Αθηναίους, να διακρίνονται εχθρικά προς τους Μακεδόνες, γιατί θεωρούσε ότι αυτό ήταν σωστό για την πόλη του. Στη μάχη της Χαιρώνιας όμως (το 338 π.Χ.) ήρθε η καταστροφή. Ο μακεδονικός στρατός υπό τον Φίλιππο, κατανίκησε τον συμμαχικό στρατό, ενώ ο ίδιος ο Δημοσθένης κατηγορήθηκε, ότι πέταξε τα όπλα και ετράπη σε φυγή. Ο Φίλιππος έφερε πίσω στη Θήβα τους εξόριστους αριστοκρατικούς και εγκατέστησε μακεδονική φρουρά στη Καδμεία. Στην Αθήνα φέρθηκε με επιείκεια. Οι φιλομακεδόνες της Αθήνας ζήτησαν από τον Δημοσθένη να λογοδοτήσει.

Ο θάνατος του Φιλίππου και ο νέος ξεσηκωμός.

Ο Δημοσθένης πληροφορήθηκε τον θάνατο του Φιλίππου το 336 π.χ., πριν ακόμη αυτός γίνει γνωστός στην Αθήνα. Αμέσως πρόσφεραν θυσίες, για να ευχαριστήσουνε τους Θεούς, ενώ αποφάσισαν να στεφανώσουν τον Παυσανία, τον νεαρό σωματοφύλακα του Φιλίππου, που τον δολοφόνησε.

Ο Δημοσθένης εμφανίστηκε στην Αγορά, στεφανωμένος και φορώντας λαμπρό φόρεμα, παρά το γεγονός ότι η κόρη του, είχε αποβιώσει πριν από επτά ημέρες.

Μετά τον θάνατο του Φιλίππου, ο Δημοσθένης άρχισε να παρακινεί τις πόλεις, να εξεγερθούν κατά της μακεδονικής κυριαρχίας. Η Θήβα με όπλα που έστειλε ο Δημοσθένης, επιτέθηκε κατά της μακεδονικής φρουράς και σκότωσε μερικούς στρατιώτες. Ο Αλέξανδρος κατέφθασε στην πόλη και κατέστειλε την εξέγερση, αφού οι Θηβαίοι αγωνίστηκαν μόνοι τους και χωρίς βοήθεια από την Αθήνα. Οι Αθηναίοι έμαθαν την επικράτηση του Αλέξανδρου, ενώ γιόρταζαν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Πανικόβλητοι έκλεισαν, όλους τους κατοίκους τους ,μέσα από τα τείχη της πόλης και έστειλαν πρέσβεις στον Αλέξανδρο.

Ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Δημοσθένης έλαβε από τον Άρπαλο, ένα βασιλικό ποτήρι και είκοσι τάλαντα και την άλλη μέρα εμφανίστηκε στην Εκκλησία του Δήμου, με τον λαιμό του τυλιγμένο, προφασιζόμενος τον ασθενή, που δεν μπορούσε να μιλήσει για το ζήτημα. Ο Άρπαλος δραπέτευσε και κατέφυγε στην Κρήτη, όπου λίγο αργότερα δολοφονήθηκε, από έναν αξιωματικό του.

Ο Δημοσθένης κατηγορήθηκε, ότι αυτός βοήθησε τον Άρπαλο να διαφύγει και ο Άρειος Πάγος, χωρίς αποδείξεις, του κατελόγισε, ότι έλαβε 20 από τα κατασχεέντα τα.

Ο Δημοσθένης κατηγορήθηκε για δωροδοκία από το δικαστήριο της Ηλιαίας, σε πρόστιμο 50 ταλάντων, αλλά επειδή δεν είχε να τα πληρώσει φυλακίστηκε. Ύστερα από πέντε έξι μέρες κατόρθωσε να δραπετεύσει.

Οι Αθηναίοι, έπειτα από πρόταση του Δημάδη, που ήταν φιλομακεδόνας τον καταδίκασαν σε θάνατο. Ο Αντίπαρος έψαχνε να τον βρει και να τον συλλάβει. Μαθεύτηκε ότι ο Δημοσθένης έχει καταφύγει ικέτης στον Ναό του Ποσειδώνα στον Πόρο. Εκεί εστάλη ο Αρχίας, να πείσει τον Δημοσθένη να σηκωθεί από τον βωμό και να παραδοθεί στον Αντίπατρο. Ο Δημοσθένης, εισήλθε στο ναό και αυτοκτόνησε με δηλητήριο. Ο θάνατος του συνέβη το τρίτο έτος της 114 ης Ολυμπιάδος την 16 ημέρα του Οκτωβρίου του 322 π.Χ.

Πηγή : Γεωργίου Χ. Βούλγαρη – Βιβλίο Ιστορία.

Ημ/νία γραφής : 18/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τρίτη πρωί, κάνω τον καθημερινό περίπατο στη παραλία του χωριού όπου παραθερίζω. Παρακολουθώ τους κολυμβητές που απολαμβάνουν την ομορφιά της θάλασσας και τα κανώ που πηγαινογυρίζουν, με τους νεαρούς συνήθως επιβάτες τους.

Κάποια στιγμή βλέπω πεσμένο στο έδαφος, ένα τεράστιο κλωνάρι κάτω από ένα πανύψηλο πεύκο. Είναι κατάφορτο από μικρά και μεγάλα κουκουνάρια, και προφανώς δεν άντεξε στον βραδινό δυνατό αέρα.

Κάθομαι σ’ ενα παγκάκι και το παρατηρώ. Είναι τόσο όμορφο. Μόλις χθες χαιρόταν τη φύση γύρω αδελφωμένο με τους διπλανούς φοίνικες. Χαιρόταν τον κόσμο που ήταν κάτω από την δυνατή σκιά του και τα παιδιά που έπαιζαν ανέμελα στο γρασίδι. Μια πολύ όμορφη καθημερινή εικόνα.

Και σκέφτηκα :

Έτσι είναι και η κοινωνία που ζούμε. Ένα μεγάλο σκιερό δένδρο, με τα κλαδιά του, όλους εμάς τους ανθρώπους, τα τέλια δημιουργήματα του Θεού. Και ενώ γύρω μας υπάρχει, τόση ποικιλία και ομορφιά, αυτό το πανύψηλο δένδρο που λέγεται κοινωνία, σιγά σιγά μπορεί να διαβρώνεται από κάποιους ανθρώπους, ασυνείδητους, απάτριδες, άθρησκους, που μόνο μέλημα τους, είναι η καταστροφή του κράτους.

Παράλληλα, δέχεται και εξωτερικές επιδράσεις, όπως το μεγάλο πεύκο τους ισχυρούς ανέμους.

Όσο όμως το δένδρο αυτό που λέγεται πατρίδα έχει γερές ρίζες, δηλαδή στηρίζεται στις αρχές του Ευαγγελίου, σε ηθικούς νόμους που δεν καταπατούνται, όσο υπάρχει φόβος Θεού και οι πολίτες του συμμορφώνονται και ζουν σύμφωνα με το θέλημά Του, τόσο το μεγάλο και όμορφο δένδρο της κοινωνίας με τις βαθιές ρίζες θα στέκεται ολόρθο και κανένας άνεμος δεν θα μπορέσει να τσακίσει τα κλαδιά του η’ να το ξεριζώσει.

Τι σημαίνει για μένα η αγάπη, προς την Πατρίδα. Πατρίδα είναι ο τόπος στον οποίο κατοικούν άνθρωποι με κοινή καταγωγή, με την ίδια γλώσσα, με την ίδια θρησκεία, με τα ίδια ήθη και έθιμα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν κοινή ιστορία και κοινό πολιτισμό.

Η πραγματική έννοια της Πατρίδας οφείλεται στους Αρχαίους Έλληνες. Πρώτοι αυτοί απ όλους τους λαούς της αρχαιότητας θεώρησαν την αγάπη προς την Πατρίδα σαν την ανώτερη απ’ όλες τις άλλες αγάπες.

Στα αθάνατα έργα του Ομήρου συναντάμε πολλές φορές τη νοσταλγία των ηρώων για την πατρίδα τους. Και πρίμος γύρισε ο καιρός και πήγαν στην πατρίδα Χαρά γεμάτος έφτασε στην ποθητή του χώρα κι έσκυψε και το χώμα της φιλούσε με λαχτάρα κι έχουνε δάκρυα φλογέρα στη γη απ’ τη’ χαρά του.

Αλλά κι ο Οδυσσέας με την ίδια συγκίνηση αντικρίζει τη δική του πατρίδα. Όταν γύρισε δεν μπορούσε να το πιστέψει πως βλέπει την Ιθάκη μπροστά του και ρωτούσε την Αθηνά να τον διαβεβαιώσει….

“Αχ πες μου αλήθεια αν έφτασα στην ποθητή πατριδα”. Κι η Αθηνά του απαντά :

Μον’ έλα τώρα να πεισθείς το Θιάκι να σου δείξω. Να του θαλάσσιου γέροντα φόρκυνα το λιμάνι.

Να κι η στενόφυλλη ελιά στου λιμανιού το βάθος. Κοντά της είναι κι η βαθιά σπηλιά γεμάτη χάρες, Παλιός τόπος των Ξωθιών, που τις καλούν Νεράιδες.

Σ’ ένα άλλο κείμενο, στον Κρίτωνα του Πλάτωνα, είναι πασίγνωστα τα αθάνατα λόγια του Σωκράτη.

“Και από την μητέρα και από τον πατέρα και από όλους τους άλλους προγόνους πολυτιμότερο πράγμα είναι η πατρίδα και σεβαστότερο και αγιότερο και μεγαλύτερη αξία έχει και στην κρίση και στην εκτίμηση των θεών και μυαλομένων ανθρώπων…”

Ακριβώς αυτή η αγάπη προς την Πατρίδα ώθησε τον Σωκράτη να προτιμήσει να πεθάνει πίνοντας το κώνειο, παρά να δραπετεύσει σε άλλη χώρα.

Έχει αποδειχτεί από επιστημονικές έρευνες, αλλά και από προσωπική εμπειρία όλων των ανθρώπων που έχουν ξενιτευτεί ότι η διατήρηση του δεσμού με την πατρίδα τους, παίζει πρωταρχικό ρόλο για την ομαλή ψυχολογική και μελλοντική τους εξέλιξη.

Ποιες είναι οι ευθύνες μας, προς μια Πατρίδα που την αγαπάμε.

Η Αμερικανίδα εκπαιδευτικός E. Dtews, αναφέρει σε ένα βιβλίο της τα παρακάτω λόγια που είπε ένας έφηβος, όταν ανακάλυψε τις δυνατότητές του : “Μου φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Κένεντυ μιλούσε απ’ ευθείας σε μένα όταν έλεγε :

Να μη σας απασχολεί, το τι μπορεί η Πατρίδα σας να σας προσφέρει. Καλύτερα να ερευνάτε τι μπορείτε εσείς να προσφέρετε στην πατρίδα σας. Ο λόγος αυτός του Προέδρου με ενέπνεε, να θέλω να κάνω κάτι χρήσιμο”.

Αγάπη λοιπόν στην πατρίδα μας σημαίνει ενδιαφέρον να γνωρίσω όλες της τις πλευρές, τη γλώσσα τη θρησκεία, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πανάρχαιο πολιτισμό της.

Σημαίνει επίσης, να αναλάβω τις ευθύνες μου και να με απασχολεί περισσότερο τι μπορώ εγώ να της προσφέρω, παρά τι μπορεί εκείνη να μου προσφέρει.

Η προσπάθεια μου να ολοκληρωθώ στον επαγγελματικό, στον οικογενειακό και στον κοινωνικό μου ρόλο είναι επίσης ένας τρόπος εκδήλωσης της αγάπης μου. Επαγγελματικά να είμαι ευσυνείδητος και τίμιος πολίτης.

Με την οικογένειά μου, να συμβάλλω στην ανανέωση της κοινωνίας της Πατρίδας μου και κοινωνικά, να είμαι ένα υγιές κύτταρο με σεβασμό και αγάπη προς τους άλλους. Τέλος με το να φροντίζω τον εαυτό μου, είναι και αυτός ένας τρόπος εκδήλωσης της αγάπης μου προς την πατρίδα, για να τις δώσω όσο το δυνατόν λιγότερο βάρος στα γεράματά μου.

Θα τελειώσω με μερικούς στίχους που διάλεξα από το ποίημα του Γ. Δροσίνη. “Η πατρίδα μας”.

Ξένε που μόνος κι έρημος σε ξένους τόπους τρέχεις, πες μου, ποιος είναι ο τόπος σου και ποια πατρίδα έχεις;

Τη μακρινή πατρίδα μου πάντα ποώ στα ξένα.

Εκεί τα χρόνια της ζωής περνούν ευλογημένα…… κ.λ.π.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

– Ειρήνη Πρωτοπαπαδάκη, ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια .

Ημ/νία γραφής : 16/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Δ Ι Η Γ Η Μ Α ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Δ Ι Η Γ Η Μ Α

ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Μάρτης βρισκόταν στα τέλη του κι έφθανε ο Απρίλης του 1941 βιαστικός, για να στολίσει μ’ Ανοιξιάτικες ομορφιές την πατρίδα μας. Τ’ αγέρι κατέβαινε κρύο ακόμη, από τις βόρειες βουνοκορφές, κουβαλώντας σε πόλεις και χωριά τις πρώιμες μοσχοβολιές της γης.

Ο Δημήτρης, τραυματίας του μετώπου, που νοσηλευόταν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, κοίταξε από το παράθυρο του θαλάμου και η μάτια του στηλώθηκε στον ορίζοντα. “Όπου να ‘ναι τα παλληκάρια μας θα τους ρίξουν στη θάλασσα” μονολόγησε. Κι εννοούσε τους εισβολείς του Μουσολίνι που απρόσκλητοι πρόσβαλαν τα σύνορά μας.

Είχε δέκα μήνες (10) στο χακί υπηρετώντας τη θητεία του, κι απ’ αυτούς τέσσερις μήνες στο μέτωπο.

Ώ το μέτωπο!… Εκεί έζησε τις πιο δυνατές χαρές, τις πιο δυνατές συγκινήσεις, την πιο αληθινή συναδέλφωση. Μα τώρα το τραύμα του στη δεξιά ωμοπλάτη, τον κρατούσε μακριά από τους συμπολεμιστές του.

– Αχ, πότε θα γίνω καλά αναστέναξε. Φοβόταν, μήπως δεν προλάβει το πανηγύρι της τελευταίας μάχης, της τελικής νίκης. Κι η σκέψη του και η καρδιά του ξαναγύριζαν στα κακοτράχαλα βουνά της Πίνδου, όπου καθημερινά, ανάμεσα στις βροντές του πολέμου, αντηχούσαν και οι νικητήριες ιαχές των στρατιωτών μας.

Αλήθεια τι είναι η σκέψη!… Σαν φτερωτό άλογο τον γύριζε δίχως κόπο σε κορφές και διάσελα, εκεί όπου οι ανδρειωμένοι πάλευαν σε μαρμαρένια αλώνια με τον χάροντα.

Πόσες φορές κι αυτός πάλεψε μαζί του και πόσες άλλες φορές τον είδε να σβήνει την περισσή χάρη των παλικαριών μας, μέσα στο στροβίλισμα του θανάτου!

Κι ο νους του πέταξε στον Χρήστο, στον νεαρό δάσκαλο, που άφησε το σχολείο του και πιστός στο καθήκον προς την πατρίδα πάλευε τους τελευταίους μήνες δίπλα του, για την τιμή και τη δόξα της.

Τον είχε αγαπήσει βαθιά τούτον τον φίλο, που πάντα ήξερε να σφραγίζει την κουβέντα μ’ ένα λόγο σωστό.

– Δεν ξέρουμε αν την επόμενη στιγμή θα ζούμε, είπε μια μέρα ο Δημητρός. Τι είναι ο πόλεμος!…

– Η τιμή και η δόξα της Πατρίδος στοιχίζουν πάντα, μα αξίζει, απάντησε σοβαρά ο Χρήστος. Κι ο Δημήτρης συγκέρασε τώρα με την αγάπη τον θαυμασμό γι’ αυτόν που ήξερε ν’ απαλαίνει πάντα τα δύσκολα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Δημητρός τραυματίστηκε κι έφυγε με δίμηνη αναρρωτική άδεια και από τότε δεν είχε νέα του.

– Φύλαγέ τους όλους, Παναγία μου, ψιθύρισε και σκέπαζε ξεχωριστά και τον Χρήστο.

Και οι μέρες διάβαιναν…

6 Απριλίου 1941, και το νέο έπεσε σαν κανονιά στην ειρηνική ατμόσφαιρα του Νοσοκομείου: Μας χτύπησαν οι Γερμανοί…

Ο Δημητρός ταράχτηκε… Η σκέψη του πέταξε στους αγωνιστές του μετώπου, που νικηφόρα Αντιτάχτηκαν στην αυτοκρατορία των 45 εκατομμυρίων λαού. Και τώρα έρχονται οι σιδερόφρακτες στρατιές του Χίτλερ… Χριστέ μου, με ποιές δυνάμεις να πολεμήσουμε.

Το αποτέλεσμα ήταν αναπόφευκτο. Στις 9 Απριλίου οι Γερμανοί μπήκαν κατακτητές στη Θεσσαλονίκη μας.

Σαν τ’ άκουσε ο Δημητρός, ανασηκώθηκε ταραγμένος.

– Φεύγω, είπε στο Γιατρό. Δεν το μπορώ αλλιώς, για τα παλληκάρια που έπεσαν στο μέτωπο, για το αίμα που χύσαμε, πρόσθεσε, και αναλύθηκε σε λυγμούς.

– Μείνε, του είπε εκείνος λυπημένα. Θα σε πιάσουν και τότε θα πας άδικα. Ίσως είσαι ασφαλέστερος στο Νοσοκομείο. Μείνε!

Κι ο Δημητρός υπήκουσε. Έτσι μια βδομάδα αργότερα, βρέθηκε, μαζί με άλλους, κρατούμενος σ’ ένα Στρατώνα του Κιλκίς. Οι καρδιές όμως ήταν θλιμμένες με την απρόσμενη εξέλιξη.

Κάθε πρωί οι ικανοί για εξωτερικές εργασίες δούλευαν υπό φρούρηση σε κατασκευές ή αποκαταστάσεις έργων που εξυπηρετούσε τις δυνάμεις κατοχής. Κι ο Δημήτρης με κρεμασμένο το τραυματισμένο χέρι στο λαιμό, φρόντιζε την καθαριότητα των θαλάμων των Κρατουμένων.

Στο στρατόπεδο υπήρχε σχετική ελευθερία. Μόνο ένας στρατιώτης φρουρούσε στην μπροστινή κεντρική πύλη και γύρω γύρω υπήρχε ένας χαμηλός μανδρότοιχος. Στη σκέψη του Δημητρού, αυτό ήταν μια δελεαστική πρόκληση δραπέτευσης. Όταν το αποφάσισε το συζήτησε με τους συγκελιώτες του. Άκουσαν το σχέδιό του με περίσκεψη. Ήθελαν, αλλά φοβόταν.

– Αν είχαμε σκοτωθεί στον πόλεμο, χαλάλι για την Πατρίδα. Μα να γίνουμε μόνοι μας πεσκέσι για τους Γερμανούς, κι αυτό δεν το θέλουμε είπαν.

Ο Δημητρός σκέφτηκε, ξανασκέφτηκε και τελικά αποφάσισε. Μήπως και αν έμενε, ήξερε τι του μέλλεται; Λοιπόν ο Θεός βοηθός!

Έτσι, μια ασέληνη νύχτα, έσπασε με μια πετρούλα την λάμπα του προβολέα. Η πίσω αυλή βυθίστηκε στο σκοτάδι κι αυτός πήδηξε τον μανδρότοιχο. Το πρώτο βήμα είχε συντελεστεί. Έκανε ευλαβικά το σταυρό του και ασπάστηκε τη χάρτινη εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας. Ήταν χάρισμα της μητέρας του την ημέρα της στρατεύσεώς του, για να την έχει στην τσέπη του, και ζήτησε τη βοήθειά της στο τολμηρό εγχείρημά του.

Ευτυχώς που οι κατακτητές κατέβαιναν εσπευσμένα νοτιότερα, για να ολοκληρώσουν την κατάληψη της χώρας μας, αφήνοντας πίσω τους, λιγοστές δυνάμεις κατά τόπους. Αυτό εξυπηρετούσε το Δημητρό και του έδινε ελπίδες. Άλλωστε, το μέτωπο είχε διαλυθεί και πολλοί στρατιώτες βρισκόταν στο δρόμο, για τα σπίτια τους, ταλαιπωρημένοι και ταπεινωμένοι.

——– ——– ——–

Η πορεία του Δημητρού είχε τις περιπέτειές της βεβαίως. Αντιμετώπισε και τον κίνδυνο της συλλήψεως, και την κούραση, αλλά και την πείνα. Το θεωρούσε ντροπή να χτυπήσει κάποια πόρτα, και με την ψείρα που τον ενοχλούσε ανελέητα, δίσταζε να ζητήσει κάπου ανθρώπινο κατάλυμα να ξεκουραστεί. Ένοιωθε συχνά να καταρρέει και πάλι προχωρούσε.

Τέλος κάποιο μαγιάτικο σούρουπο έφθασε στη Βέροια. Χτύπησε την πρώτη πόρτα που βρέθηκε μπροστά του και στο άνοιγμα φάνηκε το ήρεμο πρόσωπο της νοικοκυράς.

– Τι θέλεις παλληκάρι μου, Έλα μέσα!

– Σας παρακαλώ, τραύλισε, μια γωνία στον αχυρώνα σας θέλω. Είμαι πολύ κουρασμένος.

– Έλα, έλα μέσα! Έχουμε σπίτι και θα σε βάλουμε στον αχυρώνα ;

– Ποιός είναι, Ελένη; ακούστηκε μια ανδρική φωνή. Φέρε τον ξένο μέσα! Τι τον κρατάς έξω.

Ο Δημητρός προχώρησε. Ένοιωσε να ζαλίζεται. Είχε τόσον καιρό να αισθανθεί την θαλπωρή του σπιτικού!

Μη διστάζεις, παιδί μου. Σαν να ’σαι σπίτι σου! Σε βλέπω χτυπημένον στρατιώτης είσαι, ρώτησε, και κοίταξε τον Δημητρό με εκείνη τη μοναδική γυναικεία διαίσθηση, που γλυκαίνει τον πόνο.

– Ήμουν στο μέτωπο, είπε εκείνος, και μ’ αυτό τα ‘λεγε όλα.

Εκείνη τη νύχτα, για πρώτη φορά ύστερα από τόσους μήνες ο Δημητρός κοιμήθηκε ήσυχα και ξεκούραστα. Μα συνηθισμένος στη ζωή του πολέμου, όπου κάθε κρότος μπορεί να ‘χει τη σημασία του, πολύ πρωί ξύπνησε από ένα απλό χτύπημα στην εξώπορτα.

– Έλα μέσα, έλα, έλεγε προτρεπτικά. Μπες μέσα να δούμε και ποιος είσαι, είπε χαμογελώντας του. Ο ξένος φαίνεται δίσταζε και αυτός. Ακούμπησε κουρασμένος στον παραστάτη και ψιθύρισε:

– Μάνα δεν με γνώρισες, μάνα;

Εσύ παιδί μου; (Πραγματικά ο Χρήστος ήταν αγνώριστος από την κακουχία του πολέμου, αλλά και την ταπείνωση της αδόξου επιστροφής).

Δημητρό, εσύ εδώ; φώναξε έκπληκτος ο νεοφερμένος και τον αγκάλιασε, ενώ από τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα χαράς.

– Ο Δημητρός από εδώ, είπε ο Χρήστος γυρνώντας στους δικούς του, τραυματίστηκε στο μέτωπο όχι μόνο για την Πατρίδα, αλλά και για μένα. Σ’ αυτό το τραύμα οφείλω την σωτηρία μου εκείνη την ημέρα. Και του χρωστούμε ευγνωμοσύνη. Γιατί σαν αντιλήφτηκε τον φρατέλο που με σημάδευε, ρίχτηκε μπροστά για να με σώσει. Και θα με έπαιρνε ίσια στην καρδιά η σφαίρα. Το ευτύχημα είναι που αυτός την έφαγε στον ώμο.

– Θα το ‘κανα για τον καθένα είπε συνεσταλμένα ο Δημητρός.

Ο Χρήστος γύρισε κι είδε ένα γύρο τους δικούς του να σκουπίζουν και κείνοι τα δάκρυά τους. Ήταν δάκρυα για την έγνοια και τους ανεκπλήρωτους πόθους αυτών, των δύο νεανικών καρδιών, που ενώθηκαν αδελφικά στο μέτωπο πολεμώντας, για την τιμή και την δόξα της Πατρίδος, το ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Ημ/νία γραφής : 14/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗΣ – ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗΣ – ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ.

” 9 ΑΞΙΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν ξεκινάς μια επιχείρηση ή μια δουλειά, είτε σαν μερική, είτε σαν ολική απασχόληση, όλοι γνωρίζουμε την αξία ,του να έχεις κάποιο χρηματικό κεφάλαιο.

Έχουμε ακουστά κάποιους ανθρώπους, που ξεκίνησαν χωρίς δραχμή και προόδευσαν οικονομικά.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που μετράνε, πιο πολύ από τα χρήματα. Ας δούμε ποια είναι αυτά :

1. ΧΡΟΝΟΣ. Ο χρόνος, ως μετρήσιμο διάστημα των ημερών της επίγειας ζωής μας, αποτελεί ένα “κεφάλαιο” ανεκτίμητο, αβέβαιο και ανασφαλές, καθόσον δεν μπορεί, ούτε να επιμηκυνθεί, ούτε να εξαγοραστεί, με οποιοδήποτε τίμημα. Ο χαμένος χρόνος είναι η μεγαλύτερη καταστροφή, ο χρόνος που επενδύεται, η μεγαλύτερη ευλογία.

2. Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ. Αν ο άνθρωπος σε αυτή τη φάση, εξετάσει τον εαυτό του με ειλικρίνεια και δράσει αποφασιστικά, θα βρει λύση στο πρόβλημα, που τον οδήγησε, στην απόγνωση και την απελπισία. Κάθε άνθρωπος είναι οπλισμένος με δυνάμεις, που σε φυσιολογικές καταστάσεις, δεν χρησιμοποιεί.

3. Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ. Η αποφασιστικότητα βοηθά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και μπορείτε να κερδίσετε το σεβασμό των άλλων. Όπως όλες οι δεξιότητες, η αποφασιστικότητα μπορεί να καλλιεργηθεί, αλλά είναι δύσκολο να εφαρμοσθεί.

Η συνεχής εξάσκηση, ξεκινά με τα πιο απλά θέματα, τις καταστάσεις και τους ανθρώπους, πριν προχωρήσετε στα δύσκολα.

4. ΚΟΥΡΑΓΙΟ. Κουράγιο είναι η ικανότητα, να προχωράς με θάρρος οδηγούμενος, από τη διαίσθηση σου, παρά το φόβο και την αβεβαιότητα. Να νοιώθεις το φόβο και να τολμάς έτσι και αλλιώς. Θέλει κουράγιο να δεις, ποιος πραγματικά είσαι! Θέλει κουράγιο να παραδεχτείς.

Αν θέλεις να σηκώσεις 100 Kg, θα ξεκινήσεις με τα 10, θα πας στα 20 και κάποια στιγμή, θα φτάσεις και τα 100.

5. ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ. Η φιλοδοξία είναι η επιθυμία ενός ατόμου, να αποκτήσει υψηλή θέση, ορισμένες τιμητικές διακρίσεις, να επιτύχει ορατή ευτυχία, αναγνωρισμένη από το περιβάλλον και ιδανικά με συγκεκριμένη διάσταση, που εκφράζεται σε βαθμολογίες, αριθμούς, βραβεία, τρόπαια.

Ένας φιλόδοξος άνθρωπος, θέλει να μην έχει ανταγωνιστές σε κανένα πεδίο εκτός από τον εαυτό του. Η φιλοδοξία γι’ αυτόν είναι μια κινητήρια δύναμη της προόδου, ένα μέσον για την επίτευξη προσωπικών στόχων.

6. ΠΙΣΤΗ. Η πίστη στον εαυτό μας ή αλλιώς αυτοπεποίθηση είναι πολύ σημαντική και συνήθως κατακτάται, στην πορεία της ζωής μας. Σημαίνει, ότι πιστεύουμε στις ικανότητές μας, ότι μπορούμε να καταφέρουμε ότι θέλουμε. Όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας, μπορούμε να ξεπεράσουμε τις αμφιβολίες και να έχουμε την αυτοπεποίθηση, να αναλάβουμε δράση.

Με την πίστη, την ελπίδα και αγάπη ο άνθρωπος γίνεται παντοδύναμος και πανάξιος, να ενεργεί και να δίδει χαρά στους ανθρώπους.

Όταν πιστεύεις, ότι έχεις ένα καλό προϊόν, αυτό σημαίνει για σένα και μια καλή εταιρεία. Και τότε είναι που πιστεύεις στο εαυτό σου.

7. ΕΦΕΥΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ. Εφευρετικότητα σημαίνει, να βάζεις το μυαλό σου να κατεβάσει ιδέες, προς υλοποίηση στη δουλειά σου. Χρησιμοποιούμε ούτε το 10% του μυαλού μας. Τι θα συνέβαινε αν χρησιμοποιούσαμε τα υπόλοιπα 9/10.

Σε συγκεκριμένους κλάδους, όπως η νανοτεχνολογία, η εκδήλωση της πανδημίας, προκάλεσε παγκοσμίως καταιγισμό αιτήσεων, για διπλώματα ευρεσιτεχνίας που σχετίζονται, με την αντιμετώπιση των κορωνοϊών.

8. ΚΑΡΔΙΑ & ΨΥΧΗ. Η καρδιά και η ψυχή είναι η μαγεία που δεν φαίνεται και είναι πίσω από πολλούς ανθρώπους.

Είναι η μαγεία που κάνει τους ανθρώπους να δημιουργούν, να αγοράζουν, να ενεργούν, να αποφασίζουν, να ανταποκρίνονται.

9. Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Προσωπικότητα είναι το σύνολο των ιδιαίτερων ψυχικών και πνευματικών χαρακτηριστικών και των τρόπων συμπεριφοράς ενός ατόμου. Αυτό το σύνολο συμβάλλει στην μοναδικότητα ενός ατόμου. Η προσωπικότητα περιλαμβάνει, το σύνολο των διανοητικών και εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών, τη συγκινησιακή διάθεση, τις τάσεις συμπεριφοράς, το χαρακτήρα, και την ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου.

Διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των κληρονομικών χαρακτηριστικών και του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα αυτού της πρώτης παιδικής ηλικίας.

Επεξεργαστείτε και τελειοποιείστε την προσωπικότητά σας.

Έχετε πλούσιες προσωπικότητες. Απλά αναπτύξτε τες στο βαθμό, που θα γίνουν αποτελεσματικές σε καθημερινή βάση. Να μάθετε να είστε άνετοι, με τον πλούσιο η τον φτωχό.

Στο σαλόνι ή στην ταβέρνα. Να είστε άνετοι και επικοινωνιακοί.

Ημ/νία γραφής : 14/2/2025

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Πρόγραμμα Ομαδικής Ασφάλειας Υγείας

Αγαπητέ Συνάδελφε, Φίλε, Μέλος του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

        Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ενεργώντας σύμφωνα με το Καταστατικό και στην προσπάθεια για τη βελτίωση της κοινωνικής θέσης και της υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης των μελών του, σας ενημερώνει δημόσια ότι πέτυχε την ισότιμη συμμετοχή των Μελών μας στο πρόγραμμα Εθελοντικής Ομαδικής Ασφάλισης της εταιρείας Allianz που συνεργάζεται με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Συνταξιούχων Πρόσθετης Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών και Λοιπού Δημοσίου Τομέα ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ. Για αυτή την Εταιρική Κοινωνική Σχέση συντάχθηκε και υπογράφηκε αμοιβαίο Μνημόνιο Συνεργασίας με τον ανωτέρω Πανελλήνιο Σύλλογο την 24/7/2025 και έχει ληφθεί υπόψη η νομοθεσία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. (sapasa.gr, Ενότητα Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α./Μνημόνιο Συνεργασίας).

Πληροφοριακά σας γνωρίζουμε ότι :

1.- Στο αναφερόμενο ασφαλιστικό πρόγραμμα υγείας μπορούν να ενταχθούν τα Μέλη του Συνδέσμου μας  με καταληκτικό ηλικιακό όριο εγγραφής τα 75 έτη, αλλά και τα προστατευόμενα μέλη αυτών καθώς και οι κατιόντες συγγενείς τους (τέκνα, εγγόνια κ.λπ.). Το ετήσιο κόστος του ασφαλιστικού προγράμματος υγείας είναι κλιμακωτής διάρθρωσης, βάσει της ηλικίας εισόδου σε αυτό, και ασυναγώνιστα χαμηλής τιμολόγησης. Πιο συγκεκριμένα, το ετήσιο κόστος για ηλικίες έως 18 ετών ανέρχεται στα 70€, για ηλικίες 19-25 ετών στα 135€, για ηλικίες 26-35 ετών στα 215€ και για ηλικίες 36-75 ετών στα 485€.

Παράλληλα, σημειώνεται πως για την είσοδο στο πρόγραμμα δεν απαιτείται έλεγχος ιατρικού ιστορικού.
Ακόμη για όλα τα Μέλη  μας, καθώς και για τα εξαρτώμενα μέλη τους που εγγράφονται θα ισχύει ένα (1) έτος αναμονής για περιστατικά ασθενείας αλλά υφίσταται άμεση κάλυψη περιστατικού συνεπεία οιουδήποτε ατυχήματος.

2.-  Το αμέσως προσεχές διάστημα κατάλληλο προσωπικό του ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ. θα επικοινωνήσει μαζί σας, στο όνομα και για λογαριασμό του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.,για να σας ενημερώσει εκτενέστερα σχετικά με το παραπάνω Πρόγραμμα Εθελοντικής Ομαδικής Ασφάλισης Υγείας.

3.- Με στόχο την αλληλεγγύη για διαρκή αξιοπρεπή διαβίωση, ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, που πρωτοστατεί και πρωτοπορεί σε όλες τις εκδηλώσεις και δράσεις των αποστράτων συναδέλφων των Σωμάτων Ασφαλείας, σας καλεί, αφού ενημερωθείτε, να μελετήσετε, να αξιολογήσετε και να εξετάσετε την κάθε περίπτωση εγγραφή σας στο νέο αυτό Πρόγραμμα Εθελοντικής Ομαδικής Ασφάλισης Υγείας.

Χαρά μας είναι κάθε Μέλος μας να απολαμβάνει ισότιμα τους καρπούς κάθε δράσης και επιλογής μας, τιμώντας τις προσπάθειές μας, που κινούνται σταθερά μέσα στα καταστατικά πλαίσια με τις αρχές του σεβασμού, της κατανόησης των αναγκών και της αλληλοβοήθειας.

Για οποιαδήποτε διευκρίνηση θέλετε μπορείτε να μας επισκεφθείτε στα Γραφεία μας ή να επικοινωνήσετε μαζί μας τις πρωινές ώρες όλων των εργασίμων ημερών 2105228035.

Με εκτίμηση το Δ.Σ.

Σε συνέχεια του Μνημονίου Συνεργασίας που υπογράφηκε πρόσφατα την 24/7/2025 και με  σκοπό την πληρέστερη ενημέρωση των Μελών σας, παρατίθεται συνημμένα το πληροφοριακό υλικό για το Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Νοσοκομειακής και Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης του Πανελλήνιου Συλλόγου Συνταξιούχων Πρόσθετης Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών και Λοιπού Δημοσίου Τομέα (ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.).

Σας επισημαίνονται συνοπτικά επίσης τα κάτωθι στοιχεία για τον Σύλλογο και το Συμπληρωματικό Ασφαλιστικό Πρόγραμμα Υγείας που προσφέρει στα μέλη του.

1.- Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Πρόσθετης Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών και Λοιπού Δημοσίου Τομέα (ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.) ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2022 και αποτελεί Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με σκοπό την διαφύλαξη και προαγωγή των κοινών συμφερόντων των μελών αυτού και γενικότερα των συνταξιούχων υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, καθώς επίσης και των συνταξιούχων του Στενού και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

2.- Ο Σύλλογος απευθύνεται σε συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους και έχει ως πρωταρχικό και κύριο σκοπό την παροχή πρόσθετης-συμπληρωματικής ασφαλιστικής κάλυψης-προστασίας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης για τα ασφαλισμένα του μέλη και τις οικογένειες αυτών, που αφορά παροχές πρωτοβάθμιας (ιατρικές επισκέψεις & διαγνωστικές εξετάσεις) και δευτεροβάθμιας περίθαλψης (νοσοκομειακή περίθαλψη-νοσηλείες).

3.- Προς το σκοπό αυτό, ο Σύλλογος προσφέρει στα μέλη του ένα Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Νοσοκομειακής και Εξωνοσοκομειακής Περίθαλψης, το οποίο σχεδιάστηκε από κοινού και προτάθηκε στον Σύλλογο από το Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης Υπουργείου Οικονομικών (Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.) και τους συνεργαζόμενους με αυτό φορείς, δηλαδή τον Όμιλο της Ευρωκλινικής και την ασφαλιστική εταιρεία Allianz Ευρωπαϊκή Πίστη Μ.Α.Α.Ε.

4.- Στο αναφερόμενο ασφαλιστικό πρόγραμμα υγείας που δημιουργήθηκε για τον Σύλλογο, μπορούν να ενταχθούν τα μέλη του με καταληκτικό ηλικιακό όριο εγγραφής τα 75 έτη, αλλά και τα προστατευόμενα μέλη αυτών καθώς και οι κατιόντες συγγενείς τους (τέκνα, εγγόνια κ.λπ.). Το ετήσιο κόστος του ασφαλιστικού προγράμματος υγείας είναι κλιμακωτής διάρθρωσης, βάσει της ηλικίας εισόδου σε αυτό, και ασυναγώνιστα χαμηλής τιμολόγησης. Πιο συγκεκριμένα, για ηλικίες έως 18 ετών το ετήσιο κόστος ανέρχεται στα 70€, για ηλικίες 19-25 ετών στα 135€, για ηλικίες 26-35 ετών στα 215€ και, καταληκτικά, για ηλικίες 36-75 ετών στα 485€. Παράλληλα, σημειώνεται πως για την είσοδο στο πρόγραμμα δεν απαιτείται έλεγχος ιατρικού ιστορικού.

5.- Στα μέλη του ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ. ή τα εξαρτώμενα μέλη τους που ήταν εγγεγραμμένα και έχουν αποχωρήσει από το Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ. έως και ενενήντα (90) ημέρες προ της εγγραφής τους στο πρόγραμμα του Συλλόγου, θα ισχύει συνέχιση ασφάλισης χωρίς αναμονή. Για ασφαλισμένους του Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ. που αποχώρησαν από αυτό προ διαστήματος μεγαλύτερου των τριών (3) μηνών ή για όσους ασφαλισμένους προέρχονται εκτός Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ., θα ισχύει ένα (1) έτος αναμονή για περιστατικά ασθενείας και άμεση κάλυψη συνεπεία ατυχήματος.

Για περαιτέρω ενημέρωση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται την ιστοσελίδα του Συλλόγου (https://www.pasyspa.gr/) όπου υπάρχουν συγκεντρωτικά όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για τις προσφερόμενες παροχές του Συμπληρωματικού Ασφαλιστικού Προγράμματος Υγείας που προσφέρει ο ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.

Παραμένουμε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση, τόσο μέσω email στο pspasyspa22@gmail.com, όσο και τηλεφωνικά στο 2103808279 (Δευτέρα έως Παρασκευή και ώρες 09:00 έως 17:00).

Με εκτίμηση,

Ιωάννης Σακελλαρίου

Πρόεδρος Δ.Σ. ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.Λ.Δ.Τ.

Δρ. Χρήστος Νούνης

Πρόεδρος Δ.Σ. Τ.Ε.Α.-ΥΠ.ΟΙΚ.

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ….

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένα παραμύθι λέει πως ο άνεμος και ο ήλιος στοιχημάτισαν, ποιος από τους δύο θα έβγαζε το καπέλο κάποιου διαβάτη.

Ο άνεμος βέβαιος, ότι θα κερδίσει το στοίχημα φύσηξε πρώτος δυνατά, αλλά ο διαβάτης έβαλε βαθύτερα το καπέλο. Φύσηξε ακόμη πιο δυνατά μα ο διαβάτης για να εξασφαλιστεί έβαλε και το χέρι πάνω στο καπέλο για να το στηρίξει. Ο άνεμος δεν κατόρθωσε τίποτα. Ήρθε η σειρά του Ήλιου. Θέρμανε τον αέρα και τη γη. Ζεστάθηκε κι ο διαβάτης, δεν άργησε να βγάλει το καπέλο του. Κι έτσι κέρδισε ο Ήλιος.

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Ναι. Με την βία και τον θυμό, με τα νεύρα και τις φωνές τίποτε δεν κατορθώνουμε. Ίσα – ίσα ο άλλος αντιστέκεται περισσότερο. Κουμπώνεται, απομακρύνεται. Με τη ζεστασιά της αγάπης, όλα επιτυγχάνονται.

Η αγάπη είναι όμοιος δρόμος, για να φτάσουμε στο ποθούμενο αποτέλεσμα. Ο μόνος τρόπος για να νικιέται ο κακός εαυτός του άλλου. Η αγάπη, ο μόνος τρόπος, για να ξεπεραστεί μια δύσκολη σκοτεινή στιγμή. Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος αγωγής. Ο μόνος δρόμος να πλησιάσεις τον άλλον Το μόνο κλειδί ν’ ανοίξεις την καρδιά του. Ο μόνος τρόπος να τον αφοπλίσεις, να τον ηρεμήσεις. Ο μόνος τρόπος η αγάπη, για να γίνει αποδεκτή η υπόδειξή σου. Η αγάπη εμπνέει το “δέον γενέσθαι” και οδηγεί στη μετάνοια.

Όμως με μια προϋπόθεση. Την αληθινή αγάπη, ως προς τον τρόπο μόνο προσφοράς της, την χαρακτηρίζει η ευγένεια, ο σεβασμός, η διάκριση, η σύνεση, το ταπεινό φρόνημα και μόνο, τότε η αγάπη μεταμορφώνει Ναι! η αγάπη είτε σαν κατανόηση, είτε σαν σιωπή, είτε σαν υποχώρηση, είτε σαν χαμόγελο, είτε σαν ηρεμία, είτε σαν προσφορά συγγνώμης, μπορεί με την χάρη του Θεού και τις δικές μας προσευχές να κάνει το θαύμα. Έτσι, η αγάπη, όχι μόνον είναι πιο δυνατή από τον

άνεμο, αλλά και πιο δυνατή από τον θάνατο, γιατί αιωνίως κερδίζει την φωτεινή θέα του Θεού.

Η αγάπη! Σίγουρα σπάνια, σίγουρα κάποιες φορές ακριβοπληρωμένη, αλλά και σίγουρα μεταγγίζεται σε μας από τον Εσταυρωμένο Κύριό μας, μέσα στον δικό Του οίκο, στην Εκκλησία Του.

Δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο από τη χαρά που νιώθει κάνεις, όταν προσφέρει βοήθεια σ’ αυτούς που την χρειάζονται. Είναι το συναίσθημα της ψυχικής ισορροπίας και της πληρότητας που αισθάνεται ένας άνθρωπος, όταν δίνει απλόχερα στήριξη και αγάπη, όπου υπάρχει ανάγκη. Ο Αριστοτέλης αιώνες πριν είχε διδάξει πως “η μόρφωση του μυαλού, χωρίς τη μόρφωση της καρδιάς δεν είναι καθόλου μόρφωση”. Οι αξίες του αλτρουισμού, της ανιδιοτέλειας και της φιλανθρωπίας, ενδυναμώνουν μια κοινωνία και συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας. Είναι ο ίδιος δρόμος της άνευ όρων αγάπης που δίδαξε, με το παράδειγμα ζωής του ο Ιησούς. Η ανιδιοτελής προσφορά στον συνάνθρωπο ανακηρύχτηκε μέσα από τις πράξεις του Ιησού σε έναν ανώτερο τρόπο ζωής, που οδηγεί τελικά στην πραγματική ευτυχία.

Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν ο Αλέκος και η Ναυσικά, ένα ζευγάρι Ελλήνων, που πήραν την απόφαση να ταξιδέψουν ως την Τανζανία, μια φτωχή χώρα της Αφρικής και να χτίσουν εκεί από το μηδέν ένα ορφανοτροφείο, για τα παιδιά που ζουν χωρίς οικογενειακή θαλπωρή’.

Τέτοιου είδους έργα, είναι άξια θαυμασμού, γι’ αυτό και τη στιγμή που ο Χρήστος Γκουλέτσας, χημικός Μηχανικός και ιδιοκτήτης της εταιρίας οικολογικών προϊόντων Egreeno, ήρθε σε επαφή με το ζευγάρι, ήταν αδύνατο να μείνει ανεπηρέαστος.

Έχοντας και ο ίδιος την πεποίθηση πως “πρέπει να επιστρέψουμε πίσω στους ανθρώπους την αγάπη που λαμβάνουμε, για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος”, θέλησε να βοηθήσει με τον δικό του τρόπο σε αυτήν την όμορφη προσπάθεια.

Έτσι αποφάσισε το 3% των καθαρών εσόδων από τις πωλήσεις της σειράς απορρυπαντικών Egreeno θα προσφερθεί στο ελληνικό ορφανοτροφείο Τανζανίας “ΤΟΜ”, με την ευχή για ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά που το έχουν ανάγκη.

Τέτοιες μικρές αλλά σημαντικές κινήσεις μπορούν να αποτελέσουν κινητήριο δύναμη για μια μεγαλύτερη αλλαγή. Όταν ο σκοπός είναι τόσο υψηλός, ακόμα και η παραμικρή ενέργεια που γίνεται με αίσθημα ανιδιοτέλειας μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για κάτι ρηξικέλευθο, που θα έχει θετικές συνέπειες στον άνθρωπο.

Το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και αγάπης απέναντι στο συνάνθρωπο που διακατέχει την ομάδα της Egreeno αποτελεί καθημερινό κίνητρο που καθοδηγεί τις επιλογές μας. Αυτός είναι ο λόγος που η εταιρία μας, δεν αποσκοπεί απλώς να επιδείξει φιλανθρωπικό έργο, αλλά έχει επιλέξει να “οικοδομήσει” όλη την επιχειρηματική της στόχευση πάνω στις υψηλές αξίες της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.

Στηρίζοντας με κάθε τρόπο τις βάσεις της κοινωνίας και βοηθώντας αυτούς που το έχουν πραγματική ανάγκη αισθανόμαστε σίγουροι ότι επενδύουμε το μέλλον μας σε αναλλοίωτες και σταθερές αξίες!

Ο στόχος της Egreeno δεν περιορίζεται στη δημιουργία μιας φυσικής σειράς απορρυπαντικών. Πολύ περισσότερο φιλοδοξεί να εμφυσήσει το ειλικρινές ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και να το αναδείξει σαν δρόμο, που οδηγεί στην αληθινή ψυχική υγεία.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

– Αντώνης Καραμπουρνιώτης, Φιλανθρωπία, Συνάνθρωπος.

Ημ/νία γραφής : 13/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΜΦΥΤΗ ΠΙΣΤΗ

Η ΕΜΦΥΤΗ ΠΙΣΤΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πρέπει να πούμε ότι ο πρώτος οδηγός για την εύρεση του Θεού είναι η έμφυτη πίστη, που έχει μέσα του ο άνθρωπος, και όχι η προπαγάνδα, όπως νομίζουν πολλοί.

Η πίστη στο Θεό είναι φυτεμένη στον άνθρωπο. Δεν είναι εφεύρεση του ανθρώπου. Ούτε αποτέλεσμα φόβου ή προπαγάνδας. Γιατί ο άνθρωπος σαν “εικόνα Θεού” αναζητάει από φυσικού του το “πρωτότυπο” της εικόνας του Θεού. Και τούτο φαίνεται από πολλά ιστορικά στοιχεία του πνευματικού του βίου.

Πολύ ωραία τονίζει ο αρχαίος ιστορικός Πλούταρχος ότι “πόλεις χωρίς τείχη, χωρίς γυμναστήριο ή χωρίς σχολεία μπορείς να βρεις, αλλά χωρίς βωμούς και θεούς ποτέ”. Και η ψυχολογία διαπιστώνει ότι, ο άνθρωπος γεννιέται με τάσεις προς το απόλυτο, δηλαδή προς το Θείο. Γι’ αυτό, τόσο ο αδύνατος και ο αμόρφωτος χωρικός, όσο και ο δυνατός και ο μορφωμένος Αϊνστάιν, νιώθουν, με τον τρόπο του ο καθένας, την ίδια ανάγκη να πιστεύουν σε ανώτερο ον, σε ανώτερη δύναμη, σε υπερβατική προσωπικότητα. Στο απόλυτο. Η ψυχή όπως λέει και ο Τερτυλλιανός, είναι από τη φύση της θρησκευτική, γιατί έχει μέσα της το Θεό. Γι’ αυτό και Τον αναζητάει και Τον εκφράζει ποικιλοτρόπως.

Όλα τα υψηλά έργα του ανθρώπου εκφράζουν τον Θεό. Και ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΨΗΛΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΑΝ ΘΕΙΑ. Από τους ασιατικούς πολιτισμούς, μέχρι τους ευρωπαϊκούς, όλοι είχαν κέντρο τη Θεότητα. ΟΛΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΑΝ.

Οι Πυραμίδες, ο Παρθενώνας, η Αγία Σοφία, οι ναοί των Ινδιών είναι υψηλές εκφράσεις υψηλών πολιτισμών. Και οι εκφράσεις αυτές ξεπήδησαν και ξεπηδούν αυθόρμητα από το Θείο στοιχείο που φέρνει μέσα του ο άνθρωπος. Έστω και αν πολλές φορές δεν το εκφράζει σωστά το στοιχείο αυτό, για το λόγο ότι έχει υποστεί φθορά από τις διάφορες εγωκεντρικές πλάνες του.

Αλλά και τ’ αριστουργήματα της λογοτεχνίας και της μουσικής εκφράζουν πάντοτε τη θρησκευτική συνείδηση της ανθρωπότητας. Από τον Όμηρο μέχρι τον Γκαίτε κι Από τον Ρωμανό τον Μελωδό και τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό μέχρι τον Μπετόβεν, όλες οι δημιουργίες εκφράζουν τον Θεό.

Ακόμη και οι πολέμιοι του Θείου, όπως προείπαμε, σ’ όλη τους τη ζωή γύρω απ ‘ αυτά γυρίζουν. Χωρίς Θεό δεν ζουν οι πολιτισμοί. Μόλις τον χάσουν χάνονται και αυτοί. Όπως κινδυνεύει να χαθεί και ο δικός μας “πολιτισμός”, που πελαγοδρομεί μέσα στη σύγχυση και στο χάος.

Όλ’ αυτά, λοιπόν, αποδεικνύουν ότι το Θείον δεν είναι εφεύρεση του ανθρώπου, ούτε αποτέλεσμα φόβου ή θρησκευτικής προπαγάνδας. Είναι έμφυτο μέσα στον άνθρωπο, γιατί όπως ελέχθη, ο άνθρωπος είναι “εικόνα Θεού”. Το Θείο έφτιαξε τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος το Θείο. Όπως ο άνθρωπος έφτιαξε τα γράμματα και όχι τα γράμματα τον άνθρωπο. Υπάρχει πλοίο, γιατί υπάρχει θάλασσα δεν υπάρχει θάλασσα, επειδή δεν υπάρχει πλοίο.

Αφού, λοιπόν, ξεκαθαρίστηκε η θεία προέλευση του ανθρώπου και το “έμφυτο” της πίστης στο θείο, τώρα θα ερευνήσουμε πιο ελεύθερα πως και που θα βρούμε τον αληθινό Θεό. Πριν όμως προχωρήσουμε στην έρευνα πρέπει να τονίσουμε το θεμελιοδέστερο που λέει η Γραφή, ότι ο Θεός είναι πνεύμα. “Πνεύμα ο Θεός και τους προσκηνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν” (Ιωαν, δ’ 24). Γι’ αυτό πρέπει να Τον αναζητήσουμε πνευματικά, υπαρξιακά, οντολογικά και όχι επιπόλαια, επιφανειακά. Όχι “ορθολογιστικα”. Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που έλεγε ένα παιδάκι : “Όταν ζωγραφίζω τον Θεό, δεν πατάω πολύ το μολύβι μου, για να μην φαίνεται πολύ ο Θεός, γιατί είναι Πνεύμα. “Και το πνεύμα θέλει πνευματική προσέγγιση, πνευματική όραση. Θέλει ενόραση… ωστόσο και έρευνα. Λογική και πίστη. “Θεός έδωκεν ανθρώποις επιστήμην ενδοξάζεσται εν τοις Θαυμάσιοις αυτού” (Σοφία Σειράχ, λη’ δ).

Υπάρχουν άδυτα και μυστήρια μέσα στον άνθρωπο μέσα στο σύμπαν, που δεν τα πιάνει μόνη της η λογική. Αυτά ανήκουν στη συνέχεια του ανθρώπου. Στην έκσταση. Στην αποκάλυψη. Στην “απόφατική” αλήθεια. Δηλαδή στην αλήθεια που είναι πέρα από τα σχήματα της λογικής. Στην “ενόραση”. Στο ΥΠΕΡΕΓΩ.

Έτσι, λογική και πίστη μαζί ολοκληρώνουν τον άνθρωπο. Αν τις απομονώσουμε αλληλοκαταστρέφονται. Η μία δεν νοείται χωρίς την άλλη. Ο άνθρωπος από τον δημιουργό του, είναι προικισμένος με πίστη και με λογική μαζί. Σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής λογική και πίστη πρέπει να συνεργάζονται ισόρροπα, για να μην έχουμε “ανισορροπίες”. Ακόμη και τα μαθηματικά, που είναι η κατ’ εξοχήν λογική επιστήμη, χρησιμοποιεί και τις δύο. Η μαθηματική σκέψη έχει και αυτή τ’ αναπόφευκτα αξιώματά της.

Μετά από τα σύνορα της επιστήμης αρχίζει αμέσως το μυστήριο. Ο μεγάλος μαθηματικός Πουάν καρέ λέει χαρακτηριστικά : Εις όλο το μήκος των συνόρων της επιστήμης κυματίζει η σημαία του μυστηρίου. Και όσο επεκτείνονται τα σύνορα αυτά, τόσο εξαπλώνεται και το μυστήριο”.

Γιατί η επιστήμη μόνη της δεν μπορεί να μας εξηγήσει και να μας απαντήσει σε πολλά ερωτήματα περί του : ποιός; Τι; Πως;

Γι’ αυτό μας προίκισε ο Θεός με το ιδιαίτερο δώρο μέσα σ’ ολόκληρη την ορατή δημιουργία, με τη λογική, για να ερευνούμε τα πάντα. Η λογική είναι το όργανο μας, για να κατανοούμε τα της ζωής μας και να εμβαθύνουμε όσο μπορούμε πιο πολύ. Είναι το εργαλείο μας, που εμείς ελεύθερα κατευθύνουμε όπου και όπως θέλουμε : Η λογική όμως είναι σχέση, μέθοδος, οχήματα, μέσο. Και, φυσικά, χωρίς αυτό το μέσο δεν θα διαφέραμε από τα ζώα. Δεν θα μπορούσαμε να “διασκάπτουμε” την αλήθεια”. Αλλά εδώ προσοχή. Το αριστούργημα αυτό, που λέγεται λογική, δεν καλύπτει ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν φτάνει παντού. Χρειάζεται βοηθούς και οδηγούς. Και τέτοια είναι η ενόραση και η πίστη. Μόνο αυτές μπορούν να “συλλάβουν” το ΠΝΕΥΜΑ, γιατί αυτές υπερίπτανται της λογικής και συλλαμβάνει τα “υπέρ έννοια” και τα υπέρ “αίσθηση”. Όταν μάλιστα είναι ανεπτυγμένες συλλαμβάνουν ακόμα και τα βάθη του όντος, τα “επέκεινα”.

Ημ/νία γραφής : 11/2/2025

Πηγή : Τιμόθεου κ. Κιλίφη, Α’ Βραβείο Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΡΕ ΤΗ ΣΚΥΤΑΛΗ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΠΑΡΕ ΤΗ ΣΚΥΤΑΛΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με ανυπομονησία και χαρά περίμενε ο Κωσταντής να τελειώσει και φέτος το σχολικό έτος. Το καλοκαίρι ήταν η εποχή που του άρεσε πιο πολύ. Ήταν οι διακοπές που τον ξετρέλαναν, και μάλιστα διακοπές στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά. Τον πήγαιναν οι γονείς του, μόλις τελείωνε το σχολικό έτος, στο όμορφο χωριό της Ηπείρου πριν καν πάρουν την άδειά τους, κι εκείνος φρόνιμος και υπάκουος απολάμβανε την ξεκούραση του κοντά στον παππού και τη γιαγιά.

Όσο μεγάλωνε ο Κωνσταντής τόσο περισσότερο χαιρόταν το χωριό. Είχε αδυναμία στον παππού του αλλά, και ο παππούς στον εγγονό. Ήταν βλέπετε το πρώτο εγγόνι κι είχε το όνομα του.

Γι αυτό, όταν έφθασε ο μικρός στο χωριό αναζήτησε πρώτα τον παππού που βρισκόταν στην αποθήκη. Την είχε μετατρέψει σε εργαστήριο αγιογραφίας. Εκεί είχε το καβαλέτο, τα ξύλα, τα πινέλα και αγιογραφούσε αρκετές ώρες. Αυτή ήταν η ξεκούρασή του. Μετά τη συνταξιοδότησή του, όταν γύρισε πλέον οριστικά στο χωριό, μ’ αυτό ασχολήθηκε πιο πολύ. Αν και ήταν δημόσιος υπάλληλος, όλοι οι συγχωριανοί του αγιογράφο τον ήξεραν και τον ονόμαζαν. Πολλές από τις εικόνες του, στόλιζαν τα ξωκλήσια του χωριού. Χαρές λοιπόν που έκανε ο παππούς, σαν είδε τον εγγονό στη πόρτα του εργαστηρίου!

– Καλώς ήρθες, Κωσταντή! Πως μεγάλωσες παλικάρι μου; Το τελειώσαμε το σχολείο, πάει το Δημοτικό;

Βροχή οι ερωτήσεις του παππού. Τόσες που ο μικρός δεν μπόρεσε να τις απαντήσει όλες. Έπειτα τον πήρε ο παππούς για να πάνε στο σπίτι να χαιρετήσει και τη γιαγιά.

Οι ημέρες περνούσαν ευχάριστα, για τον μικρό Κωσταντή στο χωριό. Πολύ παιχνίδι, καλό φαγητό από τα χέρια της γιαγιάς και τα απογεύματα συνήθως στο εργαστήριο του παππού.

Του άρεσε ν’ ακούει πολλές ιστορίες για τα κατορθώματα του παππού, για τη ζωή του πατέρα του και άλλα, αστεία και σοβαρά. Είχε ο παππούς τον τρόπο του. Πως τα κατάφερνε; Αυτός 75 ετών και ο μικρός 12 και όμως επικοινωνούσαν τόσο όμορφα!

Ένα απόγευμα παρατήρησε ο μικρός ότι οι εικόνες που τελευταία έφτιαχνε ο παππούς ήταν πολλές και είχαν όλες το ίδιο σχήμα : μακρόστενες οι φιγούρες, φαινόταν μόνο το πρόσωπο, και το σώμα μέχρι τη μέση, χωρίς τα άκρα .

Αυτό ήταν το μοτίβο όλων των εικόνων. Τον παραξένεψε. Θυμόταν ότι ο παππούς έφτιαχνε παλιά και άλλες εικόνες με διάφορα μοτίβα. Γι αυτό δεν δίστασε να τον ρωτήσει:

– Παππού γιατί τόσες πολλές εικόνες; Και γιατί στο ίδιο στυλ, στο ίδιο μέγεθος όλες; Τη συζήτηση διέκοψε η φωνή της γιαγιάς, που τους καλούσε για φαγητό :

– Ελάτε, νύχτωσε. Θα κρυώσει το φαγητό.

– Πάμε Κωστάκη μου είπε ο παππούς, και θα σ’ τα’ εξηγήσω όλα στο τραπέζι.

Σε λίγο ακούστηκε η φωνή του μικρού Κωσταντή :

– Παππού έφαγα θέλω να μου πεις.

– Εσύ έφαγες βιαστικά, τώρα θα με περιμένεις, απάντησε χαμογελώντας ο παππούς, που απολάμβανε το φαγητό του αργά – αργά.

Όταν τελείωσε, εξήγησε με άνεση στον εγγονό : Με τον παππά του χωριού μας σκεφτήκαμε, τώρα τον Αύγουστο στο πανηγύρι της Παναγίας μας, να κάνουμε λαχειοφόρο αγορά, ώστε, με τα χρήματα που θα συγκεντρώσουμε, να τελειώσουμε την αγιογράφηση της Εκκλησίας μας. Ήταν και τ’ όνειρο του παλαιού μας παπα Φώτη, που αυτός σε βάφτισε και μας έφυγε πέρυσι από κορωνοϊό.

Ο νέος παπάς ζήτησε από τον καθένα μας να προσφέρει ό,τι μπορεί. Σκέφτηκα λοιπόν κι εγώ να κάνω μερικές εικόνες, αλλά σ’ αυτό το σχήμα ν’ ναι οι φιγούρες, το μακρόστενο που μοιάζει με σκυτάλη. Ξέρεις τι είναι η σκυταλοδρομία; Έχεις τρέξει ποτέ, Κωσταντή;

– Ναι παππού, πολλές φορές ο γυμναστής στο σχολείο μας δοκίμαζε.

– Θυμάσαι πως σ’ αυτό το άθλημα ο ένας δίνει τη σκυτάλη στον άλλο. Έτσι και οι εικόνες έχουν συμβολισμό : οι δικές μας γενιές στις νεώτερες δίνουμε τη σκυτάλη της πίστεως, της παραδόσεως να την κρατήσουν, μ’ αυτήν να ζήσουν, αυτοί να παραδώσουν με τη σειρά τους στις επόμενες γενιές. Τ’ άκουγε με προσοχή και τα κράτησε ο Κωσταντής στη σκέψη και την καρδιά του.

Ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, μετά τη θεία λειτουργία, στην έκθεση έξω από τον ναό έδειχνε με καμάρι στους φίλους του τα έργα του παππού.

Τους εξηγούσε το σχήμα της σκυτάλης και το βαθύ νόημά της. Μέσα του πολύ θα ήθελε να κερδίσει μια εικόνα – σκυτάλη, μα δεν τα κατάφερε. Στενοχωριόταν, μα δεν το έδειχνε σε κανέναν. Μόνο ένας το είχε καταλάβει ο καλός του ο παππούς.

Όταν οι διακοπές τελείωσαν κι ετοιμάστηκαν να φύγουν οικογενειακώς, φόρτωσαν το αυτοκίνητο και επιβιβάστηκαν. Τότε ο παππούς άρχισε να καλεί επίμονα τον Κωσταντή. Βγήκε εκείνος από το αυτοκίνητο κι έτρεξε κοντά του.

– Κωσταντή, εγγονέ μου, πάρε τη δική σου σκυτάλη από τα χέρια του παππού σου, και του ‘δωσε την εικόνα με τον Άγιο Κωνσταντίνο. Να την κρατήσεις, να την τιμήσεις, να τη δώσεις και εσύ στα δικά σου παιδιά, στα εγγόνια σου, είπε και τα μάτια του βούρκωσαν από συγκίνηση.

Τον ευχαρίστησε ο μικρός με μια μεγάλη και θερμή αγκαλιά. Έπειτα έτρεξε, χώθηκε στο αυτοκίνητο, άνοιξε γρήγορα το παράθυρο και φώναξε δυνατά.

– Παππού, θα την κρατήσω τη σκυτάλη, όπως είπαμε, και χαιρετούσε νοσταλγικά, καθώς το αυτοκίνητο απομακρυνόταν.

– Οι παππούδες και οι γιαγιάδες παίζουν πολύτιμο ρόλο στη ζωή των παιδιών, προσφέροντας πρακτική βοήθεια και συναισθηματική στήριξη. Επιπλέον, έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που έχουν καλή σχέση με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, αντιμετωπίζουν λιγότερα συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα.

Όποια συμπεριφορά δείχνει κανείς προς τους γέροντες γονείς του, την ίδια θα έχει, πιθανότατα και ο ίδιος από τα παιδιά του. Πρέπει, δηλαδή να συμπεριφερόμαστε με αγάπη, φροντίδα και κατανόηση στους ηλικιωμένους, γιατί αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, έχουν πολλές ανάγκες και μας χρειάζονται. Έτσι μπορούμε να προσδοκούμε κι εμείς ανάλογη συμπεριφορά από τα παιδιά μας, όταν φθάσουμε σε μια προχωρημένη ηλικία.

Πηγή : – blogs .sch.gr

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο Σωτήρ”

Ημ/νία γραφής : 9/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΦΕΝΤΗ ΠΑΧΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ:

“ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΦΕΝΤΗ ΠΑΧΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ.”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσο οξυδερκής είναι ο λαός μας; Πόσο βαθειά καλλιεργημένος, πόσο απλός, αγνός, σοφός, που ό,τι λέει το επιβεβαιώνει και η ζωή με τα παθήματα και τα μαθήματα’ της και η ψυχολογία του βάθους!

Λέει, λοιπόν, ο σοφός λαός μας : “Το μάτι του αφέντη παχαίνει το άλογο”.

Πραγματικά! Όταν το μάτι του αφέντη εκπέμπει αγάπη, δυναμώνει και ωφελεί, χαρίζει ευρωστία.

Όταν το μάτι του αφέντη εκπέμπει στοργή και φροντίδα, φέρνει τα πιο ‘ γλυκά αποτελέσματα.

Όταν το μάτι του αφέντη ξέρει να χαϊδεύει, να επαινεί, όταν το μάτι του αφέντη λέει ένα ευχαριστώ και προσφέρει ένα χαμόγελο, τότε ευεργετεί, τότε αποδεσμεύει όλες τις θετικές δυνάμεις και το άλογο παράγει έργο θυσιάζεται.

Πως είναι δυνατόν από άλογο το οποίο συνέχεια βρίζουμε, το οποίο προπηλακίζουμε να περιμένουμε εργασία; Από άλογο το οποίο περιφρονούμε, να περιμένουμε δημιουργία;

Και δεν θα ήταν πολύ γενναίο, ο αφέντης, προκειμένου να κακολογεί το άλογο για αδράνεια, να αναθεωρήσει την δική του αψυχολόγητη κατά πάντα στάση;

Και δεν θα ήτο δίκαιο, προκειμένου να διασύρει το άλογο, να αλλάξει και ο ίδιος την αντιπαιδαγωγική του συμπεριφορά;

Το μάτι του αφεντικού που είναι ο καθρέπτης της καρδιάς του, μόνον αν αγάπης αισθήματα εκπέμπει, μόνο τότε θα κάνει το άλογο και εργατικό και δημιουργικό και παραγωγικό. Μόνο η αγάπη χαρίζει ευεξία. Το μάτι το σκοτεινό, το αδιάφορο, το ψυχρό, το σκληρό, συρρικνώνει και σκοτώνει. Αυτό μην το ξεχνούν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι παιδαγωγοί, οι προϊστάμενοι, οι εργοδότες, οι σύζυγοι. Περιπτώσεις και συνέπειες της Αντιεπαγγελματικής Συμπεριφοράς στο χώρο εργασίας, από τους εργοδότες και τους εργαζόμενους.

Η επίδειξη ανάρμοστης συμπεριφοράς στο χώρο εργασίας, από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο, καθώς και αντιστρόφως, συναντάται πλέον συχνά σε όλες τις σύγχρονες επιχειρήσεις. Ακόμη και σε οργανισμούς του δημοσίου τομέα, όπου εργοδότης θεωρείτε το Δημόσιο, παρατηρείται ανάρμοστη συμπεριφορά, μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων.

Από τη μια, η προσβλητική συμπεριφορά του εργοδότη θίγει την επαγγελματική, ψυχική και ηθική υπόσταση του εργαζόμενου, με σκοπό να τον εξωθήσει σε παραίτηση. Από την άλλη, η αντιεπαγγελματική συμπεριφορά του εργαζομένου υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης και την παραγωγική συνεργασία μεταξύ των στελεχών της, με αποτέλεσμα την μείωση των εσόδων της.

Η ανάρμοστη συμπεριφορά του εργοδότη. Η γενική υποχρέωση πρόνοιας του εργοδότη.

Από το άρθρο 288 του Αστικού Κώδικα, πηγάζει η γενική υποχρέωση εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων, σύμφωνα με την καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τις συνθήκες που επιβάλλει ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατ’ επέκταση της υποχρεώσεως αυτής, αλλά και της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας, ο εργοδότης οφείλει να σέβεται την τιμήν, την υπόληψη και την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου, καθώς και να απέχει από κάθε πράξη και παράλειψη, η οποία δύναται να προκαλέσει προσβολή της προσωπικότητάς του.

Ως εκ τούτου, δεν δικαιούται να επιδεικνύει υβριστική, προσβλητική, ή μειωτική συμπεριφορά του εργαζομένου και κατά συνέπεια να προκαλέσει δυσχέρειες επιβίωσης στο χώρο εργασίας.

Τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν ένα σωστό προϊστάμενο. Σύμφωνα με τη Mary parker Follett, που θεωρείται παγκοσμίως η μητέρα του σύγχρονου μάνατζμεντ, “η καλή ηγεσία δεν ορίζεται από την άσκηση εξουσίας. Η πιο ουσιαστική δουλειά του ηγέτη είναι να δημιουργεί περισσότερους ηγέτες”. Να γνωρίζει δηλαδή πως να καλλιεργεί τις δυνατότητες και τα ταλέντα των συνεργατών του, χτίζοντας καλές ομάδες που είναι αφοσιωμένες στην επίτευξη κοινών στόχων.

Σε μια προσπάθεια να αποκρυπτογραφήσει τι σημαίνει σωστός προϊστάμενος, ο Panico καταγράφει 7 χαρακτηριστικά στοιχεία που πρέπει να έχει το πρώτο βιολί μιας ομάδας, στο δρόμο της επαγγελματικής επιτυχίας.

*Μοιράζεται το όραμά του.

Ένας σωστός προϊστάμενος, ένας καλός ηγέτης πρέπει να έχει ξεκάθαρους στόχους και τρόπους για να τους πετύχει. Όπως και να μην κρατά κλειστά τα χαρτιά στα μέλη της ομάδας. Να τους κάνει δηλαδή κοινωνούς του οράματός του. Είναι εκείνοι άλλωστε που θα τον βοηθήσουν να το κάνει πραγματικότητα.

*Δίνει το καλό παράδειγμα.

Γνωρίζει ότι με την αξιοπιστία του, θα κερδίσει τους υφισταμένους του και μόνο με αυτή θα πρέπει να λειτουργήσει ως πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας όταν ο ίδιος πράττει το σωστό ωθεί και τους άλλους να πράξουν το ίδιο.

*Επικοινωνεί άμεσα και αποτελεσματικά με τους γύρω του. Έχει καθαρό γραπτό και προφορικό λόγο, είναι περιεκτικός και ουσιώδης, αλλά και έτοιμος να λύσει κάθε απορία και να καθησυχάσει κάθε φόβο και προβληματισμό. Πάνω από όλα όμως, φροντίζει να ακούει περισσότερο, από όσο μιλά ει.

*Γνωρίζει πως να παίρνει δύσκολες αποφάσεις. Και το κάνει όχι μόνο αποτελεσματικά, αλλά και άμεσα, με το βλέμμα του να είναι πάντα στραμμένο στον τελικό σκοπό. Οι ρυθμοί άλλωστε που κινείτε η σύγχρονη εργασία, είναι ιλιγγιώδεις και απαιτούν τη λήψη περίπλοκων αποφάσεων, στο λιγότερο δυνατό χρόνο.

*Δεν είναι ευθυνόφοβος.

Αφού πάρει τις αποφάσεις, δεν φοβάται να αναγνωρίσει τυχόν λάθη. Να αναλάβει τις ευθύνες του, αντιλαμβανόμενος ότι κάθε επιλογή του έχει αντίκτυπο όχι μόνον στον ίδιο, αλλά κυρίως στην ομάδα του και κατ ‘επέκταση στην εταιρεία.

Έχει μάθει δηλαδή να κοιτάζει τη μεγάλη αντί για την μικρή εικόνα, καθώς και να κρατά αποστάσεις από εγωιστικές, ματαιόδοξες συμπεριφορές και σκέψεις.

*Αναθέτει σωστά τις αρμοδιότητες.

Ένας καλός προϊστάμενος, πρέπει να έχει μάτι. Να διακρίνει ποιος είναι καλύτερος σε ποιον τομέα ,ώστε το κάθε μέλος της ομάδας του να εργάζεται στη σωστή θέση σύμφωνα με τις δυνατότητες που έχει. Με αυτό τον τρόπο, αυξάνονται ακόμα περισσότερο οι ρυθμοί εργασίας, η παραγωγικότητα και η συνολική απόδοση της ομάδας.

Λοιπόν, για καλύτερη εμπέδωση ας επαναλάβουμε τη σοφία του λαού μας : “το μάτι του αφέντη παχαίνει το άλογο,” δηλαδή της αγάπης το μάτι!

Πηγή:   — ΟΝΕΜΑΝ www.oneman.gr , Χριστίνα Φαραζή.

— Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Ημ/νία γραφής : 8/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Γρηγόριος Νύσσης (335 – 394) ήταν χριστιανός Μικρασιάτης επίσκοπος Νύσσης, από το 372 έως το 376 και από το 378 έως τον θάνατό του. Τιμάται ως Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, την Καθολική Εκκλησία, την Ανατολίτικη Ορθοδοξία, τον Λουθηρανισμό και την Αγγλικανική Εκκλησία. Είναι ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.

Ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου, της Οσίας Μακρίνης και αδελφικός φίλος του Γρηγορίου του Θεολόγου. Το 372 έγινε επίσκοπος της πόλης Νύσσης της Καππαδοκίας. Είχε ενεργό ανάμειξη σε ζητήματα Θεολογικά και Πολιτικά. Συμμετείχε στις συνοδούς της Αντιοχείας το 379 και της Β’ Οικουμενικής στη Κωνσταντινούπολη. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει ομιλίες με εξηγητικό και δογματικό περιεχόμενο, καθώς και επιταφίους λόγους, με λογοτεχνικές αξιώσεις.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης από ορισμένους ερευνητές θεωρείται περισσότερο φιλόσοφος παρά θεολόγος, καθώς καταφέρνει να επεξηγήσει και φιλοσοφικά πολλές Θεολογικές έννοιες.

Έχει ειπωθεί ότι “μπόρεσε καλύτερα απ’ όλους να μεταφυτεύσει στο εσωτερικό του Χριστιανικού κόσμου την πνευματική κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας”, ενώ επηρεάστηκε σημαντικά από τα έργα του Ωριγένη. Η αφομοιωτική αυτή ικανότητά του και η εκλεκτική χρήση φιλοσοφικών ιδεών και όρων, λειτούργησαν επικουρικά στη Θεολογία του Γρηγορίου με τη χρήση τους, ως δομικό υλικό.

Ο Γρηγόριος συνέχισε την τριαδολογία και την πνευματολογία του αδελφού του Βασιλείου, όπως και τη Χριστολογία του Γρηγορίου Θεολόγου, αλλά προχωρώντας αυτές σε εύρος και βάθος.

Με τη Θεολογία του περί εκπόρευσης του Αγίου Πνεύματος, απέκλεισε τη Δυτική χρήση του filiο gue από τη διδασκαλία της ανατολικής χριστιανικής Εκκλησίας. Προετοίμασε επίσης, τη Θεολογία της “υποστατικής ενώσεως” των δύο φύσεων του Χριστού με τη χρήση των όρων “ασυγχύτως, ατρέπτως, “αδιαιρέτως”, οι οποίοι επικυρώθηκαν στην Δ’ Οικουμενική Σύνοδο το 451 στη Χαλκηδόνα.

Περί ψυχής και Αναστάσεως, ο λόγος, ο λεγόμενος τα μακρίνεια.

Γράφτηκε ο λόγος αυτός το φθινόπωρο του 379μ.Χ., όταν ο Άγιος Γρηγόριος επισκέφτηκε την αδελφή του οσία Μακρίνα στον πόντο, για να παρηγορηθεί για το θάνατο του αδελφού τους, Μεγάλου Βασιλείου.

Η Μακρίνα, ήταν άρρωστη λίγο πριν το τέλος της, αλλά είχε μαζί του έναν ενδιαφέροντα διάλογο που έδωσε την αφορμή να γραφτεί ο παρών λόγος.

Τα κυριότερα σημεία του είναι τα εξής :

Ο θάνατος είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, όταν το σώμα εγκαταλείπετε από τη ψυχή, τότε αποσυντίθεται στα στοιχεία, που πριν το αποτελούσαν. Καθένα στοιχείο του σώματος επιστρέφει στο φυσικό του στοιχείο, έτσι ώστε κανένα επιμέρους στοιχείο δεν καταστρέφεται πλήρως ή δεν επιστρέφει στην ανυπαρξία, και το σώμα παραμένει μέσα στα όρια αυτού του κόσμου (στο νερό, τον αέρα, το χώμα, και το πυρ). Αυτό είναι η φθορά, δηλαδή αποσύνθεση και όχι καταστροφή ή μετάπτωση σε κατάσταση ανυπαρξίας.

Η ψυχή δεν επηρεάζεται από αυτήν την αποσύνθεση, γιατί είναι απλή και ασύνθετη και γι’ αυτό δεν μπορεί να διασπαστεί. Η ψυχή είναι αθάνατη και εκτείνεται στην αιωνιότητα. Το μόνο που αλλάζει σ ‘αυτήν είναι ο τρόπος υπάρξεώς της. Ακόμη και τότε η σχέση της με το φθειρόμενο σώμα δεν διακόπτεται και η ψυχή θα μπορέσει να βρει, όλα τα στοιχεία του λόγω της γνωστικής της δυνάμεως. Ούτε ο χώρος (απόσταση), ούτε ο χρόνος εμποδίζει την ψυχή να βρει τα στοιχεία του σώματος κατά την ανάσταση.

Αυτό που περιμένει τους ανθρώπους μετά τον θάνατο είναι η κάθαρση, η ανανέωση και η αποκατάσταση του σώματος και η ανάσταση όλων. Ο δημιουργός δεν θέλει να μείνουμε απλά έμβρυα. Ο τελικός σκοπός της φύσεώς μας δεν είναι η κατάσταση της νηπιακή ηλικίας, ούτε οι επόμενες ηλικίες, ούτε ακόμη η καταστροφή του σώματος που έρχεται με το θάνατο. Όλα αυτά είναι μέρος της ζωής που διανύουμε. Το έσχατο τέρμα αυτής της κινήσεως, είναι η αποκατάστασή μας στην αρχέγονη κατάστασή μας. Η ψυχή κατά την ανάσταση θα επιστρέψει στο σώμα. Οι δίκαιες ψυχές θα δοξαστούν, αλλά οι αμαρτωλές θα τιμωρηθούν. Η καθαρή ψυχή θ’ απολαύσει τη θέα του Θεού.

Στην εποχή μας αξίζει να μελετηθεί ιδιαίτερα ο λόγος ,διότι θέτει το θέμα του Θανάτου, την φθορά και την ανάσταση του σώματος, την αθανασία της ψυχής. Η όλη διαπραγμάτευση του θέματος οδηγεί τον αναγνώστη σε πρακτικά συμπεράσματα, που έχουν αντίκτυπο στην προσαρμογή της καθημερινής ζωής στην προοπτική της αιώνιας ζωής, δηλαδή τη βασιλεία του θεού.

Γρηγόριος Νύσσης – Λόγος, εις την προσευχή.

“…. Η προσευχή είναι φύλακας της σωφροσύνης, χαλιναγωγεί το θυμό, καταστέλλει την υπερηφάνεια, καθαρίζει από την μνησικακία, διώχνει το φθόνο, καταργεί την αδικία, επανορθώσει την ασέβεια.

Η προσευχή είναι δύναμη των σωμάτων, φέρνει χαρά στο σπίτι, χορηγεί εύνοια στη πόλη, παρέχει ισχύ στην εξουσία, δίνει νίκη κατά την διάρκεια του πολέμου, εξασφαλίζει την ειρήνη, ξανά ενώνει τους χωρισμένους, διατηρεί στη θέση τους ενωμένους.

Η προσευχή είναι το επισφράγισμα της παρθενίας, η πιστότητα του γάμου, όπλο στους οδοιπόρους, φύλακας όσων κοιμούνται, θάρρος των ξύπνιων, στους γεωργούς φέρνει την ευφορία, στους αυτιλόμενους χαρίζει τη σωτηρία.

Η προσευχή γίνεται συνήγορος των δικαζομένων, ελευθερία των φυλακισμένων, παρηγοριά των λυπημένων χαρά για τους χαρούμενους, παρηγοριά στους πενθούντες, δόξα γι’ αυτούς που έρχονται σε γάμο, γιορτή στα γενέθλια, σάβανο γι’ αυτούς που πεθαίνουν.

Η προσευχή είναι συνομιλία με τον Θεό, θεωρία των αοράτων, πληροφόρηση για όσα επιθυμούμε, ομοτιμία με τους αγγέλους, προκοπή στα καλά έργα, αποτροπή από τα κακά, διόρθωση για εκείνους που αμαρτάνουν, απόλαυση των παρόντων αγαθών, υπόσταση των αγαθών του μέλλοντος.

Η προσευχή μετέβαλε για τον Ιωνά σε σπίτι το κήτος, επανέφερε στη ζωή τον Εζεκία από αυτές τις πύλες του θανάτου. Για χάρη των τριών νέων μετέτρεψε τη φλόγα της καμίνου σε δροσερή αύρα και για τους Ισδραλίτες κέρδισε νίκη κατά των Αμαληκιτών, ενώ τις εκατόν ογδόντα χιλιάδες του Ασσυριακού στρατού με αόρατη ρομφαία κατανίκησε σε μια νύχτα.

Και κοντά σ’ αυτά μπορείς να βρεις αμέτρητα παραδείγματα από εκείνα που έχουν γίνει κι από τα οποία φαίνεται καθαρά, ότι κανένα απ’ όσα θεωρούνται πολύτιμα στη ζωή, δεν είναι ανώτερα από την προσευχή.

Επειδή είναι πολλά και κάθε είδους τα αγαθά που μας έδωκε η θεία χάρη, αυτό το να έχουμε να ανταποδώσουμε για όσα λάβαμε, δηλαδή να πληρώνουμε τον Ευεργέτη με την προσευχή και με την Ευχαριστία…”

Σκέπτομαι τώρα, ότι κι ακόμη όλη μας την ζωή περάσουμε με ευχαριστία, και προσευχή προς τον Θεό.

Πηγή : – Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιο.

http:// users.uoa.gr — Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Ημ/νία γραφής : 5/2/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΠΑΙΔΙΟΥ : ΠΩΣ ΒΟΗΘΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ “ΣΩΣΤΑ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Δεν υπάρχει πιο σημαντική εργασία σε οποιαδήποτε κοινωνία από την ανατροφή των παιδιών και καμιά σημαντικότερη επιρροή, πως θα εξελιχθούν τα παιδιά από τους γονείς τους” Laurence Steinberg , Ψυχολόγος.

Το μεγάλωμα των παιδιών μπορεί να είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που θα κάνετε στη ζωή σας. Είναι όμως ταυτόχρονα ένας τομέας μέσα από τον οποίο μπορείτε να λάβετε τεράστια χαρά και ικανοποίηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι, θέλουν να δουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα, επιτυχημένα και ισορροπημένα, γι’ αυτό και τους ενδιαφέρει να τα μεγαλώσουν σωστά. Πράγματι σύμφωνα με τον Ψυχολόγο Laurence Steimberg, η καλή ανατροφή των παιδιών βοηθά στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, της ειλικρίνειας, της αυτοδυναμίας, του αυτοελέγχου, της ευγένειας, της συνεργασίας και της χαράς. Προωθεί’ επίσης την πνευματική περιέργεια, το κίνητρο και την επιθυμία να επιτευχθούν οι στόχοι και τα “θέλω” τους.

Η καλή ανατροφή προστατεύει τα παιδιά από το να αναπτύξουν άγχος, κατάθλιψη, διατροφικές διαταραχές, αντικοινωνική συμπεριφορά, κατάχρηση αλκοόλ και χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Παρά το σημαντικό αυτό ρόλο που γνωρίζουμε ότι παίζει η ανατροφή των παιδιών στη μετέπειτα εξέλιξή τους, συχνά αισθανόμαστε εντελώς απροετοίμαστοι και γνωρίζουμε πολύ λίγα, για το πως να είμαστε “καλοί” γονείς. Πιο κάτω παραθέτω κάποιες γενικές κατευθυντήριες, που ο κάθε γονέας μπορεί να χρησιμοποιήσει, με το δικό του τρόπο, για να βοηθήσει το παιδί του, να “ανθίσει”.

Θέστε έξυπνα όρια.

Είναι μύθος ότι οι κανόνες οδηγούν σε επανάσταση και η ανεκτικότητα των γονιών οδηγεί στην καλύτερη συμπεριφορά των παιδιών. Τα περισσότερα παιδιά που παρεκτρέπονται, έχουν γονείς οι οποίοι δεν θέτουν κανόνες και πρότυπα. Έρευνες δείχνουν ότι, αντίθετα με την κοινή γνώμη, οι γονείς που θέτουν όρια είναι και οι πιο ζεστοί και επικοινωνιακοί με τα παιδιά τους. Η έλλειψη ορίων που πολλοί γονείς λανθασμένα αντιλαμβάνονται θετικά, ως μία στάση η οποία επιτρέπει στο παιδί την απόλυτη ελευθερία, στην πραγματικότητα επιδρά αρνητικά, προκαλώντας του φόβο, ανασφάλεια, αποσυντονισμό και μπέρδεμα. Με τον καιρό, αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να έχει αυτό που θέλει και πως οι πράξεις του έχουν συνέπειες, τόσο για το ίδιο όσο και για τους άλλους.

Πολύ σημαντικό είναι το “πως” οριοθετούμε ένα παιδί.

Για παράδειγμα, η αυταρχική στάση εμποδίζει το παιδί να εκφραστεί και να εξελιχτεί ψυχικά. Όσο πιο αυταρχικοί είναι οι γονείς, τόσο πιο πολύ το παιδί βαριέται, δεν καθοδηγείται από εσωτερικά κίνητρα και ως έφηβος είναι πιθανό να στραφεί στο αλκοόλ και σε ναρκωτικές ουσίες.

Η σωστή οριοθέτηση απαιτεί να είμαστε συνεπείς στους κανόνες που βάζουμε, να εξηγούμε στο παιδί γιατί υπάρχουν αυτοί οι κανόνες και γιατί είναι σημαντικοί, αλλά σε άλλες πτυχές της ζωής να επιτρέπουμε στο παιδί να λειτουργεί ελεύθερα και αυτόνομα και να παίρνει τις δικές του αποφάσεις.

Από τη νηπιακή ακόμη ηλικίας, όπου ξεκινά η νοητική και γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού, είναι καλό να ξεκινήσει η οριοθέτηση. Τα όρια πρέπει φυσικά να συμβαδίζουν με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού και να προσαρμόζονται στην ιδιαίτερη προσωπικότητα του.

Όσον αφορά τις τιμωρίες, αυτές έχουν νόημα μόνον όταν αυτές είναι άμεσες και σχετικές με ότι έγινε. Αντίθετα, οι άσκοπες απειλές που απλώς εκφοβίζουν το παιδί μπορεί να οδηγήσουν σε άγχος και φοβίες.

Αποφύγετε τη σκληρή πειθαρχία

Η οριοθέτηση δεν απαιτεί βία. Αποφύγετέ την λοιπόν σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Όταν χτυπάμε τα παιδιά μας, αυτό το βίωμα δημιουργεί μεγαλύτερες πιθανότητες για τσακωμούς με άλλα παιδιά.

Συμπεριφερθείτε με σεβασμό.

Μην απαιτείτε το σεβασμό, ενώ μειώνετε το παιδί σας. Μιλήστε του με ευγένεια, σεβαστείτε τη γνώμη του, συμπεριφερθείτε με καλοσύνη, προσπαθήστε, να το ευχαριστήσετε, όταν αυτό είναι εφικτό. Ένα παιδί μαθαίνει από τη συμπεριφορά των γονιών του και είναι πιο πιθανό να συμπεριφερθεί στους άλλους, όπως του συμπεριφέρθηκαν.

Δημιουργείστε “φιλική” σχέση.

Η σχέση γονιού – παιδιού καλό είναι να χαρακτηρίζεται από πολλά στοιχεία μιας φιλίας. Αντί να προβάλλετε τον εαυτό σας, ως έχοντας το αλάθητο επιβάλλοντας στο παιδί τι πρέπει να κάνει, επενδύστε στο χτίσιμο μιας δυνατής φιλίας. Λειτουργώντας μέσα από ένα τέτοιο δεσμό, το παιδί σας θα αισθάνεται άνετα να συζητά μαζί σας και η δίοδος επικοινωνίας, θα είναι πάντα ανοιχτή. Να θυμάστε ότι όσο πιο ήρεμοι, χαρούμενοι, ενθουσιώδεις για τη ζωή, επικοινωνιακοί και ερευνητικοί είστε, τόσο πιο ελκυστικοί θα είστε για το παιδί σας. Έτσι, το ίδιο θα αναζητά την επαφή μαζί σας.

Ενισχύστε την αυτονομία.

Είναι απόλυτα φυσικό τα παιδιά να ζητούν αυτονομία. Συχνά οι γονείς λανθασμένα θεωρούν ότι η ανεξαρτησία που ζητά το παιδί τους είναι συνώνυμη, με επαναστατικότητα ή ανυπακοή.

Η αυτονομία είναι απαραίτητη; ένα παιδί που έχει μάθει στο σπίτι μόνο να υπακούει, θα δυσκολευτεί να υπερασπίζεται την άποψή του σε οποιονδήποτε, ακόμη και άλλα παιδιά.

Προστατέψτε εκεί που πρέπει, αλλά επιτρέψτε που μπορείτε. Βοηθήστε το να σκεφτεί διεξοδικά δύσκολες αποφάσεις, στηρίξτε το μονοπάτι που διάλεξε να ακολουθήσει και κάποιες φορές αφήστε το να μάθει μέσα από “κακές” αποφάσεις.

Αφιερώστε ποιοτικό χρόνο.

Παίξτε με τα παιδιά σας. Διασκεδάστε. Αφήστε τα ίδια να επιλέξουν τη δραστηριότητα και αφεθείτε στη ροή του παιχνιδιού. Μέσα από το παιχνίδι όλοι μπορούν να χαλαρώσουν και να συνδεθούν με ένα διαφορετικό τρόπο.

Μπορείτε επίσης να διαβάζετε στα παιδιά σας, αρχίζοντας από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά λατρεύουν τον ήχο της φωνής των γονιών τους και τις ιστορίες. Δείτε μια ταινία, πηγαίνετε μια βόλτα στο πάρκο, μαγειρέψτε κάτι στο σπίτι, φάτε τουλάχιστον μια φορά τη μέρα ως οικογένεια, μιλήστε ή απλώς καθίστε μαζί. Ο ποιοτικός χρόνος που περνάτε με τα παιδιά σας, τους προσφέρει ευκαιρίες για να μάθουν και για να ακουστούν. Αυτές οι συνδέσεις κάνουν τα παιδιά σας να αισθάνονται, ότι τα αγαπάτε.

Μάθετε τους καλύτερους τρόπους, να επαινείτε το παιδί σας.

Εμφύτεψέ του την αντίληψη, ότι αξίζει απλά και μόνο για αυτό που είναι και είναι ξεχωριστό με το δικό του μοναδικό τρόπο. Όταν έχει μια μη επιθυμητή συμπεριφορά μπορείτε να την επισημάνετε εξηγώντας τους λόγους που δεν ήταν καλή. Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνάτε να επιβραβεύετε τις θετικές συμπεριφορές, όσο ασήμαντες και αν φαίνονται ή όσο τυπικές και αν είναι για το συγκεκριμένο παιδί. Οι έπαινοι δεν πρέπει να είναι συνεχείς, αλλά να δίδονται κατά διαστήματα. Καλό είναι να επαινείτε ένα παιδί για πράγματα τα οποία μπορεί εύκολα να ελέγχει, για την προσπάθεια δηλαδή που βάζει σε κάτι αντί, για παράδειγμα, την έμφυτη νοημοσύνη του.

Μην αμελείτε να διδάξετε στο παιδί σας, κοινωνικές δεξιότητες.

Η τέχνη της ομιλίας είναι μια σημαντική κοινωνική δεξιότητα, αλλά πολύ συχνά οι γονείς αμελούν να το διδάξουν στα παιδιά τους. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ απλά, κάνοντας κάθε μέρα στο παιδί σας δύο τρεις ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με το ίδιο π.χ. “πως πέρασες τη μέρα σου σήμερα;” “Τι κάνατε στο πάρτι;” “Τι θες να κάνουμε το Σαββατοκύριακο;”

Αν κάνετε την αρχή με αυτόν τον τρόπο, ακόμη κι αν το παιδί σας είναι πολύ ντροπαλό θα μάθει μέσα από αυτή την εμπειρία και θα εξοικειωθεί σιγά σιγά με την επικοινωνία. Πολύ θετικό θα είναι επίσης, να καλλιεργήσετε στο παιδί σας συναισθηματική νοημοσύνη. Συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα των ατόμων να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, να διακρίνουν με ορθότητα τα διαφορετικά συναισθήματα και να χρησιμοποιούν συναισθηματικές πληροφορίες για να καθοδηγούν τη σκέψη και τη συμπεριφορά τους.

Πάντοτε λέτε “σ’ αγαπώ”

Μη φοβάστε να εκδηλώνετε την αγάπη σας. Κάποιοι φοβούνται ότι η πολύ αγάπη, θα “κακομάθει” το παιδί. Ένα παιδί όμως χρειάζεται να μεγαλώσει με πολύ αγάπη και αυτό ποτέ δεν είναι καταστρεπτικό αν παράλληλα υπάρχουν όρια. Ας θυμόμαστε ότι αν και δικά μας, τα παιδιά δεν είναι κτήμα μας. Είναι μαζί μας για κάποιο χρονικό διάστημα, γι’ αυτό ας κάνουμε απλώς ότι καλύτερο μπορούμε για να τα βοηθήσουμε στην εξελικτική πορεία τους.

Πηγή : Ειρήνη Χριστοφόρου, Συμβουλευτική Ψυχολόγος, (Ανατροφή παιδιού : Πως βοηθώ το …..)

Ημ/νία γραφής : 30/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΚΔΡΟΜΗΣ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ-TΡΙΚΑΛΑ 19-21/9/2025

Ο Σύνδεσμος μας διοργανώνει 3ήμερη εκδρομή (2 διανυκτερεύσεις) στη Φλώρινα- Καστοριά- Τρίκαλα από 19-9-2025 έως 21-9-2025 (Παρασκευή έως Κυριακή) και σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα.

Τιμή κατ’ άτομο 135 € σε δίκλινο και 180 σε μονόκλινο στο ξενοδοχείο King Alexander 3* στη Φλώρινα.

Όσοι επιθυμούν να δηλώσουν συμμετοχή έγκαιρα. Δεκτά συγγενικά ή φιλικά σας πρόσωπα.

Χρήσιμα τηλέφωνα: 2105228035 κ. Κάγκας Αντώνης & κ. Γιαννούλης Γιάννης email: sapasat@yahoo.gr

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι είναι η ευγνωμοσύνη; Πως επηρεάζει τη ζωή μας;

Η ευγνωμοσύνη είναι ένα ευκρινές αίσθημα εκτίμησης για μια χάρη, ένα δώρο, μια βοήθεια ή γενικότερα για μια ευχάριστη κατάσταση. Εκτός από την αύξηση του αισθήματος της ευτυχίας του ατόμου, η ευγνωμοσύνη βελτιώνει, επίσης, τις διαπροσωπικές αλληλοεπιδράσεις. Η ευγνωμοσύνη σχετίζεται έντονα με λέξεις, όπως “γενναιοδωρία”, “καλοσύνη” και “δώρο”. Πάντως σήμερα η ευγνωμοσύνη έχει επικρατήσει να αναφέρεται, ως μία στάση που αφορά τα άτομα που αναγνωρίζουν και εκτιμούν τα θετικά στοιχεία στη ζωή τους. Η ευγνωμοσύνη περιλαμβάνει την ανταπόδοση μιας εύνοιας με βάση το αίσθημα υποχρέωσης και χρέους. Ως εκ τούτου, φέρνει μαζί της αρνητικά συναισθήματα. Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης είναι πάντα μια ευχάριστη εμπειρία.

Αναλυτικές μελέτες σχετικά με το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης, έχουν δείξει ότι το συναίσθημα αυτό, μπορεί να εκδηλωθεί με τρεις (3) διαφορετικούς τρόπους :

1. Η ευγνωμοσύνη προς ένα άλλο άτομο σε σχέση με κάτι απλό που συνέβη στην καθημερινότητα, είναι η πιο συχνή έκφανσή της .

2. Η δεύτερη έκφανση ευγνωμοσύνης βασίζεται σε μια πίστη στον “Θεό” ή στο σύμπαν, και αφορά, συνήθως, κάτι που το άτομο θεωρεί ανώτερό του.

3. Η τελευταία έκφανση της ευγνωμοσύνης, σχετίζεται με “την κατάσταση της ευγνωμοσύνης” που αισθάνεται το άτομο και που συμβαίνει, χωρίς ένα συγκεκριμένο γεγονός. Πρόκειται, όταν το άτομο αισθάνεται ευγνωμοσύνη, γενικότερα για όσα έχει κάνει στη ζωή του, χωρίς να αναφέρεται σε κάτι συγκεκριμένο.

Ο πνευματικός άνθρωπος δεν ζητά μόνο από το Θεό ,αλλά εκφράζει και την ευγνωμοσύνη του προς τον Θεό. Όπως τα παιδιά ευγνωμονούν τον πατέρα τους για όλες τις ευεργεσίες του, έτσι κι εμείς, ως παιδιά του Θεού, οφείλουμε να ευγνωμονούμε τον Θεό για τις απείρως μεγαλύτερες ευεργεσίες του. Είναι όμορφο να ευγνωμονούμε, Αυτόν που μας έπλασε, για όλες τις δωρεές που μας έδωσε. Μην περιμένουμε να πασάρουμε πρώτα κάτι και μετά να το κάνουμε αυτό.

Πως μπορεί κανείς να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του στον Θεό; Με χαρά, ευχαριστία, δοξολογία και αγάπη.

Ο Θεός ζητά να Τον ευχαριστούμε . Όταν ο άνθρωπος Τον ευχαριστεί γίνεται εύσπλαχνος, αποκτά ψυχική γαλήνη, γεμίζει πνευματική παρηγοριά. Η έκφραση ευγνωμοσύνης είναι προσευχή στον Θεό. Μας βοηθάει να προσεγγίσουμε τον Θεό και να ενωθούμε μαζί Του. Εξευγενίζει τον χαρακτήρα του ανθρώπου και τον ενθαρρύνει στα καλά έργα.

Εμπνέει και τους άλλους ανθρώπους να κάνουν ευεργεσίες. Πως ενεργεί ο ευγνώμων και πως ο αγνώμων; Ο ευγνώμων με αυτά που έχει ο άνθρωπος, κάθε μέρα ευχαριστεί το Θεό. Είναι ικανοποιημένος με αυτά που έχει και θέλει μόνο να δίνει. Δεν ξεχνάει ποτέ το καλό που του κάνανε. Εύχεται στον Θεό για τον ευεργέτη του. Κι όταν έρθει ο λόγος σ’ αυτόν, δεν χάνει την ευκαιρία να τον επαινεί. Έχει καθαρή καρδιά κι απονήρευτο νου. Στις σχέσεις του με τους ανθρώπους, λειτουργεί με απλότητα, χωρίς σκοπιμότητες και τακτικισμούς.

Είναι άνθρωπος ευαίσθητος κι ευγενικός στους τρόπους. Μπαίνει στη θέση του άλλου και ξέρει να συμπάσχει μαζί του. Όλοι αγαπάνε τον ευγνώμονα άνθρωπο.

Αντίθετα, ο αγνώμων άνθρωπος έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και θεωρεί ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να του δίνουν προσοχή. Όποια ευεργεσία και αν δεχθεί, θεωρεί ότι την αξίζει. Δεν συγκινείται με την προσφορά του άλλου, ούτε νιώθει καμία συμπάθεια για τον ευεργέτη του. Είναι άνθρωπος μειονεκτικός, γι αυτό περιφρονεί την ευεργεσία του άλλου. Είναι άδειος, από αρετές και τελείως αναίσθητος. Ασχολείται μόνο με τη ματαιότητα. Η καρδιά του είναι σκληρή. Δεν έχει αγάπη. Μόνο τον εαυτό του αγαπάει. Ζει μια πνευματική νέκρα. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να βρει τον Θεό. Έτσι δίκαια η αχαριστία χαρακτηρίζεται λέπρα της ψυχής.

Τι να σκεφτόμαστε.

Αν αναλογιστούμε πόση αγάπη δείχνει ο Θεός σε μας, πόσα θαύματα έκανε σε μας, το γεγονός ότι ασχολείται ακατάπαυστα με μας, οφείλουμε να αφήσουμε όλα τα αρνητικά, που μας παιδεύουν και να Τον ευγνωμονούμε. Να δούμε το έργο που έχει κάνει ο Θεός μέσα στην ψυχή μας και να αισθανθούμε ευγνωμοσύνη. Ο Θεός μας έφερε κοντά Του.

Αποκαλύφτηκε στη ζωή μας. Μας οδήγησε στο δρόμο της Εκκλησίας. Μας δίδαξε την αγάπη Του. Αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα που έκανε ο Θεός σε μας. Αν συνειδητοποιήσει κανείς αυτό το γεγονός, θα ξεχειλίσει από αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον Θεό. Θα νιώσει παρηγοριά και λύτρωση. Όρεξη να τρέξει στον Χριστό.

Να αφήσουμε λοιπόν τα αρνητικά στοιχεία και αυτά που μας δυσκολεύουν και να δούμε αυτή την πραγματικότητα. Ο Θεός μας ανάλαβε, μας φωτίζει, μας οδηγεί, μας αγιάζει. Αν το αισθανόμασταν αυτό, όλη την ώρα θα τον ευχαριστούσαμε και θα τον ευγνωμονούσαμε.

Μάλιστα να νιώθουμε ευγνώμονες και όταν τα πράγματα, δεν είναι όπως τα θέλουμε, γιατί όλα συνεργούν στη ψυχική ωφέλεια και τη σωτηρία μας. Μπορεί να μας έβλαψαν, να μας αδίκησαν ή να μας αδικούν. Όλο αυτό, εάν θέλουμε, μπορούμε να το μεταποιήσουμε σε κάτι καλό. Αντί να κατάφεύγουμε στο παράπονο και να μεμψιμοιρούμε, ας έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό. Αυτό έκαναν όλοι οι Άγιοι. Δεν βγαίνει κάτι καλό από το παράπονο. Αν εμείς είμαστε ανοιχτοί, όλα μπορούν να μας διδάξουν ,την πρόνοια και την αγάπη του Θεού.

Η ευγνωμοσύνη πάει στο Θεό.

Χρειάζεται όμως να προσέξουμε κάτι. Μερικές φορές κάνουμε το καλό σε κάποιον και περιμένουμε την έκφραση της ευγνωμοσύνης του. Αν δεν το κάνει , δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Όμως αυτό είναι παγίδα. Γιατί, για ό,τι καλό κάνουμε ή ό,τι καλό δεχόμαστε, η δόξα πρέπει να πηγαίνει στο Θεό. Για την οποιαδήποτε ευεργεσία να ευχαριστούμε το Θεό. Αυτό είναι σωστό. Ό,τι καλό κάνουμε, το κάνουμε από αγάπη στο Θεό.

Γίνεται για τον Θεό. Κάνουμε υπακοή στο θέλημα του Θεού. Βέβαια, αποδέκτης της ευεργεσίας είναι ο συνάνθρωπος, αλλά δεν σταματάμε εκεί. Έχει αξία η ευεργεσία, όταν γίνεται για τον Θεό. Κι ένας τρόπος για να καλλιεργούμε μέσα μας την αρετή της ευγνωμοσύνης είναι στην καθημερινότητά μας να μη βλέπουμε τι μας λείπει, αλλά να βλέπουμε αυτό που έχουμε. Να εκτιμούμε αυτά που έχουμε και να μην τα παραβλέπουμε. Να ευγνωμονούμε και να δοξολογούμε το Θεό γι’ αυτό που έχουμε. Τα πάντα, και τα πιο απλά, είναι δώρο Θεού. Εάν συνειδητοποιήσουμε τις ευλογίες και τα δώρα που μας έχει κάνει ο Θεός, δεν θα ζητάμε τίποτα άλλο στον κόσμο. Ας αρχίσουμε λοιπόν στη ζωή μας να καλλιεργούμε την ευγνωμοσύνη. Να έχουμε μια θετική κι αισιόδοξη ματιά σε ό,τι μας συμβαίνει. Ακόμη κι αν στερούμαστε, ακόμη κι είμαστε ασθενείς, ακόμη κι αν τα πράγματα στη ζωή δεν έρχονται, όπως τα θέλουμε εμείς, ας είμαστε ευχαριστημένοι. Ξέρει ο Θεός. Τότε η ψυχή μας θα αναπαυθεί και θα βρει πολύ χάρη.

Πηγή : – Κλινική Ψυχολόγος Neslihan Akpinar.

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο Θεόφιλος”.

Ημ/νία γραφής : 28/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΩΞΤΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

ΔΙΩΞΤΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. 15 ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ…..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια ψυχολόγος βρισκόταν μέσα σε μια αίθουσα διδασκαλίας και μιλούσε για τη διαχείριση του άγχους σε ένα ακροατήριο. Κάποια στιγμή σήκωσε ένα ποτήρι νερό, και όλοι υπέθεσαν ότι θα τους απευθύνει την ερώτηση την τόσο κλασσική “μισό άδειο ή μισογεμάτο;” Αντ’ αυτού, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο της ρώτησε : “Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι νερό”. Στις απαντήσεις που ακούστηκαν το βάρος κυμαίνονταν από 250 έως 600 γραμμάρια. Εκείνη όμως απάντησε “το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία. Εξαρτάται από το πόσο διάστημα το κρατάω. Εάν το κρατήσω ένα λεπτό δεν είναι πρόβλημα. Εάν το κρατήσω για μια ώρα, θα έχω έναν πόνο στον βραχίονά μου. Αν το κρατήσω για μια μέρα το χέρι μου θα μουλιάσει και θα αρχίσει να παραλύει. Σε κάθε περίπτωση το βάρος του νερού δεν αλλά ζει, αλλά όσο περισσότερο το κρατάω, τόσο πιο βαρύ γίνεται”.

Η Ψυχολόγος συνέχισε λέγοντας : “Τα άγχη και οι ανησυχίες της ζωής είναι σαν το ποτήρι του νερού. Αν τα σκέφτεστε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δεν συμβαίνει τίποτε κακό. Αν τα σκεφτείτε λίγο περισσότερο αρχίζουν να σας βλάπτουν. Και αν σκέφτεστε όλη την ημέρα, για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αισθανθείτε ότι σας παραλύουν και ότι σας καθιστούν ανίκανους να κάνετε οτιδήποτε άλλο.

Κ Α Ι   Σ Κ Ε Φ Τ Η Κ Α

Είναι αλήθεια πως η εποχή μας χαρακτηρίζεται για το άγχος της. Μύρια προβλήματα. Άλλα αληθινά και άλλα της φαντασίας. Άλλα μεγάλα και άλλα διογκωμένα. Άλλα σημαντικά και άλλα τιποτένια. Όμως όλοι έχουμε διαπιστώσει πως το άγχος μας αφαιρεί την ψυχραιμία και την νηφαλιότητα. Λιγοστεύει τις οπτικές μας δυνατότητες, σμικρύνει την ορατότητά μας. Καταστρέφει την υγεία μας, αφαιρεί την γαλήνη μας, μας κάνει αντικοινωνικούς, επηρεάζει αρνητικά την συμπεριφορά μας. Αλλά το άγχος είναι σύμπτωμα. Σύμπτωμα μιας καρδιάς που δεν είναι διαποτισμένη από την πεποίθηση, πως είμαστε μέσα στη φούχτα του Θεού! Μιας καρδιάς που δεν πιστεύει στην πρόνοια, την μέριμνα, την φροντίδα και την αγάπη του. Ο Θεός μας δεν αναιρεί τον εαυτό του. Είπε : “Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς” (Ματθ. ια’ 28).

Μας αγαπά ο σταυρός του είναι το μέγεθος της αγάπης Του. Μας έχει δώσει τα μέγιστα, θα μας στερήσει τα ελάχιστα; Βέβαια, ο Θεός μας στερεί ό,τι στέκεται εμπόδιο στη σωτηρία της ψυχής μας. Το αντίδοτο του άγχους είναι το, Έχει ο Θεός!

– Έχει ο Θεός! και γεμίζει η καρδιά ελπίδα.

– Έχει ο Θεός! και γεμίζει η καρδιά δύναμη.

– Έχει ο Θεός! και γεμίζει η καρδιά αισιοδοξία.

– Έχει ο θεός! και γεμίζει η καρδιά γαλήνη.

– Έχει ο Θεός! και γεμίζει η καρδιά υπομονές.

– Έχει ο Θεός! και ανθίζουν χαμόγελα.

– Έχει ο Θεός! και βλέπουμε φως.

Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε να διώχνουμε τα άγχη, τους φόβους μας. Ας θυμηθούμε ν’ αφήσουμε το ποτήρι των προβλημάτων μπροστά στα πόδια του Εσταυρωμένου. Και τότε η καρδιά θα πλημμυρίσει με την δική Του ειρήνη. Γιατί ο αγχώδης δεν κάνει κακό μόνο στον εαυτό του, αλλά και στους άλλους. Αφαιρεί και από τους άλλους την ελπίδα, να μπορούν να αναπνέουν. Ας αλλάξουμε ερμηνευτική μάτια στα γεγονότα. Το άγχος το δημιουργεί η αμαρτία, το γεννά η εμπάθειά μας. Το αυξάνει η απόσταση μας από το Θεό. Η μετάνοια είναι το φάρμακο, για να βρει η καρδιά μας τον Πατέρα και να ηρεμήσει. Αν γίνει η καρδιά μας Χριστοκεντρική θα απαλλαγούμε από πραγματικές ανάγκες. Θα πάμε από το “Εγώ”, που μας πνίγει, στο “εμείς, που μας φέρνει πληρότητα. Θα ζούμε την ευτυχία στα απλά, στα καθημερινά. Και τότε θα σιγοτραγουδάμε”. Συ μου φτερώνεις την καρδιά, με κάνεις τόσο δυνατό σε κάθε δύσκολη στιγμή. Σ ‘ ευχαριστώ! Σ’ ευχαριστώ.

Λοιπόν, ναι. “Πάσαν την ζωήν ημών χριστώ τω θεώ παραθώμεθα “και τότε… αντίο άγχος.

Διώξτε το Άγχος για Πάντα! 15 Τρόποι να αλλάξετε τον τρόπο συμπεριφοράς των νεύρων σας.

Σε κάθε περίπτωση ένα ποσοστό άγχους στη ζωή μας είναι δεδομένο και φυσιολογικό. Άλλωστε ο ρεαλισμός μας, είναι προγραμματισμένος να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά σύντομες κρίσεις άγχους και να μην πνίγεται σε αυτό. Ωστόσο όταν το άγχος συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, το νευρικό μας σύστημα αρχίζει να φθείρεται και σταδιακά τα ενοχλητικά συμπτώματα αρχίζουν να γίνονται αισθητά.

Υπάρχουν όμως κάποιες τεχνικές, τις οποίες αν ακολουθήσουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, θα κατορθώσουμε να χαλαρώσουμε την ένταση που νιώθουμε και να επιτύχουμε ηρεμία και γαλήνη – στοιχεία τόσο απαραίτητα για να αντιμετωπίσουμε και να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές μας υποχρεώσεις!

– 1. Το γέλιο! Το γέλιο όχι μόνο μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε με μεγαλύτερη αισιοδοξία την ημέρα μας, αλλά συμβάλλει και στην εκτόνωση της κακής ενέργειας που συνοδεύει το άγχος, όπως η αρνητική και η επιθετική ενέργεια, οι τεταμένοι μύες και η παγιδευμένη ένταση στο σώμα. Και όπως είναι γνωστό το γέλιο λειτουργεί και ως αναλγητικό. Πράγματι! Το γέλιο βοηθά! Στην απελευθέρωση ενδογενών οποιοειδών (“ορμόνες ευτυχίας”), γεγονός που μειώνει την αίσθηση του πόνου). Για το λόγο αυτό υπάρχουν και συνεδρίες γιόγκα γέλιου για όσους ενδιαφέρονται.

– 2. Διαλογισμός – Ηρεμία με μια αναπνοή! Ακόμη και 20 λεπτά διαλογισμού την ημέρα βοηθούν στην ανακούφιση από το άγχος, την ταραχή, την αϋπνία και τη διάθεση – και βελτιώνει την κατάσταση του νευρικού μας συστήματος. Η ενσωμάτωση μικρών χρονικών διαστημάτων διαλογισμού στην ημέρα μας (για παράδειγμα 5 βαθιές αναπνοές κατά τη διάρκεια της ημέρας) μπορεί να έχουν βαθιά ηρεμιστική επίδραση με την πάροδο του χρόνου.

– 3. Άσκηση. Μέτρια άσκηση μέχρι 40 λεπτά εάν είναι έντονη, (διαφορετικά το σώμα θεωρεί ότι βρίσκεται σε κατάσταση στρες και ενεργεί ανάλογα) βοηθά στην απομάκρυνση του άγχους και της έντασης. Το γρήγορο περπάτημα στη φύση ή στο δρόμο όσο κάνουμε τις δουλειές μας (εάν δεν υπάρχει η επιλογή της φύσης) είναι ιδανική μέθοδος κίνησης!

–4. Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στο αγαπημένο σας μέρος! Όταν φανταζόμαστε ότι βρισκόμαστε σε ένα μέρος που μας είναι πολύ αγαπημένο, αμέσως το νευρικό μας σύστημα ηρεμεί. Φανταστείτε ένα ήρεμο περιβάλλον που σας αγκαλιάζει και σας φροντίζει (η φύση είναι μια καλή αρχή) και πάρτε βαθιές ανάσες.

Προσπαθήστε να βιώσετε με όλες σας τις αισθήσεις το περιβάλλον στο οποίο έχετε βρεθεί – τι βλέπετε, τι ακούτε ή οσμίζεστε, πως αγγίζει ο αέρας ή ο ήλιος το δέρμα σας… δοκιμάστε και πραγματικά θα δείτε ότι θα αρχίσετε να νιώθετε συγκινήσεις με τις αισθήσεις σας και θα ηρεμήσετε.

– 5. Γενναιοδωρία. Η προσφορά χρόνου, ενέργειας, αγάπης, πράξεων καλοσύνης – μας κάνει να νιώθουμε καλά, ανοίγει τις καρδιές μας και, ναι, ηρεμεί το νευρικό σύστημα- πράγματι!

– 6. Δημιουργικές δραστηριότητες. Η απομάκρυνση κάθε κακής ή στρεσογόνας σκέψης που προκαλεί ταραχή και άγχος – και η πιο έντονη ενασχόληση με το δεξί μέρος του εγκεφάλου – ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Η δημιουργικότητα είναι ένας καλός τρόπος να βγείτε για λίγο από το αριστερόν τμήμα του εγκεφάλου και να βουλιάξετε στην ειρήνη που προκαλεί το δεξί τμήμα του εγκεφάλου.

– 7. Εξάσκηση της δραστηριότητας “δεν κάνω τίποτα”. Τι εννοείτε;… “να μην κάνουμε τίποτα”… Η ενεργητική χαλάρωση (απραξία) περιλαμβάνει δραστηριότητα, όπως μουσική, διαλογισμό, ζωγραφική, μαγείρεμα και μας επιτρέπει να περάσουμε μερικές στιγμές χωρίς σκέψη – απλώς υπάρχοντας. Ακόμη και να κοιτάζουμε το ταβάνι ή τον τοίχο είναι μια διαδικασία χαλάρωσης, όπου απλώς καθόμαστε, ή είμαστε ξαπλωμένοι. Σιωπηλοί! Τέλεια! Και ίσως έτσι, κοιτάζοντας τον τοίχο ή το ταβάνι, να αφήσουμε τα γεγονότα της ημέρας να πάρουν το δικό τους δρόμο.

– 8. Κατανάλωση τροφών ολικής αλέσεως. Μια διατροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας μας και τη μείωση του στρες. Οι μεταποιημένες τροφές προκαλούν φλεγμονώδεις αντιδράσεις και επιβαρύνουν το σώμα μας προκαλώντας περιττό πρόσθετο στρες. Είμαστε πραγματικά αυτό που τρώμε.

– 9.Επικοινωνία. Η επικοινωνία δημιουργεί γέφυρες και διώχνει το άγχος! Βρεθείτε με φίλους ή συνεργάτες, άτομα με τα οποία έχετε τις ίδιες ιδέες, ή ενταχθείτε σε μια κοινότητα. Εννοείτε ότι δεν χρειάζονται μελέτες, για να αντιληφθούμε τα θαύματα που κάνει η επικοινωνία – με ανθρώπους που νιώθουμε καλά μαζί τους!

– 10.Περάστε ελαφρά τα δάχτυλα σας πάνω από τα χείλη σας. Ναι σωστά διαβάσατε! Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός παρασυμπαθητικών (PNS) νευρικών ινών στη περιοχή των χειλιών. Περνώντας ελαφρά τα δάχτυλά σας πάνω από τα χείλη σας, ενεργοποιείται το σύστημα αυτό των PSN και ηρεμείτε το νευρικό σύστημα. Μπορείτε επίσης να πιπιλήσετε μια καραμέλα, η…. καθώς αυτή η ενέργεια βοηθά επίσης να ηρεμήσει το νευρικό σύστημα.

– 11. Εντοπίστε την υποκείμενη αιτία του άγχους! Ναι, υπάρχουν πράγματα που είναι πέρα από τον έλεγχο μας, αλλά πολλές φορές από τις δραστηριότητές μας – και με τον τρόπο που ασχολούμαστε με αυτές – ΕΙΝΑΙ ! υπό τον έλεγχο μας. Μπορείτε να φύγετε 5 λεπτά νωρίτερα από το σπίτι, για να μην αγχωθείτε; Φυσικά! Μπορείτε να παρακολουθείτε τα κοινωνικά μέσα ή το ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο σε συγκεκριμένες, ώρες κάθε μέρα, αποφεύγοντας τον συνεχή έλεγχο και την υπερβολική ένταση; Φυσικά και μπορείτε!

– 12. Βαθιές ανάσες και εκπνοές. Προσπαθήστε να διπλασιάσετε την εκπνοή σε αναλογία 1 : 2 (εισπνεύστε μετρώντας μέχρι το 3, εκπνεύστε μετρώντας μέχρι το 6 ή και περισσότερο). Αυτός είναι ο φυσιολογικός τρόπος που αναπνέουμε όταν είμαστε ήρεμοι και στη ουσία “ελέγχει” το νευρικό σύστημα ώστε το τελευταίο να θεωρεί ότι βρίσκεται σε κατάσταση χαλάρωσης. Δοκίμασέ το!

– 13. Αναπνοή από την κοιλιά. Βαθιές αναπνοές από την κοιλιακή χώρα : Κατά την εισπνοή γεμίστε τους πνεύμονες πιέζοντας την κάτω κοιλιά. Κρατήστε την αναπνοή σας για ένα δευτερόλεπτο περίπου και στη συνέχεια εκπνεύστε χαλαρά. Προσπαθήστε να αναπνεύσετε με αυτόν το τρόπο, για 60 δευτερόλεπτα.

– 14. Όλα πρέπει με τη σειρά. Όταν πρέπει να φάτε επικεντρωθείτε στο γεύμα σας, όταν πρέπει να διαβάζετε αφιερωθείτε στο βιβλίο σας. Αποφύγετε την εκτέλεση πολλών δραστηριοτήτων ταυτόχρονα, διότι η υπερβολική εφαρμογή αισθητηριακών δεδομένων μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα άγχους. Οι διεγερτικές δραστηριότητες ή γενικά οι διεγερτικές ουσίες (καφεΐνη, ζάχαρη, ραφιναρισμένα τρόφιμα, ενεργειακά ποτά, ψυχοφάρμακα, τρελαίνουν το νευρικό μας σύστημα.

– 15. Εκτιμήστε αυτό που έχετε. Απολαύστε τη ζωή σας. Υπάρχει πάντοτε κάτι που επιθυμούμε περισσότερο – ωστόσο υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να σκεφτούμε την πραγματικότητα. Είναι η στιγμή που πρέπει να σκεφτούμε, εάν αυτό που εμείς βιώνουμε, είναι πράγματι χειρότερο από αυτό που βιώνουν κάποιοι άλλοι. Εάν έχουμε φαγητό στο ψυγείο μας και μια στέγη πάνω από το κεφάλι μας, θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι – πολλοί δεν έχουν αυτό το προνόμιο – κι ας μη μιλήσουμε για την υγεία, είτε τη δική μας, είτων πολύ αγαπημένων προσώπων!

Ορισμένες από αυτές τις δραστηριότητες είναι πολύ απλές και μπορεί να τις κάνετε παντού και πάντα. Είναι αυτά τα πολύ μικρά πράγματα, που γίνονται σε τακτική βάση και μας χαρίζουν, μια ήρεμη ευτυχισμένη ζωή.

Πηγή : – Ψυχίατρος Ψυχοθεραπευτής, Γεώργιος Καραμπουτάκης.

– Ορθόδοξο, Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”

Ημ/νία γραφής : 25/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ : Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ : Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

— Να έρθω μαζί σου μπαμπά;

Αγκάλιασε τα γόνατα του πατέρα της η μικρούλα. Ο Παντελής χάιδεψε το κεφαλάκι του τετράχρονου κοριτσιού του και γύρευε με τα μάτια του την γυναίκα του και τον γιο του.

— Μπαμπά κοίτα! Ξεπρόβαλε θριαμβευτικά ο Τάσος σαν παπουτσωμένος γάτος, μέσα στις κυνηγετικές μπότες του πατέρα του.

— Μμμ, θα γίνεις σπουδαίος κυνηγός!

— Θα έρθω μαζί σου απόψε για αγριόπαπιες.

— Κανείς δεν θα πάει πουθενά! Μίλησε δήθεν αυστηρά η μάνα τους η Άννα. Γρήγορα στα κρεβάτια σας. Το πρωί θα σηκωθούμε πολύ πρωί. Έφυγαν τα παιδιά, αφού φίλησαν πρώτα τον πατέρα τους. Έμεινε μόνο του τ’ ανδρόγυνο. Ο Παντελής κυνηγός από έφηβος το είχε χόμπι και αδυναμία το κυνήγι. Από Αύγουστο μέχρι Φεβρουάριο που έληγε η κυνηγετική περίοδος, ξημεροβράδιαζε στο κάμπο, στις καλαμιές, στα δάση και δόξα τω Θεώ, είχε απ’ όλα ο Νομός τους.

— Να προσέχεις Παντελή! Ψιθύρισε η Άννα, θα ήθελα να σου πω να μην πας απόψε, μέρα που ξημερώνει…

— Άντε πάλι τα ίδια απάντησε εκνευρισμένος. Μου το λέει χρόνια κι η μάνα μου! Πάρτε το είδηση! Το κυνήγι είναι η ζωή μου, η ελευθερία μου κι η ξεκούρασή μου! Όση ώρα μιλούσε κι εξηγούσε στη γυναίκα του τα περί ελευθερίας, έδεσε τις μπότες του, κούμπωσε το μπουφάν, φόρεσε τον σκούφο. Η Άννα τόλμησε μια ακόμη κουβέντα :

— Ξέρεις τι ξημερώνει αύριο;

Χριστούγεννα. Τόπαμε μην αρχίζεις πάλι την γκρίνια. Δίπλα είναι η εκκλησία. Θα πάτε οι τρεις. Μέχρι να τελειώσει η λειτουργία θα έχω επιστρέψει.

— Εσύ; Πότε θα έρθεις μαζί μας;

— Άννα… αγρίεψε ο Παντελής, που δεν ανεχόταν παρατηρήσεις τέτοιου είδους. Άννα… άντε στο καλό, κι άσε με μένα να πάω στο κυνήγι. Δεν είμαι δα κανένας άθεος το ξέρεις. Αλλά και ο Θεός δεν είναι απάνθρωπος. Θα με περιμένει μέχρι το Πάσχα.

Γέλασε με το ευφυολόγημά του κι έσκυψε πάνω από το παράθυρο, μόλις άκουσε κόρνα αυτοκινήτου.

— Άντε φεύγω ήρθε ο Μιχάλης με τα σκυλιά.

Τον κοίταζε που έφευγε και σφιχτοδεμένη η καρδιά της. Στο νου της μπερδεύονταν οι λέξεις και τα νοήματα “άθεος – απάνθρωπος –Θεός – άνθρω πος”. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος! Κι ο άνδρας της

τρέχει στις καλαμιές για αγριόπαπιες.

— Θεέ μου, συγχώρα μας και περίμενέ μας….

________ __________

Η Χριστουγεννιάτικη λειτουργία ήταν ακόμη στη μέση. Ο νους της προσπαθούσε να συγκεντρωθεί, να βρει τον Θεό μεταξύ φάτνης – Αγίας Τράπεζας, σπιτιού και λόγγου. Δίπλα τα παιδιά της μισοκοιμόντουσαν ντυμένα στα καλά τους.

Ένα σκούντημα στον ώμο την έβγαλαν από τις σκέψεις της. Ο κυρ. Ανέστης ο νεώτερος την κοίταξε έντρομος και ξερόβηξε.

— Αννούλα, έρχεσαι λίγο έξω;

Άφησε τα παιδιά της στην απορημένη πεθερά της, παραμέρισε όσους κάθονταν στα διπλανά στασίδια και προχώρησε προς το παγκάρι.

— Τι τρέχει, κυρ-Ανέστη;

Άννα … έεε… μόλις πριν λίγο ήρθε ο Γιώργος της Καίτης ….και…

— Μίλα κ. Ανέστη!

— Ο Παντελής…. είχαν ατύχημα στον αγροτικό δρόμο και ειδοποίησε να πας στο Νοσοκομείο.

— Ζει… έβγαλε δυνατή φωνή η Άννα, κάτασπρη σαν το πανί. Την έπιασε από το μπράτσο και την έβγαλε έξω.

— Κάλεσα τον αδελφό μου να σε πάει.

Δεν ρώτησε τίποτε άλλο η Άννα. Το πρόσωπό της δεν είχε πια έκφραση. Κοίταξε από τη μισάνοιχτη πόρτα της εκκλησίας πέρα στο βάθος την Αγία Τράπεζα του νεογέννητου Χριστού”. Γιατί; Γιατί δεν περίμενε ως το Πάσχα.

Ήταν καλός ο Παντελής ! Θα κρατούσε το λόγο του… Δεν ήταν άθεος…. “Απολογούνταν στο Θεό”, όση ώρα το αυτοκίνητο έτρεχε προς το Νοσοκομείο. Άνοιξε βιαστικά. Έτρεξε στα επείγοντα. Της είπαν να περιμένει έξω από τα χειρουργεία. Αλαφιασμένη έφτασε. Τρελή από την αγωνία.

— “Γιατί; Περίμενέ μας! Δεν είναι άθεος…!”

Την πλησίασε ένας νεαρός γιατρός. Τον ρώτησε μόνο αν ζει. Μόνο αυτό. Θα πήγαινε την εσωτερική της διαπραγμάτευση βήμα βήμα.

— Τον σύζυγο σας τον έφεραν ζωντανό. Έχει υποστεί πολλαπλά κατάγματα σε όλο το σώμα. Η μετωπική σύγκρουση στον αγροτικό δρόμο, όπως πληροφορηθήκαμε, ήταν ισχυρή…

Δεν άντεχε να ακούει άλλα. Σωριάστηκε στην καρέκλα. Σφράγισε τα μάτια. Έπιασε ξανά την οδυνηρή διαπραγμάτευση με το Θεό, που περίμενε τον σύζυγο’ της εκεί πέρα στις καλαμιές με τις αγριόπαπιες.

————- ————

Τρεις μέρες στην εντατική δεν σαλεύει το βλέφαρό του. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες η καρδιά της φώναζε.

Την Τέταρτη ημέρα ήταν σκυμμένη πάνω του, όταν άνοιξε τα μάτια του και τη γνώρισε.

— Άννα …

Σκούπισε από το πρόσωπο του τα δάκρυα που της ξέφυγαν. Δεν ήθελε κάτι άλλο. Βήμα βήμα θα πήγαινε τη μυστική συμφωνία και την πάλη. Δύο μέρες μετά μπαίνοντας στην εντατική τον είδε να προσπαθεί να κάνει το σταυρό του. Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια.

Πες μου, τι θες να μάθεις : ρώτησε ο Παντελής με τη συναίσθηση ανθρώπου που χρωστάει χρέος μεγάλο.

Θέλω να μου πεις, ρώτησε απαλά και σταθερά σαν να την είχε από καιρό έτοιμη την ερώτηση, ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που θυμάσαι από το ατύχημα…

Γύρισε το πρόσωπό του από την άλλη πλευρά κι ήταν η σειρά του τώρα να κλάψει. Άρχισε να μιλάει αργά αργά.

– Είδα δίπλα μου αναίσθητο τον Μιχάλη… Κρύωνα..

Δεν ξέρω πόσες ώρες έμεινα έτσι. Ύστερα κάποιοι με σήκωσαν σε φορείο. Έσβηνα….. Την ώρα που κατάλαβα, ότι με βάζανε σε ασθενοφόρο, ένα μόνο τελευταίο θυμάμαι…. ότι είπα : “Θεέ μου, είμαι ο Παντελής. Έχω κάνει αμαρτίες πολλές. Συγχώρα με. Έχω γυναίκα και δύο μικρά παιδιά. Τους αφήνω στα χέρια σου”. Και ησύχασα, Άννα, και χάθηκα… Ύστερα το πρώτο που είδα ήσουν εσύ, εδώ επάνω στο κρεβάτι μου…

Τώρα ήξερε.. Δεν ήταν μόνη στην πάλη με τον Θεό, που από αγάπη έγινε άνθρωπος και τους περίμενε.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, “Προς τη Νίκη”

Ημ/νία γραφής : 23/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΦΡΑΓΗ ΣΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ

ΦΡΑΓΗ ΣΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η χρήση έξυπνων ηλεκτρονικών συσκευών έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, διευκολύνοντας την καθημερινότητά μας, απλοποιώντας την διεξαγωγή διεκπεραίωση οικονομικών συναλλαγών με ένα “κλικ” και βοηθώντας μας να κερδίσουμε πολύτιμο χρόνο στις ουρές των πιστωτικών ιδρυμάτων. Δυστυχώς όμως η χρήση έξυπνων συσκευών, που έκανε δυναμική την διείσδυση της μέσα στα νοικοκυριά, δεν περιορίστηκε μόνο στον κόσμο των ενηλίκων, αλλά διευρύνθηκε στους εφήβους αρχικά, στα παιδιά αργότερα και σήμερα ακόμη και στα νήπια.

Ο κανόνας πλέον είναι κάθε παιδί να έχει το δικό του έξυπνο κινητό τηλέφωνο. Κι ενώ ο αρχικός σκοπός ήταν ο έλεγχος από τους γονείς, όταν τα παιδιά βρίσκονταν μακριά από το σπίτι, και η εξασφάλιση της επικοινωνίας μαζί τους, σιγά σιγά έγινε αναπόσπαστο εργαλείο της καθημερινότητας των παιδιών. Σήμερα φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε τα παιδιά εμμονικά προσηλωμένα στις έξυπνες συσκευές από την ώρα που θα ξυπνήσουν μέχρι την ώρα που θα κοιμηθούν, με μοναδικό διάλλειμα τις σχολικές ώρες. Πρόσφατα παρουσιάστηκε το πλαίσιο στρατηγικής για την προστασία των παιδιών από τον εθισμό στο διαδίκτυο, ενώ παράλληλα τέθηκε σε λειτουργία η ειδική ιστοσελίδα Parco,gov,gr ,με σκοπό να αποκτήσουν οι γονείς ένα εργαλείο ελέγχου για την ασφαλή πλοήγηση των παιδιών στα sosial media.

Η κ. Στέλλα Χρηστίδη, Ψυχίατρος, Διευθύντρια της Μονάδας Απεξάρτησης 18 Άνω του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, επισημαίνει ότι ο εθισμός ξεκινά από την παιδική ηλικία”.

Τα αγόρια συνήθως από 6-7 ετών με το gaming, λίγο αργότερα τα κορίτσια με τα social media, το Instagram, το tik Tok.”

Σε ότι αφορά τις επιπτώσεις, ο εθισμός στο διαδίκτυο επηρεάζει σημαντικές λειτουργίες του εγκεφάλου των παιδιών. Επηρεάζονται η προσοχή, η μνήμη εργασίας, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, ο έλεγχος της παρόρμησης. Τα παιδιά δυσκολεύονται να βάλουν στόχους, να τους σχεδιάσουν και να τους υλοποιήσουν. Να εστιάσουν την προσοχή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, τα παιδιά αυτά μπορεί να διαγνωστούν εσφαλμένα με ΔΕΠΥ, δηλαδή διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα, ως συνέπεια της κατάχρησης του διαδικτύου”, προσθέτει η κ. Χρηστίδη.

Επί πλέον, “απομονώνονται, αποφεύγουν τη διάδραση, δε γνωρίζουν πως να επικοινωνούν στο πραγματικό κόσμο. Και τις συνέπειες θα τις δούμε αργότερα, όταν τα παιδιά ενηλικιωθούν, καταλήγει η ίδια.

Συγκλονιστικές οι διαπιστώσεις, που καθιστούν πολύ μεγάλες τις ευθύνες των γονέων. Παντού πρέπει να υπάρχουν σαφή όρια και περιορισμοί. Είναι σημαντικό να γνωρίζουν τα παιδιά ότι υπάρχουν κανόνες: Σαφής οριοθέτηση του χρόνου της χρήσης των έξυπνων συσκευών. Και κυρίως, τήρηση των κανόνων που θέτουμε αμφίπλευρα, και από τους γονείς και από τα παιδιά. Τα παιδιά μας είναι ο θησαυρός μας. Και οφείλουμε να τα προστατεύουμε ως κόρην οφθαλμού.

Το διαδίκτυο στη ζωή μας.

Συνέδριο με θέμα “Η ασφαλής πλοήγηση στο διαδίκτυο είναι υπόθεση όλων μας , διοργάνωσε το υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης, σε συνεργασία με το Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας και τη Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, στις 13 -2 -2015 στο Μέγαρο Μουσικής.

Η πρώτη ενότητα περιελάμβανε παρουσιάσεις μαθητών σε σχέση με την ασφαλή χρήση του διαδικτύου και η δεύτερη εισηγήσεις διακεκριμένων επιστημόνων του διαδικτυακού χώρου.

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης, με τίτλο “τον λόγο έχουν τα παιδιά μας”, μαθητές από διάφορα σχολεία παρουσίασαν θέματα που αφορούν τα θετικά και αρνητικά του διαδικτύου και την άποψή τους, για τους κινδύνους που ελλοχεύουν κατά την πλοήγηση τους σε αυτό.

Η δεύτερη ενότητα ήταν να αναλύσει και να προβάλει όλα τα παραπάνω, αναδεικνύοντας τη σημαντικότητα του διαδικτύου στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου.

“Η Ελληνική Αστυνομία σήμερα γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου μέσα από ένα πρωτότυπο συνέδριο, που φέτος το αφιέρωσα με στα παιδιά μας. Το παιδί όταν γίνεται πέντε ετών πρέπει να μαθαίνει τους κανόνες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο, γιατί όπως έχουν καταδείξει έρευνες, από αυτήν την ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο” δήλωσε στο ΑΠΕ -ΜΠΕ ο κ. Σφακιανάκης , ειδικός στις επιπτώσεις του διαδικτύου για τα παιδιά.

Επίσης, κατέδειξε το μέγεθος της παιδικής πορνογραφίας στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι “τα τελευταία 11 χρόνια έχουμε αντιμετωπίσει περί τις 900 τέτοιες υποθέσεις”.

Στόχος της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, μέσω αυτού του συνεδρίου ήταν να ενημερωθούν τα παιδιά για τους κινδύνους που κρύβει το διαδίκτυο και για τους τρόπους αντιμετώπισης των προκλήσεων του ψηφιακού κόσμου.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Όσιος Θεόφιλος”.

— el. m. Wikipedia .otg

Ημ/νία γραφής : 29/1/2025

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ…..

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ…..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσες συγκρούσεις κάθε μέρα! Με αγαπημένους, με συναδέλφους, με ξένους και δικούς! Άλλοτε από εμπάθεια, άλλοτε από αντιπάθεια, άλλοτε από λανθασμένες πληροφορίες, άλλοτε από κακές εκτιμήσεις, άλλοτε από έλλειψη υπομονής, άλλοτε από το χάσιμο της ψυχραιμίας.

Και λέμε λόγια σκληρά, απαξιωτικά, προσβλητικά εξευτελιστικά, πικρά, φαρμακερά. Όλα αυτά είναι ανθρώπινα.

Αλλά… μετά από όλα αυτά, σε στιγμές νηφαλιότητας, σε στιγμές χάριτος, ας έχουμε την δύναμη να λέμε ένα συγνώμη, που να το εννοούμε. Ας μην είναι λέξη κενή, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο,

χωρίς αντίκρισμα. Ας συνοδεύεται από προσπάθεια να μην επαναλαμβάνουμε ή τουλάχιστον να λιγοστεύουμε τα λάθη, για τα οποία ζητούμε συγνώμη. Ας μην είναι λέξη που βγαίνει από τα χείλη, αλλά μετάνοια που βγαίνει από την καρδιά, ας μην είναι κενός τύπος, αλλά μια λέξη-δάκρυ.

Να δώσουμε στον άλλο την ελπίδα πως κάτι θ’ αλλάξει προς το καλύτερο, να φανεί ένα φως, να φανεί πως κατεβήκαμε από το βάθρο της εγωπάθειάς μας και απλώνουμε το χέρι.

Ένα τυπικό συγνώμη δεν ηρεμεί την συνείδηση μας. Ένα τυπικό συγνώμη δεν μας απαλλάσσει από ευθύνες και ενοχές.

Ένα τυπικό συγνώμη δεν προσεγγίζει τα πρόσωπα. Δεν λειώνει τον πάγο που έχει σχηματιστεί. Δεν μικραίνει τις αποστάσεις, δεν ζεσταίνει την καρδιά. Ένα τυπικό συγνώμη δείχνει το μέγεθος της αναξιοπιστίας μας. Ένα τυπικό συγνώμη εξοργίζει. Ένα τυπικό συγνώμη δεν είναι ευπρόσδεκτο ούτε στο Θεό. Και ο άνθρωπος και ο Θεός θέλουν την ειλικρινή μας μετάνοια την ειλικρινή μας μεταμέλεια. Η συγνώμη είναι λέξη ιερή και βαρυσήμαντη. Μας βάζει στον δρόμο της αγάπης, της αρετής. Είναι προϋπόθεση ωριμότητας και αυτογνωσίας.

Είναι ευκολότερο να απαιτήσετε να σας ζητήσουν συγνώμη, παρά να ζητήσετε εσείς. Όλοι κάνουμε λάθη. Επομένως, προσέξτε πότε απαιτείτε κάτι τέτοιο από τους άλλους, πόσο συχνά και πότε την απορρίπτετε, επειδή δεν σας φάνηκε επαρκής. Είναι βέβαιο ότι θα έρθει και η σειρά σας. Η ευγένεια δεν είναι αρχή που πρέπει να αναμένετε από τους άλλους είναι αρχή που πρέπει να τηρείτε εσείς.

Μερικές φορές είναι καλύτερα να αφήνετε περιθώριο χρόνου, ώστε να σας ζητήσουν συγνώμη, παρά να το απαιτήσετε. Παρόμοια, αν εσείς έχετε κάνει λάθος, είναι προτιμότερο να ζητήσετε συγνώμη, προτού σας το απαιτήσουν.

Στην καλύτερη περίπτωση, η συγνώμη αποτελεί έκφραση ειλικρινούς προσωπικής αποδοκιμασίας των ιδίων μας των πράξεων, μάλλον παρά κάποια μορφή εμπρηστικού λόγου ή κενού συναισθηματικού πειθαναγκασμού.

Από την άλλη πλευρά η “μη συγνώμη” θα μπορούσε να θεωρηθεί τρόπος αλλοίωσης ή ακόμη και αποφυγής της πραγματικής συγνώμης. Τυπική “Μη συγνώμη” είναι φράσεις του τύπου “συγνώμη που αναστατώθηκες αλλά αν είσαι τόσο ανόητος για να καταλάβεις, δεν μπορώ να κάνω ακριβώς πολλά γι’ αυτό” ή “συγνώμη για όσα έγραψα, αλλά εσύ το ξεκίνησες πρώτος” ή άλλοι τρόποι διατύπωσης που μεταφέρουν αυτή την εντύπωση.

Διατυπώσεις όπως “συγνώμη που αναστατώθηκες” ή “λυπάμαι που προσβλήθηκες από τις παρατηρήσεις μου “μπορεί επίσης να έχουν τέτοιο αντίκτυπο και μπορεί να περιπλέξουν περισσότερο το πρόβλημα ή να μεγεθύνουν την προσβολή, ειδικώς όταν ακολουθούνται από σχόλια που στρέφουν τον προβολέα τους, προς την άλλη πλευρά. Ως αποτέλεσμα, κάποιος μπορεί ουσιαστικά να εκφράζει λύπη για τις πράξεις εκείνου από τον οποίο ζητεί συγνώμη και, ως εκ τούτου, να αντιστρέφει στην πραγματικότητα την κατεύθυνση της συγνώμης.

Από την άλλη πλευρά, η ειλικρινής έκφραση συ γνώμης, ακόμη και αν κάποιος δεν πιστεύει ότι φταίει εξ ολοκλήρου ή δεν το εκφράζει έτσι, μπορεί να συμβάλλει ώστε να αποφορτισθεί η κατάσταση. Είναι προτιμότερη δε στις περιπτώσεις που η πλήρης και ανεπιφύλακτη έκφραση συγνώμης θα μπορούσε να θεωρηθεί εμφανώς ανειλικρινής ή υποκριτική, ακόμη και προσβλητική δίνοντας την εντύπωση σαρκασμού. Ακόμη και αν δεν μοιάζει πλήρως ικανοποιητική η διατύπωση, π.χ. “λυπάμαι ειλικρινά που σε στενοχώρησα / αναστάτωσα” ή καλύτερα, “λυπάμαι που τα σχόλιά μου σε στενοχώρησαν/ αναστάτωσαν” δείχνει τουλάχιστον αποδοχή μέρους της ευθύνης για ότι συνέβη.

Αν και ενίοτε μπορεί να φαίνεται δύσκολο, είναι σημαντικό να θεωρούμε καλοπροαίρετη τη συγνώμη που μάς ζητήθηκε, εφόσον είναι εφικτό. Εκφράσεις όπως “δεν πειράζει”, “κατανοώ ότι υπήρχε ένταση και από τους δύο μας “ή απλώς” ευχαριστώ, το εκτιμώ πολύ”, συνήθως βοηθούν στην αποκατάσταση της ειρήνης και της ισορροπίας, μεταξύ των δύο συντακτών.

Στη κοινωνική ζωή, το να ζητάς συγνώμη είναι δείγμα καλών τρόπων. Στην επαγγελματική ζωή μπορεί να είναι σημάδι αδυναμίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή management στο Wharton School του University of Pennsylvania, η “συγνώμη” μπορεί να δείχνει φροντίδα και ενσυναίσθηση, όμως συχνά, δεν είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος, για να αναλάβετε την ευθύνη για κάτι. Το να λέμε “συγνώμη” είναι πολύ ευγενικό, αλλά μπορεί να μας βάλλει σε θέση αδυναμίας”, λέει ο Schweizer στο CNBC.” Δεν δείχνει ισχύ και δύναμη και μερικές φορές, οι άνθρωποι φαίνονται πιο ισχυροί, όταν δεν ζητούν συγνώμη.

Μια μελέτη του 2012 που δημοσιεύτηκε στο European Iournal of sosial psychology διαπίστωσε ότι το να αποφεύγει κάποιος τη συγνώμη μπορεί να έχει οφέλη για την ψυχολογία του : Το 95% των συμμετεχόντων που αρνήθηκαν να εκφράσουν τη μεταμέλειά τους αφότου προσέβαλαν κάποιον, έδειξαν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, αυξημένο αίσθημα δύναμης ή ελέγχου”.

Φυσικά το να μη ζητάς συγνώμη μετά από ένα λάθος μπορεί εύκολα να γυρίσει μπούμερανγκ και να κάνει άσχημη εντύπωση στους ανθρώπους γύρω σου. Όμως όπως εξηγεί ο Schweitzer, η λέξη “συγνώμη” είναι πιο χρήσιμη όταν έχεις κάνει κάτι που επηρεάζει άμεσα ένα άλλο άτομο. Και στο χώρο εργασίας, τα λάθη συνήθως δεν έχουν τέτοια προσωπική φύση.

ΠΗΓΗ: —www.moneyreview.gr — El.m.wikipedia .org.

— Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Ημ/νία γραφής : 19/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΛΑ ΠΑΠΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΑ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΑΦΑ ΣΟΥ

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ….

“ΕΛΑ ΠΑΠΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΑ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΑΦΑ ΣΟΥ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως οι παροιμίες του λαού μας, εκφράζουν την οξύνοιά του, την σύνεσή του, την σωστή κοινωνικότητά του, η οποία εμπνέεται από την πίστη του.

Με την παροιμία: Έλα παππού να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου,” Ο λαός καυτηριάζει την έλλειψη σεβασμού των νέων. Έλλειψη που συχνά εκφράζεται με θρασύτητα απέναντι στους μεγαλυτέρους τους, τους οποίους έκανε σοφούς η πείρα της ζωής, τα παθήματά τους, τα πάθη τους. Με την παροιμία αυτή σκιαγραφείται η επιπολαιότητα των μικρότερων, όταν θέλουν να υποδείξουν δοκησίσοφα στρατηγικές στους παλαίμαχους της ζωής, των οποίων οι εμπειρίες και τα ποικίλα βιώματα γέμισαν την φαρέτρα τους με σύνεση και εχεφροσύνη.

Οι νεώτεροι θα βγαίνουν περισσότερο κερδισμένοι όταν αφουγκράζονται τα διδάγματα των ασπρομάλληδων. Αλήθεια δεν είναι αλαζονεία, όταν παίρνουν ύφος δασκαλίστικο μπροστά σε πεπειραμένους ανθρώπους, που γεύτηκαν την σκληράδα της ζωής με την κουτάλα; Δεν είναι προπέτεια μια τέτοια συμπεριφορά;

Για να επιτευχθεί έργο είναι απαραίτητο οι νέοι να κατακτούν το κεφάλαιο που λέγεται δυναμισμός, που λέγεται ενθουσιασμός, που λέγεται τόλμη, για κάθε πρωτοποριακό, αλλά και να διδάσκονται από τη φρόνηση, την πείρα, την νηφαλιότητα και την σοφία των ηλικιωμένων.

Είναι ανασταλτικός παράγοντας σε κάθε ευποιΐα η απαξίωση, από όποια ηλικία και αν προέρχεται. Είναι οπισθοδρόμηση ή περιφρόνηση των ηλικιών.

Για την κατάκτηση της ζωής, για τη διατήρηση του πολιτισμού, για την επίτευξη έργων αγαθών, για την πνευματική μας προκοπή, για την εσωτερική μας καλλιέργεια, είναι εποικοδομητική και αναγκαία ή με σεβασμό συμπόρευση, ή με αλληλοεκτίμηση συνύπαρξη, ή με διάθεση μαθητείας συνεργασία.

Όλοι βγαίνουν κερδισμένοι όταν ο ένας παίρνει κάτι από τον πλούτο της καρδιάς και του μυαλού του άλλου, γιατί όλοι έχουμε μέσα μας κάτι το θεϊκό και το μοναδικό. “Εις προς έτερον σοφός” υπογραμμίζουν οι σοφοί μας πρόγονοι.

Πόση ευγνωμοσύνη, λοιπόν, οφείλουμε στους προ ημών, οι οποίοι μας πλουτίζουν πνευματικά με τη σοφία τους, με τις ρήσεις, με τις παροιμίες τους οι οποίες φανερώνουν το ήθος τους.

Η ευγνωμοσύνη είναι ένα ειλικρινές αίσθημα εκτίμησης για μια χάρη, ένα δώρο, μια βοήθεια, ή γενικότερα, για μια ευχάριστη κατάσταση. Εκτός από την αύξηση του αισθήματος της ευτυχίας του ατόμου, η ευγνωμοσύνη βελτιώνει επίσης, τις διαπροσωπικές αλληλοεπιδράσεις. Η ευγνωμοσύνη σχετίζεται έντονα με τις λέξεις, όπως “γενναιοδωρία”, “καλοσύνη”, και “δώρο”. Πάντως σήμερα η ευγνωμοσύνη, έχει επικρατήσει να αναφέρεται ως μία στάση που αφορά τα άτομα, που αναγνωρίζουν, τα θετικά στοιχεία στη ζωή τους.

Ένα πράγμα που πρέπει να σημειωθεί σχετικά με τον ορισμό της ευγνωμοσύνης είναι, ότι πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τον όρο “ευγνωμοσύνη” εναλλακτικά με τον όρο “νιώθω ευγνώμων”.

Η Σοφία των ηλικιωμένων είναι πολύτιμος οδηγός στην κοινωνία.

Κάθε νέα γενιά, τουλάχιστον στη Δύση, αισθάνεται την ανάγκη να αντιδράσει στο άκουσμα του πασίγνωστου ρητού “να ακούτε τους μεγαλύτερους κάτι μπορεί να ξέρουν. Τώρα μια νέα αμερικανική έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει την αλήθεια αυτή, δείχνοντας ότι οι γηραιότεροι είναι πιο σοφοί, με την έννοια ότι μαθαίνουν να αποδέχονται τις συνεχείς αλλαγές στη ζωή και μπορούν να τα βγάλουν καλύτερα πέρα με τις συγκρούσεις, όντας πιο συναινετικοί από τους νέους που τείνουν να επιδεινώνουν τα πράγματα με την επιθετική στάση τους.

Η έρευνα υπό τον καθηγητή Ψυχολογίας Ρίτσαρντ Νίσμετ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΡΝΑΣ της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, διαπίστωσε ότι οι γηραιότεροι είναι πιο ικανοί σε σχέση με τους νέους ή ακόμη και από τους μεσήλικες να αναγνωρίσουν, ότι οι αξίες και οι απόψεις των ανθρώπων διαφέρουν, άρα πιστεύουν ότι πρέπει να υπάρχει ανοχή και αλληλοκατανόηση, ότι η ζωή είναι γεμάτη αναπόφευκτες αβεβαιότητες, ότι η αλλαγή στα πάντα είναι νόμος και ότι πρέπει κάνεις να την αποδέχεται.

Οι ηλικιωμένοι αναζητούν ευκολότερα ένα συμβιβασμό και είναι πιο πρόθυμοι να παραδεχτούν ότι υπάρχουν πράγματα που μπορεί να μη γνωρίζουν σε μια κατάσταση, μπαίνοντας πιο εύκολα στη θέση του άλλου.

Πρόκειται για μια σοφία που δεν έχει να κάνει τόσο, με το πόσες πληροφορίες έχει αποκτήσει κάποιος στη ζωή του, πόση τυπική μόρφωση και πόσες επαγγελματικές ικανότητες έχει.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η σοφία είναι πολύτιμη σε μια κοινωνία και μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση διαφόρων κοινωνικών προβλημάτων.

Το μήνυμα της έρευνας, σύμφωνα με τον Νίσμπετ, είναι ότι μπορεί ένας ηλικιωμένος να μην μπορεί να χειριστεί έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, ούτε και το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστος για την κοινωνία, αλλά αντίθετα μπορεί να συνεισφέρει σε αυτήν με τη σοφία του. Η “Κοινωνική σοφία” του ηλικιωμένου, όπως προέκυψε από την έρευνα, ισχύει ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη που ανήκει, τις γνώσεις, το δείκτη νοημοσύνης του κλπ.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές έδωσαν στους συμμετέχοντες, που ήταν χωρισμένοι σε ηλικιακές ομάδες (25-40 ετών, 41-59 και άνω των 60 ετών, να αξιολογήσουν διάφορες υποθετικές καταστάσεις που μπορούν να συμβούν σε μια χώρα, π.χ. συγκρούσεις μεταξύ του πληθυσμού λόγω της μαζικής μεταναστεύσεως κατοίκων από άλλη χώρα. Οι απαντήσεις αξιολογήθηκαν από πολλούς ακαδημαϊκούς, ψυχολόγους, κληρικούς κ.α. που δεν ήξεραν από τι ηλικίας άτομα προέρχονταν οι απαντήσεις και οι συμβουλές για το ξεπέρασμα της κρίσης στην υποθετική χώρα.

Οι ερευνητές εξεπλάγησαν από το βαθμό στον οποίο οι απαντήσεις των πιο ηλικιωμένων (όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων) υπερτερούσαν στη βαθμολογία που πήραν από τους τρίτους αξιολογητές, σε σχέση με τις απαντήσεις των νέων. Οι γηραιότεροι σαφώς αποδείχτηκαν ικανότεροι στο να χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους για ” το κοινό καλό”.

Για παράδειγμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση της μετανάστευσης, η πιο σοφή συμβουλή των ηλικιωμένων ήταν αφενός μεν ότι όσοι μεταναστεύουν, πρέπει να φροντίσουν να ενσωματωθούν στη χώρα της υποδοχής τους, ενώ οι κάτοικοι της τελευταίας πρέπει να δείξουν μεγαλύτερη ανεκτικότητα απέναντι στους μετανάστες, ειδικά σε όσους επιμένουν να κρατούν πεισματικά τις παραδόσεις που έφεραν μαζί τους από τις χώρες καταγωγής τους.

Η καθηγήτρια ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο χαρακτήρισε την έρευνα “την καλύτερη μέχρι στιγμής απόδειξη της εδραιωμένης αντίληψης ότι η σοφία αυξάνει με την ηλικία.” Πρόσθεσε ότι η έρευνα δείχνει πως οι ηλικιωμένοι πρέπει να παραμείνουν στους χώρους εργασίας, για να συνεισφέρουν με την ανώτερη σοφία τους.

Πηγή : – www.protothema .gr – Υγεία, Ζωή και Παιδί.

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.

Ημ/νία γραφής : 17/1/2025

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ. ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΟΡΟΣΗΜΟ.

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ. ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΟΡΟΣΗΜΟ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η πρώτη μέρα του έτους είναι κατά κάποιον τρόπο ιερή : σηματοδοτεί το πεπρωμένο μας για όλη την επόμενη χρονιά. Είναι μια ημερομηνία που χαρακτηρίζεται από μεγάλη δεισιδαιμονία, όπου τα λόγια, οι πράξεις, οι συναντήσεις, το φαγητό και τα δώρα είναι σημάδια καλής τύχης. Κάθε χώρα, λαός και θρησκεία, γιορτάζουν αυτή την πολύαναμενόμενη γιορτή με τον δικό τους τρόπο και κάθε χώρα έχει επίσης τους δικούς της κώδικες και αναλλοίωτες τελετές για να αποτρέψει την κακοτυχία και να προσελκύσει την καλή τύχη κατά τα τρία πρωτοχρονιάτικα έθιμα : το ρεβεγιόν, τις πρωτοχρονιάτικες ευχές και τα πρωτοχρονιάτικα δώρα.

Το τραγούδι ο Χορός, οι προπόσεις και οι αγκαλιές αποτελούν μέρος ενός χαρούμενου ελαφρού και ζωηρού τρόπου να θάψουμε το παλιό έτος και να γιορτάσουμε την γέννηση του νέου υπό τους καλύτερους τρόπους. Η μουσική, οι κροτίδες, οι κόρνες, τα κεριά και τα πυροτεχνήματα είχαν ανέκαθεν τη δύναμη να διώχνουν τα κακά πνεύματα.

Με δέκα μέρες καθυστέρηση στο ημερολόγιο του Ιούλιο Καίσαρα.

Το γρηγοριανό μας ημερολόγιο διαρκεί 365 ή 366 ημέρες, χωρισμένο σε δώδεκα μήνες των τριάντα ή τριάντα μίας ημέρας, εκτός από τον Φεβρουάριο, ο οποίος έχει είκοσι οκτώ ή είκοσι εννέα ημέρες, αναλόγως αν το έτος είναι – ή δεν είναι – δίσεκτο. Φέρει το όνομα του παπα Γρηγορίου ΙΓ’, ο οποίος το επέβαλε το 1582 και αποφάσισε, το ίδιο έτος, ότι η Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου θα είναι η ημέρα μετά την Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου για να αναπληρώσει μια καθυστέρηση δέκα ημερών στο ημερολογιακό έτος που είχε υιοθετηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα στο Ιουλιανό ημερολόγιο και είχε αποδειχθεί πολύ μεγάλο.

Για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ντυνόμαστε με τα γυαλιστερά, ασημένια, χρυσά και λαμπερά υφάσματα, καθώς η παράδοση επιβάλλει να φοράμε τουλάχιστον ένα καινούργιο ρούχο την πρώτη μέρα του χρόνου.

Στη Γαλλία το μενού περιλαμβάνει θαλασσινά, ιδίως στρείδια. Ο Απολλινσαίρ και ο Καζανόβα απέδιδε αφροδισιακές ιδιότητες στα στρείδια.

Οι Φαραώ και οι Ρωμαίοι είχαν ήδη ξετρελαθεί ήδη με το φουά γκρά. Στα επιδόρπια, πάλι, γλυκά ή γεμάτα μπαχαρικά, παραμένουν ίχνη παγανιστικών και θρησκευτικών συμβόλων από τις γαλλικές περιοχές.

Μπισκότα για την αποτροπή της κακοτυχίας και των ασθενειών.

Η κανέλα, το κάρδαμο και το τζίντζερ, σε συνδυασμό με τα αιχμηρά σχήματα των μπισκότων, που θύμιζαν στο σχήμα τον ήλιο, τα αστέρια, τις γάτες και τον τροχό, αποδείχτηκαν προστατευτικά. Αυτά τα μπισκότα θεωρούνταν ότι είχαν μαγική επίδραση κατά της κακοτυχίας και των ασθενειών, καθώς τα κέρατα και τα μυτερά σημεία χρησιμοποιούνταν πάντα κατά των μαγισσών και των κακών ξορκιών, εξ ου και οι ονομασίες “κερατοειδές Λιμουζεν” ή κερατοειδές Μπερί”.

Η γραφική έκφραση “να είσαι ευτυχισμένος σαν κόκορας στη ζύμη” προέρχεται από το μικρό γλυκό καλής τύχης σε σχήμα κόκορα που προσφέρεται ως πρωτοχρονιάτικος χαιρετισμός στην περιοχή Μπουμπονέ.

Στη Ρώμη οι χουρμάδες, οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα πολύτιμοι, προσφέρονταν γεμιστοί με ένα νόμισμα την πρωτοχρονιά. Αυτή η παράδοση του τυχερού νομίσματος που κρύβεται στο πρωτοχρονιάτικο ψωμί η γλυκό, προέρχεται από τα Σατουρνάλια, τις ξέφρενες ρωμαϊκές γιορτές που διαιωνίζονται με το πέρασμα του χρόνου, ιδίως στην περίπτωση της γαλλικής πίτας των Θεοφανίων.

Γιορτάζουμε, πίνουμε σαμπάνια και κάνουμε πρόποση “καλή χρονιά”! Με υγεία”! και τα μεσάνυχτα σπάμε το ποτήρι από το οποίο ήπιαμε. Χορεύουμε και μετά το συμβολικό φιλί κάτω από το γκι, ευχόμαστε ο ένας στον άλλο καλή χρονιά από το τηλέφωνο. Την επόμενη μέρα συνήθως ευχόμαστε στους κοντινούς και αγαπημένους μας ανθρώπους καλή τύχη.

Την εποχή των Γαλατών το γκι (στα ελληνικά ιξός) ήταν ήδη ιερό φυτό, με μαγικές αρετές που αποδίδονται στο γεγονός ότι ήταν αειθαλές. Στα απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, το 52 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας έγραφε : Όταν ανακαλύπτεται, οι Δρυίδες πηγαίνουν να το αναζητήσουν με σεβασμό και πάντα την έκτη μέρα της σελήνης, μια ημέρα τόσο σεβαστή από αυτούς, που είναι η αρχή των μηνών τους, των ετών τους,  ακόμη και των αιώνων τους, οι οποίοι διαρκούν μόνο τριάντα χρόνια.[…]. Όταν οι Δρυίδες έχουν ετοιμάσει τα πάντα κάτω από το δένδρο για τη θυσία και τη γιορτή που θα κάνουν εκεί, φέρνουν δύο λευκούς ταύρους, που τους δένουν από τα κέρατα. Τότε ένας ιερέας με λευκό χιτώνα ανεβαίνει στο δένδρο και κόβει το γκι με ένα χρυσό κυρτό δρεπάνι[…] Οι Δρυίδες πιστεύουν ότι το νερό που είναι εμποτισμένα με γκι κάνει όλα τα ζώα που το πίνουν γόνιμα και σήμερα σύμφωνα με – το αγγλικής προέλευσης – έθιμο, μια τυχερή γιρλάντα από γκι κρέμεται από το ταβάνι του σαλονιού ή πάνω από την εξώπορτα, και τα μεσάνυχτα οι άνθρωποι φιλιούνται κάτω από αυτήν και ανταλλάσουν ευχές. Συνηθίζεται να δίνουν τόσα φιλιά, όσα είναι τα γκι στο μπουκέτο για ευτυχία μεταξύ των συζύγων, ως οιωνός ότι οι νεαρές γυναίκες θα παντρευτούν εντός του έτους και ότι οι νεόνυμφοι θα αποκτήσουν πολλά παιδιά. Η βραδιά μπορεί να παραταθεί με ένα παιχνίδι χαρτιών – η νίκη φέρνει τύχη και ευημερία. Όσοι γενναίοι ζουν παραθαλάσσια εξαγνίζονται κάνοντας το πρώτο μπάνιο της χρονιάς, ενώ άλλοι ανοίγουν τα παράθυρα για να φύγει ο παλιός χρόνος και έπειτα την πόρτα για να μπει ο νέος.

Παραδόσεις που κληρονομήθηκαν από τη Βαβυλώνα

Τα μεσάνυχτα, εκείνη την ημέρα στιγμή που όλα μοιάζουν πιθανά, καλό είναι να προσέχεις: πρέπει να έχεις καλή διάθεση όλο τον χρόνο, και κυρίως να μη λες κακά πράγματα. Η Ελοϊζ Μοτσανί προειδοποιεί, ότι για να είναι καλή η χρονιά, το πρώτο πρόσωπο που θα δείτε πρέπει να είναι διαφορετικού φύλου. Αν είναι εχθρός της οικογένειας, η χρόνια θα είναι κακή και είναι κακός οιωνός αν μια γυναίκα είναι η πρώτη που θα σας ευχηθεί καλή χρονιά…. Τέλος, λέγεται ότι η ημέρα της εβδομάδας στην οποία πέφτει η 1η Ιανουαρίου – καθορίζει τον καιρό του έτους, αν πέσει Κυριακή, ο χειμώνας θα είναι ήπιος, η άνοιξη υγρή, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο θυελλώδη.

Το έθιμο της επιστολής ευχών έγινε ταχυδρομική υπόθεση χάρη σε έναν Άγγλο, τον σερ Χένρι Κόουλ, ο οποίος εφηύρε την Χριστουγεννιάτικη κάρτα το 1843, με την αυξανόμενη πρόοδο της τυπογραφίας, αυτό που ήταν ένα παιχνίδι έγινε πλέον σχεδόν υποχρεωτικό έθιμο, κάνοντας τους ανθρώπους να στέλνουν κάρτες που γέμιζαν μέχρι επάνω τους ταχυδρομικούς σάκους κάθε Ιανουάριο. Τα τελευταία όμως χρόνια το τηλέφωνο και το διαδίκτυο αντικατέστησαν αυτές τις όμορφες κάρτες. Το νέο έτος είναι επίσης, μια εποχή για να πάρουμε καλές αποφάσεις.

Ναι, κάθε χρόνο βρισκόμαστε μπροστά στις ίδιες δεσμεύσεις στις ίδιες προκλήσεις, αλλά…. Ας επιλέξουμε λοιπόν τουλάχιστον μια, μικρή ή μεγάλη, και φέτος, ας το πραγματοποιήσουμε.

Πηγή : Περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΑ, Σοφί Λογκί – Ορέ, εθνολόγος, ιστορικός.

Ημ/νία γραφής : 14/1/25

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Δ Ι Η Γ Η Μ Α-ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Δ Ι Η Γ Η Μ Α

ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

– Ελένη μου καλησπέρα! Μπορείς να μιλήσεις;

– Ναι, Αναστασία μπορώ. Ο Βασίλης πήγε στο καφενείο. Μόλις έφυγε.

– Κι εμένα ο Γιάννης πήγε κάτι να πάρει, από την αγορά. Τι κάνετε;

– Τι να κάνουμε; Τα ίδια. Τόλμησα να ρωτήσω, όσο πιο γλυκά γίνεται, τι θα κάνουμε το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων και ανήμερα για το τραπέζι. Φωτιές έβγαλαν τα μάτια του. Αλλάξαμε κουβέντα αμέσως. Εσείς;

– Μπράβο στο θάρρος σου. Ούτε λέξη δεν είπα. Ήπιαμε καφέ, μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων και βγήκε. Τι θα κάνουμε συννυφάδα, τι θα κάνουμε; Η Ελένη και η Αναστασία είναι Συννυφάδες. Σύζυγοι δύο αδελφών. Του Βασίλη και του Γιάννη. Τα σπίτια τους στην ίδια αυλή. Οι πόρτες ανοιχτές για τις δύο οικογένειες. Τα παιδιά τους μεγάλωσαν σαν αδέλφια. Τις Κυριακές έτρωγαν όλοι μαζί. Ακόμα και όταν ο μπάρμπα Χρήστος, ο πατέρας του Βασίλη και του Γιάννη, και η Κυρά Νίκη, η μητέρα τους, αναπαύθηκαν. Τίποτα δεν άλλαξε.

Κάθε Κυριακή τα δύο αδέρφια πήγαιναν στην Εκκλησία πρωί – πρωί, πριν χτυπήσει η καμπάνα, αφού ο Βασίλης ήταν χρόνια επίτροπος, και ο Γιάννης αριστερός ψάλτης. Ο Χρήστος και ο Χρήστος τα δύο ξαδέρφια από μικρά πήγαιναν μαζί με τους μπαμπάδες τους, μέχρι που μπήκαν στο πανεπιστήμιο. Κρυφά η φανερά όλοι στη γειτονιά θαύμαζαν την αγάπη μεταξύ τους.

Έτσι πορεύονταν οι δύο οικογένειες, ώσπου ο πειρασμός ήρθε και τα ανακάτεψε όλα. Όλα όμως!

Και ο πειρασμός αυτός ήταν ένα χωράφι. Χωράφι ακαλλιέργητο εδώ και χρόνια. Ξεχασμένο ακόμη και από τον συγχωρεμένο τον πατέρα τους. Όταν εμφανίστηκε το διεκδίκησαν και οι δύο. Τα δύο αδέλφια θύμωσαν, μάλωσαν, φώναξαν τόσο που κόντεψε να πιαστούν στα χέρια. Από το απόγευμα εκείνο δεν αντάλλαξαν ούτε καλημέρα.

Μια παγωμάρα έπεσε στα δύο σπίτια. Οι συννυφάδες και τα ξαδέρφια επικοινωνούσαν μεταξύ τους, αλλά πλέον όσο μπορούσαν πιο μυστικά, γιατί ο Βασίλης και ο Γιάννης έδειχναν την αντίδραση τους. Αυτοί που πιο πολύ απ’ όλους προσπαθούσαν να βρουν λύση στο μεγάλο πρόβλημα ήταν τα δύο πρωτότοκα αγόρια. Ο Χρήστος και ο Χρήστος. Φοιτούσαν στην ίδια πόλη και έμεναν φυσικά στο ίδιο σπίτι. Οι μέρες περνούσαν και η κατάσταση δεν άλλαξε. Τότε ήταν που οι δύο συννυφάδες αποφάσισαν την “επίθεση”, μετά από πολλή προσευχή.

– Βασίλη πως θα πας να κοινωνήσεις τα Χριστούγεννα; προσπαθούσε να ταρακουνήσει τον άνδρα της η Ελένη. Υποτίθεται ότι είσαι και επίτροπος. Απορώ μαζί σου ! Τι έχεις πάθει;

– Ελένη, μην ανακατεύεσαι.

– Να μην ανακατευτώ; Αλήθεια τώρα;

Θα πάμε με την Αναστασία στον π. Δημήτριο και στο λέω να το ξέρεις κι εσύ κι ο αδελφός σου, θα του ζητήσουμε να σας παύσει από τα καθήκοντά σας μέχρι να μονιάσετε!

– Τι θα κάνετε;

– Αυτό που άκουσες. Ούτε όταν ήσασταν παιδιά δεν μαλώσατε. Αναρωτιέμαι, θα κάνατε τα ίδια, αν ζούσε ο πατέρας σας; Βασίλη έρχονται Χριστούγεννα. Πως θα υποδεχτούμε τον μικρό Χριστό;

Σε μια ψυχή που δεν συγχωρεί και μάλιστα τον αδερφό της; Ούτε να εξομολογηθείτε πήγατε.

Δεν μιλάς! Βέβαια τι να πεις .Είστε και παράδειγμα τρομάρα σας!

Αυτός ο διάλογος, το ίδιο έντονος, το ίδιο σοβαρός, έγινε και στο απέναντι σπίτι με την Αναστασία να τα ψέλνει κυριολεκτικά στον ψάλτη σύζυγό της. Μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα τα δύο ξαδέρφια επέστρεψαν για τις διακοπές. Ήρθαν όμως προετοιμασμένα. Στους πατεράδες τους δεν είπαν λέξη για το θέμα του χωραφιού και τη συμπεριφορά τους. Την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα έβαλαν το σχέδιο τους σε εφαρμογή. Την ώρα του φαγητού και στα δύο σπίτια άρχισε να παίζει στην τηλεόραση το ίδιο βίντεο. Πλάνα και σκηνές επιλεγμένες προσεκτικά, που έδειχναν τα κοινά τραγούδια τους, τον παππού και την γιαγιά, χιονοπολέμους στην αυλή, εκδρομές, προσκυνήματα, γιορτές. Και τελευταίο πλάνο, δέκα χρόνια πριν, ο παππούς Χρήστος να λέει στα δύο συνονόματα εγγόνια του : “Παιδιά μου, να είστε αγαπημένα και μονιασμένα σε όλη σας τη ζωή, όπως είναι οι πατεράδες σας”.

Τα πιρούνια των δύο αδελφών έπεσαν πάνω στο τραπέζι. Αμίλητοι έβλεπαν το βίντεο και σχεδόν δεν ανέπνεαν. Μόλις τελείωσε, έκαναν το σταυρό τους, σηκώθηκαν από το τραπέζι και πήγαν ταυτόχρονα προς την εξώπορτα του κάθε σπιτιού.

Άνοιξαν και είδαν μετά πολλές μέρες ο ένας το πρόσωπο του άλλου. Τα δάκρυα έτρεχαν στα πρόσωπά τους, όπως οι στάλες της βροχής στα τζάμια.

Κατέβηκαν τις σκάλες και έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, λες και είχαν χρόνια να συναντηθούν…. Μείναν έτσι σφιχταγκαλιασμένοι για λίγα λεπτά, ενώ μέσα στα δύο σπίτια ακούγονταν γέλια και χειροκροτήματα.

– Το βίντεο αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα, έλεγε αργότερα ο Βασίλης στον αδερφό του.

– Κι εγώ συγκλονίστηκα, όταν είδα τον πατέρα. Τι μας έπιασε αδερφέ μου;

Βρήκε πορτούλα ο διάβολος και μας περιέπαιξε. Γίναμε παιχνιδάκι του.

– Σε όλη μας τη ζωή να το θυμόμαστε αυτό που πάθαμε. Σε όλη μας τη ζωή.

Το χωράφι τελικά το πούλησαν τα δύο αδέρφια και τα χρήματα τα έκαναν δωρεά στην ενορία, για τις ανάγκες της. Εκείνα τα Χριστούγεννα έγιναν δόξα τω Θεω, μάθημα για όλους.

Εκείνα τα Χριστούγεννα κατάλαβαν, ότι ο μικρός Χριστός γεννιέται μόνο σε μια καρδιά που συγχωρεί.

Σε μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ταπείνωση.

Πηγή : “Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – Όσιος Θεόφιλος”.

Ημ/νία γραφής : 12/1/25

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Γνωρίζουμε στα μέλη και τους φίλους μας ότι, το Γραφείο του Συνδέσμου μας θα είναι  ΚΛΕΙΣΤΟ  από 8-8-2025 έως 31-8-2025.

Για κάθε επείγον θέμα αποστείλατε την  αλληλογραφία σας στις  ηλεκτρονικές ταχυδρομικές διευθύνσεις μας sapasat@yahoo.gr  ή  sapasath@gmail.com

Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ-Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πηγή έμπνευσης και δημιουργίας, ο νεοελληνικός πολιτισμός διαυγάζει κάτω από τις επιστρώσεις των νεωτερισμών. Είναι η περιουσία που άφησαν οι προπάτορες των αιώνων της τουρκοκρατίας, οι απλοί απαίδευτοι πρόγονοί μας, οι οποίοι σε συνθήκες υποδούλωσης συνέχισαν να δημιουργούν πολιτισμό θεσμούς, τέχνες, αρχιτεκτονική, φορεσιές, μουσική, χορούς, τραγούδια ποιήματα, όπου συμπληρώθηκαν και ολοκληρώθηκαν από γενιά σε γενιά. Καρποί της ανάγκης και του καλλιτεχνικού αισθήματος.

Αναφορές στο λαϊκό πολιτισμό έχουμε από το 1850. Άνθρωποι συγκαιρινοί επεξεργάστηκαν και παρουσίασαν ο καθένας με τον τρόπο του, το αφήγημα του Νεότερου Ελληνισμού, όπως ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος (1815-1881), ιστορικός και συγγραφέας, ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-

1897), ποιητής και πολιτικός, ο Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος (1815-1891) ο Συγγραφέας της “Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους” και φυσικά, οι ποιητές μας Διονύσιος Σολωμός (1798-1835) και Κωστής Παλαμάς, που απογείωσαν την δημοτική γλώσσα στην μεγαλόπνοη ποίησή τους.

Η Πρωτοβουλία

Ο Νικόλαος Πολίτης (1852-1921), πανεπιστημιακός καθηγητής, ακούραστος μελετητής και ερευνητής του Νέου Ελληνικού Πολιτισμού, γίνεται ιδρυτής της επιστήμης της λαογραφίας και καθιερώνει τον όρο Λαογραφία. Τα έργα του εμφορούνται από την αξία των λαϊκών παραδόσεων, ως προς την διαμόρφωση του νέου ελληνικού πολιτισμού. Με πρωτοβουλία του ιδρύεται το 1908 η Λαογραφική Εταιρεία.

Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης (1821-1829) μεγάλες μορφές του Ευρωπαϊκού Πνεύματος μεταφράζουν και εκδίδουν ελληνικά δημώδη άσματα. Πρωτοστάτες είναι ο Κλώντ Φωριέλ, Βόλφκανγκ Γκαίτε, Βίλχεμ Μίλλερ, Π.Μ.Λ.Τζος και άλλοι, είναι όλοι όσοι αναγνωρίζουν την μοναδικότητα της δημοτικής ποίησης και προσφέρουν στην Επανάσταση.

Από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα λόγιοι και καλλιτέχνες μας φέρνουν σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό. “Ξεσκέπασε τη δημοτική σου παράδοση και θα αντικρίσεις γυμνή τη ψυχή σου”, θα γράψει το 1914 ο ‘Ιωνας Δραγούμης στο έργο του “Ελληνικός Πολιτισμός”. Είναι και άλλοι μαζί του, ο λόγιος Περικλής Γιαννόπουλος, ο Παύλος Μελάς, ο Άγγελος Σικελιανός.

Η λαϊκή τέχνη

Η Αγγελική Χατζημιχάλη είναι μια από τις φωτεινές μορφές εκείνων των καιρών. Καλλιτεχνική φύση, ανήσυχο πνεύμα με έντονο το αίσθημα της προσφοράς, η πρώτη Ελληνίδα Λαογράφος αφιερώνεται σε μακροχρόνιες επιτόπιες έρευνες, σε όλη την Ελλάδα. Ανακαλύπτει τη λαϊκή τέχνη, μια από τις όψεις του λαϊκού πολιτισμού. Αναγνωρίζει τις εκφάνσεις της και προσφέρει με κάθε τρόπο (εκδόσεις, εκθέσεις, εκπαίδευση) την πολύτιμη βοήθειά της, για τη διάσωση και μετάδοση των στοιχείων της στους νέους, αποσκοπώντας στην αισθητική καλλιέργεια και στην ανάπτυξη της αντίστοιχης οικονομίας. Αφήνει ένα μνημειώδες έργο και ανεκτίμητη προσφορά.

Η ελληνικότητα

Στην περίοδο του μεσοπολέμου (1918-1939) αίτημα των ανθρώπων των Γραμμάτων και της τέχνης είναι η ελληνικότητα. Η λεγόμενη Γενιά του 30, προσδοκά να συνδυάσει λειτουργικά την ελληνική παράδοση, με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή σκέψη. Διαμορφώνει τις θεωρητικές αρχές της ελληνικότητας με τη συμβολή του αρχιτέκτονα και ζωγράφου Δημήτρη Πικιώνη (1887-1968), του υπέρμαχου της πολιτιστικής συνέχειας του Ελληνισμού.

Ποιητές του αναστήματος Σεφέρη, Ελύτη. Εμπειρίκου, Ρίτσου μας οδήγησαν στην καθαρή νεοελληνική ποίηση. Λογοτέχνες, όπως οι Θεοτοκάς, Τερζάκης, Πολίτης, Καραγάτσης, έδωσαν τη νέα πνοή στη πεζογραφία. Ζωγράφοι, όπως ο δάσκαλος Παρθένης, οι Παπαλουκάς, Χατζηκυριάκος – Γκίκας, Εγγονόπουλος (με την ιδιότητα του ζωγράφου και ποιητή), καθώς και οι νεώτεροι Τσαρούχης, Διαμαντόπουλος, Μόραλης, επιδίδονται στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.

Ο συγκερασμός

Από αυτούς ο Κόντογλου, Διαμαντόπουλος, Τσαρούχης, Εγγονόπουλος συνεργάστηκαν με την Έλλη Παπαδημητρίου (1906-1993), μετόχου της “Εταιρείας Ελληνικές Τέχνες, στην αποτύπωση αυθεντικών λαϊκών έργων, από το πλούσιο υλικό της ελληνικής επαρχίας. Φορεσιές, υφαντά, ανάγλυφα, ξυλόγλυπτα, αποτυπώνονται πιστά και μεταπλάθονται σε σύγχρονα έργα λαϊκής έκφρασης.

Ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μαζί με τον Μάνο Χατζηδάκη φέρνουν στο τόπο μια νέα πολιτιστική άνοιξη. Μελοποιούν στίχους μεγάλων ποιητών, Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσο, Λόρκα αντιδικούν τον συγκερασμό της μουσικής με την υψηλή ποίηση, τη λογοτεχνία, τις εικαστικές τέχνες, το θέατρο, τον κινηματογράφο. Νέοι συνθέτες και στιχουργοί ακολουθούν το δρόμο που άνοιξαν οι δύο κορυφαίοι συνθέτες, μαζί με ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία.

Τα υφαντά.

Στα χρόνια του μεσοπολέμου ο έμπορος υφασμάτων Θεόδωρος Χαρακόπουλος κάνει μια προσπάθεια στη Μύκονο, για την αναβίωση των Μυκονιάτικων υφαντών. Ενώ το έργο μπαίνει σε

εφαρμογή ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ακινητοποιεί για χρόνια τους αργαλειούς. Μεταπολεμικά συνεχίζεται η προσπάθεια και δημιουργείται ο τύπος της “νεομυκονιάτικης φούστας” με τις πολύχρωμες ρίγες. Η μόδα εξαπλώνεται εκτός συνόρων και το ύφασμα καταλήγει να παράγεται τυποποιημένο σε μηχανοποίητους αργαλειούς στο εξωτερικό, με το διεθνή τίτλο “μυκονιάτικα υφαντά”. Την μόδα των υφαντών ανανεώνει γύρω στο ’70, με μοντέρνα γυναικεία υφάσματα ο Μυκονιάτης Γιάννης Γαλάτης, συνδυάζοντας τις ιδιότητες του υφαντή και του παραγωγού.

Νέα άνθιση

Σε αυτή την δεκαετία η ελληνική κοινωνία ανακτά το ενδιαφέρον σε ότι αφορά την παράδοση.

Η χρυσοχοΐα και η αργυροχοΐα γνωρίζουν νέα άνθηση στους ιστορικούς οίκους του Ζολώτα, του

Λαλαούνη, του Αρμάου. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, με τις κοσμογονικές αλλαγές, Έλληνες σχεδιαστές και Οίκοι μόδας του Εξωτερικού εμπνέονται από τον ελληνικό πολιτισμό στο σύνολό του. Το 2006 η σχεδιάστρια Σοφία Κοκοσαλάκη δημιουργεί σύγχρονα φορέματα εμπνευσμένα από Ελληνικά κεντήματα του 17ου – 19ου αιώνα των συλλογών του Βρετανικού Μουσείου Βικτωρίας και Αλβέρτος. Παρουσιάστηκαν εκείνη την εποχή στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, από το ίδρυμα “Αγγελική Χατζημιχάλη”, σε έκθεση αφιερωμένη τη μεγάλη λαογραφία.

Πηγή : Περιοδικό, ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, Γράφει η κ. Όλγα Παπαδημητρίου, Τέως Συντάκτρια Περιοδικού

Τύπου – Συγγραφέας.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι είναι η ομοιοπαθητική Ιατρική.

Η ομοιοπαθητική είναι ένα θεραπευτικό σύστημα κλάδος της Ιατρικής επιστήμης. Έχει επιστημονική ιστορία διακοσίων χρόνων, από τη εποχή που ο λαμπρός Γερμανός ιατρός Σάμουελ Χάνεμαν έθεσε τις πρώτες βάσεις σε επίπεδο συστηματικής μελέτης και έρευνας. Η βασική της αρχή της, ωστόσο, ήταν γνωστή ήδη στην αρχαία Ελλάδα.

Ο Ιπποκράτης στο έργο του “Περί τόπων των κατ’ άνθρωπον” αναφέρει : “Δια τα όμοια νόσος γίνεται και δια τα όμοια προσφερόμενα εκ νοσευόντων υγιαίνονται.”

Η λέξη ομοιοπαθητική, που έχει επικρατήσει και διεθνώς, προέρχεται από τις λέξεις “όμοιον” και “πάθος”. Η ομοιοπαθητική είναι το θεραπευτικό σύστημα που θεραπεύει τα όμοια με τα όμοια, αντιμετωπίζοντας δηλαδή μια ασθένεια, με φάρμακα, που ως φυσικές ουσίες, μπορούν να παράγουν όμοια συμπτώματα σε υγιή οργανισμό.

Κατά την συμβατική ιατρική τα συμπτώματα ενός οργανισμού, προκαλούνται από την ασθένεια. Σύμφωνα με την ομοιοπαθητική τα συμπτώματα ενός οργανισμού συνιστούν αντίδραση ενάντια στην ασθένεια, καθώς αυτός προσπαθεί να την ξεπεράσει. Έτσι η ομοιοπαθητική ιατρική στοχεύει στη διέγερση – ενίσχυση αυτής της αντίδρασης και όχι στην καταστολή της.

Πως λειτουργεί η ομοιοπαθητική;

Η ομοιοποθητική ιατρική είναι μια φυσική θεραπευτική μέθοδος. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα βοηθούν τον οργανισμό να επανακτήσει την υγεία του, διεγείροντας τις θεραπευτικές του δυνάμεις. Η επιλογή του φαρμάκου από τον ομοιοπαθητικό γιατρό, βασίζεται περισσότερο στην εξατομικευμένη αντίδραση του κάθε οργανισμού ενάντια στην ασθένεια, παρά στην έκφραση χαρακτηριστικών σημείων και συμπτωμάτων της ίδιας της ασθένειας.

Η ομοιοπαθητική ιατρική, έτσι, απευθύνεται σε όλον τον πάσχοντα οργανισμό και δεν αρκείται στο να αντιμετωπίσει τον ασθενή σαν φορέα μιας ασθένειας.

Θεραπεύει τον ασθενή και όχι μόνο την ασθένεια στην πραγματικότητα ο τομέας της ιατρικής που αντιμετωπίζει περισσότερο την ομοιοπαθητική είναι η Ψυχο-Νευρο-Ανοσολογία, ενώ υπάγεται και στην Integrated medicine μια ιατρική κατεύθυνση ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης που αξιοποιεί τα επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία των εναλλακτικών και συμπληρωματικών μεθόδων.

Φάση αντίστασης.

Στη περίπτωση της PNi είναι ενδιαφέρον να παραθέσουμε το γεγονός ότι τα συμπτώματα παρουσιάζονται, όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιστέκεται στο νοσογόνο αίτιο, στη λεγόμενη φάση αντίστασης. Η φάση αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική, για την εδραίωση ενός ισχυρού ανασοποιητικού συστήματος, το οποίο θα έχει και επαρκή ανοσολογική μνήμη. Θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε, ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα όπως και ο εγκέφαλος, υπόκεινται σε εκπαίδευση από την πρώτη στιγμή της εμβρυικής μας ύπαρξης.

Ομοίως η βρεφική και παιδική ηλικία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εκπαίδευση αυτή διότι τότε δίδονται οι πρώτες μάχες του οργανισμού με τους νοσογόνους παράγοντες, του περιβάλλοντος. Ο βέλτιστος στόχος είναι η εδραίωση ενός ανοσοποιητικού συστήματος που έχει ισχυρή κυτταρική ανοσολογική μνήμη, ώστε να μπορεί με τις διαδικασίες φλεγμονής, να αντιστέκεται ισχυρά (φάση αντίστασης) και να περνά εύκολα σε φάση ομοιοστασίας.

Ποια είναι η προέλευση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έχουν φυσική προέλευση. Προέρχονται κατά κύριο λόγο από φυτά και δευτερεύοντα από ορυκτά, ενώ λιγότερα προέρχονται από το ζωικό βασίλειο. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν πρέπει να ταυτίζονται με τα θεραπευτικά σκευάσματα, τα βότανα, ούτε βέβαια με τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία.

Πρόκειται για φάρμακα με ισχυρή θεραπευτική δράση. Δεδομένου του τρόπου παρασκευής τους,

που περιλαμβάνει μεγάλες αραιώσεις, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, είναι τελείως ασφαλή, μη τοξικά και δεν προκαλούν κανενός είδους εθισμό. Δεν επιφέρουν παρενέργειες και δίδονται με ασφάλεια σε νεογνά, βρέφη, παιδιά, εγκύους ή θυλάζουσες γυναίκες, βαρέως πάσχοντες η ανοσοκατασταλμένους ασθενείς.

Η επιτυχία της ομοιοθεραπευτικής θεραπείας έχει αναγνωριστεί και επιστημονικά τεκμηριωθεί, με πολυάριθμες κλινικές μελέτες που αντανακλούν τη συστηματική εργασία διακοσίων και πλέον ετών.

Διεθνής εκτίμηση.

Η ομοιοπαθητική χαίρει άκρας εκτίμησης παγκοσμίως, από εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν δεχθεί τα ευεργετικά της θεραπευτικά αποτελέσματα. Συχνά στη καθημερινή κλινική πράξη αποδεικνύεται αποτελεσματική, εκεί όπου άλλες ιατρικές μέθοδοι έχουν αποτύχει.

Αυτός είναι και ο λόγος της πολύ πρόσφατης ανακοίνωσης του Παγκόσμιου Οργανισμού υγείας

που προτρέπει τις ηγεσίες υγείας των κρατών να ενσωματώσουν στα πλαίσια του Intergrated medicine, τεκμηριωμένες επιστημονικά θεραπευτικές παραδοσιακές τεχνικές, συμπεριλα-μβανομένης της ομοιοπαθητικής.

Η θεσμοθέτηση.

Η ομοιοπαθητική Ιατρική πρέπει να εξασκείται από Ιατρούς, κατέχοντας επισήμως δίπλωμα ιατρικής και άδεια ασκήσεως ιατρικού επαγγέλματος και μετέπειτα εκπαιδευμένοι στην ομοιοπαθητική, όπως αναφέρουν και οι ανακοινώσεις των ιατρικών συλλόγων.

Σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η άσκηση της ομοιοπαθητικής υπόκειται στα πλαίσια των αντίστοιχων συστημάτων υγείας, όπως για παράδειγμα στη Μ. Βρετανία, στην Ελβετία και στη Γερμανία.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι αναγνωρισμένα από τον Ε.Ο.Φ. Πρόσφατες εργασίες αρμοδίων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προχώρησαν με γοργούς ρυθμούς, για τη θεσμοθέτηση ενιαίου πλαισίου για όλες τις χώρες μέλη της κοινότητας, σχετικά με την εξάσκηση της ομοιοπαθητικής Ιατρικής στα πλαίσια της Ιατρικής.

Γιατί κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής Θεραπείας διακόπτεται η λήψη καφεΐνης;

Η χρήση ή επαφή ουσιών με ισχυρές γεύσεις (καφές – μέντα) και οσμές (κάμφορα) πρέπει να αποφεύγονται, κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας.

Πηγή : Περιοδικό ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, Σπύρος Κυβέλος, Ιατρός Γενικής Ιατρικής και Ομοιοπαθητικής, Γ.Γ. Ελληνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος.

ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΣΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΕΚΕΙ ΕΞΩ ΣΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τον τελευταίο καιρό ο κυρ. Ανδρέας εκκλησιαζόταν τακτικά στην ενορία του. Θες τα χρόνια που περνούσαν, θες η μοναξιά μετά τον θάνατο της γυναίκας του, θες οι ιδεολογίες που πιστά υπηρετούσε τόσα χρόνια και δεν τον ικανοποιούσαν, ή η μορφή του νεαρού ιερέα; Κάτι τον τραβούσε στο Ναό. Κανείς δεν φανταζόταν ότι ο ξακουστός καπετάν Ανδρέας θα είχε σχέση, με την Εκκλησία. Στα χρόνια του συμμοριτοπολέμου, ήταν από τα πρωτοπαλίκαρα του Αρχηγού. Πολλά είχε κάνει που τον βάραιναν, πολλοί άνθρωποι γευτήκανε την σκληρότητά του, πέθαναν στα χέρια του. Τα θυμάται και συγκλονίζεται. Ακόμη και σήμερα στα όνειρά του βλέπει μάχες, φόνους, χαλασμούς…

Γιατί όλα αυτά άραγε; Γιατί τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής του βάφτηκαν με αίμα;

Ποιοι έσπερναν το μίσος και την διχόνοια στο λαό; Τα σκεφτόταν και βασανιζόταν. Γι’ αυτό κάθε

Κυριακή πρωί ,πήγαινε στην Εκκλησία ο Ανδρέας. Μόνο εκεί ηρεμούσε.

Αυτό που σε όλη του τη ζωή απέφευγε με μανία, το χλεύαζε, το αρνούνταν, τώρα έγινε η παρηγοριά του, η ηρεμία του, η ανακούφισή του. Δεν αναγνωρίζει, ούτε ο ίδιος τον εαυτό του. Τα παιδιά του, τον άκουγαν παράξενα, εκπλήσσονταν. Ο πατέρας τους στην Εκκλησία; Ο πατέρας τους κοντά σε παπάδες.!

Ξημέρωσε η Κυριακή. Έτοιμος ο γερο- Ανδρέας για την εκκλησία. Αυτή τη φορά με περισσότερη λαχτάρα. Τα 89 του χρόνια δεν γινόταν εμπόδιο. Όλα όμορφα μέσα στο ναό, ήρεμα και κατανυκτικά.

Ο Ανδρέας απολάμβανε τα πάντα σα μικρό παιδί. Ήρθε η ώρα του κηρύγματος. Ο νεαρός ιερέας, ο. π. Συμεών, νομικός και Θεολόγος μιλούσε υπέροχα. Είχε έναν ιδιαίτερο τρόπο, να μιλάει μέσα στην καρδιά. Αυτή τη φορά ο Ανδρέας ένιωθε τον ιερέα να τον κοιτάζει πιο έντονα και συχνά τα λεγόμενά του να τον ελέγχουν.

“Για μένα τα λέει; Που τα ξέρει; “Σαν κινηματογραφική ταινία περνούσε από μπροστά του όλη του η ζωή, κυρίως αυτά που του μαύρισαν την ψυχή, αυτά που τον βάραιναν και δεν αισθανόταν καθόλου καλά.

– Η εξομολόγηση σβήνει το παρελθόν μας, τόνισε ο π. Συμεών, μόνο εκεί ηρεμούμε. Τότε η συνείδησή μας ησυχάζει και η ψυχή μας ξανά γεννιέται. Τι κι αν γερνάει το σώμα μας;

Κάθε λόγος του ιερέα γινόταν μαχαίρι στην καρδιά του “Καπετάνιου”. “Τώρα ήλθε η ώρα σου, Ανδρέα”, άκουγε μια φωνή μέσα του που τον ξεσήκωνε. Δεν βιάστηκε να πάρει αντίδωρο, περίμενε στο τέλος. Τον προβληματίζει, καθώς ο ιερέας τον κοίταζε επίμονα, σαν να ήθελε κάτι, τον καλούσε. Σαν να ήθελε κάτι να του πει, σαν να τον καλούσε σε κάτι, έτσι ένιωθε. Πήρε το αντίδωρο και ζήτησε να δει τον ιερέα.

– Έρχομαι να τα πούμε, κύριε… Μη φύγετε, του είπε με ευγενικό τρόπο ο π. Συμεών. Κάθισαν στην άκρη του ναού. Για πρώτη φορά στη ζωή του ο Ανδρέας εξομολογήθηκε. Πως πέρασε μιάμιση ώρα δεν το κατάλαβε κανείς τους. Ζωή περιπετειώδης αμαρτήματα βαριά. Ο νέος κληρικός συγκλονίστηκε από την ειλικρίνεια του Γέροντα.

Βίος και πολιτεία… Τον καταβόλησε με αγάπη πατρική. “Ένα πρόβατο είναι κι αυτός του Θεού”, σκέφθηκε. “Μία βασανισμένη ψυχή για την οποία σταυρώθηκε ο Χριστός μας”.

Χαρούμενος και ειρηνικός έφευγε ο Ανδρέας. Τον χαιρέτησε ο π. Συμεών και προχώρησε στο ιερό βήμα.

Δεν πέρασαν λίγα λεπτά και ακούστηκαν φωνές έξω από το ναό. Κάποιες κυρίες που άναβαν το κερί τους φώναζαν δυνατά : “Ένα γιατρό, ένα γιατρό γρήγορα… ένα ασθενοφόρο… βοήθεια, βοήθεια…” Έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει. Τρέχει ο π. Συμεών να βοηθήσει και τι να δει; Τον Ανδρέα πεσμένο στα σκαλοπάτια του ναού. Δεν επικοινωνούσε, δεν ανέπνεε, μόνο ένα χαμόγελο απλωνόταν στο πρόσωπό του.

Οι τραυματιοφορείς τον μετέφεραν στο νοσοκομείο κι εκεί επιβεβαιώθηκε ο θάνατός του. Μόνο ο π. Συμεών είχε καταλάβει τι είχε συμβεί. Έτοιμος ο Ανδρέας, πορεύτηκε στη Βασιλεία του Θεού. Άναψε ένα κερί στη μνήμη του και προσευχήθηκε για την ανάπαυση της ψυχής του. Συνάμα δόξασε τον Θεό, για την αγάπη του προς τα πλάσματά του. Την επόμενη ημέρα στην κηδεία ο π.Συμεών, εξήγησε στα παιδιά και τους οικείους του μακαριστού Ανδρέα τι είχε συμβεί, πως έφυγε έτοιμος για τη Βασιλεία του Θεού, έπειτα από μια ειλικρινή εξομολόγηση και πως ο Θεός τον κάλεσε κοντά Του εκεί έξω, στα σκαλοπάτια του ναού.

Η εξομολόγηση.

Η εξομολόγηση, σε πολλές θρησκείες. είναι η αναγνώριση και η ομολογία των αμαρτιών ή των λαθών του ανθρώπου.

Ορθοδοξία. Η εξομολόγηση είναι ένα από τα υποχρεωτικά Μυστήρια, μαζί με αυτά του βαπτίσματος, Χρίσματος, Θείας Ευχαριστίας και Μετανοίας. Η εξομολόγηση δεν γίνεται σε κάποιο θάλαμο εξομολόγησης αλλά στο κύριο μέρος της ίδιας της εκκλησίας, συνήθως πριν από ένα αναλόγιο, που βρίσκεται κοντά στο εικονοστάσιο. Σχετικά με το αναλόγιο, τοποθετείτε σε αυτό ένα Ευαγγέλιο και ένας σταυρός ευλογίας. Η εξομολόγηση συχνά λαμβάνει χώρα πριν από μια εικόνα του Ιησού Χριστού.

Οι Ορθόδοξοι καταλαβαίνουν ότι η ομολογία δεν γίνεται στον ιερέα, αλλά στον Ιησού Χριστό, και ο Ιερέας στέκεται μόνο ως μάρτυρας και οδηγός. Ο εξομολογητής θα διαβάσει μια προειδοποίηση που προειδοποιεί τον εξομολογούμενο να κάνει μια πλήρη ομολογία, κρατώντας τίποτα πίσω.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές πρακτικές σχετικά με το πόσο συχνά οι ορθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει να εξομολογούνται. Ορισμένα Πατριαρχεία συμβουλεύουν την εξομολόγηση, πριν από κάθε υποδοχή της Θείας Κοινωνίας, άλλοι συμβουλεύουν να ομολογήσουμε.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Θεολόγων, “Ο Σωτήρ”.

– wikipedia, https # El Wikipedia. org.wiki, H.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΠΛΟΗΓΟΣ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΗ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΠΛΟΗΓΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είχαν κανονίσει τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Όλοι τους κυνηγοί και μάλιστα με εμπειρία χρόνων τόσο στο κυνήγι, όσο και στις ορειβασίες και στις πορείες στα βουνά σε όλες τις εποχές.

Η αγάπη τους για τη φύση, η διάθεση τους να γνωρίσουν νέους τόπους, νέα μέρη, τους οδήγησε αυτή τη φορά στο Καλλίδρομο όρος, του νομού Φθιώτιδας. Έχοντας λάβει όλα τα μέτρα ασφάλειας με την κατάλληλη κυνηγετική ενδυμασία, άρχισαν την πορεία τους μέσα στο δάσος με πανύψηλα έλατα.

Είχαν φορτίσει τα κινητά τους, όπου έβρισκαν το σχεδιάγραμμα της πορείας τους. Ο καιρός όμως δεν ήταν σύμμαχος. Από ημέρες τα δελτία ειδήσεων μιλούσαν για ακραία καιρικά φαινόμενα. Για την κακοκαιρία “Daniel”, όπως την ονόμασαν.

– Δεν νομίζω να έλθει κατά δω, είπε ο Κώστας, ο πιο έμπειρος της ομάδας, θέλοντας να διώξει τον δισταγμό και την αγωνία των νεαρών της Παρέας. Αντίθετα όμως σύννεφα βαριά διαγράφονταν στον ουρανό, μα εκείνοι συνέχιζαν την πορεία τους. Οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν. Όσο περνούσε η ώρα, όλο και δυνάμωνε η βροχή επικίνδυνα. Σε λίγο ο Κώστας πρότεινε να σταματήσουν. Το νερό της βροχής αυξανόταν απειλητικά. Η πορεία γινόταν δύσκολη. Άρχισαν και δυνατοί κεραυνοί που τους φόβισαν ακόμη πιο πολύ.

Προσπαθούσαν να βρουν καταφύγιο, κάτω από τα μεγάλα έλατα του δάσους. Μάταια όμως και επικίνδυνα! Η ασταμάτητη βροχή η “μαυρίλα”, από τα σύννεφα που είχαν σκεπάσει τον ουρανό, οι κεραυνοί, το άγνωστο μέρος τους έκαμαν να τρομάξουν. Πρώτη φορά στην τόση εμπειρία τους συναντούσαν κάτι τέτοιο.

Όλοι διαπίστωσαν ότι από στιγμή σε στιγμή κάτι άσχημο εξελισσόταν. Η απογοήτευσή τους μεγάλωσε όταν προσπαθούσαν να λάβουν πληροφορίες από το κινητό, αλλά το σήμα είχε χαθεί. Μετακινήθηκαν λίγο ψηλότερα, αλλά ούτε και εκεί. Η αγωνία κυριαρχούσε στη καρδιά και στα λόγια τους.

– Χαθήκαμε, φώναξε φοβισμένος ο Σέργιος, ο νεώτερος της παρέας. Δύσκολα θα τα βγάλουμε πέρα. Δεν γνωρίζουμε που πάμε. Ο πλοηγός ανενεργός δεν έχει ακόμη σήμα. Η βροχή ήταν ασταμάτητη. Η κακοκαιρία “Daniel”, που είχε επισκεφθεί την ευρύτερη περιοχή, επηρέασε και τη Φθιώτιδα. Οι κυνηγοί ήταν πλέον σε απόγνωση.

– Μόνο ο Θεός μας σώζει… Παναγία μου, σώσε μας! Είπε ανήσυχος και ο Κώστας ο αρχηγός της ομάδος. Αμήχανοι και ταραγμένοι άρχισαν να σταυροκοπιούνται. Μα τι ήταν αυτό που φάνηκε στο βάθος του δάσους. Ένα φως που έβγαινε από ένα πέτρινο προσκυνητάρι.

Ναι, προσκυνητάρι ήταν. Καλά το έβλεπαν – πέτρινο με την εικόνα της Παναγίας. Αυθόρμητα όλοι έτρεξαν προς το μέρος εκείνο. Όσο προχωρούσαν συνομιλούσαν κι έλεγαν :

– Θα το ‘χουν φτιάξει από το Μοναστήρι. Κάπου κοντά εδώ έχω δει ότι βρίσκεται ένα Μοναστήρι.

Είδαμε και σχετικές πινακίδες στην αρχή της πορείας μας. Στη προσπάθεια τους να φτάσουν και να ασφαλιστούν, χωρίς να το καταλάβουν, βρέθηκαν έξω από την πόρτα της Μονής. Εκεί εξαφανίστηκε το προσκυνητάρι με την εικόνα, χάθηκε το φως. Χτύπησαν με λαχτάρα τη μεταλλική πόρτα. Άνοιξε μια Μοναχή. Απόρησε μόλις τους είδε με αυτή την κακοκαιρία. Τους οδήγησε στο Αρχονταρίκι να ξαποστάσουν. Φαίνονταν ταλαιπωρημένοι. Σε λίγο ήρθε και η Ηγουμένη. Της διηγήθηκε όλη την περιπέτειά τους : πως χάθηκαν, πως δεν λειτουργούσαν τα κινητά τους, πως είδαν το προσκυνητάρι μέσα στο δάσος. Μάλιστα την ευχαρίστησαν, γιατί το προσκυνητάρι έγινε η αιτία να βρουν το δρόμο για το Μοναστήρι. Εκείνη τους άκουγε με θαυμασμό, και με την βεβαιότητα, ότι ένα ακόμη θαύμα είχε κάνει η Παναγία.

– Καλοί μου άνθρωποι, τους καθησύχασε η Ηγουμένη, εμείς δεν έχουμε κανένα προσκυνητάρι μέσα στο δάσος. Η εικόνα της Παναγίας μας βρίσκεται στο προσκυνητάρι μέσα στο ναό, όπου θα σας οδηγήσω σε λίγο.

Εκεί βρίσκεται η Βασίλισσά μας, η Κυρά μας, η Μάνα μας, η Παναγία. Λέγεται Δαμάστα. Διότι δαμάζει κάθε κακό, όπως σας έκανε η χάρη της σήμερα 7 Σεπτεμβρίου, παραμονή της εορτής της. Αυτή είναι η πιο ασφαλής πλοηγός. Είναι η οδηγήτρια. Δείχνει τον δρόμο και μας οδηγεί προς τον υιό της και Θεό μας. Εύχομαι πάντα να σας οδηγεί προς Αυτόν και να σας προστατεύει. Στη συνέχεια έπειτα από ένα κέρασμα τους οδήγησε στο Καθολικό της Μονής. Εκείνοι με δάκρυα στα μάτια γονάτισαν μπροστά στο πραγματικό προσκυνητάρι, με την ζωντανή εικόνα της Παναγίας της Δαμάστας, ευγνωμονώντας τη, για το θαύμα που τους είχε κάνει, παραμονή της εορτής της. Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Δαμάστας. Είναι γυναικείο μοναστήρι, που βρίσκεται 23 χιλιόμετρα από τη Λαμία, σε υψόμετρο 740 μέτρα στο Καλλίδρομο όρος. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου στα Γενέθλια της Θεοτόκου.

Η μονή είχε καεί μερικά χρόνια πριν την επανάσταση του 1821.Το καθολικό της μονής όπου έχει μορφή σταυρικής βασιλικής μετά τρούλου και είναι οκτάπλευρο συμμετρικό, δεν είναι γνωστό πότε χτίστηκε.

Ιστορήθηκε το 1818 ενώ η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται στη μονή, είναι έργο του 16ου αιώνα και φέρει επάργυρη επένδυση του 1892. Η αγιογράφηση της Μονής έγινε με έξοδα του αγωνιστή της επανάστασης Γ. Δυοβουνιώτη, σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται πάνω από την είσοδο του καθολικού.  Στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 η μονή υπήρξε κέντρο των επαναστατών στη Στερεά Ελλάδα. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού Βασιλείου διαλύθηκε και έχασε την περιουσία της, με το διάταγμα του Όθωνα το 1833.

Περίπου εκατό χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μονή μικρή ανδρική αδελφότητα μοναχών, ενώ το 1953 μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Σχετικά με την προέλευση της ονομασίας Δαμάστα υπάρχουν δύο εκδοχές : σύμφωνα με την πρώτη προέρχεται από το Δαμάστρα, που σημαίνει την Παναγία που δαμάζει τα πάθη και τον πόνο, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη η εικόνα της Παναγίας είχε έρθει από τη Δαμασκό και σιγά σιγά το αρχικό Δαμάσκα έγινε Δαμάστρα.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Θεολόγων “Ο Σωτήρ”.

– Βικιπαίδεια – el. M.wikipedia.org.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η κατάθλιψη είναι η ψυχική νόσος του 21ου αιώνα. Πως διακρίνουμε την κατάθλιψη; Είναι η στεναχώρια προάγγελος της κατάθλιψης; Πόσο έχει αλλάξει η αντίληψή μας σχετικά με την κατάθλιψη;

Ήδη από τον προηγούμενο αιώνα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ορισμένοι Αμερικανοί ψυχολόγοι αναφέρονται στην “εποχή της μελαγχολίας”, καθώς παρατηρούσαν την αύξηση περιστατικών κατάθλιψης παγκοσμίως, αλλά και την μείωση της ηλικίας, στην οποία εκδηλωνόταν η κατάθλιψη.

Και στη χώρα μας έχει παρατηρηθεί αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης και αργότερα του κορονοϊού.

Από το 2009 κι έπειτα, όλο και περισσότεροι πολίτες βιώνουν την απώλεια και την αποσταθεροποίηση της καθημερινότητάς τους από παράγοντες που βρίσκονται πέραν από τον έλεγχο τους. Το αποτέλεσμα είναι αθροιστικό, γιατί όλες αυτές οι κοινωνικές αντιξοότητες, μειώνουν την ανικανότητα του ανθρώπου, να αντέξει τις δυσκολίες και να βρει πόρους, που θα τον βοηθήσουν, να ανακάμψει.

Θα πρέπει όμως να έχουμε κατά νου ότι αυτή η αύξηση των ποσοστών της κατάθλιψης, ίσως οφείλεται και εν μέρει και στο ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη και βοήθεια, δηλαδή δηλώνουν ανοιχτά ότι υποφέρουν. Δεν στιγματίζει πια τόσο πολύ το να δηλώσει κάποιος, ότι έχει κατάθλιψη ή και ότι ακολουθεί κάποια φαρμακευτική αγωγή όσον στιγμάτιζε στο παρελθόν. Σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει και μια υπερβολή της λέξης “κατάθλιψη”. Κάποιοι ονομάζουν, κατάθλιψη ακόμη και μια παρατεταμένη δυσφορία ή μια περίοδο θλίψης που προκύπτει από δυσάρεστα και αναπόφευκτα συμβάντα της ζωής, όπως είναι η απώλεια. Αλλά αυτό δεν είναι κατάθλιψη. Είναι μια φυσιολογική συναισθηματική αντίδραση που μπορεί να είναι δυσφορική, αλλά δεν είναι ασθένεια. Ίσως χρειαστούμε φυσιολογική υποστήριξη, για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στην απώλεια, αλλά δεν είμαστε ψυχικά “άρρωστοι”, ούτε η στενοχώρια είναι προάγγελος κατάθλιψης. Η στενοχώρια είναι μέρος της ζωής μας, όσο και η χαρά.

Η κλινική μας κατάθλιψη, δηλαδή η κατάθλιψη ως ασθένεια και όχι μια δικαιολογημένη από συμβάντα περίοδο θλίψης, περιλαμβάνεται στο εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών, που περιέχει και τα κριτήρια βάσει του οποίου ανιχνεύεται. Για να διαγνωστεί σε κάποιον μείζων καταθλιπτική διαταραχή, θα πρέπει να εμφανίζονται ταυτόχρονα μια σειρά από συμπτώματα, τα οποία διαρκούν αρκετές εβδομάδες και επηρεάζουν την λειτουργικότητα του ανθρώπου στην καθημερινή του ζωή. Τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν αίσθημα κενού, παρατεταμένη έλλειψη ενδιαφερόντων ή ευχαρίστησης, θεαματικές μετατροπές βάρους, αϋπνία, δυσάρεστες σκέψεις, παραίτηση κ.α.

– Είναι σήμερα η κοινωνία πιο ανεκτική, ως προς την ψυχική νόσο; Πως μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας, για ένα θέμα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει ένα μέλος της στενής οικογένειας;

Η κοινωνία τείνει να αποδέχεται όλο και περισσότερο τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων, ανάμεσα στις οποίες είναι και η ψυχική ασθένεια. Σε αυτό έχει συμβάλλει και η προσπάθεια πολλών φορέων να αναδείξουν το ζήτημα και να ενημερώσουν. Κάποτε οι ψυχικά ασθενείς θεωρούνταν ότι είχαν καταληφθεί από κακά πνεύματα ή κλείνονταν και εγκαταλείπονταν στα άσυλα, διότι η συμπεριφορά τους τρόμαζε τους ανθρώπους.

Σήμερα ξέρουμε περισσότερα και μπορούμε να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά των ψυχικά ασθενών, αλλά εξακολουθεί να μας ταράζει, διότι φαίνεται αλλόκοτη. Οπότε θα έλεγα ότι ναι, μιλάμε πιο ανοικτά για αυτά τα θέματα, ίσως δεν τα κρύβουμε πια’ με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια ένταση και δεν στιγματιζόμαστε το ίδιο, αλλά το τραύμα στην οικογένεια είναι εκεί.

Όταν κάποιο μέλος της πάσχει, πάσχει και η ίδια η οικογένεια και χρειάζεται στήριξη. Αυτό, δηλαδή που απουσιάζει ακόμη, τουλάχιστον στη χώρα μας σίγουρα, η θεσμική πλαισίωση και στήριξη της οικογένειας που αντιμετωπίζει ψυχική νόσο. Το πως μιλάμε στα παιδιά είναι ένα άλλο θέμα, πολύ σημαντικό. Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι στα παιδιά δεν μπορούμε να κρύψουμε την αλήθεια. Ακόμη και όταν δεν έχουν κατακτήσει όλα τα νοητικά εργαλεία, ώστε να μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει, τα πληροφορούν οι αισθήσεις τους, ότι κάτι δεν πάει καλά.

Το να αρνηθούμε, λοιπόν, κάτι το οποίο έχουν δει με τα μάτια τους ή έχουν ακούσει με τα αυτιά τους, να τους πούμε, δηλαδή, ότι δεν έγινε ή ότι ήταν ένα κακό όνειρο, είναι σαν να τους λέμε ότι τα ίδια έχουν ψευδαισθήσεις και τα μαθαίνουμε να μην εμπιστεύονται τον ίδιο τους τον εαυτό.

Τους αρνούμαστε την εμπειρία τους και αυτό μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις στην ψυχολογική τους ανάπτυξη. Άρα, πρέπει πάντοτε να εξηγούμε, με λόγια που καταλαβαίνουν ανάλογα με την ηλικία τους και δίνοντας πολύ μεγάλη προσοχή, στο πόσο αντέχουν να ακούσουν. Είναι καλύτερα να περιμένουμε το παιδί να μας διατυπώσει την απορία του και να του απαντήσουμε σε ένα πλαίσιο που το παιδί νοιώθει ασφαλές, να παρατηρήσουμε πως αντιδρά στη συζήτηση και να την απαλύνουμε όταν αντιληφθούμε, ότι όσα λέμε το αναστατώνουν υπερβολικά. Και είναι πολύ σημαντικό να το βεβαιώσουμε ό,τι, μολονότι ένα μέλος της οικογένειας φαίνεται να έχει “αλλόκοτη” ή απροσδιόριστη συμπεριφορά, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι εκεί , για να προσφέρουν συναισθηματική σταθερότητα και σιγουριά.

Επίσης να έχουμε κατά νου ότι για το ίδιο συμβάν, όχι μόνον για την ψυχική ασθένεια, αλλά π.χ. για ένα διαζύγιο ή ένα ατύχημα, στο οποίο υπήρξαν μάρτυρες, τα παιδιά θα ρωτήσουν πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης τους να μάθουν τι ακριβώς έχει συμβεί.

Αυτό γίνεται επειδή, καθώς κατακτούν όλο και περισσότερα νοητικά εργαλεία, θέλουν να ξανακούσουν την ιστορία, για να την καταλάβουν καλύτερα. Δεν πρέπει να τα αποπαίρνουμε για αυτήν την επιμονή. Πρέπει πάντοτε να απαντάμε, δίνοντας τόσες εξηγήσεις και λεπτομέρειες, όσες παρατηρούμε ότι αντέχουν κάθε φορά. Όταν ένα παιδί ρωτάει είναι επειδή νιώθει επιτακτική την ανάγκη να καταλάβει και πρέπει πάντοτε να απαντάμε. Οι υπεκφυγές μας ή οι σιωπές μας το τρομάζουν, διότι αισθάνεται ότι ούτε και εμείς είμαστε αρκετά ανθεκτικοί, ώστε να μπορέσει να στηριχθεί επάνω μας.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό να είμαστε ενημερωμένοι για ζητήματα ψυχικής διαταραχής και να καταλάβουμε ότι είναι πιο συχνή από όσο νομίζουμε και ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί, εάν υπάρξει έγκαιρη διάγνωση, παρέμβαση και στήριξη όχι μόνον του ατόμου που υποφέρει, αλλά ολόκληρης της οικογένειας.

Ως προς την ηλικία που εμφανίζεται μια ψυχική νόσος, κάποιες στατιστικές δείχνουν ότι σε ορισμένες φάσεις του κύκλου της ζωής, υπάρχει μια αυξημένη πιθανότητα, που σχετίζεται με οργανικές μετατροπές, καθώς και με κοινωνικές προκλήσεις, αλλά αυτό δεν ισχύει πάντοτε.

Πηγή : Μπετίνα Νταβός, συγγραφέας του βιβλίου με τον τίτλο “Μην πεις τίποτα του Φώντα”, Περιοδικό, ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΝΕΑΣ ΑΡΧΗΣ

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΝΕΑΣ ΑΡΧΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η γέννηση του Ιησού Χριστού αποτελεί ένα γεγονός που ξεπερνά την ιστορική του διάσταση και αποκτά βαθιά πνευματική και συμβολική σημασία. Δεν είναι απλώς η έλευση του Μεσσία στον κόσμο, αλλά μια πρόσκληση σε κάθε άνθρωπο να αναζητήσει μια νέα αρχή στη ζωή του. Η ταπεινή γέννηση στη φάτνη, η επιλογή του Θεού να ενσαρκωθεί και τα μηνύματα που περιβάλλουν το γεγονός αυτό, συνθέτουν έναν ισχυρό συμβολισμό για την ανανέωση και την ελπίδα. Η γέννηση του Ιησού σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής. Ο Χριστός ως αναμενόμενος Μεσσίας, έρχεται για να φέρει Φως στον κόσμο, να γεφυρώσει το χάσμα, ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο και να αναδείξει το δρόμο της σωτηρίας.

Η ευκαιρία

Αυτή η νέα αρχή δεν αφορά μόνο την πνευματική διάσταση, αλλά και την δυνατότητα για μια καινούργια ζωή, γεμάτη αγάπη, συγχώρεση και ελπίδα. Υπενθυμίζει ότι η απλότητα είναι πηγή γαλήνης και αλήθειας. Στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (8:12), ο Ιησούς λέει : “Εγώ είμαι το φως του κόσμου, όποιος με ακολουθεί, δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως της ζωής”.

Αυτή η δήλωση δείχνει, ότι η γέννηση του Χριστού είναι μια ευκαιρία, για την ανθρωπότητα να αφήσει πίσω το σκοτάδι της αμαρτίας και να εισέλθει στο φως της θείας χάρις. Ο Χριστός έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο, το κεφάλαιο της αμαρτίας, της δικαιολογίας του προπατορικού αμαρτήματος. Αυτό το γεφύρωσε ο ίδιος. Τώρα ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει ελεύθερα να έχει σχέση με τον Θεό.

Το μίσος

Αυτή η γέφυρα δεν θα μπορούσε να κτιστεί από τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι που ήθελαν να είχαν σχέση με το Θεό, τώρα μπορούν να την έχουν, οι υπόλοιποι μπορούν να τον μισούν δωρεάν. Στο εδάφιο Ιωάννη 15-25 της Καινής Διαθήκης, ο Ιησούς λέει : Αλλ’ έγινε τούτο για να πληρωθεί ο λόγος ο γεγραμμένος εν τω νόμω αυτών, ότι Εμίσησαν με δωρεάν”, τώρα δεν έχουν δικαιολογία ότι με μισούν. Αυτό παραπέμπει και στους ψαλμούς της Παλαιάς Διαθήκης συγκεκριμένα στο Ψαλμό 35:19 και στον Ψαλμό 69:4, όπου εδώ αναφέρεται ότι και ο έμπιστος του Θεού, θα αντιμετωπίσει κι αυτός άδικο μίσος, από τους ανθρώπους που μισούν Εκείνον χωρίς λόγο.

Η νέα αρχή, ως προσωπική υπόθεση.

Και τι θέλει ο Θεός από εμάς άραγε; Να έχομε σχέση μαζί του. Σε όλη τη Βίβλο ζητάει ξεκάθαρα και απλά τι θέλει από εμάς, χωρίς να χρειάζεται την οποιαδήποτε ερμηνεία. Και άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού να περπατάει στον κήπο… και ο Κύριος ο Θεός κάλεσε τον Αδάμ και του είπε: “Που είσαι”, (Γένεση 3:8-9). Ο Θεός αναζητά τον Αδάμ και την Εύα μετά τη πτώση. Η πρωταρχική του επιθυμία ήταν, να έχει μια στενή, προσωπική σχέση μαζί τους, που διαταράχθηκε από την αμαρτία.

“Και θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου, με όλη την καρδιά σου , με όλη την ψυχή σου και με όλην την δύναμή σου” (Δευτερονόμιο 6.5). Αυτή η εντολή δείχνει ότι ο Θεός ζητά όχι τυπική υπακοή αλλά αγάπη και δέσμευση, στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια βαθειά προσωπική σχέση.

“Δεν σας λέω πλέον δούλους, γιατί ο δούλος δεν ξέρει τι κάνει ο κύριός του. Αλλά σας έχω πει φίλους, γιατί σας φανέρωσα όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου” (Ιωάννης 15:5). Εδώ ο Ιησούς αποκαλεί τους μαθητές Του φίλους, δείχνοντας την επιθυμία Του, για μια στενή και προσωπική σχέση μαζί τους.

Η σχέση

Εάν κάποιος με αγαπά, θα τηρήσει τον λόγο μου και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θα έρθουμε σ’ αυτόν, και θα κατοικήσουμε μαζί του” (Ιωάννης 14:23). Αυτό το χωρίο υπογραμμίζει, ότι η σχέση με το Θεό είναι ζωντανή και προσωπική.

“Τι ζητάει από σένα ο Κύριος, παρά να πράττεις δικαιοσύνη, να αγαπάς, έλεος, και να περπατάς ταπεινά με το Θεό σου” (Μιχαίας 6 : 6-8). Αυτό το χωρίο δείχνει ότι ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για τελετουργίες, όσο για μια αυθεντική, ταπεινή σχέση.

Η επιθυμία του Θεού για σχέση μαζί μας εκδηλώνεται καθαρά στη Γραφή : δεν ζητά από εμάς τυπικές πράξεις θρησκευτικότητας, αλλά την καρδιά μας, την αγάπη μας και τη δέσμευσή μας. Η σχέση αυτή θεμελιώνεται στη αγάπη, τη συγχώρεση και την πίστη. Αποκαλύπτει την υψηλή θέση του ανθρώπου, στη δημιουργία. Η ενανθρώπιση του Χριστού είναι η υψίστη απόδειξη αυτής της Θεϊκής επιθυμίας, αφού ο Θεός έγινε άνθρωπος για να επανασυνδεθεί μαζί μας. Η γέννηση του Ιησού σε έναν τόσο ταπεινό χώρο, μακριά από τα παλάτια και την εξουσία, ανατρέπει τα δεδομένα της εποχής και υπογραμμίζει ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην ταπεινότητα και την αγάπη. Αυτό το μήνυμα είναι ενοχλητικό για όσους βασίζουν την αξία τους στη δύναμη, τον πλούτο και την εξουσία. Ο βασιλιάς Ηρώδης βλέπει στη γέννηση του Ιησού μια απειλή για τη βασιλεία του, παρά την ταπεινότητα του βρέφους στη φάτνη. Η ενόχληση του αποκαλύπτει το φόβο της απώλειας της κοσμικής εξουσίας. Το απλό και ταπεινό μήνυμα του Χριστού έρχεται σε αντίθεση με το κοσμικό πνεύμα που επικεντρώνεται στο πλούτο και τη φήμη, κάτι που μπορεί να προκαλέσει εσωτερική σύγκρουση στους ανθρώπους που ζουν με αυτές τις αξίες.

Το μήνυμα.

Αλλά πόσο παράξενο και άτοπο θα ήταν ο δημιουργός να έρχεται περιστόλιστος, τρομακτικός και πομπώδης στη Δημιουργία του; Και πόσο παράξενοι είμαστε εμείς που έχουμε εμπορευματοποιήσει και απαξιώσει το μήνυμα όλων των εποχών;

Την αλληλεγγύη του Χριστού, δεν την θέλουν κάποιοι. Την αποδοχή κάθε διαφορετικότητας (φτώχειας, πορνείας, κλεψιάς αμορφωσιάς) δεν την θέλουν από τον Χριστό. Την απόλυτη ισότητα πάλι δεν την θέλουν από το Χριστό. Την απλότητα, την ταπεινότητα, ούτε αυτές τις θέλουν από τον Χριστό. Ο ταπεινός Χριστούλης μέσα στη φάτνη ενοχλεί, διότι αποτελεί ένα σύμβολο που υπενθυμίζει στον κόσμο αξίες που έρχονται σε αντίθεση με την υπερηφάνεια, την εξουσία και τον υλισμό. Η φάτνη γίνεται σημείο πρόκλησης για τον άνθρωπο καλώντας τον για πνευματική συνειδητή ζωή. Το μήνυμα της φάτνης, είναι βαθιά επαναστατικό, γι’ αυτό βλέπουμε αυτές τις αντιδράσεις.

Πηγή : Αριστοτέλης Ξένος, (Πόλεμος εναντίον του Χριστού και του αληθινού νοήματος των Χριστουγέννων), Περιοδικό, ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ

ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Θέλω να βαπτισθώ, σας παρακαλώ, μπορείτε να με βοηθήσετε”. Με την άριστη συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών Λεβαδείας και Αυλώνας, την πολύτιμη συνεργασία του κέντρου Απεξάρτησης Τοξικομανίας Ελαιώνα Θηβών και τον καθ’ όλα πρόθυμο νουνό, προγραμματίστηκε το μυστήριο του βαπτίσματος του κρατουμένου που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Μωυσέως του Αιθίοπος που βρίσκεται μέσα στις φυλακές.

Το έργο της κατηχήσεώς του είχε ξεκινήσει ο π. Σταύρος Μαρίνος, ο εφημέριος της συγκεκριμένης φυλακής ένα χρόνο πριν. “Ξεκινήσαμε από την Παλαιά Διαθήκη, βήμα – βήμα, κεφάλαιο- κεφάλαιο και φτάσαμε έως τις πράξεις των αποστόλων της Καινής Διαθήκης, ώστε ο Γ. να γνωρίσει τον Χριστό και την Εκκλησία, δεν ήταν απλό. Έπαιξε ρόλο η προσωπική του επιμονή και θέληση.

Είναι πολύ σημαντικό στο ότι ήταν δεκτικός, ανοιχτός στο να μάθει καινούργια πράγματα, εντελώς νέα, έξω από τη ζωή που έως τώρα είχε συνηθίσει να ζει, όπως μας ανέφερε ο π. Σταύρος.

Το μυστήριο τέλεσαν, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Θηβών κ. Γεώργιος και ο Πρωτοπρεσβύτερος         π. Σταύρος. Ανάδοχος ήταν κάποιος φίλος του Συλλόγου συμπαραστάσεως Κρατουμένων “Ο Ονήσιμος”, που δέχτηκε και ανέλαβε το ιερό αυτό καθήκον με πολύ προσμονή και αγάπη.

Ο Σεβασμιότατος απευθυνόμενος προς τον νεοφώτιστο μεταξύ άλλων επεσήμανε : Σήμερα απαλλάσσεσαι αφενός από το προπατορικό αμάρτημα, αλλά και από οποιαδήποτε άλλη αμαρτία ή σφάλμα έχεις διαπράξει μέχρι και σήμερα. Αυτό είναι και το μεγάλο προνόμιο, που αποκτάς σήμερα εν συγκρίσει με την βάπτιση ενός νηπίου”.

Στο πλάι του Γεωργίου καθ’ όλη τη διάρκεια του μυστηρίου εντός του ναού, ήταν παρόντες εμφανώς συγκινημένοι οι συγκρατούμενοί του, συνοδοιπόροι στο θεραπευτικό ταξίδι και στον αγώνα να μείνουν καθαροί από εξαρτήσεις. Μετά το πέρας της βάφτισης είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε όλοι μαζί στην αίθουσα, όπου λαμβάνουν χώρα οι ομαδικές συζητήσεις των τριών θεραπευτικών φάσεων του προγράμματος.

“Επιλογή”, του προγράμματος που συμμετέχουν όλοι οι θεραπευόμενοι – κρατούμενοι του ΚΑΤΚ Ελαιώνα Θηβών Κέντρο απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων και να ανταλλάξουμε ευχές.

Εκεί ο νεοφώτιστος Γεώργιος ευχαρίστησε από καρδιάς όλους όσους βοήθησαν να γίνει πραγματικότητα το όνειρό του να βαπτιστεί ορθόδοξος χριστιανός και μοιράστηκε μαζί τους τα συναισθήματά του.

“Όσα έχω πράξει μέχρι τώρα ήταν λάθος, η ζωή που ακολουθούσα ήταν λάθος πρέπει να αλλάξω. “Σήμερα είναι η πιο σημαντική ημέρα της ζωής μου. Δε νομίζω ότι στο μέλλον θα ζήσω κάτι παρόμοιο. Μακάρι να με βοηθήσει ο Χριστός να παραμείνω μακριά από τις εξαρτήσεις και οποιαδήποτε μορφή παραβατικότητας ακόμη και όταν βρεθώ εκτός φυλακής”, είπε μεταξύ των άλλων.

Ευχαριστώ τον Πανάγαθο Θεό που επέτρεψε να μετέχουμε στο μυστήριο της βάφτισης του Γεωργίου και να του σταθούμε σε αυτή τη σημαντική στιγμή- σταθμό της ζωής του. Η εξάρτηση από ναρκωτικά. Τοξικομανία ή εξάρτηση από ναρκωτικά και φάρμακα, είναι η έλξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή φαρμάκων, που δεν δύνανται να αποβληθεί αυτοδυνάμως από το χρήστη. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ) η εξάρτηση είναι μια κατάσταση αλληλεπίδρασης, μεταξύ ενός ζώντος οργανισμού και ενός ναρκωτικού η οποία χαρακτηρίζεται από αντιδράσεις στη συμπεριφορά ή άλλες που περιλαμβάνουν πάντοτε μια εσωτερική ώθηση, για λήψη ναρκωτικού περιοδική ή σε διαρκή βάση, με σκοπό τη βίωση ψυχικών εμπειριών και σε ορισμένες περιπτώσεις την αποφυγή ενοχλήσεων που προκαλούνται από την έλλειψή της (σύνδρομο στέρησης).

Κοινά ναρκωτικά είναι το αλκοόλ, η ηρωίνη, η κάνναβη, η κοκαΐνη, οι αμφεταμίνες, το LSD.

Στη κατηγορία ναρκωτικά περιλαμβάνονται φάρμακα αγχολυτικά, υπνωτικά, διεγερτικά του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και οπιοειδή αναλγητικά.

Νομικά απαγορεύεται η κατοχή, η χρήση και διακίνηση ναρκωτικών. Οι παραβάτες τιμωρούνται με φυλάκιση 1 έτους έως κάθειρξη 10 ετών.

Η χρήση των ναρκωτικών σχετίζεται με οξέα και χρόνια προβλήματα υγείας που εξαρτώνται από τις ιδιότητες των ουσιών, την οδό χορήγησης, την ατομική ευαλωτότητα και το κοινωνικό πλαίσιο της χρήσης τους. Στις οξείες βλάβες συμπεριλαμβάνεται η λήψη υπερβολικής δόσης που αποτελεί και το συνηθέστερο αίτιο θανάτου.

Γενικά αποτελούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία και συνδέονται με λοιμώδη νοσήματα, νοσηρότητα και θνησιμότητα επειδή όσοι κάνουν χρήση ναρκωτικών, ιδίως ενέσιμη, κινδυνεύουν να προσβληθούν από λοιμώδη νοσήματα λόγω κοινής χρήσης συνέργων (βελόνες).

Το AIDS (HIB) και η ιογενής ηπατίτιδα εμφανίζουν υψηλό επιπολασμό στους χρήστες ενεσίμων ναρκωτικών σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η εξάρτηση δεν είναι ασθένεια. Είναι το σύμπτωμα πίσω από το οποίο βρίσκεται ένας ιδιαίτερος, για κάθε άνθρωπο συνδυασμός από αιτίες, κυρίως ψυχολογικές η κοινωνικές. Η θεραπευτική προσέγγιση του ΚΕΘΕΑ είναι ψυχοκοινωνική, στοχεύει στις ρίζες του προβλήματος, υποστηρίζει ολοκληρωμένα τον άνθρωπο και τον εμπλέκει ενεργητικά στη διαδικασία της προσωπικής του αλλαγής. Διαφόρων τύπων προγράμματα καλύπτουν τις ανάγκες διαφορετικών ομάδων, προσφέροντας στον καθένα / μία το είδος της στήριξης που έχει ανάγκη, όταν χρειαστεί, Δωρεάν Αλκοόλ.

Πως γίνεται η απεξάρτηση από το αλκοόλ;

Η θεραπεία απεξάρτησης από το αλκοόλ στο ΚΕΘΕΑ στηρίζεται σε ένα εξατομικευμένο πλάνο που διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του ενδιαφερομένου/ ης, ώστε να μην αποκόπτεται από το περιβάλλον και τις δραστηριότητες του / ης. Στα θεραπευτικά προγράμματα παρέχεται ατομική συμβουλευτική, ομαδική ψυχοθεραπεία, ψυχιατρική υποστήριξη, οικογενειακή θεραπεία, η θεραπεία ζεύγους.

Ο εξυπηρετούμενος /η προσέρχεται στο πρόγραμμα μια ή δύο φορές την εβδομάδα, ανάλογα με τη θεραπευτική φάση στην οποία βρίσκεται. Δεν δίνονται φάρμακα ως υποκατάστατα για τη σωματική αποξίνωση από την ουσία.

Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στην αντιμετώπιση των αιτιών που οδήγησαν στην εξάρτηση από το αλκοόλ, καθώς και στην οικοδόμηση ενός τρόπου ζωής, απαλλαγμένου από το πρόβλημα.

Πηγή : – Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων “Ο ΟΝΗΣΙΜΟΣ”.

– ΚΕΘΕΑ

– ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΤΟ-ΔΙΠΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πέτρο τον έλεγαν και πέτρινη ήταν η καρδιά του. Και όχι πως ήταν έτσι από παλιά. Τότε, όταν ήταν παιδί στο σχολείο, ήταν άλλος άνθρωπος. Γλυκό παιδί, γεμάτο συναίσθημα και ευγένεια, πραότητα και συστολή. Έπειτα μεγάλωσε, σπούδασε, έγινε επιστήμονας.

Καλή θέση, πολλά λεφτά. Τι τα θέλεις όμως; Εκείνο το παιδικό χάθηκε από μέσα του. Σκλήρυνε η καρδιά. Τα πολλά λεφτά; Μάλλον. Βλέπεις, αυτός που έχει λεφτά, κινδυνεύει σ’ αυτά να στηρίξει την ζωή του και γι’ αυτά πια να ζει.

Κι αν πεις για Θεό… Που θέση για Θεό στη ζωή. Θεός πλέον είναι το χρήμα. Ο μαμωνάς που είπε ο Χριστός, που συμπνίγει τον άνθρωπο και τον απομακρύνει από τον Θεό. Τον σκληραίνει και τον αλλοτριώνει…

Τέτοιος έγινε ο Πέτρος. Σκλήρυνε η καρδιά του, πέτρα έγινε και που τώρα ν’ ακούσει για Θεό. “Τι Θεός , ποιος Θεός” έλεγε. “Αυτά τα κουραφέξαλα”. Παντρεύτηκε ο Πέτρος και η αλήθεια είναι, ότι αγαπούσε πολύ τη γυναίκα του και τα παιδιά, που απέκτησαν μαζί. Κάποτε ωστόσο χρειάστηκε να φύγουν από τον τόπο τους, λόγω μεταθέσεως του και να κατοικήσουν σε πόλη της Μακεδονίας. ‘Εν τω μεταξύ ήρθε και ο διορισμός της γυναίκας του στο δημόσιο, αλλά δυστυχώς μακριά, σε νησί. Χάρηκαν για το διορισμό, στενοχωρήθηκαν όμως που έπρεπε αναγκαστικά να χωρίσουν. Τα παιδιά θα έμεναν με τον πατέρα, διότι εκεί που θα πήγαινε η μάνα δεν υπήρχαν οι ευκαιρίες που δίνει η μεγάλη πόλη. Ακόμη και για τη μόρφωση τους, φροντιστήρια, διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες…

– Μην ανησυχείς, προσπάθησε να την ανακουφίσει.

Πήγαινε για λίγο και θα κάνουμε προσπάθειες να ‘ρθεις με απόσπαση εδώ. Θα το πετύχουμε, παιδιά έχουμε, θα δεχθούν την συνυπηρέτηση. Όμως, οι επανειλημμένα προσπάθειες του Πέτρου και της συζύγου του έπεφταν στο κενό. Η αρμόδια υπηρεσία σταθερά απαντούσε, ότι δεν υπάρχει ακόμη αντίστοιχη θέση στην πόλη αυτή. Αν κάποτε ανοίξει, τότε θα μπορούσε να γίνει η απόσπαση.

Ο καιρός όμως περνούσε και κανένα φως στον ορίζοντα. Ο Πέτρος είχε συντριβεί. Από τη μια η στέρηση της Συζύγου την οποία – είπαμε – υπεραγαπούσε, από την άλλη το βάρος των παιδιών. Και η εργασία σκληρή απαιτητική…

Ένιωθε διαλυμένος, κομμάτια, σώμα και ψυχή.

– Πέτρο, θα πάω Σαββατοκύριακο στο Άγιον Όρος.

Έρχεσαι να πάμε; του τηλεφώνησε κάποια μέρα ένας φίλος του.

– Άγιον Όρος; Τι να κάνουμε εκεί;

– Ε, αν θέλεις, έλα να πάμε. Θα σε πάω σ’ ένα γέροντα να του πεις το πρόβλημά σου, που σε απασχολεί τόσο.

– Και τι θα με κάνει ο Γέροντάς σου;

Αυτοί επικοινωνούν με το Θεό, κάτι θα σου πει.

– Ποιόν Θεό, ρε Τάκη; Ποιόν Θεό; Είδαμε τι κάνει ο Θεός στο θέμα που περνάμε στην οικογένεια.

– Έλα, Πέτρο. δεν έχεις να χάσεις και τίποτε.

Πράγματι, δεν είχε να χάσει και τίποτε. Εξάλλου ποτέ δεν είχε πάει στο Άγιον Όρος. Και σαν τουριστικό ενδιαφέρον, δεν το έβλεπε άσχημα.

– Καλά έρχομαι.

Πήγαν. Τον πήγε στον Γέροντα. Εκείνος του έριξε μια μάτια, σαν να σκάναρε την ψυχή του, έτσι του φάνηκε του Πέτρου. Έχεις εργασία; τον ρώτησε κάποια στιγμή. Τι εργασία κάνεις; Του απάντησε ο Πέτρος.

Αυτοκίνητο έχεις; Έχω, καινούργιο.

– Καταλαβαίνω, έχεις πολλά λεφτά.

– Έτσι;

– Έτσι.

– Τότε τι σου λείπει;

Άρχισε ο Πέτρος να εξηγεί…

– Προσευχή έχεις κάνει γι’ αυτό;

– Τι να κάνω;

– Προσευχή στο Θεο.

– Ποιόν Θεό;

– Στον Θεό που σε αγαπά.

– Ποιόν Θεό, βρε πάτερ. Δεν τα πιστεύω εγώ αυτά.

– Κάνε, αν θέλεις, Προσευχή για το θέμα σου. Πες του το, όπως μου το είπες. Και άσ’ το πάνω

του…

Έφυγαν. Γύρισαν πίσω. Ο λόγος αυτός του Γέροντα δεν έλεγε, να του ξεκολλήσει απ’ το μυαλό.

– Ποιόν Θεό, βρε Πέτρο; του ξέφυγε κάποια στιγμή, σαν ν’ απαντούσε στην ψυχή του, που επίμονα τον ωθούσε κι εκείνη.

Δεν κατάλαβε τελικά πως το έκανε. Μόνος του ήταν στο σπίτι, τα παιδιά έλειπαν στο σχολείο.

Πήρε και γονάτισε και άρχισε να ψελλίζει από μέσα του κάτι λόγια, χωρίς να τα έχει προετοιμάσει, όπως του έρχονταν. Δεν κατάλαβε πόση ώρα πέρασε. Αλλά κάποια στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό του. Σηκώθηκε από το πάτωμα και το πήρε. Είμαστε από την Υπηρεσία… και θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι άνοιξε η θέση, για την οποία ενδιαφέρεσθε και μπορεί να γίνει τώρα η απόσπαση της συζύγου σας. Έκλεισε βιαστικά το ακουστικό και σωριάστηκε χάμω. Επί δύο ώρες έκλαιγε… Ο Πέτρος ναι κλαίει! Η καρδιά του η πέτρινη είχε ραγίσει…

Όχι ένα, δύο θαύματα είχε επιτελέσει η Προσευχή! Η εμπιστοσύνη στον Θεό έχει μητέρα την πίστη.

* Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994).

* Γέροντα νιώθω μια ανασφάλεια, έχω άγχος.

– Ασφαλίσου, βρε παιδάκι μου, στον Θεό. Μόνο την ασφάλεια του αυτοκινήτου ξέρεις; Την ασφάλεια του Θεού δεν την ξέρεις; Κάνε το σταυρό σου και πριν κάνεις τίποτα, πες : Χριστέ μου, Παναγία μου, βοήθησέ με.

Υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια, από την εμπιστοσύνη στο Θεό, δέχεσαι συνέχεια από το Θεό βενζίνη “σούπερ” και το πνευματικό του όχημα δεν σταματάει ποτέ, τρέχει συνέχεια. Όσο μπορείς, να προσέχεις, να προσεύχεσαι και να εμπιστεύεσαι στον Θεό και Εκείνος θα σε βοηθήσει σε κάθε σου δυσκολία. Απλοποίησε την ζωή σου με την απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό, για να ελευθερωθείς από το άγχος και την αγωνία.

– Γέροντα, όταν μου λένε να κάνω κάτι, ξεκινώ πάντα με έναν φόβο και έναν δισταγμό, και τελικά μπορεί από το φόβο μου, να μην το κάνω όπως πρέπει.

– Να κάνεις τον σταυρό σου, καλό μου παιδί, και να το κάνεις αυτό που σου λένε. Αν πεις “Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών”, τόσοι Άγιοι είναι ένας; από αυτούς δεν θα σε βοηθήσει; Να μη χάνεις ποτέ την εμπιστοσύνη σου στο Θεό. Μη σφίγγεσαι με την στενή σου ανθρώπινη λογική και βασανίζεσαι και εμποδίζεις τη θεία βοήθεια.  Η εμπιστοσύνη του εαυτού σου και της εργασίας σου, στον Θεό, μετά από συνετή ενέργειά σου, πολύ θα σε βοηθήσει, αλλά θα βοηθήσει και τους άλλους. Είναι μεγάλο πράγμα η εμπιστοσύνη στον Θεό.

– Μια φορά ήταν να μου πάρουν αίμα. Ήταν τέσσερις γιατρέσσες. Έρχεται η πρώτη, με παγίδεψε. Δεν μπορούσε να βρει φλέβα. Έρχεται η δεύτερη τα ίδια. Έρχεται η τρίτη, που ήταν και ειδικευμένη σε αυτό, τίποτε. Εκείνη την ώρα περνούσε και η τέταρτη γιατρέσσα. Είδε που με παίδευαν και ήρθε να δοκιμάσει και αυτή. Έκανε πρώτα το σταυρό της και αμέσως βρήκε φλέβα, γιατί ζήτησε την βοήθεια του Θεού. Οι άλλες κατά κάποιον τρόπο είχαν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Μεγάλη υπόθεση να αφήνεται κανείς στα χέρια του Θεού. Οι άνθρωποι βάζουν στόχους και προσπαθούν να τους επιτύχουν, χωρίς να αφουγκράζονται ποιο είναι το θέλημα του Θεού και χωρίς να συμμορφώνονται προς αυτό. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι η πίστη είναι να πιστεύουμε στα μη βλεπόμενα, όχι απλώς στα βλεπόμενα. Όταν αναθέτουμε το μέλλον μας στο Θεό, Τον υποχρεώνουμε, να μας βοηθήσει.

Η απόλυτη εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού, έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσεύχεται κάνεις μυστικά και απολαμβάνει τους καρπούς της Ελπίδος.

Πηγή : – Πεμπτουσία, Ορθοδοξία – Πολιτισμός – Επιστήμες.

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Θεολόγων “Ο ΣΩΤΗΡ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Η ΖΩΗ ΤΟΥ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 10 Απριλίου 1809. Ο πατέρας του, Μάρκος Δραγούμης, ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, με αποτέλεσμα όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821 ο Νικόλαος να συλληφθεί και να κινδυνεύσει να εκτελεστεί. Σώθηκε όμως χάρη στη βοήθεια ενός Οθωμανού προκρίτου, τον οποίο είχε βοηθήσει παλαιότερα, και διέφυγε με την οικογένεια του στην Ελλάδα, όπου έζησε στη Νάξο μέχρι το 1825, όταν μετέβη στο Ναύπλιο.

Χρημάτισε Γραμματέας στην Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης και της Τροιζήνας και το 1828 προσελήφθη στο γραφείο του Καποδίστρια. Επί Όθωνος υπηρέτησε σε διάφορες πολιτικές και διοικητικές θέσεις (Γενικός γραμματέας της επί του Βασιλικού Οίκου και επί των εξωτερικών γραμματείας, Διευθυντής του Νομού Κυκλάδων, Διευθυντής της επί των Ναυτικών Γραμματείας),  αλλά μετά το 1839 απολύθηκε και τάχτηκε, με το μέρος των Συνταγματικών.

Μετά την παραχώρηση του Συντάγματος επανήλθε στη παλιά του θέση και αργότερα έγινε σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1845, όταν απολύθηκε και πάλι. Από εκείνη τη χρόνια αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή, με εξαίρεση, μια σύντομη περίοδο τριών μηνών (Αύγουστος – Οκτώβριος του 1862 που ανέλαβε Υπουργός Εξωτερικών. Δεν διέκοψε όμως την ενασχόληση με τα κοινά, καθώς το 1856 έως το 1862 εκλεγόταν δημοτικός σύμβουλος.

Μετά την απομάκρυνσή του από την πολιτική το 1845 στράφηκε στις πνευματικές δραστηριότητες. Συνεργάστηκε αρχικά με το περιοδικό Ευτέρπη και στη συνέχεια ίδρυσε το οικογενειακό – λογοτεχνικό περιοδικό Πανδώρα, μαζί με τους Α.Ρ. Ραγκαβή, Κ. Παπαρηγόπουλο, Μ. Ρενιέρη και με τον Γ. Βασιλείου ένα άλλο περιοδικό, το γαλλόφωνο περιοδικό Le spectateur de IOrient που απευθυνόταν στο Ευρωπαϊκό κοινό, με στόχο να ενημερώνει για τα ελληνικά ζητήματα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και της Εταιρείας φίλων του λαού. Το 1874 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, Ιστορικές Αναμνήσεις. Πέθανε από συμφόρηση στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου 1879.

Συγγραφικό έργο.

Το έργο για το οποίο είναι γνωστός ο Δραγούμης είναι κυρίως οι Ιστορικές Αναμνήσεις. Η αφήγησή τους ξεκινά από τα γεγονότα της Επανάστασης. Αρχίζει να τις δημοσιεύει αποσπασματικά στην Πανδώρα, από το 1852 ως το 1867 και την οριστική μορφή τους ,θα πάρουν στα 1874.

Στο περιοδικό Ευτέρπη και ιδίως στην Πανδώρα δημοσίευσε κάποια διηγήματα και πολλές ταξιδιωτικές εντυπώσεις από χώρες του Εξωτερικού κυρίως, καθώς και πολλά κριτικά άρθρα για λογοτεχνικά ζητήματα. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει το κείμενο, για το μυθιστόρημα, μετά την επίθεση του περιοδικού Αθηνά εναντίον της Πανδώρας, για τη δημοσίευση ξένων μυθιστορημάτων που θεωρούνταν ανήθικα.

Εκτός από τα πρωτότυπα έργα, δημοσίευσε και πολλές μεταφράσεις αγγλικών και γαλλικών κειμένων.

Το Ζωγραφικό του έργο.

Η πρώτη φορά που τα έργα του Δραγούμη παρουσιάστηκαν στο κοινό ήταν μετά το θάνατό του, το 1936, στην 6η έκθεση της Ομάδας Ανεξαρτήτων Ζωγράφων της Αβινιόν (20-30 Μαρτίου, στο δημαρχείο της πόλης), με την ευθύνη του Ζωγράφου και φίλου του Ζαν Μπαλντύς. Στην Ελλάδα, η πρώτη αναφορά στον ζωγράφο Δραγούμη έγινε από τον Δημήτρη Πικιώνη, το 1963, σε άρθρο του στο περιοδικό ζυγός. Ουσιαστικά το ελληνικό κοινό ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το ζωγραφικό έργο του Δραγούμη μέσα από την έκθεση που διοργάνωσε, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας το 2015, το διάστημα 7 Μαΐου – 18 Ιουλίου.

Δεδομένου ότι ο ίδιος ο Δραγούμης έκαψε αρκετά έργα του το 1911, με την εκδήλωση της ψυχικής του νόσου, σήμερα στο αρχείο της οικογένειας σώζονται κατά βάση σχέδια με ελαφρές ύλες (μολύβι, κάρβουνο, υδροχρώματα) σε χαρτί. Από αυτά γίνονται αντιληπτές οι προθέσεις του και οι επιδιώξεις του, οι υφολογικές του επιδράσεις και το πνεύμα στο οποίο διαμορφώθηκε, η εικαστική του δημιουργία.

Ο Βαν Γκόγκ στο Δρομοκαΐτειο, εφημερίδα των συντακτών, 7 Ιανουαρίου 2013, ενώ όχι τυχαία ο βίος του άτυχου καλλιτέχνη αποτέλεσε την αφορμή, για τη συγγραφή ενός θεατρικού έργου : το έργο του Γρήγορη Χαλκιόπουλου με τίτλο “Η σκιά του ειδώλου”. Βασίστηκε στη ζωή του Νίκου Δραγούμη και ανέβηκε τον Ιανουάριο του 2013 στο θέατρο της Ημέρας.

Το 2015 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ Νίκος Δραγούμης : Ένας ζωγράφος στη σκιά της ιστορίας, της Κλεώνης Φλέσσα, το οποίο βραβεύτηκε με βραβείο σκηνοθεσίας στο 9ο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Από το βιβλίο του “ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ”

* “Ο Νικο’λαος Δραγούμης ήτον και την όψιν ωραίος και το παράστημα πλήρης, οίος την ψυχήν αγαθός και τον νουν καλός και ευρύς, Η κεφαλή αυτού ανεμίμνησκε τους καλούς τύπους της ελληνικής τέχνης, εφέρετο δ’ επί αναστήματος ανδρικού και ορθίου. Το πρόσωπον αυτού, μέχρι των τελευταίων ημερών αυτού,  καίτοι υπό της νόσου ανά στιγμή πελεκιζόμενο, εφαίδρυνε η γλυκύτης, δώρον άπταιστο της ευσυνειδησίας και της εν παντί επιτελέσεως του καθήκοντος. Μυδίαμα επήνθει επί των χειλέων και επί των οφθαλμών αυτού διαρκώς, συνοδεύον την αεί ποτε ευφυά και αβρόφρονα ομιλίαν του.

Και αυτοί οι λόγοι της αγανακτήσεως, και αυτή η οργή, καίτοι σπανιωτάτη, και αυτό το πένθος του Νικολάου Δραγούμη δεν κατίσχυον να εξουδετερώσωσι την χάρι και την σώφρονα ευθυμίας, αίτινες διέκρινον ιδίως τους χαρακτήρας αυτού, προπάντων δε του υγρού βλέμματός του την φαιδρότητα. Είχε δ’ επί τούτοις τον ήχον της φωνής επαγωγόν και επιχαρίτως εψέλλιζεν.

Εν τη διηγήσει ήτο ποικίλος, ελκύον πάντοτε, ποιήσεως πλήρης και ενθουσιασμών”.

Πηγή : Βιβλίο, Νικόλαος Δραγούμης – Ιστορικαί Αναμνήσεις, Επιμέλεια, Άλκης Αγγέλου – Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας από τους πολλούς λόγους που κάνουν τη γλώσσα, τόσο συναρπαστικό πεδίο μελέτης είναι οι τροχιές που δείχνουν να διαγράφουν οι λέξεις στο διάβα του χρόνου, λες και πορεύεται προς κάποιο προσκύνημα ή κάποια αναζήτηση, πριν φτάσουν στα χείλη των ανθρώπων, που τις προφέρουν. Η παρουσία λέξεων με ελληνικές ρίζες είναι συχνή στις περισσότερες δυτικές γλώσσες. Για παράδειγμα μία στις είκοσι λέξεις της αγγλικής γλώσσας, είναι ελληνικής προέλευσης. Από αυτές ένα μικρό, αν και αξιοσημείωτο, υποσύνολο συνίσταται από λέξεις ή εκφράσεις με ρίζες από την ελληνική μυθολογία, οι οποίες διατηρούν σημασιολογική συγγένεια με τις μυθολογικές αφηγήσεις, απ’ όπου αναδύθηκαν πριν ενσωματωθούν στα αγγλικά. Επέζησαν χιλιετίες ολόκληρες, άλλαξαν, προσαρμόστηκαν και σήμερα τις χρησιμοποιούμε καθημερινά, αν και συχνά δεν ξέρουμε την ιστορία που κρύβεται μέσα τους, τον σπόρο που τις γέννησε.

Ακολουθούν οι λέξεις.

– Αιθέριος. (Λεπτεπίλεπτος, απόκοσμος).

Ο Αιθέριος ήταν αρχέγονη θεότητα, που προσωποποιούσε τον υπέρτερο αέρα, εκείνον που ανέπνεαν οι Θεοί, σε αντίθεση με τον υποδεέστερο αέρα, που ανάσαιναν οι θνητοί.

– Τιτάνιος. (Κάτι πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες, τα ανθρώπινα μέτρα).

Ο Ουρανός και η Γαία γέννησαν έξι γιους και έξι θυγατέρες, τους Τιτάνες και τις Τιτανίδες, που ήταν το γένος των κυρίαρχων θεών, κατά τη λεγόμενη χρυσή εποχή.

Έπεσαν από την εξουσία, από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που ήταν απόγονοι του Τιτάνα Κρόνου και της Τιτανίδας Ρέας. Ο μεταξύ τους πόλεμος, η Τιτανομαχία κατέληξε σε συντριβή των Τιτάνων, που εκδιώχθηκαν από τον Όλυμπο στο απόλυτο σκοτάδι, κάτω από τα Τάρταρα, στα έγκατα της γης.

– Σαν Λερναία Ύδρα. (Δεινά που πληθαίνουν).

Ο δεύτερος άθλος του Ηρακλή, ήταν να φονεύσει την Λερναία Ύδρα, ένα τέρας με εννέα κεφάλια, αδελφή του Κέρβερου και της Χίμαιρας. Διαπιστώνοντας όταν της έκοβε το ένα κεφάλι, φύτρωναν δύο καινούργια, ο Ηρακλής ζήτησε βοήθεια από τον ανιψιό του, τον Ιόλα, ο οποίος πρότεινε να καυτηριάζουν τους κολοβωμένους λαιμούς με έναν πυρσό και έτσι την αποτελειώσαν.

– Μίτος της Αριάδνης. (Μέσον η σκεπτικό για την επίλυση ενός περίπλοκου προβλήματος).

Η Αριάδνη, κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης (γιου του Δία) και της βασίλισσας Πασιφάης (κόρη του Ήλιου), ήταν επιφορτισμένη να φυλάσσει τον λαβύρινθο, όπου βρισκόταν απομονωμένος ο Μινώταυρος.

Ερωτεύτηκε τον ήρωα Θησέα και τον βοήθησε να σκοτώσει τον Μινώταυρο, με τα δώρα που του έδωσε : ένα ξίφος για να σκοτώσει το τέρας, και ένα κουβάρι νήμα για να το δέσει στην είσοδο και να το ξετυλίγει καθώς προχωρούσε βαθιά στο Λαβύρινθο, ώστε κατόπιν να μπορέσει να βρει το δρόμο προς επιστροφή.

– Μήλο της Έριδας. (Κάτι που προξενεί διχόνοια ή ζήλια). Ενοχλημένη που δεν προσκλήθηκε στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας (που θα γίνονταν οι γονείς του Αχιλλέα), η θεά Έριδα (διχόνοια), άφησε να κυλήσει ανάμεσα στους προσκεκλημένους, ένα χρυσό μήλο με την επιγραφή “Καλλίστη” (δηλαδή στην πιο όμορφη), το οποίο αργότερα έγινε γνωστό, ως “Μήλο της Έριδας”.

Έτσι ξεκίνησε η διαμάχη μεταξύ Ήρας, Αθηνάς και Αφροδίτης για το ποια ήταν η πιο όμορφη, οπότε ζήτησαν από τον Πάρη, γιο του Βασιλέα Πριάμου της Τροίας, να κάνει τον κριτή. Εκείνος πρόσφερε το μήλο στην Αφροδίτη και οι δύο άλλες θεές, προσβεβλημένες, φρόντισαν η πόλη της Τροίας, να αφανιστεί στον πόλεμο που ακολούθησε.

Έτσι η έκφραση “Μήλο της Έριδας” σημαίνει την ουσία μιας διαφωνίας, ή ενός ήσσονος θέματος που μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη διένεξη.

– Αχίλλειος Πτέρνα. (Αδύνατο σημείο, κενό στην άμυνα).

Όταν γεννήθηκε ο Αχιλλέας δόθηκε χρησμός, ότι θα πέθαινε νέος. Για να αποτρέψει τον θάνατό του, η μητέρα του, η Θέτιδα τον βούτηξε στα νερά της Στύγας, θέλοντας να τον κάνει άτρωτο, αλλά καθώς τον βαστούσε από τη φτέρνα, το σημείο εκείνο του σώματος παρέμεινε τρωτό. Έτσι, πέθανε στον Τρωικό Πόλεμο, όταν ένα δηλητηριώδες βέλος, από το τόξο του Πάρη τρύπησε τη φτέρνα του.

– Δούρειος Ίππος (Δέλεαρ για την κάμψη της Άμυνας ενός στόχου. Ιός που πλήττει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές). Γιγάντιο κούφιο ξύλινο άλογο επάνω σε ρόδες, το οποίο έφτιαξαν οι Έλληνες με την προτροπή του Οδυσσέα και το άφησαν στις πύλες της Τροίας, δήθεν ως δώρο. Στο εσωτερικό του, ωστόσο, κρυβόταν μια ομάδα Ελλήνων, που έτσι κατάφεραν να εισχωρήσουν στην πόλη. [Ενώ οι υπόλοιποι, γύρω στον περιβόητο Οδυσσέα, στην αγορά των Τρώων βρέθηκαν, κρυμμένοι στη κοιλιά του αλόγου.] Που μόνοι τους οι Τρώες το ‘φεραν στην Ακρόπολή τους. Ο δούρειος ίππος ήταν εκεί στημένος, κι εκείνοι, τριγύρω καθισμένοι, αγόρευαν πολλά κι ανόητα. Τότε μοιράστηκε στα τρία η γνώμη τους : ή να κεντήσουν το κούφιο άλογο με τον άσπλαχνο χαλκό τους, ή να το σύρουν στην κορφή, να γκρεμιστεί πάνω στους βράχους, ή άθικτο να το αφήσουν, για τους θεούς εξιλαστήριο αφιέρωμα. Κι έμελλε να συντελεστεί η τρίτη γνώμη, γιατί ήταν γραπτό της μοίρας τους, να αφανιστούν, αυτόν προστάτευε η πόλη αυτόν τον μεγάλο δούρειο ίππο, όπου ήσαν κρυμμένοι οι άριστοι των Αχαιών, στους Τρώες απειλώντας θάνατο και φόνο. (Οδύσσεια, θ, 504 -514).

– Προφητείες της Κασσάνδρας. (Σωστές προβλέψεις που δεν γίνονται πιστευτές).

Η Κασσάνδρα, κόρη του βασιλιά της Τροίας Πρίαμου, και της βασίλισσας Εκάβης, είχε μαντικές ικανότητες, αλλά εξ αιτίας μιας κατάρας, κανένας δεν εμπιστευόταν τις προφητείες της. Ο Θεός Απόλλωνας επιχειρώντας να την αποπλανήσει, της είχε δωρίσει το χάρισμα της προφητείας, αλλά, όταν εκείνη τον απέρριψε, την καταράστηκε να μην πιστεύει κανένας τις προφητείες της. Ύστερα από την άλωση της Τροίας την βίασε ο Αίαντας και κατόπιν την πήρε για παλλακίδα ο Αγαμέμνονας. Όπως όμως είχε προβλέψει η Κασσάνδρα, όταν επέστρεψαν στο βασίλειο του, στις Μυκήνες, η γυναίκα του βασιλεία η Κλυταιμνήστρα, μαζί με τον εραστή της τον Αίγιστο, τους σκότωσαν και τους δύο.

* Στα ελληνικά ο χαρακτηρισμός Κασσάνδρα αποδίδεται σε πρόσωπα ,που κάνουν δυσοίωνες προβλέψεις.

– Μέντορας. (Κάποιος που δίνει συμβουλές και βοήθεια σε έναν άπειρο, για κάποιο εγχείρημα).

Ο Μέντορας ήταν από παλιά φίλος του Οδυσσέα και η Θεά Αθηνά πήρε τη μορφή του, για να συμβουλέψει τον γιο του Οδυσσέα, τον Τηλέμαχο, αφού ο πατέρας του έλλειπε, αλλά επίσης και για να παρέχει καθοδήγηση στον ίδιο τον Οδυσσέα, προς το τέλος της Οδύσσειας.

– Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης. (Αναπόδραστη επιλογή ανάμεσα σε δύο δεινά). Κατά την επιστροφή στην πατρίδα ο Αχιλλέας και οι άνδρες του έπλευσε μέσα από τον πορθμό της Μεσσήνης, ένα δίαυλο πλαισιωμένο από δύο τέρατα, που απείχαν μια βολή το ένα από το άλλο : τη Χάρυβδη, πλάσμα άμορφο που κατάπινε και ξερνούσε τη θάλασσα τρεις φορές την ημέρα, σε μια δίνη που διέλυε τα πλοία και έπνιγε τα πληρώματά τους. Και τη Σκύλλα, με τα έξι σκυλίσια της κεφάλια, η οποία παραμόνευε στις σχισμάδες του υπερκείμενου βραχώδους πρανούς, που το κάλυπτε καταχνιά, γράπωνε ναυτικούς από τα πλοία που περνούσαν και τους καταβρόχθιζε ζωντανούς. Για να αποφύγουν το ένα τέρας, έπρεπε να βρεθούν κοντά στο άλλο. Ωστόσο η μάγισσα Κίρκη, είχε συμβουλεύσει τον Οδυσσέα να μείνει στην πλευρά της Σκύλλας – καλύτερα η απώλεια λίγων συντρόφων, παρά να χαθεί το πλοίο ολάκερο.

Πηγή : Λημματογράφηση, Αλέξανδρος Ζαφειρίου, Αιώρα.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Έκπτωση 5% με την επίδειξη της ταυτότητας Π.Ο.Α.Σ.Α. για αγορές στα καταστήματα Bazaar

Σας ενημερώνουμε  ότι τα καταστήματα Bazaar , μετά από σχετική αλληλογραφία , μας γνώρισαν  ότι είναι έτοιμοι και ξεκινούν  την συνεργασία με τα μέλη της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (Π.Ο.Α.Σ.Α.) για αγορές από τα εταιρικά τους καταστήματα Bazaar σε όλη την Ελλάδα.

Η διαδικασία που θα ακολουθούν τα μέλη σας μπαίνοντας στα καταστήματα BAZZAR  και κάνοντας τις αγορές τους είναι ότι πρέπει να επιδεικνύουν στο ταμείο το ειδικό δελτίο ταυτότητας μέλους της Ομοσπονδίας μας  και αυτομάτως θα τους γίνεται έκπτωση 5% επί του συνολικού ποσού αγορών.

Σας επισυνάπτουμε μία κατάσταση με τα εταιρικά καταστήματα BAZZAR τα οποία μπορείτε να επισκέπτεστε.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σας διευκρινίζουμε ότι στα καταστήματα BAZZAR της περιοχής σας , που δεν είναι μέσα στη παρακάτω συνημμένη κατάσταση , δεν γίνεται η σχετική έκπτωση. 

Α/ΑΔΙΕΥΘΥΝΣΗΠΟΛΗΤΗΛΕΦΩΝΟ
 AΘΗΝΑ  
1Πειραιώς 8  ΚΕΝΤΡΙΚΟΜοσχάτο210 48 38 143
2Αθηνάς 80Κορυδαλλός210 49 40 264
3Διγενή Ακρίτα 37 – Μάκρης 27Χαραυγή – Κερατσίνι210 43 17 140
4Παπαδιαμαντοπούλου  141Γουδί210 77 90 458
5Μιχαλακοπούλου 91 & ΚερασούντοςΙλίσια210 74 86 176
6Λεωφ. Αλεξάνδρας 105Αθήνα210 64 51 106
73ης Σεπτεμβρίου 77Πλ.Βικτωρίας210 88 28 658
8Μητροπόλεως 45Μητρόπολη210 32 52 750
9Αγ. Ιωάννου 78 & Ελβετίας 21Αγ. Παρασκευή210 60 82 564
10Αντωνίου Θεοχάρη 4 & ΙάσονοςΠηγάδα210 42 86 370
11Ομήρου 14Ν. Σμύρνη210 93 54 940
12Δημοκρατίας 60Ηλιούπολη210 97 69 723
13Άγγελου Μεταξά 43Γλυφάδα210 89 49 883
14Αιόλου 104 – ΧαυτείαΟμόνοια210 32 48 290
15Πρωτέως 68 – 72Παλαιό Φάληρο210 98 58 877
16Παύλου Μελά 5Πειραιάς, Αγία Σοφία210 42 05 731
17Νικηφορίδη 47 & Αρτοτίνης 75Παγκράτι210 76 08 450
18Νικηφορίδη 6 & Χρεμωνίδου (Δεληολάνη)Βύρωνας210 76 62 310
19Ξενοκράτους 33Κολωνάκι210 72 54 590
20Λ. Πεντέλης 146 – 148Βριλήσσια210 60 96 606
21Αγίου Κωνσταντίνου 18Μαρούσι210 61 08 792
22Καραολή Δημητρίου 20Χαλάνδρι210 68 35 717
23Γαλατσίου 7Άνω Πατήσια210 22 30 267
24Εθν. Αντιστάσεως 14 – 16 & ΛασιθίουΓέρακας210 66 54 266
25Θηβών 150Περιστέρι210 57 10 734
26Καραϊσκάκη 62Χαϊδάρι210 53 13 597
27Xίου 48 – 50 & ΣφακίωνΜεταξουργείο210 82 19 719
28Εμπεδοκλέους 97 – 99Βύρωνας210 76 21 913
29Θησέως 191Καλλιθέα210 95 78 492
30Αγίων Αναργύρων 18Άγιοι Ανάργυροι210 26 38 847
31Μαρίνου  Αντύπα 88Νέο Ηράκλειο210 2756583
32Γρ. Λαμπράκη 90 – 96 & 98 – 100Πειραιάς210 41 73 561
33Βεντούρη 14 & Βουτσινά 86Χολαργός210 65 43 417
34Ζαϊμη 105 & ΣερφιότουΚαλλίπολη210 45 29 450
35Λένορμαν 124Κολωνός210 5146570
36Ηρώς Κωνσταντοπούλου 45, πλ. ΒεάκηΗλιούπολη210 9963278
37  Σουλτάνη 18 – 20  Εξάρχεια  210 33 00 130
38Aγίου Μελετίου 78 & Ιεροσολύμων 2 & Ξεναγόρα 1Αθήνα210 8645274
39Αγγελικής Χατζημιχάλη 4Πλάκα210 32 16 723
40Τρίτωνος 76 & ΓερουλάνουΠαλαιό Φάληρο210 98 88 406
41Πετράκη 28Μητρόπολη210 32 13 590
42Βεϊκου 72Κουκάκι210 92 20 642
43Σεβαστουπόλεως 146 & Δαβάκη 13Αμπελόκηποι210 69 85 446
44Μεσογείων 2 & ΣινώπηςΠύργος Αθηνών210 77 75 980
45Βασ. Γεωργίου 52 & ΙοφώντοςΠαγκράτι210 72 46 009
46Κεδρηνού 73 & Μεγ. Σπηλαίου 33Γκύζη210 64 23 178
47Γιαβάση 15Αγ. Παρασκευή210 60 85 378
48Αγ. Ιωάννου 82 & Ανθ/γου Τασσόπουλου 1Αγ. Παρασκευή210 63 90 378
49Ηρώων Πολυτεχνείου 84 Πλ. ΤερψιθέαςΠειραιάς210 45 29 545
50Βρυούλων 4 & Μιλήτου 2-4Υμηττός210-7623166
51Δευκαλίωνος 19 & Προμηθέως 12Πλ. Κολιάτσου210 21 12 919
52Σωκράτους 8Αθήνα210 32 11 529
53Γεωργίου Παπανδρέου 14Ζωγράφου210 74 72 759
54Πραντούνα 41 & ΓαρέφηΕλληνορώσσων210 67 73 627
55Χρυσοστόμου Σμύρνης 132 & ΚύπρουΒύρωνας210 76 46 648
56Εθν. Μακαρίου & ΣολωμονίδουΚαισαριανή210 72 16 866
57Ιδομενέος & Νέστωρος 115Ίλιον210 26 37 376
58Ηπείρου 53Αθήνα210 88 18 318
59Αχαρνών 107Αχαρνών210 82 24 216
  60  Ευελπίδων 91  Κυψέλη  210 82 56 964
61Aριστοτέλους 89Πλ. Βικτωρίας210 82 28 147
62Πυθαγόρα 7Γαλάτσι210 29 34 998
63Αγ. Γλυκερίας 34Γαλάτσι210 22 22 158
64Κρέμου 104 – 106Καλλιθέα210 95 36 585
65Βασ. Γεωργίου Β΄ 9 & Βούλγαρη 108Πασαλιμάνι210 41 00 637
66Ακτή Θεμιστοκλέους 146Πειραϊκή210 41 80 410
67Δεκελείας 225Νέα φιλαδέλφεια210 27 10 850
68Γ. Θεοτόκη 59 & Σοφοκλέους 86Kαλλίπολη210 45 30 985
69Παναθηναίων 29 & Προφ. Ηλία 12Μεταμόρφωση210 28 56 228
70Θεμιστοκλέους 110Νίκαια210 49 42 062
71Κερκύρας 88 & ΚασταλίαςΚυψέλη210 82 22 619
72Ιπποκράτους 139Εξάρχεια210 36 07 873
73Κώστα Βάρναλη 40Νέα Ιωνία210 27 54 696
74Ζαννή 18 – 20Πειραιάς, Τζάνειο210 45 20 731
75Σύνταγμα, Πραξιτέλους 3Αθήνα210 32 11 112
 ΕΥΒΟΙΑ  
76Αβάντων & ΥψηλάντουΨαχνά22280 22534
77Πλατεία ΜποδοσάκηΨαχνά22280 25665
 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  
78Χριστοπούλου 19 – Ιασωνίδου 25Καμάρες2310 250546
79Βασιλέως Γεωργίου 17 – 19Χανθ2310 889350
80Αλ.Παπαναστασίου 68 & ΜητροπούλουΘεσσαλονίκη2310 900288
81Σόλωνος 56 & Αρτέμιδος 11 – ΜακεδονίαςΘεσσαλονίκη2310 830390
82Κασίμη 5-7Νεάπολη2310 535681
8325ης Μαρτίου & ΜακεδονομάχωνΕύοσμος2310 762989
84Καραολή & Δημητρίου 27Διοικητηρίου2310 502832
85  Καισαρείας 8 & Έκτορος (ΒΑΣΙΛΙΚΑ)  Καλαμαριά  2310 478466
86Δελφών 42Δελφών2310 887223
87Βασιλίσσης Όλγας 148Θεσσαλονίκη2310 847193
88Νικηφόρου Φωκά 29Θεσσαλονίκη2310 243041
89Αν. Θράκης 73Τούμπα2310 919111
90Ρήγα Φεραίου & ΕλευσίνοςΣυκιές2310 672972
91Ανδρέα Παπανδρέου 62Κορδελιό2310 759103
92Γρηγορίου Κολωνιάρη 25Ξηροκρήνη2310 566595
 ΚΡΗΤΗ  
93ΟΔΟΣ Α – Οικοδ. Τετρ. 18ΒΙΠΕ Ηρακλείου2810 380778
94Κοκκίνη ΧάνιΗράκλειο2815 200800
95Στερογιάννη και ΕΟΚΗράκλειο2810 315218
96Α. Παπανδρέου 51ΑΗράκλειο2810 210230
97Μενελάου Παρλαμά 20Γιόφυρο2810 255 212
98Λεωφ. Kαλοκαιρινού 151 – 153Ηράκλειο2810 333804
99Ε.Πορτάλιου 22Ρέθυμνο28310 27326
100Κορωναίου 26 & ΙδομενέωςΗράκλειο2810 301044
101Λ. Πανεπιστημίου 7 ΠΑΓΝΗΗράκλειο2810 543991
102Φιλίας & ΦιλελλήνωνΚηπούπολη2810 361050
103Λ. Ιωνίας 233 & Νικ. Λύτρα (Ατσαλένιο)Ηράκλειο2810 324532
104Λεωφόρος Ηροδότου 54 & ΔιονυσίουΑλικαρνασσός2810 223605
105ΘέρισσοςΗράκλειο2810 255447
 ΡΟΔΟΣ  
10610ο χλμ. Ρόδου – ΛίνδουΡόδος2241 087220
107Χατζηευαγγέλου 11 – 13Ρόδος2241 043100
108Αρχάγγελος Ρόδου Πλ. Αγ. Αντωνίου 8Ρόδος2244 029011
109Εργάνης Αθηνάς 50Ρόδος2241 020781
110Κυρά της Ρω 8Ροδίνι2241 003797
111Αθηνών και ΚαβάλαςΑνάληψη2241 065198
112Αισχύλου 13 & ΠλάτωνοςΠαλιά πόλη22410 29333
 ΛΑΡΙΣΑ  
113Ηρώων Πολυτεχνείου 76Λάρισα2410 230344
11428ης Οκτωβρίου 24 – 26Λάρισα2410 230087
  115  Παπακυριαζή 45  Λάρισα  2410 549912
 ΜΥΚΟΝΟΣ  
116Άγιος Ταξιάρχης – ΣκυλάμπελαΜύκονος2289 078510
117ΠετεινάροςΜύκονος2289 027885
 ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ  
118Αεροδρόμιο Μεσσαριά ΘήραςΣαντορίνη2286 030080
 ΚΩΣ  
119Άγιος Παύλος -ΠλατανάκιΖιπάρη22420 68401
120Παπαθεοφάνους 10 & ΛαουμτζήΑγία Μαρίνα22420 27607

Παροχή έκπτωσης 25% στις διανομαρχιακές μετακινήσεις με τα υπεραστικά λεωφορεία στα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας

Από τη Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΣΑ) διαβιβάστηκε αλληλογραφία που αφορά την παροχή έκπτωσης 25% στις διανομαρχιακές μετακινήσεις με τα υπεραστικά λεωφορεία στα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας προς ενημέρωση των μελών μας. 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΠΡΑΤΗΡΙΟ

Το Αστυνομικό Πρατήριο  απέστειλε το ενημερωτικό φυλλάδιο για τον τρέχοντα μήνα, για να επωφεληθείτε από τις μόνιμα χαμηλές τιμές και τις μεγάλες προσφορές σε εκατοντάδες είδη.

Ελληνική Αστυνομία

Διεύθυνση Αστυνομίας Αθηνών

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΠΡΑΤΗΡΙΟ

Λ. Συγγρού αρ. 288

17673,  Καλλιθέα

Τηλ. : 210-9591911, 210-9541750

Ωράριο Λειτουργίας :

Δευτέρα,Τρίτη,Πέμπτη 13.30-20.30

Τετάρτη, Παρασκευή 08.00-15.00

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πολυπραγμονούν, για να ερμηνεύσουν το αστέρι των μάγων. Ένα θαυμαστό φαινόμενο που οδήγησε τα βήματα των σοφών στη ταπεινή φάτνη της Βηθλεέμ. Πιο πολύ όμως κι από αυτό το αστέρι θα άξιζε να τραβήξει τη προσοχή μας ένα άλλο Άστρο, που άναψε την Αγία εκείνη νύχτα. Ένας άλλος Ήλιος που άστραψε και ξύπνησε μια ανθρωπότητα βυθισμένη στο πιο πηχτό σκοτάδι. Το άστρο αυτό η’ μάλλον ο Ήλιος της δικαιοσύνης δεν γνωρίζει ανατολή και δύση, ζενίθ και ναδίρ. Μεσουρανεί αδιάκοπα, έστω κι αν κάποτε μοιάζει να χάνεται από τα σύννεφα της ανθρώπινης κακίας. Τα σύννεφα όμως, όσο πολλά και πυκνά κι αν είναι, μόνο προσωρινά τον καλύπτουν. Και δεν επηρεάζουν, ούτε την θερμότητα ούτε την φωτεινότητά του.

Απλώς τον εμποδίζουν ή μάλλον την καλύπτουν στα μάτια μερικών ανθρώπων. Ο Ήλιος αυτός, που άστραψε την Αγία εκείνη νύχτα, μένει από τότε στο στερέωμα της ανθρωπότητας, για να φωτίζει τα βήματά της και να θερμαίνει την πορεία της.

Τι ήταν ο κόσμος χωρίς αυτό το Θεϊκό Φως. Και τι θα ήταν ακόμη και σήμερα, χωρίς τη μοναδική αυτή ακτινοβολία; “Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς”.

Βυθισμένος ο κόσμος όλος στο πιο βαθύ σκοτάδι, αλυσοδεμένος με τα πιο βαριά τυραννικά δεσμά, περίμενε εναγώνια τη λύτρωση και τη σωτηρία. Και ξαφνικά ένα φως δυνατό άστραψε μέσα του και γύρω του.

Ο κόσμος είδε φως μέγα, μια πρωτόγνωρη ελπίδα φώτισε την ψυχή του και ένα υπερκόσμιο χαμόγελο άνθισε στα σφιγμένα του χείλη. Και το μοναδικό αυτό φως, δεν θα παύσει να μεσουρανεί. Και δεν θα σταματήσει, ούτε στιγμή να χύνει βάλσαμο παρηγοριάς στις πονεμένες ψυχές.

Δεν θα παύσει να φωτίζει και να δείχνει το δρόμο στις ψυχές που χάνονταν στα μονοπάτια της αμαρτίας. Μπορούμε να συλλάβουμε σήμερα το βάθος που έκρυβαν τα προφητικά εκείνα λόγια. Το μέγα φως που άστραψε την Αγία εκείνη νύχτα ήλθε, για να “ευαγγελισθεί τους φτωχούς, να γιατρέψει τους συντετριμμένους την καρδίαν, να κηρύξει αιχμαλώτους άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, να αποστείλει τεθραυσμένους εν αφέσει να κηρύξει ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν”. (Λούκ.δ’18-19).

Σε όλη τη γήινη πορεία του ο ενανθρωπήσας Θεός “διέρχεται ευεργετών και ιώμε νος πάντας…” Μία αδιάκοπη και πολυποίκιλη ευεργεσία είναι η εμφάνιση του ανάμεσα στους ανθρώπους.

Πρώτη φορά θα αντηχήσει το μήνυμα της χαράς, της ειρήνης, της αγάπης σ’ ένα κόσμο που αργοπέθαινε μέσα στην αθλιότητά του. Σε όσους θα τον δεχτούν θα μεταμορφώσει τη ζωή τους. Γι’ αυτούς η αγάπη και η Ειρήνη του Θεού δεν θα είναι ένα μακρινό όνειρο. Θα είναι μια πραγματικότητα, μια βιωματική εμπειρία. Μόλις ο ήλιος ανατείλει, όλη η πλάση ζωογονείτε. Μόλις ο Ήλιος της δικαιοσύνης ανέτειλε, όλος ο κόσμος έζησε μια νέα δημιουργία, πλημμύρισε από την ευεργετική του ακτινοβολία και θαλπωρή.

“Τυφλοί αναβλέπουσι και χωλοί περιπατούσι, λεπροί καθαρίζονται και κωφοί ακούσουσι, νεκροί εγείρονται και φτωχοί ευαγγελίζονται”. (Ματθ.ια’5). Και οι θεραπείες αυτές δεν είναι μονάχα σωματικές. Είναι και πνευματικές. Κουφοί και τυφλοί και παράλυτοι και νεκροί, στη χάρη του Θεού και στα έργα της αγάπης, κάτω από τη ζωογόνο δύναμη του Χριστού αρχίζουν μια νέα ζωή, αναστημένη και δημιουργική. Όλα αυτά όμως μια μέρα ο ευεργετημένος αυτός λαός θα τα λησμονήσει. Θα ορθωθεί στα δάκτυλα των ποδιών του, θα υψώσει απειλητικά τις γροθιές του, για να γκρεμίσει, το Άστρο του ουρανού, να σβήσει τον Ήλιο.

Στη γέννησή του δεν του πρόσφεραν ένα κατάλυμα, στο διάβα του στη γη, δεν είχε “που την κεφαλή κλίνη”. Το μόνο που βρήκαν στο τέλος να του προσφέρουν σαν ανταπόδοση στις ευεργεσίες του, ήταν ένας σταυρός.

Αλλά ο Ήλιος της δικαιοσύνης φωτίζει πλούσια, γιατί μεσουρανεί ολόλαμπρος πάντα στο στερέωμα της ανθρωπότητας γιατί ο Χριστός, ήταν είναι και θα είναι “χθες και σήμερον, ο αυτός και εις τους αιώνας”.

Και σήμερα το ίδιο χαρμόσυνο μήνυμα αντηχεί σ’ έναν κόσμο κουρασμένο και βαθειά απογοητευμένο από τις διαψευσμένες προσδοκίες του. Ο Χριστός είναι η μοναδική ελπίδα του κόσμου, για τη συναδέλφωση των λαών. Κοντά του μαθαίνουμε, ότι είμαστε αδέλφια, παιδιά ενός Πατέρα. Στη παράταξή του δεν υπάρχουν Ιουδαίοι και Έλληνες, σκλάβοι και ελεύθεροι, άνδρες και γυναίκες. Υπάρχουν μονάχα αδελφοί.

Το μήνυμα που αντήχησε την Αγία εκείνη νύχτα ,φώτισε τη μεγάλη νύχτα του κόσμου. Αν αποφάσιζε ο σύγχρονος άνθρωπος, να το ακούσει, να το δεχθεί!

Γιατί ο Χριστός ήταν είναι και θα είναι “χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας”. Ο Χριστός είναι η μοναδική ελπίδα του κόσμου για τη συναδέλφωση των λαών. Κοντά του μαθαίνουμε ότι είμαστε αδέλφια, παιδιά ενός πατέρα.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, Όργανο, Αδελφότητος Θεολόγων “ΖΩΗ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με στόχο τον περιορισμό του αποτυπώματος μας στο περιβάλλον, η Εκκλησία της Ελλάδος ενθαρρύνει και προωθεί την δημιουργία υποδομών σε δικούς της χώρους, για την επαναφόρτιση και την χρήση οχημάτων μηδενικών εκπομπών ρίπων. Με την κλιματική κρίση να διαμορφώνει μια ζοφερή πραγματικότητα που θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη ύπαρξη, η συμβολή των τοπικών εκκλησιών για την προστασία του φυσικού κόσμου, ο οποίος κατανοείται, ως δημιουργία του Θεού, καθίσταται καταλυτική, επιβάλλοντας την αναζήτηση και εφαρμογή των αποτελεσματικότερων οικολογικών λύσεων.

Ενδεικτική της θέσης της Εκκλησίας για το συγκεκριμένο θέμα, ήταν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ν. Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. κ. Γαβριήλ ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε “… ότι το ζήτημα του φυσικού περιβάλλοντος, βρίσκεται πάντοτε στο επίκεντρο της Ορθοδόξου Θεολογικής Προβληματικής”, εξαίρωντας παράλληλα τον πολυδιάστατο ρόλο, καθώς και την παγκοσμίου σημασίας περιβαλλοντική δραστηριότητα, του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου.

Τον υποδέχτηκε μάλιστα στις 22 και 23 Νοεμβρίου 2024 στην Ιερά Μητρόπολη, τονίζοντας πως με την οικολογική του ευαισθησία, κατάφερε να συγκεντρώσει γνήσιο προβληματισμό και να κινητοποιήσει σύμπασαν, την ανά τον κόσμο Ορθοδοξία.

Στο πλαίσιο πρωτοβουλιών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, που υλοποιούν εδώ και καιρό ένα πλάνο τοποθέτησης και λειτουργίας, σημείων φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, η Ιερά Μητρόπολη Ν. Ιωνίας, Ν. Φιλαδέλφειας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος, με την συνεργασία της ΔΕΗ bloue τοποθέτησε πρόσφατα, δύο φορτιστές εναλλασσόμενου ρεύματος ισχύος 22 kw στον περιβάλλοντα χώρο της μονάδας φροντίδας ηλικιωμένων “Παναγία Ελεούσα “στη Ν. Ιωνία, εξυπηρετώντας έτσι τις ανάγκες των κατοίκων και των επισκεπτών της περιοχής.

Άνθρωπος και φυσικό περιβάλλον.

Ο πλανήτης μας αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, όσον αφορά το περιβάλλον και το κλίμα του, οι οποίες απειλούν συνολικά την ευημερία μας. Ωστόσο δεν είναι πολύ αργά, για την ανάληψη αποφασιστικής στιγμής δράσης.

Η απαιτούμενη προσπάθεια μπορεί να φαίνεται αρκετά δύσκολη, αλλά υπάρχει ακόμη δυνατότητα να αναστραφούν ορισμένες από τις αρνητικές τάσεις, να πραγματοποιηθούν προσαρμογές για την ελαχιστοποίηση των βλαβών, να αποκατασταθούν κρίσιμα οικοσυστήματα και να ενισχυθεί η προστασία αυτών που έχουμε ακόμη. Για την επίτευξη μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, πρέπει να προσεγγίσουμε το περιβάλλον, το κλίμα, την οικονομία και την κοινωνία, ως άρρηκτα συνδεδεμένα τμήματα της ίδιας οντότητας.

Η αλλαγή αποτελεί πάγιο χαρακτηριστικό του πλανήτη μας. Το έδαφος, οι ωκεανοί, η ατμόσφαιρα, το κλίμα και η ζωή στη γη αλλάζουν διαρκώς. Αυτό που διαφοροποιεί τις σημερινές αλλαγές, από το παρελθόν, είναι ο πρωτοφανής ρυθμός και η κλίμακά τους, καθώς και οι συντελεστές και οι παράγοντες που τις υποκινούν. Ακραία φαινόμενα, όπως π.χ. καταιγίδες που εμφανίζονταν μια’ φορά στα 100 χρόνια, καύσωνες, πλημμύρες και ξηρασίες ,αποτελούν πλέον τη νέα μας πραγματικότητα. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων ανά τον κόσμο, επισημαίνουν μια κλιματική και περιβαλλοντική κρίση που επηρεάζει τη βιοποικιλότητα του πλανήτη.

Ο σπουδαίος Θεολόγος και Ακαδημαϊκός, μακαριστός Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζούλιας, είχε αναφερθεί διεξοδικά, στις σχέσεις ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος, επιστήμης και Θεολογίας, υπογραμμίζοντας την σύνδεσή τους, με την οικολογική κρίση που περνάμε.

Στην εισήγηση του στο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο, με τίτλο “Επιστήμες, Τεχνολογία Αιχμής και Ορθοδοξία “το 2019”, είχε επισημάνει χαρακτηριστικά :

“Η οικολογική κρίση δεν συνδέεται μόνο με την ηθική κρίση του κόσμου, ευδαιμονίας, ατομικισμό και καταναλωτισμός κ.λ.π, αλλά κυρίως και προ πάντων με την αλλοίωση της ταυτότητας του ανθρώπου. Η κρίση είναι οντολογική και όχι μόνο ηθική.

Στην αλλοίωση αυτή έχουν ευθύνη, τόσο η Θεολογία, όσο και η επιστήμη. Η πρώτη στο βαθμό που αποσωμάτωσε την αγάπη για την αλήθεια του ανθρώπου και τον απέκοψε από τον υλικό κόσμο, με μια “πνευματικότητα”, που αποποιείται την ύλη και δεν τονίζει την ανάσταση των σωμάτων, ως βασική προϋπόθεση της αλήθειας του ανθρώπου.

Η δεύτερη, η επιστήμη, στο βαθμό που καλλιεργεί την νοημοσύνη, ως λειτουργία ανεξάρτητη από το σώμα και με τον τρόπο αυτό καταδυναστεύει με την τεχνολογία τον φυσικό κόσμο, επεμβαίνοντας στο τρόπο του “είναι του” και αλλοιώνοντας επικίνδυνα την αλήθεια της ταυτότητός του. Η καταδυνάστευση του φυσικού κόσμου από την ανθρώπινη νοημοσύνη, όχι από τον άνθρωπο, γιατί στρέφεται και κατά του ανθρώπου το φαινόμενο αυτό, ψυχοσωματικού όντος, δεν μπορεί να ανατραπεί πάρα μόνο με μια κοινή προσπάθεια επιστήμης και Θεολογίας. Να καταδείξουν τον ψυχοσωματικό χαρακτήρα του ανθρώπου και να αναδείξουν το σώμα του, ως κρίκου μεταξύ αισθητών και νοητών, ως μέσου κοινωνίας και επικοινωνίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία καλείται να προβάλλει με όση δυνατή έμφαση μπορεί το δύο μεγάλα οικολογικά της όπλα, την Θεία Ευχαριστία και τον Ασκητισμό. Με το πρώτο βιώνεται η αξία του υλικού κόσμου, ως κόσμου του Θεού και με το δεύτερο αποκαθαίρεται το σώμα, από ό,τι το εμποδίζει να είναι όργανο κοινωνίας με τους άλλους, με το φυσικό περιβάλλον και με τον ίδιο τον Θεό.

Μια ευχαριστία που δεν είναι φυσική, σωματική σύναξη επί το αυτό, αλλά προσευχή εξ αποστάσεως τηλεοπτικής ή άλλης, είναι ανώφελη.

Πηγή : – Φαίη Ζουριδάκη, Ερευνήτρια Περιβαλλοντολόγος

– Εφημερίδα “Κιβωτός της Ορθοδοξίας”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ”OIKONOMAKISLAW”

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ & ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Ν Ε Ι την Εταιρική Κοινωνική Σχέση με τη Διεθνή Δικηγορική Εταιρεία «OIKONOMAKISLAW» και αφορά :

Α) Την Παροχή Νομικών Υπηρεσιών της Δικηγορικής Εταιρείας στο Σωματείο ως Ν.Π.Ι.Δ. προς τρίτους 

Β) Την Αποδοχή Π ρ ο σ φ ο ρ ά ς Έμμισθης Εργασίας σε Ασκούμενους Δικηγόρους τέκνα Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, Πτυχιούχων Νομικής Σχολής, υπό την καθοδήγηση και ευγενική συνεργασία του επικεφαλής της και έγκριτου Δικηγόρου κ. Οικονομάκη Χρήστου και των στελεχών της Εταιρείας.

– Η συμφωνία της Εταιρικής Κοινωνικής Σχέσης πραγματοποιήθηκε και επιτεύχθηκε μετά από σχετική εισήγηση του Μέλους του Συνδέσμου Αθηνών  κ. Οικονομάκη Παναγιώτη.

– Σχετικές Πληροφορίες.  Η Ηγέτιδα Δικηγορική Εταιρεία OIKONOMAKISLAW,με έδρα στον Πειραιά και υποκαταστήματα και Γραφεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο Κρήτης αλλά και σε 11 χώρες στην Ευρώπη, Ασία και Ωκεανία, έχοντας περισσότερα από 25 έτη ουσιαστικής παρουσίας στο χώρο της δικαστηριακής και συμβουλευτικής δικηγορίας, παρέχει εξειδικευμένες υπηρεσίες νομικής και συμβουλευτικής υποστήριξης και εκπροσώπησης σε όλες τις γεωγραφικές δικαιοδοσίες σχετικά με ζητήματα που άπτονται τομέων Δικαίου όπως Εταιρικό, Ποινικό, Διεθνείς Επιχειρήσεις, Εμπορικό, Ναυτιλιακό, Φορολογικό, Δίκαιο Μετανάστευσης, Κληρονομικό, Πνευματική Ιδιοκτησία, Εμπράγματο – Δίκαιο Ακινήτων κ.λπ.  

– Η OIKONOMAKISLAW αναπτύσσεται και εξελίσσεται διά των εντολέων της και των συνεργατών της, βασιζόμενη και ορμώμενη από το ανθρωποκεντρικό αξιακό της σύστημα με βασικούς πυλώνες αυτού την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Επαγγελματικές Πρακτικές απόλυτα συμμορφωμένες με διεθνή πρότυπα, υπηρετώντας με πάθος, ήθος και συνέπεια τη δικαιοσύνη και τα οράματα και συμφέροντα των εντολέων της.-

Athens, Voukourestiou 18, Athens 10671,

business@oikonomakislaw.com  https://oikonomakislaw.com

ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι σημαίνει, και πως την κατακτούμε;

Αν κοιτάξουμε στο λεξικό, θα δούμε τον εξής ορισμό για την επιτυχία : “Η ομαλή έκβαση υποθέσεως, η θετική κατάληξη προσπάθειας” και “η επίτευξη, η πραγματοποίηση ενός σκοπού”.

Άρα όταν μιλάμε για “επιτυχία”, μιλάμε για την επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου σκοπού. Είναι όμως απαραίτητο να ορίσουμε ποιος είναι αυτός ο σκοπός.

Η “επιτυχία” είναι κάτι που πρέπει να ορίσετε εσείς, κανένας δεν μπορεί να το κάνει για εσάς. Για τον κάθε άνθρωπο “επιτυχία” σημαίνει κάτι διαφορετικό. Μπορεί να αφορά τον επαγγελματικό τομέα, ή τον προσωπικό τομέα ή και τους δύο. Δεν ορίζεται από το μέτρο ή τις προσδοκίες των άλλων, αλλά μόνο από τις δικές σας.

Επιτυχία – τι σημαίνει συγκεκριμένα για εσάς.

Συχνά η “επιτυχία” ταυτίζεται με την επαγγελματική επιτυχία ή την κοινωνική αναγνώριση, όμως και αυτό πρέπει, να διερευνηθεί. Για παράδειγμα, τι σημαίνει “επαγγελματική επιτυχία”, για τον καθένα;

Καλύτερος μισθός, καλύτερη θέση, κοινωνικό status, περισσότερα χρήματα στην Τράπεζα, ελεύθερος χρόνος, όλα αυτά μαζί;

Το νόημα της επιτυχίας είναι διαφορετικό, για’ κάθε άνθρωπο, γιατί κάθε τι από τα προηγούμενα έχει άλλη σημασία, για εκείνον. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του “αξίες” στη ζωή, τους δικούς του σκοπούς που δίνουν, “νόημα στη ζωή του”.

Κατά τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας (αλλά και της ενήλικης ζωής), προβάλλονται διαφορετικές εκδοχές της “επιτυχίας”, από τους γονείς μας, τους δασκάλους, τους φίλους και την κοινωνία.

Ο καθένας έχει τη δική του ατζέντα για εμάς (και ειδικά οι γονείς μας), δηλαδή τις δικές τους προσδοκίες και όνειρα για το ποιοι είμαστε ή το πιο θα μπορούσαμε να είμαστε.

Όμως κανείς δεν μπορεί, να σας επιβάλει την άποψή του για την επιτυχία, για τα δικά σας όνειρα, ούτε κανείς μπορεί να σας πει πως να ζήσετε μια’ ευτυχισμένη και καλή ζωή. Είναι άλλο να ακούμε αυτές τις απόψεις και άλλο να τις υιοθετούμε.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο χαρούμενο, δεν κάνει και κάποιον άλλο αναγκαστικά. Η εκδοχή της “επιτυχίας” διαφέρει ανάμεσα στους ανθρώπους, παρόλο που γενικά συνήθως συνδέεται με το εισόδημα / περιουσία και την αναγνωρισιμότητα.

Εάν δεν μπορέσετε να ορίσετε την “επιτυχία” για εσάς και προσπαθήσετε να ακολουθήσετε το μονοπάτι κάποιου άλλου, θα οδηγηθείτε σε ένα σημείο στο οποίο θα νιώθετε δυστυχισμένοι και βαθειά μέσα σας αποτυχημένοι.

Πως έρχεται η επιτυχία :

Καμία κορυφή δεν κατακτήθηκε ποτέ αμέσως. Όσοι έχουν διανύσει το δρόμο της επαγγελματικής επιτυχίας, γνωρίζουν πολύ καλά πως είναι ανηφορικός και γεμάτος προκλήσεις. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, που πολλές φορές η επιτυχία παρομοιάζει με την αναρρίχηση. Οι κορυφές βρίσκονται ψηλά και απαιτείται προσπάθεια, για να τις κατακτήσουμε, γι’ αυτό και δεν τις φτάνουμε όλοι. Χωρίς προσπάθεια, χωρίς εξάσκηση, χωρίς αποτυχία, χωρίς μπρος – πίσω, χωρίς εμπόδια, είναι απλά αδύνατο.

Όσες ιστορίες επιτυχίας και να διαβάσουμε, συμπεριλαμβάνουν πλήθος αποτυχιών και απογοητεύσεων. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι εκείνοι πέτυχαν, γιατί δεν εγκατέλειψαν τις προσπάθειες. Είδαν τις αποτυχίες σαν παρακάμψεις, κι όχι σαν εμπόδια. Συνέχισαν και δεν σταμάτησαν, κι αυτό είναι το μυστικό.

Βήματα προς επιτυχία. Για όσους επιθυμούν να συνεχίσουν στο μονοπάτι της κορυφής, προτείνονται τα παρακάτω βήματα. Η επιτυχία απαιτεί όραμα και σχέδιο, δηλαδή προσήλωση, συγκεκριμένα βήματα και πειθαρχία για την επίτευξη των στόχων.

1. Ξεκαθαρίστε τι θέλετε.

Το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα, είναι, να ξέρουμε τι θέλουμε σε κάθε τομέα της ζωής μας και να είμαστε αποφασισμένοι γι’ αυτό. Καλό είναι να έχουμε συγκεκριμένους στόχους, γεμάτους νόημα και όχι γενικούς και ασαφείς. Δηλαδή να ξέρουμε το γιατί θέλουμε κάτι.

2. Γράψτε τους σε χαρτί! Όταν γράφουμε τους στόχους ξεκάθαρα και με λεπτομέρεια γινόμαστε ακριβείς. Να σκεφτόμαστε πάντα με ένα χαρτί στο χέρι, κι αν τους ξεχνάμε, να ρίχνουμε μια ματιά εκεί. Ένας στόχος που δεν είναι γραμμένος σε χαρτί, παραμένει απλή επιθυμία.

3. Θέστε μια προθεσμία. Ένας στόχος ακολουθείτε πάντα από μια συγκεκριμένη προθεσμία. Η προθεσμία λειτουργεί υποσυνείδητα, σαν ένα “σύστημα πίεσης” και μας κινητοποιεί να κάνουμε πράγματα απαραίτητα, προκειμένου να πετύχουμε τον στόχο μας. Εάν ένας στόχος είναι μεγάλος,  πρέπει να τον διαιρέσουμε σε άλλους μικρότερους και να προχωράμε βήμα – βήμα.

4. Κάντε μια λίστα. Δημιουργήστε μια λίστα με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, ότι θα χρειαστείτε στην πορεία σας αυτή. Κάθε φορά που ανακαλύπτουμε μια καινούργια δραστηριότητα, καλό είναι να την σημειώνουμε, αφού μας φέρνει πιο κοντά στον αρχικό μας στόχο.

5. Οργανώστε τη λίστα. Αποφασίστε τι θα κάνετε πρώτα και τι έπειτα. Αποφασίστε τι είναι πιο σημαντικό και τι όχι, ακριβώς ότι θα κάνατε, αν χτίζατε το σπίτι σας.

6. Ώρα για δράση. Το σημαντικότερο είναι να αρχίσουμε τη δράση. Δεν έχει τόση σημασία τι θα κάνουμε. Ας κάνουμε κάτι μικρό, αρκεί να κάνουμε κάτι. Το μυστικό βρίσκεται στη δράση.

7. Κάνετε κάτι κάθε μέρα. Έχει σημασία να κάνουμε κάτι κάθε μέρα, έστω και μικρό. Κάτι που μας οδηγεί προς την κατεύθυνση του στόχου μας. Υιοθετώντας την πρακτική να κάνουμε κάτι, κάθε μέρα από τις 365 μέρες που έχει το έτος, στο τέλος του έτους, θα εκπλαγούμε από το πόσα πολλά πετύχαμε.

Εκτός από τα παραπάνω βήματα, είναι εξαιρετικής σημασίας να απομακρύνουμε τους τοξικούς ανθρώπους από δίπλα μας ή να περιορίσετε την επαφή μαζί τους.

Στο δρόμο προς την επιτυχία, χρειάζεστε ανθρώπους που πιστεύουν σε εσάς, που θα σας ενθαρρύνουν και θα σας υποστηρίξουν, και όχι ανθρώπους που βλέπουν παντού εμπόδια, που σας φοβίζουν ή σας αποθαρρύνουν.

Και η επιτυχία έχει τα σκαμπανευάσματά της!

Οι αποτυχίες δεν διαρκούν για πάντα. Ο Thomas Edison, (Αμερικανός εφευρέτης και επιχειρηματίας) όταν του είπε κάποιος ότι απέτυχε 10.000 φορές, απάντησε : “Δεν απέτυχα! Απλά, ανακάλυψα 10.000 τρόπους, που δεν πρόκειται να δουλέψουν! Πολλοί από τους αποτυχημένους είναι άνθρωποι που δεν κατάλαβαν πόσο κοντά ήταν στην επιτυχία, λίγο πρωτού τα παρατήσουν.

Ο Abraham Lincoin αποτελεί, ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα αποτυχιών στη ιστορία. Η επιμονή του ήταν αυτή που τον έκανε στο τέλος να εκλεγεί Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Πριν τις εκλογές του 1860, είχε αποτύχει ήδη οκτώ φορές σε προηγούμενες εκλογές, δύο φορές είχε αποτύχει επιχειρηματικά και όταν πέθανε η αγαπημένη του, παραμονές του γάμου τους, έπαθε κατάθλιψη και νευρικό κλονισμό. Παρόλα αυτά συνέχισε, μέχρι να πετύχει. Ο δρόμος που οδηγεί στην επιτυχία δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή. Κρύβει αποτυχίες, εμπόδια, λάθη και πολλές άλλες παγίδες, που χρειάζεται να ξεπεράσει κανείς, έχοντας εφόδια την υπομονή και το όραμά του.

Πηγή : THERAPIA. GR. Aριστοτέλης Βάσης, MD, MSc, ECp Ψυχίατρος – Ψυχαναλυτής.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΕΝΤΟΝΟ ΣΤΡΕΣ ” ΓΕΝΝΑ” ΦΟΒΙΕΣ

ΤΟ ΕΝΤΟΝΟ ΣΤΡΕΣ ” ΓΕΝΝΑ” ΦΟΒΙΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το έντονο στρες μπορεί να επηρεάζει τη λειτουργία της μνήμης, με τρόπο που κάνει ακόμη και ακίνδυνες καταστάσεις να μοιάζουν τρομοκρατικές, υποδεικνύει μελέτη σε ποντίκια. Η οποία ίσως τελικά ανοίξει τον δρόμο, για την αντιμετώπιση διαταραχών, όπως το μετατραυματικό στρες και η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή.

Οι ασθενείς αυτών των διαταραχών, αντιδρούν με φόβο σε αθώα ερεθίσματα ή καταστάσεις, που τους θυμίζουν προηγούμενες τραυματικές ή αγχωτικές εμπειρίες.

– Για παράδειγμα ένας βετεράνος με διαταραχή, μετατραυματικού στρες μπορεί να αντιδράσει με πανικό σε ξαφνικούς κρότους – ή ακόμα και μυρωδιές- που του θυμίζουν ασυνείδητα τον πόλεμο.

Είναι μια “γενίκευση” των επώδυνων αναμνήσεων που συνοψίζεται με τη φράση “όποιος καεί στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι”.

Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην έγκριτη εφημερίδα “Cell” διαπιστώνει ότι το στρες γενικεύει τις δυσάρεστες αναμνήσεις. Η διεθνής ομάδα ερευνητών πειραματίστηκε με ποντίκια, στα οποία προκάλεσε αρχικά στρες, είτε με ενέσεις κορτιζόλης, είτε με εγκλωβισμό, σε ένα στενό σωλήνα για μισή ώρα.

Τα στρεσαρισμένα ζώα εκτέθηκαν στη συνέχεια, σε δύο ηχητικά ερεθίσματα από τα οποία, το πρώτο ήταν ανώδυνο, ενώ το δεύτερο συνοδευόταν, από ένα ασθενές ηλεκτροσόκ.

Τα ποντίκια που είχαν περάσει από την στρεσογόνο διαδικασία πάγωναν από φόβο στο άκουσμα και των δύο ήχων, ενώ τα ποντίκια που δεν είχαν στρεσαριστεί, πριν εκτεθούν στα ηχητικά ερεθίσματα, εκδήλωναν φόβο, μόνο για τον ήχο που συνοδευόταν με ηλεκτροσόκ, αναφέρουν οι ερευνητές. Το στρες διαπιστώθηκε πως επιδρά στην αμυγδαλή του εγκεφάλου, περιοχή αρμόδια για την επεξεργασία συναισθημάτων και αναγνώριση καταστάσεων. Συγκεκριμένα, τα δίκτυα νευρώνων της αμυγδαλής, στα οποία αποθηκεύονται οι αναμνήσεις, ήταν μεγαλύτερα στην ομάδα των στρεσαρισμένων ποντικών. Όπως έδειξαν τα πειράματα, το στρες μπλοκάρει έναν νευροδιαβιβαστή (GABA) που περιορίζει τον αριθμό, των νεύρων, όπου αποθηκεύονται δυσάρεστες αναμνήσεις. Με τη διόγκωση αυτών των νευρικών δικτύων, λένε οι ερευνητές, ο φόβος γενικεύεται. Τα ευρήματα ίσως ανοίγουν νέους δρόμους για την κατανόηση και την αντιμετώπιση των φοβιών, της μετατραυματικής διαταραχής και του γενικευμένου άγχους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μιφεπριστόνη, φάρμακο που χρησιμοποιείται για την πρόκληση άμβλωσης, μπλοκάρει τον σχηματισμό τέτοιων γενικευμένων αναμνήσεων. Δυστυχώς δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία, αφού πρέπει να χορηγείται την ώρα που σχηματίζεται η ανάμνηση και επιπλέον συνοδεύεται από παρενέργειες.

Μελλοντικές έρευνες μένει να δείξουν αν οι προβληματικές γενικευμένες αναμνήσεις μπορούν να αλλάξουν, μετά το σχηματισμό τους. Μετατραυματικό στρες και Σχέσεις. Η απογοήτευση, το άγχος και η αποφυγή που προκαλεί το μετατραυματικό στρες, μπορεί να επηρεάσει όλες τις πτυχές της ζωής, ακόμη και τις σχέσεις.

Μπορεί να νοιάζεστε για κάποιον άνθρωπο, αλλά το μετατραυματικό στρες κάνει δύσκολη την αλληλεπίδραση μαζί του. Μπορεί να πείτε πράγματα που δεν τα εννοείτε, ή να μην μπορείτε να χαλαρώσετε και να νιώσετε οικεία.

Τι είναι η διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Το μετατραυματικό στρες (PTSD) είναι μια ψυχική κατάσταση η οποία οφείλεται σε κάποιο τραυματικό γεγονός. Κάτι που είναι τραυματικό για εσάς, μπορεί να μην είναι τραυματικό για κάποιον άλλον. Το τραύμα είναι κάτι μοναδικό για κάθε άνθρωπο. Κάποιοι εμφανίζουν μετατραυματικό στρες, μετά από ένα σοκαριστικό γεγονός. Για παράδειγμα μπορεί να έχετε βιώσει κακοποίηση ή να είστε μάρτυρας κακοποιητικής συμπεριφοράς. Τα γεγονότα που οδηγούν σε μετατραυματικό στρες, επηρεάζουν και τον τύπο των συμπτωμάτων, που βιώνετε. Όλοι οι άνθρωποι που βιώνουν κάποια τραυματική εμπειρία δεν σημαίνει, ότι θα εμφανίσουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες. Συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες. Ένα άτομο με μετατραυματικό στρες, μπορεί να βιώνει τα ακόλουθα συμπτώματα.

– Ξαναζεί το τραύμα μέσα από εφιάλτες, αναδρομές ή ανήσυχες σκέψεις.

– Αποφεύγει πράγματα που του υπενθυμίζουν, το τραυματικό γεγονός.

– Τρομάζει εύκολα.

– Έχει ασυνήθιστα ξεσπάσματα θυμού.

– Νοιώθει άγχος ή κατάθλιψη.

– Έχει μία διαστρεβλωμένη αίσθηση της πραγματικότητας, εξαιτίας του τραύματος και νοιώθει ενοχές ή ντροπή.

– Έχει έντονες αρνητικές σκέψεις, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή νοιώθει απελπισία.

– Έχει χάσει το ενδιαφέρον του, για πράγματα που πριν απολάμβανε.

– Δυσκολεύεται να θυμηθεί κάποια κομμάτια, του τραυματικού γεγονότος.

Πως το μετατραυματικό στρες επηρεάζει τις σχέσεις :

Τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, μπορεί να επηρεάσουν τη σχέση σας με τους άλλους, ακόμη και αν εσείς δεν το συνειδητοποιείτε.

Για παράδειγμα, το μετατραυματικό στρες δυσκολεύει την επικοινωνία και αυτό σας δημιουργεί άγχος, στις σχέσεις σας. Και οι προσωπικές και οι επαγγελματικές σχέσεις, μπορούν να επηρεαστούν από το μετατραυματικό στρες. Τα άτομα με μετατραυματικό στρες μπορεί να αντιμετωπίζουν προκλήσεις στις σχέσεις τους σε θέματα :

– οικειότητας

– επικοινωνίας

– αποφυγής

– προσκόλλησης

Οικειότητα.

Οικειότητα σημαίνει εγγύτητα σε μια σχέση που μπορεί να είναι συναισθηματική. Η οικειότητα βοηθά να μιλάτε, για τα συναισθήματά σας και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του άλλου ατόμου. Η οικειότητα στις σχέσεις επηρεάζεται, όταν έχετε συγκεκριμένα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες όπως :

* έλλειψη ενδιαφέροντος για απολαυστικές δραστηριότητες.

* αρνητική εικόνα, για τον εαυτό σας.

* νιώθετε αποκομμένοι από τους άλλους ή δεν μπορείτε να συνδεθείτε συναισθηματικά.

Οι άνθρωποι με μετατραυματικό στρες έχουν την ανάγκη, να νιώσουν οικεία με τους συντρόφους τους, αλλά φοβούνται την οικειότητα.

Επικοινωνία.

Η επικοινωνία είναι ουσιαστικό στοιχείο για κάθε σχέση.

Τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες περιλαμβάνουν ευερεθιστότητα και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Για αυτό μπορεί να αποκρίνεστε στους άλλους, με τρόπο που δεν καταλαβαίνουν η φοβούνται.

Ακόμη και μικρές διαφωνίες μπορεί να προκαλέσουν έντονο άγχος, με αποτέλεσμα, να μην μπορείτε να εκφραστείτε ελεύθερα. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που δεν θέλετε καθόλου να επικοινωνήσετε και να θέλετε να μείνετε μόνοι σας.

Πηγή :            – Αριστοτέλης Βάθης, Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής.

– Του Βαγγέλη Πρατικάκη, Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι ζούμε απλά. Είναι όμως έτσι; Το κυνήγι της ζωής ξεκινάει πρωί – πρωί. Ένα φορτωμένο πρόγραμμα γεμάτο υποχρεώσεις, κοινωνικές δεσμεύσεις και προσωπικούς στόχους, μας κυνηγά ασταμάτητα. Η μέρα κλείνει κι εμείς έχουμε κάνει τα μισά από όσα πρέπει, όχι γιατί δεν γνωρίζουμε τι πρέπει και πως να τα κάνουμε, αλλά επειδή είναι τόσα πολλά, που δεν επαρκεί ο χρόνος. Κάθε μέρα είμαστε και λίγο μείον. Έχουμε ανοίξει τόσο, που για να διατηρηθεί το οικοδόμημά μας, χρειάζεται υλικός πλούτος. Έρχεται και φυσικά συνοδευόμενος από το στενό του φίλο το ΑΓΧΟΣ. Και τι μπορούμε να κάνουμε; Ο απλός τρόπος ζωής επικεντρώνεται στην απαλλαγή, από περιττά αντικείμενα, υποχρεώσεις και πληροφορίες. Αυτό δίνει την αίσθηση της απλότητας και της ελευθερίας.  Όταν είμαι μείον στην εκπλήρωση των άπειρων “πρέπει”, είμαι δέσμιός τους, δεν είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.

Η εσωτερική ηρεμία δεν έρχεται από μόνη της. Δεν ξυπνάμε και λέμε θα είμαι ήρεμος. Προϋποθέτει ισοζύγιο ανάμεσα στις υποχρεώσεις και τις προσδοκίες μας, λιτότητα από το άσκοπο κυνήγι των υλικών αγαθών, απομάκρυνση από τις άσχετες πληροφορίες και ευγνωμοσύνη, για ότι έχουμε.

Η επιλογή του τρόπου ζωής που ακολουθεί κάποιος εξαρτάται, από τις αξίες και στόχους, που θέτει στη ζωή του. Η απλότητα είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζουμε την αυτοβελτίωση.

Η απλότητα έχει να κάνει με την αφαίρεση οτιδήποτε του περιττού. Οι άνθρωποι μερικές φορές συγκεντρώνουμε πράγματα και δραστηριότητες είτε επειδή το κάνουν οι άλλοι, είτε για να το δουν οι άλλοι. Συνδέομαι την αξία μας και την αυτοεικόνα μας, με κάτι έξω από εμάς.

Μια περίπλοκη ζωή, είναι σαν ένα ακατάστατο δωμάτιο γεμάτο περιττά αντικείμενα, τα οποία σας αποσπούν την προσοχή από αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Η απλότητα από την άλλη πλευρά, είναι σαν ένας καθαρός ανοιχτός χώρος. Έχετε χώρο να αναπνεύσετε, να συγκεντρωθείτε και να αναπνεύσετε την ομορφιά κάθε στιγμής. Το να ζει κάποιος απλά δεν σημαίνει, ότι παραιτείται από τις απολαύσεις της ζωής.

Λιγότερες, και πιο ουσιαστικές αποφάσεις. Στη ζωή συχνά μας παρουσιάζεται ένα πλήθος επιλογών. Αυτή η “υπερφόρτωση” μπορεί να οδηγήσει σε αναποφασιστικότητα και άγχος.

Η απλότητα έχει να κάνει στην ουσία, με την μείωση του αριθμού των αποφάσεων, που πρέπει να λαμβάνουμε καθημερινά. Πρόκειται για την απομάκρυνση της ακαταστασίας τόσο της φυσικής, όσο και της πνευματικής, που μας αποσπά την προσοχή από τα πραγματικά σημαντικά.

Είναι σαν να σταματάμε ένα συνεχή άχρηστο θόρυβο στα αυτιά μας, γιατί απλότητα δεν σημαίνει στέρηση. Έχει να κάνει με συνειδητές επιλογές, που σας φέρνουν χαρά και ικανοποίηση.

Πετάξτε τα “άχρηστα”.

Αρχίστε από το χώρο σας. Ό,τι έχετε να χρησιμοποιήσετε περισσότερο από έναν χρόνο, χαρίστε το σε κάποιον που το χρειάζεται πραγματικά. Θα είναι μια’ πραγματική απελευθερωτική εμπειρία. Το ίδιο ισχύει και για τις υποχρεώσεις σας. Δεν μπορεί, όλο και κάπου θα μπορείτε να πείτε όχι. Θα δείτε ότι, με το να απορρίπτεται καταστάσεις, ακόμη και πρόσωπα, θα σας βοηθήσει να είσαστε περισσότερο παρόντες, σε εκείνα και σε εκείνους που αξίζουν.

Απλή καθημερινότητα.

Λιγότερα πράγματα σημαίνει λιγότερος χρόνος για καθαριότητα και συντήρηση. Λιγότερες υποχρεώσεις σημαίνουν περισσότερο χρόνο, για ξεκούραση και χαλάρωση. Έτσι αφού τα έχουμε κατακτήσει, ας περάσουμε τώρα στη διατροφή μας.

Η σωστή διατροφή, δεν είναι μόνο πιο υγιεινή, αλλά και πιο εύκολη, στη διαχείριση. Πολλά λαχανικά και φρούτα, λιγότερη ζάχαρη και αλκοόλ, πολύ νερό, φαγητό μαγειρεμένο στο σπίτι. Επίσης ακολουθήστε την εποχικότητα και προτιμάτε εγχώρια προϊόντα.

Δημιουργείστε περισσότερο χώρο, για πράγματα που πραγματικά σας “τρέφουν” – υπαίθριες δραστηριότητες, προσεκτική διατροφή, ξεκούραστο ύπνο, αυθεντικές σχέσεις.-

Βαθύτερες συνδέσεις

Μειώνοντας το θόρυβο και την ακαταστασία στη ζωή μας, μπορούμε να ακούμε πιο προσεκτικά και να συμμετέχουν με περισσότερο, σε ότι μας συμβαίνει. Μπορούμε να εκτιμήσουμε την κοινή πορεία, που έχουμε με κάποιους – τις απλές χαρές της συνύπαρξης, με τους αγαπημένους μας.

Η απλότητα μας διδάσκει, ότι τα καλύτερα πράγματα στη ζωή, δεν είναι καθόλου πράγματα. Είναι οι άνθρωποι που αγαπάμε, οι σχέσεις που εκτιμούμε και οι συνδέσεις οι οποίες εμπλουτίζουν τη ζωή μας.

Η χαρά του να μην κάνεις τίποτα.

Η υιοθέτηση της απλότητας δεν είναι να κάνεις μόνο με την αποσυμφόρηση ή τη μινιμαλιστική ζωή. Μπορεί να σημαίνει, ότι ανακαλύπτεις ξανά χαρές, που έχουν επισκιαστεί από την πολυπλοκότητα της ζωής. Όπως η χαρά του, να μην κάνεις τίποτα.  Πόσες φορές βγήκατε μέχρι την πλατεία ή το παγκάκι της γειτονιάς, έτσι απλά για να ξεσκάσετε; Να χαζέψετε τον κόσμο, χωρίς να σκέπτεστε.

Οικονομική ελευθερία

Οικονομική ελευθερία δεν σημαίνει απαραίτητα να είναι κάποιος πλούσιος. Σημαίνει να έχουμε τον έλεγχο των οικονομικών μας, απαλλαγμένοι από το άγχος και την ανησυχία, που συχνά συνοδεύει την οικονομική πολυπλοκότητα. Το να ζούμε μια απλή ζωή μπορεί να έχει βαθύτατο αντίκτυπο στην οικονομική μας υγεία. Όταν επιλέγουμε την απλότητα, σημαίνει ότι επιλέγουμε να κατέχουμε λιγότερα πράγματα. Αυτό σημαίνει ότι ξοδεύουμε και λιγότερα χρήματα. Επιπλέον η απλότητα φέρνει αποσυμφόρηση της οικονομικής μας ζωής.

Ενοποίηση λογαριασμών, αυτοματοποίηση πληρωμών. Αυτό όχι μόνο διευκολύνει τη διαχείριση των οικονομικών, αλλά βοηθά επίσης στην εξοικονόμηση χρημάτων από αμοιβές και χρεώσεις, που πολύ συχνά μας απομένουν και δοκιμάζουν τα νεύρα μας.

Σε έναν κόσμο που εξυμνεί την πολυπραγμοσύνη και την πολυπλοκότητα, το να πηγαίνουμε ενάντια στο ρεύμα και να επιλέγουμε ένα διαφορετικό μονοπάτι, είναι μια τολμηρή επιλογή. Ωστόσο η απλότητα είναι απελευθερωτική.

Πρόκειται για την βαθιά αλλαγή που συμβαίνει μέσα μας, όταν επιλέγουμε το λιγότερο αντί για το περισσότερο, όταν εκτιμούμε την ποιότητα, αντί για την ποσότητα, και όταν κάνουμε χώρο, για ότι πραγματικά έχει σημασία. Σε έναν κόσμο που γίνεται, όλο και πιο πολύπλοκος, είναι η επιστροφή στα βασικά, που μας επιτρέπει να βρούμε την εσωτερική γαλήνη. Όταν ξεκαθαρίσουμε τον θόρυβο και τις υπερβολικές πληροφορίες, αρχίζουμε να βλέπουμε τα πράγματα πιο καθαρά. Η απλότητα δεν είναι ένας περιορισμός, αλλά ένας τρόπος, να δημιουργούμε χώρο για την ουσία. Και στην αυτοβελτίωση, η ουσία είναι να μπορούμε να βελτιώνουμε τον εαυτό μας, με ένα τρόπο που να είναι βιώσιμος και διαρκής. Έτσι, η απλότητα είναι ένας δάσκαλος, που μας καθοδηγεί μακριά από τις περιττές σκέψεις, τις τοξικές συνήθειες και την υπερβολική πολυπλοκότητα, φέρνοντας μας πιο κοντά σε μια ζωή με ισορροπία και αυθεντικότητα.

Πηγή : Παύλος Παπαδόπουλος – Έσοπτρον.

– Έφη Ζέρβα, www.ertnews.gr.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΡΕΙΘΡΑ ΠΟΤΑΜΟΙ ΧΑΡΕΙΤΩΝ

ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΡΕΙΘΡΑ ΠΟΤΑΜΟΙ ΧΑΡΕΙΤΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Τα εις τους έσχατος τούτους χρόνους γενόμενα θαύματα πάρα της Οσίας Μητρός ημών Ειρήνης Χρυσοβαλάντου εν ΛΥΚΟ ΒΡΥSSI ATTIKHC”.

O Δωρεοδότης Σωτήρ μας έδωσε στην χαριτόβρυτον Αγίαν του, την Θαυματουργόν Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, την χάριν του θαματουργείν, να προσφέρει δηλονότι στον πόνο και στις ασθένειες του ανθρώπου, καταπληκτικές μεταλλαγές, που νικούν την φύσιν και καταπλήσσουν τον νου. Με την φλογερή και αδιάσειστη πίστη των ασθενών των ιδίων, το θαύμα συντελείται. Αυτό το κάθε θαύμα που είναι το φίλτατο τέκνο της ζώσης πίστης. Φέρονται λοιπόν εις δημοσίευσιν θαύματα της Αγίας μας, έτσι όπως τα καταγράφουν οι ευεργετηθέντες πιστοί στο βιβλίο Θαυμάτων, που διατηρεί η Μονή, ή σε επιστολές των, για να γνωρίσουν όλοι εκείνοι που ευλαβούνται την Αγίαν, αλλά και για να πιστέψουν όλοι εκείνοι που σαν “αμφίβια”, πλέουν μεταξύ πίστεως και απιστίας και καταβασανίζονται από πολλά “εάν”, γύρω από την αγιωτάτην Πίστη μας.

Επιστολή : ——– —– ——

Είμαι συνδρομήτρια του Περιοδικού σας “Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλλάντου”. Από το 1973 που την γνωρίζω, έχουν γίνει σε μένα την αμαρτωλή δούλη του Κυρίου μας άπειρα θαύματα, μερικά εκ των οποίων επιθυμώ να δημοσιευτούν στο Περιοδικό σας και παρακαλώ να μου στείλετε 30 επιπλέον, για να τα μοιράσω σε γνωστούς και φίλους, προς ψυχωφέλεια και πνευματική οικοδομή.

– Το καλοκαίρι του 1973 είχα πολύποδα στο στομάχι μου. Μια γνωστή μου, βλέποντας ότι υπέφερα μου είπε να προσευχηθώ σε Σένα, Αγία μου Ειρήνη Χρυσοβαλάντου. Εγώ δεν έδωσα σημασία. Όταν όμως ο πόνος έγινε συχνότερος και δυνατότερος η γνωστή μου, μου έδωσε και ήπια αγίασμα και λαδάκι από την κανδύλα σου και – ώ του θαύματος! Από το σώμα μου βγήκε, ένας μεγάλος όγκος όμοιος με χταπόδι. Τότε άρχισα να κλαίω και να ευχαριστώ την Αγία Ειρήνη, που παρά την απιστία μου εκείνη με έσωσε. Την άλλη μέρα οι εξετάσεις έδειξαν, ότι δεν έχω τίποτα. Όμως εγώ ή πλέον αμαρτωλή έγινα καλά και ξέχασα την Ευεργέτιδά μου.

Εκείνη όμως που πρεσβεύει στον Κύριο Ιησού Χριστό για όλους εμάς, δεν με ξέχασε. Βλέπω λοιπόν στον ύπνο μου μια μαυροφορεμένη πανέμορφη και ολόλαμπρη καλόγρια – δίπλα της ένα κυπαρίσσι και ένας άγγελος – να μου λέει : “Γιατί Δήμητρα δεν ήρθες στο σπίτι μου, γιατί δεν μου έφερες το τάμα σου;”.

Το πρωί ξύπνησα τρομαγμένη και ρώτησα πως να πάω στη Λυκόβρυση. Όταν έφτασα, είδα πάνω από την Κεντρική Πύλη της Μονής, την ψηφιδωτή εικόνα, όπως την είδα στο όνειρό μου. Δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης κύλησαν από τα μάτια μου. Από εκείνη τη στιγμή, πανωραία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, έγινες η προστάτιδά μου. Το 1980 ήμουν παντρεμένη και έγκυος όμως απέβαλα. Έκανα δύο εγχειρήσεις στο Μαιευτήριο “Μητέρα”, (αφαίρεση αριστερής ωοθήκης) και ο μαιευτήρας διέγνωσε ότι είχα παιδική μήτρα και ουδέποτε θα γινόμουν μητέρα! Για δύο χρόνια πήγαινα από γιατρό σε γιατρό, όμως κανείς δεν με βοήθησε. Τότε άφησα όλες τις ελπίδες μου στην Παναγία μας και σε σένα, Μεγαλώνυμε Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου. Οι προσευχές μου εισακούστηκαν και βλέπω σε όνειρο Εσένα, Γλυκυτάτη μου Αγία Ειρήνη, να φέρνεις προς το μέρος μου ένα καροτσάκι με ένα μωρό μέσα και δύο μεγαλύτερα κοριτσάκια δίπλα στο καρότσι. Τότε σε ρωτώ γλυκιά μου Αγία :

– Τίνος είναι αυτά τα κοριτσάκια, Αγία μου Ειρήνη;

– Δικά σου, Δήμητρα.

– Μα εγώ Αγία μου Ειρήνη, δεν μπορώ να κάνω παιδιά.

– Να η Μαρία σου (η πιο μεγάλη), η Σταματίνα σου (το άλλο κοριτσάκι, που ήταν δίπλα στο καρότσι.)

– Και αυτό που είναι μέσα, ποιο είναι Αγία μου;

Με κοίταξε, μου χαμογέλασε και εξαφανίστηκε. Αυτό το όνειρο το είδα το 1980. Το πρώτο μου παιδί – τη Μαρία – τη γέννησα το 1982, το δεύτερο – την Σταματίνα – το1984 και το τρίτο την – Ειρήνη – το 1985.

Ώ Θεέ μου, τι χαρά δίνεις στους Αγίους σου, να θαυματουργούν σε μας τους αμαρτωλούς. Σε όλη μου τη ζωή όσα ευχαριστώ, είναι ελάχιστα μπροστά στην απεραντοσύνη της αγάπης Σου!!!

Τον Μάρτιο του 1992 εμφανίστηκε στη κνη’μη του δεξιού ποδιου’ μου , μια ελιά η οποία σπάνια με πονούσε, αλλά μεγάλωνε και σκούρενε σιγά – σιγά. Ένα βράδυ είδα στο όνειρό μου την Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, να κρατά στη παλάμη της ένα μελανό κομμάτι κρέας. Εγώ δεν έδωσα σημασία στο όνειρο και στον πόνο που είχα λόγω υπερβολικής κούρασης, υποχρεώσεων και ευθυνών (Διευθύντρια σε σχολείο, γονείς, οικογένεια). Το καλοκαίρι αποφάσισα με την επιμονή κάποιας συναδέλφου να πάω στο Νοσοκομείο “Ανδρέας Συγγρός”. Διαγνώσθηκε ως λίαν ύποπτο και προγραμματίστηκε να γίνει η αφαίρεση του σπίλου στις 20 Ιουλίου στον “Άγιο Σάββα”. Ο ειδικευμένος χειρουργός αφαιρώντας την ελιά, διαπίστωσε ότι είχε μεγάλη ρίζα και παράρριζα, τα οποία πέρασαν τα οστά κι έφθασαν στον μυελό. Σε 15 ημέρες θα έβγαινε η βιοψία. Εγώ αμέλησα τελείως, αλλά τον Αύγουστο στο εγχειρισμένο σημείο δημιουργήθηκε συρίγγιο. Έτρεχε υγρό και είχα φοβερούς πόνους. Πηγαίνω στον “Άγιο Σάββα” για εξέταση και για την ξεχασμένη βιοψία. Η βιοψία έδειξε καρκίνο καλπάζουσας μορφής, κακοήθες μελάνωμα τελευταίου βαθμού. Σαν κεραυνός έπεσε επάνω μας αυτή η είδηση. Στις 27 Αυγούστου εισήλθα στον “Άγιο Σάββα”, έγιναν όλους οι εξετάσεις και προγραμματίστηκε την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου να γίνουν δύο εγχειρήσεις, η μία εξαγωγή των πειραχθέντων λεμφαδένων και η άλλη καθάρισμα της άρρωστης περιοχής και τοποθέτηση μοσχεύματος. Στενοχωρήθηκα πολύ, αλλά για κάποιον παράδοξο λόγο απογοητεύτηκα. Κάθε πρωί έπινα αγίασμα και έβαζα λαδάκι της Αγίας Ειρήνης στο άρρωστο πόδι μου. Συγχρόνως και όλη μέρα διάβαζα το περιοδικό Σου. Μεγάλη μου Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, μέχρι (10) φορές την ημέρα. Την Δευτέρα στις 31 Αυγούστου, εκεί που διάβαζα το περιοδικό σου Γλυκιά μου Αγία προσευχήθηκα με όση δύναμη είχα και σε θερμοπαρακαλούσα να με θεραπεύσεις, για να μεγαλώσω τα τρία κοριτσάκια μου, τα οποία εσύ μου τα έδωσες, που ήταν τότε 10, 8 και 7 ετών.

Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα από τα πόδια μου, να τρέχει νερό. Στο δωμάτιο ήταν η νύφη μου, η οποία ήταν προϊσταμένη στο Νοσοκομείο Αρεταίειο. Της λέω “Μαίρη τρέχει νερό από τα πόδια μου, κοίτα κάτω από το κρεβάτι”. Κοιτάζει η γυναίκα δεν βλέπει τίποτα. Τρέχει στον γιατρό και τον πείθει να κάνω μια αξονική. Γίνεται η αξονική και – ω του θαύματος Σου – Γλυκιά μου Αγία Ειρήνη, δια των πρεσβειών σου στον Κύριο οι λεμφαδένες δεν είχαν πειραχτεί. Έτσι ματαιώθηκε η πιο δύσκολη εγχείρηση. Η άλλη εγχείρηση (τοποθέτηση μοσχεύματος) θα γινόταν την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου. Με τη βοήθεια του Θεού και της Αγίας Ειρήνης μπαίνω στο χειρουργείο, κάνω τον σταυρό μου, λέω νοερά όσες προσευχές θυμάμαι. Γίνεται με ολική νάρκωση η εγχείρηση. Αισθάνομαι τότε ένα χέρι να μου χαϊδεύει ελαφρά το πρόσωπο και μια γυναικεία φωνή να μου λέει : Ξύπνα Δήμητρα, τελειώσαμε”. Βγήκα από το χειρουργείο στις 4.30 το απόγευμα. Το άλλο πρωί όταν ήρθε ο γιατρός μου, τον ευχαρίστησα που όλα πήγαν καλά. Τότε εκείνος με ρώτησε. “Ποιόν Άγιο έχεις κυρία Δήμητρα; Χθες στο χειρουργείο εγώ και οι συνάδελφοί μου είδαμε τον παλμογράφο να δείχνει μηδέν. Όλοι δακρυσμένοι σταυροκοπηθήκαμε. Εγώ είχα τοποθετήσει το μόσχευμα και το έραψα με 150 ράμματα. Όμως κ. Δήμητρα, κάποιος άλλος έραψε το πόδι σου. Κάποια στιγμή λοιπόν ακούμε ξαφνικά τον παλμογράφο να χτυπάει δυνατά και ένα άγιο, θεϊκό μύρο πλημμύρισε το χειρουργείο. Κάποιος Άγιος σε βοήθησε κ. Δήμητρα”. Εγώ τότε του είπα, για την Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και το πρώτο μου δώρο προς αυτόν, ήταν μια ασημένια εικόνα της, για να θυμάται και εκείνος το θαύμα. Μετά από αυτήν την εγχείρηση ο γιατρός μου φοβόταν για μετάσταση, γιατί το κακοήθες μελάνωμα, είναι η χειρότερη μορφή καρκίνου. Μετά από δύο μήνες έγινε μετάσταση στη μήτρα. Μου παρουσιάστηκε ένας μικρός όγκος, έγινε η εγχείρηση, έδειξε ο όγκος ήταν καλοήθης.

Να σημειωθεί ότι το Μοναστήρι σου, Αγία μου, έγινε σχεδόν το σπίτι μου. Ερχόμουν συχνά με τον σύζυγό μου και τα κορίτσια μου και σ’ ευχαριστούσαμε, για όσα έκαμες για μας. Από τότε μέχρι σήμερα διαβάζω καθημερινά την παράκλησή σου και τους χαιρετισμούς σου.

Τον Σεπτέμβριο του 2004 γίνεται μετάσταση στον αριστερό πνεύμονα.

Όγκος. Ο γιατρός ετοιμάζετε για εγχείρηση. Όμως οι παρακλήσεις μας προς την υπέρλαμπρο Αγία Ειρήνη με νηστείες και παίρνοντας το άγιο μήλο της εισακούονται. Στην επόμενη εξέταση ο όγκος στον πνεύμονα που είχα μέγεθος καρυδιού, τώρα χωρίς θεραπεία, μόνο με το αγίασμά σου και το άγιο μήλο σου, Αγία μου, είχε σχήμα φιστικιού. Ο γιατρός μου απορεί, αλλά ούτε και εκείνος σε ξεχνά. Μου λέει αυτός ο όγκος θα υπάρχει για πάντα στον αριστερό πνεύμονα. Όμως Εφέτος (2013) που έκανα ακτινογραφία θώρακα – ω του θαύματος σου Αγία μου Ειρήνη – η ακτινογραφία ήταν πεντακάθαρη δεν υπήρχε όγκος. Με τον ίδιο τρόπο σώθηκα και με την μετάσταση που είχε κάνει στο έντερο. Δεν έγινε η εγχείρηση αφαίρεσης τμήματος του εντέρου.

Στις 8 Ιανουαρίου 2010 η τρίτη κόρη μου, η Ειρήνη γέννησε στον 8ο μήνα με πίεση 23. Έπαθε εκλαψία. Εσύ, Αγία μου όλη νύχτα ήσουν στο προσκέφαλό της. Σε είδα πάλι στον ύπνο μου, που έσωσες την ίδια και το παιδί της, το οποίο γεννήθηκε ελλιποβαρές.

Τον Μάρτιο του 2013, άλλος κεραυνός στο σπίτι μου. Διάγνωση, όγκου στον αριστερό μαστό. Σε τέσσερα Νοσοκομεία πήγα για το πρόβλημά μου και όλοι οι γιατροί εκεί μου έλεγαν ότι πρέπει να γίνει εγχείρηση,

δηλαδή αφαίρεση του ασθενούς τμήματος. Άλλος Γολγοθάς θα άρχιζε για μένα. Στο Αττικό στο, Μητροπόλιταν, στο Ιατρικό κέντρο Αθηνών, στο Νέο Αθήναιον έκανα εξετάσεις και όλοι οι γιατροί συμφωνούσαν να γίνει η εγχείρηση.

Αποφασίστηκε να γίνει η εγχείρηση στο Νέο Αθήναιον με την επίβλεψη του γιατρού μου, από το Νοσοκομείο “Άγιος Σάββας”. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου θα γινόταν η εγχείρηση, αφού πρώτα γίνει ψηφιακή μαστογραφία στον “Άγιο Σάββα” την πέμπτη το απόγευμα.

Εγώ σ’ αυτό το διάστημα πήγα στην Ερέτρια, όπου διαμένω τα τελευταία χρόνια ως συνταξιούχος, το ανέφερα στον εφημέριο της Εκκλησίας μας, ο οποίος πήρε λαδάκι, από την καντύλα της Παναγίας, μου διάβασε μια ευχή και με σταύρωσε στο μέτωπο. Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα να ρέει κάτι από το στήθος μου. Μαζί μου έχω πάντα τις εικόνες της Παναγίας και της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου. Νήστεψα, πήρα το Άγιο μήλο, ήπια αγίασμα της Αγίας μας και κρατώντας σφικτά τις δύο εικονίτσες, μπαίνω για την ψηφιακή μαστογραφία.

Το αποτέλεσμα; Δεν υπάρχει τίποτα. Όλα πεντακάθαρα. Τρεις γιατροί στον “Άγιο Σάββα” και ο γιατρός μου που θα με χειρουργούσε μένουν άναυδοι.

Ώ Μεγαλοδύναμε Θεέ! Πολυέσπλαχνε και Μακρόθυμε. Εσύ, που δια των πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, μου παρέτεινες την επίγεια ζωή μου, που ακούς τις προσευχές όλων μας προστάτεψε και το Έθνος μας και χάριζέ μας υγεία, δύναμη, πίστη και αγάπη, όπως τη δίδαξες ο ίδιος.

Η δούλη τού Κυρίου.

Δήμητρα Καραγιάννη – Παπαδημητρίου

Συνταξιούχος εκπαιδευτικός Ερέτρια Ν. Εύβοιας.

ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

(ΑΦΟΥ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ, ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΑ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν λέμε διαχείριση ενέργειας, οι περισσότεροι σκεφτόμαστε το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, αλλά μόνο λίγοι σκέφτονται τη διαχείριση της δικής τους ενέργειας. Η διαχείριση της προσωπικής μας ενέργειας είναι μια σημαντική δεξιότητα που επηρεάζει άμεσα την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα της ζωής μας. Αναφέρεται στον τρόπο που χρησιμοποιούμε και κατανέμουμε την εσωτερική μας ενέργεια, για να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές απαιτήσεις, τις προσωρινές προκλήσεις και τα πνευματικά μας καθήκοντα.

Η προσωπική ενέργεια δεν είναι μόνο φυσική, αλλά και νοητική, συναισθηματική και πνευματική. Όλα όσα κάνουμε στη ζωή μας – από τις πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες, μέχρι τις πιο απαιτητικές προκλήσεις – απαιτούν κάποια μορφή ενέργειας.

Όταν δεν διαχειριζόμαστε αυτή την ενέργεια αποτελεσματικά, μπορεί να αισθανόμαστε εξάντληση, άγχος, ή ακόμα και απογοήτευση, ενώ αντίθετα, όταν μαθαίνουμε να την κατευθύνουμε σωστά, μπορούμε να νιώσουμε ισορροπία, δημιουργικότητα και ηρεμία.

Ας δούμε πως προσεγγίζουμε, τα οφέλη μας. Μαγικός τρόπος δεν υπάρχει, για να πάρουμε τα οφέλη της σωστής διαχείρισης της ενέργειάς μας. Αυτά προκύπτουν από το τρόπο που θα συμπεριφερθούμε. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κάνουμε εκατοντάδες εργασίας, κάποιες μεγάλες, κάποιες μικρές.

Όταν γίνονται σχολαστικά, νιώθουμε περήφανοι και ολοκληρωμένοι όταν πρέπει να επαναλάβουμε κάτι που θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερα την πρώτη φορά, σπαταλάμε τον χρόνο μας και εκνευριζόμαστε αν κατά τη διάρκεια της ημέρας προσπάθησες να ολοκληρώσεις κάτι, αλλά δεν το έκανες με τον καλύτερο τρόπο, θα νιώσεις κάπως κενός και σίγουρα αβέβαιος.

Φαντάσου, να ξεκινάς, για το Αεροδρόμιο, όπου έχεις κλείσει πτήση και να μην ελέγχεις σχολαστικά, αν έχεις την ταυτότητα ή το διαβατήριο, χρήματα ή όσα σου χρειάζονται για το σκοπό που ταξιδεύεις, ή σκέψου να ξεκινάς για κάμπινγκ και μην έχεις ελέγξει τον εξοπλισμό της κατασκήνωσης.

Η σχολαστικότητα.

Το να δέσεις σωστά τα κορδόνια σου, είναι σημαντικό, για να αποφύγεις να πατήσεις κατά λάθος το κορδόνι με το άλλο πόδι, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πτώση και πιθανό τραυματισμό.

Όταν καταθέτεις φόρους είναι απαραίτητο να ελέγχεις προσεκτικά τις φόρμες, για να αποφύγεις λάθη που θα μπορούσαν, να οδηγήσουν σε έλεγχο και πρόστιμα.

Οι περισσότεροι από εμάς θα νιώθουμε αγχωμένοι που δεν πήγαμε να φτιάξουμε τη ρεζέρβα, από την τελευταία αλλαγή σκασμένου λάστιχου και τώρα είμαστε στη μέση του πουθενά, με δύο χαλασμένα λάστιχα.

Η απροσεξία και η αναβολή μπορούν να προβούν δαπανηρά, ψυχοφθόρα και εντελώς ανόητα. Οι εργασίες και οι δραστηριότητες που δεν ολοκληρώνονται σχολαστικά, συχνά γίνονται δαπανηρές ή ντροπιαστικές.

Η υποτίμηση.

Τι μάς εμποδίζει από το να κάνουμε τα πράγματα σχολαστικά : Γενικά, ο λόγος είναι ότι βιαζόμαστε να ολοκληρώσουμε εργασίες, ή όταν κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, χάνουμε την προσοχή μας στη σημασία, μιας συγκεκριμένης πτυχής της εργασίας.

Υποτιμούμε τη σημασία της ολοκλήρωσης ενός έργου με σχολαστικότητα. Χάνουμε γρήγορα τον στόχο και συμβιβαζόμαστε με κάτι λιγότερο. Αυτή η συμπεριφορά μειώνει αργά την αποφασιστικότητά μας και καλλιεργεί, μια κακή συνήθεια.

Θα χρειαζόταν και μια “Αστυνομία – Σχολαστικότητα”, που δεν καθυστερεί στο να κόβει “κλήσεις”, κάθε φορά που δεν είμαστε σχολαστικοί στις εργασίες μας, στις πράξεις μας και πολλές φορές στις σκέψεις μας, με την αιτιολογία, ότι τα λάθη ξεκινούν από την έλλειψη σωστής σκέψης.

Όταν η μέρα μας τελειώνει, χωρίς να έχομε κάνει όλα όσα θέλαμε, η διαχείριση του χρόνου είναι σωτήρια, καθώς μας βοηθά να χρησιμοποιούμε αποτελεσματικά το χρόνο μας, για να ολοκληρώσουμε ,όλα όσα θέλουμε σε μια μέρα.

Με προσπάθεια και μια δομημένη προσέγγιση, τα παιδιά μπορούν να βγουν νικητές στη “μάχη”, της κατ’ οίκον μελέτης.

Η σχολαστικότητα δεν εφαρμόζεται μόνο στον φυσικό κόσμο.

Η σχολαστικότητα στη νοηματική μας σφαίρα σημαίνει ότι εφαρμόζουμε τα υψηλότερα επίπεδα σοφίας μας, αναθεωρώντας αμφιβολίες σκέψεις και μετατρέποντάς τις, σε εποικοδομητικές.

Η σχολαστικότητα στη συναισθηματική σφαίρα, βοηθά στη διατήρηση καλών σχέσεων εκφράζοντας τα συναισθήματα με ακρίβεια. Η σχολαστικότητα στη κοινωνική σφαίρα μας ενδυναμώνει, με το να είμαστε προσεκτικοί στο περιβάλλον μας και στον τρόπο που ενσωματώνουμε του άλλους.

Η σχολαστικότητα στην πνευματική σφαίρα, σημαίνει να κινούμαστε, προς αυτοκυριαρχία. Αν ο Θεός δεν ήταν σχολαστικός πως θα μπορούσε να υπάρχει το Σύμπαν. Η δημιουργία με μια σχολαστική νοοτροπία αντικατοπτρίζει τη διαδικασία τελειοποίησης, επιδιώκοντας τις συνθήκες που ο καθένας επιθυμεί να επιτύχει. “Υποτιμούμε τη σημασία της ολοκλήρωσης ενός έργου, με σχολαστικότητα”.

Ο σχεδιασμός.

Η Σοφία που δημιούργησε το Σύμπαν διατηρεί τη Γη και τους κατοίκους της. Το να είμαστε πιο προσεκτικοί στις σκέψεις, στα συναισθήματα και τις πράξεις μας, θα οδηγούσε σε συνθήκες, που θα προσέφεραν περισσότερη ειρήνη και ομορφιά στον κόσμο.

Έτσι, για να αποφύγεις να πάρεις κλήση, σχεδίασε εκ των προτέρων, οραματίσου την ολοκλήρωση, μιας καλά εκτελεσμένης εργασίας και νιώσε, ότι η επόμενη δημιουργία σου, θα επιτευχθεί χωρίς άγχος, γνωρίζοντας ότι η δραστηριότητά σου ολοκληρώθηκε σχολαστικά.

Σχεδίασε σχολαστικά και πάρε τον χρόνο σου.

Πηγή : Dr.Robert Gerard. Συγγραφέας Περιοδικό ΗEllENIK NEXUS.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΚΑΙ  ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΚΑΙ  ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα στη χορεία των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων συγκαταλέγεται και ο ένδοξος Απόστολος Ανδρέας, τον οποίο η Αγία μας Εκκλησία, τιμά στις 30 Νοεμβρίου. Και μάλιστα κατέχει τα πρωτεία μεταξύ των Συμμαθητών του, διότι είναι ο πρώτος που ακολούθησε τον Κύριό μας, κατά την επίγεια δράση του.

Ο Απόστολος Ανδρέας άκουσε μαζί με τον αδελφό του Πέτρο και τα δύο αδέλφια Ιωάννη και Ιάκωβο το κήρυγμα του Χριστού και πρώτος πήρε την απόφαση να Τον ακολουθήσει. Γι’ αυτό και έλαβε την τιμητική επωνυμία Πρωτόκλητος. Επίσης κατέχει και έναν άλλο τίτλο, τον τίτλο του “Πρωτόθρονου”, που του αποδόθηκε κάποιους αιώνες αργότερα.

Όταν δηλαδή το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, έλαβε την πρώτη θέση μεταξύ των προσβυγενών Πατριαρχείων και ονομάστηκε Πρωτόθρονο και επειδή ο Απόστολος Ανδρέας είναι αυτός που κήρυξε στην περιοχή της πόλεως του βυζαντίου και είναι ο ιδρυτής του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, μπορούμε να πούμε, ότι είναι ο πρώτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, επομένως “Πρωτόθρονος”, (πρώτος που ενθρονίστηκε).

Ο απόστολος Ανδρέας καταγόταν από τη Βηθσαΐδα της Γαλιλαίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωνάς. Άκουσε το κήρυγμά του Ιωάννου του Προδρόμου και τον ακολούθησε. Βρισκόταν κοντά του και γέμιζε την ψυχή του από τις ουράνιες νουθεσίες, του Βαφτιστή, ώσπου πρώτος πήρε τη μεγάλη απόφαση να ακολουθήσει άλλο διδάσκαλο, τον μέγα Διδάσκαλο, τον Κύριον Ιησού Χριστόν. Η πορεία του αποστόλου Ανδρέα κοντά στον Χριστό, είναι όμοια με όλων των αποστόλων” : Αναφέρεται, ο Απόστολος στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, όταν μαζί με τον Ιωάννη άκουσαν, τα λόγια του Προδρόμου, “ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτία του κόσμου” (ιω. α’ 29).

Πλησίασαν τότε τον Ιησού, που τους σύστησε, ο διδάσκαλός τους και του μίλησαν. Ο Κύριος τους ρώτησε “τι θέλετε και αυτοί του απάντησαν, “Διδάσκαλε που μένεις;” και ο Κύριος πάλι, “έρχεστε και ιδέτε”. Έμειναν μαζί του εκείνη την ημέρα. Η καρδιά τους τις ώρες αυτές έλαβε θείο φωτισμό και φλόγα, που δεν έσβησε ποτέ πια.

Με πολύ ενθουσιασμό ο πρωτόκλητος Ανδρέας, τρέχει στον αδελφό του Πέτρο και του λέει, “ευρήκαμε τον Μεσσίαν” (Ιω.α’42) και αμέσως τον οδηγεί να γνωρίσει τον Χριστό. Από το σημείο αυτό κιόλας ο Ανδρέας λαμβάνει τον ρόλο του. Κηρύττει και φέρνει τον πρώτο άνθρωπο στο Χριστό, τον αδελφό του.

Ξεχωριστή είναι και η στιγμή που έζησε, ο Απόστολος με τη θαυμαστή Αλιεία, μετά την παρότρυνση του Κυρίου. Ο Χριστός βρέθηκε στη λίμνη της Γαλιλαίας και ζήτησε από τον Πέτρο και τον Ανδρέα να καθίσει στη βάρκα τους, για να μιλήσει στα πλήθη, που είχαν συρρεύσει να Τον ακούσουν.

Μόλις τελείωσε την ομιλία Του, τους είπε να ρίξουν τα δίχτυα για ψάρεμα. Ο Πέτρος του ανέφερε ταπεινά, ότι όλη την νύχτα που προσπαθούσαν δεν κατάφεραν κάτι, όμως εφ’ όσον του το ζητά ο Διδάσκαλος, θα το κάνει.

Και το θαύμα γίνεται, Τα ψάρια ήταν τόσα πολλά, που αναγκάστηκαν να καλέσουν και τους συνεταίρους τους, Ιάκωβο και Ιωάννη, για βοήθεια. Με το θαύμα αυτό πλέον οι τέσσερις πρώτοι του μαθητές, ακολουθούν τον Χριστό.

Μια ακόμη στιγμή που συναντάμε ξεχωριστά τον Απόστολο Ανδρέα είναι, όταν κάποιοι Έλληνες ζήτησαν να μιλήσουν και να γνωρίσουν τον Χριστό. Τότε μαζί με τον απόστολο Φίλιππο, οδήγησαν τους Έλληνες στον Διδάσκαλο. Και ο Κύριος αναφώνησε : “Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξαστή ο Υιός του ανθρώπου” (Ιω.ιβ’23).

Έζησε τα γεγονότα του Πάθους του Κυρίου, της Σταυρώσεως, της Αναστάσεως και της Αναλήψεως, βιώνοντας μοναδικές στιγμές. Το γεγονός της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, αλλάζει εντελώς την πορεία του Αποστόλου. Ποτέ δεν μπορούσε να φανταστεί, ότι θα έφτανε ως τα πέρατα της γης και μάλιστα, ότι θα είχε τη δύναμη να κηρύξει μια νέα Πίστη. Ο Απόστολος Ανδρέας κληρώνεται να κηρύξει στις περισσότερες περιοχές της Μικράς Ασίας, στην Καππαδοκία, τον Πόντο και την Βιθυνία. Στην πόλη του Βυζαντίου χειροτονεί τον μαθητή του Στάχυ, ως πρώτο Επίσκοπο της Περιοχής. Έτσι θεωρείται ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Το κηρυκτικό του έργο εκτείνεται στην Μαύρη θάλασσα και την κατοχή της Κριμαίας. Από εκεί επιστρέφει στη Μικρά Ασία και μέσω της Θράκης, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, φτάνει στην Αχαΐα.

Η βάση του κηρυκτικού του έργου γίνεται πλέον η Πάτρα. Εκεί διδάσκει, νουθετεί, θαυματουργεί και οδηγεί τους ανθρώπους στον αληθινό Θεό. Η Πάτρα όμως, εκτός από έδρα του κηρυκτικού του έργου, θα γίνει και ο τόπος μαρτυρίου του. Παρ’ ότι η βοήθεια προς όλους ήταν παραδειγματική και ανιδιοτελής το μίσος, η κακία, και η ζήλια θολώνει τα μάτια της ψυχής των ειδωλολατρών.

Έτσι συκοφαντούν τον Απόστολο στον Ανθύπατο Αιγεάτη, ο οποίος μάλιστα ήταν ευεργετημένος από τον Άγιο, διότι του είχε θεραπεύσει τη Σύζυγο, και βγάζει την καταδικαστική απόφαση του Θανάτου.

Σχηματίζουν ένα Σταυρό σε σχήμα Χ και εκεί καρφώνουν τον Απόστολο, ο οποίος δέχεται ταπεινά τη θανατική ποινή, μιμούμενος, τον διδάσκαλό του Ιησού Χριστό.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 2025 – ΗΜΕΡΑΣ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων έχει καθιερωθεί ως “Ημέρα εκδήλωσης τιμής προς το εν αποστρατεία προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας (Ν.3387/2005)”

Στο πλαίσιο αυτό, ο εορτασμός, που αφορά όλους τους απόστρατους αστυνομικούς, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Ιουνίου 2025, παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας του Σώματος, ως ακολούθως:

10:30 ώρα θα τελεστεί Δοξολογία μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ι. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Μεσογείων 96, Αθήνα).

11:00 ώρα εκδήλωση, στην αίθουσα εστιατορίων της πρώην Σχολής Αξ/κών ΕΛ.ΑΣ. (ΚΕ.ΜΕ.Α.) με ομιλία και ανάγνωση Ημερήσιας Διαταγής κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας και χαιρετισμό της Πολιτικής Ηγεσίας και του Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΣΑ).

11:45 ώρα πέρας τελετής-Δεξίωση

Στην εκδήλωση επίσης κλήθηκαν τα Δ.Σ. της Ομοσπονδίας και των Συλλόγων Ενώσεων Αποστράτων Αστυνομικών του Ν. Αττικής και οι Πρόεδροι των εν ενεργεία συνδικαλιστικών Οργανώσεων της ΕΛ.ΑΣ.

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Στα γραφεία του Συνδέσμου μας, την Πέμπτη 5-6-2025 έγινε ο αγιασμός λόγω αναλήψεως καθηκόντων του νέου Διοικητικού  Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών με τις ευλογίες του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη και εφημέριου του παρεκκλησίου Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη πατέρα Σιλουανού και της παρουσίας του Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α. κ. ΜΠΕΤΤΑ Δημητρίου και εκπροσώπων του Δ.Σ. Π.Ο.Α.Σ.Α. κ. ΤΣΙΒΙΚΗ Ηλία, του Προέδρου της Π.Ε.Α.Α.Α.Π. κ. ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ Ηλία, του Γεν. Γραμματέα Π.Ε.Α.Α.Α.Π. και μέλους Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Σ.Α.  κ. ΚΟΡΦΟΞΥΛΙΩΤΗ Γεωργίου καθώς μελών του Συνδέσμου μας.

Ο Πρόεδρος συνεχάρη τους παρόντες για την εκλογή τους κατά τις πρόσφατες αρχαιρεσίες και ευχήθηκε η θητεία του νέου Δ.Σ. &  Ε.Ε. να αποβεί επιτυχής και δημιουργική, ώστε να ικανοποιηθούν οι προσδοκίες εκείνων που τίμησαν τους εκλεγέντες με τη ψήφο τους αλλά και όλων των αποστράτων.

ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στη σύγχρονη εποχή κυριαρχεί απελπισία. Οι άνθρωποι γύρισαν την πλάτη στον Θεό κι ολοένα βυθίζονται στη άβυσσο της απόγνωσης. Από τη μια νομίζουμε, ότι ο εαυτός μας είναι τα πάντα. Είναι το κέντρο του κόσμου. Είναι ένας μικρός Θεός. Θεωρούμε, ότι με την εξυπνάδα και τις ικανότητές μας, θα σώσουμε τον κόσμο. Πιστεύουμε μόνο στον εαυτό μας.

Από την άλλη, συνειδητοποιούμε κάποια στιγμή, ότι δεν είμαστε τέλειοι, ότι δεν μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, ότι υστερούμε, ότι έχουμε πάθη και αδυναμίες. Κι επειδή δεν το αντέχουμε αυτό, απελπιζόμαστε. Η αλήθεια είναι, ότι μας λείπει το φώς του Χριστού. Η απελπισία είναι μια οδυνηρή κατάσταση. Ο άνθρωπος νοιώθει να τον έχει τυλίξει το σκοτάδι. Βλέπει ότι στη ζωή του, είναι όλα μαύρα. Δεν έχει όρεξη να ζήσει. Η ψυχή του γέρνει κάτω από το βάρος, των πολλών αρνητικών λογιστών.

Η απελπισία είναι ένας συνεχής θάνατος. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του διαβόλου. Ο σκοπός του διαβόλου είναι να μας οδηγήσει στην απελπισία. Δεν τον ευχαριστούμε τόσο όταν αμαρτάνουμε, αλλά όταν πέφτουμε σε απελπισία. Γιατί ο άνθρωπος που πέφτει σε αμαρτία μετανοεί και σηκώνεται, ενώ ο απελπισμένος, δεν μπορεί να μετανοήσει. Η απελπισία δεν αφήνει τον αμαρτωλό να σηκωθεί.

Γι’ αυτό και είναι η μεγαλύτερη αμαρτία. Λένε οι Άγιοι ότι η απελπισία είναι η κατασυκοφάντηση του Θεού,  γιατί είναι σα να πιστεύουμε, ότι ο Θεός δεν μπορεί να μας σώσει, δεν μπορεί να μας γλυτώσει και να μας αλλάξει τη ζωή.

Ακυρώνουμε τη δύναμη του Θεού και Τον κατεβάζουμε στα δικά μας μέτρα ιδιαίτερα, δεινή είναι η κατάσταση του απελπισμένου ανθρώπου. Ζει μέσα στο άγχος, νοιώθει ανασφάλεια, έχει ταραχή. Επειδή έχει χάσει την ελπίδα του, βασανίζεται από σκοτεινούς λογισμούς. Αδιαφορεί για τα πάντα και για τον εαυτό του. Δεν τον νοιάζει τίποτα. Ζητάει παρηγοριά στην αμαρτία, μήπως τυχόν βρει εκεί λίγη ευχαρίστηση. Η ψυχή του απελπισμένου, χάνει όλη της την ενέργεια και γερνάει πρόωρα.

Το φάρμακο της απελπισίας είναι η μετάνοια. Να πάψουμε να μεμψιμοιρούμε και να πάρουμε την απόφαση να μετανοήσουμε αληθινά. Να αισθανθούμε πόσο αμαρτωλοί είμαστε και με πόνο να στραφούμε στο Θεό, να μας βοηθήσει. Γιατί ο άνθρωπος που μετανοεί αισθάνεται την αγάπη του Θεού, νοιώθει τη χάρη και την ευλογία του Θεού.

Φεύγει ο φόβος και η απόγνωση από την καρδιά του. Όταν ο άνθρωπος αποκαταστήσει τη σχέση του με το Θεό, τότε ανατρέπεται όλος ο εσωτερικός του κόσμος. Έρχεται στη ψυχή του το φώς, η καρδιά του γεμίζει με χαρά.

Ακόμη κι αν έχουμε κάνει τις βαρύτερες αμαρτίες, ο Θεός περιμένει να ζητήσουμε το έλεος Του κι αυτός αμέσως μας δέχεται και μας συγχωρεί. Πρότυπό μας ο ληστής επάνω στο Σταυρό, ο οποίος είχε το κουράγιο να ζητήσει το έλεος του Θεού και μπήκε πρώτος στον Παράδεισο.

Να παραδεχτούμε πρώτα ενώπιον του Θεού, τα χάλια μας και ότι αποτύχαμε. Κι έπειτα να Τον παρακαλέσουμε, να έρθει στη ζωή μας. Να τον αναζητούμε και να μη φοβόμαστε τίποτα. Η αγάπη Του είναι αυτή που αληθινά μας ελευθερώνει.

Να μη μας καταβάλει καμία δυσκολία. Να επιμένουμε και να ελπίζουμε στο έλεος του Θεού. Κι ο κυβερνήτης, όταν το πλοίο του χτυπιέται από μεγάλα κύματα, δεν απελπίζεται, δεν τα παρατάει, αλλά εντείνει τις προσπάθειες του, μέχρι να φτάσει με ασφάλεια στο λιμάνι. Κι όταν ο Θεός μας βλέπει να μην τα παρατάμε και να αγωνιζόμαστε, “αναγκάζεται” να επέμβει.

Μια παγίδα του πονηρού είναι, να μας κάνει να νομίζουμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ να βγούμε από την απελπισία μας. Ότι θα είμαστε, για πάντα έτσι. Και αναλογιζόμενοι αυτό, πέφτουμε σε μεγαλύτερη απελπισία.

Αν τα δεχτούμε όλα αυτά, πλέον ο διάβολος μας έχει στο χέρι του. Εμείς να μην δίνουμε σημασία σε αυτούς τους λογισμούς και να παραδοθούμε στον Θεό.

Ακόμη κι αν όλοι οι δαίμονες, πέσουν επάνω μας, εμείς να ελπίζουμε στο έλεος του Θεού. Να μη σταματάμε να ελπίζουμε. Να συνηθίσουμε σε αυτήν την άσκηση, να βλέπουμε φως, όταν γύρω μας υπάρχει μόνο σκοτάδι. Κι ο Θεός που μας βλέπει να αγωνιζόμαστε, θα μας βγάλει από το αδιέξοδο αυτό.

Ο Θεός δεν θα μας αφήσει ποτέ. Κανέναν δεν εγκαταλείπει. Όλοι παιδιά του είμαστε. Ας αφεθούμε σ’ Αυτόν, γιατί έχει τη λύση και για τη δική μας περίπτωση.

Και πολλοί, κατά την διάρκεια των πειρασμών που είχαν, δοκιμάστηκαν στην πίστη, ολιγοψύχησαν. Στο τέλος όμως μέσα από αυτά, γεννήθηκε η ελπίδα.

Πάντως κι από την απελπισία, μπορεί να βγει κάτι καλό. Αφού είδαμε πως είναι να ζει κανείς στο σκοτάδι, τώρα ας πάμε στο φώς.

Να μη μείνουμε εκεί. Να πατήσουμε πάνω στο δικό μας σκοτάδι, και να βγούμε στο φως του Χριστού. Η εμπειρία της απόγνωσης που έχουμε, αντί να μας καθηλώσει, ας μας δώσει ώθηση να βρούμε τον Θεό. Να, που ακόμη και η απελπισία γίνεται μι ά ευκαιρία να βρούμε τον Θεό και να γίνουμε ανακαινισμένοι άνθρωποι.

Με τη χάρη του Θεού όλα γίνονται. Δεν θα τα καταφέρουμε με τις δικές μας δυνάμεις. Να ξέρουμε όμως ότι μια πόρτα χωρίζει την ελπίδα από την απελπισία. Μια μικρή κίνηση να κάνουμε κι αμέσως… βρεθήκαμε στο φως του Χριστού.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ποιος ήταν ο Αλκιβιάδης.

Ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους πολιτικούς και στρατιωτικούς της αρχαίας Ελλάδος ήταν ο Αλκιβιάδης. Γοητευτικός, χαρισματικός ηγέτης, λάτρης της γενέτειράς του Αθήνας, την οποία όμως πρόδωσε, σε δύσκολη γι’ αυτήν στιγμή. Ο Αλκιβιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κλεινία και της Δεινομάχης. Η μητέρα του ήταν κόρη του Μεγακλή, προγόνου του Ευρυσάκη και του Αίαντα του Τελαμόνιου. Ο Αλκιβιάδης ανήκε, από την πλευρά της μητέρας του στην πανίσχυρη οικογένεια των Αλκμεωνιδών. Ο ξακουστός Περικλής και ο αδελφός του Αρίφρων, ήταν ξαδέρφια της Δεινομάχης.

Ο παππούς του, ονόματι Αλκιβιάδης, ήταν φίλος του Κλεισθένη, του διάσημου αναμορφωτή των τελών του 6ου αιώνα π.Χ.

Μετά τον θάνατο του Κλεινία στη μάχη της Κορώνειας, ο Περικλής και ο Αρίφρων, έγιναν οι κηδεμόνες του Αλκιβιάδη. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αλκιβιάδης είχε αρκετούς διάσημους δασκάλους, συμπεριλαμβανομένου του Σωκράτη και ήταν καλά εξασκημένος στη τέχνη της ρητορικής. Ήταν γνωστός, ωστόσο, για τον απείθαρχο χαρακτήρα του, ο οποίος μνημονεύεται από αρχαίους Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς, σε διάφορες περιπτώσεις. Η αγωγή του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα ζωή του. Καθώς έμεινε ορφανός, σε ηλικία τριών ετών. Ανατράφηκε με επιτρόπους τους γιους του Ξάνθιππου, πρώτους εξαδέλφους της μητέρας του, τον σπουδαίο Περικλή και τον Αρίφρονα. Τροφός του ήταν η Αμύκλα από τη Λακωνία και παιδαγωγός του, ο Ζώπυρος που δεν μπορούσε να χαλιναγωγήσει, τον δύστροπο χαρακτήρα του. Ακόμη και ο Θείος του Περικλής, που τον είχε πάρει σπίτι του, λόγω των πολλών ασχολιών του με τις υποθέσεις της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί, συστηματικά με την αγωγή του και να του διδάξει, ότι η σύνεση, είναι απαραίτητη στη πολιτική.

Εκείνοι που άσκησαν αναμφίβολα μεγάλη επιρροή στην αγωγή του Αλκιβιάδη, ήταν οι σοφιστές και ο Σωκράτης. Η ευστροφία του και η διαύγεια του νού του σαγήνευσαν ακόμη και τον Σωκράτη.

Στην εκστρατεία της Ποτίδαιας (432π.Χ.) ο Σωκράτης όχι μόνο έσωσε τον νεαρό και τραυματισμένο Αλκιβιάδη, αλλά και έπεισε τους Αθηναίους, να τον στεφανώσουν για ανδραγαθία.  Δεν ήταν μόνο αυτά τα προτερήματα του. Επέρασε παντού την προσωπικότητα του. Στη Σπάρτη διακρίθηκε με την αυστηρή δίαιτα και την γυμναστική. Οι Βοιωτοί έμειναν έκπληκτοι, από τις ικανότητές του στις σωματικές ασκήσεις. Ένα μειονέκτημα, με κάποιο τραυλισμό, κατόρθωσε να το μεταθέσει σε αρετή του λόγου, κάνοντας πολλούς από τους αριστοκράτες νέους, να θέλουν να τον μιμηθούν. Στην απαράμιλλη ομορφιά του, αναφέρθηκαν ο Πλάτωνας, ο Πλούταρχος, και ο Ξενοφώντας που γράφει, ότι ακόμα και οι σεμνότερες κοπέλες αδυνατούσαν να αντισταθούν σε αυτόν. Είχε όμως και άλλη πλευρά : στην Ιωνία ξεπέρασε τους πάντες σε φιληδονία και ακολασία, στη Θράκη στο μεθύσι και στη Μικρά Ασία, ξεπέρασε σε πολυτέλεια και μεγαλοπρέπεια και τον Τισαφέρνη. Όλα αυτά πήγαζαν από τη διάθεσή του, να είναι πάντοτε πρώτος. Ο Πρόδικος του δίδαξε τη γοητεία του νού του μύθου και του λόγου και ο Πρωταγόρας τη διαλεκτική και τον αγνωστικισμό.

Σημαντικότερη όμως επιρροή ασκούσε στον Αλκιβιάδη ο Σωκράτης, ο μόνος που μπορούσε να δαμάσει τον ατίθασο χαρακτήρα του, κάτι που παραδεχόταν και ο ίδιος ο Αλκιβιάδης. Η πολιτική και στρατιωτική δράση του Αλκιβιάδη. Ο Αλκιβιάδης συμμετείχε στη μάχη της Ποτίδαιας το 432 π.Χ., όπου λέγεται ο Σωκράτης του έσωσε τη ζωή του, στη μάχη του Δημιουργού το 424 π.Χ.

Ο Αλκιβιάδης είχε καλή σχέση με τον Σωκράτη, τον οποίο σεβόταν. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, “Η αγάπη του Σωκράτη, αν και είχε πολλούς και μεγάλους ανταγωνιστές, συνήθως υπερίσχυε για τον Αλκιβιάδη, καθώς τα λόγια εκείνου επηρέαζαν την ευγενική του φύση. Ο Αλκιβιάδης παντρεύτηκε την Ιππαρέτη, κόρη του Ιππόνικου, ενός πλούσιου Αθηναίου. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο η Ιππαρέτη αγάπησε τον άνδρα της, αλλά προσπάθησε να τον χωρίσει, επειδή συναναστρεφόταν με εταίρες. Έζησε μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής του και γέννησε δύο παιδιά, μια κόρη και έναν γιο, τον Αλκιβιάδη.

Ο Αλκιβιάδης για πρώτη φορά βρέθηκε στο προσκήνιο, όταν άρχισε να υποστηρίζει τις επιθετικές κινήσεις των Αθηναίων, μετά την υπογραφή της Ειρήνης του Κλεινια. Μετα τη συμφωνία μεταξύ της Σπάρτης και της Αθήνας, στα μέσα του Πελοποννησιακού πολέμου, ήρθε μετά από 7 χρόνια πολέμου, στα οποία καμία πλευρά, δεν πέτυχε αποφασιστικό αποτέλεσμα. Ο Αλκιβιάδης πολιτεύτηκε στο τέλος της Α’ Φάσης του Πελοποννησιακού Πολέμου (γύρω στο 421π.Χ.). Από την αρχή εναντιώθηκε στην πολιτική του Νικία και παρουσιάστηκε, ως ανανεωτής του παλαιού αθηναϊκού ονείρου, για πανελλήνια κυριαρχία.

Η Σπάρτη όμως αντέδρασε και συνέτριψε τους Αθηναίους στη Μαντίνεια το 418 π.Χ. Ο Αλκιβιάδης, μόνο Χάρι στη παρέμβαση του Νικία, απέφυγε τον εξοστρακισμό. Το 417 / 416 π.Χ., ο Αλκιβιάδης εκλέχτηκε στρατηγός και πάλι, μαζί με τον Νικία. Τότε έγινε η καταστροφή της Μήλου, μια από τις πλέον μελανές σελίδες της Αθηναϊκής ιστορίας. Οι Μήλιοι μετά από περήφανη αντίσταση υποτάχθηκαν. Όσοι άνδρες μπορούσαν να φέρουν όπλα θανατώθηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά πουλήθηκαν ως δούλοι. Πλέον η Αθήνα ακολουθούσε ένα δρόμο, χωρίς επιστροφή. Ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης καλούσαν τους συμπολίτες τους να μην προχωρήσουν, μάταια όμως. Επόμενο βήμα ήταν μετά από προτροπή του Αλκιβιάδη, η εκστρατεία στη Σικελία. Στρατηγοί για την εκστρατεία ορίστηκαν ο Λάμπρου, ο Νικίας και ο Αλκιβιάδης. Έξι εβδομάδες μετά τη λήψη της απόφασης για εκστρατεία στη Σικελία συνέβη μια ανήκουστη ασέβεια. Οι πολυάριθμες κεφαλές των Ερμών (λίθινων στηλών με την κεφαλή του Ερμή που χρησίμευαν ως οδοδείκτες) βρέθηκαν αποκεφαλισμένες. Δεν επρόκειτο για ασέβεια, αλλά και για προσβολή ηθών και εθίμων της πόλης. Έχουν διατυπωθεί διάφορες εκδοχές για τη βεβηλωτική αυτή πράξη. Ότι έγινε από αντιπάλους του Αλκιβιάδη, που δεν ήθελαν να επιστρέψει από τη Σικελία Νικητής. Τον Ιούλιο του 415π.Χ., 134 Αθηναϊκά πλοία ξεκίνησαν για την Σικελία. Μετά την άφιξη τους, έγινε στο Ρήγιο, το πρώτο πολεμικό συμβούλιο, όπου υπερίσχυσε η γνώμη του Αλκιβιάδη, για άμεση επίθεση εναντίων των Συρακουσών.

Λίγο πριν γίνει αυτό όμως, έφτασε στη Σικελία η “Σαλαμινία”, ένα από τα ιερά πλοία της αρχαίας Αθήνας (το άλλο ήταν η “Πάραλος”), για να μεταφέρει τον Αλκιβιάδη στην Αθήνα. Στην πόλη είχαν επικρατήσει οι αντίπαλοί του, που ζητούσαν να καταδικαστεί, για την καθύβριση των Ελευσινίων Μυστηρίων και για την περικοπή των Ερμών. Ο Αλκιβιάδης δεν επιβιβάστηκε στη “Σαλαμινι’α” και είπε ότι θα επιστρέψει με δικό του πλοίο, κάτι που δεν έγινε. Η “Σαλαμινία” έφτασε χωρίς τον Αλκιβιάδη. Οι Αθηναίοι τον καταδίκασαν σε θάνατο ερήμην και δήμευση της περιουσίας του.

Η φυγή του Αλκιβιάδη, στη Σπάρτη. Ο Αλκιβιάδης από τη Σικελία πήγε στην Ήλιδα, από εκεί στο Άργος και έπειτα στη Σπάρτη. Έδωσε στους Σπαρτιάτες πολύτιμες συμβουλές, που τους οδήγησαν στο θρίαμβο στη Σικελία και τους συμβούλευσε να οχυρώσουν τη Δεκέλεια, για να φέρουν σε δύσκολη θέση την Αθηνα, κάτι που έγινε. Στη Σπάρτη σαγήνευσε την Τιμαία, σύζυγο του Άγη Β’ και απέκτησε μαζί της ένα γιο, τον Λεωτυχίδα. Λίγο αργότερα όμως (412 π.Χ.) ο Αλκιβιάδης έπεσε στη δυσμένεια και των Σπαρτιατών .Έτσι πέρασε με μεγάλη ευκολία στην Αυλή του Τισαφέρνη. Κατάφερε να πείσει τον Πέρση Βασιλέα, να μην ενωθεί το φοινικόδεντρο ναυτικό με το Πελοποννησιακό, κάτι που θα εσήμαινε καταστροφή των Αθηναίων. Η θριαμβευτική επιστροφή του στην Αθήνα. Ο Αλκιβιάδης είχε πλέον αντιληφθεί, ότι έφθασε η ώρα συμφιλίωσης ,με την Αθήνα. Πρωταγωνιστής σε μια σειρά ναυμαχίες, ο Αλκιβιάδης κατατρόπωσε τους Σπαρτιάτες. Η συμβολή του στη Ναυμαχία του Ελλησπόντου (411 π.Χ.) και στον θρίαμβο στην Κύζικο (410 π.Χ.), όπου σκοτώθηκε ο Σπαρτιάτης ναύαρχος Μίνδαρος, ήταν καθοριστική.  Στη συνέχεια κατέλαβε το Βυζάντιο και τη Χαλκηδόνα και το 408 π.Χ. επέστρεψε στην Αθήνα, με 114 εχθρικά πλοία που είχε κυριεύσει και λεία 100 ταλάντων.

Οι συμπολίτες του τον αποθέωσαν, τον στεφάνωσαν και τον επέλεξαν Στρατηγό. Το 407 π.Χ. ο Αλκιβιάδης ξεκίνησε κατακτητικό πόλεμο στη Φώκαια. Όμως ο Αθηναίος ύπαρχος Αντίοχος παραβαίνοντας τις εντολές του συγκρούστηκε με τον Σπαρτιάτη Λύσανδρο στο ακρωτήριο Νότον. Ο Αντίοχος σκοτώθηκε, πολλά αθηναϊκά πλοία καταστράφηκαν και οι Αθηναίοι καθαίρεσαν τον Αλκιβιάδη.

Τα τελευταία χρόνια του Αλκιβιάδη. Ο Αλκιβιάδης εγκαταστάθηκε στα κτήματα του, στη Βισάνθη της Θράκης, απ’ όπου βοηθούσε τις ελληνικές πόλεις, κατά τις βαρβαρικά επιδρομές. Όταν το 405 π.Χ. ο αθηναϊκός στόλος βρισκόταν στους Αιγούς ποταμούς, ο Αλκιβιάδης συμβούλευσε τους συμπολίτες του να προσορμιστούν στη Σηστό. Αυτοί δεν τον άκουσαν, με αποτέλεσμα να γνωρίσουν τη συντριβή, από τον σπαρτιατικό στόλο. Στη συνέχεια κατέφυγε στον Φαρνάβαζο που του έδωσε την Αιολίδα, για να μπορεί να ζει με άνεση.  Το άδοξο τέλος του Αλκιβιάδη. Ενώ ο Αλκιβιάδης κοιμόταν, απεσταλμένοι του Φαρνάβαζου, ο Θείος του Σουσαμίθρης και ο ανιψιός του Μαζαίος, έβαλαν φωτιά γύρω από το σπίτι του, στη θέση μέλισσα. Όταν ο Αλκιβιάδης, πάντα θαρραλέος, βγήκε απ’ αυτό με την εταίρα Τιμάνδρα και έναν Αρκάδα, αυτοί τον σκότωσαν με βέλη. Το κεφάλι του το μετέφεραν στον Φαρνάβαζο και το σώμα του τάφηκε στον τόπο, από την πίστη του Τιμάνδρα.

Πηγή : www.proto thema.gr stories. Μιχάλης Σκουφάς.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΑΠΕΙΛΗ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ

ΑΠΕΙΛΗ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ

Μάστιγα η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το Δημογραφικό είναι ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Οι μελέτες, που καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, προκαλούν αμηχανία και αναστάτωση σε κάθε προβληματιζόμενο και ευσυνείδητο Έλληνα πολίτη :

“Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πλέον γερασμένες χώρες : της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι 65 ετών και άνω αυξήθηκαν 4,6 φορές, ενώ οι 85 ετών και άνω πολλαπλασιάστηκαν επί 20.

Ο μισός πληθυσμός είναι άνω των 46 ετών”. Το 2023 οι γεννήσεις έπεσαν για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας κάτω από τις 80.000, έναντι 150.000 το 1980. Από το 2011, το φυσικό ισοζύγιο είναι αρνητικό, αφού οι θάνατοι υπερτερούν αριθμητικά των γεννήσεων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζει η περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, με τις γεννήσεις να μειώνονται κατά 22% από το 2021 έως το 2022. Επίσης η Δυτική Μακεδονία (-14,8%) και τα Νησιά Αιγαίου (-13,4%).

Στην Ήπειρο οι γεννήσεις μέσα σε ένα χρόνο μειώθηκαν κατά (11,9%). Το 2022 γεννήθηκαν 1966 παιδιά, ενώ το 2021 είχαν γεννηθεί 2232. Στον αντίποδα, οι περιφέρειες με τη μικρότερη μείωση στις γεννήσεις ήταν η Δυτική Ελλάδα (- 5,37%), η Πελοπόννησος (-9, 83%) και η Κεντρική Μακεδονία (- 9, 14%).

Οι γεννήσεις στη χώρα μας το 2022 ήταν 9425 λιγότερο από το προηγούμενο έτος. Πιο συγκεκριμένα, το 2021 γεννήθηκαν στην Ελλαδα 85.346 παιδιά ενώ το 2022 μόλις 75.921, δηλαδή 11,04% λιγότερα. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο μέσος όρος μείωσης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν 5,11 (γεννήθηκαν 4.088.494 παιδιά το 2021 και 3.879.509 παιδιά το 2022), κάτι που φέρνει την Ελλάδα στη πεντάδα των χωρών) με τη μεγαλύτερη μείωση στις γεννήσεις τα δύο τελευταία χρόνια.

Όσο για την Αττική, πρέπει να σημειωθεί πως ενώ παρουσιάζει την μεγαλύτερη μείωση σε απόλυτο αριθμό (- 3.983), αυτό συμβαίνει λόγω του μεγάλου πληθυσμού.

Το ποσοστό μείωσης των γεννήσεων στην Αττική είναι 12,4%.

Από τα νεώτερα δεδομένα γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα ολοένα διογκούμενο δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο εκφράζεται με τη μείωση του πληθυσμού και την Γήρανσή του. Η ραγδαία πτώση της γεννητικότητας, σε συνδυασμό με την αυξημένη μετανάστευση οδηγεί σε συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού και σε αύξηση του μέσου όρου, ηλικίας, ενώ δημιουργεί νέες ανάγκες για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο, τα επόμενα χρόνια, αν συνεχιστεί ο ρυθμός αυτός, θα έχει λιγότερα έσοδα και περισσότερα έξοδα. Ο πληθυσμός της Ελλάδος μειώνεται “σταθερά και με συνέπεια”, τα τελευταία χρόνια και η υπογεννητικότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας στο μέλλον. Το θέμα είναι γνωστό, οι αιτίες το ίδιο, η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και παραθέτει δυσοίωνα στοιχεία για το μέλλον και η Πολιτεία σχεδιάζει πολιτικές, για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.

Τα παραπάνω συζητήθηκαν στο 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μικρών Νησιών, που πραγματοποιήθηκε 4-6 Οκτωβρίου στη Μήλο. Το συνέδριο συγκέντρωσε εκπροσώπους της κυβέρνησης, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και φορείς της εκπαίδευσης και της καινοτομίας, προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με κρίσιμα ζητήματα, όπως οι μεταφορές στις μικρονησιωτικές κοινωνίες, η πράσινη μετάβαση της ακτοπλοΐας η λειψυδρία, η ενεργειακή αυτονομία, το περιβάλλον και η κοινωνία.

Ενδιαφέρουσα ενότητα του συνεδρίου, ήταν η υπογεννητικότητα που “μαστίζει τις μικρές κοινωνίες” και οι επιπτώσεις της στα μικρά νησιά.

Το 2022 η χώρα μας κατέγραψε τον χαμηλότερο αριθμό γεννήσεων. Το φαινόμενο της υπογεννητικότητας στη Ελλάδα, καθώς και η γήρανση του πληθυσμού είναι ένα γεγονός, το οποίο εξελίσσεται αδιάκοπα τα τελευταία 35-40 χρόνια.

Το 2022 η χώρα μας κατέγραψε τον χαμηλότερο αριθμό γεννήσεων σε 92 χρόνια, ανέφερε ο Νικόλαος Ζυγουδόπουλος, χειρουργός γυναικολόγος – μαιευτήρας, ακαδημαϊκός υπότροφος, βοηθός καθηγητής Πανεπιστημίου Ιατρικής και Φαρμακευτικής. Η Ελλάδα πρόσθεσε έχει από τους χαμηλότερους ρυθμούς γεννήσεων στην Ευρώπη, αναφέροντας χαρακτηριστικά, ότι ορισμένα χωριά, δεν έχουν καταγράψει, ούτε μια γέννηση εδώ και χρόνια. Συμπλήρωσε ότι για να διασφαλιστεί η συνέχιση ενός έθνους / χώρας / περιοχής, ο δείκτης γονιμότητας θα πρέπει διαχρονικά να διατηρείται πάνω από 2,1 παιδιά/ γυναίκα.

Το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο υγιών πόλεων και η Ελληνική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ΕΕΑ), παρουσίασαν της προτάσεις τους, για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Οι εκπρόσωποί τους, αναφέρθηκαν εκτενώς στην αιματολογική εξέταση της ΑΜΗ( Αντιμυλλέριος Ορμόνη), την δωρεάν διάθεση της οποίας ανακοίνωσε στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός.

Όπως είπε μπορεί να αποτελέσει ένα καινούριο εργαλείο για τις γυναίκες, παρέχοντας τη δυνατότητα να γνωρίζουν, το ωοθητικό απόθεμα έγκαιρα.

“Αυτή η γνώση αποδεικνύεται αναγκαία, για τον προγραμματισμό της ζωής τους και τη λήψη ενημερωτικών αποφάσεων σχετικά με τη γονιμότητά τους”, ανέφερε ο Πρόεδρος του ΙΣΑ και του Ελληνικού Διαδημοτικού Δικτύου Υγιών Πόλεων, Γιώργος Πατούλης.

Το ΕΔΔΥΠΠΥ μέσα από τα ΚΕΠ Υγείας, έχει ξεκινήσει δράση ευαισθητοποίησης του πληθυσμού, για τη σημαντικότητα στη προληπτική μέτρηση του δείκτη γονιμότητος ΑΜΗ. Η δράση σύμφωνα με τον κ. Πατου’λη θα επεκταθεί και στα μικρά νησιά.

“Συμβολικά στο πλαίσιο αυτό, το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγείας Πόλεων, θα διαθέσει δωρεάν 500 εξετάσεις σε γυναίκες στα 40 μικρά νησιά μας”, τόνισε.

“Είναι η τέταρτη (4) χρονιά που έχουμε αρνητικό ισοζύγιο, μεταξύ γεννήσεων και θανάτων στη χώρα μας. Αν δεν υπάρξουν συγκροτημένες πολιτικές που να δίνουν κίνητρο απόκτησης παιδιού στις νέες οικογένειες, εκτιμάται ότι θα έχουμε ένα εξαιρετικά αρνητικό δεδομένο για τη χώρα μας.

Εκτιμάται ότι το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδος, δεν θα ξεπερνά τα 7,5 εκατομμύρια, ανέφερε.

Πηγή : Capital. gr – https:// www. Capital.gr

> epikairotita.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

Κάλλιστο δημιούργημα

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Ακάθιστος Ύμνος, ο οποίος ψάλλεται κάθε Παρασκευή των πέντε πρώτων εβδομάδων της Μ. Τεσσαρακοστής, την μεν τελευταία ολόκληρος, τις δε προηγούμενες διηρημένος σε τέσσερες στάσεις, ανά μία στάση κάθε φορά, είναι, ως γνωστόν ποίημα αφιερωμένο στη Θεοτόκο. Εγκωμιάζονται σ’ αυτόν οι αρετές της Παρθένου και συγχρόνως απαριθμούνται και εξαίρονται τα πλουσιοπάροχα αγαθά, τα οποία ήλθαν απ’ αυτήν στον κόσμο, αφού αυτή γέννησε τον σωτήρα Χριστό, τον αίτιο παντός αγαθού. Ποιητής του Ακάθιστου ύμνου φαίνεται ότι είναι ο άγιος Ρωμανός ο μελωδός, ο κατ’ εξοχήν υμνητής της Θεοτόκου και ο μέγιστος των βυζαντινών ποιητών, ο Πίνδαρος της Χριστιανικής ποιήσεως, όπως ονομάστηκε. Ο Ρωμανός ήκμασε κατά τον 6ο αιώνα. Αλλά ο Ύμνος έλαβε την ονομασία Ακάθιστος αργότερα τον 7ο αιώνα, από τις γνωστές ιστορικές συνθήκες :

Οι Πέρσες εισβάλλουν στην Αγία πόλη Ιερουσαλήμ και αρπάζουν τον τίμιο Σταυρό. Η είδηση για την ασεβή αυτή δράση πράξι των βαρβάρων προκαλεί γενική αναστάτωση στον Χριστιανικό κόσμο του Βυζαντίου.

Ο ευσεβής αυτοκράτορας Ηράκλειος, αναλαμβάνει εκστρατείες κατά των Περσών. Αλλά, κατά την απουσία του αυτοκράτορα Άραβες και Πέρσες πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη από ξηρά και θάλασσα, την συσφίγγουν τρομακτικά, προκαλούν τους Χριστιανούς με αγέρωχους και βάναυσους λόγους και απειλούν γενική εξόντωση.

Την κρίσιμη αυτή στιγμή, ο Πατριάρχης Σέργιος, καλεί τον λαό της πόλεως σε πάνδημη λιτανεία. Ο λαός προσεύχεται και ζητά αγωνιωδώς ένα θαύμα. Και το Θαύμα γίνεται. Οι βάρβαροι ενεργούν επανειλημμένες (εφόδους, αλλά αποτυγχάνουν και τόσο δεινή υφίστανται καταστροφή, ώστε τα πέριξ των τειχών, καλύπτονται από εχθρικά πτώματα. Φοβερός δε ανεμοστρόβιλος αρπάζει τα πλοία τους και τα εκβράζει στην ακτή.

Οι βάρβαροι καταλαμβάνονται από πανικό, λύνουν εσπευσμένα την πολιορκία, και φεύγουν κατησχυμένοι. Ο λαός αποδίδει το θαύμα στην προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου και πλήρης συγκινήσεων συρρέει στο ναό στις Βλαχέρνες, όπου τελεί ολονύχτια ευχαριστήρια ακολουθία, κατά την οποία ψάλει, σε όρθια στάση τον εν λόγω Ύμνο εξ ού, Ακάθιστος. Το ιστορικό αυτό γεγονός συνέβη το 626. Τότε δε, επ’ ευκαιρία της θαυμαστής διασώσεως της Πόλεως, εποιήθη και εψάλη το γνωστό κοντάκιο “Τη υπερμάχω Στρατηγώ…” και τέθηκε ως προοίμιο (του Ακάθιστου Ύμνου, ενώ παλαιότερο προοίμιό του, ήταν το “Προσταχθέν μυστικώς…”

Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι έκφραση της τρυφερής αγάπης της βυζαντινής ψυχής προς την Μητέρα του Φωτός, καθώς και του θαυμασμού, προς την υπέροχη αρετή της αγνότητας, η οποία υπήρξε το στόλισμα της Αειπαρθένου περισσότερο από όλους τους ανθρώπους και τους αγίους. Είναι δε το ποίημα αυτό θαυμάσιο, θεσπέσιο, κάλλιστο δημιούργημα του βυζαντινού πολιτισμού. Οι λέξεις έχουν επιλεγεί επιμελώς, ως πολύτιμοι μαργαρίτες και αδάμαντες και η πλοκή των λέξεων έχει γίνει αριστοτεχνικώς, ώστε να γεννά στη ψυχή των ανθρώπων, το αίσθημα της αρμονίας και την απ’ αυτό ανάπαυση και ηδονή της καρδίας.

Ποικίλα δε και άφθονα ρητορικά και ποιητικά σχήματα καθιστούν πλέον τον λόγο τερπνό και ευχάριστο, ασύγκριτο σε ελκυστικότητα. Πλούτος επίσης υγιούς φαντασίας περιέχεται στον Ακάθιστο Ύμνο και πυκνές εικόνες τόσον επιτυχείς, ώστε να νομίζει κανείς, ότι ενώπιόν του έχει θαυμάσιους πίνακες ζωγραφικής. Και γενικά το προοίμιο αυτό, είναι πλήρες Χαρίτων, όπως και η Παρθένος στην οποία αναφέρεται, είναι ” κεχαριτωμένη”.

Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι δόξα του Βυζαντινού πολιτισμού. Οι νεώτεροι υποτιμούν συνήθως τον βυζαντινό πολιτισμό, επειδή ο πολιτισμός εκείνος ήθελε να είναι χριστιανικός… Εν τούτοις η πνευματικότης των Βυζαντινών παρ’ όλες τις αδυναμίες τους, ήταν πολύ ανώτερη της σύγχρονης πνευματικότητας.

Τρανή απόδειξη τούτου, ο Ακάθιστος Ύμνος. Διότι μπορούμε εμείς σήμερα, να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο ποίημα; Ούτε μία στροφή! Γιατί; Γιατί εμείς σήμερα είμαστε πτωχοί, πολύ πτωχοί σε θησαυρούς καρδίας.

Οι περισσότεροι Έλληνες σήμερα όχι μόνον δεν αγαπούν την Παναγία, όπως την αγαπούσαν οι Βυζαντινοί, αλλά και υβρίζουν την Παναγία, με τις χυδαιότερες ύβρεις. Και οι υπόλοιποι ακούουντες φρικτές ύβρεις, αδιαμαρτύρητα και με απάθεια, σαν να μην οφείλουν τίποτε, στη Μητέρα του Φωτός και έπειτα καυχώμεθα για τον πολιτισμό μας, λησμονώντας ότι “ψυχή του πολιτισμού είναι ο πολιτισμός της ψυχής”.

Ο Ακάθιστος Ύμνος καλεί εμάς τους νεώτερους Έλληνες ν’ αποβάλωμε τον ρύπο των χειλέων και των καρδιών και να γίνωμε ωραίες ψυχές. Διότι ωραιότητας εγκώμιο, είναι ο αθάνατος αυτός ύμνος

Οίκος 1ος.

– Άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το χαίρε. Και συν τη ασωμάτω φωνή σωματούμενον σε θεωρών, Κύριε, εξίστατο και ίστατο, κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα.

Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψειν.

Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλείψει.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησης.

Χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσης.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς

Χαίρε, βάθος δυσθεώρητον και αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα.

Χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον ήλιον.

Χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε, δι’ ής νεουργείται η κτίσις.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Χαίρε , δι’ ής βρεφουργείται ο Κτίστης

Το ωραιότατο αυτό οξύμωρο, αποδίδει τον παράδοξο συνδυασμό στο πρόσωπο της Παναγίας,  δύο αντίθετων ιδιοτήτων της ιδιότητας της Μητέρας και της ιδιότητας της Παρθένου.

Ο ιερός υμνογράφος ονομάζει την Παναγία Νύμφη ως Θεόνυμφο. Μητέρα του Χριστού, και ανύμφευτε, ως Αειπαρθένου Κόρη. Η απιστία βεβαίως δεν εννοεί τίποτε από το μυστήριο της εκ Παρθένου γεννήσεως. Διότι το μυστήριο, υπερβαίνει τους νόμους της φύσεως. Η πίστις όμως γνωρίζει, ότι “όπου βούλεται Θεός, νικάτε φύσεως τάξις”.

Πηγή : (Του αειμνήστου Θεολόγου Νικόλαου Σωτηροπούλου).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ενημέρωση επί ερωτημάτων σχετικά με επιστροφές ποσών από e-ΕΦΚΑ

Επειδή το τελευταίο διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας πλήθος δημοσιευμάτων, σας ενημερώνουμε, προκειμένου να έχετε μια σαφέστερη  εικόνα για τις επιστροφές ποσών από τον ΕΦΚΑ.

1. Πρόκειται για αναδρομικά ποσά που αντιστοιχούν σε 27 μήνες (Ιανουάριος 2021 έως Μάρτιος 2023), τα οποία προκύπτουν από την κατάργηση της κράτησης του Ν. 4093/2012 επί των μερισμάτων του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΜΤΣ).

2. Από 1.1.2021, η σχετική κράτηση θα έπρεπε να υπολογίζεται χωρίς τα μερίσματα από το Μ.Τ.Σ.. Η  εφαρμογή αυτής της αλλαγής ξεκίνησε πρακτικά από τον Απρίλιο του 2023.

3. Αναδρομικά ποσά δικαιούνται όσοι είχαν άθροισμα κύριας σύνταξης κύριας, επικουρικής και μερίσματος άνω των 1.000 ευρώ, με αποτέλεσμα να τους επιβληθεί κράτηση βάσει του Ν. 4093/2012.

4. Δικαιούχοι είναι  οι Απόστρατοι που λαμβάνουν μέρισμα από τα μετοχικά ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατού, Ναυτικού, Αεροπορίας).

5. Δεν αφορά τους απόστρατους της πρώην Αστυνομίας Πόλεων και του Πυροσβεστικού Σώματος που δεν λαμβάνουν μέρισμα από το Μ.Τ.Σ. 

6. Οι επιστροφές αναμένεται να ξεκινήσουν τέλη Ιουνίου έως αρχές Ιουλίου 2025, μέσω έκτακτης πληρωμής και εκτός του κανονικού κύκλου καταβολής συντάξεων.

7. Ήδη ο ΕΦΚΑ πραγματοποιεί δοκιμές στο νέο λογισμικό επανυπολογισμού, ώστε να επιστραφούν τα παρακρατηθέντα ποσά.

Ø Κάθε συνάδελφος μπορεί να υπολογίσει το ποσό που θα του  επιστραφεί, ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

α. Κατεβάζει τα ενημερωτικά σημειώματα συντάξεων μηνών Μαρτίου και Απριλίου 2023 από την συνταξιοδοτική του μερίδα   στον e-ΕΦΚΑ.

β. Εντοπίζει τη διαφορά της κράτησης του Ν. 4093/12 μεταξύ των δύο μηνών.

γ. Πολλαπλασιάζει τη μηνιαία διαφορά επί 27 μήνες.

δ. Από το μικτό ποσό που προκύπτει, αφαιρείται:

• 6% υπέρ υγειονομικής περίθαλψης

• 20% παρακράτηση φόρου

Παράδειγμα:

Εάν η διαφορά στην κράτηση είναι 100€ τον μήνα:

• 100 € × 27 μήνες = 2.700 € (μικτό ποσό)

• Μείον 6%: 2.538 €

• Μείον 20% φόρος: περίπου 2.030 € καθαρό ποσό επιστροφής

Η δεύτερη κατηγορία επιστροφών αφορά συνολικά περίπου 40.000 συνταξιούχους με πάνω από 30 έτη ασφάλισης, των οποίων οι συντάξεις επανυπολογίζονται με βάση τα βελτιωμένα ποσοστά αναπλήρωσης του Ν. 4670/2020. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται και περίπου 4.000 Απόστρατοι. Οι πληρωμές των αναδρομικών θα πραγματοποιούνται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο των επανυπολογισμών από τον e- ΕΦΚΑ. Επισημαίνεται ότι, με τον νέο υπολογισμό, ενδέχεται να προκύψει προσωπική διαφορά, η οποία μπορεί να συμψηφίσει εν μέρει ή και εξ ολοκλήρου τις αυξήσεις της τριετίας 2023–2025. Αν δεν υπάρξει προσωπική διαφορά, οι αυξήσεις θα αποδοθούν εξ ολοκλήρου στον συνταξιούχο.

  1. Ο ΕΦΚΑ έχει ξεκινήσει την καταβολή ποσών που αφορούν την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) για 23 μήνες, σε όσους συνταξιούχους έχουν δικαιωθεί με τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων, ύστερα από σχετικές αγωγές. Τα ποσά αυτά καταβάλλονται μαζί με τους νόμιμους τόκους.
  2. Παράλληλα, έχει αρχίσει και η καταβολή ποσών σε συνταξιούχους που έχουν ασκήσει ένδικη έφεση και τους έχει επιδοθεί απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η επιδοθείσα απόφαση αναφέρει:

«….Δέχεται εν μέρει τις εφέσεις αυτές και ακυρώνει τις τεκμαιρόμενες σιωπηρές απορρίψεις από τη Γενική Διεύθυνση Χορήγησης Συντάξεων Δημοσίου Τομέα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που αναφέρονται στον κατωτέρω πίνακα αιτήσεων των εκκαλούντων για τη διακοπή της παρακράτησης της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων από τις συντάξεις τους, για το από οκτώ Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες δεκαεπτά έως τριάντα μία Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δεκαοκτώ χρονικό διάστημα, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό. Διατάσσει την επιστροφή των κατατεθέντων παραβόλων στους εκκαλούντες. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στις είκοσι εννέα Μαΐου δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα και εκδόθηκε στις πέντε Ιουλίου δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα.»

Η ενημέρωση των μελών μας γίνεται από την ιστοσελίδα.. 

ΝΕΟ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ) ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΝΕΟ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟ) ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

(Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.)

Το Καταστατικό του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Χωροφυλακής – Ελληνικής Αστυνομίας Αθηνών , το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 61/1984 Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών τροποποιήθηκε με τις υπ’ αριθ. 1132/1994 και 6499/2005 όμοιες του ιδίου Πρωτοδικείου, τροποποιείται, αναπροσαρμόζεται και αναμορφώνεται ως ακολούθως:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο

Άρθρο 1ο

ΣΥΣΤΑΣΗ – ΕΠΩΝΥΜΙΑ – ΕΔΡΑ

1.- Ιδρύεται Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, σύμφωνα με το άρθρο 43 του Ν. 281/1914 «Περί Σωματείων» και τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

2.- Η επωνυμία του Συνδέσμου είναι: «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ».

Το έμβλημα του Συνδέσμου απεικονίζει τη Δωρική Ασπίδα, εντός της οποίας υπάρχει η Ελληνική Σημαία, ο ζυγός της δικαιοσύνης και κλάδος ελαίας και στον εξωτερικό κύκλο φέρει  τον τίτλο του Συνδέσμου (ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ).

3.- Έδρα του Συνδέσμου είναι η πόλη των Αθηνών.

Άρθρο 2ο

ΣΚΟΠΟΣ

1.- Σκοπός του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, είναι: α) η προβολή, η διεκδίκηση και η προαγωγή των οικονομικών, συνταξιοδοτικών, ασφαλιστικών θεμάτων των μελών, καθώς και η διασφάλιση ζητημάτων που αφορούν την ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή τους περίθαλψη, β) η σύσφιξη των σχέσεων των μελών με κοινωνικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές κ.λ.π. δραστηριότητες, γ) η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών του Συνδέσμου καθώς και η ανάπτυξη σχέσεων με τους αποστράτους των συναφών συνδέσμων Σωμάτων Ασφαλείας και Ενόπλων Δυνάμεων και δ) η ανάπτυξη του κοινωνικού ρόλου των Αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας.

Η αντιμετώπιση  των ανωτέρω θεμάτων, θα επιδιώκεται με εκδηλώσεις και παραστάσεις του Συνδέσμου, προς τους αρμόδιους φορείς, καθώς και με προτάσεις του προς την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας.

Ειδικότερα στο σκοπό του Συνδέσμου περιλαμβάνονται:

1) Η ανάπτυξη δραστηριότητας για τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης, της κοινωνικής θέσης και της υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης των μελών του.

2) Η προάσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μελών του στα Ταμεία Ασφάλισης.

3) Η καλλιέργεια πνεύματος φιλαλληλίας, αλληλεγγύης, συναδελφικής αγάπης και κατανόησης μεταξύ των μελών του και των οικογενειών τους.

4) Η διοργάνωση κοινωνικών, πολιτιστικών, επιμορφωτικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων για τα μέλη του.

5) Η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των αντιστοίχων οργανώσεων των εν ενεργεία συναδέλφων τους,  η συμπαράσταση με κάθε νόμιμο τρόπο στην καλύτερη εκτέλεση της αποστολής των Σωμάτων Ασφαλείας και η ηθική ενίσχυση των εν ενεργεία στην αντιμετώπιση αδικιών κ.λ.π..

6) Η ανάπτυξη σχέσεων με της αντίστοιχες οργανώσεις των Ενόπλων Δυνάμεων για την επιδίωξη κοινών σκοπών και στόχων.

7) Η παρέμβαση σε κοινωνικά ζητήματα που αφορούν την αποστολή των Σωμάτων Ασφαλείας και σε γενικότερα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

8) Η συνεργασία με όλες τις λοιπές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

9) Η εκδήλωση ενδιαφέροντος για τη διατήρηση και προβολή των δραστηριοτήτων και της ιστορίας των τ. Σωμάτων Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων, καθώς και της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος.

10) Η οργάνωση και συμμετοχή σε εκδηλώσεις στη μνήμη των πεσόντων των Σωμάτων Ασφαλείας , κατά την εκτέλεση της αποστολής τους.

11)  Η έκδοση εντύπων για την ενημέρωση και ψυχαγωγία των μελών.

12) Η αντιμετώπιση κάθε άλλου θέματος που αφορά τους συνταξιούχους των Σωμάτων Ασφαλείας και τα λοιπά μέλη του.

Η επίτευξη των ανωτέρω στόχων θα επιδιώκεται με κάθε νόμιμο τρόπο και με την ενεργό συμπαράσταση όλων των μελών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο

Άρθρο 3ο

ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Μέλη του Συνδέσμου γίνονται οι απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας (Ελληνικής Αστυνομίας, τ. Ελληνικής Χωροφυλακής, τ. Αστυνομίας Πόλεων, Λιμενικού Σώματος, Πυροσβεστικού Σώματος και τ. Ελληνικής Αγροφυλακής) που διαμένουν στην ευρύτερη περιφέρεια Αθηνών και Αττικής. Επίσης μέλη μπορούν να γίνουν, οι χήρες-χήροι θανόντων των ανωτέρω αποστράτων, τα τέκνα αυτών που λαμβάνουν μέρος της σύνταξής των, οι έφεδροι των ανωτέρω Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και οι συνταξιούχοι πολιτικοί υπάλληλοι, που λαμβάνουν επικουρική σύνταξη ή μέρισμα από τα ίδια Ασφαλιστικά Ταμεία των ανωτέρω Σωμάτων Ασφαλείας, εφόσον αποδέχονται τους όρους του παρόντος Καταστατικού.

Η αποδοχή του μέλους, γίνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου και την καταβολή του δικαιώματος εγγραφής ως και της ετήσιας συνδρομής.

Δεν γίνονται μέλη απόστρατοι ή πολιτικοί υπάλληλοι, που αποτάχθηκαν ή απομακρύνθηκαν αντίστοιχα, από το Σώμα ή την Υπηρεσία που υπηρετούσαν, για σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα.

Άρθρο 4ο

ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ – ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΛΟΥΣ

1) Κάθε μέλος δύναται να αποχωρήσει από το Σύνδεσμο οποτεδήποτε το αποφασίσει, με απλή αίτησή του. Υποχρεούται στην καταβολή της συνδρομής του τρέχοντος έτους. Η διαγραφή πραγματοποιείται στο τέλος του οικονομικού έτους.

2) Με απόφαση του  Διοικητικού Συμβουλίου διαγράφεται από τον Σύνδεσμο κάθε μέλος του, το οποίο:

α. Καθυστερεί αδικαιολόγητα, την καταβολή των συνδρομών του για χρονικό διάστημα πέραν των τριών(3) ετών παρά τις προσκλήσεις προς εκπλήρωση της υποχρέωσής αυτής.

Το ίδιο ισχύει και για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση κάθε οικονομικής υποχρέωσης που έχει επιβληθεί από τη Γενική Συνέλευση (Γ. Σ.) ή το Δ.Σ..

β. Παραβιάζει τις διατάξεις του Καταστατικού του Συνδέσμου ή δεν συμμορφώνεται με τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης ή του Διοικητικού Συμβουλίου ή εκ προθέσεως  και αποδεδειγμένα ενεργεί εναντίον του σκοπού και του έργου ή των συμφερόντων του Συνδέσμου και γενικότερα συντελεί στη μείωση του κύρους αυτού.

γ. Προσβάλλει την αποστολή, το χαρακτήρα και την ιστορία των Σωμάτων Ασφαλείας, με λόγο ή έργο ή με οποιανδήποτε άλλο τρόπο.

δ. Αν καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που προκαλεί το κοινό αίσθημα. Αποκατάσταση μπορεί να ζητήσει ο ενδιαφερόμενος από τη Γενική Συνέλευση, προσκομίζοντας  τα νόμιμα απαλλακτικά στοιχεία.  Η Γ. Σ.  αποφαίνεται αμετάκλητα.

Άρθρο 5ο

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ – ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΛΩΝ

Α.- ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ:

Κάθε μέλος υποχρεούται:

1) Να καταβάλλει τακτικά και μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες τις εισφορές και τις πάσης φύσεως οικονομικές συνδρομές που προβλέπονται από το Καταστατικό ή αποφασίζονται από τη Γενική Συνέλευση ή το Δ.Σ..

Το ύψος, ο  τρόπος και η διαδικασία καταβολής των εισφορών καθορίζονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου.

2) Να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του Καταστατικού και τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης  και του Διοικητικού Συμβουλίου και να μην ενεργεί πράξεις που αντιβαίνουν στους σκοπούς και αντιστρατεύονται τα συμφέροντα του Συνδέσμου.

Β.- ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ:

Τα μέλη δικαιούνται:

1) Να συμμετέχουν αυτοπρόσωπα στις Γενικές Συνελεύσεις του Συνδέσμου, να λαμβάνουν μέρος στις συζητήσεις και τις ψηφοφορίες και να προτείνουν τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση διαφόρων θεμάτων που αφορούν το σύνολο των μελών ή ορισμένων κατηγοριών αυτών ή και μεμονωμένων μελών, εφόσον αυτά εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Συνδέσμου.

2) Να θέτουν υποψηφιότητα για το Διοικητικό Συμβούλιο ή την Εξελεγκτική Επιτροπή, καθώς και για την εκλογή τους ως αντιπροσώπων του Συνδέσμου στα Πανελλήνια Συνέδρια της Ομοσπονδίας.

Άρθρο 6ο

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

Η συμμετοχή του Συνδέσμου στην  Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας ή σε άλλες Ενώσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Συνδέσμου και δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις του Καταστατικού, γίνεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών του.

Ο Σύνδεσμος μετά την προσχώρηση στην Ομοσπονδία, οφείλει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του Καταστατικού της και να συμμετέχει στα Πανελλήνια Συνέδρια και τις λοιπές εκδηλώσεις ως ισότιμο μέλος, ανταποκρινόμενο στις οικονομικές υποχρεώσεις που προσδιορίζονται από το Πανελλήνιο Συνέδριο, για τη λειτουργία της Ομοσπονδίας.

– Η εκπροσώπηση του Συνδέσμου στην Πανελλήνια Ομοσπονδία γίνεται από αντιπροσώπους του Συνδέσμου οι οποίοι εκλέγονται ή επιλέγονται από τη Γενική Συνέλευση ή το Διοικητικό Συμβούλιο αντίστοιχα.

Άρθρο 7ο

ΕΠΙΤΙΜΑ ΜΕΛΗ – ΔΩΡΗΤΕΣ

1) Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συνδέσμου δύνανται να ανακηρυχθούν Επίτιμα Μέλη και ιδιώτες, οι οποίοι επιδεικνύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συμπαράσταση στο Σύνδεσμο για την εκπλήρωση της αποστολής του. Τα επίτιμα αυτά μέλη δεν μετέχουν στις συνεδριάσεις της Γ. Σ.  ή του Δ.Σ.

2)  Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και μετά από πρόταση του Δ.Σ., ανακηρύσσονται Επίτιμα Μέλη του Συνδέσμου διατελέσαντα μέλη του Δ.Σ. ή μέλη του Συνδέσμου, τα οποία κατά το διάστημα της θητείας τους επέδειξαν εξαιρετική ικανότητα, ενδιαφέρον και δραστηριότητα για την ανάπτυξη του Συνδέσμου και την επιτυχία των σκοπών του. Τα μέλη αυτά  ανακηρύσσονται επίτιμα του αξιώματος το οποίο κατείχαν στο Δ.Σ. Τα Επίτιμα  Μέλη αυτά δύνανται τα παρίστανται στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. και να εκφράζουν την γνώμη τους επί των διαφόρων θεμάτων, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου.

3) Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης μπορεί να ανακηρυχθεί κάποιος Δωρητής ή Ευεργέτης, αν αυτός προσέφερε νομίμως για τους σκοπούς του Συνδέσμου, δωρεές σε χρηματικά ποσά ή άλλα αξιόλογα αντικείμενα ή  ακίνητα σε βαθμό ώστε να δικαιολογείται η τοιαύτη αναγνώριση,  ύστερα από αιτιολογημένη πρόταση του Δ.Σ.

Τα ονόματα των δωρητών αναγράφονται σε ειδικό πίνακα, ο οποίος αναρτάται στο Γραφείο του Συνδέσμου και γνωστοποιούνται με ειδική καταχώρηση ή ανακοίνωση σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα του Συνδέσμου και της Ομοσπονδίας.

4) Με απόφαση της Γενικής  Συνέλευσης και κατόπιν πρότασης του Δ.Σ., μπορεί να ανακηρυχθούν  ως «Αριστίνδην» μέλη του Συνδέσμου, ιδιώτες και απόστρατοι όλων των Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι προάγουν τις αρχές και τις αξίες του Συνδέσμου. Τα «Αριστίνδην» μέλη δύνανται να παρίστανται στις συνεδριάσεις της Γ. Σ. και να εκφράζουν τη γνώμη τους επί των διαφόρων θεμάτων, χωρίς να έχουν το δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο

Άρθρο 8ο

ΠΟΡΟΙ

Οι πόροι του Συνδέσμου διακρίνονται σε τακτικούς και έκτακτους.

1.- Τακτικοί πόροι είναι οι ετήσιες συνδρομές των μελών του, το δικαίωμα εγγραφής μέλους και τα έσοδα από την περιουσία του Συνδέσμου.

Το ύψος του δικαιώματος εγγραφής και της ετήσιας συνδρομής καθορίζονται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.

2.- Έκτακτοι πόροι είναι οι προαιρετικές εισφορές των μελών, οι έκτακτες εισφορές φυσικών ή νομικών προσώπων υπέρ των σκοπών του Συνδέσμου, τα έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις, οι κρατικές επιχορηγήσεις ή επιχορηγήσεις από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου και γενικά  κάθε άλλο έσοδο.

Κληροδοσίες ή δωρεές υπό όρους γίνονται δεκτές με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι κληρονομιές γίνονται αποδεκτές πάντοτε επ’ ωφελεία απογραφής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο

Άρθρο 9ο

ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ – ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Τα όργανα διοίκησης του Συνδέσμου είναι:

1.- Η Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου.

2.- Το Διοικητικό Συμβούλιο.

3.- Η Εξελεγκτική Επιτροπή.

Ο Σύνδεσμος εκπροσωπείται ενώπιον των Δικαστικών και λοιπών αρχών του δημοσίου από τον Πρόεδρο του Δ.Σ.  ή το νόμιμο αναπληρωτή του.

Όλα τα έγγραφα του Συνδέσμου, πλην των γενικών προσκλήσεων και ανακοινώσεων, πρέπει να φέρουν τις ιδιόχειρες υπογραφές του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα του Δ.Σ. ή των νομίμων αναπληρωτών τους.

Άρθρο 10ο

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ: ΕΚΛΟΓΗ – ΜΕΛΗ

1.- Ο Σύνδεσμος διοικείται από 11μελές  Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο εκλέγεται ανά τριετία από τη Γενική Συνέλευση, με σχετική πλειοψηφία των παρόντων μελών, μετά από καθολική μυστική ψηφοφορία.

– Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζουν:

α.- Ο Πρόεδρος

β.- Ο Α΄ Αντιπρόεδρος

γ.- Ο Β΄ Αντιπρόεδρος

δ.- Ο Γενικός Γραμματέας

ε.- Ο Ειδικός Γραμματέας

στ.- Ο Ταμίας

ζ.- Ο Βοηθός ταμία

στ.- Τα λοιπά τέσσερα (4) μέλη.

2.- Ο πρόεδρος του Συνδέσμου εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση. Όταν για τη θέση του Προέδρου υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος, για την εκλογή του απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, ήτοι το ήμισυ (1/2) συν ένα (+1). Οι υποψήφιοι για το αξίωμα του Προέδρου μπορούν να θέτουν υποψηφιότητα και για μέλη του Δ.Σ.. Στην περίπτωση αυτή η εκλογή τους γίνεται όπως και των λοιπών μελών.

Τα μέλη του Δ.Σ. εκλέγονται από ενιαίο ψηφοδέλτιο των υποψηφίων τακτικών μελών του Συνδέσμου, κατά σειρά πλειοψηφίας. Τα τρία επόμενα μέλη εκ των υποψηφίων, εκλέγονται ως αναπληρωματικά μέλη.

Δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας έχουν όλα τα μέλη του Συνδέσμου που έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το Σύνδεσμο, για το τρέχον έτος.

3.- Στην περίπτωση ισοψηφίας μεταξύ  υποψηφίων Προέδρων γίνεται κλήρωση.

4.- Στην περίπτωση ισοψηφίας μεταξύ των μελών, η σειρά καθορίζεται αλφαβητικώς, με βάσει το επώνυμο των ισοψηφησάντων. Αν ισοψηφήσουν οι δύο τελευταίοι γίνεται κλήρωση της θέσης.

5.- Αν κάποιο μέλος του Δ.Σ. παραιτηθεί ή για οποιονδήποτε λόγο εκπέσει του αξιώματός του ή εκλείψει, αναπληρώνεται από το πρώτο στη σειρά αναπληρωματικό μέλος. Η αναπλήρωση ισχύει μέχρι τη λήξη της θητείας του Δ.Σ.

6.- Η ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ., θεωρείται τιμητικό αξίωμα χωρίς αμοιβή. Εν τούτοις τα μέλη του Δ.Σ. δικαιούνται τα έξοδα τα οποία προκύπτουν κατά την εκτέλεση της αποστολής τους.

7.- Οποιαδήποτε άλλη σχέση επί οικονομικής βάσης, μεταξύ των μελών του Δ.Σ. και του Συνδέσμου, απαγορεύεται.

Άρθρο 11ο

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΕ ΣΩΜΑ

Ο εκλεγείς από τη Γενική Συνέλευση Πρόεδρος  καλεί εντός (8) ημερών από της εκλογής του, τα νεοεκλεγέντα από τη Γενική Συνέλευση μέλη του Δ.Σ., προκειμένου να συγκροτηθούν σε σώμα . Με μυστική ψηφοφορία των μελών εκλέγονται:

Ο Α΄ και Β΄ Αντιπρόεδρος, ο Γενικός Γραμματέας, ο Ειδικός Γραμματέας, ο Ταμίας και ο Βοηθός Ταμία του Συνδέσμου.

– Στα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. ανατίθενται διάφορες αρμοδιότητες και έργα, κατόπιν συνεννόησης και ανάλογα με τις επιθυμίες, τις δυνατότητες και τις γνώσεις αυτών.

Το νέο Δ.Σ. αναλαμβάνει τα καθήκοντά του αμέσως μετά τη συγκρότησή του σε σώμα. Η παράδοση και παραλαβή από το απερχόμενο Δ.Σ. των υλικών κ.λ.π. γίνεται μεταξύ των αρμοδίων σε εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο δεν μπορεί να είναι πέραν των δεκαπέντε (15) ημερών.

Άρθρο 12ο

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ – ΑΠΑΡΤΙΑ

Το Δ.Σ. συνεδριάζει τακτικά μία φορά το μήνα, σε ορισμένη ημέρα και ώρα, μετά από πρόσκληση του Προέδρου, ο οποίος ορίζει και τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης που θα συζητηθούν.

Σε έκτακτη συνεδρίαση συνέρχεται το Δ.Σ., όταν ο Πρόεδρος το κρίνει αναγκαίο ή το ζητήσουν πέντε (5) τουλάχιστον μέλη του Δ.Σ. με αίτησή τους, στην οποία αναφέρουν και τα προς συζήτηση θέματα.

Στην περίπτωση αυτή ο Πρόεδρος υποχρεούται να συγκαλέσει το Δ.Σ. μέσα σε πέντε (5) ημέρες από λήψης της αίτησης. Στη συνεδρίαση αυτή υποχρεούνται να παρίστανται οι αιτούντες, άλλως η συζήτηση ματαιούται. Αν ο Πρόεδρος αρνηθεί τη σύγκληση του Δ.Σ., τούτο συγκαλείται από τον Α΄  Αντιπρόεδρο.

Το Δ.Σ. θεωρείται ότι ευρίσκεται σε απαρτία όταν τα παρόντα μέλη είναι περισσότερα από τα απόντα.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία, η δε ψηφοφορία γίνεται φανερά.

Επί προσωπικών θεμάτων κατά μελών του Δ.Σ. η ψηφοφορία είναι μυστική και για τη λήψη απόφασης απαιτείται η πλειοψηφία εκ του συνόλου των μελών του Δ.Σ.

Μέλος του Δ.Σ. που απουσιάζει αδικαιολόγητα από τρεις (3) συνεχόμενες συνεδριάσεις στις οποίες κλήθηκε κανονικά, κηρύσσεται έκπτωτο από το αξίωμα με αιτιολογημένη απόφαση του Δ.Σ., που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του. Επίσης έκπτωτο κηρύσσεται το μέλος του Δ.Σ., κατά τα ανωτέρω, εάν απουσιάζει για οποιοδήποτε λόγο επί εξάμηνο.

Η έκπτωση ανακοινώνεται στον ενδιαφερόμενο με έγγραφο του Προέδρου.

Η θέση του εκπεσόντος καταλαμβάνεται με απόφαση του Δ.Σ. από το πρώτο στη σειρά αναπληρωματικό μέλος.

Οι αποφάσεις του Δ.Σ. καταχωρούνται σε ειδικό Βιβλίο Πρακτικών του Δ.Σ., το οποίο υπογράφεται από όλα τα παρόντα σε κάθε συνεδρίαση μέλη.

Οι ίδιες διατάξεις εφαρμόζονται και για τα μέλη της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Άρθρο 13ο

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

1.- Γενικές Αρμοδιότητες:

Το Διοικητικό Συμβούλιο διοικεί το Σύνδεσμο, διαχειρίζεται τις υποθέσεις του και την περιουσία του και ενεργεί κάθε πράξη που αποσκοπεί στην πραγματοποίηση των σκοπών του Συνδέσμου, σύμφωνα με το Νόμο, το Καταστατικό και τις Αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης.

2.- Ειδικές αρμοδιότητες:

Ειδικότερα το Δ.Σ.:

α) Καταρτίζει την ετήσια έκθεση πεπραγμένων του Δ.Σ., τον οικονομικό απολογισμό του έτους, τον ισολογισμό και τον προϋπολογισμό δράσης του επομένου έτους, τα οποία υποβάλλει προς έγκριση στη Γενική Συνέλευση.

β) Αποφασίζει τη λήψη κάθε μέτρου που κρίνει αναγκαίο και πρόσφορο για την εξυπηρέτηση των σκοπών του Συνδέσμου.

γ) Αποφασίζει για την πρόσληψη με αμοιβή προσωπικού για τις ανάγκες της Γραμματείας, εφόσον τούτο κρίνεται αναγκαίο και η οικονομική κατάσταση του Συνδέσμου το επιτρέπει.

δ)  Συγκροτεί  επιτροπές και αναθέτει στα μέλη του Δ.Σ. διάφορες αρμοδιότητες επί συγκεκριμένων θεμάτων.

ε) Συγκαλεί τη Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού.

στ) Ασκεί κάθε άλλη αρμοδιότητα η οποία δεν ανήκει αποκλειστικά στη Γενική Συνέλευση.

στ) Καταρτίζει τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του Συνδέσμου, ο οποίος εγκρίνεται από τη Γενική Συνέλευση των μελών του. Με την ίδια διαδικασία πραγματοποιείται και κάθε τροποποίησή του ή κατάργησή του.

3.- Τα μέλη του Δ.Σ. είναι προσωπικώς και αλληλεγγύως υπεύθυνα για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από αυτό. Δεν ευθύνονται όμως για αποφάσεις που ελήφθησαν απόντων αυτών ή που διαφώνησαν και η διαφωνία τους καταχωρήθηκε στα πρακτικά της συνεδρίασης.

Άρθρο 14ο

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΎ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Τα μέλη του Δ.Σ. έχουν τις εξής αρμοδιότητες και ευθύνες:

Ι.- Ο Πρόεδρος:

α) Συγκαλεί το Δ.Σ. σε τακτικές και έκτακτες συνεδριάσεις, παρουσιάζει τα θέματα Ημερήσιας Διάταξης προεδρεύει και διευθύνει τις συνεδριάσεις.

β) Επιμελείται για την εκτέλεση των Αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης.

γ) Εκπροσωπεί το Δ.Σ. ενώπιον των δικαστικών και διοικητικών αρχών, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού και των εξουσιοδοτήσεων της Γενικής Συνέλευσης.

δ) Υπογράφει τα έγγραφα και τις ανακοινώσεις του Συνδέσμου μετά του Γενικού Γραμματέα.

ε) Επιβλέπει την οικονομική διαχείριση και συνυπογράφει με τον Ταμία τις εντολές για την είσπραξη ή την πληρωμή χρηματικών ποσών.

στ) Εκθέτει τον Απολογισμό της δράσης του Δ.Σ. ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης.

-Τον Πρόεδρο απόντα ή κωλυόμενο, αναπληρώνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος και απόντος ή κωλυομένου και του Α΄ Αντιπροέδρου, ο Β΄ Αντιπρόεδρος.

ζ)  Σε περίπτωση μονίμου κωλύματος ή παραίτησης του Προέδρου, το Διοικητικό Συμβούλιο  εκλέγει νέο Πρόεδρο με μυστική ψηφοφορία, μεταξύ των μελών του, ο οποίος εκτελεί κανονικώς τα καθήκοντα του Προέδρου, μέχρι το τέλος της θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου. Ως  κώλυμα του Προέδρου  θεωρείται και η αδικαιολόγητη απουσία του σε τρεις συνεχόμενες συνεδριάσεις του Δ.Σ. και η διαδικασία αντικατάστασής του δρομολογείται   κατόπιν  απόφασης τουλάχιστον των 3/5  των λοιπών μελών του Δ.Σ.

ΙΙ.- Οι Αντιπρόεδροι:

Οι Αντιπρόεδροι  είναι επικεφαλής Ειδικών Tομέων και Eπιτροπών που συγκροτούνται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Με την ίδια απόφαση του, το Δ.Σ. καθορίζει το αντικείμενο  κάθε Τομέα και Επιτροπής ανάλογα με τις ανάγκες.

ΙΙΙ.- Ο Γενικός Γραμματέας:

Ο Γενικός Γραμματέας  έχει την ευθύνη της Γραμματείας του Συνδέσμου. Τηρεί το Πρωτόκολλο, το Αρχείο, τα Μητρώα των μελών και γενικά όλα τα Βιβλία του Συνδέσμου, εκτός από τα Λογιστικά και τα Ταμειακά. Φυλάσσει τη σφραγίδα του Συνδέσμου. Συντάσσει όλα τα έγραφα και  τα συνυπογράφει μετά του Προέδρου. Συνυπογράφει μετά του Προέδρου τα χρηματικά εντάλματα πληρωμής προς τον Ταμία. Τηρεί τα Πρακτικά Συνεδριάσεων του Δ.Σ. τα οποία καταχωρεί σε ειδικό Βιβλίο. Τηρεί το Βιβλίο Πρακτικών της Γενικής Συνέλευσης και μεριμνά για τη χορήγηση αντιγράφων και αποσπασμάτων.

Διασφαλίζει τα προσωπικά δεδομένα των μελών και μεριμνά για  την ασφάλεια όλων των τηρουμένων ψηφιακών αρχείων του Συνδέσμου

– Το Γενικό Γραμματέα απόντα ή κωλυόμενο αναπληρώνει ο Ειδικός Γραμματέας, ο οποίος τον συνεπικουρεί στο έργο του.

ΙV.-  Ο Ταμίας:

Ο Ταμίας φροντίζει για τα οικονομικά θέματα του Συνδέσμου και είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τη σωστή τήρηση των οικονομικών του Συνδέσμου βάσει των ισχυουσών φορολογικών διατάξεων ως και αποφάσεων του Δ.Σ. Ειδικότερα ο Ταμίας :

α) Ενεργεί τις πάσης φύσεως εισπράξεις για λογαριασμό του Συνδέσμου, βάσει διπλοτύπων αποδείξεων, οι οποίες φέρουν τη σφραγίδα του Συνδέσμου και την υπογραφή του ιδίου.

β) Ενεργεί τις νόμιμες πληρωμές, βάσει των τηρουμένων διπλοτύπων βιβλίων πληρωμών και εισπράξεων από τον Πρόεδρο και το Γενικό Γραμματέα και πάντα σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δ.Σ.

γ) Φυλάσσει το περιεχόμενο του Ταμείου και τα χρήματα. Όταν το ποσό υπερβαίνει τα χίλια διακόσια (1.200) ευρώ, υποχρεούται να το καταθέτει σε λογαριασμό του Συνδέσμου σε Τράπεζα που έχει ορίσει το Δ.Σ. Η ανάληψη χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό του Συνδέσμου γίνεται από τον Ταμία και κωλυομένου αυτού από το βοηθό Ταμία, κατόπιν εξουσιοδότησης υπογεγραμμένης από τον Πρόεδρο και το Γ. Γραμματέα.

δ) Ενημερώνει κάθε τρίμηνο το Δ.Σ. για τα οικονομικά του Συνδέσμου.

ε) Επιμελείται της σύνταξης του Ισολογισμού και του Προϋπολογισμού.

στ) Τηρεί όλα τα αναγκαία για το Σύνδεσμο Βιβλία Ταμείου.

ζ) Εκτελεί τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης και του Δ.Σ. σχετικά με τα οικονομικά του Συνδέσμου.

– Ο Ταμίας υποβοηθείται στο έργο του από το Βοηθό Ταμία, ο όποιος τον αναπληρώνει απόντα ή κωλυόμενο.

Άρθρο 15ο

ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Από τη Γενική Συνέλευση, κατά την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου, εκλέγεται και τριμελής Εξελεγκτική Επιτροπή με δύο αναπληρωματικά μέλη. Η θητεία της Ε.Ε. είναι η ίδια με εκείνη του Δ.Σ.

Η εκλογή των μελών της Ε.Ε. γίνεται με μυστική ψηφοφορία μεταξύ των υποψηφίων για το αξίωμα αυτό και εφαρμόζονται όλα όσα ισχύουν και για την εκλογή του Δ.Σ..

Αρμοδιότητες της Ε.Ε:

Η Εξελεγκτική Επιτροπή, παρακολουθεί και ελέγχει την οικονομική διαχείριση του Συνδέσμου. Για το σκοπό αυτό ενεργεί οικονομικούς ελέγχους, τακτικώς μεν στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, εκτάκτως δε οσάκις κρίνει τούτο σκόπιμο.

Για κάθε διαχειριστικό έλεγχο που ενεργεί η Ε.Ε. συντάσσει σχετική έκθεση η οποία καταχωρείται σε ειδικό Βιβλίο.

Η ετήσια έκθεση της Ε.Ε. υποβάλλεται στη Γ. Σ. του Συνδέσμου μαζί με τον Ισολογισμό και τον Απολογισμό του Δ.Σ.

Προκειμένου να ασκήσει τα καθήκοντά της η Ε.Ε., το Δ.Σ. του Συνδέσμου καθώς και τα όργανα αυτού υποχρεούνται να θέτουν στη διάθεση της όλα τα στοιχεία της διαχείρισης και της οικονομικής κατάστασης του Συνδέσμου, τα Πρακτικά συνεδρίασης της Γ. Σ. και του Δ.Σ., την αλληλογραφία και το αρχείο.

Άρθρο 16ο

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

1.- Η Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης, με δικαίωμα επί παντός θέματος που αφορά το Σύνδεσμο και δεσμεύει με τις αποφάσεις της και εκείνα τα μέλη που διαφωνούν με αυτές ή είναι απόντα από τη Γ. Σ.

2.- Η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου συγκαλείται από το Δ.Σ., τακτικώς μεν μία φορά το χρόνο και μέσα στο πρώτο τρίμηνο του επομένου έτους, εκτάκτως δε όταν τούτο κριθεί αναγκαίο από το Δ.Σ. ή όταν το ζητήσουν εγγράφως τουλάχιστον δεκαπέντε (15) μέλη. Στη δεύτερη περίπτωση στην αίτηση σύγκλησης της Γ. Σ. πρέπει να αναγράφονται και τα προς συζήτηση θέματα. Το Δ.Σ. υποχρεούται να συγκαλέσει τη Γ. Σ. εντός εικοσαημέρου από της λήψης της αίτησης. Στην ούτω συγκαλουμένη Γ. Σ. τα αιτούντα μέλη οφείλουν να παραστούν για να υποστηρίξουν την αίτησή τους. Αν δεν παραστούν η Γ. Σ. αποφασίζει περί της συνέχισης της συνεδρίασης ή διακοπής αυτής.

3.- Η Γενική Συνέλευση συγκαλείται με ανακοίνωση προς όλα τα μέλη του Συνδέσμου, η οποία κοινοποιείται προς αυτά είκοσι (20) ημέρες πριν από την ημερομηνία σύγκλησης. Στην Ανακοίνωση-Πρόσκληση πρέπει να αναφέρεται ο τόπος και η διεύθυνση όπου θα πραγματοποιηθεί η Γ. Σ., η ημερομηνία και η ώρα έναρξης της συνεδρίασης και τα προς συζήτηση θέματα. Η ανακοίνωση υπογράφεται από τον Πρόεδρο και το Γενικό Γραμματέα.

4.- Η συνεδρίαση διεξάγεται την ημέρα που έχει ορισθεί. Αν όμως ο χρόνος δεν επαρκεί για την εξέταση όλων των θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης, οι εργασίες μπορεί με απόφαση της Γ. Σ.  να επαναληφθούν και την επομένη ημέρα και σε ορισμένη ώρα.

Άρθρο 17ο

ΑΠΑΡΤΙΑ

1.- Η Γενική Συνέλευση ευρίσκεται σε απαρτία εφόσον παρίσταται το ήμισυ των εγγεγραμμένων  μελών. Εάν κατά την πρώτη συνεδρίαση δεν επιτευχθεί η προβλεπόμενη απαρτία η Συνέλευση αναβάλλεται για την επόμενη εβδομάδα, την ίδια ημέρα και ώρα και με τα αυτά θέματα της Ημερήσιας Διάταξης. Τη δεύτερη αυτή συνεδρίαση η Συνέλευση πραγματοποιείται ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων μελών, θεωρούμενης ότι ευρίσκεται σε απαρτία. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται νέα πρόσκληση των μελών.

– Η διαπιστωθείσα απαρτία θεωρείται υφισταμένη μέχρι το τέλος των εργασιών.

2.- Οι αποφάσεις της Γ. Σ.  λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των παρόντων και ψηφισάντων μελών.

Άρθρο 18ο

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ – ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ – ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

1.- Η Γενική Συνέλευση εκλέγει Πρόεδρο των Εργασιών ο οποίος προεδρεύει και διευθύνει τις συζητήσεις.

2.- Ο Πρόεδρος ευθύς ως διαπιστώσει την ύπαρξη απαρτίας, κηρύσσει την έναρξη της συνεδρίασης.

3.- Τα Πρακτικά της Γ. Σ. τηρούνται από το Γ.Γ. του Συνδέσμου και καταχωρούνται σε ειδικό Βιβλίο Πρακτικών. Υπογράφονται από τον Πρόεδρο της Γ. Σ.  και το Γ.Γ. και είναι στη διάθεση κάθε μέλους.

4.- Η ψηφοφορία για τη λήψη αποφάσεων στη Γ. Σ. είναι φανερή και διεξάγεται με  ανάταση της χειρός.

– Η ψηφοφορία είναι μυστική, όταν αφορά αρχαιρεσίες, παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς το Δ.Σ. και την Ε.Ε., την έγκριση του Ισολογισμού και τη λογοδοσία επί προσωπικών θεμάτων.

Άρθρο 19ο

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Οι ειδικότερες αρμοδιότητες της Γενικής Συνέλευσης είναι οι εξής:

1.- Ασκεί έλεγχο για τις πράξεις και παραλείψεις του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής και έχει το δικαίωμα να κηρύσσει έκπτωτα τα Συμβούλια αυτά ή  μέλη τους.

2.- Εγκρίνει τον Προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων, τον Ισολογισμό και τον Απολογισμό του προηγουμένου έτους και απαλλάσσει τα μέλη του Δ.Σ. και της Ε.Ε. από πάσης ευθύνης.

3.- Εγκρίνει τις προτάσεις του Δ.Σ. για την επιβολή εκτάκτου εισφοράς, καθώς και για την αγορά ή ενοικίαση ακινήτου για τις ανάγκες του Συνδέσμου.

4.- Αποφασίζει για την τροποποίηση του Καταστατικού του Συνδέσμου.

5.- Αποφασίζει για τη συμμετοχή του Συνδέσμου σε Ομοσπονδίες και Ενώσεις, καθώς και για την αποχώρηση του από αυτές, εφόσον κριθεί ότι δεν αντιπροσωπεύονται τα συμφέροντα των μελών του.

6.- Αποφασίζει για τη διάλυση του Συνδέσμου. Στην περίπτωση αυτή η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία των τριών τετάρτων (3/4) του συνόλου των μελών του Συνδέσμου.

7.- Εκλέγει τα μέλη του Δ.Σ. και  της Ε.Ε. δια μυστικής ψηφοφορίας σύμφωνα με τα άρθρα 10  και 15 του Καταστατικού.

8.-Αποφασίζει για κάθε θέμα το οποίο ήθελε τεθεί ενώπιόν της και αφορά στη λειτουργία, τα όργανα, το σκοπό και τα μέλη του Συνδέσμου.

Άρθρο 20ο

ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ – ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ

Στην Τακτική Γενική Συνέλευση:

1.- Εκτίθενται τα πεπραγμένα του προηγούμενου έτους, από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου.

2.- Γίνεται ο Οικονομικός Απολογισμός του προηγουμένου έτους, ήτοι από 1η Ιανουαρίου μέχρι 31η Δεκεμβρίου και κατατίθεται ο Ισολογισμός.

3.- Αναγιγνώσκεται από τον Πρόεδρο της Ε.Ε. η Έκθεση του διενεργηθέντος διαχειριστικού ελέγχου του έτους.

– Επί των θεμάτων αυτών ο Πρόεδρος δίνει το λόγο σε όσα μέλη δηλώσουν ότι επιθυμούν να μιλήσουν και να εκφέρουν τη γνώμη τους.

– Όταν τελειώσουν οι τοποθετήσεις και η κριτική διεξάγεται ψηφοφορία για την έγκριση ή μη των θεμάτων αυτών, σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19  του Καταστατικού.

4.- Συζητούνται κατά σειρά εγγραφής όλα τα λοιπά θέματα της Ημερήσιας Διάταξης. Προηγείται εισήγηση από τους προτείνοντες τα θέματα και στη συνέχεια διεξάγεται συζήτηση.

–  Τέλος, όπου προβλέπεται, το θέμα τίθεται σε ψηφοφορία κατά τα ανωτέρω.

5.- Ενεργούνται οι αρχαιρεσίες, σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19  του Καταστατικού  για την ανάδειξη των οργάνων της διοίκησης.

– Τα μέλη που επιθυμούν να είναι υποψήφια για τα αξιώματα του Δ.Σ. ή της Ε.Ε. οφείλουν να υποβάλουν σχετική δήλωση προς τον Σύνδεσμο, δέκα (10) ημέρες το αργότερο προ της διενεργείας των αρχαιρεσιών.

– Το Δ.Σ. του Συνδέσμου, πριν από τη Σύγκληση της Γ. Σ. επικυρώνει τις υποψηφιότητες και καταρτίζει το ψηφοδέλτιο, στο οποίο τα ονοματεπώνυμα των υποψηφίων καταχωρούνται κατ’ αλφαβητική σειρά.

– Πρώτα καταχωρούνται τα ονόματα των υποψηφίων για το αξίωμα του Προέδρου, ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων για το Δ.Σ. και τέλος τα ονόματα των υποψηφίων για την Ε.Ε.

– Αντίγραφο του ψηφοδελτίου αυτού αναρτάται στη θύρα του Γραφείου του Συνδέσμου.

– Εφόσον εντός της ανωτέρω προθεσμίας δεν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός υποψηφιοτήτων για κάποιο από τα όργανα της διοίκησης του Συνδέσμου, τότε το δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας παρατείνεται μέχρι και την ημέρα των αρχαιρεσιών.

6.- Για τη διεξαγωγή των αρχαιρεσιών εκλέγεται από τη Γ.Σ. τριμελής Εφορευτική Επιτροπή.

-Η Επιτροπή μόλις εκλεγεί συγκροτείται σε σώμα και παραλαμβάνει από το Γ.Γ. του Δ.Σ. του Συνδέσμου, το υλικό της ψηφοφορίας.

– Διανέμει τα ψηφοδέλτια με τους φακέλους στα μέλη και κηρύσσει την έναρξη της ψηφοφορίας, επιβλέπουσα για την τάξη και διασφαλίζουσα τη μυστικότητα της ψηφοφορίας.

– Κάθε μέλος δικαιούται να θέσει μέχρι ένα (1) σταυρό για την εκλογή του Προέδρου, μέχρι δέκα(10) σταυρούς για την εκλογή των μελών του Δ.Σ. και μέχρι τρεις (3)σταυρούς για την εκλογή των μελών της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

7.- Μετά το τέλος της ψηφοφορίας η Εφορευτική Επιτροπή ανοίγει την κάλπη και προβαίνει στην καταμέτρηση των ψηφοδελτίων, τα οποία σφραγίζονται  και μονογράφονται από τον Πρόεδρο.

-Ψηφοδέλτια τα οποία φέρουν περισσότερους από τους προβλεπόμενους σταυρούς ή παρουσιάζουν άλλες ανωμαλίες θεωρούνται άκυρα.

-Στη συνέχεια γίνεται η καταμέτρηση των σταυρών προτίμησης και καθορίζεται η σειρά επιτυχίας εκάστου.

-Επιτυχόντες κατά σειρά αριθμού σταυρών θεωρούνται ο πρώτος για Πρόεδρος, οι δέκα (10) πρώτοι για το Δ.Σ. και οι τρεις πρώτοι για την Ε.Ε. Από τους επόμενους και κατά σειρά ψήφων ορίζονται οι τρεις αναπληρωματικοί για το Δ.Σ. και οι δύο για την Ε.Ε.

-Για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας η Εφορευτική Επιτροπή συντάσσει Πρακτικό στο οποίο καταχωρεί τα ονόματα των υποψηφίων κατά σειρά αριθμού σταυρών. Το Πρακτικό μαζί με τα ψηφοδέλτια παραδίδει στον Πρόεδρο της Συνέλευσης, ο οποίος ανακοινώνει τα αποτελέσματα. Τα πρακτικά και το λοιπό υλικό διεξαγωγής των αρχαιρεσιών ο Πρόεδρος τα παραδίδει στο Γενικό Γραμματέα του Δ.Σ. του Συνδέσμου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο

Άρθρο 21ο

ΤΗΡΟΥΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ο Σύνδεσμος τηρεί τα εξής Βιβλία:

1.- Βιβλίο Μητρώου των μελών.

2.- Βιβλίο Πρακτικών Συνεδριάσεων της Γενικής Συνέλευσης.

3.- Βιβλίο Πρακτικών Συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου.

4.- Βιβλίο Πρακτικών Συνεδριάσεων της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

5.- Βιβλίο Πρωτοκόλλου εγγράφων.

6.- Βιβλίο Ταμείου.

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μπορεί να καθιερωθεί η τήρηση και άλλων Βιβλίων που θεωρούνται χρήσιμα για τη λειτουργία του Συνδέσμου.

Άρθρο 22

ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Ο Σύνδεσμος τηρεί κυκλική σφραγίδα, η οποία στον εξωτερικό κύκλο φέρει τον τίτλο του Συνδέσμου (ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ) και στο κέντρο ανάγλυφο το έμβλημα του Συνδέσμου, ήτοι  την Ελληνική Σημαία, το ζυγό της δικαιοσύνης και κλάδο ελαίας.

Άρθρο 23

ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ  ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Η Μεγαλομάρτυς και Ισαπόστολος Αγία Ειρήνη, Προστάτιδα της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας,  είναι  η προστάτιδα και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και η  μνήμη της  τιμάται την 5 Μαΐου, εκάστου έτους.

Άρθρο 24

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

Η τροποποίηση των διατάξεων του Καταστατικού μπορεί να πραγματοποιηθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, εφόσον κριθεί ότι με αυτή βελτιώνεται η λειτουργία και η αποτελεσματικότητα του Συνδέσμου.

Για την τροποποίηση απαιτείται  πλειοψηφία των τριών τετάρτων (3/4) των παρόντων στη Γενική Συνέλευση μελών.

Άρθρο  25

ΔΙΑΛΥΣΗ-ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Η Διάλυση του Συνδέσμου μπορεί να επέλθει, στις περιπτώσεις των άρθρων 104 και 105 του Αστικού Κώδικα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών του Συνδέσμου. Για την περίπτωση αυτή απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνόλου των μελών.

Σε περίπτωση διάλυσης του Συνδέσμου, το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας  του, περιέρχεται στα τυχόν λειτουργούντα Ιδρύματα του Συνδέσμου ή στο Ίδρυμα Παιδικών Κατασκηνώσεων της Ελληνικής Αστυνομίας.

Άρθρο 26

1. Το παρόν Καταστατικό αποτελούμενο από 26 άρθρα, εγκρίθηκε ομοφώνως, όπως αυτό τροποποιήθηκε, αναπροσαρμόσθηκε και αναμορφώθηκε, κατά τη δημοσία συζήτηση  από την Καταστατική Γενική Συνέλευση της 30ης Μαρτίου 2023.

2. Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδότησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου για τις δέουσες  ενέργειες προς  έγκρισή του από το αρμόδιο δικαστήριο.

Η ισχύς του θα αρχίσει μετά την έγκριση της τροποποίησης από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Το παρόν αποτελεί το νέο κωδικοποιημένο καταστατικό που ψηφίστηκε και εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση της 30/3/2023.

Αθήνα 3 Απριλίου 2023

Ο Γραμματέας της Γεν. Συνέλευσης                           Ο Πρόεδρος της Γεν. Συνέλευσης

        Δημήτριος  ΣΕΡΕΤΗΣ                                                      Ιωάννης  ΣΚΛΑΒΟΣ

           Υπ/γος  ΕΛ.ΑΣ. ε.α                                                         Αντ/γος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

TO NEO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ 22-5-2025

TO NEO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ 22-5-2025

Την 15/05/2025 διενεργήθηκαν αρχαιρεσίες του Συνδέσμου μας, σύμφωνα με το καταστατικό.

Από τις Αρχαιρεσίες ανεδείχθη νέο Δ.Σ. και Ε.Ε. το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα την 22-5-2025 ως ακολούθως:

Α) Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος:   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

Αντιπρόεδρος  Α΄:  ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

Αντιπρόεδρος  Β΄:  ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος

Γενικός Γραμματέας :  ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης

Ειδικός Γραμματέας:  ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος

Ταμίας:  ΤΕΝΤΕ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ

Βοηθός Ταμία: ΜΑΚΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Μέλος: ΚΑΡΑΠΑΤΑΚΗΣ Ιωάννης  (Εκπρόσωπος τύπου & επικοινωνίας)

Μέλος:  ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης (Τήρηση εθιμοτυπίας & των τιμών)

Μέλος:  ΖΩΗΣ Γεώργιος (Υπεύθυνος Ασφαλείας-Συντήρησης υλικού του γραφείου)

Μέλος:  ΤΣΙΡΔΑΝΗΣ Θεόδωρος (Συμμετοχή & εκπρόσωπος ομότιμων Σωματείων)

Β) Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος : ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος

Μέλος:   ΖΩΗΣ Νικόλαος

Μέλος:   ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας στην εκλογική διαδικασία και τη στήριξη των προσπαθειών του Συνδέσμου μας!

Ο ΑΘΕΟΣ ΟΓΚΟΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ STEPHENIACOBONI

Ο ΑΘΕΟΣ ΟΓΚΟΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΟΣ STEPHEN IACOBONI

του Md Aderson επιστρέφει, εις την πίστη, θεραπεύων καρκινοπαθείς.

“Ήμουν χημικός εκείνη την εποχή και… ήμουν νέος καλά μορφωμένος και ηλίθιος… Δεν ήμουν σοφός… δεν ημπόρεσα να δω την πλάνη…” (ο ίδιος για τον εαυτό του).

Προλεγόμενα.

Ο Δρ Stephen Iacuboni είναι μέρος της γενιάς των baby boomer. Γεννήθηκε το 1952 και ενηλικιώθηκε τη δεκαετία του 1960, τότε που η χώρα των Η.Π.Α. ζούσε με την έξαρσιν του ιδανικού αμερικανικού ονείρου.

Ο ίδιος ομιλών σε μια τηλεφωνική του επικοινωνία εις τους The Epoch Times είπε : Μεγάλωσα, ως Ρωμαιοκαθολικός και ήμουν πολύ πιστός, αλλά υπάρχουν κάποιες ευγενείς αντιφάσεις με τον Χριστιανισμό και όταν είσαι νέος και ιδεαλιστής, είπε, δεν καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι είναι ατελείς και έτσι τους κατηγορείς, δια πράγματα που είναι απλώς μέρος, του να είσαι ένας αδύναμος άνθρωπος, με ελαττώματα.

Η εμφάνιση της απογοήτευσης

Δεν άργησαν να εμφανιστούν τα δύσκολα. Ο Iacoboni ένοιωσε να τον πλημμυρίζει μεγάλη απογοήτευση, εις τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ήταν τότε που τα κοινωνικά προβλήματα εις τις εσωτερικές πόλεις της Αμερικής, ήρθαν στην επιφάνεια με διαμαρτυρίες, δια τα πολιτικά δικαιώματα και τα αντιπολεμικά κινήματα, κατά του πολέμου του Βιετνάμ. Ο ίδιος ο Iacoboni λέγει : “μεγάλωσα να είμαι πατριώτης και πίστευα ότι όλοι ήταν ίσοι. Έγινα νεαρός ενήλικας και τότε διαπίστωσα και συνειδητοποίησα, ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα και ότι έχουμε σφάξει αθώους ανθρώπους, εις την Νοτιανατολική Ασία (εις τον πόλεμο του Βιετνάμ). Μετά από οκτώ χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες (Η.Π.Α.) αποχώρησαν από το Βιετνάμ. Ήταν τότε που τα θύματα του Αμερικανικού στρατού, ήταν πάρα πολλά, για να μεταφερθούν στη χώρα. Εκείνα τα χρόνια οι Χριστιανοί των Η.Π.Α. κατηγορήθηκαν για τις αντικομουνιστικές τους πολιτικές και οδήγησαν εις τον πόλεμο του Βιετνάμ, με τα αυξανόμενα θύματα, τους τραυματισμένους βετεράνους και τις ιστορίες, δια τις βίαιες δολοφονίες του αμερικανικού στρατού εναντίων των Βιετναμέζων αμάχων. Την ίδια εποχή η σύγχρονη επιστήμη έκανε συναρπαστικές νέες αποκαλύψεις, πλαισιωμένες με αφηγήσεις, οι οποίες αρνούνται την ύπαρξη, ενός ανώτερου Όντος. Αυτά όλα απογοήτευσαν τον ευαίσθητο νεαρό Iacoboni και εκλόνισαν την θρησκευτική του πίστη.

Ως εντυπωσιασμένος νεαρός ενήλικας εκείνη την εποχή ο Iacoboni, έλαβε τα επιχειρήματα του Monod ως γεγονότα, ως αληθινά. Απογοητευμένος για το κόσμο, η αντιθρησκευτική αφήγηση,  τόσο από την πολιτική, όσο και από την επιστήμη, του έκαμε νόημα. Ο Iacoboni είπε “επειδή οι Χριστιανοί είναι υποκριτές, η θρησκεία τους βασίζεται σε ένα παραμύθι, για κάτι που συνέβη πριν από πολύ καιρό, και τώρα έχουμε απόδειξη εις την επιστήμη, ότι δεν υπάρχει Θεός”. Για τον Iacoboni εκείνη την εποχή, κατά την marina Zhang, ήταν εύκολο και πιθανώς πιο άνετο, να αφήσει τον Θεό, παρά να πιστέψει σε κάτι, που οι σεβαστοί ανώτεροι στις επιστήμες, αρνούνται ολόψυχα. Ο Iacoboni λέγει “όταν είσαι 20 ετών, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να αφήσεις τον Θεό, διότι η πίστη στο Θεό συνεπάγεται ορισμένους περιορισμούς. Η δεκαετία του 1970 ήταν η εποχή της ελεύθερης σκέψης. Υπήρχε έλεγχος των γεννήσεων… όλοι αναζητούσαν αλλαγή”;

Ωστόσο ο Iacoboni ανακάλυψε σύντομα, ότι η απομάκρυνσή του από την πίστη, στις αρχές της ηλικίας των 20 ετών τους, θα κατέληγε να απαιτήσει ένα μακρύ και συναισθηματικό δρόμο, πίσω από εκεί που ξεκίνησαν όλα.

Επιστροφή στη πίστη με την θεραπεία καρκινοπαθών. Όπως γράφει στο βιβλίο του ο Iacoboni με τίτλο “The undying Souj”, την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, κάπου γύρω στο 2.000, ήρθε πολύ αργά και επέστρεψε στην πίστη.

Σ’ αυτό ο Iacoboni γράφει για τον συναισθηματικό του ταξίδι πίσω στην πίστη, καθώς αντιμετώπιζε καρκινοπαθείς, τεκμηριώνων τους πρώτους ασθενείς του, ενώ ήταν ακόμη συνεργάτης, μέχρι τότε που έγινε ογκολόγος.

Την υποτροφία, που έλαβε, την άσκησε στο MDA anderson, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα ένα παγκοσμίου φήμης, πανεπιστημιακό εκπαιδευτικό Νοσοκομείο και μια από τις κορυφαίες εγκαταστάσεις έρευνας, για τον καρκίνο, σε όλο τον κόσμο. Γράφει : “Ανήκω στο Αnderson – φιλοσοφικά εννοώ”. Ως νέος, άθεος διανοούμενος, νέος από την Ιατρική Σχολή και γεμάτος ύβριν, επέλεξα την ογκολογία διότι ήθελα να αποδείξω, ότι η επιστήμη και η λογική μπορούσαν να θριαμβεύσουν πάνω από οτιδήποτε – ακόμη και τον καρκίνο. “Ωστόσο σύντομα διαπίστωσε, ότι τις περισσότερες φορές, η σύγχρονη επιστήμη δεν μπορούσε να εμποδίσει τον καρκίνο, να καταστρέφει τις ζωές των ασθενών του”.

Το ακόμη πιο δύσκολο.

Σύντομα ο Iacoboni συνειδητοποίησε το εξής. Ενώ η θεραπεία ασθενών ήταν δύσκολη, έπρεπε επιπλέον να αντιμετωπίσει μια άλλη πρόκληση, για την οποία δεν ήταν προετοιμασμένος. Και να ποια; Οι ασθενείς του ήθελαν κάτι παραπάνω, από έναν γιατρό. Ήθελαν παρηγοριά, δηλαδή ήθελαν ένα συναισθηματικό θεραπευτή και οδηγό. Με λίγα λόγια ,ήθελαν κάποιον ειδικό να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τον θάνατο. Ο Ιacoboni γράφει στο βιβλίο του : όντας εγώ άθεος, φυσικά, δε είχα να τους δώσω απαντήσεις. Ως άθεος γιατρός, που ασχολείται με ασθενείς, οι οποίοι είναι σε μεγάλο βαθμό αγνωστικιστές, οι ετοιμοθάνατοι, είναι πολύ σκληροί για όλους. Οι ασθενείς μου, λέει ο Ιacoboni που δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους να έχουν πίστη, βασανίστηκαν πολύ, πολύ, στο νεκροκρέβατό τους”. Αυτή η σκληρή πραγματικότητα ταλαιπώρησε πολύ τον Iakoboni. Συνειδητοποίησε, ότι κάτι του έλλειπε, Έτσι στη μέση της καριέρας του άρχισε να ψάχνει, για απαντήσεις, για να μπορέσει να βοηθήσει τους ασθενείς του στο συναισθηματικό τους ταξίδι.

Ο επηρεασμός ενός βιβλίου.

Όταν ο Iacoboni εφοιτούσε στην Ιατρική Σχολή, έλαβε ένα βιβλίο, το οποίο άσκησε βαθειά επίδραση επάνω του και διαμόρφωσε, τα νεανικά του χρόνια. Αυτό το βιβλίο επηρέασε και πολλούς άλλους φοιτητές της Ιατρικής Σχολής, εκείνη την εποχή. Ήταν το βιβλίο του Βιοχημικού Iacgues modon με τίτλο “Chanse and Neccesity”, άθεο με βραβείο Νόμπελ. Ο monod μοιράστηκε το βραβείο με τον Francois Iacod και τον Αndre Lwoff το 1968. Οι τρεις αυτοί απέδειξαν, ότι οι πληροφορίες που μεταφέρονται εις το DNA, μεταφράζονται εις πρωτεΐνες μέσω ενός αγγελιοφόρου RNA (mRNA). Έδειξαν επίσης χρησιμοποιούντες οπερόνιο Iac (που απαιτείται για τη μεταφορά και τον μεταβολισμό της λακτόζης) από το Escherichia coli, ότι το αν οι δράσεις των ενζύμων (πρωτεΐνες που επιταχύνουν τις χημικές αντιδράσεις) ενεργοποιούντο ή καταστέλλοντο, αυτορυθμίζονταν από το DNA. O Monod χρησιμοποίησε αυτό το εύρημα γιατί άραγε; Μα δια να εδραίωση το επιχείρημά του, ότι (τάχα) οι βιομοριακές δράσεις ελέγχονται αποκλειστικά από το DNA μας και επομένως, κατ’ αυτόν, δεν υπήρχε κάποια ανώτερη οντότητα.

Σημείωσις : Αν το καλοπροσέξει κανείς, διαπιστώνει ότι το συμπέρασμα του Monod ήταν αυθαίρετο. Επί πλέον, τότε ήταν μια εποχή κατά την οποία δεν γινόταν σαφής διαχωρισμός μεταξύ επιστήμης και επιστημόνων και συχνά γνώμες επιστημόνων εκλαμβάνονταν ,ως επιστημονικά συμπεράσματα.

Ας προστεθεί εδώ, ότι η γνήσια επιστήμη βλέπει πάλι το παρελθόν της και διορθώνει τα λάθη της, αν υπάρχουν, προσέχει το παρόν της και το προφυλάσσει από ξένους και αντιεπιστημονικούς επηρεασμούς και προχωρεί προσεκτικά και ακριβόλογα προς το μέλλον. Ας προστεθεί εδώ, ότι παρά την απομυθοποίηση του εγχειρήματος του αθέου monod, επάνω από (30) χρόνια αργότερα, από έναν άλλο άθεο επιστήμονα, με την ανακάλυψη της Επιγενετικής, το επιχείρημα του Monod κατά της ύπαρξης του Θεού, παρέμεινε και η κληρονομιά της απομόνωσης, που άφησε για τον άνθρωπο, παρέμεινε επίσης.

Ο δρόμος για την επιστροφή στη πίστη. Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν για το Iacononi, όταν άρχισε να ασκείται σε μια μικρή αγροτική πόλη. Επρόκειτο για ένα μέρος, στο οποίο όλοι σχεδόν οι ασθενείς του είχαν μια κάποια πίστη. Κανένας δεν ήταν άπιστος. Ο πρώτος ασθενής του, που τον οδήγησε, στο ταξίδι της επιστροφής του στη πίστη, ήταν ένας άνδρας από την Ουκρανία με το όνομα Πάβελ. Ο Πάβελ ήταν ένας απλός αγρότης. Φρόντιζε τα ζώα του και τις καλλιέργειές του, που – δυστυχώς – βρίσκονταν κοντά στο πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ το έτος 1986. Όταν συνέβη η καταστροφή του Τσέρνομπιλ το έτος 1986, η ακτινοβολία μετέτρεψε τις ντομάτες σε χρώμα κίτρινο, τα πράσινα φασόλια σε κόκκινα και το σιτάρι του συρρικνώθηκε. Ωστόσο η γυναίκα του Πάβελ και οι άλλες γυναίκες άλεσαν τα δημητριακά σε αλεύρι για ψωμί και τα έφαγαν όλα, και τα λαχανικά με τα παράξενα χρώματα. Δεν είχαν άλλη επιλογή, ή θα έτρωγαν ό,τι φύτεψαν ή θα λιμοκτονούσαν. Έτσι ο Πάβελ ανέπτυξε λευχαιμία προκαλούμενη από ακτινοβολία του μολυσμένου φαγητού, που έτρωγε. Είχε Ρώσους συγγενείς στην Ουάσιγκτον, των οποίων η Εκκλησία ανέφερε την υπόθεση, στη Πολιτεία και στον τοπικό βουλευτή τους Τομ Φόλεϊ, τότε Πρόεδρο της Βουλής. Έτσι ο Πάβελ μεταφέρθηκε στην Ουάσιγκτον για θεραπεία.

Πηγή : Περιοδικό “Φωτεινή Γραμμή, Κωνσταντίνου Βαστεκη, Κιλκίς Θεολόγου, Πρώην Λυκειάρχου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ….

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με αυτόν τον τίτλο δημοσιεύτηκε ένα εκτενές ενδιαφέρον άρθρο – ρεπορτάζ στο Κυριακάτικο φύλλο γνωστής εφημερίδος (Περιοδικό “Κ” στην “Καθημερινή της Κυριακής”, 10 .3.2024).

Στην αναστολή λειτουργίας εκατοντάδων νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων της περιφέρειας ,προχώρησε το υπουργείο παιδείας, για το σχολικό έτος 2023-2024, εξαιτίας έλλειψης μαθητικού δυναμικού.

Κενές έμειναν σχολικές μονάδες στην Ήπειρο, στη Μακεδονία στη Θράκη αλλά και σε νησιά, καθώς δεν υπάρχουν μικροί μαθητές, για να λειτουργήσουν. Το δημογραφικό πρόβλημα της τελευταίας δεκαετίας καταγράφεται πλέον και στα μεγέθη, του εγχώριου εκπαιδευτικού συστήματος. Η μείωση των γεννήσεων ήδη έχει επηρεάσει τον αριθμό μαθητών στο Δημοτικό Σχολείο, ο οποίος μειώνεται κάθε έτος ,από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των μαθητών της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου σημείωσε πτώση κατά 16, 5% την πενταετία 2014 -2019.

Πιο συγκεκριμένα ο αριθμός των μαθητών που πήγαν Α’ Δημοτικού το σχολικό έτος 2019 -2020 υποχώρησε σε 95.700 (από 100.000 το 2018 – 2019 και 114.600 το 2014 – 2015) καταγράφοντας πτώση, κατά 16,5% σε μια πενταετία. Οι εκτιμήσεις για το μέλλον είναι ακόμη πιο δυσοίωνες : μέχρι το 2.100 ο αριθμός των μαθητών των πρώτων δύο βαθμίδων εκπαίδευσης αναμένεται να μειωθεί, κατά 32, 1% (413.000 λιγότεροι μαθητές).

“Οι νέες γεννήσεις είναι όλο και λιγότερες, τα έξοδα όλο και περισσότερα, με τη δημιουργία οικογένειας να αποδεικνύεται μια πανάκριβη διαδικασία”, παρατηρεί η συντάκτρια του άρθρου.  Και συνεχίζει διερωτώμενη “Αλλά τι χρειάζεται πραγματικά ένα παιδί, για να μεγαλώσει σωστά;” Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής που παρουσιάζονται, “για να μεγαλώσει σήμερα κάποιος ένα παιδί στην Ελλάδα, χρειάζεται περίπου 13.000 ευρώ το χρόνο”.  Συγκρίνοντας στη συνέχεια τα μηνιαία έξοδα, αναφέρει ότι “τα έξοδα ενός μέσου νοικοκυριού, με ένα παιδί το 2022 ανέρχονταν σε 2.385 Ευρώ, το μήνα, ενώ ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά ξόδευε περίπου 1.340 Ευρώ”. Η κατάσταση βεβαίως, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο για τα φτωχότερα νοικοκυριά ενώ η “εκτέλεση” του οικογενειακού προϋπολογισμού, για μια οικογένεια με παιδιά μοιάζει σε καθημερινή βάση, με δυσεπίλυτη εξίσωση. Το μερίδιο δαπανών για είδη διατροφής και στέγαση για το φτωχότερο 20% του πληθυσμού, ανέρχεται σε 58,1% των συνολικών δαπανών του νοικοκυριού αυτής της κατηγορίας, κάτι που δείχνει – αν μη τι άλλο – πόσο ευάλωτες είναι αυτές οι πληθυσμιακές ομάδες, στις ανατιμήσεις των τροφίμων, στη ραγδαία αύξηση των ενοικίων, αλλά και σε μια ενδεχόμενη αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος και εν γένει της ενέργειας”. Στο τέλος δε του ρεπορτάζ παρουσιάζονται και οι DINks.

TO DINK είναι ένα αρκτικόλεξο που σημαίνει “Dual Income, No Kids” (= διπλό εισόδημα, χωρίς παιδιά) και περιγράφει ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά που ζουν μαζί, ενώ και οι δύο σύντροφοι λαμβάνουν εισόδημα. Όμως, δεν είναι μόνο αυτοί, υπάρχουν και οι DINKWADs, οι DINKWACs αλλά και οι GINKs!  Το DINKWAD προέρχεται, από τα αρχικά των δύο λέξεων διπλό εισόδημα, χωρίς παιδιά, με ένα σκυλί).

Πρόκειται για μια “τάση” που βαίνει αυξανόμενη (που αλλού) στην Αμερική (ήδη όμως αυτή η “μόδα”, έχει φτάσει και στην Ελλάδα). Τα τελευταία χρόνια έχει έρθει και στη χώρα μας και ένα “φρούτο”! Κάποια ξενοδοχεία [σύμφωνα με πρόσφατο (9.2.2024) δημοσίευμα, ανέρχονται πάνω από 250, σε όλη τη χώρα] και μάλιστα πολυτελή. ΔΕΝ δέχονται παιδιά (έως 16 – 17 ετών), με τη δικαιολογία ότι τα παιδιά κάνουν φασαρία και ενοχλούν! “Οι πιο πολλοί δεν θέλουν παιδιά στις διακοπές τους, λόγω φασαρίας. Εμείς τους προσφέρουμε αυτό που επιθυμούν, δηλαδή ησυχία, ξεκούραση και απόλυτη χαλάρωση, αναφέρει ο υπεύθυνος ενός τέτοιου ξενοδοχείου.

Και βέβαια, απουσιάζουν από αυτές τις πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, οι παιδικές χαρές, οι κούνιες, οι παιδικές πισίνες και οι παιδότοποι, καθώς οι DINKs δεν τις χρειάζονται. Και ενώ πριν από λίγα χρόνια, η αναλογία Ελλήνων – αλλοδαπών σε αυτά ήταν συντριπτική υπέρ των ξένων, πλέον σταδιακά το ποσοστό των Ελλήνων τουριστών που, δυστυχώς, τα προτιμά, αυξάνεται “Οι DINKs αυτοπροσδιορίζονται ως άνθρωποι που δεν απέκτησαν ποτέ παιδιά, είτε επειδή δεν είχαν την ανάγκη ή την επιθυμία… και ως εκ τούτου μπόρεσαν να επενδύσουν τα χρήματα που εξοικονόμησαν από την ανατροφή ενός ή και περισσότερων παιδιών, σε έναν πιο άνετο τρόπο ζωής…

Σύμφωνα με έρευνες, σχεδόν το 50% των DINKs… ξοδεύουν τα χρήματα, που θα είχαν χρησιμοποιήσει για την ανατροφή παιδιών, σε ταξίδια”! Πρόκειται, δυστυχώς, για τον ορισμό της φιλαυτίας και του εγωκεντρισμού! Μάλιστα, “αν παρατηρήσει κάποιος τα βίντεο με τις χιλιάδες ή τα εκατομμύρια προβολές (στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης), η θεματολογία τους κινείται σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο : αυτό της καλοπέρασης, των ταξιδιών, της κατανάλωσης.

Είναι η προβολή μιας στάσης ζωής που η ικανοποίηση και η ευτυχία σε αρκετές περιπτώσεις μετρώνται, σε “αεροπορικά εισιτήρια”. Ούτε λόγος, βέβαια, για προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Το γεγονός όμως αυτό, δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Και αυτό γιατί ήδη, εδώ και δεκαετίες, προωθούνται συστηματικά τα δυτικά πρότυπα οικογένειας, αλλά και γενικά ζωής και σχέσεων, τα οποία δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία. Καλλιεργείται το πνεύμα της κατανάλωσης, της καλοπέρασης, (αυτό που οι νέοι μας χαρακτήριζαν δυστυχώς, ως “ζωάρα!”), της αποφυγής του γάμου, αλλά και της τεχνογονίας.

Η απόκτηση ενός ή δύο μόνο παιδιών, έχει γίνει κανόνας και όποιοι αποκτήσουν περισσότερα και μάλιστα οι Πολύτεκνοι και οι Υπερπολύτεκνοι ιδιαιτέρως θεωρούνται τρελοί και ανεύθυνοι!

Επανερχόμαστε, όμως, στο ερώτημα που έθεσε το ρεπορτάζ. Όχι βέβαια στο “Πόσο Κοστίζει ένα παιδί;”, γιατί η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι προφανής και θα λέγαμε φυσική. Η αξία του κάθε παιδιού, ως μοναδικό δώρο του Θεού, είναι ανεκτίμητη και δεν μετριέται με χρήματα και άλλα υλικά μέσα! Δυστυχώς όμως, “τα υλικά αγαθά” σε κάποιον βαθμό έχουν αποκτήσει μεγάλη σημασία, αντικαθιστώντας τα συναισθήματα. Οι γονείς επειδή λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι, λόγω των εργασιακών τους υποχρεώσεων, προσπαθούν να αντικαταστήσουν την δική τους απουσία με υλικά αγαθά… “(Βασιλική Θέμελη, παιδοψυχίατρος). Το βασικότερο και ουσιαστικότερο λοιπόν, ερώτημα είναι :

“Τι χρειάζεται ένα παιδί, για να μεγαλώσει σωστά”.

Την απάντηση την έδωσε, το ίδιο το ρεπορτάζ, αφού πρώτα παρέθεσε το ποσό που χρειάζεται το παιδί να μεγαλώσει!!! Τελικά, τι πραγματικά όμως, χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα παιδί σωστά. “Ας σκεφτούμε τι έκανε εμάς ευτυχισμένους ως παιδιά, εκείνες τις εποχές, που δεν υπήρχε όλη αυτή η αφθονία επιλογών και υλικών αγαθών”, προτείνει η Βασιλική Θέμελη”.

“Μας έκανε ευτυχισμένους, το να μπορούμε να διασκεδάζουμε (να παίζουμε) με άλλα παιδιά, το να είμαστε με την οικογένειά μας, γύρω από το τραπέζι, να γελάμε και να αστειευόμαστε, ένα ταξίδι στην εξοχή, στην θάλασσα.

Η έννοια της ευτυχίας δεν περιστρεφόταν γύρω από τα υλικά αγαθά,  αλλά συνδεόταν με την αγάπη, την ασφάλεια, την οικογενειακή θαλπωρή.”

Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, τις προτεραιότητές μας, ας αλλάξουμε πορεία ζωής και ας στραφούμε στις αξίες και τα ιδανικά της πατρίδας μας (πίστη στο Θεό, αγάπη στην Πατρίδα, την Οικογένεια και τα παιδιά, και αλληλεγγύη στον πλησίον μας), που γαλούχησαν, γενεές επί γενεών. Ας αφουγκρασθούμε την κραυγή αγωνίας της νέας γενιάς, των παιδιών μας, που η αποτυχημένη υλιστική και εγωκεντρική πολλές φορές διαπαιδαγώγηση, αλλά πρωτίστως το αποτυχημένο παράδειγμά μας, τα έχει οδηγήσει σε τρομερά και επικίνδυνα αδιέξοδα (παραβατικότητα, βία ψυχολογικά προβλήματα), πριν είναι πολύ αργά…!

Παράλληλα, ας βοηθήσουμε, με κάθε τρόπο, υλικό, αλλά πρωτίστως ηθικό, ψυχολογικό και υποστηρικτικό τις πολύτεκνες οικογένειες, να μπουν κόντρα στο ρεύμα, να επιλέγουν και να φέρνουν στο κόσμο όσα παιδιά τους χαρίζει, ο Πανάγαθος Θεός μας!

Πηγή:  – airetos , Αυτοδιοίκηση, WWW.airetos. gr

– Ελληνορθόδοξη πολύτεκνη, οικογένεια, περιοδικό.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 15-5-2025

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΚΛΟΓΕΣ 15/5/2025

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ

Α΄  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΟΥ   Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Υ          

ΓΙΑ ΜΕΛΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ (10)

1391ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣΙωάννης          1ος
1292ΣΚΛΑΒΟΣΙωάννης          2ος
1183ΚΑΓΚΑΣΑντώνιος        3ος
1144ΣΕΡΕΤΗΣΔημήτριος      4ος
1145ΤΕΝΤΕΠαναγιώτα    
1076ΖΕΠΠΟΣΠαναγιώτης  6ος
1077ΜΑΚΡΗΣΙωάννης          7ος
1058ΚΑΡΑΠΑΤΑΚΗΣΙωάννης          8ος
949ΖΩΗΣΓεώργιος        9ος
8810ΤΣΙΡΔΑΝΗΣΘεόδωρος     10ος
3811ΦΟΥΚΑΣΑθανάσιος     11ος

Β΄ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ      ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ (3)

1191ΣΟΛΔΑΤΟΣΚωνσταντίνος    1ος
1192ΖΩΗΣΝικόλαος              2ος
1183ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣΠαναγιώτης        3ος
314ΦΩΤΕΙΝΟΣΓεώργιος              4ος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας οδοιπόρος της ζωής, σκεπτόμενος διάφορες μελλοντικές του υποθέσεις, βασάνιζε τον εαυτό του και ήταν πάντα στενοχωρημένος. Μια νύχτα, σαν σε όραμα, είδε πως είχε στους ώμους του ένα σακί γεμάτο και ταξίδευε. Προχώρησε αρκετό δρόμο, αλλά κουράστηκε πολύ και το πέταξε κάτω.

Αφού αναπαύτηκε λίγο το άνοιξε προβληματισμένος, να δει τι ήταν αυτό, που πρόσθετε τόσο βάρος στο σακί του και έκανε άχαρη τη πορεία του.

Το άνοιξε ήταν γεμάτο δέματα Πολλά. Ένα βαρύ έγραφε “δια’ την αύριον”. Ένα άλλο “δια μεθαύριον”. Ένα άλλο για τον άλλο μήνα. Και δύο έγραφαν “για ποτέ”. Στο τέλος βρήκε ένα μικρό δέμα που έγραφε “για σήμερα “.

Τότε άφησε όλα τα άλλα δέματα, φορτώθηκε αυτό που έγραφε “για σήμερα” και διαπίστωσε ευχαριστημένος, πως το βάρος του δέματος ήταν αυτό, που μπορούσε να κουβαλήσει, χωρίς να καταβάλλεται, χωρίς να γογγίζει, χωρίς να θρηνεί και να είναι η πορεία του χαρούμενη ή και υποφερτή.

– ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Συχνά πόσο απερίσκεπτα σκεπτόμαστε, έτσι σαν τον οδοιπόρο της ιστορίας μας και κάνουμε την πορεία της ζωής μας τόσο ανυπόφορη, τόσο αβάσταχτη, τόσο φορτωμένη και φορτισμένη και όχι μόνο την δική μας, αλλά και των άλλων. Και αυτό, γιατί δεν φορτωνόμαστε μόνο, το σήμερα που ο Θεός, μέσα στην άπειρη αγάπη του μας χάρισε, μ’ ότι και αν έχει αυτό το σήμερα.

Γιατί ο Θεός μας δίνει τόσα, όσα μπορούμε κάθε φορά να σηκώσουμε και επειδή αυτό είναι μια αλήθεια αδιαμφισβήτητη τότε… γιατί εμείς φορτωνόμαστε με βάρη περιττά έτσι που να λυγίζουμε από το βάρος και να κάνουμε τη ζωή μας μοιρολόι, γκρίνια, αναστεναγμό, μεμψιμοιρία, κλάμα παράπονα :

Γιατί δεν αφήνουμε την ολιγόλεπτη καρδιά και τα άδολα μάτια να πουν “Δόξα τω Θεώ έχω”, έχω τόσες ευλογίες. Γιατί ευλογία είναι και ο πόνος και οι δυσκολίες, ακόμα και κάποιο λάθος, όταν όλα αυτά μας οδηγούν γονατιστούς μπροστά στο Σταυρό του Κυρίου μας, για να συνειδητοποιήσουμε το μεγαλείο της αγάπης Του, η οποία θα δια ποτίζει με άρωμα, όλα τα γεγονότα της ζωής μας!

Δεν είναι αφροσύνη να κουβαλάμε δέματα σήμερα, με την ετικέτα “ποτέ”.

Κάποιος από το πλήθος είπε στον Ιησού “Διδάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιράσουμε την κληρονομιά μας”. Κι ο Ιησούς του απάντησε : “Άνθρωπέ μου εγώ δεν είμαι δικαστής, για να χωρίσω την περιουσίαν σας”. Και στο πλήθος είπε : Να προσέχετε και να φυλάγεστε από κάθε είδους πλεονεξία, γιατί τα πλούτη, όσο περίσσια κι αν είναι, δεν δίνουν στον άνθρωπο την αληθινή ζωή.

Τους είπε μάλιστα την εξής παραβολή, “Κάποιου πλούσιου τα χωράφια, έδωσαν άφθονη σοδειά. Τότε εκείνος σκεφτόταν και έλεγε : “Τι να κάνω; Δεν έχω μέρος να συγκεντρώσω τα Γεννήματά μου! Αλλά να τι θα κάνω; είπε, Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα φτιάξω μεγαλύτερες, για να συγκεντρώσω εκεί όλη τη σοδειά μου και τ’ αγαθά. Μετά θα πω στον εαυτό μου : τώρα έχεις πολλά αγαθά, που αρκούν για χρόνια πολλά, “ξεκουράσου, τρώγε, πίνε, διασκέδασε”.

Τότε του είπε ο Θεός : ανόητε, Αυτή τη νύχτα θα παραδώσεις τη ζωή σου. Αυτά λοιπόν που ετοίμασες σε ποιον θα ανήκουν”. Αυτά, λοιπόν, παθαίνει όποιος μαζεύει πρόσκαιρους θησαυρούς και δεν πλουτίζει τον εαυτό του, με ό,τι θέλει ο Θεό”.

(Λουκ.12, 16-21).

Γιατί λοιπόν παρ’ όλα αυτά ο πλούσιος της παραβολής χαρακτηρίζεται ως “άφρων”. Για τους εξής λόγους.

Α) Πρώτα πρώτα γιατί ο ορίζοντας του κόσμου γι’ αυτόν τελειώνει, στα όρια του εαυτού του Είναι χαρακτηριστικό, ότι στη διήγησή μας, επικρατεί η κτητική αντωνυμία “μου”. Ο πλησίον είναι ανύπαρκτος, για τη σκέψη και τη ζωή του πλουσίου μας.

Β) Γιατί νομίζει ότι η υλική ευδαιμονία του, είναι ατέρμονη και ότι δεν πρόκειται, να του την αφαιρέσει κανείς. Έτσι καταστρώνει μακρόπνοα σχέδια λέγοντας στον εαυτό του : “ψυχή, έχεις, πολλά αγαθά κείμενα, εις έτη πολλά – αναπαύσου φάγε, πίε, ευφραίνου”.

Και Γ) γιατί καταπίεσε τελείως μέσα στα βάθη του υποσυνειδήτου του τον Θεό, νομίζοντας ότι τον αφάνισε και γλύτωσε από τον έλεγχο του.

Γιατί να ταλαιπωρούμε τον εαυτό μας και τους άλλους, με έγνοιες και αγωνίες και φόβους, που μπορεί να μας συμβούν ποτέ;

Οι φοβίες αφορούν σε επίμονους και παράλογους φόβους για συγκεκριμένα αντικείμενα, χώρους ή καταστάσεις σε αντίθεση με τους φόβους απέναντι σε πραγματικούς κινδύνους. (π.Χ. φόβος να βάλετε το χέρι σας σε μια καυτή επιφάνεια). Εκείνο το οποίο κυρίως χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του ατόμου που έρχεται σε επαφή με το “φοβικό” αντικείμενο, τη “φοβική” κατάσταση ή τη “φοβική” δραστηριότητα είναι, ότι κάνει το οτιδήποτε, για να τ’ αποφύγει. Υιοθετεί δηλαδή μια συμπεριφορά αποφυγής απέναντι στο φοβικό αντικείμενο, η οποία συχνά επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργικότητα του. Εάν, όμως, η αποφυγή δεν επηρεάζει τη λειτουργικότητα του ατόμου στις καθημερινές του δραστηριότητες, τότε η φοβική συμπεριφορά, δεν αποτελεί διαταραχή.

Ας αφεθούμε με εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού Πατέρα, για να γίνεται η πορεία μας χαριτωμένη, δοξολογική, δημιουργική με ένα χαμόγελο αληθινό, που θα εμπνέει η εμπιστοσύνη μας στην Πρόνοιά του.

Η ζωή χωρίς πίστη γίνεται τοξική. Αν ο άνθρωπος δεν πιστεύει το Θεό, ώστε να εγκατάλειψη τελείως τον εαυτό του στα χέρια του, θα βασανίζεται. Οι άνθρωποι συνήθως καταφεύγουν στην ανθρώπινη παρηγοριά και όταν απογοητευθούν από τους ανθρώπους, τότε καταφεύγουν στον Θεό. Αν θέλουμε όμως να μην βασανιζόμαστε, να ζητούμε τη θεία παρηγοριά, γιατί αυτή είναι και η μόνη αληθινή παρηγοριά.

Δεν φτάνει η πίστη στο Θεό, χρειάζεται και η εμπιστοσύνη στο Θεό. Η εμπιστοσύνη στο Θεό, ελκύει και τη βοήθειά Του. Ο χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει.

Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι η πίστη είναι να πιστεύουμε στα μη βλεπόμενα. Όταν αναθέτουμε το μέλλον μας στον Θεό, Τον υποχρεώνουμε να μας βοηθήσει. Η απόλυτη εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσεύχεται κανείς μυστικά και απολαμβάνει τους καρπούς της ελπίδος.

Ας αφήσουμε κάθε στιγμή να τη γεμίσει η Παρουσία του. Εξάλλου το “αύριο ανήκει σε “ΕΚΕΙΝΟΝ”. Ας το περιμένουμε με ελπίδα, επειδή το σήμερα προικοδοτεί “το αύριο”. Το σήμερα δικό μας. Η φροντίδα μας, ας είναι να το γεμίζουμε με Ουρανό.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

– ΠΕΠΤΟΥΣΙΑ , www, pemprousia.gr. Ο άφρων πλούσιος

– Απόσπασμα από το βιβλίο, του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου.

– Σπύρος Καλημέρης, Ψυχίατρος, Φοβίες τι είναι και πως να τις αντιμετωπίσετε.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Μιλάει άσχημα όποιος δεν ξέρει να σωπαίνει

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ :

“Μιλάει άσχημα οποίος δεν ξέρει να σωπαίνει”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι ξεχωριστό δώρο, να μπορείς να μιλάς. Είναι ξεχωριστή ευλογία να μπορείς να επικοινωνείς. Να οικοδομείς, με το λόγο σου, να στηρίζεις , να ενθαρρύνεις, να υποδεικνύεις ευγενικά, να τροχοπεδείς σε βασικά, να αποδίδεις δικαιοσύνη, να απονέμεις τα εύσημα, να εκφράζεις την αγωνία σου. Να προσφέρεις την αγάπη σου, να υπερασπίζεσαι την αλήθεια, με όποιο τίμημα, να δίνεις ταπεινά τα μηνύματα ζωής με την ευπρέπεια των λόγων σου, με την καλλιέργειά σου, με την ευγένεια και την γλυκύτητά σου.

Όμως είναι εξ ίσου υπέροχο, όταν η κακοήθεια των άλλων σε προκαλεί να κρατάς τα ηνία της γλώσσας σου.

Όταν το μίσος των άλλων σε βουκεντράρει, εσύ να ελέγχεις τα λόγια σου.  Όταν τα νεύρα των άλλων σε προκαλούν, εσύ να μπορείς να σωπαίνεις. Όταν η έλλειψη αγάπης των άλλων σε στηλιτεύει, εσύ να επιλέγεις να κοιτάς ψηλά. Όταν ο παραλογισμός των άλλων ξεπερνά τα όρια, εσύ να μπορείς να φιλτράρεις τα λόγια σου στην κατανόησή σου. Όταν ο φθόνος των άλλων φέρνει τη ζωή σου, άνω κάτω, εσύ να έχεις την δύναμη να μην είναι τα λόγια σου σκληρά, απαξιωτικά, προσβλητικά. Όταν η οργή των άλλων, γίνεται χείμαρρος, ας γίνεται η σιωπή σου ένα ανάχωμα. “Ο δε Ιησούς εσιώπα”.

Είναι εύγλωττη η σιωπή, είναι μεγαλείο η εξυπνάδα, είναι αγάπη, είναι δύναμη, είναι ήθος που καταλαμβάνει τις φουρτούνες. Είναι καθρέφτης που φέρνει σε συναίσθηση. Είναι μάθημα που οδηγεί σε μετάνοια. Είναι μεγαλείο που εμπνέει τη συγγνώμη. Και είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο άθλημα η σιωπή.

Όμως είναι επίσης αλήθεια πως κανείς δεν έπαθε δυσπεψία, καταπίνοντας τα πικρά λόγια. Ίσα ίσα τη στιγμή της συγκράτησης της γλώσσας, νοιώθεις το θεϊκό Του χέρι να σε χαϊδεύει.

Λοιπόν, ναι! ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας είναι η καλύτερη μαρτυρία της πνευματικής μας υγείας. Γιατί αν την ώρα που είναι απαραίτητο να σιωπούμε εμείς μιλούμε, τότε σίγουρα θα μιλήσουμε άσχημα.

Άσχημα, που θα είναι σε βάρος της πνευματικότητάς μας, εις βάρος των σχέσεών μας, εις βάρος του θελήματος του Θεού.

Βέβαια η σιωπή είναι δύσκολη. Γιατί, αλήθεια, παρ’ όλο που η ανθρώπινη γλώσσα ζυγίζει ελάχιστα, είναι εκπληκτικό πόσο λίγοι άνθρωποι μπορούν να την κρατούν.

Όμως εμείς εις πείσμα των δεινών θα προσπαθούμε με τη χάρη του Θεού να ανήκουμε, στους λίγους που μπορούν.

– Για την αγάπη των άλλων.

Αγάπη είναι η συναίσθηση της – υπεράνω γήινων αξιών – μέγιστης Αρχής, που διέπει σύσσωμη τη Πλάση… Ο τεθείς υπό του Δημιουργού αέναος σύνδεσμος – γνώμων – κανών της…

Στην Ορθόδοξη Θεολογία, η αγάπη είναι η αληθινή Φιλοσοφία, η κορυφή και ο συνεκτικός δρόμος όλων των αρετών, το πιο βαθύ μυστήριο, και τόσο δύσκολο να μιλά κανείς γι’ αυτήν, όσο να επιχειρεί να μιλήσει για τον Θεό. Διότι αγάπη και Θεός ταυτίζονται, και Θεός χωρίς αγάπη στην Εκκλησία, δε μπορεί να νοηθεί, καθότι “Ο Θεός αγάπη εστί”.

Η αγάπη είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή, που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή.

Η αγάπη βρίσκεται, στο κέντρο πολλών θρησκειών. Μπορεί, επίσης να περιγραφεί, ως δράση προς άλλους, υποκινούμενες από συμπόνια.

Η λέξη αγάπη μπορεί να αναφέρεται σε μια πληθώρα συναισθημάτων, καταστάσεων και συμπεριφορών. Τα συναισθήματα αυτά μπορούν να ποικίλουν, από την επιθυμία, για ρομαντική αγάπη (έρωτας), την Πλατωνική αγάπη, που ορίζει την Φιλία, την οικογενειακή αγάπη, μεταξύ ατόμων με οικογενειακούς δεσμούς, έως και την Θρησκευτική αγάπη και αφοσίωση. Η αγάπη στις διάφορες μορφές της, αποτελεί κίνητρο σύναψης διαπροσωπικών σχέσεων. Σύμφωνα με την επιστήμη, η αγάπη είναι μια εξέλιξη του ενστίκτου επιβίωσης, που αρχικά είχε σαν σκοπό να κρατήσει τους ανθρώπους κοντά, απέναντι σε απειλές, καθώς και να διευκολύνει τη συνέχιση του είδους, μέσω αναπαραγωγής.

Η νευροεπιστήμη μας λέει, ότι η αγάπη προκαλείται από ορισμένες χημικές ουσίες στον εγκέφαλο. Για παράδειγμα, όταν συναντάτε κάποιον, που σας ενδιαφέρει, οι ορμόνες ντοπαμίνης και νορεπινεφρίνης, μπορούν να προκαλέσουν μια ανταπόκριση ανταμοιβής, που σας κάνει να θέλετε να ξαναδείτε αυτό το άτομο. Όπως όταν δοκιμάζεις σοκολάτα, θέλεις κι άλλο.

Ο Πλάτωνας πίστευε, ότι η αγάπη μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα, όπως η έλξη και η ευχαρίστηση. Αλλά αυτά τα συναισθήματα είναι λιγότερο σημαντικά από τις σχέσεις αγάπης που επιλέγετε να δημιουργήσετε ,η ως εκ τούτου δεσμούς ζωής μεταξύ ανθρώπων που βοηθούν, ο ένας τον άλλον να αλλάξει και να εξελιχθεί στην καλύτερη εκδοχή του.

Παρομοίως ο μαθητής του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι, ενώ οι σχέσεις που βασίζονται σε συναισθήματα όπως η ευχαρίστηση αν και είναι συνηθισμένες, είναι λιγότερο επωφελείς, για την ανθρωπότητα από τις σχέσεις που βασίζονται στη καλοσύνη και τις αμοιβαίες αξίες. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Αριστοτέλης πίστευε, ότι οι σχέσεις που βασίζονται στα συναισθήματα διαρκούν μόνο, όσο διαρκούν τα συναισθήματα.

Φανταστείτε ότι δημιουργείτε μία σχέση με κάποιον, με τον οποίο έχετε ελάχιστα κοινά, εκτός από το ότι και οι δύο σας, αρέσκεστε να παίζετε βιντεοπαιχνίδια. Σε περίπτωση, που κάποιος από τους δυο σας, δεν θα απολαμβάνει πλέον το gaming, τίποτα δεν θα μπορούσε, να διατηρήσει τη μεταξύ σας σχέση. Επειδή η σχέση είναι χτισμένη πάνω στην ευχαρίστηση, θα ξεθωριάσει μόλις χαθεί η ευχαρίστηση. Τόσο ο Πλάτωνας, όσο και ο Αριστοτέλης πίστευαν ότι η αγάπη είναι κάτι περισσότερο από ένα συναίσθημα. Είναι ένας δεσμός μεταξύ ανθρώπων, που θαυμάζουν ο ένας τον άλλον με την πάροδο του χρόνου.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

— Χριστίνα Στυλιανού , olaFad.gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΚΛΟΓΕΣ 15 ΜΑΙΟΥ 2025 ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. & Ε.Ε. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Αγαπητοί συνάδελφοι, φίλοι και μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών σας υπενθυμίζουμε ότι, την Πέμπτη 15 Μαΐου 2025 από 10.00 έως 17.00 ώρας διεξάγονται οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής του Συνδέσμου μας, στο χώρο των γραφείων μας, στην οδό Μενάνδρου 54, Αθήνα (5ος όροφος).

Την υποψηφιότητά τους για το Διοικητικό Συμβούλιο και της Εξελεγκτικής Επιτροπής στις επερχόμενες εκλογές αποστράτων του Συνδέσμου μας ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα, απόστρατοι συνάδελφοι, έμπειροι στα κοινά,  υπό τον  Αντιστράτηγο ε.α. κ. Νικόλαο Χριστολουκά.  Η θητεία των Mελών του Δ.Σ. και της Ε.Ε. είναι τριετής.

ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ

ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν ήμουν μικρό παιδί, εκεί στο ορεινό χωριό της Ηπείρου, στις πλαγιές του επιβλητικού όγκου της Βασιλίτσας, με τους συνομηλίκους μου, βάζαμε συχνά το αυτί στη γη… να ακούσουμε.

Ήταν αλλιώτικοι οι καιροί. Δεκαετία του ’50 και του ’60. Δεν υπήρχαν τηλέφωνα – ένα μόνο στο τηλεφωνείο του χωριού – δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα, δεν υπήρχαν αυτοκινητόδρομοι. Μόνο προς τα τέλη της δεκαετίας του ’50 άνοιξε για πρώτη φορά δρόμος, που συνέδεε το χωριό με κοντινή πόλη. Κοντινή! Τρόπος του λέγειν.. Ένα φορτηγό άρχισε τα δρομολόγια, μεταφέροντας πράγματα και ανθρώπους, διανύοντας σε 6-7 ώρες, τα σχεδόν 80, τότε χιλιόμετρα της διαδρομής. Αυτό το φορτηγό ήταν η μοναδική επικοινωνία του χωριού, με τον υπόλοιπο κόσμο. Κάθε πότε ερχόταν; Άγνωστο… όποτε συμπλήρωνε εμπόρευμα από παραγγελίες των μπακάλικων του χωριού ή οτιδήποτε άλλο. Σχεδόν μια φορά τη βδομάδα, αλλά, σε ακανόνιστο χρόνο.

Για μας τα παιδιά ο ερχομός του ήταν πανηγύρι. Μόλις το βλέπαμε σε κάποιο ξέφωτο του δάσους, τρέχαμε σαν τρελά να το προφθάσουμε, όσο πιο μακριά γίνεται. Κάπου, έξω από το χωριό το συναντούσαμε. Κρεμόμαστε τότε στο πίσω μέρος του, σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο παιχνίδι, παρά τη μικρή του ταχύτητα. Ένα σημάδι στο κούτελό μου, από μια πτώση παραμένει μέχρι σήμερα, αδιάψευστος μάρτυρας, αυτού του κινδύνου.

Το σπουδαίο ωστόσο ήταν άλλο : Καθώς ήταν άγνωστη η ημέρα δρομολογίου του φορτηγού, συχνά προσπαθούσαμε να αντιληφθούμε τον τυχόν ερχομό του, όταν ήταν πολύ μακριά. Βγαίναμε τότε στην άκρη του χωριού, πέφταμε κάτω στη γη και ακουμπούσε το αυτί στο χώμα. Όσο και αν φανεί παράδοξο, αν συνέβαινε να έρχεται το φορτηγό, το αυτί μας συλλάμβανε ως υπόκωφη βοή το αγκομάχητό του, καθώς σερνόταν βαρυφορτωμένο, στις πλαγιές του βουνού. Αυτό σήμαινε ότι είχαμε περισσότερο χρόνο να τρέξουμε, να το προλάβουμε, ακόμη πιο μακριά και να κρεμαστούμε πίσω του. Πέρασαν τόσες δεκαετίες από τότε. Τώρα δρόμοι ασφαλτοστρωμένοι συνδέουν το χωριό και με τις δύο εκατέρωθεν, ας πούμε κοντινές πόλεις και τα αυτοκίνητα πηγαινοέρχονται συνεχώς σ’ αυτούς. Ο τρόπος ζωής έχει αλλάξει δραματικά. Το χωριό έχασε την ταυτότητά του. Μόνο το χωριό;

Ο κόσμος μας όλος έχει χάσει το δρόμο του, έχει περιέλθει στον απόλυτο έλεγχο της τεχνολογίας. Κάθε δε ημέρα που περνάει, μας αλυσοδένει, όλο και πιο σφιχτά με αυτήν. Η τεχνολογία τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ασκώντας πολύ μεγάλη επίδραση σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Ξεκινώντας από τον τομέα της εκπαίδευσης βλέπουμε δύο, από τα πιο σημαντικά εργαλεία, που αποκτήσαμε από την ανάπτυξη της και δεν είναι άλλα, από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το διαδίκτυο.

Στα αρνητικά αποτελέσματα της τεχνολογίας συγκαταλέγονται η κακή επίδραση στο Φυσικό περιβάλλον, αλλά και στον άνθρωπο, με την αρνητική επίδραση, στον ψυχικό, ηθικό, αλλά και πνευματικό τομέα.

Εξάρτηση και διαταραχές.

Η ενσωμάτωση ηλεκτρονικών συσκευών έχει τροποποιήσει, ορισμένες συμπεριφορές στο άτομο και επομένως στην κοινωνία. Κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν καταγγείλει την αλλαγή σε κάποιες αξίες και συμπεριφορές σε διαφορετικούς πολιτισμούς, λόγω της εξάρτησης που δημιουργείται σε υπολογιστές.

Αυτή η κατάσταση προκάλεσε διαταραχές στον άνθρωπο, όπως ο εθισμός στο κυβερνοχώρο, ο εθισμός στα κοινωνικά δίκτυα ή τα βιντεοπαιχνίδια. Επιπλέον υπάρχουν δυσμενείς καιρικές συνθήκες που έχουν αυξηθεί χάριν της τεχνολογίας, Αυτή είναι η περίπτωση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα, του λεγόμενου “δακτύλου βατόμουρου” και τραχηλικών βλαβών.

Το φάσμα του απόλυτου ελέγχου, έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του κατάμαυρο. Ο πλανήτης αγκομαχάει βαρύς υπερφορτωμένος στους, δεδαλώδεις αυτούς δρόμους της τεχνολογίας. Κάθε δε μέρα που περνάει μας αλυσοδένει και πιο σφιχτά με αυτήν. Το φάσμα του απόλυτου ελέγχου, έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του κατάμαυρο. Ο πλανήτης αγκομαχάει βαρυφορτωμένος, στους δεδαλώδεις αυτούς δρόμους, της τεχνολογίας Βαρυφορτωμένος, ναι. Όχι τόσο από τα περιττά προϊόντα της “προόδου”, όσο από το ραγδαία αυξανόμενο πλήθος των αμαρτιών.

Αυτό το τελευταίο κυρίως. Η έκφραση “γίναμε Σόδομα και Γόμορρα”, που χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά, έπαψε πλέον να αποτελεί σχήμα υπερβολής, για να τονισθεί η αύξηση του κακού στον κόσμο.

Σήμερα είναι πλέον ωμή πραγματικότητα κι είναι ακόμη χειρότερη η κατάσταση του κόσμου μας, από εκείνη στις τότε βρομερές πόλεις, που καταστράφηκαν με φωτιά και θειάφι. Τι πρόκειται άραγε να συμβεί; Που οδηγούμαστε; Έρχεται μήπως το τέλος; Αυτό το σκοτεινό σημάδι στο βάθος του ορίζοντα, τι είναι;

Θα ήθελα αυτές τις ώρες να σκύψω ξανά στη γη, να βάλω το αυτί μου στο χώμα, να ακούσω, αν γινόταν, το αγκομαχητό των ερχόμενων γεγονότων. Αλλά τι λέω; Αλλού πρέπει να στήσω το αυτί μου.

Ναι! Από όλους μας πρέπει να γίνει αυτό. Να στρέψουμε το αυτί της ψυχής μας προς τα άνω, να αντιληφθούμε τους ψιθύρους του Ουρανού. Κάνοντάς το όμως αυτό, τι είναι εκείνο που συλλαμβάνουν τα αισθητήρια της ψυχής μας; δεν είναι ψίθυροι, ούτε ήχοι απλοί και ήρεμοι. Είναι βοή επερχόμενης θύελλας!

Αλλά πόσο απροετοίμαστοι είμαστε γι αυτήν! Υπνωτισμένοι από τις δυνατότητες της τεχνολογίας, με όλη τη προσοχή μας στραμμένη στα εντυπωσιακά επιτεύγματα της επιστήμης, αδιαφορούμε για τα μηνύματα του ουρανού.

Κι όμως αυτά όλο και δυνατότερα ακούγονται. Όλο και πιο κοντά φαίνονται τα γεγονότα, που τα εκπέμπουν. Κι είναι κάτι που προκαλεί απερίγραπτο τρόμο, να διαπιστώσει κανείς, ότι μέσα του και γύρω του αργοσβήνει η πίστη, παγώνει η αγάπη, γίνονται πέτρα οι καρδιές…

Την ώρα μάλιστα που το τσουνάμι των συμφορών, επέρχεται θυμωμένο, επάνω στη γη.

Αλίμονο ! Πόσο γρήγορα φτάνει η νύχτα! Η ψυχή μας παγώνει..

Κύριε, “Μη αποστήσεις το έλεος σου αφ’ ημών” (Δαν, γ’ Ύμνος τριών παίδων 10)!

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”.

–Spartan. gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Δ Ι Η Γ Η Μ Α

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η κυρία Αγάθη ήταν μια καλή σύζυγος και μητέρα. Πλούσια, την ευλόγησε ο Θεός και ένοιωθε μέσα της. Της έδωσε καλό σύζυγο, τον κύριο Στάθη, όπως τον προσφωνούσαν με σεβασμό οι συγχωριανοί τους. Κοντά του βρήκε ό,τι λαχταρούσε με βαθιά στοργή και αίσθημα σιγουριάς. Δούλεψε 30 χρόνια δάσκαλος. Έζησαν μ’ αυτόν τον διδασκαλικό μισθό, με μέτρο και σύνεση. Δεν τους έλλειψε τίποτα, από τα αναγκαία μεγάλωσαν δε και μόρφωσαν τα παιδιά τους, πέντε στη σειρά. Τέσσερα κορίτσια στολισμένα με φρόνηση και πολλή προκοπή στα γράμματα. Με ξεχωριστή χαρά δέχτηκαν και το τελευταίο δώρο του Θεού, τον Παναγιώτη τον κανακάρη τους, όπως τον έλεγαν πειραχτικά, οι αδελφές του. Τα παιδιά ξεπετάγονταν, ένα ένα με τη σειρά τους και ήταν καμάρι των γονιών και των συγχωριανών – Προκομμένα τα παιδιά του δασκάλου, έλεγαν κάποιοι.

– Και πως όχι; Περπατάνε στου Θεού το δρόμο,  πα’ να’ πει’ στο καλό και την ισιάδα απαντούσαν άλλοι.

Μα απ’ όλα – θαρρείς – ξεχώριζε ο μικρός, ο Παναγιώτης. Καλοσυνάτο και πρόσχαρο παιδί, ξεπέρασε τις δύσκολες καμπές της νεανικής ηλικίας ήρεμα, κρατώντας γερά τα γκέμια του εαυτού του, στις κακοτοπιές.

Ήταν το καμάρι του σχολείου του και της κοινωνίας του χωριού του. Ήξερε να σέβεται τον καθένα και κρατούσε τις αρχές του σπιτιού του. Μικρό τον ρωτούσαν καμιά φορά, οι μεγάλοι.

– Τι θα γίνεις, Παναγιώτη, σαν μεγαλώσεις;

– Δεν ξέρω ακόμη. Όταν μεγαλώσω θα σκεφτώ, απαντούσε με σοβαρότητα εκείνος.

– Ό,τι θέλει ο Θεός, να λες, τον συμβούλευε χαμογελώντας και ο παπα – Βασίλης, που τον είχε δεξί χέρι στο ιερό και ξεχωριστά τον αγαπούσε. Τώρα που τελείωσε το Λύκειο, ο πατέρας του τον ονειρευόταν Γιατρό, η μητέρα του τον ήθελε καθηγητή η’ δάσκαλο. Μα ο Παναγιώτης σαν ήρθε η ώρα, είπε ήσυχα στους γονείς του :

– Θέλω να γίνω ταχυδρόμος!

Αυτό μου αρέσει πατέρα! Καταλαβαίνω την άρνησή σου, μα δεν θέλω να πάω στο Πανεπιστήμιο… Έπειτα να, οι αδελφές μου σκορπίζουν με τις σπουδές τους… ε’, ας μείνω εγώ κοντά σας… Ο Παναγιώτης το ‘πε και το ‘κανε. Έγινε ταχυδρόμος. Γέμιζε την ταχυδρομική του σάκα και κάθε πρωί περνούσε από τις γειτονιές, με το μηχανάκι, στο ατομικό του κεφαλοχώρι και σε άλλα δύο χωριά εκεί κοντά και μοίραζε γράμματα, μικροδέματα, επιταγές. Όλοι χαίρονταν όταν τον έβλεπαν, μα πάνω απ’ όλους τον περίμεναν, οι ηλικιωμένοι, οι μοναχικοί, οι ξεχασμένοι. Για όλους ο Παναγιώτης, είχε ένα χαμόγελο, ένα καλό λόγο. Και ο χρόνος κυλούσε θαρρείς ανοιξιάτικη μέρα. Μα όπως ο ουρανός ποτέ δεν είναι ηλιόχαρος, όμοια και η ζωή. Και να κάποια μέρα, η είδηση έφτασε σαν αστραπή. Ο Παναγιώτης καθώς πήγαινε με το μηχανάκι στα γειτονικά χωριά, για ν’ αποφύγει ένα αυτοκίνητο, βγήκε από το δρόμο του και χτύπησε σ’ ένα στύλο. Βρισκόταν σε αφασία, στο Νοσοκομείο γειτονικής κοντινής πόλεως. Οι σπιτικοί έτρεξαν κοντά του, το χωριό σείστηκε από την πληροφορία, που ταρακούνησε και τα δύο γειτονικά μικρότερα χωριά. Τα νέα περνούσαν από γειτονιά σε γειτονιά και όλοι πονούσαν και προσεύχονταν για το παλικάρι, που πάνω στην ανθισμένη νιότη του, κινδύνευε να χάση τη ζωή του. Συγγενείς, γνωστοί και φίλοι πηγαινοέρχονταν καθημερινά γεμάτοι αγωνία, καθώς οι μέρες κυλούσαν χωρίς καμία βελτίωση. Μόνο η μάνα δεν έλεγε να αποκάμει.

– Θα συνέλθει το παιδί μας, έλεγε με βεβαιότητα. Η Παναγία θα το κάνει καλά! Περνούσε τις περισσότερες ώρες στο εκκλησάκι, που παρηγορητικό έστεκε στην αυλή του Νοσοκομείου, καταφύγιο των πονεμένων. Και εκεί μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, άνοιγε την καρδιά της και απίθωνε την λαχτάρα της, στα γόνατα της Μεγάλης Μητέρας του Θεού και των ανθρώπων. Κι έβγαινε λατρεμένη, μ’ ένα αδιόρατο χαμόγελο, στο χλωμό της πρόσωπο. Πέρασαν είκοσι ημέρες και ο Παναγιώτης εξακολουθούσε να μένει ασάλευτος, με όλα τα καλώδια και τα μηχανήματα γύρω του. Πλησίαζε ο Δεκαπενταύγουστος με τις παρακλήσεις της Παναγίας και οι ναοί γέμιζαν, κάθε απόγευμα από τους Χριστιανούς. Η κυρία Αγάθη δεν έλειψε ποτέ. Και παρακαλούσε με δάκρυα την Μητέρα των θλιμμένων, για το παιδί της και τα παιδιά όλων των μανάδων που πονούσανε.

“‘Εν κλίνη νυν ασθενών κατάκειμαι και ουκ έστιν ίασης στις σάρκες μου. “‘Εψαλλαν και πλήθαιναν στο πρόσωπό της ζητώντας ίαση, γιατρειά για το παιδί της.

Ξημέρωσε και η μεγάλη μέρα της Κοιμήσεως. Η κ. Αγάθη με τον άνδρα της αχάραγα ακόμη, βρίσκονταν στη πόρτα του θαλάμου. Σαν τέλειωσε η αδελφή την νοσηλεία, μπήκαν και οι δύο στο θάλαμο. Εκείνη την ώρα πήραν και χτυπούσαν, αρμονικά, γλυκόηχα, δοξολογικά, οι καμπάνες του ναού. Η κ. Αγάθη σταυροκοπήθηκε. Ξαφνικά, ένας βαθύς αναστεναγμός τράβηξε την προσοχή τους και άκουσαν για πρώτη φορά, ύστερα από ένα ολόκληρο μήνα, την φωνή του Παναγιώτη.

– “Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξες, εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλεισες Θεοτόκε…” είπε και άνοιξε τα μάτια του ερευνητικά.

– Παναγία μου, φώναξε η κ. Αγάθη, ενώ ο κ. Στάθης, λιπόθυμος σωριάστηκε στο πάτωμα.

Η αδελφή που έσπευσε, σαν είδε με ανοιχτά μάτια τον Παναγιώτη, έτρεξε στο Γιατρό. Σε λίγο μαζεύτηκαν γύρω του γιατροί και νοσοκόμες και αφού συνέφεραν τον κ Στάθη, τους έβγαλαν στο διάδρομο.

Χαρούμενος βγήκε έξω ο γιατρός, σε λίγο :

– Ο γιος σας συνήλθε, είναι από τα ανέλπιστα. Όμως για τώρα, έχει ανάγκη από πολλή ηρεμία και προπαντός ,όχι συγκινήσεις. Πηγαίνετε, λοιπόν, να ευχαριστήσετε την Παναγία, για την σωτηρία του. Θα τον δείτε αργότερα. Τα δάκρυα έτρεχαν στα πρόσωπά τους και δεν είχαν λόγια να ευχαριστήσουν εκείνην που “μετέστη προς την ζωήν”, εκείνην που στην ημέρα της κοιμήσεώς της επανέφερε στη ζωή το παιδί τους, που έμοιαζε νεκρό. Το χαρούμενο νέο έκαμε γρήγορα τον γύρο των χωριών κι όλοι ανασάνανε. Ο ταχυδρόμος τους, που τόσο αγαπούσαν, μπήκε στο δρόμο της ανανήψεως. Κάθε μέρα και καλύτερα, ήταν ο Παναγιώτης. Γρήγορα γύρισε στο σπίτι τους. Τώρα ήταν όλα χαρούμενα. τα αρχαία παρελθόν. Άνοιγε ένα καινούργιο κεφάλαιο στη ζωή του και στη ζωή της οικογένειας. Καιρός ήταν γιατί τελείωνε και η αναρρωτική άδεια. Μια απ’ αυτές τις τελευταίες μέρες, σαν απόφαγαν το βράδυ και κάθισαν όλοι μαζί, γονείς και παιδιά, κουβεντιάζοντας, ο Παναγιώτης έμοιαζε σαν κάτι να’ θελε να τους πει .Φαινόταν συγκινημένος και εξαιρετικά σοβαρός .

– Πατέρα, είπε, πριν από 6 χρόνια…σας εξέφρασα την επιθυμία μου να γίνω ταχυδρόμος, λυπήθηκες… Θα με ήθελες κάτι περισσότερο, μ’ ένα πτυχίο ίσως, Πανεπιστημίου… Σε λύπησα τότε! Πατέρα…

Μα είναι αλήθεια, εγώ ποτέ δεν μετάνιωσα που ακολούθησα τη φωνή της καρδιάς μου… μα τώρα πατέρα, ύστερα κι απ’ όσα συνέβησαν, θέλω ν’ αλλάξω εργασία.

– Και τι δουλειά θέλεις να κάνεις παιδί μου; Εμείς ποτέ δεν θα σου σταθούμε εμπόδιο. Θέλω να γίνω ιερέας, πατέρα, ταχυδρόμος του Θεού !

– Να γυρίζω στα χωριά με τη σάκα μου και να σκορπάω με τ’ ουρανού τα ιερά γράμματα την ελπίδα και την γαλήνη. Ν’ ανοίγουν οι καρδιές των ανθρώπων και να περνά ο Χριστός μέσα τους. Και γι’ αυτήν τη “μετάταξη, “ζητώ την ευχή σας!… Γιατί δεν μπορώ μόνο να είμαι ταχυδρόμος της γης!

– Να πάρεις μια σύντροφο, παιδί μου, κι ύστερα, με την ευχή μας και την ευχή του θεού.

– Πατέρα, θα μπορούσε να γίνει κι’ αυτό αν έμενα ταχυδρόμος της γης. Μα τώρα θέλω να γίνω ταχυδρόμος τ’ ουρανού…

Και καταλαβαίνεις μια σύντροφος, θα έκανε ίσως βαριά τα φτερά μου!

– Το θέλημα του Θεού ας γίνει! Εκείνος είναι που κατευθύνει την ζωή μας!

Ένα μήνα αργότερα, στον Εσπερινό του Σαββάτου η Εκκλησία του χωριού τους ζώστηκε από πλήθος κόσμου. Και από τα τρία χωριά, μικροί μεγάλοι, έδωσαν το “παρών “στην μοναχική κουρά του καλού τους ταχυδρόμου. Πως εκλήθης, αδελφέ; τον ρωτούσαν φιλώντας το σταυρό, που κρατούσε.

– Παντελεήμων μοναχός, απαντούσε συγκινημένος και αυτός;

Την άλλη μέρα, μέρα στη θεία Λειτουργία, απέραντες σειρές και πάλι όλοι, για να προσευχηθούν, για τον αδελφό Παντελεήμονα, που θα έπαιρνε το βαθμό, τον πρώτο εκκλησιαστικό βαθμό, τον βαθμό του διακόνου. Με όλη την καρδιά τους φώναξαν το “α’ξιος”! σαν ήρθε η ώρα. Κι ένοιωσαν πως άνοιξε ο ουρανός και κατέβηκαν οι άγγελοι κι ανακατεύτηκαν με τους ανθρώπους της γης. Κι ανάμεσά τους έστεκε ο π. Παντελεήμων, αγγελικός μες στη λευκή διακονίας στολή, που οι ίδιοι του χάρισαν, μαζί με την αγάπη τους, αυτή την τόσο σημαντική ημέρα της ζωής του.

Από δω και πέρα ο ταχυδρόμος τους, θα ήταν διπλά δικός τους, παντοτινά κοντά τους. Γιατί ξεντύθηκε τα συμβολικά φτερά του Ερμή και ντύθηκε τα μεγάλα φτερά, τα ολόλαμπρα σαν φτερά των αγγέλων τ’ ουρανού, των αγγελιοφόρων του Θεού.

Γιατί τώρα θα ήταν για πάντα, ο ταχυδρόμος του Θεού.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας οδοιπόρος της ζωής, σκεπτόμενος διάφορες μελλοντικές του υποθέσεις, βασάνιζε τον εαυτό του και ήταν πάντα στενοχωρημένος. Μια νύχτα, σαν σε όραμα, είδε πως είχε στους ώμους του ένα σακί γεμάτο και ταξίδευε. Προχώρησε αρκετό δρόμο, αλλά κουράστηκε πολύ και το πέταξε κάτω.

Αφού αναπαύτηκε λίγο το άνοιξε προβληματισμένος, να δει τι ήταν αυτό, που πρόσθετε τόσο βάρος στο σακί του και έκανε άχαρη τη πορεία του. Το άνοιξε ήταν γεμάτο δέματα Πολλά. Ένα βαρύ έγραφε “δια την αύριον”. Ένα άλλο “δια μεθαύριον”. Ένα άλλο για τον άλλο μήνα. Και δύο έγραφαν “για ποτέ”.

Στο τέλος βρήκε ένα μικρό δέμα που έγραφε “για σήμερα”. Τότε άφησε όλα τα άλλα δέματα, φορτώθηκε αυτό που έγραφε “για σήμερα” και διαπίστωσε ευχαριστημένος, πως το βάρος του δέματος ήταν αυτό, που μπορούσε να κουβαλήσει, χωρίς να καταβάλλεται, χωρίς να γογγίζει, χωρίς να θρηνεί και να είναι η πορεία του χαρούμενη ή και υποφερτή.

– ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Συχνά πόσο απερίσκεπτα σκεπτόμαστε, έτσι σαν τον οδοιπόρο της ιστορίας μας και κάνουμε την πορεία της ζωής μας τόσο ανυπόφερη, τόσο αβάσταχτη, τόσο φορτωμένη και φορτισμένη και όχι μόνο την δική μας, αλλά και των άλλων.

Και αυτό, γιατί δεν φορτωνόμαστε μόνο, το σήμερα που ο Θεός, μέσα στην άπειρη αγάπη του μας χάρισε, μ’ ότι και αν έχει αυτό το σήμερα.

Γιατί ο Θεός μας δίνει τόσα, όσα μπορούμε κάθε φορά να σηκώσουμε και επειδή αυτό είναι μια αλήθεια αδιαμφισβήτητη τότε…. γιατί εμείς φορτωνόμαστε με βάρη περιττά έτσι που να λυγίζουμε από το βάρος και να κάνουμε τη ζωή μας μοιρολόι, γκρίνια, αναστεναγμό, μεμψιμοιρία, κλάμα παράπονα :

Γιατί δεν αφήνουμε την ολιγόλεπτη καρδιά και τα άδολα μάτια να πουν “Δόξα τω Θεώ έχω”, έχω τόσες ευλογίες. Γιατί ευλογία είναι και ο πόνος και οι δυσκολίες, ακόμα και κάποιο λάθος, όταν όλα αυτά μας οδηγούν γονατιστούς μπροστά στο Σταυρό του Κυρίου μας, για να συνειδητοποιήσουμε το μεγαλείο της αγάπης Του, η οποία θα διαποτίζει με άρωμα, όλα τα γεγονότα της ζωής μας!

Δεν είναι αφροσύνη να κουβαλάμε δέματα σήμερα, με την ετικέτα “ποτέ”.

Κάποιος από το πλήθος είπε στον Ιησού “Διδάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιράσουμε την κληρονομιά μας”. Κι ο Ιησούς του απάντησε: “Άνθρωπέ μου εγώ δεν είμαι δικαστής, για να χωρίσω την περιουσίαν σας”. Και στο πλήθος είπε : “Να προσέχετε και να φυλάγεστε από κάθε είδους πλεονεξία, γιατί τα πλούτη, όσο περίσσια κι αν είναι, δεν δίνουν στον άνθρωπο την αληθινή ζωή.

Τους είπε μάλιστα την εξής παραβολή”. Κάποιου πλούσιου τα χωράφια, έδωσαν άφθονη σοδειά. Τότε εκείνος σκεφτόταν και έλεγε; “Τι να κάνω; Δεν έχω μέρος να συγκεντρώσω τα Γεννήματά μου! Αλλά να τι θα κάνω; είπε, Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα φτιάξω μεγαλύτερες, για να συγκεντρώσω εκεί όλη τη σοδειά μου και τ’ αγαθά. Μετά θα πω στον εαυτό μου : τώρα έχεις πολλά αγαθά, που αρκούν για χρόνια πολλά”, ξεκουράσου, τρώγε, πίνε, διασκέδασε”.

Τότε του είπε ο Θεός : ανόητε, Αυτή τη νύχτα θα παραδώσεις τη ζωή σου. Αυτά λοιπόν που ετοίμασες σε ποιόν θα ανήκουν”. Αυτά, λοιπόν, παθαίνει όποιος μαζεύει πρόσκαιρους θησαυρούς και δεν πλουτίζει τον εαυτό του, με ό,τι θέλει ο Θεό”.

(Λουκ.12, 16-21).

Γιατί λοιπόν παρ’ όλα αυτά ο πλούσιος της παραβολής χαρακτηρίζεται ως “άφρων”. Για τους εξής λόγους.

Α) Πρώτα πρώτα γιατί ο ορίζοντας του κόσμου γι’ αυτόν τελειώνει, στα όρια του εαυτού του είναι χαρακτηριστικό, ότι στη διήγησή μας, επικρατεί η κτητική αντωνυμία “μου”. Ο πλησίον είναι ανύπαρκτος, για τη σκέψη και τη ζωή του πλουσίου μας.

Β) Γιατί νομίζει ότι η υλική ευδαιμονία του, είναι ατέρμονη και ότι δεν πρόκειται, να του την αφαιρέσει κανείς. Έτσι καταστρώνει μακρόπνοα σχέδια λέγοντας στον εαυτό του : “ψυχή, έχεις, πολλά αγαθά κείμενα, εις έτη πολλά – αναπαύσου φάγε, πίε, ευφραίνου”.

Και Γ) γιατί καταπίεσε τελείως μέσα στα βάθη του υποσυνειδήτου του τον Θεό, νομίζοντας ότι τον αφάνισε και γλύτωσε από τον έλεγχο του.

Γιατί να ταλαιπωρούμε τον εαυτό μας και τους άλλους, με έγνοιες και αγωνίες και φόβους, που μπορεί να μας συμβούν ποτέ;

Οι φοβίες αφορούν σε επίμονους και παράλογους φόβους για συγκεκριμένα αντικείμενα, χώρους ή καταστάσεις σε αντίθεση με τους φόβους απέναντι σε πραγματικούς κινδύνους. (π.Χ. φόβος να βάλλετε το χέρι σας σε μια καυτή επιφάνεια). Εκείνο το οποίο κυρίως χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του ατόμου που έρχεται σε επαφή με το “φοβικό” αντικείμενο, τη “φοβική” κατάσταση ή τη “φοβική” δραστηριότητα είναι, ότι κάνει το οτιδήποτε, για να τ’ αποφύγει.

Υιοθετεί δηλαδή μια συμπεριφορά αποφυγής απέναντι στο φοβικό αντικείμενο, η οποία συχνά επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργικότητα του. Εάν, όμως, η αποφυγή δεν επηρεάζει τη λειτουργικότητα του ατόμου στις καθημερινές του δραστηριότητες, τότε η φοβική συμπεριφορά, δεν αποτελεί διαταραχή.

Ας αφεθούμε με εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού Πατέρα, για να γίνεται η πορεία μας χαριτωμένη, δοξολογική, δημιουργική με ένα χαμόγελο αληθινό, που θα εμπνέει η εμπιστοσύνη μας στην Πρόνοιά του.

Η ζωή χωρίς πίστη γίνεται τοξική. Αν ο άνθρωπος δεν πιστεύει το Θεό, ώστε να εγκατάλειψη τελείως τον εαυτό του στα χέρια του, θα βασανίζεται. Οι άνθρωποι συνήθως καταφεύγουν στην ανθρώπινη παρηγοριά και όταν απογοητευθούν από τους ανθρώπους, τότε καταφεύγουν στον Θεό. Αν θέλουμε όμως να μην βασανιζόμαστε, να ζητούμε τη θεία παρηγοριά, γιατί αυτή είναι και η μόνη αληθινή παρηγοριά.

Δεν φτάνει η πίστη στο Θεό, χρειάζεται και η εμπιστοσύνη στο Θεό. Η εμπιστοσύνη στο Θεό, ελκύει και τη βοήθειά Του. Ο χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει.

Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι η πίστη είναι να πιστεύουμε στα μη βλεπόμενα .Όταν αναθέτουμε το μέλλον μας στον Θεό, Τον υποχρεώνουμε να μας βοηθήσει. Η απόλυτη εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσεύχεται κανείς μυστικά και απολαμβάνει τους καρπούς της ελπίδος.

Ας αφήσουμε κάθε στιγμή να τη γεμίσει η Παρουσία του. Εξάλλου το “αύριο ανήκει σε “ΕΚΕΙΝΟΝ”. Ας το περιμένουμε με ελπίδα, επειδή το σήμερα προικοδοτεί “το αύριο” Το σήμερα δικό μας. Η φροντίδα μας, ας είναι να το γεμίζουμε με Ουρανό.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

– ΠΕΠΤΟΥΣΙΑ , www, pemprousia.gr. Ο άφρων πλούσιος

– Απόσπασμα από το βιβλίο, του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου.

– Σπύρος Καλημέρης, Ψυχίατρος, Φοβίες τι είναι και πως να τις αντιμετωπίσετε.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ….

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με αυτόν τον τίτλο δημοσιεύτηκε ένα εκτενές ενδιαφέρον άρθρο – ρεπορτάζ στο Κυριακάτικο φύλλο γνωστής εφημερίδος (Περιοδικό “Κ” στην ” Καθημερινή της Κυριακής”, 10 .3.2024).

Στην αναστολή λειτουργίας εκατοντάδων νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων της περιφέρειας, προχώρησε το υπουργείο παιδείας, για το σχολικό έτος 2023-2024, εξαιτίας έλλειψης μαθητικού δυναμικού. Κενές έμειναν σχολικές μονάδες στην Ήπειρο, στη Μακεδονία στη Θράκη αλλά και σε νησιά, καθώς δεν υπάρχουν μικροί μαθητές, για να λειτουργήσουν. Το δημογραφικό πρόβλημα της τελευταίας δεκαετίας καταγράφεται πλέον και στα μεγέθη, του εγχώριου εκπαιδευτικού συστήματος. Η μείωση των γεννήσεων ήδη έχει επηρεάσει τον αριθμό μαθητών στο Δημοτικό Σχολείο, ο οποίος μειώνεται κάθε έτος ,από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.

Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των μαθητών της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου σημείωσε πτώση κατά 16, 5% την πενταετία 2014 -2019.

Πιο συγκεκριμένα ο αριθμός των μαθητών που πήγαν Α’ Δημοτικού το σχολικό έτος 2019 – 2020 υποχώρησε σε 95.700( από 100.000 το 2018 -2019 και 114.600 το 2014 -2015) καταγράφοντας πτώση, κατά 16,5% σε μια πενταετία. Οι εκτιμήσεις για το μέλλον είναι ακόμη πιο δυσοίωνες : μέχρι το 2.100 ο αριθμός των μαθητών των πρώτων δύο βαθμίδων εκπαίδευσης αναμένεται να μειωθεί, κατά 32, 1% (413.000 λιγότεροι μαθητές).

“Οι νέες γεννήσεις είναι όλο και λιγότερες, τα έξοδα όλο και περισσότερα,  με τη δημιουργία οικογένειας να αποδεικνύεται μια πανάκριβη διαδικασία”, παρατηρεί η συντάκτρια του άρθρου.  Και συνεχίζει διερωτώμενη “Αλλά τι χρειάζεται πραγματικά ένα παιδί, για να μεγαλώσει σωστά;” Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής που παρουσιάζονται, “για να μεγαλώσει σήμερα κάποιος ένα παιδί στην Ελλάδα, χρειάζεται περίπου 13.000 ευρώ το χρόνο”. Συγκρίνοντας στη συνέχεια τα μηνιαία έξοδα, αναφέρει ότι “τα έξοδα ενός μέσου νοικοκυριού, με ένα παιδί το 2022 ανέρχονταν σε 2.385 Ευρώ, το μήνα, ενώ ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά ξόδευε περίπου 1.340 Ευρώ.

“Η κατάσταση βεβαίως, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο για τα φτωχότερα νοικοκυριά ενώ η “εκτέλεση” του οικογενειακού προϋπολογισμού, για μια οικογένεια με παιδιά μοιάζει σε καθημερινή βάση, με δυσεπίλυτη εξίσωση. Το μερίδιο δαπανών για είδη διατροφής και στέγαση για το φτωχότερο 20% του πληθυσμού, ανέρχεται σε 58,1% των συνολικών δαπανών του νοικοκυριού αυτής της κατηγορίας, κάτι που δείχνει – αν μη τι άλλο – πόσο ευάλωτες είναι αυτές οι πληθυσμιακές ομάδες, στις ανατιμήσεις των τροφίμων, στη ραγδαία αύξηση των ενοικίων, αλλά και σε μια ενδεχόμενη αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος και εν γένει της ενέργειας”. Στο τέλος δε του ρεπορτάζ παρουσιάζονται και οι DINks.

TO DINK είναι ένα αρκτικόλεξο που σημαίνει “Dual Income, No Kids” (= διπλό εισόδημα, χωρίς παιδιά) και περιγράφει ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά που ζουν μαζί, ενώ και οι δύο σύντροφοι λαμβάνουν εισόδημα. Όμως,  δεν είναι μόνο αυτοί, υπάρχουν και οι DINKWADs, oi DINKWACs αλλά και οι GINKs!

Το DINKWAD προέρχεται, από τα αρχικά των δύο λέξεων διπλό εισόδημα, χωρίς παιδιά, με ένα σκυλί). Πρόκειται για μια “τάση” που βαίνει αυξανόμενη (που αλλού) στην Αμερική (ήδη όμως αυτή η “μόδα”, έχει φτάσει και στην Ελλάδα). Τα τελευταία χρόνια έχει έρθει και στη χώρα μας και ένα “φρούτο”! Κάποια ξενοδοχεία [σύμφωνα με πρόσφατο (9.2.2024) δημοσίευμα, ανέρχονται πάνω από 250, σε όλη τη χώρα] και μάλιστα πολυτελή. ΔΕΝ δέχονται παιδιά (έως 16 – 17 ετών), με τη δικαιολογία ότι τα παιδιά κάνουν φασαρία και ενοχλούν! “Οι πιο πολλοί δεν θέλουν παιδιά στις διακοπές τους, λόγω φασαρίας. Εμείς τους προσφέρουμε αυτό που επιθυμούν, δηλαδή ησυχία, ξεκούραση και απόλυτη χαλάρωση, αναφέρει ο υπεύθυνος ενός τέτοιου ξενοδοχείου. Και βέβαια, απουσιάζουν από αυτές τις πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες, οι παιδικές χαρές, οι κούνιες, οι παιδικές πισίνες και οι παιδότοποι, καθώς οι DINKs δεν τις χρειάζονται. Και ενώ πριν από λίγα χρόνια, η αναλογία Ελλήνων – αλλοδαπών σε αυτά ήταν συντριπτική υπέρ των ξένων, πλέον σταδιακά το ποσοστό των Ελλήνων τουριστών που, δυστυχώς, τα προτιμά, αυξάνεται.

“Οι DINKs αυτοπροσδιορίζονται ως άνθρωποι που δεν απέκτησαν ποτέ παιδιά, είτε επειδή δεν είχαν την ανάγκη ή την επιθυμία… και ως εκ τούτου μπόρεσαν να επενδύσουν τα χρήματα που εξοικονόμησαν από την ανατροφή ενός ή και περισσότερων παιδιών, σε έναν πιο άνετο τρόπο ζωής…

Σύμφωνα με έρευνες, σχεδόν το 50% των DINKs… ξοδεύουν τα χρήματα, που θα είχαν χρησιμοποιήσει για

την ανατροφή παιδιών, σε ταξίδια”!

Πρόκειται, δυστυχώς, για τον ορισμό της φιλαυτίας και του εγωκεντρισμού! Μάλιστα, “αν παρατηρήσει κάποιος τα βίντεο με τις χιλιάδες ή τα εκατομμύρια προβολές (στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης), η θεματολογία τους κινείται σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: αυτό της καλοπέρασης, των ταξιδιών, της κατανάλωσης. Είναι η προβολή μιας στάσης ζωής που η Ικανοποίηση και η ευτυχία σε αρκετές περιπτώσεις μετρώνται, σε “αεροπορικά εισιτήρια”. Ούτε λόγος, βέβαια, για προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Το γεγονός όμως αυτό ,δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Και αυτό γιατί ήδη, εδώ και δεκαετίες, προωθούνται συστηματικά τα δυτικά πρότυπα οικογένειας, αλλά και γενικά ζωής και σχέσεων, τα οποία δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία. Καλλιεργείται το πνεύμα της κατανάλωσης, της καλοπέρασης, (αυτό που οι νέοι μας χαρακτήριζαν δυστυχώς, ως “ζωάρα!”), της αποφυγής του γάμου, αλλά και της τεχνογονίας.

Η απόκτηση ενός ή δύο μόνο παιδιών, έχει γίνει κανόνας και όποιοι αποκτήσουν περισσότερα και μάλιστα οι Πολύτεκνοι και οι Υπερπολύτεκνοι ιδιαιτέρως θεωρούνται τρελοί και ανεύθυνοι!

Επανερχόμαστε, όμως, στο ερώτημα που έθεσε το ρεπορτάζ. Όχι βέβαια στο “Πόσο Κοστίζει ένα παιδί;”, γιατί η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι προφανής και θα λέγαμε φυσική.

Η αξία του κάθε παιδιού, ως μοναδικό δώρο του Θεού, είναι ανεκτίμητη και δεν μετριέται με χρήματα και άλλα υλικά μέσα! Δυστυχώς όμως, “τα υλικά αγαθά” σε κάποιον βαθμό έχουν αποκτήσει μεγάλη σημασία, αντικαθιστώντας τα συναισθήματα. Οι γονείς επειδή λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι, λόγω των εργασιακών τους υποχρεώσεων, προσπαθούν να αντικαταστήσουν την δική τους απουσία με υλικά αγαθά…” (Βασιλική Θέμελη, παιδοψυχίατρος). Το βασικότερο και ουσιαστικότερο λοιπόν, ερώτημα είναι :

“Τι χρειάζεται ένα παιδί, για να μεγαλώσει σωστά”.

Την απάντηση την έδωσε, το ίδιο το ρεπορτάζ, αφού πρώτα παρέθεσε το ποσό που χρειάζεται το παιδί να μεγαλώσει!!! Τελικά, τι πραγματικά όμως, χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα παιδί σωστά.

“Ας σκεφτούμε τι έκανε εμάς ευτυχισμένους ως παιδιά, εκείνες τις εποχές, που δεν υπήρχε όλη αυτή η αφθονία επιλογών και υλικών αγαθών”, προτείνει η Βασιλική Θέμελη”.

“Μας έκανε ευτυχισμένους, το να μπορούμε να διασκεδάζουμε (να παίζουμε) με άλλα παιδιά, το να είμαστε με την οικογένειά μας, γύρω από το τραπέζι, να γελάμε και να αστιευόμαστε, ένα ταξίδι στην εξοχή, στην θάλασσα.

Η έννοια της ευτυχίας δεν περιστρεφόταν γύρω από τα υλικά αγαθά, αλλά συνδεόταν με την αγάπη, την ασφάλεια, την οικογενειακή θαλπωρή.”

Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, τις προτεραιότητές μας, ας αλλάξουμε πορεία ζωής και ας στραφούμε στις αξίες και τα ιδανικά της πατρίδας μας (πίστη στο Θεό, αγάπη στην Πατρίδα, την Οικογένεια και τα παιδιά, και αλληλεγγύη στον πλησίον μας), που γαλούχησαν, γενεές επί γενεών.

Ας αφουγκρασθούμε την κραυγή αγωνίας της νέας γενιάς, των παιδιών μας, που η αποτυχημένη υλιστική και εγωκεντρική πολλές φορές διαπαιδαγώγηση, αλλά πρωτίστως το αποτυχημένο παράδειγμά μας, τα έχει οδηγήσει σε τρομερά και επικίνδυνα αδιέξοδα (παραβατικότητα, βία ψυχολογικά προβλήματα), πριν είναι πολύ αργά…!

Παράλληλα, ας βοηθήσουμε, με κάθε τρόπο, υλικό, αλλά πρωτίστως ηθικό, ψυχολογικό και υποστηρικτικό τις πολύτεκνες οικογένειες, να μπουν κόντρα στο ρεύμα, να επιλέγουν και να φέρνουν στο κόσμο όσα παιδιά τους χαρίζει, ο Πανάγαθος Θεός μας!

Πηγή: –airetos, Αυτοδιοίκηση, WWW.airetos. gr

–Ελληνορθόδοξη πολύτεκνη, οικογένεια, περιοδικό.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Οι κ.κ. Πρόεδροι και τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην ετήσια καθιερωμένη γιορτή της προστάτιδάς τους Αγίας Ειρήνης, καθώς επίσης και προστάτιδας του πρώην Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Η γιορτή θα λάβει χώρα στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), τη Δευτέρα 5η Μαΐου 2025 και ώρα 09.30’π. μ.

Θα τελεσθεί θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και θα ακολουθήσουν κατάθεση στεφάνων-μικρή δεξίωση.-

 Mετά τιμής

ο Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.                                   ο Πρόεδρος Π.Ο.Α.Σ.Α.

Νικόλαος Χριστολουκάς                               Δημήτριος Μπέττας

Αντιστράτηγος ε.α.                                           Υποστράτηγος ε.α.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

08:30 Έναρξη θείας Λειτουργίας (Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών-Μεσογείων 96)

09:10 Προσέλευση Μελών ΔΣ ΠΟΑΣΑ & ΣΑΠΑΣΑ

09:30 Προσέλευση κ.κ. Επισήμων & Προσκεκλημένων

09:45 Δοξασία-Υμνωδία Ισαποστόλου Αγίας Ειρήνης και Αρτοκλασία

10:00 Ομιλία Προέδρου Π.Ο.Α.Σ.Α. Υποστρατήγου κ. ΜΠΕΤΤΑ Δημητρίου.

10:10 Παράταξη Μουσικού Τμήματος και μετάβαση όλων στο Μνημείο Πεσόντων.

10:25 Τρισάγιος Δέηση – Τήρηση ενός λεπτού σιγής  (Σάλπισμα-Τμήμα Μουσικής)  – Κατάθεση στεφανιών – Εθνικός Ύμνος (Τμήμα Μουσικής).

10:40 Μικρή δεξίωση (καφές κλπ στο Αρχονταρίκι Πνευματικού Κέντρου)

11:30 Πέρας εκδήλωσης.

Υπεύθυνοι εκδήλωσης:

Αντ/γος ε.α. κ. Οδυσσέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ , Γεν. Γραμματέας Π.Ο.Α.Σ.Α.

Υποσ/γος ε.α. κ. Ιωάννης Σκλάβος , Α’ Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Η “Μπουμπουλίνα” της Κατοχής

ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

Η “Μπουμπουλίνα” της Κατοχής

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Λέλα Καραγιάννη γεννήθηκε το 1898 στη Λίμνη Ευβοίας, ωστόσο, διήλθε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Αθήνα. Ήταν μια από τις πρωταγωνίστριες της Αντίστασης κατά τη διάρκεια της κατοχής. Προσέφερε τεράστιες υπηρεσίες στον αγώνα για την ελευθερία και την τελική νίκη εναντίων των δυνάμεων του Άξονα. Για τη δράση της, συνελήφθη από τους Γερμανούς, Βασανίστηκε και εκτελέστηκε στο Χαϊδάρι, το ξημέρωμα της 8ης Σεπτεμβρίου 1944.

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου κατατάχτηκε στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ως τραυματιοφορέας. Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, τον Απρίλιο του 1941, η Λέλα Καραγιάννη ξεκίνησε την Αντίσταση. Στον αγώνα αυτόν επιστράτευσε όλη την οικογένειά της, τον σύζυγό της, τα παιδιά της, αλλά και ορισμένους έμπιστους φίλους.

Ήταν παντρεμένη, με τον Σμυρνιό Φαρμακοποιό, Γιώργο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησε εφτά παιδιά. Η μητέρα της καταγόταν από τις Σπέτσες και ήταν απόγονος της ηρωΐδας του 1821, Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Αυτό ακριβώς το όνομα έδωσε στην αντιστασιακή οργάνωση, η οποία είχε έδρα το σπίτι της, στην οδό Λήμνου 1 κοντά στο σημείο, που είναι σήμερα η Πλατεία Αμερικής.

Η οργάνωση μεγάλωνε όλο και περισσότερο. Αρχικά φρόντιζε, για την περίθαλψη στρατιωτών των Συμμαχικών Δυνάμεων, που είχαν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα και αναζητούσε τρόπους, να τους φυγαδεύση στη Μέση Ανατολή. Αυτό το πέτυχε χάρη, σε ένα ισχυρό δίκτυο συνεργατών, οι οποίοι την προμήθευαν, με τα απαραίτητα, για τις ανάγκες τους (Καπνοβιομήχανος Παπαστράτος, Γ. Αβέρωφ, Α. Πάλλης, Ι. Τσάτσου, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός). Είχε καταφέρει να βρει και ασύρματο, για την επικοινωνία με το Συμμαχικό Αρχηγείο στη Μέση Ανατολή, με τη βοήθεια του Ελληνοπολωνού σαμποτέρ, Γεωργίου Ιβάνοφ.

Η δράση της έγινε αντιληπτή από τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, τόσο η ίδια, όσο και ο σύζυγός της, τον Σεπτέμβριο του 1941. Κατάφερε να απαλλάξει τον σύζυγό της, ο οποίος απελευθερώθηκε – υποστήριξε ότι ήταν σε διάσταση, – ενώ η ίδια παρέμεινε στη φυλακή, έως τον Μάρτιο του 1942. Δικάστηκε από Ιταλικό στρατοδικείο, αλλά αφέθηκε ελεύθερη, καθώς δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν τις κατηγορίες. Στην φυλακή προσέγγισε ακόμη και αντιναζιστές δεσμοφύλακες, οι οποίοι αποδείχτηκαν, ιδιαιτέρως χρήσιμοι πληροφοριοδότες.

Οι πληροφορίες που μετέδιδε στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, μέσω της συνεργασίας της με το κατασκοπευτικό δίκτυο “Απόλλων”, είχαν ως αποτέλεσμα σημαντικές δολιοφθορές κατά

των Γερμανών (χτυπήματα σε νηοπομπές και σε αεροδρόμια). Επίσης έστελνε σε αντάρτικες ομάδες εκτός Αθηνών πολεμοφόδια, φάρμακα, αλλά και χρήσιμες πληροφορίες, για τα σχέδια των Γερμανών, που επιχειρούσαν εκκαθαρίσεις στην Στερεά Ελλάδα.

Δίπλα της ήταν και τα παιδιά της, ιδιαιτέρως τα τέσσερα μεγαλύτερα, ακόμη και στα υπόγεια της Οδού Μέριλιν, μετά τη σύλληψή τους, το καλοκαίρι του 1944.

Εκείνο το καλοκαίρι μετά την επιχείρηση HUSKI, την συμμαχική απόβαση στη Σικελία (9 Ιουλίου – 17 Αυγούστου 1943), ο πόλεμος είχε αρχίσει να γέρνει προς την πλευρά των συμμάχων. Ωστόσο οι Γερμανοί λίγο πριν αποχωρήσουν από την Ελλάδα, αποδείχτηκαν σκληρότεροι, από κάθε άλλοι φορά. Έτσι δεν άργησαν να φτάσουν στα ίχνη της. Οι σύντροφοι της την συμβούλεψαν να νοσηλευτεί στον Ερυθρό Σταυρό, ωστόσο, από μια προδοσία, οι Γερμανοί την συνέλαβαν ,στις 11 Ιουλίου 1944.

Λίγες μέρες αργότερα συνέλαβαν και πέντε από τα παιδιά της, μάλιστα δεν δίστασαν, να την βασανίσουν μπροστά τους. Έφτασαν στο σημείο να την απειλήσουν, πως θα σκοτώσουν ένα από τα παιδιά της, τον Νέλσωνα. “Μάθετε, ότι τα παιδιά μου ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους, θα πνίξει τους Ούννους και όλη τη Γερμανία σας! ήταν η απάντησή της. Παρά τα βασανιστήρια και τις απειλές, ούτε η ίδια, ούτε τα παιδιά της, κατέδωσαν τους συνεργάτες τους.

Το απόγευμα της 17ης Σεπτεμβρίου, τους μετέφεραν στο Χαϊδάρι, όπου τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, την εκτέλεσαν, μαζί με άλλους εβδομήντα πατριώτες.

Η Λένα Καραγιάννη, τιμήθηκε με το βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας, από την Ακαδημία Αθηνών (1947) και με τον τίτλο του Δικαίου των Εθνών, από το ίδρυμα για την Μνήμη των Μαρτύρων και των Ηρώων.

Τον Ιούνιο του 2020, την τίμησε και η Πολιτεία, καθώς με προεδρικό διάταγμα της απένειμε τον βαθμό του Ταξίαρχου επί τιμή.

Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα.

Η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα ήταν η πολεμική επιχείρηση της Ναζιστικής Γερμανίας, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Ελλάδος, που υπαγορεύτηκε, αφενός μεν από το Χαλύβδινο Σύμφωνο, μετά και την πλήρη αποτυχία, που σημείωσε η μεγάλη ιταλική εαρινή επίθεση του ετέρου μέλους του Άξονα, και αφετέρου δε με την παρουσία βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, που θα μπορούσαν έτσι να απειλήσουν τα μετόπισθεν, στην επικείμενη επίθεση της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ , γνωστή ως “Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα”.

Η εισβολή αυτή εκτελέστηκε με δύο επιχειρήσεις την Επιχείρηση Μαρίτα, που αφορούσε τις επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα και την μετέπειτα Επιχείρηση Ερμής, που αφορούσε την αεραπόβαση και κατάληψη της Κρήτης, γνωστότερη ως μάχη της Κρήτης.

Η Γερμανική επίθεση στην Ελλάδα θεωρείται τμήμα των ευρύτερων επιχειρήσεων στη Μεσόγειο και ειδικότερα της Βαλκανικής Εκστρατείας, ενώ επίσης – αλλά και για την Ελλάδα – συνέχεια και παραλληλία του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, που είχε ξεκινήσει στις 28 Οκτωβρίου 1940, καθώς και προηγούμενο της βουλγαρικής εισβολής και τριπλής κατοχής που ακολούθησε.

Πηγή : – Στρατιωτική Ιστορία, Γεώργιος Χούπης – Βικιπαίδεια, El.m.wikipedia .org.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Μιλάει άσχημα οποίος δεν ξέρει να σωπαίνει

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ :

“Μιλάει άσχημα οποίος δεν ξέρει να σωπαίνει”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι ξεχωριστό δώρο, να μπορείς να μιλάς. Είναι ξεχωριστή ευλογία να μπορείς να επικοινωνείς. Να οικοδομείς, με το λόγο σου, να στηρίζεις, να ενθαρρύνεις, να υποδεικνύεις ευγενικά, να τροχοπεδείς σε βασικά, να αποδίδεις δικαιοσύνη, να απονέμεις τα εύσημα, να εκφράζεις την αγωνία σου.

Να προσφέρεις την αγάπη σου, να υπερασπίζεσαι την αλήθεια, με όποιο τίμημα, να δίνεις ταπεινά τα μηνύματα ζωής με την ευπρέπεια των λόγων σου, με την καλλιέργειά σου, με την ευγένεια και την γλυκύτητά σου.

Όμως είναι εξ ίσου υπέροχο, όταν η κακοήθεια των άλλων σε προκαλεί να κρατάς τα ηνία της γλώσσας σου.

Όταν το μίσος των άλλων σε βουκεντράρει, εσύ να ελέγχεις τα λόγια σου .

Όταν τα νεύρα των άλλων σε προκαλούν, εσύ να μπορείς να σωπαίνεις. Όταν η έλλειψη αγάπης των άλλων σε στηλιτεύει, εσύ να επιλέγεις να κοιτάς ψηλά.

Όταν ο παραλογισμός των άλλων ξεπερνά τα όρια, εσύ να μπορείς να φιλτράρεις τα λόγια σου στην κατανόησή σου.

Όταν ο φθόνος των άλλων φέρνει τη ζωή σου, άνω κάτω, εσύ να έχεις την δύναμη να μην είναι τα λόγια σου σκληρά, απαξιωτικά, προσβλητικά.

Όταν η οργή των άλλων, γίνεται χείμαρρος, ας γίνεται η σιωπή σου ένα ανάχωμα.

“Ο δε Ιησούς εσιώπα”.

Είναι εύγλωτη η σιωπή, είναι μεγαλείο η εξυπνάδα, είναι αγάπη, είναι δύναμη, είναι ήθος που καταλαμβάνει τις φουρτούνες.

Είναι καθρέφτης που φέρνει σε συναίσθηση. Είναι μάθημα που οδηγεί σε μετάνοια. Είναι μεγαλείο που εμπνέει τη συγνώμη. Και είναι αλήθεια πως είναι δύσκολο άθλημα η σιωπή.

Όμως είναι επίσης αλήθεια πως κανείς δεν έπαθε δυσπεψία, καταπίνοντας τα πικρά λόγια. Ίσα ίσα τη στιγμή της συγκράτησης της γλώσσας, νοιώθεις το θεϊκό Του χέρι να σε χαϊδεύει.

Λοιπόν, ναι! ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας είναι η καλύτερη μαρτυρία της πνευματικής μας υγείας. Γιατί αν την ώρα που είναι απαραίτητο να σιωπούμε εμείς μιλούμε, τότε σίγουρα θα μιλήσουμε άσχημα.

Άσχημα, που θα είναι σε βάρος της πνευματικότητάς μας, εις βάρος των σχέσεών μας, εις βάρος του θελήματος του Θεού.

Βέβαια η σιωπή είναι δύσκολη. Γιατί, αλήθεια, παρ’ όλο που η ανθρώπινη γλώσσα ζυγίζει ελάχιστα, είναι εκπληκτικό πόσο λίγοι άνθρωποι μπορούν να την κρατούν.

Όμως εμείς εις πείσμα των δεινών θα προσπαθούμε με τη χάρη του Θεού να ανήκουμε, στους λίγους που μπορούν.

– Για την αγάπη των άλλων.

Αγάπη είναι η συναίσθηση της – υπεράνω γήινων αξιών -“μέγιστης Αρχής, που διέπει σύσσωμη τη Πλάση… Ο τεθείς υπό του Δημιουργού αέναος σύνδεσμος – γνώμων – κανών της…

Στην Ορθόδοξη Θεολογία, η αγάπη είναι η αληθινή Φιλοσοφία, η κορυφή και ο συνεκτικός δρόμος όλων των αρετών, το πιο βαθύ μυστήριο, και τόσο δύσκολο να μιλά κανείς γι’ αυτήν, όσο να επιχειρεί να μιλήσει για τον Θεό. Διότι αγάπη και Θεός ταυτίζονται, και Θεός χωρίς αγάπη στην Εκκλησία, δε μπορεί να νοηθεί, καθότι “Ο Θεός αγάπη εστί”.

Η αγάπη είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή, που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή.

Η αγάπη βρίσκεται, στο κέντρο πολλών θρησκειών. Μπορεί, επίσης να περιγραφεί, ως δράση προς άλλους, υποκινούμενες από συμπόνια.

Η λέξη αγάπη μπορεί να αναφέρεται σε μια πληθώρα συναισθημάτων, καταστάσεων και συμπεριφορών. Τα συναισθήματα αυτά μπορούν να ποικίλουν, από την επιθυμία, για ρομαντική αγάπη (έρωτας), την Πλατωνική αγάπη, που ορίζει την Φιλία, την οικογενειακή αγάπη, μεταξύ ατόμων με οικογενειακούς δεσμούς, έως και την Θρησκευτική αγάπη και αφοσίωση.

Η αγάπη στις διάφορες μορφές της, αποτελεί κίνητρο σύναψης διαπροσωπικών σχέσεων.

Σύμφωνα με την επιστήμη, η αγάπη είναι μια εξέλιξη του ενστίκτου επιβίωσης, που αρχικά είχε σαν σκοπό να κρατήσει τους ανθρώπους κοντά, απέναντι σε απειλές, καθώς και να διευκολύνει τη συνέχιση του είδους, μέσω αναπαραγωγής.

Η νευροεπιστήμη μας λέει, ότι η αγάπη προκαλείται από ορισμένες χημικές ουσίες στον εγκέφαλο. Για παράδειγμα, όταν συναντάτε κάποιον, που σας ενδιαφέρει, οι ορμόνες ντοπαμίνης και νορεπινεφρίνης, μπορούν να προκαλέσουν μια ανταπόκριση ανταμοιβής, που σας κάνει να θέλετε να ξαναδείτε αυτό το άτομο. Όπως όταν δοκιμάζεις σοκολάτα, θέλεις κι άλλο.

Ο Πλάτωνας πίστευε, ότι η αγάπη μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα, όπως η έλξη και η ευχαρίστηση. Αλλά αυτά τα συναισθήματα είναι λιγότερο σημαντικά από τις σχέσεις αγάπης που επιλέγετε να δημιουργήσετε, η ως εκ τούτου δεσμούς ζωής μεταξύ ανθρώπων που βοηθούν, ο ένας τον άλλον να αλλάξει και να εξελιχθεί στην καλύτερη εκδοχή του.

Παρομοίως ο μαθητής του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι, ενώ οι σχέσεις που βασίζονται σε συναισθήματα όπως η ευχαρίστηση αν και είναι συνηθισμένες, είναι λιγότερο επωφελείς, για την ανθρωπότητα από τις σχέσεις που βασίζονται στη καλοσύνη και τις αμοιβαίες αξίες. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Αριστοτέλης πίστευε, ότι οι σχέσεις που βασίζονται στα συναισθήματα διαρκούν μόνο, όσο διαρκούν τα συναισθήματα.

Φανταστείτε ότι δημιουργείτε μια σχέση με κάποιον ,με τον οποίο έχετε ελάχιστα κοινά, εκτός από το ότι και οι δύο σας, αρέσκεστε να παίζετε βιντεοπαιχνίδια. Σε περίπτωση, που κάποιος από τους δυο σας, δεν θα απολαμβάνει πλέον το gaming, τίποτα δεν θα μπορούσε, να διατηρήσει τη μεταξύ σας σχέση. Επειδή η σχέση είναι χτισμένη πάνω στην ευχαρίστηση, θα ξεθωριάσει μόλις χαθεί η ευχαρίστηση. Τόσο ο Πλάτωνας, όσο και ο Αριστοτέλης πίστευαν ότι η αγάπη είναι κάτι περισσότερο από ένα συναίσθημα. Είναι ένας δεσμός μεταξύ ανθρώπων, που θαυμάζουν ο ένας τον άλλον με την πάροδο του χρόνου.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

— Χριστίνα Στυλιανού , olaFad.gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι Μικρασιάτης Άγιος ιερέας, από τη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, που έζησε μεταξύ 89 και 202 μ.Χ. Τα στοιχεία που υπάρχουν για τη ζωή του είναι λίγα. Συνελήφθη από τον έπαρχο της Μαγνησίας Λουκιανό, κατά την περίοδο του διωγμού των Χριστιανών (περί το 198 μ.Χ.) που εξαπέλυσε ο αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος. Ο αυτοκράτορας αυτός και τα γράμματα αγαπούσε και τις τέχνες υποστήριζε και λαμπρές υπηρεσίες προσέφερε. Μένει όμως η εντροπή του, το ότι όχι μόνον τον Χριστιανισμό δεν μπόρεσε να εννοήση, αλλά και τους Χριστιανούς σκληρά τους κατεδίωξε. Είχε κηρύξει φοβερό διωγμό κατά των χριστιανών. Όποιος ήτανε Χριστιανός, όποιος καταφρονούσε τα είδωλα, όποιος δεν ακολουθούσε τις διαταγές του, τον περίμεναν σκληρά βασανιστήρια και φρικτός θάνατος. Ηγεμόνας στην περιοχή εκείνη της Μαγνησίας, που ζούσε ο Άγιος Χαράλαμπος, ήτανε τότε ένας κακόψυχος και θηριόψυχος, Λουκιανός ονομαζόμενος.

Αυτός σκόρπιζε γύρω του την απειλή και την φοβέρα. Μόλις μάθαινε ότι σε κάποια πόλη ή επαρχία υπήρχαν Χριστιανοί και ότι καταφρονούσαν τα είδωλα, έτρεχε εκεί μανιασμένος. Μάζευε τους Χριστιανούς και τους φυλάκιζε. Έπειτα άρχιζαν τα βασανιστήρια. Πλημμύριζαν με το αγνό τους αίμα οι πλατείες, οι χώροι συγκεντρώσεων τα στάδια και οι δρόμοι. Όταν έμαθε ο Λουκιανός, την Χριστιανική δραστηριότητα του ιερέως Χαραλάμπους, οργίστηκε πολύ. Έξαλλος από το κακό του, έστειλε στρατιώτες στην Μαγνησία να τον συλλάβουν και να τον φέρουν μπροστά του. Πράγματι οι απεσταλμένοι του Λουκιανού φέρανε σιδηροδέσμιο τον γέροντα κληρικό μπροστά στον ηγεμόνα. Ήτανε τότε υπέργηρος (113) ετών. Ο ηγεμόνας τον κοίταξε με βλοσυρό και άγριο βλέμμα και τον ρώτησε απειλητικά.

– Γιατί, Γέροντα, καταφρονείς και παραβαίνεις τις βασιλικές διαταγές.

– Εγώ του απάντησε ο Άγιος υπακούω και υποτάσσομαι στον βασιλέα των ουρανών, τον Χριστόν μου. Γονατίζω ευλαβικά στα δικά του προστάγματα, γιατί ξέρω πως είναι ποτισμένη με δικαιοσύνη, με αγάπη και σωτηρία της ψυχής. Ο δικός σας βασιλιάς διατάζει παράλογα πράγματα. Σας προστάζει να προσκυνάτε θεούς αναίσθητους, νεκρά στοιχεία, είδωλα άψυχα. Σας νεκρώνει τη ζωή και σας σκοτώνει τη ψυχή. Ο ιδικός μου Βασιλεύς, ο Χριστός, μας οδηγεί στη λύτρωση, στην αιώνια ζωή. Με τα λόγια αυτά οι άρχοντες των ειδωλολατρών αγριέψανε και γίνανε θηρία. Οργή και μίσος απάνθρωπον και κακία απειγράπτος φούντωσε τις καρδιές τους.

Διέταξαν αμέσως να γδάρουν τον υπέργηρον ιερέα του Υψίστου ζωντανό. Βασανίστηκε σκληρά και αποκεφαλίστηκε σε ηλικία 113 ετών (202) μ.Χ. πιθανώς στην Αντιόχεια του Μαιάνδρου.

Η μνήμη του τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου, από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία του αποδίδει το προσωνύμιο ιερομάρτυρας. Την ίδια μέρα επίσης γιορτάζουν, οι Άγιοι Πορφύριος και Βάλτος, δύο εκ των στρατιωτών, που διατάχθηκαν να τον βασανίσουν και οι οποίοι, βλέποντας το μαρτύριο του, έγιναν Χριστιανοί.

Λατρεία. Ιερά λείψανα.

Ιερά Λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους φυλάσσονται στις παρακάτω τοποθεσίες :

Η κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Τμήματα της κάρας του Αγίου βρίσκονται στον ομώνυμο Ιερό Ναό Θεσπιών Βοιωτίας, στη Μονή Κλειστών Αττικής και στον ιερό Ναό Φανερωμένης Ν. Ηρακλείτσας Καβάλας.

Η σιαγόνα του Αγίου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους. Η αριστερή αδιάφθορη και μια πλευρά “μετά δέρματος” του Αγίου, βρίσκονται στη Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους.

Δέρμα και από τμήμα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στο Παρεκκλήσιο της Οσίας Ξένης της Ρωσίδας Μάνδρας Αττικής. Η δεξιά παλάμη του Αγίου, βρίσκεται αδιάφθορη “εις σχήμα ευλογίας”, στη Μονή Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων.

Δάκτυλο του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Τσιολάνου Ρουμανίας.

Μέρος του ποδιού του Αγίου, βρίσκεται στη Μονή Παναγίας Πορταΐτισσας Κορνοφωλιά Έβρου. Μεγάλο τμήμα του χεριού του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Αγίου Γεωργίου, Φενεού Κορινθίας.

Τμήματα του Ιερού λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους. Ένα δάκτυλο και 9 Τμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου, βρίσκονται στη μονή Παντοκράτωρος Αγίου Όρους.

Από τμήματα του ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Δαδίου Φθιώτιδος, Λειμώνος Λέσβου, Παναγίας Γουμενίσσης Κιλκίς, Αρχαγγέλου Αριδαίας, Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου Ζάβορδας Γρεβενών, Αγίων Αναργύρων Καστοριάς, Ροβελίστας Άρτης, Σταγιάδων Καλαμπάκας, Παναγ. Σπηλιάς Καρδίτσας, Αμπελακιώτισσας και Βαρνάκοβας Ναυπακτίας, Σάγματα Βοιωτίας, Πεντέλης Αττικής, Βουλκάνου Μεσσηνίας, Γηροκομείο Πατρών, Οσίου Θεοδοσίου Άργους, Αγίου Νικολάου, Καλτεζών Αρκαδίας και Σεπέτου Ηλείας και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου, Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως Πολιούχου.

Ο Άγιος Χαράλαμπος τιμάται ως Πολιούχος στα Φιλιατρά, την Πρέβεζα, τον Πύργο, το Ληξούρι, την Κέα, τους Πάγους, την Κρήνη (Τσεσμέ) της Μικράς Ασίας, το Παλαιομονάστηρο Τρικάλων, στον Κρουσώνα Ηρακλείου, στις Θεσπιές Βοιωτίας, στα Χανάκια Ηλείας, στην Κορησό Καστοριάς και στο Απέρι Καρπάθου.

Στον Πύργο, ο Άγιος Χαράλαμπος τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου, με κάθε επισημότητα στη γειτονική του παρεκκλησίου του Εκκλησία της Αγίας Κυριακής (λόγω του ότι ο ναός είναι πιο ευρύχωρος) και ακολουθεί λιτάνευση της εικόνας του, στους δρόμους της πόλης.

Θαύματα του Αγίου

Στα Φιλιατρά το 1944 το Γερμανικό Στρατηγείο της Τρίπολης διέταξε τον Γερμανό Διοικητή των Φιλιατρών, Κοντάου, να κάψη την πόλη, να σκοτώσει τους προκρίτους και να συλλάβει 1500 κατοίκους της, στέλνοντας τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Στην πόλη θεωρείται ότι η καταστροφή απετράπη με θαυματουργική παρέμβαση του Αγίου Χαραλάμπους στις 19 Ιουλίου.

Στον Πύργο υπάρχει μικρό παρεκκλήσιο προς τιμή του Αγίου. Η παράδοση λέει πως κατά την θεμελίωση του ναού του Αγίου βοήθησε και ο οπλαρχηγός της επανάστασης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καθώς πότιζε το άλογο του, σε κοντινή κρήνη. Την εικόνα του Αγίου έφερε μαζί της η ονομαστή οικογένεια των Βιλαεταίων από την Ήπειρο. Ο Άγιος πιστεύετε ότι έχει τελέσει πολλά θαύματα στην πόλη και την ευρύτερη περιοχή του Πύργου. Για παράδειγμα, θεωρείτε πως παλιά είχε σώσει την πόλη από φοβερή πανώλη και πως παιδιά είδαν στον ουρανό έναν γέροντα με μακριά λευκή γενειάδα, να σπρώχνει με το ραβδί του ένα σύννεφο που αντιπροσώπευε την επιδημία.

Άλλη φορά πάλι στην περίοδο του Ελληνογερμανικού πολέμου, πιστεύετε πως ο Άγιος Χαράλαμπος σκέπασε την πόλη του Πύργου με πυκνά σύννεφα σαν πέπλο, εμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο τα γερμανικά αεροσκάφη να βομβαρδίσουν την πόλη τους. Επίσης στους καταστροφικούς σεισμούς του 1993 που έπνιξαν τον Πύργο, θεωρείται ότι ο Άγιος διαίρεσε τον σεισμό, σε τρεις επιμέρους, σώζοντας την πόλη και πολλοί είδαν στον ύπνο τους τον Άγιο, να τους φανερώνει πως αυτός τους έσωσε. Ακόμα πιστεύεται πως πολλές φορές μετά από λιτανείες της εικόνας του Αγίου, σε περιόδους ανομβρίας, τελικά ερχόταν βροχή ανακουφίζοντας τις καλλιέργειες.

Πηγή : – Βιογραφίες/ Θρησκεία www.sansimera.gr

– www,Imlemesou.org.  – Αρχιμ. Χαραλάμπους Δ Βασιλόπουλου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με τη δύναμη της ΒΟΥΛΗΣΗΣ ο άνθρωπος αλλάζει τον εαυτό του. Με τη δύναμη της ΑΓΑΠΗΣ αλλάζει τους άλλους. Με την δύναμη της ΣΚΕΨΗΣ αλλάζει τον κόσμο. (Ταγκόρ).

Η καθιέρωση της παγκόσμιας μέρας της Φιλοσοφίας – κάθε χρόνο την Τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου – υποδηλώνει την διαχρονική αξία της φιλοσοφίας, σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ζωής, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Ειδικότερα η αφιέρωση μιας ξεχωριστής Ημέρας, για την φιλοσοφία δεν μειώνει την ανάγκη να “φιλοσοφούμε” καθημερινά, αφού τα “γιατί” και τα “πως” στη ζωή μας, είναι πολλά και αναπάντητα. Αναγκαία, όμως, προϋπόθεση για το φιλοσοφικό στοχασμό είναι η Σκέψη. Εξάλλου το σκεπτικό της UNESCO αυτό ήταν “για την ανάπτυξη της κριτικής και ανεξάρτητης σκέψης, με γνώμονα την καλύτερη κατανόηση του κόσμου”. Η ανάγκη για Φιλοσοφική σκέψη. Αυτονόητη λοιπόν, θεωρείται η σχέση της φιλοσοφίας και Σκέψης και δύσκολα μπορεί κάποιος, να ορίσει την προτεραιότητα της μιας, έναντι της άλλης.

“Δεν θα ήταν λάθος να πούμε ότι φιλοσοφία είναι η σκέψη επάνω στη σκέψη πάνω στην ίδια τη σκέψη και τις δυνατότητές της”. Απέναντι σε όλα τα εκφυλιστικά φαινόμενα της κοινωνίας μας, η καθαρή εικόνα και πρωτότυπη σκέψη, προβάλλει ως βασική προϋπόθεση για αντίδραση στην επιχειρούμενη πνευματική και πολιτική ποδηγέτηση του πολίτη.

Πληροφορίες και σκέψη.

Κυρίαρχη θέση στη γέννηση και διαμόρφωση της σκέψης κατείχε πάντα το είδος και το πλήθος των πληροφοριών, καθώς και ο τρόπος (ή τα μέσα) με τον οποίον παρέχονται αυτές στον άνθρωπο – δέκτη. Η γνώση έρχεται ως άμεσο επακόλουθο της πληροφόρησης. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όμως, που η πληροφόρηση δεν οδηγεί υποχρεωτικά στη γνώση (ή σύγχρονη λ.χ. υπερπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε. και ιδιαίτερα της τηλεόρασης). Το άτομο ανάλογα με το είδος της πληροφόρησης και την έκταση των γνώσεων του διαμορφώνει και την αντίστοιχη σκέψη. Ο άνθρωπος αρχίζει να σκέφτεται, κατά τον ένα ή άλλο τρόπο για τον εαυτό του, τη φύση και τον κόσμο, ανάλογα με τη γνώση που έχει για όλα αυτά. Οι πράξεις και οι ενέργειες του και γενικά η όλη συμπεριφορά, είναι αντανάκλαση της σκέψης και των πεποιθήσεών του.

Η σκέψη δεν προσδιορίζει μόνο τις πράξεις του ατόμου, αλλά και τις ανάγκες και επιθυμίες του.

Ένα άτομο, με διαφορετική σκέψη από ένα άλλο, ενδεχομένως να έχει και διαφορετικές ανάγκες και επιθυμίες. Θεωρώντας τη σκέψη και τις πράξεις – ενέργειες του ανθρώπου, ως τις βασικότερες συνιστώσες της προσωπικότητάς του, εύκολα αντιλαμβανόμαστε τη μεγάλη αξία της σκέψης και ιδιαίτερα της πρωτότυπης και δημιουργικής σκέψης.

Ο σημερινός άνθρωπος απειλείται περισσότερο από την απουσία δικής του σκέψης και πολύ λιγότερο από την έλλειψη ελεύθερης έκφρασης.

“Το δικαίωμα να εκφράζουμε τις σκέψεις μας έχει κάποια σημασία, μόνο στην περίπτωση που μπορούμε να έχουμε δικές μας σκέψεις. “(Έριχ Φρομ”, ο φόβος μπροστά στην ελευθερία).

Θετική σκέψη : οδηγός στο μονοπάτι της επιτυχίας.

Όλοι έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που είναι γεμάτοι αρνητικότητα και σκεπτικισμό, οι οποίοι πάντα έχουν δεύτερες σκέψεις και επικρίνουν τους γύρω τους. Ωστόσο μόνο η θετική σκέψη βοηθά, για να ανθίσουν παραγωγικές και εφαρμόσιμες ιδέες. Ας δούμε τι χρειάζεται, για να καλλιεργήσουμε τη θετική σκέψη, που θα μας οδηγήσει στην επιτυχία :

– Να ενστερνιστούμε, νοοτροπία ανάπτυξης :

Αν μένουμε διαρκώς σε αυτά που έχουμε συνηθίσει και δεν κάνουμε καινούργια βήματα, θα βαλτώσουμε και θα χάσουμε την ικανότητα, να οδηγηθούμε σε νέα επιτεύγματα. Οι άνθρωποι που αρκούνται στις βασικές τους ιδιότητες, ακόμη και αν αυτές είναι η ευφυΐα και το ταλέντο, δεν εξελίσσονται, αν δεν έχουν νοοτροπία ανάπτυξης. Πρέπει να καταλάβουμε, ότι τα πάντα εξελίσσονται στη ζωή – και μαζί με αυτά και εμείς.

Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε, για το πόσο έξυπνοι είμαστε, πως φαινόμαστε στους άλλους, ή τι θα γίνει αν κάνουμε ένα λάθος.

Όλα αυτά είναι προκλήσεις , που θα οδηγήσουν στην ανάπτυξή μας

– Αν δεν πάρουμε ένα ρίσκο, δε θα κερδίσουμε κάτι.

Κάποιες φορές ,πρέπει να βγαίνουμε από τη ζώνη ασφάλειάς μας – και τότε το μυαλό μας, θα λειτουργήσει με μεγαλύτερη ευστροφία. Η απροθυμία να αναλάβουμε ρίσκα, εμποδίζει την πρόοδό μας. Συχνά πρέπει να τολμάμε, το κάτι παραπάνω. Αν φοβόμαστε, ότι θα κάνουμε λάθη ή θα αμαυρώνουν την εικόνα μας στα μάτια των άλλων, θα είμαστε μια ζωή στάσιμοι.

– Αποδεχόμαστε τα λάθη μας και προχωράμε. Μέρος της ανάληψης κινδύνου είναι να μπορούμε να μαθαίνουμε, από τα λάθη μας. Καμιά φορά το λάθος μπορεί να λειτουργήσει, ως σημείο άλματος σε κάτι νέο.

Δεν γίνεται να μην κάνουμε λάθη. Αντί όμως να προσπαθούμε να τα κρύψουμε, ή να τα δικαιολογούμε διαρκώς, ας σκεφτούμε, τι καλό μπορούμε να κρατήσουμε, από μια αρνητική εμπειρία και ας προχωρήσουμε μπροστά, προς καλύτερες αποφάσεις.

– Η περιέργεια, μας κρατάει διψασμένους για γνώση.

Ανεξάρτητα από το επίπεδο εκπαίδευσής μας, δεν πρέπει ποτέ να σταματάμε να μαθαίνουμε. Η δίψα για γνώση είναι κάτι, που δεν μπορεί ποτέ να σβήσει και πρέπει να αποτελεί, μια δια βίου αναζήτηση.

Όταν έχουμε ποσότητα περιέργειας έχουμε και το “κλειδί”, για να δούμε πέρα από αυτά που έχουμε μπροστά μας, να ανακαλύψουμε, γιατί είμαστε πραγματικά ικανοί και να διατηρήσουμε την νοοτροπία ανάπτυξης. Γιατί καμία “ποσότητα” γνώσης, δεν είναι αρκετή για κανέναν άνθρωπο.

– Να πως η θετική σκέψη μας στηρίζει στο δρόμο προς την επαγγελματική επιτυχία :

Γινόμαστε ευγνώμονες και χαιρόμαστε και με τις επιτυχίες των άλλων.

Η ευγνωμοσύνη είναι το κλειδί της ευτυχίας. Πρέπει να θυμίζουμε συχνά στον εαυτό μας, όλα εκείνα τα οποία έχουμε καταφέρει. Έτσι το μυαλό εξασκείται στο να εντοπίζει, τα θετικά στοιχεία και αυτό, σταδιακά, γίνεται συνήθεια.

Επίσης, όταν αναγνωρίζουμε τις επιτυχίες των άλλων και χαιρόμαστε με αυτές, αποφεύγουμε τα συναισθήματα πικρίας, που μπορεί να γεννιούνται και σιγά σιγά καταλαβαίνουμε, ότι δεν χρειάζεται να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, κάτι που μπορεί να μας αναστατώνει, χωρίς κανένα όφελος και μάταια.

– Αποφεύγουμε τα αρνητικά και τροφοδοτούμε τα θετικά. Είναι σημαντικό να τροφοδοτούμε το μυαλό μας με θετικές πληροφορίες, σε καθημερινή βάση και να αναζητούμε τις θετικές επιρροές, που μπορούν να μας βοηθήσουν να ζήσουμε καλύτερα, να εργαζόμαστε αποδοτικότερα.

– Παραμένουμε υγιείς στο μυαλό και στο σώμα.

Ας μην υποτιμάμε τη σημασία, τόσο της πνευματικής, όσο και της σωματικής ευκινησίας. Πρέπει να τα φροντίζουμε και τα δύο, γιατί η συνεργασία τους θα μας κρατάει σε εγρήγορση, αλλά και συγκεκριμένους.

Όταν είμαστε σε φόρμα και υγιείς, κάνουμε περισσότερες θετικές σκέψεις και αυτό μας βοηθά στην καθημερινή μας δράση, που είναι απαραίτητη για να πετύχουμε τις προτεραιότητές μας.

Όταν η ενέργεια μας είναι χαμηλά, είναι πολύ λιγότερο πιθανό ,να προσελκύουμε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται.

Η ενέργεια ισούται με την ορμή, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική. Έχει να κάνει με την ώθηση και την αντοχή να διαχειριζόμαστε, τις καθημερινές μας προκλήσεις.

Πηγή : – Ηλίας Γιαννόπουλος, Αρθρογράφος, φιλόλογος.

– Μια Κόλλια, category Ευ Ζην, Ταgs # επιχειρήσεις # ηγεσία # θετική σκέψη # Θετικοindset # επιτυχία.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΕΛΩΝ-ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΕΤΟΥΣ 2025

Σύμφωνα με το άρθρα 10 και 16 του καταστατικού και την υπ΄ αριθ. 267 από 17/01/2025 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Η ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου η οποία θα πραγματοποιηθεί την 8/05/2025 ημέρα Πέμπτη και ώρα 09:00 στα Γραφεία του Συνδέσμου, Μενάνδρου 54, 5ος όροφος, Αθήνα.

Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την 15/05/2025  ημέρα Πέμπτη, την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 23 του καταστατικού.

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

1.  Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2024.

2.  Έκθεση εξελεγκτικής επιτροπής ελέγχου οικονομικής διαχείρισης έτους 2024.

3.  Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.

4.  Έγκριση Απολογισμού οικονομικού έτους 2024.

5.  Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2025.

Ως εκ τούτου καλούνται τα μέλη του Συνδέσμου μας που είναι οικονομικώς εντάξει να υποβάλλουν υποψηφιότητες με σχετική Αίτηση – Δήλωσή τους προς τον Σύνδεσμο  για την ανάδειξη του Διοικητικού Συμβουλίου και Ε.Ε., προκειμένου καταρτισθεί το ψηφοδέλτιο, μέχρι την 28/4/2025 (άρθρο 20 παρ 5).

Αθήνα,  14 Απριλίου 2025

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Γεν. Γραμματέας Ο Πρόεδρος
Δημήτριος Α. Σερέτης Υπ/γος ε.α.       Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς Αντ/γος ε.α.  

Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης Έτους 2025

του Συνδέσμου  Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

( που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Μενάνδρου αρ. 54)           

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου

Όλα τα Μέλη του στην Ετήσια Τακτική Γενική (εκλογοαπολογιστική) Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Μαΐου 2025  ημέρα Πέμπτη και ώρα 09:00’ π.μ. στα Γραφεία του Συνδέσμου, Μενάνδρου 54, 5ος όροφος στην Αθήνα,  όπως αποφασίσθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο και καταρτίσθηκε κατά την συνεδρίαση του της 17/01/2025 Πρακτικό – Απόφαση 267 του Βιβλίου Συνεδριάσεων Δ.Σ. , προκειμένου  να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις στα παρακάτω θέματα της ημερησίας διάταξης.

  1. Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2024.
  2. Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2024.
  3. Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  4. Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2024.
  5. Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2025.
  6. Διενέργεια Αρχαιρεσιών Εκλογής Δ.Σ.  (ΩΡΕΣ 10.00 – 17.00)

Προσοχή. Σε περίπτωση μη επίτευξης της απαιτούμενης από τον Ν.1667/1986 απαρτίας, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 15 Μαΐου 2025 ημέρα Πέμπτη  την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Η παρουσία των μελών στη Συνεδρίαση είναι σημαντική αφού:

1.- Η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση αποτελεί την κορυφαία ενημερωτική εκδήλωση πεπραγμένων του Δ.Σ..

2.- Η φετινή Γενική Συνέλευση έχει Εκλογοαπολογιστικό χαρακτήρα με τη διενέργεια Αρχαιρεσιών του Συνδέσμου για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε.

Προσοχή. Η προθεσμία δήλωσης υποψηφιοτήτων μελών Δ.Σ. & Ε.Ε.  λήγει την 28/4/2025.

– Η παρούσα Ανακοίνωση – Πρόσκληση :

α) Τοιχοκολλείται στον Πίνακα Ανακοινώσεων του Γραφείου του Συνδέσμου (Μενάνδρου 54).

β) Δημοσιεύεται στην Ιστοσελίδα του διαδικτύου sapasa.gr, που διατηρεί ο Σύνδεσμος.

Αθήνα 14 Απριλίου 2025

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.  Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

Αντ/γος ε.α.

 

ΑΙΤΗΣΗ – ΔΗΛΩΣΗ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΟΣ
__________________  

ΕΠΩΝΥΜΟ:…………………………….…………

ΟΝΟΜΑ……………………………………….…..

ΠΑΤΡΩΝΥΜΟ……………………..………….…

ΑΡΙΘ. ΜΗΤΡΩΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ……………….. __________________  

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ:

Περιοχή ……………………………………..

Οδός ……………………………………….…

Αριθμός ……………………..………..……

ΤΗΛΕΦ. ΣΤΑΘ.   ………..…………………

ΤΗΛΕΦ. ΚΙΝΗΤ. ……………………………    



Παρελήφθη
Την ……………..…………..………. 2025

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος / Αντιπρόεδρος / Γεν. Γραμματέας / Ειδικός Γραμματέας –  Ταμίας    




(Υπογραφή / Ονοματεπώνυμο / Τίτλος)













 

ΠΡΟΣ

ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
ΑΘΗΝΩΝ

Μενάνδρου 54 Αθήνα
—————————     
   
    Με την παρούσα αίτησή μου, σας γνωρίζω ότι,
είμαι  μέλος του Συνδέσμου και έχω εκπληρώσει όλες
τις οικονομικές μου υποχρεώσεις μέχρι και το
τρέχον έτος 2025 και

Δηλώνω ότι, στις αρχαιρεσίες, που θα διεξαχθούν στη Γενική Συνέλευση στις 8/5/2025 ή 15/5/2025 για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της νέας  Εξελεγκτικής Επιτροπής του Συνδέσμου,
επιθυμώ να είμαι υποψήφιος για τη θέση του :

Α) ………………………………………………………..

και ακόμα για

Β) …………………………………………………………..

και παρακαλώ όπως να με συμπεριλάβετε στους πίνακες υποψηφίων το νέου Δ.Σ.


  Αθήνα ………………….……….  2025  


Ο /Η   ΑΙΤΩΝ/ΟΥΣΑ    























Πρόγραμμα ακολουθιών Μεγάλης Εβδομάδος- Πάσχα & Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στου Μακρυγιάννη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ

Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΤΗΛ. 210.92.29.609

12/4 Σάββατο του Λαζάρου: 19.00 Μ. Εσπερινός Βαΐων.

13/4 Κυριακή των Βαΐων:

07.15  Όρθρος και Θ. Λειτουργία.

19.30 Ακολουθία του Νυμφίου.

14/4 Μ. Δευτέρα (Ιωσήφ του Παγκάλου):

07.00   Ώρες-Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία.

19.30   Ακολουθία του Νυμφίου.

15/4 Μ. Τρίτη (Παραβολή των δέκα παρθένων):

07.00   Ώρες-Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία

19.30 Ακολουθία του Νυμφίου (τροπάριο Κασσιανής).

16/4 Μ. Τετάρτη (Της αλειψάσης τον Κύριον μύρο):

07.00 Ώρες-προηγιασμένη Θ. Λειτουργία.

18.00 Ακολουθία Ιερού Νιπτήρος.

19.30  Ι. Ευχέλαιο.

17/4 Μ. Πέμπτη (Ο Μυστικός Δείπνος):

08.00 Εσπερινός-Θ. Λειτουργία.

19.30 Ακολουθία των Παθών.

18/4 Μ. Παρασκευή (Τα φρικτά Πάθη του Κ. Η. Ι. Χριστού):

09.00 Μ. Ώρες.

11.00 Εσπερινός Αποκαθηλώσεως.

19.00 Τρισάγιο κεκοιμημένων επί του Ι. Επιταφίου.

19.30 Ακολουθία Επιταφίου Θρήνου.

19/4 Μ. Σάββατο (εις Άδου Κάθοδος του Κ. Η. Ι. Χριστού):

08.00 Εσπερινός-Θ. Λειτουργία.

23.00 Έναρξης Παννυχίδος του Πάσχα

23.45 – 01,30 Τελετή Αναστάσεως – Θ. Λειτουργία (ακολουθεί  πασχαλινό κέρασμα)

20/4 Κυριακή του Πάσχα: 12.00 π.μ. Εσπερινός της Αγάπης .

 23/4 Τετάρτη της Διακαινησίμου: 07.00-10.30  Όρθρος – Πανηγυρική Θ. Λειτουργία του Αγίου Μεγ. Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.**

25/4 Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής, 07.30 Όρθρος -Θ. Λειτουργία.

Επίσημες Παρουσίες στο Εσπερινό και Θ. Λειτουργία του Αγ. Γεωργίου :

* Ο Πρωτοσύγκελος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Αρχιμανδρίτης Θεοχάρης Βαρνάβας.

** Ο π. Αλέξιος Κουρτέσης,  Διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας.

Όλοι όσοι διακονούμε στο Ιερό Ναό μας, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, τα Μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας  Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και τα Μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών,

 Σας ευχόμαστε το φως της Αναστάσεως να φωτίζει τα σκοτάδια της ψυχής μας και του κόσμου!!!…

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΓΥΑΛΙΑ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΓΥΑΛΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ήταν Σάββατο και η κ. Κοραλία, γυρνούσε από το “σούπερ μάρκετ”, με το αυτοκίνητο στο σπίτι της. Ήταν όμορφη η ημέρα εκείνη, στα τέλη του Αυγούστου, χωρίς τους ενοχλητικούς καύσωνες του καλοκαιριού, καθώς ένα γλυκύ μελτέμι φυσούσε, από το μέρος της θάλασσας και σκόρπιζε ανακούφιση στο πρόσωπο των κατοίκων της παραλιακής κωμοπόλεως.

Λίγα τετράγωνα ακόμη και θα έφτανε στον προορισμό της, όταν ξαφνικά της ήρθε η σκέψη: “Δεν στρίβω εδώ, να περάσω λίγο από την ξαδέλφη μου, να δω τι κάνουν; καιρό έχουμε να συναντηθούμε”.

Σε λίγο βρισκόταν μπροστά, στην καγκελόπoρτα της αυλής της. Tρία κουτσούβελα την υποδέχτηκαν, με χαρούμενες φωνές.

– Θεία, θεία!

Ω, τα καλά μου, πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!

– Θεία, θα μας μια βόλτα, όπως την άλλη φορά, είπε το μεγαλύτερο κοριτσάκι της τρίτης δημοτικού.

– Ρωτήστε τη μαμά σας κι αν σας αφήσει ελάτε.

Εν τω μεταξύ βγήκε και η εξαδέλφη της και τα είπαν λίγο στο πόδι.

– Μαμά μας αφήνεις να πάμε βόλτα, με τη θεία;

– Να πάτε, να πάτε.

– Ελάτε, χρυσά μου. Να το αυτό το μικρούλι, η αδυναμία μου. Έλα να σε πάρω αγκαλιά, καλό μου. Ωώπ, άντε μέσα στο αυτοκίνητο. Μπήκαν και τα άλλα δύο. Χαιρετήθηκαν οι εξαδέλφες και ξεκίνησε το αυτοκίνητο. Μια παιδική χαρά λίγο έξω από την πόλη περίμενε τα μικρούλια, που τι χαρές έκαναν και παιχνίδια.

Θεία, δες με τι κάνω. Θεία, κοίτα, Θεία… Καθισμένη στο παγκάκι, χαιρόταν και η ίδια, με τις χαρές τους. Όταν, κάποια στιγμή διαπίστωσε, πως της έλειπαν τα γυαλιά…

– Αμάν, που πήγαν τα γυαλιά. Στο “σούπερ μάρκετ”, τα είχα. Να δεις, θα μου’ πέσαν στον δρόμο, τη στιγμή που έσκυψα να πάρω αγκαλιά το μικρό. Τελείωσε το παιχνίδι και γύρισαν πίσω. Η Κοραλία κοιτούσε διερευνητική τον δρόμο, στο σημείο που είχε σταθμεύσει προηγουμένως. Τίποτα.

– Μην τυχόν βρήκες τα γυαλιά μου; ρώτησε την εξαδέλφη της. Τα έχασα και λέω μήπως μου έπεσαν εδώ.

– Δεν ξέρω κάτι, απάντησε εκείνη. Να ψάξουμε.

– Αλλά γυαλιά δεν υπήρχαν.

Απογοητευμένη έφτασε στο σπίτι της, η Κοραλία. Και τότε ήρθε στη σκέψη της :

– Α, πως δεν το θυμήθηκα τόση ώρα, και κάθομαι και χολοσκάω. Ο Άγιος Φανούριος. Δεν ήταν λίγες οι φορές στο παρελθόν που ο Άγιός τους – τον είχαν εικόνα στο προσκυνητάρι της εκκλησίας τους – την είχε βοηθήσει να βρει χαμένα αντικείμενα.

Άγιέ μου!…

Αλλά μια δεύτερη σκέψη – πειρασμός; – ήρθε να την ταράξει αμέσως; “Καλά, τι είναι οι Άγιοι υπηρέτες μας; Όποτε θέλουμε, τους φωνάζουμε και τους έχουμε κοντά μας. Με μένα όλο θα ασχολείται ο Άγιος Φανούριος; Δεν έχει άλλες ασχολίες;

Όμως δεν το ‘βαλε κάτω. Την άλλη μέρα, Κυριακή, πρωί – πρωί στην εκκλησία κι αμέσως, στο προσκυνητάρι του Αγίου.

– Άγιε, βοήθησε με να βρω τα γυαλιά μου, κι εγώ στη μνήμη σου που πλησιάζει, θα σου φέρω μια φανουρόπιτα, καθώς και εκείνη του αδελφού μου, που σου την χρωστάει.

Της είχε ζητήσει παλαιότερα ο αδελφός της, να του φτιάξει μια πίτα για τον Άγιο, διότι την είχε τάξει, κι εκείνη του είχε απαντήσει : “Εσύ την έταξες, εσύ να τη φτιάξεις”. Και το τάμα δεν είχε αποδοθεί…

Τελείωσε η λειτουργία, γύρισε στο σπίτι η Κοραλία.

– Μάνα τα βρήκες τα γυαλιά σου; την υποδέχτηκε ο γιος της, με την ερώτηση.

– Δεν τα βρήκα, Δημήτρη μου, αλλά το είπα στον Άγιο Φανούριο.

Την ώρα εκείνη ο Δημήτρης, διάβαζε τα νέα της τοπικής τους κοινότητας, από την ιστοσελίδα που πρόσφατα είχαν φτιάξει στο “Ιντερνέτ”. Σε λίγα λεπτά.

– Βρε μάνα, κοίτα εδώ. Έχουν κάνει μια ανάρτηση, ότι βρέθηκαν κάτι γυαλιά στο δρόμο. Μήπως είναι τα δικά σου. Κοίταξε η Κοραλία και φωτίστηκαν τα μάτια της.

– Δεν το πιστεύω! Ο Άγιος Φανούριος!

– Άγιέ μου, δεν πρόλαβα να στο ζητήσω και… αμέσως;

– Τα δικά σου είναι μάνα;

– Τα δικά μου είναι Δημήτρη! Σε λίγες ημέρες, στη γιορτή του Αγίου, η Κοραλία με δύο φανουρόπιτες στα χέρια, φτιαγμένες από τα χέρια της, και με πολλή ευγνωμοσύνη στην καρδιά κατευθυνόταν προς την εκκλησία, για να τιμήσει την μνήμη του Αγίου. Του Αγίου Φανουρίου που τόσο κοντά μας βρίσκεται, όπως και όλοι οι Άγιοι, όταν με πίστη και απλότητα απευθυνόμαστε προς αυτούς και ζητάμε τη βοήθεια τους. Κι αυτοί την δίνουν απλόχερα κι έπειτα δέχονται με άπειρη συγκατάβαση, σαν αυτήν του Κυρίου τους, τις όποιες ευτελείς αντιπροσφορές μας…

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ :

Είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ιστορική ύπαρξή του, δεν ήταν γνωστή στους Συναξαριστές, μέχρι τον 14ο αιώνα, ή κατ’ άλλους τον 15ο αιώνα, οπότε ανευρέθη εικόνισμα του, στο νησί της Ρόδου.

Γρήγορα μάλιστα η φήμη του Αγίου απλώθηκε στα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, την Κρήτη, τη Χίο, τη Λέσβο, την Πάτρα και τον υπόλοιπο ελληνικό χώρο. Σήμερα υπάρχουν πολλές εκκλησίες χτισμένες στο όνομά του.

Η μνήμη του τιμάται και πανηγυρίζεται κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου. Την παραμονή της εορτής του, συνηθίζεται η ετοιμασία ενός νηστίσιμου φαγητού της φανουρόπιτας.

Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του με το φαίνω, δηλαδή φανερώνω, τον έκαναν γνωστό στη λαϊκή παράδοση ως τη μορφή, που πάντοτε θα βοηθούσε να βρεθούν τα χαμένα, ή θα έφερνε κάτι που επιθυμούν. Γι αυτό στις εικόνες παριστάνεται, να κρατά στο χέρι αναμμένο κερί.

Οι ορθόδοξοι Χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, την φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών, ακόμα και εργασία στους ανέργους και διάφορα άλλα.

—— ——- ——–

Ο ύψιστος και Πανάγαθος Θεός εχαρίτωσε θαυματουργικώς, τόσον την δοξάσασαν Αυτόν, Αγίαν Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, με τον κατά πάντα Άγιον και Όσιον επί της γης βίον της, ώστε της παρείχε την δωρεάν και την ευλογίαν να κάνει τέτοια θαύματα, που η δύναμη της λογικής αδυνατεί να τα συλλάβη και να τα ερμηνεύση.

Η Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, στον άνθρωπο που έχει θερμή πίστη και καταφεύγει στη χάρη της, απαντάει πάντα με ένα θαύμα.

Επιστολή, Αναστασίας Πομώνη.

Χίλια ευχαριστώ, Αγία μου Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, για το μεγάλο καλό, που έκανες στο κοριτσάκι μου.

Υπέφερε από αμυγδαλές και κρεατάκια και πολύ συχνά το είχα άρρωστο. Η ταλαιπωρία που περνούσε, ήταν μεγάλη και δεν μπορούσε ,ούτε να ανασάνει. Το πήγα στην Πάτρα σε ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο και μου είπε, πως έπρεπε να χειρουργηθεί. Εγώ φοβόμουν επειδή ήταν πολύ αδύνατο και δεν το αποφάσιζα. Ήταν η πρώτη χρονιά που πήγαινε σχολείο. Δεν μπορώ να περιγράψω, με λίγα λόγια την στενοχώρια μας. Μία μέρα πήγαινε στο σχολείο και πέντε ημέρες έμενε στο σπίτι. Έτσι έφτασε ο χειμώνας και μάλιστα βαρύς, οπότε δεν πήγαινε καθόλου σχολείο. Τότε στήριξα όλες τις ελπίδες μου στη χάρη σου, Αγία μου Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και σε παρακαλούσα να δείξεις την βοήθειά σου στο κοριτσάκι μου, που βρισκόταν άρρωστο στο κρεβάτι και να το θεραπεύσεις. Κι ένα βράδυ, όπως ήμουν στενοχωρημένη και αποκαμωμένη, έπεσα να κοιμηθώ και τότε είδα στον ύπνο μου, πως βρέθηκα σε ένα ωραίο μέρος κρατώντας τη μικρή μου από το χεράκι της και καθώς περπατούσα βλέπω μια Μοναχή να κάθεται σε κάποιο σημείο. Καθώς πλησιάζαμε πήρε τη μικρή στην αγκαλιά της, της άνοιξε τα ρουθούνια της και έβγαλε από μέσα ένα κομμάτι και έτσι ελευθερώθηκε η αναπνοή της. Από εκείνη την ώρα το κοριτσάκι μου, είναι εντελώς καλά. Το πρωί σηκώθηκε και πήγε σχολείο και από την ημέρα εκείνη, δεν έλειψε ούτε μια ώρα. Έκανες το θαύμα σου Μεγάλη μου Αγία και δεν μας άφησες άλλο, να πονέσουμε. Έφυγε η στενοχώρια και ο αγώνας, που μας είχε κυριεύσει. Με τη δική σου επέμβαση είναι μια χαρά.

Γλυκιά μου, Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, δεν βρίσκω λόγια να σε ευχαριστήσω. Θα δοξάζω πάντοτε το όνομα του Θεού μας, που σου έδωσε αυτή τη χάρη, να θεραπεύεις κάθε άρρωστο.

Με θερμές ευχαριστίες

Αναστασία Πομώνη

Ζάκυνθος.

Πηγή : – Περιοδικό “Ιεράς Μονής Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου”

– Βικιπαίδεια : ” Άγιος Φανούριος”.

– Περιοδικό : Ο Σωτήρ, “Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ !

ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ !

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσες φορές οι άνθρωποι κάνουν όνειρα στη ζωή τους, όνειρα μεγάλα, όνειρα ωραία. Όμως στη πορεία του χρόνου διαπιστώνουν πόσο άπιαστα είναι. Έτσι μελαγχολούν, μέσα σ’ ένα ασταμάτητο κυνηγητό των στόχων τους.

Διότι, όσο διαπιστώνουν πόσο άπιαστα είναι τα όνειρα τους, και βλέπουν την ηλικία τους να προχωρεί, μένουν ανειρήνευτοι, δυστυχισμένοι.

Στηρίζουν τη χαρά τους, σε πράγματα μεγάλα που περιμένουν να έρθουν και δεν έρχονται και μένουν διαρκώς ανικανοποίητοι. Νιώθουν πως τελείωσαν, πως δεν έχουν τίποτε άλλο να χαρούν στη ζωή τους.

Πόσο λάθος όμως κάνουν! Στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση κινούνται μέσα στους αιώνες οι Άγιοι. Διότι αυτοί απολαμβάνουν δοξολογικά, κάθε χαρά της ζωής και ιδίως τις μικρές και καθημερινές χαρές, που κρύβονται μέσα σε απλά πράγματα.

Μας διδάσκουν λοιπόν με τη στάση τους αυτή, ότι η χαρά κρύβεται μέσα στο κάθε λεπτό της καθημερινότητας, σε αυτό που ήδη ζούμε και όχι σ’ αυτά που προσδοκούμε και δεν έρχονται.

Η ζωή μας αποτελείτε από μικρές – μικρές στιγμές, που πρέπει να μάθουμε να τις ανιχνεύουμε να τις ζούμε αντλώντας από αυτές μεγάλη χαρά.

Πόσο ωραίο είναι να ξυπνάμε κάθε πρωί λέγοντας ένα “ευχαριστώ” στον Θεό, που μας αξίωσε να ξυπνήσουμε. Άλλοι δεν ξυπνούν το πρωί, διότι φεύγουν για την άλλη ζωή.

Να λέμε “ένα ευχαριστώ” στο Θεό που μας χαρίζει στην κάθε ημέρα τόσες ευλογίες, όπως την υγεία μας, τον αέρα που αναπνέουμε, τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας, τις πολυποίκιλες τροφές που τρώμε.

Άλλοι δεν έχουν ένα πιάτο φαγητό, πεινούν ή πεθαίνουν κι άλλοι υποφέρουν από ανίατες και επώδυνες αρρώστιες. Πόσο ωραίο είναι, να ξυπνάμε κάθε πρωί, με ένα χαμόγελο, λέγοντας μια εγκάρδια “καλημέρα”, στους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας, με τη συναίσθηση ότι αντικρίζουμε μπροστά μας εικόνες Θεού.

Πόση χαρά μπορούμε να νιώσουμε ξεπροβοδίζοντας τον σύζυγο στην δουλειά, τα παιδιά στο σχολείο, ή χαιρετώντας τον παππού που μόλις ξύπνησε. Ένα χαμόγελο απλό, εγκάρδιο, καθημερινό, κρύβει μέσα του, όλο τον ουρανό. Με μια τέτοια οπτική, μπορούμε να βλέπουμε τελείως διαφορετικά, το κάθε τι στη ζωή μας. Μαθαίνουμε να εκτιμούμε και πράγματα, που μας φαίνονταν ασήμαντα, αδιάφορα, όπως ένα φρούτο που “προσφέρουμε καθαρισμένο στη γιαγιά, ένα “τοστ” στα παιδιά, ένα βλέμμα αγάπης σε όλους.

Βλέπουμε ένα ωραίο λουλούδι στον κήπο;

Βλέπουμε τη δόξα του Θεού! Βλέπουμε ουράνιο τόξο στον ουρανό; Βλέπουμε την αγάπη του Θεού!

Μπορούμε λοιπόν να νιώσουμε ασυγκρίτως μεγαλύτερη χαρά, με τις μικρές θυσίες ή πράξεις αγάπης, μάλιστα όταν έχουμε ένα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα, διαθέτοντας τον κόπο μας, την ελάχιστη μεσημεριανή μας ξεκούραση, για να πάμε με χαρά τα παιδιά στο φροντιστήριο, να τους διαβάσουμε τα μαθήματα ή να ακούσουμε τα νέα τους.

Τι χαρά μπορούμε ακόμη να δοκιμάσουμε και να δώσουμε στους γύρω μας με έναν καλό λόγο, μια ωραία συζήτηση ένα νέο της ημέρας. Αλλά και πόση χαρά εισπράττουμε, όταν μπορούμε να διαθέσουμε χρόνο στους γύρω μας, για να μοιραστούμε το πρόβλημά τους, να τους σταθούμε στις δυσκολίες τους. Πολύ δε περισσότερο, μπορούμε να πλημμυρίσουμε από χαρά, όταν αντιμετωπίζουμε τα πάντα δοξολογητικά, εκφράζοντας την άπειρη ευγνωμοσύνη μας στον Θεό, που μας αξιώνει να τον υπηρετούμε στα πρόσωπα των ελάχιστων αδελφών μας.

Κι αν η μέρα μας έχει αντιξοότητες, πόσο ωραίο είναι να μάθουμε να χαιρόμαστε και μ’ αυτές, αντιμετωπίζοντάς τες ως αφορμές για να υπερβούμε, ως ένα δείγμα της αγάπης του Θεού, ο οποίος μας αξιώνει να αθλούμεθα σε μεγαλύτερα αγωνίσματα.

Πόσο ευτυχισμένοι πρέπει να νιώθουμε, όταν ξεπερνούμε τις δυσκολίες αυτές, με τη χάρη του Θεού.

Να χαιρόμαστε δοξολογικά και την κάθε μικρή νίκη μας, όχι μόνο στα μεγάλα, αλλά και στα μικρά, στα μικρά θετικά βήματα, που κάνουμε κάθε ημέρα.

Πόση χαρά μας δίνει η προσευχή, η νηστεία, η άσκηση, η θυσία, ο κόπος για τους άλλους. Πόση χαρά μπορούμε να νιώσουμε ψελλίζοντας μια σύντομη προσευχή, για το κάθε τι, που ζούμε και βλέπουμε!

Αυτό το παρατηρούμε ιδιαιτέρως στη ζωή των Αγίων. Τι χαρά νιώθουν οι Άγιοι μπροστά στις ομορφιές της φύσεως, στο θρόισμα των φύλλων, στον φλοίσβο της θάλασσας, στο κελάηδημα των πουλιών, στο βασίλεμα του ήλιου, στο σύθαμπο της σελήνης!

Διότι πίσω από όλα αυτά βλέπουν τον ίδιο τον Θεό, ο οποίος σαν στοργικός Πατέρας φροντίζει για τα πλάσματά του, συντηρεί την κτίση, ευεργετεί τα ζώα, τα πουλιά, τον άνθρωπο, και τα πλημμυρίζει, με τις άπειρες ευλογίες του.

Είναι πραγματικά ανέκφραστη, η χαρά του ανθρώπου, όταν μιμούμενος τους Αγίους μπορεί να βλέπει, πίσω από την κτίση τον ίδιο τον Δημιουργό και πίσω από όλα τα γεγονότα, ευχάριστα η δυσάρεστα, να βλέπει τον Πατέρα του. Τότε ακόμη και οι μικρές χαρές γίνονται μεγάλες και οι μεγάλες δυσκολίες γίνονται μικρές.

Γίνονται τα πάντα αφορμές χαράς. Τότε ο άνθρωπος “πάντοτε χαίρει” και εν παντί ευχαριστεί” τον Θεό.

Ας μάθουμε λοιπόν κι εμείς να χαιρόμαστε με τα απλά και καθημερινά σημάδια, της αγάπης του Θεού. Και αντί να μελαγχολούμε και να γκρινιάζουμε, για όσα περιμένουμε και δεν έρχονται, να χαιρόμαστε γι’ αυτά, που ήδη έχουν έρθει και μαρτυρούν την αγάπη του Θεού, στη ζωή μας. Να λέμε διαρκώς ένα! “Δόξα σοι ο Θεός”! για τις μικρές καθημερινές ευλογίες του Κυρίου.

Έτσι θα καταστούμε άξιοι, να δεχόμαστε όλο και μεγαλύτερες ευλογίες του στη ζωή μας.

Πηγή : Ο “Σωτήρ” Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, Αδελφότητες Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940

Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940

ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΣΤΑΘΗ 21ο ΑΙΩΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στις 28 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 84 χρόνια από την είσοδο της Ελλάδος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επέτειος σηματοδοτεί την έναρξη μιας δεκαετίας που κατά παράδοξο τρόπο, ξεκίνησε και τελείωσε στα ίδια ακριβώς μέρη.

Το 1940 στην Ήπειρο και τη Δυτική Μακεδονία διεξήχθησαν οι πρώτες μάχες για την απόκρουση του Ιταλικού Στρατού, από έναν Ελληνικό Στρατό που εξέφραζε το σύνολο των Ελλήνων.

Το 1949, στα ίδια εδάφη, ένας τελείως διαφορετικός Ελληνικός Στρατός υπερίσχυσε τελικά, όχι εναντίων ξένων εισβολέων, αλλά επί άλλων Ελλήνων.

Οι δεκαετίες 1912 – 1922 και 1940 – 1950, αποτελούν ταυτόχρονα τις πιο ένδοξες, αλλά και τις πιο τραγικές δεκαετίες στην ιστορία του σύγχρονου Ελληνισμού.

Από ιστορικής πλευράς και κυρίως από τη σκοπιά της Στρατιωτικής ιστορίας είναι σίγουρα, οι πιο ενδιαφέρουσες από πλευράς Ιστορικών γεγονότων. Τα αποτελέσματά τους, όχι μόνον καθόρισαν τα σύνορα του κράτους, αλλά και το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό καθεστώς της χώρας.

Η 28η Οκτωβρίου του 1940, είναι από τις στιγμές εκείνες στη Παγκόσμια Ιστορία, που ένας ηγέτης και ένας λαός σπρώχνουν την εξέλιξη των γεγονότων, προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση. Είναι γνωστό ότι στη μακραίωνη ιστορική διαδρομή, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες αμφισβήτησαν τα δεδομένα και αποφάσισαν να αντισταθούν ή να επαναστατήσουν μη αποδεχόμενοι τη μοίρα τους και αψηφώντας τις όποιες συνέπειες. Άλλωστε όλη η αρχαιοελληνική δραματουργία, βασίζεται στην άρνηση των πρωταγωνιστών να υποταχθούν αμαχητί στους Θεούς, στη μοίρα ή στην εξουσία ακόμη και αν αυτή η στάση σήμαινε τη συντριβή τους.

Η προσεκτική εξέταση και μελέτη αυτής της φαινομενικής διαχρονικής “αποκοτιάς” των Ελλήνων θα δείξει ότι τελικά τέσσερεις ήταν οι παράγοντες που κατέστησαν δυνατό το έπος του 40.

Πρώτον.

Οι αποφάσεις είχαν ληφθεί με απόλυτα ορθολογικό τρόπο. Η Εθνική Αμυντική Στρατηγική και το σχέδιο Άμυνας είχαν συνταχθεί με τέτοιο τρόπο, που εφάρμοζαν με άριστο τρόπο τις αρχές του πολέμου, δηλαδή την εκλογή των Αντικειμενικών σκοπών και επιμονή στην επίτευξή τους,  τήρηση επιθετικού πνεύματος, συγκέντρωση και οικονομία δυνάμεων, ελιγμός, ενότητα διοικήσεως, ασφάλεια και αποφυγή αιφνιδιασμού των φιλικών δυνάμεων, αιφνιδιασμός του αντιπάλου, απλότητα και ευκαμψία σχεδίασης και τέλος την τήρηση των νόμων και εθίμων που διέπουν την διεξαγωγή ενός πολέμου.

Δεύτερον.

Οι νίκες βασίζονταν σε μακροχρόνια προπαρασκευή με σκοπό την ενίσχυση παραγόντων του έθνους. Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της εποχής δεν περίμεναν την έναρξη επιχειρήσεων για να προπαρασκευάσουν τη χώρα για τη διεξαγωγή του πολέμου, αλλά αυτή είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα και εντατικοποιήθηκε, όσο πύκνωναν τα σύννεφα του πολέμου.

Η προετοιμασία δεν περιορίστηκε μόνο στον υλικο – αμυντικό τομέα, αλλά συμπεριέλαβε και την καλλιέργεια πνεύματος αντίστασης, τόσο στις ένοπλες δυνάμεις, όσο και στην υπόλοιπη κοινωνία.

Τρίτον.

Είχε υπάρξει προσεκτική μελέτη των δυνατοτήτων και των τρίτων σημείων του αντιπάλου και εμβριθής ανάλυση του γεωπολιτικού περιβάλλοντος. Η σχετική ιδεολογική συγγένεια του δικτατορικού καθεστώτος του Μεταξά με την Ιταλία και τη Γερμανία, δεν τον απέτρεψε να συνεργαστεί με την Μεγάλη Βρετανία, εκτιμώντας ορθά ότι οι ΗΠΑ, με τις τεράστιες δυνατότητες που διέθεταν, αποτελούσαν τον “άσσο στο τραπέζι”, για την εξασφάλιση της τελικής νίκης.

Και τέταρτον.

Και σημαντικότερο, ήταν κοινή η βούληση ηγετών και λαού, να αγωνιστούν για την προάσπιση της ελευθερίας τους, ανεξαρτήτως προσωπικού κόστους. Το καθεστώς σίγουρα δεν ήταν ευρέως αγαπητό και δεν διέθετε λαϊκή βάση, αλλά οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, δεν πολέμησαν για την υπεράσπισή του.

Επίσης δεν ήταν οι πιθανές οικονομικές απολαβές ή οι διορισμοί στο δημόσιο ή τα μελλοντικά αξιώματα που έκαναν τους Έλληνες να θυσιάσουν τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα, στο Καλπάκι, τη Γραμπαζλα, τη Μοράβα, το ιβάν και αλλού.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί συμβατικά να χρονολογείται ότι ξεκίνησε στη 1 Σεπτεμβρίου του 1939, αλλά τα προμηνύματά του είχαν ξεκινήσει από τις αναθεωρητικές δυνάμεις πολύ νωρίτερα.

Σήμερα κανένας δεν μπορεί να πει μετά βεβαιότητας, ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις στη Γάζα και Λιβύη και η κρίση στη Νότια Σινική Θάλασσα και το Σαχέλ, προμηνύουν έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ποια’ μορφή θα έχει αυτός.

Αναφορικά με τις ψευδαισθήσεις πολλών Ελλήνων, ότι πλέον ο πόλεμος είναι κάτι που θα συμβαίνει αλλού, ισχύει αυτό που αποδίδεται στον Τρότσκι. “Εσύ μπορεί να μην ενδιαφέρεσαι για τον πόλεμο, αλλά ο Πόλεμος ενδιαφέρεται για εσένα”.

“Σύμφωνα με την αμερικανική λαϊκή ρύση :

“αυτοί που αποτυγχάνουν να προετοιμαστούν, προετοιμάζουν την αποτυχία τους”. Το βασικότερο είναι να γίνει κατανοητό ότι η ιστορία δεν γνωρίζει, “σωστή”  και “λάθος” πλευρά, αλλά νικητές και ηττημένους.

Εάν ως κοινωνία θέλουμε να μπορούμε να συζητάμε, να διαφωνούμε και να αποφασίζουμε για το ύψος των συντάξεων, το φορολογικό σύστημα, τη μορφή της δημόσιας εκπαίδευσης και όλα τα άλλα, θα πρέπει πάνω απ’ όλα ,να είμαστε ελεύθεροι. Ο σκλάβος, ο πρόσφυγας ή ο μετανάστης έχουν μόνο τα δικαιώματα, που τους παραχωρεί ο κατακτητής ή αυτός που τους φιλοξενεί.

Πηγή : Στρατιωτική Ιστορία, Κωνσταντίνος Γιαννακός. Επίκαιρο Παρελθόν.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μην στενοχωριέστε βρε παιδάκι μου!

Ο Κ….Τ… στις 23 Οκτωβρίου του έτους 1993, μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του, ξεκίνησαν πρωί, από την Αθήνα για ένα τριήμερο προσκύνημα στο Άγιον Όρος, το περιβόλι της Παναγίας μας.

Περνώντας από τη Θεσσαλονίκη επισκέφτηκαν στο Θεαγένειο την αδελφή του, Π…Π…, η οποία νοσηλευόταν μετά από βαριές επανειλημμένες εγχειρήσεις, συνέπεια ενός μελανώματος πέμπτου βαθμού, που είχε στο πόδι.

Ο Κ… μπήκε στο θάλαμο και είδε την αδελφή του, η οποία ήταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση, επειδή είχε υποβληθεί σε χημειοθεραπεία και την είχε πειράξει το φάρμακο. Είδε και τα άλλα δέκα κρεβάτια στον ίδιο θάλαμο και συγκλονίστηκε πάρα πολύ. Με μεγάλη προσπάθεια της εξήγησε ότι πήγαινε στο Άγιον Όρος. Κι εκείνη τον παρακάλεσε να προσευχηθεί εκεί, στο Περιβόλι της Παναγίας μας, για να γίνει καλά.

Έφθασαν στην Ουρανούπολη το απόγευμα. Για καλή τους τύχη συνάντησαν έναν ταξιτζή, ο οποίος είχε έλθει από τον Ωρωπό Αττικής, για πολλοστή φορά και έμπαινε στο Άγιον Όρος, με μοναδικό σκοπό την επίσκεψη του στο Γέροντα.

Του είπαν ότι ερχόντουσαν στο Άγιον Όρος για πρώτη φορά. Τότε τους συνέστησε οπωσδήποτε να τον επισκεφθούν και να πάρουν την ευλογία του.

Την επόμενη μέρα μπήκαν στο Όρος και την πρώτη βραδιά έμειναν στην Ι. Μ. Αγίου Παύλου, ενώ την άλλη μέρα ήρθαν στην Ι. Μ. Κουτλουμουσίου. Το ίδιο απόγευμα κατηφόρησαν στο μονοπάτι που οδηγεί στο κελί του Γέροντα.

Στη διαδρομή όμως, συναντούσαν άλλους προσκυνητές, που επέστρεφαν από το κελί του στενοχωρημένοι, γιατί δεν είχαν καταφέρει να τον δουν και τους διαβεβαίωναν ότι μάταια κατηφόριζαν προς τα ‘κει.

Ο Κ…..Τ….. όμως επέμενε πως έπρεπε να συνεχίσουν και να φτάσουν ως το κελί του Γέροντα. ‘Έφτασαν εκεί και αφού χτύπησαν το σιδεράκι, που είχε ο Γέροντας κρεμασμένο στο φράχτη, περίμεναν υπομονετικά, ευχόμενοι περίπου μια ώρα.

Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και φάνηκε ο Γέροντας, ο οποίος με αργά βήματα – λόγω ασθένειας – έφτασε στη πόρτα του φράχτη, ακούμπησε τα χέρια του πάνω στο σύρμα κι αφού έριξε με το βλέμμα του, μια διερευνητική μάτια σ’ έναν – έναν χωριστά, τους ρώτησε χαμογελώντας :

— Τι θέλετε, βρε παιδιά, σας βλέπω να είστε όλοι καλά!

Ο ένας από την παρέα του είπε :

— Τι καλά είμαστε; Εγώ παίρνω δεκαοκτώ φάρμακα κι εδώ ήρθα, για να σας ρωτήσω αν πρέπει να κόψω τα μισά!

— Άκου, βρε παιδάκι μου, εκεί πέρα, εσύ να υπακούς σ’ ό,τι σου λένε οι γιατροί κι ο πνευματικός σου, κι εμείς από την πλευρά μας, θα ευχηθούμε να πάνε όλα καλα’ !

Τότε μίλησε ο Κ….Τ…..  — Γέροντα, ήρθαμε για να πάρουμε την ευχή σας και να σας πούμε τα προβλήματά μας.

‘Άνοιξε ο Γέροντας την πόρτα του φράχτη και μπήκαν όλοι μέσα στην αυλή. Τους παρακάλεσε όμως, να είναι σύντομοι λόγω της ασθένειας του.

Πήρε τότε τον Κ….Π….ξεχωριστά, κι εκείνος άρχισε να εκμυστηρεύεται στον Γέροντα, το δράμα της ασθένειας της αδελφής του. Συγκινημένος και βλέποντας τη μορφή του Γέροντα να τον παρακολουθεί συμπονετικά, ξέσπασε χωρίς να το θέλει σε λυγμούς. Κι εκείνος τον έπιασε αμέσως από τον ώμο προστατευτικά και με φωνή γεμάτη στοργή του είπε.

— Μην στενοχωριέσαι! Να πεις στην αδελφή σου ν’ ακούει τις οδηγίες των γιατρών, κι εμείς θα ευχόμαστε γι’ αυτήν.

Τον ρώτησε το όνομα της αδελφής του, μα εκείνος ούτε να μιλήσει δεν μπορούσε από το κλάμα. Ο Γέροντας όμως επανέλαβε :

— Μη στεναχωριέσαι βρε παιδάκι μου, θα προσευχηθώ γι’ αυτήν!

Ο Κ… αφού απέσπασε την υπόσχεση του Γέροντα, ότι θα εύχεται για την υγεία της αδελφής του και βλέποντας τον γεμάτο εμπιστοσύνη και σιγουριά με τον τόνο της φωνής του, τον ευχαρίστησε, ασπάστηκε το χέρι του και απομακρύνθηκε σιγά – σιγά νοιώθοντας δέος.

Στην καρδιά του κυριαρχούσε τώρα η γαλήνη, η εμπιστοσύνη και η σιγουριά, γιατί ο Θεός τον είχε αξιώσει να αναθέσει το πρόβλημα που τον βασάνιζε, στα πιο σίγουρα χέρια.

Από εκείνη τη συνάντηση πέρασαν χρόνια και η αδελφή του Κ… είναι σήμερα καλά. Και οι δύο αισθάνονται ότι η αγάπη του Γέροντα τους σκέπασε και εξελίχτηκαν όλα, με τον καλύτερο τρόπο.

Πιστεύουν, μάλιστα, ακράδαντα ότι όλα πήγαν καλά χάριν της ευχής του Γέροντα, η οποία πάντα σκεπάζει και βοηθά όσους προστρέχουν με εμπιστοσύνη προς αυτόν.

Δεν έχει μείνει καθόλου πνευματική αρχοντιά. Πολύ λυπάμαι, όταν διαπιστώνω ότι σ’ ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας μας, δεν έχει μείνει καθόλου πνευματική αρχοντιά.

Η πνευματική αρχοντιά έχει τα χαρακτηριστικά πως ό,τι κι αν κάνεις, το κάνεις αποκλειστικά και μόνο, για την αγάπη του Θεού και όχι από εγωισμό, από κάποιο δηλαδή ιδιοτελή σκοπό.

Σήμερα διαπιστώνει κάνεις, ότι ακόμα και πνευματικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν συνανθρώπους τους, αποκλειστικά και μόνο, για να τους βοηθήσουν στις δικές τους επιδιώξεις, για το ατομικό τους όφελος.

Όταν υπάρχει αγάπη του εαυτού μας, όλη η προσπάθεια που κάνουμε δεν είναι καλή.

Ακριβώς όπως, όταν φτιάνουμε ομελέτα και πέσει μια κοτσιλιά μέσα, πηγαίνει όλη χαμένη.

Όπου πάω καρφί δεν αλλάζω.

Ο Γέροντας σεβόταν πάρα πολύ την παράδοση των παλαιοτέρων πατέρων και ποτέ δεν επιχειρούσε να κάνει κάτι που εκείνοι το είχαν απορρίψει, μετά από πολυετή δοκιμή.

Διηγότανε χαρακτηριστικά και το εξής γεγονός, που του είχε συμβεί.

Όταν πήγα στο κελί του Αγίου Υπατίου, στην έρημο των Κατουνακίων, είδα στον κήπο του κελιού πολλά ξύλα μπηγμένα στο έδαφος εδώ κι εκεί. Απόρησα πως ο προκάτοχός μοναχός του κελιού τα είχε βάλει έτσι μέσα στον κήπο, κι επειδή τα νόμισα άχρηστα, τα μάζεψα.

Μια μέρα, όμως, όπως εργαζόμουν στο κήπο το καλοκαίρι, είδα να βγαίνει ένα φίδι μέσα από μια, απ’ αυτές τις τρύπες, από την οποία είχα αφαιρέσει το παλούκι, που είχε βάλει ο προκάτοχός μου.

Κι έψαχνα να βρω ξύλο, για να ξανακλείσω την τρύπα! Διαπίστωσα, λοιπόν, ότι ο κήπος ήταν γεμάτος από πολλές τρύπες, με φωλιές φιδιών. Τότε κατάλαβα γιατί ο αδελφός, που ήταν στο κελί πριν από μένα, είχε μπήξει στον κήπο τόσα πολλά ξύλα, μέσα σε κάθε τρύπα!

Από εκείνη την ημέρα πήρα απόφαση, κι όπου πάω ούτε καρφί δεν αλλάζω! Οι παλιότεροι που ζούσαν εκεί κάτι ήξεραν, που το έβαλαν, σ’ αυτή τη θέση.

Πηγή : Ιερομονάχου Αγίου Όρους Χριστοδούλου, από το βιβλίο “Σκεύος Εκλογής”, Γέρων Παΐσιος 1924 -1974.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ”ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΓΥΑΛΙΑ”

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΓΥΑΛΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ήταν Σάββατο και η κ. Κοραλία, γυρνούσε από το “σούπερ μάρκετ”, με το αυτοκίνητο στο σπίτι της. Ήταν όμορφη η ημέρα εκείνη, στα τέλη του Αυγούστου, χωρίς τους ενοχλητικούς καύσωνες του καλοκαιριού, καθώς ένα γλυκύ μελτέμι φυσούσε, από το μέρος της θάλασσας και σκόρπιζε ανακούφιση στο πρόσωπο των κατοίκων της παραλιακής κωμοπόλεως. Λίγα τετράγωνα ακόμη και θα έφτανε στον προορισμό της, όταν ξαφνικά της ήρθε η σκέψη : “Δεν στρίβω εδώ, να περάσω λίγο από την ξαδέλφη μου, να δω τι κάνουν; καιρό έχουμε να συναντηθούμε”. Σε λίγο βρισκόταν μπροστά, στην καγκελόπoρτα της αυλής της. Tρία κουτσούβελα την υποδέχτηκαν, με χαρούμενες φωνές.

-Θεία, θεία!

Ω , τα καλά μου , πόσο χαίρομαι που σας βλέπω!

— Θεία, θα μας μια βόλτα, όπως την άλλη φορά, είπε το μεγαλύτερο κοριτσάκι της τρίτης δημοτικού.

— Ρωτήστε τη μαμά σας κι αν σας αφήσει ελάτε.

Εν τω μεταξύ βγήκε και η εξαδέλφη της και τα είπαν λίγο στο πόδι.

— Μαμά μας αφήνεις να πάμε βόλτα, με τη θεία;

— Να πάτε, να πάτε.

–Ελάτε, χρυσά μου. Να το αυτό το μικρούλι, η αδυναμία μου. Έλα να σε πάρω αγκαλιά, καλό μου. Ωώπ, άντε μέσα στο αυτοκίνητο. Μπήκαν και τα άλλα δύο. Χαιρετήθηκαν οι εξαδέλφες και ξεκίνησε το αυτοκίνητο. Μια παιδική χαρά λίγο έξω από την πόλη περίμενε τα μικρούλια, που τι χαρές έκαναν και παιχνίδια.

Θεία, δες με τι κάνω. Θεία, κοίτα, Θεία…

Καθισμένη στο παγκάκι, χαιρόταν και η ίδια, με τις χαρές τους. Όταν, κάποια στιγμή διαπίστωσε, πως της έλειπαν τα γυαλιά…

–Αμάν, που πήγαν τα γυαλιά. Στο “σούπερ μάρκετ”, τα είχα. Να δεις, θα μου πέσαν στον δρόμο, τη στιγμή που έσκυψα να πάρω αγκαλιά το μικρό. Τελείωσε το παιχνίδι και γύρισαν πίσω.

Η Κοραλία κοιτούσε διερευνητική τον δρόμο, στο σημείο που είχε σταθμεύσει  προηγουμένως. Τίποτα.

–Μην τυχόν βρήκες τα γυαλιά μου; ρώτησε την εξαδέλφη της. Τα έχασα και λέω μήπως μου έπεσαν εδώ.

— Δεν ξέρω κάτι, απάντησε εκείνη. Να ψάξουμε.

–Αλλά γυαλιά δεν υπήρχαν.

Απογοητευμένη έφτασε στο σπίτι της, η Κοραλία. Και τότε ήρθε στη σκέψη της :

— Α, πως δεν το θυμήθηκα τόση ώρα, και κάθομαι και χολοσκάω. Ο Άγιος Φανούριος.

Δεν ήταν λίγες οι φορές στο παρελθόν που Ο Άγιός τους — τον είχαν εικόνα στο προσκυνητάρι της εκκλησίας τους — την είχε βοηθήσει να βρει’ χαμένα αντικείμενα.

Άγιέ μου!…

Αλλά μια δεύτερη σκέψη– πειρασμός;

— ήρθε να την ταράξει αμέσως; “Καλά, τι είναι οι Άγιοι υπηρέτες μας; Όποτε θέλουμε, τους φωνάζουμε και τους έχουμε κοντά μας. Με μένα όλο θα ασχολείται ο Άγιος Φανούριος; Δεν έχει άλλες ασχολίες; Όμως δεν το ‘βαλε κάτω. Την άλλη μέρα, Κυριακή, πρωί – πρωί στην εκκλησία κι αμέσως, στο προσκυνητάρι του Αγίου.

— Άγιε, βοήθησε με να βρω τα γυαλιά μου, κι εγώ στη μνήμη σου που πλησιάζει, θα σου φέρω μια φανουρόπιτα, καθώς και εκείνη του αδελφού μου, που σου την χρωστάει.

Της είχε ζητήσει παλαιότερα ο αδελφός της ,να του φτιάξει μια πίτα για τον Άγιο, διότι την είχε τάξει, κι εκείνη του είχε απαντήσει : “Εσύ την έταξες, εσύ να τη φτιάξεις”. Και το τάμα δεν είχε αποδοθεί…

Τελείωσε η λειτουργία, γύρισε στο σπίτι η Κοραλία.

— Μάνα τα βρήκες τα γυαλιά σου; την υπό δέχτηκε ο γιος της, με την ερώτηση.

— Δεν τα βρήκα, Δημήτρη μου, αλλά το είπα στον Άγιο Φανούριο.

Την ώρα εκείνη ο Δημήτρης, διάβαζε τα νέα της τοπικής τους κοινότητας, από την ιστοσελίδα που πρόσφατα είχαν φτιάξει στο “Ιντερνέτ”. Σε λίγα λεπτά.

— Βρε μάνα, κοίτα εδώ. Έχουν κάνει μια ανάρτηση, ότι βρέθηκαν κάτι γυαλιά στο δρόμο. Μήπως είναι τα δικά σου.

Κοίταξε η Κοραλία και φωτίστηκαν τα μάτια της.

— Δεν το πιστεύω! Ο Άγιος Φανούριος!

–Αγιέ μου, δεν πρόλαβα να στο ζητήσω και… αμέσως;

— Τα δικά σου είναι μάνα;

— Τα δικά μου είναι Δημήτρη! Σε λίγες ημέρες, στη γιορτή του Αγίου, η Κοραλία με δύο φανουρόπιτες στα χέρια, φτιαγμένες από τα χέρια της, και με πολλή ευγνωμοσύνη στην καρδιά κατευθυνόταν προς την εκκλησία, για να τιμήσει την μνήμη του Αγίου. Του Αγίου Φανουρίου. που τόσο κοντά μας βρίσκεται, όπως και όλοι οι Άγιοι, όταν με πίστη και απλότητα απευθυνόμαστε προς αυτούς και ζητάμε τη βοήθεια τους. Κι αυτοί την δίνουν απλόχερα κι έπειτα δέχονται με άπειρη συγκατάβαση, σαν αυτήν του Κυρίου τους, τις όποιες ευτελείς αντιπροσφορές μας…

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ :

Είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ιστορική ύπαρξή του, δεν ήταν γνωστή στους Συναξαριστές, μέχρι τον 14ο αιώνα, ή κατ’ άλλους τον 15ο αιώνα, οπότε ανευρέθη εικόνισμά του, στο νησί της Ρόδου.

Γρήγορα μάλιστα η φήμη του Αγίου απλώθηκε στα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, την Κρήτη, τη Χίο, τη Λέσβο, την Πάτρα και τον υπόλοιπο ελληνικό χώρο. Σήμερα υπάρχουν πολλές εκκλησίες χτισμένες στο όνομά του.

Η μνήμη του τιμάται και πανηγυρίζεται κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου. Την παραμονή της εορτής του, συνηθίζεται η ετοιμασία ενός νηστίσιμου φαγητού της φανουρόπιτας.

Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του με το φαίνω, δηλαδή φανερώνω, τον έκαναν γνωστό στη λαϊκή παράδοση ως τη μορφή, που πάντοτε θα βοηθούσε να βρεθούν τα χαμένα, ή θα έφερνε κάτι που επιθυμούν. Γι αυτό στις εικόνες παριστάνεται, να κρατά στο χέρι αναμμένο κερί. Οι ορθόδοξοι Χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, την φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών, ακόμα και εργασία στους ανέργους και διάφορα άλλα.

—— ——- ——–

Ο ύψιστος και Πανάγαθος Θεός εχαρίτωσε θαυματουργικώς, τόσον την δοξάσασαν Αυτόν, Αγίαν Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, με τον κατά πάντα Άγιον και Όσιον επί της γης βίον της, ώστε της παρείχε την δωρεάν και την ευλογίαν να κάνει τέτοια θαύματα ,που η δύναμη της λογικής αδυνατεί να τα συλλάβη και να τα ερμηνεύση .

Η Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, στον άνθρωπο που έχει θερμή πίστη και καταφεύγει στη χάρη της, απαντάει πάντα με ένα θαύμα.

Επιστολή, Αναστασίας Πομώνη.

Χίλια ευχαριστώ, Αγία μου Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, για το μεγάλο καλό ,που έκανες στο κοριτσάκι μου. Υπέφερε από αμυγδαλές και κρεατάκια και πολύ συχνά το είχα άρρωστο. Η ταλαιπωρία που περνούσε, ήταν μεγάλη και δεν μπορούσε, ούτε να ανασάνει. Το πήγα στην Πάτρα σε ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο και μου είπε, πως έπρεπε να χειρουργηθή Εγώ φοβόμουν επειδή ήταν πολύ αδύνατο και δεν το αποφάσιζα. Ήταν η πρώτη χρονιά που πήγαινε σχολείο. Δεν μπορώ να περιγράψω, με λίγα λόγια την στενοχώρια μας. Μία μέρα πήγαινε στο σχολείο και πέντε ημέρες έμενε στο σπίτι. Έτσι έφτασε ο χειμώνας και μάλιστα βαρύς, οπότε δεν πήγαινε καθόλου σχολείο. Τότε στήριξα όλες τις ελπίδες μου στη χάρη σου, Αγία μου Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και σε παρακαλούσα να δείξεις την βοήθειά σου στο κοριτσάκι μου, που βρισκόταν άρρωστο στο κρεβάτι και να το θεραπεύσεις. Κι ένα βράδυ, όπως ήμουν στενοχωρημένη και αποκαμωμένη, έπεσα να κοιμηθώ και τότε είδα στον ύπνο μου, πως βρέθηκα σε ένα ωραίο μέρος κρατώντας τη μικρή μου από το χεράκι της και καθώς περπατούσα βλέπω μια Μοναχή να κάθεται σε κάποιο σημείο. Καθώς πλησιάζαμε πήρε τη μικρή στην αγκαλιά της, της άνοιξε τα ρουθούνια της και έβγαλε από μέσα ένα κομμάτι και έτσι ελευθερώθηκε η αναπνοή της. Από εκείνη την ώρα το κοριτσάκι μου, είναι εντελώς καλά. Το πρωί σηκώθηκε και πήγε σχολείο και από την ημέρα εκείνη, δεν έλειψε ούτε μια ώρα. Έκανες το θαύμα σου Μεγάλη μου Αγία και δεν μας άφησες άλλο, να πονέσουμε. Έφυγε η στενοχώρια και ο αγώνας, που μας είχε κυριεύσει. Με τη δική σου επέμβαση είναι μια χαρά. Γλυκιά μου, Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, δεν βρίσκω λόγια να σε ευχαριστήσω Θα δοξάζω πάντοτε το όνομα του Θεού μας, που σου έδωσε αυτή τη χάρη, να θεραπεύεις κάθε άρρωστο.

Με θερμές ευχαριστίες

Αναστασία Πομώνη

Ζάκυνθος.

Πηγή : – Περιοδικό “Ιεράς Μονής Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου”

— Βικιπαίδεια : “Άγιος Φανούριος”.

— Περιοδικό : Ο Σωτήρ, “Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥΗ ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι γεγονός, ότι από την εποχή μας λείπει το ηρωικό στοιχείο. Όχι μόνον αυτό που καλλιεργείται σε κρίσιμους καιρούς και κάνει την παρουσία του φανερή σε έκτακτες περιπτώσεις, αλλά συχνά λείπει κι αυτό το στοιχείο του δυναμισμού, απαραίτητου για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας. Εμφανιζόμαστε ανήμποροι να αντιμετωπίσουμε κάποιο σοβαρό μας πρόβλημα, να υπομείνουμε τη φτώχεια, να σηκώσουμε το σταυρό μιας αρρώστιας, να θυσιάσουμε κάτι από την άνεσή μας. Και ακόμη πιο πολύ αποδεικνυόμαστε αδύναμοι να αντιτάξουμε ένα σθεναρό όχι, στην καθημερινή πρόκληση του κακού. Να λέμε, δεν θα αδικήσω, δεν θα συκοφαντήσω, θα νικήσω τη συνήθεια της δικαιολογίας. Δεν θα πω ψέμα, δεν θα διαβάσω ό,τι λερώνει τη σκέψη μου, θα υπερασπιστώ την πίστη μου, θα σταθώ σαν αληθινός χριστιανός.

Βεβαίως θα μπορούσαμε να έχουμε αυτόν τον καθημερινό ηρωϊσμό, αν δεν στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, αλλά στη δύναμη του Χριστού. Γιατί ο ίδιος μας βεβαίωσε: Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. Τίποτε δεν μπορούμε να κατορθώ χωρίς τον Χριστό, ούτε μεγάλο, μα ούτε και μικρό. Αυτό θα πει ουδέν. Ο Παύλος την αλήθεια αυτή τη ζούσε σ’ όλη του την ύπαρξη. Και είχε το σθένος να διακηρύττει “Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ” (Φιλ.δ’) Όλα τα μπορώ. Πως, με ποια δύναμη; Το “όλα” είναι μεγάλος λόγος. Όμως αληθινός.

Γιατί ο Παύλος είχε το μυστικό του. Ήταν συνδεδεμένος με πηγή παντοδυναμίας τον Χριστό. Τίποτε εξωτερικό δεν είχε αυτή η δύναμη. Όμως κρατούσε το κλειδί μιας μόνιμης παντοδυναμίας. ”Ήταν συνδεδεμένος ή καλύτερα ταυτισμένος με τον Χριστό. Με αυτή την πηγή παντοδυναμίας ήταν ταυτισμένοι και οι μάρτυρες της Εκκλησίας μας. Γι’ αυτό μπορούσαν να υπομένουν βασανιστήρια και να τα αντιμετωπίζουν με ηρωισμό, ακόμη και τον θάνατο. Όπως η Αγία Ευφημία.

Η Ευφημία γεννήθηκε από επιφανείς γονείς, τον Φιλόφρονα και την Θεοδοσιανή. Επιφανείς και ως προς τον πλούτο και ως προς την κοινωνική τους θέση, φρόντισαν ιδιαιτέρως την ανατροφή και την μόρφωση της κόρης τους.

Μα ο μεγαλύτερος πλουτισμός, που της κληρονόμησαν ήταν η βαθιά τους ευσέβεια. Και η μεγαλύτερη δόξα, ήταν η πίστη στο Χριστό. Στην εποχή των διωγμών, το να είναι κανείς Χριστιανός, δεν ήταν απλώς ένα στοιχείο της Ταυτότητος, όπως συμβαίνει ίσως σε μας. Ήταν τρόπος ζωής, πράξη και στοιχείο που κάθε στιγμή σε κατέτασσε στον κατάλογο των μελλοθανάτων. Βρισκόμαστε στα τέλη του 3ου αιώνα. Αυτοκράτορας στο Θρόνο της Ρώμης ήταν ο Διοκλητιανός. Από τους σκληρότερους διώκτες του Χριστιανισμού. Αντάξια τον εκπροσωπούσε στη μαρτυρική Μικρασία ο ανθύπατος Πρίσκος. Στην πόλη της Χαλκηδόνας, μεταξύ των άλλων θεών, ιδιαιτέρως λατρευόταν ο Άρης, ο θεός του πολέμου. Εδώ κατέφθασαν πολλοί ειδωλολάτρες απ’ την περιοχή για να προσφέρουν θυσίες μέσα σε μεγαλύτερο ναό, στο πελώριο άγαλμα του. Με διαταγή του αυτοκράτορα, όλοι έπρεπε να προσκυνήσουν το είδωλο. Η διαταγή για τους Χριστιανούς σήμαινε έναν καινούργιο διωγμό. Γιατί οι χριστιανοί δεν προσκυνούσαν αγάλματα. Ετοιμαζόταν τώρα για την αναμέτρηση με το πολυκέφαλο θηρίο της ειδωλολατρίας. Χωρίζονται σε ομάδες και μετατρέπουν τα σπίτια τους σε εκκλησίες. Εκεί ομαδικά μελετούν, ψάλλουν, προσεύχονται, μα κυρίως κοινωνούν. Παίρνουν μέσα τους το σώμα και το αίμα του Χριστού και έτσι δυνατοί ετοιμάζονται για νικηφόρους αγώνες.

Επικεφαλής μιας ομάδας, είναι και η Ευφημία. Φλογερή και ενθουσιώδης μεταλαμπαδεύει τον ζήλο της, σ’ όλα τα μέλη της. Είναι 40 ζηλωτές Χριστιανοί, αποφασισμένοι όλοι να μαρτυρήσουν, για τον Χριστό. Και όταν λίγο αργότερα προδίδεται η κρύπτη τους και οδηγούνται όλοι μπροστά στον ανθύπατο, αρνούνται ομαδικώς να θυσιάσουν στα είδωλα. Κανένας δεν υποχωρεί, κανένας δεν δηλιάζει. Όλοι ενδυναμώνονται από την πίστη στο Χριστό και εμπνέονται από το παράδειγμα της Ευφημίας. Κι όταν φυλακίζονται κι όταν βασανίζονται, αυτοί ζουν τη χαρά ότι αξιώθηκαν, όχι μόνο να πιστεύουν στο Χριστό, αλλά και να υποφέρουν γι’ αυτόν.

Επί 20 ημέρες τα σώματα τους οργώνονται από το μαστίγιο. Μα όταν τους βγάζουν από τη φυλακή οι πληγές τους είναι θεραπευμένες. Αυτό είναι το θαύμα. Αλλά οι διώκτες δεν αλλάζουν φρόνημα, όσα θαύματα και αν δουν.

Ο ανθύπατος Πρίσκος απειλεί να φρονηματίσει την Ευφημία, που είναι η ψυχή της ομάδας. Διατάσσει ν’ νάψουν φωτιά και να την κάψουν, αλλά η Αγία μένει αβλαβής.

Οι δήμιοι απορούν. Βλέπουμε, λένε στον τύραννο, αγγέλους που σκορπίζουν τη φωτιά και δεν αφήνουν να πλησιάσει, την Χριστιανή… Και από εδώ και μπρος είμαστε και εμείς χριστιανοί ανθύπατε. Είναι ο Βίκτωρ και ο Σωσθένης. Τους φυλακίζουν αμέσως, ενώ το μαρτύριο της Αγίας συνεχίζεται. Και τι τρόπους δεν επινόησαν για να την κάμψουν. Δοκίμασε τη φωτιά, πέρασε από το μαρτυρικό τροχό και γνώρισε όλες τις μηχανές και τα όργανα των βασανιστηρίων.

Μα η πίστη της Ευφημίας νικά τους βασανισμούς και τα μαρτύρια. Πολλοί ειδωλολάτρες, βλέποντας την πίστη της πιστεύουν στο Χριστό και το ομολογούν δημοσίως.  Η ομάδα αντί να διαλύεται αυξάνεται. Ο Ιησούς νικά. Τα είδωλα κατατροπώνονται. Και ο τύραννος αφρίζει από την οργή του. Το σχέδιο του απέτυχε. Ένα καινούργιο θα βάλει σε εφαρμογή. Το τέλος της Αγίας πλησιάζει. Την ρίχνουν σε άγρια πεινασμένα θηρία. Το δάγκωμα μιας άγριας αρκούδας φέρνει τον θάνατο. Η ψυχή της Αγίας Ευφημίας εγκαταλείπει το ταλαιπωρημένο σώμα της και φτερουγίζει κοντά στον λατρευτό της καρδιάς της, τον Ιησού Χριστό. Οι Χριστιανοί έθαψαν το τίμιο λείψανο της μάρτυρος με τιμές, έχοντάς την καύχημα και παράδειγμα.

Πέρασαν περισσότερα από 100 χρόνια όταν στα 450 επί βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού, εμφανίστηκε η αίρεση του Ευτυχούς. Αυτός ισχυριζόταν πως ο Χριστός είχε μόνον θεία φύση και θεία ενέργεια.

Η Εκκλησία για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της αιρέσεως του μονοφυσιτισμού, συνεκάλεσε Οικουμενική Σύνοδο στη Χαλκηδόνα το 451μ.χ., όταν βασίλευε ο Μαυρίκιος και η Πουλχερία.

Συγκεντρώθηκαν 600 επίσκοποι. Η σύνοδος καταδίκασε την αίρεση του Μονοφυσιτισμού. Οι αιρετικοί όμως δεν πειθάρχησαν στα δόγματα της Συνόδου και δεν πείστηκαν να καταδικάσουν την πλάνη τους. Τότε οι ορθόδοξοι και οι μονοφυσίτες κατέγραψαν τα υπ’ αυτών πιστευόμενα και κηρυττόμενα, σε δύο βιβλία – Τόμους- όπως λέγονται και ζήτησαν την επικύρωση από την Αγία Ευφημία.

Πως έγινε αυτό; Με συμφωνία και των δύο πλευρών, άνοιξαν τη θήκη που περιείχε το λείψανο της Αγίας και τοποθέτησαν στο στήθος της, τους δύο τόμους.

Ύστερα από τον καθορισμένο χρόνο, άνοιξαν τη Λάρνακα και είδαν και εξέστησαν, όπως λέγει το συναξάριο τους.

Ο τόμος με τις κακοτοπιές των αιρετικών ήταν ριγμένα στα πόδια της, ενώ ο τόμος Των ορθοδόξων βρέθηκε να κρατείτε από την Μάρτυρα, στη αγκαλιά της. Έτσι η Αγία Μεγαλομάρτυς Ευφημία επικύρωσε την αλήθεια της Ορθόδοξου πίστεως την οποία μέχρι θανάτου είχε υπερασπιστεί. Το θαυμαστό αυτό γεγονός στήριξε τους ορθόδοξους στην πίστη και ντρόπιασε τους αιρετικού.

Σήμερα το λείψανο της Αγίας Ευφημίας βρίσκεται στον Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, όπου και το Πατριαρχείο, θεματοφύλακας και πάλι της πίστεως του Χριστού στην μαρτυρική γη της Μικρασίας.

Πηγή : Ορθόδοξο, Χριστιανικό Περιοδικό, “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…..

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το αποτρόπαιο καλοκαίρι του 1974, τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο, και σκορπούν το θάνατο.

Στην Μόρφου συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός. Τούρκοι στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 Χριστιανούς. Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκύπριου δασκάλου. Και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Ετοιμάζουν τα όπλα. Και στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο. Θρήνος, Κλαυθμός, οδυρμός, τραγικές οι στιγμές για τους μελλοθάνατους περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει “πυρ”. Στρέφουν τότε το νου τους και στην καρδιά τους, στην Ελπίδα των Απελπισμένων. Και προσεύχονται όλοι τους θερμά, για το τελευταίο τους ταξίδι και ιδιαίτερα ο δάσκαλος.

“Θεέ μου, συγχώρεσέ μας, δέξου μας κοντά σου. Μνήσθητι ημών, Κύριε εν τη Βασιλεία σου”.

Ο Τούρκος αξιωματικός έρχεται. Κοιτάζει τους στρατιώτες του με τα όπλα, κοιτάζει βλοσυρός και τους μελοθάνατους. Ρίχνει μια ματιά προς τα πάνω. Μια κληματαριά απλώνεται και σκεπάζει την αυλή.

Ζητάει ένα τσαμπί σταφύλι, για να παρατείνει έτσι σκόπιμα ,την αγωνία των αιχμαλώτων.

Παίρνει το τσαμπί, μα ενώ ετοιμάζεται να το φάει, ακούγεται δυνατή η φωνή του δασκάλου.

– Μην το φας ! Προχτές το ράντισα με φάρμακο. Είναι ισχυρό δηλητήριο! Θα πεθάνεις!

Ο Αξιωματικός μένει άναυδος. Και γεμάτος κατάπληξη ρωτάει;

– Καλά, αφού το ξέρεις, ότι σε λίγο θα δώσω διαταγή να σας σκοτώσουν, γιατί δεν με άφησες να το φάω και έτσι να με εκδικηθείς;

Του απάντησε ο δάσκαλος με ειρήνη και γαλήνη στην όψη και την καρδιά του :

– Είμαι Χριστιανός. Και τώρα πρόκειται να φύγω από τον κόσμο αυτό. Και να παρουσιαστώ ενώπιον του Θεού. Δε θέλω να βαρύνω την ψυχή μου, με μια αμαρτία τόσο μεγάλη.

Ο Τούρκος αξιωματικός συγκλονίζεται. Στρέφεται και λέει στους στρατιώτες του.

– Αν έβρισκα έναν τέτοιο Τούρκο, θα έδινα και τη ζωή μου ακόμα!

Μαζέψτε τα όπλα σας και αφήστε τους ελεύθερους όλους!”

– Και σκέφτηκα. “Είμαι Χριστιανός”. Πόση συνέπεια στα πιστεύω του! Μόνον ένας Θεός αγάπης, χτίζει τέτοιες καρδιές. Ένας Θεός αγάπης που επάνω στο Σταυρό, έδωσε το πιο συγκλονιστικό μάθημα.

“Πάτερ, έφες αυτοίς….” Πόσο το μεγαλείο της συγγνώμης! Και όσοι έχουμε την ευλογία να λεγόμαστε μαθητές Του, κάθε μέρα δίνουμε εξετάσεις στο μάθημα αυτό. Βέβαια όχι πόσο καλά το ξέρουμε, αλλά με πόση συνέπεια το βιώνουμε. Αλήθεια, πόση η δύναμη της ανεξικακίας, της μεγαλοψυχίας, που μετουσιώνει τον φανατισμό σε νηφαλιότητα, την κακία σε ανθρωπιά, το μίσος σε αγάπη!

Η ανεξικακία είναι η πιο δύσκολη αρετή, διότι δε σημαίνει απλά και αφηρημένα την αγάπη, ούτε την αγάπη προς τους εχθρούς με γενική έννοια. Μπορεί να αποκτήσει κανείς ανεξικακία, μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες. Αυτό είναι όντως άθλος μεγάλος. Είναι αποτέλεσμα σκληρής εσωτερικής πάλης με πολλά πάθη, για αυτό έχει τεράστια αξία και σημασία, η κατάκτηση αυτής της φοβερά δύσκολης αρετής. Οι περιπτώσεις είναι διαφορετικές μεταξύ τους, ως προς τις προκλήσεις της κακίας, αλλά όλες χρειάζονται κάποιον χρόνο, όσο δηλαδή θα διαρκέσει η πάλη, για να νικιέται, κάθε φορά η μνησικακία και την θέση της να πάρει η ανεξικακία. Εκείνο όμως που αποτελεί την πεντακάθαρη χριστομίμητη ανεξικακία, είναι αυτή που αμέσως κυριαρχεί στην ψυχή και δεν χρειάζεται να κάνει καθόλου πάλη.

“Ένας από τους οπλαρχηγούς του 1821, από τους πιο πιστούς στο Θεό, που είχε κτήμα του την αγάπη, περνούσε κάποια νύχτα με το άλογό του, από το πεδίο της μάχης.

Σε μια στιγμή ακούει βογκητά. Ένας Τούρκος, βαριά πληγωμένος, ζητούσε λίγο νερό να σβήσει τη δίψα του.

Ο καπετάνιος βγάζει το παγούρι από τη μέση του και λέει στο βοηθό του, που τον συνόδευε.

– Δώσε του νερό να πιει.

Τη στιγμή όμως που εκείνος έσκυβε να του προσφέρει νερό, ο πληγωμένος Τούρκος σημάδεψε με το πιστόλι του τον καπετάνιο, του έριξε, αλλά το βόλι αστόχησε. Και τότε ο Καπετάνιος ατάραχος ξαναλέει στο βοηθό του : “Δώσε του πάλι να πιει νερό”.

– Στη μεγαλοψυχία, την Πέμπτη αρετή που συζητά ο Αριστοτέλης, η τιμή είναι το σημείο αιχμής, στο συνολικό ζήτημα της αρετής και ταυτόχρονα εκείνη που διαμορφώνει την αντίληψη, για το αναφαίρετο αγαθό που βρίσκεται μέσα μας.

– Ο μεγαλόψυχος αξίζει και απαιτεί την ανάλογη τιμή.

Εκείνος που αξίζει την τιμή, αλλά δεν την απαιτεί, είναι μικρόψυχος, ενώ εκείνος που την απαιτεί, χωρίς να την αξίζει, είναι κενόδοξος. Είναι καλύτερο να είναι κανείς κενόδοξος παρά μικρόψυχος, επειδή η ματαιοδοξία διορθώνεται με φυσικό τρόπο από την εμπειρία της ζωής.

Ο μεγαλόψυχος διατηρεί τη μεγαλοσύνη του, σε κάθε μία από τις αρετές, δείχνοντας πόσο καλή είναι, η ενάρετη ζωή. Η μεγαλοψυχία είναι η πρώτη, από τις τέσσερις αρετές, που απαιτεί την παρουσία όλων των αρετών του χαρακτήρα.

Εμφανίζεται ως κόσμημα των ηθικών αρετών, αφενός γιατί τις καθιστά μεγαλύτερες, αφετέρου γιατί δεν υπάρχει χωρίς αυτές.

Ο Αριστοτέλης, προσθέτει, ωστόσο, ότι οι πραγματικά μεγαλόψυχοι άνθρωποι, είναι πραγματικά καλοί άνθρωποι και τέλειοι, από κάθε άποψη και τους αποδίδει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο, όχι τον φιλοσοφικό – θεωρητικό, αλλά τον πρακτικό χαρακτήρα της ηθικής αρετής.

“Είμαι Χριστιανός…”!… Αξίζει να θυμόμαστε πως το φως της ψυχής μας, είναι αυτό που φωτίζει τον κόσμο.

Αν κρατούμε το χέρι, το τρυπημένο από αγάπη, του Θεού μας, μόνο τότε θα μπορούμε όχι μόνο να συγχωρούμε, μα και να ευεργετούμε.

Και το κέρδος θα είναι δικό μας, γιατί ανθίζουν χαμόγελα, φωτίζονται μάτια, ηρεμεί η καρδιά, έρχεται γλυκός ο ύπνος και μπορούμε με ειλικρίνεια να πούμε “Πάτερ ημών… ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών”

Και τότε θα ζούμε την αληθινή ελευθερία.

“Αν εύρισκα έναν τέτοιο Τούρκο…” “Αν εύρισκα έναν τέτοιο χριστιανό…”

Μακάρι αποφασιστικά να θελήσω, να προστεθώ κι εγώ στον μικρόν αριθμό, των παιδιών του Θεού…

Τότε… μα τότε δίνω ουράνιες διαστάσεις στην γήινη πορεία μου και ο κόσμος μας γίνεται φωτεινότερος.

Ας σταματήσω να κατηγορώ το σκοτάδι.

Ας ανάψω ένα φως – την ζωή μου – και ας μην ξεχνώ ,πως οι ομορφιές στη ζωή δεν χαρίζονται, τις δημιουργούμε εμείς.

“Είμαι χριστιανός”! Ευλογία! Τιμή! Ευθύνη!

Πηγή : Ορθόδοξο, Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΥΔΕΝ ΓΛΥΚΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

“ΟΥΔΕΝ ΓΛΥΚΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ορισμός της Πατρίδας :

“Πατρίδα είναι το εξαιρετικόν στάδιον όπου τάχθηκεν από τον δημιουργό ο άνθρωπος για να αγωνισθεί τους αγώνες της αρετής… “(Κων/νος Οικονόμου ο εξ οικονόμων).

Αυτό το : “εξαιρετικόν στάδιον” οι Έλληνες το ονόμασαν Ελλάδα και με αγώνες, περιφρονώντας ακόμη και αυτόν τον θάνατο, το κράτησαν ελεύθερο από τους εχθρούς, δίδοντας μαθήματα αξιοπρέπειας και τιμής. Ώστε κατά τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό, “Νικητές οι Έλληνες, θα ξεκινήσουν αύριο πρωτοπόροι της πνευματικής ανάπλασης, ολόκληρης της γης!..

Από αυτούς τους αγώνες, στις ένδοξες Ιστορικές σελίδες καταγράφηκαν ημερομηνίες – ορόσημα και λέξεις που καθιερώθηκαν ως ιδέες :

α) “Μολών – λαβέ” : 480 π.Χ. Θερμοπύλες, Τριακόσιοι του Λεωνίδα.

β) “ου φεισόμεθα της ζωής ημών”: 1453 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη, Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος”.

γ) “Ελευθερία ή θάνατος” : 25η Μαρτίου 1821, Αγία Λαύρα, Παλαιών Πατρών Γερμανός.

δ) “ΟΧΙ” : 28η Οκτωβρίου 1940 Αθήνα, Ιωάννης Μεταξάς, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.

Ανάλυση της ιστορικής λέξης του “ΟΧΙ”

Στις 3 τα μεσάνυχτα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός πρέσβης επιδίδει το επαίσχυντο τελεσίγραφο στον Πρωθυπουργό ζητώντας” … το δικαίωμα

– Η Ιταλία – να καταλάει δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων… ορισμένα στρατηγικά σημεία του Ελληνικού εδάφους… εάν τα Ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήσει αντίστασην, η αντίστασις αυτή θα καμφθεί, δια των όπλων….”

Και η απάντηση του Πρωθυπουργού: “ΟΧΙ”

– Λοιπόν πόλεμος.

Το Ιταμό τελεσίγραφο απορρίφθηκε υπερήφανα!

> ΟΧΙ ! Γιατί “αυτές οι πέτρες δεν βολεύονται, κάτω από ξένα βήματα”.

> ΟΧΙ ! Γιατί, “αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται, παρά μόνον στον ήλιο”.

> ΟΧΙ ! Γιατί, “αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται, πάρα μόνον στο δίκαιο”.

Το ΟΧΙ αυτό εξέφραζε το ηρωικό αίσθημα ολοκλήρου του Ελληνικού λαού, Ταυτισμένο με την ιστορία 30 αιώνων και με άγρυπνη την ιστορική μνήμη, ταυτίζοντας την αξία της ζωής με την ιδέα της ελεύθερης Πατρίδας, οδήγησε τα φανταράκια στη Νίκη.

Η 28η Οκτωβρίου 1940 ,ήταν για τους Έλληνες ημέρα Δόξας!

“Και ήρτες τέλος Συ, Μητέρα – Μέρα, όπου αγκάλιασες κι ανύψωσες ολόκληρα τα περασμένα στον ανώτατο λυτρωτικό σκοπό τους, στον υπέρτατό τους ηθικόν ιστορικό ρυθμό!

Την ηθική στροφή μέσα στο χάος ολοκλήρου του κόσμου!”, θα υμνήσει ο Άγγελος Σικελιανός. Και αυτό επειδή ο υλικός οπλισμός ήταν ελάχιστος. Τα 7.00ΟΟΟΟ των άοπλων Ελλήνων είχαν να αντιμετωπίσουν τα 45.000.000 των πανίσχυρων και άρτια εξοπλισμένων Ιταλών.

Αργότερα στις 6 Απριλίου 1941 θα προστεθούν και 85.000.000 σιδηρόφρακτων Γερμανών. Και όμως αυτά τα 130.000.000 του εχθρού τα πολεμήσαμε σε 216 ημέρες, ενώ οι Γάλλοι παραδόθηκαν σε 38 ημέρες και οι Ολλανδοί σε 5!. Με αποτέλεσμα οι Έλληνες να καταστρέψουν το 19,6 % του εχθρού, οι Γάλλοι το 4,8 % και οι Ολλανδοί μόλις το 0,9%.

Συμπέρασμα :

Το πνεύμα επεβλήθη στις δυνάμεις της ωμής βίας. Η ψυχή διέψευσε την υλική υπεροπλία. Γιατί; Επειδή πολεμούσαν για την πατρίδα, για την προσβεβλημένη”, Παναγιά. Αλλά τι έτρεφε το πνεύμα; Τι γιγάντωνε τη ψυχή; Ποια ήταν η αρματωσιά η ακατάλυτη; Τι εμψύχωνε τον “Δαβίδ” εναντίον του “Γολιάθ”;

Πνευματικός ο οπλισμός : “Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίππεις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα” (ψαλμ.19,8), η θεοσέβεια, τότε και τώρα.

“Ο Θεός σώζει την Ελλάδα” είπε πρώτα ο Πρωθυπουργός, σταυροκοπήθηκε και μετά υπέγραψε. Και εκείνη, η Στρατήγισσα Κυρά, η Μεγαλόχαρη της Τήνου, βλέποντας την αδικία του εχθρού, αλλά και τη θεοσέβεια του λαού μας, ανέβηκε στ’ αλβανικά βουνά και όπως “η όρνις τα νοσσία εαυτής (Ματθ. κγ’ 37) προστάτεψε το στρατό μας.

Η Θεοσέβεια :

Αυτή η πίστη στην Πρόνοια και Δικαιοσύνη του Θεού και στην αρωγή της Παναγίας μας, εμψύχωνε τους φαντάρους μας και ολόκληρο το Έθνος.

Η ελευθερία :

“Το ελεύθερο ήμαρ” του Ομήρου ήταν η άλλη κινητήριος δύναμη. Ταύτιζαν την αξία της ζωής, με την ιδέα της ελεύθερης Πατρίδας.

Έγραψε τότε ο Θεοτοκάς : “Δεν θα πούμε εμείς οτιδήποτε εξόν από τον πόλεμο, θα πούμε και λέμε ήδη : οτιδήποτε εξόν από τη δουλειά και την ατιμία”.

Η φιλοπατρία :  

Τα φανταράκια είχαν αγάπη ακατάλιτη για την Πατρίδα και θυσία μέχρις εσχάτων. Η ιαχή “νυν υπέρ πάντων ο αγών”, αυτός ο τρόπος του λέγειν μεταφράζεται σε τρόπο του ζην, σε μίμηση των Σαλαμινομάχων. Μάχονταν για μια θέση στον “Ήλιο”. Η δυνατή τους φιλοπατρία γέννησε τη θυσία και δημιουργήθηκε έτσι ένα ακόμη έπος, το Έπος του 1940.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτάσιμης πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται, με την έναρξη του Β’ Π.Π.

Μετά την άρνηση του Μεταξά, ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα μέσω των ελληνοαλβανικών συνόρων.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον Ιταλικό Στρατό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, οι ελληνικές δυνάμεις, είχαν προωθηθεί στο ένα τέταρτο σχεδόν του εδάφους της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας κατά σειρά τις πόλεις : Κορυτσά, Πόγραδες, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο, και Χειμάρα, απελευθερώνοντας έτσι τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου, για τρίτη φορά μέσα στον 20ο αιώνα.

Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της Γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα επίθεση.

Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απρίλιου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Με αυτά τα ακαταμάχητα όπλα : Θεοσέβεια, Ελευθερία και Φιλοπατρία, ο ομηρικός λόγος “ουδέν γλυκίον της Πατρίδος” αντιστάθηκε στο χρόνο και έγραψε Ιστορία.

Την ιστορία του ΟΧΙ, την ιστορία του 1940.

Πηγή : – Ορθόδοξο, Χριστιανικό Περιοδικό “Όσιος Θεόφιλος” – Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ

ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ

 Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σαράντα εντολές της ομιλίας και συνομιλίας.

— 1. Μιλάτε καθαρά κι όχι μέσα στα δόντια σας. Μιλάμε για να μας ακούν και να μας καταλαβαίνουν οι άλλοι.

— 2. Μιλάτε όταν πρέπει και όσο πρέπει. ‘Οταν δεν έχετε να πείτε τίποτε, αφήστε να μιλούν αυτοί, που έχουν κάτι να πουν.

— 3. Φροντίζετε να κυριολεκτείτε και να είσθε σαφείς. Υπάρχουν λέξεις, για όλα τα πράγματα και όλα τα νοήματα. Φροντίστε να τις μάθετε.

— 4. Έχετε συνέχεια και συνέπεια στις σκέψεις σας.

— 5. Μην είσθε κατηγορηματικοί. Μη θέλετε να επιβάλλετε διαρκώς τη γνώμη σας.

— 6. Μην είσθε πνεύμα αντιλογίας. Μην έχετε εθιστική διάθεση.

— 7. Μη μιλάτε με τα χέρια, για να δώσετε έμφαση σ’ αυτό που λέτε, είτε για να κινήσετε το ενδιαφέρον του συνομιλητού σας, πιάνοντας τον από τον αγκώνα ή τον ώμο. Γενικά αποφεύγετε τις χειρονομίες.

— 8. Μη μιλάτε όλοι μαζί. Μην υψώνετε τη φωνή, για να καλύψετε τα λόγια των άλλων.

— 9. Μάθετε ν’ ακούτε τους άλλους. Μην τους διακόπτετε. Περιμένετε να τελειώσουν και προ πάντων απαντάτε σ’ αυτά που σας λένε. Την ώρα που μιλούν, μην έχετε εκ των προτέρων έτοιμο τον εσωτερικό σας μονόλογο, αντί για απάντηση.

– 10. Αποφεύγετε τα θέματα που έχουν σχέση με τη θρησκεία, την πολιτική, τις κοινωνικές πεποιθήσεις.

– 11. Μην προετοιμάζετε ένα θέμα της αρέσκιάς σας ή της ειδικότητάς σας και απασχολείται μ’ αυτό ολόκληρη τη συντροφιά. Πιθανόν να μην τους ενδιαφέρει και να πλήξουν, αντί να καταπλήξετε.

— 12. Μη διηγήστε στους ίδιους ανθρώπους δύο φορές την ίδια ιστορία, όσο ενδιαφέρουσα και να είναι : Λένε πως ο Κάϊν σκότωσε τον Άβελ, γιατί του είπε δύο φορές το ίδιο ανέκδοτο.

— 13. Μη λέτε “εξυπνάδες” που πληγώνουν. Τίποτε ευκολότερο, όταν αποφασίσεις να είσαι δυσάρεστος ή απρεπής.

— 14. Μην κάνετε πνεύμα εις βάρος ανθρώπων που ξέρετε, ότι από σεβασμό στο αξίωμα ή στην ηλικία σας, δεν μπορούν να σας απαντήσουν, στον ίδιο τόνο.

– 15. Μη καλλιεργείτε αυτό που ονομάζει ο Α. Χάξλευ” ηθελημένη κοσμική γκάφα. “Υπό το πρόσχημα δηλαδή, ότι αγνοείτε κάτι μην υποβάλλετε ερωτήσεις, μόνο και μόνο για να φέρετε σε δύσκολη θέση τον συνομιλητή σας. Είναι κι αυτό κακής ποιότητος κι αντιπαθέστατη “εξυπνάδα”.–

— 16. Σε μια μεγάλη συγκέντρωση, μη κουβεντιάζετε μ’ ένα πρόσωπο, για θέματα που δεν ενδιαφέρουν τους άλλους. Γενικά μη μιλάτε μπροστά σε τρίτους, για θεμάτα και πρόσωπα που τους είναι άγνωστα, μόνο και μόνο για να δείξετε την υπεροχή σας και να υπογραμμίσετε την αμάθειά σας.

— 17. Δείχνετε ενδιαφέρον για τα ζητήματα του συνομιλητή σας. Η δυσκολία είναι να βρεθεί το σωστό μέτρο και ούτε πάρα πολύ, ώστε να είναι και διάκριση και ούτε παρά πολύ λίγο, ώστε να καταντά αδιαφορία.

— 18. Μη χαλάτε την ευχάριστη διάθεση μιας συγκέντρωσης, με τις βασανιστικές έννοιες που σας απασχολούν. Και πάλι όταν βρίσκεστε ανάμεσα σε δυστυχισμένα πλάσματα μη επιδεικνύετε εγωιστικά όλες τις ευτυχίες, που συνθέτουν την ξένιαστη ζωή σας.

— 19. Μη διαφημίζετε τις κοινωνικές σας σχέσεις και γνωριμίες, ούτε να καυχάσθε γι’ αυτές. Αποφεύγετε φράσεις σαν κι αυτές : “Χθες που έτρωγα με τον Διοικητή της Τραπέζης του είπα : –“Βρε Κωστή….”

— 20. Μη μιλάτε ούτε για πλούτη, ούτε για τη φτώχεια σας. Και στις δύο περιπτώσεις φέρνετε εξίσου, σε δύσκολη θέση τους άλλους.

— 21. Μη μιλάτε για τις αρρώστιές σας, τα φαγητά σας,το λούσο σας, τα προβλήματα τα προσωπικά σας, για τα εξαιρετικά χαρίσματα των παιδιών σας ή και τα δικά σας.

— 22. Πείτε απλά ό,τι έχετε να πείτε, χωρίς να το κάνετε περιπετειώδες μυθιστόρημα. Αν είναι ενδιαφέρον θα σας ακούσουν. Αν όχι, τίποτε δεν το σώζει και καλύτερα να μην το πείτε. Ελάχιστοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα της αφηγήσεως, χωρίς να γίνονται κουραστικοί.

— 23. Μη μεταχειρίζεστε εκφράσεις πεζοδρομίου, για να πείσετε τους άλλους, ότι είσθε υπεράνω προλήψεως, ότι συμβαδίζετε με την νεολαία της εποχής.

— 24. Για τον ίδιο λόγο μη διηγείσθε, χωρίς να κοκκινίζετε σόκιν ανέκδοτα, για να δείξετε, ότι γράφετε στα παλιά σας τα παπούτσια, τους καλούς τρόπους. Όπως το προτάξει στην αρχή του βιβλίου. Οι κακοί τρόποι δεν είναι πια της μόδας.

— 25. Μη καυχάσθε για τα ελαττώματά σας

“Δεν απαντώ ποτέ στα γράμματα που λαβαίνω, ή “Δεν είμαι ποτέ ακριβής στο ραντεβού μου”, ή “δεν θυμάμαι ποτέ ονόματα και φυσιογνωμίες” κ.τ.λ.

— 26. Το να επιδεικνύει κανείς ασύστολα τα ελαττώματά του, χωρίς να προσπαθεί να τα διορθώσει, σημαίνει ότι τα καλλιεργεί, γιατί τα θεωρεί προτερήματα. Απόδειξη ότι ποτέ κανείς δεν ακούστηκε να λέει :

Είμαι φοβερά τσιγκούνης, ή μυρίζει ο ιδρώτας μου

— 27. Μη κουβεντιάζετε δημόσια, για τις οικογενειακές σας υποθε’σεις και τα μυστικά της συζυγικής σας ζωής. Αν λ.χ ο άνδρας σας ροχαλίζει, ή αν η γυναίκα σας είναι ακατάστατη, τα πεθερικά σας, σας κάνουν τον βίο αβίωτο.

— 28. Μη διηγήστε την ιστορία της ζωής σας. Ακόμη λιγότερο την ιστορία της ζωής των άλλων, αν έτυχε να σας την εμπιστευτούν.

— 29. Μη προσπαθείτε να διηγήστε τα όνειρα, που είδατε την νύχτα.

Ο Κοκτώ είπε πως τα όνειρα, είναι σαν τα φύκια. Μόλις τα βγάλετε από το νερό χάνουν κάθε μαγεία, κάθε λάμψη και ομορφιά. Το ίδιο και τα όνειρα, όταν αρχίσεις να τα διηγείσαι.

— 30. Μη χαλάτε την εντύπωση που επεδίωκε κάποιος, όταν διηγείται ένα ανέκδοτο,  αν έτυχε να το γνωρίζετε. Δυσαρεστείτε και τον αφηγητή και το ακροατήριο.

— 31. Μην αστειεύεστε με τα επαγγελματικά προβλήματα των άλλων. Πάλεψαν με το ψωμί τους και μ’ αυτό που έταξαν σκοπό της ζωής τους. Δεν πρέπει.

— 32. Μην υποτιμάτε την νοημοσύνη των άλλων. Αλλιώς βαθμολογείτε πολύ χαμηλά ή δική σας νοημοσύνη.

— 33. Αποφεύγετε την ασημαντολογία, αλλά και τα βαθυστόχαστα νοήματα που προδίδουν πνευματικό νεοπλουτισμό. Μην κάνετε επιδεικτική κατάχρηση λέξεων της μόδας. Οι μόδες παλιώνουν γρήγορα και οι λέξεις της μόδας, επίσης.

— 34. Μη μιλάτε ξένες γλώσσες, μπροστά σε ανθρώπους, που τις αγνοούν.

— 35. Μη μεταχειρίζεστε ξένες λέξεις, εκτός αν είναι ανάγκη και μόνο όταν είστε βέβαιοι και για τη σωστή τους προφορά και σημασία. Αλλιώς κινδυνεύετε να πάθετε, ότι και ο επίσημος με την Κόμησσα ντε Νοαϊγ και η συνάδελφός μου, με την πρέσβειρα της Γαλλίας.

— 36. Μη κακολογείτε τους απόντες. Οι παρόντες θα σκεφτούν, ότι μόλις φύγουν θα ‘ρθει η σειρά τους.

— 37. Να είσθε ειλικρινείς στο σπίτι σας, με την οικογένειά σας και με τους φίλους σας όταν σας το ζητήσουν. Με τον άλλο κόσμο να είσαστε ευχάριστοι και ευγενείς. Πολλές φορές η αλήθεια λέγεται, όχι από ειλικρίνεια, αλλά με την πρόθεση να πληγώσει.

— 38. Μη μιλάτε για δίαιτες μπροστά σε παχείς ανθρώπους κυρίως, όταν τους καλέσατε σε γεύμα.

— 39. Μη θέλετε να έχετε πάντα δίκηο. Αφήνετε το λόγο, και τον τελευταίο λόγο, στους πρεσβυτέρους.

— 40. Σιωπάται!

‘Οπως είπε ένας πνευματώδης Γάλλος : ” Η ομιλία δόθηκε στον άνθρωπο, για να σιωπά.”

Πηγή : Σαβουάρ Βίβρ, Ελένης Χαλκούση (καλοί τρόποι, για μια καλύτερη ζωή).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

— Να είναι άπλυτος, ιδρωμένος, αξύριστος.

— Να φοράει λερωμένο πουκάμισο με βρώμικο γιακά, να έχει ιδρωμένα χέρια και να προτείνει για χαιρετισμό, χειμώνα- καλοκαίρι.

— Να έχει κιτρινιασμένα δόντια και νύχια από το τσιγάρο.

— Να φυσά τον καπνό του απρόσεκτα, στο πρόσωπο του συνομιλητού του.

— Να χασμουριέται, όταν οι άλλοι μιλούν.

— Να βήχει, να φτύνει και να φυσά τη μύτη του θορυβωδώς και επιδεικτικά.

— Να κοιτά το περιεχόμενο του μαντηλιού του και να το ξαναδιπλώνει, όπως ήταν σιδερωμένο, για να το βάλει στην τσέπη του.

–Να βάζει το δάχτυλο στη μύτη και στο στόμα του, να κάνει γαργάρες με νερό στο τραπέζι και να μεταχειρίζεται οδοντογλυφίδες.

— Να σερβίρει πρώτα στο πιάτο του στο τραπέζι (κυρίως σπίτι του), να έχει φτάσει στο φρούτο, όταν οι άλλοι βρίσκονται ακόμη στη σούπα και να σηκώνεται από το τραπέζι, εν όσω οι άλλοι τρώνε ακόμα.

— Να καπνίζει και να διαβάζει εφημερίδα, την ώρα του οικογενειακού φαγητού. Να έχει συνέχεια τα χέρια στις τσέπες και το τσιγάρο στο στόμα.

— Να παίζει με την αλυσίδα των κλειδιών του.

— Να παίζει με τα χέρια του, τρίζοντας τις κλειδώσεις τους.

–Να δίνει το χέρι του στις κυρίες, δίχως να περιμένει, να του το δώσουν πρώτα εκείνες.

— Να μην σέβεται την κυρία που συνοδεύει (γυναίκα του, αδελφή του, φίλη του), και να φλερτάρη μπροστά της, με άλλη κυρία.

— Να μην κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, για να ανοίξει την πόρτα, προκειμένου να μπουν ή να βγουν οι καλεσμένοι του. Όταν συνοδεύει κυρία στο σπίτι της, να φεύγει πρωτού εκείνη ανοίξει, την πόρτα και μπει μέσα.

— Να συνοδεύει την ομιλία του με χτυπήματα στους ώμους, στους αγκώνες, σπροξίματα, κλείσιμο του ματιού, με επιφωνήματα και σταματήματα στη μέση του δρόμου, με βάναυσες εκφράσεις και χυδαία υπονοούμενα και προ πάντων, όταν ο συνομιλητής του είναι κυρία.

— Να είναι κοτσιομπόλης.

— Να μισεί τις γυναίκες.

— Να χαιρετά, με τα χέρια στις τσέπες και το τσιγάρο στο στόμα.

— Να περπατά με ανοιχτό σακάκι, όταν μάλιστα μπαίνει, σε κοινόχρηστο μέσο συγκοινωνίας.

— Όταν φοράει καπέλο να ακουμπά απλώς το χέρι του, σαν σε στρατιωτικό χαιρετισμό, και να μην κάνει τον κόπο, να βγάλει εντελώς το καπέλο του, για να χαιρετίσει.

— Να ξεχνά να προσφέρει τσιγάρο στον συνομιλητή του, όταν βγάζει το πακέτο του για να καπνίσει, ή να ξεχνά να του ανάψει.

— Να μη σηκώνεται όταν πλησιάζουν κυρίες, αλλά να ομιλεί σε όρθια κυρία, καθιστός αυτός.

— Να αφήνει τις κυρίες φορτωμένες, ενώ ο ίδιος έχει άδεια χέρια.

— Να προχωρεί βιαστικά, αφήνοντας πίσω λαχανιασμένη, την κυρία που συνοδεύει.

— Να αργεί στο ραντεβού του και προ πάντων με κυρίες.

— Να αφήνει τις κυρίες να πληρώνουν.

— Να φτάνει στο σπίτι του την ώρα του φαγητού, μαζί με καλεσμένους ξαφνικά και χωρίς να έχει προειδοποίησει τη γυναίκα του.

— Όταν έχει καλεσμένους σε εστιατόριο (προ πάντων κυρία), να τσακώνεται με τα γκαρσόνια, για τον λογαριασμό, ή για την ποιότητα του φαγητού.

— Να ζητήση να χορέψει με άγνωστη του κυρία.

— Να τσακώνεται με τους άλλους κυρίους, ποιος θα πρωτοπληρώσει τον λογαριασμό.

Ιδίως όταν έχουν καλεσμένες κυρίες. Αυτή η ανοιχτοχερωσύνη ας γίνει ιδιαιτέρως, πριν ή μετά την αναχώρηση των καλεσμένων.

— Να έχει τις τσέπες του γεμάτες στυλό, μολύβια, γυαλιά, ταμπακιέραες , αναπτήρες, χτενάκια κ.λπ.

— Να φορά κοσμήματα, χρυσά δαχτυλίδια, χρυσά βραχιόλια, χρυσά λουράκια στο ρολόϊ του χεριού κ.λ.π.

— Να είναι πασπαλισμένος αρώματα και μπριγιαντίνες, σα λαδωμένος ποντικός.

— Να ‘χει μακρύ νύχι, στο μικρό του δαχτυλάκι.

— Να αφήνει το μαντήλι της εξωτερικής του τσέπης να κρέμεται σα σημαία ή να το κράτα γεωμετρικά διπλωμένο, όπως βγήκε από το συρτάρι.

— Να λέει “η κυρία μου”, όταν πρόκειται για τη γυναίκα του, ή να λέει : Μου έλεγε η κυρία Παπαδοπούλου. Και να εννοεί τη γυναίκα του.

— Να εκμεταλλεύεται τη δύναμη του ισχυροτέρου, που του έδωσε η φύση, για να δέρνει τους αδύνατους, να μπει πρώτος στο τραμ, να αποστομώσει με βάναυσες εκφράσεις πλάσματα αδύνατα και ευγενικά.

— Μέσα στο τραμ να διαβάζει την εφημερίδα των άλλων, πάνω από τον ώμο τους.

–Να μιλάει για τις ερωτικές του κατακτήσεις.

–Να μη σέβεται το αισθηματικό του παρελθόν και να αναφέρει ονόματα γυναικών που εγνώρισε.

–Κύριος – Αληθινός άνδρας.

Αυτά και πολλά άλλα πρέπει να αποφεύγει κάθε άνθρωπος, κάθε άνδρας που σέβεται τον εαυτό του, που θέλει να τον σέβονται οι άλλοι και να βρίσκεται σε ομαλές σχέσεις μαζί τους.

–Λοιπόν, ένας αληθινός άνδρας έχει αρχές και είναι — όσο μπορεί περισσότερο– συνεπής με τις αρχές του.

–Πρώτα – πρώτα, κρατάει το λόγο του.

Δεν κάνει χρέη, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και φροντίζει να τα τακτοποιει εγκαίρως και χωρίς αναβολή.

–Ο αληθινός άνδρας, ποτέ δεν ζη εις βάρος των άλλων. Ξοδεύει όσα του επιτρέπουν αυτά, που ο ίδιος κερδίζει με την εργασία του.

Δεν σπαταλά την προίκα ή τον μόχθο της γυναίκας του.

— Αν είναι πλούσιος δεν κάνει επίδειξη του πλούτου του. Είναι χυδαίο να λέει διαρκώς : “Αυτό μου κόστισε τόσα”, ή “τόσα αγόρασα εκείνο”.

— Εξίσου είναι απρεπές να μιλά και να κλαίγεται για τις δυσκολίες της ζωής, μπροστά σε πτωχούς συγγενείς ή γνωστούς του.

— Ο αληθινός άνδρας αποφεύγει να είναι μεθυσμένος.

– Είναι αξιοπρεπής και υπερήφανος, χωρίς να συγχέει αυτές τις αρετές με το ψωροφιλότημο, που είναι ελάττωμα.

— Ποτέ δεν διαφημίζει τις κοινωνικές του σχέσεις και γνωριμίες, ούτε καυχάται γι’ αυτές.

Ποτέ δεν επωφελείται, από τις ανάγκες των άλλων ή από την αμάθειά τους.

Δεν προσβάλλει τους κατωτέρους του, αφήνοντας τη συζήτηση να πέσει, επειδή κάποιος από αυτούς τόλμησε να εκφράσει την γνώμη του.

Πολλά από όσα συνιστούν τον αληθινό άνδρα, τον κύριο, είναι τα γνωρίσματα και της πραγματικής κυρίας.

Όπως πολύ σωστά λέει η ‘Εμιλυ Πόστ: :”Οταν βλέπεται μια κυρία με γουναρικά και διαμάντια να μιλά στα φτωχοκόριτσα και στα λουστράκια σαν, να ήταν η σκόνη των παπουτσιών της, για ένα πράγμα να είσθε βέβαιοι :

Δεν θα είναι πολύς καιρός, που ξεκίνησε και η ίδια, απο την σκόνη του δρόμου.”

Πηγή : Ελένη Χαλκούση, Καλοί τρόποι για μια καλύτερη ζωή.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΥΛΟΓΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄

Την Πέμπτη 6 Μαρτίου 2025 μετά από κοινό αίτημα η Διαχειριστική Επιτροπή του Ιερού Αρχιεπισκοπικού και Προσκυνηματικού Παρεκκλησίου Αγ. Γεωργίου Μακρυγιάννη και οι κ.κ. Πρόεδροι της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του  Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. (εκπρόσωποι των Μεγάλων Δωρητών του Ναού) επισκέφθηκαν τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο Β΄, για την ευλογία του και με τις ευχαριστίες στην έγκριση της τέλεσης των προσφάτων εγκαινίων του παρεκκλησίου. Από τους κ.κ. Προέδρους δηλώθηκε ευλαβικώς προς τον Μακαριότατο η μόνιμη θεσμική, σημειολογική και σημασιολογική υποστήριξη και συμπαράσταση στη λειτουργία του παρεκκλησίου, ως μνημείου αναφοράς των πεσόντων για τη δημοκρατία αστυνομικών. Στη συνάντηση παρέστησαν, ο Πανοσιολογιότατος Πρωτοσύγκελος Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Θεοχάρης, ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Σιλουανός Βισάν, εφημέριος του παρεκκλησίου και οι κ.κ.  Υπ/γος ε.α. Μπέττας Δημήτριος, Πρόεδρος Π.Ο.Α.Σ.Α., Αντ/γος ε.α. Χριστολουκάς Νικόλαος, Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α., Υπ/γος ε.α. Σερέτης Δημήτριος, Γεν. Γραμματέας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α., Αντ/γος ε.α. Σκλάβος Ιωάννης, Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α & Αντιπρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής, Αστυν. Α΄ ε.α. Γιαννούλης Ιωάννης, Αναπλ. Γεν. Γραμματέας Π.Ο.Α.Σ.Α, Ταμίας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α & Ταμίας της Διαχειριστικής Επιτροπής. Στον Μακαριότατο έγινε μνεία της βούλησης των αποστράτων για αποκατάσταση του παρακείμενου στο παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου, Ναΰδριου των Αγίων Αναργύρων και του προσφέρθηκαν τιμητικά αναμνηστικά. Ο Σύνδεσμος Αθηνών επέδωσε τιμητικό επετειακό αναμνηστικό στον Πανοσιολογιότατο Πρωτοσύγκελο Αρχιμανδρίτη Βαρνάβα Θεοχάρη τον οποίο προσκάλεσε να χοροστατήσει στον εσπερινό της εορτής του Αγ. Γεωργίου. (σχετ. ΦΩΤΟ).

Τ Ι Μ Η Σ   Ε Ν Ε Κ Ε Ν
Στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών
και πάσης Ελλάδος  κ.κ. Ιερώνυμο Β΄
“Τῆς φωτεινῆς Ἀρχιερατείας καί τῆς ισοβίας προσφορᾶς ζωῆς είς τήν Ὀρθόδοξον Πίστη τῆς τοῦ Χριστοῦ Θρησκείας καί τῆς ἑνότητας τῶν  Ἑλλήνων


8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025 / ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΤΟ Δ.Σ. ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.

Ξεκίνησε σαν μία διαμαρτυρία στους δρόμους που έγινε στη Νέα Υόρκη το 1908 από γυναίκες που απαιτούσαν δικαίωμα ψήφου, μειωμένο ωράριο εργασίας και καλύτερους μισθούς. Από τότε, η γιορτή έχει αλλάξει πολλές μορφές και αποτελεί ένα διεθνές συμβάν που υποστηρίζεται από πολλές χώρες, κυβερνήσεις και οργανισμούς.

Πρόκειται για επέτειο αγώνων και διεκδικήσεων του φεμινιστικού κινήματος για την καλυτέρευση της θέσης των γυναικών. Από τη μία η ημέρα αποτελεί φόρο τιμής στις γυναίκες που με διαδηλώσεις και θυσίες έθεσαν τα θεμέλια για καλύτερες συνθήκες εργασίας και κατοχύρωση δικαιωμάτων του γυναικείου φύλου και από την άλλη στοχεύει στην ευαισθητοποίηση και τη διεκδίκηση ίσων ευκαιριών που ακόμη και σήμερα δε θεωρούνται δεδομένες. Η θέση των γυναικών δεν είναι ίδια σε όλα τα μέρη του πλανήτη.

Τη σημερινή εποχή, μπορεί να φαίνεται ότι οι γυναίκες έχουν  ίσες ευκαιρίες με τους άνδρες. Υπάρχουν γυναίκες σε πολλές σημαντικές θέσεις, διευθυντές και πρωθυπουργοί. Ωστόσο, οι στατιστικές δείχνουν ότι υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος για τις γυναίκες μέχρι να πετύχουν την πλήρη ισότητα (με τους άνδρες).
Αν και σίγουρα έχει σημειωθεί πρόοδος από το 1908, υπάρχουν ακόμα πολλά που μπορούν να γίνουν προτού δούμε ίσο αριθμό ανδρών και γυναικών σε σημαντικές δουλειές, αλλά και ίσους μισθούς.

Μακάρι στο μέλλον να μπορούμε να μιλάμε για την πλήρη ισότητα ανδρών και γυναικών, όπου δε θα υπάρχει η ανάγκη για κινητοποίηση των γυναικών υπέρ του δικαιώματός τους στην ισότητα.

Όλες οι γυναίκες χρειάζονται ενίσχυση και θετική ενέργεια. Η τρυφερότητα θεωρείται συνυφασμένη με τη γυναικεία φύση και ο σεβασμός στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι υποχρέωση όλων.  

Το Δ.Σ. του Συνδέσμου χαρίζει στην επετειακή αυτή ημέρα την απέραντη εκτίμηση, την αγάπη του και τον αέναο σεβασμό του στη γυναίκα, σύντροφο, σύζυγο, μητέρα, κόρη, γιαγιά, συνεργάτη, συνάδελφο και φίλη.- 

Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ ΕΝΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΓΗΙΝΑ

Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ ΕΝΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΓΗΙΝΑ

Του Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Ναϊρόμπι και Εξάρχου Κένυας

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πολλές φορές μένω μόνος μου. Έχω ανάγκη, πνευματικής περισυλλογής και προετοιμασίας. Αναγκαία η προσωπική επικοινωνία με τον Θεό, όχι μόνο σε ώρα ανάγκης και θλίψης, αλλά και σε στιγμές που η ψυχή έχει ανάγκη αυτής της επαφής.

Αυτό που κάνεις δεν μπορεί να περιγράψει πάνω στο άψυχο χαρτί, είναι το αίσθημα που του δημιουργεί μια ανεπανάληπτη ψυχική εσωτερική γαλήνη, όταν μπορεί να προσεύχεται όπου κι αν βρίσκεται, αυτό που συχνά λέμε, ακούμε και πιστεύουμε, ότι η βασιλεια του Θεού βρίσκεται εντός μας, μ ένα μυστηριώδη και ακατανόητο τρόπο.

Βρίσκομαι σ’ ένα απομακρυσμένο βουνό πανύψηλο, επιβλητικό και βραχώδες. Κοιτάζω από ψηλά και μένω εκστατικός. Θεέ μου τι είναι αυτό, που έχω μπροστά μου;

Ένα ξεχωριστό τοπίο μεσουρανεί και αγκαλιάζει, λες ολόκληρο το σύμπαν και την οικουμένη. Έχεις την αίσθηση του υπερβατικού, του επουράνιου, του χωρίς αρχή και τέλος. Είναι ο υπερβάλλων και υπερφυσικός κόσμος του άπιαστου και του απόλυτου.

Ήκουσα ως φωνήν όχλου πολλού και ως φωνήν υδάτων πολλών και ως φωνήν βροντών ισχυρών, λεγόντων αλληλούϊα, ότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός, ο Παντοκράτωρ. Χαίρωμεν και αγαλλιώμεθα και δώμεν την δόξαν αυτώ “(Αποκαλ. ιθ’, 6-7).

Εκστατικός στέκομαι και στη συνέχεια γονανατίζω, γιατί το γύρω περιβάλλον με το μεγαλείο του που δημιουργεί η φύση, η θαυμαστή και λίαν καλώς, συνεργεί μαζί με τα ουράνια που φαίνονται ότι βρίσκονται τόσο κοντά, δίπλα μας σε μια συνεχιζόμενη συναυλία δοξολογίας των αγγέλων, που δεν έχουν καμία στιγμή διακοπής, αφού “ανάπαυσιν ουκ έχωσιν ημέρας και νυκτός λέγοντες” άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός, ο παντοκράτωρ ο ην ο ων και ο ερχόμενος” (Αποκαλ.δ’). Μέσα, λοιπόν, σ’ αυτό το τόσο επιβλητικό περιβάλλον με μόνη συντροφιά τη φύση και τα πετεινά του ουρανού, στήθηκε μια αγία τράπεζα, πάνω σε μια από τις πολυάριθμες πέτρες, μπήκε ο σταυρός – σύμβολο της νίκης και του θριάμβου της Ορθοδοξίας, ένα απλό και ταπεινό σκέπασμα ήταν αρκετό, για να δημιουργήσει το ζωντανό αίσθημα ότι σε λίγο θα τελεστεί η αναίμακτη θυσία – εκεί πάνω θα λάβει χώρα ο καθαγιασμός των τιμίων δώρων και η μετατροπή του σώματος και αίματος, για την σωτηρία των νεόφυτων παιδιών, αυτής της ξεχασμένης και πολυβασανισμένης περιοχής.

Σ’ ένα διπλανό και μικρότερο βράχο στήθηκε η προσκομιδή. Εδώ είναι που σταματά η λογική και εργάζεται κάτι που εμπνέει, παιδαγωγεί και μεταμορφώνει. Συνδέεται αυτός ο χώρος με όλη την οικουμένη. Από το ψηλό αυτό βουνό μνημονεύονται ζώντες και τεθνεώτες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο και μυστηριώδες μυστήριο.

Που βρίσκομαι; Στο πουθενά. Κι όμως όλος ο γήινος και επουράνιος κόσμος συναρμολογείται και ενώνεται, είναι μια μεγαλειώδης και μακρά στρατιά ανθρώπων, αγίων, ομολογητών, μαρτύρων, όσιων που παρελαύνουν όλοι, για να σπείρουν στους ανά την οικουμένην κατοικούντας μήνυμα ελπίδας, αγάπης, ειρήνης και συνδιαλλαγής, συμπόρευσης, καταλλαγής αυταπάρνησης.

Από εκείνο το υψηλό σημείο η μνημονεύση όλων των αναφερομένων εγκαινιάζει και επισφραγίζει με τον πλέον δυναμικό τρόπο, δίνοντας ένα μήνυμα χαρμόσυνο και σ’ αυτό τον κόσμο τον κουρασμένο και απογοητευμένο, αντηχεί αυτός ο ουράνιος ήχος με τη νέα δημιουργία, όπου “τυφλοί αναβλέπουσι και τυφλοί περιπατούσι, λεπροί καθαρίζονται και κωφοί ακούουσι, νεκροί εγείρονται και φτωχοί ευαγγελιόνονται”. (Ματθ.ια’5).

Ω της μεγαλοσύνης το μυστήριο! Εμείς οι γήινοι και ατελείς, να μπορούμε και δεχόμαστε πλουσιοπάροχα της θείας αυτής φιλοξενίας και συμμετοχής μας, για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

Πολλές φορές σε ώρες πνευματικής περισυλλογής, αλλά και ιδιαίτερα την ώρα της προετοιμασίας, για την θεία Λειτουργία και στην προκειμένη περίπτωση στον χώρο τον μοναδικό κι εξαίρετο της εξωτερικής ιεραποστολης, βιώνει κάνεις ουσιαστικά αυτό το υπέρτατο, υπερφυσικό και ουράνιο, όπου καλείται ο Ουρανός να κατέβει στη γη, τα επουράνια στα γήινα, μια συλλειτουργία θεϊκή και μία ένωση μυστηριακή, που φαίρνει κοντά όλο τον κόσμο αγίους και αμαρτωλούς, καικοιμημένους και ζωντανούς σε μια κοινή σύναξη, όπου κανείς γίνεται “θεατής και συμμέτοχος των αθεάτων”.

Αυτό λοιπόν είναι το μέγα μυστήριο, που συγκεντρώνει ολόκληρο το σύμπαν, γιατί εκείνη την ώρα μαζεύονται στο χώρο της προσφοράς, άγγελοι και Αρχάγγελοι. Μπορεί κανείς να μη βλέπει, αλλά αισθάνεται όμως την παρουσία τους, μέσα σ’ αυτή τη στιγμή που τελείται το θαύμα των μυστηρίων.

Ανεξήγητοι λόγοι και ανερμήνευτοι, ακατάσχετη με την ανθρώπινη φύση, τα χερουβίμ και τα Σεραφείμ περικυκλώνουν κι από εδώ πάνω σ’ αυτό το απόμακρο μέρος της δημιουργίας του κι έτσι μπορείς άνετα και μυστικά να γευθείς τα “επουράνια”, που εκείνη την ώρα, παρά την αναξιότητα και αμαρτωλότητά σου, σε στηρίζουν και σε εμπνέουν σ’ έναν άλλο κόσμο, όπου με τις πρεσβείες των αγίων Του, ο άνθρωπος επαναβρίσκει τον εαυτό του, την ταυτότητα του,  την αρχική του μορφή, την γλυκιά εκείνη σχέση με το θείον όπου καλλιεργείται μυστικά, ασκητικά, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

“γέγονας όσιε έσοπρον καθαρόν των ακτίνων του Αγίου Πνεύματος”, ελλαμφθείς πλουσίως”.

Πράγματι, αυτή η ωραιότητα και το κάλλος της ιεράς και μοναδικής επικοινωνίας με τον Θεόν,  μέσα σ’ αυτη’ την Ιερά στιγμή, που συγκεφαλαιώνει όλο το σύμπαν όλων των αιώνων και εποχών, ενώνει τη θριαμβέβουσα με τη στρατευόμενη εκκλησία.

Αυτός λοιπόν ο δεσμός μας, με τα επουράνια και τα γήινα είναι ένας ανεκτίμητος και πολύτιμος θησαυρός, γι’ αυτό στεκόμαστε με έκσταση και φόβο, τρέμουμε παρ’ όλο που μας κυκλώνουν και μας ενοχλούν τα πάθη μας, οι αδυναμέες μας, το κοσμικό μας φρόνημα και οι εξωτερικές απολαύσεις. Γι’ αυτό σε κάθε τέτοια περίπτωση, άθελά μας, επαναλαμβα’νουμε το “Βασιλεύ ουράνιε, παράκλητε το πνεύμα της αληθείας ….ελθέ και σκήνωσον εν υμίν και καθάρισον ημάς από πάσης ετοιμασιζάς και κηλίδος …”Βρίσκεται λοιπόν ο Θεός της αγάπης εκείνη την ώρα της προετοιμασίας της προσφοράς, ευρίσκομεν και εωράκαμεν τον ίδιο τον Θεό μας και Κύριό μας, ο οποίος “ως η έλαφος επήγεται επί τας πηγάς των υδάτων, ούτω και η ψυχή μου σελίδα, ο Θεός”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ – ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ΙΔΕΩΝ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ – ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ΙΔΕΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η δημιουργική σκέψη είναι η ικανότητα του ανθρώπινου νου να αναζητεί και να βρίσκει πολλές πρωτότυπες – καινοτόμες εναλλακτικές, για την επίλυση των διαφόρων προβλημάτων, ιδέες – λύσεις. Η ικανότητα αυτή, μαζί με την κριτική σκέψη, αποτελούν τις βασικές παραγωγικές πνευματικές λειτουργίες του ανθρώπου. Αποτελείται από επιμέρους δημιουργικές ικανότητες, όπως η πνευματική ευχέρεια, η πνευματική ευλυγισία, η πρωτοτυπία, η επεξεργασία ιδεών η ευαισθησία προς τις προβληματικές καταστάσεις, ο ορισμός του προβλήματος, η αναλογική σκέψη, η οπτικοποίηση, η φαντασία, η ενόραση, η ανάλυση, η σύνθεση και η αξιολόγηση.

Η συγκλίνουσα – κριτική σκέψη στηρίζεται στην κριτική ανάλυση – αξιολόγηση και αντιπροσωπεύει την λογικότητα του ανθρώπου, ενώ η αποκλι’νουσα – δημιουργική σκέψη στηρίζεται στη φαντασία και αντιπροσωπεύει την εφευρε τικότητα και την δημιουργικότητα του ανθρώπου. Χωρίς την ικανότητα αυτή δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή και πρόοδος στους διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Τα χαρακτηριστικά των δημιουργικών ατόμων είναι η ευαισθησία για όσα συμβαίνουν γύρω τους, η εποικοδομητική δυσαρέσκεια, η σχετική αδιαφορία για το κοινώς παρακείμενο, ο “επιπόλαιος” ενθουσιασμός, το πηγαίο χιούμορ, καθώς και η έντονη περιέργεια, η αισιόδοξη διάθεση, η επιθυμία να μένουν μόνοι, τα πολλά καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα κ.α.

Οι παράγοντες που δρουν ανασταλτικά στο να χρησιμοποιήσουμε την δημιουργηματικότητά μας, είναι η απόλυτη κυριαρχία της λογικής, η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δημιουργικές μας ικανότητες, ο φόβος των σφαλμάτων και της γελιοποίησης, οι κοινωνικές πιέσεις για συμμόρφωση, η τελειομανία, η τυφλή παραδοχή του αλάθητου της αυθεντίας, η έλλειψη εσωτελικής ασφαλείας κ.α.

Τα χαρακτηριστικά του δημιουργικού παιδιού είναι η έντονη περιέργεια, η ευαισθησία για ότι συμβαίνει γύρω του, το γεγονός ότι ζει έντονα, ό,τι γίνεται γύρω του, δείχνει ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες, απεχθάνεται τις ρουτίνες, έχει πηγαίο χιούμορ, προσαρμόζεται εύκολα σε νέες καταστάσεις και τις απολαμβάνει, συχνά έρχεται σε σύγκρουση με την παραδεδεγμένη τάξη πραγμάτων και την αμφισβητεί κ.α.

Επίσης η δημιουργικότητα μπορεί να ενισχυθεί με απλούς τρόπους, όπως, με το να δίνεται η ευκαιρία στο παιδί, να διαλέξει τι θα φάει για βραδινό, ή που θα πάει το σαββατοκύριακο, με το να ωθείται στην ανεξαρτησία, με το να υπάρχουν τα κατάλληλα ερεθίσματα, π.χ. βιβλία, μπλοκ ζωγραφικής, μπογιές κ.α.

Το παιχνίδι (π.χ. παιχνίδια ρόλων) ακόμα και το να διαβάσετε μαζί του μια ιστορία, ή να φτιάξετε μια ιστορία μαζί του, μπορούν να ενισχύσουν τη δημιουργική του σκέψη.

Πριν από πολλά χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι η δημιουργικότητα αποτελούσε ξεχωριστό προσόν ειδικά προικισμένων ανθρώπων, οι οποίοι είχαν την δυνατότητα να αξιοποιούν αυτό το προσόν και να διακρίνονται σε διάφορους τομείς.

Με την άποψη αυτή συμφωνούσαν και μερικοί από τους ψυχολόγους. Τα τελευταία χρόνια οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, ανατρέπουν την κρατούσα αντίληψη και εστιάζουν την προσοχή τους στις δημιουργικές δυνάμεις, που διαθέτει το κάθε άτομο και τις τεχνικές με τις οποίες μπορεί να τις ενεργοποιήσει, προκειμένου η δημιουργική σκέψη, να αποτελειώσει ένα χρηστικό εργαλείο στήν παραγωγή ιδεών, την αντιμετώπιση μικρών, αλλά και μεγάλων προβλημάτων, που προκύπτουν, ως φυσικό επακόλουθο ενός διαρκώς μεταβαλόμενου κόσμου.

Η εκμάθηση ειδικών μεθόδων και τεχνικών τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιούν όλα τα άτομα, για να βρίσκουν πολλές εναλλακτικές και πρωτότυπες ιδέες στα προσωπικά, κοινωνικά, και επαγγελματικά τους προβλήματα.

Η απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων που προάγουν την ευρηματικότητα και την εφευρετικότητα των εκπαιδευόμενων ατόμων, αλλά και η ετοιμότητά τους να αξιοποιούν τις μεθόδους αυτές, στην καθημερινή ζωή.

Η καθιέρωσή τους στα σχολεία, αλλά και η εκπαίδευση των ενηλίκων στη δημιουργική σκέψη και την παραγωγή καινοτόμων πρωτότυπων ιδεών επιβάλλεται, από τις ιδιαίτερες συνθήκες που δημιουργούνται στις σύγχρονες κοινωνίες.

Θεματικό πεδίο είναι η δημιουργική σκέψη και η παραγωγή καινοτόμων, πρωτότυπων ιδεών, καθώς και ο τρόπος που μπορεί να βρει εφαρμογή στους ενήλικες και να συμβάλλει στο μέτρο του δυνατού, στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους.

Σκέψη.

Ο όρος σκέψη μπορεί να αναφαίρεται στις ιδέες ή τη διάταξη των ιδεών (αλληλουχία) που προκαλείτε από τη νόηση, στην τέχνη παραγωγής σκέψεων, ή στη διαδικασία της παραγωγής σκέψεων.

Παρά το γεγονός ότι η σκέψη, αποτελεί μια θεμελιώδη δραστηριότητα του ανθρώπου κοινή σε όλους, δεν υπάρχει μία γενικά αποδεκτή συμφωνία, για το τι είναι και πως δημιουργείται.

Επειδή η σκέψη, κρίνεται πίσω από πολλές ανθρώπινες ενέργειες και αλληλοεπιδράσεις, η κατανόηση της φυσικής και μεταφυσικής της προέλευσης, της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της, υπήρξε μακροχρόνιος στόχος πολλών επιστημονικων κλάδων, εμπεριεχομένων της τεχνικής νοημοσύνης, της φιλοσοφίας, της βιολογίας, της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας.

Η σκέψη επιτρέπει στους ανθρώπους, να ερμηνεύσουν, να απεικονίσουν και να καταλάβουν τον κόσμο τον οποίο βιώνουν, καθώς επίσης και να κάνουν προβλέψεις επάνω σε αυτόν.

Είναι συνεπώς χρήσιμη σε έναν οργανισμό με ανάγκες, στόχους και επιθυμίες, καθώς κάνει σχέδια η άλλες απόπειρες, για την πραγματοποίηση αυτών των σκοπών.

Οι λογισμοί του ανθρώπου, δείχνουν την πνευματική του κατάσταση.

– Άγιε Παΐσιε, πως γίνεται το ίδιο πράγμα να το βλέπουν διαφορετικά δύο ανθρωποι;

– Όλα τα μάτια βλέπουν το ίδιο καθαρά; Για να δει κανείς καθαρά, πρέπει να έχει τα μάτια της ψυχής του υγιέστατα, γιατί τότε έχει την εσωτερική καθαρότητα.

– Γιατί, γέροντα, μερικές φορες, το ίδιο περιστατικό ένας το θεωρεί ευλογία και ο άλλος δυστυχία;

– Καθένας το ερμηνεύει ανάλογα με το λογισμό του. Το κάθε πράγμα μπορείς να το δεις από την καλή του και την κακή του πλευρά.

Είχα ακούσει το εξής περιστατικό :

Σε ένα μοναστήρι που βρισκόταν σε κατοικημένη περιοχή, είχαν τυπικό να κάνουν εσπερινό και όρθρο τα μεσάνυχτα. Πήγαιναν και κοσμικοί, γιατί το μοναστήρι ήταν περιτριγυρισμένο από σπίτια, που σιγά σιγά είχαν χτειστεί εκεί κοντά. Μια φορά ένας αρχάριος νέος μοναχός, ξέχασε το κελλί του ανοιχτό και μπήκε μέσα μια γυναίκα. Όταν το έμαθε στενοχώρια, κακό! Ώ μολύνθηκε το κελί! Τρομερό, χάθηκε ο κόσμος! Παίρνει οινόπνευμα, ρίχνει στο πάτωμα και βάζει φωτιά, για να το απολυμάνει! Παρά λίγο να κάψει το μοναστήρι. Το πάτωμα του κελιού του το έκαψε, τον λογισμό του όμως, δεν τον έκαψε. Εκείνον έπρεπε να κάψει, γιατί το κακό στο λογισμό του βρισκόταν. Αν έφερνε άλλο λογισμό και έλεγε η γυναίκα μπήκε στο κελλί από ευλάβεια, για να ωφεληθεί, για να πάρει χάρη και να αγωνιστεί και αυτή στο σπίτι της, θα αλλοιωνόταν πνευματικά και θα δόξαζε το Θεό. Από την ποιότητα των λογισμών ενός ανθρώπου, φαίνεται η πνευματική του κατάσταση. Οι άνθρωποι κρίνουν τα πράγματα ανάλογα με το περιεχόμενο, που έχουν μέσα τους. Αν δεν έχουν πνευματικό περιεχόμενο, βγάζουν λάθος συμπέρασματα και αδικούν τον άλλον.

Αν λόγου χάριν δει κάποιον αργά το βράδυ έξω, ένας που κάνει ελεημοσύνες τη νύχτα, για να μην τον βλέπουν, τότε δεν θα βάλει κακό λογισμό.

Αν τον δει όμως κάποιος που ξενυχτάει στην αμαρτία, θα πει : “το τέρας, ποιός ξέρει που ξενυχτάει, γιατί τέτοιες εμπειρίες έχει. Ή, αν ακούγεται την νύχτα από τον επάνω όροφο ντούκ – ντούκ, ένας που έχει καλούς λογισμούς, θα πει : μετάνοιες, ενώ ε’νας που δεν έχει καλούς λογισμούς θα πει : “όλη τη νύχτα χορεύει”.

Αν ακούγεται μελωδία, ο ένας θα πει : “Τι ωραίες ψαλμωδίες, ενώ ο άλλος θα πει :

τι τραγούδια είναι αυτά; Θυμάστε πως αντιμετώπισαν τον Χριστό, οι δύο ληστές που είχαν σταυρωθεί μαζί του; Και οι δύο έβλεπαν τον Χριστό επάνω στο Σταυρό, τη γη να σείεται κ.λ.π.

Τι λογισμό όμως έβαλε ο ένας και τι ο άλλος! Ο ένας εξ ευωνύμων, βλασφημούσε και έλεγε : Εισυ ει ο Χριστός, σώσον σε αυτόν και ημάς.

Ο άλλος εκ δεξιών έλεγε : Ημείς μεν άξια ων επράξαμεν απολαμβάνομεν, ούτως δε ουδέν άτοπον έπραξε. Ο ένας σώθηκε, ο άλλος κολαστήριο.

– Πηγή : Από το βιβλίο πνευματικός Αγώνας, Λόγοι Γ’ –

– Ιωάννα Μπάτσου, Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

– Νηπιαγωγού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου με τη συμπλήρωση των δύο (2) ετών  (28.02.2023 – 28.02.2025) από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών  ομόφωνα συμπαραστέκεται στον ανυπέρβλητο πόνο των γονέων, συγγενών και φίλων των θυμάτων καθώς και όλων των τραυματισθέντων  στο συμβάν. Είμαστε «προσκυνητές» στην απερίγραπτη θλίψη, την οδύνη, την λύπη και τον πόνο τους για τον άδικο χαμό των παιδιών, των γονιών και των οικείων τους.

Παρά τα πολλά ερωτηματικά που μπορεί να εγείρουν οι θεσμικές παθογένειες της ελληνικής πολιτείας κατά τον αρχικό και συνολικό χειρισμό της υπόθεσης, στηρίζουμε με σεβασμό την ανεξάρτητη ελληνική δικαιοσύνη. Ευελπιστούμε στην πλήρη διαλεύκανση των αιτιών του δυστυχήματος και στην αιτιολογημένη απόδοση των ευθυνών σε οποιονδήποτε υπηρεσιακό ή θεσμικό πρόσωπο ή παράγοντα, που από αμέλεια και ανευθυνότητα συνετέλεσε, διαχρονικά και μη, στη εθνική αυτή τραγωδία.

Παράλληλα καλούμε την πολιτεία και κάθε συναρμόδιο φορέα στη δημιουργία ασφαλούς πλαισίου λειτουργίας των ελληνικών σιδηροδρόμων και των συγκοινωνιών ώστε να μην συμβεί ξανά παρόμοιο συμβάν.-    

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ  ΣΤΙΣ Η.Π.Α. ;

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΛΑΠΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ  ΣΤΙΣ Η.Π.Α.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας,  του οποίου η επίσημη ονομασία είναι “Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο”, είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου  της Νέας Υόρκης. Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των Η.Π.Α και της Γαλλίας. Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302) πόδια μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει ένα πυρσό στο υψωμενο δεξί της χέρι και μια ανεπίγραφη πλάκα στο αριστερό, όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776.

Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μια εξέδρα παρατηρήσεως πάνω από το στέμμα, που φοράει η Ελευθερία.

Ο πύργος που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύψος πάνω, από την επιφάνεια της θάλασσας.

Στη βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μετανάστευσης. Την πρόταση για την κατατασκευή του αγάλματος, διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρντε Λαμπουλαϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού,  που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι, για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ,  ο Γούσταυος Άιφελ.

Το 1885 το πεπατημένο άγαλμα που είχε ύψος 46 μέτρα και ζύγιζε 225 τόνους,  ανασυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στη Πόλη της Ν. Υόρκης. 

Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του, στις 28 Οκτωβρίου 1886, αφιερώθηκε στο Πρόεδρο Κλήβελαντ.

Την διαχείριση και φροντίδα του, από το 1901 έχει το υπουργείο Στρατιωτικών των Η.Π.Α. Το 1924 ανακηρύχτηκε εθνικό μνημείο. Το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα, να κηρύττει την ελευθερία,  υπονοώντας, ότι η γυναίκα αυτή , είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.

Αποκρύπτουν όμως συστηματικά, ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατη Ελλάδα έχει δώσει,  για μια ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας, κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφη αυτή είναι του Φωτοφόρου Απόλλωνος – Ηλίου.

Ναι αγαπητοί φίλοι. Ο φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας, η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας, μας διέσωσε αυτήν την εικόνα,  για να μπορούμε σήμερα να γιορτάζουμε την αλήθεια.

Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη από τον επισκέπτη, που δεν είναι υποψιασμένος.

Βρίσκεται σε μια τρίπτυχη πλάκα, μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία,  στο αριστερό τμήμα,  απεικονίζει τον άγγελο,  μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής Πίστεως και είναι, κατά τους αρχαιολόγους η μορφή, της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται , ρόδακας. Και στη μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφώρου Απόλλωνος,  ίδια με αυτήν του αγάλματος της Ελευθερίας!

Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν, ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και συνετός άνθρωπος έχει δηλώσει, ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου, όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνα,  γιατί είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.

Αν είναι όντως έτσι, εύγε στον άριστο άνδρα. Πάντως καλό  είναι να το γνωρίζουν οι συνέλληνες και κυρίως οι ομογενείς μας των ΗΠΑ, για να ενημερώνουν τους Αμερικανούς, ότι το εθνικό τους συμβόλο το οφείλουν στην Ελλάδα και στους ‘Ελληνες. Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι. Όλα σχεδόν τα σύμβολα είναι ελληνικά.

Οι Τούρκοι πήραν την ημισέλινο από το νόμισμα των  Βυζαντίων, που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου, σε μια νύχτα από το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι εμφανίστηκαν, με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό. 

Ο Αδόλφος  Χίτλερ οικοιοποιήθηκε την περίφημη “τετράγραμμα”, την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνα, ένα από τα κατεξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντάς το “σβάστικα” και κάνοντάς το σύμβολο του ναζισμού.

Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας,  οι δε υπόλοιποι γείτονές μας, τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.

Στις μέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση,  έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει,  άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρευλώνει τα γεγονότα. Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης Γ, 82,4: “Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντάλλαξαν τη δικαιώσι”, που αποδίδεται “για να δικαιολογούν τις πράξεις τους, άλλαζαν ακόμη και τη σημασία των λέξεων”. Έτσι δεν γίνεται σήμερα; Απλό παράδειγμα,  και δεν είναι το μόνο,  αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνα, έργο του Φειδία.

Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοια διαστρέβλωση, που τα γλυπτά του Παρθενώνα είναι γνωστά παγκοσμίως με το όρο, ελγίννεια μάρμαρα. Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνα, τα γλυπτά του Φειδία,  δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού,  αλλά με το όνομα του κλέφτη.

Πηγή : 

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου, καθηγητή Φιλολόγου, Ιστορικού – Συγγραφέα (Από το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ).

Με εκτίμηση

Δημητριος Μητρόπουλος

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ (1924-1994)-ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ (1924-1994)

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σε όλη την μοναχική του σταδιοδρομία ο Γέροντας Παΐσιος, διακρίνονταν για το ταπεινό του  φρόνημα. Νέος ακόμη είχε πολύ καλά καταλάβει ότι, για να μην κρυωπαγήσει πνευματικά, έπρεπε να “περιπτυχθεί σαν ένδυμα την ταπεινοφροσύνη. Και, μάλιστα, όχι έτσι απλά, να την ρίξει επάνω του, αλλά να την “κουμπώσει” καλά, σύμφωνα με την προτροπή του Αποστόλου Πέτρου…” την ταπεινοφροσύνην εγκομβώσασθε. Ότι ο Θεός υπερήφανους αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν..

Σ’εμάς τους αρχάριους στη μοναχική ζωή – που λόγω απειρίας αποπροσανατολιζόμαστε στα πνευματικά – συνεχώς τόνιζε ότι ως σκοπό πρέπει να έχουμε την ταπείνωση του εαυτού μας (την υποταγή του νου μας στη Χάρη). Φυσικό δε αποτέλεσμα θα είναι η ενεργοποίηση της Θείας Χάριτος, που μας δόθηκε με το μυστήριο του χρίσματος, κατά την ώρα του βαπτίσματος και η οποία θα τελεί με όλα τα άλλα.

“Μην προσπαθείτε, μας συμβουλεύε, να αποκτήσετε αγάπη, προσευχή, νηστεία, αγρυπνία και τις άλλες αρετές. Μάταια θα κουράζεστε, διότι δεν θα σας βοηθά ο Θεός, επειδή σας λείπει η ταπείνωση. Βλέπετε πως και η Παναγία μας ομολογεί, αλλά και μας δείχνει ότι ο Θεός “…επέβλεψεν επί την ταπείνωση της δούλης Αυτού”; (Λουκ. Α’ 48).

Όλες οι ενέργειες του Γέροντα πήγαζαν πάντοτε, μέσα απ’ αυτήν την ταπείνωση. Όλο το μεγαλείο του Γέροντα το εστιάζαμε στο ανεπανάληπτο ταπεινό φρόνημά του, που έλεγε μετά απ’ όλα αυτά : “Αισθάνομαι σαν ένα κονσερβοκούτι άχρηστο, πεταμένο μέσα σε ένα σκουπιδοτενεκέ, που όμως – οικονομία Θεού – είναι στραμμένο το καπάκι του προς τον Ήλιο.

Δέχεται έτσι επάνω του τις φωτεινές Του ακτίνες, με αποτέλεσμα να καθρεφτίζει όλος ο Ήλιος πάνω του και να γίνεται κατά χάριν φωτεινό!”

Θαυμάζαμε την ταπεινή του σκέψη, που θεωρούσε τον εαυτό του άχρηστο, πεταμένο κονσερβοκούτι, αλλά και την ολοκάθαρη ομολογία του, για την αιτία που τον έκανε να φαίνεται φωτεινός.

Αυτά τα δύο, η αναγνώριση από τη μια’ της δικής του ασθένειας και από την άλλη, της μόνιμης αγαθοποιού δυνάμεως, του χάριζαν τον τέλειο βαθμό της ταπεινώσεως.

Α Γ Α Π Η

Μέσα απ’ αυτή την ταπείνωση του Γέροντα, πηγάζει η γνήσια και ανυπόκριτος αγάπη του : Προσκολλημένος ο νους του στον Θεό, περιβαλλόταν από την άγνοια της καταστάσεως των ανθρώπων.

‘Ετσι, θεωρούσε τον εαυτό του, ως τον πιο αμαρτωλό άνθρωπο του κόσμου, γι’ αυτό και υπηρετούσε ταπεινά κάθε αδελφό. Γινόταν “πάντων έσχατος και πάντων διάκονος” και γι’ αυτό και υπό του Θεού κατεστάθη “πρώτος”.

Η αγάπη του Αγίου ήταν έκδηλη, χωρίς διακρίσεις, προς όλους ίση και είχε όλα, τα ιδιώματα της γνήσιας αγάπης. “Μακροθυμούσε”, δηλαδή ήταν πάρα πολύ επιεικής στα αμαρτήματα των άλλων, διότι προσπαθούσε πάντα να βλέπει τις μεν αμαρτίες τους, μέσα από φακό σμίκρυνσης, τα δε ελαφρυντικά τους μέσα από μεγεθυντικό φακό, που τα δεκαπλασίαζε.

“Η αγάπη του δεν ζήλευε”. Τι θα μπορούσε να ζηλέψει μια καρδιά που μέσα της είε “ένοικο” τον Κύριο των πα’ντων; Την δόξα; Μα ο Γέροντας αντιδοξαζόταν από τον δημιουργό όλης της κρίσης, με τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος.

Η αγάπη του Γέροντα “ου ζητούσε τα εαυτής”, πάντα κοιτούσε το συμφέρον των άλλων. Και αυτό φάνηκε πολύ καθαρά τα τελευταία χρόνια, με την ασθένεια και την ακατάσχετη αιμορραγία του, υπηρετούσε τους πονεμένους ανθρώπους, μη υπολογίζοντας τις συνέπειες που επέφεραν η εξάντληση και ο “υπέρ άνθρωπον” κόπος του στην υγεία του.

Την ημέρα την είχε αφιερώσει στο πόνο των ανθρώπων και την νύχτα την είχε αφιερώσει στο Θεό.

Η αγάπη του Παΐσιου πάντα λειτουργούσε “σαν σκέπη” για μας τους αμαρτωλούς : Ήθελε τα παιδιά του να μην έχουν ελλείψεις. Όταν όμως είχαν, δεν ήθελε καθόλου να φαίνονται, αυτές στους άλλους.

Η αγάπη του Γέροντα “πάντα πίστευε και ήλπιζε”, ότι κάποτε θα διορθωθούμε. Αν και εμείς με την αχαριστία μας τον διαψεύδαμε. Εκείνος όμως δεν απελπίζεται, διότι ήξερε ότι “τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις” ήταν δυνατά “παρά τω Θεώ” (Λουκ. ΙΗ’, 27).

Καμία φορά, άλλωστε, αναθέτοντας την ελπίδα του ο Γέροντας στον Χριστό μας, δεν καταισχύνθηκε απ’ Αυτόν.

Τι να πει όμως κανείς και για την “υπομονή” της αγάπης του; Σ’ όλους τους ανθρώπους η υπομονή έχει και κάποιο όριο. Του Παΐσιου, αυτό το όριο δεν το έθεσε ο ίδιος. Και ήταν ο σωματικός του θάνατος.

Η αγάπη του Παΐσιου ουδέποτε είδαμε να “επίπτει”. Από που όμως να πέσει. Ο ίδιος είχε τον εαυτό του υποκάτω πάσης της κτίσεως. Δεν μπορούσε από εκεί να πέσει. Αφήσαμε για το τέλος του, ότι η αγάπη του Αγίου “Ου λογιζόταν το κακό”. Από πολύ νωρίς φρόντιζε να εξαγνίζει την διάνοιά του και να την καθαρίσει από κάθε κακό ανθρώπινο λογισμό. Και στη συνέχεια και από τους καλούς. Ο χώρος της διάνοιας του Γέροντα, από πολύ νωρίς είχε ένοικο τον Χριστό. Δεν ανεχόταν να φιλοξενεί τίποτε άλλο μαζί με αυτόν.’Ολη του η προσοχή ήταν αφιερωμένη, στο να μην γίνει αυτός η αιτία – στρέφοντας τον εαυτό του κάπου αλλού – να τον εγκαταλείψει η Χάρη.

‘Ετσι αυτή του η Αγία συναναστροφή δεν του επέτρεπε να βλέπει τον λογισμό ενός ανθρώπου να ‘χει χαλάσει, για κάποιον συνάνθρωπό του και να μην προσπαθεί να τον διορθώσει.

– Γέροντα, οι γονείς μου όλο γκρινιάζουν και πλέον δεν τους υποφέρω μέσα στο σπίτι, Τι να κάνω; – Βρε ευλογημένε, εσύ όταν ήσουν στην κούνια, μέρα και νύχτα γκρίνιαζες. Εκείνοι τότε, σ’ έπαιρναν στην αγκαλιά τους και σ’ έσφιγγαν γεμάτοι στοργή κι αγάπη. Θα σου άρεσε τότε εσένα, να προβληματιζόντουσαν κι εκείνοι – όπως εσύ τώρα – και να σκεφτόντουσαν, μήπως θα έπρεπε να σε στείλουν σε κανένα ίδρυμα, για να ησυχάσουν;

Η δικαιοσύνη του Θεού σου δίνει τώρα την δεινατότητα να ξεχρεώσεις λίγο, από το χρέος προς τους γονείς σου, με την ανάλογη εκ μέρους σου συμπεριφορά, που είχαν και εκείνοι, προς εσένα.

Μια ολόκληρη ζωή ο Γέροντας έδινε εξετάσεις και δεν βρέθηκε ούτε μια φορά να τον δούμε, όχι μόνο να βάλει κακό λογισμό, αλλά και να μην διορθώνει τους δικούς του χαλασμένες λογισμούς.

Αυτή, λοιπόν, την πνευματική αρχοντιά συνειδητοποιήσαμε, αυτόν τον ωκεανό της αγάπης βλέπαμε. Της αγάπης που η ευαισθησία της δεν είχε όρια.’Ηταν τέτοια, που προσπαθούσε ακόμη και από το νου του πεσόντος αδελφού, να αποκρύψει την κατάστασή του, για να μην την δει άνετοιμος και πληγωθεί.

Σημείωση : (Το παρόν βιβλίο, έχει εκδοθεί πριν την Αγιοποίηση, “Του Αγίου Παΐσιου).

Πηγή: – Από το Βιβλίο, με τίτλο “Σκεύος Εκλογής, του Ιερομονάχου – Χριστόδουλου Αγιορείτου

– Έκδοση, Ιερού Ησυχαστηρίου – Παναγία η Φοβερά Προστασία”. 2000. 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΕΡΙΚΛΗΣ : Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΕΝΤΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ.

.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ :

Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΕΝΤΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ.

– Λαμπρός πολιτικός, ενσάρκωσε τα Ελληνικά δημοκρατικά ιδεώδη –

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Περικλής ήταν στρατηγός και ταυτόχρονα πολιτικός, ρήτορας και λόγιος. Η διακυβέρνηση του συνδέεται με τον χρυσό Αιώνα της Αθήνας, όταν οι τέχνες γνώρισαν άνθηση.

Η δύναμη, η δόξα και η φήμη την οποία χάρισε στην Αρχαία Αθήνα, δικαιώνουν απόλυτα τον χαρακτηρισμό, του Χρυσού αιώνα.

Η εποχή στην οποία ήταν κύριος της πολιτικής ζωής της Αθήνας, δηλαδή από το 461π.Χ. και του 429π.Χ., ονομάζεται μέχρι σήμερα “Εποχή του Περικλή”. Γυναίκα του ήταν η Ασπασία. Η Ασπασία γεννήθηκε στη Μίλητο γύρω στο 470 π.Χ. Ο πατέρας της ήταν ο Αξίοχος, oποίος είχε φροντίσει η κόρη του να έχει επιμελημένη μόρφωση και κατά συνέπεια, να γίνει ένα σπάνιο κορίτσι για εκείνην την εποχή, που η μόρφωση ήταν ανδρικό προνόμιο.

Την έπαιρνε μαζί του στη Φιλοσοφική σχολή, όπου φοιτούσαν μόνο άνδρες, με αποτέλεσμα να θεωρεί τη συναναστροφή μαζί τους, κάτι το απόλυτα φυσιολογικό.

Διδάχτηκε μουσική, χορό, τραγούδι, ρητορική, ιστορία. Ήταν άριστη μαθήτρια και εξαιρετικά εντυπωσιακή κοπέλα και πολλοί πλούσιοι νέοι της Μιλήτου, της προσέφεραν μεγάλα ποσά, για να την αποκτήσουν.

Στη Μίλητο πήγε ο γνωστός αρχιτέκτονας και πολεοδόμος, Ιππόδαμος. Η Ασπασία του ζήτησε να την πάρει μαζί του στην Αθήνα, όπου ήκμαζε η φιλοσοφία.

Έμεινε για κάποιο διάστημα μαζί του και σύντομα ξεκίνησε τις συναναστροφές, με τους πνευματικούς κύκλους της Αθήνας.

Ο Περικλής εκμεταλλεύτηκε τη νίκη των ελληνικών δυνάμεων κατά των Περσών και την άνοδο της ναυτικής δύναμης της Αθήνας, προκειμένου να μετατρέψει τη Δηλιακή Συμμαχία σε “Αθηναϊκή Ηγεμονία”, οδηγώντας τη πόλη του στη μεγαλύτερη ακμή της ιστορίας της, κατά την περίοδο των 14 συνεχόμενων ετών που εκλεγόταν στο αξίωμα του Στρατηγού”.

Η Ασπασία ήταν 20 χρόνων όταν νοίκιασε ένα σπίτι και δίδασκε φιλοσοφία, μια πράξη πολύ προχωρημένη, για τα της κλασικής Αθήνας.

Ο Περικλής τότε ήταν παντρεμένος και είχε δυο γιούς, τον Ξάνθιππο και τον Πάρολο. Όταν η Ασπασία θέλησε να επισκεφθεί το εργαστήριο του Φειδία και να δει από κοντά τα έργα του, γνώρισε τον Περικλή. Και οι δύο άνδρες, έμειναν άφωνοι, με την ομορφιά της.

Λέγεται, ότι την ερωτεύτηκαν και οι δυο γι’ αυτό και ο Φειδίας, θέλησε αργότερα να δώσει τη μορφή της, σε γλυπτό της Αθήνας. Η ίδια όμως προτίμησε τον Περικλή και του άλλαξε τη ζωή. Εκείνος αμέσως άφησε τη σύζυγό του, με την οποία είχαν ήδη προβλήματα και έμεινε με την Ασπασία.

Έκδηλος ήταν ο θαυμασμός του Σωκράτη στο πρόσωπό της, αλλά και του Πλάτωνα.

Το βέβαιο είναι ότι ο ρόλος της Ασπασίας στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Αθήνας υπερέβαινε το καθιερωμένο ρόλο μιας “πρώτης κυρίας”, σε τέτοιο βαθμό που εισέπραξε τη μήνη όλων σχεδόν των κωμικών και σατυρικών συγγραφέων της εποχής.

Σε στρατιωτικό επίπεδο, οι επεκτατικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις, που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του ο Περικλής, είχαν σαν κύριο στόχο τη διαφύλαξη των συμφερόντων της Αθήνας.

Τις επιχειρήσεις αυτές διεξήγαγε με τη βοήθεια του πανίσχυρου αθηναϊκού ναυτικού, το οποίο άρχισε να δυναμώνει την εποχή του Θεμιστοκλή και αργότερα του Κίμωνα, γιου του Μιλτιάδη.

Οι φιλοδημοκρατικές του θέσεις αποτυπώνονται καλύτερα στον περίφημο “Επιτάφιο Λόγο” του, προς τιμήν των πεσόντων, του πρώτου έτους του πελοποννησιακού πολέμου, ο οποίος διασώθηκε, από τον ιστορικό Θουκυδίδη. Ο τελευταίος θαύμαζε τόσο πολύ τον Περικλή, που τον αποκαλούσε “πρώτο πολίτη των Αθηνών”.

Ο Περικλής κυβέρνησε την Αθήνα περίπου από το 461 π.Χ. Λαμπρός πολιτικός, ενσάρκωνε τα ελληνικά δημοκρατικά ιδεώδη και υπήρξε ο κυβερνήτης της πόλης, με τη μεγαλύτερη θητεία, μέχρι το θάνατό του, κατά τη διάρκεια του λιμού το 429 π.Χ.

Κατά την κυβέρνηση της πόλης των Αθηνών :

* 1. Ανέθεσε την ανέγερση του Παρθενώνα.

Ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη, ένα από τα πλέον εμβληματικά οικοδομήματα της αρχαίας Ελλάδας, όπως και πολλά άλλα κτήρια του λόφου, κατασκευάστηκαν, μετά από Πρωτοβουλία του Περικλή. Συμβολίζει το αποκορύφωμα της ισχύος των Αθηνών, αλλά κυρίως ταυτίζεται με τον σπουδαίο ηγέτη, που πρωτοστάτησε στην κατασκευή του.

* 2. Διασφάλισε την Αθηναϊκή δημοκρατία.

Ο Περικλής έμεινε στην ιστορία, ως ένας σπουδαίος ρήτορας, και φημίζεται για τις ομιλίες του, που ασπάζονται τις αξίες της δημοκρατίας. Σε έναν από τους λόγους του στη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου διακήρυξε : [Το αθηναϊκό]… πολίτευμα ευνοεί τους πολλούς και όχι τους λίγους. Γι’ αυτό το λόγο ονομάζεται Δημοκρατία.

* 3. Στήριξε τις θεατρικές παραστάσεις.

Από τα πρώτα βήματα της δημοσίας παρουσίας του ο Περικλής, στήριξε τις θεατρικές παραστάσεις. Το 472 μάλιστα υπήρξε χορηγός των Περσών του Αισχύλου. Αργότερα, στην προσπάθειά του να ενισχύσει τον Αθηναϊκό πολιτισμό, χρησιμοποίησε κρατικούς πόρους, επιδοτώντας το εισιτήριο των φτωχότερων πολιτών, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο θέατρο.

* 4. Δημιούργησε την Αθηναϊκή αυτοκρατορία.

Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, η Αθήνα έγινε το κυριότερο μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας, ενός συνασπισμού αποτελούμενου από εκατοντάδες Ελληνικές πόλεις – κράτη, που συγκροτήθηκε, για να αντιμετωπίσει τις περσικές δυνάμεις εισβολής.

Σταδιακά εξελίχτηκε σε Αθηναϊκή αυτοκρατορία, που επεκτάθηκε στη Μεσόγειο, χρηματοδοτώντας τη δημιουργία αποικιών, όπως οι Θούριοι στην Ιταλία.

* 5. Υπήρξε ένας σχεδόν αδιαφιλονίκητος κυβερνήτης.

Η δημοτικότητα του Περικλή τον βοήθησε να ξεφορτωθεί τους πολιτικούς του αντιπάλους του, τους οποίους εξοστράκισε.

Μολονότι κατηγορήθηκε για διαφθορά και τυραννικές τάσεις, η πολιτική επιρροή του ήταν τέτοια, που κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, καθαιρέθηκε μόνο μια φορά και αυτή, για σύντομο χρονικό διάστημα.

Πηγή: – “All About Histori” Newsroom – Βικιπαι’http://xn--mxafdq.el.wikipedia.org/

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΠΑΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ο ΠΑΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην ξένη χώρα ο Παυλάκης δεν έχασε το στόχο του. Όχι πως δεν είχε δυσκολίες λογής – λογής, τα αντιμετώπισε όλα, με νηφαλιότητα και εμπιστοσύνη στη χάρη και πρόνοια του Θεού. Είχε, πράγματι, κάτι το άσπιλο μέσα του αυτό το παιδί και το διατήρησε. Και πρόκοψε στη γνώση, χωρίς να λησμονήσει την αρετή και έγινε σπουδαίος χειρουργός, με πολλές ειδικεύσεις, και έγραψε εργασίες, που του εξασφάλισαν διεθνή αναγνώριση.

Στο μικρό χωριό μας, όλοι χαιρόμαστε την προκοπή του Παυλάκη, που όσο οι παππούδες του ζούσαν, ερχόταν πότε πότε γελαστός και ανεπιτήδευτος, όπως όταν τον πρωτογνωρίσαμε μικρό.

Πέρασαν χρόνια και δεν μαθαίναμε παρά ελάχιστα για τα χρυσά χέρια και τη χρυσή καρδιά του γιατρού μας. Πολλοί έλεγαν. Ο Παυλάκης τώρα είναι μεγάλος και τρανός. Που να θυμηθεί το χωριό και που να καταδεχτεί τους χωριανούς.

Μα ο Παπα Σάββας, διαφωνούσε : Δεν είναι έτσι. Ο Παυλάκης είναι διαμάντι, που λάμπει. Έχω ένα γράμμα του και το μόνο που μπορώ να σας πω ότι προγραμματίζει να ‘ρθει να μας δει και τότε να μάθουμε περισσότερα.

Εκείνο τον καιρό, όσοι διάβαζαν εφημερίδες στο χωριό, έμαθαν ότι έρχεται στην Ελλάδα ο “Γιατρός των φτωχών παιδιών”. Το όνομά του ήταν γραμμένο με ξένα γράμματα. Θα ήταν ξένος φαίνεται. Ήταν ένας γιατρός που χειρουργούσε δύσκολες καρδιοπάθειες κυρίως, και μάλιστα παιδιών φτωχών παιδιών. Κι είχε δώσει ζωή σε 10.000 παιδιά, σε όλο τον κόσμο. Και τώρα ερχόταν στην Ελλάδα, όχι μόνον να χειρουργήσει, αλλά και για να δημιουργήσει, ένα Κέντρο πολλαπλής ιατρικής βοήθειας, σε εθελοντική βάση. Όσοι το άκουσαν θαύμασαν και ευλογούσαν αυτόν τον άγνωστο ευεργέτη της πατρίδος μας.

– Είναι ο Παυλάκης, ο Παυλάκης μας, φώναξε, ο παλιός Διευθυντής του Σχολείου, διαβάζοντας το όνομά του.

– Δεν σας το ‘λεγα είπε και ο Παπά Σάββας.

Ο Παυλάκης ο Γιατρός, με όλη τη δόξα του έμεινε άνθρωπος! Ταπεινός μαθητής της αγάπης και της ανιδιοτελούς προσφοράς.

Είναι αυθεντία στον τομέα του, περιζήτητος, για τα χρυσά του χέρια. Μπορούσε να γίνει πλούσιος, αλλά έμεινε αφιλοχρήματος. Νοιάζεται για τους φτωχούς και τα άρρωστα παιδάκια τους. Δεν νικήθηκε από την έπαρση και την αλαζονεία.

Αγαπητοί μου, ο Παυλάκης είναι τιμή και δόξα για το χωριό μας, για την πατρίδα μας, για όλο τον κόσμο.

Μια Κυριακή ο Παυλάκης ήρθε στο χωριό, στη θεία Λειτουργία. Απερίγραπτη ήταν η χαρά των χωριανών. Σαν απόλυσε η Εκκλησία, μετά τα καλωσορίσματα, κάθισαν όλοι στον αυλόγυρο, στην σκιά των δένδρων. όλοι κάτι είχαν να ρωτήσουν, για το πως πέρασε έξω τόσα χρόνια, για τη δόξα του, για τα πλούτη του, για τα σχέδιά του.

Και ο Παυλάκης απαντούσε χαμογελώντας με απλότητα. Και να τι είπε : Ο πλούτος και η δόξα δεν στάθηκαν υπολογίσιμα μεγέθη στη ζωή μου. Προσπάθησα να μείνω μακριά από τις απολαύσεις του πλούτου και από την ηδονή της υπερηφάνειας. Πόσο το κατόρθωσα ο Θεός το ξέρει.

Πιστεύεις στο Θεό, ρώτησε ειρωνικά ένας γραμματισμένος. Πιστεύω στον Θεό και τον επικαλούμαι πάντα, όταν χειρουργώ. Πιστεύω στον Θεό, στον στοργικό πατέρα των παιδικών μου χρόνων, που με κράτησε στη ζωή και τον δρόμο του.

Γελώντας κάποιος, για να αλλάξει η κουβέντα, τον ρώτησε.

– Παυλάκη, χρειάστηκες ποτέ δανεικά;

– Έζησα πάντα με τα δανεικά του Θεού. Εκείνος ποτέ δεν με εγκατέλειψε. Έζησα και με τα δικά σας δανεικά, με την αγάπη σας, που χρόνια μου προσφέρετε. Αυτά τα δανεικά, θέλω να επιστρέψω σιγά σιγά τώρα.

Να ιδρύσουμε ένα φιλανθρωπικό κέντρο καρδιολογικής αποκατάστασης στη Θεσσαλονίκη. Και εδώ στο χωριό μας ένα ιατρικό Κέντρο, με ένα Ναΐσκο, του Αγίου Λουκά, του Ευαγγελιστού και Ιατρού.

Όλοι χειροκρότησαν το σχέδιο του Παυλάκη και ευχήθηκαν την πραγματοποίησή του.

– Αλλά να ξέρετε, πρόσθεσε ο Παυλάκης αγαπητοί μου φίλοι και γνωστοί, ο άνθρωπος όπου κι αν βρεθεί, χωρίς δανεικά μπορεί να ζήσει, όχι όμως χωρίς ιδανικά.

Τόσο τα αρχαιολογικά ευρήματα, όσο και οι περιγραφές του Ομήρου, μας κάνουν να πιστεύουμε, ότι οι ρίζες οι ελληνικές ξεπερνούν και αυτούς ακόμη τους ομηρικούς χρόνους. Διαπιστώνουμε ακόμη ότι τότε, το μεγαλύτερο ιδανικό, ήταν ο ηρωισμός.

Η ανθρώπινη αξία μετριούνταν με την ανδρεία του πολεμιστή και του αθλητή, των οποίων η φήμη επεκτείνεται και μετά θάνατον. Οι ήρωες δεν πεθαίνουν, αλλά δεσπόζουν στο χώρο, τον χρόνο και την μνήμη όλων των ανθρώπων, εχθρών και φίλων. Με αυτό το πνεύμα είναι γραμμένα τα αριστουργήματα του Ομήρου.

Αργότερα στην μεταομηρική εποχή έχουμε ως ιδανικό, την οργάνωση δυναμικού κράτους.

Το δυνατό κράτος είναι επάνω από τον ήρωα. Έκφραση αυτού του ιδανικού, είναι το κράτος της Σπάρτης. Χαρακτηριστικά ο Ουγκώ, μετά από τόσους αιώνες, θαυμάζει το Σπαρτιατικό κράτος.

Τα ιδανικά, βέβαια στην Αρχαία Ελλάδα δεν είναι στατικά. Έτσι παρουσιάζεται ένα νέο ιδανικό τώρα η Παιδεία, η οποία Παιδεία οφείλει να είναι το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο ιδανικό της Ελληνικής κοινωνίας.

Κι αυτό γιατί εξυπακούεται, ότι η σωστή Παιδεία, θα φέρει τον ηρωισμό και το οργανωμένο Κράτος, αφού αυτή είναι που θα εμπνεύσει στους Ελληνόπαιδες τον σεβασμό στους Θεούς, στη δικαιοσύνη και στην ευσέβεια. Οι στωικοί και κυρίως ο Πρωταγόρας αυτό εκήρυτε.

Όλοι συγκινήθηκαν από τα λόγια του, που ήταν λόγια καρδιάς και στο πάντα γελαστό πρόσωπο του Παυλάκη, για πρώτη φορά κύλησαν φανερά, δύο δάκρυα.

Ήταν η αποπληρωμή της ευγνωμοσύνης όλων των δωρεών, των δανείων που τον αξίωσε ο Θεός.

Πηγή : – Πεμπτουσία, Αρχιμανδρίτης Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυξ Ιεράς Μονής Πατρών. (Τα ιδανικά του Ανθρώπου).

– Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία (Διήγημα).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΗ ΚΡΙΝΕΤE ΚΑΤ ΟΨΙΝ

“ΜΗ ΚΡΙΝΕΤE ΚΑΤ ΟΨΙΝ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εορτή της Σκηνοπηγίας διαρκούσε επτά ημέρες. Στο μέσο περίπου της εορτής “ανέβη ο Ιησούς εις το ιερόν και εδίδασκε (Ιω. ζ’ 14). Σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα αυτή τη φορά, διότι οι Ιουδαίοι Τον αναζητούσαν κατά τη διάρκεια της εορτής λέγοντας : Που είναι εκείνος (Ιω. ζ’ 11).

Ενοχλήθηκαν πάρα πολύ, όταν ο Κύριος σε προηγούμενη γιορτή εισήλθε στα Ιεροσόλυμα, από την πύλη της πόλεως που ονομαζόταν Προβατική και θεράπευσε έναν παράλυτο, που υπέφερε τριανταοχτώ ολόκληρα χρόνια, ξεχασμένος σ’ ένα από τα πέντε υπόστεγα μιας μικρής λίμνης, που ονομαζόταν κολυμβήθρα της Βηθεσδά.

Από τότε οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ζητούσαν ευκαιρία να τον συλλάβουν και να τον φονεύσουν. Γι’ αυτό μόλις τον είδαν στο περίβολο του Ναού να διδάσκει δημόσια τα πλήθη των ανθρώπων, που συγκεντρώθηκαν να Τον ακούσουν, Τον κατηγόρησαν ότι είναι λαοπλάνος και εξαπατά τον εύπιστο λαό, “πλανά τον όχλον”, και ότι έχει αταλύσει την αργία του Σαββάτου (Ιω.ζ’ 12 , 21).

Ο Κύριος τότε τους απάντησε : “Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δίκαιαν κρίση κρίνατε (Ιω.ζ’ 24). Μη δικάζεται και μη σχηματίζεται κρίσεις με επιπολαιότητα, σύμφωνα με την εξωτερική όψη και τα εξωτερικά φαινόμενα.

Αλλά να κρίνεται δίκαια, με κριτήρια που να βασίζονται στην ίδια την πραγματικότητα.

Φαινομενικά η θεραπεία του παραλύτου την ημέρα του Σαββάτου παρουσιάζεται, ως παράβαση του νόμου. Στην πραγματικότητα όμως είναι συμμόρφωση με το πνεύμα του νόμου, ο οποίος μας ζητεί να μη χάνουμε καμία ευκαιρία αγαθοεργίας.

Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, έκριναν άδικα τον θείο Διδάσκαλο. Άλλοτε τον κατηγορούσαν ότι είναι “Σαμαρείτης” και ότι έχει δαιμόνιο : “Ου καλώς λέγομεν ημείς ότι Σαμαρείτης ει’ συ’ και δαιμο’νιον έχεις;” ( Ιω. η’ 48).

Άλλοτε, Τον συκοφαντούσαν, ότι με τη συνεργασία του αρχηγού των δαιμόνων βγάζει τα δαιμόνια : “εν τω των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια” ( Ματθ’ θ’34).

Άλλοτε, Τον διέβαλλαν ότι είναι φάγος και οινοπότης, φίλος των πορνών και των τελωνών : “άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελώνων φίλος και αμαρτωλών”. (Ματθ’ ια’19). Κι άλλοτε Τον κατέκριναν ότι κάθεται στο τραπέζι με τους αμαρτωλούς : “παρά αμαρτωλώ ανδρί εισήλθε αταλύσαι” (Λουκ. ιθ’ 7).

Σ’ αυτές πάλι τις περιπτώσεις η κρίση τους ήταν “κατ’ όψιν ” κρίση και οι κατηγορίες τους κατά του θείου Διδασκάλου άδικες και αβάσιμες. Ό Κύριος θεράπευε και ευεργετούσε όλους τους ανθρώπους, με τη θεϊκή του δύναμη (Ματθ. η’16). Δαιμονοκίνητοι ήταν αυτοί που Τον κατηγορούσαν.

Επίσης κατηγορούσαν τον Χριστό, ότι δεν είναι από τον Θεό. Ούτε και αυτή η κρίση τους ήταν δίκαιη. Ο Χριστός τιμούσε τον Πατέρα του “εγώ…. τιμώ τον πατέρα μου ” (Ιω .η’49)! Ενώ οι Γραμματείς και Φαρισαίοι Τον χλεύαζαν και Τον έβριζαν.

Πόσες φορές κρίνουμε κι εμείς” κατ’ όψιν”!

Η κρίση μας δεν είναι δίκαιη, αλλά πρόχειρη, επιφανειακή, επιπόλαιη! Πολλές φορές και άδικη, με αποτέλεσμα να πληγώνουμε συνανθρώπους μας!

Πότε οι άνθρωποι κρίνουμε “κατ’ όψιν”; Ο Μέγας Βασίλειος απαντά ότι κρίνουμε “κατ’ όψιν”, όταν ο κρινόμενος είναι υψηλά ιστάμενο πρόσωπο, όταν κατέχει θέσεις και αξιώματα. Επειδή είναι ευυπόληπτο πρόσωπο, προσπαθούμε κατά κάποιον τρόπο να τον σκεπάσουμε.

Επίσης κρίνουμε “κατ’ όψιν”, όταν ο κρινόμενος είναι φίλος μας! Τότε ψάχνουμε να του βρούμε κάποια ελαφρυντικά, για να μην τον καταδικάσουμε. ‘Η κι αν τον καταδικάσουμε, τον καταδικάζουμε με την ελαφρύτερη των ποινών. Άλλοτε “κρίνουμε κατ’ όψιν”, όταν λαμβάνουμε δώρα ή όταν χρηματιζόμαστε.

Άλλοτε κρίνουμε “κατ’ όψιν”, όταν επεμβαίνουν πολιτικά ή συγγενικά πρόσωπα και μας επηρεάζουν να μη βγάλουμε δίκαιη κρίση. Επίσης κρίνουμε “κατ’ όψιν”, όταν επηρεαζόμαστε από την κοινή γνώμη.

Όμως δεν είναι δυνατόν να αμνηστεύουμε το σοβαρό παράπτωμα του ενόχου, επειδή είναι πολλοί αυτοί, που το υποστηρίζουν. Ούτε είναι σωστό, να σταυρώνουμε τον αθώον, επειδή είναι πολλοί αυτοί που φωνάζουν “σταύρωσον αυτόν”, όπως έκανε ο Πιλάτος για τον Χριστό.

Ο Μέγας Βασίλειος λέει ότι, όσοι κι αν είναι αυτοί που κατηγορούν τον πλησίον μας, ας μη βιαζόμαστε να βγάλουμε σε βάρος του καταδικαστική απόφαση, αν δεν είναι ο ίδιος παρών για να απολογηθεί ή αν δεν ερευνήσουμε βαθύτερα την υπόθεση για την οποία κατηγορείται. Διότι μπορεί να τον αδικήσουμε (ΡG 31, 781).

Γενικά το να βγάλουμε δίκαιη κρίση, δεν είναι από τα εύκολα επιχειρήματα. Γι’ αυτό ας είμαστε προσεκτικότεροι στις κρίσεις μας. Ας μη βγάλουμε βιαστικές, πρόχειρες και επιπόλαιες αποφάσεις. Ας εξετάζουμε σφαιρικότερα τα θέματα. Ας ζητούμε και τον φωτισμό του Θεού. Αλλά και πάλι να μην είμαστε πέρα για πέρα βέβαιοι, ότι έχουμε αλάνθαστη κρίση.

Άνθρωποι είμαστε, μπορεί να κάνουμε και λάθος.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Αδελφότητες Θεολόγων “Ο ΣΩΤΗΡ”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΙ ΑΓΚΑΘΙ ΜΕΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ “ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΙ ΑΓΚΑΘΙ ΜΕΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αυτήν την παραστατική εικόνα χρησιμοποιεί ο ευφυής λαός μας, για να χαρακτηρίσει όλους εμάς που φοράμε τον καλό εαυτό μας για τους γείτονες, για τις έξω συναναστροφές μας, για τους εκτός σπιτιού. Ενώ για τους δικούς μας φοράμε τον άχαρο και τραχύ εαυτό μας.

“Γαρύφαλλο στην γειτονιά και αγκάθι μες στο σπίτι”, για όλους εμάς, που κρύβουμε μέσα μας έναν εαυτό υποκριτή, διπρόσωπο. Και είμαστε μειλίχιοι, ευπροσήγοροι, καλοσυνάτοι, εξυπηρετικοί, με λόγια γλυκά και παρήγορα, ευαίσθητοι. Με τους ανθρώπους του σπιτιού όμως κάποιες φορές σκληροί, συχνά αδιάφοροι, τραχείς και αγενείς.

Τους αγκυλώνουμε, τους πληγώνουμε, τους απογοητεύουμε, τους απομακρύνουμε, τους κάνουμε να πονούν.

“Γαρύφαλλο στη γειτονιά αγκάθι μες το σπίτι”, αλλά αυτό λέγεται υποκρισία. Και η υποκρισία είναι βδέλυγμα στα μάτια του Θεού. Η υποκρισία είναι αποκρουστική στα μάτια των ανθρώπων. Η υποκρισία είναι ολέθρια για την ψυχή.

“Γαρύφαλλο στη γειτονιά”, και ξεγελούμε και ακούμε καλά λόγια και μας εκτιμούν και πετυχαίνουμε και κερδίζουμε.

Για πόσο; Πόσους;

Αν μπορούσαμε να είμαστε πάντα γαρύφαλλο χαριτωμένο, ευωδιαστό, όπου κι αν βρισκόμαστε! Πόσο αυτό θα ευαρεστούσε τον Θεό μας, ο οποίος αναπαύεται στην αλήθεια!

Αν μπορούσαμε και στους δικούς μας ανθρώπους, που τόσα πολλά έχουν επενδύσει σε μας, να προσφέρουμε έναν εαυτό αγωνιστή, που προσπαθεί να δαμάσει, να τιθασεύσει τον τραχύ λόγο, την αγενή συμπεριφορά!

Αν μπορούσαμε να ’μαστε η γλυκιά ηλιαχτίδα, η θαλπωρή, η παραμυθιά, το λιμάνι, το κουράγιο! Τότε το κέρδος δεν θα ήταν μόνο των δικών μας, αλλά θα ήταν κέρδος του χαρακτήρα μας, κέρδος της ψυχής μας.

Είναι τραγικός ο διχασμένος. Είναι εκτός θείας Χάριτος, ο υποκριτής. Σίγουρα θα σας έχει τύχει να βρεθείτε με κάποιον γνωστό σας, σε ένα κοινό χώρο και να διαπιστώσετε, ότι προσπαθεί να σας κρυφτεί ή να προσποιείται, πως δεν σας έχει δει και τελευταία στιγμή, να σας λέει , “Σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες… ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο.. Πως είσαι;”

Κατανοείτε πως πρόκειται για ένα υποκριτικό ενδιαφέρον, για μια παράσταση, ένα θέατρο, το οποίο ξεχωρίζει από μακριά.

Δεν πρόκειται για κοινωνικότητα. Αν ήθελε να σας δείξει αληθινό ενδιαφέρον, δεν θα κρυβόταν, θα σας χαιρετούσε, τυπικά ή εγκάρδια, αναλόγως τη σχέση που έχετε μαζί του. Και σίγουρα θα σας έπαιρνε τηλέφωνο, όταν σας σκέφτηκε. Η λέξη κοινωνικότητα είναι η ικανότητα του ανθρώπου να συναναστρέφεται, με άλλους ανθρώπους και να συνάπτει φιλικές σχέσεις.

Αν θέλεις να ζεις σε μια πολιτισμένη κοινωνία, δηλαδή μαζί με άλλους ανθρώπους, με τους κανόνες και τις υποχρεώσεις που τους διέπουν, οφείλεις να έχεις την διάθεση και τη θέληση, να τους ακολουθήσεις.

Αυτά μπορεί να είναι οι νόμοι της κοινωνίας ή τα έθιμα, τα οποία χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες των ανθρώπων. Πρέπει να τα σεβόμαστε, για να μη δημιουργηθούν, είτε παρεξηγήσεις είτε δυσάρεστες καταστάσεις.

Η κοινωνικότητα και η υποκρισία έχουν αντίθετες όψεις. Στην κοινωνικότητα ο άνθρωπος σέβεται, σκέπτεται τις ανάγκες του άλλου, βοηθάει, κάνει μόνο καλό, βελτιώνει τη συνύπαρξή μας, με τους άλλους, αλλά και τον χαρακτήρα μας, είναι μια μορφή αγάπης, για τον συνάνθρωπο.

Ενώ στην υποκρισία ο άνθρωπος ψεύδεται υποκρίνεται, σκέφτεται εγωιστικά, χειροτερεύει την συνύπαρξη δυσαρεστεί (ειδικά αν αποκαλυφθεί), είναι μεταμφιέσεις κάτω από το πέπλο της αγάπης και έτσι εξαπατά τον συνάνθρωπο.

Υπάρχουν όμως μερικές τακτικές και συμπεριφορές που αποθαρρύνουν ή και απομακρύνουν τους ανθρώπους, από τον κοινωνικό περίγυρο, συχνά οδηγώντας σε αντικοινωνικότητα και αποκλεισμό.

Μερικές από αυτές :

– Ο κακός ακροατής. Στη σημερινή εποχή έχουμε μάθει περισσότερο να μιλάμε απ’ ότι να ακούμε. Είναι ένδειξη καλής παιδείας το να επιτρέπετε στον συνομιλητή σας να ολοκληρώσει τη σκέψη του, πριν προβείτε σε αντιεπιχειρηματολογία. Του αρκεί ένας φίλος να ακούσει τα προβλήματά του, ίσα ίσα για να ελαφρύνει το συναισθηματικό του βάρος. Να θυμάστε : “Η σιωπή είναι χρυσός”.

– Ο “τσακωμένος” με την προσωπική υγιεινή. Δεν υπάρχουν και πολλές δικαιολογίες, που θα μπορούσαν να αιτιολογήσουν, μια τέτοια συνήθεια. Σκεφτείτε μόνο τη δυσάρεστη κατάσταση του εσωτερικού ενός λεωφορείου το καλοκαίρι, με καύσωνα και κλειστά παράθυρα. Μπορείτε να το προλάβετε με τα συχνά ντους (ειδικά το καλοκαίρι), αντιιδρωτικά και φυσικά ένα όμορφο δροσερό άρωμα.

– Ο πάντα αργοπορημένος : Μπορεί εσείς να έχετε…. τσακωθεί με το ρολόι, αυτό όμως δε σημαίνει πως ο υπόλοιπος κόσμος είναι υποχρεωμένος, να βαδίσει με τους δικούς σας ρυθμούς. Το να αργείτε συστηματικά και το να φτάνετε πάντα τελευταίος (και καταϊδρωμένος), εκτός του ότι, θα εκνευρίσει αυτούς που περιμένουν και “στήνετε” στα ραντεβού σας, δείχνει πως δεν είστε αξιόπιστος και δεν σέβεστε το άτομο που περιμένει.

– Ο αλαζόνας. Η αυτοπεποίθηση είναι ένα υπέροχο προσόν. Παρόλα αυτά, το να θεωρείτε τον εαυτό σας συγκριτικά ανώτερο από τους άλλους, είτε κοινωνικά, είτε νοητικά και να επιβάλετε αυτή σας την άποψη στον κοινωνικό σας περίγυρο, εκτός του ότι μπορεί να ερμηνευτεί, ως δείγμα αλαζονικής συμπεριφοράς, απομακρύνει τους ανθρώπους από κοντά σας.

Κάποιος που γνωρίζει τον εαυτό του και την αξία του δεν το διατυμπανίζει, ούτε το χρησιμοποιεί “ως ασπίδα”.

Πηγή : – Μαριλίνα Μπακούρη, Νewsroom

www.tromaktiko.gr. – Πάνος Αλμυράντης,

www,fine being.gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΗΣ & ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Ο Σύνδεσμος Αθηνών, την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2024, πραγματοποίησε, σε κεντρικό Ξενοδοχείο των Αθηνών, την Επετειακή Εκδήλωση της Πανηγυρικής Γενικής Συνέλευσης των 40 ετών από την ίδρυσή του. Η εκδήλωση είχε σημειολογικό και κοινωνικό χαρακτήρα αφού συνέπεσε με γεγονότα ιστορικής σημασίας που συνέβησαν την ίδια χρονική περίοδο που σχετίζονται με τη δράση του Συνδέσμου και τονίσθηκε ιδιαίτερα με τις ομιλίες των διακεκριμένων προσκεκλημένων η παρουσία του αποστράτου στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι με το ενδιαφέρον, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των μελών του Συνδέσμου στη ζώσα κατάσταση της Χώρας. Μια χωριστή ενότητα με ιδιαίτερη σημασία είχαν και οι βραβεύσεις.

Η τιμητική, για το Σύνδεσμο των Αθηνών, παρουσία των προσκεκλημένων ομιλητών κ.κ. α) της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Σοφίας Ζαχαράκη, β) του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης, Πέλοπα Δ. Λάσκου και γ) του Βουλευτή, Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου & Εξ. Πολιτικής,  Ευάγγελου (Άγγελου) Συρίγου με το μεστό λόγο τους στην επετειακή εκδήλωση, ανέδειξε το ενδιαφέρον της φωτεινής συλλογικότητας των αποστράτων για την σύγχρονη κοινωνική σύμπλευση και για την εξέλιξη ενός καλύτερου κόσμου και μιας καλύτερης Ελλάδας.

Οι προσκεκλημένοι Επίσημοι Κεντρικοί Ομιλητές περιέγραψαν εμπεριστατωμένα και ενημερωτικά τα σύγχρονα ζητήματα του επιπέδου της ενασχόλησή τους και ανέδειξαν με ρεαλισμό τη σημερινή κατάσταση στη θεματολογία αναφοράς τους. Ήτοι :

α. Η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κ. Σοφία Ζαχαράκη, στην ομιλία της με τίτλο, «Το Δημογραφικό ζήτημα της Χώρας μας» τόνισε ιδιαίτερα ¨το Δημογραφικό ζήτημα στην Ελλάδα και οι πολιτικές προτάσεις και επιλογές στη στήριξη της οικογένειας για ανάσχεση του αρνητικού ισοζυγίου των γεννήσεων¨,

β. Ο Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κ. Πέλοπας Δ. Λάσκος, στην ομιλία του με τίτλο, «Η προσπάθεια μεταρρυθμιστικού εκσυγχρονισμού της Δικαιοσύνης» τόνισε ιδιαίτερα ¨την αναγκαία μεταρρυθμιστική προσπάθεια για σύγχρονη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη μέσα από τη σύγκλιση πολιτικών απόψεων και την αξιοποίηση της ψηφιακής εποχής¨ και 

γ. Ο Βουλευτής, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξ. Πολιτικής,  κ. Ευάγγελος (Άγγελος) Συρίγος, στην ομιλία του με τίτλο, «Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις» τόνισε ιδιαίτερα ¨την ιστορία συνάντησης των δύο λαών, τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις δυνατότητες ή ευκαιρίες επίλυσης των διμερών και διεθνών διαφορών μας¨.

Την τιμητική παρουσίαση του Βιβλίου, «Αστυνομία, 200 Χρόνια Αγώνες για την Εθνική  Αναγέννηση  και την Ασφάλεια του Λαού» έκανε ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Σ.Α. Υπ/γος ε.α. κ. Δημήτριος Μπέττας αφού η επίσημη παρουσίασή του αναβλήθηκε τότε λόγο της πανδημίας Covid-19. Ο Σύνδεσμος το έτος 2021 στο πλαίσιο της συμμετοχής του στις εκδηλώσεις για την επέτειο των διακοσίων ετών (1821- 2021) από την Παλιγγενεσία του Έθνους, και στην προσπάθεια να προβάλλει τη σημαντική συμβολή του θεσμού της Αστυνομίας στους εθνικούς αγώνες του Έθνους και στην πορεία εδραίωσης του κράτους δικαίου, αποδέχθηκε ομόφωνα την προσφορά της εκχώρησης των δικαιωμάτων έκδοσης και διακίνησης του Βιβλίου. Η Β΄ έκδοση εκτυπώθηκε αποκλειστικά για τα 40 χρόνια από ιδρύσεως. 

Απονεμήθηκαν Βραβεία : α) ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΥ, ΣΕ ΔΟΚΙΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, στον 4ετή Δοκ. Υπαστυνόμο Γρυλλάκη Ιωάννη και την 3ετή Δοκ. Υπαστυνόμο Φιλωρίδη Ειρήνη ως πρωτεύσαντες στο Γ΄ και Β΄ έτος φοίτησης αντίστοιχα της Σχολής Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας και β) ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ, ΣΕ ΤΕΚΝΑ  ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ, στον Καθηγητή Χειρουργικής, Πρόεδρο Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α., κ. Αρκαδόπουλο Νικόλαο του Φωτίου, για την προσφορά του στην Ιατρική Εκπαίδευση και το ερευνητικό του έργο.

Επίσης απονεμήθηκαν ειδικά για την επέτειο αναμνηστικά «Τιμής Ένεκεν» : α) στο Μέλος του Συνδέσμου Ανθ/μο ε.α. κ Οικονόμου Λάμπρο (τραυματία από τρομοκρατική ενέργεια) και β) στους κ.κ. Προσκεκλημένους Ομιλητές (για τις θεσμικές προσπάθειες και την ευγενική συμμετοχή τους).

Ο αναγγελθείς Πολιτικός Συντάκτης κ. Λάμπρος Καλαρρύτης δεν παρέστη λόγω προσωπικού προβλήματος και τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο Αντ/δρος του Συνδέσμου Αντ/γος ε.α. κ. Ιωάννης Σκλάβος επικουρούμενος από τους κ.κ. Γεν. Γραμματέα Υπ/γο ε.α. Δημήτριο Σερέτη και Α/Α΄ ε.α. Ιωάννη Γιαννούλη. Τη γραμματεία εισόδου και όλα τα υπόλοιπα καθήκοντα της εκδήλωσης ανέλαβαν και διεκπεραίωσαν στο ακέραιο όλα τα λοιπά μέλη του Δ.Σ.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, οι κ.κ. Επίτιμοι Αρχηγοί της ΕΛ.ΑΣ. Δημοσχάκης Αναστάσιος, Βουλευτής Έβρου και Οικονόμου Ελευθέριος, πρώην Υπουργός, ο κος Πρόεδρος της ΠΟΑΣΑ Υπ/γος ε.α. Δημήτριος Μπέττας με πάρα πολλά μέλη του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας.

Ο Σύνδεσμος Αθηνών κατάφερε τους δύο τελευταίους μήνες του 2024 να οργανώσει επιτυχώς όλες τις εκδηλώσεις με αναφορά επετειακού χαρακτήρα : 1) στην 80η επέτειο της Μάχης του Μακρυγιάννη, είχαν προηγηθεί με πρωτοβουλία του Δ.Σ. του Συνδέσμου, τα εγκαίνια του Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και η τέλεση του καθιερωμένου Μνημοσύνου, Κυριακή 1/12/2024, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων στην ομώνυμη μάχη, 2) στη συμμετοχή του Συνδέσμου στις εκδηλώσεις παλιγγενεσίας των διακοσίων ετών από την ελληνική επανάσταση 1821, με την τιμητική παρουσίαση του Βιβλίου, «Αστυνομία 200 χρόνια αγώνες για την Εθνική Αναγέννηση και την Ασφάλεια του Λαού» του συγγραφέα Ταξ/χου ε.α. κ. Ν. Κουτρουμπή και 3) στην 40η Επέτειο της ιδρύσεως του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας με τη Βράβευση Αρχηγών Τάξεων των Δοκίμων Υπαστυνόμων.

ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΡΙΞΤΟ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΡΙΞΤΟ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάποτε ένας σκωτσέζος αγρότης, ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του, άκουσε τις φωνές ενός παιδιού που καλούσε βοήθεια. Έτρεξε αμέσως και το έσωσε. Την άλλη μέρα μια άμαξα με δύο άλογα σταμάτησε στην αγροικία. Ο καλοντυμένος κύριος που κατέβηκε συστήθηκε, ότι ήταν ο πατέρας του παιδιού που έσωσε, και ζήτησε να τον ανταμείψει. Ο αγρότης δεν δέχτηκε την πληρωμή. Είπε απλώς έκανε το καθήκον του. Ενώ έλεγαν αυτά εμφανίστηκε ο γιος του αγρότη. Αυτός είναι ο γιος σας; Ναι είπε ο αγρότης. Τότε θα κάνουμε μια συμφωνία.

Θα προσλάβω τον γιο σας στο σπίτι μου, να πάρει την ίδια μόρφωση με τον γιο μου. Έτσι και έγινε. Ο γιος του αγρότη μαθήτευσε στα καλύτερα σχολεία. Τελείωσε την Ιατρική της Αγίας Μαρίνας στο Λονδίνο. Είναι αυτός που ανακάλυψε την πενικιλίνη, ο Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ. Πέρασαν χρόνια και ο γιος του ευγενικού κυρίου αρρώστησε βαριά. Και φυσικά τον έσωσε η πενικιλίνη. Το όνομα του ευγενικού Κυρίου ήταν Λόρδος Ράντοφλ Τσώρτσιλ και το όνομα του γιου του Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Η πενικιλίνη το πρώτο αντιβιοτικό που ανακαλύφτηκε, λαμβάνεται από καλλιέργειες ειδών ευρωτομυκήτων. Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες των καλλιεργημάτων των ευρωτομυκήτων, ήταν γνωστές από τα παλαιότερα χρόνια.

Πρώτος όμως ο Άγγλος ερευνητής Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 – παρατήρησε εντελώς τυχαία – ότι η πράσινη μούχλα παρήγαγε μια ουσία που ανέστειλε τη δραστηριότητα μερικών βακτηρίων και την ονόμασε, Πενικιλίνη.

Η ουσία απομονώθηκε το 1940 από τον Έρνστ Τζέιν μέλος μιας ομάδος με επικεφαλής, τον Χάουαρντ Γουόλτερ Φλόρεϊ. Ο Φλέμινγκ, ο Τσέιν και ο Φρόλει, τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ το 1945, για τις εργασίες τους επάνω στην πενικιλίνη. Το 1943 η πενικιλίνη παρασκευάστηκε βιομηχανικά. Διαφορά είδη πενικιλίνης σχηματίζονται ως αποτέλεσμα ζωικής δραστηριότητας διαφόρων ειδών μυκήτων μούχλας.

Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται στην Ιατρική είναι μείγμα διαφόρων μορφών πενικιλίνης με τη μορφή αλάτων νατρίου και ασβεστίου. Η πενικιλίνη έχει τη μορφή λευκής σκόνης ή κίτρινης άμορφης μάζας και είναι ευδιάλυτη στο νερό. Είναι ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονίας, σηπτιών ή παίδων ασθενειών, διαφόρων μορφών κυνάγχης, διφθερίτιδας ερυσιπέλατος, οστρακιάς, βλεννόρροιας, σύφιλης κ.α.

Ανθεκτικά στην πενικιλίνη είναι τα μικρόβια του τύπου, των παρατύφων, της δυσεντερίας, της φυματίωσης, τα αίτια της πανώλους, της τουλαρεμίας, οι ρικέτσιες και ορισμένοι ακόμη μικροοργανισμοί.

Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ (1881-1955) γεννήθηκε στη Σκωτία. Έλαβε μέρος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και υπηρέτησε, σε Βρετανικό Νοσοκομείο του Παρισιού. Συγκλονισμένος από τις εκατόμβες θυμάτων που προκαλούν οι λοιμώξεις στους πληγωμένους αποφάσισε να αφοσιωθεί στη μικροβιολογία.

Εντάχθηκε έτσι στο Νοσοκομείο του Σέντ Μέρις, όπου και εκπαιδεύτηκε από τον Καθηγητή Α’ Ράιτ ( 1861- 1947). Το 1922 δημοσίευσε μνημόνιο για τη “λυσοζύμη” βιολογική ουσία που είχε ανακαλύψει και της οποίας απέδειξε την καταστροφική δύναμη, στα τοιχώματα ορισμένων βακτηριδίων.

Το 1928 παρατήρησε την καταστροφή μεγάλου μέρους μιας καλλιέργειας σταφυλόκοκκου που περιείχε τον σε τρυβλίο Πετρί, το οποίο είχε μολυνθεί από γειτονική μούχλα. Ο Φλέμινγκ τότε, αντί να πετάξει τη χαλασμένη καλλιέργεια, καταπιάστηκε με την ταυτοποίηση της μούχλας. Η παρατήρησή του, δημοσιεύτηκε το 1929. Μετά από δύο χρόνια ανακαλύφτηκε, ότι επρόκειτο για το μικρόβιο “Penikillium notatum” και ο Φλέμινγκ ονόμασε τη βακτηριοκτόνο ουσία “πενικιλίνη”.

Το 1933 πέτυχε επαρκώς δραστικό εκχύλισμα πενικιλίνης με το οποίο αντιμετώπισε επιτυχώς ένα περιστατικό επιπεφυκίτιδας. Αυτή είναι η πρώτη γνωστή θεραπεία με πενικιλίνη.

Το 1940, ο Έρνστ Τζέιν (1906- 1978 ), μέλος μιας ομάδας με επικεφαλής των Χάουαρντ Φλόρεϋ κατάφερε μετά από εξαετείς έρευνες να λάβουν καθαρή πενικιλίνη και έφτιαξαν πυκνά διαλύματά της.

Όμως λόγω των βομβαρδισμών του Λονδίνου και την έλλειψη βιομηχανικών εγκαταστάσεων διαθέσιμες για την παραγωγή, αδυνατούσαν να παράγουν μεγάλες ποσότητες. Έτσι η έρευνα της μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ.

Το 1942 άρχισε η βιομηχανική παραγωγή στις ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά στη Ρωσία η μικροβιολόγος Ζιναϊντα Ερμόλεβα συνέθεσε ανεξάρτητα πενικιλίνη για λογαριασμό της χώρας της και τον επόμενο χρόνο η Ρωσία, άρχισε να παράγει μαζικά πενικιλίνη.

Στις ΗΠΑ Η μαζική παραγωγή του φαρμάκου αυτού κατέστη δυνατή μόνο μετά την ανάπτυξη ενός φυτού κατάλληλου ,για ζύμωση βαθιάς δεξαμενή ς το 1945 από την χημικό μηχανικό Μάργαρετ Χάτσιστον Ρουσώ.

Την ίδια χρονιά απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ από κοινού στους Φλέμινγκ, Φλέρευ και Τσείν, ενώ η χημικός Ντόροθι Χότσκιν επιβεβαίωσε την χημική δομή της πενικιλίνης μετά από τις αρχικά υποθέσεις του ‘Εντουαρτ Άμπραχαμ και απέδειξε, πως το μόριο της πενικιλίνης περιέχει β-λακτάμη.

Μηχανισμός δράσης.

Οι πενικιλίνες εμποδίζουν τα μικρόβια να προσλάβουν απαραίτητες ουσίες ώστε να διατηρήσουν το κυτταρικό τους τοίχωμα, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία έχει ο λακταμικός δακτύλιος, ο οποίος είναι μέρος της πενικιλίνης.

Ορισμένα μικρόβια έχουν εξελιχθεί και έχουν αναπτύξει ένα ένζυμο, τη λακταμάση, ώστε να καταστρέφουν τον λακταμικό δακτύλιο, αδρανοποιώντας έτσι την πενικιλίνη.

Για την επίλυση αυτού του προβλήματος βρέθηκαν ορισμένα αντιβιοτικά, τα οποία αναστέλλουν τη βακτήρια λακταμάση και χορηγούνται μαζί με την πενικιλίνη.

Είναι όμως η πενικιλίνη, με τις συχνότερες αλλεργικές αντιδράσεις τους, καθώς υπολογίζεται ότι περίπου το 10% των ανθρώπων είναι “αλλεργικοί” στην πενικιλίνη.

Αυτό συχνά οδηγεί στην αποφυγή της χρήσης των πενικιλινούχων σκευασμάτων, όσο και των συγγενικών τους κεφαλοσπορινών, με αποτέλεσμα τη χρήση ακριβότερων ευρύτερου φάσματος αντιβιοτικών και την ανάπτυξη πολυανθεζωτικών μικροβίων.

Είναι έτσι όμως τα πράγματα;

Μελέτες έχουν δείξει ότι από τους ασθενείς που αναφέρουν αλλεργία στην πενικιλίνη, μόνο 10% έχουν πραγματική αλλεργία, ενώ η συχνότητα των αναφυλακτικών αντιδράσεων είναι μόλις 0, 01%.

Η πενικιλίνη, όπως όλα τα φάρμακα, έχει κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες, συχνότερα ναυτία, εμετούς, δυσπεψία, εξάνθημα, στοματίτιδα και μυκητιάσεις. Αυτές όμως δεν πρέπει να συγχέονται με την αλλεργία.

Οι αληθινές αλλεργικές αντιδράσεις συνιστούν ανοσιακό φαινόμενο και προκαλούνται από IgE αντισώματα, τα οποία προϋπάρχουν στον οργανισμό, λόγω προηγούμενης λήψης του Φαρμάκου.

Αυτές οι αντιδράσεις τυπικά συμβαίνουν πολύ σύντομα (εντός μιας ώρας) και συχνά σε ασθενείς που έχουν λάβει στο παρελθόν, το ίδιο αντιβιοτικό χωρίς πρόβλημα.

Οι ήπιες ως μέτριες αντιδράσεις είναι συνήθως :

* κνίδωση, δηλαδή ανυψωμένες κηλίδες με συνοδό φαγούρα, οι γνωστές μας “καντήλες”.

* οίδημα του δέρματος, συχνότερα πρήξιμο γύρω από τα χείλη και τα μάτια, καθώς και στα άκρα.

Αυτές οι αντιδράσεις αντιμετωπίζονται με αντισταμινικά και κορτικοστεροειδή, από του στόματος ή και ενέσιμα.

Σπανιότερα παρουσιάζεται αναφυλακτική αντίδραση, η οποία μπορεί να επιδεινωθεί ταχύτατα και να είναι θανατηφόρα, με τα εξής συμπτώματα :

* οίδημα στη γλώσσα, το λαιμό, και τα χείλη.

* δύσπνοια, βήχα, σφίξιμο στο στήθος, συριγμό.

* Ζάλη, υπόσταση, απώλεια συνείδησης.

Η ορθή αναγνώριση των αλλεργικών στην πενικιλίνη ατόμων, είναι επομένως σημαντική προκειμένου, όχι μόνον να αποφεύγεται η χορήγηση της όταν πραγματικά δεν πρέπει, αλλά να μπορούμε να δίνουμε αυτά τα αντιβιοτικά στους ασθενείς, που τα χρειάζονται.

Πηγή : – Παθολογία, γράφει η Γαλανίδη Ελένη, Παθολόγος, Επιστημονικός.

συνεργάτης ΥΓΕΙΑ.

– Βικιπαίδεια. Πενικιλίνη, ευρέως φάσματος αντιβιοτικό.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ….

ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ως ευαισθησία εννοείται εδώ, η ιδιότητα βάσει της οποίας ένας άνθρωπος έχει έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, απέναντι σε σχετικά, ήπια ερεθίσματα.

Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που αν δεχτούν μια παρατήρηση, από τον προϊστάμενο τους αγχώνονται και πληγώνονται πολύ και άλλοι που ακόμα κι αν τους βάλει ο Διευθυντής τους τις φωνές, δεν δίνουν σημασία.

Υπάρχουν παιδιά που μ’ ένα λίγο θυμωμένο βλέμμα απ’ τη μητέρα τους, ταράσσονται ψυχικά επί μακρόν και άλλα που ακόμα κι αν φάνε ένα χαστούκι, το ξεχνούν αργότερα. Στις μέρες μας πολλοί άνθρωποι έχουμε γίνει υπερευαίσθητοι. Δεν αντέχουμε στη ζωή μας κραδασμούς, δεν μπορούμε να διαχειριστούμε κρίσεις, μας ενοχλούν τα πάντα.

Κι ένας βασικός λόγος που έχουμε γίνει έτσι, είναι από την άνεση και την καλοπέραση. Αλλά και από τον φοβερό ατομισμό, που κυριαρχεί στην εποχή μας.

Παλαιότερα οι άνθρωποι μάθαιναν να αντέχουν στο κρύο και τη ζέστη, στην πείνα και την αρρώστια, στον πόνο και τις δυσκολίες. Ήξεραν να περιμένουν, να ανέχονται, να σηκώνουν τα βάρη των διπλανών τους. Πολλοί από αυτούς είχαν περάσει πολέμους, φτώχεια, στέρηση. Και είχαν μάθει να είναι δυνατοί, να αντέχουν, να προσπαθούν. Σήμερα οι άνθρωποι ζούμε, μέσα σε θορύβους, εντάσεις, υποχρεώσεις και τα νεύρα μας τεντώνονται, οι αντοχές μας μειώνονται. Από γενιά σε γενιά γινόμαστε όλο και πιο ευαίσθητοι, ευερέθιστοι, δύσκολοι.

Αν έρθει μια πείνα, μια δοκιμασία, μια αρρώστια, ένας πόλεμος, έτσι όπως είμαστε κακομαθημένοι, πως θα αντέξουμε, και μάλιστα τα νέα παιδιά; Θα καταρρεύσουν τελείως. Διότι ιδιαιτέρως οι νέες γενιές έχουμε μάθει να τα θέλουμε όλα δικά μας, να ζούμε μέσα σε ανέσεις, να μη θέλουμε να κουραστούμε, να μην αντέχουμε στο μοίρασμα και τη συνύπαρξη.

Κι όταν αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες εργασιακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής μας, τα χάνουμε. Στην εποχή μας βλέπει κανείς ανθρώπους υπερευαίσθητους και από την άλλη σκληρούς ή και αναίσθητους. Πως θα συνυπάρξουν αυτές οι δύο πλευρές; Πως θα συνεργαστούν επαγγελματικά; Πως θα κάνουν οικογένεια. Πως θα αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής;

Από τη μια πλευρά οι σκληροί άνθρωποι, που με τα κοφτερά λόγια τους και τις αψυχολόγητες πράξεις τους τραυματίζουν τους άλλους, κι από την άλλη οι υπερευαίσθητοι, που τραυματίζονται εύκολα.

Τις περισσότερες φορές όμως συμβαίνει οι δύο αυτές καταστάσεις να συνυπάρχουν στα ίδια πρόσωπα. Βλέπει κανείς ανθρώπους που ενώ λένε “εγώ είμαι ευαίσθητος”, συμπεριφέρονται σε άλλους με απερίγραπτη σκληρότητα και τους ταπεινώνουν χωρίς λόγο.

Τι ευαισθησία είναι αυτή; Ευαισθησία και σκληρότητα μαζί, αποκαλύπτουν έναν εγωισμό ύπουλο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι όλοι οι ευαίσθητοι άνθρωποι κρύβουν πάντοτε σκληρότητα ή πληγωμένο εγωισμό.

Κάποτε μπορεί να κρύβουν λεπτή και ωραία ψυχή, χαρακτήρα υπέροχο, καρδιά με ιδιαίτερα πνευματικά αισθητήρια. Θα πρέπει όμως και πάλι να προσέξουν πάρα πολύ. Διότι ο διάβολος εκμεταλλεύεται την ευαισθησία τους και μπορεί να τους οδηγήσει στην απομόνωση, στην άρνηση της ζωής ή και στην απόγνωση.

Πολλές φορές οι σκληρόκαρδοι γίνονται πιο σκληρόκαρδοι και οι ευαίσθητοι, υπερευαίσθητοι. Βυθίζονται σε μεγαλύτερη στενοχώρια. Μεγαλοποιούν τις δυσκολίες και να μην μπορούν να σηκώσουν ένα πειρασμό, κι έτσι να απογοητεύονται, να τσακίζονται.

Όσοι λοιπόν είμαστε ευαίσθητοι, πρέπει να προσέχουμε πολύ, να μάθουμε να διαχειριζόμαστε την ευαισθησία μας.

Πρώτα – πρώτα πρέπει να αποκτήσουμε την “καλή αδιαφορία”, όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Να μην αφήνουμε μέσα μας τη θλίψη, να φθείρει την ψυχή μας.

Στη συνέχεια είναι αναγκαίο να εξασκηθούμε, στο να αντιμετωπίσουμε με γενναιότητα τις δυσκολίες. Να είμαστε βράχοι. Όσο και να ξεσπούν οι δυσκολίες πάνω μας σαν κύματα, να γυρίζουν πίσω και εμείς να μένουμε ατάραχοι. Οπωσδήποτε πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας βαθιά, ταπείνωση.

Η ταπεινότητα είναι μια έννοια, που την έχουμε υποτιμήσει και που την έχουμε για κάποιον λόγο, σε καταστολή στη ζωή μας. Με πολύ απλά λόγια θα έλεγα πως είναι το συναίσθημα ή η στάση ανεξάρτητα ποιός είσαι και τι έχεις. Να δείχνεις ότι δεν διαφέρεις από τους άλλους. Οι πραγματικά ταπεινοί άνθρωποι αναγνωρίζουν τις δυνατότητες και τα επιτεύγματά τους. Νιώθουν ότι τα ταλέντα τους είναι δώρα από το Θεό και πιστεύουν ότι τα κατορθώματά τους οφείλονται αποκλειστικά στις ευκαιρίες, που παρουσιάστηκαν στο δρόμο τους.

Στην πραγματικότητα, η ταπεινότητα είναι ένας τύπος μετριοφροσύνης, που θα σε κάνει πολύ καλύτερο στη ζωή σου, ως άτομο. Ένα άτομο που στερείται ταπεινότητας, είναι αλαζονικό. Είναι ένα άτομο που σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και βλέπει τον εαυτό του, σαν κάτι το διαφορετικό, υψηλότερο και καλύτερο από τους άλλους. Παρόλα αυτά, η ταπεινότητα αναφέρεται έντονα σε θρησκευτικά κείμενα και μπορεί να φαίνεται λίγο απαρχαιωμένη, αλλά αποτελεί μια δεξιότητα, που είναι απολύτως απαραίτητη, ειδικά στην εποχή μας.

Τότε δεν θα στενοχωριόμαστε, με το κάθε τι. Διότι οι ταπεινοί άνθρωποι τα υπερβαίνουν όλα αυτά. Ξέρουν να υποχωρούν, να αγαπούν και να συγχωρούν.

Τέλος θα πρέπει να δούμε την ευαισθησία μας όχι μόνον ως αδυναμία, αλλά και ως δύναμη μεγάλη. Δύναμη για να κατανοούμε τους άλλους, δύναμη για να τους αγαπάμε περισσότερο. Αν αξιοποιήσουμε την ευαισθησία μας πνευματικά, θα μπορέσουμε να τη μετατρέψουμε σε πνευματική ευαισθησία.

Έτσι δεν θα πληγωνόμαστε, δεν θα βυθιζόμαστε στη μοναξιά, αλλά θα κατανοούμε “αλλήλους εις παροξυσμό αγάπης”. Θα μπορούσαμε να χαιρόμαστε την “εν Χριστώ” ζωή να ζούμε.

Πηγή : – Βασίλης Γιαννακόπουλος – Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής.

– Άαρον Μος, Ραβίνος, διδάσκει Καμπάλα, Ταλμούδ και Ιουδαϊσμό στο Σύδνεϋ Αυστραλίας — Περιοδικό “Ο Σωτήρ” – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Αδελφότητας Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

     Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών έχουν τη τιμή να σας προσκαλέσουν στη Κοπή της Βασιλόπιτας, που θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη, τη Κυριακή 2-2-2025 και ώρα 10:30.

    Παρακαλούμε να μας τιμήσετε δια της παρουσίας σας.

Ο Πρόεδρος

Νικόλαος Χριστολουκάς

Αντιστράτηγος ε.α.

10.30   ΕΝΑΡΞΗ ΤΕΛΕΤΗΣ-ΔΕΗΣΗ
10.45   ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α
10.50   ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ
11.00   ΠΕΡΑΣ ΤΕΛΕΤΗΣ-MIKΡΗ ΔΕΞΙΩΣΗ.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΜΕΧΡΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΜΕΧΡΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αν θέλει κανείς να φτάσει μέχρι τα 100 χρόνια ζωής, είναι έξυπνο να έχει καλές συνήθειες. Δεν είναι όμως αρκετό. Έρευνα καθιστά σαφέστερο τον ρόλο που παίζουν τα γονίδια στη ζωή, μέχρι την πολύ μεγάλη ηλικία. Συνήθειες όπως ο αρκετός ύπνος, η άσκηση και η υγιεινή διατροφή μπορούν να βοηθήσουν κάποιον να αποτρέψει ασθένειες και να ζήσει περισσότερο, ωστόσο όταν πρόκειται να ζήσει μετά τα 90, η γενετική αρχίζει να παίζει σπουδαίο ρόλο.

“Μερικοί άνθρωποι έχουν την εξής ιδέα : “Αν κάνω τα πάντα όπως πρέπει, δίαιτα και γυμναστική μπορώ να ζήσω μέχρι τα 150″. Και αυτό δεν είναι σωστό”, λέει ο Romert Young,  o οποίος διευθύνει μια ομάδα ερευνητών στον μη κερδοσκοπικό επιστημονικό οργανισμό Gerontology Research Group.

Περίπου το 25% της ικανότητας κάποιου να ζήσει μέχρι τα 90 καθορίζεται από τη γενετική, λέει ο Δρ Thomas Perls, καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, που ηγείται της εκατονταετηριακής μελέτης της Νέας Αγγλίας, η οποία παρακολουθεί τους αιωνόβιους και τα μέλη των οικογενειών τους, από το 1995.

Μέχρι την ηλικία των 100, είναι περίπου 50% θέμα γενετικής, εκτιμά, και γύρω στα 106 έτη, είναι 75%.

Το να γνωρίζουμε τι επιτρέπει σε μερικούς ανθρώπους να ζήσουν πολύ, έχει συνέπειες για τους υπόλοιπους. Η συνεχιζόμενη έρευνα στους αιωνόβιους βοηθά στην παροχή πληροφοριών, που θα μπορούσαν τελικά να χρησιμοποιηθούν, για την ανάπτυξη φαρμάκων ή τον εντοπισμό των αλλαγών στο τρόπο ζωής, έτσι ώστε οι άνθρωποι να ζουν πιο υγιείς, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, λέει ο Δρ Iames Kirkland, πρόεδρος της αμερικανικής Ομοσπονδίας Έρευνας για τη Γήρανση.

Ποιός φτάνει τα 100; Οι αιωνόβιοι αποτελούν ένα αυξανόμενο μερίδιο του πληθυσμού των ΗΠΑ. Υπάρχουν περίπου 109.000 αιωνόβιοι που ζουν στη χώρα το 2023, σύμφωνα με το γραφείο απογραφής, από περίπου 65.000, πριν από 10χρονια, εν μέρει χάρη σε δεκαετίες προόδου στην Ιατρική και τη δημόσια υγεία.

Παρά τη μείωση του προσδόκιμου ζωής, που έφτασε στα 76,4 το 2021, ο peris εκτιμά ότι περίπου το 20% του πληθυσμού έχει τη γενετική σύνθεση που θα μπορούσε να τον φτάσει στα 100, εάν κάνει επίσης συνεπείς υγιεινές επιλογές.

Η νευρολόγος Δρ Claudiav Kawas παρακολουθεί συνήθειες των “παλαιοτέρων ηλικιωμένων” εκείνων άνω των 90 ετών, στη Νότια Καλιφόρνια από το 2003, ως μέλος μιας μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Irvine. Αυτή και μια ομάδα ερευνητών βρήκαν συνδέσμους μεταξύ της μακροζωίας και της σύντομης άσκησης, των κοινωνικών δραστηριοτήτων, όπως η επίσκεψη στην Εκκλησία και της μέτριας πρόσληψης καφεΐνης και αλκοόλ.

Οι “σούπερ ηλικιωμένοι” ή άτομα άνω των 80 ετών των οποίων οι γνωστικές ικανότητες είναι στο ίδιο επίπεδο με εκείνα, που είναι 20 έως 30 χρόνια νεώτεροι, ανέφεραν ότι είχαν πιο ζεστές σχέσεις με άλλα άτομα από ό,τι οι γνωστικά φυσιολογικά συμμετέχοντες, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο, Northwestern βρέθηκαν.

“Η διατήρηση καλών σχέσεων θα μπορούσε να είναι ένα κλειδί για την υγεία”, λέει η νευροψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Η προοπτική σας έχει επίσης σημασία. Οι ερευνητές του Χάρβαρντ εντόπισαν μια σχέση μεταξύ αισιοδοξίας και μεγαλύτερης διάρκειας ζωής στις γυναίκες, με φυλετικές και εθνικές ομάδες.

Μεταξύ των συμμετεχόντων στη μελέτη το 25% που ήταν οι πιο αισιόδοξοι, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να ζήσουν πέραν των 90 ετών από το λιγότερο αισιόδοξο 25%, σύμφωνα με τη μελέτη του 2022, που δημοσιεύτηκε στο Iournal.

Η Ieanne Case, 100 ετών, λέει ότι έχει υιοθετήσει μια μισογεμάτη προσέγγιση στη ζωή. Σκοπεύει να ζήσει περισσότερο από τον καρκίνο του παχέος εντέρου και του δέρματος και να συνεχίζει να απολαμβάνει τη μουσική swig και το μεξικάνικο φαγητό, εφόσον αισθάνεται καλά σωματικά και ψυχικά.

Μια μέρα στη ζωή, μπορεί να περιλαμβάνει περπάτημα ενός μιλίου, συνομιλία με την ομάδα γραφής της ή τρώει τάκο ψαριού με φίλο.

Ο κάτοικος του Irvine της Καλιφόρνιας πάντα γυμναζόταν, αλλά απολάμβανε και απολαύσεις όπως cheesecake και μπάρες λεμονιού. “Προσπαθώ να μη αφήνω το άγχος να με ενοχλεί”, λέει.

Το DNA, η υγιεινή διατροφή ή απλά η τύχη είναι μεταξύ των παραγόντων που ευθύνονται για να ζήσει κάποιος, μέχρι τα 100. Όμως, παρά την αβεβαιότητα γύρω από τον τρόπο, με τον οποίο φτάνει κανείς σε αυτό το ορόσημο, υπάρχει ένας αριθμός ρεκόρ εκατοντάχρονων που ζουν στην Αγγλία και την Ουαλία, όπως αποκάλυψαν την περασμένη εβδομάδα τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας.

Το 2021, σχεδόν 14.000 άνθρωποι έζησαν μέχρι τα 100 στην Αγγλία και την Ουαλία – αύξηση κατά περισσότερο από 25% σε μόλις μια δεκαετία.

Ειδικοί σε θέματα μακροζωίας αποκαλύπτουν στην Daily Mail τα μυστικά των εκατοντάχρονων της Βρετανίας για μια μακρά και υγιή ζωή.

Αυτά είναι τα μυστικά της μακροζωίας στη Βρετανία. Η διατήρηση της φυσικής κατάστασης και της ενεργητικότητας, έχει επισημανθεί εδώ και καιρό από τους ειδικούς ως ένας τρόπος διατήρησης της υγείας των μυών, των αρθρώσεων και του μυαλού. Αλλά μπορεί να είναι και ένας τρόπος, για να αυξήσετε το προσδόκιμο της ζωής σας.

“Τα στοιχεία δείχνουν, ότι το να είστε πιο σωματικά δραστήριοι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο κατάθλιψης και άνοιας, καρδιακής νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου, Πάρκινσον και ορισμένων μορφών καρκίνου, δήλωσε στη MailOnlin η Caroline abraham’s, Διευθύντρια στο Age UK.

Αλλά δεν αρκούν τα βάρη και το τρέξιμο. Μετράει το να κινείστε απλώς περισσότερο, να περπατάτε τις σκάλες αντί το ασανσέρ ή να κουβαλάτε τα ψώνια σας.

“Η άσκηση στην ύπαιθρο λέγεται ότι έχει περισσότερα οφέλη, οπότε μπορείτε να δοκιμάσετε να συμμετάσχετε σε ομάδες περιπάτου, να κάνετε ένα περίπατο στην εξοχή ή απλώς να περπατήσετε, μέχρι τα καταστήματα – αντί να οδηγείτε. Κάθε είδους δραστηριότητα είναι καλύτερη από την καθόλου δραστηριότητα”, σημειώνει η ίδια.

Οι επικεφαλής της υγείας συνιστούν να συμπληρώσετε 150 λεπτά δραστηριότητες μέτριας έντασης την εβδομάδα, όπως γρήγορο περπάτημα, κολύμπι η ποδηλασία.

Ζωή δίπλα στη Θάλασσα.

Σε όλους αρέσει μια βόλτα στη παραλία, αλλά η ζωή δίπλα στη θάλασσα βοηθάει να ζήσετε μέχρι τα 100. Οι παράκτιες περιοχές έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό εκατοντάχρονων, σύμφωνα με τα στοιχεία του ONS, με μεγάλο ποσοστό να ζει, στη νότια ακτή της Βρετανίας.

Αλλά οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι 100% για το γιατί. Θα μπορούσε να οφείλεται το γεγονός ότι οι εκατοντάχρονοι που ζουν δίπλα στη Θάλασσα είναι “ήδη υγιείς και πλούσιοι άνθρωποι” και επιλέγουν να συνταξιοδοτηθούν σε παράκτια περιοχή.

Η Ζωή δίπλα στη Θάλασσα βοηθάει επίσης στη μείωση του στρες, λένε οι ειδικοί.

Επαρκής ύπνος.

Δεν είναι μυστικό ότι το να κοιμάστε αρκετά κάθε βράδυ μπορεί να βελτιώσει τη διάθεσή’ σας την επόμενη ημέρα. Ο ύπνος είναι απαραίτητος για τη διατήρηση της μνήμης και την επεξεργασία των πληροφοριών, καθώς και για την απομάκρυνση των αχρήστων πληροφοριών από τα εγκεφαλικά κύτταρα, τη ρύθμιση του μεταβολισμού, και τη διατήρηση του ανοσοποιητικού συστήματος, σε καλό βαθμό.

Οι ενήλικες πρέπει να κοιμούνται 6 έως 8 ώρες τη νύχτα, σύμφωνα με το NHS. Προσπαθήστε να βρήκε χρόνο, για χαλαρώσετε και να ξεκουράζεστε κάθε βράδυ, ίσως διαβάζοντας ένα βιβλίο, ακούγοντας ραδιόφωνο ή απολαμβάνοντας ένα ωραίο μπάνιο.

Εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας.

Είτε πρόκειται για την εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου, είτε για μια γλώσσα, η άσκηση του εγκεφάλου με την τόνωση της μαθησιακής διαδικασίας, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της συνολικής υγείας.

Κοινωνικοποίηση :

Η παραμονή σε κοινωνικές συναναστροφές, μπορεί επίσης να κρατήσει το μυαλό ενεργό. Έχει αποδειχθεί ότι οι ηλικιωμένοι που συναναστρέφονται καθημερινά, εβδομαδιαία ή μηνιαία, έχουν σημαντικά μεγαλύτερες πιθανότητες να ζήσουν περισσότερο, από εκείνους που συναναστρέφονται, λιγότερο ή καθόλου.

Το να περνάς χρόνο με φίλους και οικογένεια, μπορεί να ανακουφίσει, από το στρες και το άγχος. Επίσης ενθαρρύνει τους ανθρώπους, να βγαίνουν έξω και να είναι πιο σωματικά δραστήριοι.

Καλή διατροφή και ενυδάτωση.

Η υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή, είναι ένας γνωστός τρόπος, για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου και ασθενειών του κυκλοφοριακού συστήματος.

Περισσότεροι από 6 εκατομμύρια θάνατοι θα είχαν αποφευχθεί παγκοσμίως, μόνο με τη μείωση της πρόσληψης επεξεργασμένων τροφίμων και κορεσμένων λιπαρών και προσθήκης αλατιού και ζάχαρης, σύμφωνα με τον Δρ Xinyao Liu, από το zsouth Central University.

O Δρ Liu δήλωσε επίσης ότι αυτοί οι θάνατοι από καρδιακές παθήσεις, θα μπορούσαν επίσης να μειωθούν αν οι άνθρωποι αυξάνουν την κατανάλωση ψαριού, φρούτων, λαχανικών, ξηρών καρπών και δημητριακών ολικής αλέσεως. Η κ. Coss, του BHF (Βρετανικό ίδρυμα καρδιάς), παροτρύνει επίσης τους ανθρώπους, να τρώνε αυτές τις τροφές, για να προστατέψουν την καρδιά τους και να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η ίδια δήλωσε : “Ξανά και ξανά η μεσογειακή διατροφή έρχεται στην κορυφή, με μελέτες που τη συνδέουν με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Αυτή περιλαμβάνει ψάρια καθώς και πολλά φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, ξηρούς καρπούς, σπόρους, φασόλια και φακές με λίπος από ακόρεστες πηγές.

Είναι σημαντικό επίσης να πίνουμε αρκετό νερό, για να αποφύγουμε την αφυδάτωση. Οι επίσημες συστάσεις είναι περίπου 1,5 λίτρο την ημέρα, έχετε όμως υπόψη ότι συνυπολογίζονται, όλα τα ζεστά και κρύα ροφήματα.

Τακτικές Εξετάσεις.

Οι οφθαλμολογικές εξετάσεις, ακοής και των οδοντιατρικών ραντεβού, μπορεί να βοηθήσει, στην έγκαιρη διάγνωση ασθενειών και λοιμώξεων.

Η κ. Abraham’s δήλωσε : “Ελέγχετε τακτικά τα μάτια και τα γυαλιά σας, τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια, για να εντοπίσετε τυχόν προβλήματα όρασης.

“Τα προβλήματα με τα αυτιά σας, μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την ισορροπία σας και ο κίνδυνος απώλειας ακοής, αυξάνεται με την ηλικία.

Μιλήστε με την παθολόγο σας, εάν παρατηρήσετε ότι οι αλλαγές στην ακοή επηρεάζουν την καθημερινή σας διαβίωση ή την κοινωνική σας ζωή.

Πηγή : www.bovari.gr  – TAGS Μακροζωία / Μυστικά Μακροζωίας.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια από τις πιο σημαντικές μορφές της “νέας οικονομίας”, η για τα τελευταία εννέα χρόνια (2014-2020) εκτελεστική Διευθύντρια του You Toube, Σούζαν Γουοτζίσκι, πέθανε στις 9 Αυγούστου, σε ηλικία 56 ετών.

Τα τελευταία δύο χρόνια έδινε μάχη με καρκίνο του πνεύμονα, ενώ πέρσι είχε χάσει τον 19 χρόνο γιο της, από υπερβολική χρήση ναρκωτικών.

Η πιο “ισχυρή γυναίκα στο Ιντερνέτ”, όπως την είχαν αποκαλέσει”, είχε ένα πρόωρο τραγικό τέλος. Πρόλαβε όμως σε τρεις δεκαετίες να διανύσει, μία ουρανομήκη διαδρομή. Βοήθησε δύο τεχνολογικούς κολοσσούς να γιγαντωθούν και άλλαξε τον τρόπο που ο πλανήτης χρησιμοποιεί το Ιντερνέτ.

Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1968 στη Σάντα Κλάρα της Βόρειας Καρολίνας, το απόλυτο επίκεντρο της Παγκόσμιας τεχνολογικής Πρωτοπορίας, την περιοχή που τις επόμενες δεκαετίες έμελλε να γίνει γνωστή ως Σίλικον Βάλεϊ.

Δεν ήταν μόνο η ιδιαιτέρα της πατρίδα, που την ενέπνευσε υψηλούς στόχους. Οι γονείς της, παιδιά μεταναστών από την Ανατολική Ευρώπη, ήταν εκπαιδευτικοί και διανοούμενοι. Ο πατέρας της ήταν Πρόεδρος του τμήματος φυσικής και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ – ενός κορυφαίου ακαδημαϊκού οργανισμού, που έπαιξε κεντρικό ρόλο στη δημιουργία του τοπικού τεχνολογικού θαύματος. Η μητέρα της ήταν Δημοσιογράφος και καθηγήτρια δημοσιογραφίας στο γυμνάσιο του Πάλο Άλτο, διάσημη για το επιτυχημένο και καινοτόμο ακαδημαϊκό πρόγραμμα, που είχε δημιουργήσει εκεί.

Μεγαλώνοντας μαζί τους, μέσα στην πανεπιστημιούπολη του Στάνφορντ, ξεκίνησε μάλλον ανορθόδοξα, με το μυαλό στις τέχνες, σπουδάζοντας ιστορία και λογοτεχνία στο Χάρβαρντ. Συνέχισε με μεταπτυχιακό τίτλο στα οικονομικά αποτελέσματα στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ και τέλος έλαβε ένα ακόμη τίτλο, στη Διοίκηση επιχειρήσεων, από το UKLA.

Σχεδίαζε να συνεχίσει με διδακτορικό στα οικονομικά και να συνεχίσει μια καριέρα στην Ακαδημία, αλλά τα πλάνα της άλλαξαν, όταν ανακάλυψε το ενδιαφέρον της για την τεχνολογία. Αρχικά εργάστηκε στον τομέα του Μάρκετινγκ, πρώτα στην Intel και έπειτα στη συμβουλευτική Pant k .Co. Το 1998 αγόρασε ένα σπίτι στο Μenlo Park του Σαν Φραγκίσκο – την περιοχή των ΗΠΑ με το μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων, με ανώτερο πανεπιστημιακό πτυχίο – και για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του στεγαστικού δανείου της, νοίκιασε το γκαράζ σε δύο διδακτορικούς φοιτητές πληροφορικής το Στάνφορντ, οι οποίοι μόλις είχαν ξεκινήσει μια startup εταιρεία, με το παράξενο όνομα “Google”.

Αν πληρώνεται το νοίκι στην ώρα σας, μπορείτε να φτιάξετε αυτό το Google σας εδώ, τους είχε πει.

Ένα χρόνο μετά, το 1999, και έχοντας αναπτύξει φιλική σχέση με τους δύο ενοίκους, εντάχτηκε και η ίδια στη εταιρεία τους, ως ο 16ος υπάλληλός της.

Έγινε διευθύντρια μάρκετινγκ και τα επόμενα χρόνια καινοτόμησε, σε πολλές νέες εφαρμογές.

Το 2006, μετά από δική της πρόταση, η Google αγόρασε το ΥουToube για 1, 65 δισ. δολάρια και έκτοτε διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην επέκταση της εταιρείας, στη βελτίωση εσόδων γι’ αυτήν και τους δημιουργούς της.

Ο χρόνος της στο τιμόνι του YouToube ήταν σύγχρονος με αποκορύφωμα της επιτυχίας του. Υπό την διεύθυνσή της, ο Ιστότοπος είχε φτάσει τα δύο δισ. συνδεδεμένους χρήστες τον μήνα. Σήμερα έχει ανέλθει στα δυόμιση.

Δεν έλειψαν βέβαια και τα προβλήματα. Το 2019 η Washington post ανέφερε ότι η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ είχε οριστικοποιήσει πρόστιμο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων ,για την ιδιοκτήτρια του You Tube, Google, έπειτα από έρευνα που διαπίστωσε ότι ο ιστότοπος συγκέντρωνε δεδομένα παιδιών, κάτω των 13 ετών.

Επιπλέον, σε ανοιχτή επιστολή 145 υπάλληλοι της Google και της μητρικής τους εταιρίας Pransisco pride, ζητούσαν να αρνηθεί τη χορηγία της Google, εφόσον εκείνη είχε αγνοήσει τις εκκλήσεις τους να λάβουν πιο σοβαρά υπόψη τους αυτό, που θεωρούσαν ρητορική μίσους στο You Toube και σε άλλες πλατφόρμες της εταιρείας.

Η Γουοτζίσκι απάντησε άμεσα με μια νέα, πιο αυστηρή πολιτική. Το You Tube άρχισε να επαναπρογραμματίζει τους αλγόριθμους του, ώστε να προτείνει αμφισβητήσιμα βίντεο πολύ λιγότερο και να κατευθύνει τέτοιου είδους υλικό σε έγκυρες πηγές. Κατάφερε έτσι να μειώσει το χρόνο, που οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν αμφιλεγόμενο περιεχόμενο κατά 70%.

Πέραν της ακμάζουσας καριέρας της η Γουοτζίσκι, έδωσε μεγάλο βάρος και στον ακτιβισμό, καταπαλεύοντας δυναμικά για την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων στις εταιρείες τεχνολογίας, και κάνοντας μια εκστρατεία για τα κορίτσια, να ενδιαφέρονται περισσότερο για την επιστήμη των υπολογιστών.

Η Γουοτζίσκι οραματίστηκε με ακρίβεια τον κόσμο των μέσων ενημέρωσης στον οποίο ζούμε σήμερα, όχι μία αλλά δύο φορές.

Το 2010 είχε πει στο TIME “O ζωές μας συνεχίζουν να επιταχύνονται καθώς όλοι είναι συνδεδεμένοι και συνδεδεμένοι όλη την ώρα.

Θα είναι μια πρόκληση για την επόμενη γενιά να βρει χρόνο, για να απολαύσει μερικές από τις παλιομοδίτικες δραστηριότητες, όπως χρόνος με τη φύση, με τους φίλους και την οικογένεια.

Πηγή : Εφημερίδα Καθημερινή, Του Δημήτρη Καραΐσκου

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΞΕΝΟΦΩΝ

ΞΕΝΟΦΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Ξενοφών καταγόταν από τον Δήμο των Ερχειέων της Αττικής (Έρχεια τα σημερινά Σπάτα). Ο πατέρας του Γρύλος ήταν ευκατάστατος γαιοκτήμονας και ο Ξενοφών γνώρισε καλά την αγροτική ζωή και ασχολήθηκε πολύ με την ιππασία.

Όπως όλοι οι εύποροι νέοι της εποχής του, πήρε καλή μόρφωση. Υπήρξε μαθητής του Σωκράτη.

Ήταν Αθηναίος ιστορικός συγγραφέας και Σωκρατικός φιλόσοφος. Μετά το 410 π.Χ. γνωρίστηκε με τον Σωκράτη και μπήκε στον κύκλο των μαθητών του.

Έζησε τις περιπέτειες της Αθήνας, στα ταραγμένα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου, έως την ήττα του 404, την άνοδο των τριάκοντα τυράννων στην εξουσία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 403 π.Χ.

Απέκτησε δύο γιούς τον Γρύλλο και τον Διόδωρο. Ο Διογένης ο Λαέρτιος μας εξιστορεί, ότι

κάποτε, όταν ήταν ακόμη νέος συνάντησε τον Σωκράτη σε ένα στενό δρόμο, ο οποίος με τη ράβδο του, τον εμπόδισε να προχωρήσει και τον ρώτησε μεταξύ άλλων : “Που οι άνθρωποι γίνονται καλοί και αγαθοί”;

Ο Ξενοφών βρέθηκε σε αμηχανία και ο Σωκράτης του απάντησε “Έπου και μάνθανε”!

Από τότε ο Ξενοφών έγινε μαθητής του Σωκράτη και τον Θεωρούσε πρότυπο. Ο Ξενοφών ανδρώθηκε συναναστρεφόμενος ευγενείς νέους της Αθήνας, που είχαν ασχολία τον αθλητισμό, και παρέμεινε σε όλη του τη ζωή λάτρης της πάλης των ελεύθερων αγώνων και της ιππασίας.

Επίσης μέσα από τα έργα του, φαίνεται και η μεγάλη του αγάπη, για τον φιλολακωνισμό του.

Αγαπούσε τον τρόπο ζωής των Σπαρτιατών και συνδέθηκε με το βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο, στο πλευρό του οποίου πολέμησε το 394 π.Χ.

στη μάχη της Κορωνείας, εναντίον του αντισπαρτιατικού συνασπισμού, μέλος του οποίου, ήταν και η πατρίδα του η Αθήνα. Όπως ήταν φυσικό για την πράξη του αυτή τιμωρήθηκε, με εξορία από την Αθήνα.

Το 401π.Χ. ο Ξενοφών καλείτε από τον φίλο του Πρόξενο τον Βοιώτιο, που διέτριβε στις Σάρδεις, να συμμετάσχει στην εκστρατεία του Πέρση, γιου του βασιλέα Δαρείου Β’ και διεκδικητή του θρόνου, Κύρου εναντίον του αδελφού αυτού Βασιλέα Αρταξέρξη Β’.

Έτσι ο Ξενοφών βρέθηκε στην Ασία στο πλευρό του Κύρου, τον οποίο άρχισε να θαυμάζει, λόγω του θαυμασμού, που έτρεφε ο τελευταίος για τους Έλληνες.

Ο ενθουσιασμός του Ξενοφώντα στο κάλεσμα να ανταποκριθεί, φάνηκε από ην προτροπή του Σωκράτη, να έπαιρνε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, όπου κατάφερε να πάρει θετική απάντηση με πλάγια ερώτηση που ήταν. “Σε ποιον Θεόν πρέπει να κάνω θυσία, ώστε να πετύχει το ταξίδι μου και να γυρίσω σώος :

(αντί της ορθής ερώτησης, να πάω ή να μην πάω).

Ο Κύρος ακόμη μακάριζε τους Έλληνες, για τη μόνιμη κυριαρχούσα ελευθερία τους, που εκείνος θα προτιμούσε αντί πάντων (την ελευθερία έτοιμη αν αντί ων έχω πάντων και άλλων πολλαπλασίων, (Ανάβασις, βιβλίο 1.7.4), και θεωρούσε ως προϊόν αυτής της ελευθερίας την πολεμική και ηθική υπεροχή των Ελλήνων.

Δεν είναι γνωστό με τι βαθμό η αξίωμα ο Ξενοφών, συμμετείχε στον Περσικό στρατό και στην αυλή του Κύρου. Το σίγουρο είναι πάντως, ότι ήταν συνδαιτυμόνας του και εκ των στενότερων συνομιλητών του.

Οπωσδήποτε όμως μετά το θάνατο του φίλου του Κύρου, στη μάχη στα Κούναξα και τη δόλια εξόντωση των Ελλήνων στρατηγών, από τον Τισσαφέρνη και αφού εκλέχτηκε στρατηγός (5ος κατά σειρά), από τους “μυρίους” (10.000) Έλληνες μισθοφόρους, οδήγησε αυτούς επιτυχώς, αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους, από τα υψώματα της Αρμενίας, προς την Τραπεζούντα του Εύξεινου Πόντου. Και από εκεί έπλευσε προς τα δυτικά πίσω στην Ελλάδα. Η καταγραφή της εκστρατείας και το ταξίδι της επιστροφής από τον Ξενοφώντα, επιγράφηκε Κύρου Ανάβασις.

Συγγραφικό έργο.

Ο Ξενοφών ανέπτυξε πλούσια και πολυμερή δραστηριότητα, φαινόμενο που βέβαια δεν αποτελεί ιδιαίτερο γνώρισμα της προσωπικότητάς του, αλλά γενικότερο χαρακτηριστικό των λογίων της εποχής του.

Στον τομέα της ιστοριογραφίας με τα Ελληνικά του, που διαιρούνται σε 7 βιβλία, συνεχίζει συνειδητά το έργο του Θουκυδίδη και καλύπτει την περίοδο από το 411 π.Χ. έως το 361 π.Χ.

Γενικότερη σημασία για την πολιτική Φιλοσοφία έχει η Κύρου παιδεία, σε οκτώ βιβλία, όπου, στο πνεύμα της σοφιστικής και της Σωκρατικής ιδεολογίας και με πρότυπο τη λίγο ιστορική και πολύ μυθιστορηματική προσωπογραφία, του ιδρυτή της περσικής αυτοκρατορίας Κύρου Β’, συνθέτει την προσφιλή του εικόνα, του ιδανικού μονάρχη.

Ιστορικά και Βιογραφικά έργα.

* Κύρου Ανάβασις.

* Ελληνικά.

* Αγησίλαος.

Φιλολογικά και διάλογοι.

* Απολογία Σωκράτους (Ξενοφών). Τα έργα αυτά έχουν βάση τη διδασκαλία του Σωκράτη, καθώς και το βίο του.

* Απομνημονεύματα Σωκράτη. Διάλογοι Σωκράτη.

* Οικονομικός.

* Συμπόσιον

* Ιέρων ή (τυραννικός).

Διδακτικά

* Λακεδαιμονίων Πολιτεία.

* Αθηναίων Πολιτεία.

* Πόροι η περί προσόδων .

* Ιππαρχικός (Λόγος).

* Περί ιππικής.

* Κυνηγετικός.

* Κύρου Παιδεία.

Τα έργα του Ξενοφώντα, ιδιαίτερα η Κύρου Ανάβασις, συχνά διαβάζονται από αρχάριους στην Ελληνική γλώσσα. Τα Ελληνικά, ήταν βασική πηγή γεγονότων της Ελλάδας από το 411 ως το 404 π.Χ. και τα Σωκρατικά έργα, που διατηρήθηκαν ολάκερα.

Πηγή : Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 – ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 – ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το 1821. Το γενικό κλίμα.

Το 1821 ήταν μια ταραγμένη χρόνια για πολλές περιοχές του κόσμου. Οι εθνικές διεκδικήσεις και οι δημοκρατικές ιδέες πίεζαν παντού αναζητώντας νέες ισορροπίες και αξίες για τον κόσμο.

Η επανάσταση των Ελλήνων έγινε στα πλαίσια αυτής της παγκόσμιας αναταραχής, πράγμα που αυτόματα τη μετέβαλε σε τμήμα του παγκόσμιου κινήματος και της εξασφάλισε αυτονόητες συμμαχίες αλλά και εχθρότητες.

Οι επαναστάτες ήταν Χριστιανοί και επρόκειτο να αναμετρηθούν με μια αλλόθρησκη Αυτοκρατορία. Εκτός από τον αγώνα ,για την ανεξαρτησία και τις δημοκρατικές αρχές, o αγώνας των Ελλήνων φαινόταν πάλη Ευρωπαίων, ενάντια σε μια Αυτοκρατορία που δεν ήταν μόνο τυραννική, αλλά και αλλόθρησκη και ανατριχιαστική και πολιτιστικά ολότελα ξένη.

Μοριάς.

Πολλοί παράγοντες συνηγορούσαν στην επιλογή του Μοριά ως κέντρου του επαναστατικού αγώνα των Ελλήνων. Η γεωγραφική μορφολογία της, με σημαντικούς ορεινούς όγκους, Κοιλάδες, περάσματα, πολλαπλασίαζε εκτάσεις και αποστάσεις, δυσκόλευε την επιβολή κεντρικού ελέγχου και στις περισσότερες περιπτώσεις απαγόρευε στους Οθωμανούς, τη χρήση του κυριοτέρου όπλου τους, του Ιππικού.

Το εμπόριο της σταφίδας, η γειτνίαση των Επτανήσων, η παρουσία προξενείων στην Πάτρα, αλλά και η προτίμηση των Ευρωπαίων περιηγητών έκαναν την Πελοπόννησο το πιο “ευρωπαϊκό κομμάτι του οθωμανικού ελληνικού χώρου (εξαιρούμενης φυσικά της Χίου).

Η οθωμανική εξουσία στο Μοριά στηριζόταν σε ένα μίγμα συμβιβασμών, τεχνάσματα, εξαγορών, απειλών και φόβου. Κρατικός μηχανισμός, με τη σημερινή έννοια του όρου δεν υπήρχε, ούτε φυσικά δυνάμεις ασφαλείας. Ο στρατός ήταν το άθροισμα των προσωπικών φρουρών, των μπέηδων και αγάδων και οι Αλβανοί μισθοφόροι, όσους μπορούσε να πληρώσει ο εκάστοτε πασάς.

Στα τέλη του 1820, η Υψηλή Πύλη, διαβλέποντας τους κινδύνους που απειλούσαν τον Μοριά, έστειλε στην περιοχή, έναν από τους πλέον άξιους πασάδες της αυτοκρατορίας. Ο Χουρσίτ πασάς, είχε χρηματίσει μεγάλος βεζίρης (ένα είδος πρωθυπουργού) και είχε αποκτήσει εμπειρίες σε ταραγμένες περιοχές. Ήρθε με τα πλούτη, τα χαρέμια και το στρατό του με μια μεγαλοπρεπή πομπή, που σκόρπισε την απογοήτευση, στους μυημένους στα επαναστατικά σχέδια.

Ο Χουρσίτ, όμως δεν πρόλαβε να εγκατασταθεί στη νέα του πρωτεύουσα την Τριπολιτσά και κλήθηκε να αναλάβει, νέα καθήκοντα.

Στην Ήπειρο ο Αλή Πασάς είχε περάσει στην αντεπίθεση, καθώς ο μεγάλος του εχθρός, ο Πασόμπεης, αποδείχτηκε μικρός αντίπαλος, για το “λιοντάρι της Ηπείρου”.

Ο Χουρσίτ στάλθηκε να διορθώσει τα πράγματα. Ξεκίνησε από το Μοριά παίρνοντας μαζί του, τα καλύτερα στρατεύματα. Η οθωμανική εξουσία στην Τριπολιτσά, έμεινε στα χέρια ενός απλού αγά, του Μεχμέτ Σαλήχ, του οποίου το κύρος και η δύναμη ήταν εντελώς δυσανάλογο, ως προς το έργο που είχε να επιτελέσει.

Οι μυημένοι του Μοριά ανέπνευσαν και οι πλέον δραστήριοι, όπως ο Παπαφλέσσας μπορούσαν να σπρώξουν τα πράγματα, επικαλούμενοι τον κίνδυνο επιστροφής του τρομερού Χουρσίτ.

Οι στρατιωτικές προετοιμασίες και δυνατότητες.

Ο δυστυχής αγάς ανέλαβε να εφαρμόσει το σχέδιο πρόληψης των ταραχών στο Μοριά. Έπρεπε να αφοπλίσει κατά το δυνατό τους χριστιανούς, να συγκεντρώσει στην Τρίπολη τους σημαντικούς χριστιανούς, προκρίτους και αρχιερείς, για να τους επιβλέπει και να οργανώσει τον οθωμανικό στρατό. Τίποτα από αυτά δεν ήταν εύκολο. Η πολιορκία των Ιωαννίνων απορροφούσε όλους τους ανθρώπους και οικονομικούς πόρους του Μοριά, κάνοντας αδύνατη, την όποια σοβαρή προετοιμασία.

Το μόνο σχέδιο που απέμεινε στον αγά ήταν η συγκέντρωση των σημαντικών χριστιανών στην Τριπολιτσά. Η εφαρμογή του κρίθηκε επείγουσα μετά τη συσσώρευση υπόπτων ενδείξεων, όπως η δραστηριοποίηση και η επέκταση των μπαρουτόμυλων των αδελφών Σπηλιωτόπουλων στη Δημητσάνα.

Αχαΐα και Μάνη.

Οι δύο αυτές επαρχίες, στα αντίθετα άκρα της χερσονήσου, ήταν το κλειδί για τις εξελίξεις. Η Πάτρα ήταν το οικονομικό κέντρο του Μοριά. Η εξαγωγή σταφίδας, οι βιοτεχνίες, η σχέση με τα Επτάνησα, η ύπαρξη ξένων προξενείων και εμπορικών οίκων, της έδιναν εξέχουσα σημασία.

Οι πρόκριτοι της Αχαΐας, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, οι Ρούφοι, οι Ζαΐμηδες των Καλαβρύτων, ο Λόντος της Βοστίδος (Αιγίου), ήταν ισχυροί παράγοντες και μυημένοι στα ανατρεπτικά σχέδια της Εταιρείας.

Στην άλλη πλευρά, η δυσπρόσιτη Μάνη παρουσίαζε μια ανάλογη εικόνα. Η διοικητική της εξάρτηση από τον Καπουδάν πασά (το ναύαρχο του οθωμανικού στόλου), της έδινε σημαντική ελευθερία κινήσεως, ως προς τους πασάδες της Τριπολιτσάς.

Η πλέον ισχυρή οικογένεια, ήταν εκείνη των Μαυρομιχαλέων. Αν και δεν ήταν υποχρεωμένοι να στείλουν εκπροσώπους στην Τριπολιτσά, αποφάσισαν προφασιζόμενοι ενδιαφέρον για τα συμβαίνοντα, να στείλουν τον γιο’ του ηγεμόνα Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Αναστάση Μαυρομιχάλη και έναν συγγενή του.

Η Εξέγερση.

Η ατμόσφαιρα της αμοιβαίας καχυποψίας και εξαπάτησης δεν έμελλε να κρατήσει για πολύ, Πλησίαζε, εξάλλου η ημερομηνία της 25ης Μαρτίου που οι θερμόαιμοι Φιλικοί και πολλοί οπλαρχηγοί είχαν ορίσει ως μέρα του ξεσηκωμού, εξαιτίας του συμβολικά αλληγορικού της χαρακτήρα.

Στις 15 Μαρτίου κάποιοι, αφού απέσπασαν την ευχή του γέρου προύχοντα των Καλαβρύτων Ασημάκη Ζαΐμη, επιτέθηκαν σε φόρο-εισπράκτορα, χωρίς μάλιστα επιτυχία.

Μόλις οι μουσουλμάνοι των Καλαβρύτων, πληροφορήθηκαν το γεγονός, ανήσυχοι από τις έρπουσες φήμες και από την άρνηση των χριστιανών προυχόντων της περιοχής, να μεταβούν στην Τριπολιτσά, έσπευσαν πανικόβλητοι να κλειστούν σε οχυρούς Πύργους. Χωρίς εφόδια αναγκάστηκαν να παραδοθούν λίγες μέρες μετά. Η αρχική αυτή φυγή των μουσουλμάνων έθεσε σε κίνηση έναν άλλο μηχανισμό. Χριστιανοί (γείτονες χωρικοί, από τα γύρω χωριά, αλλά και ναύτες των ιονίων πλοίων στην Πάτρα, ρίχτηκαν στη λεηλασία των εγκαταλελειμμένων μουσουλμανικών περιουσιών). Μεμονωμένες τουρκικές οικογένειες σφάχτηκαν και η γενικευμένη αναρχία που προκλήθηκε, έσπρωξε τις εξελίξεις, με ορμή προς τα εμπρός.

Στις 22 Μαρτίου οι πρόκριτοι της Αχαΐας είδαν, ότι η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο και αποφάσισαν να επέμβουν. Στη Πάτρα έφθασαν επικεφαλής των ενόπλων τους οι Παπαδιαμαντόπουλοι, ο Λόντος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, Ζαΐμης, Ρούφος, και άλλοι μικρότεροι προεστοί και ιερωμένοι. Οι πρόξενοι των δυνάμεων κατέφυγαν στα πλοία τους και η εξέγερση πήρε απροκάλυπτο χαρακτήρα.

Σηκώθηκαν σημαίες (κόκκινες όπως των Οθωμανών με το σταυρό στη θέση του μισοφέγγαρου), έγιναν δοξολογίες και εκδόθηκε επαναστατική Διακήρυξη.

Οι ειδήσεις για τα συμβαίνοντα στην Αχαΐα έφτασαν γρήγορα στη Μάνη. Οι οποίοι δισταγμοί ξεπεράστηκαν και στις 23 Μαρτίου ένοπλοι Μανιάτες, με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη επικεφαλής κατέλαβαν την πόλη της Καλαμάτας.

Οι αιφνιδιασθέντες Οθωμανοί παραδόθηκαν, έγινε δοξολογία και εκδόθηκε επαναστατική Διακήρυξη. Η τελευταία απευθυνόταν στις αυλές των μοναρχών της Ευρώπης. Ο Μαυρομιχάλης προσδιοριζόταν ως αρχιστράτηγος των σπαρτιατικών στρατευμάτων.

Το ξεκίνημα της Επανάστασης έγινε με τους τρόπους που περιγράψαμε κλιμακωτά, και στις 25 Μαρτίου στα δύο κέντρα της εξέγερσης, στην Αχαΐα και τη Μάνη, τα γεγονότα είχαν ήδη πάρει το δρόμο τους.

Στη σημαδιακή αυτή μέρα ανήγγειλε ο Θεός την απόφαση του, για απελευθέρωση των Ελλήνων, ακριβώς όπως τον καιρό της Παρθένου Μαρίας, είχε προαναγγείλει τη γέννηση του Ιησού και τη σωτηρία του κόσμου.

Έτσι η Επανάσταση στηρίχτηκε, από την πρώτη κιόλας στιγμή σε δύο νομιμοποιητικούς άξονες : στην κληρονομιά των αρχαίων’ Ελλήνων, που η Ευρώπη τόσο θαύμαζε, και στην εντολή της Θείας Πρόνοιας, στην οποία ο απλός κόσμος τόσο βαθιά πίστευε.

Πηγή : Ελλήνων ιστορικά. Επιμέλεια έκδοσης – Αρτέμης Ψαρομήλιγκος – Βασιλική Λάζου.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΔΙΗΓΗΜΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΔΙΗΓΗΜΑ

ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

– Ελένη μου καλησπέρα! Μπορείς να μιλήσεις;

– Ναι, Αναστασία μπορώ. Ο Βασίλης πήγε στο καφενείο. Μόλις έφυγε.

– Κι εμένα ο Γιάννης πήγε κάτι να πάρει, από την αγορά. Τι κάνετε;

– Τι να κάνουμε; Τα ίδια. Τόλμησα να ρωτήσω, όσο πιο γλυκά γίνεται, τι θα κάνουμε το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων και ανήμερα για το τραπέζι. Φωτιές έβγαλαν τα μάτια του. Αλλάξαμε κουβέντα αμέσως. Εσείς;

– Μπράβο στο θάρρος σου . Ούτε λέξη δεν είπα. Ήπιαμε καφέ, μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων και βγήκε. Τι θα κάνουμε συνυφάδα, τι θα κάνουμε;

Η Ελένη και η Αναστασία είναι Συνυφάδες. Σύζυγοι δύο αδελφών. Του Βασίλη και του Γιάννη.

Τα σπίτια τους στην ίδια αυλή. Οι πόρτες ανοιχτές για τις δύο οικογένειες. Τα παιδιά τους μεγάλωσαν σαν αδέλφια. Τις Κυριακές έτρωγαν όλοι μαζί.

Ακόμα και όταν ο μπάρμα Χρήστος, ο πατέρας του Βασίλη και του Γιάννη, και η Κυρά Νίκη, η μητέρα τους, αναπαύθηκαν. Τίποτα δεν άλλαξε.

Κάθε Κυριακή τα δύο αδέρφια πήγαιναν στην Εκκλησία πρωί – πρωί, πριν χτυπήσει η καμπάνα, αφού ο Βασίλης ήταν χρόνια επίτροπος, και ο Γιάννης αριστερός ψάλτης. Ο Χρήστος και ο Χρήστος τα δύο ξαδέρφια από μικρά πήγαιναν μαζί με τους μπαμπάδες τους,  μέχρι που μπήκαν στο πανεπιστήμιο. Κρυφά η φανερά όλοι στη γειτονιά θαύμαζαν την αγάπη μεταξύ τους.

Έτσι πορεύονταν οι δύο οικογένειες, ώσπου ο πειρασμός ήρθε και τα ανακάτεψε όλα. Όλα όμως!

Και ο πειρασμός αυτός ήταν ένα χωράφι. Χωράφι ακαλλιέργητο εδώ και χρόνια. Ξεχασμένο ακόμη και από τον συγχωρεμένο τον πατέρα τους. Όταν εμφανίστηκε το διεκδίκησαν και οι δύο. Τα δύο αδέλφια θύμωσαν, μάλωσαν, φώναξαν τόσο που κόντεψε να πιαστούν στα χέρια. Από το απόγευμα εκείνο δεν αντάλλαξαν ούτε καλημέρα.

Μια παγωμάρα έπεσε στα δύο σπίτια. Οι συνυφάδες και τα ξαδέρφια επικοινωνούσαν μεταξύ τους, αλλά πλέον όσο μπορούσαν πιο μυστικά, γιατί ο Βασίλης και ο Γιάννης έδειχναν την αντίδραση τους.

Αυτοί που πιο πολύ απ’ όλους προσπαθούσαν να βρουν λύση στο μεγάλο πρόβλημα ήταν τα δύο πρωτότοκα αγόρια. Ο Χρήστος και ο Χρήστος. Φοιτούσαν στην ίδια πόλη και έμεναν φυσικά στο ίδιο σπίτι. Οι μέρες περνούσαν και η κατάσταση δεν άλλαξε. Τότε ήταν που οι δύο συνυφάδες αποφάσισαν την “επίθεση”, μετά από πολλή προσευχή.

– Βασίλη πως θα πας να κοινωνήσεις τα Χριστούγεννα; προσπαθούσε να ταρακουνήσει τον άνδρα της η Ελένη. Υποτίθεται ότι είσαι και επίτροπος. Απορώ μαζί σου! Τι έχεις πάθει;

– Ελένη, μην ανακατεύεσαι.

– Να μην ανακατευτώ; Αλήθεια τώρα;

Θα πάμε με την Αναστασία στον π. Δημήτριο και στο λέω να το ξέρεις κι εσύ κι ο αδελφός σου, θα του ζητήσουμε να σας παύσει από τα καθήκοντά σας μέχρι να μονιάσετε!

– Τι θα κάνετε;

– Αυτό που άκουσες. Ούτε όταν ήσασταν παιδιά δεν μαλώσατε. Αναρωτιέμαι, θα κάνατε τα ίδια, αν ζούσε ο πατέρας σας; Βασίλη έρχονται Χριστούγεννα. Πως θα υποδεχτούμε τον μικρό Χριστό;

Σε μια ψυχή που δεν συγχωρεί και μάλιστα τον αδερφό της; Ούτε να εξομολογηθείτε πήγατε.

Δεν μιλάς! Βέβαια τι να πεις. Είστε και παράδειγμα τρομάρα σας!

Αυτός ο διάλογος, το ίδιο έντονος, το ίδιο σοβαρός, έγινε και στο απέναντι σπίτι με την Αναστασία να τα ψέλνει κυριολεκτικά στον ψάλτη σύζυγό της.

Μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα τα δύο ξαδέρφια επέστρεψαν για τις διακοπές. Ήρθαν όμως προετοιμασμένα. Στους πατεράδες τους δεν είπαν λέξη για το θέμα του χωραφιού και τη συμπεριφορά τους.

Την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα έβαλαν το σχέδιο τους σε εφαρμογή. Την ώρα του φαγητού και στα δύο σπίτια άρχισε να παίζει στην τηλεόραση το ίδιο βίντεο. Πλάνα και σκηνές επιλεγμένες προσεκτικά, που έδειχναν τα κοινά τραγούδια τους, τον παππού και την γιαγιά, χιονοπολέμους στην αυλή, εκδρομές, προσκυνήματα, γιορτές. Και τελευταίο πλάνο, δέκα χρόνια πριν, ο παππούς Χρήστος να λέει στα δύο συνονόματα εγγόνια του : “Παιδιά μου, να είστε αγαπημένα και μονιασμένα σε όλη σας τη ζωή, όπως είναι οι πατεράδες σας”.

Τα πιρούνια των δύο αδελφών έπεσαν πάνω στο τραπέζι. Αμίλητοι έβλεπαν το βίντεο και σχεδόν δεν ανέπνεαν. Μόλις τελείωσε, έκαναν το σταυρό τους, σηκώθηκαν από το τραπέζι και πήγαν ταυτόχρονα προς την εξώπορτα του κάθε σπιτιού.

Άνοιξαν και είδαν μετά πολλές μέρες ο ένας το πρόσωπο του άλλου. Τα δάκρυα έτρεχαν στα πρόσωπά τους, όπως οι στάλες της βροχής στα τζάμια.

Κατέβηκαν τις σκάλες και έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, λες και είχαν χρόνια να συναντηθούν…. Μείναν έτσι σφιχταγκαλιασμένοι για λίγα λεπτά, ενώ μέσα στα δύο σπίτια ακούγονταν γέλια και χειροκροτήματα.

– Το βίντεο αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα, έλεγε αργότερα ο Βασίλης στον αδερφό του.

– Κι εγώ συγκλονίστηκα, όταν είδα τον πατέρα. Τι μας έπιασε αδερφέ μου;

Βρήκε πορτούλα ο διάβολος και μας περιέπεξε. Γίναμε παιχνιδάκι του.

– Σε όλη μας τη ζωή να το θυμόμαστε αυτό που πάθαμε. Σε όλη μας τη ζωή.

Το χωράφι τελικά το πούλησαν τα δύο αδέρφια και τα χρήματα τα έκαναν δωρεά στην ενορία, για τις ανάγκες της.

Εκείνα τα Χριστούγεννα έγιναν δόξα τω Θεω, μάθημα για όλους.

Εκείνα τα Χριστούγεννα κατάλαβαν, ότι ο μικρός Χριστός γεννιέται μόνο σε μια καρδιά που συγχωρεί.

Σε μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ταπείνωση.

Πηγή  : “Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – Όσιος Θεόφιλος”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΟΡΟΣΗΜΟ

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΟΡΟΣΗΜΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η πρώτη μέρα του έτους είναι κατά κάποιον τρόπο ιερή : σηματοδοτεί το πεπρωμένο μας για όλη την επόμενη χρονιά. Είναι μια ημερομηνία που χαρακτηρίζεται από μεγάλη δεισιδαιμονία, όπου τα λόγια, οι πράξεις, οι συναντήσεις, το φαγητό και τα δώρα είναι σημάδια καλής τύχης. Κάθε χώρα, λαός και θρησκεία, γιορτάζουν αυτή την πολυαναμενόμενη γιορτή με τον δικό τους τρόπο και κάθε χώρα έχει επίσης τους δικούς της κώδικες και αναλλοίωτες τελετές για να αποτρέψει την κακοτυχία και να προσελκύσει την καλή τύχη κατά τα τρία πρωτοχρονιάτικα έθιμα : το ρεβεγιόν, τις πρωτοχρονιάτικες ευχές και τα πρωτοχρονιάτικα δώρα.

Το τραγούδι ο Χορός, οι προπόσεις και οι αγκαλιές αποτελούν μέρος ενός χαρούμενου ελαφρού και ζωηρού τρόπου να θάψουμε το παλιό έτος και να γιορτάσουμε την γέννηση του νέου υπό τους καλύτερους τρόπους. Η μουσική, οι κροτίδες, οι κόρνες, τα κεριά και τα πυροτεχνήματα είχαν ανέκαθεν τη δύναμη να διώχνουν τα κακά πνεύματα.

Με δέκα μέρες καθυστέρηση στο ημερολόγιο του Ιούλιο Καίσαρα.

Το γρηγοριανό μας ημερολόγιο διαρκεί 365 ή 366 ημέρες, χωρισμένο σε δώδεκα μήνες των τριάντα ή τριάντα μίας ημέρας, εκτός από τον Φεβρουάριο, ο οποίος έχει είκοσι οκτώ ή είκοσι εννέα ημέρες, αναλόγως αν το έτος είναι – ή δεν είναι – δίσεκτο. Φέρει το όνομα του παπά Γρηγορίου ΙΓ’, ο οποίος το επέβαλε το 1582 και αποφάσισε, το ίδιο έτος, ότι η Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου θα είναι η ημέρα μετά την Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου για να αναπληρώσει μια καθυστέρηση δέκα ημερών στο ημερολογιακό έτος που είχε υιοθετηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα στο Ιουλιανό ημερολόγιο και είχε αποδειχθεί πολύ μεγάλο.

Για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ντυνόμαστε με τα γυαλιστερά, ασημένια, χρυσά και λαμπερά υφάσματα, καθώς η παράδοση επιβάλλει να φοράμε τουλάχιστον ένα καινούργιο ρούχο την πρώτη μέρα του χρόνου.

Στη Γαλλία το μενού περιλαμβάνει θαλασσινά, ιδίως στρείδια. Ο Απολλινσαίρ και ο Καζανόβα απέδιδε αφροδισιακές ιδιότητες στα στρείδια.

Οι Φαραώ και οι Ρωμαίοι είχαν ήδη ξετρελαθεί ήδη με το φουά γκρά. Στα επιδόρπια, πάλι, γλυκά ή γεμάτα μπαχαρικά, παραμένουν ίχνη παγανηστικών και θρησκευτικών συμβόλων από τις γαλλικές περιοχές.

Μπισκότα για την αποτροπή της κακοτυχίας και των ασθενειών.

Η κανέλα, το κάρδαμο και το τζίντζερ, σε συνδυασμό με τα αιχμηρά σχήματα των μπισκότων, που θύμιζαν στο σχήμα τον ήλιο, τα αστέρια, τις γάτες και τον τροχό, αποδείχτηκαν προστατευτικά. Αυτά τα μπισκότα θεωρούνταν ότι είχαν μαγική επίδραση κατά της κακοτυχίας και των ασθενειών, καθώς τα κέρατα και τα μυτερά σημεία χρησιμοποιούνταν πάντα κατά των μαγισσών και των κακών ξορκιών, εξ ου και οι ονομασίες “κερατοειδές Λιμουζεν” ή κερατοειδές Μπερί”.

Η γραφική έκφραση “να είσαι ευτυχισμένος σαν κόκορας στη ζύμη” προέρχεται από το μικρό γλυκό καλής τύχης σε σχήμα κόκορα που προσφέρεται ως πρωτοχρονιάτικος χαιρετισμός στην περιοχή Μπουμπονέ.

Στη Ρώμη οι χουρμάδες, οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα πολύτιμοι, προσφέρονταν γεμιστοί με ένα νόμισμα την πρωτοχρονιά. Αυτή η παράδοση του τυχερού νομίσματος που κρύβεται στο πρωτοχρονιάτικο ψωμί η γλυκό, προέρχεται από τα Σατουρνάλια, τις ξέφρενες ρωμαϊκές γιορτές που διαιωνίζονται με το πέρασμα του χρόνου, ιδίως στην περίπτωση της γαλλικής πίτας των Θεοφανίων.

Γιορτάζουμε, πίνουμε σαμπάνια και κάνουμε πρόποση “καλή χρονιά”! Με υγεία”! και τα μεσάνυχτα σπάμε το ποτήρι από το οποίο ήπιαμε. Χορεύουμε και μετά το συμβολικό φιλί κάτω από το γκι, ευχόμαστε ο ένας στον άλλο καλή χρονιά από το τηλέφωνο. Την επόμενη μέρα συνήθως ευχόμαστε στους κοντινούς και αγαπημένους μας ανθρώπους καλή τύχη.

Την εποχή των Γαλατών το γκι (στα ελληνικά ιξός) ήταν ήδη ιερό φυτό, με μαγικές αρετές που αποδίδονται στο γεγονός ότι ήταν αειθαλές. Στα απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, το 52π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας έγραφε : Όταν ανακαλύπτεται, οι δρυΐδες πηγαίνουν να το αναζητήσουν με σεβασμό και πάντα την έκτη μέρα της σελήνης, μια ημέρα τόσο σεβαστή από αυτούς, που είναι η αρχή των μηνών τους, των ετών τους, ακόμη και των αιώνων τους, οι οποίοι διαρκούν μόνο τριάντα χρόνια.[…]. Όταν οι δρυΐδες έχουν ετοιμάσει τα πάντα κάτω από το δένδρο για τη θυσία και τη γιορτή που θα κάνουν εκεί, φέρνουν δύο λευκούς ταύρους, που τους δένουν από τα κέρατα. Τότε ένας ιερέας με λευκό χιτώνα ανεβαίνει στο δένδρο και κόβει το γκι με ένα χρυσό κυρτό δρεπάνι[…] Οι δρυΐδες πιστεύουν ότι το νερό που είναι εμποτισμένα με γκι κάνει όλα τα ζώα που το πίνουν γόνιμα και σήμερα σύμφωνα με- το αγγλικής προέλευσης- έθιμο, μια τυχερή γιρλάντα από γκι κρέμεται από το ταβάνι του σαλονιού ή πάνω από την εξώπορτα, και τα μεσάνυχτα οι άνθρωποι φιλιούνται κάτω από αυτήν και ανταλλάσουν ευχές. Συνηθίζεται να δίνουν τόσα φιλιά, όσα είναι τα γκι στο μπουκέτο για ευτυχία μεταξύ των συζύγων, ως οιωνός ότι οι νεαρές γυναίκες θα παντρευτούν εντός του έτους και ότι οι νεόνυμφοι θα αποκτήσουν πολλά παιδιά. Η βραδιά μπορεί να παραταθεί με ένα παιχνίδι χαρτιών – η νίκη φέρνει τύχη και ευημερία. Όσοι γενναίοι ζουν παραθαλάσσια εξαχνίζονται κάνοντας το πρώτο μπάνιο της χρονιάς, ενώ άλλοι ανοίγουν τα παράθυρα για να φύγει ο παλιός χρόνος και έπειτα την πόρτα για να μπει ο νέος.

Παραδόσεις που κληρονομήθηκαν από τη Βαβυλώνα. Τα μεσάνυχτα, εκείνη την ημέρα στιγμή που όλα μοιάζουν πιθανά, καλό είναι να προσέχεις : πρέπει να έχεις καλή διάθεση όλο τον χρόνο, και κυρίως να μη λες κακά πράγματα. Η Ελοϊζ Μοτσανί προειδοποιεί, ότι για να είναι καλή η χρονιά, το πρώτο πρόσωπο που θα δείτε πρέπει να είναι διαφορετικού φύλου. Αν είναι εχθρός της οικογένειας, η χρόνια θα είναι κακή και είναι κακός οιωνός αν μια γυναίκα είναι η πρώτη που θα σας ευχηθεί καλή χρονιά… Τέλος, λέγεται ότι η ημέρα της εβδομάδας στην οποία πέφτει η 1η Ιανουαρίου – καθορίζει τον καιρό του έτους, αν πέσει Κυριακή, ο χειμώνας θα είναι ήπιος, η άνοιξη υγρή, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο θυελλώδη.

Το έθιμο της επιστολής ευχών έγινε ταχυδρομική υπόθεση χάρη σε έναν Άγγλο, τον σερ Χένρι Κόουλ, ο οποίος εφηύρε την Χριστουγεννιάτικη κάρτα το 1843, με την αυξανόμενη πρόοδο της τυπογραφίας, αυτό που ήταν ένα παιχνίδι έγινε πλέον σχεδόν υποχρεωτικό έθιμο, κάνοντας τους ανθρώπους να στέλνουν κάρτες που γέμιζαν μέχρι επάνω τους ταχυδρομικού σάκους κάθε Ιανουάριο. Τα τελευταία όμως χρόνια το τηλέφωνο και το διαδίκτυο αντικατέστησαν αυτές τις όμορφες κάρτες. Το νέο έτος είναι επίσης, μια εποχή για να πάρουμε καλές αποφάσεις.

Ναι, κάθε χρόνο βρισκόμαστε μπροστά στις ίδιες δεσμεύσεις στις ίδιες προκλήσεις, αλλά… Ας επιλέξουμε λοιπόν τουλάχιστον μια, μικρή ή μεγάλη και φέτος, ας το πραγματοποιήσουμε.

Πηγή : Περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΑ, Σοφί Λογκί- Ορέ, εθνολόγος, ιστορικός.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο εαυτός μας είναι ο πιο ισχυρός μας σύμμαχος. Οφείλεις λοιπόν καθημερινά να του αφιερώνεις λίγο χρόνο, να του κάνεις λίγο pampering που λένε, να τον καλοπιάσεις.

Είναι αυτές οι στιγμές που θα σε βοηθήσουν να χαλαρώσεις, να πάρεις μια ανάσα, να νιώσεις όμορφα. Είναι αυτές οι μικρές καθημερινές συνήθειες, που πρέπει να βάλεις στο πρόγραμμά σου, γιατί θα σου δώσουν δύναμη να πας παρακάτω. Θα σε βοηθήσουν να αποβάλλεις τον αρνητισμό και θα σε γεμίσουν με θετικότητα.

Νιώθεις ποτέ εξαντλημένος και κουρασμένος; Όχι σωματικά, ψυχολογικά.

Φυσικά και νιώθεις, όλοι έχουμε μέρες που περνάμε λιγότερο όμορφα και τότε, μας φταίνε όλοι και όλα. Τι κάνεις τότε;

Υπενθυμίζεις στον εαυτό σου, τα ακόλουθα πράγματα. Καλό θα ήταν, να το κάνεις κάθε μέρα. Ο Πλάτωνας κάποτε είπε : “Το καλύτερο κομμάτι της διδασκαλίας είναι, όταν σου υπενθυμίζει όσα ήδη ξέρεις. Αυτό κάνουμε και εμείς, απλά σου υπενθυμίζουμε όσα ξέρεις, ήδη ότι πρέπει να κάνεις.

*1. Χαλάρωσε και σκέψου όλα αυτά, που σε κάνουν πραγματικά χαρούμενο. Βαθιά εισπνοή όμορφων σκέψεων, με εκπνοή άγχους και αρνητικών σκέψεων.

*2. Διάβασε και άκουσε τις ενδιαφέρουσες ιστορίες, που έχουν να σου πουν οι άλλοι.

* 3. Να παίρνεις συχνά τηλέφωνο τους γονείς σου, τους φίλους και γενικά τους ανθρώπους που αγαπάς.

*4. Κάνε διαλογισμό. Αφιέρωσε μερικά λεπτά κάθε μέρα, στις σκέψεις σου.

*5. Dream big. Ξεκίνα από χαμηλά, αλλά πάντα να έχεις την μεγαλύτερη εικόνα στο μυαλό σου, για το που θέλεις να φτάσεις.

* 6. Να φοράς πάντα τα ρούχα, που σε κάνουν να νιώθεις άνετα.

*7. Φοβάσαι να ξεκινήσεις κάτι νέο; Απλά ξεκίνησέ το. Ποτέ μην αφήσεις το φόβο να σε εμποδίσει, από το να εξερευνήσεις ή να χτίσεις ένα όνειρο.

*8. Χαμογέλα. Είναι μεταδοτικό.

*9. Δεν χρειάζεται να δίνεις εξηγήσεις και δεν ωφελεί να κάνεις παράπονα.

*10. Κινήσου καθημερινά. Όχι από το σπίτι στη δουλειά και από τη δουλειά στο σπίτι.

Πήγαινε μια βόλτα στη περιοχή, στη γειτονιά σου, ή ίσως και το γυμναστήριο.

*11. Το μόνο που “πρέπει” να κάνεις είναι, όσα θέλεις εσύ να κάνεις.

*12. Να είσαι επιλεκτικός με τους ανθρώπους που επιλέγεις να έχεις στη ζωή σου, γιατί υιοθετείς τις συνήθειες και τα πιστεύω των ανθρώπων, που περνάς τον περισσότερο χρόνο μαζί.

*13. Κάνε ένα διάλειμμα, όποτε νιώσεις την ανάγκη. Μπορείς να συνεχίσεις αργότερα, ότι έχεις αρχίσει.

*14. Είσαι ότι επιλέγεις να φας, διαβάσεις και ακούσεις. Γι’ αυτό επέλεξε καλό φαγητό, διάβασε ένα βιβλίο, που έχει να σου δώσει κάτι και άκουσε τη μουσική, που σε κάνει να νιώθεις χαρούμενος.

*15. Είναι φυσιολογικό να έχεις ανασφάλειες, μερικές μέρες, εβδομάδες ή μήνες.

*16. Μάθε να είσαι χαρούμενος, ακόμα και όταν είσαι μόνος.

*17. Μπορείς να πεις και “όχι ” σε ό,τι δεν σ’ αρέσει.

*18. Φτιάξε από την προηγούμενη μέρα, μια λίστα με τα πράγματα, που θέλεις να ασχοληθείς την επόμενη.

*19. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος, γιατί κανένας δεν έχει αυτή την απαίτηση. Τουλάχιστον όσοι νοιάζονται.

*20. Ποιές πολύ πράσινο τσάι.

*21. Αποδέξου, όσα δεν μπορείς να αλλάξεις και προχώρα παρακάτω.

*22. Να προσέχεις πάντα, τις μικρές λεπτομέρειες.

*23. Τα πηγαίνεις πολύ καλύτερα, απ’ ότι νομίζεις.

*24. Η ευγένεια είναι σπουδαία αρετή, γι αυτό να επιλέγεις πάντα να είσαι ευγενικός.

*25. Απέφυγε οποιαδήποτε τεχνολογική συσκευή, πριν πας για ύπνο.

*26. Έχεις μια άσχημη μέρα : Επανέλαβε μαζί μου : This too shall Passi.

*27. Mάθε, ή κάνε κάτι καινούργιο.

*28. Οι σκέψεις είναι πάντα ισχυρές, γι’ αυτό κάνε πάντα θετικές σκέψεις.

*29. Μερικά προβλήματα είναι πέραν των δυνατοτήτων σου και δεν πειράζει, αν δεν βρίσκεις λύση.

*30. Αν δεν γνωρίζεις την απάντηση, απλά κάνε μια ερώτηση. Πολλές φορές φοβόμαστε να ρωτήσουμε κάτι και περιμένουμε από τους άλλους να μαντέψουν τις σκέψεις μας, μια ερώτηση είναι πολύ πιο δύσκολη.

*31. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν έχει καμία σημασία.

*32. Υπάρχει κάτι στο οποίο είσαι καλύτερος, από οποιονδήποτε άλλον, βρες το.

*33. Να είσαι ευγνώμων στη ζωή, για όλα.

Για οποιαδήποτε αποτυχία, οποιαδήποτε νίκη, οποιαδήποτε καλή και καλή ημέρα. Για ΟΛΑ.

*34. Μα πάνω απ’ όλα μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου, γιατί ακόμα κι αν δεν καταφέρεις τίποτα, από την παραπάνω λίστα, θα έχεις πάντα κάτι στο οποίο μπορείς να βασιστείς Ότι οι αισθήσεις μας αποτελούν συνδετικό κρίκο του εγκεφάλου μας με τον έξω κόσμο, το γνωρίζουμε. Αυτό που ξεχνάμε, όμως, είναι ότι με τη βοήθεια τους, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά, διάφορες καταστάσεις ,που μας ζορίζουν. Με αφορμή το βιβλίο Life in Five Senses η Gretchen rubin, σε σχετικό άρθρο της στο CNBC, σε προτρέπει, την επόμενη φορά που θα βρεθείς, σε μια από τις παρακάτω καταστάσεις, να επιστρατεύσεις και την αντίστοιχη αίσθηση.

— 1.Όσφρηση, όταν χρειάζεσαι ενέργεια :

Συχνά νιώθουμε ότι τα αποθέματα ενέργειάς μας, δεν αρκούν για να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Κάτι τέτοιες στιγμές οι μυρωδιές ,μπορούν να λειτουργήσουν τονωτικά. Ποιές μυρωδιές. Εκείνες που μας αρέσουν από τη φρεσκοπλυμένη μπλούζα σου ,μέχρι το γιασεμί ή το λουστραρισμένο τραπέζι στο μπαλκόνι σου, οι μυρωδιές έχουν τη θαυμαστή ιδιότητα να σου θυμίζουν το παρόν. Η στιγμιαία δύναμή τους είναι τόσο μεγάλη, που αυξάνει την επίγνωσή σου και σε επαναφέρει στο τώρα.

–2.Αφή, όταν θέλεις να αντιμετωπίσεις το στρες.

Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν όλα αυτά τα αντικείμενα όπως τα pop- it , τα stress balls και άλλα είδη από αφρώδη υλικά, που ζουλάς και ξεδίνεις. Φυσικά το τι ανακουφίζει τον καθένα μας διαφέρει. Η Rubin, ας πούμε έχει επιλέξει τον δικό της τρόπο να ηρεμεί μέσω αφής. “Κάθε φορά που στρεσάροταν, π.χ. στα παρασκήνια μιας σημαντικής ομιλίας, έχω στο χέρι μου ένα στυλό” λέει.

–3. Ακοή, όταν πασχίζεις να συγκεντρωθείς σε κάτι, αλλά η προσοχή σου αποσπάται.

Ίσως διαπιστώσεις ότι, όταν βρίσκεσαι σε ελεγχόμενο περιβάλλον υπάρχουν διάφοροι ήχοι, που σε ενοχλούν αφόρητα. Για παράδειγμα, πας σε μια βιβλιοθήκη για να κάνεις ,με την ησυχία την εργασία σου και ο βήχας ενός υπαλλήλου σε αποσυντονίζει, τόσο πολύ που δεν μπορείς να γράψεις, ούτε λέξη. Αντίθετα σε ένα θορυβώδες καφέ που ακούγονται γέλια, ομιλίες, μηχανήματα και μουσική, με ένα μαγικό τρόπο συγκεντρώνεσαι και αποδίδεις. Δες τι είναι αυτό που λειτουργεί στη δική σου περίπτωση π.χ. να απομονώνεσαι ακούγοντας μουσική και περιόρισε, ό,τι διακόπτει τον ειρμό σου, όπως κλήσεις, στο τηλέφωνο.

–4. Όραση, όταν ψάχνεις για έμπνευση.

Ο απλούστερος τρόπος να πυροδοτήσει την δημιουργικότητά σου, είναι να έχεις ανοικτά τα μάτια σου. Η Rubin αναφέρει ότι αλλάζοντας τη συνήθεια να περπατάει χαμένη στις σκέψεις της, άλλαξε τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο γύρω της. Σε κάθε διαδρομή έβαζε και έναν στόχο, για παράδειγμα να ανακαλύψει όλα τα πράγματα με μοβ χρώμα ή όλα τα δένδρα.

Όσο περισσότερο εξασκούσε αυτή τη συνήθεια τόσο περισσότερη ομορφιά ανακάλυπτε γύρω της και αυτό με τη σειρά του, επηρέαζε τη διάθεση και τη δημιουργικότητά της.

–5. Γεύση, όταν θέλεις να έρθεις κοντά με έναν άνθρωπο.

Το ότι δένεσαι με κάποιον, που έχεις μοιραστεί την εμπειρία ενός ωραίου γεύματος, δεν είναι κάτι καινούργιο. Η Rubin σκέφτηκε λοιπόν να τσεκάρει, πως θα λειτουργήσει αυτό στον κύκλο της, διοργανώνοντας διάφορα “taste Party”. Οι γευσιγνωσίες αφορούσαν, από είδη σοκολάτας μέχρι πατατάκια και κετσαπ!

Εκτός από πολύ γέλια, οι συναντήσεις αυτές, που είχαν στο επίκεντρο μια αισθητηριακή εμπειρία, έφεραν την παρέα πιο κοντά, δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις, για να ανοιχτούν και να κάνουν ειλικρινείς συζητήσεις, που παλιότερα δεν συνήθιζαν.

Πηγή : Ντορίτα Χρηστίδου — ΒΥ CHRISTINA NASIOU, WWW. savoirville .gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΔΙΚΙΑ

ΑΔΙΚΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η αδικία είναι μια ιδιότητα που σχετίζεται με την αδικία ή τα άδικα αποτελέσματα. Η αίσθηση της αδικίας πληγώνει τον ψυχικό κόσμο. Καταστρέφει την επιθυμία της ζωής, για χαρά για συνάντηση με τους άλλους. Ορθώνει ένα κάστρο για να προστατεύσει, αλλά τελικά φυλακίζει την ύπαρξη. Η αγωνία της δικαίωσης και η πίκρα από την “αδικία” οδηγεί ικανούς ανθρώπους, να εγκλωβίζονται στο γεγονός που τους πλήγωσε και να στερούνται την ευτυχία και την ελευθερία.

Η διαρκής ενασχόληση με την αδικία που βίωσαν τους κάνει να αποσύρονται στον εαυτό τους, να χάνουν το ενδιαφέρον για τη ζωή και τελικά να οδηγούνται στη κατάθλιψη.

Η αδικία που πληγώνει, ανατρέχει στα επώδυνα βιώματα της παιδικής ηλικίας. Αναζητάει τους όρους και τις συνθήκες που την παράγουν στο οικογενειακό περιβάλλον.

Στην ελληνική μυθολογία η Αδικία ήταν η Θέα, που προσωποποιούσε την αδικία και την παραπτωματική συμπεριφορά. Συνήθως η Αδικία απεικονίζετο στο στήθος του τυράννου της Κορίνθου Κύψελου, ως απαίσια στην όψη βαρβαρική γυναίκα, καλυμμένη με τατουάζ. Επίσης απεικονίζονταν ως συρόμενη από την αντίθεσή της Θεότητας της δικαιοσύνης, τη Δίκη, με το ένα της χέρι, ενώ με το άλλο η Δίκη, την έπνιγε, ή κρατούσε ένα ξύλο, με το οποίο την χτυπούσε. Το πρότυπο για την απεικόνιση αυτή ήταν η Λάρνακα του Κύψελου, που βρισκόταν στην Ολυμπία και περιγράφεται από τον Παυσανία.

Η αδικία όπως λέγει και ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος μαζεύει οργή Θεού. Ότι έχει ευλογία, στέκει δεν γκρεμίζεται. Ό,τι δεν έχει ευλογία δεν στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία, δεν έχει. Μαζεύει οργή Θεού. Μεγάλη λοιπόν η αμαρτία της αδικίας, διότι από τη μια μαζεύει οργή από τον Θεό και από την άλλη εξαφανίζεται η ευλογία του Θεού. Ο δαίμονας εξωθεί τους ανθρώπους στην κάθε είδους αδικία και ύστερα οι άνθρωποι κληρονομούν μόνο πόνο, προβλήματα και αρρώστιες.

Πως να αντιδρώ όταν με αδικούν. Είναι αδικία! Δεν μπορώ να το δεχθώ! Πολλές φορές έχουμε ακούσει παρόμοια λόγια. Λόγια ανθρώπων που τους πνίγει το δίκιο.

Ίσως κι εμείς οι ίδιοι να έχουμε γευθεί το ποτήρι της δοκιμασίας. Η αδικία είτε γίνεται σε μικρά και ασήμαντα πράγματα, είτε σε σπουδαία καθοριστικά για τη ζωή μας, δημιουργεί στην ψυχή πόνο και θλίψη, οργή και αγανάκτηση.

Πως όμως πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτή τη δύσκολη ώρα;

Την απάντηση θα μας τη δώσει, ένας από τους πιο αγαπητούς αγίους, ο Άγιος Νεκτάριος.

Από τότε που έγινε Μητροπολίτης αντιμετώπισε μια πολύ μεγάλη δοκιμασία : Τον άδικο διωγμό του, από το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας.

Μια μεγάλη αδικία που μόνο ένας άνθρωπος, με την αγιότητα και την πνευματικότητα του Αγίου Νεκταρίου, θα μπορούσε να την αντέξει.

Άνθρωποι μοχθηροί και ζηλόφθονες, επειδή δεν άντεχαν να βλέπουν την Αγιότητα του Μητροπολίτη Πενταπόλεως, και την αγάπη, που του έδειχνε όλος ο λαός, τον διέβαλαν στον Πατριάρχη, ότι δήθεν ξεσηκώνει το λαό και επιδιώκει να εκδιώξει από τον θρόνο τον Πατριάρχη Σωφρόνιο και να ανέβει αυτός.

Δεν δίστασαν οι ραδιούργοι στις συκοφαντικές καταγγελίες να προσθέσουν και υπαινιγμούς για δήθεν ηθικές παρεκτροπές! προκειμένου να πετύχουν την πλήρη εξόντωση του.

Και πράγματι αρχικά ο Άγιος, με Πατριαρχική εντολή παύεται, από τη θέση του Πατριαρχικού επιτρόπου Καΐρου, του επιτρέπεται όμως αν θέλει να μένει στο Πατριαρχείο και να ιερουργεί, με κάποιους περιορισμούς.

Ωστόσο σε ενάμιση μήνα, με νέο Πατριαρχικό έγγραφο διατάζεται να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει οριστικά τη γη της Αιγύπτου.

Μάταια ζητούσε ο Άγιος Νεκτάριος να συναντηθεί με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο και να απολογηθεί.

Οι εχθροί του ήταν καλά οργανωμένοι και απέτρεψαν μια τέτοια συνάντηση, για να μην αλλάξει γνώμη ο Πατριάρχης.

Τον κατηγόρησαν, του έδωσαν απολυτήριο και ούτε να απολογηθεί δεν τον άφησαν!

Τόση μεγάλη αδικία!

Και ο Άγιος Νεκτάριος, πως την αντιμετώπισε!

Γράφει ο ίδιος, προσπάθησε με πνεύμα ειρηνικό να διαμαρτυρηθεί, αλλά αφού δεν εισακούστηκε υποτάχθηκε στο θέλημα του Θεού και έφυγε από την Αίγυπτο, ελπίζοντας στην απόδοση της δικαιοσύνης από τον Θεό, όταν εκείνος έκρινε. Τι υψηλό παράδειγμα αξιοπρέπειας και πνευματικής ανωτερότητας!

Αξιοσημείωτη είναι και η στάση που έδειξε ο Άγιος, απέναντι στον Πατριάρχη Σωφρόνιο, που είχε παρασυρθεί από τις συκοφαντίες. Ο Άγιος δεν έπαυσε να τον σέβεται και να τον ευγνωμονεί, για όσα καλά του είχε πριν προσφέρει.

Σώζονται οι επιστολές που του έστελνε ο Άγιος από την Ελλάδα κι εκεί αποστράπτει το μεγαλείο της ταπείνωσης και της συγχωρητικότητάς του.

Ο Άγιος Νεκτάριος ήλθε στην Ελλάδα εξόριστος και άμισθος. Συνάντησε φοβερές δυσκολίες και στερήσεις, ιδιαίτερα κατά το πρώτο διάστημα, αλλά δεν έπαυσε να στηρίζει την ελπίδα του στο Θεό.

Εκείνος γνώριζε την αδικία. Εκείνος του έδινε χάρη και δύναμη να σηκώσει τον βαρύ αυτό σταυρό.

Σε ηλικία 74 ετών ασθένησε βαριά και έφυγε από τον κόσμο αυτόν το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου 1920. Ωστόσο ο Άγιος Νεκτάριος συνεχίζει να διδάσκει πολλές γενιές ανθρώπων με την αγία ζωή και τον θεοφώτιστο λόγο του.

Τα αναρίθμητα θαύματα που τέλει ακόμη και στις ημέρες μας, φανερώνουν την παρρησία που έχει ενώπιον του Θεού. Το 1961 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως Άγιος και ορίστηκε η μνήμη του να εορτάζεται, στις 9 Νοεμβρίου.

Και κάτι ακόμα : Το 1998 ο μακαριστός Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος με επίσημη τελετή ζήτησε συγνώμη, από τον ‘Άγιο εκ μέρους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, για τον άδικο διωγμό.

Το δίκιο και η αλήθεια έλαμψαν, για άλλη μια φορά, ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Πως λοιπόν θα αντιμετωπίζουμε τις αδικίες στη ζωή μας;

Με πραότητα.

Είναι πολύ σημαντικό να διατηρούμε την ψυχραιμία και την ηρεμία μας, όταν δεχόμαστε κάποια άδικη προσβολή. Τα αντίποινα έστω κι αν προέρχονται από δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση, μπορεί να οδηγήσουν σε χειρότερο κακό.

Με ταπείνωση.

Ακόμη και αν μας αδικούν να σκεφτόμαστε.

Μήπως εγώ είμαι άψογος σε όλα; Δεν έχω κάνει και εγώ λάθη και έχω αδικήσει;

Με υπομονή.

Να κάνουμε υπομονή αφήνοντας την απόδοση του δικαίου στην Δικαιοσύνη. Αυτό ζητά από εμάς ο Θεός. Υπομονή μέχρι τέλους. “Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται” (Ματθ.ι’22).

Πηγή : https :// agonists.gr 2019/08/16.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Θουκυδίδης (περ. 455 – 399) π.Χ. ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γνωστός για τη συγγραφή της ιστορίας του Πελοποννησιακού πολέμου και στρατιωτικός (Στρατηγός).

Οι πληροφορίες που σώζονται για τη ζωή και τη δράση του, είναι πενιχρές και προέρχονται, είτε από αναφορές του συγγραφέα μέσα στο έργο του, είτε από άλλες μεταγενέστερες πηγές, ιδιαίτερα από τους λεγόμενους Βίους (κυρίως από αυτόν που έγραψε ο Μαρκελίνος) και από το λήμμα στο λεξικό της Σούδας.

Ο Θουκυδίδης αυτοπροσδιορίζεται, ως Αθηναίος, λέγοντας ότι ο πατέρας του λεγόταν Όλορος και ότι καταγόταν, από τον αθηναϊκό δήμο Αλιμούς.

Ήταν ιδιοκτήτης χρυσορυχείων στην παράκτια περιοχή της Θράκης, απέναντι από τη Θάσο. Γεννήθηκε στο Δήμο Αλιμούντα σημερινό Άλιμο και είχε συγγενικούς δεσμούς με τον Αθηναίο πολιτικό και στρατηγό Μιλτιάδη και τον γιο του Κίμωνα.

Ο Θουκυδίδης ήταν περίπου 25 – 30 ετών στην αρχή του Πελοποννησιακού Πολέμου (431 π.χ.). Αρρώστησε και ο ίδιος κατά τον λοιμό που έπληξε την Αθήνα, μεταξύ 430 και 427 π.Χ. εξοντώνοντας, το ένα τέταρτο του πληθυσμού της, μεταξύ αυτών και τον Περικλή.

Το 424 π.Χ. εκλέχτηκε στρατηγός και ανέλαβε τη διοίκηση επτά πλοίων, που αγκυροβολούσαν στη Θάσο, πιθανότατα λόγω των διασυνδέσεών του στη περιοχή.

Κατά το χειμώνα του 424/3 π.Χ. ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας επιτέθηκε στην Αμφίπολη, μια αποικία της Αθήνας στη Χαλκιδική, στρατηγικής σημασίας για την Αθηναϊκή συμμαχία, λόγω της ναυπήγησης ξυλείας που πρόσφερε η περιοχή και επειδή βρισκόταν κοντά στα χρυσωρυχεία του Παγγαίου.

Ο Αθηναίος διοικητής της Αμφίπολης ζήτησε βοήθεια από τον Θουκυδίδη. Ο Βρασίδας γνωρίζοντας ότι ο Θουκυδίδης βρισκόταν στη Θάσο και φοβούμενος βοήθεια από τη θάλασσα, έσπευσε να προσφέρει ευνοϊκούς όρους στους κατοίκους της Αμφίπολης, για παράδοση, τους οποίους και δέχτηκαν.

Έτσι όταν ο Θουκυδίδης έφτασε στην Αμφίπολη, η πόλη ήταν ήδη υπό σπαρτιατικό έλεγχο.

Τα νέα για την απώλεια της Αμφίπολης προκάλεσαν, μεγάλη αναστάτωση στην Αθήνα.

Σχετικά με την αποτυχία του να σώσει την Αμφίπολη, ο Θουκυδίδης αναφέρει : “Μου συνέβη να εξοριστώ από την πόλη μου, επί είκοσι χρόνια μετά τη στρατηγική μου στην Αμφίπολη και έχοντας επαφή με τα πράγματα των δύο πλευρών και ιδίως, λόγω της εξορίας μου, με τα πράγματα των Πελοποννήσιων, είχα τη δυνατότητα να τα προσεγγίσω απερίσπαστος και να τα κατανοήσω καλύτερα”.

Πιθανόν ο Θουκυδίδης ταξίδεψε και στη Σικελία κατά την εκστρατεία στη Σικελία, καθώς υπάρχουν παραδείγματα βαθειάς γνώσης των τοπικών συνθηκών.

Σύμφωνα με τον Παυσανία, κάποιος με το όνομα Οινόβιος κατάφερε να περάσει ένα νόμο που επέτρεπε στον Θουκυδίδη να επιστρέψει στην Αθήνα, πιθανόν λίγο μετά την παράδοση της Αθήνας και το τέλος του πολέμου, το 404 π.Χ.

Ο Παυσανίας συνεχίζει λέγοντας, ότι δολοφονήθηκε κατά την επιστροφή του στην Αθήνα. Πολλοί αμφισβητούν αυτήν την εκδοχή, θεωρώντας ότι έζησε, μέχρι το 398 π.Χ.

Πάντως, όποια από τις δύο απόψεις και αν ισχύει, το σίγουρο είναι ότι, παρόλο που έζησε μετά το τέλος του πολέμου, δεν πρόλαβε να τελειώσει την ιστορία του.

Η αφήγησή του τελειώνει απότομα στο μέσο του 411 π.Χ. υποδηλώνοντας ίσως ότι πέθανε ξαφνικά, κατά τη διάρκεια συγγραφής του έργου.

Σύμφωνα με κάποια παράδοση αναφέρεται ότι το κείμενο του, βρέθηκε να τελειώνει με μια ανολοκλήρωτη πρόταση. Τα λείψανά του επεστράφησαν στην Αθήνα και ενταφιάστηκαν στον οικογενειακό τάφο του Κίμωνα.

Το έργο του Θουκυδίδη.

Ο Θουκυδίδης γενικά αναγνωρίζεται ως ένας από τους πρώτους αληθινούς ιστορικούς. Με την εισαγωγή της μεθόδου της ιστορικής αιτιότητας, δηλαδή της αναζήτησης των βαθυτέρων αιτιών ενός γεγονότος, υπήρξε ο πρώτος που προσέγγισε με επιστημονικό τρόπο την ιστορία.

Αντίθετα με τον προγενέστερο’ του Ηρόδοτο, τον αποκαλούμενον από τον Κικέρωνα” πατέρα της ιστορίας”, ο οποίος περιελάμβανε στην ιστορία του φήμες και αναφορές στη μυθολογία και τους θεούς, ο Θουκυδίδης συμβουλευόταν σε μεγάλο βαθμό γραπτά ντοκουμέντα, συνομιλούμε με ανθρώπους που συμμετείχαν ή και πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα τα οποία περιέγραφε (Α 20).

Ο Θουκυδίδης δεν έδωσε τίτλο στο έργο αυτό, ούτε το διαίρεσε σε βιβλία. Η διαίρεσή του, σε οκτώ βιβλία και ο τίτλος Θουκυδίδου ιστορίαι ή Συγγραφή, οφείλεται στους αρχαίους γραμματικούς.

Χαρακτήρας και επιρροές.

Ο Θουκυδίδης πιθανότατα εκπαιδεύτηκε από τους Σοφιστές, δασκάλους και φιλοσόφους της κλασσικής Αθήνας (Αναυλαγόρα και Αντιφώντα).

Έχει επηρεαστεί ακόμη από την τραγωδία, πράγμα που φαίνεται από το διάλογο των Αθηναίων και Μηλίων, ο οποίος είναι γραμμένος σε μορφή ερώτησης απάντησης (στιχομυθία).

Επίσης συχνά αντιδιαστέλλει την γνώμη με την τύχη, επηρεασμένος και πάλι από την τραγωδία.

Σε ό,τι αφορά τα πολιτικά, ο Θουκυδίδης θαύμαζε τον Περικλή και επιδοκίμαζε την εξουσία που είχε στο λαό, παρόλο που αποστρέφονταν τους λαϊκιστές δημαγωγούς, που τον διαδέχτηκαν .

Ο Θουκυδίδης δεν ήταν υπέρμαχος της ριζικής δημοκρατίας που προωθούσε ο Περικλής, αλλά πίστευε ότι ήταν αποδεκτή, όταν λειτουργούσε υπό την καθοδήγηση ενός ηγέτη.

Άλλη επιρροή του Θουκυδίδη, ήταν ο Ιπποκράτης. Στο τμήμα του έργου που περιγράφει το λαιμό που επηρέασε την Αθήνα (Β 47-54), η ανάλυση του πάνω στα χαρακτηριστικά της ασθένειας, είναι πολύ λεπτομερής και δείχνει άμεσα την επιρροή του από τον Ιπποκράτη. Από τους μεταγενέστερους ιστορικούς μεταξύ άλλων, επηρεάστηκαν άμεσα από το έργο του Θουκυδίδη οι εξής : Λουκιανός, Πολύβιος, Σαλούστιος, Ευνόπιος, Πρίσκος προκόπιος, Αγαθίας, Καντακουζηνός, Κριτόβουλος.

Επίσης, αν και δεν συγκαταλέγει στους Ιστορικούς, ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων, ήταν από αυτούς που επηρεάστηκαν έντονα από τον αρχαίο Αθηναίο ιστορικό.

Πηγή : Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, Α, Β , Γ, Γυμνασίου, Αναστάσιος Στέφος, Εμμανουήλ Στεργιούλης, Γεωργία Χαριτίδου, ΟΕΔΒ, Αθήνας, εκδ. Β, 2007.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η καλή ζωή είναι η απλή. Μεταξύ των φιλοσοφικών ιδεών για το πως πρέπει να ζούμε, αυτή είναι ένα ανθεκτικό πολυετές φυτό. Από τον Σωκράτη μέχρι τον Θοδώ, από τον Βούδα μέχρι τον Γουέντελ Μπέρι, οι στοχαστές το διαπραγματεύονται, για περισσότερες από δύο Χιλιετίες. Και έχει ακόμα πολλούς υποστηρικτές. Περιοδικά όπως το Real Simple, μας καλούν από το ταμείο του σούπερ μάρκετ.

Η Όπρα Γουίνφρεϊ παίρνει τακτικά συνεντεύξεις από τους λάτρεις της απλής ζωής, όπως ο Τζάκ Κόρνφιλντ, δάσκαλος της βουδιστικής επίγνωσης.

Το Slou Movement , το οποίο υποστηρίζει την επιστροφή στα βασικά της προβιομηχανικής εποχής, προσελκύει οπαδούς σε όλες τις ηπείρους.

Σε μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας η απλότητα δεν ήταν επιλογή, αναγκαιότητα – και επειδή ήταν απαραίτητη, θεωρήθηκε επίσης ηθική αρετή.

Αλλά με την έλευση του βιομηχανικού καπιταλισμού και της καταναλωτικής κοινωνίας, προέκυψε ένα σύστημα, που ήταν αφοσιωμένο στην αδιάκοπη ανάπτυξη και μαζί του μεγάλωσε ένας πληθυσμός (γνωστός και ως “η αγορά”), που είχε τη δυνατότητα και ενθαρρύνθηκε να αγοράζει πολλά πράγματα που, σύμφωνα με τα παραδοσιακά πρότυπα, ήταν πλεόνασμα στις απαιτήσεις.

Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια αποσύνδεση μεταξύ των παραδοσιακών αξιών, που έχουμε κληρονομήσει και των καταναλωτικών επιταγών, που μας έχει ενσταλάξει ο σύγχρονος πολιτισμός.

Στην προ-νεωτερική εποχή, η ασυμφωνία στο τι συμβούλεψαν οι φιλόσοφοι και στο πως ζούσαν οι άνθρωποι, δεν ήταν τόσο μεγάλη. Ο πλούτος παρείχε ασφάλεια, αλλά ακόμη και για τον πλούτο ήταν ισχνή προστασία από κακοτυχίες, όπως ο πόλεμος, η πείνα, οι ασθένειες, η αδικία και η δυσμένεια των τυράννων.

Ο Στωικός φιλόσοφος Σενέκας, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ρώμης, κατέληξε ακόμα και να καταδικαστεί, σε θάνατο από τον Νέρωνα.

Όσο για την συντριπτική πλειονότητα – σκλάβους, δουλοπάροικους, αγρότες και εργάτες – δεν υπήρχε ουσιαστικά καμία προοπτική συσσώρευσης, έστω και λίγου πλούτου.

Πριν από την έλευση της βασιζόμενης στα μηχανήματα, γεωργίας, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, των πολιτικών δικαιωμάτων, των αντιβιοτικών και της ασπιρίνης, σήμαινε ότι τα πήγαινες πολύ καλά, το να έχεις μια μακρά ζωή, χωρίς πολλά δεινά.

Σήμερα, όμως, τουλάχιστον σε ευημερούσες κοινωνίες, οι άνθρωποι θέλουν και περιμένουν (και συνήθως μπορούν να έχουν), πολύ περισσότερα. Το να ζεις απλά τη σημερινή εποχή, δίνει την εντύπωση σε πολλούς ανθρώπους, ότι είσαι απλά βαρετός.

Μια προφανής απάντηση είναι η καλή παλιομοδίτικη υποκρισία. Επικροτούμενη λιτή φιλοσοφία, ενώ αγνοούμε τις αρχές στη καθημερινή μας ζωή.

Κάπως παράδοξα, λοιπόν, η υπόθεση του να ζεις απλά ήταν πιο πειστική, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν πολλές επιλογές, από το να ζήσουν με αυτό τον τρόπο.

Τα παραδοσιακά επιχειρήματα για την απλή ζωή εκλογικεύουν ουσιαστικά μια αναγκαιότητα. Αλλά τα ίδια επιχειρήματα έχουν μικρότερη αξία όταν η ζωή της απλότητας,  είναι μια επιλογή, ένας τρόπος ζωής ανάμεσα σε πολλούς. Τότε η φιλοσοφία της λιτότητας γίνεται δύσκολη.

Απλότητα δεν σημαίνει ενοχή για όλα όσα κατέχεις. Δεν σημαίνει να απαρνιέσαι τα υλικά αγαθά και τον πλούτο. Σημαίνει να μην είσαι δούλος τους. Έτσι μπορείς να αντλείς πραγματική απόλαυση, από τη ζωή σου.

Η απλότητα έχει να κάνει με την αφαίρεση οτιδήποτε του περιττού.

Καταλήγουμε να αγοράζουμε περισσότερα πράγματα ,από όσα χρειαζόμαστε και στο τέλος ενδεχομένως, τα πετάμε.

Κάνουμε στόχο ζωής, γιατί η κοινωνία μας το θεωρεί σημαντικό, να αποκτούμε όλο και περισσότερα. Φυσικά όχι στο κομμάτι των εμπειριών, αλλά των υλικών αγαθών.

Έβλεπα τις προάλλες ένα βίντεο στο YouTube και στο βίντεο ή κοπέλα έδειχνε, πράγματα που αγόρασε. Δείχνει λοιπόν και ένα προϊόν και λέει “αυτό δεν ξέρω γιατί το πήρα, αλλά κάτι θα βρω να το κάνω”.

Σοκαρίστηκα! Συνειδητοποίησα πως είμαστε τόσο χαμένοι στον υπερκαταναλωτισμό μας, που πολλές φορές δεν έχουμε επίγνωση των αναγκών μας. Έτσι καταλήγουμε με άχρηστα πράγματα.

Τι αλλαγές έχω κάνει στη ζωή μου. Ξεκαθάρισα όσα είχα!

Πράγματα που δεν χρησιμοποιούσα πια, τα έδωσα σε ανθρώπους που τα χρειάζονται περισσότερο. Παπούτσια που πια δεν μου κάνουν, τα έδωσα επίσης.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τα θέλω και τις ανάγκες μας, αλλιώς καταλήγουμε με πράγματα περιττά. Πράγματα που σε εμάς πιάνουν χώρο, άλλους όμως, θα τους βοηθήσουν. Δεν ακολούθησα τη λογική, να κρατήσω ένα από το καθένα, κράτησα όσα πραγματικά χρειάζομαι.

Δεν αγοράζω κάτι, πριν κάνω στον εαυτό μου τις παρακάτω ερωτήσεις :

* Το χρειάζομαι όντως.

* Σε ένα χρόνο, θα το θέλω ακόμα;

* Μπορώ να το συνδυάσω εύκολα, με όσα ήδη έχω.

Ο λόγος που κάνω αυτές τις ερωτήσεις είναι, ο εξής :

Το σπίτι μου είναι μικρό και άρα ο χώρος είναι περιορισμένος. Δεν θέλω λοιπόν να γεμίζει, ειδικά με περιττά πράγματα. Για ποιόν λόγο λοιπόν να πάρω ένα διακοσμητικό, ρούχο ή άλλο αντικείμενο, που δεν το πολυχρειάζομαι, ενδεχομένως θα το βαρεθώ σύντομα ή δεν μπορώ να το συνδυάσω.

Θα μου πιάσει χώρο και αυτό είναι κάτι που δεν θέλω και επιδιώκω να μη συμβαίνει. Οπότε δρω πολύ προσεκτικά.

Δεν αγοράζω κάτι, αν δεν έχω χώρο γι’ αυτό και αν δεν το χρειάζομαι πραγματικά.

Στις αγορές μας πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Πάντα να υπολογίζουμε, ότι μας κάνουν και δώρα. Τα οποία δώρα θα πρέπει να χρησιμοποιούμε, (για να τιμήσουμε αυτόν που μας τα χαρίζει), αλλά και να αποθηκεύουμε! Άρα ας μη δεσμεύσουμε κάθε χώρο.

Κακά τα ψέματα, ζούμε σε μια υπερκαταναλωτική εποχή. Και αυτό μας έχει κάνει να χάνουμε την ουσία. Η ουσία δεν κρύβεται στην ποσότητα, αλλά στην ποιότητα. Είτε αυτό αφορά πράγματα, είτε πρόσωπα, είτε καταστάσεις. Γιατί στη ζωή δεν έχει σημασία, το πόσα πράγματα έχεις Αλλά το να ζεις με ποιότητα και ουσία (συνειδητή ή επανάληψη).

Προσπαθώ λοιπόν να δίνω έμφαση στην ουσία αυτή. Άλλωστε όπως λέει και η γνωστή φράση “iess is more”.

Τα πράγματα που πραγματικά, χρειάζεται ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος, σίγουρα δεν είναι πάντα υλικά και είναι λιγότερα από ότι πιστεύει.

Αν το σκεφτείτε γυμνοί ερχόμαστε στον κόσμο. Το πρώτο πράγμα που ζητάμε, είναι αγάπη και ζεστασιά. Η ζωή τον ερχομό μας τον αντιμετωπίζει με απλότητα. Γιατί το θαύμα της ζωής είναι σπουδαίο από μόνο του. Στόχος μας κατά τη διάρκεια της ζωής μας είναι να έχουμε μια καθημερινότητα, που μπορεί να μας βοηθήσει να είμαστε άνετοι, ήρεμοι και αποδοτικοί. Και ο τρόπος που λειτουργούμε στην καθημερινότητά μας, αλλά και η νοοτροπία μας απέναντί της, παίζει ρόλο σε αυτό.

Κατά τη γνώμη μου υπάρχει μια ελευθερία στην απλότητα. Ο κόσμος, η ζωή, είναι πολύ πιο απλά απ’ όσο πιστεύουμε. Ας μην τα δυσκολεύουμε.

Πηγή : *MARINA TSARNTAKLI – Η ομορφιά της απλότητας. – Κοινωνικές σκέψεις, για πιο άνετη καθημερινότητα.

* Ανθή Κουτσουμπού. – Η απλή ζωή δεν είναι μόνο ωραία – Γιατί είναι και απαραίτητη.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Δεν υπάρχει πραγματική ποιότητα σ’ όλο τον κόσμο, που μπορεί να την ξεχωρίσει κανείς, από το σωστό τρόπο ζωής. Η Ηθική του χαρακτήρα διδάσκει, ότι υπάρχουν βασικές αρχές της αποτελεσματικής ζωής και ότι οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να γνωρίσουν την πραγματική ευτυχία, παρά μόνο αν μάθουν να εντάξουν αυτές τις αρχές, στη βασική δομή του χαρακτήρα τους.

Οι αρχές αυτές είναι η ακεραιότητα, η ταπεινοφροσύνη, η πίστη, η εγκράτεια, το θάρρος, η δικαιοσύνη, η υπομονή, η εργατικότητα, η απλότητα και η αξιοπιστία.

Λίγο μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η βασική θεώρηση της επιτυχίας άρχισε να μετατοπίζεται, στην ηθική της προσωπικότητας.

Η επιτυχία έγινε περισσότερο συνάρτηση της προσωπικότητας, της δημόσιας εικόνας του ατόμου, της στάσης του, της συμπεριφοράς, των δεξιοτήτων και των τεχνικών.

Η Ηθική της Προσωπικότητας ακολουθεί ουσιαστικά δύο δρόμους: τις τεχνικές των ανθρωπίνων και δημοσίων σχέσεων και τη θεωρία της θετικής πνευματικής αντιμετώπισης, (π.χ. το γέλιο κερδίζει τους ανθρώπους, ότι πιστέψετε πάρα πολύ, μπορείτε να το καταφέρετε…).

Και κάποιες προσεγγίσεις της προσωπικότητας πήραν σαφή κατεύθυνση χειραγώγησης, ακόμα και εξαπάτησης, ενθάρρυναν τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τεχνάσματα, για να γίνονται αρεστοί στους άλλους ή να προσποιούνται, ότι ενδιαφέρονται για τα χόμπι των άλλων, προκειμένου να αποκτήσουν από αυτούς αυτό που ήθελαν. ‘Η να χρησιμοποιούν το “βλέμμα του ισχυρού” ή να επιτυγχάνουν αυτό που ήθελαν, με τη μέθοδο του εκφοβισμού.

Βεβαίως, στοιχεία της Ηθικής Προσωπικότητας, όπως η ανάπτυξη της προσωπικότητας, η εκπαίδευση σε επικοινωνιακές δεξιότητες, η διδασκαλία σχετικά με τις στρατηγικές επιρροής και τη θετική σκέψη ,είναι ευεργετικά και ορισμένες φορές απαραίτητα, για την επιτυχία.

Είναι όμως δευτερεύουσες ιδιότητες. Είναι σα να ξεχνάμε τα θεμέλια, σαν να ξεχνάμε να σπείρουμε πριν θερίσουμε. Αν είμαι διπρόσωπος και ανειλικρινής, όσες στρατηγικές και τεχνικές και αν εφαρμόσω στις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους, μακροπρόθεσμα θα χάσω.

Τελικά θα εισπράξω δυσπιστία και στη συνέχεια ότι κι αν κάνω, ακόμη και σωστό, θα χαρακτηρίζεται σαν χειραγώγηση. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις, αν λείπει η εμπιστοσύνη δεν υπάρχει έδαφος, για μακροχρόνια επιτυχία.

Στις βραχυχρόνιες σχέσεις, οι τεχνικές της ηθικής της προσωπικότητας δημιουργούν ένα περιβάλλον που μπορεί κανείς να επιτύχει, να παίζει με τους κανόνες. Στις μακροχρόνιες όμως σχέσεις, χωρίς ηθική του χαρακτήρα δεν υπάρχει ελπίδα σχέσεων. Υπάρχουν άνθρωποι που εμπιστευόμαστε ανεξάρτητα αν είναι εύγλωττοι ή αν έχουν καλές τεχνικές συμπεριφοράς.

Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν υπάρχει εύκολος δρόμος να κόψουμε. Η εξέλιξή μας έχει στάδια και κάθε προσπάθεια, για πήδημα φάσεων, για να γλυτώσουμε χρόνο δεν οδηγεί πουθενά.

Βραχυχρόνια, σε ένα τεχνικό κοινωνικό σύστημα (π.χ. σχολεία επιχείρηση…) μπορεί κάποιος να καταφέρει να προχωρήσει, αν μάθει τα κόλπα και παίξει το παιχνίδι καλά. Για όλα όμως χρειάζεται υπομονή. Οι περισσότεροι βιάζονται να προχωρήσουν, βιάζονται να μη κοπιάσουν ή να μην πονέσουν και ψάχνουν, για γρήγορες και προσωρινές λύσεις.

Σε σχέσεις μιας ή και ολίγων επαφών μικρής διάρκειας, μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τις μεθόδους της Ηθικής της Προσωπικότητας, για καλές εντυπώσεις και προσποίηση. Το αποτέλεσμα όμως δεν έχει μονιμότητα. Υπάρχουν βέβαια και άτομα που έχουν δύναμη χαρακτήρα, αλλά τους λείπουν οι επικοινωνιακές ικανότητες και προφανώς αυτό επηρεάζει τις σχέσεις τους. Όμως το αποτέλεσμα είναι δευτερεύον.

Αυτό που είμαστε, επικοινωνεί πιο έντονα και περισσότερο από οτιδήποτε λέμε, ή κάνουμε.

Σύμφωνα με τον William Ceorge Iordan : “Στα χέρια κάθε ανθρώπου δίνεται μια μεγάλη δύναμη για το καλό ή το κακό – η σιωπηρή, ασυνείδητη, αθέατη επιρροή της ζωής του. Πρόκειται για την σταθερή ακτινοβολία του τι πραγματικά είναι κάποιος.

Αν δεν υπάρχει βαθειά αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, δύναμη χαρακτήρα, οι προκλήσεις της ζωής θα φέρουν αργά ή γρήγορα στην επιφάνεια τα πραγματικά κίνητρα. Είναι ο χαρακτήρας που επικοινωνεί μακροχρόνια.

Οι αρχές και οι αξίες καθορίζουν τον τρόπο της ζωής μας, των σκέψεών μας και των ενεργειών μας. Βάσει αυτών πορευόμαστε στους πολλούς ρόλους, που έχουμε όλοι καθημερινά στο προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό μας περιβάλλον και σε τομείς, όπως οι σχέσεις, η υγεία μας, τα οικονομικά, η πνευματικότητα και άλλα.

Κάποιοι από τους ρόλους μας είναι :

* Άνδρας – γυναίκα, παιδί, γονέας, σύντροφος / σύζυγος, ερωμένος / ερωμένη.

* Εργαζόμενος, υπάλληλος, προϊστάμενος. αφεντικό.

* Μαθητής, δάσκαλος.

* Φίλος, θρησκευόμενος κ.λ.π

Και κάποιες αρχές ή αξίες είναι :

* Αγάπη, Αξιοπιστία, αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, ανθρωπιστική διάθεση, απλότητα, αυτοπειθαρχία, αφοσίωση.

* Γενναιοδωρία.

* Δημοκρατικό πνεύμα, Δικαιοσύνη.

* Εγκράτεια, ενσυναίσθηση, εσωτερική γαλήνη, εργατικότητα.

* Θάρρος

* Καλοσύνη κοινωνική συνείδηση.

* Παραγωγικότητα, πειθαρχία, πίστη.

* Σεβασμός συνεργασία.

* Τιμιότητα τόλμη.

* Υπομονή, υπεράσπιση ανθρωπίνων – πολιτικών δικαιωμάτων / των αδυνάτων.

* Φιλαλήθεια.

* Ταπεινοφροσύνη

– Έχετε αναρωτηθεί ή έχετε καταγράψει ποιές είναι οι δικές σας αρχές και αξίες και κατά πόσο τις ακολουθείτε στην καθημερινή σας ζωή.

– Βάσει ποιών αρχών και αξιών παίρνετε την κάθε απόφαση και ενεργείτε;

– Πόσο ικανοποιημένος είστε με αυτές τις επιλογές και αποφάσεις; Και το κυριότερο πως αισθάνεστε μετά; Αγάπη; Ανακούφιση; Ενοχές; Εσωτερική πληρότητα; Ευγνωμοσύνη; Θυμό; Λύπη; Χαρά;

– Αναρωτηθείτε γιατί νιώθετε έτσι. Αν είχατε την ευκαιρία να αλλάξετε την ενέργειά σας, ή την επόμενη φορά που θα είστε στην ίδια θέση, πως θέλετε να ενεργήσετε;

Πηγή : Νίκος Αυγερινός – Ολιστικό επιχειρείν – Προσωπική Ανάπτυξη.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ ΤΕΛΙΚΑ ;

ΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ ΤΕΛΙΚΑ ;

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Δεν αρκούν τα υλικά αγαθά, θέλουμε κάτι παραπάνω για να έχουμε ευτυχία. Η σύνδεση της ψυχικής με την σωματική υγεία είναι κάτι, που στις μέρες μας θεωρείται αυτονόητο, για την επιστημονική κοινότητα.

Τα τελευταία χρόνια, με την εμφάνιση της θετικής ψυχολογίας, οι σχετικές έρευνες προχώρησαν περισσότερο, ανακαλύπτοντας ότι η διάθεση και περισσότερο η ψυχολογική μας κατάσταση σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών ασθενειών.

Αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι η καρδιαγγειακή κατάσταση, είναι σημαντικά καλύτερη σε ανθρώπους που είναι ευτυχισμένοι.

Μια προφανής εξήγηση είναι ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ακολουθούν πιο υγιεινές συνήθειες, όπως άσκηση και σωστή διατροφή. Όμως στα ευρήματα αυτών των ερευνών υπάρχει μεγαλύτερο “βάθος”. Για παράδειγμα οι χαρούμενοι άνθρωποι φαίνεται να έχουν χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης (θεωρείται η “ορμόνη του στρες”), μειωμένους βιολογικούς δείκτες φλεγμονής, ακόμη και αλλαγές στην “καλωδίωση” του εγκεφάλου.

Προφανώς όλες αυτές οι διαφορές κάνουν τους ευτυχισμένους ανθρώπους πιο ανθεκτικούς στις συνέπειες του στρες, αλλά και σε δυσμενείς επιπτώσεις του περιβάλλοντος που ζούμε.

Τι είναι ευτυχία;

Εδώ όμως προκύπτει το θεμελιώδες ερώτημα πως “μετράμε την ευτυχία;”.

Είναι απλά η αναζήτηση δραστηριοτήτων και υλικών αγαθών, που μας κάνουν να νιώθουμε καλά ,όπως ένα φανταχτερό αυτοκίνητο ή είναι κάτι πολύ περισσότερο.

Η σχετική συζήτηση δεν έχει φιλολογικό χαρακτήρα, έχει να κάνει με την υγεία μας.

Για την καθηγήτρια Iulia Boehm, που μελετάει τη σχέση μεταξύ ευτυχίας και υγείας. Στο Χάρβαρντ, υπάρχει η “ηδονική” ευτυχία και η “ευδαιμονική” ευτυχία.

Η “ηδονική” ευτυχία, όπως το λέει και η ρίζα της, έχει να κάνει με την απόλαυση και την άμεση ευχαρίστηση, που νιώθουμε όταν ικανοποιούνται οι επιθυμίες μας.

Αντιθέτως, η “ευδαιμονική”, ευτυχία έχει να κάνει με την ικανοποίηση της ζωής, υπό μια ευρύτερη έννοια, δηλαδή” την εκπλήρωση των δυνατοτήτων ενός ατόμου και την επίτευξη στόχου στη ζωή”, όπως εξηγεί η Iulia Boehm.

Μερικοί επιστήμονες έχουν μελετήσει τις δύο μορφές ευτυχίας στο εργαστήριο και έχουν βρει κάποιες σημαντικές διαφορές.

Για παράδειγμα οι άνθρωποι με ευδαιμονία έχουν μειωμένους βιοδείκτες φλεγμονής, όπως η ιντερλευκίνη -6 (IL-6), σύμφωνα με μια έρευνα του πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν. Αυτοί οι δείκτες συνδέονται με μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως το μεταβολικό σύνδρομο, ο διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις.

Ο Carol Ryff , που συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου, υποστηρίζει ότι η ύπαρξη ενός ισχυρού δεσμού της κοινωνικής στήριξης (με την έννοια των κοινωνικών σχέσεων) – ενός αναπόσπαστου μέρους της μακροπρόθεσμης ικανοποίησης από τη ζωή – συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα των ιδίων βιοδεικτών.

Η ευτυχία κρύβεται μέσα μας!

Η επιδίωξη της ευτυχίας είναι συνυφασμένη με την ζωή μας, ζούμε κυνηγώντας την ευτυχία. Όμως “ευτυχία” σημαίνει διαφορετικά πράγματα, σε διαφορετικούς ανθρώπους.

Ως όρος περιγράφει ένα εύρος συναισθημάτων, από την ευχαρίστηση, μέχρι την χαρά και την ικανοποίηση. Είναι περίπλοκα συνδεδεμένη με το νόημα της ζωής. Στην πραγματικότητα υπερβαίνει την απλή ευχαρίστηση, περιλαμβάνοντας μια βαθύτερη αίσθηση σκοπού και σύνθεση με τον εαυτό και τους άλλους.

Για κάποιους, η ευτυχία βρίσκεται στις σχέσεις, τη δημιουργικότητα ή τα προσωπικά επιτεύγματα, ενώ για άλλους, μπορεί να προέρχεται από πνευματικές πεποιθήσεις ή την προσφορά.

Αυτή η ποικιλομορφία υπογραμίζει ότι η “ευτυχία” διαφέρει για κάθε άτομο. Αυτό που έχει σημασία, για έναν άνθρωπο, μπορεί να έχει μικρή σημασία, για έναν άλλο.

Πράγματι, οι ευτυχισμένοι άνθρωποι θεωρούν την “ευτυχία” ως μία επιλογή και ως μια αναζήτηση που δεν τελειώνει ποτέ.

Γνωρίζουν πολύ καλά, ότι δεν είναι μια στιγμιαία αντίδραση που εξαρτάται κάθε φορά από τις συνθήκες, αλλά μια’ συνειδητή απόφαση ,που επιλέγουν να παίρνουν ανά πάσα στιγμή, στην καθημερινότητά τους.

Έχουν αποβάλλει από τη ζωή τους τη σκέψη πως πρέπει να περιμένουν διαρκώς κάτι, προκειμένου να “νιώσουν” στιγμιαία ευτυχισμένοι. Νιώθουν ευτυχισμένοι ούτως ή άλλως, στο “εδώ και τώρα”.

Η Margaret Lee Runbect, η οποία ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, έβλεπε την ευτυχία ως ένα τρόπο, για να ταξιδέψουμε κι όχι ως μία κατάσταση στην οποία φτάνουμε.

Ο Ρόμπερτ Γκ. Ινγκέρσολ, Αμερικανός συγγραφέας, υποστήριζε ότι η ευτυχία είναι το μόνο καλό. Η στιγμή για να είμαστε ευτυχισμένοι, είναι το τώρα. Το μέρος για να είμαστε ευτυχισμένοι είναι το εδώ και ο τρόπος για να είμαστε ευτυχισμένοι, είναι ίσως, το να μοιραζόμαστε.

Η ανακάλυψη του που βρίσκεται η ευτυχία, αποτελεί το πρώτο μυστικό των ευτυχισμένων ανθρώπων. Την ευτυχία δεν την βρίσκουμε, ούτε στο μέλλον, ούτε στο παρελθόν.

Όσοι ανησυχούν για το μέλλον και όσοι ζουν στο παρελθόν, σίγουρα δεν απολαμβάνουν το “τώρα”, το σήμερα. Η ευτυχισμένη ζωή βρίσκεται στο τώρα, σε αυτή τη στιγμή, δηλαδή κατ’ αρχήν στην ενσυνειδητότητα του οτιδήποτε κι αν κάνουμε.

Από την άλλη, οι δυστυχισμένοι άνθρωποι είναι εκείνοι που διαρκώς ψάχνουν την ευτυχία, κάπου εξωτερικά. Την αναζητούν αυτήν για απόκτηση κάποιου καινούργιου αγαθού ή κάποιας διαφορετικής κατάστασης. Σε οτιδήποτε δηλαδή συμβαίνει, έξω από αυτούς.

Κυνηγούν την ευτυχία μανιωδώς, την ψάχνουν σε λάθος μέρη και καταλήγουν στο τέλος να μένουν απασχολημένοι και να χάνονται μέσα σε όλο αυτό το κυνηγητό.

Πολλοί από εμάς ψάχνουμε την ευτυχία στην επόμενή μας αγορά, στην επόμενή μας σχέση, ή ακόμα και στην επόμενή μας δουλειά και μόλις τα βρίσκουμε, νιώθουμε την ευτυχία να μας πλησιάζει για λίγο.

Ύστερα από λίγο όμως, νιώθουμε και πάλι ανεπαρκείς κι έτσι μπαίνουμε στη διαδικασία να ζητάμε τα επόμενα. Αναζητάμε όσα, θα μας χαρίσουν την ευτυχία προσωρινά, κι αυτή η ατέρμονη αναζήτηση, μας αποσπά την προσοχή από το τώρα.

Πολλές φορές ψάχνουμε την ευτυχία αλλού, ενώ εκείνη κάθεται σιωπηλά δίπλα μας. Όλο αυτό γίνεται μέχρι να μας προσγειώσει κάτι στην πραγματικότητα.

Τότε μόνο, βλέπουμε την ευτυχία ως μία σκιά, που σηκώνεται από δίπλα μας και απομακρύνεται. Τότε καταλαβαίνουμε ότι βρισκόταν στα πιο απλά και στα πιο ουσιώδη. Βρισκόταν σε όλα αυτά που υποτιμήσαμε και θεωρούσαμε δεδομένα. Ή βρισκόταν σε όλα εκείνα, που δεν προσέξαμε, αφού ήμασταν απασχολημένοι με τα επόμενα που κυνηγούσαμε.

Η ευτυχία δεν είναι άπιαστη και δεν είναι για λίγους! Η ευτυχία είναι για όλους μας.

Βρίσκεται μέσα μας και είναι πράγματι συνειδητή επιλογή. Είναι από εκείνες τις επιλογές, που μας γίνονται συνήθεια. Δεν είναι ποτέ αργά για να την ανακαλύψουμε.

Μπορεί να την ανακαλύψουμε σε οποιαδήποτε φάση της ζωής μας, ακόμα και τυχαία. Έτσι και την επιλέξουμε όμως, ένα είναι σίγουρο : φροντίζει να μη μας απογοητεύσει. Γίνεται τρόπος ζωής. Γίνεται ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύουμε, κι όχι ο προορισμός.

Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι χαίρονται με πολλά, απλά πράγματα στην καθημερινότητά τους,  που σε άλλους μπορεί να φαίνονται ασήμαντα. Παραμένουν ήρεμοι ακόμη και στις πιο στρεσογόνες καταστάσεις. Νιώθουν την πολυτιμότερή της στιγμή. Ξέρουν ότι όσο επιλέγουν την ευτυχία, τόσο τους επιλέγει κι εκείνη, έτσι οι ευτυχισμένες τους στιγμές, πολλαπλασιάζονται.

Πηγή : Αριστοτέλης Βάθης. MD. MSc ECp Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής – Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (1977-1998)

Σήμερα και έχοντας απτά τα καταστροφικά αποτελέσματα της επί 25 χρόνια εφαρμοζόμενης Καποδιστριακής Καλλικρατικής αρχιτεκτονικής, μετά βεβαιότητας μπορούμε να πούμε ότι, η πολιτική εξουσία με τη βίαιη διοικητική παρέμβασή της στον χώρο της Αυτοδιοίκησης και τη μαζική κατάργηση (1997 και 2010) όλων των ελληνικών κοινοτήτων, συνετέλεσε στην απερήμωση της υπαίθρου και στην πληθυσμιακή συρρίκνωση και καταστροφή των όμορφων ελληνικών χωριών μας.
Το μέλλον της χώρας δεν οικοδομείται με την ισοπέδωση του παρελθόντος και ο διοικητικός μετασχηματισμός μιας κοινότητας σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρείται αναπτυξιακός μοχλός.
«Το ελληνικό χωριό, μήτρα των ταλάντων της φυλής μας, είναι τόπος ιερός, που δίνει πάντοτε νόημα και αξία στην ανθρώπινη ζωή. Σ’ αυτό αναζητούμε και βρίσκουμε τις εστίες της γνησιότητας, σ’ αυτό ο λόγος και η πράξη έχουν καταγωγή και ουσία και το παρελθόν ζει οργανικά ως παρούσα δύναμη. Η εθνική μας ζωή θεμελιώνεται επάνω στον κοινοτικό μας πολιτισμό και στις λαϊκές μας παραδόσεις».
Η παρούσα μελέτη αποτελεί έναν ύμνο και ένα δοξαστικό για τις κοινότητες και τον κοινοτισμό και ένα ανθολόγιο ιδεών, απόψεων, γνωμών και θέσεων επιφανών προσωπικοτήτων με διαχρονική αξία.
Ο συγγραφέας καταγράφει αναλυτικά, τοπικά και χρονικά το ιστορικό και τη δράση του άτυχου Αντικαποδιστριακού Κινήματος, που αποσκοπούσε στη διατήρηση και σωτηρία των ελληνικών κοινοτήτων και αναλύει διαχρονικά το φαινόμενο «ελληνική κοινότητα», από την αρχαιότητα και την ομηρική ακόμη εποχή και προτείνει ρεαλιστικές λύσεις ανασύστασης των καταργηθέντων κοινοτήτων και αναζωογόνησης της ελληνικής υπαίθρου.

Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε στις 16-5-2024 στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στην Αθήνα

ISBN 978-960-522-721-0

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Ο συγγραφέας

Αθανάσιος Καρκαβίτσας

Ταξίαρχος ΕΛ.ΑΣ ε.α.

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μη σταματάς να μας ξυπνάς…..

Ο Γιώργος τελείωσε τις σπουδές του και εγκατέλειψε την Ελλάδα, την αγαπημένη του Ηλεία, μετακομίζοντας σε μια όμορφη πόλη της Ελβετίας. Εκεί έφτιαξε τη ζωή του, βρήκε δουλειά, έκανε οικογένεια, είχε φίλους και η ζωή του κυλούσε στους κανονικούς ρυθμούς στην Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη.

– Γιώργο, θέλω να σου πω κάτι που ανακάλυψα αυτές τις μέρες, του είπε μια μέρα γεμάτος ενθουσιασμό ο Χρήστος, ένας φίλος του ελληνικής καταγωγής, που είχε γεννηθεί στην Ελβετία.

– Τι ανακάλυψες, Χρήστο; Πες μου!

– Εκεί που έψαχνα στο You Tube, εμφανίστηκαν τυχαία κάτι ομιλίες) από έναν ιεροκήρυκα στην Ελλάδα, πατέρα Θεόφιλο τον λένε, άλλο πράγμα, αν τον ακούσεις θα τρελαθείς!

– Ναι, έχει πολλά τέτοια στο Ιντερνέτ…. απάντησε, απογοητευμένος από την … ανακάλυψη ο Γιώργος.

– Φίλε ξέρω δεν σε ενδιαφέρουν αυτά. Απλώς παρακολούθησε μια, για να δεις πως κηρύττει. Σου στέλνω τον σύνδεσμο.

– Μου κίνησες την περιέργεια, δεν λέω. Θα μπω κάποια στιγμή να δω…

– Το βράδυ, γυρνώντας από τη δουλειά, λίγο πριν πέσει για ύπνο, άνοιξε στο κινητό του, μια ομιλία του Γέροντος Θεοφίλου, περισσότερο για να διαπιστώσει τι ενθουσίασε τον φίλο του.

Όντως! Η παρουσία του Γέροντα, η ζωντάνια, και η φλόγα του λόγου του ήταν εντυπωσιακά. Σε έπειθε από την πρώτη στιγμή, ότι κηρύττει την Αλήθεια.

Ο Γιώργος έγινε τακτικός ακροατής. Βρήκε όλες τις αναρτημένες ομιλίες και τις άκουσε όλες με αμείωτο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα εντυπώθηκε στο νου του η φράση που έλεγε πολύ συχνά ο π. Θεόφιλος :

“Να βρείτε, αδελφοί μου, έναν καλό Πνευματικό, να εξομολογηθείτε τα κρίματά σας, για να πάρετε την άφεση”. Ο Γιώργος όμως δεν ήξερε τι σημαίνει Πνευματικός, καλά – καλά δεν ήξερε τι σημαίνει Εκκλησία.

Θα βρω έναν άνθρωπο, που να έχει Πνευματικό. Κι αυτός θα με βοηθήσει!

Έτσι σκέφτηκε και από την άλλη μέρα ξεκίνησε την έρευνα. Πρώτα ρώτησε τον Χρήστο, που είχε γίνει η αφορμή για όλο αυτό.

– Όχι, Γιώργο, δεν έχω πολύ χρόνο να ασχοληθώ με τέτοια.

Δεν αποθαρρύνθηκε. Συνέχισε την έρευνα στο συγγενικό και φιλικό περιβάλλον του.

Με λαχτάρα πραγματικά ρωτούσε όποιον συναντούσε : “Έχεις Πνευματικό”;

Άλλοι είχαν κι άλλοι όχι. Τέτοια ποικιλία στο περιβάλλον του! Βαφτισμένοι και αβάπτιστοι, Ελβετοί, Έλληνες, Ασιάτες και άλλοι… Κάποιοι ‘Έλληνες που κατάλαβαν τον πόθο του, τον συμβούλεψαν :

– Να πας στον Άγιον Όρος…

Δεν υπολόγισε κόπο και έξοδα. Έκλεισε αμέσως αεροπορικά εισιτήρια, για να βρεθεί το ταχύτερο στη θαυμαστή μοναχική πολιτεία, απόγειο του ορθόδοξου μοναχισμού, το περιβόλι της Παναγίας.

Η οξυμένη του πνευματική όραση, δεν άργησε να αντιληφθεί την αυθεντικότητα του ορθόδοξου βιώματος εδώ. Στο μοναστήρι που φιλοξενήθηκε, συμμετείχε στις Ακολουθίες και φυσικά ζήτησε να δει Πνευματικό.

Η φωνή του Πατρός Θεοφίλου ηχούσε πια σαν προσταγή στα αυτιά του : Να ψάξετε να βρείτε Πνευματικό….”.

Ένα μικρό γεροντάκι, άκουσε την Εξομολόγησή του, λευκασμένο στην άσκηση της αρετής και στον αγώνα της σωτηρίας.

Απλό με τα κοσμικά κριτήρια, φωτισμένο, όμως με την ουράνια χάρη, που δίνει μια άλλη, ανώτερη μόρφωση στον άνθρωπο.

Βγαίνοντας από το εξομολογητάριο ο Γιώργος πετούσε. Δεν ήταν μόνο το βάρος των αμαρτιών που έφυγε από πάνω του. Δεν ήταν μόνον οι σοφές συμβουλές του Γέροντα, που του άνοιγαν τον ορίζοντα και τον οδηγούσαν σε μια νέα πορεία. Ήταν και η χάρη του Μυστηρίου, που είχε αλλοιώσει τον εσωτερικό του κόσμο.! Δόξα τω Θεώ.

– Ξαναγεννήθηκα σήμερα!

Τόσο ανάλαφρος και χαρούμενος νοιώθω! Θα σου πω την εμπειρία μου από κοντά.

Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια του στη σύζυγό του, που ανήσυχη τον αναζήτησε στο τηλέφωνο.

Την επόμενη κοινώνησε. Μια νέα ζωή κοντά στο Χριστό, μόλις είχε ξεκινήσει. Το εισιτήριο της επιστροφής ήταν για την ίδια μέρα, έπρεπε να βγει από το Όρος και να φτάσει εγκαίρως στη Θεσσαλονίκη.

Ωστόσο, μια ακόμα στάση ήταν επιβεβλημένη. Ο Γέροντας που τόσον καιρό τον καλούσε στην εξομολόγηση, ήξερε ότι βρισκόταν σχεδόν στο δρόμο του, στην Ασπροβάλτα. Μόνο όταν έφτασε εκεί, έμαθε από τις αδελφές, ότι ο π. Θεόφιλος είχε αναχωρήσει, για την αιωνιότητα πριν χρόνια.

Μετά το πρώτο σοκ κατευθύνθηκε στον τάφο. Τον αγκάλιασε με τα δυο του χέρια, σαν να έκλεινε στην αγκαλιά του,τον ίδιο τον γέροντα.

– Πάτερ δεν αξιώθηκα να σε δω από κοντά. Αλλά έστω και έτσι, από το κρύο μάρμαρο, πιστεύω ότι παίρνω την ευχή σου.

Εξομολογήθηκα, πάτερ, τ’ ακούς; Εξομολογήθηκα!

Σ’ ευχαριστώ που μου άνοιξες τον δρόμο, Σ’ ευχαριστώ για τις κραυγές αγωνίας σου, που μου δονούσαν την καρδιά μου, σε κάθε σου κήρυγμα. Θα μιλήσω σε όλους για σένα, θα μιλήσω σε όλους, για τη χαρά της εξομολόγησης.

Καλή ανάπαυση, Γέροντα Θεόφιλε!

Μη σταματάς να μας ξυπνάς, μετά την κοίμησή σου…..

*** Γέροντας Θεόφιλος Ζησόπουλος.

Στις 29 Ιανουαρίου 2024 συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την κοίμηση του Θεόφιλου, εμπνευστή και θεμελιωτή της Ιεράς αδελφότητες “Αγία Λυδία”.

Η μνήμη του, ας είναι για όλους μας αφυπνιστική, όπως ήθελε να είναι και ο ζωντανός του λόγος. Ας θυμόμαστε τις παρακαταθήκες του και ας αγωνιζόμαστε, να τις εφαρμόσουμε στη βιοτή μας. Πολλά έχουμε δημοσιεύσει και πολλά ακόμη υπολείπονται.

Πιο κάτω θα θυμηθούμε λίγες από τις σκέψεις του, για τη ζωή της αφιερώσεως, την οποία πολύ αγάπησε και στην οποία κατέθεσε, μια καθοριστική τομή.

——- ——— ——–

“Αφιερωμένη ζωή σημαίνει επίσκεψη του βασιλέως Χριστού. Πρόσκληση για μια ανώτερη πνευματική ζωή. Επιστράτευση εθελοντική.”

————— ————-

“Το ξεκίνημα της αφιερωμένης ζωής αρχίζει, από την αλήθεια : “Παράδοσις άνευ όρων”. Η αφιέρωση, είναι εκούσια παράδοση του εαυτού μας, πρώτα στα χέρια του Θεού και έπειτα στον ορατό της Εκκλησίας όργανο, τον Πνευματικό”.

————— ————–

“Αφιέρωση στον Θεό σημαίνει διείσδυση του πνεύματος του Θεού, σε όλα τα κύτταρα του ψυχοσωματικού μας οργανισμού, μέχρι σημείου που να αισθανόμαστε ότι μέσα μας, γίνεται μετάγγισις αγγελικού αίματος, το οποίο αλλάσει σκέψεις, αισθήματα, βουλές, και τα κάνει όλα, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού”.

————— —————–

“Καθένας πρέπει να έχει και ένα διακόνημα. Η εργασία είναι το μέσον του Αγιασμού. Χωρίς αυτή δεν μπορούμε να επιτύχουμε τον σκοπό μας. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται ακλόνητη υγεία και ατράνταχτη πίστη, στο ιδανικό της εργασίας”.

ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Έγινε στην Ινδία. Το 1992. Τοπική κυβέρνηση νομοθέτησε άδικα. Ο κόσμος αντέδρασε. Όχι με πανώ και συνθήματα. Ούτε με υψωμένες γροθιές. Ούτε με το κλείσιμο των δρόμων. Ούτε με καταστροφές ξένων περιουσιών, ούτε με τραυματισμούς.

Χρησιμοποίησε κάτι πρωτότυπο και … δυνατότερο.

Το γέλιο!

Πενήντα χιλιάδες διαδηλωτές γελούσαν κάτω από το γραφείο του κυβερνήτη. Κι αυτός; Παραιτήθηκε!

Ο Νόμος καταργήθηκε!

Το γέλιο “νίκησε και ο κόσμος ειρήνευσε.”

Και σκέφτηκα :

Το γέλιο λοιπόν, δύναμη! Έμφυτο χάρισμα. Ανεκτίμητο δώρο του Δημιουργού μόνο στον άνθρωπο. Από όλα τα πλάσματα μόνο ο Άνθρωπος γελά συνειδητά.

Η επίδραση του γέλιου στη σωματική, ψυχική, και διανοητική κατάσταση του ανθρώπου, έχει μελετηθεί επισταμένως από τη δεκαετία του /60.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες ερχόμαστε στον κόσμο προικισμένοι με την ενστικτώδη στάση να γελάμε και να έχουμε αυτή την αίσθηση που παρουσιάζετε με παιγνιώδη τρόπο, ως αντίδραση στους πόνους.

Αν και το γέλιο συχνά πυροδοτείται από πράγματα που είναι αστεία δεν έχει σχέση με “το αστείο”.

Οι μελέτες έχουν αποδείξει ότι το γέλιο είναι φυσικό αντίδοτο στο στρες. Γελά ο άνθρωπος να αποφορτισθεί. Να δώσει άρωμα χαράς στην καθημερινότητά του. Να χαλαρώσει. Να μεταβάλλει το φαρμάκι σε φάρμακο!

Το γέλιο δεν αλλάζει τα πράγματα απλώς, παίζει τον ρόλο του υαλοκαθαριστήρα.

Η βροχή, η μπόρα συνεχίζεται, αλλά εμείς βλέπουμε και ταξιδεύουμε, για να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Το γέλιο δεν είναι καθόλου γελοία υπόθεσις. Ούτε πολυτέλεια. Έχει αξία. Είναι ανάγκη. Ζωή χωρίς γέλιο, ζωή συννεφιασμένη.

Το γέλιο αποκαλύπτει την προσωπικότητά μας. Το εγώ μας. Το ψυχογράφημά μας.

Αποκαλύπτει τον δείκτη καλλιέργειας και πολιτισμού μας. Οι άνθρωποι γελούν χαρούμενα, ζεστά, θελκτικά, ξεκαρδιστικά, περιφρονητικά, χαιρέκακα, ζηλόφθονα, ψυχρά.

Έχει ποιότητα το γέλιο. Γέλιο που ξεκουράζει, ανακουφίζει. Και γέλιο που στάζει δηλητήριο και απορροφά.

Η επιλογή είναι θέμα ήθους, καρδιάς, αρετής. Ας γελούμε αλλά ας μην πληγώνουμε, ας γελούμε αλλά ας μη προκαλούμε πόνο.

Ας γελούμε αλλά ας μην ξύνουμε πληγές. Ας μην γελούμε εις βάρος των άλλων.

Μπορούμε όμως να γελούμε εις βάρος του εαυτού μας. Αυτό δείχνει και ταπείνωση και εσωτερική ισορροπία και πνευματική υγεία.

Μία διαπίστωσις μας θλίβει. Άνθρωπος κεφάτος, χαμογελαστός, χαρούμενος είναι υπό εξαφάνισιν. Λόγοι πολλοί. Το σπουδαιότερο. Χάσαμε την ελπίδα μας και την εμπιστοσύνην μας στην πρόνοια, την φροντίδα και την αγάπη του Θεού.

Ένα πρόσωπο ιλαρό, φωτεινό, γαλήνιο, ζεστό και φυσικό, με ένα χαμόγελο αληθινό, φανερώνει πως ένοικος αυτού είναι ο Θεός.

Είναι στολίδι το χαμόγελο και έξυπνο κλειδί να ανοίγει πόρτες και καρδιές. Να ναυαγεί τους ανθρώπους και το Θεό.

ΠΗΓΗ : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό: ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

EKΔHΛΩΣH EΠETEIAKHΣ ΓENΙΚΗΣ ΣYNEΛEYΣHΣ ΣYNΔΕΣΜΟΥ AΠOΣTPΑΤΩΝ AΣTYNOMIKΩN AΘHNΩN ΓIA TA 40 ETH AΠO THΣ IΔPYΣEΩΣ TOY

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μενάνδρου 54 – Αθήνα

Σας προσκαλούμε στην Εκδήλωση της Επετειακής Γενικής Συνέλευσης των 40 ετών, από ιδρύσεως του Συνδέσμου μας, που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2024, ώρες 10.45-14.00, σε αίθουσα του Ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ, Πανεπιστημίου 52, Αθήνα, με την ανάπτυξη επίκαιρων θεματικών ενοτήτων από εξέχοντες προσκεκλημένους και την απονομή Βραβείων και Αναμνηστικών.-

– Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας κα Σοφία Ζαχαράκη

– Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Δικαιοσύνης κος Πέλοπας Δ. Λάσκος

– Βουλευτής, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής κος Ευάγγελος (Άγγελος) Συρίγος

Συντονιστής Εκδήλωσης, Δημοσιογράφος Λάμπρος Καλαρρύτης

Το Διοικητικό Συμβούλιο               

Για τη συμμετοχή σας , 2105228035

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2024, Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ, Αθήνα

10.55 – 11.00 Προσέλευση Επισήμων και Ομιλητών.

11.00 – 11.10  Έναρξη Εκδήλωσης, Καλωσόρισμα, Παρουσίαση Επισήμων, Ομιλητών και Τιμωμένων.

11.10 – 11.20  Ομιλία κ. Προέδρου Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών,     Αντ/γου ε.α. Νικολάου Δ. Χριστολουκά.

11.20 – 11.40  Χαιρετισμοί (προσκεκλημένων ή εκπροσώπων).

11.40 – 11.55  Τιμητική Παρουσίαση του Βιβλίου, «Αστυνομία, 200 Χρόνια Αγώνες για την Εθνική  Αναγέννηση και την Ασφάλεια του Λαού».

11.55 – 12.20  Ομιλία κας Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας,  Σοφίας Ζαχαράκη  με τίτλο «Το Δημογραφικό ζήτημα της Χώρας μας».

12.20 – 12.45  Ομιλία κ. Γενικού Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης, Πέλοπα Δ. Λάσκου με τίτλο «Η  προσπάθεια μεταρρυθμιστικού εκσυγχρονισμού της Δικαιοσύνης».

12.45 – 13.10 Ομιλία κ. Βουλευτή, Καθηγητή Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής,   Ευάγγελου (Άγγελου) Συρίγου με τίτλο «Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις».

13.10 – 13.25 Βραβεύσεις και Απονομή Αναμνηστικών.

13.25 – 14.25 Μικρή δεξίωση – Μπουφέ.

14.30          Τέλος Εκδήλωσης.

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μη σταματάς να μας ξυπνάς…..

Ο Γιώργος τελείωσε τις σπουδές του και εγκατέλειψε την Ελλάδα, την αγαπημένη του Ηλεία, μετακομίζοντας σε μια όμορφη πόλη της Ελβετίας. Εκεί έφτιαξε τη ζωή του, βρήκε δουλειά, έκανε οικογένεια, είχε φίλους και η ζωή του κυλούσε στους κανονικούς ρυθμούς στην Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη.

– Γιώργο, θέλω να σου πω κάτι που ανακάλυψα αυτές τις μέρες, του είπε μια μέρα γεμάτος ενθουσιασμό ο Χρήστος, ένας φίλος του ελληνικής καταγωγής, που είχε γεννηθεί στην Ελβετία.

– Τι ανακάλυψες, Χρήστο; Πες μου!

– Εκεί που έψαχνα στο You Tube, εμφανίστηκαν τυχαία κάτι ομιλίες), από έναν ιεροκήρυκα στην Ελλάδα, πατέρα Θεόφιλο τον λένε, άλλο πράγμα, αν τον ακούσεις θα τρελαθείς!

– Ναι, έχει πολλά τέτοια στο Ιντερνέτ…. απάντησε, απογοητευμένος από την … ανάκάλυψη, ο Γιώργος.

– Φίλε ξέρω δεν σε ενδιαφέρουν αυτά. Απλώς παρακολούθησε μια, για να δεις πως κηρύττει. Σου στέλνω τον σύνδεσμο.

– Μου κίνησες την περιέργεια, δεν λέω. Θα μπω κάποια στιγμή να δω…

– Το βράδυ, γυρνώντας από τη δουλειά, λίγο πριν πέσει για ύπνο, άνοιξε στο κινητό του, μια ομιλία του Γέροντος Θεοφίλου, περισσότερο για να διαπιστώσει τι ενθουσίασε τον φίλο του.

Όντως! Η παρουσία του Γέροντα, η ζωντάνια, και η φλόγα του λόγου του ήταν εντυπωσιακά. Σε έπειθε από την πρώτη στιγμή, ότι κηρύττει την Αλήθεια.

Ο Γιώργος έγινε τακτικός ακροατής. Βρήκε όλες τις αναρτημένες ομιλίες και τις άκουσε όλες με αμείωτο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα εντυπώθηκε στο νου του η φράση που έλεγε πολύ συχνά ο π. Θεόφιλος :

“Να βρείτε, αδελφοί μου, έναν καλό Πνευματικό, να εξομολογηθείτε τα κρίματά σας, για να πάρετε την άφεση”. Ο Γιώργος όμως δεν ήξερε τι σημαίνει Πνευματικός, καλά – καλά δεν ήξερε τι σημαίνει Εκκλησία.

Θα βρω έναν άνθρωπο, που να έχει Πνευματικό. Κι αυτός θα με βοηθήσει!

Έτσι σκέφτηκε και από την άλλη μέρα ξεκίνησε την έρευνα. Πρώτα ρώτησε τον Χρήστο, που είχε γίνει η αφορμή για όλο αυτό.

– Όχι, Γιώργο, δεν έχω πολύ χρόνο να ασχοληθώ με τέτοια.

Δεν αποθαρρύνθηκε. Συνέχισε την έρευνα στο συγγενικό και φιλικό περιβάλλον του.

Με λαχτάρα πραγματικά ρωτούσε όποιον συναντούσε :”Έχεις Πνευματικό”;

Άλλοι είχαν κι άλλοι όχι. Τέτοια ποικιλία στο περιβάλλον του! Βαφτισμένοι και αβάπτιστοι, Ελβετοί, Έλληνες, Ασιάτες και άλλοι… Κάποιοι ‘Έλληνες που κατάλαβαν τον πόθο του, τον συμβούλεψαν :

– Να πας στον Άγιον Όρος…

Δεν υπολόγισε κόπο και έξοδα. Έκλεισε αμέσως αεροπορικά εισιτήρια, για να βρεθεί το ταχύτερο στη θαυμαστή μοναχική πολιτεία, απόγειο του ορθόδοξου μοναχισμού, το περιβόλι της Παναγίας.

Η οξυμένη του πνευματική όραση, δεν άργησε να αντιληφθεί την αυθεντικότητα του ορθόδοξου βιώματος εδώ. Στο μοναστήρι που φιλοξενήθηκε, συμμετείχε στις Ακολουθίες και φυσικά ζήτησε να δει Πνευματικό.

Η φωνή του Πατρός Θεοφίλου ηχούσε πια σαν προσταγή στα αυτιά του : Να ψάξετε να βρείτε Πνευματικό….”.

Ένα μικρό γεροντάκι, άκουσε την Εξομολόγησή του, λευκασμένο στην άσκηση της αρετής και στον αγώνα της σωτηρίας.

Απλό με τα κοσμικά κριτήρια, φωτισμένο, όμως με την ουράνια χάρη, που δίνει μια άλλη, ανώτερη μόρφωση στον άνθρωπο.

Βγαίνοντας από το εξομολογητάριο ο Γιώργος πετούσε.

Δεν ήταν μόνο το βάρος των αμαρτιών που έφυγε από πάνω του. Δεν ήταν μόνον οι σοφές συμβουλές του Γέροντα, που του άνοιγαν τον ορίζοντα και τον οδηγούσαν σε μια νέα πορεία. Ήταν και η χάρη του Μυστηρίου, που είχε αλλοιώσει τον εσωτερικό του κόσμο! Δόξα τω Θεώ.

– Ξαναγεννήθηκα σήμερα!

Τόσο ανάλαφρος και χαρούμενος νιώθω! Θα σου πω την εμπειρία μου από κοντά.

Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια του στη σύζυγό του, που ανήσυχη τον αναζήτησε στο τηλέφωνο. Την επόμενη κοινώνησε. Μια νέα ζωή κοντά στο Χριστό, μόλις είχε ξεκινήσει.

Το εισιτήριο της επιστροφής ήταν για την ίδια μέρα, έπρεπε να βγει από το Όρος και να φτάσει εγκαίρως στη Θεσσαλονίκη.

Ωστόσο, μια ακόμα στάση ήταν επιβεβλημένη. Ο Γέροντας που τόσον καιρό τον καλούσε στην εξομολόγηση, ήξερε ότι βρισκόταν σχεδόν στο δρόμο του, στην Ασπροβάλτα. Μόνο όταν έφτασε εκεί, Έμαθε από τις αδελφές, ότι ο π. Θεόφιλος είχε αναχωρήσει, για την αιωνιότητα πριν χρόνια.

Μετά το πρώτο σοκ κατευθύνθηκε στον τάφο. Τον αγκάλιασε με τα δυο του χέρια, σαν να έκλεινε στην αγκαλιά του, τον ίδιο τον γέροντα.

– Πάτερ δεν αξιώθηκα να σε δω από κοντά. Αλλά έστω και έτσι, από το κρύο μάρμαρο, πιστεύω ότι παίρνω την ευχή σου.

Εξομολογήθηκα, πάτερ, τ’ ακούς; Εξομολογήθηκα!

Σ’ ευχαριστώ που μου άνοιξες τον δρόμο, Σ’ ευχαριστώ για τις κραυγές αγωνίας σου, που μου δονούσαν την καρδιά μου, σε κάθε σου κήρυγμα. Θα μιλήσω σε όλους για σένα, θα μιλήσω σε όλους, για τη χαρά της εξομολόγησης.

Καλή ανάπαυση, Γέροντα Θεόφιλε!

Μη σταματάς να μας ξυπνάς, μετά την κοίμησή σου…..

*** Γέροντας Θεόφιλος Ζησόπουλος.

Στις 29 Ιανουαρίου 2024 συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την κοίμηση του Θεόφιλου, εμπνευστή και θεμελιωτή της Ιεράς αδελφότητες “Αγία Λυδία”.

Η μνήμη του, ας είναι για όλους μας αφυπνιστική, όπως ήθελε να είναι και ο ζωντανός του λόγος. Ας θυμόμαστε τις παρακαταθήκες του και ας αγωνιζόμαστε, να τις εφαρμόσουμε στη βιοτή μας. Πολλά έχουμε δημοσιεύσει και πολλά ακόμη υπολείπονται.

Πιο κάτω θα θυμηθούμε λίγες από τις σκέψεις του, για τη ζωή της αφιερώσεως, την οποία πολύ αγάπησε και στην οποία κατέθεσε, μια καθοριστική τομή.

——- ——— ——–

“Αφιερωμένη ζωή σημαίνει επίσκεψη του βασιλέως Χριστού. Πρόσκληση για μια ανώτερη πνευματική ζωή. Επιστράτευση εθελοντική.”

————— ————-

“Το ξεκίνημα της αφιερωμένης ζωής αρχίζει, από την αλήθεια : “Παράδοσις άνευ όρων”. Η αφιέρωση, είναι εκούσια παράδοση του εαυτού μας, πρώτα στα χέρια του Θεού και έπειτα στον ορατό της Εκκλησίας όργανο, τον Πνευματικό”.

————— ————–

“Αφιέρωση στον Θεό σημαίνει διείσδυση του πνεύματος του Θεού, σε όλα τα κύτταρα του ψυχοσωματικού μας οργανισμού, μέχρι σημείου που να αισθανόμαστε ότι μέσα μας, γίνεται μετάγγισις αγγελικού αίματος, το οποίο αλλάσει σκέψεις, αισθήματα, βουλές, και τα κάνει όλα, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού”.

————— —————–

“Καθένας πρέπει να έχει και ένα διακόνημα. Η εργασία είναι το μέσον του Αγιασμού. Χωρίς αυτή δεν μπορούμε να επιτύχουμε τον σκοπό μας. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται ακλόνητη υγεία και ατράνταχτη πίστη, στο ιδανικό της εργασίας”.

ΠΗΓΗ : ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Πλούταρχος (περ. 45 – 120) ήταν Έλληνας ιστορικός, βιογράφος, φιλόσοφος Νεοπλατωνικός Φιλόσοφος και δοκιμιογράφος. Ήταν γιος του Νεστόριου και πατέρας της

Ασκληπιγένειας και του Ιέριου. Διετέλεσε σχολάρχης στην Ακαδημία Πλάτωνος και έγραψε σχόλια, για τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα. Θεωρείται γενικά το πρόσωπο που επανεγκαθίδρυσε την Ακαδημία σε Νεοπλατωνική κατεύθυνση. Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται ο Συριανός που τον διαδέχτηκε στη διεύθυνση της Ακαδημίας και ο Πρόκλος. Βασική πηγή του Πλούταρχου ήταν, ότι η μελέτη του Αριστοτέλη πρέπει να προηγηθεί, για να γίνουν αντιληπτά κάποια ζητήματα.

Έγραψε σχόλια για το περί ψυχής του Αριστοτέλη. Η συνεισφορά του στο άριστο τελικό corpus μαζί με εκείνη του Αλέξανδρου Αφροδισέα, είναι από τις σημαντικότερες. Γεννημένος στη μικρή πόλη της Χαιρώνιας στη Βοιωτία, πιθανώς, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαύδιου.

Ο Μέστριος Πλούταρχος ταξίδεψε πολύ στον Μεσογειακό κόσμο της εποχής του και δύο φορές στη Ρώμη. Είχε φίλους Ρωμαίους με ισχυρή επιρροή, ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν ο Σόσκιος Σενέκιος και ο Φουνδανός και οι δύο σημαντικοί συγκλητικοί, στους οποίους ήταν αφιερωμένα ορισμένα από τα ύστερα κείμενά του.

Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, στη Χερώνεια, όπου λέγεται ότι μυήθηκε στα μυστήρια του Απόλλωνα. Ήταν πρεσβύτερος των ιερέων του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών, όπου ήταν υπεύθυνος για την ερμηνεία των χρησμών της Πυθίας, αξίωμα που κράτησε, για 29 έτη μέχρι τον θάνατό του.

Έζησε μια ιδιαίτερη δραστήρια κοινωνική και πολιτική ζωή, κατά την διάρκεια της οποίας παρήγαγε ένα απίστευτο σώμα κειμένων, που επιβίωσαν ως την εποχή μας.

Εκτός από τα καθήκοντα του ως ιερέας του Δελφικού ναού, ο Πλούταρχος ήταν επίσης μαγιστράτος, δηλαδή άρχων (θέση παραπλήσια του σημερινού Δημάρχου) στη Χαιρώνια και αντιπροσώπευε ην ιδιαίτερη πατρίδα του σε διάφορες αποστολές σε ξένες χώρες.

Ο φίλος του Λεύκιος Μέστριος Φλώρος, Ρωμαίος Ύπατος, απέδωσε στον Πλούταρχο την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη. Αργότερα όταν σε μεγάλη ηλικία, ο αυτοκράτωρ Τραϊανός τον όρισε προκουράτορα, επίτροπο δηλαδή της Αχαΐας, μια θέση που του επέτρεπε να φέρει τα εμβλήματα και τα ενδύματα του Ρωμαίου Υπάτου.

Το πιο γνωστό του έργο είναι οι Βίοι Παράλληλοι, μια σειρά βιογραφικών διάσημων Ελλήνων και Ρωμαίων, διευθετημένων ανά ζεύγη, έτσι ώστε να δίνεται έμφαση στις κοινές ηθικές τους αξίες η αποτυχίες. Οι διασωθέντες Βίοι περιλαμβάνουν 23 ζεύγη βιογραφιών, ενός Έλληνα και ενός Ρωμαίου, όπως επίσης και τέσσερις μεμονωμένους βίους. Στα περισσότερα από τα ζεύγη ακολουθεί ,σύγκριση των δύο προσωπικοτήτων.

Στο έργο του, Βίος Αλεξάνδρου ο Πλούταρχος, δεν ενδιαφερόταν προσωπικά για την ιστορία, αλλά διερευνούσε τους χαρακτήρες και το πεπρωμένο διάσημων ανδρών.

Το έργο του, Βίος Αλεξάνδρου, είναι μια από τις πέντε δευτερογενής πηγές, για τον Μακεδόνα Βασιλέα και περιλαμβάνει ανέκδοτα και περιγραφές περιστατικών, που δεν περιλαμβάνονται σε καμία άλλη πηγή.

Κατά τον ίδιο τρόπο, ο βίος του Νουμά Πομπίλιου ενός αρχαίου Ρωμαίου βασιλέα, περιέχει επίσης μοναδικές πληροφορίες, για το πρώιμο Ρωμαϊκό ημερολόγιο.

Το υπόλοιπο του έργο που επιβίωσε ενοποιήθηκε, σε μια συλλογή με τον τίτλο “Ηθικά”.

Πρόκειται για μια εκλεκτική συλλογή 183 πραγματειών και καταγεγραμμένων λόγων, (σώζονται 76) στους οποίους περιλαμβάνεται ως προεισαγωγή το, Περί παίδων αγωγής, το περί Αρετής, περί ειμαρμένης, το Πως αν τις διακρίνεις τον κόλακα του φίλου, το περί τύχης και αρετής Αλεξάνδρου – σημαντικό συμπλήρωμα στον βίο του μεγάλου στρατηγού -, το περί Ίσιδος και Οσίδιρος, το Γυναικών αρεταί, και το περί της Ηροδότου κακοήθειας, όπου ο Πλούταρχος ασκεί κριτική, σε αυτό που βλέπει ως συστηματική προκατάληψη, στο έργο του πατέρα της ιστορίας, μαζί με άλλες φιλοσοφικές πραγματίες, το περί της Ευθυμίας κ.λ.π. Τα Ηθικά γράφτηκαν πρώτα, ενώ η συγγραφή των Βίων έγινε κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες της ζωής του Πλουτάρχου.

Ένα μικρότερο του έργο είναι, οι Ερωτήσεις, 113 στον αριθμό. Όλες ξεκινούν με το “Γιατί”, δίχως συμπερασματικές απαντήσεις.

Ως ιερέας στους Δελφούς για μια τριακονταετία, ο Πλούταρχος συνέδεσε μέρος του έργου του με το ιερό του Απόλλωνα, τις διαδικασίες, χρησμοδοσίας και τις προσωπικότητες που συνέδεσαν το όνομα τους με αυτό.

Σύμφωνα με τον Αμμώνιο, το Ε που βρισκόταν χαραγμένο στον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, οφειλόταν στο εξής γεγονός : οι σοφοί της αρχαιότητος, τα αποφθέγματα των οποίων αναγράφονται επίσης στο ναό του Απόλλωνα, δεν ήταν επτά, αλλά πέντε : ο Χίλων, Σόλων, ο Θαλής, ο Βίας και ο Πιττακός. Όμως οι τύραννοι Κλεόβουλος και Περίανδρος χρησιμοποίησαν την ισχύ τους, για να ενταχθούν κι αυτοί στον κατάλογο.

Το Ε που χαράχτηκε στο ναό αποτελούσε άρα, μια επιβεβαίωση ότι τα δελφικά παραγγέλματα προέρχονται στην ουσία, από του πέντε πραγματικούς σοφούς.

Το έργο του Πλούταρχου επηρέασε σημαντικά την αγγλική και γαλλική λογοτεχνία. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο Σαίξπηρ τον παραφράσει εκτενώς, που έγραψε τον δικό του Τίμων, όπως και ο Μολιέρος μετά 16 αιώνες, τον μισάνθρωπο.

Αποφθέγματα :

* Μέτρον βίου το καλόν, ου το του χρόνου μήκος. (Η αξία της ζωής μετριέται με την ωραιότητά της και όχι με το μήκος της.)

* Των άγαρ γαρ άπτεται Θεός, τα μικρά δεις τύχην αφείς εα. (Τα μεγάλα τα φροντίζει ο Θεός και τα μικρά άφησέ τα στη τύχη).

* Σώφρονος ανδρός έχθραν φυλάττεσθαι και οργήν. (Είναι χαρακτηριστικό μυαλό μενού ανθρώπου, να μένει μακριά από έχθρα και οργή).

* Υγιεία τίμιοι αλλ’ ευμετάστατον (Η υγεία είναι πολύτιμη αλλά ευμετάβλητη).

Ο Τόμας Νόρθ μετέφρασε αρκετούς από τους Βίους στα έργα του. Ο Ράλφ Ουάλντο Έμερσον και οι υπερβατιστές επηρεάστηκαν σημαντικά από τα Ηθικά.

Ο Μπόσουελ αναφέρει εκτεταμένα τον τρόπο, με τον οποίο έγραφε ο Πλούταρχος τους βίους του στην εισαγωγή της βιογραφίας, του Σάμιουελ Τζόνσον.

Ανάμεσα στους άλλους θαυμαστές του περιλαμβάνονται, οι Μπέν Τζόνσον, Τζον Ντράιντεν,  Τζον Μίλτον και Φράνσις Μπέηκον και άλλες μορφές της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, όπως ο Κότον Μάλερ, Ρόμπερτ Μπράουνινγκ και ο Μισέλ ντε Μονταίν.

Πηγή : Βικιπαίδεια. Α και Μ Croiset (Έλλην. Μεταφρ. Αθήνα Τομ. 6)

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΡΙΞΤΟ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάποτε ένας σκωτσέζος αγρότης, ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του ,άκουσε τις φωνές ενός παιδιού που καλούσε βοήθεια. Έτρεξε αμέσως και το έσωσε. Την άλλη μέρα μια άμαξα με δύο άλογα σταμάτησε στην αγροικία. Ο καλοντυμένος κύριος που κατέβηκε συστήθηκε, ότι ήταν ο πατέρας του παιδιού που έσωσε, και ζήτησε να τον ανταμείψει.

Ο αγρότης δεν δέχτηκε την πληρωμή. Είπε απλώς έκανε το καθήκον του. Ενώ έλεγαν αυτά εμφανίστηκε ο γιος του αγρότη. Αυτός είναι ο γιος σας; Ναι είπε ο αγρότης. Τότε θα κάνουμε μια συμφωνία.

Θα προσλάβω τον γιο σας στο σπίτι μου, να πάρει την ίδια μόρφωση με τον γιο μου.

Έτσι και έγινε. Ο γιος του αγρότη μαθήτευσε στα καλύτερα σχολεία. Τελείωσε την Ιατρική της Αγίας Μαρίνας στο Λονδίνο. Είναι αυτός που ανακάλυψε την πενικιλίνη, ο Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ. Πέρασαν χρόνια και ο γιος του ευγενικού κυρίου αρρώστησε βαριά. Και φυσικά τον έσωσε η πενικιλίνη. Το όνομα του ευγενικού Κυρίου ήταν Λόρδος Ράντοφλ Τσώρτσιλ και το όνομα του γιου του Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Η πενικιλίνη το πρώτο αντιβιοτικό που ανακαλύφτηκε, λαμβάνεται από καλλιέργειες ειδών ευρωτομυκήτων. Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες των καλλιεργημάτων των ευρωτομυκήτων, ήταν γνωστές από τα παλαιότερα χρόνια. Πρώτος όμως ο Άγγλος ερευνητής Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 – παρατήρησε εντελώς τυχαία – ότι η πράσινη μούχλα παρήγαγε μια ουσία που ανέστειλε τη δραστηριότητα μερικών βακτηρίων και την ονόμασε, Πενικιλίνη.

Η ουσία απομονώθηκε το 1940 από τον Έρνστ Τζέιν μέλος μιας ομάδος με επικεφαλής, τον Χάουαρντ Γουόλτερ Φλόρεϊ. Ο Φλέμινγκ, ο Τσέιν και ο Φρόλει, τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ το 1945, για τις εργασίες τους επάνω στην πενικιλίνη.

Το 1943 η πενικιλίνη παρασκευάστηκε βιομηχανικά. Διαφορά είδη πενικιλίνης σχηματίζονται ως αποτέλεσμα ζωικής δραστηριόητας διαφόρων ειδών μυκήτων μούχλας. Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται στην Ιατρική είναι μείγμα διαφόρων μορφών πενικιλίνης με τη μορφή αλάτων νατρίου και ασβεστίου. Η πενικιλίνη έχει τη μορφή λευκής σκόνης ή κίτρινης άμορφης μάζας και είναι ευδιάλυτη στο νερό. Είναι ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονίας, σηπτιών ή παίδων ασθενειών, διαφόρων μορφών κυνάγχης, διφθερίτιδας ερυσιπέλατος, οστρακιάς, βλενόρροιας, σύφιλης κ. α.

Ανθεκτικά στην πενικιλίνη είναι τα μικρόβια του τύπου, των παρατύφων, της δυσεντερίας, της φυματίωσης, τα αίτια της πανώλους, της τουλαρεμίας, οι ρικέτσιες και ορισμένοι ακόμη μικροοργανισμοί.

Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ (1881-1955) γεννήθηκε στη Σκωτία. Έλαβε μέρος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και υπηρέτησε, σε Βρετανικό Νοσοκομείo του Παρισιού. Συγκλονισμένος από τις εκατόμβες θυμάτων που προκαλούν οι λοιμώξεις στους πληγωμένους αποφάσισε να αφοσιωθεί στη μικροβιολογία.

Εντάχθηκε έτσι στο Νοσοκομείο του Σέντ Μέρις, όπου και εκπαιδεύτηκε από τον Καθηγητή Α’ Ράιτ (1861- 1947). Το 1922 δημοσίευσε μνημόνιο για τη “λυσοζύμη” βιολογική ουσία που είχε ανακαλύψει και της οποίας απέδειξε την καταστροφική δύναμη, στα τοιχώματα ορισμένων βακτηριδίων.

Το 1928 παρατήρησε την καταστροφή μεγάλου μέρους μιας καλλιέργειας σταφυλοκκόκου που περιείχε τον σε τρυβλίο Πετρί, το οποίο είχε μολυνθεί από γειτονική μούχλα.

Ο Φλέμινγκ τότε, αντί να πετάξει τη χαλασμένη καλλιέργεια, καταπιάστηκε με την ταυτοποίηση της μούχλας. Η παρατήρησή του, δημοσιεύτηκε το 1929. Μετά από δύο χρόνια ανακαλύφτηκε, ότι επρόκειτο για το μικρόβιο “Penikillium notatum” και ο Φλέμινγκ ονόμασε τη βακτηριοκτόνο ουσία “πενικιλίνη”.

Το 1933 πέτυχε επαρκώς δραστικό εκχύλισμα πενικιλίνης με το οποίο αντιμετώπισε επιτυχώς ένα περιστατικό επιπεφυκίτιδας. Αυτή είναι η πρώτη γνωστή θεραπεία με πενικιλίνη.

Το 1940, ο Έρνστ Τζέιν (1906-1978), μέλος μιας ομάδας με επικεφαλής των Χάουαρντ Φλόρεϋ κατάφερε μετά από εξαετείς έρευνες να λάβουν καθαρή πενικιλίνη και έφτιαξαν πυκνά διαλύματά της.

Όμως λόγω των βομβαρδισμών του Λονδίνου και την έλλειψη βιομηχανικών εγκαταστάσεων διαθέσιμες για την παραγωγή, αδυνατούσαν να παράγουν μεγάλες ποσότητες. Έτσι η έρευνα της μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ. Το 1942 άρχισε η βιομηχανική παραγωγή στις ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά στη Ρωσία η μικροβιολόγος Ζιναΐντα Ερμόλεβα συνέθεσε ανεξάρτητα πενικιλίνη για λογαριασμό της χώρας της και τον επόμενο χρόνο η Ρωσία, άρχισε να παράγει μαζικά πενικιλίνη.

Στις ΗΠΑ Η μαζική παραγωγή του φαρμάκου αυτού κατέστη δυνατή μόνο μετά την ανάπτυξη ενός φυτού κατάλληλου, για ζύμωση βαθιάς δεξαμενής το 1945 από την χημικό μηχανικό Μάργαρετ Χάτσιστον Ρουσώ.

Την ίδια χρονιά απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ από κοινού στους Φλέμινγκ, Φλέρευ και Τσείν, ενώ η χημικός Ντόροθι Χότσκιν επιβεβαίωσε την χημική δομή της πενικιλίνης μετά από τις αρχικά υποθέσεις του Έντουαρτ Άμπραχαμ και απέδειξε, πως το μόριο της πενικιλίνης περιέχει β-λακτάμη.

Μηχανισμός δράσης. Οι πενικιλίνες εμποδίζουν τα μικρόβια να προσλάβουν απαραίτητες ουσίες ώστε να διατηρήσουν το κυτταρικό τους τοίχωμα, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία έχει ο λακταμικός δακτύλιος, ο οποίος είναι μέρος της πενικιλίνης.

Ορισμένα μικρόβια έχουν εξελιχθεί και έχουν αναπτύξει ένα ένζυμο, τη λακταμάση, ώστε να καταστρέφουν τον λακταμικό δακτύλιο, αδρανοποιώντας έτσι την πενικιλίνη.

Για την επίλυση αυτού του προβλήματος βρέθηκαν ορισμένα αντιβιοτικά, τα οποία αναστέλλουν τη βακτήρια λακταμάση και χορηγούνται μαζί με την πενικιλίνη.

Είναι όμως η πενικιλίνη, με τις συχνότερες αλλεργικές αντιδράσεις τους, καθώς υπολογίζεται ότι περίπου το 10% των ανθρώπων είναι “αλλεργικοί” στην πενικιλίνη. Αυτό συχνά οδηγεί στην αποφυγή της χρήσης των πενικιλινούχων σκευασμάτων, όσο και των συγγενικών τους κεφαλοσπορινών, με αποτέλεσμα τη χρήση ακριβότερων ευρύτερου φάσματος αντιβιοτικών και την ανάπτυξη πολυανθεζωτικών μικροβίων.

Είναι έτσι όμως τα πράγματα;

Μελέτες έχουν δείξει ότι από τους ασθενείς που αναφέρουν αλλεργία στην πενικιλίνη, μόνο 10% έχουν πραγματική αλλεργία, ενώ η συχνότητα των αναφυλακτικών αντιδράσεων είναι μόλις 0,01%.

Η πενικιλίνη, όπως όλα τα φάρμακα, έχει κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες, συχνότερα ναυτία, εμετούς, δυσπεψία, εξάνθημα, στοματίτιδα, και μυκητιάσεις. Αυτές όμως δεν πρέπει να συγχέονται με την αλλεργία.

Οι αληθινές αλλεργικές αντιδράσεις συνιστούν ανοσιακό φαινόμενο και προκαλούνται από IgE αντισώματα, τα οποία προϋπάρχουν στον οργανισμό, λόγω προηγούμενης λήψης του Φαρμάκου.

Αυτές οι αντιδράσεις τυπικά συμβαίνουν πολύ σύντομα (εντός μιας ώρας) και συχνά σε ασθενείς που έχουν λάβει στο παρελθόν, το ίδιο αντιβιοτικό χωρίς πρόβλημα.

Οι ήπιες ως μέτριες αντιδράσεις είναι συνήθως :

* κνίδωση, δηλαδή ανυψωμένες κηλίδες με συνοδοφαγούρα, οι γνωστές μας “καντήλες”.

* οίδημα του δέρματος ,συχνότερα πρήξιμο γύρω από τα χείλη και τα μάτια, καθώς και στα άκρα.

Αυτές οι αντιδράσεις αντιμετωπίζονται με αντισταμινικά και κορτικοστεροειδή, από του στόματος ή και ενέσιμα.

Σπανιότερα παρουσιάζεται αναφυλακτική αντίδραση, η οποία μπορεί να επιδεινωθεί ταχύτατα και να είναι θανατηφόρα, με τα εξής συμπτώματα :

* οίδημα στη γλώσσα, το λαιμό, και τα χείλη.

* δύσπνοια, βήχα, σφίξιμο στο στήθος, συριγμό.

* Ζάλη, υπόσταση, απώλεια συνείδησης.

Η ορθή αναγνώριση των αλλεργικών στην πενικιλίνη ατόμων, είναι επομένως σημαντική προκειμένου, όχι μόνον να αποφεύγεται η χορήγηση της όταν πραγματικά δεν πρέπει, αλλά να μπορούμε να δίνουμε αυτά τα αντιβιοτικά στους ασθενείς, που τα χρειάζονται.

Πηγή : – Παθολογία, γράφει η Γαλανίδη Ελένη, Παθολόγος, Επιστημονικός συνεργάτης ΥΓΕΙΑ.

– Βικιπαίδεια Πενικιλίνη, ευρέως φάσματος αντιβιοτικό.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΙΜΑΙ ΛΙΓΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ως ευαισθησία εννοείται εδώ, η ιδιότητα βάσει της οποίας ένας άνθρωπος έχει έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, απέναντι σε σχετικά, ήπια ερεθίσματα.

Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που αν δεχτούν μια παρατήρηση, από τον προϊστάμενο τους αγχώνονται και πληγώνονται πολύ και άλλοι που ακόμα κι αν τους βάλει ο Διευθυντής τους τις φωνές, δεν δίνουν σημασία.

Υπάρχουν παιδιά που μ’ ένα λίγο θυμωμένο βλέμμα απ’ τη μητέρα τους, ταράσσονται ψυχικά επί μακρόν και άλλα που ακόμα κι αν φάνε ένα χαστούκι, το ξεχνούν αργότερα.

Στις μέρες μας πολλοί άνθρωποι έχουμε γίνει υπερευαίσθητοι. Δεν αντέχουμε στη ζωή μας κραδασμούς, δεν μπορούμε να διαχειριστούμε κρίσεις, μας ενοχλούν τα πάντα.

Κι ένας βασικός λόγος που έχουμε γίνει έτσι, είναι από την άνεση και την καλοπέραση. Αλλά και από τον φοβερό ατομισμό, που κυριαρχεί στην εποχή μας.

Παλαιότερα οι άνθρωποι μάθαιναν να αντέχουν στο κρύο και τη ζέστη, στην πείνα και την αρρώστια, στον πόνο και τις δυσκολίες.

Ήξεραν να περιμένουν, να ανέχονται, να σηκώνουν τα βάρη των διπλανών τους. Πολλοί από αυτούς είχαν περάσει πολέμους, φτώχεια, στέρηση. Και είχαν μάθει να είναι δυνατοί, να αντέχουν, να προσπαθούν.

Σήμερα οι άνθρωποι ζούμε, μέσα σε θορύβους, εντάσεις, υποχρεώσεις και τα νεύρα μας τεντώνονται, οι αντοχές μας μειώνονται. Από γενιά σε γενιά γινόμαστε όλο και πιο ευαίσθητοι, ευερέθιστοι, δύσκολοι.

Αν έρθει μια πείνα, μια δοκιμασία, μια αρρώστια, ένας πόλεμος, έτσι όπως είμαστε κακομαθημένοι, πως θα αντέξουμε και μάλιστα τα νέα παιδιά; Θα καταρρεύσουν τελείως. Διότι ιδιαιτέρως οι νέες γενιές έχουμε μάθει να τα θέλουμε όλα δικά μας, να ζούμε μέσα σε ανέσεις, να μη θέλουμε να κουραστούμε, να μην αντέχουμε στο μοίρασμα και τη συνύπαρξη.

Κι όταν αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες εργασιακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής μας, τα χάνουμε.

Στην εποχή μας βλέπει κανείς ανθρώπους υπερευαίσθητους και από την άλλη σκληρούς ή και αναίσθητους. Πως θα συνυπάρξουν αυτές οι δύο πλευρές; Πως θα συνεργαστούν επαγγελματικά; Πως θα κάνουν οικογένεια. Πως θα αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής;

Από τη μια πλευρά οι σκληροί άνθρωποι, που με τα κοφτερά λόγια τους και τις αψυχολόγητες πράξεις τους τραυματίζουν τους άλλους, κι από την άλλη οι υπερευαίσθητοι, που τραυματίζονται εύκολα.

Τις περισσότερες φορές όμως συμβαίνει οι δύο αυτές καταστάσεις να συνυπάρχουν στα ίδια πρόσωπα. Βλέπει κανείς ανθρώπους που ενώ λένε “εγώ είμαι ευαίσθητος”, συμπεριφέρονται σε άλλους με απερίγραπτη σκληρότητα και τους ταπεινώνουν χωρίς λόγο.

Τι ευαισθησία είναι αυτή; Ευαισθησία και σκληρότητα μαζί, αποκαλύπτουν έναν εγωισμό ύπουλο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι όλοι οι ευαίσθητοι άνθρωποι κρύβουν πάντοτε σκληρότητα ή πληγωμένο εγωισμό.

Κάποτε μπορεί να κρύβουν λεπτή και ωραία ψυχή, χαρακτήρα υπέροχο, καρδιά με ιδιαίτερα πνευματικά αισθητήρια.

Θα πρέπει όμως και πάλι να προσέξουν πάρα πολύ. Διότι ο διάβολος εκμεταλλεύεται την ευαισθησία τους και μπορεί να τους οδηγήσει στην απομόνωση, στην άρνηση της ζωής ή και στην απόγνωση.

Πολλές φορές οι σκληρόκαρδοι γίνονται πιο σκληρόκαρδοι και οι ευαίσθητοι, υπερευαίσθητοι. Βυθίζονται σε μεγαλύτερη στενοχώρια. Μεγαλοποιούν τις δυσκολίες και να μην μπορούν να σηκώσουν ένα πειρασμό, κι έτσι να απογοητεύονται, να τσακίζονται.

Όσοι λοιπόν είμαστε ευαίσθητοι, πρέπει να προσέχουμε πολύ, να μάθουμε να διαχειριζόμαστε την ευαισθησία μας.

Πρώτα – πρώτα πρέπει να αποκτήσουμε την “καλή αδιαφορία”, όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Να μην αφήνουμε μέσα μας τη θλίψη, να φθείρει την ψυχή μας.

Στη συνέχεια είναι αναγκαίο να εξασκηθούμε, στο να αντιμετωπίσουμε με γενναιότητα τις δυσκολίες. Να είμαστε βράχοι. Όσο και να ξεσπούν οι δυσκολίες πάνω μας σαν κύματα, να γυρίζουν πίσω και εμείς να μένουμε ατάραχοι. Οπωσδήποτε πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας βαθιά, ταπείνωση.

Η ταπεινότητα είναι μια έννοια, που την έχουμε υποτιμήσει και που την έχουμε για κάποιον λόγο, σε καταστολή στη ζωή μας.

Με πολύ απλά λόγια θα έλεγα πως είναι το συναίσθημα ή η στάση ανεξάρτητα ποιος είσαι και τι έχεις. Να δείχνεις ότι δεν διαφέρεις από τους άλλους. Οι πραγματικά ταπεινοί άνθρωποι αναγνωρίζουν τις δυνατότητες και τα επιτεύγματά τους. Νιώθουν ότι τα ταλέντα τους είναι δώρα από το Θεό και πιστεύουν ότι τα κατορθώματα’ τους οφείλονται αποκλειστικά στις ευκαιρίες, που παρουσιάστηκαν στο δρόμο τους.

Στην πραγματικότητα, η ταπεινότητα είναι ένας τύπος μετριοφροσύνης, που θα σε κάνει πολύ καλύτερο στη ζωή σου, ως άτομο.

Ένα άτομο που στερείται ταπεινότητας, είναι αλαζονικό. Είναι ένα άτομο που σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και βλέπει τον εαυτό του, σαν κάτι το διαφορετικό, υψηλότερο και καλύτερο από τους άλλους. Παρόλα αυτά, η ταπεινότητα αναφέρεται έντονα σε θρησκευτικά κείμενα και μπορεί να φαίνεται λίγο απαρχαιωμένη, αλλά αποτελεί μια δεξιότητα, που είναι απολύτως απαραίτητη, ειδικά στην εποχή μας.

Τότε δεν θα στενοχωριόμαστε, με το κάθε τι. Διότι οι ταπεινοί άνθρωποι τα υπερβαίνουν όλα αυτά. Ξέρουν να υποχωρούν, να αγαπούν και να συγχωρούν.

Τέλος θα πρέπει να δούμε την ευαισθησία μας όχι μόνον ως αδυναμία, αλλά και ως δύναμη μεγάλη.

Δύναμη για να κατανοούμε τους άλλους, δύναμη για να τους αγαπάμε περισσότερο.

Αν αξιοποιήσουμε την ευαισθησία μας πνευματικά, θα μπορέσουμε να τη μετατρέψουμε σε πνευματική ευαισθησία. Έτσι δεν θα πληγωνόμαστε, δεν θα βυθιζόμαστε στη μοναξιά, αλλά θα κατανοούμε “αλλήλους εις παροξυσμό αγάπης”.

Θα μπορούσαμε να χαιρόμαστε την “εν Χριστώ” ζωή να ζούμε.

Πηγή : – Βασίλης Γιαννακόπουλος – Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής.

Άαρον Μος, Ραβίνος, διδάσκει Καμπάλα, Ταλμούδ και Ιουδαισμό στο Σύνδεϋ Αυστραλίας -Περιοδικό “Ο Σωτήρ” – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Αδελφότητας Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

’80η Επέτειος Μάχης των Αθηνών, Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

‘’80η Επέτειος Μάχης των Αθηνών,

 Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη’’.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

την Κυριακή  1η   Δεκεμβρίου 2024 και ώρα 10:00,

στο Ιερό Αρχιεπισκοπικό και Προσκυνηματικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, χώρος του Μουσείου Ακρόπολης,

θα τελεσθεί η ετήσια επιμνημόσυνη δέηση,

υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων  για τη δημοκρατία και την πατρίδα, κατά την 80η επέτειο της Μάχης των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  • 10.15  Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
  • 10.30  Επιμνημόσυνη δέηση.
  • 10.45  Ομιλίες.
  • 10.55  Προσκλητήριο νεκρών.
  • 11.05  Κατάθεση στεφάνων προσκεκλημένων.
  • 11.26  Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
  • 11.28  Εθνικός Ύμνος.
  • 11.30 Πέρας εκδήλωσης.

Εγκαίνια του Ιερού Αρχιεπισκοπικού Προσκυνηματικού Παρεκκλησίου του  Αγίου Γεωργίου πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

Το Σάββατο 2 και την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2024 τελέσθηκαν με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια  και επισημότητα τα εγκαίνια του Ιερού Αρχιεπισκοπικού Προσκυνηματικού Παρεκκλησίου του  Αγίου Γεωργίου πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη που βρίσκεται στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Αφού πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση των ιερών λειψάνων πέριξ του ναού, τα λείψανα τοποθετήθηκαν στην αγία τράπεζα και ακολούθησε το κέρωμα, το πλύσιμο της επιφάνειας, το μύρωμα και η επίστρωση με το κατασάρκιο.

Στην τελετή των εγκαινίων και την πρώτη θεία λειτουργία της εγκαινιασμένης τραπέζης, προεξήρχε ο επίσκοπος Ρωγών κ.κ. Φιλόθεος, συμπαραστατούμενος από τον Διευθυντή της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Κουρτέση, τον εφημέριο του Ιερού Παρεκκλησίου, Αρχιμανδρίτη Σιλουανό Βισάν και τους τελετάρχες των εγκαινίων, Αρχιμανδρίτη Φιλούμενο Ρούμπη, Γενικό Γραμματέα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και τον Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Σάπικα, πρωτοπρεσβύτερο του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Αχαρνών.

Στη διάρκεια των εγκαινίων, ο Αρχιμανδρίτης Φιλούμενος Ρούμπης ανέλυε στους πιστούς τα τελούμενα των εγκαινίων, ενώ ο Θεοφιλέστατος στη σύντομη αναφορά του, ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο για την ευλογία που παρείχε ώστε να πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια του Ιερού Παρεκκλησίου και εξήρε την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, οι οποίοι με κόπους και θυσίες επανέστησαν τον ναό του Αγίου Γεωργίου που θυμίζει την υπέρτατη θυσία των στελεχών της Ελληνικής Χωροφυλακής, η οποία αγωνίστηκε για να παραμείνει ελεύθερη η πατρίδα μας.

Ακόμα επαίνεσε τον εφημέριο Παρεκκλησίου Αρχιμανδρίτη Σιλουανό Βισάν και όλους τους συνεργάτες που κοπίασαν και προσέφεραν τα μέγιστα εμφανώς και αφανώς, ώστε ο Αρχιεπισκοπικός αυτός Ναός να αποτελεί για την περιοχή ένα πραγματικό κόσμημα δίπλα από την Ακρόπολη. Ο Επίσκοπός Ρωγών δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και τον Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Κουρτέση, ο οποίος, είναι εκείνος που θωρακίζει πνευματικά τους άνδρες και τις γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά και τους τελετάρχες των εγκαινίων.

Με τη σειρά του, ο π. Σιλουανός Βισάν, ευχαρίστησε για ακόμη μια φορά τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο και τον Πρωτοσύγκελο π. Βαρνάβα Θεοχάρη, για την ευλογία και την ακούραστη φροντίδα που δείξανε για την λειτουργία του Αρχιεπισκοπικού Παρεκκλησίου και όλους τους υπόλοιπους.

Υπογράμμισε δε πως, «αυτό το διάστημα των προετοιμασιών για την σημερινή εορτή των εγκαινίων αναρωτιόμουν: ο ναός είναι ένα δώρο ή προσφορά του ανθρώπου προς τον Θεό ή του Θεού προς τον άνθρωπο; Ευγνωμονώ τον Θεό που με αξίωσε να λειτουργήσω σε αυτό το θυσιαστήριο, γιατί για εμένα είναι ένας τόπος ιερός και ποτισμένος με το αίμα των ηρώων μας».

Παρέστησαν οι Πρόεδροι της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος και Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α  ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος , οι επίτιμοι πρόεδροι της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος και Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος , ο πρώην πρόεδρος της Π.Ο.Α.Σ.Α. και μέλος του Δ.Σ. αυτής ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. και άλλα μέλη των Δ.Σ., Πρόεδροι και απόστρατοι , μέλη Συνδέσμων- Ενώσεων και  πλήθος προσκυνητών.

Μετά το τελετουργικό ακολούθησε πανηγυρική ομιλία από τον Πρόεδρο του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. Αντ/γου ε.α ΕΛ.ΑΣ. ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑ  Νικολάου και τοποθετήσεις  του προέδρου της Π.Ο.Α.Σ.Α. Υποστρατήγου ε.α. ΕΛ.ΑΣ ΜΠΕΤΤΑ Δημητρίου και του Επιτίμου Προέδρου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α και Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α Ταξίαρχου ε.α. της Ελληνικής Χωροφυλακής.

ΠΩΣ ΠΡΟΗΛΘΑΝ ΟΙ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πολλοί από τους χριστιανούς έχουν απορία και ρωτούν πως προήλθαν οι ονομασίες στις εικόνες της Παναγίας; Και μερικοί απ’ αυτούς φθάνουν στο σημείο μάλιστα να λένε ότι είναι πολλές οι Παναγίες! Γι’ αυτό και υπάρχουν πολλά και διάφορα ονόματα!

Και σ’ αυτά τα ερωτήματα απαντάμε ότι η Παναγία είναι μία, είναι η μητέρα του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, η Θεοτόκος Μαρία.

Τα δε διάφορα ονόματα που φέρουν οι εικόνες Της έχουν δοθεί ή από την ίδια την Παναγία, με διάφορες οπτασίες που κατά καιρούς έχει φανερώσει η ίδια σε πιστούς Χριστιανούς, σε Μοναχές, σε ευλαβείς ιερείς και αρχιερείς, ή από διάφορα θαύματα, επιστασίες και επισκιάσεις και θεραπείες ανιάτων ασθενειών και φοβερών παθήσεων.

– Εικόνα του Ακαθίστου.

Σαν παράδειγμα φέρουμε το γεγονός, που τον έβδομον αιώνα μ.Χ. ο Πατριάρχης Σέργιος, στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας και μαζί με το λαό την περιέφερε στα τείχη της Κωνσταντινούπολης και έψαλε τον λεγόμενον “Ακάθιστον ύμνον”.

Η εικόνα αυτή ονομάστηκε “του Ακάθιστου”, η οποία σύμφωνα με την παράδοση βρίσκεται, στο Μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου του Αγίου Όρους.

– Εικόνα της Πορταΐτισσας.

Η εικόνα της Παναγίας, που βρίσκεται στο Μοναστήρι των Ιβήρων στο Άγιον Όρος “Πορταΐτισσα”, διότι όταν πήγε στο Μοναστήρι αυτό, από την Νίκαια που μια χήρα την έβαλε στη θάλασσα, στην οποία έμεινε περισσότερο από 170 χρόνια, και μετά έφτασε ταξιδεύοντας μόνη της, οι Μοναχοί τη βάλανε στο προσκηνητάρι της Μονής μέσα στην Εκκλησία, η εικόνα έφυγε τρεις φορές απ’ εκεί που τη βάλανε και πήγαινε επάνω, από την πόρτα στο τείχος της Μονής.

ΟΙ Μοναχοί σε απορία βρισκόμενοι περί του πρακτέου, έκαναν ολονύχτιες αγρυπνίες. Και σε μια απ’ αυτές, η Παναγία στον ηγούμενο είπε: “εγώ δεν ήλθα εδώ για να με φυλάξετε, αλλά ήρθα να σας φυλάξω, από τους εχθρούς νοητούς και αισθητούς, να σας προφυλάξω” και από τότε έφραξαν την πόρτα της Μονής την έκαναν εκκλησία και η εικόνα της Παναγίας έμεινε εκεί στη θέση της πόρτας, από την οποία και πήρε την ονομασία να λέγεται, “Πορταΐτισσα.”

– Εικόνα του “Άξιον εστίν”

Η εικόνα του “Αξιον εστίν”, που είναι στο Ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, επειδή κατά τον ένατο ή δέκατο αιώνα, το (980) έτος ή κατ’ άλλους το (880) ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, παρουσιάστηκε με σχήμα Μοναχού και μπροστά στην εικόνα αυτή της Παναγίας, έψαλε για πρώτη φορά τον Αγγελοσύνθετον ύμνο “‘Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκο, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών”.

Τον ύμνο αυτόν, με το δάχτυλο του, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ χάραξε επάνω σε λίθινη πλάκα, την οποία έδωκε στο Μοναχό του Κελλίου, που βρισκόταν η Αγία αυτή εικόνα και είπε : “αυτός ο ύμνος να ψάλλεται πάντοτε στην Αγία του Χριστού Εκκλησίαν” και από τότε η εικόνα αυτή πήρε την ονομασία “Παναγία του “Άξιον εστίν” και την μετέφεραν στο Ναό του Πρωτάτου, όπου μέχρι σήμερα παραμένει.

– Εικόνα της Παναγίας “Αγία Σκέπη”.

Από το βίο του Αγίου Ανδρέου του “δια Χριστόν Σαλού” μαθαίνουμε ότι ο Άγιος Ανδρέας είδε σε θεία οπτασία την Κυρία Θεοτόκο “με το ιερό μαφόρειό Της, να σκέπει την Κωνσταντινούπολη και έδειξε την οπτασία αυτή στον άγιο Επιφάνειο, που τότε ήταν Διάκονος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Από το γεγονός, αυτό έχουμε την εικόνα της Παναγίας, με την ονομασία “Αγία Σκέπη”.

Κατά παρόμοιο τρόπο και από θαύματα της Παναγίας, όπως έγινε με τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, ο οποίος εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης προς την Θεοτόκο που του θεράπευσε το χέρι, το οποίο του είχε κόψει ο ηγεμών της Δαμασκού, από συκοφαντία, και στην εικόνα της Παναγίας αυτός κόλλησε τρίτο χέρι αργυροεπίχρυσο, κι από το γεγονός αυτό έχουμε την εικόνα της Παναγίας της “Τριχερούσας” που βρίσκεται στην Ιερά Μονή του Χιλιανδαρίου, στο Άγιον Όρος.

Έτσι έχουμε και τις εικόνες με τις διάφορες ονομασίες όπως : “Παναγία η Μαλεβή, “Παναγία η “Μυρτιδιώτισσα”, “Παναγία η Γερόντισσα”, “Παναγία η Γοργοϋπήκοος”, “Παναγία η Εσφαγμένη” Παναγία η φοβερά Προστασία”, “Παναγία η Οδηγήτρια”, “Παναγία η Γλυκοφιλούσα”, “Παναγία η Αντιφωνήτρια” , “Παναγία η Κεχαριτωμένη της Τήνου,” “Παναγία η Δεξιά” ,”Παναγία η Έλωνα”, Παναγία η γαλακτοτροφούσα”, “Παναγία της Λουκούς” , “Παναγία η της Ν. Μηχανιώνας”, “Παναγία η Προυσιώτισσα”, “Παναγία η Γρηγορούσα”, Παναγία η Επακούουσα” ,”Πανάγια η Εικοσιφοίνιτσα”, και με άπειρες άλλες ονομασίες έχουμε Εικόνες της Κεχαριτωμένης Κυρίας και Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.

Η Παναγία μας Θεοτόκος και αειπαρθένος Μαρία και στην Παλαιά Διαθήκη προεικονίζεται με διάφορα συμβολικά και προφητικά σημεία, όπως : Οι πλάκες που είχαν το Μωσαϊκό Νόμο, η Ράβδος του Ααρών η βλαστήσασα, η Στάμνος η έχουσα το Μάνα με το οποίο ετρέφοντο οι Εβραίοι, η Κιβωτός της Διαθήκης, η κλίμαξ του Ιακώβ, στην οποία ανέβαιναν

και κατέβαιναν άγιοι ‘Άγγελοι του Ουρανού, ο Πόρος του Γυδεών με την ουράνια δρόσο και σ’ άλλα πολλά σημεία αναφέρονται συμβολικά ονόματα της Παναγίας.

Κατά την παράδοση των πιστών ορθόδοξων, ο απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς ήταν γιατρός, ιστοριογράφος, έγραψε το Ιερό Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των αγίων Αποστόλων, αλλά ήταν και αγιογράφος.

Σαν αγιογράφος ανιστόρητε και ζωγράφισε τέσσερες εικόνες της Παναγίας, από τις οποίες λένε πως είναι “η Πορταΐτισσα” του Αγίου Όρους, η της Ν. Μηχανιώνας Χαλκιδικής, η των Νέων Ρόδων Χαλκιδικής και η της Εικοσιφοινίσσης.

Πηγή : Μοναστική Αδελφότητα Ιεράς Μονής, Γεννήσεως της Θεοτόκου, Αμπελαλακίων Αρκαδίας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

Ιδεατή εικόνα

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο καθένας μας έχει την τάση να μεγαλοποιεί τον εαυτό του, να φτιάχνει μια φανταστική εικόνα για τον ίδιο. Φαντάζεται ότι είναι κάποιος, ότι έχει φτάσει κάπου.

Προσδίδει στον εαυτό του στοιχεία που δεν έχει, αλλά θα ήθελε να έχει. Ταυτίζεται με κάτι που δεν είναι. Κατασκευάζει ο άνθρωπος τη δική του αρετή, τη δική του αγιότητα.

Αυτό λέγεται ιδεατή εικόνα. Περισσότερο ή λιγότερο όλοι μας έχουμε πλάσει μια ιδεατή εικόνα, για τον εαυτό μας. Έτσι θεωρούμε ότι είμαστε έξυπνοι, ικανοί, τίμιοι, όμορφοι, δυνατοί, άγιοι.

Βλέπουμε τον εαυτό μας, έτσι όπως θα θέλαμε να είναι. Αφήνουμε την πραγματικότητα και τον ειδωλοποιούμε. Όμως η ιδεατή εικόνα είναι καθαρά εγωισμός. Είναι ο φανταστικός εαυτός μας. Πιστεύουμε σε ένα ψέμα, σε κάτι ανύπαρκτο.

Πως μπορούμε να καταλάβουμε εάν έχουμε για τον εαυτό μας μια ιδεατή εικόνα;

Όταν κάποιος μας αδικεί και εμείς αντιδρούμε, στενοχωριόμαστε, ξεσπούμε, αυτό σημαίνει ότι έχουμε πιαστεί από μια φανταστική εικόνα για τον εαυτό μας.

Σε τέτοιες περιπτώσεις ξεσκεπαζόμαστε και φαίνεται ποιοι πραγματικά είμαστε.

Γιατί εμείς νομίζουμε ότι έχουμε φτάσει σε μεγάλα μέτρα πνευματικότητας, ότι είμαστε σχεδόν άγιοι.

Όταν όμως οι άλλοι δεν μας φερθούν καλά, μας υποτιμήσουν, δεν μας δίδουν σημασία, τότε θα οργιστούμε, θα ανησυχήσουμε και θα διαπιστώσουμε, ότι τελικά δεν είμαστε αυτό που νομίζουμε και που προσπαθούμε να αποδείξουμε.

Ο πραγματικός άγιος, όσο και αν αδικηθεί, όσο κι αν συκοφαντηθεί, δεν θα ταραχθεί καθόλου. Ο άνθρωπος που είναι κάτι, δεν περιμένει να τον αναγνωρίσουν.

Δεν νοιάζεται για τέτοια πράγματα.

Πως δημιουργείται.

Η ιδεατή εικόνα κάνει να φτάσει να δημιουργείται μέσα μας, εξαιτίας του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης με τους άλλους. Θέλει κανείς να φτάσει τον άλλο, να γίνει όμοιος του ή να τον ξεπεράσει.

Δεν του αρέσει ο εαυτός του, έτσι όπως είναι. Δεν δέχεται τον εαυτό του. Δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την πραγματικότητά του. Έτσι, για να αισθάνεται άνετα ανάμεσα στους ανθρώπους, πρέπει να παριστάνει τον ανώτερο. Προσπαθεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξή του ανάμεσα σε άλλους, με το να τους ανταγωνίζεται. Δεν μπορεί να είναι με τον πραγματικό του εαυτό.

Δεν ταπεινώνεται ενώπιον του Θεού, δεν αφήνεται στο θέλημά του. Θεωρεί τον εαυτό του πολύ σπουδαίο άνθρωπο, ανώτερο από τους άλλους. Του αρέσει να καμαρώνει τον εαυτό του και να τον κολακεύουν οι άλλοι.

Δεν αντέχει να μη τον τιμούν, να μην ασχολούνται μαζί του και να μην είναι αντικείμενο θαυμασμού. Ο άνθρωπος αυτός, ενώ φαίνεται πράος και ταπεινός και ήρεμος, δεν δέχεται παρατηρήσεις. Όταν συνειδητοποιεί, ότι δεν είναι αυτό που νομίζει, αλλά κάτι άλλο, αντί να ταπεινωθεί πέφτει σε μελαγχολία. Ή προσπαθεί, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να καλύψει την απόσταση και να γίνει αυτό που θέλει. Με τρόπο όμως εγωιστικό, γι’ αυτό και αγχώνεται χωρίς να καταφέρνει τίποτα στο τέλος.

Η ψυχή αυτή περνάει ένα μαρτύριο. Γιατί από τη μια βλέπει κανείς μέσα του πάθη και ελαττώματα και από την άλλη, αν ταπεινωθεί, προσπαθεί να κρατήσει τον εαυτό του ψηλά, να διατηρήσει την ιδεατή αυτή εικόνα, γι’ αυτό υποφέρει.

Κι ενώ ο ίδιος φαντάζεται πράγματα για τον εαυτό του και δεν συνειδητοποιεί την πλάνη του, οι άλλοι δίπλα του αντιλαμβάνονται την ψεύτικη ιδέα, που έχει για τον εαυτό του.

Αρνητικές επιπτώσεις.

Η ιδεατή εικόνα είναι κατασκεύασμα, είναι κάτι που δεν υπάρχει. Το φτιάχνει κάποιος για τον εαυτό του. Και αυτό επηρεάζει όλη τη συμπεριφορά του.

Ο άνθρωπος αποδιοργανώνεται πλήρως. Δεν μπορεί να βρει άκρη με τον εαυτό του.

Δεν ξέρει τι θέλει, τι του συμβαίνει, δεν βρίσκει πουθενά ανάπαυση. Δεν είναι σε θέση να βλέπει τα λάθη και τα ελαττώματά του. Μάλιστα τα θεωρεί αρετές. Ζει μέσα σε μια φαντασία.

Η ιδεατή εικόνα κατατρώει την ψυχή του ανθρώπου, του αφαιρεί την ζωντάνια και την δυναμικότητα. Του αφαιρεί την όρεξη να αγωνιστεί.

Διώχνει την χάρη του Θεού και γεννάει μέσα στον άνθρωπο εγωισμό, υπερηφάνεια, αλαζονεία, σκληροκαρδία.

Δεν βοηθά καθόλου τον αγωνιζόμενο Χριστιανό να προοδεύσει πνευματικά. Όσο και να προσεύχεται, όσο και να νηστεύει, όσο μεγάλο αγώνα κι αν κάνει, τελικά δεν καταφέρνει τίποτα.

Ποτέ δεν θα φτάσει σε μια καλή πνευματική κατάσταση. Εγκλωβισμένος στην ιδεατή του εικόνα, ζωντανεύει, αντί να νεκρώνει, τον παλαιό άνθρωπο μέσα του.

Και έχει την εντύπωση ότι λίγο ακόμα αγώνα χρειάζεται και θα γίνει άγιος. Δεν ταπεινώνεται για να τον ελεήσει ο Θεός. Ενώ ο ταπεινός; άνθρωπος, που έχει συναίσθηση της αμαρτολότητας και των αδυναμιών του ελκύει τη χάρη του Θεού και διαρκώς προχωρεί πνευματικά.

Η ιδεατή εικόνα είναι μια αρρωστημένη κατάσταση μέσα μας. Πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να γκρεμίσουμε αυτό το είδωλο μέσα μας.

Να μην πιστεύουμε αυτό που έφτιαξε το μυαλό μας. Να μετανοήσουμε ειλικρινά ενώπιον του Θεού. Να ταπεινωθούμε και να μην έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας.

Τέλος, να ζητήσουμε από το Θεό να μας βοηθήσει και να έχουμε εμπιστοσύνη, μόνο σε Αυτόν.

Αυτός θα μας φτιάξει αληθινούς ανθρώπους.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΥΔΕΝ ΓΛΥΚΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ορισμός της Πατρίδας :

“Πατρίδα είναι το εξαιρετικόν στάδιον όπου τάχθηκεν από τον δημιουργό ο άνθρωπος για να αγωνισθή τους αγώνες της αρετής… “(Κων/νος Οικονόμου ο εξ οικονόμων).

Αυτό το : “εξαιρετικόν στάδιον” οι Έλληνες το ονόμασαν Ελλάδα και με αγώνες, περιφρονώντας ακόμη και αυτόν τον θάνατο, το κράτησαν ελεύθερο από τους εχθρούς, δίδοντας μαθήματα αξιοπρέπειας και τιμής.

Ώστε κατά τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό, “Νικητές οι Έλληνες, θα ξεκινήσουν αύριο πρωτοπόροι της πνευματικής ανάπλασης, ολόκληρης της γης!..

Από αυτούς τους αγώνες, στις ένδοξες Ιστορικές σελίδες καταγράφηκαν ημερομηνίες – ορόσημα και λέξεις που καθιερώθηκαν ως ιδέες :

α) “Μολών – λαβέ” : 480 π.Χ. Θερμοπύλες, Τριακόσιοι του Λεωνίδα.

β) “ου φεισόμεθα της ζωής ημών” :

1453 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη, Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος”.

γ) “Ελευθερία ή θάνατος” : 25η Μαρτίου 1821, Αγία Λαύρα, Παλαιών Πατρών Γερμανός.

δ)”ΟΧΙ” : 28η Οκτωβρίου 1940 Αθήνα, Ιωάννης Μεταξάς, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.

Ανάλυση της ιστορικής λέξης του “ΟΧΙ”

Στις 3 τα μεσάνυχτα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός πρέσβης επιδίδει το επαίσχυντο τελεσίγραφο στον Πρωθυπουργό ζητώντας “… το δικαίωμα – Η Ιταλία – να καταλάβει δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων… ορισμένα στρατηγικά σημεία του Ελληνικού εδάφους… Εάν τα Ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήσει αντίστασην, η αντίστασις αυτή θα καμφθεί, δια των όπλων….”

Και η απάντηση του Πρωθυπουργού : “ΟΧΙ”

– Λοιπόν πόλεμος.

Το Ιταμό τελεσίγραφο απορρίφθηκε υπερήφανα!

> ΟΧΙ ! Γιατί, “αυτές οι πέτρες δεν βολεύονται, κάτω από ξένα βήματα”.

> ΟΧΙ ! Γιατί, “αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται, παρά μόνον στον ήλιο”.

> ΟΧΙ ! Γιατί,”αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται, πάρα μόνον στο δίκαιο”.

Το ΟΧΙ αυτό εξέφραζε το ηρωικό αίσθημα ολοκλήρου του Ελληνικού λαού, Ταυτισμένο με την ιστορία 30 αιώνων και με άγρυπνη την ιστορική μνήμη, ταυτίζοντας την αξία της ζωής με την ιδέα της ελεύθερης Πατρίδας, οδήγησε τα φανταράκια στη Νίκη.

Η 28η Οκτωβρίου 1940 ,ήταν για τους Έλληνες ημέρα Δόξας!

“Και ήρτες τέλος Συ, Μητέρα – Μέρα, όπου αγκάλιασες κι ανύψωσες ολόκληρα τα περασμένα στον ανώτατο λυτρωτικό σκοπό τους, στον υπέρτατό τους ηθικόν ιστορικό ρυθμό!

Την ηθική στροφή μέσα στο χάος ολοκλήρου του κόσμου!”, θα υμνήσει ο Άγγελος Σικελιανός. Και αυτό επειδή ο υλικός οπλισμός ήταν ελάχιστος. Τα 7.00Ο.000 των άοπλων Ελλήνων είχαν να αντιμετωπίσουν τα 45.000.000 των πανίσχυρων και άρτια εξοπλισμένων Ιταλών.

Αργότερα στις 6 Απριλίου 1941 θα προστεθούν και 85.000.000 σιδηρόφρακτων Γερμανών. Και όμως αυτά τα 130.000.000 του εχθρού τα πολεμήσαμε σε 216 ημέρες, ενώ οι Γάλλοι παραδόθηκαν σε 38 ημέρες και οι Ολλανδοί σε 5!. Με αποτέλεσμα οι ‘Έλληνες να καταστρέψουν το 19,6 %του εχθρού, οι Γάλλοι το 4,8 % και οι Ολλανδοί μόλις το 0,9%.

Συμπέρασμα :

Το πνεύμα επεβλήθη στις δυνάμεις της ωμής βίας. Η ψυχή διέψευσε την υλική υπεροπλία. Γιατί; Επειδή πολεμούσαν για την πατρίδα, για την προσβεβλημένη”, Παναγιά.

Αλλά τι έτρεφε το πνεύμα; Τι γιγάντωνε τη ψυχή; Ποια ήταν η αρματωσιά η ακατάλυτη; Τι εμψύχωνε τον “Δαβίδ” εναντίον του “Γολιάθ”;

Πνευματικός ο οπλισμός : “Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίππεις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα” (ψαλμ.19,8), ή θεοσέβεια,τότε και τώρα.

“Ο Θεός σώζει την Ελλάδα” είπε πρώτα ο Πρωθυπουργός, σταυροκοπήθηκε και μετά υπέγραψε. Και εκείνη, η Στρατήγισσα Κυρά, η Μεγαλόχαρη της Τήνου, βλέποντας την αδικία του εχθρού, αλλά και τη θεοσέβεια του λαού μας, ανέβηκε στ’ αλβανικά βουνά και όπως “η όρνις τα νοσσία εαυτής (Ματθ.κγ’ 37) προστάτεψε το στρατό μας.

Η Θεοσέβεια :  

Αυτή η πίστη στην Πρόνοια και Δικαιοσύνη του Θεού και στην αρωγή της Παναγίας μας, εμψύχωνε τους φαντάρους μας και ολόκληρο το Έθνος.

Η ελευθερία :

“Το ελεύθερο ή μαρ” του Ομήρου ήταν η άλλη κινητήριος δύναμη. Ταύτιζαν την αξία της ζωής, με την ιδέα της ελεύθερης Πατρίδας.

Έγραψε τότε ο Θεοτοκάς: “Δεν θα πούμε εμείς οτιδήποτε εξόν από τον πόλεμο, θα πούμε και λέμε ήδη : οτιδήποτε εξόν από τη δουλειά και την ατιμία”.

Η φιλοπατρία :

Τα φανταράκια είχαν αγάπη ακατάλυτη για την Πατρίδα και θυσία μέχρις εσχάτων. Η ιαχή “νυν υπέρ πάντων ο αγών”, αυτός ο τρόπος του λέγειν μεταφράζεται σε τρόπο του ζην, σε μίμηση των Σαλαμινομάχων. Μάχονταν για μια θέση στον “’Ηλιο”. Η δυνατή τους φιλοπατρία γέννησε τη θυσία και δημιουργήθηκε έτσι ένα ακόμη έπος, το Έπος του 1940.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτάσιμης πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται, με την έναρξη του Β’ Π.Π.

Μετά την άρνηση του Μεταξά, ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα μέσω των ελληνοαλβανικών συνόρων.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον Ιταλικό Στρατό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, οι ελληνικές δυνάμεις, είχαν προωθηθεί στο ένα τέταρτο σχεδόν του εδάφους της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας κατά σειρά τις πόλεις: Κορυτσά, Πόγραδες, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο, και Χειμάρα, απελευθερώνοντας έτσι τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου, για τρίτη φορά μέσα στον 20ο αιώνα.

Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της Γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα επίθεση.

Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απρίλιου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Με, αυτά τα ακαταμάχητα όπλα : Θεοσέβεια, Ελευθερία και Φιλοπατρία, ο ομηρικός λόγος” ουδέν γλυκίον της Πατρίδος” αντιστάθηκε στο χρόνο και έγραψε Ιστορία.

Την ιστορία του ΟΧΙ, την ιστορία του 1940.

Πηγή : – Ορθόδοξο , Χριστιανικό Περιοδικό “Όσιος Θεόφιλος”.

–Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ….

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

‘Ήμουν κι εγώ εκεί.

– Που στην Λειτουργία;

– Ναι στη Λειτουργία.

– Και που είπες έγινε; Έξω, στο ύπαιθρο;

– Έ, δε σου είπα; Στο ύπαιθρο έγινε. Στα ερείπια αρχαίου ναού.

Υπήρχε εκεί ναός παμπάλαιος, ποιος ξέρει από πότε, κι έπειτα κάποτε γκρεμίστηκε και δεν απέμεινε σχεδόν τίποτα. Μόνο κάτι πέτρες σπασμένες, μαρμάρινα θραύσματα από τις κολόνες που βαστούσαν το οικοδόμημα.

– Και σε ποιον Άγιο τιμώνταν;

– Στην Αγία Παρασκευή.

– Έχω ακούσει ότι εκεί επάνω στα Άγραφα υπάρχουν πολλά εξοχικά εκκλησάκια.

Πολλά δε λες τίποτε. Και ο παππούλης εκεί – ευλαβής κληρικός, να τον έχει ο Θεός καλά – όλα προσπαθεί να τ’ αναστήσει από το φάγωμα των καιρών.

– Λοιπόν πως ήταν στη Λειτουργία;

Πως ήταν… Θέλω να σου πω πως ήταν, αλλά πρώτα να σε ρωτήσω κάτι.

– Τι;

– Έχεις ακούσει ποτέ αυτό που λένε οι Θεολόγοι, ότι και η Κτίση όλη η δημιουργία δοξολογεί τον Θεό;

– Έ, δεν το διαβάζουμε αυτό στους ψαλμούς; “Αινείτε αυτόν ήλιος και σελήνη. Αινείτε αυτόν πάντα τα άστρα και το φως”.

– Αυτό ακριβώς. Και παρακάτω δεν λέει : Τα θηρία και πάντα τα κτήνη, ερπετά και πετεινά, πτερωτά”.

– Ναι, ναι. Ξέρω και κάποιους Αγίους που το είχαν κατανοήσει αυτό. Πρόσφατα διάβαζα για τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος σε μια μοναχή του μοναστηριού του στην Αίγινα, έδειξε εμφανώς τι σημαίνει, ότι και τα δένδρα και η γη και ο ουρανός αινούν τον Θεό.

Το κατενόησε η ίδια πολύ έντονα, το ένιωσε στα τρίσβαθά της, έπειτα από ειδική προσευχή που έκανε γι’ αυτό ο Άγιος, μέσα στο δάσος.

Έ, αυτό εγώ το είδα, με τα ίδια μου τα μάτια, σ’ εκείνη τη Λειτουργία στα ‘Άγραφα.

– Μη μου πεις! Δηλαδή τι είδες;

– Θα σου τα πω ακριβώς όπως τα ζήσαμε όσοι συμμετείχαμε σ’ εκείνη την υπέροχη Λειτουργία.

Από την προηγούμενη Κυριακή ο παππούλης είχε ανακοινώσει ότι το επόμενο Σάββατο θα γίνει υπαίθρια θεία Λειτουργία στο χώρο, όπου βρισκόταν ο ναός της Αγίας Παρασκευής.

Το συνηθίζει ο ιερέας αυτός, τα Σάββατα να γυρνά τα εξοχικά εκκλησάκια και να τα λειτουργεί. Να τ’ “ανοίγει”, που λένε.

Εδώ τώρα τη Λειτουργία, την είχε ζητήσει μια δικηγόρος – από τα μέρη αυτά είναι, αλλά στην Αθήνα χρόνια τώρα μένει.

Είχε έρθει εκείνες τις μέρες στο χωριό και ζήτησε από τον παπά να κάνει μια Λειτουργία εκεί, διότι ευλαβούνταν την Αγία. Γι’ αυτό και το ανακοίνωσε ο παπάς. Πράγματι το Σάββατο βρεθήκαμε κάποιοι από το χωριό εκεί. Χορταριασμένο το έδαφος – ξερά κιόλας τα χόρτα Ιούνιος μήνας – και όπως σου είπα, κάτι αρχαία μάρμαρα εδώ κι εκεί, σπαράγματα.

Ο παπάς έστησε ένα ειδικό τραπέζι μπροστά στο χώρο, όπου ήταν παλιά η κόγχη του ιερού για την Αγία Τράπεζα, κι ένα δίπλα για πρόθεση.

Εμείς κουβαλήσαμε με ένα αγροτικό αυτοκίνητο και καρέκλες και τις βάλαμε εκεί όπως – όπως. Δεν ήταν και ίσιωμα κάτω, τελοσπάντων.

Που λες, δεν μπορείς να φαντασθείς τι σαύρες κυκλοφορούσαν. Σαύρα να δει το μάτι σου! Η δικηγόρος μάλιστα φοβόταν και λίγο. Μάζευε τα πόδια της, λες και θα την πείραζαν οι σαύρες!

Αυτές να τρέχουν πέρα – δώθε… Κάποια στιγμή λοιπόν άρχισε η Λειτουργία.

– Ο Όρθρος θες να πεις.

– Έ, ναι, ο Όρθρος. Είχαμε και έναν ψάλτη, του χωριού. Ο ψάλτης, καταλαβαίνεις ψαλμωδία…. αλλά από το τίποτα, ας είναι κι έτσι. Έλεγε και καμιά λέξη σωστή. Τι να κάνει και αυτός, αγράμματος, μεγάλος στην ηλικία, αλλά με ευλάβεια.

Έφτασε η ώρα να πει το “Πάσα πνοή. “Άρχισε να ψάλλει : “Πάσα πνοή αινεσάτω τον κύριον. “Ξέρεις τι έγινε τότε :

– Τι έγινε;

– Δεν θα το πιστέψεις! Δεν σου είπα ότι γινόταν χαμός από σαύρες; Λοιπόν, όπως σου το λέω : Όλες με μιας σταμάτησαν να κινούνται, σηκώθηκαν στις ουρές τους όρθιες και με το κεφάλι ψηλά. Μόνο το κεφάλι τους κουνούσαν.

Μα τι να σου πω! Έκανα ένα γύρω με το κεφάλι μου, όλες την ίδια στάση. Όλοι το παρατήρησαν και η δικηγόρος.

Μέχρι να τελειώσουν τα λόγια του “Πάσα πνοή” – “Πάσα πνοή αινεσάτω τον Κύριον. Αινείτε τον Κύριον εκ των ουρανών, αινείτε αυτόν εν τοις υψίστοις, σοί πρέπει ύμνος τω Θεώ “- οι σαύρες εκεί, όρθιες, ακίνητες, σαν να έψαλλαν κι αυτές με τα κεφάλια τους προς τα πάνω.

Τέτοιο πράμα! Με τα ίδια μου τα μάτια το είδα!

– Τι λες;

Απίστευτο δεν είναι; Έπρεπε νάσαι εκεί, να το δεις.

– “Θαυμαστός ο Θεός” πραγματικά!

– Θαυμαστός! Και να σου πω κάτι;

Είπα μέσα μου, άλλη φορά στο “Πάσα πνοή”, δεν θα κάθομαι. Τα ζώα να σηκώνονται πάνω, τα ερπετά να υμνούν, κι εγώ να κάθομαι; Ποτέ!

ΠΗΓΗ : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” Ο ΣΩΤΗΡ”.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΣΤΙΣ 3-11-2024

Τη Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2024 θα τελεσθούν τα εγκαίνια του Αρχιεπισκοπικού Παρεκκλησίου «Αγ. Γεωργίου» πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη (Μουσείο Ακρόπολης) υπό του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Ρωγών κ.κ. Φιλοθέου.

Με την ευλογημένην αυτήν ευκαιρίαν, σ α ς  π ρ ο σ κ α λ ο ύ μ ε  όπως προσέλθετε εις τον Εγκαινισμόν «του Αγίου σκηνώματος της δόξης Κυρίου», που θα τελεσθεί συμφώνως με παρατιθέμενο πρόγραμμα :

Υποδοχή των Ιερών Λειψάνων και Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός των Εγκαινίων 

Όρθρος, Τελετή των Εγκαινίων και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Τα Διοικητικά Συμβούλια

Της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας &

Του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών      

Αξιότιμη Κυρία/Αξιότιμε Κύριε, 

Το Ιερό Αρχιεπισκοπικό Παρεκκλήσιο Αγ. Γεωργίου  βρίσκεται μέσα στον περιβάλλοντα και φυλασσόμενο χώρο του Μουσείου της Ακρόπολης και αποτελεί σημείο αναφοράς στη νεότερη Eλληνική Ιστορία με δείκτες το πρώην Σύνταγμα Χωρ/κης Μακρυγιάννη και τη Μάχη των Αθηνών 1944. Το σημερινό παρεκκλήσιο που εγκαινιάζεται (3/11/2024), κατασκευάστηκε, σε πολλή κοντινή της πρωθύστερης θέσης, το έτος 2000  από το Υπουργείο  Πολιτισμού, αμέσως μετά την ανέγερση του Μουσείου Ακρόπολης. Ο προγενέστερος ναός αναγέρθηκε στον  ίδιο μαρτυρικό τόπο του Συντάγματος Χωρ/κης Μακρυγιάννη το έτος 1944 και ανακαινίστηκε το έτος 1949 σε μνήμη των ηρωικώς πεσόντων μαχητών συναδέλφων.

Η εξωτερική αρχιτεκτονική του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου έγινε με μέριμνα του Υπουργείου Πολιτισμού, ώστε να συνάδει με τις απαιτήσεις του χώρου του Μουσείου. Η συνολική εσωτερική διαμόρφωση, ο εξωραϊσμός και η αγιογράφηση του ναού έγιναν με αποκλειστικές σημαντικές δαπάνες της Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας, (νυν Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας) και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών σταδιακά κατά τα έτη 2000 – 2011.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών αναγνωρίζοντας τη συνεχή ανταπόκριση, τις δαπάνες και το έντονο ενδιαφέρον στήριξης, διαρκούς συντήρησης και λειτουργίας του Παρεκκλησίου Αγ. Γεωργίου, επιβεβαίωσε με Απόφασή της τους παραπάνω συνδικαλιστικούς μας φορείς ως «δημιουργούς» και «κτήτορες» και εξεδήλωσε την άμεση δικαιοδοσία της με ιεραρχική εποπτεία για την «κανονικότητα» αυτού και τον διορισμό διαχειριστικής επιτροπής. Μερίμνησε επίσης για τη διάθεση ιερωμένων προς τέλεση εκκλησιαστικών λειτουργιών και μυστηρίων καθώς κάθε πράξης ορθόδοξης χριστιανικής λατρείας.

Από  εμάς, τους «κτήτορες», επιδιώκεται μόνιμα η αγαστή συνεργασία με την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τη Διεύθυνση Μουσείου Ακρόπολης για θέματα που στοχεύουν στην υποδειγματική λειτουργία του  παρεκκλησίου στα πλαίσια της θρησκευτικής του αποστολής, του πολιτισμού και της ιστορίας του στο συγκεκριμένο τόπο.

Γνωρίζεται τέλος ότι, πλησίον του παρεκκλησίου και κοντά στην είσοδο του Μουσείου Ακρόπολης,  βρίσκεται το μικρό ναΰδριο των Αγίων Αναργύρων, όπως κατασκευάστηκε εξαρχής το έτος 1834, το οποίο χρήζει αποκατάστασης και επισκευής.  Στις άμεσες προθέσεις μας βρίσκεται η εκπόνηση ειδικής μελέτης για την ανάδειξή του με απαιτούμενη σύμφωνη γνώμη του Δ.Σ. του Μουσείου και του Υπουργείο Πολιτισμού.-

Με εκτίμηση

Τα Διοικητικά Συμβούλια

Της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας &

Του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σήμα κινδύνου για το τι μέλει γενέσθαι στην Ελλάδα, όσον αφορά την επισιτιστική κρίση, που άρχισε να μαστίζει τις φτωχές χώρες του πλανήτη μας, εξέπεμψε ο Καθηγητής της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Σπύρος ΚΥΡΙΑΚΗΣ, μιλώντας το βράδυ της Τρίτης 3 Ιουνίου, σε δημόσια συγκέντρωση της Ακαδημίας Αθηνών.

“Είναι άμεση ανάγκη, να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο προγραμματισμό της αγροτικής παραγωγής. Η έρευνα και η ανάπτυξη της νέας γεωργικής τεχνολογίας πρέπει να είναι προτεραιότητα, για τη χώρα μας”, τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. ΚΥΡΙΑΚΗΣ “γιατί σε διαφορετική περίπτωση το μέλλον διαγράφεται ζοφερό…”

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο Καθηγητής, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο είναι δραματική. Μάλιστα όπως είπε “αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα η επισιτιστική κρίση αναμένεται να πάρει εφιαλτικές διαστάσεις, για ολόκληρο τον πλανήτη”.

Όπως ανέφερε ο κ. ΚΥΡΙΑΚΗΣ “η κυρία αιτία της κρίσης ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 με τη “νοοτροπία” του ανεπτυγμένου κόσμου ότι η αφθονία των τροφίμων είναι δεδομένη και η διατροφική γεωργοκτηνοτροφία είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα χωρίς ιδιαίτερη “αξία”.

Σε αυτή την “νοοτροπία”, συνέβαλον δραστικά : Ο ΠΟΕ (με την παγκοσμιοποίηση του εμπορίου των τροφίμων).

Η χωρίς ουσιαστικό όραμα ΚΑΠ της ΕΕ. Η χωρίς προοπτική γεωργική ανάπτυξης, πολιτική των αναπτυσσόμενων χωρών και οι απαράδεκτες καταναλωτικές συνήθειες των κατοίκων των ανεπτυγμένων κρατών, προς τα τρόφιμα.

Οι αιτίες που συνέβαλαν όμως, καθοριστικά στη κρίση είναι :

– Η συνεχής αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού με προοπτική το 2050 να φτάσει τα 9 περίπου δις από 6,5 δις, που είναι σήμερα.

– Η γρήγορη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη του ΒΡΙΚ (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα).

– Η Κίνα με 1,5 δις κατοίκους “μπήκε” επιθετικά στην “παγκόσμια” αγορά τροφίμων, ειδικά στα τρόφιμα ζωικής προελεύσεως και στις ζωοτροφές. Καταναλώνει σήμερα το 25% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής κρέατος και περίπου 100.000.000, νεαροί κινέζοι καταναλώνουν ποσότητες γάλακτος – γαλακτοκομικών προϊόντων, ισοδύναμων της Ευρώπης και της Β. Αμερικής.

– Η Ινδία ακολουθεί την ίδια “διαδρομή” της Κίνας, έχοντας περίπου τον ίδιο πληθυσμό και προοπτικές μεγάλης ανάπτυξης.

– Η Ρωσία έδωσε απόλυτη προτεραιότητα στην ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και το χειμώνα του (2006-2007) “σάρωσε” από την ΕΕ όλες τις διαθέσιμες μοσχίδες (νεαρά θηλυκά βοοειδή) γαλακτοπαραγωγής κατεύθυνσης.

Σήμερα οι μοσχίδες στην ΕΕ είναι λιγοστές και σε υψηλές τιμές, (2007-2008).

Μέτρα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

“Θα πρέπει να αλλάξει ριζικά η Κοινή Αγροτική Πολιτική ΚΑΠ και ” νοοτροπία”.

Η αυτάρκεια στην ευρωπαϊκή παραγωγή υγιεινών – ποιοτικών τροφίμων ζωικής και φυτικής προελεύσεως, πρέπει να είναι η “νέα ” πολιτική για τη γεωργοκτηνοτροφία.

Να βρεθεί νέος τρόπος ελέγχου των τιμών των προϊόντων. Να δοθούν ειδικά κίνητρα για την ευρωπαϊκή διατροφή, γεωργοκτηνοτροφία που παράγει ασφαλή και υγιεινά τρόφιμα και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.

Τα κίνητρα πρέπει να επεκταθούν και προς τους παραγωγούς και ειδικά για τη νέα γενιά.

Επίσης οι Ευρωπαίοι καταναλωτές, πρέπει να προτιμούν τα ευρωπαϊκά επώνυμα και παραδοσιακά τρόφιμα. Να σταματήσει η παραγωγή βιοκαυσίμων στη ΕΕ. Να αντιμετωπισθεί η άμεση απειλή έλλειψης νερού υγειονομικής αποδεκτής ποιότητας, για τις ανάγκες της γεωργοκτηνοτροφίας.

Άμεσα μέτρα για τη χώρα μας. Η οικονομική και παραγωγική αγροτική πολιτική της Ελλάδος, θα πρέπει να αλλάξει δραστικά. Έτσι η πολιτική πρέπει :

– Να “επιβάλλει” νέα πολιτική αγροτικής οικονομίας, με στόχο την αυτάρκεια βασικών διατροφικών αναγκών της, κυρίως σε κρέας – γάλα – δημητριακά και σε ένα βαθμό και ζωοτροφές.

– Να αξιοποιήσει τα προϊόντα αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας, τα προϊόντα της ελιάς, τα όσπριά της, τον πλούτο των υπερκηπευτικών και τα κρασιά της.

– Να “επιβάλει” ολοκληρωμένα συστήματα κτηνιατρικής και φυτό υγειονομικής διαχείρισης στο στάβλο – χωράφι (διαφάνεια) και ιχνηλασιμότητα, μέχρι το πιάτο μας.

– Να εξασφαλίσει ενιαίο και αξιόπιστο φορέα ελέγχου, για την ασφάλεια – υγιεινή των τροφίμων, ιχνηλασιμότητα, μέχρι και το πιάτο του καταναλωτή, με αυτόν τον τρόπο να είναι εφικτό για την κρατική μηχανή, να ελέγξει καλύτερα τις πηγές της αισχροκέρδιας και της νόθευσης των τροφίμων.

– Οι Έλληνες καταναλωτές προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα φυτικής και ζωικής προέλευσης, που ειδικά στο κρέας φτάνει το 85%.

– Να βρεθεί ο τρόπος οι Ένοπλες Δυνάμεις, να καταναλώνουν μόνο εγχώρια τρόφιμα, καθώς επίσης ο αγροτουρισμός μας και οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες μας.

Οι αυξήσεις στο σιτάρι.

“Η αύξηση στις τιμές των σιτηρών και συγκεκριμένα στο αλεύρι έχει αγγίξει το 90-100%, αναφέρει ο Πρόεδρος του συλλόγου Αρτοποιών Ελλάδος Μιχάλης Μούσιος

“Ο δείκτης τιμών, συγκεκριμένα για το μαλακό σιτάρι από 180 ευρώ ανά τόνο, έχει φτάσει περίπου 400 ευρώ”.

Όσον αφορά για τις αυξήσεις, ξεκίνησαν από το τέλος του 21, αλλά ο πόλεμος στην Ουκρανία τις έκανε χειρότερα.

Ενώ οι περισσότεροι αποδίδουν στον πόλεμο το μεγαλύτερο ποσοστό των αυξήσεων στις τιμές των σιτηρών, υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να συνυπολογιστεί : Η κερδοσκοπία. Σχετικά πρόσφατη έκθεση της Lighthouse Reports, με θέμα “Οι Κερδοσκόποι της Πείνας”, καταδεικνύει πως πολυεθνικοί “γίγαντες” στον τομέα των τροφίμων έχουν επωφεληθεί πολύ από τον πόλεμο, τον οποίο χρησιμοποίησαν ως πρόφαση, για να αυξήσουν τα κέρδη και τις επενδύσεις τους, στα χρηματιστήρια τροφίμων.

Φυσικά οι “χαμένοι” στην εν λόγω ιστορία είναι οι καταναλωτές. Οι μέχρι τώρα έρευνες αποδεικνύουν πως οι ‘Έλληνες σταδιακά μειώνουν τα είδη, που αγοράζουν, από τα καταστήματα λιανικής τροφίμων.

Από έρευνα προκύπτει, ότι το ποσοστό αυτό είναι 66%.

Η πτώση του τζίρου στα αρτοπαρασκευάσματα, έχει πέσει στο 20% Πλέον τα νοικοκυριά δεν πετάνε, ούτε ψίχουλο. Αλλά είναι σίγουρα “εγκληματικό” σε τέτοιες καταστάσεις που ένα μέρος της ανθρωπότητας αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο λιμού, η κερδοσκοπία να αφήνεται ανεξέλεγκτη, να παίζει με την πείνα.

Πηγή : www.Capital.gr. Της Βιργινίας Κιμπουροπούλου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΠΟΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν ήμουν σε ηλικία 8 ετών, η μητέρα μου έκανε μεταπτυχιακό στη ψυχολογία. Θυμάμαι που, όταν τη ρώτησε ο Πατέρας μου, γιατί μπαίνει σ’ αυτή τη διαδικασία, αφού δεν θα εξασκήσει ποτέ, αυτό το επάγγελμα, του απάντησε.

“διότι η ψυχολογία τα έχει μελετήσει όλα”.

Μεγάλη λέξη μου φάνηκε το “όλα”. Φυσικά εγώ χαιρόμουν που την έβλεπα να λάμπει από τη χαρά της, παρόλο που οι εργασίες της ήταν μάλλον δύσκολες.

Πέρασαν 21 χρόνια για να διαπιστώσω, ότι είχε δίκιο. Όλως τυχαίως έπεσε στο μάτι μου ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1996 με τίτλο “the Conscious Mind (o Συνειδητός νους) από τον Ντέιβιντ Τσάλμερς.

Ο Αυστραλός φιλόσοφος, μέσα από ένα πείραμα, κάλεσε τον αναγνώστη να σκεφθεί το δίδυμο ζόμπι του, ένα πλάσμα που είναι “μόριο για μόριο πανομοιότυπο με το εμένα”, αλλά που έχει “παντελή έλλειψη συνειδητής εμπειρίας”.

Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν μπορούμε να φανταστούμε ένα τέτοιο δίδυμο (ζόμπι), τότε μπορούμε, να το δημιουργήσουμε. Και τη στοιχεία θα έχει αυτό το ζόμπι; Μα, θα λειτουργεί σαν μηχανή.

“Πως λειτουργεί μια μηχανή :”

αναρωτήθηκα και επιστράτευσα τις γνώσεις μου, ως Μηχανολόγος. Μια μηχανή έχει προκαθορισμένες ενέργειες, οι οποίες σχετικά επιδέχονται σχετική διόρθωση. Και εκεί που σκεπτόμουν τις προκαθορισμένες ενέργειες, κατάλαβα τι είχε ο Ντέιβιντ Τσάλμερς στο νου του. Έψαχνε το αντίθετο της συνείδησης. Ένα άτομο που στερείται της λειτουργίας της συνείδησης, λειτουργεί σύμφωνα, με τις αρχές μιας μηχανής. Οι ενέργειες ενός συνειδητού ανθρώπου είναι δύσκολο να προβλεφθούν. Ένας σκεπτόμενος άνθρωπος τις περισσότερες φορές δεν ενεργεί σύμφωνα με ένα πρότυπο, αλλά ένα ζόμπι λειτουργεί, σύμφωνα με ένα προδιαγεγραμμένο μοτίβο.

Στην πραγματικότητα, ένα τέτοιο ζόμπι είναι ένα αποπροσωποποιημένο άτομο, ένα προσομοιότυπο. Η εκμηδένιση των πνευματικών αξιών, που βρίσκονται τώρα σε πλήρη εξέλιξη, έχει ήδη επηρεάσει αρνητικά το ανθρώπινο πνεύμα.

Η ατομικότητα μετατρέπεται σε κάτι άμορφο και οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να γίνουν στατιστικές μονάδες, ακούγοντας λαίμαργα τον χώρο των μέσων και αντανακλώντας μόνο αλόγιστα, τι συμβαίνει σε αυτόν.

Μια μηχανή δεν έχει αγάπη, μισός, θυμό, χαρά. Σήμερα με την αποπροσωποποίηση του ατόμου, η καλοσύνη και το έλεος, δύο έννοιες διαφορετικές και απίστευτα δύσκολο να οριστούν, πολτοποιούνται, κάτω υπό την έννοια της ευγένειας.

Ένα ρομπότ μπορεί να είναι ευγενικό, αλλά δεν μπορεί να δείξει έλεος. Σήμερα οι άνθρωποι δείχνουν ευγενικοί, αλλά χάνουν την καλοσύνη, το έλεος, την αγάπη, την ενσυναίσθηση.

Μέσα στο μετρό βλέπω καθημερινά ανθρώπους να ενισχύουν οικονομικά κάποιους άπορους που ζητούν βοήθεια, αλλά δεν συμμετέχουν συναισθηματικά.

Βγάζουν κάποια χρήματα και τα δίνουν με ευγένεια, αλλά χωρίς καμία σύνδεση με αυτό το άτομο, όπως κατανόηση της κατάστασής του, λύπη των δεινών του κ.α., ουσιαστικά με απάθεια.

Ο Χοσέ Ορτέγα Γκασέτ, Ισπανός φιλόσοφος και δοκιμιογράφος, κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, είχε δίκιο ότι “χωρίς πνευματική δύναμη η ανθρωπότητα βυθίζεται στο χάος”.

Ο άνθρωπος του πλήθους, το αποπροσωποποιημένο άτομο, δεν μπορεί να εντυπωσιαστεί από τα λόγια του μεγάλου Κάντ, που λάτρευε τον έναστρο ουρανό και τον ηθικό νόμο.

Τέτοια άτομα δεν θα κοιτάξουν τον ουρανό. Οι μάζες δεν θα καταλάβουν την παραποίηση που έγινε στο έργο του Σαίξπηρ με τίτλο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα”, στη σύγχρονη εκδοχή του μπαλέτου του Σεργκέι Προκόφιερ, που ανέβηκε στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 2022, όπου βασικούς ρόλους παίζουν δύο χορευτές. Τον Ρωμαίο υποδύεται ένας μαύρος και ένας γενειοφόρος λευκός αναλαμβάνει, τον ρόλο της Ιουλιέτας.

Κι αυτό διότι η άμορφη έλλειψη πνευματικότητας και η αβάσιμη ηθική, ταιριάζουν απόλυτα στον άνθρωπο του πλήθους.

Ο φίλος μου ο Γιάννης, που αρκετές φορές σας έχω αναφέρει, μου είπε ότι για να εξελιχθεί ο άνθρωπος, πρέπει να αφήσει πίσω τα βαρίδια της οικογένειας, της πατρίδας, και των στερεότυπων περί ηθικής.

Άκουσα τα λόγια του και τα σκέφτομαι ασταμάτητα. Πως θα είναι ένας Άνθρωπος, χωρίς συναισθήματα, χωρίς ηθική, χωρίς συνείδηση, χωρίς έλεος και καλοσύνη, χωρίς θυμό, χωρίς ελπίδα, χωρίς οικογένεια και κοινωνικούς δεσμούς;

Είμαι παλιομοδίτης ή οι μοντέρνοι έχουν λάβει την εξέλιξη λάθος; Αν δεν δώσεις μάχη με τον θυμό, την ιδιοτέλεια, την κακία που μας βγαίνει πολλές φορές, πως θα ανυψωθείς πνευματικά από επιλογή;

Τελικά, είναι η εξέλιξη αυτό που ζούμε ή η εφαρμογή των συμπερασμάτων των ερευνών / πειραμάτων;

Για σκεφτείτε το……

Πηγή : ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ  – ΕΚΔΟΤΗΣ – ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ -” ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ-ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Αύγουστος, ο τελευταίος και ομορφότερος μήνας του καλοκαιριού, είναι αναμφισβήτητα, αφιερωμένος στην Παναγία. Η Υπεραγία Θεοτόκος, την οποία τιμά και σέβεται ο Ελληνικός λαός, έγινε η “Υπέρμαχος Στρατηγός μας”, η οποία σε στιγμές κρίσιμες, σε ώρες αγωνίας και κινδύνου, επενέβαινε θαυμαστά και οδηγούσε το γένος μας, στο δρόμο του θριάμβου.

Μια θαυμαστή και σωτηρία επέμβαση της Παναγίας μας θυμόμαστε κάθε Αύγουστο.

Τότε που η Βασιλεύουσα των πόλεων κινδύνευε, από ώρα σε ώρα να πέσει στα χέρια των εχθρών.

Κωνσταντινούπολη 626μ.Χ. Ο Ηράκλειος έχει ήδη αναλάβει την αυτοκρατορική εξουσία. Η αυτοκρατορία την εποχή εκείνη βρίσκεται σχεδόν υπό κατάρρευση. Οι εχθρικοί λαοί άρχισαν και πάλι να απειλούν και οι Πέρσες, ο μεγαλύτερος για την αυτοκρατορία κίνδυνος, περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να διώξουν τους βυζαντινούς, από την ανατολική Μεσόγειο.

Ο νέος αυτοκράτορας, θέλοντας να ξεκαθαρίσει τις διαφορές Βυζαντίου – Περσίας, αποφάσισε να τις λύσει με τα όπλα, γι αυτό και μια από τις πρώτες προτεραιότητες του, ήταν η συγκρότηση ισχυρού στρατού. Γρήγορα οργάνωσε μια εκστρατεία, στην οποία προσέδωσε τον χαρακτήρα ιερού πολέμου, καθώς ξεκινούσε έναν αγώνα εναντίων των εχθρών, που είχαν στα χέρια τους το ιερό σύμβολο του Χριστιανισμού, τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίον είχαν κλέψει, κατά την πολιορκία των Ιεροσολύμων.

Η σκληρή αναμέτρηση των δύο μεγάλων δυνάμεων εκείνης της εποχής, κράτησε έξι ολόκληρα χρόνια. Στον πόλεμο αυτόν ο βασιλιάς των Περσών, θέλοντας να ενισχύσει τις δυνάμεις του, ήρθε σε συνεννόηση με τον ηγεμόνα των Αβάρων. Ξεκίνησαν έτσι μια κοινή δράση, εναντίων των βυζαντινών.

Η δύναμη αυτή δεν άργησε να επιτεθεί αποφασιστικά στις αρχές Μαΐου του 626, οι Άβαροι,  συνεπικουρούμενοι από σλαβικά φύλα, πολιόρκησαν καταρχάς την Θεσσαλονίκη επί 33 ημέρες και αφού απέτυχαν στράφηκαν, προς την Κωνσταντινούπολη.

Στις 29 Ιουνίου έφτασαν έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας. Στις 30 Ιουλίου οι Άβαροι τοποθέτησαν έξω από τα τείχη της τεράστιες πολιορκητικές μηχανές και την επόμενη μέρα, ξεκίνησε η επίθεση. Η δύναμή τους ήταν τεράστια. Περίπου 150.000 άνδρες χτυπούσαν τα τείχη της πόλης. Η κατάσταση, για τους πολιορκημένους ήταν τραγική.

Ο Ηράκλειος βρισκόταν εκτός της Βασιλεύουσας, πολεμώντας τους Πέρσες στην Μικρά Ασία. Στην θέση του άφησε τον ανήλικο γιο του Κωνσταντίνο, τον οποίον επιτρόπευαν, ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μάγιστρος Βώνος.

Μάταια οι βυζαντινοί προσπάθησαν να δελεάσουν τον εχθρό με χρήματα, γνωρίζοντας τον άπληστο χαρακτήρα του ηγεμόνα του. Οι Άβαροι αφού έριξαν μέσα στο Βόσπορο και τον Κεράτιο κόλπο μονόξυλα πλοιάρια, ως αποβατικά, για τη διευκόλυνση και τη μεταφορά των δυνάμεών τους, στις 6 Αυγούστου επιτέθηκαν σε ένα ασθενές τμήμα των τειχών και κατέλαβαν την εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών.

Ο Πατριάρχης Σέργιος, γνωρίζοντας καλά πως μόνο μια θαυμαστή Θεϊκή επέμβαση μπορούσε να γλιτώσει τη βασιλεύουσα, ανέβηκε στα τείχη και κρατώντας ψηλά την εικόνα της Παναγίας, εμψύχωνε την ολιγάριθμη φρουρά, που βρισκόταν εκεί.

Γύριζε μέσα στην πόλη, στους ναούς της και εμψύχωνε τον λαό, που πάλευε στην άμυνά της, προσευχόμενος θερμά να αποτρέψει η Παναγία την Άλωση.

Την επόμενη ημέρα το καλά οργανωμένο σχέδιο των βυζαντινών, κατάφερε να μπερδέψει τους εχθρούς και να προκαλέσει την ακριβή επίθεσή τους.

Ένας δυνατός ανεμοστρόβιλος παρέσυρε και κατεβύθισε τα πλεούμενα των βαρβάρων.

Το θαύμα της Παναγίας είχε γίνει. Σθεναρή αντίσταση στα τείχη και απροσδόκητες απώλειες έσπειραν στον εχθρό τον πανικό και τον έτρεψαν σε φυγή.

Όλος ο λαός συγκεντρώθηκε στην εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών, για να εκφράσει τις ευχαριστίες του προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που έσωσε την πόλη.

Όλοι μαζί, όρθιοι, συγκινημένοι, έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο.

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λειτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια αναγράφω σοι η πόλις σου, Θεοτόκε…”

Σε σένα Θεοτόκε, που είσαι η Υπέρμαχος Στρατηγός επειδή λυτρώθηκα από τα δεινά των εχθρών, εγώ, η πόλη σου, σου αφιερώνω, τις τιμές της νίκης και σε ευχαριστώ που μας βοήθησες. Κι επειδή έχεις δύναμη, που δεν μπορεί να νικηθεί, Ελευθέρωσέ με, από κάθε κίνδυνο, για να σου ψάλλω.

Χαίρε Νύμφη Ανύμφεφτε.

Τα υπέροχα αυτά λόγια, που μιλούν στο νου και στην καρδιά όλων μας, ας είναι ο καθημερινός ύμνος και η ευχαριστία μας προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που στέκει συνεχώς δίπλα μας, Υπέρμαχος Στρατηγός.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ, ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σήμερα η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια πληθώρα προβλημάτων, τα οποία οξύνονται διαρκώς. Παρουσιάζει την έκπτωση των θεσμών και αξιών, η οποία χαρακτηρίζει τη σύγχρονη κοινωνία της μακαριότητας και καταγράφει τα κυριότερα προβλήματα που αυτή αντιμετωπίζει, όπως το έλλειμμα στην κατοχύρωση των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον κλονισμό του θεσμού του γάμου και της οικογένειας, την άμβλυνση των ηθικών αξιών, την πολιτισμική υποβάθμιση, την ανεργία, τα προβλήματα της οικονομίας και την ανισότητα κατανομής του πλούτου, σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Επισημαίνεται ακόμη η εξάρτηση των πολιτικών από τα οικονομικά συμφέροντα κι η ανικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα, που μαστίζουν τους λαούς.

Ο συναγερμός.

Η πολιτεία καλείται σε συναγερμό για την εξύψωση των ηθικών αξιών και του πολιτισμού, τη στήριξη του γάμου και της οικογένειας, την αναβάθμιση της παιδείας και τη δραστηριοποίηση των πολιτών για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, αλλά και την κατοχύρωση της Δημοκρατίας στον κόσμο, την ανάπτυξη των φτωχών χωρών και την προστασία του περιβάλλοντος. Μέσα από ένα συνεκτικό δεσμό εννοιών και ιδεών με συμπεριφεριστικό περιεχόμενο και κοινωνικούς συνειρμούς οριοθετούνται οι αξίες που συνιστούν και επηρεάζουν το “είναι” και το “γίγνεσθαι”, στη ζωή των ατόμων και των λαών.

Οι ρίζες των αξιών έχουν την αφετηρία τους, από τη χωροχρονική θεώρηση στο απώτατο παρελθόν και αντλούν το γενικό και το μερικό από την ακένωτη δεξαμενή των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, με έμφαση στην πλατωνική θεωρία των ιδεών.

Βουλητικά στοιχεία.

Ακόμη αντλούν στοιχεία από τους Άγιους πατέρες της Ορθοδοξίας μας. Όταν μιλούμε για αξίες τίθεται επί τάπητος το θέμα της ηθικής αναγκαιότητας, που θέτει εκ των προτέρων τις νόρμες και τους κανόνες, για την οικοδόμηση μιας υποκειμενικής και βουλησηαρχικής στάσης, ώστε να αποτελεί φραγμούς στη ρευστότητα και την ανατροπή των κοινωνικών ρόλων. Οι αξίες, επομένως, δεν είναι φτωχά αντίγραφα και απεικάσματα φαντασιώσεων και ονειροπολήσεων, ούτε καν απαρχαιωμένες δέσμες αξιακού περιεχομένου.

Θα λέγαμε με περισσότερη σαφήνεια, ότι αναδύονται από το “οφείλειν” και το “οράν” της ανθρώπινης ύπαρξης και δρουν ως βουλητικά στοιχεία στην εξισορρόπηση των όντων και των κοινωνιών Αντίπαλο δέος. Στο ίδιο πνεύμα μπορεί να αλιεύσει κάποιος την αντοχή των αξιών στο πεπερασμένο και το εφήμερο. Πρόκειται για την ταυτότητα και την στερεότητα των αξιών που ανθίστανται στο χρόνο και ακόμη ισχυροποιούν τη συνειδητή αλληλεξάρτηση και αλληλεπίδραση ατόμων, φύλων, εθνών και κρατών. Καλείται εδώ η φιλοσοφία να στηρίξει και να εξωραΐσει τις αξίες, ίσως ακόμα να καταγράψει νέες αξίες που, χωρίς την ανατροπή των κατεστημένων θέσεων να συγκεντρώσουν την απαραίτητη συναίνεση και κοινωνική συνοχή και λειτουργική αντιμετώπιση των έλλογων όντων.

Το σημαντικότερο ερώτημα που τίθεται εδώ, είναι πολύ απλό. Η κοινωνία καλείται σε συναγερμό, για την εξύψωση των ηθικών αξιών. Μπορούν οι αξίες να τροποποιηθούν ή και

να διαφοροποιηθούν, ώστε να θεωρηθούν αξίες, με σχετική αξία; Ειδικότερα, οι διαχρονικές αξίες της ελληνικής παιδείας μπορούν να αποτελέσουν αντίπαλο δέος στο επερχόμενο κύμα της παγκόσμιο ποίησης;

Η ιστορία.

Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι. Αντηχεί δυνατή στους αιώνες η φωνή του μεγάλου πολιτικού της αρχαίας Αθήνας, Περικλή, που καταγράφηκε από τον μεγάλο ιστορικό Θουκυδίδη : “Οι καιροί ου μενετοί”, που σημαίνει σε ελεύθερη απόδοση “Οι ευκαιρίες δεν περιμένουν” και άρα μας προτρέπει να δράσουμε. Ας θυμηθούμε και τη γνωστή θέση του Ισπανού Φιλόσοφου Τζόρτζ Σανταγιάννα :

“Ο λαός που ξεχνά την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. “Εξάλλου” η ιστορία είναι, μια συνθήκη ανάμεσα στους νεκρούς, τους ζωντανούς και τους αγέννητους”, όπως πολύ εύγλωττα το έθεσε ο Βρετανός πολιτικός και φιλόσοφος Έντμουντ Μπέρκ.

Ας θυμηθούμε και τον Εθνικό μας ποιητή Κωστή Παλαμά :

Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,

Ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,

δεν είστε από τα χέρια σας

μονάχα, όχι Χρωστάτε

και σε όσους ήρθαν, πέρασαν,

θα ’ρθούνε, θα περάσουν.

Κριτές, θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι και οι νεκροί.

Η προσφορά.

Από τους πρώτους αιώνες η χριστιανική σκέψη ταύτισε την Ειρήνη με τη Δικαιοσύνη. Κατά την έκφραση του κλήμεντος του Αλεξανδρέως, οι Χριστιανοί είναι “ειρηνικό γένος, γι’ αυτό ο Θεός τους θέλει και τους χρησιμοποιεί ως “ειρηνικούς στρατιώτες”.

Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να χρωστούν μεγάλη ευγνωμοσύνη στους συγγραφείς γενικής ιστορίας, διότι με τον προσωπικό τους μόχθο φιλοδοξούν να ωφελήσουν, όλη την ανθρώπινη κοινωνία. Προσφέροντας δηλαδή στους αναγνώστες μια διδαχή, που δεν συνεπάγεται κανέναν κίνδυνο για τα συμφέροντά τους, τους εξοπλίζουν, με την εργασία τους αυτή, με πολύτιμη πείρα.

Διότι η γνώση που αποκτά κανένας με την προσωπική του πείρα, μόνο ύστερα από πολλούς μόχθους και κινδύνους, τον κάνει ικανό να διακρίνει, σε κάθε περίπτωση το ωφέλιμο.

Το μεγαλείο.

Όταν αναλογίζεται κάποιος το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής, αισθάνεται – και πρέπει να αισθάνεται – εθνική υπερηφάνεια. Οπλισμένος με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την Ορθοδοξία, νοιώθει τον εαυτό του παράξενα μεταμορφωμένο. Νομίζει ότι ζωογονείται από μια Θεϊκή, μυστική πνοή, που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και τον ουράνιο πατέρα μας. Όταν, όμως πρόκειται, αυτό το υπέροχο ελληνικό μεγαλείο να εκφράσει και να εξυμνήσει, αισθάνεται μαζί και ένα απερίγραπτο “δέος”. Διότι γνωρίζει ότι κανείς “λόγος” δεν είναι ικανός, να εκφράσει αυτή την πραγματικότητα. Θα πρέπει επίσης να καταστήσουμε σαφές ότι η ελληνική ψυχή, θα αντιταχθεί με σθένος σε κάθε επιθετική πρόκληση, απ’ όπου και να προέρχεται Άξια τέκνα. Οι σημερινοί ‘Έλληνες θα φανούν άξια τέκνα των ηρώων των Περσικών Πολέμων, της Επανάστασης του 1821 και του Ελληνικού Έπους του 1940. Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, όσοι επιβουλεύονται την εθνική μας ανεξαρτησία με τον επιδιωκόμενο επεκτατισμό τους, ονειρευόμενοι παλιές αυτοκρατορίες.

Δεν θα διστάσουμε να πούμε, λαός και Εκκλησία, “μελών λαβέ” και δυνατά “ΟΧΙ”.

Πρέπει όλοι μας να σταθούμε με μεγαλύτερο σεβασμό στην ιστορία της χώρας μας. Χρειαζόμαστε μια νέα Παγκόσμια Ελληνική πνευματική επανάσταση. Εδώ θα κληθεί και ο απόδημος ελληνισμός, να προσφέρει τα μέγιστα.

Ας μη ξεχνάμε, ότι και η Ελληνική επανάσταση του1821 σχεδιάστηκε και καθοδηγήθηκε από τους Έλληνες που ζούσαν στις παραδουνάβιες περιοχές.

Πηγή : Περιοδικό “ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ”. Γράφει ο Πέτρος Π. Γρουμπός – Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι είναι ακριβώς η Αλαζονεία;

Σίγουρα θα έχετε γνωρίσει έναν αλαζόνα κάποια στιγμή. Κάποιον που μιλούσε συνέχεια για τον εαυτό του και πίστευε, ότι είναι καλύτερος από τους άλλους.

Εδώ διερευνούμε αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, αλλά και κάποια tips , για το πως να αντιδράσετε σε μια συζήτηση, με έναν Αλαζόνα.

Τι είναι η Αλαζονεία;

Η πιο βδελυκτή στα μάτια του Θεού αμαρτία. Η πιο μισητή στις ανθρώπινες κοινωνίες. Γιατί η αλαζονεία αρέσκεται να κινείται μέσα στο ψέμα, στο κλίμα της υπερβολής, της ανύπαρκτης αξίας της, σε τόπους άγονους και γυμνούς από αρετές, σε πνευματικούς αγρούς αμυδρούς από τη χάρη του Θεού. Η Αλαζονεία είναι έκφραση της υπερήφανης καρδιάς. Και έγινε αυτή η αιτία της μεγαλύτερης καταστροφικής πτώσεως από τον ουρανό,  στα τάρταρα του άδου.

Η αλαζονεία υπερμεγεθύνει τον εαυτό της και τα δικά της και σμικρύνει τους άλλους και των άλλων.

Αρέσκεται να ζει μέσα στο αποπνικτικό κλίμα της αυταρέσκειας και της πνευματικής αυτάρκειας. Είναι μονίμως ικανοποιημένη από τον εαυτό της και αυτό την αποτελειώνει. Αναστέλλει την διάθεση για αγώνες και κόπους και ιδρώτες, που φέρνουν πνευματική ωριμότητα, καρποφορία, σοφία.

Ορισμός και σημασία. Ένας αλαζόνας συμπεριφέρεται σαν να είναι ανώτερος από τους άλλους, πιο σημαντικός και συνηθίζει να υποτιμά τους άλλους.

Παράλληλα, ωστόσο, ο υπερόπτης λαχταρά να τον θαυμάζουν, να τον σέβονται για τις ιδιαίτερες ποιότητές του και για τα κατορθώματά του.

Η αλαζονεία δηλώνει μια επιθυμία κυριαρχίας και υπερβολικής αυτοπεποίθησης.

Η αλαζονεία γενικά εξυπηρετεί, ως μηχανισμός κάλυψης της ανασφάλειας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης. Είναι ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που χτίζεται από την παιδική ηλικία. Αν και ο καθένας μπορεί να φερθεί υπεροπτικά σε κάποια στιγμή της ζωής του, το πιθανότερο είναι να αποτελεί σταθερό μοτίβο στη ζωή κάποιου.

Όπως όλα τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, η Αλαζονεία μπορεί να είναι εντονότερη η λιγότερο εμφανής.

Ένας Αλαζόνας μπορεί να είναι εξωστρεφής, κάποιος να είναι υπεύθυνος ή να φτάνει στο ακραίο σημείο της διαταραχής Ναρκισσιστικής προσωπικότητας.

Ο ναρκισσισμός είναι ο ψυχολογικός όρος της Αλαζονείας. Αλήθεια, πόσο άχαροι και σκοτεινοί γινόμαστε χωρίς τις ακτίνες της Χάριτος του Θεού. Γιατί η Αλαζονεία είναι το αλεξικέραυνο, που την απομακρύνει.

Αιτίες Αλαζονείας.

Δεν υπάρχει μια απλή αιτία Αλαζονείας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιος μπορεί να γίνει υπερόπτης λόγω συγκεκριμένων εμπειριών που έχει ζήσει, αλλά υπάρχουν και φορές που δεν υπάρχει συγκεκριμένος ψυχολογικός λόγος, η αιτία που μπορεί να την εξηγήσει.

– Επιτεύγματα.

Σε πολλές περιπτώσεις, ένας άνθρωπος μπορεί να φέρεται υπεροπτικά, επειδή έχει καταφέρει να φτάσει μακριά και έχει περισσότερα επιτεύγματα στο ενεργητικό του, από άλλους. Αυτό το χαρακτηριστικό ενεργοποιεί την αίσθηση αυταξίας, ορισμένες φορές μέχρι το σημείο, να βλέπει τους άλλους, ως λιγότερο σημαντικούς.

– Ανασφάλεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η αλαζονεία λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας. Είναι ένας τρόπος να προστατεύσουμε την έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυταξίας μας. Είναι ένας τρόπος να κρυβόμαστε από την ανασφάλειά μας, την αίσθηση κατωτερότητας και την έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Αν είμαστε συναισθηματικά ανασφαλείς, αλλά δείχνουμε, σαν να είμαστε ανώτεροι και καλύτεροι από τους άλλους, νιώθουμε καλύτερα βραχυπρόθεσμα. Εντούτοις, αυτή δεν αποτελεί μια μακροχρόνια στρατηγική, για διάφορους λόγους.

Μόλις μείνουμε μόνοι, νιώθουμε και πάλι ανασφάλεια. Κανείς δεν απολαμβάνει να βρίσκεται δίπλα σε έναν Αλαζόνα μπορεί να μην σας απορρίπτουν, αλλά δεν θα έχετε στενές και ποιοτικές σχέσεις μαζί τους.

Ανάγκη για αποδοχή.

Η Αλαζονεία κάνει τους ανθρώπους να νοιάζονται πολύ, για το τι σκέφτονται οι άλλοι γι’ αυτούς. Εξαρτώνται από την αποδοχή των άλλων.

Ορισμένες φορές η υπεροψία υπάρχει για να κερδίσει την προσοχή του περιγύρου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μόλις οι αλαζονικοί άνθρωποι σταματήσουν να παίρνουν την προσοχή που θέλουν, σταματούν να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο.

Χαρακτηριστικά : Πως αναγνωρίζουμε την Αλαζονεία.

Πως είναι ένας αλαζόνας; Πως συμπεριφέρεται : Παρακάτω παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Δεν εμφανίζονται πάντα όλα μαζί και ταυτόχρονα. Υπάρχουν εξάλλου, όπως είπαμε, διαφορετικοί βαθμοί Αλαζονείας.

– Έντονη επιθυμία να λαμβάνει επαίνους από άλλους.

– Μιλά συνεχώς για τον εαυτό του και τα χαρακτηριστικά του.

– Στην αρχή είναι ευχάριστος, στη συνέχεια αποκαλύπτεται ο εγωισμός και η έλλειψη ενσυναίσθησης.

– Καλύπτει τις αδυναμίες του με έντονα χαρακτηριστικά (μιλά δυνατά, είναι πεισματάρης, έχει έντονη εμφάνιση).

– Δυσκολεύεται να ζητήσει συγνώμη.

– Δεν δείχνει ανοχή στη διαφορετικότητα και σε όσους, δεν είναι σαν κι’ αυτόν. Πως να αντιμετωπίσετε την αλαζονεία.

Αν πουν κάτι που θα σας πληγώσει πείτε το, μην το κρύβετε. Έχουν την τάση να προσέχουν αποκλειστικά τον εαυτό τους, που δεν συνειδητοποιούν καν ότι μπορεί να βλάπτουν τους άλλους.

Επισημάνετέ του, ότι αυτό που λέει είναι η άποψή του και ότι οι άλλοι μπορεί να έχουν άλλη άποψη. Δεν σημαίνει ότι αυτό που είπε είναι, η απόλυτη και μοναδική αλήθεια.

Αν διακόπτει και μιλά μόνον για τον εαυτό του, πείτε του : “Συγχωρέστε με που σας διακόπτω, αλλά θα ήθελα να σας πω κάτι”.

Αν πει κάτι αλαζονικό, μη φοβάστε να το πείτε, αλλά χωρίς να του επιτεθείτε, χωρίς να δείξετε ότι ήταν πρόθεσή του (ακόμη κι αν ήταν) : “Αυτό ακούστηκε λίγο αλαζονικό,ή” Είμαι σίγουρος, ότι δεν θέλατε να ακουστείτε τόσο αλαζονικός, έτσι δεν είναι; “ή” Αντιλαμβάνεστε πόσο αλαζονικό ακούστηκε αυτό;”

Να είστε συμπονετικοί και υπομονετικοί με έναν αλαζονικό άνθρωπο, επειδή δεν ξέρει πραγματικά, πως να συμπεριφερθεί με άλλον τρόπο.

Πηγή : – Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

https://enallaktikjagenda.gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ (ΔΙΗΓΗΜΑ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Γιάννης πρωτοετής φοιτητής της Φυσικομαθηματικής Σχολής, καθόταν στο αεροδρόμιο της Στουτγάρδης, ενώ η’ βαλίτσα δίπλα του έδειχνε, πως θα ταξιδέψει.

Κοίταζε ανέμελα το πήγαινε – έλα των ταξιδιωτών, όταν άκουσε μια χαρούμενη φωνή δίπλα του.

– Για που παλληκάρι μου;

– Για την Ελλάδα.

– Ά πατριώτης είσαι, Έλληνας! Και του ‘σφιξε το χέρι σαν παλιός γνώριμος.

Ο Γιάννης δεν έβλεπε πια γύρω του. Η λέξη “Έλληνας” του θύμισε, το ακαθόριστο της ταυτότητός του. Γεννημένος στη Γερμανία, από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γερμανίδα, στεκόταν ανάμεσα σε δύο εθνικότητες και σε δύο θρησκεύματα. Ίσως σ’ αυτό το διχασμό συνετέλεσε και ο γρήγορος χωρισμός των γονέων του. Ο πατέρας του επέστρεψε στο πατρικό του σπίτι και αυτός έμεινε με την μητέρα του.

Ώ μάμα, μάμα! Αν ήξερε πόσο του ‘λειψε ο πατέρας του, όλα αυτά τα χρόνια, δεν θα τον έδιωχνε ποτέ! Όμως αυτός ποτέ δεν ξέχασε την αγάπη και την καρτερία του πατέρα του.

Του θύμιζε την πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής του. Και τώρα που μεγάλωσε και μπορούσε, να ρυθμίζει ο ίδιος την ζωή του, αποφάσισε να ταξιδέψει στην πατρίδα του πατέρα του, με την ελπίδα να βρει κοντά του, κάτι απ’ την παλιά του ευτυχία.

Γιατί ο Γιάννης, εδώ και καιρό ένοιωθε το λιγότερο αποτυχημένος, αδικημένος. Χρόνια ολόκληρα ονειρευόταν τον εαυτό του αεροπόρο και σαν τελείωσε το Λύκειο σκεφτόταν, πως θα μπει με το σπαθί του στην Σχολή, αν δεν συνέβαινε κάτι το ατυχές. Και το “ατυχές” ήρθε, από εκεί που δεν το περίμενε. Ένα άγνωστο πρόβλημα των ματιών του, του στέρησε το δικαίωμα συμμετοχής στις εξετάσεις. Κι ήθελε τόσο πολύ να πετάει.

Να πετάει πάνω από τα σύννεφα, να χαίρεται το μάτι στεριές και πέλαγα, χιονισμένες κορφές και κάμπους. Να νικά τον χρόνο και τις αποστάσεις, βουτώντας στο γαλάζιο τ’ ουρανού.

Κι αναρωτιόταν και φιλοσοφούσε σαν ποιο νόημα έχει τάχα μια ζωή, που σου σκοτώνει την ευτυχία και σου συντρίβει τα όνειρα! Και δεν έβρισκε απάντηση.

—— ——– ——

Σαν προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης η πρώτη έκπληξη, ήταν η παρουσία του πατέρα του, που πρώτος γνώρισε τον γιο του. Ήρθε με ταξί από το χωριό τους στο νομό Κοζάνης, να υποδεχθεί αυτόν, το μονάκριβο παιδί του. Γιατί ο πατέρας, ζούσε μόνος, όπως και η μάμα. Δεν ξαναπαντρεύτηκαν.

– Πόσο χαίρουμε που ήρθες, παιδί μου!

Mean lieberman vater! Kαλέ μου πατέρα!

Ποτέ δεν ξέχασα την αγάπη σου!

Στο χωριό ο Γιάννης γνώρισε και έζησε την αγάπη και της γιαγιάς και των άλλων συγγενών. Αλλά και όλοι, σαν φίλο και γνωστό τον καλοδέχονταν.

– Α, εδώ οι άνθρωποι είναι πιο θερμοί, είπε στον πατέρα του και κείνος του χαμογέλασε ευχαριστημένος. Έτσι πέρασαν οι δύο πρώτες μέρες και ήρθε η Κυριακή των Βαΐων.

– Από αύριο, για τους Ορθόδοξους, αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα, του εξήγησε ο πατέρας του, και έτσι έχουμε κάθε μέρα ακολουθίες.

– Θα έρχομαι και γω πατέρα μαζί σου να ζήσω και εγώ σαν Ορθόδοξος αυτή τη μεγάλη γιορτή!

– Δεν υπάρχει πιο μεγάλη ευλογία, παιδί μου, από το να την ζούμε την Ορθοδοξία μας.

Ο μπαμπάς είναι πολύ θρήσκος, σκέφτηκε ο Γιάννης και κοίταξε το αναμμένο καντήλι μπροστά στο εικόνισμα των Αγίων.

Σε όλες τις εσπερινές ακολουθίες, ο Γιάννης στεκόταν δίπλα στον πατέρα του Παρακολουθώντας τα τελούμενα. Ευτυχώς που τα αρχαία Ελληνικά του, τον βοηθούσαν αρκετά στην κατανόησή τους. Και τον συγκλόνιζαν. Η υμνωδία ιδιαιτέρως, αναμμένα κεράκια στον πρόναο, οι πολυέλαιοι οι εικόνες, η καρτερικότης των προσώπων, που φανέρωνε την συμμετοχή τους, στα ψαλλόγμενα. Ύστερα πρόσεξε τον ναό, που απέπνεε καλλιτεχνία, ευαισθησία, και κατάνυξη….

Πόσες γενιές εδώ προσευχήθηκαν, πόσοι βαφτίστηκαν…. κι ανάμεσά τους κι ο ίδιος και η μάμα.

Δοκίμασε να προσευχηθεί αλλά τι να ζητήσει, αφού τίποτε πια δεν μπορούσε ν’ αλλάξει στη ζωή του, μήτε να ξαναζωντανέψει το θρυμματισμένο όνειρό του.

Πως ήθελε να έχει κοντά του κάποιον, που μπορεί να τον βοηθάει να βγαίνει από το αδιέξοδο της ζωής του!

Σκέφτηκε τον Θεό, που ήταν κάτι ακαθόριστο γι’ αυτόν, κάτι που δεν μπορούσε να κατανοήσει….

Ωστόσο, μέσα σ’ αυτήν την μυστηριακή Ατμόσφαιρα ψυθίρισε; Ach du lieber! Ώ, Θεέ μου! Αν υπάρχεις και είσαι δυνατός, βοήθησέ με να βρω το νόημα της ζωής μου.

Κι ένοιωσε κάτι να λαφραίνει μέσα του.

Την Μεγάλη Πέμπτη οι δικοί του, και πολλοί άλλοι χωριανοί, κοινώνησαν. Αυτός δεν ένοιωθε έτοιμος. Πέρασε όμως να πάρει αντίδωρο. Ήθελε να δει και από κοντά ν’ αγγίξει αυτόν τον νεαρό ιερέα, που καθώς τους θυμιάτιζε περνούσε ανάλαφρα από μπρος τους, με χαμηλό το βλέμμα και τις λωρίδες του επανωκαλύμαυχου, να ανεμίζουν γύρω του. Και του φαινόταν τότε τόσο αέρινος, σαν να πετούσε απαλά καθώς τελετουργούσε.

– Willkommen, Γιάννη, τον καλωσόρισε εκείνος, δίνοντας του το αντίδωρο.

– Ω, ευχαριστώ, Πως ξέρετε τα γερμανικά;

– Έκανα μεταπτυχιακό εκεί.

– Και τι σπουδάσατε;

– Πρώτα Αρχαιολογία και ύστερα Θελογία.

-Πολύ καλά, θα σας ξαναδώ. Θα ‘θελα να σας δω.

Πέρασαν οι επόμενες δύο ημέρες της μεγάλης Παρασκευής και του Σαββάτου και ο Γιάννης γιόρτασε Χαρούμενα το Πάσχα, με τους δικούς του.

Πλησίαζε ο καιρός να φύγει και ζήτησε να συζητήσει με τον πατέρα του.

– Πατέρα, είπε, αυτή η περίοδος που έζησα εδώ και η γνωριμία μου, με τον π. Δημήτριο του χωριού μας, άνοιξε μπροστά μου έναν καινούργιο δρόμο, που ποτέ δεν φανταστικά, ότι θα τον περπατούσα.

Πάντα αναζητούσα το νόημα της ζωής και νομίζω, πως τώρα το βρίσκω. Θα ήθελα να σπουδάσω… θεολογία. Νοιώθω πως κοντά στο Θεό, θα βρω αληθινά, το νόημα της ζωής μου…

Τι λες;

– Χαρά μου είναι, και θα χαρώ να σ’ έχω και κοντά μου. Μα ρώτησε και την μητέρα σου.

Την ρώτησα! Είμαι τώρα μεγάλος και όπως και η μάμα είπε, μπορώ να αποφασίζω για μένα…

Έτσι ο Γιάννης σπούδασε Θεολογία. Πέρασαν πέντε χρόνια, και στο διάστημα αυτό, ο Γιάννης είδε και έμαθε πολλά. Γύρισε πτυχιούχος στο χωριό, με πρόσωπο που έλαμπε.

– Πατέρα, θυμάσαι που ήθελα να γίνω αεροπόρος, να πετώ στον ουρανό.

Ο Θεός μου έκλεισε εκείνον τον δρόμο και μου άνοιξε με άλλον τρόπο και πάλιν το δρόμο του ουρανού…

θα ήθελα να γίνω, ησαν τον π. Δημήτριο. Έχεις αντίρρηση;

– Καθόλου, παιδί μου μόνο να το σκεφθείς ώριμα. Δεν πρέπει να βγαίνουμε ασυνεπείς στις υποσχέσεις μας, στο Θεό. Δεν πρέπει να είναι πρόσκαιρος ενθουσιασμός.

– Όλο και πιο πολύ σε αυτό με τραβάει η καρδιά μου…

——– ——– ——–

Οι ετοιμασίες έγιναν γρήγορα. Ο Γιάννης ειδοποίησε και την μητέρα του, για την ημερομηνία της κουράς του. Ο υποψήφιος όλον αυτό τον καιρό ένοιωθε να πετά, σαν να μην πατούσε στη γη. Τη ορισμένη ημέρα η Εκκλησία του χωριού λαμπροστολίστηκε. Οι χωριανοί σαν να είχαν Πάσχα. Και ήταν πράγματι Πασχαλινή περίοδος. Κυριακή των Μυροφόρων και μια μυροφόρος ψυχή, ετοιμαζόταν προσεκτικά να αφιερωθεί, θυσία ζώσα στο Θεό.

Ο επίσκοπος μίλησε με λόγια πατρικά, ζεστά για το υψηλό λειτούργημα της ιεροσύνης, για την τιμητική κλήση του Θεού. Και βεβαίωσε πως στην ανθρώπινη αδυναμία προτρέχει πάντα η θεία χάρη.

“ή τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα”.

Ο πατέρας του Γιάννη ζούσε συγκλονισμένος την ώρα αυτή και δάκρυα κυλούσαν από τα μάτια του. Ποτέ δεν περίμενε πως ο μοναχογιός του, θα του χάριζε αυτή την ύψιστη αυτή χαρά και τιμή.

Από την πλευρά των γυναικών η μάμα του Όλγα, του Γιάννη, προσευχόταν γονατιστή και τα γαλανά της ματιά, γεμάτα δάκρυα, έμοιαζαν βαρκούλες, που αρμένιζαν στο γαλάζιο φόντο του ουρανού.

Ιδιαίτερα σαν άκουσε το παιδί της να ευχαριστεί τους “γονείς” του, που του συμπαραστάθηκαν στην πραγμάτωση του πόθου του, ακούστηκε πνιχτό το κλάμα της, για όσα ίσως του στέρησε από μικρό, διασπώντας την συζυγία της.

Όταν πέρασε να χαιρετήσει το νέο μοναχό εκείνος της είπε : Μάμα βρήκα το δρόμο και το νόημα της ζωής μου.

– Σήμερα, παιδί μου, ξεχώρισα και γω τον δικό μου δρόμο, που είχα χάσει. Φτάνει να με συγχωρέσει κι ο πατέρας σου.

– Σε περιμένει πάντα, είπε με βεβαιότητα ο γιος της.

– Σε συγχώρησα, από την πρώτη στιγμή, είπε ο άνδρας της.

Ο μοναχός ,ένωσε τα χέρια τους και μπροστά στο συγκινημένο επίσκοπο είπε :

Σεβασμιώτε, σας παρακαλώ να φροντίσετε να γίνει, ό,τι χρειάζεται ώστε από εδώ και πέρα και οι τρεις μαζί, να περπατήσουμε στον δρόμο, που μας καλεί ο Θεός

– Και έγιναν και οι τρεις μαζί ένα σύμπλεγμα, ενώ πάνω τους ο Επίσκοπος, χάραξε σταυρωτά, το σημείο της ευλογίας με τα δύο του χέρια, ευχαριστώντας τον Θεό για τις ψυχές αυτές, που βρήκαν πια τον δρόμο και το νόημα της ζωής τους, στα μονοπάτια της Χάριτός του.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ (1780 -1857)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κατά διαταγή του Βασιλιά Όθωνα απονεμήθηκε στο νεκρό τιμές Αντιστρατήγου και το παράσημο των Μεγάλων Ταξιαρχών.

Στην κηδεία παραβρέθηκαν εκτός από τους συνοδικούς Μητροπολίτες, που χοροστάτησαν, οι υπασπιστές του Βασιλιά, Υπουργοί, Βουλευτές, Καθηγητές Πανεπιστημίου, ανώτεροι στρατιωτικοί, δικαστές και πλήθος κόσμου.

Μετά τη νεκρώσιμη ακολουθία ανέβηκε στον άμβωνα ο Μιχαήλ Σχινάς, για να εκφωνήσει τον επιτάφιο λόγο, στον μεγάλο νεκρό.

Ήταν πολύ συγκινημένος. Ένιωθε τον εαυτό του αδύναμο, όπως είπε, για το βαρύ αυτό έργο. Το επιχειρούσε όμως, υπακούοντας στην Ιερή κλήση της Εκκλησίας. Με ζωηρότητα σκιαγράφησε τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα, “τον ιερέα και τον κήρυκα της Εκκλησίας, τον κλεινόν των Ελλήνων διδάσκαλον”, που τώρα τον προέπεμπε στην θριαμβευτική παράταξη των μεγάλων διδασκάλων του γένους.

Ένιωθε τον εαυτό του αδύνατο, όπως είπε, για το βαρύ αυτό έργο. Το επιχειρούσε όμως, υπακούοντας στην Ιερή κλήση της Εκκλησίας. Με ζωηρότητα σκιαγράφησε τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα. “Τον ιερέα και τον κήρυκα της εκκλησίας, τον κλεινόν των Ελλήνων διδάσκαλον”, που τώρα τον προέπεμπε στην θριαμβέβουσα παράταξη των μεγάλων διδασκάλων του Γένους.

Από την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης που έγινε η κηδεία, η νεκρική πομπή κατευθύνθηκε στην ιερή πηγή των ασωμάτων, όπου και τον έθαψαν.

Λίγα λεπτά πριν κατεβάσουν το σκήνωμα του ταπεινού λευίτη στην τελευταία κατοικία του, αποχαιρέτησε τον νεκρό ο δικηγόρος και δημοσιογράφος Ρηγόπουλος μ’ αυτά τα λόγια : “Δεν παρήλθεν ακόμη δεκαπενταετία από της ημέρας όπου αντήχησεν, υπό τους Ιερούς θόλους της Αγίας Ειρήνης μια φωνή μεγάλη και σοβαρά επί του νεκρού του Γέρου της Ελλάδος, του τελευταίου των κλεφτών, του αειμνήστου στρατηγού Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Η φωνή εκείνη, η οποία ακόμη αντιλαλεί εις τας ακοάς μας, ήτο η φωνή του μεγάλου ρήτορος της Ορθοδοξίας, του αειμνήστου Κωνσταντίνου Οικονόμου, τον οποίο κλαίει σήμερον άπασα η ελληνική ψυχή, από του Δουνάβεως μέχρι της άκρας του Μαλέα. Αλλ’ αν δεόντως εξυμνήθη υπό σου, ώ Μεγάλε Νεκρέ, ο Μέγας Στρατηγός του αγώνος μας, ποιός εξ ημών δύναται να εξυμνήση σε τον μέγα ρήτορα της Εκκλησίας μας, ώ Κωνσταντίνε οικονόμε….”

Στη συνέχεια του λόγου του ο Ρηγόπουλος θυμάται και τον Εθνικό μας ποιητή, τον Σολωμό, που προ ολίγων μόλις ημερών είχε κλείσει για πάντα τα μάτια και εξυμνεί και τους τρεις μαζί : Κολοκοτρώνη, Σολωμό, Οικονόμου.

Για τον Θεσσαλό Πρωτοπρεσβύτερο ομολογεί ότι υπήρξε “μέγας αθλητής της Ορθοδοξίας μας και της Πίστεως και συγχρόνως μέγας ρήτωρ της Εκκλησίας μας, ο οποίος ενώνει του Χρυσοστόμου την ευγλωτίαν με του Αθανασίου το φλογερό πνεύμα.

Ο χρόνος σβήνει τα ονόματα εκείνων που κάνουν θόρυβο στη ζωή. Των ταπεινών όμως σοφών τα ονόματα λάμπουν πιο πολύ, όσο ο χρόνος περνά.

Ένας τέτοιος υπήρξε και ο Κωνσταντίνος Οικονόμος εξ οικονόμων. Από μικρός αφοσιώθηκε στην Εκκλησία και στην επιστήμη. Η μεγάλη του αγάπη στα βιβλία και η βαθιά πνευματική του αυτοκαλλιέργεια τον ανέδειξαν άγιο και λόγιο.

Μόρφωση, γνώση, ρητορικό ταλέντο, συγγραφική δεινότητα, τα έδωσε όλα στην υπηρεσία του Χριστού και της Ελλάδος.

Όλα για τους άλλους, τίποτε για τον εαυτό του, ήταν το σύνθημα της ζωής του. Τα πάντα θυσία για την πατρίδα, ήταν το μήνυμα, που το έργο του βροντοφωνούσε παντού.

Και το μήνυμα αυτό ήρθε σε μια στιγμή, που η Ελλάδα περνούσε μια δύσκολη καμπή της ιστορίας της. Τότε που μερικοί πρόδιδαν τον αγώνα του 21, το αίμα που χάθηκε στο Σούλι, στο Μεσολόγγι, στην Τριπολιτσά, στη Χίο, στα ψαρά. Τότε ακριβώς ο Οικονόμος, που ένιωθε βαθιά το κακό, που έκαναν “Οι ψευτοδιανοούμενοι”, γκρεμίζοντας τα Ηθικά κάστρα

από τις ψυχές των Ελλήνων, στάθηκε βράχος ακλόνητος.

Αγωνίστηκε στην πρώτη γραμμή εναντίον του υλισμού, που διαλύει κοινωνίες και έθνη. Πολέμησε το ψέμα με την πέννα και τον λόγο. Βεβαίως ο αγωνιστικός του δρόμος δεν ήταν ανθόσπαρτος πέρασε από το Θαβώρ, γνώρισε όμως και το μονοπάτι του Γολγοθά, όπως όλοι οι πραγματικοί μεγάλοι. Γνώρισε τον κατατρεγμό, τη συκοφαντία, τον διωγμό. Δοκίμασε τις αλυσίδες και πέρασε μερόνυχτα στην υγρή φυλακή. Ποτέ όμως δεν γνώρισε την υποχώρηση. Ποτέ, ούτε στιγμή, δεν σταμάτησε τον αγώνα. Πάνω στις επάλξεις της μάχης έζησε και στις επάλξεις της ιερής σταυροφορίας πέθανε.

Γι’ αυτό η μνήμη του σοφού και ταπεινού κληρικού μένει πάντα ζωντανή στην Εκκλησία. Η ιστορία των νεότερων ελληνικών χρόνων τον αναγράφει ανάμεσα στους μεγάλους άνδρες. Η Θεολογική επιστήμη τον έχει, ανάμεσα στους σοφούς μυσταγωγούς της.

Τέτοιους ανθρώπους έχει πάντα ανάγκη η κοινωνία. Καινούργιοι σταυροφόροι του Χριστού πρέπει να παρουσιαστούν και σήμερα μέσα στις τάξεις της ελληνικής νεολαίας, που θ’ αγωνιστούν εναντίων όλων των δήθεν “έξυπνων”, που στάζουν μέσ’ στις καρδιές της απιστίας το δηλητήριο. Παλικάρια του Χριστού αποζητά η εποχή μας, που “πόθος και παλμός κι αγώνας τους θα ’ναι τ’ αύριο να κτίσουν καλύτερο από το χθες”.

Τα χριστιανικά νιάτα ας ακούνε πάντα τούτο το προσκλητήριο και ας δίνουν το παρών!

Πηγή : “Ζωή”. Ορθόδοξον Περιοδικόν Αδελφότητος Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΣΤΩ ΛΙΓΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

ΕΣΤΩ ΛΙΓΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (1912-1998), ο οποίος εορτάζει στις 27 Φεβρουαρίου, έζησε ασκητικά, για 65 χρόνια στην έρημο του Αγίου Όρους, στα Κατουνάκια.

Υπήρξε και μαθητής του οσίου Ιωσήφ του ησυχαστή, τον οποίο επισκεπτόταν συχνά. Άνθρωπος τέλειας υπακοής και καρδιακής προσευχής, ευλαβέστατος λειτουργός των θείων μυστηρίων και διακριτικός πνευματικός καθοδηγός, ο σύγχρονος Γέροντας όσιος Εφραίμ, έγινε πόλος έλξεως για πολλούς ανθρώπους που έσπευσαν να τον συναντήσουν, αναζητώντας στήριγμα και παρηγοριά στα προβλήματά τους, αλλά και καθοδήγηση στην πνευματική τους ζωή.

Κάποτε ένας νεαρός ειρηνοδίκης, ο οποίος είχε αρχίσει να αγωνίζεται πνευματικά, επισκέφτηκε τον Όσιο και του ανέφερε τη δυσκολία που είχε στο καθημερινό του πρόγραμμα.

– Γέροντα, είναι πολύ μεγάλος ο φόρτος της εργασίας μου και δεν έχω καθόλου ελεύθερο χρόνο. Που να βρω χρόνο για προσευχή; Περνούν μέρες χωρίς να προσευχηθώ καθόλου.

Ο Γέροντας τον άκουσε προσεκτικά. Πολλές φορές μιλούσε στους ανθρώπους, για την αξία της Προσευχής.

“Η προσευχή είναι τροφή για την ψυχή. Δεν μπορείς να ζήσεις πνευματική ζωή, χωρίς προσευχή,” έλεγε. Και τώρα ήθελε με κάποιον τρόπο, να δείξει στο νέο αυτό, ότι δεν μπορεί να αφήνει, ούτε μια μέρα, χωρίς να προσευχηθεί. Σταμάτησε λοιπόν το εργόχειρο του σηκώθηκε όρθιος και είπε :

– Είναι πολύ απλό. Θα σου δείξω τι να κάνεις για να προσεύχεσαι κάθε μέρα, και μου λες, αν μπορείς ή όχι.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι είναι πρωί και μόλις σηκώθηκες από τον ύπνο. Πηγαίνεις να πλυθείς… Κοίτα λοιπόν. Ο Άγιος προχώρησε προς τον νιπτήρα και με παραστατικό τρόπο άνοιξε τη βρύση και άρχισε με απλές κινήσεις να πλένει τα χέρια και το πρόσωπό του, επαναλαμβάνοντας γλυκά και παρακλητικά : “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”, Κύριε Ιησού…..”.

Πήρε στα χέρια του την πετσέτα, σκουπίστηκε, αλλά δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει αργά και σταθερά τη μικρή αυτή προσευχή. Όταν επέστρεψε κοντά στο νέο, τον ρώτησε :

– Αυτό μπορείς να το κάνεις;

– Έ, αυτό μπορώ, Γέροντα, απάντησε εκείνος.

– Πρόσεξε όμως! Είναι σημαντικό να το κάνεις κάθε ημέρα. Κάθε ημέρα να ξυπνάς και να επικαλείσαι το όνομα του Χριστού.

Όχι μια φορά να το κάνεις και μετά να το ξεχνάς. Διότι, όπως γράφει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος, έχει μεγάλη δύναμη η μικρή προσπάθεια, που γίνεται όμως πάντοτε : “μεγάλη η δύναμις της μικράς πολιτείας της αεί γινομένης”.

Ο Γέροντας ξανακάθισε κι έπιασε πάλι το εργόχειρο να χαράξει σφραγίδες. Σιώπησε για λίγο και είπε στον νεαρό δικαστή :

– Να σε ρωτήσω και κάτι ακόμη. Στην αίθουσα που δικάζεις υπάρχει εικόνα του Χριστού ή της Παναγίας;

– Υπάρχει.

– Λοιπόν κάθε φορά που αρχίζεις να δικάζεις, να στρέφεται στην εικόνα και να λες : Χριστέ μου, φώτισέ με να μην αδικήσω κάποιον από αυτούς ανθρώπους”.

…. Αυτό το μπορείς :

– Έ, ναι… μπορώ Γέροντα, θα το κάνω. Χαμογέλασε ο Γέροντας με ικανοποίηση. Ήθελε τόσο απλά να μάθουν οι άνθρωποι να επικοινωνούν με το Θεό. Να βρίσκουν ευκαιρίες μέσα στην ημέρα να στρέφουν τον νου τους σ’ Εκείνον. Και να καταλάβουν οι άνθρωποι που έρχονταν από τον κόσμο, πόσο σημαντική είναι έστω και η μικρή προσευχή που θα κάνουν έλεγε συχνά : “Εάν εγώ μέσα στην ησυχία των Κατουνακίων λέω εκατό ευχές την ημέρα και σεις μέσα στην τύρβη της πόλεως και τις υποχρεώσεις της εργασίας και της οικογένειας, λέτε τρεις ευχές, είμαστε ίσα!”.

Κάποιοι βέβαια παραξενεύονταν με τη σύγκριση αυτή και ρωτούσαν με απορία :

– Μήπως είναι πολύ λίγο αυτό; Δεν πρέπει να μάθουμε, ακόμη και μέσα στον κόσμο, να κάνουμε περισσότερη προσευχή; τότε ερχόταν η απάντηση από τον Θεόφραστο Όσιος αποστάγματα πολύχρονης πείρας του :

– Εάν ο άνθρωπος συνηθίσει να λέει κάθε ημέρα, έστω από λίγο, όσο μπορεί – αλλά κάθε ημέρα! – την ευχή, η καρδιά του σιγά σιγά γλυκαίνεται και περιμένει πότε θα έρθει εκείνη η γλυκιά ώρα της προσευχής.

Η ώρα της επικοινωνίας με τον γλυκύτατο Ιησού. Και όταν γλυκάνει η καρδιά από μόνος του κάνεις ζητεί περισσότερο!

Ώστε λοιπόν το να ξεκινήσουμε λίγο – λίγο μια μικρή προσευχή, που θα γίνεται μέσα στο πλαίσιο των καθημερινών μας έργων, δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε μόνο σ’ αυτό.

Η ίδια η ψυχή θ’ αρχίσει να ζητεί τον δικό της χώρο και χρόνο. Έλεγε πάλι ο Όσιος Εφραίμ : “Αυτό που μας παρέδωσαν οι πατέρες στη “Φιλοκαλία”, αλλά και μας δίδαξε η μικρή μας πείρα, είναι ότι η καλύτερη προσευχή γίνεται τη νύχτα”. Όταν δηλαδή κατορθώσουμε να βρούμε συνθήκες ησυχίας και σιωπής, χωρίς περισπασμούς από τις εργασίες της ημέρας, τότε η προσευχή γίνεται ανώτερης ποιότητας. Και ένα ακόμη πολύ αξιόλογο στοιχείο που μας βοηθεί να κάνουμε καλύτερη προσευχή, στο να μη περιοριζόμαστε, στο να διαβάζουμε μόνο κάποιες προσευχές, αλλά να αφήνουμε να ομιλεί η ψυχή μας στο Θεό, με αυτοσχέδιες προσευχές, όπως το έκαμε ο Όσιος Εφραίμ που έλεγε σχετικά “δεν είναι μόνο να διαβάσουμε Μετάληψη” και να μεταλάβουμε αύριο : “από ρυπαρών χειλέων, από βδελυράς καρδιάς….”. Διαβάζουμε και ούτε καταλαβαίνουμε τι λέμε… Αλλού τρέχει ο νους. Εσύ ο ίδιος να βρεις προσευχή.

Όταν βγαίνει μέσα από την ψυχή σου η προσευχή, καταλαβαίνεις τι λες στον Θεό. Αυτό έχει μεγάλη δύναμη! “Είναι μεγάλη η προσευχή και θέλει καθημερινό αγώνα. Είναι όμως και χάρις του Θεού, που δίνεται ανάλογα με τη δεκτικότητα της κάθε ψυχής.

Ο νεαρός ειρηνοδίκης, που είχε δεκτική ψυχή και άκουσε τη συμβουλή του οσίου Εφραίμ, άρχισε κάθε μέρα να λέει σταθερά την ευχή, όπως ακριβώς του είχε πει.

Και τελικά αγάπησε τόσο πολύ την προσευχή, ώστε μια ημέρα ήρθε και ζήτησε ευλογία από τον Γέροντα να γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος και να αφιερώνει έτσι ακόμη περισσότερο χρόνο, στην επικοινωνία του με τον Θεό. Εμείς, αλήθεια πότε θ’ αγαπήσουμε την προσευχή; ας κάνουμε έστω την αρχή…

Έστω λίγο κάθε ημέρα.

Πηγή : Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου “Άγιος Εφραίμ.” Κατουνάκια Αγίου Όρους 2000, σελ.132-134.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ Δ.Ε.Θ.

Στα πλαίσια  της 88ης Δ.Ε.Θ. ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, που εκπροσωπήθηκε από τον Γεν. Γραμματέα Υπ/γο ε.α. ΣΕΡΕΤΗ Δημήτριο και τον Ταμία Αστυν. Α΄ ε.α., μαζί με τους συναδέλφους της Ομοσπονδίας Π.Ο.Α.Σ.Α. και των  Ομοσπονδιών των ενστόλων συμμετείχε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Λευκό Πύργο  και στην πορεία διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στις 6-7-2024.   προς το Υφυπουργείο Μακεδονίας Θράκης, όπου, απόντος του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Κωνσταντίνου ΓΚΙΟΥΛΕΚΑ, επιδόθηκε στον Διευθυντή του Γραφείου του  Ψήφισμα με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Χίλιες και μια λέξεις προς τον Πρωθυπουργό της Χώρας».

 Στον χαιρετισμό του ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας ΠΟΑΣΑ Υπ/γος ε.α. ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος ανέφερε : 

«Συνάδελφοι-ισσες 

Οι Απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας, είναι δίπλα σας στις διεκδικήσεις σας για καλύτερες συνθήκες εργασίας, για ασφάλεια στους χώρους δουλειάς  και για μισθούς που να ανταποκρίνονται στην εργασία που προσφέρετε, εκφράζοντας τη βαθιά μας ανησυχία για την έλλειψη ανταπόκρισης της κυβέρνησης στα δίκαια αιτήματά σας

Η συμμετοχή μας στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης και αποφασιστικότητας για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, απαιτώντας τα δίκαια και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματά σας.

Οι απαιτήσεις της δουλειάς, η έλλειψη πόρων, οι ατέλειωτες ώρες υπηρεσίας και οι κίνδυνοι που ενέχει το λειτούργημά  σας είναι ζητήματα που μας ενώνουν. 

Στεκόμαστε όλοι μαζί στον κοινό αγώνα για αλλαγή και βελτίωση στους χώρους εργασίας, απαιτώντας καλύτερους  μισθούς, αξιοπρεπείς συντάξιμες αποδοχές, που έχουν κατακρεουργηθεί από τις διαχρονικές πολιτικές λιτότητας όλων των κυβερνήσεων, αφήνοντάς μας να παλεύουμε καθημερινά για την επιβίωση 

Είμαστε εδώ για να  επισημάνουμε στην κυβέρνηση ότι οι απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας  παραμένουν ενεργά μέλη της κοινωνίας με δικαιώματα που πρέπει να σεβαστεί. 

Η δέσμευσή μας είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι να επιτευχθούν οι δίκαιες και ουσιαστικές αλλαγές που αξίζουμε και η κυβέρνηση να ακούσει τις φωνές όλων μας υλοποιώντας άμεσα και ουσιαστικά μέτρα που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις προσδοκίες μας.

Δεν δεχόμαστε άλλο αυτή την παραμέληση και την υποτίμηση των δικαιωμάτων μας!

Όλοι μαζί, με αποφασιστικότητα! 

Καλό Αγώνα».

Επίσης η Π.Ο.Α.Σ.Α.  εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο Δημήτρη ΜΠΕΤΤΑ και τους  Α΄ Αντιπρόεδρο Κων/νο ΒΟΡΓΙΑ, Αναπλ. Γραμματέα Ιωάννη ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ, Ειδικό Γραμματέα Παναγιώτη ΒΕΛΗ και το μέλος του Δ.Σ. Γιώργο ΚΟΡΦΟΞΥΛΙΩΤΗ και στην άλλη συγκέντρωση μπροστά στο Λευκό Πύργο που πραγματοποιήθηκε από τους Συνταξιούχους της Ελλάδος μετά από κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής των Συνεργαζόμενων Οργανώσεων.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ : ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ ΡΟΥΣΒΕΛΤ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ : ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ ΡΟΥΣΒΕΛΤ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούσβελτ (30 Ιανουαρίου 1882 – 12 Απριλίου 1945) ήταν Αμερικανός πολιτικός που διετέλεσε 32ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Συχνά αναφέρεται στα αγγλικά με τα αρχικά, FDR. Υπήρξε πρόεδρος κατά το μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης ύφεσης και του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Θεωρείται από πολλούς, ένας από τους σημαντικότερους Προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, μαζί με τον Τζώρτζ Ουάσιγκτον και τον Αβραάμ Λίνκολν.

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν γιος του Τζέημς Ρούζβελτ επιχειρηματία και γόνου καλής οικογένειας της νέας Υόρκης και της Σάρα Ντελέινο.

Σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Το 1910 ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την πολιτική. Αρχικά εκλέχτηκε γερουσιαστής και το 1913 διορίστηκε υφυπουργός Ναυτικών.

Το 1920 έθεσε υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά ηττήθηκε. Τον Αύγουστο του 1921 προσβλήθηκε από βαριάς μορφής πολιομυελίτιδα, η οποία τον άφησε ημιπαράλυτο. Το 1928 εκλέχτηκε κυβερνήτης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης και το 1930 επανεξελέγη, βοηθώντας να πέσει η διεφθαρμένη πολιτική οργάνωση ταβανι χολ, που έλεγχε την πολιτεία επί τρεις αιώνες.

Το 1930 πήρε το χρίσμα του Δημοκρατικού κόμματος, ως υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ και κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία τις εκλογές του ίδιου έτους. Ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου το 1933 και επανεξελέγη το 1936, το 1940 και το 1944. Μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν να υπογράψει για τη λήξη της ποτό απαγόρευσης.

Την προεδρία του Ρούσβελτ χαρακτήρισε η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης του 1929 και του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Ο ίδιος θέσπισε μια σειρά από οικονομικά μέτρα, ως άμεση απάντηση στην ύφεση. Μαζί με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, τον Τσιάγκ Κάι Σεκ και τον Ιωσήφ Στάλιν, ο Ρούσβελτ έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ηγεσία των συμμαχιών δυνάμεων και στην αντιμετώπιση των δυνάμεων του Άξονα. Απεβίωσε στις 12 Απριλίου 1945, λίγο πριν τη λήξη του πολέμου, από εγκεφαλική αιμορραγία.

Ήταν νυμφευμένος με την ανιψιά του 26ου προέδρου των Η.Π.Α. Θιοντόρ Ρούσβελτ. Τον διαδέχτηκε στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, έως τότε αντιπρόεδρος Χάρρυ Τρούμαν.

Ο Ρούζβελτ θεωρείται ευρέως ως μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα.

Οι ιστορικοί συχνά κατατάσσουν τους Ρούζβελτ, Τζώρτζ Ουάσιγκτον και Αβραάμ Λίνκολν, ως τους τρεις σημαντικότερους Προέδρους. Αναλογιζόμενος την προεδρεία του Ρούσβελτ, “που έφερε τις Ηνωμένες πολιτείες, μέσα από τη μεγάλη ύφεση και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ένα ευημερούμενο μέλλον”, ο βιογράφος του δήλωσε το 2007 ” ανηψώθηκε από μια αναπηρική καρέκλα, για να σηκώσει το έθνος στα γόνατά του.

Παρόλα αυτά ο Ρούζβελτ έμεινε αμφιλεγόμενος σε αρκετές κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εσωτερική οικονομική πολιτική του, αν και βοήθησε πολύ την Αμερική να ανταπεξέλθει κατά τη διάρκεια της Ύφεσης, είχε και αρκετά μειονεκτήματα, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς.

Ακόμη οι πολλές εξωσυζυγικές σχέσεις του Ρούζβελτ είναι αντικείμενο κριτικής απέναντι του ακόμα και σήμερα. Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ πριν “φύγει” ανάμεσα στους καπνούς του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και λίγο πριν δονήσει τη γη η έκρηξη της πρώτης ατομικής βόμβας, πρόλαβε και κατέκτησε ένα ρεκόρ, που θα μείνει (σχεδόν) σίγουρα ακατάρριπτο!

Ποιο ήταν αυτό; Είναι ο πρώτος και ο τελευταίος πρόεδρος των ΗΠΑ που εξελέγη τέσσερις συνεχόμενες φορές. Πολλοί πρόεδροι είχαν επιδιώξει την επανεκλογή τους για τρίτη συνεχόμενη θητεία, αλλά έμειναν με την προσπάθεια.

Οι (σοφοί) Αμερικανοί νομοθέτες, όταν είδαν το ρεκόρ του Ρούσβελτ, διέκριναν μια υπερβολή και υποστηρίζοντας ότι τα όρια θητείας ήταν απαραίτητα να περιοριστούν, για να κρατηθεί υπό έλεγχο η κατάχρηση εξουσίας, έβαλαν φρένο στους επόμενους.

Δύο χρόνια μετά το θάνατο του Ρούσβελτ, το κογκρέσο ψήφισε την 22η τροποποίηση, περιορίζοντας τους Προέδρους σε δύο θητείες. Η τροποποίηση επικυρώθηκε το 1951.

Οι περισσότεροι από τους νομοθέτες του Συντάγματος ήταν κατά του περιορισμού των ορίων θητείας και παρόλο που οι τροποποιήσεις που στόχευαν την επιβολή τους, προτάθηκαν περίπου 200 φορές μεταξύ 1796 και 1940 χωρίς να εγκριθούν, οι περισσότεροι των προέδρων δύο θητειών δεν επεδίωξαν να επανεκλεγούν για τρίτη φορά.

Κάποιοι το τόλμησαν αλλά δεν τα κατάφεραν. Ανάμεσά τους, ο Θίοντορ Ρούσβελτ, ο Γούντρο Ουίλσον και ο Χάρι Τρούμαν, που ναι μεν είχε ψηφίσει τον περιορισμό στις δύο θητείες, αλλά ο ίδιος είχε εξαιρεθεί από το νόμο. Έτσι ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος των ΗΠΑ με 12 χρόνια στον Λευκό Οίκο, κι αν ο Θεός το ήθελε θα παρέμενε ακόμα τρία χρόνια, αλλά…. Ο Ρούσβελτ κέρδισε την Τετάρτη θητεία του, όταν νίκησε τον Τόμας Ντιούι με 54% των λαϊκών ψήφων και πέθανε στις 12 Απριλίου του 1945, ακριβώς 11 εβδομάδες μετά την επανεκλογή του.

Κι έτσι για την στατιστική της ιστορίας μπορούμε να πούμε πως οι Αμερικανοί μετρούν με τις ημέρες τη θητεία των προτέρων τους. Ο Ρούσβελτ λοιπόν κάθισε στον προεδρικό θώκο 4.422 ημέρες, ενώ οι αμέσως επόμενοι, 12 τον αριθμό, πρόεδροι έχουν κατοικήσει στον Λευκό οίκο επί 2.922 μέρες. Ο 9ος πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον είχε την πιο σύντομη θητεία με 31μόλις ημέρες. Ο Χάρισον πέθανε επίσημα από βαρύ κρυολόγημα. Οι φήμες λένε, ότι τον αποτελείωσαν οι γιατροί του.

Πηγή : El.M.WIKIPEdia.org.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει προικισθεί με την ικανότητα να γνωρίσει τον εαυτό του.

Πρέπει να ξέρουμε ποιοί είμαστε, ποιά είναι η ταυτότητά μας. Την ανάγκη να γνωρίσουμε τον εαυτό μας την τόνιζαν ακόμα και οι αρχαίοι φιλόσοφοι, προτάσσοντας ως ανώτερη αρετή το “γνώθι σ’ αυτόν”.

Η αυτογνωσία αποτελεί επιστήμη Επιστημών. Ωστόσο, αληθινή αυτογνωσία αποκτάται, μόνο κάτω από το φως της θείας αποκαλύψεως. Ιδιαίτερα στον πνευματικό αγώνα, είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του. Έτσι ο άνθρωπος που έχει αυτογνωσία ξέρει ποιά είναι τα πάθη του, ποιά είναι τα κουσούρια του. Βλέπει καθαρά τις αδυναμίες, τα ελλείμματα, το σκοτάδι που υπάρχει μέσα του. Διακρίνει τον εγωισμό του, την υπερηφάνειά του, την πνευματική του φτώχεια.

Βλέπει ο άνθρωπος πόση αμαρτία, πόση αχρείωση υπάρχει μέσα του και γεννιέται ο πόθος να αγωνιστεί να απαλλαγεί απ’ όλα αυτά, να αγωνιστεί για την θεραπεία της ψυχής του.

Επίσης, είναι σε θέση να εξετάσει τις κινήσεις της καρδιάς του, να παρατηρεί τους λογισμούς του και να βλέπει τα βαθύτερα κίνητρα όλης της συμπεριφοράς του. Όχι μόνον ξέρει από τι πάσχει, αλλά είναι σε θέση να αναγνωρίσει και τις αιτίες.

Παραδείγματος χάρη, έχει κανείς το πάθος της πολυλογίας. Πίσω από αυτό το πάθος κρύβεται η διάθεσή μας, να κάνουμε τους έξυπνους. Έχουμε την εντύπωση, ότι εμείς είμαστε καλύτεροι από τους άλλους και ότι τα ξέρουμε όλα. Όταν κανείς τα ξέρει αυτά, πολεμάει τα πάθη του καλύτερα. Ακόμη παρατηρώντας κανείς τον εσωτερικό του κόσμο, συνειδητοποιεί και που είναι στραμμένος.

Εάν ο νους του είναι συνεχώς στις μέριμνες, στα πάθη, στις απολαύσεις, σημαίνει ότι είναι προσκολλημένος στα γήινα. Έτσι οφείλει να προσπαθήσει να στρέψει τους οφθαλμούς της ψυχής του, στον Θεό στην αιώνια ζωή. Όταν δει κανείς με ειλικρίνεια ποιός πραγματικά είναι, τότε ταπεινώνεται.

Αναγνωρίζει, ότι είναι ένα τίποτα, ότι κανένα καλό δεν έχει πάνω του, ότι είναι κυριευμένος από την αμαρτία. Βρίσκει στον εαυτό του, όλο ατέλειες και μειονεκτήματα. Μετανοεί για την πτώση του και αγωνίζεται για την τήρηση των εντολών του Θεού.

Και επειδή είναι ταπεινός, δεν έχει γλώσσα να αντιμιλήσει ή να κατακρίνει κάποιον. Τα μάτια του δεν τα στρέφει επάνω στα ελαττώματα του άλλου. Προσέχει, ώστε να μην ακούει πράγματα που δεν τον ωφελούν. Κοιτάει μόνο τις δικές του αμαρτίες και τα δικά του πάθη και δεν ασχολείται με τις αμαρτίες του πλησίον.

Παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν μέσα στην καρδιά του, τα πάθη, τις σαρκικές επιθυμίες, τους λογισμούς, μαθαίνει τι είναι αυτό που τον χωρίζει από τον Κύριο.

Τι είναι εκείνο που τον απομακρύνει και τι είναι αυτό που τον φέρνει κοντά στο Θεό. Συνειδητοποιεί ότι είναι πλάσμα του Θεού. Έτσι αναλαμβάνει τον αγώνα, να Τον αναζητήσει, να ζήσει όπως Εκείνος θέλει, να τον αγαπήσει. Όταν γνωρίζει κανείς τον εαυτό του, συνειδητοποιεί και την αξία του. Αισθάνεται ο άνθρωπος ότι έχει μεγάλη αξία, αποκτά αυτοσεβασμό, αυτοεκτίμηση, αγαπά σωστά τον εαυτό του. Και τότε μόνο μπορεί να αγαπήσει και τους άλλους.

Και τέλος, κατανοεί κανείς, ότι είναι ένα αδύναμο πλάσμα και ότι όλα είναι στα χέρια του Θεού και χωρίς την βοήθειά Του τίποτα δεν μπορεί να το κατορθώσει.

Γιατί όταν έχει κανείς πολλή αυτοπεποίθηση και πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει καλά και μόνος του, τότε τον εγκαταλείπει η Χάρις του Θεού και συντρίβεται.

Έτσι, αφήνεται κανείς ολοκληρωτικά στο έλεος του Θεού. Εμπιστεύεται τη ζωή του στη θεία πρόνοια. Κι έρχεται ο Θεός και μας αναλαμβάνει, γιατί μόνο το έλεος του Θεού, μπορεί να μας σώσει.

Είναι βασικό λοιπόν να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του. Όμως με τον τρόπο που ζούμε, με την όλη στάση μας, δείχνουμε ότι δεν θέλουμε να μάθουμε τον εαυτό μας. Αν μας πλησιάσει κάποιος και μας υποδείξει ότι έχουμε μία αδυναμία, ένα πάθος, δεν το δεχόμαστε. Φέρουμε βαρέως την παρατήρηση και κατακρίνουμε τον άνθρωπο που μας έκανε την υπόδειξη.

Φοβόμαστε να γνωρίσουμε τον πραγματικό εαυτό μας. Δεν αντέχουμε να τον αντικρούσουμε και τον θάβουμε μέσα μας. Συνήθως έχουμε την τάση να βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων, τα δικά μας δεν τα βλέπουμε.

Πολλά είναι τα δεινά που προξενεί στον εαυτό του εκείνος ο οποίος δεν διαθέτει αυτογνωσία. Έτσι δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τις διάφορες καταστάσεις της ζωής του. Δεν μπορεί να διακρίνει τι τον ωφελεί. Αιχμαλωτίζεται από τα πάθη και τις επιθυμίες του. Δεν μπορεί να αξιολογήσει τους λογισμούς σου.

Είναι αλαζόνας, υπερήφανος και ασεβής απέναντι στο Θεό. Παραπλανημένος από την φιλαυτία του, έχει την τάση να μικραίνει τις δικές του κακίες και να προσάπτει στον εαυτό του αρετές, τις οποίες δεν διαθέτει.

Μιλάει για ηρωισμούς και για επιτεύγματα, ενώ η ζωή του είναι μια αποτυχία. Τα ανόητα λόγια του τα θεωρεί σοφία.

Είναι άνθρωπος χωρίς βάθος, χωρίς ουσία και περιεχόμενο. Νοιάζεται μόνο για τα γήινα και τα ευτελή και αδιαφορεί για τα αιώνια. Κάνει πολλά πράγματα και θορυβεί γιατί δεν θέλει να ακούσει την φωνή της καρδιάς του. Ζει μέσα στη σύγχυση. Επομένως, είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωση του εαυτού μας. Να γνωρίζουμε ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια, όχι ποιοί νομίζουμε ότι είμαστε. Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Απαιτεί φροντίδα επιμέλεια και προπαντός φώτιση Θεού. Μόνος του ο άνθρωπος, δεν μπορεί να γνωρίσει τον εαυτό του. Πρέπει να τον επισκιάσει η θεία Χάρις.

Με τη βοήθεια του Θεού λοιπόν να αγωνίζεται κανείς να γνωρίσει τον εαυτό του. Για να μπορέσει να συμφιλιωθεί με αυτόν κι έπειτα να τον ξεπεράσει, να νικήσει όλα τα αρνητικά στοιχεία, που έχει μέσα του και να εμπιστευθεί πλήρως τη ζωή του στον Θεό.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – “Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΗΣ Δ.Ε.Θ.ΓΙΑ ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΗΣ Δ.Ε.Θ.

ΓΙΑ ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Για άλλη μια φορά, από τις εξαγγελίες πρωθυπουργού στη Δ.Ε.Θ., οι προσδοκίες μισθωτών και συνταξιούχων για εξισορρόπηση των εισοδημάτων και των πρόσθετων δαπανών που έφεραν η μεγάλη ακρίβεια και ο πληθωρισμός έμειναν όμορφα λόγια με χτυπήματα στην πλάτη. Ο συνυπολογισμός του πληθωρισμού των τροφίμων και των ειδών πρώτης ανάγκης ξεχάστηκε στα υπουργικά συρτάρια και η εισοδηματική σύγκλιση με την Ευρώπη περιόρισε τις όποιες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Αύξηση από 2,2% έως 2,5% θα δουν οι συντάξεις το 2025, με βάση τον πληθωρισμό και το ΑΕΠ. Η αύξηση εκτιμάται πως θα έχει εκτιμώμενο κόστος περί τα 400 εκατ. ευρώ. Δυστυχώς για άλλη μια φορά αυτά τα «καθαρά» δεκάευρα και εικοσάευρα δεν μπορούν να γίνονται αισθητά και οι θυσίες για αξιοπρεπή ζωή θα συνεχίζονται. Η ποσοστιαία αναπλήρωση στους συνταξιούχους δεν καλύπτει την υποτίμηση της αγοραστικής αξίας των εισοδημάτων και η ποιότητα ζωής τους περιορίζεται όπως και ο χρόνος τους γερνώντας.  Οι συντάξεις είναι κάτω από τα επίπεδα του 2011, ενώ το κόστος ζωής διαρκώς αυξάνεται και 670.000 συνταξιούχοι λόγω προσωπικής διαφοράς δεν θα πάρουν ούτε ένα ευρώ αύξηση στη σύνταξη και η εφάπαξ παροχή, που θα λάβουν θα είναι 100 €, 150 € ή το περισσότερο 200 €, δηλαδή αντίδωρο!

Οι σταδιακές μικρές αυξήσεις στους μισθούς μέχρι τον Απρίλιο του 2027 δεν μπορούν να συμβαδίζουν σε ισορροπία αφού το πραγματικό εισόδημα μειώθηκε ακόμα κατά 2% περισσότερο το πρώτο εξάμηνο του 2024 και οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση της ΕΕ από πλευράς αγοραστικής δύναμης, δυστυχώς κάτω και από την Βουλγαρία! Επίσης από τα στοιχεία αποδεικνύεται ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι πλήρωσαν κατά τη διετία 2022-2023 περισσότερους φόρους (116,86 δις ευρώ), από όσα πλήρωσαν κατά τη διετία 2007-2008 (93,2 δις) δηλαδή αύξηση 25,3%.

Η κυβέρνηση σχεδιάζει να εξισορροπήσει τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στον εισαγωγικό μισθό στον δημόσιο τομέα και τον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα. Ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται σήμερα σε 830 ευρώ και στόχος είναι να ανέλθει σε 950 ευρώ τον Απρίλιο του 2027, που σημαίνει ότι η μέση ετήσια αύξηση με βάση τον στόχο για 950 ευρώ το 2027 ανέρχεται σε περίπου 40 ευρώ.

Ο εισαγωγικός μισθός στο Δημόσιο σήμερα ανέρχεται στα 850 ευρώ. Προκειμένου να μην υπολείπεται του νέου κατώτατου μισθού, θα ακολουθήσουν αναλογικές οριζόντιες αυξήσεις στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων (όπως έγινε και με τα 70 ευρώ το 2024). Έτσι, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα λάβουν σταδιακά έως το 2027 οριζόντια αύξηση ύψους 100 ευρώ μεικτά συνολικά, ώστε ο εισαγωγικός να ανέλθει στα 950 ευρώ. Ωστόσο, από την εξίσωση απουσιάζει ένα πολύ βασικό στοιχείο: στον δημόσιο τομέα έχουν καταργηθεί από τα μνημονιακά χρόνια ο 13ος και ο 14ος μισθός. Ακόμα και αν οι βασικοί μισθοί φτάσουν στα 950 ευρώ μεικτά, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα συνεχίσουν να λαμβάνουν αποδοχές μικρότερες κατά δύο συνολικά μισθούς μέσα στο έτος.

Για τους εν ενεργεία ένστολους η μόνη παροχή του καλαθιού της ΔΕΘ είναι τα 56 λεπτά του ευρώ αύξησης ανά νυκτερινή ώρα απασχόλησης. Η δαπάνη της αύξησης κατά 20% της αποζημίωσης των νυχτερινών των ένστολων (αστυνομία, πυροσβεστικό σώμα, λιμενικό, ένοπλες δυνάμεις) από 1/1/2025 (από τα 2,77 στα 3,33 ευρώ ανά ώρα) θα ήταν καλύτερο να κάλυπτε άλλες ανάγκες τους όπως των συνθηκών εργασίας τους και της ποιοτικότερης υγειονομικής περίθαλψης. Το φιλικό χτύπημα στην πλάτη των 56 λεπτών, μεικτά ανά νυκτερινή ώρα, είναι απλά ότι «σε σκέφτομαι».

Για τους αποστράτους παρά το υπόμνημα που υποβλήθηκε στον αρμόδιο υπουργό δεν αναφέρθηκε ούτε ψήγμα ενδιαφέροντος. Εισφορά αλληλεγγύης, επικουρική σύνταξη και αναδρομικά θέλουν την ωρίμανση αφού προηγούνται υγεία και εξοπλιστικά. Από πέρυσι τέτοιο καιρό οι απόστρατοι αναμένουν τις μικροδιορθώσεις με μίνι ασφαλιστικό αλλά και αυτό θέλει τη στιγμή του. Από την πλευρά μας καλούμε το σύνολο της κυβέρνησης να αλλάξει έγκαιρα ρώτα και μείγμα οικονομικής πολιτικής με στόχο την πραγματική ενίσχυση των εισοδημάτων και την ανακούφιση βαρών και αδικιών. Οι έννοιες της δημοσιονομικής στενότητας και του δημοσιονομικού χώρου που μπήκαν στη ζωή μας θα έχουν μόνιμο αντίπαλο τους αγώνες μας  για μια καλύτερη ζωή.-    

Νίκος Χριστολουκάς

Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι βασικές οικοδομικές ύλες, τα λευκώματα, τα λίπη, οι υδατάνθρακες, τα μεταλλικά άλατα, οι βιταμίνες. Αποτελείται ο ανθρώπινος οργανισμός από νερό, λίπη, υδατάνθρακες, βιταμίνες, και μεταλλικά άλατα. Αυτές είναι οι βασικές οικοδομικές ύλες, που η ανώτερη και αδιευκρίνιστη ακόμη σύνθεση τους δίνει τη ζωντανή ύλη. Αν παρακολουθήσουμε έναν οποιονδήποτε ζωντανό οργανισμό βλέπουμε πως αυτός διατρέχει έναν κύκλο εξέλιξις, γεννιέται, ωριμάζει, γερνάει, και τελικά πεθαίνει.

Γεννιέται με μια ορισμένη ανατομο – φυσιολογική συγκρότηση κι η ωρίμανση συντελείται, με αύξηση του όγκου του, ως ένα ορισμένο σημείο και με ποιοτική μετάβαση, από κατώτερα σε ανώτερα επίπεδα.

Ο ανθρώπινος οργανισμός όσο ζη, και για να ζη, συντελεί μερικές βασικές λειτουργίες, που τις λέμε λειτουργίες ζωής, όπως η αναπνοή, η κυκλοφορία, η νευρική και νευροφυσική λειτουργία, έσω εκκρίσεις και αποκρίσεις.

Για να γίνουν οι λειτουργίες αυτές, για να κυκλοφορήσει το αίμα, για να γίνουν οι αναπνευστικές κινήσεις, για να λειτουργούν τα αισθητήρια κ.λ.π. χρειάζεται, μια κάποια ενέργεια. Την ενέργεια αυτή την παίρνει ο οργανισμός, από την καύση των βασικών στοιχείων, που την αποτελούν.

Έξω όμως από αυτές, η ζωή του κάθε οργανισμού και του ανθρώπου ιδιαίτερα είναι συνδεμένες και με άλλες λειτουργίες, πέψις, κίνησις, σκέψεις. Και οι λειτουργίες αυτές, για να γίνουν, έχουν ανάγκη από ενέργεια, την οποία ο οργανισμός παίρνει, κάνοντας από τις οικοδομικές ύλες και ιδιαίτερα τη φορά αυτή από τους υδατάνθρακες.

Θα μπορούσαμε έτσι γενικά και για να διευκολύνουμε στην κατανόηση των ζητημάτων αυτών, να διακρίνουμε τις ύλες τις απαραίτητες για τη ζωή και την εξέλιξη του οργανισμού, σε ενεργειακές που χρησιμοποιούνται για παραγωγή ενέργειας και σε οικοδομικές που χρησιμοποιούνται, για την συγκρότηση και ανάπλαση του οργανισμού.

Τα λευκώματα, τα λίπη και οι υδατάνθρακες είναι και τα τρία, χημικές οργανικές ενώσεις, όπως λέμε. Είναι ουσίες δηλαδή, συστατικά, τα οποία βρίσκονται όπου υπάρχει ζωντανή ύλη. Στα φυτά και στα ζώα. Λεύκωμα π.χ. είναι η ουσία από την οποία αποτελείται το ψαχνό του κρέατος. Λίπος είναι η ουσία, η οποία λέγεται επίσης λίπος και στη κοινή γλώσσα. Τα ξύγκια π.χ. του κρέατος, το μαγειρικό λίπος κ.λ.π.

Επίσης από υδατάνθρακες κυρίως αποτελείται το αλεύρι, τα ζυμαρικά, το ρύζι. Είναι και αυτοί ουσίες σταθερές και δεν πρέπει να προξενεί σύγχυση το όνομα τους.

Το κοινό άμυλο είναι οι υδατάνθρακες των φυτικών ουσιών, των αλεύρων δηλ. κ.λ.π. Λέμε των φυτικών ουσιών, γιατί οι υδατάνθρακες που περιέχονται στις ζωικές τροφές, στα κρέατα κ.λ.π. λέγονται γλυκογόνα.

Τα λευκώματα, τα λίπη και οι υδατάνθρακες, είναι οι κύριες ουσίες από τις οποίες είναι χτισμένος ο οργανισμός.

Ας δούμε αν και κατά τι διαφέρουν τα συστατικά των τροφών, από εκείνα του οργανισμού Είναι τα ίδια, αλλά όχι απολύτως όμοια. Το λεύκωμα δηλ. του κρέατος π.χ. και πολύ περισσότερο των φασολιών, δεν είναι όμοιο με το λέμφωμα του ανθρώπου. Ούτε και τα λίπη και οι υδατάνθρακες.

Το άμυλο (υδατάνθρακας φυτικών τροφών) δεν είναι όμοιο με το γλυκογόνο υδατάνθρακας του οργανισμού). Μετατρέπεται όμως το άμυλο σε γλυκογόνο, και το λεύκωμα των τροφών σε ανθρώπινο λεύκωμα , από το πέρασμα των τροφών από το στομάχι και το έντερο, στο αίμα και τους ιστούς ή τα διάφορα όργανα.

Η μετατροπή αυτή γίνεται κυρίως από το συκώτι (ήπαρ). Το συκώτι είναι επομένως ένα σπουδαιότατο όργανο στην εν γένει υπόθεση διατροφής του ανθρώπου. Είναι το εργαστήριο, μέσα στο οποίο γίνεται η μετατροπή των πρώτων υλών, σε υλικά χρήσιμα για τον άνθρωπο. Άμα το συκώτι αρρωστήσει, όλη η θρέψη διαταράσσεται.

Το σύνολο ων λειτουργιών, με τις οποίες ο οργανισμός, παίρνει από τις τροφές τις απαραίτητες, για τη ζωή και την εξέλιξή του οικοδομικές και ενεργειακές ύλες, και τις χρησιμοποιεί, το λέμε, ανταλλαγή της ύλης.

Την ανταλλαγή της ύλης στο σύνολό της και στις λεπτομέρειές της, δεν την ξέρουμε ακόμη, παρά μόνο σε πολύ στοιχειώδη σημεία.

Πηγή : Ο Γιατρός της Οικογένειας – Ν. Ι. Ζακόπουλος.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΡΧΕΣ – ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΗΓΕΣΙΑ

ΑΡΧΕΣ – ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΗΓΕΣΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οργάνωση είναι η διαδικασία ταξινόμησης και χρησιμοποίησης όλων των δραστηριοτήτων και πηγών μιας Υπηρεσίας, που είναι απαραίτητες, για την εκπλήρωση των σκοπών της.

Η οργάνωση σαν λειτουργία προσδιορίζει το ρόλο κάθε ατόμου, που ανήκει και εργάζεται στην υπηρεσία, τα μέσα και τα όργανα που απαιτούνται, καθώς επίσης και τους τρόπους συντονισμού όλων των προσπαθειών των ατόμων, για την επίτευξη των σκοπών της υπηρεσίας.

Τα βασικά βήματα της οργάνωσης είναι :

α) Η κατανόηση από όλο το προσωπικό των στόχων και των σχεδίων της υπηρεσίας.

β) Ο λεπτομερής προσδιορισμός και η ανάλυση των καθηκόντων καθενός, από τους υπηρετούντες στην υπηρεσία αυτή.

γ) Η εξεύρεση των μέσων, που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων, από τον καθένα που ανήκει στην υπηρεσία.

δ) Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων :

Το κρίσιμο σημείο της επιτυχίας της διαδικασίας της οργάνωσης είναι, η ικανότητα του προϊστάμενου, να μεταδώσει σε όλα τα άτομα σαφείς και συγκεκριμένες οδηγίες, σχετικά με τα καθήκοντα που πρόκειται να πραγματοποιηθούν, με τους σκοπούς και με τα αποτελέσματα, που περιμένει από αυτούς η υπηρεσία.

ΜΗΧΑΝΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ιδιαίτερη σημασία στην οργάνωση και τη διοίκηση της κάθε υπηρεσίας, έχει ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός και μηχανογράφηση της υπηρεσίας.

Η τεχνολογική εξέλιξη γνώρισε μεγάλη άνθηση τα τελευταία χρόνια. Όπως εισέβαλε στην καθημερινή ζωή όλων των ανθρώπων, με τον ίδιο τρόπο έγινε απαραίτητη και έδωσε νέα ώθηση στην οργάνωση των υπηρεσιών.

Η πληροφορική έδωσε νέα πνοή στη μορφή της διοίκησης κάθε οργανισμού.

Η συνεχής εξέλιξη έχει κάνει απεριόριστες τις δυνατότητες που παρέχει, σε θέματα παραγωγικής εκμετάλλευσης χρόνου και σε θέματα πρόσβασης σε πληροφορίες.

Κάτω από το πρίσμα αυτό η πληροφορική αποτελεί βασικό όπλο της διοίκησης σε όλα τα επίπεδά της, γιατί δίνει την δυνατότητα, σε ελάχιστο χρόνο, να στηρίζει αποφάσεις βασισμένες σε πληροφορίες πάνω στις οποίες η διοικητική πράξη θα ενεργοποιηθεί.

Για να φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα η χρήση της πληροφορικής, είναι απαραίτητο να υπάρχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις.

* Να γίνει επαναπροσδιορισμός των θέσεων εργασίας, πάντα με βάση τους εργαζόμενους υπαλλήλους, τις ανάγκες και τις ικανότητες τους, αλλά και αφού πρώτα σχεδιαστούν και υπολογισθούν οι αλλαγές που θα επέλθουν από τη χρήση της πληροφορικής.

* Να υπάρξει πρόβλεψη για την προώθηση και τη διαμόρφωση συγκεκριμένων διαύλων επικοινωνίας μεταξύ του προσωπικού, αλλά και ανάμεσα στο προσωπικό και τη διοίκηση.

* Να γίνει περαιτέρω εκπαίδευση ή εξειδίκευση του προσωπικού, πάνω στις εφαρμογές που αφορούν τα θέματα, που χειρίζονται.

* Να υπάρξει επαρκής ενημέρωση του προσωπικού, για τα θέματα και τους λόγους που επιβάλλουν την τεχνολογική αλλαγή της υπηρεσίας. Ποιές είναι οι δυνατότητες που τους παρέχονται, ποιοί είναι οι στόχοι της υπηρεσίας και τι ελπίζει να επιτύχει με αυτές τις αλλαγές.

* Να γίνει επαναπροσδιορισμός της εργασίας του κάθε υπαλλήλου και του ακριβούς αντικειμένου της εργασίας που καλείται να επιτελέσει, προκειμένου να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή απόδοση.

* Να γίνεται συχνά σύγκριση των προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται, με καινούργια που υπάρχουν στην αγορά, και με προγράμματα άλλων υπηρεσιών της Ευρώπης και των Η.Π.Α., προκειμένου να αποκτηθεί εμπειρία, αλλά και να βρεθεί, το πιο αποδοτικό για την συγκεκριμένη εργασία.

ΗΓΕΣΙΑ

Ηγεσία είναι η ενέργεια που κάνει ένα άτομο, για να παρακινήσει τους υφισταμένους του να αγωνίζονται με τη θέλησή τους, με σκοπό να πραγματοποιήσουν τους αντικειμενικούς στόχους μιας υπηρεσίας ή ενός οργανισμού

Η ηγεσία συνήθως πιστεύει στην αναγκαιότητα της αλλαγής του τρόπου συμπεριφοράς και νοοτροπίας των ανθρώπων, όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν, ακόμα και στην αναγκαιότητα αλλαγής του τρόπου λειτουργίας ενός οργανισμού ή μιας Υπηρεσίας.

Κάποτε πίστευαν, ότι υπάρχει ένας και μόνο ο καλύτερος τρόπος ηγεσίας και ότι το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ανακαλυφθεί αυτός ο τρόπος, να γίνει κατανοητός και να χρησιμοποιηθεί από τα άτομα που ασκούν ηγετικό ρόλο.

Η αποτελεσματικότητα όμως της ηγεσίας είναι κάτι περισσότερο, από την παραπάνω υπόθεση, πιο πολύπλοκο, γι’ αυτό και υπάρχουν αρκετοί τρόποι ηγεσίας, που μπορούν να δώσουν άριστα αποτελέσματα, εφόσον υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες.

Όλοι οι παραπάνω ορισμοί της ηγεσίας, δίνουν έμφαση σε τρία βασικά στοιχεία, είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό.

Τα στοιχεία αυτά είναι οι άνθρωποι, οι διαδικασίες και τα συστήματα.

Το ηγετικό πρότυπο (τρόπος, στυλ) μπορεί να θεωρηθεί, ότι είναι μια ιδιαίτερη μορφή συμπεριφοράς, την οποία κατά κύριο λόγο χρησιμοποιεί ο ηγέτης και με την οποία, μπορεί να παρακινήσει την ομάδα, να εκτελέσει ένα έργο.

Όλοι συμφωνούν ότι οι ηγέτες μπορούν να επηρεάσουν τους υφισταμένους τους με τον έναν ή τον άλλο, από τους παρακάτω δύο (2) τρόπους

Α) Μπορούν να διατάξουν τους υφισταμένους να κάνουν κάτι και πως να το κάνουν.

Β) Μπορούν να μοιραστούν τις ηγετικές τους ευθύνες, με τους υφισταμένους.

Αυτό επιτυγχάνεται με τη συμμετοχή των υφισταμένων, στον προγραμματισμό.

Πηγή : Το βιβλίο μου – Επικοινωνιακές Σχέσεις – Αρχές Μάνατζμεντ – Άμβλυνση Ηθικών Αξιών.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ

ΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το κήρυγμά του είναι πατερικό. Το κήρυγμα του Αγίου είναι αυθεντικό, αγιογραφικό κήρυγμα, σε αντίθεση με το κήρυγμα των προτεστάντων και καθολικών, που γινόταν στην εποχή του Κέντρο και αναφορά του ο Χριστός, η ζωή.

Η διδασκαλία και το έργο του.

Ο Χριστός είναι ο λόγος, ο προαιώνιος , η σοφία του Θεού που δρα στον κόσμο και στην ιστορία του από τη δημιουργία έως σήμερα. Είναι “η οδός, η αλήθεια και η ζωή”. Ο λόγος του Αγίου δυνατός, δυναμικός. “Αν ίσως και να ήταν δυνατό να ανέβαινα εις τον ουρανόν να φωνάξω μίαν φωνήν μεγάλην και να κηρύξω σε όλον τον κόσμο και να πω μόνο, ο Χριστός μου είναι Υιός και λόγος του Θεού και Θεός αληθινός και ζωή απάντων ήθελα να το καμω”.

Στις Διδαχές υπάρχει όλο το “πιστεύω του Χριστιανισμού και η παρουσία του Τριαδικού Θεού στο ανθρώπινο “γίγνεσθαι”.

Ο Πατρο Κοσμάς συνέχεια αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και τη συνδέει με το πλούσιο πρόσωπο του Χριστού.

Είχε απέχθεια προς τους Εβραίους, τους οποίους θεωρούσε Χρισοκτόνους, ραδιούργους, εκμεταλλευτές και εχθρούς του Χριστού και των χριστιανών.

Ο Χριστός είναι αυτό που πιστεύει η Εκκλησία και ο Πατρο Κοσμάς, συνδέει το Χριστό και την Εκκλησία, με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Το κήρυγμα του είναι επίσης πατερικό. Οι πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας είναι οδηγοί του.

Πολύ συχνά στο λόγο του χρησιμοποιεί φράσεις,”όπως φέρουν παραδείγματα οι θεολόγοι της εκκλησίας μας”.

“το Πνεύμα το Άγιο εφώτισε τους Αγίους Προφήτες, Αποστόλους και Πατέρες της εκκλησίας μας και μας έγραψαν”.

Οι διδαχές είναι κηρύγματα κατηχητικά, για να προετοιμάσουν τους ανθρώπους και τις ψυχές τους για να δεχθούν το λόγο του Ευαγγελίου.

Το μυσταγωγικό του Πνεύμα φαίνεται από τις προτροπές του, για συμμετοχή στα μυστήρια της Εξομολογήσεως και της Θείας κοινωνίας, στις συμβουλές του για την καλή και Θεάρεστη συμμετοχή των πιστών στις λατρευτικές συνάξεις και τις ακολουθίες, που ο ίδιος προέτρεπε ή επιτελούσε.

Η διδαχή του Πατρο Κοσμά είναι άριστο δείγμα πρακτικού κηρύγματος.

“Μα ηξεύρω τούτο θέλετε ειπεί” : Έχοντας τόσα καλά και τόσες αρετάς, δεν μας συγχωρεί ο Θεός, εκείνην την ολίγην έχθραν, σε κανέναν χριστιανόν”.

Ναι βέβαια αδελφοί μου, δεν μας συγχωρά. “Το κήρυγμα του Πατρο-Κοσμά ήταν σαφές και συγκεκριμένο λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που γινόταν και της πληθώρας των θεμάτων, που έπρεπε να αναπτυχθούν.

Ήταν και “λόγος παρακλήσεως”, δηλαδή παραμυθίας, αλλά και λόγος χαράς, ανάπαυσης, γαλήνης, λύτρωσης και σωτηρίας.

Το Χριστιανικό κήρυγμα πρέπει να είναι σύγχρονο και επίκαιρο. Αναζητά κάθε φορά τα σημεία επαφής, προσφέροντας, πιο πολύ ό,τι οι άνθρωποι είχαν ανάγκη.

Όπως κάθε χριστιανικό κήρυγμα, ήταν και προσωπικό. Είχε τη σφραγίδα της προσωπικής του ζωής και πίστης. Ότι έλεγε ήταν βγαλμένο από τον αγώνα του και τη ζωή του, είχε το χρίσμα του Θεού και την επιμαρτυρία του Αγίου Πνεύματος.

Τα λόγια του οδηγούσαν σε μετάνοια και στην “εν Χριστώ ζωή”.

Μιλάει με ευγένεια, διακριτικότητα και αγάπη. Αντιμετωπίζει τους ακροατές του, ως αδελφούς.

“Τώρα λοιπόν αδελφοί μου , ιδού όπου τελειώνω, διότι εμίλησα πολλά και γνωρίζω όπου σας εβάρινα, όμως η αγάπη η πολλή όπου σας έχω, με παρακίνησε να μακρύνω τον λόγον και να με συμπαθήσετε”.

Δεν κρατάει τους ακροατές του σε απόσταση, αλλά τους τοποθετεί στο ίδιο με αυτόν επίπεδο, γιατί θέλει να έχουν γνώμη και να την εκφράζουν.

“Εγώ σας συμβουλεύω, αμή δεν με συμβουλεύετε και η ευγένειά σας; Η δουλειά η δική μου είναι και δική σας, είναι της πίστεώς μας, του γένους μας.”

Και με αυτόν τον τρόπο, δίνει πειστικότητα στον λόγο του, αμεσότητα και προσωπικό τόνο.

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Το σημείο του Σταύρου είναι το σημαντικότερο εφόδιο του Χριστιανού. Ο Σταύρος του Κυρίου είναι το όπλο κατά του διαβόλου, ο θρίαμβος του χριστιανισμού, το εφόδιο ζωής.

Ο Άγιος Συμαιών, ο Νέος Θεολόγος για το Σταυρό του Κυρίου και το σημείον του Σταυρού γράφει :

“Οι Χριστιανοί έχουν τον σταυρό καύχημα και δόξαν και δύναμιν. Οι Χριστιανοί που πιστεύουν εις τον Χριστόν, σημειώνουν τον εαυτό τους, με το σημείο του Σταυρού, όχι απλά και ως έτυχεν και με καταφρόνισιν, αλλά με προσοχή και σύνεση και φόβον και τρόμον και με κάθε ευλάβειαν”.

Ο Πατρο Κοσμάς λέγει :

“Ακούσατε αδελφοί μου, πως πρέπει να γίνεται ο Σταύρος και τι σημαίνει.

Μας λέγει το Άγιον Ευαγγέλιο, πως η Αγία Τριάς, ο Θεός δοξάζεται εις τον ουρανό, περισσότερο από τους αγγέλους. Τι πρέπει να κάνεις και εσύ;

Σμίγεις τα τρία σου δάχτυλα με το δεξιόν το χέρι σου, βάνεις το χέρι σου εις το κεφάλι κατεβάζεις το χέρι σου, από το κεφάλι σου και το βάζεις στην κοιλιά σου. Το βάζεις πάλι εις τον δεξιόν σου ώμο και στη συνέχεια το βάζεις, εις τον αριστερό ώμο.

Σε όλες αυτές τις κινήσεις λες : Σε δοξάζω, Θεέ μου, σε προσκυνώ και σε λατρεύω. Πιστεύω πως αναστήθηκες, από τους νεκρούς ,δια να μας χαρίσεις την ζωήν την Αιώνιαν.

Αυτό σημαίνει ο Πανάγιος Σταυρός. Ο Τίμιος Σταυρός αδελφοί μου αγιάζει, όλα τα πέρατα τα θεία και άγια και στερεώνει την βάφτιση. Ο Σταυρός είναι όπλο φωτεινό και όποιος τον κάμνει τον φωτίζει και τον αγιάζει εκείνον. Και όταν κινήσει να πηγαίνει ο άνθρωπος να κάμει πρώτον τον Σταυρόν και να λέει “Κύριε Ιησού Χριστέ”.

Ή στο παζάρι Κινάς, ή εις το χωράφι, ή εις το αμπέλι ή όταν φάγεις ψωμί ή όταν πίνεις κρασί ή νερόν ή οπωρικόν, ή όταν κοιμηθείς να προσκυνήσεις τον Θεόν, να σταυρώσεις και το σώμα σου και ύστερον να πλαγιάσεις. Να κοιμηθείς και θέλεις σηκωθή το πρωί γερός και χαρούμενος.

Όθεν αδελφοί μου, καταλάβατε και το ηξεύρετε όλοι σας”.

Πηγή : το βιβλίο “Άγιος Κοσμάς, Ο Αιτωλός”, το οποίο έγραψα, για την αδελφότητα “Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, Κορωπίου”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι περισσότεροι από εμάς, άνδρες και γυναίκες, μεγαλώσαμε έχοντας ως πρότυπα (συνειδητά ή ασυνείδητα) τους γονείς μας, τους παππούδες μας, τις γιαγιές μας, τους φίλους μας, κάποιους συγγενείς μας  ή άτομα που θαυμάζαμε η και φοβόμαστε ακόμη.

Κάποιοι ή κάποιες από σας, ίσως είχαν ακούσει τις μητέρες τους να λένε, ότι γίνονται θυσία για τα παιδιά τους , ή ακόμα και αν δεν το έλεγαν, η συμπεριφορά τους, να έδειχνε ακριβώς αυτό. Ότι γινόντουσαν θυσίες για τα παιδιά τους παραμελώντας τον εαυτό τους, παραβλέποντας τον εαυτό τους, παραβλέποντας τις προσωπικές τους ανάγκες, για ευχαρίστηση και χαρά, (βρίσκοντας σωρό λογικοφανείς δικαιολογίες).

Κάποιοι -(ες) άλλοι (ες) – έβλεπαν τους πατεράδες τους, να πηγαίνουν με βαριά καρδιά κάθε πρωί, από καθήκον πάλι, σε μια υπηρεσία ή στην δουλειά τους για το μεροκάματο, γιατί είχαν υποχρεώσεις, γιατί είχαν στόματα να θρέψουν ή να ξοφλήσουν την τράπεζα ή χρέη.

Ασυναίσθητα και χωρίς να το καταλαβαίνει ακόμα και σήμερα μια νέα μοντέρνα γυναίκα – αλλά και άνδρας – επαναλαμβάνει ακριβώς τα πρότυπα συμπεριφοράς που γνώρισε από το γνώριμό του (της) οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε.

Αυτό – εκτιμώ βάσει των εμπειριών μου, μελετών μου, αλλά κυρίως βάσει συνεντεύξεων που πήρα, λέγει ο κ. Αναστάσης Μαρασλής, τα τελευταία επτά χρόνια και της προσωπικής μου παρατήρησης – αποτελεί κανόνα, με κάποιες φυσικά εξαιρέσεις.

Το καθήκον όμως, δηλαδή η υποχρέωση (ΥΠΟ – ΧΡΕΩΣΗ), είναι αρνητική έννοια στη σημασία της, αφού δεν εμπεριέχει στην ουσία της ευχαρίστηση.

Ότι κι αν κάνεις χωρίς να σε ευχαριστεί, αφ’ ενός μεν είναι κάτεργο, εξαναγκαστικό, ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟ, αφ’ ετέρου είναι προγραμματισμένο να σου φέρει – μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα – δυστυχία.

Άλλωστε για πόσο καιρό μπορεί να αντέξει κάποιος (α) να βρίσκεται ΥΠΟ? Να εξαναγκάζεται από κανόνες, κανονισμούς ή από πεποιθήσεις (ιδέες που δεν είναι καν δικές του) και που τις επιβάλλει (όπως αυτές διαμορφώθηκαν όταν ήταν παιδί) στον εαυτό του (ης), λαμβάνοντας οικειοθελώς ένα μαρτυρικό ρόλο στη ζωή του – αν είναι ζωή δική του αυτή που ζει – ώστε να επιβεβαιώσει τον ασυνείδητο προγραμματισμό που έχει λάβει, από τα παιδικά του χρόνια, από την οικογένεια και την κοινωνία.

Η κοινωνία θέλουν, απαιτούν πολίτες προσαρμοσμένους, υποχρεωμένους, πιστούς στα καθήκοντά τους. Δεν ενδιαφέρονται να είναι ευτυχισμένοι. Απαιτούν παραγωγικές μονάδες.

Μονάδες που θα είναι ευτυχισμένες. ΑΝ αποκτήσουν το τελευταίο μοντέλο της Μερσεντές, ΑΝ φτιάξουν το εξοχικό τους στην Αράχωβα, ΑΝ πηγαίνει η κυρία δύο φορές την εβδομάδα στο κομμωτήριο, για τα μαλλιά της, ΑΝ εξοφλήσει την τράπεζα, ΑΝ βγάζει τόσα εκατομμύρια το χρόνο και όχι, γιατί θα κάνει πράγματα που πραγματικά τον (ην) ευχαριστούν, του (ης) δίνουν χαρά και γεμίζουν την ψυχή του (της) με φως και αγάπη.

Έτσι δεν είναι τυχαίο που έχουμε στην κοινωνία μας εργαζόμενους που κάνουν καλά, μέτρια ή κακά το καθήκον τους, έχουμε μαθητές που είναι καλοί ή κακοί, στα καθήκοντά τους!

Έχουμε ακόμη μητέρες και πατεράδες που κάνουν καλά το καθήκον τους σαν γονείς.

(χωρίς όμως να παίρνουν καμία ευχαρίστηση, από το ρόλο τους ως γονείς).

Έχουμε τόσο καλούς γονείς που – χάριν των παιδιών τους – ξεχνάνε ότι είναι και ζευγάρι, άνδρας και γυναίκα! Ξεχνάνε ότι είναι άνθρωποι που η ψυχούλα τους, θέλει χαρά και παιχνίδι για να λάμψει και να είναι.

Έχουμε εργαζόμενους που είναι καλοί στα καθήκοντά τους, αλλά μόλις πάει έξη η ώρα, δεν βλέπουν την ώρα και τη στιγμή να εξαφανιστούν από τη θέση εργασίας τους!

Βλέπουμε πολλούς (ες) να ξεκινάνε γυμναστήριο για να χάσουν κιλά και όχι γιατί τους ευχαριστεί η γυμναστική έτσι γρήγορα τα παρατάνε, αντί να ξεκινούσαν να βρούνε τι είδος άσκησης θα τους ευχαριστούσε περισσότερο? Ή να καταγράψουν πολλούς λόγους, για να αγαπήσουν την άσκηση.

Ζευγάρια που μένουν μαζί από υποχρέωση και συνήθεια και όχι γιατί έχουν δεκάδες λόγους που θέλουν να είναι μαζί και που διαρκώς ανανεώνουν αυτούς τους λόγους και τους εμπλουτίζουν για να ενισχύουν ΤΟ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ.

Άνθρωποι σκλάβοι των ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ και του καθήκοντος ,που δεν αντλούν καμία ευχαρίστηση από τίποτα, γιατί ακόμα και όταν αποκτήσουν την Μερσεντές, το εξοχικό, το σκάφος, την σχέση, τον γάμο, πάντα κάτι θα λείπει και αυτό θα είναι αυτό, που με τίποτα δεν γεμίζει, από όλα τα υλικά αγαθά του κόσμου.

Αυτό δεν είναι άλλο από την τρυφερότητα, την χαρά, την αγάπη που μπορεί να δώσει κάποιος στην ουσία της ύπαρξής του, να νοιώσει στην καρδιά του και όχι στο μυαλό του, βάζοντας όρους και προσδοκίες έξωθεν.

Κάνοντας πράγματα που τον (την) ευχαριστούν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, απλά πράγματα και πρωταρχικά ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩΝΤΑΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ, που είσαι ζωντανός(η), γιατί η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ.

Καθημερινά πεθαίνουν άνθρωποι όλων των ηλικιών! -έχασα τον φίλο μου Π.Κ. σε ηλικία 42 ετών σε ένα Σαββατοκύριακο. Την Δευτέρα δεν υπήρχε! Ο πατέρας μου έφυγε σε ηλικία 56 ετών.

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Γι’ αυτό ζήσε την ζωή σου ΤΩΡΑ, την κάθε στιγμή και πάψε να ανησυχείς, για το μέλλον που μπορεί να έρθει, μπορεί και όχι, να συμβούν και μπορεί να μη συμβούν αυτά που φοβάσαι. (Κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να είσαι χαρούμενος, ευχαριστημένος, Τίμιος, ηθικός, – όχι επειδή μπορείς να φύγεις αύριο να πατήσεις επάνω στους άλλους, ή να φαίνεσαι ασύδοτα – προνόησε για το καλό και μη περιμένεις το κακό. – Άν μελετάς / σκέφτεσαι, διαρκώς το κακό αυτό θα φέρεις στη ζωή σου τελικά.

Κάνοντας αυτό που μας ευχαριστεί ή από καθήκον ή υποχρέωση ή για την κάλυψη μιας επίπλαστης ανάγκης ή απλά και μόνον από φιλαργυρία, δλδ. για τα λεφτά. Ή μήπως τα λεφτά μας εξασφαλίζουν έναν καλό ξεκούραστο βραδινό ύπνο η μήπως την αγάπη των παιδιών μας, των φίλων μας.

Σημασία έχει το ευ ζείν. Για να ζεις καλά ευτυχισμένα, χαρούμενα, δώσε χαρά στον εαυτό σου, παίξε, κάνε κάτι που σε ευχαριστεί ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ και δώσε χαρά στους γύρω σου, που σου πρόσφερε κάτι μικρό που όμως θα έχει νοιάξιμο, το προσωπικό σου ενδιαφέρον!

Το ακριβότερο δώρο να κάνεις, αν δεν έχει νοιάξιμο, δεν το κάνεις με τη ψυχή σου κραδασμικά, είναι νεκρό και δεν μεταφέρει ζωή είναι νεκρή ύλη.

Aποφθέγματα – Αρχαία γνωμικά.

* Να είσαι δίκαιος είναι καθήκον, να είσαι αγαθός είναι αρετή – Βίκτωρ Ουγκώ.

* Ο άνθρωπος οφείλει να φυτέψει τουλάχιστον ένα δένδρο. Να γεννήσει τουλάχιστον ένα παιδί. Να γράψει τουλάχιστον ένα βιβλίο. – Έλη Αλεξίου.

* Πράττων τα σαυτού, μη τα των άλλων σκόπει – (Κάνοντας αυτά που έχεις να κάνεις, μη κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι).

Πηγή : astasis maracas. com.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΟ ΣΚΕΛΕΤΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο σκελετός του ανθρώπου αποτελείται από διάφορα κόκκαλα, τα οποία είναι συναρμολογημένα μεταξύ τους, σε τρόπο ώστε άλλα να κινούνται (κόκκαλα χεριού, ποδιού κ.λ.π.) και άλλα να είναι ακίνητα (κόκκαλα που αποτελούν το κεφάλι).

Τα κόκκαλα δεν φαίνονται στο ανθρώπινο σώμα, αλλά μαζεύονται και πιάνονται. Καλύπτονται γύρω γύρω από σάρκες και δέρμα. Είναι το πιο στέρεο και σκληρό κομμάτι του σώματος.

Ο σκελετός του ανθρώπου αποτελείται από τα εξής μέρη :

1. Κεφάλι

2. Σπονδυλική στήλη.

3. Θώρακας

4.Λεκάνη

5.Κάτω άκρα (πόδια)

6. Άνω άκρα (χέρια).

Κάθε ένα από τα μέρη αυτά, αποτελείτε από πολλά κόκκαλα μικρά και μεγάλα.

ΤΟ ΜΥΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Μυϊκό σύστημα είναι το κρέας, οι σάρκες, όπως συχνά λέμε. Είναι και αυτές πολλές και λέγονται μυς. Ένας μυς π.χ. είναι το ποντίκι, όπως λέμε και έχομε όλοι στο μπράτσο μας. Τέτοιους μυς μικρούς και μεγάλους έχει όλο το ανθρώπινο σώμα παντού. Οι μυς σκεπάζουν τα κόκκαλα και τα διαστήματα, ανάμεσα στα κόκκαλα. Με την βοήθεια των μυών, γίνονται όλες οι κινήσεις του σώματος.

Άλλοι σηκώνουν το πόδι επάνω και άλλοι το κατεβάζουν κάτω. Άλλοι μυς σηκώνουν το χέρι επάνω και άλλοι το κατεβάζουν κάτω. Οι μυς δίνουν στο ανθρώπινο σώμα την ωραία καμπυλωτή και ελαστική μορφή που έχει.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Κυκλοφοριακό λέγεται όλο το συγκρότημα των οργάνων εκείνων μέσα από τα οποία κυλάει το αίμα. Το αίμα αυτό δονείται έτσι σκόρπιο, αλλά κυλάει μέσα σε διάφορους σωλήνες μικρούς και μεγάλους. Άμα κοπούμε ένας τέτοιος μικρός σωλήνας σπάει και το αίμα χύνεται προς τα έξω.

Τα όργανα που αποτελούν το κυκλοφοριακό σύστημα είναι η καρδιά, οι αρτηρίες, οι φλέβες και τα τριχοειδή αγγεία.

Η καρδιά, η οποία βρίσκετε μέσα στον θώρακα, ανάμεσα στους πνεύμονες, στέλνει το αίμα με τις αρτηρίες, σ’ όλα τα μέρη του σώματος, γι’ αυτό κι όπου να κοπεί κάνεις τρέχει αίμα.

Οι φλέβες φέρνουν το αίμα πίσω στη καρδιά κι έτσι γίνεται η κυκλοφορία. Με το αίμα πηγαίνουν σε όλα τα μέρη του σώματος, όλα τα χρήσιμα για τον οργανισμό μας υλικά από τις τροφές, που τρώμε και το οξυγόνο που παίρνουμε με τους πνεύμονες, από τον αέρα.

ΛΕΜΦΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Αυτό δεν το ξέρει ο πολύς κόσμος και δεν έχει μεγάλη πρακτική σημασία, να το γνωρίζουμε σε λεπτομέρειες.

Αρκεί να ξέρουμε πως είναι κάτι, που έχει σχέση με τους λεμφαδένες, τους αδένες δηλαδή που βρίσκονται φυσιολογικά, σε πολλά σημεία και κυρίως στους βουβώνες (στη ρίζα δηλαδή των μηρών μπροστά), στις μασχάλες, στη κοιλιά και στο θώρακα. Οι δύο αμυγδαλές είναι επίσης λεμφαδένες. Το σύστημα αυτό έχει σχέση με το κυκλοφοριακό.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το αναπνευστικό αποτελείται από το στόμα και τη μύτη από τα οποία αναπνέουμε (εισπνέουμε – εκπνέουμε), τον λάρυγγα, την τραχεία, τους βρόγχους (έναν αριστερά έναν δεξιά), και τους πνεύμονες (έναν αριστερά έναν δεξιά), επίσης.

Ο λάρυγγας και η τραχεία είναι μέσα στο λαιμό μας, ενώ οι βρόγχοι με τους πνεύμονες μέσα στο θώρακα, πίσω από το στήθος μας.

Όλο το αναπνευστικό σύστημα έχει αποστολή να φέρνει το οξυγόνο του αέρα που αναπνέουμε μέσα στο αίμα (αυτό γίνεται στις κυψελίδες του πνεύμονες), και να παίρνει απ’ αυτό το διοξείδιο του άνθρακα.

ΤΟ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, αποτελείται από τους δύο νεφρούς, τους δύο ουρητήρες, την ουροδόχο κύστη, στην οποία αυτά καταλήγουν και την ουρήθρα, από την οποία, βγαίνουν τα ούρα. Κυρίως οι νεφροί φτιάχνουν τα ούρα και τα υπόλοιπα (ουρητήρες κ.λ.π.) είναι οι δρόμοι, προς την τελική ευθεία.

Με τα ούραπυν προς τα έξω τα περίσσια νερά και όλες οι άχρηστες ουσίες που παράγονται μέσα στον οργανισμό.

ΠΕΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Αυτό είναι το σύστημα που ρυθμίζει, το πρώτο μέρος της διατροφής μας. Το μάσημα, την πέψη, την χώνεψη των τροφών και την απορρόφηση των χρήσιμων συστατικών τους, προς το εσωτερικό του οργανισμού.

Πάρα πέρα είναι το συκώτι και το πάγκρεας, που αποτελούν συμπληρώματα του πεπτικού συστήματος, και που ρυθμίζουν το δεύτερο και λεπτότερο μέρος της διατροφής μας. Την μεταβολή δηλαδή των απορροφηθέντων χρήσιμων συστατικών της τροφής, σε ουσίες όμοιες με τα συστατικά του οργανισμού.

Το πεπτικό σύστημα αποτελείται από το στόμα, τον οισοφάγο, το στομάχι, το λεπτό έντερο και το παχύ έντερο. Στο στόμα οι τροφές μασώνται και έπειτα, αφού περάσουν τον οισοφάγο, φτάνουν στο στομάχι, όπου αρχίζει η πέψη (χώνεψη).

Έπειτα περνάνε στο λεπτό έντερο, όπου η πέψη συμπληρώνεται, και ακολουθεί η απορρόφηση των χρησίμων συστατικών των τροφών.

Στο παχύ έντερο περνάνε τα άχρηστα για τον οργανισμό υπολείμματα των τροφών, τα οποία βγαίνουν από το κατώτερο μέρος του, ως κόπρανα.

ΑΔΕΝΕΣ

Υπάρχουν αδένες εσωεκκρίσεως, αδένες που εκκρίνουν, τις ορμόνες, όπως λέμε. Αυτοί είναι σπαρμένοι σε διάφορα μέρη στο εσωτερικό του οργανισμού και έχουν πολύ μεγάλη σημασία για τη λειτουργία του, εν γένει.

Οι εκκρίσεις τους, οι διάφορες ορμόνες δηλαδή, ανακατεύονται σε πολλά πράγματα της ζωής μας, μεταξύ των οποίων και στη διαμόρφωση του φύλου.

ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Επάνω – επάνω ο εγκέφαλος μέσα στο κεφάλι, και σε συνέχεια ο νωτιαίος μυελός (το μελούδι, που λέμε), χωμένος μέσα σ’ ένα μακρύ σωλήνα που σχηματίζουν τα κόκκαλα της σπονδυλικής στήλης (ραχοκκοκαλιά). Από τον εγκέφαλο και από τον νωτιαίο μυελό βγαίνουν τα δια’φορα νεύρα, που οι άπειρες διακλαδώσεις τους τυλίγουν όλα τα κύτταρα του σώματος σ’ ένα αόρατο και πυκνό δίχτυ.

Αρκεί να σκεφτείτε πως με τα διάφορα νεύρα ή με τη βοήθεια αυτών, κινούμαστε, αναπνέουμε, τρώμε, μιλάμε, βλέπουμε κ.λ.π. Με το νευρικό σύστημα, τον εγκέφαλο συγκεκριμένα, σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε κι απ’ την τέτοια αλλιώτικη λειτουργία του, διαπλάσσεται όλη η ανθρώπινη προσωπικότητα.

ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ

Τα όργανα δηλαδή με τα οποία, και με τη βοήθεια πάντοτε των νεύρων, αντιλαμβανόμαστε τον εξωτερικό κόσμο.

Τα μάτια, τα αυτιά, η μύτη, η γλώσσα , το δέρμα πάνω στο οποίο ξαπλώνονται απειράριθμες νευρικές απολήξεις, με τις οποίες έχομε τα αισθήματα του πόνου, της ζέστης, του κρύου, του σκληρού, του μαλακού κ.λ.π.

Πηγή : Ν.Ι Ζακόπουλου : Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ ΑΘΗΝΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αρχοντικό συνεδριακό κέντρο που χτίστηκε τη δεκαετία του 1880, για τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες. Το Ζάππειο Μέγαρο είναι ένα από τα πιο επιβλητικά κτίρια της Αθήνας. Χρηματοδοτήθηκε από τον Ευάγγελο Ζάππα, θεμελιώθηκε το 1874 και ολοκληρώθηκε το 1888. Υπήρξε από νοσοκομείο μέχρι αποθήκη και Στρατώνας, αλλά και ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών του ΕΙΡ. Γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε.

Πως ξεκίνησε η κατασκευή του.

Η ιδέα για την κατασκευή του κτιρίου οφείλεται στον εθνικό ευεργέτη Ευαγγέλη Ζάππα (1880-1865), ο οποίος με τη Διαθήκη του της 30ης Νοεμβρίου 1859, το προόριζε ως έδρα των Ολυμπίων Αγώνων, που θα ήταν μία αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων της αρχαιότητας, όχι όμως σε αμιγές αθλητικό επίπεδο, αλλά θα περιελάμβαναν βιομηχανικούς, καλλιτεχνικούς και πνευματικούς διαγωνισμούς.

Έτσι λοιπόν έστειλε υπόμνημα στις αρχές του 1856 και διατυπώνει πρόταση του, για διοργάνωση Αγώνων στην Αθήνα, στις 25 Μαρτίου 1857. Ο Ζάππας αναλάμβανε τα έξοδα αυτών, καθώς και την ανέγερση ενός Ολυμπιακού κτηρίου, όπου θα γινόταν η έκθεση των δειγμάτων της ελληνικής τέχνης και βιομηχανίας, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως μουσείο με αρχαιότητες και ξένους επισκέπτες. Έσπευσε επίσης να στείλει και 2.000 Φλορίνια, για τα έξοδα των Α’ ολυμπίων.

Τα επόμενα δύο χρόνια είχε τακτική επαφή με τον εκπρόσωπο, Υπουργό Εξωτερικών της Ελληνικής Κυβέρνησης, Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή, ο οποίος συνέτεινε και αυτός στην τελική διαμόρφωση του θεσμού.

Πόσο κόστισε η κατασκευή του.

Αρχιτέκτονας του Ζαππείου είναι ο Δανός Θεόφιλος Χάνσεν (1813-1891 ), ο οποίος στηρίχτηκε στο αρχικό σχέδιο του Φρανσουά Πουλαντζέ (1807-1875). Το συνολικό ποσό της κατασκευής του έφτασε, τα δύο εκατομμύρια χρυσές δραχμές. Τα αγάλματα του Ευαγγελίου Ζάππα, έργο του Ιωάννη Κόσσου (1884) και του Κωνσταντίνου Ζάππα (1887), έργο του Γεωργίου Βρούτου, υψώνονται στα δύο άκρα της κυρίας εισόδου του μεγάρου. Το Ζάππειο Μέγαρο στη ροή του χρόνου. Μία από τις σημαντικές ημερομηνίες για την ιστορία του Ζαππείου είναι η 19η Αυγούστου 1858, ημέρα που δημοσιεύεται το Βασιλικό Διάταγμα “περί συστάσεως των Ολυμπίων” και μετά τα επίσημα εγκαίνια που έγιναν με πανηγυρικό τρόπο, την 20η Οκτωβρίου του 1888, παρουσία του βασιλιά Γεωργίου του Α’ και του Κωνσταντίνου Ζάππα.

Στα εγκαίνια, που έγιναν, παρουσία και του βασιλιά Γεωργίου Α’, ο οποίος στη σύντομη ομιλία του τόνισε, ότι όλοι οι Έλληνες με υπερηφάνεια και χαρά “βλέπουν το αποπερατούμενον έργον, το οποίο, θέλει συντελέσει, ώστε να εισέλθη η Ελλάς εις στάδιο πλουτοφόρου εργασίας, εκ της οποίας εξαρτάται η ισχύς και το μεγαλείο της Πατρίδος”.

Αμέσως μετά, ο γηραιός Κωνσταντίνος Ζάππας σηκώθηκε από τη θέση του και με φωνή παλλόμενη από συγκίνηση, είπε μεταξύ των άλλων.

“Ο αρχηγέτης της οικογενείας μου, ο αγαπητός μου αοίδιμος Ευαγγέλης απεφάσισεν εξ εμπνεύσεως κλασσικής, να επαναφέρη εις την Ελλάδα τους αρχαίους χρόνους των Ολυμπιακών Αγώνων, υπό τους όρους και τις συνθήκες της σύγχρονης ζωής “και κατέληξε ως εξής”. Περιχαρής και εύελπις παραδίδω το συντελεστέν έργον εις το έθνος, ευχόμενος αυτώ τα κράτιστα”.

Στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1898 φιλοξενούνται στη κυκλική αίθουσα του, τα αγωνίσματα της ξιφασκίας, ενώ στους Β’ Διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες (1906), η έλλειψη υποδομών και εγκαταστάσεων οδήγησε στη χρήση του, ως “Ολυμπιακού Χωριού”.

Εξάλλου, από το 1936 και για 40 χρόνια φιλοξένησε τον πρώτο κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό της χώρας.

Το 1940 μετασκευάζεται σε νοσοκομείο, τον επόμενο χρόνο επιτάσσεται από τον γερμανικό στρατό κατοχής, στη συνέχεια μετατρέπεται σε αποθήκη και κατόπιν σε στρατώνα (1944), ενώ πλήττεται και από βομβαρδισμούς στα Δεκεμβριανά.

Μεταπολεμικά συζητείται η κατεδάφισή του.

Ευτυχώς, το 1960 πραγματοποιήθηκε γενική επισκευή. Η τελευταία ανακαίνιση, έγινε ενόψει των ολυμπιακών αγώνων του 2004 και ολοκληρώθηκε το 2007.

Η μέχρι τώρα πολύχρονη παρουσία του στο κέντρο της Αθήνας, το ανέδειξε στο αρχαιότερο μνημείο της πόλης μας και σε σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό, την Οικονομία και τον Αθλητισμό, άρρηκτα συνδεδεμένο με την σύγχρονη Ιστορία μας.

Δεύτερη ζωή, για την αίγλη του Ζαππείου. Μια από τις αισιόδοξες ειδήσεις είναι, ότι ένα από τα πιο παλιά και αγαπημένα στέκια της Αθήνας, η Αίγλη Ζαππείου, θα επαναλειτουργήσει. Η Αίγλη Ζαππείου, που περιλαμβάνει το αναψυκτήριο, τον χώρο εκδηλώσεων και τον κινηματογράφο,  έχει μακρά ιστορία που ξεκινάει από τον 19ο αιώνα, έχοντας κατασκευαστεί το 1904.

Στις αρχές του 20ου αιώνα το “Ζυθεστιατόριον η Αίγλη” συνδέθηκε με την Αθήνα της Belle epoque και των Βαλκανικών Πολέμων, στην εποχή του Μεσοπολέμου και στα μεταπολεμικά χρόνια λειτούργησε, ως κοινωνικός – Δημόσιος χώρος, ενώ το 1910 εγκαινιάστηκε ο κινηματογράφος της Αίγλης, που υπήρξε ένας από τους πρώτους θερινούς της Αθήνας.

Τέλη του 1980 – αρχές 1990 ο επιχειρηματίας Λάκης Ραπτάκης εξασφάλισε την παραχώρηση του ακινήτου, το οποίο ανακαίνισε και μετέτρεψε σε σημείο αναφοράς της κοσμικής Αθήνας της εποχής με τους μόνιμους θαμώνες του χώρου να περιλαμβάνουν την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Ζωή Λάσκαρη και την Ειρήνη Παπά.

Η Αίγλη, “το πλέον απολαυστικό κέντρο των Αθηνώ”, σύμφωνα με το μοτό διαφήμησις της εποχής, αποτελούσε μόνιμο τόπο συνάντησης ιδεών, λογίων, καλλιτεχνών και κατοίκων από όλη την Αθήνα.

Πηγή : Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ – Πολιτιστικά – www.nafrtemporiki.gr,

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΘΕΟ ΓΙΑ ΟΛΑ

ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΘΕΟ ΓΙΑ ΟΛΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Κατά δε το μεσονύκτιον Παύλος και Σίλας, προσευχόμενοι υμνούν τον Θεόν.

Οι δύο Απόστολοι, ο Παύλος και ο Σίλας, βρίσκονται στο πιο βαθύ κελί της φυλακής των Φιλίππων κάτω από αυστηρή επιτήρηση, επειδή τόλμησαν να κηρύξουν με παρρησία το ευαγγέλιον του Χριστού και ελευθέρωσαν από το δαιμόνιο μια γυναίκα, που κάποτε την εκμεταλλεύονταν, για να πλουτίζουν με τις μαντίες της.

Τα ρούχα τους είναι ξεσκισμένα το σώμα τους γεμάτες πληγές από τα ανελέητα μαστιγώματα, που επί πολύ ώρα δέχονταν, οι πόνοι τους ανυπόφοροι.

Όλα τα μέλη τους ακινητοποιημένα. Τα πόδια τους δεμένα στο τιμωρητικό όργανο, που λεγόταν ξύλο, έτσι ώστε να μην μπορούν, ούτε στο ελάχιστον να μετακινηθούν.

Οπωσδήποτε είναι διψασμένοι και νηστικοί, οι δε δυνάμεις τους όλο και τους εγκαταλείπουν.

Ας δούμε όμως, πως αντιμετωπίζουν τη δυσκολία τους, οι δύο Απόστολοι και τι σημασία έχει για εμάς.

1. Σε άλλον κόσμο πνευματικά.

Βρίσκονται, όπως είπαμε, φυλακισμένοι κάτω από άθλιες συνθήκες και έπειτα από πολλά βασανιστήρια.

Και όμως κατά τη διάρκεια της νύχτας, την ώρα που ο υπόλοιποι κρατούμενοι δυσφορούν, ο Παύλος και ο Σίλας στρέφουν την καρδιά τους στον Θεό και προσεύχονται.

Μάλιστα δεν προσεύχονται, να τους απαλλάξει από τη δεινή κατάστασή τους, να καταπαύσει τους πόνους τους, αλλά “προσευχόμενοι” υμνούν τον Θεόν”.

Σαν να βιώνουν την πιο μεγάλη χαρά, σαν να μη λειτουργούν οι αισθήσεις του σώματός τους, σαν να βρίσκονται σ’ έναν άλλο κόσμο, πνευματικό, υμνούν και δοξάζουν τον Θεό.

Παρόμοια, όπως άλλοτε οι τρεις Παίδες μέσα στο καμίνι του πυρός ένιωθαν να φυσά δροσερός άνεμος, μ’ ένα στόμα δε υμνούσαν και ευλογούσαν και εκείνοι τον Κύριο.

Θαυμάζει ο ιερός Χρυσόστομος : “Η του Παύλου άλυσις πάσης σειράς χρυσής κοσμιωτέρα εστίν”. (ΕΠΕ, 20, 628).

Δηλαδή, η αλυσίδα που κρατούσε δέσμιους τους δύο Αποστόλους, είναι πολυτιμότερο από κάθε χρυσή αλυσίδα, διότι αυτή τους ανέβασε στον ουρανό.

Στον ουρανό λοιπόν οι δύο Απόστολοι, πραγματικά ελεύθεροι, από οτιδήποτε τους κρατεί δέσμιους στη γη, δοξολογούν τον Θεό.

Αυτή τη δοξολογία ασκούν οι υπόλοιποι φυλακισμένοι και εκπλήσσονται. Αυτή τη δοξολογία ακούει και ο Θεός και απαντά με τρόπο συγκλονιστικό.

Τη στιγμή εκείνη γίνεται μεγάλος σεισμός, που συνταράσσει τα θεμέλια της φυλακής.

Οι ίδιοι είναι ακίνητοι, οι ύμνοι τους όμως σείουν την γη.

Είναι δεμένοι, αλλά η δοξολογία τους προκαλεί σεισμό που λύει τα δεσμά τους.

“Πάντων τα δεσμά ανέθη”, λύει τα δεσμά και όλων των κρατουμένων. Η υπέροχη δοξολογία, μέσα στην άθλια φυλακή φέρνει το μεγάλο θαύμα.

2. Δοξολογία για όλα.

Η παναρμονία αυτή δοξολογία των Αποστόλων αντηχεί μέσα σους αιώνες. Ενώνεται με τη δοξολογία χιλιάδων μαρτύρων της πίστεώς μας, οι οποίοι πέρασαν από παρόμοια δεσμωτήρια, και φτάνει μέχρι την εποχή μας. Την ακούνε και τα δικά μας αυτιά και θαυμάζουμε το ηρωικό φρόνημά τους.

Εμείς βέβαια δεν έχουμε βιώσει αντίστοιχες δυσκολίες. Όλοι μας ωστόσο δοκιμαζόμαστε, με τις θλίψεις και τους πειρασμούς.

Δεν είναι λίγες οι δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε. Οικογενειακές, Επαγγελματικές, Οικονομικές, Προβλήματα Υγείας κ.α.

Συχνά αυτές μας καταβάλλουν, συνθλίβουν την ψυχή μας, απειλούν κάποτε τη ζωή μας. Με ένα μεγάλο δεσμωτήριο μοιάζει, τότε η ζωή αυτή και ο καθένας μας βρίσκεται δεμένος με τον σταυρό του, με τη δοκιμασία του.

Όμως μέσα στις δοκιμασίες αυτές, που μοιάζουν με άλλου είδους φυλακή, υπάρχουν κάποιες ψυχές, οι οποίες όχι μόνον κάνουν υπομονή, αλλά επιπλέον στρέφουν το βλέμμα τους στον ουρανό, υψώνουν την καρδιά τους στον Κύριο και ψάλλουν με τα χείλη τους υπέροχη δοξολογία.

Ασθενείς καθηλωμένοι στο κρεβάτι, μητέρες πάνω από το μνήμα του πρόωρα θαμμένου παιδιού τους δοξάζουν τον Θεόν, με τη βαθιά πίστη, ότι Εκείνος γνωρίζει.

Πτωχοί οικογενειάρχες, έστω και αν στερούνται τα αναγκαία, δοξολογούν τον χορηγό παντός αγαθού.

Πόσοι αδικημένοι και εγκαταλελειμμένοι ψάλλουν τον δικό τους αίνο στον Κύριο.!

Ο ίδιος ο ιερός Χρυσόστομος, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, εξόριστος στα βάθη της Ασίας. “Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν”. είπε. Δόξα στον Θεό για όλα όσα μου συμβαίνουν. Είτε είναι καλά είτε άσχημα. Είτε ευχάριστα, είτε θλιβερά.

Αυτή είναι η πιο υπέροχη δοξολογία, ο πιο αρμονικός ύμνος και ο αγαθός Θεός αντιφωνεί κάποτε με τον δικό του τρόπο.

Σείει τα βάθη της θλιμμένης ψυχής, παρηγορεί τον πόνο και επεμβαίνει είτε για να απελευθερώσει από τα δεσμά, είτε για να χαρίσει υπομονή για τη συνέχιση του αγώνα.

Επομένως ας δοξάζουμε τον Θεό, όχι μόνο όταν τα πράγματα έρχονται ευνοϊκά στη ζωή μας, αλλά και όταν δοκιμαζόμαστε.

Ας τον θυμόμαστε τότε, όχι μόνο για να του ζητούμε να μας απαλλάξει από τις συμφορές, αλλά για να τον δοξολογούμε για ό,τι Εκείνος, ο Πανάγαθος Θεός, επιτρέπει αποβλέποντας στο καλό μας.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό Αδελφότητος Θεολόγων “Ο ΣΩΤΗΡ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΑΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα, για να προστατέψετε το σώμα σας, από ασθένειες και παθήσεις, που προκαλούν τη φθορά του.

* Θα πρέπει να κάνουμε εξετάσεις αίματος και ούρων 1 φορά τον χρόνο, για να βλέπουμε που κινούμαστε, με την υγεία μας.

* Να προτιμούμε τις φρέσκες τροφές και της συγκεκριμένης εποχής, ώστε ο οργανισμός να πάρει αυτό που χρειάζεται, όταν το χρειάζεται.

* Να ελέγχουμε την ετικέτα των προϊόντων τροφίμων, την χώρα προέλευσης, ημερομηνία λήξης και της συσκευασίας τους, που πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση, αλλά και να αποθηκεύονται σε σωστές συνθήκες, πριν τα καταναλώσουν.

* Να καταναλώνουμε τροφές, που δεν έχουν δεχτεί πολύ επεξεργασία, η καθόλου.

* Θα πρέπει να βρούμε τον σωστό τρόπο μαγειρέματος, για το κάθε φαγητό ξεχωριστά, αλλά και τις διατροφικές του αξίες, που θα τροφοδοτήσουμε το σώμα μας με αυτό.

* Θα πρέπει να μασάμε, παρά πολύ καλά την τροφή στο στόμα μας, μέχρι να διαλυθεί, γιατί έτσι θα πάρει τα ένζυμα από τους σιελογόνους αδένες και θα βοηθήσει το στομάχι, να κάνει καλή πέψη της τροφής.

* Θα πρέπει να μην πίνουμε υγρά (νερό, κρασί, μπύρα κ.α.) κατά τη διάρκεια του φαγητού, μόνο μια ώρα πριν, ή μία ώρα μετά από το φαγητό, διότι τα υγρά αραιώνουν το γαστρικό υγρό του στομάχου που παράγονται, από αδένες του βλεννογόνου και εκκρίνονται στα εσωτερικά τοιχώματα του οργάνου, με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της πέψης της τροφής.

* Θα πρέπει να τρώμε καλό πρωινό και μεσημεριανό και λιγότερο τις βραδινές ώρες, έως τις 8 το απόγευμα, διότι το σώμα έχει εργαστεί όλη την ημέρα και όσο βραδιάζει πέφτουν οι ρυθμοί του και χαλαρώνει. Έτσι το στομάχι δεν μπορεί να κάνει καλή πέψη αυτές τις ώρες, γιατί το σώμα δεν ζητάει πλούσια τροφή, σε ουσίες και συστατικά.

Παροιμία : “Το πρωί τρώγε σαν βασιλιάς, το μεσημέρι σαν πρίγκιπας και το βράδυ σαν ζητιάνος”.

* Να τρώμε τη σωστή ποσότητα φαγητού, ανάλογα με το τι και πόσο χρειάζεται το σώμα μας, συγκριτικά με το συνολικό βάρος μας και τις δραστηριότητες της ημέρας.

* Δεν θα πρέπει να τρώμε φρούτα η γλυκά μετά το φαγητό, διότι η γλυκόζη τους σκεπάζει την τροφή που βρίσκεται στο στομάχι, με αποτέλεσμα να καθυστερεί την πέψη και το φαγητό να αποθηκεύεται με την μορφή λίπους.

* ΚΡΕΑΣ να μην είναι πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα και σε συνδυασμό μαζί με λαχανικά, διότι βοηθάει στην αφόδευσή του από το σώμα. Αποφυγή, αρνί, χοιρινό και κόκκινο κρέας. Καλό είναι το κοτόπουλο, γαλοπούλα, κρέας κυνηγιού, στρουθοκάμηλος και κατσίκι

* ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ανάλατους και άψητους, 4 φορές την εβδομάδα, όπως αμύγδαλα, καρύδια, κασιους φουντούκια, σταφίδες, φιστίκια, στραγάλια κ.λ.π. (η κάθε δόση μία χούφτα 100 gr.

* ΦΡΟΥΤΑ καθημερινά, φρέσκα φρούτα, όσο γίνεται πιο φρεσκοκομμένα από το δένδρο, διότι κάθε μέρα που περνάει χάνει τις βιταμίνες του, και να είναι της εποχής τους. Μας δίνουν συγκεκριμένες βιταμίνες που χρειάζεται το σώμα για την συγκεκριμένη εποχή. Επίσης έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες π.χ. μπανάνες, φράουλες, ρόδι, ροδάκινα, σταφύλι, βερίκοκα, αχλάδι, μήλο, βατόμουρο, πορτοκάλι

* ΛΑΧΑΝΙΚΑ 3 – 4 φορές την εβδομάδα φρέσκα η ελαφρώς μαγειρεμένα και της εποχής : χόρτα, βλίτα, μαρούλια, λάχανο, σπανάκι, ρόκα, μπρόκολο, ντομάτα, παντζάρια, αμπελοφάσουλα, αγκινάρες, μαϊντανό, σέλινο. Επίσης κρεμμύδια και σκόρδα να επιλέγουμε να βάζουμε και σε φαγητά που μαγειρεύουμε, αλλά και να τα τρώμε ωμά, διότι έχουν αντικαρκινική δράση στον οργανισμό μας.

* ΓΑΛΑΚΤΟΜΙΚΑ. Καλό είναι να τρώμε τυρί, γάλα και γιαούρτι μόνο από κατσικίσιο, η σόγιας γάλα, διότι αυτά είναι τα πλησιέστερα και πιο αφομοιώσιμα, για τον ανθρώπινο οργανισμό.

* ΓΛΥΚΑ και παγωτά πλήρη απομάκρυνση από αυτά. Δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα το χρήσιμο στον οργανισμό και βοηθάνε στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, που τρέφονται μόνο με γλυκές τροφές.

* ΨΑΡΙΑ είναι πλούσια σε λιπαρά οξέα (ωμέγα – 3). Καταναλώνεται 3 φορές την εβδομάδα. Καλά είναι τα ψάρια τα άπαχα, αλλά ποτέ τηγανητά, μόνο ψητά ή βραστά.

Η διατροφή μας θα πρέπει να είναι πλούσια σε συστατικά για το σώμα, ώστε να μπορεί ο οργανισμός να ανταπεξέλθει στις ασθένειες και όχι να φάει, ότι βρεθεί μπροστά μας.

* ΟΣΠΡΙΑ είναι μια πάρα πολύ καλή πηγή ενέργειας και πρέπει να μασηθούν καλά και στο στόμα πριν κατέβουν στο στομάχι. Καλό είναι να τρώμε 3 – 4 φορές την εβδομάδα, όλα τα όσπρια, όπως φασόλια, φακές, ρεβίθια. Μη καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες, τα όσπρια είναι συνοδευτικά του φαγητού και όχι κυρίως πιάτο και ποτέ βράδυ.

* ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ. Άλλη μια τροφή που είναι πάρα πολύ καλή για τον οργανισμό μας και μπορεί να τα καταναλώνουμε, με γάλα σόγιας ή κατσικίσιο. Δημητριακά χωρίς γλυκαντικές ουσίες.

* ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ. Αποφυγή ή περιορισμός της συγκεκριμένης τροφής. Έχει πολλά νιτρώδη άλατα που τρέφουν τα καρκινικά κύτταρα και προκαλούν ασβεστώματα στις αρθρώσεις.

Η έκφραση “είμαστε αυτό που τρώμε” είναι πολύ γνωστή και δεν είμαστε μόνο εμφανισιακά αυτό που τρώμε, αλλά είμαστε και ψυχικά. Οι τροφές έχουν άμεση σχέση με την ψυχολογία μας, αλλά και με την σωματική μας εμφάνιση και υγεία.

Δίνοντας στον οργανισμό μας καλές και υγιεινές τροφές, τον βοηθάμε να σκέφτεται και να λειτουργεί πολύ καλύτερα από πριν, θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση όρεξη για ζωή, μάθηση και δημιουργία.

Θα πρέπει να μάθουμε να ακούμε το ίδιο μας το σώμα και να του δίνουμε ότι εκείνο μας ζητάει και όχι, ότι βρούμε μπροστά μας.

Πηγή : NINIA SHIDOSHI – RUSH G TSAGRIS.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εικόνα του εαυτού είναι το κλειδί της ανθρώπινης προσωπικότητας και ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αν αλλάξετε την εικόνα αυτή, αλλάζετε και την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά. Και κάτι παραπάνω όμως :

Η εικόνα του εαυτού, ορίζει τα όρια της ανθρώπινης πραγμάτωσης. Καθορίζει, τι μπορείς και τι δεν μπορείς να κάνεις. Όταν διευρύνεις την εικόνα του εαυτού, διευρύνεις και “την περιοχή του δυνατού”.

Η ανάπτυξη, μιας σωστής ρεαλιστικής εικόνας του εαυτού, φαίνεται σαν να προικίζει το άτομο, με νέες ικανότητες, νέα ταλέντα και μετατρέπει κυριολεκτικά την αποτυχία σε επιτυχία.

Η ψυχολογία της εικόνας του εαυτού δεν απέδειξε μόνον την αξία της στο δικό της χώρο, αλλά εξηγεί και πολλά φαινόμενα που ήταν γνωστά από καιρό, αλλά που δεν γίνονταν εντελώς κατανοητά.

Έτσι υπάρχουν σήμερα αναμφισβήτητες κλινικές αποδείξεις στον τομέα της ατομικής ψυχολογίας, της ψυχοσωματικής ιατρικής και της βιομηχανικής ψυχολογίας ότι, υπάρχουν “προσωπικότητες πετυχημένου τύπου”, “προσωπικότητες αποτυχημένου τύπου”, “προσωπικότητες με κλήση στην ευτυχία”, “προσωπικότητες με κλήση στη δυστυχία”, “προσωπικότητες με κλήση στην υγεία” και “προσωπικότητες με κλήση στην αρρώστια”.

Η ψυχολογία της εικόνας του εαυτού ρίχνει νέο φως σ’ αυτά και πολλά άλλα δεδομένα της ζωής. Ρίχνει ένα καινούργιο φως στη “δύναμη της θετικής σκέψης” και πράγμα ακόμη πιο σημαντικό, εξηγεί το γιατί “πιάνει” σε ορισμένα άτομα και όχι σε όλα.

Για να καταλάβετε την ψυχολογία της εικόνας του εαυτού και για να την χρησιμοποιήσετε στη ζωή σας, χρειάζεται να γνωρίζεται κάτι για το μηχανισμό που χρησιμοποιεί, για να πετύχει τον σκοπό της.

Υπάρχουν άφθονα επιστημονικά δεδομένα που αποδεικνύουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα λειτουργούν, σύμφωνα με τις γνωστές αρχές της κυβερνητικής, επιδιώκοντας να πραγματώσουν, τους σκοπούς του ατόμου.

Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία τους, ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα συνθέτουν ένα θαυμάσιο και πολύπλοκο “μηχανισμό επιδίωξης σκοπών”, ένα είδος εσωτερικού συστήματος κατεύθυνσης που εργάζεται για σας, σαν “μηχανισμός επιτυχίας” ή εναντίον σας σαν “μηχανισμός αποτυχίας”.

Κι αυτό εξαρτάται από το πως εσείς, ο χειριστής, θα το διευθύνετε κι από τους σκοπούς, που του έχετε θέσει. Έχει μια κάποια ειρωνεία το γεγονός, ότι η κυβερνητική που ξεκίνησε σαν μελέτη των μηχανών και των μηχανικών αρχών, βοηθάει τόσο πολύ τον άνθρωπο να επανακτήσει την αξιοπρέπειά του, σαν μοναδικό και δημιουργικό άτομο. Η ψυχολογία που άρχισε με τη μελέτη της ανθρώπινης ψυχής, στο τέλος κατέληξε να στερήσει από τον άνθρωπο, την ψυχή του.

Οι ασχολούμενοι με την προσωπικότητα, που δεν καταλάβαιναν ούτε τον “άνθρωπο”, ούτε τη μηχανή του και κατά συνέπεια μπέρδευαν το ένα με το άλλο. μας είπαν ότι η σκέψη είναι, απλά μια κίνηση ηλεκτρονίων και η συνειδητότητα, μια απλή χημική αντίδραση. Η “θέληση”, ο “σκοπός, ήταν μύθος γι’ αυτούς.

Η κυβερνητική που άρχισε με τη μελέτη των μηχανών, δεν έκανε ποτέ τέτοια λάθη.

Η κυβερνητική δεν μας λέει, πως ο “άνθρωπος είναι μια μηχανή, μα πως ο άνθρωπος έχει και χρησιμοποιεί μια μηχανή”. Και επιπλέον μας λέει, πως λειτουργεί αυτή η μηχανή και πως μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε. Βοηθάει τόσο πολύ τον άνθρωπο να επανακτήσει την αξιοπρέπειά του, σαν μοναδικό και δημιουργικό άτομο.

Τι είναι η προσωπικότητα. Ας έρθουμε στο θέμα, που θα μας απασχολήσει εδώ, στο θέμα της “κλειδωμένης προσωπικότητας”, που πρέπει να την “ξεκλειδώσουμε”! Να την κάνουμε ισχυρή. Πρώτα απ’ όλα όμως, πρέπει να δούμε, τι είναι η προσωπικότητα.

Η “προσωπικότητα”, αυτό το μαγνητικό και μαγικό κάτι, που εύκολα το αναγνωρίζουμε, αλλά δύσκολα το καθορίζουμε. Δεν είναι κάτι που αποκτούμε απ’ έξω, αλλά κάτι που αποδεσμεύουμε από μέσα μας.

Αυτό που ονομάζουμε “Προσωπικότητα”; Είναι η εξωτερική μορφή αυτού του μοναδικού και ατομικού δημιουργικού εαυτού, που είναι φτιαγμένος στην εικόνα του Θεού, αυτή η σπίθα της θεότητας μέσα μας, αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ελεύθερη και πλήρη έκφραση του πραγματικού μας εαυτού.

Αυτός ο πραγματικός εαυτός μας, που βρίσκεται μέσα μας σε κάθε άνθρωπο, είναι γοητευτικός. Είναι μαγνητικός. Έχουμε την αίσθηση, πως αγγίζουμε κάτι το πραγματικό, το θεμελιακό και αυτό μας συγκλονίζει. Ενώ αντίθετα το κάλπικο το αντιπαθούν και το απεχθάνονται όλοι.

Γιατί αγαπάμε ένα μωρό : Σίγουρα, όχι γι’ αυτά που μπορεί να κάνει, να ξέρει ή γι’ αυτά που έχει, αλλά απλά γι’ αυτό που είναι. Το κάθε παιδί έχει “πολύ προσωπικότητα”. Δεν υπάρχει μέσα του επιφανειότητα, υποκρισία, προσποίηση. Στη δική του γλώσσα, που περιορίζεται στο ψέλλισμα και στο κλάμα, το μωρό εκφράζει τα πραγματικά του συναισθήματα, “λέει την αλήθεια”.

Δεν υπάρχει τίποτα το κρυφό, το μωρό είναι απόλυτα έντιμο συναισθηματικά. Ο καθένας έχει μια προσωπικότητα μέσα του. Όταν λέμε πως κάποιος έχει “καλή προσωπικότητα, αυτό που εννοούμε πραγματικά είναι, ότι έχει απελευθερώσει και αποδεσμεύσει μέσα του, το δημιουργικό δυναμικό του και μπορεί να εκφράσει, τον πραγματικό εαυτό του.

Οι λέξεις “αδύνατη προσωπικότητα” και “ανασταλμένη προσωπικότητα”, είναι ταυτόσημες με την αδύναμη προσωπικότητα και δεν εκφράζει τον δημιουργικό εαυτό μέσα του.

Τον έχει συγκροτήσει, τον έχει αλυσοδέσει, τον έχει φυλακίσει και έχει πετάξει το κλειδί. Η λέξη “αναστέλλω”, σημαίνει σταματάω, εμποδίζω, αναχαιτίζω, συγκρατώ.

Η ανασταλμένη προσωπικότητα έχει επιβάλει, μια αναστολή στην έκφραση του πραγματικού εαυτού. Για τον ένα ή τον άλλο λόγο φοβάται να εκφραστεί, φοβάται να δεχτεί, όπως είναι και έχει κλειδώσει τον πραγματικό του εαυτό, σε μια εσωτερική φυλακή.

Τα συμπτώματα της αναστολής είναι πολλά και διάφορα : ντροπή, δειλία, οδυνηρή αυτοσυναίσθηση, εχθρότητα, αισθήματα υπερβολικής ενοχής, αϋπνία, νευρικότητα, οξυθυμία και δυσκολία στις επαφές.

Η απογοήτευση και η στέρηση χαρακτηρίζουν σχεδόν κάθε τομέα και δραστηριότητα της ανασταλμένης προσωπικότητας.

Το κλειδί της αναστολής, είναι η υπερβολική αρνητική ανατροφοδότηση.

Η επιστήμη της κυβερνητικής, μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε την ανασταλμένη προσωπικότητα, κάτω από ένα νέο φως και μας δείχνει τον δρόμο, προς την αποδέσμευση, την ελευθερία και τον τρόπο να αποδράσουμε, από την φυλακή που μόνοι μας φτιάξαμε. Ο σκοπός της αρνητικής ανατροφοδότησης, είναι να τροποποιήσει την αντίδραση και να αλλάξει την κατεύθυνση της κίνησης προς τα εμπρός, όχι να σταματήσει κάθε δράση.

Έχουμε καθήκον να λειτουργήσουμε προς ένα σκοπό, για να πάμε μπροστά και να οδηγηθούμε εκεί που θέλουμε.

Πηγή : Από το βιβλίο μου “Επικοινωνία – Δημόσιες Σχέσεις – Αρχές Επαγγελματικής Δεοντολογίας – Εθυμοτυπία.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αναλύοντας τον άνθρωπο, βλέπουμε ότι έχει ανάγκες που πρέπει να καλύψει για να ζήσει, κι αυτές πρέπει να τις ξέρουμε. Για να τις καλύψει αυτές τις ανάγκες, πρέπει να δράσει και παρακινείται στη δράση του, από κίνητρα και πρέπει αυτά τα κίνητρα να τα ανακαλύψουμε. Ο κάθε άνθρωπος είναι προικισμένος με μερικές ικανότητες, που πρέπει να τις δούμε, για να τις αναπτύξουμε με την κατάλληλη παιδεία. Ο άνθρωπος, μέσα στο περιβάλλον που ζει και ανάλογα με τις εμπειρίες και τα βιώματα που έχει, αναπτύσσει ορισμένες σχέσεις του και αυτές πρέπει να γνωρίσουμε. Και τέλος στις σχέσεις του, με τους συνανθρώπους του αναπτύσσει μια συμπεριφορά κι αυτή πρέπει, να την ερμηνεύσουμε.

Αλλά για να συνάψω μια καλή σχέση με τον άλλον στην οικογένεια, στο σχολείο, στη δουλειά, στην κοινότητα, δεν αρκεί να γνωρίσω τον άλλον, πρέπει να γνωρίσω και τον εαυτό μου, κάνοντας την ίδια ανάλυση. Να δω, πρώτα εγώ, ποιος είμαι, και μετά να δω με ποιο άτομο θα μπορούσα περισσότερο να συνεργαστώ.

Ακόμη και η σχέση προϊστάμενου υφισταμένου στο χώρο εργασίας επιβάλλεται να αλλάξει και γίνει σχέση μεταξύ συνεργατών και μεταξύ συνεργατών, υπάρχει σχέση αλληλεξάρτησης και κυρίως αλληλοεπίδρασης.

Τα δύο μέλη είναι, σαν δύο συμπαίκτες, που ο ένας στηρίζεται στον άλλον, αλλά και επιδρά επάνω στον άλλον. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον.

Και για να παραχθεί έργο ικανοποιητικό, τόσο για την εταιρεία – εργοδοσία, όσο και για τον εργαζόμενο, πρέπει ο καθένας να μάθει τον εαυτό του και τον άλλον.

Είπαμε πιο πάνω, ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκες που πρέπει να καλύψει.

Τι είναι όμως ανάγκη; Ανάγκη θα πει μια κατάσταση στέρησης. Μόλις δημιουργηθεί αυτή η κατάσταση, μπαίνει σε ενέργεια μια κινητήρια δύναμη, που λέγεται ορμή, παρόρμηση, πόθος, επιθυμία, ένστικτο ή επείγουσα ανάγκη, για να καλυφθεί η στέρηση αυτή.

Αυτή η κινητήρια δύναμη ή τα κίνητρα, είναι διαφορετικής έντασης, ανάλογα με τη φύση της ανάγκης και το χαρακτήρα του ατόμου.

ΤΑ ΕΙΔΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Τις ανάγκες θα μπορούσαμε να τις διακρίνουμε στις εξής κατηγορίες :

* Φυσιολογικές ανάγκες, είναι οι ανάγκες από τις οποίες εξαρτάται η επιβίωσή μας, όπως π.χ. πείνα, δίψα, ενδυμασία, κατοικία, διαιώνιση του είδους.

* Η ανάγκη ασφάλειας.

* Η ανάγκη αξιοπρέπειας, δηλαδή η πίστη ότι το άτομο έχει ανθρώπινα δικαιώματα, που πρέπει να έχουν την αποδοχή και το σεβασμό, από τους άλλους.

* Η ανάγκη της αναγνώρισης της επιδοκιμασίας. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να του αναγνωρίσουν την προσπάθειά του, κι ακόμη να γίνεται παραδεκτός από το περιβάλλον του.

* Η ανάγκη συνάντησης του άλλου φύλου.

* Κοινωνικές ανάγκες όπως :

– Η ανάγκη του να ανήκει κάνεις κάπου. Ο εργαζόμενος θέλει να αισθάνεται, ότι γίνεται αποδεκτός από την ομάδα που ανήκει, φοβάται την απόρριψη και την μη παραδοχή.

– Η ανάγκη γοήτρου και θέσης. Δεν αρκεί στον άνθρωπο το να ανήκει σε μια ομάδα. Θέλει ακόμα να κερδίσει και γόητρο και θέση μέσα σ’ αυτήν, δηλαδή μια θέση ιεραρχική και κοινωνική δομή, που επιφέρει αναγνώριση και προνόμια. Όλοι εργάζονται για να διατηρήσουν ή για να ανυψώσουν τη θέση τους. Το γόητρο δεν αποκτάται με την επιβολή, είναι κάτι που κερδίζεται με την προσωπική αξία.

– Η ανάγκη της ανθρώπινης περιπέτειας. Όλες οι ανάγκες που αναφέραμε πιο πάνω, αφορούν την εξυπηρέτηση του ίδιου του ατόμου. Λόγω όμως της πνευματικής του φύσης, ο άνθρωπος έχει να καλύψει και την ανάγκη να ξεφύγει από τον εαυτό του, να προσέξει τον άλλον, να κατανοήσει τον άλλον και να τον εξυπηρετήσει. Είναι η έννοια της προσφοράς. Η προσφορά είναι εντός μας, ένα υπερατομικό βίωμα. Αν θελήσουμε τώρα να εντοπίσουμε το θέμα στην εργασία, θα είχαμε να πούμε τα εξής : Σε μια έρευνα που έγινε με το ερώτημα : “Τι σας ευχαριστεί περισσότερο στην εργασία σας;” Ο παράγοντας χρήμα ήρθε τέταρτος.

Τα αποτελέσματα κατά σειρά προτίμησης ήταν τα εξής :

* Σταθερή εργασία.

* Καλός προϊστάμενος; καλοί συνάδελφοι.

* Εργασία με πρωτοβουλία – Καλές συνθήκες.

* Καλός μισθός.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το χρήμα έπαψε να είναι κίνητρο, αλλά δεν είναι και το μόνο. Οι ενθαρρύνσεις όλων των ειδών, το ανέβασμα του ηθικού με τις αναγνωρίσεις και τους επαίνους, αποτελούν σήμερα θετικά κίνητρα αύξησης της απόδοσης της εργασίας.

Μπορούμε να ανυψώσουμε το ηθικό των εργαζομένων, αν αυξήσουμε την ικανοποίηση από την εργασία και αν βελτιώσουμε, τις καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να προλάβουμε παρανοήσεις και παρεξηγήσεις, που εμποδίζουν τη σωστή επικοινωνία, μέσα στους τόπους εργασίας και να αναπτύξουμε την δημιουργική πλευρά, της ανθρώπινης φύσης.

Για να τα καταφέρει, πρέπει ο οργανωτής των ανθρωπίνων σχέσεων να επιφέρει μερικές αλλαγές στις ανθρώπινες συνήθειες και στάσεις των εργαζομένων.

– Τις θετικές ή στάσεις καλής θελήσεως απέναντι, σε ένα πράγμα ή σε μια κατάσταση.

– Τις αρνητικές ή κακής θέλησης. Οι στάσεις προσδιορίζουν και τη συμπεριφορά του ατόμου. Συμπεριφορά του ατόμου, είναι ο τρόπος με τον οποίο φέρεται. Είναι το αποτέλεσμα, η αντανάκλαση των στάσεων, διαθέσεων κινήτρων και αναγκών. Το συμπέρασμα είναι, ότι κάθε συμπεριφορά έχει και μια αιτία, είτε εσωτερική, προερχόμενη από το ίδιο πρόσωπο (π.χ. ένα άτομο είναι εγωιστής), είτε εξωτερική προερχόμενη από το περιβάλλον (από την κατάσταση που δημιουργείτε).

Μεταξύ αυτών των δύο υπάρχει μεγάλη αλληλεπίδραση και αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης αυτής, είναι η συμπεριφορά. Το ανεκπλήρωτο των αναγκών, είναι πηγή φόβων και ανησυχιών που εκδηλώνονται στη συμπεριφορά με επιθετικότητα, εχθρότητα, μνησικακία, σατραπισμό, υπαναχωρήσεις, εμμονές ιδέες κ.λ.π.

Ο φόβος είναι κάτι το συγκεκριμένο, προέρχεται δηλαδή από μια συγκεκριμένη αιτία, ενώ η ανησυχία είναι, ένας αόριστος φόβος.

Η ανησυχία εκφράζει μια απειλή αξιών, τις οποίες το άτομο θεωρεί ζωτικές, για την ύπαρξη του, σαν προσωπικότητα.

Η ανησυχία αυτή καταστρέφει την απόδοση, γιατί δημιουργεί μυϊκή ένταση, αστάθεια. Όμως για την πρόοδο ενός ατόμου, χρειαζόμαστε μια δημιουργική ανησυχία. Αν οι εργαζόμενοι έχουν μια μικρή ανησυχία, πρέπει να την αυξήσουμε.

Όλο το μυστικό της επιτυχίας είναι, να τις χειρίζεται τις ανησυχίες δημιουργικά, ώστε να οργανώνεται καλύτερα και να προετοιμάζει, για να τις αντιμετωπίσει με επιτυχία.

Πηγή : Επιτομή (Επικοινωνία, Δημόσιες Σχέσεις, Αρχές Επαγγελματικής Δεοντολογίας , Εθιμοτυπία).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Στην μνήμη της Δήμητρας συζ. Παναγιώτη Γεωργακόπουλου

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Προς

την Κα Αθανασοπούλου Σοφία – Μπρεδήμα

Δ/ντρια Εφημ. «Μεσσηνιακός Λόγος»

Καλαμάτα

Στην μνήμη της Δήμητρας συζ. Παναγιώτη Γεωργακόπουλου

Κυρία Αθανασοπούλου,

Με την επιστολή μου αυτή, θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στον Στρατηγό, Συνάδελφο και Αγαπητό φίλο Παναγιώτη Γεωργακόπουλο και στα παιδιά του Κώστα και Μαρία για τον αδόκητο θάνατο της Δήμητρας, Συζύγου του Παναγιώτη και μητέρας των παιδιών τους.

Η Δήμητρα, όπως την είχα γνωρίσει, ήταν μια υποδειγματική Σύζυγος και Μητέρα, με πηγαία αγνότητα και καλοσύνη, που εντυπωσίαζε τον συνομιλητή της.

Τα λόγια της ήταν αυθόρμητα και ειλικρινή, εκφράζοντας τον πλούτο της καρδιάς της και το μεγαλείο του χαρακτήρας της.

Στάθηκε με υποδειγματικό τρόπο δίπλα στον Σύζυγό της και τα παιδιά της και τα γαλούχησε με ενάρετες αρχές και αξίες. Σπούδασαν και απέκτησαν πανεπιστημιακές περγαμηνές και είναι πρότυπα προς μίμηση στο ευρύτερο φιλικό, τοπικό και κοινωνικό περίγυρο και είναι σήμερα καταξιωμένοι Αξ/κοί της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ενέπνεε τον σεβασμό και δεν κακολογούσε. Είχε σωφροσύνη, αγνότητα, φρόντιζε το σπίτι της και συμπαρίστατο στον άνδρα της.

Δεν συμβιβάστηκε με κάτι λιγότερο από την αλήθεια την οποία ποτέ δεν αρνήθηκε, απλούστατα επειδή την υπηρετούσε.

Ο λόγος της πάντα κρυστάλλινος, οι θέσει της πάντα ξεκάθαρες και τεκμηριωμένες.

Η ψυχική της ωραιότητα, εξέφραζε το είναι της, που ήταν δημιουργικό και γεμάτο αρμονία.

Από τα χείλη της, εξερχόταν αγάπη, η δε καρδιά της ήταν γεμάτη σύνεση και γνώση.

Η ευγένεια της ψυχής της, εμφανιζόταν σαν γλυκιά χάρη, απλωμένη στο πρόσωπό της, απαλλαγμένη, από υπεροψία και φιλαυτία.

Οι αρετές της νηφαλιότητας, της Αξιοπρέπειας και της Ευσέβειας, διαφαίνονταν στη συμπεριφορά της.

Ο Χριστός της έδειξε το πραγματικό νόημα της ζωής, την αληθινή χαρά της ψυχής της, τον γνήσιο πλούτο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Τα ηθικά συναισθήματα και η ηθική ομορφιά της, αφήνουν μια αξέχαστη ανάμνηση, σε όποιον, έστω και μία φορά, την αποθαύμασε.

Αγαπητή Δήμητρα, με σεμνότητα υποκλίνομαι στη μνήμη σου.

Ευγνώμονες, καταθέτουμε, το ύστατο χαίρε.

Αιωνία σου η Μνήμη.

Οικογένεια : Δημητρίου Π. Μητρόπουλου – Αρτίκι Τριφυλίας

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης υπήρξε εκ των διαπρεπεστέρων μοναχών του Αγίου όρους, κατά τους νεώτερους χρόνους και ένας εκ των μεγαλύτερων διδασκάλων της εκκλησίας και του γένους.

Κάτοχος βαθειάς θεολογικής γνώσεως και λοιπής μορφώσεως κατηνάλωσε τον εαυτό του, προκειμένου να διαφωτίσει τους πιστούς και να αναβιβάσει το πνευματικό επίπεδό τους. Ως συγγραφέας υπήρξε αδιαμφισβήτητα  πνευματικός ηγέτης των αγιορειτών πατέρων. Τα συγγραφικά ενδιαφέροντά του αναφέρονται σε πολλούς και διαφόρους θεολογικού κλάους και εκφάνσεις της Ορθόδοξης Θεολογίας.

Ήθελε τα γραφόμενά του να κατανοούνται πρώτα από τους απλοϊκούς ανθρώπους, γιατί με τον τρόπο αυτόν γίνεται έλεγε, ευκολότερη προσέλκυση αυτών, στο Χριστό. Αυτό ήταν κυρίως εκείνο που τον ενδιέφερε. Οι θεολογικές απόψεις του, οπωσδήποτε, βεβαιώνουν την άρτια μόρφωση του και τον κατατάσσουν στη χορεία των Πατέρων της Εκκλησίας. Μάλιστα με το τεράστιο συγγραφικό έργο του, με το οποίο επαναφέρει τους Αγίους Πατέρες και προβάλλει την πνευματική ακτινοβολία τους στο σύγχρονο κόσμο, ο Άγιος Νικόδημος, αποδεικνύεται ότι όντος υπήρξε, άξιος συνεχιστής εκείνων των μεγαπατέρων και αντάξιος μιμητής της αγιότητάς τους.

Ο πρώτος βιογράφος του Αγίου Νικοδήμου – μετά τον Άγιον Αθανάσιον Πάριον, μη επιτυχών του σκοπού του – Ευθύμιος ιερομόναχος, γράφοντας για τον βίο και την πολιτεία και τους αγώνες του, για τη δόξα της Εκκλησίας αρχίζει ως εξής.

“Ούτε δίκαιον ούτε συμφέρον κρίνεται, ο φωτοειδής βίος των αγαθών ανδρών, να κρύπτεται και να μένει, για πάντα κρυμμένος κάτω, στο πεδίο της σιωπής.

Δίκαιο δεν είναι, διότι ο κυρίως και καθ’ αυτό μισθός και πληρωμή της αρετής, δεν είναι μάταια χρήματα, αλλά ευφημία και έπαινος “μισθός αρετής έπαινος”, έτσι αξιοκρατικά το είπε, ένας παλαιός σοφός.

Έτσι και συμβαίνει να αδικούνται από τη σιωπή, οι εν αρετές εκλάμψαντες με το να στερούνται από τον μισθό τους, όπου είναι οι έπαινοι, και εν ταυτώ εκ της αυτής σιωπής των επαίνων, το κοινόν της Εκκλησίας ζημιούται τα μέγιστα, ότι φυσικά τα καλά κηρυττώμενα, φημιζόμενα εκθειάζοντας, τας ψυχάς των ακουόντων θερμαίνουμε και σε μίμηση δική τους αυτούς διεγείρονται, σαν επαινετά και μίμησης αξία παραδείγματα, η οποία μίμησης, από την σιωπή, ομολογουμένως δεν γίνεται”.

Ο Νικόδημος, ο κατά κόσμον Νικόλαος, γεννήθηκε στη Νάξο το 1740 από ευσεβείς γονείς, τον Αντώνιον και την Αναστασίαν (αργότερα μοναχή Αγαθή).

Τα πρώτα γράμματα διδάχτηκε από τον ιερέα της ενορίας του, τον οποίο βοηθούσε στα λειτουργικά του καθήκοντα.

Τα εγκύκλια διδάχτηκε στη σχολή του Αγίου Γεωργίου, από τον συμπολίτη του αρχ. Χρύσανθον, αποκαλούμενο από το λαό “παπά Χρύσανθο”, ενάρετο ιερομόναχο, αδελφό του νεομάρτυρα Κοσμά του Αιτωλού, από τον οποίο φαίνεται ότι δέχτηκε ισχυρή επίδραση, για την κλίση του στην εκκλησία, στην οποία, βέβαια, επέδρασαν και άλλοι αγιορείτες διερχόμενοι από την Νάξο.

16ετής μεταφέρθηκε από τον πατέρα του στην ονομαστή Σχολή της Σμύρνης και παραδόθηκε στον διαπρεπή ελληνιστή και γνωστό στο χώρο των Γραμμάτων, για την μόρφωση και την αρετήν του Ιερόθεον Δενδρινό και όχι, όπως αναγράφεται βουλισμάν, ιεροδιδάσκαλο, από τον οποίο εμορφώθη και εκπαιδεύτηκε άριστα για μία 4ετία.

Στο σχολείο της Σμύρνης διακρίθηκε για την φιλεργία, την σεμνότητα και αγάπη του προς όλους. Για τις αρετές του αυτές και για την καλοσύνη του ήταν αγαπητός, τόσο από τους συμμαθητές του, τους επιτρόπους του σχολείου, όσο και ιδιαίτερα από τους δασκάλους του. Η αγάπη και η εκτίμησή τους, την μαρτυρούν οι επιστολές τις οποίες του έστειλαν, τόσο ο Χρύσανθος, όσο και ο Ιερόθεος”.

Στη σχολή αυτή ο Νικόδημος, έμαθε εκτός από τα εγκύκλια μαθήματα των αρχαίων ελληνικών και των θεολογικών Γραμμάτων και τις γλώσσες λατινική, ιταλική και γαλλίγη.

Όμως το 1770, λόγω των πολεμικών γεγονότων της εποχής, της πυρπόλησης του τουρκικού στόλου, παρά το Τσεσμέν από τους Ρώσους, την εξέγερση των Ελλήνων και τις άγριες σφαγές των Ελλήνων της Σμύρνης, από τους Τούρκους, Ο Νικόδημος, μαζί με άλλους, αναγκάστηκε, ίσως πάρα την επιθυμία του, να παρατείνει την φοίτησή του κοντά στον Ιερόθεο, να εγκαταλείψει την Σμύρνη και θεία χάριτι, να φτάσει στη Νάξο σε ηλικία 21 ετών.

Ο τότε Μητροπολίτης Παροναξίας Άνθιμος Βαρδής, τον προσέλαβε ως γραμματέα και ακόλουθόν του, έχοντας πρόθεση ίσως, να τον χειροτονήσει και να τον οδηγήσει έτσι στο ιερατικό στάδιο. Όμως ο Νικόδημος, παρότι έμεινε περίπου, πέντε χρόνια πλησίον του Μητροπολίτη, είχε τον νου του στα θεία και η πρόθεσή του, ήταν να αφοσιωθεί στο Θεό, μακρά όμως από τα εγκόσμια. Επειδή όμως είχε ακούσει πολλά περί της αρετής και της Σοφίας του Μητροπολίτη Κορινθίας μακαρίου Νοταρά, ο οποίος τότε βρισκόταν στην ‘Ύδρα, μετέβη και τον συνάντησε.

Από τότε αναπτύχθηκε στενός δεσμός αγάπης και βαθειά εκτίμηση. Εκεί εγνώρισε και θαύμασε τις αρετές του μονήρους βίου στο πρόσωπο του εξαίρετου μοναχού γέρο Σιλβέστρου, από τον οποίο ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο, η αγάπη του προς την μοναστική ζωή.

Από την Ύδρα, επέστρεψε στη Νάξο και το 1775 αποφάσισε να μεταβεί στο Άγιον Όρος και να κοινοβιάσει στη Μονή Διονυσίου, αποφασισμένος πλέον, να γίνει μοναχός.

Στη Μονή του Αγίου Διονυσίου του Αγίου όρους διαμένων πλέον, εργαζόμενος, μελετών και συγγράφων, μέσα σε ένα περιβάλλον με πλούσιες βιβλιοθήκες, ενάρετους μοναχούς και ήσυχη ζωή, ήταν ο κατάλληλος τόπος για τον Νικόδημο, για αρτιότερη μόρφωση, ανώτερη πνευματική πρόοδο και πλουσιότερη και καρποφόρα πνευματική παραγωγή.

Υπακούων στις προτροπές των αδελφών της Μονής, δέχτηκε και εκάρη μικρόσχημος μοναχός, παρά του “Οσιοτάτου γέροντος Δαμασκηνού Σταυρουδά”, μετονομασθείς από Νικόλαος σε Νικόδημον.

Εκείνο που δίδει μεγαλύτερη αξία στο έργο του Νικόδημου, δεν είναι τόσο ο αξιοθαύμαστος πλούτος των γνώσεών του, της θύραθεν και της έσω σοφίας, όσο η αθόρυβη πνευματική εργασία του, η αστείρευτη πηγή των αισθημάτων και το άρωμα της ηθικής ζωής του.

Τα κυριότερα έργα του :

* 1. Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ* – Ωνομάσθη “Φιλοκαλία “γιατί περιείχε συλλογή κάθε σοφίας και καλής γνώμης των Πατέρων, κατά το πρότυπο του Αγίου Βασιλείου – Γρηγορίου Θεολόγου.

* 2. ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ * – Το περιεχόμενο του διαιρείται σε τέσσερα βιβλία, από 50 υποθέσεις έκαστον. Οι υποθέσεις αυτές προέρχονται από συναχθέντα αποφθέγματα και διδασκαλίες οσίων πατέρων και περιστατικά, από τους βίους μερικών εξ αυτών.

* 3. ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ.*–

Πρόκειται περί ενός σημαντικοτάτου έργου, δια’ το οποίον ηγέρθησαν διχογνωμίες και προβληματισμοί, ως προς την πατρότητά του και το περιεχόμενό του.

* 4.ΑΛΦΑΒΗΤΑΑΛΦΑΒΗΤΟΣ – ή Παράδεισος του Αγίου Μελετίου του Ομολογητή,  Γαλησιώτου, ήτοι του εν τω Γαλησίω όρει ασκήσαντος κατά τα μέσα του 13ου αιώνος”.

* 5. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ*, με πλήρη τίτλον : Συμβουλευτικόν εγχειρίδιον, ήτοι περί φυλακής των πέντε αισθήσεων.

* 6. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ”. Ο Νικόδημος αποβλέπων εις την ωφέλειαν μοναχών και λαϊκών, ανέλαβε την σύνταξιν εισαγωγής και την διόρθωσιν προς έκδοσιν των απάντων Συμεών του Νέου Θεολόγου, εις την απλοελληνικήν παράφράσιν, θεωρώντας αυτόν ως ένα εκ των εκφραστικότερων μυστικών της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

* 7. “ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΟΝ”. * ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ ΝΕΟΝ, ΗΤΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ”.

* 8. “ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ”.

* 9. “ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ”.

*10. ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ.

* 11. “ΠΗΔΑΛΙΟΝ*”.

12. “ΑΙ ΔΕΚΑ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.

13. ΝΕΟΝ ΕΚΛΟΓΙΟΝ”.*

14. ΝΕΟΝ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟΝ*

15. ΑΙ ΕΠΤΑ ΚΑΘΟΛΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ*”.

16. ΧΡΗΣΤΘΗΘΕΙΑ* “.

17. ΕΠΙΤΟΜΗ — ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΑΝΑΚΤΟ ΔΑΒΙΔΙΚΩΝ ΨΑΛΜΩΝ* * 18. ΚΗΠΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ*

19. ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ*”.

20. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΩΜΙΑ ΑΓΙΩΝ”*.

21. ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟ*

22.ΝΕΑ ΚΛΙΜΑΞ*

23.”ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ*”.

Πηγή : Χρίστος Κρικώνης , Καθηγητής Α.ΠΘ. “- Άγιος Νικόδημος ο Αγιορεί της.

— Βίος και συγγραφικό έργο.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΙΣΧΥΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εικόνα του εαυτού είναι το κλειδί της ανθρώπινης προσωπικότητας και ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αν αλλάξετε την εικόνα αυτή, αλλάζετε και την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά. Και κάτι παραπάνω όμως :

Η εικόνα του εαυτού, ορίζει τα όρια της ανθρώπινης πραγμάτωσης. Καθορίζει, τι μπορείς και τι δεν μπορείς να κάνεις. Όταν διευρύνεις την εικόνα του εαυτού, διευρύνεις και “την περιοχή του δυνατού”.

Η ανάπτυξη, μιας σωστής ρεαλιστικής εικόνας του εαυτού, φαίνεται σαν να προικίζει το άτομο, με νέες ικανότητες, νέα ταλέντα και μετατρέπει κυριολεκτικά την αποτυχία σε επιτυχία.

Η ψυχολογία της εικόνας του εαυτού δεν απέδειξε μόνον την αξία της στο δικό της χώρο, αλλά εξηγεί και πολλά φαινόμενα που ήταν γνωστά από καιρό, αλλά που δεν γίνονταν εντελώς κατανοητά. Έτσι υπάρχουν σήμερα αναμφισβήτητες κλινικές αποδείξεις στον τομέα της ατομικής ψυχολογίας, της ψυχοσωματικής ιατρικής και της βιομηχανικής ψυχολογίας ότι, υπάρχουν “προσωπικότητες πετυχημένου τύπου”, “προσωπικότητες αποτυχημένου τύπου”, “προσωπικότητες με κλήση στην ευτυχία”, “προσωπικότητες με κλήση στη δυστυχία”, “προσωπικότητες με κλήση στην υγεία” και “προσωπικότητες με κλήση στην αρρώστια”.

Η ψυχολογία της εικόνας του εαυτού ρίχνει νέο φως σ’ αυτά και πολλά άλλα δεδομένα της ζωής. Ρίχνει ένα καινούργιο φως στη “δύναμη της θετικής σκέψης” και πράγμα ακόμη πιο σημαντικό, εξηγεί το γιατί “πιάνει” σε ορισμένα άτομα και όχι σε όλα.

Για να καταλάβετε την ψυχολογία της εικόνας του εαυτού και για να την χρησιμοποιήσετε στη ζωή σας, χρειάζεται να γνωρίζεται κάτι για το μηχανισμό που χρησιμοποιεί, για να πετύχει τον σκοπό της. Υπάρχουν άφθονα επιστημονικά δεδομένα που αποδεικνύουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα λειτουργούν, σύμφωνα με τις γνωστές αρχές της κυβερνητικής, επιδιώκοντας να πραγματώσουν, τους σκοπούς του ατόμου.

Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία τους, ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα συνθέτουν ένα θαυμάσιο και πολύπλοκο “μηχανισμό επιδίωξης σκοπών”, ένα είδος εσωτερικού συστήματος κατεύθυνσης που εργάζεται για σας, σαν “μηχανισμός επιτυχίας” ή εναντίον σας σαν “μηχανισμός αποτυχίας”.

Κι αυτό εξαρτάται από το πως εσείς, ο χειριστής, θα το διευθύνετε κι από τους σκοπούς, που του έχετε θέσει. Έχει μια κάποια ειρωνεία το γεγονός, ότι η κυβερνητική που ξεκίνησε σαν μελέτη των μηχανών και των μηχανικών αρχών, βοηθάει τόσο πολύ τον άνθρωπο να επανακτήσει την αξιοπρέπειά του, σαν μοναδικό και δημιουργικό άτομο.

Η ψυχολογία που άρχισε με τη μελέτη της ανθρώπινης ψυχής, στο τέλος κατέληξε να στερήσει από τον άνθρωπο, την ψυχή του.

Οι ασχολούμενοι με την προσωπικότητα, που δεν καταλάβαιναν ούτε τον “άνθρωπο”, ούτε τη μηχανή του και κατά συνέπεια μπέρδευαν το ένα με το άλλο. μας είπαν ότι η σκέψη είναι, απλά μια κίνηση ηλεκτρονίων και η συνειδητότητα, μια απλή χημική αντίδραση.

Η “θέληση”; ο “σκοπός, ήταν μύθος γι’ αυτούς.

Η κυβερνητική που άρχισε με τη μελέτη των μηχανών, δεν έκανε ποτέ τέτοια λάθη. Η κυβερνητική δεν μας λέει, πως ο “άνθρωπος είναι μια μηχανή, μα πως ο άνθρωπος έχει και χρησιμοποιεί μια μηχανή”. Και επιπλέον μας λέει, πως λειτουργεί αυτή η μηχανή και πως μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε. Βοηθάει τόσο πολύ τον άνθρωπο να επανακτήσει την αξιοπρέπειά του, σαν μοναδικό και δημιουργικό άτομο.

Τι είναι η προσωπικότητα. Ας έρθουμε στο θέμα, που θα μας απασχολήσει εδώ, στο θέμα της “κλειδωμένης προσωπικότητας”, που πρέπει να την “ξεκλειδώσουμε”! Να την κάνουμε ισχυρή. Πρώτα απ’ όλα όμως, πρέπει να δούμε, τι είναι η προσωπικότητα. Η “προσωπικότητα”, αυτό το μαγνητικό και μαγικό κάτι, που εύκολα το αναγνωρίζουμε, αλλά δύσκολα το καθορίζουμε. Δεν είναι κάτι που αποκτούμε απ’ έξω, αλλά κάτι που αποδεσμεύουμε από μέσα μας.

Αυτό που ονομάζουμε “Προσωπικότητα”; Είναι η εξωτερική μορφή αυτού του μοναδικού και ατομικού δημιουργικού εαυτού, που είναι φτιαγμένος στην εικόνα του Θεού, αυτή η σπίθα της θεότητας μέσα μας, αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ελεύθερη και πλήρη έκφραση του πραγματικού μας εαυτού.

Αυτός ο πραγματικός εαυτός μας, που βρίσκεται μέσα μας σε κάθε άνθρωπο, είναι γοητευτικός. Είναι μαγνητικός. Έχουμε την αίσθηση, πως αγγίζουμε κάτι το πραγματικό, το θεμελιακό και αυτό μας συγκλονίζει.

Ενώ αντίθετα το κάλπικο το αντιπαθούν και το απεχθάνονται όλοι. Γιατί αγαπάμε ένα μωρό : Σίγουρα, όχι γι’ αυτά που μπορεί να κάνει, να ξέρει ή γι’ αυτά που έχει, αλλά απλά γι’ αυτό που είναι.

Το κάθε παιδί έχει “πολύ προσωπικότητα” Δεν υπάρχει μέσα του επιφανειότητα, υποκρισία, προσποίηση. Στη δική του γλώσσα, που περιορίζεται στο ψέλλισμα και στο κλάμα, το μωρό εκφράζει τα πραγματικά του συναισθήματα, “λέει την αλήθεια”.

Δεν υπάρχει τίποτα το κρυφό, το μωρό είναι απόλυτα έντιμο συναισθηματικά. Ο καθένας έχει μια προσωπικότητα μέσα του. Όταν λέμε πως κάποιος έχει “καλή προσωπικότητα, αυτό που εννοούμε πραγματικά είναι, ότι έχει απελευθερώσει και αποδεσμεύσει μέσα του, το δημιουργικό δυναμικό του και μπορεί να εκφράσει, τον πραγματικό εαυτό του.

Οι λέξεις “αδύνατη προσωπικότητα” και “ανασταλμένη προσωπικότητα”, είναι ταυτόσημες με την αδύναμη προσωπικότητα και δεν εκφράζει τον δημιουργικό εαυτό μέσα του. Τον έχει συγκροτήσει, τον έχει αλυσοδέσει, τον έχει φυλακίσει και έχει πετάξει το κλειδί. Η λέξη “αναστέλλω”, σημαίνει σταματάω, εμποδίζω αναχαιτίζω, συγκρατώ.

Η ανασταλμένη προσωπικότητα έχει επιβάλει, μια αναστολή στην έκφραση του πραγματικού εαυτού. Για τον ένα ή τον άλλο λόγο φοβάται να εκφραστεί, φοβάται να δεχτεί, όπως είναι και έχει κλειδώσει τον πραγματικό του εαυτό, σε μια εσωτερική φυλακή. Τα συμπτώματα της αναστολής είναι πολλά και διάφορα: ντροπή, δειλία, οδυνηρή αυτοσυναίσθηση, εχθρότητα, αισθήματα υπερβολικής ενοχής, αϋπνία, νευρικότητα, οξυθυμία και δυσκολία στις επαφές.

Η απογοήτευση και η στέρηση χαρακτηρίζουν σχεδόν κάθε τομέα και δραστηριότητα της ανασταλμένης προσωπικότητας.

Το κλειδί της αναστολής, είναι η υπερβολική αρνητική ανατροφοδότηση. Η επιστήμη της κυβερνητικής, μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε την ανασταλμένη προσωπικότητα, κάτω από ένα νέο φως και μας δείχνει τον δρόμο, προς την αποδέσμευση, την ελευθερία και τον τρόπο να αποδράσουμε, από την φυλακή που μόνοι μας φτιάξαμε.

Ο σκοπός της αρνητικής ανατροφοδότησης, είναι να τροποποιήσει την αντίδραση και να αλλάξει την κατεύθυνση της κίνησης προς τα εμπρός, όχι να σταματήσει κάθε δράση. Έχουμε καθήκον να λειτουργήσουμε προς ένα σκοπό, για να πάμε μπροστά και να οδηγηθούμε εκεί που θέλουμε.

Πηγή : Από το βιβλίο μου “Επικοινωνία – Δημόσιες Σχέσεις – Αρχές Επαγγελματικής Δεοντολογίας – Εθυμοτυπία.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η συζήτηση είναι κορυφαία μορφή ουσιαστικής επικοινωνίας, όταν καταλήγει σε κατανόηση και απλή επικοινωνία, όταν οδηγεί σε συνεννόηση. Η συζήτηση επίσης μπορεί να εκληφθεί και σαν μέσο επικοινωνίας.

Η συζήτηση είναι ο πιο φυσικός και ο πιο σίγουρος τρόπος επικοινωνίας. Φυσικά, ο “δρόμος” της συζήτησης δεν είναι πάντα τόσο εύκολος, αλλά οπωσδήποτε εμφανίζονται σ’ αυτόν ορισμένα ευνοϊκά στοιχεία, που δεν υπάρχουν σε άλλες μορφές επικοινωνίας.

Συγκεκριμένα, η συζήτηση, όταν μάλιστα έχει την απαραίτητη ευκαμψία, δεν είναι τόσο μονότονη και κουραστική, όσο άλλες μορφές επικοινωνίας, όπως π.χ. η διδασκαλία.

Και αυτό, γιατί δίνει την ευκαιρία να εμφανιστούν στο προσκήνιο την ίδια στιγμή πολλά πρόσωπα, να ακουστούν ποικίλες απόψεις και να ενεργοποιηθεί το ενδιαφέρον όλων, με τη συνεχή ετοιμότητα, στην οποία βρίσκονται, προκειμένου να εκθέτουν, να αποκρούουν απόψεις κ.λ.π.

Η συζήτηση, επίσης, είναι πιο αποτελεσματική και από τη διάλεξη (ομιλία), όταν η τελευταία εμφανίζεται, σαν μέθοδος ενημέρωσης.

Η διάλεξη στην περίπτωση αυτή, όσο τέλεια και να οργανωθεί, έχει αδυναμίες, που βρίσκονται στο γεγονός, ότι οι ακροατές συγκρατούν, ένα μέρος από όσα ακούν.

Όλα τα μέλη του ακροατηρίου ακούν τα ίδια πράγματα, ανεξάρτητα τι γνώσεις μπορεί να έχει ο καθένας πάνω στο θέμα.

Στη διάλεξη, ακόμη, ακούγεται μια άποψη ενός μόνο προσώπου. Αν δεν ακολουθήσει συζήτηση, είναι δυνατόν να πάρουν οι πιο ακατάρτιστοι στο θέμα μονόπλευρες και εσφαλμένες πληροφορίες.

Επίσης η συζήτηση περιέχει τα στοιχεία της αμεσότητας, πράγμα που επιτρέπει την γρήγορη επανόρθωση και αποκατάστασης κάθε λάθους και κάθε βλάβης, που σημειώνεται στους ανθρώπους “πομπούς” και “δέκτες”.

Με τη συζήτηση ακόμη αξιοποιείται η πείρα των πολλών και όσων δηλαδή δεν έχουν πολλές γνώσεις και απελευθερώνεται το κρυμμένο θάρρος και οι λανθάνουσες ικανότητες των ανθρώπων, που μεταβάλλονται σε ενεργητικούς πομπούς και δέκτες και έτσι τελικά δεν “αχρηστεύονται”.

Την αξία της συζήτησης μπορούμε να τη δούμε πιο συγκεκριμένα σε πολλά επίπεδα :

* Στις ανθρώπινες σχέσεις, όπου με την συζήτηση καλλιεργείται η προσωπικότητα και η κοινωνικότητα στα άτομα και αναπτύσσεται σ’ αυτά το πνεύμα της συνεργασίας.

Έτσι ενισχύεται η συνεννόηση, διευκολύνονται οι συναλλακτικές σχέσεις και τέλος επιβεβαιώνονται οι συναισθηματικοί και άλλοι θεσμοί μεταξύ των ανθρώπων.

* Στην πνευματική ζωή, όπου με τη συζήτηση διευρύνεται ο πνευματικός ορίζοντας των ανθρώπων, αναπτύσσεται η αντικειμενική κρίση, κεντρίζεται η στοχαστική διάθεση και γενικά προάγεται η ανταλλαγή και η διάδοση ιδεών και πνευματικών αξιών.

* Στην πολιτική, όπου η συζήτηση κάνει τα άτομα να σκέφτονται και να είναι πιο υπεύθυνα, γιατί με την ελεύθερη και ειλικρινή έκθεση απόψεων αποφεύγονται οι ψίθυροι των διαδρόμων και η ανευθυνότητα των παρασκηνίων.

Στις γενικές αρχές της συζήτησης, όπου υπάρχει ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των μελών που συζητούν, σεβασμός των δικαιωμάτων της μειοψηφίας κ.λ.π., ενσαρκώνεται το ιδεώδες της δημοκρατίας.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν επισημάνει από τους πρώτους την αξία και τη σημασία του διαλόγου και της συζήτησης και με τον Ζήνωνα τον Ελεάτη, επένδυσαν τη διαλεκτική, δηλαδή την τέχνη του διαλόγου, κατά τη συζήτηση.

Σύμφωνα με τη διαλεκτική, οι συζητητές, ακολουθούν ένα σύστημα ερωτοαποκρίσεων, με σκοπό να βρουν την αλήθεια.

Τη διαλεκτική του Ζήνωνα τελειοποίησε ο Σωκράτης, που με μοναδική τέχνη κατόρθωνε να “εκμαιεύει” από τους συζητητές ό,τι μπορούσε να προωθήσει αποτελεσματικά τη συζήτηση, ενώ ο Πλάτωνας την έθεσε πάνω από κάθε επιστήμη, θεωρώντας “ώσπερ θριγκός τοις μαθήμασι η διαλεκτική… επάνω κείσθαι”.

Η τέχνη της συζήτησης :

Ο τρόπος που συζητάμε δείχνει το επίπεδο ωριμότητας, της καλλιέργειας και της κοινωνικότητάς μας.

Πολύ ορθά έχει ειπωθεί, πως μας υποδέχονται ανάλογα με το πως είμαστε ντυμένοι και μας αποχαιρετούν ανάλογα, με το πως μιλήσαμε και συζητήσαμε. Αλλά για να συζητάμε σωστά, χρειάζεται τέχνη που αποχτιέται με θεωρητική κατάρτιση και πρακτική άσκηση.

Βασικά, χρειάζεται κατανόηση δύο βασικών προϋποθέσεων της συζήτησης, που είναι ο σεβασμός της γνώμης του άλλου και ο αποκλεισμός της ιδέας, πως ο καθένας μας έχει την αλήθεια στην “τσέπη του”, το δίκιο με το μέρος του.

Γενικά, είναι απαραίτητη η βαθύτερη μελέτη της έννοιας “συζήτηση”, με όλη την πολυμορφία της.

Ο προφορικός λόγος με επιδεξιότητα εξωτερικεύει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, που είναι η έδρα της διάνοιας κι έτσι αποτελεί τον καλύτερο μεταφραστή της σκέψης. Χωρίς ομιλία, η σκέψη, δεν μπορεί να αποσαφηνισθεί και να συγκεκριμενοποιηθεί.

Ο προφορικός λόγος χρειάζεται ήχο, φωνή, που παράγεται από τη συντονισμένη

συστολή των μυών του λάρυγγα, της γλώσσας και του στοματικού τοιχώματος, σε συνδυασμό με την αναπνοή. Τη συστολή των μυών την προκαλεί η σκέψη.

Στους ήχους του λόγου, δηλαδή τους φθόγγους δίνουμε συμβατικές, και αφηρημένες έννοιες και δημιουργούμε τη, γλώσσα, δηλαδή τις λέξεις.

Οι λέξεις αποτελούν τα εξαρτήματα με τα οποία χτίζεται κι εκφράζεται η σκέψη, σκεπτόμαστε με “λέξεις”, αισθανόμαστε επίσης με “λέξεις “.

Για όλα αυτά μιλάει ο άνθρωπος. Τα μιλάει “πρώτα με τον εαυτό του. Έτσι τα συγκροτεί, τα συνειδητοποιεί, τα συλλαμβάνει σε μορφή συγκεκριμένη. Μιλάει και ακούει ο ίδιος και απαντάει και κάνει διάλογο.

Η ομιλία, λοιπόν, με τις λέξεις μεταφράζει τις σκέψεις μας και δίνει υπόσταση στις έννοιες.

Πηγή : Από το βιβλίο μου με τον τίτλο : “Επικοινωνιακές Σχέσεις – Αρχές Μάνατζμεντ – Άμβλυνση Ηθικών Αξιών.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΗ

Η ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μοιραία και αναπόφευκτη συνέπεια της βιολογικής εξέλιξης της κάθε ζωής επάνω στη γη, και φυσικά και της ανθρώπινης, είναι τα γηρατειά.

Σ’ αυτά όλα γερνούν και οι αρτηρίες φυσικά…γιατί αυτές τάχα να ξεφύγουν από τη γενική μοίρα; Σκλήρυνση επομένως και των αρτηριών στα γηρατειά, αρτηριοσκλήρωση όπως την ξέρει και τη λέει ο περισσότερος κόσμος.

Ας πάρουμε για παράδειγμα μια πίπα καπνίσματος. Όταν ο καπνιστής την αγοράσει καινούργια, στη νεανική της δηλαδή ηλικία, η πίπα αυτή έχει έναν αυλό (σωλήνα), από τον οποίο περνάει καπνός πεντακάθαρος, γυαλιστερός και με τοιχώματα ομαλά. Σιγά – σιγά, όσο χρησιμοποιείται, τόσο ο αυλός της αλλάζει σχήμα και πλάτος…..

Τα τοιχώματά του παύουν να είναι γυαλιστερά, ομαλά, το δε πλάτος του στενεύει…  Κι’ αυτό γιατί διάφορες ακαθαρσίες και υπολείμματα του καπνού, κατακάθονται επάνω στα τοιχώματα του αυλού καθώς και ο καπνός περνάει μέσα από την πίπα.

Τα κατακάθια αυτά κάνουν τα τοιχώματα του σωλήνα της Πίπας παχύτερα και ανώμαλα ενώ το άνοιγμα του, η διάμετρος δηλαδή στενεύει. Αλλά τι λέω; Δεν έχετε παρά ν’ ανοίξετε μια πίπα καπνού ή τσιγάρου ενός καπνιστή, για να δείτε όλα αυτά. Σας έφερα το παράδειγμα της πίπας, γιατί κάτι περίπου όμοιο συμβαίνει και στις αρτηρίες. Συνήθως, φυσιολογικά, ως τα 40 – 45 χρόνια του ανθρώπου, οι αρτηρίες του είναι μαλακές, ελαστικές, με τοιχώματα γυαλιστερά, ας πούμε και μαλακά. Το αίμα περνάει από τον αυλό τους ανεμπόδιστο και με ευκολία.

Όσο όμως τα χρόνια περνούν, όσο ανεβαίνομε, από τα 45 στα 50 και 60 και 70, διάφορες ουσίες, “κατακάθια” από το αίμα, πάνε και κολλάνε, “κατακάθονται”, στα τοιχώματα των αρτηριών και προκαλούν δύο συνέπειες, χωρίς να ξέρουμε καλά και απόλυτα, ποια πρώτη ποια δεύτερη.

Στενεύουν τον αυλό (σωλήνα) των αρτηριών και παχαίνουν τα τοιχώματά τους, ενώ σύγχρονα το πάχος που ποτίζει τα τοιχώματα τα σκληραίνει. Οι ελαστικές ίνες που υπάρχουν στα τοιχώματα εξαφανίζονται και στη θέση τους αναπτύσσεται σκληρός συνδετικός ιστός.

Τα “κατακάθια” από το αίμα που καθίζουν επάνω στα τοιχώματα των αρτηριών, είναι ουσίες λιποειδείς και κυρίως χοληστερίνη (άλλη περίφημη ουσία αυτή και για την οποία μιλάει ο … πάσα ένας σήμερα), που κατακάθονται, στα μεν μικρά αρτηρίδια σε όλη την έκταση των τοιχωμάτων, στις μεγάλες δε αρτηρίες, κατά τόπους, σαν μικρές ή μεγαλύτερες πλάκες, που λέγονται αθηρώματα.

Έτσι το εσωτερικό των αρτηριών που έχουν πια φτάσει στα γηρατειά τους μοιάζει με “σωλήνα πίπας” έτσι δε χαρακτηρίζουμε συνήθως τις αρτηριοσκληρωτικές αρτηρίες.

Θυμηθείτε καλά τη σειρά που είπαμε: Αθηρώματα (αθηρωμάτωση επομένως) και

σκλήρυνση (αρτηριοσκλήρωση). Αυτά τα δύο, η σχέση μεταξύ τους, η προτεραιότητα στην εμφάνιση, η ταυτότητα της αιτίας, που τα δημιουργεί, ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσονται και κ.λ.π., δεν είναι απολύτως διευκρινισμένα και πολλές συζητήσεις, ανάμεσα στους επιστήμονες και έρευνες γίνονται για την καλύτερη εξακρίβωσή τους.

Όπως για μας, πρακτικά, ένα πράγμα έχει σημασία. Ότι μ’ αυτό περίπου τον τρόπο επέρχεται η σκλήρυνσης των αρτηριών, και μάλιστα κατά συνέπεια αναπόφευκτα, ύστερα από τα 45 χρόνια, ως τα γηρατειά.

Το γέρασμα των ιστών δεν αρχίζει το ίδιο γρήγορα σ’ όλους τους ανθρώπους. Και φυσικά το γέρασμα των αρτηριών τους. Όπως και το γέρασμα του δέρματος τους, των αδειών τους κ.λ.π.

Μάλιστα το γέρασμα των αρτηριών, θα έπρεπε ίσως περισσότερο να το προσέξουμε και να το κοιτάξομε, γιατί κατά τη γνώμη παρά πολλών επιστημόνων, αυτό προηγείται, από το γέρασμα των άλλων ιστών και επηρεάζει την εξέλιξή τους. Και έχει φυσικά μια πολύ λογική ερμηνεία ή άποψη αυτή.

Οι αρτηρίες είναι οι σωλήνες μέσα από τους οποίους κυκλοφορεί το αίμα, το γενικό θρεπτικό υγρό του σώματος. Είναι επομένως τα όργανα που έρχονται σε πρώτη επαφή. Πρώτες λοιπόν αυτές δέχονται την επίδραση του εξωτερικού κόσμου και των δηλητηρίων που εισάγονται με τις τροφές στον οργανισμό, με συνέπεια το πιο πρώιμο από τους ιστούς γέρασμά τους. Το δικό τους δε γέρασμα, ακολουθούν οι άλλοι ιστοί, αφού από τις αρτηρίες και αυτοί διατρέφονται….

Άσχετα όμως με το ποιος από τους ιστούς ή από τα όργανα πρωτογερνάει, εκείνο που δεν επιδέχεται αντίρρηση είναι, ότι όπως οι άλλοι ιστοί, έτσι κι οι αρτηρίες των ανθρώπων δεν γέρνουν τον ίδιο καιρό.

Η αρτηριοσκλήρωση δηλαδή, ενώ είναι επακολούθημα αναπόφευκτου περάσματος των χρόνων, δεν εμφανίζεται στην ίδια ηλικία, για όλους τους ανθρώπους. Ενώ όλοι σχεδόν οι άνθρωποι, ηλικίας άνω των 80 χρόνων έχουν αρτηριοσκλήρωση (90%), μόνο 31 από τους 100 ηλικίας, 41-60 χρόνων έχουν.

Δηλαδή καίτοι όπως είπαμε το γέρασμα των αρτηριών, αρχίζει από τα 40-45 χρόνια, εν τούτοις στους 100 ανθρώπους,

ηλικίας 41-60 χρόνων, οι 70 περίπου δεν έχουν γερασμένες αρτηρίες. και αντίθετα πάλι βλέπουμε, ότι σε 100 νέους 21-40 χρόνων οι 5 έχουν αρτηριοσκλήρωση, αδιάφορο αν είναι μικρή ή μεγάλη, ενώ το φυσιολογικό θα ήταν να μην έχει κανείς.

Τον τελευταίο καιρό μια ιατρική φράση κάνει το γύρο του κόσμου και είναι “στα μέσα και στα έξω,” στις συζητήσεις και στα σαλόνια….”έχομε την ηλικία των αρτηριών μας”…

Και φαίνεται, απ ‘ όσα ξέρω κι απ’ όσα εσείς θα μάθετε πιο πριν, από τις σοφίες των αθηρωμάτων κ.λ.π., ότι η φράση αυτή έκανε την τύχη της και θα μείνει πια οριστικά, γιατί εκφράζει την αλήθεια.

Είναι όμως στο χέρι μας η πρόωρη ή η καθυστερημένη αρτηριοσκλήρωση; Είναι δηλαδή στο χέρι μας η καλή ή η κακή υγεία των αρτηριών μας ή τουλάχιστον μπορούμε να την επηρεάσουμε σε όφελος της υγείας.

Όπως σ’ όλα τα πράγματα και τα γεγονότα της ζωής η απάντηση είναι σχετική, “Θεωρία της σχετικότητας”, πάει να πει δηλαδή πως δεν είναι αναπόφευκτο γέρασμα και πως υπάρχουν κάποια περιθώρια, στα οποία μπορεί να επέμβει η δική μας θέληση και συμπεριφορά, με σκοπό την καθυστέρηση των γηρατειών, στις αρτηρίες μας.

Ξέρουμε ποιοι είναι οι παράγοντες της φθοράς και μπορούμε να τους αναστείλουμε ή τουλάχιστον να περιορίσουμε τη δράση τους; Η απάντηση είναι : πολλούς από τους παράγοντες αυτούς τους ξέρουμε και αν δεν μπορούμε να τους

εξαφανίσομε, μπορούμε θαυμάσια να περιορίσομε, κατά κάποιο ποσοστό τη δύναμή τους.

Πηγή : Ν. Ι. ΖΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – Ο Γιατρός της Οικογένειας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ – Ο ΑΓΑΘΩΝΙΤΗΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ – Ο ΑΓΑΘΩΝΙΤΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τον Ιούνιο 2022 η Ιερά σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την αναγραφή στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας του Αρχιμανδρίτη Βησσαρίωνος (Κορκολιάκου), Μοναχού της ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγάθωνος και στις 31 Αυγούστου 2022, έλαβε χώρα η επίσημη υπογραφή, υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Συνοδικής Πράξεως Αγιοκατάταξής του.

Ο Όσιος Ιερομόναχος Βησσαρίων (Κορκολιάκος), ο εν τη Ιερά Μονή του Αγάθωνος Φθιώτιδος εγκαταβιώσας, κατά κόσμον Ανδρέας, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας, το έτος 1905 ή το 1907, όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια.

Νεαρός, έφυγε από το χωριό του, για την Καλαμάτα, όπου μαθήτευσε πλησίον του Ιεροκήρυκα Μεσσηνίας Πολύκαρπου Ανδρώνη, μαζί με άλλους νέους, όπως οι μετέπειτα Αρχιμανδρίτες, Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, ο Ιεραπόστολος, Ιωήλ Γιαννακόπουλος, ο γνωστός για το πλούσιο συγγραφικό του έργο, Ευσέβιος Θεριακής και άλλοι, οι οποίοι είχαν σχέση με τον ασκητή Ηλία Παναγουλάκη και ο οποίος εκοιμήθη το 1917.

Στην σκηνή του όμως και μετά τον θάνατό του εξακολουθούσαν να προέρχονται νέοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων ακολούθησαν την μοναστική βιοτή. Ο Ανδρέας Κορκολιάκος προσήλθε ως δόκιμος, στην ιστορική Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Δημιόβης στον Ταΰγετο, Ανατολικά της Καλαμάτας.

Σύμφωνα με το μοναχολόγιο ή κουρά του Ανδρέα Κορκολιάκου, πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή Δημιόβης, στις 15 Δεκεμβρίου 1929 και έλαβε το όνομα Βησσαρίων, όπως αναγράφεται και στο κληρικολόγιο της Ι.Μητρόπολης Μεσσηνίας, όπου αναφέρεται ως απόφοιτος της Α’ τάξεως, του Ελληνικού Σχολείου, σε ηλικία 24 ετών, άρα από την αναγραφή αυτή προκύπτει, ότι ο Όσιος γεννήθηκε το έτος 1905.

Χειροτονείται Διάκονος στις 12 Δεκεμβρίου 1931, από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο Σακελλαρόπουλο και του ανατέθηκε το διακόνημα του μαγείρου σύμφωνα με τον κανονισμό της Μονής, ως και αυτό του τραπεζάρη.

Στο βιβλίο πρωτοκόλλου της Μονής, αναγράφονται τα διακονήματα των μοναχών : “Ιεροδιάκονον Βησσαρίωνα Κορκολιάκον. Τω ανατίθεται το διακόνημα του μαγείρου, κατά τον κανονισμό, ως και το του τραπεζάρη (20 Ιουνίου 1932).

Στις 11 Οκτωβρίου 1932 δίνει ενυπόγραφα κατάθεση στον διενεργούντα ανακρίσεις, κατ’ εντολή του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελετίου Σακελλαροπούλου στον ανακριτή οικονόμο, Κωνσταντίνο Καίσαρη, ο οποίος πραγματοποιεί έρευνα για τη συμπεριφορά του αδελφού της Ιεράς Μονής Δημιόβης, Γρηγορίου Τυροκόμου, ο οποίος εκήρυτε, υπέρ του παλαιού ημερολογίου. Η κατάθεση ευρισκομένη στο Ιστορικό Αρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, φέρει την υπογραφή του Οσίου.

Από τους λόγους του Οσίου, κατά την κατάθεση του προκύπτει, ότι από τα πρώτα μοναχικά του βήματα ήταν υπάκουος στην εκκλησιαστική του αρχή, δηλαδή του Επισκόπου του.

Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1933 από τον Μητροπολίτη Τριφυλίας Ανδρέα Τριανταφύλλου, επειδή η Μητρόπολη Μεσσηνίας, ήταν σε χηρεία.

Στο βιβλίο Διαβατηρίων της Αρχιεπισκοπής Μεσσηνίας, στις 3 Οκτωβρίου 1935, Αναγράφεται :”Ιερομόναχο Βησσαρίωνα Κορκολιάκον. Πατρίς Ιερά Μονή Δήμιοβας. Επάγγελμα : Ιερεύς 20/ήμερος. Τόπος όπου διευθύνεται Αθήνας. Αρχομένη από 5-10-1935″.

Από αυτήν την ημερομηνία και ύστερα δεν επιστρέφει στην Ιερά Μονή Δημιόβης, αλλά ευρίσκεται στην Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, όπου πήγε στις 24 Οκτωβρίου 1935.

Στο βιβλίο πρωτοκόλλου στις 12 Ιανουαρίου 1936 αναφέρεται ως απών από τη Μονή Δημιόβης ο Βησσαρίων : “Διορίζει τον μοναχόν Ευθύμιον Γεωργανάν ως σύμβουλον, αντί του απόντως Βησσαρίωνος Κορκολιάκου.

Όταν λειτουργούσε ο π. Βησσαρίων κατά κόσμον Ανδρέας, ο Αγαθωνίτης έλαμπε, ολόκληρος. Ο π. Βησσαρίων ήταν και ο “κουβαλητής” του μοναστηριού Άγιος Αγάθων, που διακόνησε τα τελευταία χρόνια, με το βαθμό του Αρχιμανδρίτη.

Έβγαινε με την εικόνα της Παναγίας στα χωριά, όπου με λαχτάρα τον περίμεναν στους δρόμους οι πιστοί.

Ο Γέροντας Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης κοιμήθηκε οσιακά στις 22 Ιανουαρίου του 1991. Όταν ο Όσιος Βησσαρίων εκοιμήθη, η σορός του μεταφέρθηκε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος, αλλά εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας που επικρατούσε εκείνη την περίοδο ,δεν μπορούσε να ενταφιαστεί στο κοιμητήριο και τελικά κηδεύτηκε στα βαπτιστήρια.

Όταν έπειτα από χρόνια στις 3 Μαρτίου 2006 έγινε εκταφή του, λόγω καθίζησης στην πλευρά του Μοναστηριού, το φέρετρο του βρέθηκε σε άριστη κατάσταση. Το σώμα του γέροντα βρέθηκε ολόκληρο, ευωδιάζον.

Οι μοναχοί το μετέφεραν στο κοιμητήριο, για να αφαιρέσουν τα οστά του γέροντα, αλλά όταν άνοιξαν το καπάκι είδαν με έκπληξη ,ότι το σώμα του ήταν άφθαρτο, αδιάλυτο και ευωδιάζον, ενώ στα χέρια του κρατούσε σφιχτά το Ευαγγέλιο.

Αυτό αποτελούσε θαυμαστό γεγονός και θεία οικονομία. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδος κυρός Νικόλαος, όταν το έμαθε συγκλονίστηκε, επισκέφτηκε το Μοναστήρι και προσκύνησε συγκινημένος το ιερό σκήνωμα.

Το άφθαρτο σώμα του γέροντα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδος για να προστατεύεται και έκτοτε εκεί βρίσκεται, προς προσκύνηση από χιλιάδες πιστούς.

Ακολούθησε ιατροδικαστική έκθεση του Π. Γιαμαρέλλου, ο οποίος γνωμάτευσε συμπερασματικά : Ερευνήσας μόνον μακροσκοπικά το σκήνωμα του μακαριστού Π.Βησσαρίωνος, διαπίστωσα. “παράδοξον και μοναδικόν φαινόμενον, κατά την διάρκεια της υπερπεντικονταετούς σχεδόν ιατροδικαστικής υπηρεσίας και καριέρας μου.

Δηλαδή διατηρήσεως ανθρώπινου σώματος (σκηνώματος), ενδυμάτων, (ιερών αμφίων), υποδημάτων, ως και φερέτρου, επί μίαν ολόκληρον δεκαπενταετίαν, σχεδόν ανέπαφων, από την ακατανίκητη φθορά του χρόνου.

Πρόκειται περί δυσεξηγήτου φαινομένου, το οποίο μόνο ο επερχόμενος χρόνος θα διερευνήσει αλαθήτως”.

Πηγή : Εκκλησία – Αρχονταρίκι, Νέα.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Λ. ΤΟΛΣΤΟΙ – ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΡΗΜΙΤΕΣ (1886)

Λ. ΤΟΛΣΤΟΙ – ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΡΗΜΙΤΕΣ (1886)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας επίσκοπος ταξιδεύει με καράβι[…] Στο πλοίο επέβαιναν κι ένα πλήθος προσκυνητές [.. Ανέβηκε και ο Επίσκοπος στο κατάστρωμα και καθώς περπατούσε πάνω κάτω, είδε μερικά άτομα που έστεκαν κοντά στη πλώρη και άκουγαν ένα ψαρά που έδειχνε τη θάλασσα και κάτι τους έλεγε.[…]

“Μην ενοχλείστε από την παρουσία μου” είπε ο επίσκοπος “Ήρθα ν’ ακούσω τι έλεγε τούτος ο καλός άνθρωπος”.

“Ο ψαράς μας έλεγε για τους ερημίτες”, αποκρίθηκε κάποιος […]. Ποιούς ερημίτες; “ρώτησε ο επίσκοπος[..]

“Πες μου γι’ αυτούς. Θα’ θελα να μάθω. Τι έδειχνες;”

“Έδειχνα ένα μικρό νησί που μπορείτε να το δείτε τώρα εκεί πέρα”, απάντησε ο άνδρας […] “Αυτό είναι το νησί όπου ζουν οι ερημίτες, με σκοπό τη λύτρωση των ψυχών τους.”

[…] Όταν έφτασαν σε μικρή απόσταση από το νησί, είδαν τρεις γέροντες, έναν ψηλό με ένα κομμάτι ψαθιού ζωσμένο στη μέση του, έναν νεώτερο μ’ ένα κουρελιασμένο αγροτικό χιτώνιο και έναν πολύ γηραλέο, καμπουριασμένο από τα χρόνια, που φορούσε ένα παλιό ράσο – και οι τρεις να στέκονται πιασμένοι χέρι χέρι.

Οι άνδρες […] σταμάτησαν τη βάρκα χρησιμοποιώντας τον γάντζο, ενώ ο επίσκοπος κατέβαινε στη στεριά. Οι γέροντες υποκλίθηκαν μπροστά του, κι εκείνος τους έδωσε την ευλογία του, κάτι που τους έκανε να υποκλιθούν βαθύτερα. Κατόπιν ο επίσκοπος άρχισε να τους μιλά.

“Άκουσα” , είπε, “ότι εσείς οι θεοσεβείς άνθρωποι, ζείτε εδώ για να σώσετε τις ψυχές σας και προσεύχεστε στον κύριο ημών Ιησού Χριστό, για τον πλησίον σας. Εγώ, ένας ανάξιος υπηρέτης του Χριστού, κλήθηκα, ελέω Θεού, να φυλάξω και να διδάξω το ποίμνιο Του. Θέλησα να δω και σας επίσης, τους δούλους του Θεού, και

να κάνω ότι μπορώ, για να σας μεταφέρω το λόγο Του.”

Οι τρεις γέροντες αλληλοκοιτάχτηκαν χαμογελώντας, αλλά παρέμειναν σιωπηλοί

“Πείτε μου”, είπε ο επίσκοπος, “τι κάνετε για να σώσετε τις ψυχές σας και πως υπηρετείτε τον Θεό, σ’ αυτό το νησί;”

Ο δεύτερος ερημίτης αναστέναξε και κοίταξε τον γηραιότερο, τον πιο μεγάλο απ’

όλους. Ο τελευταίος χαμογέλασε και είπε :

“Δεν ξέρουμε πως να υπηρετήσουμε τον Κυριο. Εμείς απλώς υπηρετούμε και υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον, δούλε του Θεού”.

“Ναι αλλά πως προσεύχεστε στο Θεό;” Ρώτησε ο επίσκοπος.

“Προσευχόμαστε ως εξής”, αποκρίθηκε ο ερημίτης. “Τριάς εσύ, Τριάς εμείς, ελέησον ημάς”[…]. Ο επίσκοπος χαμογέλασε. Φαίνεται πως κάτι ακούσατε για την Αγία Τριάδα”, είπε.” αλλά δεν προσεύχεστε σωστά. […] .

Ακούστε και επαναλάβετε, μετά από μένα :

“Πάτερ ημών” και ο πρώτος Γέροντας είπε μετά απ’ αυτόν, “Πάτερ ημών”, είπε και ο δεύτερος “Πάτερ ημών” και συμπλήρωσε και ο τρίτος “Πάτερ ημών”.

“Ο εν τοις ουρανοίς”, συνέχισε ο Επίσκοπος. Ο πρώτος ερημίτης είπε, “Ο εν τοις ουρανοίς”, αλλά και ο δεύτερος πρόφερε αδέξια τις λέξεις και ο τρίτος δεν μπόρεσε να τις πει σωστά.[…].

Ο επίσκοπος δεν έφυγε παρά, αφού τους έμαθε όλη την Κυριακή Προσευχή, ώστε να μην την επαναλαμβάνουν μόνο, μετά απ’ αυτόν, αλλά να τη λένε μόνοι τους[….]

[…] Μόλις ό επίσκοπος έφτασε στο καράβι και επιβιβάστηκε, βίραραν την άγκυρα και ξεδίπλωσαν τα πανιά […] Ο επίσκοπος δεν ήθελε να κοιμηθεί, αλλά καθόταν μόνος στη πρύμνη.[….] Ευχαρίστησε τον Θεό που τον έστειλε να διδάξει και να βοηθήσει τους τρεις θεοσεβούμενους […] Ξαφνικά είδε κάτι λευκό και λαμπερό πάνω στο φωτεινό μονοπάτι, που χάραζε το φεγγάρι στη θάλασσα […]. Σηκώθηκε και είπε στον τιμονιέρη :

“Κοίταξε εκεί, τι να’ ναι τούτο, φίλε μου; Τι να ‘ναι τούτο;” Επανέλαβε ο Επίσκοπος, Αν και τώρα έβλεπε καθαρά τι ήταν – οι τρεις ερημίτες που έτρεχαν πάνω στο νερό κι άστραφταν πάλλευκοι, τα γκρίζα γένια τους, έλαμπαν και πλησίαζαν το καράβι, θαρρείς κι αυτό δεν κινούνταν καθόλου.

Ο τιμονιέρης κοίταξε και παράτησε τρομαγμένος το τιμόνι.

“Ω, Κύριε των δυνάμεων! Οι ερημίτες τρέχουν ξοπίσω μας πάνω στο νερό, θαρρείς και πατάνε σε στεριά”!

Οι επιβάτες που τον άκουσαν πετάχτηκαν πάνω και στριμώχτηκαν στη πρύμνη. Είδαν τους ερημίτες να καταφθάνουν, πιασμένους χέρι χέρι, και τους δύο ακρινούς να κάνουν νόημα στο πλοίο να σταματήσει.

Και οι τρεις γλιστρούσαν πάνω στο νερό, χωρίς να κουνάνε τα πόδια τους.

Πρώτου μπορέσει το καράβι να σταματήσει, οι ερημίτες το είχαν φτάσει και σηκώνοντας το κεφάλι τους, άρχισαν και οι τρεις να μιλάνε με μια Φωνή.

“Ξεχάσαμε αυτά που μας έμαθες, δούλε του Θεού. Όταν τα επαναλαμβάναμε τα θυμόμασταν, αλλά, μόλις σταματήσαμε να τα λέμε για λίγο, μας ξέφυγε μια λέξη και τώρα τις χάσαμε όλες. Δεν μπορούμε να θυμηθούμε τίποτα, Δίδαξέ μας ξανά”.

Ο επίσκοπος έκανε το σταυρό του και σκύβοντας πάνω από την κουπαστή είπε:” Η δική σας προσευχή είναι που θα φτάσει στον Κύριο, άγιοι άνθρωποι. Εγώ δεν είμαι σε θέση να σας μάθω προσευχές. Προσευχηθείτε εσείς για μας τους αμαρτωλούς.”

Και ο επίσκοπος υποκλίθηκε βαθιά στους τρεις γέροντες κι εκείνοι γύρισαν και επέστρεψαν πίσω, πάνω από τη θάλασσα. Κι ένα φως έλαμπε, μέχρι το χάραμα, στο σημείο όπου είχαν χαθεί.

* Λέων Τολστόι :

Ρώσος συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες του κόσμου. Είναι γνωστός για τα μυθιστορήματά του “πόλεμος και ειρήνη” και “Άννα Καρένινα”, που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα όλων των εποχών.

Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828, στη Γιάσναγια Πολιάνα της Ρωσίας από αριστοκρατική οικογένεια. Ορφάνεψε, όμως προτού κλείσει τα δέκα του χρόνια, από πατέρα και από μητέρα. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Καζάν ανατολικές γλώσσες και νομικά, μα δεν πήρε το δίπλωμά του.

Έχοντας μεγάλα χρέη από την χαρτοπαιξία αποφάσισε να καταταγεί στο στρατό. Πήρε μέρος στον Κριμαϊκό πόλεμο (1853 – 1856), όπου γνώρισε την ψυχή του ρώσου στρατιώτη και τη φρίκη του πολέμου.

Στη συνέχεια επιχείρησε δύο ταξίδια και γυρίζοντας στη Ρωσία, (1862) παντρεύτηκε κι έζησε ευτυχισμένος “σαν πατριάρχης”; όπως έγραψε ο ίδιος.

Με την κατά 16 χρόνια μικρότερη σύζυγό του, Σοφία Μπέρς, απέκτησε 13 παιδιά.

Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσεις, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας, τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του, προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς ένα ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες και επισφραγίστηκε, με αφορισμό, της Ρωσικής Εκκλησίας.

Πηγή : Βιογραφίες – Λογοτεχνία – www.san simera .gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΠΙΑ ΜΟΝΗ

ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΠΙΑ ΜΟΝΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

67 ετών ήταν η Γαλλίδα Μ.Τ. Χάνει ξαφνικά τον άνδρα της. Νιώθει συντριπτικό  χτύπημα. Δεν μπορεί να σηκώσει, τη μεγάλη δοκιμασία. Αισθάνεται, σαν να αιωρείται στο κενό. Όλα χάθηκαν από μπροστά της. Ζητάει κάπου να στηριχθεί, από κάπου να πιαστεί. Το αναζητάει και δεν το βρίσκει, γύρω της παγερή αδιαφορία.

Παιδιά δεν έχει, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κάποιο αντίβαρο. Να της σταθούν με αγάπη και να απαλύνουν τον πόνο της. Τι να κάνει;

Χωρίς συμπαράσταση νιώθει σαν λαβωμένο πουλί στην καταιγίδα. Η απόγνωση εισβάλει και κατακλύζει την αφύλακτη ψυχή της. Τι να την κάνει μια’ άσκοπη γι’ αυτήν ζωή.

Έτσι την θεωρεί. Ασήκωτο της φαίνεται το φορτίο της. Και η τρομερή απόφαση μέσα στην παραζάλη της, δεν αργεί να παρθεί.

Ζαλισμένη, με θολωμένη σκέψη, σχεδόν τρέχοντας, σε μια στιγμή που δεν ελέγχει τον εαυτό της, ρίχνεται στο ποτάμι που βρίσκεται εκεί κοντά. Τα νερά την σκεπάζουν κι αρχίζουν να την παρασύρουν για να την ξεβράσουν σε λίγο, σαν ένα θλιβερό κουφάρι.

Έτσι δείχνουν τα πράγματα. Εδώ όμως υπάρχει ένα αλλά. Γιατί εδώ υπάρχει ένας άνθρωπος. Υπάρχει ο άνθρωπος της αγάπης, της αυταπάρνησης της θυσίας.

Υπάρχει ο άνθρωπος στη ψυχή του οποίου κυριαρχεί η αγάπη, η πηγαία η ανιδιοτελής αγάπη. Και η αγάπη δεν είναι μόνο εφευρετική και πολυμήχανη. Είναι και αποφασιστική και ριψοκίνδυνη. Έχει μέσα της το στοιχείο του ηρωϊσμού.

Ο άνθρωπος της αγάπης που δεν βρέθηκε στην ώρα της δοκιμασίας, παρουσιάστηκε τώρα, στη στιγμή την πιο κρίσιμη της ζωής της.

Είναι ένας 18χρονος νέος. Στεκόταν στην όχθη του ποταμού. Αντιλαμβάνεται την τραγική στιγμή. Χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ρίχνεται στο νερό κι αρχίζει με όλες του τις δυνάμεις να κολυμπάει, για να φτάσει ως την άγνωστή του γυναίκα. Και δεν αργεί να την πλησιάσει.

Και να. Αμέσως τα σκηνικά αλλάζουν. Μέσα στο ποτάμι ξετυλίγεται μια σκηνή συγκινητική. Η απελπισμένη γυναίκα νιώθει, ένα βαθύ συγκλονισμό. Ξεκινάει μέσα της το μητρικό φίλτρο Αισθάνεται κάτι το πρωτόγνωρο. Ένα νέο παλικάρι να διακινδυνεύει τη ζωή του, για χάρη της, για ποιο λόγο; Ποτέ της δεν μπορούσε να φανταστεί κάτι τέτοιο. Τι κι αν δεν έχει δικά της παιδιά. Μέσα σ’ εκείνα τα αφιλόξενα νερά, ένας καινούργιος κόσμος ελπίδας και καλοσύνης, ροδίζει μέσα της.

Τον νέον αυτόν, που βρίσκεται κοντά της, τον νιώθει περισσότερο και από παιδί της. Και είναι, αφού ούτε την ζωή του υπολογίζει, για να την σώσει.

– Παιδί μου, του φωνάζει με πνιγμένη φωνή σε ικετεύω, μην κινδυνεύεις για μένα.

Το γερό όμως παλικάρι, με υπεράνθρωπη προσπάθεια, την πλησιάζει και την τραβάει στη στεριά. Αλλά το χρέος της αγάπης είναι ανεξάντλητο, για τις γενναίες καρδιές. Και ο νέος μας δεν νομίζει, πως το ξόφλησε. Κατάλαβε το δράμα της. Γι’ αυτό δεν σταματάει, στη πρώτη πράξη της αυτοθυσίας.

Βλέπει καθαρά, πως η γυναίκα αυτή δεν ζητούσε να την βγάλει από τα νερά του ποταμού. Πιο πολύ του ζητούσε, να την βγάλει, από το μαύρο πέλαγος της απελπισίας.

Και για να βγει από το πέλαγος αυτό, χρειάζεται ένας ακόμα πιο επιδέξιος κολυμβητής. Ο κολυμβητής της αγάπης. Την επόμενη κιόλας ημέρα πήγε να την δει στο Νοσοκομείο, όπου την είχε μεταφέρει. Μόλις είδε τον σωτήρα της, η απελπισμένη γυναίκα άρχισε να κλαίει.

Δεν ήξερε πως να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της στο νέο αυτό, που, όπως είπε την έσωσε, δύο φορές: την μια βγάζοντάς την, από το ποτάμι και την δεύτερη από το πέλαγος της απογνώσεως.

Δεν υπάρχει άνθρωπος, που να μην έχει νιώσει άγχος. Ένα συναίσθημα που γεμίζει τον άνθρωπο με ανησυχία και φόβο.

Το άγχος βιώνεται ψυχολογικά ως συναίσθημα, είναι η δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση που περιλαμβάνει αισθήματα τάσης, φόβου ή ακόμα και τρόμου σαν απάντηση, σε κίνδυνο του οποίου η πηγή, είναι σε μεγάλο βαθμό, άγνωστη ή μη αναγνωρίσιμη.

Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, μας κάνει να βρισκόμαστε σε μια συνεχή κατάσταση άγχους. Μπορεί πολύ συχνά να μην είμαστε σίγουροι για το αντικείμενο της ανησυχίας μας, να μην μπορούμε να το προσδιορίσουμε και οδηγούμαστε σε απόγνωση.

Με την προθυμία του να την σώσει, της τονώνει το ηθικό και σκόρπισε την μαυρίλα της ψυχής της.

Ένιωσε, πως δεν ήταν πια μόνη και πως υπάρχουν άνθρωποι, που την αγαπούν ειλικρινά, ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτήν και διακινδύνεψαν τη ζωή τους.

Το θαύμα της ανυστερόβουλης και μέχρι θυσίας αγάπης και μάλιστα από έναν νέο, κρύβει μέσα του, τον πιο μεγάλο δυναμισμό, την πιο αστραφτερή ομορφιά. Ποιος δεν την θαυμάζει;

Και πόσο θα φτώχαινε ο πλανήτης μας, αν δεν είχαμε τέτοιες μεγαλειώδεις πράξεις, αληθινού αλτρουϊσμού.

Αν ο σύγχρονος κουρασμένος και απογοητευμένος άνθρωπος που ασφυκτιά, φυλακισμένος στον στενόψυχο αλτρουισμό του, αποφασίζει να σπάσει τα δεσμά του εγωκεντρισμού του, τότε θα εύρισκε στην ανιδιοτελή προσφορά, στη γνήσια αγάπη, τη λύση του Ψυχικού δράματός του.

Πηγή : “Ορθόδοξο Περιοδικό – Αδελφότητος Θεολόγων” ΖΩΗ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΕΙ

Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΕΙ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια φράση απλή, αλλά με βαθύ περιεχόμενο, θα άξιζε να την προσέξουμε ιδιαίτερα. Θα μας βοηθούσε στις καθημερινές, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Κρύβει πολλή κοινωνική πείρα :

“Υπάρχουν μέσα στους ανθρώπους πολλά πράγματα να θαυμάζουμε, πάρα να περιφρονούμε.” Πολύ σωστό. Ο κάθε άνθρωπος έχει τα συν και τα πλην. Τις θετικές και τις αρνητικές του πλευρές. Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Αρετές και κακίες. Δεν έχει μόνο αδυναμίες και ελαττώματα. Έχει και στιγμές άξιες θαυμασμού. Και στο πιο πεσμένο άνθρωπο, μπορούμε να ανακαλύψουμε στοιχεία Ψυχικού μεγαλείου.

Εξαρτάται πιο πολύ από μας, ποια πλευρά προσέχουμε από την οπτική γωνία, που τον παρατηρούμε.

Είναι γνωστό. Τον ίδιο άνθρωπο, ο ένας τον βλέπει τέλειο και ο άλλος τελείως άχρηστο. Ο ένας αξιαγάπητο και ο άλλος αποκρουστικό. Ο ένας ειλικρινή και ο άλλος υποκριτή.

Για τον ένα είναι ατόφιο χρυσάφι και για τον άλλο τενεκές. Γιατί; Μα πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο. Η διαφορά δεν βρίσκεται σ’ αυτόν .Εδώ βρίσκεται κυρίως, σ’ εκείνους που τον παρατηρούν.

Ο ένας, επειδή δεν ξεκινάει με προκατάληψη, αλλά με καλή διάθεση απέναντί του, προσέχει τα καλά στοιχεία, που κρύβει μέσα του.

Βλέπει πιο πολύ τις αρετές, τα χαρίσματα, τα προσόντα του. Μένει σ’ αυτά. Μα υπάρχουν και τα ελαττώματα, οι αδυναμίες, η ελλείψεις του χαρακτήρα. Δεν τα αγνοεί. Τα ξέρει. Τα βλέπει και αυτά. Δεν τα αμνηστεύει. Δεν μένει όμως σ’ αυτά. Τα ξεπερνάει, γιατί “η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.” (Α’ Κορινθ.ιγ’ 7).

Ο άλλος, για τον ίδιο άνθρωπο, έχει τελείως διαφορετική άποψη. Έχει προκατάληψη εναντίον του. Δεν τον χωνεύει, γι’ αυτό τίποτε το καλό δεν βλέπει και δεν του αναγνωρίζει.

Προσέχει και υπογραμμίζει, μόνο τα αδύναμα σημεία του χαρακτήρα του και αυτά μόνον προβάλλει. Πηγαίνει γυρεύοντας να ανακαλύπτει ολοένα και πιο πολύ αδυναμίες και ελαττώματα. Ακόμα και τα καλά του στοιχεία, τα βλέπει με τον δικό του παραμορφωτικό κακό, γι’ αυτό τα αλλοιώνει και τα διαστρέφει.

Τα ερμηνεύει όχι αντικειμενικά και αμερόληπτα, αλλά αντλώντας από το προκατειλημμένο περιεχόμενο της καρδιάς του.

Στην πρώτη περίπτωση, θα λέγαμε πως έχουμε την τακτική της μέλισσας, στη δεύτερη της μύγας. Εδώ λοιπόν χρειάζεται προσοχή. Κανένας δεν λέει, πως η σωστή μέθοδος είναι, να κλείνουμε τα μάτια μας και να εθελοτυφλούμε στα ελαττώματα και στις αδυναμίες αυτών, που συμπαθούμε ή των φίλων μας.

Κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο, μεροληπτικό στροθοκαμηλική τακτική. Το θέμα είναι να μη βλέπουμε στους ανθρώπους μόνο τις αδύνατες, τις σκιερές τους πλευρές. Να μπορούμε να βλέπουμε και τις φωτεινές. Να επιδιώκουμε να ανακαλύπτουμε και τα θετικά στοιχεία που έχουν οι άλλοι και αυτούς που δεν συμπαθούμε. Κι όπως είπαμε, υπάρχουν πάντοτε σε κάθε άνθρωπο πιο πολλά πράγματα, για να θαυμάσουμε πάρα να περιφρονήσουμε.

Ο ένας επειδή δεν μας συμπαθεί, μπορεί και να μας αδίκησε στην κρίση του, να μας κατηγορεί και να μας επικρίνει. Δεν σημαίνει πως εμείς, πρέπει να τον διαγράψουμε από την αγάπη μας και να τον αποξενώσουμε, από την συμπάθειά μας.

Με αποτέλεσμα να μη θέλουμε επειδή τον έχουμε “στο στομάχι”, να δούμε τίποτε καλό σε αυτόν.

Τουναντίον να ανακαλύπτουμε σε αυτόν, όλα τα στραβά και ανάποδα του κόσμου. Και όμως, αν αλλάζαμε γυαλιά, αν τον βλέπαμε από άλλη οπτική γωνία, συμπάθεια και κατανόηση, τότε θα παρατηρούσαμε και πολλά καλά και ασφαλώς, θα αλλάζαμε διάθεση απέναντι του.

Επομένως για να βελτιωθούν οι σχέσεις μας με κάποιον, δεν αρκεί να αλλάξει αυτός. Πρώτα πρέπει να αλλάξουμε εμείς στον τρόπο που παρατηρούμε τον άλλο.

Αυτό πρέπει να το προσέχουμε ιδιαίτερα στο σπίτι μας, στην οικογένειά μας.

Μερικές φορές δημιουργούμε μόνοι μας δυσμενείς καταστάσεις και μένουμε ακίνητοι στις προκαταλήψεις μας. Μια αδυναμία της γυναίκας ή του άνδρα, του πατέρα ή της μητέρας, των παιδιών, τη μεγαλοποιούμε και διαγράφουμε, τα τόσα άλλα καλά που έχουν.

Θα σταθούμε, λοιπόν, σε μια άσχημη συμπεριφορά τους σ’ ένα επαναλαμβανόμενο ελάττωμά τους, σε κάτι που μας έδειξε ή μας πρόσβαλε, ακόμα σ’ ένα ολίσθημα, που μας πίκρανε;

Μα βλέπουμε πως πολλές φορές θέλουν να διορθωθούν, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Προσπαθούν. Τον αγώνα τους αυτόν εμείς τον διαγράφουμε; Γιατί να μην τους επαινούμε και για τα καλά τους στοιχεία; Μήπως πρέπει από τώρα να προσπαθήσουμε κι εμείς πιο πολλά να θαυμάζουμε παρά να περιφρονούμε;

Πηγή : Ορθόδοξο Περιοδικό Αδελφότητος Θεολόγων : ” Ζωή”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το πεδίον του Άρεως είναι το μεγαλύτερο δημόσιο άλσος της Αθήνας, γύρω από το οποίο υφίσταται και η ομώνυμη συνοικία της Αθήνας.

Λέγεται, ότι οφείλει το όνομά του, λόγω των στρατιωτικών γυμνασίων της φρουράς των Αθηνών, που διεξάγονταν εκεί, μπροστά στο ναό των Ταξιαρχών, κατά την Οθωνική περίοδο.

Το άλσος του Πεδίου του Άρεως σχεδιάστηκε το 1934 με σκοπό να τιμηθούν οι ήρωες της Επανάστασης του 1821, γι’ αυτό και είναι διακοσμημένο με τις μαρμάρινες προτομές, των 21 ηρώων κατά μήκος της λεγόμενης οδού, Αγωνιστών του 21.

Το άλσος αυτό έχει έκταση 277 στρέμματα, μαζί με το λόφο Φινόπουλου. Βρίσκεται ΒΑ της πλατείας Ομονοίας, από την οποία απέχει 1 χλμ

Ολόκληρος ο χώρος του άλσους ανήκει στο Δημόσιο. Περικλείεται σήμερα, από Δ προς Α και Ν, από τις οδούς Μαυροματαίων, Ευελπίδων, Πριγκηππονήσων και από τη Λ. Αλεξάνδρας.

Στην είσοδο του άλσους, στη συμβολή βρίσκεται ο έφιππος ανδριάντας του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α.

Στην πλευρά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας υπάρχει το μνημείο των πεσόντων Άγγλων, Αυστραλών και Νεοζηλανδών, με το άγαλμα της Αθηνάς, πάνω σε ψηλό βάθρο.

Επίσης εντός του άλσους βρίσκονται και άλλα μνημεία, όπως του Ιερού Λόχου, του Αλεξάνδρου Υψηλα’ντη και άλλων επιφανών. Ο τόπος αυτός, που από την εποχή του Όθωνα ήταν ο κύριος τόπος αναψυχής των Αθηναίων, παραχωρήθηκε στην ιδρυθείσα τότε “Επιτροπή Δημοσίων Κήπων και Δενδροστοιχειών Αθηνών”, με σκοπό τη μεταβολή του σε άλσος, όπως ο τότε Βασιλικός Κήπος (μετέπειτα εθνικός Κήπος).

Η επιτροπή όμως εκείνη με πρόεδρο τον Πέτρο Καλλιγά φρόντισε πρώτα να βελτιώσει, τον κήπο του Θησείου και τον Εθνικό Κήπο, με συνέπεια, έξι χρόνια μετά, το 1933, με τους μικρούς πόρους που διέθετε, αποφάσισε να κάνει την έναρξη εργασιών ανάπλασης και δενδροφύτευσης, αφενός με ανυπέρβλητα τότε διοικητικά εμπόδια και αφετέρου, με μεγάλη έλλειψη χρημάτων, για τη συνέχιση του έργου.

Έτσι με το Ν. 6177 του 1934 το “Ειδικό Ταμείο Μονίμων Οδοστρωμάτων Αθηνών” ανέλαβε να καταβάλει τα έξοδα. Κλήθηκε προς τούτο, ο τότε διευθυντής του υπουργείου Συγκοινωνιών Αν. Δημητρακόπουλος να συντάξει γενικό σχέδιο του άλσους, Λαμβάνοντας υπόψη τα ακολουθούμενα τότε σχέδια των αγγλικών και γαλλικών αλσών, συνέταξε πράγματι νέο σχέδιο, το οποίο αποτελεί συνδυασμό ρυθμών εκείνων, όπου και ανέθεσε για την εκτέλεση του, στον Ν. Βοσυνιώτη.

Μάλιστα είχε ληφθεί μέριμνα να μην εμποδίζεται από τα διάφορα κεντρικά σημεία του άλσους η θέα της Ακρόπολις, χωρίς να διασφαλίζουν όμως και το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος ανοικοδόμησης, των γύρω οικοπέδων.

Έτσι οι εργασίες δενδροφύτευσης και ανάπλασης άρχισαν πραγματικά το 1935, συνεχίστηκαν επί Ιωάννη Μεταξά μέχρι το 1940, όταν και κηρύχθηκε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Στην πενταετία εκείνη φυτεύτηκαν περίπου, 46.000 δένδρα και θάμνοι. Και το σχέδιο, ακολούθησε η δενδροφύτευση φυλλοβόλων δένδρων, προκειμένου το καλοκαίρι να προσφέρουν πλούσια σκιά, τον δε χειμώνα να μην εμποδίζονται οι ακτίνες του ήλιου.

Στη κεντρική πλατεία του άλσους τοποθετήθηκε σιντριβάνι και γύρω φυτεύτηκαν μεσογειακά φυτά, έτσι ώστε δένδρα, θάμνοι, και λουλούδια να παρουσιάζουν τους ωραιότερες και φυσικότερους συνδυασμούς χρωμάτων, κατά τις διάφορες εποχές.

Μετά την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944, εξασφαλίστηκε η άρδευση του άλσους.

Το 1952 κατασκευάστηκε το Μνημείο των Αυστραλών και Νεοζηλανδών Πεσόντων στην Ελλάδα, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στο ύψος της οδού Σπ. Τρικούπη. Αρχιτέκτων του μνημείου ήταν, οι Φαΐδον και Έθελ Κυδωνιάτη.

Στην βόρεια πλευρά του πάρκου, προς την Κυψέλη βρίσκονται, ανατολικά μεν οι εγκαταστάσεις της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, δυτικά δε οι αθλητικές εγκαταστάσεις του Πανελληνίου Γ.Σ.

Μέσα στο πάρκο υπάρχουν επίσης μια παιδική χαρά, το ανοιχτό αμφιθέατρο Αλίκη, που χρησιμοποιείται ενίοτε, για παραστάσεις, εκδηλώσεις ή συναυλίες και δύο ναοί.

Στη βόρεια ανατολική πλευρά (προς Λ. Αλεξάνδρας), βρίσκεται ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους και στο κέντρο δυτικά (προς Κυψέλη), ο ναός των Ταξιαρχών, μπροστά στον οποίο υπάρχει άγαλμα, του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Δυτικά επί της οδού Μαυροματαίων, βρίσκεται (ερειπωμένο πλέον), ένα από τα ιστορικότερα αναψυκτήρια της Αθήνας, το Γκριν πάρκ.

Από τον Απρίλιο του 2008 άρχισαν εργασίες, για ριζική ανάπλαση του πάρκου παρά τη δυσπιστία και τις αντιδράσεις των κατοίκων.

Φυτεύτηκαν 1.200 δένδρα, 50.000 ανθόφυτα, 7.500 θάμνοι και 2.500 τριανταφυλλιές, ενώ προστέθηκαν 9 στρέμματα χλοροτάπητα και 8 στρέμματα, με φυτό εδαφοκάλυψης.

Η κατάσταση στο πάρκο μετά την ακριβή ανάπλαση επιδεινώθηκε σοβαρά, καθώς σταδιακά μετακόμισαν σε αυτό, τα στέκια εξαρτημένων ατόμων, που βρίσκονταν παλαιότερα στην ομόνοια και την οδό, Τοσίτσα.

Ξηλώθηκαν 22.650 τ.μ. ασφάλτου στις παλιές διαδρομές και στη θέση τους μπήκε χώμα, επανατοποθετήθηκαν παράλληλα 8.800 μαρμαροκυβόλιθοι και 3.800 γρανιτοκυβόλιθοι.

Η ανάπλαση βασίστηκε στη λογική της διατήρησης της ιστορίας του πάρκου, καθώς περιλαμβάνονται σ’ αυτό σημαντικά μνημεία και γλυπτά, τα οποία καθαρίστηκαν βάσει των προδιαγραφών του Υπουργείου Πολιτισμού.

Το πεδίον του Άρεως είναι συνοικία. Σε αυτήν λειτουργούσε η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από το 1894 μέχρι το 1982, που μεταστεγάστηκε σε νέες εγκαταστάσεις στην περιοχή, Βάρη Αττικής.

Πηγή : – Βικιπαίδεια – Διονύσης Ζήβας, “Αρχιτεκτονικός οδηγός Αθηνών – Αττικό

πράσινο.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

“αν θέλουν να είμαι ο χειρότερος….. θα είμαι! “

ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

“αν θέλουν να είμαι ο χειρότερος….. θα είμαι! “

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Δεν ήταν εύκολη υπόθεση η περίπτωση του Νίκου. Έμοιαζε με θηρίο ανήμερο. Ζωηρός και ατίθασος, απείθαρχος και ανυπάκουος, έδινε συνέχεια αφορμές να συζητηθεί το όνομά του, μεταξύ των καθηγητών.

Όλοι μιλούσαν για το πιο δύστροπο παιδί. Οι δάσκαλοι που τον είχαν μαθητή στο Δημοτικό, είχαν πολλά να διηγηθούν για τα κατορθώματά του.

Κι η ίδια ιστορία συνεχιζόταν τώρα στο Γυμνάσιο, με μεγαλύτερη ένταση μάλιστα, καθώς ο Νίκος, έφηβος πλέον, εξελισσόταν σε πραγματικό επαναστάτη.

Τίποτε δεν μπορούσε να τον συνετίσει. Απειλές και τιμωρίες, απουσίες και αποβολές, όλα έπεφταν στο κενό. Και όταν ειδοποιούνταν οι γονείς, για να έλθουν στο σχολείο, επαναλαμβανόταν η ίδια σκηνή :

Οι γονείς με κατεβασμένο το κεφάλι άκουγαν τον Διευθυντή, να τους περιγράφει τις πιο απίθανες αταξίες. Και η συζήτηση κατέληγε πάντα στο ίδιο.

– Για τα άλλα παιδιά δεν έχουμε κανένα παράπονο. Όλοι οι συνάδελφοι θυμούνται τη Βασούλα, τη σημαιοφόρο μας, αλλά και τον Παναγιώτη, που ήταν ένας άγγελος μέσα στην τάξη. Τα βλέπουμε που προοδεύουν στο Λύκειο και τα καμαρώνουμε. Ο Νίκος όμως είναι εντελώς διαφορετικός. Δεν ξέρουμε, πως να τον χειριστούμε.

Κι εμείς την ίδια απορία έχουμε κύριε Διευθυντά. Πως βγήκε αυτό το παιδί τόσο

διαφορετικό. Τα άλλα παιδιά μας διαβάζουν, έχουν πρόγραμμα, βοηθούν στο σπίτι. Αυτός σε όλα αντιδρά. Μας έχει απογοητεύσει!

Τέλος πάντων μας συγχωρείτε. Εμείς θα του μιλήσουμε και στο σπίτι. Δεν πιστεύουμε όμως, ότι μπορεί κάτι να αλλάξει. Έχουμε πάρει απόφαση ότι αυτό το παιδί, θα είναι το μόνιμο πρόβλημά μας.

Αυτό πίστευαν οι μεγάλοι για τον Νίκο. Και δυστυχώς το έλεγαν και στον ίδιο :

– Εσύ δεν πρόκειται να αλλάξεις. Ήσουν πάντοτε ο πιο άτακτος και παραμένεις ο ίδιος και χειρότερος. Χειρότερος απ’ όλα τα αδέλφια σου, χειρότερος μαθητής και σ’ όλο το σχολείο.

Τα άκουγε όλα αυτά ο Νίκος, αλλά δεν μιλούσε. Είχε συνηθίσει από μικρός να βρίσκεται στη δυσμένεια και αυτό τον έκανε, να κλείνεται στον εαυτό του.

Το παρατήρησε αυτό η φιλόλογος, που πρόσφατα είχε μετατεθεί στο σχολείο του Νίκου και είχε αναλάβει την τάξη του. Η έμπειρη εκπαιδευτικός δεν έμεινε μόνο στο να εντοπίζει τις παρεκτροπές του άτακτου μαθητή, αλλά προσπαθούσε να ανακαλύψει τα βαθύτερα αίτια.

Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο. Ο ίδιος ποτέ δεν μιλούσε γι’ αυτά που ένιωθε. Σε κανέναν δεν ανοιγόταν, εκείνη όμως βρήκε τον τρόπο.

Ζήτησε από τους μαθητές να γράψουν στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, τους πόθους και τα οράματά τους, για το μέλλον. Πως φαντάζονται, ότι θα είναι οι ίδιοι ύστερα από 20 χρόνια.

Όσα έγραψε ο Νικόλας, φανέρωναν θυμό, πικρία, απαισιοδοξία : “Πως θα είμαι τότε;…

Άνεργος, άστεγος αλήτης”.

Αυτό ήταν. Βρήκε αφορμή η φιλόλογος και κάλεσε ιδιαιτέρως τον Νίκο, για να συζητήσουν. Του μίλησε πρώτα επαινετικά για την ευθύτητα και την ειλικρίνειά του και τον άφησε έπειτα, να εκφρασθεί ελεύθερα.

Κι εκείνος βρήκε την ευκαιρία – επιτέλους – να ξεσπάσει.

– Όλοι με θεωρούν τον πιο άτακτο, τον πιο κακό μαθητή. Απόμακρο παιδί, ακούω το ίδιο τροπάριο : “Δεν είναι σαν τα αδέλφια του. Είναι ο τύπος του έτσι, αντιδραστικός και απείθαρχος. Ο χειρότερος μαθητής. “Έ λοιπόν, Κυρία, αν με θέλουν να είμαι ο χειρότερος, δεν έχω πρόβλημα, θα είμαι!

Στα τελευταία αυτά λόγια του Νίκου, η έμπειρη παιδαγωγός, που όλη την ώρα τον άκουγε με προσοχή και πολλή κατανόηση, αντέδρασε έντονα :

– Όχι, Νίκο, ούτε είσαι ο χειρότερος, ούτε θέλουμε να γίνεις. Έχεις δυναμικό χαρακτήρα και αυτό θα σε βοηθήσει, να επιτύχεις μεγάλους και υψηλούς στόχους….

Η συζήτηση κράτησε αρκετά. Η καθηγήτρια έβλεπε την ψυχή του παιδιού αυτού

σαν ένα ορμητικό ποτάμι, που έτρεχε σε λάθος κατεύθυνση.

Αν κάποιος έστρεφε τον δυναμισμό του σε κάτι δημιουργικό, θα μπορούσε να διαπρέψει! Την ίδια μέρα η καθηγήτρια έκλεισε ραντεβού με τους γονείς του παιδιού. Ήδη προετοιμαζόταν μια μεγάλη αλλαγή. Άνοιγε μια νέα σελίδα για τους καθηγητές, τους γονείς, τον ίδιο τον Νίκο.

Στην επιστήμη της ψυχολογίας και της παιδαγωγικής περιγράφεται ένας σημαντικός παράγοντας, που ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά του ατόμου και την εξέλιξη της προσωπικότητάς του.

Πρόκειται για την “αυτοεκπληρούμενη προφητεία”, που σημαίνει την τάση ενός ατόμου, να φέρεται κατά τον τρόπο που ο ίδιος ή οι άλλοι έχουν προεξοφλήσει γι’ αυτόν. Πολλοί γονείς επικεντρώνονται στα αρνητικά στοιχεία των συμπεριφορών του παιδιού και προκειμένου να κινητοποιήσουν τα παιδιά τους να διορθωθούν, κάνουν το λάθος να τους προσδίδουν χαρακτηρισμό και ταμπέλες : π.χ. “Είσαι απρόσεκτος, επιπόλαιος”, “δεν θα καταφέρεις τίποτα στη ζωή σου” κ.λ.π.

Αυτοί οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί, αν και υποτίθεται ότι αποσκοπούν στη βελτίωση των επιδόσεων του παιδιού, συνήθως καταλήγουν να έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

Αυτό συμβαίνει διότι πράγματι, το παιδί μπορεί να μην τα καταφέρνει όλα καλά,

και τότε χρεώνεται την αποτυχία, ως αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του. Στη συνέχεια η συμπεριφορά του προσαρμόζεται στον χαρακτηρισμόν αυτόν, και δεν προσπαθεί για τα μέγιστα δυνατά, διότι έχει πιστέψει, ότι δεν πρόκειται να τα καταφέρει. Έτσι εκπληρώνεται η “προφητεία” της αποτυχίας.

Ας μιλούμε λοιπόν στα παιδιά μας, με θετικό τρόπο κι ας καλλιεργούμε ρεαλιστικές προσδοκίες για την εξέλιξή τους. Τα οράματα που προσφέρουμε στα παιδιά μας διαμορφώνουν το μέλλον τους και γίνονται συχνά “αυτοεκπληρούμενες προσδοκίες”.

Ας βοηθήσουμε λοιπόν τα παιδιά να στοχεύουν σε υψηλά ιδανικά και ευγενή οράματα, ώστε αυτά τα ιδανικά να γίνουν πραγματικότητα στη ζωή τους.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – Όργανο Ομώνυμου Αδελφότητος Θεολόγων – “Ο ΣΩΤΗΡ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ 2024

Γνωρίζουμε στα μέλη και τους φίλους μας ότι, το Γραφείο του Συνδέσμου μας, κατόπιν απόφασης του Δ.Σ, κατά τους θερινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο 2024 θα λειτουργεί περιορισμένα, ως κατωτέρω:

Από 15-7-2024 έως 31-7-2024, ημέρες Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή ώρες 10.30 – 14.00

Από 1-8-2024 έως  30-8-2024   ΚΛΕΙΣΤΟ

Για κάθε επείγον πρόβλημα αποστείλατε μας αλληλογραφία στις  ηλεκτρονικές ταχυδρομικές διευθύνσεις μας sapasat@yahoo.gr  ή  sapasath@gmail.com

ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα στην καρδιά του τελευταίου μήνα του καλοκαιριού, στις 15 Αυγούστου, γιορτάζει η Εκκλησία μας, την πιο πάνδημη Θεομητορική εορτή, αυτή της κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Διότι ακριβώς η Θεοτόκος είναι το πιο συγγενές, το πιο οικείο πρόσωπο σε μας τους ανθρώπους, ανάμεσα σ’ όλα τα ουράνια θεία πρόσωπα.

Παρόλα αυτά όμως, το να μιλήσει κανείς για την Υπερευλογημένη μητέρα του Θεού, είναι όχι μόνον δύσκολο εγχείρημα, αλλά και τολμηρό.

Γιατί η Παναγία μας στάθηκε μια’ μοναδική και ανεπανάληπτη παρουσία μέσα στη ζωή και την ιστορία της Εκκλησίας. Γι’ αυτήν προφήτευσαν οι Προφήτες και όλη η Παλαιά Διαθήκη, αυτήν προεικονίζει και προτυπώνει στα κείμενά της.

Όλος ο βίος της και η θανή της είναι πλήρη “υπέρ έννοιαν θαυμάτων”. Διότι η ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ δεν είναι απλώς μια Αγία, αλλά Παναγία, διαλεχτή του Θεού, η όντως Θεοτόκος, η πύλη της σωτηρίας, ο ασάλευτος πύργος της Εκκλησίας και αναμφίβολα καύχημα των πιστών.

Πως, λοιπόν, να υμνήσει κανείς την Παναγία μας, εκείνη που είναι “των ουρανών Υψηλότερα και των χερουβίμ ενδοξοτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα”. Μπροστά σ’ αυτή την δυσκολία της επαξίας υμνήσεως της Μητέρας του Θεού, ο υμνωδός ζητάει την βοήθεια του Υιού της : “Τείχος μου τας φρένας, Σωτήρ μου. το γαρ τείχος του κόσμου ανυμνήσαι τολμώ, την άχραντον μητέρα σου… Συ ουνμοι δώρησαι γλώτταν, προφοράς και λογισμός ακαταίσχυντον…” (οίκος της εορτής).

Αυτόν τον ενδοιασμό διατυπώνει ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός στον Α’ εγκωμιαστικό λόγο του, στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Σημειώνει μάλιστα, πως δεν υπάρχει γλώσσα ανθρώπου, μήτε υπερκόσμιος αγγελικός νους, που να μπορεί να υμνήσει κατ’ αξίαν εκείνην, μέσω της οποίας μας δόθηκε η δυνατότητα, την “δόξαν Κυρίου τηλαυγώς κατοπτρίζεσθαι”, η δυνατότητα δηλαδή να βλέπουμε καθαρά την δόξα του Κυρίου μας.

Εκστατικός στέκει ο άγιος Ιωάννης μπροστά στο μεγαλείο της Θεοτόκου, “το υψηλόν και σεβάσμιον”, και μακάριζε όσους έχουν ανοιχτά τα πνευματικά αισθητήρια και μπορούν να βλέπουν το φως, που καταυγάζει την κοίμηση της Θεοτόκου, την σύναξη των αποστόλων, τις αγγελικές φρουρές και πως ο υιός της, αποδέχεται την ιερή της ψυχή.

Ο ιερός συγγραφέας αρχίζει τον κυρίως λόγο του, με μια χρονική αναδρομή στις ρίζες της Παναγίας μας, στους γονείς της τον Ιωακείμ και την Άννα. Εγκωμιάζει τον πατέρα της, γιατί εξουσίαζε τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσεως. Εγκωμιάζει και την ‘Άννα για τον ίδιο λόγο, ως “ομότροπον” του εναρέτου συζύγου της.

Αυτή της η άσκηση στην αρετή, με τον κόπο που προϋποθέτει, είχε ως αμοιβή και καρπό την εξ επαγγελίας γέννηση τέκνου, της Μαριάμ, που έλυσε τον ονειδισμό της μέχρι τότε ατεκνίας τους.

Και όπως σημειώνει ο ιερός Δαμασκηνός, “πόνος μεν γαρ προπορεύεται αρετών, έπεται δε μακαριότης αιώνιος”. Ο κόπος προηγείται των αρετών, ακολουθεί δε η μακαρίτης της αιωνιότητας.

Την μικρή Μαριάμ την αφιέρωσαν οι γονείς της στο ναό του Θεού, για να ζήσει μακριά από ανθρώπους δίχως αρετή. Κι όταν ολοκληρώθηκε ο χρόνος παραμονής της στον ναό, οι ιερείς την παρέδωσαν στον Ιωσήφ ως φύλακα της παρθενίας της.

Όταν έφθασε το πλήρωμα του χρόνου, ο Θεός την διάλεξε να γίνει μητέρα του Υιού του. Γιατί η καθαρότητα της ψυχής και του σώματος, την έκαμε απολύτως ευάρεστη στον κύριο.

Όσα θαυμαστά άκουσε, όπως ήταν φυσικό, της προκάλεσαν ταραχή. Της φάνηκε ο λόγος απραγματοποίητος, αφού δεν είχε σύζυγο, γιατί ένας τέτοιος λόγος αναιρούσε τους φυσικούς νόμους που έθεσε ο Θεός.

Την συνείχε ο φόβος μη παραβεί το θέλημα του Κυρίου της, όπως η πρώτη γυναίκα στον παράδεισο. Μα θα απαντήσει με σύνεση αυτή η μικρή κόρη, που είναι “της αληθούς σοφίας ο θησαυρός”, διορθώνοντας έτσι την αστοχία της προμήτορος Εύας.

Δηλώνει υποταγή στο θέλημα του Θεού, για να υπηρετήσει “το πάντων καινών καινότερον μυστήριον”, το μυστήριο της θείας οικονομίας, για την πανανθρώπινη σωτηρία.

Μπροστά σ’ αυτήν την μεγαλειώδη στάση της μικρής Μαριάμ, ο ιερός συγγραφέας ξεσπά σ’ ένα δοξολογικό παραλήρημα, καθώς αναφέρει όλες τις περιπτώσεις της μέσα στην Παλαιά Διαθήκη, όπως τις γνωρίζουμε και εμείς από τον Ακάθιστο ύμνο.

Αυτήν, λοιπόν, που εκήρυξαν οι Προφήτες και διακονούν οι άγγελοι, την προπέμπουν στον ουρανό, ωσάν τιμητική φρουρά, οι Απόστολοι και οι αμέτρητοι θεοφόροι πατέρες, ψάλλοντας Ιερούς ύμνους, γεμάτους, από ‘Άγιο Πνεύμα.

“Η πηγή της ζωής προς την ζωήν, δια μέσου θανάτου άγεται”. Αναρωτιέται ο ιερός εγκωμιαστής, πως αυτή που κατά την γέννηση του Υιού της, υπερέβη τους όρους της φύσεως, τώρα υποκύπτει στην φυσική τάξη και υποτάσσεται στον θάνατο! Αλλά έτσι το θνητό θα ντυθεί αφθαρσία, αφού ο θάνατος του Κυρίου έκαμε την νέκρωση, πηγή της Αναστάσεως.

Όμως, ενώ το σώμα της ετάφη, δεν εφθάρη, όπως δεν εφθάρη και η παρθενία της κατά τον τόκο, και άφθαρτο ανεβαίνει σε μια θεϊκότερη ζωή που διατηρείται αιώνια.

Γι’ αυτό συνεχίζει, αν και έφυγε η Παναγία μας από τον ορίζοντα των σωματικών μας οφθαλμών, έγινε για μας τους γηγενείς, πλούσιο ανάβρυσμα ευλογιών και αρδεύει τη ζωή μας με ανεξάντλητους ποταμούς αθάνατης ζωής και μακαριότητος, πλημμυρίδα χάριτος και ναμάτων ιαματικών.

Την μετάσταση της Θεοτόκου την χαρακτηρίζει ως εισαγωγή “εις το ταμείον”, στο θάλαμο του βασιλέως Χριστού.

Γι’ αυτό, λέει, τον θάνατό της θα τον ονομάσει μετάσταση και ενδημία στους κόλπους του Θεού. Διότι αποδημώντας από το σώμα, πηγαίνει στη χώρα του Κυρίου.

Και η Θεοτόκος από τον ουρανό ευλογεί τον κόσμο, αγιάζει όλη την πλάση. Είναι η ανάσα των κουρασμένων, η παρηγοριά των πονεμένων η θεραπεία των αρρώστων, το λιμάνι των θαλασσοδαρμένων, η συγχώρεση των αμαρτωλών, η καλοσυνάτη παρηγορήτρια των λυπημένων, η πρόθυμη βοήθεια όσων την πιστεύουν.

Για να καταλήξει, επιλογικά ο ιερός συγγραφέας, σ’ ένα δοξολογικό διθύραμβο.

Από σένα και μεις κρατιόμαστε,” ώ δέσποινα, δέσποινα, και πάλιν ερώ δέσποινα”. Θεοτόκε ανύμφευτε, με αγκιστρωμένες τις ψυχές μας στην ελπίδα, που εσύ μας παρέχεις, σαν στην πιο γερή και ακλόνητη άγκυρα.

Σου παραδίνουμε τον νου, την ψυχή, το σώμα, όλον μας τον εαυτό και σε δοξολογούμε, όσο μας είναι μπορετο”, αφού είμαστε ανήμποροι για όσο σου αξίζει. Γιατί πως να παραλείψουμε να τιμήσουμε εσένα, που γέννησες τον Κύριο.

Για όσους ευλαβικά σε τιμούν, φτάνει το δώρο της μνήμη σου, γιατί φέρει βαθιά και αναφαίρετη χαρά.

Και κλείνει τον εγκωμιαστικό του λόγο, με την έκφραση του πόθου, να ’χει πάνω μας τα μάτια της η δέσποινα του ουρανού και της γης, για να μας καθοδηγεί στη νίκη επί των παθών μας, οδηγώντας μας, στο γαλήνιο λιμάνι του θελήματος του Τριαδικού Θεού, ώστε να αξιωθούμε της μετοχής της μελλοντικής καθαρότητας.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό

” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΚΡΗ

ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΚΡΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ποθούμε οι άλλοι να μας αγαπούν, να μας τιμούν, να μας θαυμάζουν και περισσότερο να εκφράζουν μεταξύ τους, αυτό το θαυμασμό.

Κολακευόμαστε, όταν μας μιλούν για τα προσόντα μας, τις αρετές μας, την πιθανή καλοσύνη μας. Ευχαριστιόμαστε όταν μας συγχαίρουν, για την επιτυχία στη ζωή, για τις σπουδές μας ή την ικανότητά μας στο εμπόριο.

Πόσο όμως άλλαξε η εσωτερική μας ψυχική διάθεση, πόσο αναστατωνόμαστε, είτε το δείχνουμε πάντα, είτε όχι, όταν ο φίλος μας ή οι γονείς μας ή οι συγγενείς μας, τολμήσουν να πουν την αλήθεια, όσον αφορά τον χαρακτήρα μας στο σπίτι, την διαγωγή μας στην κοινωνία.

Αρκεί να μας μιλήσουν για ελαττώματά μας, να μας πουν : “θυμώνεις πολύ, “τι λόγια είναι αυτά που λες”, “Γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι άγρια στο σπίτι σου”, “Γιατί αδικείς τον συνάδελφο’ σου”. Αγριεύουμε προσπαθούμε να δικαιολογηθούμε ή και το πιο τρομερό, αντεπιτιθέμεθα στον συνομιλητή μας.

Λίγοι είναι αυτοί που εφαρμόζουν το σοφό ελληνικό γνωμικό : “φίλει την αλήθειαν κάν πικρά ή”.

Λίγοι αγαπούν βαθειά, να ακούν την αλήθεια για τον χαρακτήρα τους, τη συμπεριφορά τους, έστω κι αν είναι πικρή.

Αυτός που μιλάει την αλήθεια στον πλησίον του, του αποδίδει την τιμή που του οφείλει. Η αλήθεια για τον καθένα, είναι η πραγματικότητα που βιώνει.

Η αλήθεια είναι το χαρακτηριστικό του ενάρετου βίου. Στολίζει διπλά αυτόν που την ομολογεί, τελειοποιεί αυτόν στην αρετή.

Στον χριστιανισμό, η θρησκευτική αλήθεια φανερώνει τον ίδιο Θεό, ως την απαρχή και συνέχεια της αλήθειας : “Εγώ ειμί ,η οδός και η αλήθεια και η ζωή”.

Μια είναι η οδός της αλήθειας, ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Ο Θεοδώρητος λέει, ότι η αλήθεια των δογμάτων του Ευαγγελίου είναι για τους ευσεβείς, που έχουν καλή προαίρεση, ό,τι το θεμέλιο για την οικία.

Αλήθεια είναι να λέει κανείς, το ναι – ναι και το όχι – όχι.

Τίποτε δεν είναι ισχυρότερο από την αλήθεια. Και είναι πικρή η αλήθεια που μας μιλάει, για τις ελλείψεις και τις αδυναμίες μας. Ο εσωτερικός μας άνθρωπος αναστατώνει. Ο εγωισμός μας θίγεται. Ταπεινωνόμαστε στα μάτια του άλλου. Νομίζουμε πολλές φορές ότι μας περιφρονεί, μας υποτιμά. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάποτε και αυτό συμβαίνει.

Πάντως εμείς, είτε έτσι γίνεται, είτε με αγνή πρόθεση, μπορούμε να ωφεληθούμε όταν δεχθούμε την αλήθεια.

Μπορεί να είναι πικρή, σκληρή, γιατί ο εγωισμό μας, μας λυπεί εσωτερικά.

Και το φάρμακο είναι πικρό στη γεύση, τόσο ευεργετικό όμως στον οργανισμό.

Μια ξένη παροιμία λέγει : “Οι αλήθειες που δεν μας αρέσει ν’ ακούμε, είναι εκείνες που θα μας συνέφερε περισσότερο να γνωρίζουμε”.

Η πικρή αλήθεια συχνά μπορεί να μας βοηθήσει στην αυτογνωσία μας. Δύσκολο είναι μόνοι μας να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να επισημάνουμε τις ελλείψεις μας, τα ελαττώματά μας. Πολλές φορές δεν τα παρατηρούμε καν, ή εύκολα τα αντιπαρερχόμαστε καλύπτοντάς τα, με διάφορες δικαιολογίες.

Ποιος δεν το γνωρίζει;

Ο καθένας μας γράφει ο αρχαίος σοφός, φέρνει μαζί του, δύο σάκους. Ο ένας που είναι μπροστά μας είναι γεμάτος, από τις ελλείψεις και τα ελαττώματα των άλλων. Ο δεύτερος που βρίσκεται πίσω μας, περιέχει τα δικά μας ελαττώματα.

Γι’ αυτό ο καθένας μας βλέπει πολύ καθαρά τις ελλείψεις και τα ελαττώματα των άλλων, ενώ τα δικά του καθόλου δεν τα παρατηρεί.

Και όμως, πόσο θα ωφελούμαστε εάν βλέπαμε μόνοι μας ή δεχόμαστε τις παρατηρήσεις των άλλων και σημειώναμε προσεκτικά τις ελλείψεις, τις αδυναμίες μας!

Γιατί ο άνθρωπος που ξέρει σε τι υστερεί, μπορεί να διορθώσει τον χαρακτήρα του, να καταπολεμήσει τον θυμό του, να γίνει πιο πράος, ειρήνη να σκορπίσει στο σπιτικό του , τη δικαιοσύνη να καλλιεργήσει στο περιβάλλον του.

Γι’ αυτό πραγματικά “σοφός” είναι, όπως τονίζει το πνεύμα του Θεού στην παλαιά Διαθήκη, εκείνος που δέχεται παρατηρήσεις, που αγαπάει τον έλεγχο”.

“Έλεγχε σοφόν και αγαπήσει σε. Δίδου σοφώ αφορμήν και σοφώτερος έσται”.

Ξέρετε τον μύθο του Κούκου. Κάποιο πουλί του λέει :

– Ξέρεις τι λέει ο κόσμος για σένα; Λένε ότι βάζεις τα αυγά σου, στις φωλιές των άλλων πουλιών και οι άλλοι σου μεγαλώνουν τα μικρά.

Είναι αλήθεια;

– Έλα τώρα, απαντά ο Κούκος θυμωμένος. Πως μπορείς στην ηλικία σου, να ακούς αυτές τις ανοησίες;

– Αλλά, συνεχίζει το άλλο πουλί, πως γίνεται και ο κόσμος όλος, να σε θεωρεί για μάγο; Λένε πως μπορείς να προφητέψεις πόσες μέρες ζωής, μένουν στον καθένα. Είναι αλήθεια;

– Παραξενεύομαι, απάντησε ο Κούκος, πως και με ρωτάς ακόμα. Ξέρεις καλά πως η κοινή γνώμη λέει πάντα την αλήθεια.

Όταν μας επαινούν, λένε πάντα την αλήθεια, όταν παρατηρούν τα σφάλματα μας, θυμώνουμε κι ανάβουμε.

Πηγή : – Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “Ζωή” – Τελευταίο Βιβλίο μου, με τον τίτλο “ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΝΩΣΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΝΩΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γιατί στέκονται πολλοί μακριά από τον Χριστό. Γιατί τον περιφρονούν; Γιατί τον πολεμούν;

Ένας βασικός λόγος είναι, γιατί τον αγνοούν. Δεν τον γνωρίζουν κατά βάθος.

Και όταν δεν τον αγνοούν τελείως, έχουν μια πρόχειρη γνώμη, γι’ Αυτόν και τη διδασκαλία Του.

Αλλά για να γνωρίσουμε το Χριστό, δεν αρκεί μια εξωτερική γνώση. Χρειάζεται μια στενή γνωριμία. Μόνο έτσι διαλύονται οι επιφυλάξεις και οι προκαταλήψεις.

Κάτι τέτοιο μπορούμε να δούμε στη συνάντηση ανάμεσα στο Χριστό και την Σαμαρείτιδα, εκεί στο πηγάδι του Ιακώβ.

Δεν ήταν καθόλου καλή η ζωή της. Ζούσε στην αμαρτία. Πέντε άνδρες είχε αλλάξει μέχρι τότε και ο εκτός, παράνομος ήταν.

Το μίσος και η αποστροφή ανάμεσα στους Σαμαρείτες και τους Ιουδαίους την είχε επηρεάσει.

Έτσι η συνάντησή της με τον Κύριο άρχισε, με πολλές επιφυλάξεις, προκαταλήψεις, κάποιο αίσθημα υπεροχής, αλλά και περιφρόνησης προς το συνομιλητή της. Ώσπου να φτάσει στην ανακάλυψη και αποδοχή της πίστης, πέρασε από το κανάλι της δυσπιστίας.

Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να εκφράσει τις διαφωνίες και τις αντιθέσεις της.

στην παράκληση του Κυρίου, για “ένα ποτήρι νερό”, η επιφύλαξη, “Ού συγχρώνται Ιουδαίοι Σαμαρείτες”.

Τι πιο φυσικό να του προσφέρει χωρίς πολλές διαδικασίες και ανακρίσεις. Ένα ποτήρι νερό ζητούσε”. Τι σημασία είχε αν ήταν Ιουδαίος ή Σαμαρείτης. Κι όμως γι’ αυτήν είχε.

Ή απορία όμως και οι επιφυλάξεις δεν κόβουν τον διάλογο. Γίνονται αφορμή να προχωρήσουν σε μια βαθύτερη γνωριμία.

Η απάντηση του Κυρίου, ο όλος τρόπος Του, την κάνουν σιγά σιγά να νιώθει κάποιο θαυμασμό. Τον ονομάζει Κύριο και με ένα τέτοιο σεβασμό, συνεχίζει την συζήτηση.

Η προοδευτική γνωριμία και η ειλικρίνεια στην αναζήτηση της αλήθειας, την οδηγούν από το πηγάδι του Ιακώβ, στη πηγή του ζώντος ύδατος.

Στην αρχή δεν καταλαβαίνει για πιο νερό της μιλάει. Προοδευτικά αντιλαμβάνεται, πως η πηγή του ζώντος ύδατος, που διαθέτει ο Χριστός, δεν είναι συνηθισμένη.

Είναι μυστική, είναι ουράνια. Πηγή ανεξάντλητη είναι ο ίδιος ο Κύριος.

Αυτός που διακήρυττε: “Εάν τις διψεί ερχέσθω προς με και πινέτω”. Θα της δώσει να καταλάβει, πως δεν σβήνει μια για πάντα η δίψα ή πνευματική του ανθρώπου.

Πεινάει και διψάει αδιάκοπα την αλήθεια, την δικαιοσύνη, τη σωτηρία, την αιώνια ζωή.

Και αυτή η δίψα ικανοποιείται κάθε φορά από την εσωτερική πηγή που θα προσφέρει η αστείρευτη πηγή του Πνεύματος του Αγίου.

Η συνάντηση της Σαμαρείτιδος με τον Χριστό φέρνει και την προοδευτική γνωριμία μαζί του. Και αυτή η ειλικρινής γνωριμία οδηγεί, από αποκάλυψη σε αποκάλυψη.

Ο Θεός φανερώνει στη δεκτική ψυχή της, τις αιώνιες αλήθειές Του. Στην αρχή τον ο νομάζει απλώς Ιουδαίο. Ύστερα τον συγκρίνει, με τον γενάρχη Ιακώβ : “Μη συ μείζων είτου πατρός ημών Ιακώβ”;

Όταν της αποκαλύπτει τη ζωή της, τον ονομάζει προφήτη. Και δεν είναι προφήτης, γιατί της αποκαλύπτει μόνο τα μυστικά της ζωής της. Συγχρόνως της φανερώνει πρωτοφανείς αλήθειες, τον αιώνιο λόγο του Θεού.

Ακριβώς γιατί “ο λαλών ” μαζί της είναι ο Μεσσίας, η προσδοκία του λαού. Για να τον ονομάσει στο τέλος, ο λαός των Σαμαρειτών Σωτήρα του κόσμου.

Όλες, λοιπόν, οι προκαταλήψεις και επιφυλάξεις πέφτουν, όταν προχωρήσει κανείς, από την απλή γνώση στη στενή γνωριμία του Ιησού. Και αυτή η γνωριμία προϋποθέτει, μια συνάντηση ειλικρίνειας και αλήθειας. Με απλότητα και καθαρότητα ψυχής.

Δεν έχει σημασία, αν η ψυχή στενάζει κάτω από το βάρος της αμαρτίας. Τότε και περισσότερο τότε, έχει ανάγκη της γνωριμίας αυτής.

Την Σαμαρείτιδα, δεν την εμπόδισε η ζωή της η αμαρτωλή. Ίσα – ίσα βρήκε την ευκαιρία να την απαρνηθεί κοντά στον Λυτρωτή.

Εκείνο που εμποδίζει τη συνάντηση και την γνωριμία με τον Χριστό, είναι η εγωπάθεια. Ο εγωισμός δεν αναγνωρίζει άλλη αυθεντία, από τη δική του. Όταν ελέγχεται, δεν δέχεται τον έλεγχο ταπεινά, όπως η Σαμαρείτιδα. Οχυρώνεται πίσω από την ψευδοαυτάρκειά του και γίνεται αδιάβροχος στη χάρη του Χριστού, όπως οι Φαρισαίοι. Είχαν την γνώση, όχι όμως και την επίγνωση και τη γνωριμία.

Εμείς;

Πηγή : Περιοδικό “ζωή”. Ορθοδόξων Οργάνων Ομωνύμου Αδελφότητος Θεολόγων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΑ ΔΩΡΑ

ΤΑ ΔΩΡΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής  Αθηνών.  Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η προσφορά δώρων είναι μια κοινωνική συνήθεια, ένα παλαιό έθιμο στενότατα συνδεδεμένο με τη φιλοξενία, την εθιμοτυπική, και την ελληνική παράδοση.

Ανάμεσα στα άλλα που δίνονται είναι και τα δώρα που προσφέρονται εκουσίως, χωρίς απαίτηση ανταποδόσεως, χαρίζονται δηλαδή και χαρίζουν χαρά, επειδή συνήθως αποτελούν εκδήλωση φιλικών αισθημάτων αγάπης, εκτίμησης, ευγνωμοσύνης, εύνοιας…, τα οποία ζεσταίνουν τις καρδιές των ανθρώπων και ενισχύουν τις διαπροσωπικές σχέσεις.

Έτσι, τα δώρα έχουν και συναισθηματική αξία, η δε λαϊκή σοφία σχολιάζει “Το δώρο δεν δωρίζεται, κι αν δωρισθεί γνωρίζεται”.

Συνώνυμο η δωρεά, η ανιδιοτελής προσφορά, η χορηγία για κοινωφελή έργα που ανακουφίζουν. “Δωρεάν ελάβετε δωρεάν δότε” Ματθ.10,8), ακούμε στην εκκλησία.

Τα δώρα δίδονται σε εκδήλωση φιλίας, σαν αναμνηστικά ή σε έκφραση ευγνωμοσύνης.

Η προσφορά δώρων είναι ένα σπουδαίο ζήτημα, το οποίο απασχολεί όλους τους ευαίσθητους – κοινωνικούς ανθρώπους.

Κατά την επικρατούσα σήμερα στη κοινωνία συνήθεια δώρα προσφέρονται :

* Στους εορτάζοντες την ονομαστική τους εορτή ή την ημέρα της γεννήσεώς τους.

* Την παραμονή της πρώτης του έτους , ή την ίδια ημέρα στους συγγενείς ή τους στενούς φίλους.

* Στους μνηστευμένους.

* Στους νεόνυμφους.

* Κατά τις γεννήσεις των παιδιών.

Με τα δώρα εκδηλώνουμε την αγάπη, το σεβασμό ή την ευγνωμοσύνη στα πρόσωπα, που έδειξαν ενδιαφέρον για εμάς ή με τα οποία συνδεόμαστε φιλικά.

Τα δώρα δεν είναι υποχρεωτικά, μαρτυρούν όμως ευγένεια και λεπτότητα.

Τα δώρα δεν πρέπει να είναι πολυτελή, για να προκαλέσουν ευχαρίστηση, αρκεί να βεβαιώνουν, ότι δεν λησμονήσαμε εκείνους οι οποίοι επέδειξαν, κατά το παρελθόν ή εξακολουθούν να δείχνουν ενδιαφέρον για εμάς.

Σήμερα στην αγορά υπάρχει τόση ποικιλία ειδών, που μπορούμε κάθε φορά να επιλέξουμε δώρα, τα οποία αρμόζουν σε κάθε περίπτωση.

Στην αρραβώνα ο μνηστήρας προσφέρει στη μνηστή του δαχτυλίδι ή άλλα χρήσιμα δώρα, για την μέλλουσα σύζυγό του. Δώρα ανταλλάσουν και οι συγγενείς των μνηστευμένων. Προς τους νεονύμφους αποστέλλονται δώρα την προηγούμενη, τουλάχιστο του γάμου.

Τα δώρα εξαρτώνται από το βαθμό των σχέσεων ή του δεσμού του αποστέλλοντα, προς τους νεονύμφους. Αυτά αν δεν είναι κοσμήματα ή χρηματικό ποσό, τότε πρέπει να είναι χρήσιμα για το ζεύγος.

Κατά τις γεννήσεις τέκνων επικρατεί, μεταξύ γυναικών ή συνήθεια να προσφέρουν μερικά είδη απαραίτητα , για το ρουχισμό του νεογέννητου. Επίσης μπορεί να προσφερθούν και αλλά δώρα, τόσο στη μητέρα, όσο και στο νεογέννητο.

Οι άγαμοι κύριοι προσφέρουν Άνθη, γλυκίσματα, ποτά, βιβλία, δίσκους μουσικής ή άλλα κομψοτεχνήματα. – Bibelot– Εκτός αν υπάρχει μεγάλος σύνδεσμος οπότε μπορούν να προσφέρουν και κοσμήματα ή άλλα αντικείμενα, καθώς και έργα τέχνης.

Τα δώρα, προσφέρονται από τον ίδιο τον προσφέροντα αυτά, έτσι δε, προκαλείτε ιδιαίτερη χαρά, στον λαμβάνοντα. Αν όμως πρόκειται για ευμεγέθη δέματα ή ανθοδέσμες η’ αποστολή αυτών, συνοδεύεται και με ένα επισκεπτήριο. Τέλος από τους οικοδεσπότες προσφέρονται χρήσιμα δώρα στο υπηρετικό προσωπικό, αν υπάρχει.

Η προσφορά δώρων με την υστερόβουλη πρόθεση της ευμενούς μεταχείρισης του προσφέροντα ή ευμενούς διάθεσής του, από τον αποδέκτη, απαγορεύεται.

ΤΑ ΑΝΘΗ.

Τα άνθη, τα εξαίσια αυτά καλλωπιστικά της φύσης δημιουργήματα, ανέκαθεν θεωρήθηκαν το κατ’ εξοχήν σύμβολο της ευγένειας και της λεπτότητας, γιατί με την ωραιότητα, την ποικιλία των χρωμάτων και το άρωμά τους, σκορπούν τη χαρά και τον ενθουσιασμό, συγκινούν και προκαλούν παράλληλα μεγάλη ευχαρίστηση.

Ανέκαθεν τα άνθη χρησιμοποιήθηκαν για’ την έκφραση των, ανθρωπίνων αισθημάτων και πάντοτε αποτέλεσαν τον απαραίτητο διάκοσμο προσώπων και πραγμάτων.

Είναι πάντοτε μια προσφορά πολύ ευπρόσδεκτη, μαρτυρεί δε ευγένεια αισθημάτων και τρυφερότητα ψυχής.

Ένεκα των ανωτέρω η αποστολή λουλουδιών σε προσφιλή μας πρόσωπα κατά τα ευχάριστα αυτών γεγονότα, κρίνεται επιβεβλημένη. Άνθη αποστέλλονται ή πολλές φορές και προσφέρονται κατά την επέτειο της γιορτής ή των γενεθλίων προσφιλών μας προσώπων, ιδιαίτερα κυριών και δεσποινίδων, καθώς επίσης και σε χαρμόσυνα γεγονότα αυτών, όπως αρραβώνας, γάμους, βαφτίσεις η άλλες γιορτές.

Άνθη δεν προσφέρονται από γυναίκες σε άνδρες και από άνδρες σε άνδρες.

ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ.

Η χορήγηση φιλοδωρήματος σε άτομα τα οποία εξ επαγγέλματος μας εξυπηρετούν, έχει πλέον καθιερωθεί, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Η χειρονομία αυτή μαρτυρεί ανώτερη αγωγή και συναίσθηση υποχρεώσεων.

Υπάρχουν ορισμένα πρόσωπα στα οποία πρέπει να δίνουμε φιλοδωρήματα. Τα πρόσωπα αυτά είναι οι κομίζοντες δώρα, ή αγορασθέντα εμπορεύματα, υπάλληλοι, το υπηρετικό προσωπικό, οι ταξιθέτριες θεάτρων ή κινηματογράφων, οι στιλβωτές υποδημάτων, κουρείς, υπάλληλοι ξενοδοχείων ύπνου, νοσοκόμοι κ.λ.π.

Τέλος επικράτησε η συνήθεια όπως φιλοδωρήματα χορηγούνται, κατά την πρώτη του έτους και σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που μας εξυπηρετούν, όλο το χρόνο. Αυτοί είναι οι ταχυδρόμοι, οι οδοκαθαριστές, ο θυρωρός πολυκατοικίας κ.λ.π.

Το ποσό του φιλοδωρήματος εξαρτάτε από το είδος της προσφερόμενης εξυπηρέτησης και της ηλικίας του προσφέροντα αυτήν.

Φιλοδώρημα δεν πρέπει να δίνεται, όπου αυτό απαγορεύεται.

* Σημείωση : Τα ανωτέρω αναφερόμενα δώρα και οι τρόποι προσφοράς τους, όπως ορίζονται από την δεοντολογία, δεν είναι υποχρεωτικά. Ήδη τα τελευταία χρόνια, στις καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις, έχουν αρχίσει να αδρανοποιούνται οι προσφορές των δώρων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΠΛΑΤΩΝ

Ο ΠΛΑΤΩΝ

 

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο Πλάτων (427 – 327 π.Χ.) ήταν Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από την Αθήνα, ο πιο γνωστός μαθητής του Σωκράτη και δάσκαλος του Αριστοτέλη. Το έργο του που με τη μορφή φιλοσοφικών διαλόγων έχει διασωθεί ολόκληρο, άσκησε τεράστια επιρροή στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και γενικότερα στη Δυτική Φιλοσοφική παράδοση, μέχρι και σήμερα.

Κύριος οικοδόμος της φιλοσοφίας, οδηγητής, είτε προάγγελος μεταγενεστέρων προβάσεών της, εμπνευστής, άμεσα η έμμεσα των σπουδαιότερων κοινωνικο-πολικών οραματισμών.

Ο Πλάτων, μεταξύ άλλων, έγραψε την Απολογία του Σωκράτη, η οποία θεωρείται ως μια σχετικά ακριβής καταγραφή της απολογίας του Σωκράτη, στη δίκη του, που τον καταδίκασε σε θάνατο.

Το Συμπόσιο όπου μιλάει για τη φύση του έρωτα, τον “Πρωταγόρα” όπου μεταξύ άλλων θεμελιώνεται θεωρητικά η αρχή της “πρόληψης”, που δεν λαμβάνει την ποινή ως απολύτως ανταποδοτική, τον Παρμενίδη και τον Θεαίτητο, όπου θεμελιώνει την αντικειμενικότητα του λόγου και της ιδέας, ενώ σε δύο μακρούς διαλόγους, την Πολιτεία και τους νόμους, περιέγραψε, μια κοινωνία τριών τάξεων :

(α) Οι ολίγοι, ηγεμόνες – βασιλείς, (β) Οι επίκουροι, μια κάστα πολεμιστών, (γ) Το πλήθος των ελευθέρων πολιτών, που δεν έχει καμία πρόσβαση στην εξουσία.

Στον 20ο αιώνα ο φιλόσοφος Κάρλ Πόππερ κατέκρινε την ιδανική πολιτεία του Πλάτωνα, ως ένα ολοκληρωτικό μόρφωμα. Κάτι τέτοιο δεν είναι κοινώς αποδεκτό, αφού ο Πλάτων δίνει βαρύτητα στην παιδαγωγική αξία του έργου και όχι στην πρακτική.

Ο Πλάτων περιέγραψε μια ιδανική ουτοπική κοινωνία, όπου θα είναι ξεκάθαρο ποιοί είναι άξιοι, να κυβερνήσουν και να πολεμήσουν.

Το σύνολο του έργου του, συχνά τον κατατάσσει μεταξύ των κορυφαίων παγκοσμίων προσωπικοτήτων όλων των εποχών, με τη μεγαλύτερη επιρροή, μαζί με το δάσκαλό του Σωκράτη και τον μαθητή του Αριστοτέλη.

Πληροφορίες για τη ζωή του Πλάτωνα αντλούμε κυρίως από αρχαίες βιογραφίες.

Σημαντικότερες θεωρούνται εκείνες του Απηλήιου, του Διογένη του Λαέρτιου και του Ολυμπιόδωρου.

Γεννήθηκε το 407 π.χ. στην Αθήνα ή κατά τον Διογένη, στην Αίγινα. Καταγόταν από εύπορη αριστοκρατική Αθηναϊκή οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Αρίστων, από το γένος του βασιλιά Κόρδου, και η μητέρα του η Περικτιόνη, επίσης από εύπορη οικογένεια.

Το πρώτο του όνομα ήταν Αριστοκλής, αλλά αργότερα ονομάστηκε Πλάτων, επειδή είχε ευρύ στέρνο και πλατύ μέτωπο.

Ο Πλάτων γνώρισε τον Σωκράτη σε ηλικία 20 ετών και έμεινε κοντά του, μέχρι τον θάνατό του, το 399 π.Χ.

Μετά τη θανάτωση του Σωκράτη παρέμεινε στην Αθήνα για περίπου 3 χρόνια και κατόπιν κατέφυγε στα Μέγαρα, κοντά στον συμμαθητή του Ευκλείδη και άλλους Σωκρατικούς.

Ύστερα γύρισε στην Αθήνα, όπου για 10 χρόνια ασχολήθηκε με τη συγγραφή φιλοσοφικών έργων, τα οποία φέρουν τη σφραγίδα της Σωκρατικής Φιλοσοφίας.

Βεβαιότητα υπάρχει για τα ταξίδια του, στη Σικελία και στην κάτω Ιταλία. Στον Τάραντα το 387 π.Χ. γνώρισε τους πυθαγόρειους, από την Φιλοσοφική σκέψη των οποίων επηρεάστηκε αποφασιστικά.

Στην αυλή του βασιλιά των Συρακουσών Διονυσίου του πρεσβυτέρου γνώρισε τον βασιλικό γυναικά δελφο Δίωνα, με τον οποίον συνδέθηκε φιλικά.

Η φιλία όμως αυτή προκάλεσε τις υποψίες του Διονυσίου για συνωμοσία, γι αυτό έδιωξε τον Πλάτωνα από τη Σικελία.

Στην Αίγινα οδηγήθηκε προς πώληση σε σκλαβοπάζαρο, όπου ο Κυρηναίος φίλος του Αννίκερις, εξαγόρασε την ελευθερία του.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα ίδρυσε τη φιλοσοφική σχολή του, την Ακαδημία (περ.387 π.χ.). Μέχρι τον 1ο αιώνα π.χ. Η Ακαδημία αποτελούσε το κέντρο της Πλατωνικής Φιλοσοφίας.

Στις αρχαίες βιογραφικές πηγές διακρίνονται ετερόκλητες κρίσεις για τον χαρακτήρα του Πλάτωνα, καθώς σε άλλες παρουσιάζεται ως σοφός, ενώ άλλες τον περιγράφουν ως υπερόπτη και ζηλόφθονα υπηρέτη των τυράννων, που σχεδίαζε εσφαλμένα την εικόνα του Σωκράτη και των σοφιστών.

Ο Γάλλος ιστορικός της Φιλοσοφίας Ζακ Σεβαλιέ τονίζει στο έργο του “ιστορία της σκέψης”, την κυρίαρχη παρουσία ή έστω ανταύγειες πλατωνικής φιλοσοφίας σε ολόκληρο το Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση και στους Νεώτερους χρόνους, ενώ ο Γερμανός φιλόσοφος Καρλ Γιάσπερ προβάλλει τον Πλάτωνα ως τον πρώτο από τους τρεις θεμελιωτές του φιλοσοφείν.

Ο Πλάτωνας πέθανε ήσυχα σε ηλικία 81ετών. Ερευνητές από την Ιταλία με επικεφαλής τον παπυρολόγο Γρατσιάνο Ρανόκια, μελετώντας πάπυρους με βιονικό μάτι, κατάφεραν να εντοπίσουν το ακριβές σημείο ταφής του Πλάτωνα στην “Ακαδημία”, σε κήπο πλησίον του “ναού των Μουσών.”

 

Πηγή : Βικιπαίδεια

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΛΙΓΗ ΧΑΡΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΛΙΓΗ ΧΑΡΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το να περνάς το κατώφλι της εφηβείας, το να κάνεις οικογένεια, το να μπαίνεις στο πρώτο δικό σου σπίτι ή ακόμα και το να βγαίνεις στη σύνταξη, μετά από δεκαετίες δουλειάς, είναι όλα παραδείγματα από διαφορετικές φάσεις της ζωής μας.

Κάθε φάση της ζωής μας, συνοδεύεται από μία σειρά διαφορετικών συναισθημάτων. Τα αρχικά συναισθήματα ενθουσιασμού συχνά ακολουθούνται από αναποδιές και στεναχώριες, μέσα απ’ όλα τα άγνωστα και τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.

Μπορεί να αμφισβητήσετε την επιλογή της δουλειάς ή της καριέρας σας, να λαχταράτε για ένα βράδυ που το μωρό δεν σας ξυπνήσει, να σας λείπει το παιδί, που σπουδάζει μακριά ή να αναρωτιέστε τι θα κάνετε με τον χρόνο σας, όταν δεν έχετε τίποτα άλλο εκτός από…. χρόνο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Που είναι λοιπόν η χαρά σε όλα αυτά;

Είναι χαρά, είναι ευτυχία;

Η χαρά είναι εκεί, ακόμη και σε μεταβατικές ή δύσκολες στιγμές, αλλά πρέπει να την ψάξεις. Πρώτα – πρώτα πρέπει να ξέρεις τι δεν είναι χαρά και τι είναι.

Χαρά δεν σημαίνει ευτυχία. Η ευτυχία είναι μια αντίδραση σε πράγματα που συμβαίνουν γύρω σας, όπως μια διασκεδαστική έξοδο, με ένα φίλο. Όταν δυσκολεύεσαι, είναι πιο δύσκολο να είσαι ευτυχισμένος, αλλά μπορεί να έχεις χαρά. Διότι η χαρά είναι μια κατάσταση του νου.

Αν και η ευτυχία και η χαρά μπορεί να είναι μεταξύ τους συνδυασμένες μεταξύ τους έννοιες / καταστάσεις, η χαρά είναι πιο βαθιά και πιο μακροχρόνια.

Η χαρά μπορεί να είναι μεγάλη, όπως να συναντάς την αδελφή ψυχή σου ή να κρατάς αγκαλιά το μωρό σου για πρώτη φορά, η μπορεί να είναι τα μικρά πράγματα που ηρεμούν το πνεύμα σου.

Πρέπει να είστε ανοιχτοί να βιώσετε τη χαρά. Για παράδειγμα, μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, είναι κατανοητό το τελευταίο πράγμα που θέλετε να κάνετε, να είναι να βγάλετε το σκύλο σας βόλτα, ειδικά αν και ο καιρός είναι κακός.

Αλλά καθώς περπατάτε με το ζωάκι σας, αρχίζετε να παρατηρείτε μικρά πράσινα βλαστάρια να φυτρώνουν στον κήπο ενός γείτονα, το απαλό αεράκι στο πρόσωπό σας, το τιτίβισμα ενός πουλιού στο δένδρο, το σκυλί σας να μυρίζει κάθε σπιθαμή του μονοπατιού που ακολουθείτε.

Και ίσως, όταν κοιτάξεις ψηλά στον ουρανό, μέχρι και τα σύννεφα να χωρίσουν και να δεις το ουράνιο τόξο.

Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται παραμυθένια αποκυήματα φαντασίας, αλλά είναι μικρές λεπτομέρειες, που αν το επιτρέψει ο νους, μπορεί να γίνουν στιγμές χαράς. Παρατηρώντας, αναγνωρίζοντας και απολαμβάνοντας αυτές τις στιγμές, προκαλείτε χαρά στον εαυτό σας. Αυτές οι σπίθες χαράς συσσωρεύονται στον εγκέφαλό σας και υποστηρίζουν την ψυχική σας υγεία.

Πως να βρείτε και να καλλιεργήστε τη χαρά στην καθημερινότητά σας.

Το πως βρίσκετε και καλλιεργείτε τη χαρά είναι κάτι προσωπικό : Δεν υπάρχει κάποιο εγχειρίδιο χαράς, που μπορούν απλά όλοι να ακολουθήσουν. Αυτό που λέμε “συνταγή χαράς”, δεν είναι σαν τις συνταγές μαγειρικής : Δεν σημαίνει ότι αν όλοι κάνουν τα ίδια, θα έχουν όλοι το ίδιο αποτέλεσμα.

Για να ξεκινήσετε, σκεφτείτε μια στιγμή που νιώσατε χαρά. Τι κάνατε; Με ποιον ήσασταν μαζί; Η αξιολόγηση αυτών των στιγμών χαράς, μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε τι έχει αληθινή σημασία για εσάς.

Η εύρεση της χαράς είναι να δίνεις προσοχή στη στιγμή : όχι να κοιτάς μπροστά ή να μηρυκάζεις το παρελθόν, αλλά να βιώνεις το τώρα. Είναι εύκολο να μεταβείτε αυτόματα στα αρνητικά της ζωής σας. Αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος είναι “καλωδιωμένος” με τέτοιον τρόπο, ώστε να προτάσσει πάντα ως προτεραιότητα την άμεση επιβίωση και ασφάλεια και με το να αναμοχλεύει τα προβλήματα και να προβλέπει τυχόν αναποδιές, αυτοπροστατεύεται.

Καλλιεργώντας την αποδοχή για τα θετικά αρχίζεις να τα βλέπεις παντού. Ορισμένες τεχνικές, που μπορείτε να εξασκήσετε :

* Εκτιμήστε το να βλέπετε την χαρά των άλλων. Όταν κάποιος άλλος βιώνει χαρά, ενισχύει και τη δική σας.

* Εκτιμήστε και τα δικά σας θετικά στη ζωή σας. Δώστε προσοχή, όταν τα πράγματα στη ζωή σας πάνε καλά.

* Ονομάστε τρία πράγματα που συνέβησαν. Όταν αισθάνεστε τον εαυτό σας να πέφτει σε ένα πηγάδι αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων, πάρτε μια βαθιά ανάσα, τραβήξτε τον εαυτό σας πίσω και αφήστε τη χαρά να μπει μέσα.

Δοκιμάστε τα εξής, για μια πιο θετική και χαρούμενη προοπτική :

* Εξασκήστε την τέχνη της καλοσύνης και της ευγένειας σε ό,τι κάνετε και όποιους συναντάτε στην ημέρα σας.

* Βρείτε αυτό που αληθινά σας γεμίζει να κάνετε : βρείτε δηλαδή μια αίσθηση του σκοπού στη ζωή σας.

* Ανακαλύψτε την ηρεμία μέσα στο χά στη ζωή σας τις τελευταίες ώρες και για τα οποία είστε ευγνώμονες. Η ευγνωμοσύνη μεταμορφώνεται σε χαρά.

* Εξασκήστε την τέχνη της καλοσύνης και της ευγένειας σε ό,τι κάνετε και όποιους συναντάτε στην ημέρα σας. Ανακαλύψτε την ηρεμία μέσα στο χάος.

* Μειώστε τη μοναξιά μέσω της σύνδεσης με άλλους. Είναι απλό, αλλά όχι εύκολο. Κάντε εκείνο το τηλεφώνημα, βρεθείτε, για εκείνον τον καφέ, Δημιουργείστε χρόνο για τους ανθρώπους στη ζωή σας.

 

Πηγή : Μιχάλης Θερμόπουλος – Ψυχική Υγεία.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ….

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ….

ΑΝΟΙΞΕ ΞΑΦΝΙΚΑ Η ΓΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕ ΤΟΝ ΓΑΜΠΡΟ, ΤΗ ΝΥΦΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑ!!!

Γράφει : Ο Δημήτριος
Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής
και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης
Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν υποχώρησε το πάτωμα και βρέθηκαν στο υπόγειο. Είναι γνωστό ότι μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα επικρατούσε η συνήθεια να μεταβαίνει ο ιερέας και να τέλει το γάμο στο σπίτι, κατά προ τίμηση της νύφης. Ήταν μακρά η σειρά των γραφικοτήτων που συνέβαιναν στα σπίτια, ιδιαίτερα στις λαϊκές γειτονιές. Ακόμη περισσότερο, όταν οι γάμοι τελούνταν σε κάποια από τα δωμάτια μιας αυλής όπου όλοι συμμετείχαν στη χαρά του ζευγαριού. Υπήρχαν όμως και απρόοπτα που κανείς, δεν μπορούσε να προβλέψει. Όπως όσα Κωμικοτραγικά συνέβησαν το Μάρτιο 1933, στην οδό Κυδαθηναίων 20 στην Πλάκα. Εκεί επρόκειτο να στεγάσουν την οικογένειά τους ο τριαντάχρονος βαφέας Γεώργιος Ζαχαρόπουλος και η δεκαοχτάχρονη μνηστή του Ελευθερία Σακελλαρίου.

Ήταν ήδη μνηστευμένοι ένα εξάμηνο μετά από συνοικέσιο. Αποφάσισαν λοιπόν να κάνουν το γάμο τους ημέρα Κυριακή, στις 16 Μαρτίου 1933 και ώρα εννέα το βράδυ. Πράγματι την οριστενή ώρα συγκεντρώθηκαν εκεί όπου νοίκιαζε σπίτι ή νύφη περισσότερα, από σαράντα άτομα, συγγενείς και φίλοι των νεόνυμφων.

Ήταν ένα από τα παλιά σπίτια της γειτονιάς, ιδιοκτησίας Δ. Ζωϊτού. Λίγο νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα έφτασε ο ιερέας της ενορίας, ο εφημέριος του ναού του Σωτήρος, πατέρας Π. Παναγιωτόπουλος. Περιβλήθηκε τα Ιερά άμφιά του και άρχισε την τέλεση του μυστηρίου.

Έφτασε η στιγμή κατά την οποία ο ιερέας αντάλλασσε τα δαχτυλίδια των μελλονύμφων : “Αρραβωνίζεται ο δούλος του Θεού Γεώργιος, την δούλην του Θεού Ελευθερίαν”.

Τότε ακούστηκε ένας ελαφρύς τριγμός από το πάτωμα προκαλώντας ζωηρούς ψιθύρους, μεταξύ των παρευρισκομένων. Θεωρούσαν το γεγονός κακό οιωνό. Λίγα λεπτά αργότερα ακολούθησε νέος πιο δυνατός τριγμός και άρχισε να υποχωρεί το δάπεδο.

Οι καλεσμένοι πανικοβλήθηκαν. Αμέσως κινήθηκαν να βγουν από το δωμάτιο προκαλώντας έτσι πιο γρήγορα την υποχώρηση του δαπέδου. Ορισμένοι έπεσαν μπρούμυτα στο πάτωμα πιστεύοντας ότι έτσι θα σωθούν, ενώ το ίδιο έκαναν και οι νεόνυμφοι.

Όλοι μαζί εν τέλει βρέθηκαν σε ένα υπόγειο υγρό και σκοτεινό! Μια λάμπα πετρελαίου έπεσε στα κεφάλια των νεονύμφων και τους έλουσε το περιεχόμενό της.

Ο γαμπρός βλέποντας το πάτωμα να υποχωρεί αγκάλιασε τη νύφη τόσο σφιχτά ώστε της προκάλεσε ελαφρά θλάση στο θώρακά της. Παπάς, γαμπρός, νύφη και καλεσμένοι βρέθηκαν στο υπόγειο, έχοντας πάνω τους έπιπλα και πράγματα.

Οι γυναίκες λιποθύμησαν, τα παιδάκια φώναζαν απελπισμένα τους γονείς τους και όλοι στέναζαν κάτω από το βάρος των επίπλων και όλοι μεταβλήθηκαν σε μια άμορφη μάζα.

Το ευτύχημα ήταν ότι η νύφη φτωχή και ορφανό κορίτσι, δεν είχε και πολλά πράγματα στο δωμάτιό της.

Η ολοκλήρωση του μυστηρίου με ασυνήθιστες ευχές.

Ειδοποιήθηκε αμέσως από τους γείτονες ο Σταθμός Πρώτων Βοηθειών και γρήγορα έφτασε ένας γιατρός με δύο νοσοκόμες και το ασθενοφόρο. Οι τραυματισμένοι μεταφέρθηκαν στο σταθμό και επιδέθηκαν τα τραύματά τους. Αλλά το μυστήριο δεν είχε ολοκληρωθεί.

Οπότε αποφασίστηκε η συνέχεια να δοθεί στην εκκλησία όπου έφτασαν με το ασθενοφόρο και δεμένα κεφάλια ο γαμπρός η νύφη και ο ιερέας.

Το λευκό φόρεμα της νύφης ήταν γεμάτο αίματα και ο ιερέας με το μισό κεφάλι μπαταρισμένο συνέχισε το μυστήριο.

Επειδή τα δαχτυλίδια είχαν χαθεί με το πέσιμο, ο ιερέας ζήτησε για την περίσταση δύο δαχτυλίδια από τους παρισταμένους και τα πέρασε στα χέρια του ζευγαριού. Έτσι, με χίλιες μύριες δυσκολίες κατόρθωσε να παντρευτεί τη δύσμοιρη ελευθερία ο Γιώργος, ο οποίος δεχόταν ταυτόχρονα συγχαρητήρια και περαστικά.

Μας γρουσουζέψανε “υποστήριζε ο γαμπρός. Η Αστυνομία όμως αποκάλυπτε πως και πριν από οκτώ χρόνια είχε συμβεί παρόμοιο ατύχημα στην ίδια οικία και είχα ζητηθεί η κατεδάφισή της.

Όσο για τους νεόνυμφους βρήκαν προσωρινή στέγη στο σπίτι του κουμπάρου τους, που ήταν στον Πειραιά

Πηγή : Δημοσ/ φος, Ελευθέριος Σκιαδάς.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΛΙΖΑ ΚΟΝΟΦΑΓΟΥ

ΕΛΙΖΑ ΚΟΝΟΦΑΓΟΥ

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος
Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής
και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης
Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η καθηγήτρια Βιοϊατρικής τεχνολογίας και Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια κυρία Ελίζαμπεθ Κονοφάγου, ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

Γεννήθηκε στο Παρίσι αλλά τελείωσε το Λύκειο στην Ελλάδα – αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπη Σχολή το 1989.

Όπως η ίδια λέει “η επιστήμη μπήκε στη ζωή της από μικρή ηλικία. Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός ότι και οι δύο γονείς μου είναι διδάκτορες, ο μπαμπάς χημικός μηχανικός και η μαμά οικονομολόγος και από μικρά παιδιά εγώ και ο αδελφός μου, αναλύσαμε μαζί τους πλήθος επιστημονικών θεμάτων.

Καταλυτικής σημασίας για μένα ήταν ένα ταξίδι που έκανα με τη μητέρα μου στις

Η.Π.Α., όταν ήμουν 12 ετών, για δικούς της ερευνητικούς λόγους.

Επισκεφτήκαμε το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και το ΜΙΤ, όπου εκεί έμαθα την ύπαρξη της Βιοϊατρικής Μηχανικής.

Με μάγεψε αμέσως αφού συνταίριαζε τη Μηχανική με τη προσφορά, στον πληθυσμό μέσω ιατρικών εφαρμογών.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη στιγμή. Στα 12 έτη μου ήξερα τι ήθελα να γίνω όταν θα μεγαλώσω” Έχοντας λοιπόν ξεκάθαρο τον στόχο στο μυαλό της, ήταν επόμενο το ότι μετά τις Πανελλήνιες Εξετάσεις, παρότι είχε συγκεντρώσει αρκετά μόρια για εισαγωγή στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, αποφάσισε ότι δεν ήθελε να ακολουθήσει την συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Έτσι, επέστρεψε στη γενέτειρά της, το Παρίσι όπου αρχικά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Paris Vi Βιοφυσική και Φυσικοχημεία – έλαβε το δίπλωμα της το 1992.

Ακολούθησαν μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοϊατρική Τεχνολογία στο Ιmperial Gollege του Λονδίνου και διδακτορικό στη Βιοϊατρική Τεχνολογία στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον στο Τέξας, το οποίο και ολοκλήρωσε το 1999.

Από το 1999 ως το 2003 η δρ. Κονοφάγου ακολούθησε μεταδιδακτορικές σπουδές στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, όπου έλαβε και θέση λέκτορα.

Το 2003 εξελέγη επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Βιοϊατρικής Τεχνολογίας της Σχολής Μηχανικών και Εφαρμοσμένων Επιστημών και στο τμήμα Ακτινολογίας του Κολούμπια.

Από το 2014 είναι τακτική και επίτιμη καθηγήτρια στο Κολούμπια, όπου διευθύνει το Εργαστήριο Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης.

Μια’ πορεία συνεχώς ανοδική με περισσότερες από 210 δημοσιεύσεις και 450 παρουσιάσεις σε διεθνή συνέδρια.

Επίσης βραβεύτηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ, τα εθνικά ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ιατρικών Υπερήχων και την Ακτινολογική Εταιρεία Βόρειας Αμερικής. Είναι μια γυναίκα που λατρεύει αυτό που κάνει, που είχε αποφασίσει τι ακριβώς ήθελε να κάνει, από τα 12 έτη της, που δηλώνει “η έρευνα είναι ευλογία”.

Και ποια’ είναι η ευλογία στη δική της περίπτωση : Το να “δαμάζει” τους υπερήχους τόσο για διαγνωστικούς, όσο και για θεραπευτικούς σκοπούς, ενάντια σε άκρως κοινές μορφές καρκίνου και όχι μόνο.

Υπέρηχοι και για θεραπεία.

Αυτό που κάνουν η καθηγήτρια και η ομάδα της, η οποία αριθμεί περί τα 30 άτομα είναι να αναπτύσσουν νέες τεχνικές υπερήχων για ελαστική απεικόνιση – η ελαστογραφία, όπως ονομάζεται η εξέταση. Ουσιαστικά, αποτυπώνει το πως αλλάζει η ελαστικότητα διαφορετικών ιστών όταν υπάρχει όγκος – αλλά και για θεραπευτική παρέμβαση σε πλήθος νόσων, από τον καρκίνο ως την νόσο του Πάρκινσον.

“Η ελατογραφία μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε περίπτωση κάποιων όγκων που δεν αποτυπώνεται στον “κλασικό” υπέρηχο. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι το διηθητικό πορογενές καρκίνωμα του μαστού, στο οποίο η ελαιογραφία μπορεί να αυξήσει την ακρίβεια των υπερήχων από 70% σε πάνω από 90%.

Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, όπως στον καρκίνο του προστάτη, του θυρεοειδούς ή του ήπατος ή ελαιογραφία έχει πολύ μεγάλη διαγνωστική αξία.

Οι υπέρηχοι όμως μπορούν και να θεραπεύσουν, σύμφωνα με την δρα Κονοφάγου. “Η λογική είναι αντί να αφαιρείται ένας όγκος, να καυτηριάζεται και να καταστρέφεται με χρήση υπερήχων.

Στις Η.Π.Α. οι θεραπευτικοί υπέρηχοι εφαρμόζονται ήδη σε περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη και τα μέχρι στιγμής συγκριτικά αποτελέσματα, δείχνουν ότι είναι ανώτερη της κλασικής χειρουργικής επέμβασης.

Το ζήτημα είναι ότι η προσέγγιση δεν καλύπτεται – κοστίζει περί τα 10.000 δολάρια – και γι’ αυτό δεν έχει ακόμη μεγάλη διάδοση.

Ωστόσο, πιστεύω ότι διαθέτει τεράστια δυναμική σε πλήθος πεδίων, ακόμη και στα νευροεκφιλιστικά νοσήματα όπως η νόσος του Πάρκινσον, στην οποία καυτηριάζονται με υπερήχους συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, ώστε να σταματά το τρέμουλο των ασθενών”.

Η Ελληνίδα ερευνήτρια εργάζεται εντατικά προκειμένου να “παντρέψει την ελαχιστογραφία με τους θεραπευτικούς υπερήχους.

“Πιστεύω ότι μπορούμε να επιτύχουμε απεικόνιση των όγκων με τους υπερήχους

και στη συνέχεια καταστροφή τους και πάλι μέσω υπερήχων.

Επιθυμώ κάποια μέρα να εφαρμοστούν ευρέως οι προσεγγίσεις αυτές και στην Ελλάδα και για τον λόγο αυτόν έχω αρκετές συναντήσεις με συναδέλφους ελληνικών πανεπιστημίων.

Η Ελλάδα βρίσκεται άλλωστε πάντα μέσα στην καρδιά της – ως εκ τούτου, δέχτηκε και την πρόταση να αποτελέσει, ένα από τα μέλη του νέου Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ) με άλλους έγκριτους συναδέλφους της.

“Θεωρώ ότι η Ελλάδα δίνει πολύ καλές θεωρητικές βάσεις στους επιστήμονες, αλλά σε εκείνο που υστερεί, είναι οι υποδομές, σε ότι αφορά κυρίως την εφαρμοσμένη έρευνα. Και αυτό θα προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε κατά το δυνατόν μέσα από τρόπους, με το έργο του ΕΣΕΤΕΚ”.

Κλείνοντας, έχει μια συμβουλή – ως μαμά δύο παιδιών, του 10χρονου Φίλιππου και του Οκτάχρονου Άρη – συγκεκριμένα προς τις γυναίκες, που θέλουν να ασχοληθούν με την έρευνα.

“Μπορεί σε μια γυναίκα να φαίνεται δύσκολο να ισορροπήσει την ακαδημαϊκή καριέρα με την οικογένεια, ωστόσο η ακαδημαϊκή καριέρα μπορεί να προσφέρει ευελιξία στην καθημερινότητα.

Γι’ αυτό έχω να πω σε όλες τις γυναίκες που αγαπούν την έρευνα να μη διστάσουν.

Μπορούν να χωρέσουν δύο αγάπες, μέσα στη ζωή μας, αρκεί να το θέλουμε πραγματικά”.

Πηγή : Δημοσιογράφος – Θεοδώρα Τσώλη – Εφημ. Το ΒΗΜΑ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΗΡΩΑΣ ΣΜΗΝΑΓΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΗΛΙΑΚΗΣ

Ο ΗΡΩΑΣ ΣΜΗΝΑΓΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΗΛΙΑΚΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

“Στον ουρανό ψηλά η ψυχή, στη θάλασσα το σώμα, αετός που είναι περήφανος δεν το πατεί το χώμα.”

Η κρητική μαντινάδα χαιρετίζει τιμητικά τον ήρωα της ελληνικής πολεμικής Αεροπορίας, τον αλησμόνητο σμηναγό Κώστα Ηλιάκη.

Νέος, ωραίος, σεμνός, ψύχραιμος, μεθοδικός, χαμηλών τόνων είναι ο Κρητικός σμηναγός, Μέρα της γιορτής της Παναγίας γεννιέται στα Χανιά, το 1970.

Από μικρός έχει μια ξεχωριστή αγάπη στ’ Αεροπλάνα, Μοναδική του προτίμηση στο μηχανογραφικό των Πανελλαδικών Εξετάσεων, είναι η σχολή Ικάρων.

Στις σπουδές του διακρίνεται για την επιμέλεια. Η πτητική του εκπαίδευση διαρκώς αναβαθμίζεται. Γίνεται ένας από τους πιο ικανούς επαγγελματίες.

Και να η στιγμή που η Πολεμική Αεροπορία καμαρώνει έναν εξαίρετο Ίκαρο. Τον επιλέγει ανάμεσα στους δέκα ιπτάμενους που στέλνονται το 2002 στην Αμερική, για εκπαίδευση στα νέα F-16.

23 Μαΐου 2006. Με τρόπο προκλητικό παραβιάζεται ο ελληνικός εναέριος χώρος. “Σήμερα, παιδιά έχουμε κίνηση στο Αιγαίο”, λέει με σοβαρότητα ο Κώστας, στο συνεργείο που κάνει την τελευταία του εξέταση του αεροσκάφους του. Την κρίσιμη τούτη ώρα διαποτίζει την ύπαρξή του ο όρκος που έδωσε : “Το καθήκον όλων των ιπταμένων και η αποστολή μας είναι η προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας”.

Τέσσερα ελληνικά αεροσκάφη F-16, διατάσσονται ν’ απογειωθούν από την αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη. Αποστέλλονται να αναχαιτίσουν έξι τουρκικά μαχητικά, που παραβίασαν τον εθνικό εναέριο χώρο μας και κατευθύνονται προς την μεγαλόνησο, συνοδεύοντας μάλιστα και φωτογραφικό αεροσκάφος της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Στη θαλάσσια περιοχή πλέει και τουρκική φρεγάτα. Στοχεύουν να εντοπίσουν και να φωτογραφίσουν τις θέσεις ανάπτυξης των αντιπυραυλικών συστημάτων S-300, που προμηθεύτηκε η Ελλάδα και φιλοξενούνται στη Κρήτη.

Πάση θυσία τα ελληνικά μαχητικά δεν πρέπει ν’ αφήσουν τα τουρκικά αεροσκάφη να προσεγγίσουν τα παράλια του νησιού και να Φωτογραφίσουν τις εκεί ελληνικές εγκαταστάσεις. Λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι της αποφράδας εκείνης μέρας, τα ελληνικά F-16 πλησιάζουν τον τουρκικό σχηματισμό.

Ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης παίρνει εντολή από το Αρχηγείο Αεροπορίας, να πλησιάσει το τουρκικό φωτογραφικό αεροσκάφος και να καταγράψει τον εξοπλισμό του.

Τη στιγμή που διεξάγει με επιτυχία την προσέγγιση, διεισδύει απρόσμενα ανάμεσα στο φωτογραφικό και στο αεροσκάφος του, ο τούρκος πιλότος του αεροσκάφους F-16 Xαλί Ιμπραήμ Οσκεμπίρ. Ο τούρκος χειριστής πραγματοποιεί βίαιο, δολοφονικό ελιγμό και με το δεξί φτερό του μαχητικού του αεροσκάφους χτυπά με δύναμη την καλύπτρα του αεροσκάφους του Ηλιάκη.

Το θερμό επεισόδιο έχει ως αποτέλεσμα το αεροπλάνο του έλληνα πιλότου να πάρει αμέσως ανεξέλεγκτη πορεία και να πέσει νοτιανατολικά του Αιγαίου, κοντά στην Κάρπαθο.

Ο σμηναγός Ηλιάκης σκοτώνεται ακαριαία. Το Καρπάθιο Πέλαγος γίνεται ο υγρός μόνιμος τάφος του. Η σορός του δεν βρέθηκε δυστυχώς ποτέ. Μόνο κάποια ίχνη από την φόρμα του και προσωπικά του αντικείμενα επέπλεαν. Τα συντρίμμια όμως του αεροπλάνου τεκμηριώνουν την αεροπορική τραγωδία.

Ο Ιμπραήμ, δολοφόνος του Ηλιάκη εκτινάσσεται με το αλεξίπτωτο και πέφτει ζωντανός στη θάλασσα, μεταξύ Κρήτης και Καρπάθου. Ένα διερχόμενο εμπορικό πλοίο με σημαία Παναμά τον περιμαζεύει.

Αμέσως φτάνουν δύο ελικόπτερα διάσωσης, ένα ελληνικό και ένα τουρκικό πετώντας πάνω, από το Παναμέζικο πλοίο. Ο Τούρκος πιλότος απειλεί τους έλληνες διασώστες. Οι ελληνικές αρχές προς εκτόνωση της εκρηκτικής κατάστασης επιτρέπουν στο πλήρωμα του τουρκικού ελικοπτέρου έρευνας και διάσωσης να παραλάβουν τον δικό τους αποθρασυμένο πιλότο.

Η Κρήτη γεννά τον Ηλιάκη κι η Κάρπαθος τον φιλοξενεί για πάντα. Πέφτει πάνω στην εκτέλεση του καθήκοντος προς την πατρίδα, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του, τη νεαρή σύζυγό του και τα δύο ορφανά παιδάκια του, ενάμιση και πέντε χρόνων.

Μες τα μύρα του Μάη κηδεύεται με τιμές ήρωα. Η Πολεμική Αεροπορία χάνει την ελπίδα της, έναν από τους καλύτερους χειριστές της, θρηνεί το καμάρι της, τον τολμηρό και άξιο πιλότο της.

Το αργυρό μετάλλιο αρετής και αυτοθυσίας απονέμει στον ήρωα η Ακαδημία Αθηνών. Ως ελάχιστος φόρος τιμής στο ανδρείο βλαστάρι της η γενέτειρά του, τα Χανιά, κατασκευάζει ορειχάλκινη προτομή, χαράζοντας τους στίχους :

“Η δόξα μελετά ξανά

ονόματα Ελλήνων.

Πότε στη ράχη των Ψαρών,

πότε στο κύμα της Καρπάθου.”

Σε ένδειξη σεβασμού και απέραντης τιμής προς τον αθάνατο “αετό”, ανεγείρει η Κάρπαθος μεγαλοπρεπέστατο μνημείο στο πιο κεντρικό σημείο, στον παραλιακό δρόμο της πρωτεύουσας της, στα πηγάδια. Απεικονίζει ένα τεράστιο θαλάσσιο κύμα, που καταγράφει μια λαμπρή ιστορική σελίδα. Πάνω της είχαν τοποθετηθεί το έμβλημα της 343ης μοίρας της Πολεμικής Αεροπορίας, όπου ανήκε ο σμηναγός. Η παράσταση του εμβλήματος ονομάζεται -Πτερά επι αστέρος “. Δείχνει παραστατικά ένα αστέρι πάνω από το οποίο εικονίζονται δύο μεγάλα κάτασπρα ανοιγμένα φτερά. Στο κάτω μέρος της “θαλασσινής σελίδας” και δεξιά, ο επισκέπτης αντικρίζει τη νήσο Κάρπαθο, ενώ στ’ αριστερά διαβάζει την καλύτερη βραβευμένη μαντινάδα από τον διαγωνισμό μαντινάδα που είχε προκηρύξει στη μνήμη του Ικάρου, ο δήμος Καρπάθου.

“Διαβάτη, που θ’ ακροσταθείς μπροστά στον ανδριάντα, μη κλαις, γιατί αυτή η γη ήρωες, βγάζει πάντα”.

Το πάνω μέρος του “κύματος” πλαισιώνεται από ένα ζευγάρι αεροσκαφών F-16, που φαίνεται να ρίχνει τη σκιά του προς την Κάρπαθο, για να κρατά πάντα συντροφιά στον ήρωα. Ένας ακόμη ήρωας προστέθηκε στο πάνθεο των ιπταμένων ηρώων. Κληρονόμος της βαριάς ιστορίας της φυλής μας, ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης αποτελεί σύμβολο ανδρείας και αυτοθυσίας.

Σ’ αυτούς τους καιρούς της σπίλωσης, των διαχρονικών ιδανικών μας, ο ηρωικός αεροπόρος με τ’ αλύγιστο, ανυπότακτο, θυσιαστικό φρόνημά του παραδειγματίζει και εμπνέει τις νεότερες  γενιές των Ικάρων μας, που ανυπότακτα υπερασπίζονται τους γαλάζιους αιθέρες του Αιγαίου, τον εναέριο χώρο της Πατρίδας και ριψοκινδυνεύουν, για την προάσπιση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΟΥΣ ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ,

ΠΟΥ ΑΡΓΗΣΕ 127 ΕΤΗ

 

Γράφοντας, για τα θεατρικά έργα του 19ου αιώνα που αναφέρονται στην επανάσταση του 1821, ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε σε ένα όλως ιδιαίτερο έργο, με τον τίτλο ” Οι Δημογέροντες των Αθηνών όμηροι, δράμα εις πέντε πράξεις μετά σημειώσεων”.

Είναι γραμμένο το 1888 από τον κύκλο των πρωταγωνιστών αφού συγγραφέας του είναι ο Αχιλλέας Γέροντας (1827 – 1904), γιος του Αθηναίου Δημογέροντα Άγγελου Γέροντα (1758 – 1862).

Ο τελευταίος από κοινού με τους ακόμη δύο εκλεγμένους δημογέροντες και εννέα επιφανείς κατοίκους της πόλης, συνελήφθη ως Όμηρος ,από τους Τούρκους μετά την έκρηξη της Επανάστασης, προκειμένου να αποτραπεί η εξέγερση των Αθηναίων και γενικότερα της Αττικής.

Φυλακίστηκαν στον Κουλά (Γουλά) της Ακρόπολης, δηλαδή τον φράγκικο πύργο που υπήρχε στην είσοδό της και χρησιμοποιούνταν ως φυλακή.

Εκεί παρέμειναν επί τρεισήμισι μήνες και τράβηξαν τα πάνδεινα. Στη συνέχεια και για περίπου ένα μήνα φυλακίστηκαν στο σπίτι ενός Οθωμανού Αθηναίων, από όπου εν τέλει κατόρθωσαν να αποδράσουν.

Είναι ένα από τα πρώτα και σημαντικά επεισόδια της Επανάστασης στην Αθήνα και όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί έγραψαν σχετικά.

Στο εισαγωγικό του σημείωμα ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει, ότι το έγραψε σε δράμα όχι για να διδαχθεί σε σκηνή αλλά, διότι δραματική υπήρξε η ζωή των Αθηναίων που κλείστηκαν στη φυλακή.

Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε τον έμμεσο αυτό τρόπο, δηλαδή τη συγγραφή ενός θεατρικού δράματος, επιθυμώντας προφανώς να παραδώσει με ακρίβεια και συνέπεια τα ιστορικά του στοιχεία που συγκέντρωσε.

Ένας από τους πρωταγωνιστές του έργου, ο Άγγελος Γέροντας, ευτύχησε να δει την απελευθέρωση της χώρας και της Ακρόπολις και έζησε με ημιπληγία και κατάκοιτος μια 15ετια, προτού παραδώσει το πνεύμα του, στις 7 Δεκεμβρίου 1850, σε ηλικία 68 ετών. Ο Γιος του και συγγραφέας του έργου, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος του δήμου Αθηναίων.

Το έργο όπως αναφέρθηκε παρέμεινε ανέκδοτο έως το 2015, οπότε εκδόθηκε από τον “Σύλλογο των Αθηναίων “, επιμελημένο από τον αείμνηστο Δημήτριο Αγγέλου Γέροντα και τον γιο του γιατρό και λογοτέχνη, Άγγελο Α. Γέροντα.

Το πρωτότυπο φυλάσσεται στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος.

Οι δραματικοί διάλογοι και οι ακριβείς μαρτυρίες.

Είναι εμφανής η προσπάθεια του συγγραφέα του, να εξωτερικεύσει τα πάσης φύσεως ανθρώπινα συναισθήματα που νιώθει, όποιος μαθαίνει λεπτομέρειες τέτοιων δραματικών γεγονότων.

Επιτυγχάνει το αποτέλεσμά του μέσω των διαλόγων. Αποδίδει εύκολα τον ιστορικό περίγυρο και τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες στις εξελίξεις και τοποθετεί με επιτυχία τα γεγονότα στο χώρο και τον χρόνο που εξελίχθηκαν.

Αποφεύγει τις ακρότητες και παραλείπει προφορικές μαρτυρίες που δεν μπορούσαν να τεκμηριωθούν.

Αυξάνει υπέρμετρα τις σκηνές του δράματος προκειμένου να προσφέρει πλούσιες εικόνες και να αναπαραστήσει τα γεγονότα, με όσο το δυνατόν ευκρινή και ακριβή τρόπο.

Διασώζει τοποθεσίες, ονοματεπώνυμα, ιδιότητες, περιγράφει με λεπτομέρειες τα γεγονότα, μας μεταφέρει στην Ακρόπολη, στον Κουλά, στους στύλους του Ολυμπίου Διός και στη χτισμένη ακόμη πύλη του Αδριανού.

Αξιοποιεί τις μαρτυρίες του πατέρα του και φροντίζει ευρηματικά να μας δώσει στοιχεία για τη λειτουργία της πόλης, το Ρολόι του Έλγιν στην αγορά, τη χρυσοκαρτσιώτισσα, τον Μενδρεσέ κ.α.

Ολοκληρώνει το θεατρικό του, παρουσιάζοντας τους πρωταγωνιστές της απόδρασης στον Άγιο Κοσμά και στο σκάφος, που τους οδήγησε στην ελευθερία.

Στις 30 Αυγούστου 1821 οι Άγγελος Γέροντας και Προκόπιος Μπενιζέλος έφτασαν στην Αίγινα και στις αγκαλιές συγγενών, φίλων καις συμπατριωτών.

 

Πηγή : Ελευθέριος Σκιαδάς – Βιβλίο (Αχιλλέας Αγγέλου Γέροντας, με τον τίτλο” Οι Δημογέροντες των Αθηνών Όμηροι”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Δημήτριος Παναγιώτη Μητρόπουλος είναι Αντιστράτηγος ε.α. και Επίτιμος Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας.

Υπηρέτησε σε διάφορες μάχιμες και επιτελικές βαθμίδες της ιεραρχίας του Σώματος της ΕΛ.ΑΣ., φθάνοντας στο βαθμό του Αντιστράτηγου, όπου ανέλαβε καθήκοντα Α’ Υπαρχηγού το 1997 – 1998.

Είναι πτυχιούχος του Νομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πτυχιούχος Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, διπλωματούχος του CAM Λονδίνου σε θέματα Μάνατζμεντ – Μάρκετινγκ και Δημοσίων Σχέσεων, έχει πιστοποίηση παρακολούθησης ενός έτους Μεταπτυ­χιακού Σεμιναρίου Διοικητικού Δικαίου, διπλωματούχος Σχολής Δημοσιογραφίας τριετούς φοίτησης, είναι Δημοσιολόγος, μιλάει την Αγγλική και έχει πιστοποίηση Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.

Είναι μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγ­γραφέων. Έχει γράψει επίσης πολλές εργασίες, άρθρα και εξειδικευμένα θέματα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες.


Βιβλία του συγγραφέα :

Επικοινωνία – Δημόσιες Σχίσεις στην Αστυνομία.

Δημόσιες Σχέσεις Αστυνομίας και Κοινού.

Επαγγελματική και Κοινωνική Αγωγή – Εθιμοτυπία.

Επαγγελματικός Οδηγός Αστυνομικού.

Τα ναρκωτικά και η αντιμετώπισή τους.

Κυκλοφοριακή Αγωγή.

Ανακριτική (με τον επί τιμή Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσό).

Επιτομή (Επικοινωνία, Δημόσιες Σχέσεις, Αρχές Δεοντολογίας, Εθιμοτυπία).

Επικοινωνιακές Σχέσεις – Αρχές Μάνατζμεντ – Άμβλυνση Ηθικών Αξιών.

Ο άνθρωπος και ο ανθρωπισμός του.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Το οδοιπορικό της ζωής μου.

ΕΝΑΡΕΤΟΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Στο βιβλίο μου “ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ” σκέφτηκα να γράψω για θέματα, τα οποία ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους και τα βιώνουμε καθημερινά στη ζωή μας. Έτσι προσπάθησα και περιέγραψα με απλά λόγια και νοήματα σε στίχους, ορισμένες κύριες αρετές του ψυχοσυναισθηματικού κόσμου μας και να τις αναλύσω. Π.χ. – Γνώση – Η αγωγή και το ήθος του ανθρώπου – Ευγένεια –Συνείδηση – Ανθρωπιά – Το αυτεξούσιο του ανθρώπου – Ευαισθησίες – Θεία Πίστη – Η αγάπη είναι δύναμη που ανταποδίδει αγάπη – Η φιλία – Η αλήθεια κ.λ.π. Επίσης και για ορισμένα αρνητικά συναισθήματα,  που απαξιώνουν  τον άνθρωπο,  όταν τα εκφράζει. π.χ. Φιλαυτία – Αλαζονεία – Υποκρισία – Φθόνος. Η Αρετή,  μπορούμε να πούμε βοηθά τον άνθρωπο,  γιατί υποδεικνύει να χρησιμοποιεί τη συμβουλή και την πειθώ στις ανθρώπινες σχέσεις, πάρα τον εξαναγκασμό. Είναι “υγεία τε και κάλος και ευεξία της όλης ψυχή” και κατά τον Καθηγητή – Ακαδημαϊκό  κ. Θεοδωρακόπουλο “έχει την πηγή της, μέσα στην ανιδιοτέλεια και την ελευθερία της ψυχής”. Και το συμπέρασμα : # Πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής πανουργία, ου σοφία φαίνεται # (Κάθε επιστήμη,  κάθε γνώση,  όσο σοβαρή κι αν είναι αυτή, εάν χωρίζεται από τη δικαιοσύνη και τις άλλες γενικές αρετές,  δεν είναι σοφία,  αλλά πανουργία). Ο Σταγειρίτης φιλόσοφος Αριστοτέλης, πάνω στην έννοια της αρετής,  θεμελιώνει τη φιλοσοφία, για την ηθική. Η αρετή είναι το μέσο, για την επίτευξη του υψίστου αγαθού για τον άνθρωπο, την ευδαιμονία. Τώρα πια, ΕΝΑΡΕΤΟΣ άνθρωπος θεωρείται εκείνος,  που βρίσκει το μέτρο σε κάθε συναίσθημα και κάθε ενέργεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος    Μητρόπουλος

Ανακοίνωση Τιμής Μεριδίου MTΣ

Ανακοίνωση Τιμής Μεριδίου

  Ανακοινώνεται ότι, σύμφωνα με την Φ951.1/56/1231353/Σ.3308/12 Ιουλ 2022 Απόφαση Υ.Ε.Θ.Α. εγκρίθηκε το υπ’ αριθμ. 05/04/29-03-2022 Πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου του ΜΤΣ που αφορά στον καθορισμό της τιμής μεριδίου, για το έτος 2022, όπως παρακάτω: α. Από 01 Ιαν 2022 έως 30 Ιουν 2022, διατήρηση της τιμής μεριδίου στο ποσό των 4,9865€. β. Από 01 Ιουλ 2022 έως 31 Δεκ 2022, αύξηση κατά 3,33% της τιμής μεριδίου στο ποσό των 5,1524€.

    Επίσης περιλαμβάνεται και ο Πίνακας δικαιούμενου Μερίσματος ΜΤΣ σε  όσους εξήλθαν της Υπηρεσίας με μισθολογικά κλιμάκια.

**Παρατήρηση. Στους βαθμούς που φαίνεται +5 κλπ  σημαίνει ότι έχει περιληφθεί και η εφαρμογή της νέας αύξησης κατά τον αριθμό των μεριδίων

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όσα και να έχουν πει και όσα και να λένε οι διάφοροι αρνητές, ένα παραμένει βέβαιο.

Τα βάθρα του 1821 ήταν πνευματικά. Ούτε ξένη δύναμη υποτίμησε την επανάσταση, ούτε συμφέροντα μεγάλων ή μικρών, όπως μερικοί υποστηρίζουν, άναψαν τη φλόγα της.

Η ελληνική Επανάσταση αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε χωρίς καμιά απ’ έξω βοήθεια, αλλά αντίθετα κάτω από γενικό εξωτερικό κατατρεγμό, με μόνο εφόδιο και όπλο, την πίστη των αγωνιστών και την αρετή τους.

Η πίστη, η εμπιστοσύνη τους στου Θεού τη δύναμη, ήταν η ρίζα από την οποία ξεπετάχτηκε η ψυχική καλλιέργεια και οι αρετές των πολεμιστών. Οι αρετές που αποτέλεσαν το θεμέλιο του εθνικού ξεσηκωμού. Μερικοί κάπως πρόχειρα μιλούν μόνο για ελαττώματα των αγωνιστών, για φιλονικίες και εχθρότητες. Χωρίς βέβαια ν’ αρνηθούμε ή να παρασιωπήσουμε, ότι και οι αγωνιστές ως άνθρωποι είχαν και σκιερές πλευρές, είχαν ξεσπάσματα θυμού και συγκρούσεις, εν τούτοις αν όλα αυτά μελετηθούν βαθύτερα, θα βρούμε ένα ατράνταχτο υπόβαθρο που εμφανίζεται στις δύσκολες ώρες.

Οι ίδιοι οι άνθρωποι που κλείνουν στη φυλακή τον Κολοκοτρώνη σαν στασιαστή,

λίγο πριν από την επιδρομή του Ιμπραήμ, τον αποφυλακίζουν και τον υψώνουν στην Αρχιστρατηγία.

Εμπρός στον κίνδυνο παραμερίζουν τα πάντα. Ο καλός εαυτός τους υπερτερεί. Η ίδια αιτία φέρνει την κεραυνοβόλο συμφιλίωση του Καραϊσκάκη με τον Ζαΐμη και τον διορισμό του, ως στρατάρχης της Ρούμελης.

Οι ιερείς με επικεφαλής τον επίσκοπο Ρωγών και οι πρόκριτοι, σημειώνει η ιστορία “συνέπασχον και συνεκακουχούντο”, μαζί με όλους τους κατοίκους στην

πολιορκία του Μεσολογγίου.

Το υπουργείο της οικονομίας στέλνει στον Επίσκοπο που υπέφερε και πεινούσε, διακόσια γρόσια για τις ατομικές ανάγκες. Αλλά και αυτά τα μοιράζει σε άλλους, πιο πεινασμένους αδελφούς του.

Άλλοι δίνουν όλη την περιουσία τους για τη συνέχιση του αγώνα και την προστασία των ορφανών και των χηρών και άλλοι το τελευταίο τους γρόσι.

Υπέροχη είναι η σκηνή, με ήρωα τον Γεώργιο Γεννάδιο, μετά την καταστροφή του Μεσολογγίου.

Ξυπόλυτοι, ρακένδυτοι, πεινασμένοι, οι ατρόμητοι πολεμιστές είχαν μαζευτεί στο Ανάπλι, χωρίς κανείς να μπορεί να τους βοηθήσει.

Τότε ο Γεννάδιος στηλώνει το κορμί του στον γεροπλάτανο, συνάζει όλους γύρω του και τους ζητάει να “δώσει έκαστος ό,τι ημπορεί δια τους ανδρείους αυτούς” και εδείξε τους Μεσολογγίτες. Και συνέχισε :

“Ιδού η πενιχρά προσφορά μου. Ας με μιμηθεί όποιος θέλει!”

Κι έριξε μπροστά τους το πουγκί με τα λίγα γρόσια, ό,τι είχε και δεν είχε. Ήταν το

“δίλεπτο” της χήρας, που τόσο επαίνεσε ο ίδιος ο Κύριος.

– Ιδού, είπε, ό,τι έχω το προσφέρω ευχαρίστως! Αλλ’ όχι, δεν προσέφερα ακόμη το παν. Έχω και κάτι άλλο να προσφέρω, και προσφέρω τον εαυτό μου.

Όποιος θέλει ας με πάρει δάσκαλο των παιδιών του για τέσσερα χρόνια. Ας καταβάλει στο κοινό ταμείο, όσα θέλει σαν τίμημα για τους διδασκαλικούς κόπους μου και εγώ αμέσως τον ακολουθώ.

Αυτή η αγάπη που έκαιγε τα στήθη των αγωνιστών του Εικοσιένα, φτάνει μερικές φορές και στην πιο λαμπρή μορφή της : στη συγχώρηση και των εχθρών, που είναι κατ’ εξοχήν ευαγγελική αρετή.

Θυμηθείτε το Γερό του Μωριά. Όχι μόνο συγχωρεί τον φονιά του αδελφού του, αλλά και τον καλεί στο τραπέζι του. Η μάνα του δεν βαστά και του λέει :

– Παιδί μου και στο τραπέζι μας, θα τον βάλεις τον φονιά του παιδιού μου;

– Σώπα, μάνα, είπε ο μεγαλόκαρδος αγωνιστής. Αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο που κάνουμε του σκοτωμένου!

Οι αρετές που φανερώνουν οι εθνικοί αγωνιστές της Επανάστασης είναι ποικίλες.

Παρουσιάζονται στις σχέσεις τους, συμπολίτες και εχθρούς, αλλά φανερώνονται και σε άλλες στιγμές, με άλλες εκφάνσεις, που μας πείθουν, ότι οι άνθρωποι εκείνοι είχαν μια βαθιά καλλιέργεια αποτέλεσμα του πόνου, αλλά και της σποράς ενός Κοσμά του Αιτωλού και τόσων άλλων αφανών αποστόλων της Τουρκοκρατίας.

“Η πίστη, η εμπιστοσύνη τους στου Θεού τη δύναμη, ήταν η ρίζα από την οποία ξεπετάχτηκε η ψυχική καλλιέργεια και οι αρετές των πολεμιστών”.

Ας θυμηθούμε την ταπεινή τους στάση και την εκούσια υποταγή στους Φιλέλληνες.

Είναι συχνά, πρόθυμοι για θυσία, όχι μόνο της ζωής, αλλά και του εγωισμού, που είναι θυσία πολύ πιο βαριά και πολύ πιο δύσκολη.

Προσέρχονται ταπεινά και πειθαρχικά στο τακτικό σώμα του Φαβιέρου, αγωνιστές, που είχαν τον βαθμό του στρατηγού, σαν απλοί στρατιώτες.

Χριστιανικό πνεύμα σε όλη του την ακτινοβολία φανερώνουν τα περιστατικά αυτά.

Πνεύμα, που στήριξε και πραγματοποίησε τον ιερό εκείνο αγώνα για την ελευθερία που είναι δώρο Θεού.

Πνεύμα που ζητά και σήμερα μιμητές. Όπως πρέπει ν’ αποφεύγουμε τις σκιερές

πλευρές των αγωνιστών, πρέπει να μιμούμαστε τις φωτεινές τους αρετές.

Αν ο ελληνικός λαός μένει στο βάθος της ψυχής του κοντά στο πνεύμα του Εικοσιένα, θα το φανερώσει όταν ακολουθήσει στα πνευματικά γνάρια τους ατρόμητους αγωνιστές του.

Αυτός είναι ο καλύτερος εορτασμός, της εθνικής μας επετείου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ Ο ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ Ο ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Περίανδρος ήταν ο δεύτερος τύραννος της Κορίνθου, γιός και διάδοχος του τυράννου κυψέλου, ιδρυτή της δυναστείας των Κυψελίδων.

Η μητέρα του ονομαζόταν Κρατέα, παντρεύτηκε τη Λυσίδη που αναφερόταν συχνά σαν “Μέλισσα”, κόρη του Πρόκλη βασιλέα της Επιδαύρου και της Εριστενέας της Επιδαύρου.

Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί, ότι κάποτε ο Περίανδρος ζήτησε συμβουλή από τον τύραννο της Μιλήτου Θρασύβουλο, πως να στερεώσει καλύτερα την αρχή του και έλαβε με συμβολική πράξη την απάντηση, ότι θα έπρεπε να εξοντώσει κάθε ισχυρό αντίπαλο ή αντιδρώντα στο έργο του.

Έκτοτε ο Περίανδρος δεν δίστασε ακόμη και να διαπράξει φόνους των οικείων του.

Έτσι σύμφωνα με το βιβλίο “Ζωή και γνώμες των επιφανών φιλοσόφων”, σε μια κρίση τρέλας χτύπησε άγρια τη γυναίκα του, που αποκαλούσε θωπευτικά “Μέλισσα” και την έριξε από τις σκάλες, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί.

Η θλίψη του γιου του Λυκόφρωνα, για τον βίαιο θάνατο της μητέρας του, ήταν τόσο μεγάλη, που κατέφυγε στην Κέρκυρα αποικία των Κορινθίων.

Ο Περίανδρος αν και αγαπούσε τις στρατιωτικές επιδείξεις φαίνεται πως δεν ενεπλάκη σε εξωτερικούς πολέμους.

Τον μοναδικό που οργάνωσε ήταν κατά του πεθερού του, τυράννου της Επιδαύρου, με αιτία τον θάνατο της κόρης του.

Επί εποχής του η Κόρινθος ανυψώθηκε σε δύναμη και ακμή και έφτασε να γίνει θαλασσοκράτειρα.

Εκτός όμως αυτού, ο Περίανδρος υπήρξε και κοινωνικός αναμορφωτής, νομοθέτησε κατά της ασωτίας και της πολυτέλειας, υπέρ της εύρεσης εργασίας σε φτωχούς και φορολογίας των πλούσιων.

Προστάτευσε τα γράμματα και τις τέχνες και κατέστησε την αυλή του κέντρο πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Προσωπικότητα αμφιλεγόμενη, τόσο ώστε ο Πλάτωνας αρνείται να τον κατατάξει μεταξύ των επτά σοφών, ενώ άλλοι μελετητές θεωρούν, ότι υπήρξαν δύο προσωπικότητες.

Ένας ο ευφυέστατος σοφός και άλλος ο πολυμήχανος αλλά απάνθρωπος φονέας, τύραννος της Κορίνθου επί 40 χρόνια.

Η κατάκτηση όμως της θέσεως του μεταξύ των επτά σοφών, όπως αποδέχονται, οφείλεται στη μεγάλη ευστροφία του, το σπινθηροβόλο πνεύμα του και τη θυμοσοφία, όπου τον διέκριναν.

Αγαπούσε τις καλές τέχνες, την μουσική και την ποίηση.

Άλλωστε έγραψε και ο ίδιος 2.000 στίχους με τον τίτλο “υποθήκαι εις τον ανθρώπινο βίον.” Σώζονται λίγα αποσπάσματα.

Στην αυλή του εγκαταστάθηκε ο ποιητής του διθυράμβου Αρίων και το επίνειο της Κορίνθου Λέχαιον, επιλέγει ο Πλούταρχος (βιογράφος, 1ος-2ος αιώνας μ.Χ), ως τόπο για το “συμπόσιο των επτά σοφών” και άλλων επωνύμων της εποχής τους.

Η επινόηση του Πλούταρχου στηρίζεται σε μια επιστολή του Περίανδρου, που σώζεται, όπου προσκαλεί τους άλλους έξι σοφούς στην Κόρινθο.

Θεωρείται φωτισμένος ηγέτης και μεγάλος κοινωνικός αναμορφωτής. Κυνήγησε την αγοραπωλησία των δούλων, φορολόγησε βαρύτερα τους πλούσιους, από τους φτωχούς, τους οποίους έπαιρνε εργάτες στα μεγάλα δημόσια έργα, ενώ συγχρόνως ανέπτυξε την Γεωργική παραγωγή.

Σχεδίασε τη διόρυξη του Ισθμού της Κορίνθου, αλλά όταν κατάλαβε το ακατόρθωτο για την εποχή του, επινόησε τον “δίολκο”, τον πέτρινο δρόμο μήκους επτά χιλιομέτρων, όπου κυλούσαν τα καράβια με τροχούς, από τον ένα κόλπο στον άλλο.

Έτσι αξιοποίησε τα λιμάνια και ανέπτυξε το εμπόριο. Στην εποχή του η Κόρινθος έγινε μεγάλη ναυτική δύναμη, απέκτησε αποικίες, δημιούργησε συμμαχίες, προετοίμασε την τεράστια ανάπτυξη και τον πλούτο της Κορίνθου, για την οποία έγραψε ο γεωγράφος Στράβων στις αρχές του 1ου μ.Χ. αιώνα το περίφημο “Ου παντός πλείνεις Κόρινθον”, δεν μπορεί ο καθένας να πάει στη Κόρινθο.

Από τα 63 αποφθέγματά του, που φανερώνουν ευγένεια αισθημάτων και πρακτική σοφία, επιλέγουμε :

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

* Αμαρτών μεταβουλεύσου. (Εάν κάνεις κάποιο σφάλμα, να το αναγνωρίζεις και να το διορθώνεις).

* Καιρόν πρόσμενε. (Περίμενε τον κατάλληλο καιρό).

* Μελέτα. (Να ερευνάς τα πάντα).

* Φίλους ευτυχούσι και ατυχούσιν ο αυτός ίσθι. (Στους φίλους να συμπαρίστασε το ίδιο, είτε ευτυχούν είτε δυστυχούν).

* Χάριν απόδος (Να ανταποδίδεις την χάρη, που σου έκαναν).

Πηγή : Βικιπαίδεια -Περιοδικό “προς την ΝΙΚΗ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

 

Η ορθόδοξη Εκκλησία, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, επισήμως Ορθόδοξη Καθολική και αποστολική Εκκλησία, από τον 1ο αιώνα χαρακτηρίζεται και ως Μία Αγία Καθολική Εκκλησία.

Είναι ένα σύνολο τοπικών εκκλησιών, οργανωμένες ως Πατριαρχεία, αυτοκέφαλες σύνοδοι και αυτόνομες αρχιεπισκοπές, που βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία μεταξύ τους, με "πρώτο μεταξύ ίσων", το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, συγκροτώντας έτσι μια ενιαία εκκλησία, διαφορετικές γεωγραφικά και εθνικά, αλλά ενωμένες θεολογικά και λειτουργικά.

Όλες αναγνωρίζουν τις αποφάσεις των επτά Οικουμενικών Συνόδων και θεωρούν την Οικουμενική σύνοδο, ως το ανώτατο όργανο για αποφάσεις σε θέματα δόγματος και λατρείας, μοιράζονται πλήρη κοινωνία καθώς και συγκεκριμένα δόγματα και παραδόσεις.

Αξιώνει ως αφετηρία της τον ιδρυτή της Κύριο Ιησού Χριστό και τους Αποστόλους του, μέσω συνεχούς αποστολικής διαδοχής.

Οι όροι ορθόδοξος και ορθοδοξία είναι ελληνικοί και σημαίνουν κυριολεκτικά "ορθό δόγμα", με την έννοια της ορθής χριστιανικής δοξασίας – πίστης.

Αμφότεροι έχουν χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά, στον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο, προκειμένου να υποδείξουν τις κοινότητες ή τα άτομα, που διατήρησαν την αληθινή πίστη (όπως καθορίζεται από τις οικουμενικές συνόδους), σε αντιδιαστολή με εκείνους που κηρύχθηκαν αιρετικοί. Επίσημα, ο όρος "Ορθοδοξία" τέθηκε σε κοινή χρήση για να υποδείξει ακριβώς την ορθόδοξη Εκκλησία μόνο, μετά το σχίσμα του1054, προκειμένου να την διακρίνει από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Το 1054 υπήρξε διαίρεση της εκκλησίας, γνωστή ως το Μεγάλο Σχίσμα, μεταξύ του Πάπα της Ρώμης και του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης.

Οι λόγοι για το σχίσμα αυτό ήταν δύο.

* Η προσθήκη του Filiogue από τον Πάπα στο Σύμβολο της Πίστεως.

* Το Δόγμα του παπικού πρωτείου (απαίτηση για υπεροχή εξουσίας) του πάπα της Ρώμης έναντι των άλλων Πατριαρχείων και η διαφωνία των άλλων Χριστιανών (το 1870 προστέθηκε και το αλάθητο του πάπα).

Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι δεσμοί του νεοέλληνα με την Εκκλησία έχουν χαλαρώσει, χωρίς όμως να αμφισβητεί κάνεις ότι οι δεσμοί αυτοί έχουν τόσο βαθειά σφυρηλατηθεί που καθίστανται ακατάλλητοι.

Σε έρευνα της κάπα Research αποτυπώνεται μια γενική εικόνα της τοποθέτησης των Ελλήνων σε θέματα Εκκλησίας και πίστεως.

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα, η έκρηξη της τεχνολογίας, η οικονομική κρίση, η πανδημία, οι πολεμικές συγκρούσεις έχουν θέσει την πίστη υπό "δοκιμασία".

73% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι πιστεύουν στο Θεό, από 92% που ήταν το

2005. Οι Έλληνες απομακρύνονται από τη συχνότητα του Εκκλησιασμού και μόνο ένας "πυρήνας" 28% δηλώνει ότι επισκέπτεται την εκκλησία, τουλάχιστον μία φορά το μήνα.

Ωστόσο ο θρησκευτικός γάμος, η ταφή των νεκρών, το μάθημα των θρησκευτικών στην εκπαίδευση των παιδιών είναι ριζωμένα στη ζωή των Ελλήνων, ενώ με εξαίρεση ένα 30%, η πλειονότητα αποδίδει στην Εκκλησία πνευματικό κυρίως ρόλο.

Παρά τις διαρροές που σημειώνονται, η Μεγάλη Εβδομάδα αγγίζει όλους σχεδόν τους Έλληνες, καθώς 8 στους 10, θα παρακολουθήσουν κάποιες από τις ακολουθίες της, ενώ το Πάσχα είναι για τους Έλληνες, θρησκευτικό συναίσθημα και μια γέφυρα μεταλαμπάδευσης της "Ελληνικότητας" στις επόμενες γενιές.

Και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η εκκλησία ως θεσμός είναι μέρος της πραγματικότητας των Ελλήνων και παραμένει για την πλειονότητα, πηγή ελπίδας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια γίνεται ένας πολυμέτωπος αγώνας για να αποδομηθεί ο θεσμός της Εκκλησίας με συκοφαντίες, σπιλώσεις προσωπικοτήτων ιερωμένων με υψηλή πνευματική στάθμη, πολεμική εναντίον φορέων που μπορούν να προσφέρουν τα μέγιστα στην καλλιέργεια του θρησκευτικού συναισθήματος και δυστυχώς πολλές φορές, από εκκλησιαστικά πρόσωπα.

Για να έχουμε τη προσδοκία να δούμε γεμάτους τους Ιερούς ναούς, πρέπει πρώτιστα να κατηχήσουμε τους ανθρώπους, να τους μιλήσουμε για το Ορθόδοξο βίωμα, να ενσταλάξουμε μέσα τους την ελπίδα που χαρίζει η παρουσία του Θεού στη ζωή μας.

Και αυτό βέβαια από την παιδική ηλικία, τότε που μπαίνουν οι ρίζες για την ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών μας.

Ας αφήσουμε τα πάθη και τις κακίες και ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας, γιατί "ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι" (Ματθ.θ’37).

 

Πηγή : – Βικιπαίδεια – Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό "Όσιος Θεόφιλος".

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών
Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ήλιος έλουζε με τις ακτίνες του τη μικρή ομάδα των ανθρώπων που είχαν ξεμείνει στο ταρατσάκι δίπλα στον Άγιο Κωνσταντίνο.

Μαζί με τα κεφαλάκια τους έκαιγε και την καρδιά τους.

Είχαν προσπαθήσει απεγνωσμένα να μπουν στο Ναό της Αναστάσεως, να δουν το θαύμα της αφής του Αγίου φωτός και κάποιοι, οι πιο αναμάρτητοι ίσως, να ανάψουν τις λαμπάδες τους απευθείας από Αυτό.

Η ώρα όμως πέρασε, ο ναός γέμισε ασφυκτικά και οι ελπίδες τους έσβησαν.

Μόνο στις γιγαντοοθόνες θα το έβλεπαν πια.

Κάθισε κατάχαμα κι άρχισε να αναπολεί τις περασμένες μέρες, τη Μεγάλη Βδομάδα στους Αγίους Τόπους. Στο αεροδρόμιο τον περίμεναν η αγωνία, οι δεύτερες σκέψεις “που πάω μόνος μου τέτοιες μέρες. Τι θέλω σε ξένη χώρα;”

Οι φίλοι που τον πήγαν στο αεροδρόμιο τον καθησύχασαν.” όλα καλά θα πάνε” του έλεγαν. “Θα περάσεις καλά”. Κι έτσι μπήκε στο αεροπλάνο που τον οδήγησε στην Αγία Γη.

Πρώτος σταθμός η προσκύνηση του Αγίου Γεωργίου, γύρω στη μία τη νύχτα. Μετά ήρθε η στιγμή της άφιξης στο μοναστήρι που θα έμεναν. Άλλη κρίση πανικού. Το δωμάτιο δεν του άρεσε κι επιπλέον θα το μοιραζόταν με δύο αγνώστους.

Ζήτησε απεγνωσμένα και παράλογα να φύγει. Τον έβαλαν τελικά σε ένα δωμάτιο όπου κοιμόταν κι ένας εργάτης της Μονής.

Από εκεί τα βράδια αγνάντευε μακριά την έρημο.

* * * * * *

Ζέστη αρκετή στη μονή, αλλά ευτυχώς από την επομένη μέρα ξεκίνησε περιήγηση στους Άγιους Τόπους, σε μέρη με περισσότερη δροσιά.

Πρώτα η Μονή Μάρθας και Μαρίας στη Βηθανία, το απόγευμα η ευλογία των Βαΐων από τον Πατριάρχη.

Κάθε μέρα σε διαφορετικά προσκυνήματα εντός κι εκτός Ιεροσολύμων. Φαγητό συνήθως παραδοσιακά σάντουιτς με φαλάφελ και στη μονή, μετά το δείπνο οι ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας. Στο τέλος της ημέρας λίγος χυμός βυσσινάδας για καληνύχτα.

Μόνο μια μέρα παρουσιάστηκε πρόβλημα.

Καθ’ οδόν προς την Σαμάρεια, για προσκύνημα στο Μοναστήρι του Φρέατος του Ιακώβ, γίνονταν φασαρίες στον δρόμο μεταξύ Εβραίων και Παλαιστινίων.

Στάθηκε τυχερός. Το δικό του πούλμαν ευτυχώς πέρασε. Το δεύτερο με εντολή του ηγουμένου του μοναστηριού γύρισε πίσω.

Στο φρέαρ ο μοναχός και η μοναχή που έμεναν εκεί τους φίλεψαν μούσμουλα. Ξαφνικά, πυροβολισμοί ακούστηκαν απέξω.

Κάποιοι τρόμαξαν. Αυτός ψύχραιμος προσπάθησε να τους καθησυχάσει.

Τελικά όλα καλά πήγαν και ξεκίνησαν για πίσω.

Κορυφαίο γεγονός το βούτηγμα στον Ιορδάνη ποταμό με τον ειδικό χιτώνα. Ήταν σαν να αισθάνθηκε τη βάφτισή του, που δεν την κατάλαβε όταν ήταν βρέφος.

Την επόμενη μέρα, Μ. Παρασκευή μετά το προσκύνημα στη Βηθλεέμ, κάποιοι που ήθελαν να μπουν οπωσδήποτε μέσα στο Ναό της Αναστάσεως για την τελετή της

Αφής αναχώρησαν για διανυκτέρευση σε κελάκια, προκειμένου να μπουν πρώτοι μέσα στο Ναό.

Προτίμησε να παραμείνει εκεί και να ακολουθήσει την περιφορά του Επιταφίου στην έκταση της μονής. Νόμιζε ότι βρισκόταν σε χωριό, τόσο όμορφα ήταν. Ο ουρανός άστραφτε από τα πυροτεχνήματα, που έδιναν μες την έρημο το μήνυμα της Χριστιανικής γιορτής και της ρωμιοσύνης.

* * * * *

Κι έτσι φτάσαμε στο πρωινό του Μεγάλου Σαββάτου. Πρωί πρωί, σχεδόν αξημέρωτα το γκρουπ αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα.

Πλήθος κόσμου είχε ήδη μαζευτεί εκεί. Άρχισαν να τρέχουν προς το ναό της Αναστάσεως. Κάπου μπερδεύτηκε, κάπου χάθηκε.

Στριμώχτηκε σε κάποιο κιγκλίδωμα και περίμενε μαζί με άλλους. Διαμαρτυρήθηκε στους Εβραίους αστυνομικούς. Η απάντηση ήταν δύο μπουνιές στην πλάτη. Δεν τον ένιαξε. Αυτό που ήθελε ήταν να μπει στο ναό της Αναστάσεως. Να δει το θαύμα. Αυτά αναπολούσε στο ταρατσάκι του ναού απογοητευμένος, κουρασμένος, με τον καυτό ήλιο πάνω στο κεφάλι του.

Η ώρα έφτασε. Το θαύμα έγινε. Ο Πατριάρχης βγήκε από τον Πανάγιο Τάφο με αναμμένα τα κεριά του. Ο θόλος του Ναού άστραψε από τις λάμψεις του Αγίου Φωτός και οι καντήλες δίπλα στον Πανάγιο Τάφο, άναψαν από μόνες τους.

Ο Χριστός ξαναχάρισε το θαύμα στους πιστούς του. Λίγα πράγματα κατάλαβε από την γιγαντοοθόνη, που ήταν στημένη εκεί.

Περίμενε να αφήσουν τον κόσμο να περάσει, για να φύγει από εκεί. Χάθηκε στα δρομάκια της Ιερουσαλήμ.

Όποιον συναντούσε από το γκρουπ τον ρωτούσε με λαχτάρα να μάθει τι είδε, τι αισθάνθηκε. Δύσκολο να το περιγράψουν. Διέκρινε όμως τη λάμψη, στα μάτια τους.

* * * * *

Έφτασε η ευλογημένη ώρα της Αναστάσεως. Όλοι με τα καλά τους συμμετείχαν στη Θ. Λειτουργία της Αναστάσεως, στην αυλή της εκκλησίας. Αξιώθηκαν να τα ζήσουν και φέτος, και μάλιστα στα Άγια χώματα.

Ανήμερα του Πάσχα, όλο το μοναστήρι, ήταν ένα χωριό.

Όλος ο κόσμος ήταν συγκεντρωμένος στις δύο καντίνες και συζητούσαν χαρούμενα.

Παιδιά με στολές έκαναν παρελάσεις με συνοδεία μουσικής. Όλοι περίμεναν το βράδυ.

Τότε στήθηκε και το πασχαλινό γλέντι. Διασκέδασαν με τη ψυχή τους, ακούγοντας παραδοσιακή μουσική χορεύοντας, χαζεύοντας τα πυροτεχνήματα στον ουρανό.

Ελληνικό Πάσχα μέσα στην παλαιστινιακή έρημο.

Την επόμενη μέρα πήγαν να προσκυνήσουν για τελευταία φορά τον Πανάγιο Τάφο και τα Ιεροσόλυμα. Το βράδυ θα αναχωρούσαν. Περπάτησε τα Ιεροσόλυμα που τόσο του άρεσε, επισκέφτηκε μια θεία του μοναχή που έμενε εκεί και στον Πανάγιο Τάφο. Παρακάλεσε το Χριστό να τον αξιώσει να ξαναπάει, και να δει μέσα εκείνη τη φορά το Άγιο Φως. Εφτά χρόνια πέρασαν κι ακόμα.

Πηγή : Συγγραφέας – Θωμάς Παναγέας, Εφημ. Δημοκρατία.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΠΟΑΣΑ 30-5-2024

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ Π. Ο. Α. Σ. Α.

«ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ & ΤΗ ΠΡΟΟΔΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ»

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ & ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Σ α ς   ε υ χ α ρ ι σ τ ο ύ ν

Για την υποστήριξη και εκλογή των υποψηφίων Μελών του Συνδέσμου μας στις αρχαιρεσίες του 24ου Συνεδρίου της ΠΟΑΣΑ της 29-30/5/2024 στα Καμμένα Βούρλα.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΠΟΥ ΕΚΛΕΧΘΗΚΑΝ

Α. Για τη θέση του Προέδρου Ομοσπονδίας (ΠΟΑΣΑ)

Α/ΑΒΑΘΜΟΣΕΠΩΝΥΜΟΟΝΟΜΑΠΑΤΡΩΝΥΜΟ
1Αντ/γος ε.α.ΜΠΕΤΤΑΣΔημήτριοςΑλέξιος

Β. Για Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Ομοσπονδίας (ΠΟΑΣΑ)

Α/ΑΒΑΘΜΟΣΕΠΩΝΥΜΟΟΝΟΜΑΠΑΤΡΩΝΥΜΟ
1Αστυνόμος Α  ε.α.ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣΙωάννηςΠαναγιώτης
2Αντ/γος ε.α.ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ ΟδυσσεύςΚων/νος
3Αντ/γος ε.α.ΤΣΙΒΙΚΗΣΗλίαςΒασίλειος
4Υπ/γος ε.α.ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣΕυάγγελοςΚων/νος
5Αντ/γος ε.α.ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣΝικόλαοςΔημήτριος

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΕΜΦΥΣΗΣΗ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΕΜΦΥΣΗΣΗ ΕΙΡΗΝΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών
Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Δώρο ανεκτίμητης αξίας. Αγαθό παγκοσμίου βεληνεκούς. Δικαίωμα πανανθρώπινο είναι η Ειρήνη. Λέξη γλυκιά και πράγμα γλυκύτερο, κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Όλοι την επιζητούμε τόσο σε συλλογικό επίπεδο, όσο και στην προσωπική μας ζωή. Κι ο καθένας πάλι διαπιστώνει, πόσο αυτή η πολύτιμη δωρεά, είναι συνάμα και ό,τι πιο εύθραυστο.

Διαλύεται με την πρώτη απειλητική ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ κρατών, αλλά καταστρέφεται και με μια ασυλλόγιστη σπίθα λογομαχίας, ανάμεσα σε δύο πρόσωπα.

Όταν η Ειρήνη αποτελεί σταθερό υπόβαθρο της ψυχής, η ομορφιά της εκπέμπεται παντού.

Στολίζει όλες τις πτυχές της προσωπικότητας και σκορπίζει στο περιβάλλον το διακριτικό άρωμά της.

Εξασφαλίζει μια ατμόσφαιρα πηγαίας χαράς και καθαρής αγάπης. Κάθε ειρηνοποιός παρουσία σε ένα χώρο λειτουργεί ευεργετικά ως πυροσβέστης, καθώς σταματάει αθόρυβα σταγόνες συνδιαλλαγής και ενότητας.

Στην ταραχώδη εποχή μας, κάθε ειρηνοφόρα προσπάθεια κατέχει καίρια θέση στα “ζητεήται”, των άυλων αγαθών.

Βέβαια, ορισμένες πρωτοβουλίες φαντάζουν κενές ή μάταιες, καθώς στηρίζονται σε δράσεις τεχνικές, που έχουν οργανωθεί με τρόπο πομπώδη με προστριβές μεταξύ των εθελοντών και ενίοτε με έκδηλο ανταγωνισμό των φορέων συμμετοχής.

Άλλοτε πάλι μια καλοδουλεμένη εκδήλωση ξεκινά με συμπαθή κίνητρα και περιλαμβάνει διάφορα τραγούδια περί συμφιλίωσης, κείμενα με υψοποιούς στοχασμούς και χαριτωμένες παιδικές ζωγραφιές με λευκά περιστέρια.

Όλα αυτά δημιουργούν στους δέκτες θετικά συναισθήματα. Μόνο που η περιστασιακή συγκίνηση δεν αρκεί. Το ζητούμενο είναι βαθύτερο : να καταστεί η ειρήνη αναφέρετο βίωμα.

Οι αρχαίοι ‘Έλληνες έπαυαν τις ένοπλες συρράξεις με σπονδές. Βέβαια η ανακωχή ήταν συνήθως προσωρινή. Εκεχειρία, προβλεπόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στα μετέπειτα χρόνια ακολούθησε η PaxRomana, που μόνο ειρήνη δεν εξασφάλισε στη ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μια υποκριτική ησυχία δια των όπλων επιβαλλόταν σε όλη την επικράτεια κι από κάτω υποθάλπτωνταν εχθρότητες μίση μηχανορραφίες.

Κάπως έτσι μοιάζουν και οι σημερινές ανταλλαγές συγνώμης, στις οποίες πέρα από την τυπική φράση δεν μετέχει η καρδιά.

Η “ευδία” είναι μόνον εξωτερική, ενώ τα κρατούμενα συσσωρεύονται και με την

πρώτη ευκαιρία, θα εκτοξευθούν εναντίον του άλλου, ακόμη και αν περάσουν δεκαετίες.

Σκηνές πολέμου αναπαράγονται στην καθημερινότητά μας, μέσα από οξύτατους

Τσακωμούς. Κι έτσι συνεχίζουμε να περιπλανιόμαστε μακριά από την οδό της ειρήνης.

Η δημιουργία με τα αναρίθμητα κάλλη της ίσως δύναται να συνδράμει σε αυτή τη ζωτική επιθυμία. Κατά τη σολωμονική ρήση, “μάγεμα η φύση κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη”.

Κάθε τοπίο προσφέρει μέσα από τη μοναδικότητά του γαλήνη στον κουρασμένο οδοιπόρο της τρίτης χιλιετίας.

Μαγευτικά χρώματα, ονειρικές εκτάσεις γης λειτουργούν σαν καταπραϋντικό βάλσαμο.

Για να μεταποιηθεί βέβαια η φυσική ηρεμία σε πέρασμα προς μια ουσιώδη ειρήνευση, χρειάζεται η επανασύνδεση της ειρήνης με το Δημιουργό, η αναγωγή από την πανέμορφη κτίση, στον Πανοραία Κτίσαντα. Άλλωστε αυτός είναι ο Άρχων της ειρήνης (βλ. Ησ 9,6).

Από αυτό το “ενδιαφέρον παράθυρο” μπορεί ο άνθρωπος να εισέλθει στα μυστικά μονοπάτια της ειρήνης. Εξαρτάται από τη θέληση του καθενός να αρπάξει την ευκαιρία και να ανέβει μερικά σκαλοπάτια.

Από την απολαυστική γαλήνη ενός περιπάτου, να προχωρήσει στην αγιοπνευματική ειρήνη της προσευχής.

Το κελάηδημα των πουλιών γίνεται τότε γλυκιά συνοδεία, για να ψάλλει η ψυχή το άσμα του Αρνιού. Ο θεράπων του Θεού αξιοποιεί την πανδαισία ήχων και χρώμα αυτών, για να πλέξει δοξολογικά στεφάνια.

Οι αισθήσεις μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα καθαρίζονται και με την επίδραση της θείας Χάριτος τα αυτιά ακούν άλλου είδους ωδές.

Ο ασίγητος ύμνος του ανέμου γίνεται προσιτός στην ακοή μιας ευλαβούς ψυχής, που εκ νυκτός ορθρίζει στη φύση, ποθώντας να συναντήσει τον κύριο της Ειρήνης. Η παννύχιος δοξολογία συνεπαίρνει κι επιτείνεται.

Και η χαρά αυξάνει, όταν ενώνονται πολλές φωνές, είτε μέσα στο ναό της Δημιουργίας είτε μέσα στο μυστήριο της Λειτουργίας. Εκεί οι ειρηνοφόροι πιστοί γίνονται “κιθάρες χορδισμένες, μόνο για την δοξολογία του Θεού” και δέονται υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου.

Αυτή η ολόψυχη λατρεία υπερπληρώνει την ύπαρξη με την άνωθεν ειρήνη “την πάντα νουν υπερέχουσαν”. Αυτή που ξεπερνά κάθε ανθρώπινη προσδοκία, γιατί πηγάζει από την θεϊκή ευδοκία!

Πλέον ωχριά και η ηρεμία της φύσης και η οποία άλλη αφετηρία γαληνεύσης. Από εδώ και πέρα καλύπτει όλον τον ορίζοντα ο αναστημένος, που μαζί με τον χαιρετισμό της ειρήνης, “ειρήνη υμίν”, ενεφύσησε στους μαθητές του και σε όλους μας τη δική του ειρήνη.

Αυτή η εμφύσηση της θεϊκής ειρήνης, συνεχίζετε στο διηνεκές και προσφέρεται αδιακρίτως σε κάθε πιστό, που επισυνάπτει στα διακαή αιτήματα της προσευχής του και τη δέηση του προφήτη :

“Κύριε δώσε μας την ειρήνη σου και όλα τα έδωσες σε μας”. (βλ. Ησ 26,12).

Πηγή : Περιοδικό “Απολύτρωσις”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών
Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

– Αν είσαι αληθινός Θεός, δείξε μας ένα θαύμα για να πιστέψουμε!… επέμεναν πεισματικά οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.

Κι ο Κύριος αποκρίθηκε :

– Θαύμα θέλετε, αλλά θαύμα δεν θα δείτε εξαιτίας της απιστίας σας. Άλλωστε αρκεί ένα και μόνο για να πιστέψετε : “το σημείον Ιωνά του προφήτου”.

Όπως δηλαδή κάποτε ο προφήτης, ήταν τρεις μέρες και τρεις νύχτες, μέσα στην κοιλιά του κήτους κι έπειτα βγήκε ζωντανός, έτσι και ο υιός του ανθρώπου θα μείνει μέσα στον τάφο, επί τρία μερόνυχτα κι έπειτα θα αναστηθεί. (Ματθ. ιβ’ 38-40).

Η ανάσταση! Αυτό είναι το πιο θαυμαστό σημείο του υιού του Θεού, το θαύμα των θαυμάτων, μπροστά στο οποίο συντρίβεται η ανθρώπινη λογική, καταρρίπτονται τα επιχειρήματα των αθέων, φανερώνεται η υπεροχή της αληθινής πίστεως, έναντι κάθε ψευδοθρησκίας.

Η αλήθεια, ότι ο Χριστός απέθανεν…

και ότι ετάφη και ότι εγήγερται τη τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς”, αποτελεί ομολογία πίστεως και βάση της διδασκαλίας των Αγίων Αποστόλων, την οποία κατέγραψε ο Απόστολος Παύλος (Α Κορ. ιε 3-4) και οι άγιοι Πατέρες, τη συμπεριέλαβαν στο Σύμβολο της Πίστεως στο 5ο άρθρο του.

Τι είναι όμως αυτό που μας βεβαιώνει, για την Ανάσταση του Χριστού;

ΑΡΘΡΟ 5ο

“Και αναστάντα την Τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς”.

Αν μελετήσουμε το γεγονός της Αναστάσεως κατά τας Γραφάς”, όπως επισημαίνεται στο Σύμβολο της Πίστεως, τότε, θα ανακαλύψουμε πολλές έγκυρες μαρτυρίες, που μας βεβαιώνουν για τη θεμελιώδη αυτή αλήθεια, της πίστεώς μας.

Πιο συγκεκριμένα, οι ιστορικές μαρτυρίες που καταγράφουν οι ιεροί Ευαγγελιστές θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε δύο βασικά επιχειρήματα :

Τον κενό τάφο και τις εμφανίσεις του ίδιου του αναστάντος.

1. Ο κενός τάφος

Και οι τέσσερις ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρουν τις σχετικές διηγήσεις με την ταφή και την ανεύρεση του κενού τάφου.

Με τον τρόπο αυτό φαίνεται η Ανάσταση ως ιστορικό γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο τόπο (“εν τω καινώ μνημείω”, δηλαδή σε έναν καινούργιο τάφο, όπου κανείς άλλος δεν είχε ενταφιαστεί) και σε ορισμένο χρονικό πλαίσιο (τη Τρίτη ημέρα”).

Βέβαια, από την πρώτη στιγμή οι εχθροί του Χριστού επιχείρησαν να διαβάλουν το γεγονός της Αναστάσεως.

Έτσι δωροδόκησαν τους φύλακες του τάφου, προκειμένου να διαδώσουν ότι, ενώ είχαν αποκοιμηθεί, οι μαθητές του Χριστού έκλεψαν το νεκρό σώμα Του.

Αλλά πόσο αξιόπιστοι μπορούν να θεωρηθούν άνθρωποι που μαρτυρούν, για γεγονός που συνέβη ενώ κοιμούνταν;

Και γιατί δεν παραπέμθηκαν σε δίκη, από τους άρχοντες, για πλημμελή επιτέλεση καθήκοντος;

Γιατί ακόμη οι Ιουδαίοι δεν έκαναν εξονυχιστική έρευνα, ώστε να βρουν το τάχα κλεμμένο σώμα και να το φανερώνουν.

Άλλοι ορθολογιστές υποστήριξαν ότι ο Χριστός, δεν είχε πεθάνει πραγματικά, αλλά είχε πέσει σε λήθαργο ή κάποιο είδος λιποθυμίας.

Ωστόσο οι Ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρουν ξεκάθαρα ότι ο θάνατός Του, κατ’ εντολή του Πιλάτου, πιστοποιήθηκε από τους στρατιώτες και τον επικεφαλής Αξιωματικό.

Επιπλέον, έστω και αν έθαψαν ζωντανό τον κ. Ιησού, με τον τρόπο που τον είχαν τυλίξει και αρωματίσει, θα είχε πεθάνει από ασφυξία!

Αλλά κι αν ακόμη κατόρθωνε να επιζήσει, ύστερα από εκείνη την μαρτυρική πορεία, προς τον Γολγοθά και την οδυνηρή Σταύρωση, πως άντεξε τρεις μέρες μέσα στον τάφο, κι έπειτα βρήκε δυνάμεις να παραμερίσει τον ογκώδη λίθο και να περπατήσει αρκετά χιλιόμετρα, μέχρι το χωριό Εμμαούς….

Αδιέξοδα τα ερωτήματα. Γι’ αυτό και ο ιερός υμνογράφος συμπεραίνει :

“Μη πλανάσθε …. μάθετε τας ρήσεις των προφητών και γνώτε, ότι αυτός εστίν αληθώς, ο Λυτρωτής του κόσμου και Παντοδύναμος.

2. Οι εμφανίσεις του Αναστάντος.

Σύμφωνα, με τις μαρτυρίες των ιερών Ευαγγελιστών ο Κύριος Ιησούς, για σαράντα μέρες εμφανιζόταν άλλοτε σε ένα ή δύο πρόσωπα, όπως στον Πέτρο ή στη Μαρία τη Μαγδαληνή ή στους δύο μαθητές του, που βάδιζαν προς Εμμαούς, άλλοτε στο στενό κύκλο των “δώδεκα” Αποστόλων κι ας μην ήταν όλοι παρόντες, κι άλλοτε σε πολύ ευρύτερο κύκλο, όπως τότε, που είχαν συγκεντρωθεί πάνω από πεντακόσιοι μαθητές Του.

Αυτές οι εμφανίσεις του Αναστάντος, που συνέβησαν με τόσους αυτόπτες μάρτυρες, αποτελούν τη ζωντανή εμπειρία της Εκκλησίας, για την Ανάσταση του Χριστού.

Αυτή η συγκλονιστική εμπειρία αποτέλεσε για τους Αποστόλους, οι οποίοι διακινδύνευαν κάθε μέρα τη ζωή τους κηρύττοντας, ότι ο Χριστός σταυρώθηκε και αναστήθηκε για να μας χαρίσει την αιώνια ζωή και σωτηρία.

Αυτή η εσωτερική βεβαιότητα ότι ο Χριστός νίκησε τον θάνατο ενέπνεε τους μάρτυρες κάθε εποχής, οι οποίοι δεν δίστασαν να υποβάλλονται σε μερικούς κόπους και απίστευτα βασανιστήρια, ούτε φοβούνταν να θυσιάσουν την ίδια τη ζωή τους για την πίστη τους.

Αλλά και κάθε πιστός χριστιανός, ενωμένος με τον Αναστάντα κύριο, έχει τη δυνατότητα να νικάει την αμαρτία, να υπερβαίνει τη φύση του, να μην φοβάται τον θάνατο.

Αυτή η δύναμη της Αναστάσεως είναι η μεγαλύτερη απόδειξη, ότι ο Χριστός αναστήθηκε.

Η ανάσταση του Χριστού, αποτελεί τη πιο συγκλονιστική είδηση, τη μεγαλύτερη επανάσταση στην ιστορία, το πιο ελπιδοφόρο γεγονός, για τον κάθε άνθρωπο.

Πως λοιπόν να μην πανηγυρίζουμε το γεγονός που κάνει μοναδική την πίστη μας.

Γι αυτό και η Ανάσταση είναι η μόνη εορτή την οποία εορτάζουμε, σαράντα ημέρες και επιπλέον κάθε Κυριακή όλο το χρόνο.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Προς τη ΝΙΚΗ”- Νικηφόρος.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο Άγιος Αρτέμιος θεωρείται Μεγαλομάρτυρας του Χριστιανισμού και σύμφωνα με τον Συναξαριστή, ήταν ” Δούξ και Αυγουστιάλιος” , επί Μ. Κωνσταντίνου.

Ο Άγιος Αρτέμιος αποκεφαλίστηκε στην Αντιόχεια κατόπιν διαταγής του Αυτοκράτορα Ιουλιανού, επειδή δημόσια τον κατέκρινε, για την θεωρούμενη “αποστασία” του, από τον Χριστιανισμό. Αργότερα το λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε και τάφηκε στο ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην Κωνσταντινούπολη, όπου, κατά την παράδοση, συνέβησαν και πολλά θαύματα.

Δύο είναι τα κύρια κείμενα, που μας πληροφορούν σχετικά με τις συνθήκες του μαρτυρικού τέλους του : Το λεγόμενο μαρτύριο Αρτεμίου, χρονολογούμενο στα μέσα του 7ου αι. ή λίγο μετά και εκείνο του μοναχού Ιωάννη του Ροδίου.

Το πρώτο είναι γνωστό από δύο χειρόγραφα του κώδικα Paris, του 12ου -14ου  αιώνων, αντίστοιχα.

Επίσης υπάρχει και ένα χειρόγραφο της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν (14ος – 15ος  αι.)

Το παλαιό μαρτύριο του Αρτεμίου είναι συνδεδεμένο με άγνωστες πηγές, που πιθανώς είχε υπόψη του, ο Φιλόστοργος.

Επίσης έχουμε τα θαύματα του Αρτεμίου τοποθετημένα τον 7ο αι. μ. Χ. και συγκεκριμένα στην Κωνσταντινούπολη, λίγο μετά από το παλαιό μαρτύριο του Αρτεμίου.

Οι ερευνητές κυμαίνονται ,ως προς την χρονολόγησή τους : ή στο πρώτο τέταρτο του 7ου αι. ή μεταξύ 658-668.

Το πιθανότερο είναι να τοποθετηθούν, πριν το 630, αφού στις αρχές της περιόδου, αρχίζουν να συντάσσονται ανάλογα έργα.

Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός.

ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα Ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του Πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ’ εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, γιου του μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στο Νεόκτιστο ναό των Αγίων Αποστόλων στη Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ. Χ.)

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψή του κατασκεύασε υδραγωγείο.

Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου, ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο. Σε χρονολόγιο του Ιωάννη του Ρόδιου, ήταν τοποθετημένο χρονολογικά τον 8ο ή πριν τον 9ο αι., και έχει συνδεθεί και με τα έργα του Ιωάννη Δαμασκηνού

Το χρονικό του μαρτυρικού τέλους του.

Ο Αρτέμιος σύμφωνα με το μαρτύριο του Αρτεμίου, βρέθηκε στην Αντιόχεια μετά από εντολή του Ιουλιανού και στα πλαίσια της διευρυμένης δικαιοδοσίας του, έξω από τα όρια της Αιγύπτου και συγκεκριμένα στην επαρχία της Συρίας.

Όταν φτάνει εκεί διαπιστώνει τον βασανισμό δύο πρεσβυτέρων, του Ευγενίου και Αρτεμίου και επειδή διαμαρτυρήθηκε στον αυτοκράτορα εκείνος του αφαίρεσε το αξίωμα του Δούκα και διέταξε τη φυλάκιση και το βασανισμό του, ο οποίος κατέληξε, στον δια βασανισμού θάνατό του.

Το μαρτύριό του έλαβε χώρα στις 20 Οκτωβρίου 362 μ.Χ. Φαίνεται πως η αντί παγανσιτική δράση του Δούκα Αρτεμίου στην Αίγυπτο, ήταν γνωστή στον Ιουλιανό και τον κάλεσε στη Συρία, με σκοπό να τον παγιδεύσει.

Από τη μαρτυρία και άλλων ιστορικών του Βυζαντίου, Θεοδώρητο Κύρου, Πασχάλιο Χρονικό, Θεοφάνη, Κεδρηνό και Νικηφόρο Κάλλιστο Ξανθόπουλο, πληροφορούμαστε, πως είχε διαταχθεί από πριν το μαρτυρικό τέλος του Αρτεμίου, η δήμευση της περιουσίας του Δούκα, άσχετα αν εκτελέστηκε η απόφαση, μετά τον θάνατό του.

Μία διακόνισσα, η Αρίστη, στη συνέχεια έλαβε το σώμα του και το ενταφίασε στο προάστιο της Δάφνης με τιμές μάρτυρα, ενώ το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη στη συνέχεια.

Από μια συλλογή θαυμάτων, τα θαύματα Αρτεμίου (7ος αι. μ.Χ.) πληροφορούμαστε, πως τοποθετήθηκε στην περιοχή οξεία της Κωνσταντινούπολης.

 Λατρεία.

Στον Άγιο Αρτέμιο που η μνήμη του εορτάζεται, από την ορθόδοξη Εκκλησία στις 20 Οκτωβρίου κατ’ έτος, αποδίδονται θεραπείες κύλης και συναφών παθήσεων.

Στην αγιογραφία ο Άγιος Αρτέμιος εικονίζεται κυρίως, με στολή Ρωμαίου Στρατηγού. Επί του ονόματος του Αγίου οι Χριστιανοί φέρουν τα ονόματα, Αρτέμιος ή Αρτέμης και Άρτεμις.

Στην Αθήνα υπάρχει ναός του Αγίου Αρτεμίου Γούβα (πίσω και Ανατολικά του Α’ Νεκροταφείου).

Υπάρχει επίσης μεγαλοπρεπής Ι. Ναός, εντός της Σχ. Αστυνομίας, επί της Λ.Μεσογείων στους Αμπελοκήπους, που είναι ανοιχτός στο κοινό και λειτουργεί κανονικά.

Ο Μεγαλομάρτυς Αρτέμιος, έχει οριστεί ως προστάτης Άγιος της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και πολιούχος της Μυκόνου.

Απολυτίκιον Αγίου Αρτεμίου.

Τον συνάναρχον λόγον.

Ευσεβείας τοις τρόποις καλλοπιζόμενος, αθλητικής αγλαΐας ώφθης σοφέ κοινωνός, προς αγώνας ανδρικούς παραταξάμενος. Όθεν ως λύχνος φωταυγής, των θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένη, Αρτέμιε Αθλοφόρε, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.

 Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όλοι γνωρίζουμε τον διάσημο πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά, που παρουσιάζει, με έντονα χρώματα, την αποτρόπαια σφαγή, που βίωσε ο ελληνισμός της Χίου τον Μάρτιο του 1822.

Πριν δούμε όμως τα γεγονότα, που προηγήθηκαν της σφαγής, ας αφήσουμε να μιλήσει ένας αυτόπτης μάρτυρας, που έζησε τη φρίκη, την απελπισία και τον φόβο εκείνων των ημερών.

Τα συναισθήματά του αυτά έγιναν διήγημα, μια ζωντανή μαρτυρία για όλους εμάς σήμερα.

Είχε ήδη παραδώσει το πνεύμα, επί του Σταύρου ο Ιησούς και η Χίος σταυρωνόταν καταματωμένη, νέα μάρτυς της Μεγάλης Ελληνικής Πατρίδας.

Η Ασία από την προηγούμενη μέρα είχε μεταφέρει στην ακτή της Χίου χιλιάδες Ασιατών δημίων, που διψούσαν για αίμα χριστιανικό.

Ήταν πάνοπλα αυτά τα αιμοβόρα τέρατα και αφού πυρπόλησαν και λεηλάτησαν την πόλη, ξεχύθηκαν στα χωριά και στις εξοχές κατά στίφη, σφάζοντας, ατιμάζοντας και αιχμαλωτίζοντας.

Και η καλύτερη φαντασία αδυνατεί να συλλάβει έστω και αμυδρά αυτήν την εικόνα της φρίκης, η οποία περικύκλωσε ξαφνικά τη σημαντική Χίο….

Το ανοιξιάτικο καταπράσινο χαλί των αγρών, των βουνών και των κοιλάδων του

νησιού, κατακοκκίνησε, αφού ραντίστηκε με το αίμα, πολλών αθώων γυναικών και παιδιών.

Ένας χρόνος είχε περάσει από τότε που κηρύχθηκε η επανάσταση και όλοι είχαν ξεσηκωθεί. Δεν άντεχαν πια τον τουρκικό ζυγό. Ζητούσαν την ελευθερία τους και αυτό ήταν το δίκαιο.

Αυτό όμως δεν ίσχυε και για το νησί της Χίου. Η έναρξη της Επανάστασης του 1821 βρήκε το πολυπληθές νησί να ευημερεί. 117.000 ήταν οι ‘Έλληνες, 3.000 οι Οθωμανοί και 100 μόνοι οι Εβραίοι. Δεν υπήρχε λόγος ξεσηκωμού. Ο αριθμός ήταν άνισος.

Επιπλέον, οι Χιώτες ήταν αυτοί που με το εμπόριό τους κυριαρχούσαν σε όλη τη Μεσόγειο, τη Μαύρη θάλασσα και το Αιγαίο.

Η εμπορική τους δύναμη, ο τεράστιος στόλος τους και η οικονομική τους ευμάρεια ώθησαν τον Σουλτάνο να τους παραχωρήσει πολλά προνόμια, που άγγιζαν σχεδόν το καθεστώς αυτονομίας.

Οι πρόκριτοι του νησιού λοιπόν, δεν είχαν κανένα λόγο να ξεσηκωθούν. Πρόβαλαν συνεχώς την άποψη ότι μια απόπειρα εξέγερσης ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία, καθώς το νησί βρισκόταν μόλις 2 μίλια, από τη μικρασιατική ενδοχώρα.

Όμως, ένα χρόνο αργότερα τα πράγματα κύλησαν εντελώς διαφορετικά. Στις αρχές Μαρτίου του 1822, ο Σάμιος Λυκούργος Λογοθέτης, με προτροπή του Χιώτη αγωνιστή Αντωνίου Μπουρνιά, γνωστού και ως Χατζηαντώνη, έφτασε στη Χίο.

Με δυναμικό 1500 ανδρών επιτέθηκαν στην Οθωμανική φρουρά.

Οι 3.000 Οθωμανοί του νησιού κλείστηκαν στο κάστρο της Χίου. Δυστυχώς η επιχείρηση των Ελλήνων δεν είχε αίσια έκβαση.

Η ελλιπής οργάνωση των αγωνιζόμενων και κάποιες εσωτερικές έριδες στάθηκαν ικανές να φέρουν την αποτυχία.

Τα νέα της εξέγερσης δεν άργησαν να φτάσουν στα αυτιά του Σουλτάνου. Αχάριστη χαρακτήρισε τη στάση των Ελλήνων του νησιού έναντι των προνομίων που τους είχε παραχωρήσει η Υψηλή Πύλη.

Αμέσως έδωσε το σύνθημα να αρχίσουν οι πρωτοφανείς ωμότητες, σε βάρος χιλιάδων αθώων.

Το πρώτο χτύπημα έρχεται στις 30 Μαρτίου του 1822 με κανονιοβολισμό της πρωτεύουσας του νησιού και των περιχώρων. Όλα έγιναν στάχτη. Και έπειτα ξεκίνησε η σφαγή.

Ο αριθμός των ανθρώπων που σφαγιάστηκαν προκαλεί τρόμο.

* Σφαγιάστηκαν οι περισσότεροι κάτοικοι της Χίου, εκτός των αγοριών ηλικίας μεταξύ 3 και 12 ετών και των γυναικών ηλικίας μεταξύ 3 – 40 ετών.

* Από τους 117.000 κατοίκους σφαγιάστηκαν, πάνω από 42.000.

* Όσοι γλύτωσαν τη σφαγή, αιχμαλωτίστηκαν και κατέληξαν στα χέρια των σκληρών δουλεμπόρων στα μεγάλα σκλαβοπάζαρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Τα όσα έζησαν αυτοί που αιχμαλωτίστηκαν περιγράφει ως αυτόπτης μάρτυρας ο Χριστόφορος Πλάτωνος Καστάνης, που ήταν μόλις 8 ετών, όταν οι Οθωμανοί τον πούλησαν ως σκλάβο.

– Σώθηκα γιατί ήμουν παιδί ακόμα. Ξημέρωσε το φοβερό μεγάλο Σάββατο. Ξεκινήσαμε να περπατάμε ανάμεσα στα πτώματα προς το Κάστρο. Εκεί θα κρίνονταν η μοίρα μας…. όσους δεν αποκεφαλίστηκαν τους περίμενε η σκλαβιά.

Ο δικός μου αφέντης με άρπαξε, με έδεσε σε ένα σχοινί και με γύριζε στους δρόμους φωνάζοντας. Πόσο δίνετε, για’ αυτό το λιοντάρι;

Τότε είδε ένα φίλο του και τον παρακάλεσε να κάνει μια καλή προσφορά.

Ικανοποιήθηκε, πληρώθηκε και με παρέδωσε, στον τρίτο αφέντη μου. Ήταν ένας Τούρκος από τη Χίο, που έμενε στο Κάστρο.

Με αγόρασε 50 γρόσια. Εκείνο το Μ. Σάββατο του 1822, έγινα σκλάβος. Δεν με έλεγαν πια Χριστόφορο. Το όνομά μου, το όνομα του σκλάβου, θα ήταν από εδώ και μπρος Μουσταφά.

Για να καταλάβει κανείς τη σκληρότητα των κατακτητών, είναι αρκετό να αναφερθεί ότι ο Τούρκος τοποτηρητής του νησιού, μαζί με την αναφορά που έστειλε στην Κωνσταντινούπολη, για να πιστοποιήσει την ανακατάληψη του νησιού έστειλε 5 φορτία με κομμένα κεφάλια και 2 φορτία με κομμένα αυτιά.

Η τουρκική θηριωδία δεν άργησε να γίνει γνωστή σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ξεσπά ένα τεράστιο κύμα φιλελληνισμού. Όσα αποτρόπαια συνέβησαν αποτυπώνονται πάνω σε καμβά, σε χαρτί, σε εφημερίδες και γίνονται γνωστά, σε όλους.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ το 1822 εμπνευσμένος από τη σφαγή συνέθεσε το ποίημα με τίτλο “Το ελληνόπουλο”.

Τούρκοι διαβήκαν Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο τ’ όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα.

Η σφαγή της Χίου αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Η διατήρηση της μνήμης είναι επιβεβλημένη. Αυτό οφείλουμε εμείς σήμερα, σε όσους έχυσαν το αίμα τους, στα χρόνια της σκλαβιάς.

Πηγή : Ιστορικές σελίδες – Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ (580 π.Χ. – 496 π.Χ.)

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ (580 π.Χ. – 496 π.Χ.)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ήταν σημαντικός Έλληνας φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής.

Παντρεύτηκε τη φιλόσοφο και επιστήμονα Θεανώ.

Είναι ο κατ’ εξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών, δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουράνιων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές και γεωμετρικές αποδείξεις και ήταν ιδρυτής ενός μυητικού φιλοσοφικού κινήματος του οποίου τα μέλη αποκαλούνταν Πυθαγόρειοι.

Οι Πυθαγόρειοι ήταν οι εκλεκτοί μαθητές του εσώτερου κύκλου, ενώ υπήρχαν και οι μαθητές που δεν ανήκαν στη σχολή του, αλλά τον ακολουθούσαν, που λεγόταν Πυθαγοριστές.

Επηρέασε σημαντικά τη φιλοσοφία και τη θρησκευτική διδασκαλία στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Συχνά αναφέρεται ως σπουδαίος μαθηματικός και επιστήμονας και είναι γνωστός, για το Πυθαγόρειο θεώρημα, που το έχει το όνομά του.

Γεννήθηκε περίπου το 569 π.Χ. και επικρατέστερος τόπος γεννήσεως του παραδίδεται η νήσος Σάμος.

Ακόμη είναι πιθανό να ταξίδεψε αρκετά όταν ήταν νέος. Γύρω στο 530 π.Χ. μετακόμισε, σε μια ελληνική αποικία στη νότια Ιταλία.

Τα μέρη συνάντησης των πυθαγόρειων κάηκαν και ο Πυθαγόρας αναγκάστηκε, να φύγει από την πόλη.

Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας, σε ηλικία 84 ετών το 496 π.Χ.

Οι βασικές ιδέες της κοσμοθεωρίας του.

Το αντικείμενο ενασχόλησης του Πυθαγόρα, ήταν η καθοδήγηση μιας “εταιρείας”. Αυτή η εταιρεία ήταν μια μυστική, θρησκευτική κίνηση, που είχε αναπτύξει και έντονη πολιτική δραστηριότητα.

Οι Πυθαγόρειοι του 5ου αιώνα π.Χ. συγκαταλέγονται στους πιο σημαντικούς επιστήμονες του καιρού τους και ο Πυθαγόρας φαίνεται, να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την επιστήμη.

Ο Αριστόξενος, ο Ηρόδοτος, ο Εμπεδοκλής, και ο Ιωνάς από τη Χίο αποκαλούν τον Πυθαγόρα : πολυμαθά, ιστορικό και σοφιστή.

Ο Εκταίος και Αντικλείδης ο Αβδηρίτης παρουσιάζουν τον Πυθαγόρα, ως τον εισηγητή της Γεωμετρίας στην Ελλάδα από την Αίγυπτο.

Στον ίδιο τον Πυθαγόρα αποδίδονται, οι βασικές ιδέες της “θεωρίας του κόσμου”

και της “κάθαρσης”, ιδέες που οδηγούν, τις δύο τάσεις της Πυθαγόρειας σχολής,

την επιστημονική και τη θρησκευτική.

Μια πολύ σημαντική ανακάλυψη του Πυθαγόρα είναι η αριθμητική ερμηνεία του σύμπαντος. Το ενδιαφέρον του Πυθαγόρα για την μουσική αρμονία οφείλεται, στη θεωρία της “Αρμονίας των Σφαιρών”, που διατύπωσε η σύζυγος του Θεανώ.

Επίσης έχουν αποδοθεί σε αυτόν διάφορες γεωμετρικές ανακαλύψεις, με γνωστότερο το ομώνυμο του θεώρημα.

Υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες που συνδέουν άμεσα τον Πυθαγόρα με την Ιατρική ή τον παρουσιάζουν εφευρέτη διαφόρων θεραπευτικών μεθόδων (Ιάμβλιχος).

Ο νεαρός Πυθαγόρας μεγάλωνε στη Σάμο με μεγάλη σεμνότητα και σωφροσύνη και έγινε όμορφος στην εμφάνιση, πολύ περισσότερο από άλλους νέους.

Απολάμβανε δε κάθε είδους σεβασμό ακόμη και από τους πολύ μεγαλύτερούς του, σε ηλικία πολίτες.

Όταν μιλούσε μετέτρεπε τους πάντες με το μέρος του και εφαίνετο αξιοθαύμαστος, ώστε από πολλούς να βεβαιώνεται με κάθε φυσικότητα, πως ήταν πράγματι υιός του θεού Απόλλωνα.

Όντας ακόμη έφηβος, η φήμη του έφτασε εις την Μίλητο της Ιταλίας, προς τον Θαλή και εις την Πριήνη, προς τον Βίαντα, δύο εκ των επτά σοφών της αρχαιότητος και σε πολλά μέρη οι άνθρωποι εξέφραζαν τον θαυμασμό τους, αποκαλώντας τον “εν Σάμω κομήτην”.

Μόλις στη Σάμο, άρχισε να εμφανίζεται το τυραννικό καθεστώς του Πολυκράτους, εποχή όπου ο Πυθαγόρας ήταν, περίπου δεκαοκτώ ετών, έφυγε μαζί με τον Ερμοδάμαντα τον Κλεοφύλλειο, για την Μίλητο και τη Σχολή της Ιωνίας.

Κοντά στο Θαλή ο Πυθαγόρας έλαβε σοβαρή εκπαίδευση, πάνω στα μαθηματικά, τη γεωμετρία και σε όσα έχουν σχέση, με τους αριθμούς και τους υπολογισμούς.

Ήταν ο Θαλής που προέτρεψε τον Πυθαγόρα να μεταβεί στην Αίγυπτο και να συναναστρέφεται, με τους ιερείς της Μέμφιδος και της Διοσπόλεως, από τους οποίους ο ίδιος ο Θαλής, είχε λάβει πολλές γνώσεις.

Ο Ιάμβλιχος διηγείται πως κατά το ταξίδι του στην Αίγυπτο, οι Αιγύπτιοι ναύτες είχαν σκεφθεί να τον πουλήσουν, γιατί πίστευαν θα βγάλουν πολλά χρήματα.

Όμως εντός ολίγων ημερών άλλαξαν γνώμη βλέποντας την ασυνήθιστη ήρεμη και επιβλητική συμπεριφορά του Πυθαγόρα, καθώς και την μεγάλη του εγκράτεια στην τροφή, το ποτό και τον ύπνο.

Στην Αίγυπτο κοντά στους ιερείς εντρύφησε ακόμη περισσότερο στην Αστρονομία, τελειοποιώντας τις γνώσεις του κι έφτασε στο απόγειο της μάθησης της επιστήμης των αριθμών και της μουσικής.

Σύμφωνα με τον Ιάμβλιχο ο Πυθαγόρας έμεινε στην Αίγυπτο 22 χρόνια και κατόπιν μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα, αιχμάλωτος, όπου παρέμεινε αλλά δώδεκα έτη.

Συναναστρεφόμενος με τους Πέρσες ιερείς και διδασκόμενος θεολογικά και αστρονομικά θέματα, επέστρεψε στη Σάμο σε ηλικία πενήντα έξι ετών.

Ο Πυθαγόρας θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της σύγχρονης χορτοφαγίας.

Αν και οι αναφορές, ως προς τη σχέση του με την κατανάλωση κρέατος είναι διφορούμενες, οι απόψεις του οδήγησαν στη δημιουργία της “χορτοφαγικής κοινωνίας” στην Αγγλία του 18ου αιώνα.

Αυτή ήταν η απαρχή του σύγχρονου χορτοφαγικού κινήματος.

 

Πηγή : * Πυθαγόρου Βίος, Πορφύριος, εκδόσεις Πύρινος Κόσμος 1978.

* Περί του Πυθαγόρειου βίου, Ιάμβλιχος, εκδόσεις Νέα θέσις 1997.

* Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς Γεωμετρικές Διαδρομές.

* Φίλη Χριστίνα, “Πυθαγόρας, Αρχιμήδης και Ινδικές μαθηματικές θεωρίες”, Φιλοσοφία, 15-16 (1985-86), 156-171.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΜΛΕΤ

ΑΜΛΕΤ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι ο τίτλος, ενός από τα πιο γνωστά και πιο δημοφιλή θεατρικά έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, αλλά και το όνομα του κεντρικού χαρακτήρα του έργου.

(Η τραγική ιστορία του Άμλετ, Πρίγκιπα της Δανιμαρκίας).

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ και της Οξφόρδης το 1603.

Στην Ελλάδα, το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο το 1937, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ροντήρη, με Άμλετ τον Αλέξη Μινωτή.

Υπόθεση :

Κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας είναι ο νεαρός Πρίγκιπας Άμλετ, που έχει ίδιο όνομα με τον πατέρα του βασιλιά της Δανίας, ο οποίος πέθανε απροσδόκητα.

Ο θείος του νεαρού Άμλετ, Κλαύδιος ανεβαίνει στο θρόνο και παντρεύεται τη χήρα του αδελφού του, Γερτρούδη.

Ο Άμλετ είναι δυσαρεστημένος από την άνοδο του θείου του στο θρόνο, τον οποίο θεωρεί πολύ κατώτερο και ανάξιο σύγκρισης με τον πατέρα του και τον εσπευσμένο γάμο της μητέρας του, Γετρούδη με τον αδελφό του νεκρού συζύγου της.

Ένα βράδυ, στους νυχτοφύλακες του κάστρου Ελσίνορ εμφανίζεται ένα φάντασμα, που μοιάζει στο νεκρό Βασιλιά Άμλετ, εξαφανίζεται όμως πριν ακούσουν το μήνυμα, που ήθελε να τους μεταφέρει.

Ειδοποιείται ο πρίγκιπας Άμλετ και το φάντασμα επανεμφανίζεται και του αποκαλύπτει ότι ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τον Κλαύδιο και τον διατάζει να πάρει εκδίκηση.

Ο Άμλετ σχεδιάζει να αποκαλύψει την ενοχή του Κλαύδιου παριστάνοντας τον τρελό.

Από την τρέλα του Άμλετ, έλκεται η προσοχή του Κλαύδιου και της Γετρούδη, που βάζουν τους Ρόζεγκραντζ και Γκιλντεστέρι, παλιούς συμφοιτητές του ‘Άμλετ, να τον παρατηρήσουν, για να βρουν την αιτία της τρέλας του.

Ο Πολώνιος βασιλικός σύμβουλος υποπτεύεται ότι αιτία της τρέλας του Άμλετ είναι η αγάπη του, για την Οφηλία, την κόρη του.

Ωστόσο, σε μια συνάντησή τους, όπου παρακολουθούνται, ο Άμλετ δε δείχνει να αγαπά την Οφηλία, καθώς της λέει να κλεισθεί σε μοναστήρι.

Ο Άμλετ σχεδιάζει να ανεβάσει μια παράσταση, που θα παρουσιάζει τον φόνο του πατέρα του, σκοπεύοντας να ξεσκεπάσει τον Κλαύδιο.

Κατά τη διάρκεια του έργου, ο Κλαύδιος Α προχωρεί.

Την κίνηση παρατηρεί ο Οράτιος, έμπιστος φίλος του ‘Άμλετ, κι ο Άμλετ αποφασίζει να εκδικηθεί, για το θάνατο του πατέρα του.

Ετοιμάζεται να σκοτώσει τον Κλαύδιο, αλλά τον βρίσκει να προσεύχεται και σκέφτεται, ότι αν τον σκοτώσει εκείνη τη στιγμή, ο Κλαύδιος θα πάει στον παράδεισο, κάτι που δεν του αξίζει.

Ωστόσο, όταν ο Άμλετ φεύγει ο Κλαύδιος αποκαλύπτεται, ότι δεν προσευχόταν, με μεγάλη ευλάβεια για κάτι.

‘Ο Άμλετ πηγαίνει να αντιμετωπίσει την μητέρα του. Ακούγοντας ένα θόρυβο πίσω από μια κουρτίνα, τείνει το σπαθί του και κατά λάθος σκοτώνει τον Πολώνιο, που κρυφάκουγε.

Φοβούμενος για την ασφάλεια του , ο Κλαύδιος στέλνει στην Αγγλία τον Άμλετ και μαζί, τους Ρόζεγκραντζ και Γκιντελστέρνζ, με εντολή να τον σκοτώσουν.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδίου ο Άμλετ ανακαλύπτει τη δολοπλοκία και οδηγεί στο θάνατο, τους δύο επίδοξους δολοφόνους του.

Το πλοίο τους πέφτει στα χέρια πειρατών αλλά ο Άμλετ πληρώνοντας λύτρα, τελικά, αφήνεται ελεύθερος.

Γεμάτη θλίψη η Οφηλία τρελαίνεται και πνίγεται σε ένα ποτάμι. Από τη Γαλλία επιστρέφει γεμάτος οργή ο Λαέρτης, γιος του Πολώνιου κι αδελφός της Οφηλίας.

Ο Κλαύδιος πείθει το Λαέρτη, ότι ο Άμλετ είναι υπεύθυνος για το θάνατο του Πολώνιου και με την επιστροφή του ‘Άμλετ στη Δανία, στοιχηματίζει, ότι ο Άμλετ μπορεί να νικήσει στη μάχη το Λαέρτη.

Η μάχη όμως είναι στημένη : το σπαθί του Λαέρτη έχει δηλητήριο, όπως και το κρασί στο ποτήρι του ‘Άμλετ.

Κατά τη διάρκεια της μάχης, η Γερτρούδη πίνει από το δηλητηριασμένο κρασί και πεθαίνει. Ο Λαέρτης καταφέρνει να τραυματίσει τον Άμλετ, αλλά λαβώνεται από τον ίδιο. Προτού ξεψυχάει, αποκαλύπτει το σχέδιο δολοφονίας του Κλαύδιου, εναντίον του Άμλετ.

Ο Άμλετ πριν αφήσει την τελευταία του πνοή από το δηλητήριο καταφέρνει να σκοτώσει τον Κλαύδιο.

Στη σκηνή καταφθάνει ο Φόρτινμπρος ένας Νορβηγός φιλόδοξος πρίγκιπας που έρχεται εναντίον της Δανίας, με το στρατό του.

Ο Οράτιος αφηγείται όσα έχουν συμβεί κι ο Φόρτινμπρος διατάζει να αποδοθούν τιμές, στο νεκρό Άμλετ.

Στο έργο, ο Πρίγκιπας ‘Άμλετ έχει μακράν τη μεγαλύτερη παρουσία, ακόμα και σε σύγκριση, με άλλα έργα του Σαίξπηρ.

Μια άποψη θέλει τον Άμλετ να αναζητά την αλήθεια, ώστε να είναι σίγουρος ότι πραγματοποίησε την εκδίκηση που επιθυμούσε ένα φάντασμα, που ισχυρίστηκε πως ήταν το πνεύμα του νεκρού πατέρα του.

Βρίσκει συνεχώς προφάσεις, για να χρονοτριβήσει να φέρει το έργο του εις πέρας, και αυτό του στοιχίζει την ζωή του.

Πηγές :

* Άμλετ (Ταινία, 1948) – Τραγωδία εκδίκησης. Δραματικό είδος που επικεντρώνεται στην εκδίκηση.

* Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 8-5-2024

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Γνωρίζεται ότι, την Τετάρτη 8 Μαΐου 2024 και ώρα 09:30’ θα τελεστεί στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών της πρώην Σχολής Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), Θεία Λειτουργία μετ΄αρτοκλασίας προς τιμή της προστάτιδος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (Π.Ο.Α.Σ.Α), του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και του Σώματος της πρώην Ελληνικής Χωροφυλακής Αγίας και Ισαποστόλου Ειρήνης.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα ακολουθήσει τρισάγιο στο παρακείμενο Μνημείο Πεσόντων και κατάθεση στεφάνων και στη συνέχεια θα παρατεθεί από τον Σύνδεσμο Αποστράτων, μικρή δεξίωση στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου (Αρχονταρίκι), παραπλεύρως του Ιερού Ναού. Στην εκδήλωση έχει προσκληθεί η Πολιτική και Φυσική Ηγεσία του Σώματος, καθώς και τα μέλη των Ενώσεων και Συνδέσμων Αττικής.

 

Mετά τιμής

ο Πρόεδρος Σ.Α.ΠΑΣ.Α.                                   ο Πρόεδρος Π.Ο.Α.Σ.Α.

Νικόλαος Χριστολουκάς                               Ευάγγελος Χριστακόπουλος

Αντιστράτηγος ε.α.                                       Υποστράτηγος ε.α.

    • ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

      08:30 Έναρξη θείας Λειτουργίας (Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών-Μεσογείων 96)

      09:10 Προσέλευση Μελών ΔΣ ΠΟΑΣΑ & ΣΑΠΑΣΑ

      09:30 Προσέλευση κ.κ. Επισήμων & Προσκεκλημένων

      09:45 Δοξασία-Υμνωδία Ισαποστόλου Αγίας Ειρήνης και Αρτοκλασία

      10:00 Ομιλία Νομικού Συμβούλου ΣΑΠΑΣΑ Αντ/γου ε.α. κ. ΣΟΥΠΙΏΝΗ Νικολάου

      10:10 Μετάβαση στο Μνημείο Πεσόντων και Τρισάγιο.

      10:25 Παράταξη Μουσικού Τμήματος στο χώρο έμπροσθεν του μνημείου – Τήρηση ενός λεπτού σιγής – Κατάθεση στεφανιών-Εθνικός Ύμνος.

      10:40 Μικρή δεξίωση (καφές κλπ στο Αρχονταρίκι Πνευματικού Κέντρου και στον εξωτερικό χώρο αυτού)

      11:30 Πέρας εκδήλωσης.

      Υπεύθυνοι εκδήλωσης

      Αντ/γος ε.α. Οδυσσέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ, Γεν .Γραμματέας ΠΟΑΣΑ

      Αντ/γος ε.α. Ιωάννης Σκλάβος, Β’ Αντιπρόεδρος ΣΑΠΑΣΑ

       

ΜΗΝ ΑΠΟΣΤΡΕΨΕΙΣ

ΜΗΝ ΑΠΟΣΤΡΕΨΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Στην είσοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στον πρώτο κατανυκτικό εσπερινό της Κυριακής της τυρινής, ψάλλονται ως μέγα Προκείμενο οι συγκλονιστικοί στίχοι :

“Μη αποστρέψης το πρόσωπό σου από του παιδός σου, ότι θλίβομαι, ταχύ επάκουσόν μου. πρόσχες τη ψυχή μου και λύτρωσαι αυτήν.”

Το μέγα αυτό Προκείμενο επαναλαμβάνεται στον 3ο και στον 5ο κατανυκτικό εσπερινό. Οι στίχοι αυτούσιοι 18 και19 ανήκουν στον 68ο ψαλμό.

Το όλο περιεχόμενο του ψαλμού παραπέμπει στο ψαλμωδό, βασιλιά και προφήτη Δαβίδ. Αρμόζει στα δικά του παθήματα, αλλά και στα παθήματα σώματος και ψυχής κάθε ανθρώπου.

Χαρακτηρίζεται ψαλμός Μεσιακός, αναφέρεται στον Μεσσία Χριστό, τα Θεία Πάθη Του και μαζί, κατά την Πατερική γνώμη, περιέχει την προσευχή του Χριστού, ως εκπροσώπου της ανθρωπότητας.

Γραμμένοι, πριν 3.000 χρόνια οι στίχοι συγκινούν μέχρι σήμερα. Μάλιστα οι εννέα πρώτες λέξεις, γιατί αυτές, ούτε εμπνέονται, ούτε γράφονται εύκολα :

“Μη αποτρέψεις το πρόσωπόν σου, από του παιδός σου” : απευθύνεται ο ψαλμωδός στον Κύριο, ικετεύει και μαζί σαν να τον “διατάσσει”, τι να μην κάνει. Να μην του στερήσει τη θέα του προσώπου Του, την ιδιαίτερη προσωπική οικειότητα μαζί του, που δεν του είναι ένας ξένος, αλλά πολύ στενά δικός Του, το παιδί Του στους βαθιά προφητικούς αυτούς στίχους προκαταγράφεται το δραματικό ερώτημα του κρεμάμενου επί του Σταύρου Ιησού Χριστού, όταν “ανεβόησε φωνή μεγάλη…. Θεέ μου, Θεέ μου, ινατί με εγκατέλιπες”. Ο λόγος του, πριν το “τετέλεσται, αποτελεί έκφραση της θεοεγκατάλειψης που βιώνει ο εσταυρωμένος Κύριος.

Εγκαταλελειμμένος από τους μαθητές του, βλέποντας “την πλήρη αποτυχία του κηρύγματος αυτού.”

Σ’ αυτόν όμως το λόγο που κορυφώνεται η τέλεια κένωση του “ανθρώπου Χριστού Ιησού” και συγχρόνως ολοκληρώνεται η τέλεια θέωση της ανθρώπινης φύσης, που πήρε ο Χριστός με την ενσάρκωσή Του”, συνοψίζεται το ακατάληπτο μυστήριο του Σταυρού.

Ο Χριστός αδειάζει τη θεότητα Του και σταυρώνεται, ως κακούργος δούλος, για

να θεώσει τους δούλους του.

“Μη αποτρέψης το προσωπόν σου, από του παιδός μου…….”

Οι εννέα πρώτες λέξεις από το μεγάλο Προκείμενο της Κυριακής της Τυρινής, ούτε γράφονται, ούτε βιώνονται εύκολα.

Φανερώνουν το βαθύ ανικανοποίητο της ανθρώπινης ψυχής.

Τη βεβαιότητα ότι η εσωτερική απόλυτη ικανοποίηση σ ‘ αυτήν την επίγεια ζωή, είναι ανεύθυνη, ίσως μάλιστα και επικίνδυνη.

Αυτές οι λέξεις αγγίζουν αισθήματα μεγάλων αναζητητών, ασκητών και Αγίων, που βίωσαν την απρόσιτη σε πολλούς Θεοεγκατάλειψη, τη βαθειά θλίψη της θείας στέρησης.

Τη θεοεγκατάλειψη μπορούν να νιώσουν μόνο άνθρωποι μεγάλης πίστης, άνθρωποι που γευτήκανε τη χαρά της ένωσης με το Θεό και γι’ αυτό πάσχουν περισσότερο τον χωρισμό Του.

Ύστερα, ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυρίου, φτάνουν να απευθυνθούν ως παιδιά στο πατέρα τους, να Τον ζητήσουν.

Ν’ αναρωτηθούν να εξετάσουν την πορεία τους, να συνεχίσουν τον αγώνα τους, να υπομένουν και να περιμένουν.

Ν’ ακολουθήσουν τον Χριστόν στον Άδη, όπως εκείνοι οι εκλεκτοί στους εσχάτους χρόνους της Αποκαλύψεως, “οι ακολουθούντες τω αρνίω, όπου αν υπάγη”.

Η πρώτη εκλεκτή προσφορά, οι “άμωμοι”, η “απαρχή τω Θεω’ και τω αρνίω [Αποκ.ιδ’4].

Οι χρόνοι μας έσχατοι, αποκαλυπτικοί και απειλητικοί, κι εμείς απορημένοι και στερημένοι.

Μόνο το “ότι θλίβομαι κατανοούμε, το μέγα Προκείμενο στην είσοδο της Μεγάλης Σαρακοστής.

Να γινόταν φέτος να περάσουμε αυτή την είσοδο, με άλλα οράματα, ζητώντας ως μεγάλη χάρη το “μη αποστρέψεις το πρόσωπόν σου από του παιδός σου….”

Ζητώντας τα αδύνατα, ποθώντας τα υψηλότερα και βαθύτερα.

Ν’ αγγίξουμε, έστω ελάχιστα τη μεγαλύτερη ικανοποίηση που μπορεί να βιώσει στην επίγεια ζωή του ο άνθρωπος, τη θέα του προσώπου του.

Πηγή : Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ). Οψόμεθα τον Θεόν καθώς έστι, σελ.202-204, 215, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας 1992.

Αγιοκατατάχτηκε από το οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στις 27 Νοεμβρίου 2019.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

– Αν είσαι αληθινός Θεός, δείξε μας ένα θαύμα για να πιστέψουμε!… επέμεναν πεισματικά οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.

Κι ο Κύριος αποκρίθηκε :

– Θαύμα θέλετε, αλλά θαύμα δεν θα δείτε εξαιτίας της απιστίας σας. Άλλωστε αρκεί ένα και μόνο για να πιστέψετε: “το σημείον Ιωνά του προφήτου”.

Όπως δηλαδή κάποτε ο προφήτης, ήταν τρεις μέρες και τρεις νύχτες, μέσα στην κοιλιά του κήτους κι έπειτα βγήκε ζωντανός, έτσι και ο υιός του ανθρώπου θα μείνει μέσα στον τάφο, επί τρία μερόνυχτα κι έπειτα θα αναστηθεί. (Ματθ. ιβ’ 38 – 40).

Η Ανάσταση! Αυτό είναι το πιο θαυμαστό σημείο του Υιού του Θεού, το θαύμα των θαυμάτων, μπροστά στο οποίο συντρίβεται η ανθρώπινη λογική, καταρρίπτονται τα επιχειρήματα των αθέων, φανερώνεται η υπεροχή της αληθινής πίστεως, έναντι κάθε ψευδοθρησκίας.

Η αλήθεια, ότι ο Χριστός απέθανεν…

και ότι ετάφη και ότι εγήγερται τη τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς”, αποτελεί ομολογία πίστεως και βάση της διδασκαλίας των Αγίων Αποστόλων, την οποία κατέγραψε ο Απόστολος Παύλος ( Α Κορ. ιε 3 – 4) και οι Άγιοι Πατέρες, τη συμπεριέλαβαν στο Σύμβολο της Πίστεως στο 5ο άρθρο του.

Τι είναι όμως αυτό που μας βεβαιώνει, για την Ανάσταση του Χριστού;

ΑΡΘΡΟ 5ο

“Και αναστάντα την Τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς”.

Αν μελετήσουμε το γεγονός της Αναστάσεως κατά τας Γραφάς”, όπως επισημαίνεται στο Σύμβολο της Πίστεως, τότε, θα ανακαλύψουμε πολλές έγκυρες μαρτυρίες, που μας βεβαιώνουν για τη θεμελιώδη αυτή αλήθεια, της πίστεώς μας.

Πιο συγκεκριμένα, οι ιστορικές μαρτυρίες που καταγράφουν οι ιεροί Ευαγγελιστές θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε δύο βασικά επιχειρήματα :

Τον κενό τάφο και τις εμφανίσεις του ίδιου του αναστάντος.

  1. Ο κενός τάφος

Και οι τέσσερις ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρουν τις σχετικές διηγήσεις με την ταφή και την ανεύρεση του κενού τάφου.

Με τον τρόπο αυτό φαίνεται η Ανάσταση ως ιστορικό γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο τόπο (“εν τω καινώ μνημείω”, δηλαδή σε έναν καινούργιο τάφο, όπου κανείς άλλος δεν είχε ενταφιαστεί) και σε ορισμένο χρονικό πλαίσιο (“τη Τρίτη ημέρα”).

Βέβαια, από την πρώτη στιγμή οι εχθροί του Χριστού επιχείρησαν να διαβάλουν το γεγονός της Αναστάσεως.

Έτσι δωροδόκησαν τους φύλακες του τάφου, προκειμένου να διαδώσουν ότι, ενώ είχαν αποκοιμηθεί, οι μαθητές του Χριστού έκλεψαν το νεκρό σώμα Του.

Αλλά πόσο αξιόπιστοι μπορούν να θεωρηθούν άνθρωποι που μαρτυρούν, για γεγονός που συνέβη ενώ κοιμούνταν;

Και γιατί δεν παραπέμφθηκαν σε δίκη, από τους άρχοντες, για πλημμελή επιτέλεση καθήκοντος;

Γιατί ακόμη οι Ιουδαίοι δεν έκαναν εξονυχιστική έρευνα, ώστε να βρουν το τάχα κλεμμένο σώμα και να το φανερώνουν.

Άλλοι ορθολογιστές υποστήριξαν ότι ο Χριστός, δεν είχε πεθάνει πραγματικά, αλλά είχε πέσει σε λήθαργο ή κάποιο είδος λιποθυμίας.

Ωστόσο οι Ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρουν ξεκάθαρα ότι ο θάνατός Του, κατ’ εντολή του Πιλάτου, πιστοποιήθηκε από τους στρατιώτες και τον επικεφαλής Αξιωματικό.

Επιπλέον, έστω και αν έθαψαν ζωντανό τον κ. Ιησού, με τον τρόπο που τον είχαν τυλίξει και αρωματίσει, θα είχε πεθάνει από ασφυξία!

Αλλά κι αν ακόμη κατόρθωνε να επιζήσει, ύστερα από εκείνη την μαρτυρική πορεία, προς τον Γολγοθά και την οδυνηρή Σταύρωση, πως άντεξε τρεις μέρες μέσα στον τάφο, κι έπειτα βρήκε δυνάμεις να παραμερίσει τον ογκώδη λίθο και να περπατήσει αρκετά χιλιόμετρα, μέχρι το χωριό Εμμαούς….

Αδιέξοδα τα ερωτήματα. Γι’ αυτό και ο ιερός υμνογράφος συμπεραίνει :

“Μη πλανάσθε…. μάθετε τας ρήσεις των προφητών και γνώτε, ότι αυτός εστίν αληθώς, ο Λυτρωτής του κόσμου και Παντοδύναμος.

  1. Οι εμφανίσεις του Αναστάντος.

Σύμφωνα, με τις μαρτυρίες των ιερών Ευαγγελιστών ο Κύριος Ιησούς, για σαράντα μέρες εμφανιζόταν άλλοτε σε ένα ή δύο πρόσωπα, όπως στον Πέτρο ή στη Μαρία τη Μαγδαληνή ή στους δύο μαθητές του, που βάδιζαν προς Εμμαούς,

άλλοτε στο στενό κύκλο των “δώδεκα” Αποστόλων κι ας μην ήταν όλοι παρόντες,

κι άλλοτε σε πολύ ευρύτερο κύκλο, όπως τότε, που είχαν συγκεντρωθεί πάνω από πεντακόσιοι μαθητές Του.

Αυτές οι εμφανίσεις του Αναστάντος, που συνέβησαν με τόσους αυτόπτες μάρτυρες, αποτελούν τη ζωντανή εμπειρία της Εκκλησίας, για την Ανάσταση του Χριστού.

Αυτή η συγκλονιστική εμπειρία αποτέλεσε για τους Αποστόλους, οι οποίοι διακινδύνευαν κάθε μέρα τη ζωή τους κηρύττοντας, ότι ο Χριστός σταυρώθηκε και αναστήθηκε για να μας χαρίσει την αιώνια ζωή και σωτηρία.

Αυτή η εσωτερική βεβαιότητα ότι ο Χριστός νίκησε τον θάνατο ενέπνεε τους μάρτυρες κάθε εποχής, οι οποίοι δεν δίστασαν να υποβάλλονται σε μερικούς κόπους και απίστευτα βασανιστήρια, ούτε φοβούνταν να θυσιάσουν την ίδια τη ζωή τους για την πίστη τους.

Αλλά και κάθε πιστός χριστιανός, ενωμένος με τον Αναστάντα Κύριο, έχει τη δυνατότητα να νικάει την αμαρτία, να υπερβαίνει τη φύση του, να μην φοβάται τον θάνατο.

Αυτή η δύναμη της Αναστάσεως είναι η μεγαλύτερη απόδειξη, ότι ο Χριστός αναστήθηκε.

* * *

Η ανάσταση του Χριστού, αποτελεί τη πιο συγκλονιστική είδηση, τη μεγαλύτερη επανάσταση στην ιστορία, το πιο ελπιδοφόρο γεγονός, για τον κάθε άνθρωπο.

Πως λοιπόν να μην πανηγυρίζουμε το γεγονός που κάνει μοναδική την πίστη μας.

Γι αυτό και η Ανάσταση είναι η μόνη εορτή την οποία εορτάζουμε, σαράντα ημέρες και επιπλέον κάθε Κυριακή όλο το χρόνο.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Προς τη ΝΙΚΗ” – Νικηφόρος.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΝΑΒΛΥΣΗ-ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΝΑΒΛΥΣΗ-ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μεγάλο πρόβλημα η έλλειψη νερού στην Μαύρη Ήπειρο!

Είτε δεν υπάρχει νερό κοντά στο χωριό, είτε αυτό που υπάρχει είναι μολυσμένο. Κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες Ιούνιο – Αύγουστο, όταν επικρατεί ξηρασία, η έλλειψη νερού είναι μεγάλη.

Στα νεώτερα χρόνια βέβαια η κλιματική αλλαγή έκανε την παρουσία της, δυστυχώς και στη δυστυχισμένη Αφρική.

Το αποτέλεσμα είναι να υποφέρουν εκατομμύρια άνθρωποι και να πεθαίνουν πολλοί από έλλειψη νερού.

Αγώνας δρόμου κάθε μέρα για την αποθήκευση λίγου νερού να πιουν και να καθαριστούν.

Κάθε μέρα πρωί πρωί, βλέπει κανείς παιδιά και γυναίκες, με ένα μπιτόνι νερό στο κεφάλι να φέρνουν λίγο νερό και από πέντε ώρες μακριά.

Τελευταία χρησιμοποιούν και τα ποδήλατα και τα μηχανάκια, για να εξυπηρετούνται.

Δεν ήξεραν πως να λύσουν το πρόβλημά τους.

Μάλιστα θεώρησαν, ότι αιτία ήταν ο καθολικός παππάς τους, που ήταν απρόσεκτος και σκανδαλοποιός. Έφτασαν στο σημείο να τον διώξουν, θεωρώντας τον αιτία της ξηρασίας της πηγής του νερού του χωριού τους.

Τότε άκουσαν ότι υπάρχει εκεί κοντά στην makongora της Muieba ένας ορθόδοξος ιερέας, ο π. Σωσθένης.

Τους φώτισε ο Θεός και τον κάλεσαν στο χωριό τους, να προσευχηθεί για το πρόβλημα τους.

* * *

Ο π. Σωσθένης kiyonga από τη Muleba της Τανζανίας, πρώην Λουθηριανός κληρικός μετεστράφη στην Ορθοδοξία και χειροτονήθηκε Ιερέας, από τον σημερινό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο.

Ο Αναστάσιος, ήταν τότε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως, με έδρα το Ναϊρόμπι και περιελάμβανε Κένυα, Ουγκάντα και Τανζανία.

Όταν πήγε ο π. Σωσθένης στο kanya – buguru, γονάτισε και προσευχήθηκε.

Και, ώ, του θαύματος, άντλησε η πηγή νερό καθαρό και πόσιμο!

Δεν περιγράφεται η χαρά των χωρικών του kanya – buguru!

* * *

Αυτό το θαύμα έγινε αιτία όλοι οι κάτοικοι αυτού του χωριού να μετατραπούν στην Ορθοδοξία.

Ο φωτιστής της Τανζανίας, π. Σωσθένης, φώτισε με αυτό το θαύμα την πατρίδα του!

Με αυτό το θαύμα ξεκίνησε, η διάδοση της Ορθοδοξίας. Ο π. Σωσθένης έμεινε καιρό κοντά τους.

Τους κατήχησε και του βάπτισε. Τους οδήγησε στην Ορθοδοξία μας.

Δεν έμεινε όμως η ορθόδοξη πίστη μας, μόνο σ’ αυτό το χωριό. Άρχισε να διαδίδεται σαν φωτιά, σε όλα τα χωριά της Ικίμπας της Μπουκόμπας.

Στο Kanya – buguru με την χρηματική βοήθεια του Αναστασίου, κτίστηκε ωραία μεγάλη Εκκλησία του Αγίου Αντωνίου.

Το χωριό είχε μεγάλη πρόοδο στην Ορθοδοξία.

Ένας χωριανός τους μάλιστα, ο Παύλος Tiliuganya, πήγε και σπούδασε στην ιεραρατική σχολή στο Ναϊρόμπι.

Εκεί καταρτίστηκε και επέστρεψε ως ιερεύς στο χωριό τους.

Και άλλοι τέσσερις νέοι πήγαν στο Ναϊρόμπι και επέστρεψαν στο χωριό τους ιερείς.

Έτσι αυτό το χωριό, που δεν είχε πηγή νερού, έγινε πηγή Ορθοδοξίας για την Τανζανία. Και αυτό ήταν αποτέλεσμα του Τρισάγιου Θεού, που έδωσε στον π.Σωσθένη τη χάρη του.

Αυτό είναι αιτία να ψάλουμε μαζί με τον ψαλμωδό. “Τις Θεός Μέγας ως ο θεός ημών, ο ποιών θαυμάσια μόνος”.

(Ηνωμένη δημοκρατία της Τανζανίας:)

Είναι χώρα της ανατολικής Αφρικής, με πρωτεύουσα την Ντοντόμα.

Έχει έκταση 947.303 τ.χιλιομ. (συμπεριλαμβάνει τα νησιά Μαφία, Πέμπα και Ζανζιβάρη) και πληθυσμό 61.741.120 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2022.

Η Τανζανία μοιράζεται με τις γειτονικές της χώρες, δύο από τις μεγαλύτερες Λίμνες της Αφρικής. Στο βορρά τη λίμνη Βικτώρια και στη δύση τη Λίμνη Τανγκανίκα.

Το 1/3 της χώρας είναι εθνικά πάρκα και καταφύγια θηραμάτων. Στο έδαφος της βρίσκεται το υψηλότερο όρος της Αφρικής, το κιλιμάντζαρο.

Το Νταρ Ελ Σαλάαμ είναι η πολύβουη πρωτεύουσα της Τανζανίας. Είναι πολύχρωμη, πολυπληθής και πολυάσχολη.

Κένυα.

Είναι χώρα της Ανατολικής Αφρικής, με έκταση 580.367 τ.χιλ. και πληθυσμό 51.525.602 κατοίκους.

Συνορεύει νοτιοδυτικά με την Τανζανία. Δυτικά με την Ουγκάντα. Βόρεια με την Αιθιοπία και Ανατολικά με τη Σομαλία.

Πρωτεύουσα είναι το Ναϊρόμπι.

Η Κένυα ανεξαρτητοποιήθηκε από την Μ. Βρετανία το1963.

Ουγκάντα.

Η Ουγκάντα είναι χώρα της Αφρικανικής Ηπείρου με πρωτεύουσα, τη μεγαλύτερη πόλη την Καμπάλα.

Βρίσκεται δίπλα στη λίμνη Βικτόρια και συνορεύει με το Κονγκό, το νότιο Σουδάν και την Κένυα.

Έχει έκταση 241.038 τ.χιλιομ. και πληθυσμό 45.562.000. Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση κατατάσσεται 33η στον κόσμο.

Η Ουγκάντα ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βρετανία στις 9 Οκτωβρίου 1962, αλλά παρέμεινε μέλος της κοινοπολιτείας των εθνών.

Αρουραίοι με βουβωνική πανώλη, έφτασαν στην Ουγκάντα, αφότου είχαν ανέβει σε βρετανικά πλοία και διέδωσαν

την ασθένεια της Πανώλης. Πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα πέθαναν στις αρχές του 20ου αιώνα σε μια επιδημία η οποία έγινε γνωστή ως Μαύρη Πανώλη.

Από το 1900 μέχρι το 1920, μια επιδημία ασθένειας του ύπνου, σκότωσε πάνω από 250.000 ανθρώπους.

 

Πηγή : – Θεοφ. Επισκόπου Μπουκόμπας και Δ. Τανζανίας κ. Χρυσόστομου.

– Βικιπαίδεια.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΟΥΣΕΙΟ ΖΥΓΟΜΑΛΑ ΤΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΟΥ ΑΥΛΩΝΑ – ΑΤΤΙΚΗΣ

ΜΟΥΣΕΙΟ ΖΥΓΟΜΑΛΑ ΤΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΟΥ ΑΥΛΩΝΑ – ΑΤΤΙΚΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Από όπου περνούσε τούτη η αρχόντισσα έκανε τους γύρω της, να στέκονται με σεβασμό και εκτίμηση.

Ήταν η Λουκία Ζυγομαλά, Σύζυγος του διακεκριμένο πολιτικού, Αντωνίου Ζυγομαλά και κόρη ενός Λαμπρού νομικού, του Αριστείδη Μπαλάνου.

Όσο γλυκείς κι αν ήταν οι τρόποι της, όσο ευγενής η συμπεριφορά της, εύκολα μπορούσε κανείς να διακρίνει πάνω της μια σκιά μελαγχολίας.

Και πως να διώξει τούτη η αρχόντισσα αυτή τη βαριά σκιά, όταν ήρθε και θρονιάστηκε στην καρδιά της, σαν έχασε τον μοναχογιό της Ανδρέα, στα εικοσιτέσσερα του χρόνια.

Ο Ανδρέας της μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές της Νομικής και τη θητεία του

στο στρατό, όταν κηρύχθηκε ο Α’ Βαλκανικός πόλεμος.

Μα στο κάλεσμα της Πατρίδας ο νεαρός αριστοκράτης, έδωσε το “παρών”. Με την πρώτη αποστολή έφυγε για την Λάρισα. Στην τσέπη του είχε, της μητέρας του τη φωτογραφία με την ευχή, που έγραψε ο πατέρας του στο πίσω μέρος της, σαν έφευγε για το μέτωπο :

“Πατρός τε και μητρός τε και των άλλων προγόνων απάντων σεμνότερον και αγιώτερον… εστίν η πατρίς”.

Πολέμησε στην Ελασσόνα, στο Σαραντάπορο, στα Γιαννιτσά. Μπήκε νικητής στη Θεσσαλονίκη.

Ύστερα βρέθηκε ανάμεσα σ’ εκείνους που πολιορκούσαν το φοβερό Μπιζάνι.

Το “απόρθητο” φρούριο έπεσε το Φεβρουάριο του 1913 και εκείνος λίγες μέρες μετά, γράφει με περηφάνια στους γονείς του :

“Τέλος πάντων δύναμαι να σας γράψω από τα Ιωάννινα. Ήλθον, είδον, απέρχομαι. Επήρα τα χαλινά του Φουά πασά, μιαν σέλλαν, το σήμα του τουρκικού επιτελείου, τα έγγραφά τους, ένα μάουζερ κλπ.

Τώρα ανήκω το επιτελείο της Viii Μεραρχίας, η οποία βαδίζει προς Αργυρόκαστρο, […..] Σας φιλώ πολύ πολύ…

Ανδρέας.”

Στο Β’ Βαλκανικό πόλεμο θα δώσει πάλι “το παρών “. Θα στηθεί να πολεμήσει τον Βούλγαρο σε Κιλκίς, Λαχανά, Μπέλες, Κρέσνα, Τζουμαγιά…

Πάντα αγωνιζόταν για την πατρίδα και τώρα, πως να δεχθεί τούτη την αδικία :

Η Βόρειος Ήπειρος, που ο Ελληνικός Στρατός τους είχε ελευθερώσει, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, θα δινόταν στους Αλβανούς, για να δημιουργήσουν ένα κράτος από το τίποτα, επειδή αυτό εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Κι ο νικητής ελληνικός στρατός υποχρεωνόταν να αποχωρήσει από τα εδάφη που επότισε με το αίμα του.

Οι Βορειοηπειρώτες αντέδρασαν έντονα και με πρόεδρό τους τον Γεώργιο Χρηστάκη – Ζωγράφο, ύψωσαν τον Φεβρουάριο του 1914 τη σημαία της Αυτονομίας και ρίχτηκαν σε ένα τιτάνιο αγώνα.

Τον Απρίλιο του1914 από το Αργυρόκαστρο, ο Ανδρέας γράφει στους γονείς του: “Αγαπητοί μου γονείς, είμαι λαμπρά. Εγκατέλειψα τον Στρατό προχθές το βράδυ και ανήκω στην αυτόνομον Ήπειρον”.

Σ’ εκείνον τον αγώνα έμελλε να τον βρει η σφαίρα. Ο Ανδρέας Ζυγομαλάς, Λοχαγός του 3ου Λόχου του Συντάγματος Δελβίνου άφησε στα βορειανατολικά βουνά, την τελευταία του πνοή.

Και η πονεμένη μάνα του, πως ν’ αντέξει αυτή τη συμφορά; Σαν έχασε τον μοναχογιό της, έβαλε στόχο της να κάνει κάτι μεγάλο και ωφέλιμο για την πατρίδα.

Να φυλάξει τις παραδόσεις της, τον πολιτισμό της. Άρχισε λοιπόν να συλλέγει αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές και παλαιά αριστουργήματα κεντρικής τέχνης.

Να αντιγράφει τα μοτίβα τους, να συνθέτει νέα, βασισμένα πάνω στα Παλαιά πρότυπα, και να παραγγέλνει, με βάση αυτά, σε χωρικές, κυρίως στα λεγόμενα “Αρβανιτοχώρια, Σάλεσι, Κορωπί, Μαρκόπουλο, Κερατέα, Μενίδι… λαϊκά παραδοσιακά κεντήματα.

Στην Αθήνα στην οδό Βουλής 7, άνοιξε το 1915 ένα εκθετήριο με την επωνυμία “Αττική – Ελληνικά Χωρικά Κεντήματα”, στο οποίο οι χωρικές έφερναν τα προς πώληση έργα τους, εξασφαλίζοντας έτσι και ένα επιπλέον εισόδημα, για την οικογένειά τους.

Από το 1923 άρχισαν να λειτουργούν με δικές της δαπάνες σχολές κεντητικής, σε διάφορα χωριά της Αττικής, με έδρα το Μενίδι.

Στο Μενίδι λειτουργούσε και σχολή ταπητουργίας, ενώ στο Κορωπί και στην Κερατέα ίδρυσε και σχολές δαντέλας.

Στο Μενίδι υπήρχε και τμήμα μικρών μαθητριών, όπου φοιτούσαν κορίτσια του Δημοτικού Σχολείου. Δασκάλα της κάθε σχολής, ήταν η καλύτερη κεντήστρα του χωριού.

Στη τρίτη διεθνή έκθεση, στο Παρίσι, το 1925, απέσπασε δύο βραβεία, ένα για την ίδια και ένα για τις σχολές της.

Το 1936 οι σχολές κλείνουν, καθώς η αρχόντισσα δεν μπορούσε να αντέξει άλλο τα έξοδά τους.

Ό,τι απέμεινε από το πολιτικό εκείνο υλικό, το μάζεψε σε ένα χώρο του σπιτιού της στον Αυλώνα, που τον είχε διαμορφώσει σε Μουσείο.

Μετά τον θάνατο της το 1947, κληροδότησε το σπίτι της αυτό στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνα – Αττικής, για να λειτουργήσει σαν Μουσείο.

Στον Αυλώνα- Αττικής, έκτισε με δικές της δαπάνες και τον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέα, στη μνήμη του συζύγου και του γιου της.

Καθένας που επισκέπτεται σήμερα το Μουσείο Ζυγομαλά στον Αυλώνα Αττικής, στέκει μπροστά, σε μια πλουσιότατη συλλογή.

Έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τα έργα της λαϊκής μας τέχνης, του λαϊκού μας πολιτισμού.

Να έρθει σε επαφή με τις ρίζες του, το παρελθόν του. Κι’ όλα αυτά, γιατί βρέθηκε μια γυναίκα που έκανε τον πόνο της προσφορά.

Μια γυναίκα με αίσθηση της αξίας του Πολιτισμού.

 

Πηγή :

Ο Αυτονομιακός Αγώνας Β. Ηπείρου 1914, από τη σκοπιά των αγωνιστών, Αθήνα 2004 – “Περιοδικό” Η δράση μας.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

Πρόγραμμα ακολουθιών Μεγ. Εβδομάδος, Πάσχα, Αγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στου Μακρυγιάννη

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ
Ι. ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΤΗΛ. 210.92.29.609
Πρόγραμμα ακολουθιών Μεγ. Εβδομάδος, Πάσχα, Αγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου
27/4 Σάββατο του Λαζάρου: 19.00 Μ. Εσπερινός Βαΐων.

 

28/4 Κυριακή των Βαΐων: 07.15  Όρθρος και Θ. Λειτουργία.
19.00 Ακολουθία του Νυμφίου.

 

29/4 Μ. Δευτέρα (Ιωσήφ του Παγκάλου):
07.00 π.μ.  Ώρες-Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία.
19.30 μ.μ.  Ακολουθία του Νυμφίου.

 

30/4 Μ. Τρίτη (Παραβολή των δέκα παρθένων):
07.00 π.μ.  Ώρες-Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία
19.30 Ακολουθία του Νυμφίου (τροπάριο Κασσιανής).

 

01/5 Μ. Τετάρτη (Της αλειψάσης τον Κύριον μύρο):
07.00 π.μ.  Ώρες-προηγιασμένη Θ. Λειτουργία.
18.00 Ακολουθία Ιερού Νιπτήρος.
19.30  Ι. Ευχέλαιο.

 

02/5 Μ. Πέμπτη (Ο Μυστικός Δείπνος):
08.00 π.μ. Εσπερινός-Θ. Λειτουργία.
19.30 Ακολουθία των Παθών.

 

03/5 Μ. Παρασκευή (Τα φρικτά Πάθη του Κ. Η. Ι. Χριστού):
09.00 π.μ. Μ. Ώρες.
11.00 π.μ. Εσπερινός Αποκαθηλώσεως.
19.00 μ.μ. Τρισάγιο κεκοιμημένων επί του Ι. Επιταφίου.
19.30 μ.μ. Ακολουθία Επιταφίου Θρήνου.

 

04/5 Μ. Σάββατο (εις Άδου Κάθοδος του Κ. Η. Ι. Χριστού):
08.00 π.μ. Εσπερινός-Θ. Λειτουργία.
23.00 μ.μ Έναρξης Παννυχίδος του Πάσχα
23.45 – 01,30 Τελετή Αναστάσεως – Θ. Λειτουργία (ακολουθεί  πασχαλινό κέρασμα)

 

05/5 Κυριακή του Πάσχα: 19.30 μ.μ. Αρχιερατικός Εσπερινός της Αγάπης και του Αγ. Γεωργίου.*

 

06/5 Δευτέρα της Διακαινησίμου: 08.00 π.μ. Όρθρος -Θ. Λειτουργία (ακολουθεί «Τράπεζα της Αγάπης»)**

 

10/5 Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής, 07.30 π.μ. Όρθρος -Θ. Λειτουργία.

 

Επίσημες Παρουσίες στο Εσπερινό και Θ. Λειτουργία του Αγ. Γεωργιου :
* Ο Αρχιμανδρίτης Παύλος Κίτσος, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Βοηθός Επίσκοπος υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Θεσπιών.
** Ο π. Αλέξιος Κουρτέσης,  Διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας.
Όλοι όσοι διακονούμε στο Ιερό Ναό μας, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, τα Μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας  Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και τα Μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών,
 σας ευχόμαστε το φως της Αναστάσεως να φωτίζει τα σκοτάδια της ψυχής μας και του κόσμου!!!…
                       
Καλή Ανάσταση!!!

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΓΑΛΗΝΗ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΩΣ “ΚΑΛΟ” ή “ΚΑΚΟ” ή ”ΤΥΧΗ”

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΓΑΛΗΝΗ,

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

ΩΣ “ΚΑΛΟ” ή “ΚΑΚΟ” ή ”ΤΥΧΗ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε στην εξοχή ένας αγρότης. Είχε ένα γιο και ένα άλογο.

Μια μέρα, το άλογο του αγρότη το έσκασε και όλοι οι γείτονες του, έσπευσαν να τον παρηγορήσουν.

“Τι κρίμα που το έσκασε το άλογο σου”,! Του είπαν και ο ηλικιωμένος αγρότης αναρωτήθηκε :

“Ποιός ξέρει αν αυτό που συνέβη είναι καλός ή κακός οιωνός, γούρι ή κακοτυχία;”

“Κακοτυχία φυσικά απάντησε ο γείτονας”.

Μια εβδομάδα αργότερα το άλογο επέστρεψε στο αγρόκτημα. Πίσω του ακολουθούσαν είκοσι άγρια άλογα.

Οι γείτονες του αγρότη έσπευσαν, να το γιορτάσουν “Τι τυχερός που είσαι! Το άλογό σου γύρισε μαζί με τα άλλα είκοσι!”

Ο ηλικιωμένος αγρότης αναρωτήθηκε: “Ποιός ξέρει αν αυτό που συνέβη, είναι καλός ή κακός οιωνός, γούρι ή κακοτυχία;”

Την επόμενη μέρα ο γιος του αγρότη προσπαθούσε να δαμάσει ένα από τα άγρια άλογα. Το άλογο, όμως, τον έριξε κάτω και ο νεαρός έσπασε το ένα πόδι του.

Οι γείτονες έσπευσαν να τον παρηγορήσουν : “Τι άτυχος που είσαι! “.

Και ο ηλικιωμένος αγρότης αναρωτήθηκε :

“Ποιος ξέρει αν αυτό που συνέβη είναι καλός ή κακός οιωνός, γούρι ή κακοτυχία;

Και κάποιοι από τους γείτονες εκνευρίστηκαν και φώναξαν :”Φυσικά και είναι κακοτυχία, γεροηλίθιε”!

Ύστερα από μία εβδομάδα κατέφθασε στο χωριό, ένα στράτευμα και επιστράτευσε, όλους τους υγιείς άνδρες, για να πολεμήσουν σε μια μακρινή χώρα.

Ο γιος του αγρότη δεν επιστρατεύτηκε, χάρη στο σπασμένο πόδι του.

Όλοι οι γείτονες έσπευσαν να το γιορτάσουν. “Τι τυχερός που είσαι!

Ο γιος σου έμεινε εδώ”! Είπαν.

Και ο ηλικιωμένος αγρότης αναρωτήθηκε : Ξαναρωτήθηκε : Ποιός ξέρει αν αυτό που συνέβη, είναι γούρι ή κακοτυχία!”

Μπορούμε να περάσουμε ολόκληρη τη ζωή μας “κολλώντας ετικέτες” σε γεγονότα και καταστάσεις.

Αυτό είναι καλό, αυτό είναι κακό…”

Τελικά, όμως, αυτό είναι απλώς μάταιο.

Χαρακτηρίζουμε ένα γεγονός “καταστροφικό”, ενώ μπορούμε να δούμε μόνο ένα πολύ μικρό μέρος, της ευρύτερης κατάστασης.

Όσο εξακολουθούμε να πιστεύουμε, ότι όλα πάνε στραβά, όλα θα εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στραβά.

Αλλά, από τη στιγμή που θα αλλάξετε οπτική γωνία, αλλάζουν τα πάντα.

Σας αφήνουν έξω από μία πτήση και σκέφτεστε :

“Τι φρίκη! Βιάζομαι! Με περιμένουν τόσοι άνθρωποι!

Πρέπει να μπω οπωσδήποτε σε αυτό, το αεροπλάνο!

Όσο παραμένετε προσκολλημένος σε αυτό το μοτίβο σκέψης, θα σκουντουφλάτε, θα χύνετε τον καφέ σας στο παντελόνι σας και θα χάνετε τις αποσκευές σας.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΤΗ ΖΩΗ, ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΙΚΗΤΡΙΑ.

Η κατάσταση θα βελτιωθεί από τη στιγμή που θα αρχίσετε να σκέφτεστε : “Δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα στη ζωή μου”. “Βρίσκομαι εκεί που πρέπει να βρίσκομαι”.

Συναντάται ένα γνωστό φίλο, γνωρίζετε ένα νέο φίλο, αφιερώνετε χρόνο στην ανάγνωση ενός βιβλίου και η ζωή σας αρχίζει να βελτιώνετε.

Η υιοθέτηση μιας “λογικής” άποψης, δεν είναι πάντοτε αποτελεσματική.

Κάνετε αίτηση για μια δουλειά και δεν προσλαμβάνεστε.

Αν αρχίσετε να σκέφτεστε. “Ήμουν το ιδανικό άτομο, γι’ αυτήν την δουλειά. Είχα

όλες τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες, αλλά δεν με προσέλαβαν.

Η ζωή μου έχει καταστραφεί”!

Θα καταντήσετε ράκος. Μπορείτε να παραμείνετε βυθισμένοι στη μιζέρια σας, για μια ολόκληρη εβδομάδα ή αν το θέλετε, για μια ολόκληρη ζωή.

Μπορείτε να εκτιμήσετε την κατάσταση με εκπληκτικά λογικά επιχειρήματα.

Τα επιχειρήματα σας, θα πιάσουν τόπο, αλλά η ζωή σας δεν θα βελτιωθεί, επειδή η ζωή δεν ακολουθεί τη λογική.

Αν θέλετε να είστε ήρεμος, σταματήστε να χαρακτηρίζετε οτιδήποτε συμβαίνει ως καλό και κακό.

Στο βιβλίο του ο Frogship Perspective, o Ντιν Μπλακ, αναφέρει δύο πραγματικές ιστορίες.

“Ένας δεκαεξάχρονος πετυχημένος παίκτης του μπάσκετ χάνει και τα δύο του πόδια, σε ένα αγροτικό ατύχημα.”

“Ένας εκ γενετής τυφλός αποκτά την όραση του, σε ηλικία πενήντα ετών.”

Ο παίκτης του μπάσκετ, ο Κέρτ Μπρίνκμα εξελίσσεται σε έναν εκπληκτικό αθλητή με αναπηρικό καροτσάκι. Σε κάποια συνέντευξη, ο Κέρτ δήλωσε :

“Είμαι μια χαρά έτσι όπως είμαι. Δεν ξέρω πως θα ήμουν αν είχα ακόμη τα πόδια μου.

…ξέρω τι έχω κάνει. Ξέρω τι θέλω να κάνω. Και όλα μου φαίνονται συναρπαστικά.

Σε καμία περίπτωση, δεν ήθελα να ήταν τα πράγματα διαφορετικά.”

Και ο πενηντάχρονος άνδρας που βρήκε το φως του χάρη στο νυστέρι ενός χειρουργού.

….”Όσο ήταν τυφλός, τα κατάφερνε μια χαρά”, δήλωσε ο ψυχολόγος του.

“Αλλά όταν τελικά βρήκε το φως του, όσα επιτεύγματα του φαίνονταν παλιότερα αξιοσημείωτα, τώρα έμοιαζαν ασήμαντα και ένοιωθε, ότι ήταν πλέον σχεδόν ανόητος.”

Ο άνδρας αυτός απογοητεύτηκε οικτρά από την απόκτηση της όρασής του και πέθανε, βυθισμένος στην κατάθλιψη, ένα χρόνο αργότερα.

ΤΥΧΗ :

Τύχη είναι η υποτιθέμενη “δύναμη”, που αποδίδεται σε έμψυχα ή άψυχα αντικείμενα και η οποία είναι σε θέση να επηρεάσει, πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου και τους φυσικούς νόμους του σύμπαντος, γεγονότα και καταστάσεις, ώστε να έχουν θετική κατάληξη.

“Τίποτε δεν πρέπει να αποδίδεται στην τύχη. Οφείλουμε να αναζητούμε τα αίτια,

γιατί χωρίς αιτία δεν μπορεί να γίνει τίποτε, ούτε από εκείνα που φαίνονται ότι

αναλογικά έχουν επιτελεστεί, ούτε από εκείνα που φαίνονται παράλογα.

μτφ. Δημήτρης Τσιμπουκίδης, Πολύβιος “Ο μεγαλύτερος ιστορικός της ελληνιστικής εποχής. Πολύβιος Ιστορία.

Η αντίθετη έννοια της τύχης, είναι η ατυχία.

Έρευνες που έχουν γίνει, επισημαίνουν την ωφέλεια που μπορεί να έχουν άτομα που πιστεύουν στην καλή τύχη, από άτομα που πιστεύουν στην κακή τύχη, γεγονός που αποδίδεται στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Ένας άνθρωπος που πιστεύει στην καλή του τύχη, θα δαπανήσει περισσότερη ενέργεια ασχολούμενος με θέματα που θεωρεί ότι η τύχη του, θα τον βοηθήσει να πετύχει, ενώ αντίστοιχα ο άνθρωπος που πιστεύει, ότι είναι κακότυχος δεν θα ασχοληθεί καθόλου, γιατί εκ των προτέρων ξέρει ότι θα αποτύχει.

Αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο και ενέργεια ασχολούμενος π.χ. στη δουλειά του, αυξάνονται και οι πιθανότητες επιτυχίας ούτως ή άλλως, εκ του οποίου και ο όρος αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

 

Πηγή : Απόσπασμα από το βιβλίο “Άκου την καρδιά σου”, του Andrew Maiwsthe (Εκδόσεις Διόπτρα)

 

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

 

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Εκεί που κορυφώνονται οι πιο δύσκολες ώρες, τρέχουν οι Άγιοι και σε βοηθούν.

Έτσι ξεκίνησε να περιγράφει ο κύριος Αλέκος. Μαθηματικός, προς τους μαθητές του, τις εμπειρίες του, από το προσκύνημά του, στο Άγιο Όρος. Και συνέχισε.

– Αυτό που σας λέω παιδιά, δεν είναι λόγια. Είναι εμπειρία. Το άκουσα. Το έζησα.

– Ήμουν μέσα στο κελάκι του Αγίου Παϊσίου. Κείνη τη στιγμή έφτανε απέξω μια ομάδα προσκυνητών από την Αθήνα.

Ήθελαν να προσκυνήσουν τον ‘Άγιο, μέσα στο απέριττο εκκλησάκι, που προσευχόταν όταν ζούσε.

Και ένα νέο παιδί ανάμεσα τους – γύρω στα είκοσι χρόνια – ήθελε να ακουμπήσει και ασπαστεί το ευλογημένο στασίδι που καθόταν ο Όσιος και το μάλλινο μαύρο πλεκτό, που κρεμόταν πίσω, για να ακουμπάει την πλάτη του και τον προφυλάσσει από την υγρασία.

Ήθελε να πει στον Όσιό του, τον σωτήρα του, ένα μεγάλο “ευχαριστώ”.

Σαν χθες τα θυμάται όλα.

Έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης και ξαφνικά αισθάνθηκε ένα χέρι να ακουμπά την παλάμη του, και με δύναμη ισχυρή να του μειώνει την ταχύτητα, τόσο όσο χρειαζόταν, για να γλιτώσει τον θάνατο.

Γιατί εκείνη ακριβώς, τη στιγμή αστραπιαία τον προσπερνούσε ξυστά μια νταλίκα και μπόρεσε έτσι, να κυβερνήσει την μηχανή του και να σωθεί.

Ήταν βέβαιος. Τον είχε σώσει ο Άγιος. Αυτός ήταν. Τον είδε ολοζώντανο και φωτεινό δίπλα του, ακριβώς ίδιο, όπως τον ήξερε, από δημοσιευμένες φωτογραφίες.

Δεν είχε καμία αμφιβολία. Το χέρι που τον έσωσε ήταν το χέρι, της αγάπης του οσίου Παϊσίου.

Ζουν παιδιά οι Άγιοι. Δεν θα το πίστευα, αν δεν άκουγα με τα αυτιά μου, τη συγκλονιστική ιστορία αυτού του αγνώστου, σε μένα συνομηλίκου σας.

Την ώρα εκείνη δίπλα μου έστεκαν και οι δύο ταπεινοί μοναχοί ασκητές, που μένουν εκεί πιστοί μαθητές του Οσίου. Άκουγαν και αυτοί σιωπηλοί και στο τέλος μας είπαν :

Είναι τόσα πολλά, αμέτρητα είναι τα θαύματα του Οσίου.

Σταματήσαμε να τα καταγράψουμε, γιατί δεν προλαβαίνουμε. Το μόνο που κάνουμε δοξάζουμε και ευχαριστούμε τον Θεό, μαζί με τον κόσμο που έρχεται.

Συνέχεια στην περιοδεία μου… Κατηφόρησα σε άλλο ασκητήριο….

Εδώ ο π. Αρσένιος μας καλωσόρισε με ένα ουράνιο χαμόγελο, μας κέρασε… και μετά μόνος του αυθόρμητα μας είπε :

“Συνεχίζουμε την παράδοση του γέροντά μας, του Οσίου Παϊσίου. Εκείνος όρθιος προσευχόταν, τις ολονύχτιες ώρες.

Εκείνος ο αγράμματος και άγιος άνθρωπος ξενυχτούσε, μελετώντας κάθε βράδυ το ένα τρίτο του βιβλίου του ψαλτηρίου.

Και στο τέλος του κάθε ψαλμού, προσευχόταν για τους αναγκεμένους ανθρώπους της ζωής. Μεσ’ τη νύχτα.

– Για τις αγωνίες των παιδιών, στα διαγωνίσματά τους.

– Για τα παραστρατημένα παιδιά.

– Για τους ναρκομανείς και καρκινοπαθείς και τους αδικημένους.

– Για όλων των ανθρώπων της γης, τους καημούς και τους πόνους.”

και συνέχισε ο π. Αρσένιος :

“Εμείς εδώ είμαστε υποχρεωμένοι, να προσευχόμαστε. Κρατούμε τις νύχτες τις

αγωνίες του κόσμου. Δύο χιλιάδες μοναχοί στο Άγιο Όρος, κάθε νύχτα προσεύχονται θερμά. Για’ όλον τον κόσμο, για σας, τους μεγάλους και τους μικρούς…

Ο Άγιος Παΐσιος, ο αγιορείτης :

Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου, ημέρα της κοίμησής του, το 1994.

Ιδιαίτερα δημοφιλής στις μέρες μας.

Οι θαυμαστές του όλο και πληθαίνουν και του πιστώνουν θαύματα και προφητείες, επί παντός επιστητού.

Το 2015 ανακηρύχτηκε Άγιος της ορθόδοξου εκκλησίας, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Αρσένιος Εζνεπίδης, όπως ήταν το κοσμικό του όνομα, γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου 1924.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και ήταν Δήμαρχος των Φασάρων. Ενώ η μητέρα του ονομαζόταν, Ευλαμπία .

Είχε ακόμη 8 αδέλφια.

Στις 7 Αυγούστου 1924, βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας του Αρσένιο, τον οποίο η ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε, ως Άγιο το 1988.

Ο Αρσένιος επέμενε και του έδωσε το δικό του όνομα “για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του”, όπως χαρακτηριστικά είχε πει.

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1924, η οικογένεια του Εζνεπίδη, μαζί με τα καραβάνια των προσφύγων έφτασε στον Πειραιά, όπου μεταφέρθηκε στην Ηγουμενίτσα και κατέληξε στην Κόνιτσα, όπου ο νεαρός Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο.

Μέχρι να κληθεί να υπηρετήσει τη θητεία του στο στρατό, ο Αρσένιος, έμαθε την τέχνη και δούλεψε ως ξυλουργός.

Το 1945 κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε ως ασυρματιστής, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Απολύθηκε από το στρατό το 1949 και τον επόμενο χρόνο, εισήλθε στο ‘Άγιο όρος, για να μονάσει.

Εκεί γνώρισε τον πατέρα Κύριλλο της Μονής Κουλτουμουσίου και τον ακολούθησε πιστά. Λίγο αργότερα εντάχτηκε στη μόνη Εσφιγμένου και εντάχτηκε στη Μονή Φιλοθέου.

Το 1962 ο Παΐσιος πήγε στο όρος Σινά και Το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος.

Το 1966 ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Νοσοκομείο Παπανικολάου Θεσσαλονίκης.

Υποβλήθηκε σε εγχείρηση και στο διάστημα της ανάρρωσής του, φιλοξενήθηκε στο ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστή, στη Σουρωτή.

Επέστρεψε στο Άγιον Όρος μετά την ανάρρωση του και το 1968 βοήθησε σημαντικά στην ανακαίνιση της Μονής Σταυρονικήτα.

Το 1979 εντάχτηκε στην αδελφότητα της Μονής Κουλτουμουσίου και εγκαταστάθηκε στη σκηνή της Παραγούδας.

Το 1993 η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Το 1994 υποβλήθηκε σε εγχείρηση και οι γιατροί του ανακοίνωσαν, ότι τα περιθώρια της ζωής του, ήταν δύο με τρεις εβδομάδες.

Κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 και ενταφιάστηκε στο ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Πηγή : Βιογραφίες – θρησκεία.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Πολλές συζητήσεις για την τεχνική νοημοσύνη περιστρέφονται, γύρω από το αν οι μηχανές, θα γίνουν κάποτε σαν τους ανθρώπους.

Νομίζω πιο σωστό είναι να ρωτάμε : Μπορεί ο άνθρωπος να αναλυθεί, σε άθροισμα επιμέρους μηχανισμών.

Συναισθηματική Νοημοσύνη.

Από τη βρεφική ηλικία εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια συναισθηματικών εκδηλώσεων, χαρά, λύπη, θυμός, έκπληξη κ.ο.κ.

Συν τω χρόνω, καθώς αναπτύσσονται παράλληλα και οι γνωστικές ικανότητες (μνήμη, προσοχή, γλώσσα, συλλογισμοί κ.ο.κ.) επιτυγχάνεται η σύζευξη των συναισθημάτων με τις γνωστικές λειτουργίες, ο συνδυασμός των οποίων θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξη και κοινωνική καταξίωση ενός ατόμου.

Δεν είναι λοιπόν παράδοξο το γεγονός ότι, ο γνωστός δείκτης νοημοσύνης ΙΩ, τείνει να αντικατασταθεί, τα τελευταία χρόνια από το δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης (ΕΩ), που βαθμολογεί και την ικανότητα να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται κάποιος, τα συναισθήματά του, αλλά και να έχει ενσυναίσθηση (να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων).

Όμως, ενώ οι γνωστικές λειτουργίες του ανθρώπου είναι σε ένα βαθμό κατανοητές, οι συναισθηματικές λειτουργίες, αποτελούν ένα από τα πιο δυσπρόσιτα κεφάλαια της επιστήμης.

Το παράδοξο είναι, ότι ώθηση στη σχετική έρευνα δίνει τα τελευταία χρόνια και η επιστήμη της πληροφορικής!

Αφού τα υπολογιστικά μηχανήματα απέκτησαν νοημοσύνη, φιλοδοξούν τώρα να αποκτήσουν και συναισθήματα.

Τι είναι τα συναισθήματα.

Όλοι γνωρίζουμε τι είναι το συναίσθημα, μέχρι τη στιγμή που θα χρειαστεί να εξηγήσουμε, τι είναι το συναίσθημα.

Δεν υπάρχουν ίσως πιο πολύπλοκοι επιστημονικοί κλάδοι, από αυτούς που μελετούν τα συναισθήματα, καθώς το αντικείμενο μελέτης εκτείνεται, από τις ασύλληπτης πολυπλοκότητας μοριακές λειτουργίες του εγκεφάλου, μέχρι τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου.

Αισθήσεις και συναισθήματα.

Ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο που μας περιβάλλει μέσω των αισθήσεων μας, και ο εγκέφαλος αναλαμβάνει να συνθέσει τις πληροφορίες, που του στέλνουν τα αισθητήρια όργανα, σε μια κατά το δυνατόν πιστή αναπαράσταση του περιβάλλοντος.

Και μοιάζει να γίνονται χονδρικά, δύο παράλληλες επεξεργασίες, μία συναισθηματική και μία γνωστική.

Η συναισθηματική παρέχει μία γρήγορη πληροφορία για άμεση ενέργεια, ενώ η γνωστική οδηγεί σε λογικά συμπεράσματα.

Και αντιδρούμε μερικές φορές με το συναίσθημα και όχι τη λογική, πράγμα που μας οδηγεί κάποιες φορές σε βιαστικές και άκριτες ενέργειες, άλλοτε όμως αποδεικνύεται σωτήριο, όταν π.χ. απαιτείται άμεση αντίδραση σε κίνδυνο, αλλά και φιλάνθρωπος, όταν συμπάσχουμε με κάποιον που υποφέρει κ.ο.κ.

Τα συναισθήματα κάποτε έχουν τέτοια δύναμη, που μπορούν να αποκτήσουν πλήρη έλεγχο πάνω στον εαυτό μας :

Ο έντονος φόβος μπροστά σε ένα αναπάντεχο κίνδυνο θα κάνει την καρδιά, να πάλλεται γοργά, την πίεση να ανεβαίνει, τα μάτια και το στόμα να ανοίγουν διάπλατα, τη νύστα και την κούραση να εξαφανίζονται, τα πόδια άλλοτε να τρέμουν και άλλοτε να τρέχουν με απίστευτη γρηγοράδα, και το μυαλό να αναζητά διεξόδους με εντυπωσιακή εγρήγορση κ.ο.κ.

Ο θυμός που πολλές φορές μας φέρνει “εκτός εαυτού”, έχει προξενήσει, έλεγε ο Ρωμαίος Φιλόσοφος Σενέκας, περισσότερα κακά στην ανθρωπότητα, απ’ ό,τι η πανούκλα.

Το συναίσθημα δεν είναι απλώς μια ακόμη περίπλοκη εγκεφαλική λειτουργία, όπως π.χ. η λύση ενός δύσκολου μαθηματικού προβλήματος. Είναι βίωμα.

Είναι η πιο εύγλωτη έκφραση της συνειδητότητας του ανθρώπου, για την οποία ακόμη και υλιστές φιλόσοφοι παραδέχονται, ότι υπερβαίνει τις λειτουργίες του εγκεφάλου.

Αποτελεί μυστήριο το πως οι ηλεκτροχημικές επεξεργασίες των εξωτερικών ερεθισμάτων από τον εγκέφαλο, καταλήγουν σε άυλα ψυχικά βιώματα, τα οποία επιστρέφουν με τη σειρά τους να επηρεάσουν τις σωματικές λειτουργίες, ακόμη και τις ίδιες τις αισθήσεις.

Και το πιο νόστιμο φαγητό π.χ. το αισθανόμαστε άνοστο, όταν έχει προηγηθεί μια οικογενειακή διαμάχη.

Στα συναισθήματα διαπιστώνουμε, με τον εκφραστικότερο τρόπο τη μεγαλειώδη ψυχοσωματική σύσταση του ανθρώπου.

Διαχείριση των συναισθημάτων.

Το συναίσθημα είναι ένα υπέροχο δώρο του δημιουργού, που προσθέτει στο ύψη

λοχάρισμα του λογικού, βίωμα, ομορφιά, ευγένεια, λεπτότητα, συμπόνια αλλά και παρορμητισμό στην αντιμετώπιση του κακού και των κινδύνων και στην επιμέλεια ηρωικών πράξεων.

Η διαχείριση των συναισθημάτων είναι πρωτίστως ηθικό καθήκον.

Ο κύριός μας, ο οποίος δάκρυσε και συγκράτησε τη συγκίνησή του (“ενεβριμήσατο τω πνεύματι”. Ιωάν. Ια’ 33).

και εσπλαχνίστηκε τους όχλους και ορκίστηκε με τη μετατροπή του Ναού σε εμπορικό κέντρο, και λυπήθηκα “έως θανάτου”, διατηρώντας την ειρήνη Του, αποτελεί το τέλειο υπόδειγμα.

Η διαχείριση των συναισθημάτων που διαμεσολαβείται, από τη συναισθηματική νοημοσύνη, οδηγεί πολλές φορές στην καταπίεσή τους, προκειμένου ο άνθρωπος να συμμορφωθεί με κάποιους κανόνες συμπεριφοράς.

Άλλοτε καταπνίγονται τα κοινωνικώς μη αποδεκτά συναισθήματα και άλλοτε καλλιεργείται η υποκριτική έκφραση άλλων.

Μια τέτοια εργαλειοποίηση των συναισθημάτων, ακυρώνει τη μεγάλη αξία τους και προλειαίνει το δρόμο για την είσοδο των συναισθηματικών μηχανών, οι οποίες θα επιδεικνύουν τα αρμόζοντα και κοινωνικώς αποδεκτά συναισθήματα σε κάθε περίπτωση.

Η μεταδοτικότητα των συναισθημάτων και η συναισθηματική πληροφορική.

Είμαστε κοινωνικά όντα, δημιουργημένοι να συμπάσχουμε με τους άλλους.

Συμπάσχουμε ακόμη και όταν τα συναισθήματα του άλλου δεν είναι αυθεντικά, όπως σε ένα θεατρικό δράμα ή και όταν το ρόλο των ηθοποιών αναλαμβάνουν κούκλες (κουκλοθέατρο) ή σκιές (θέατρο σκιών) ή κινούμενα σκίτσα!

Και τώρα διεκδικεί μερίδιο, στα συναισθήματά μας και η συναισθηματική πληροφορική! Ακόμη και πίσω από τα κινούμενα σκίτσα, υπάρχει έμμεση μεν, αλλά σαφής ανθρώπινη συμμετοχή, (σεναριογράφος αφηγητής) στη συναισθηματική πληροφορική όμως, η ανθρώπινη συμμετοχή, είναι εξαιρετικά απόμακρη, ορθολογιστική και μηχανιστική.

Είναι λοιπόν κακή ή συναισθηματική πληροφορική; Όχι πάντα.

Τουλάχιστον, ξεκίνησε με καλές προθέσεις.

 

Πηγή : Περιοδικό “Η δράση μας — Βασιλείου Πετρουλέα, Δρ. Φυσικού, τ.Δ/ντη ερευνών Ε.ΚΕ.Φ.Ε.” Δημόκριτος.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Φεβρουαρίου του 1821, όταν τέσσερα αδέλφια, στο Κινσόβι της Ρωσίας, έπαιρναν μια μεγάλη απόφαση.

Μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει οριστικά το μέλλον της Ελλάδος.

Τα τέσσερα αυτά αδέλφια δεν είναι άλλοι, από τους Αλέξανδρο, Δημήτριο, Νικόλαο και Γεώργιο Υψηλάντη, οι οποίοι μέσα από το αρχοντικό τους, δίνουν το σύνθημα του αγώνα στις καρδιές όλων των Ελλήνων, αφού οι ίδιοι πρώτα αποφασίζουν να δώσουν τα πάντα, προκειμένου να δουν ελεύθερη την Ελλάδα.

“Ας προσφέρουμε και τα κτήματα μας, στη Βλαχία. Αξίζουν 6 εκατομμύρια.

Και τους μισθούς μας, που παίρνουμε από τη Ρωσία.

Ας δώσουμε και τους ίδιους, τους εαυτούς μας.

Ας κινήσουμε τον ιερό αγώνα”, έλεγαν με συγκίνηση τα τέσσερα αδέλφια.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν, τα μέλη αυτής της ξεχωριστής οικογένειας, που τίμησαν όσο λίγοι την καταγωγή τους, θυσίασαν τα πάντα για την Ελλάδα και έμειναν εσαεί στη συλλογική μνήμη ως ήρωες.

__________ ____________

Η οικογένεια Υψηλάντη έχει ρίζες βυζαντινές. Οι ίδιοι συνέδεαν την οικογένειά τους, με τους Ξιφιλίνους, μια οικογένεια που μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, από τους σταυροφόρους το 1204, κατέφυγε στη αυλή των Κομνηνών στην Τραπεζούντα.

Οι Υψηλάντηδες ήσαν πολυμαθείς επιτυχημένοι και κατείχαν κορυφαία αξιώματα, τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

Ο Πατέρας της οικογένειας Κωνσταντίνος Υψηλάντης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1760.

Η ιδιαίτερη πνευματική ατμόσφαιρα της οικογένειάς του ήταν καθοριστική και για τη δική του πνευματική καλλιέργεια.

Νεαρός ακόμα ήρθε σε επαφή με τις εθνικοαπελευθερωτικές ιδέες, που αναπτύσσονταν τότε στα Βαλκάνια.

Λόγω της πολυμάθειάς του, κατάφερε να ανέλθει στο υψηλό αξίωμα του μεγάλου διερμηνέα της υψηλής Πύλης, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1799, γίνεται ηγεμόνας, της Μολδαβίας.

Παρά τα υψηλά του καθήκοντα δεν ξεχνά την Ελλάδα, η οποία υπέφερε κάτω από τον Τουρκικό ζυγό.

Τα βαθιά πατριωτικά του αισθήματα τα μεταλαμπαδεύει και στα παιδιά του, που αργότερα θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση.

Ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας Αλέξανδρος Υψηλάντης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1792. Πολύ νωρίς, κατατάχτηκε στο σώμα των εφίππων σωματοφυλάκων του Τσάρου και διακρίθηκε στους πολέμους του Ναπολέοντα.

Σε ηλικία 21 ετών, έχοντας ήδη το βαθμό του Συνταγματάρχη, πολεμά στη μάχη της Δρέσδης, όπου χάνει το δεξί του χέρι.

Το 1820 του προσφέρεται η αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας.

Αμέσως, ξεκινά με ενθουσιασμό την προετοιμασία της Επανάστασης. Οργανώνει τον Ιερό Λόχο και στις 24 Φεβρουαρίου του 1821 εκδίδει την επαναστατική προκήρυξη με τίτλο : “Μάχου υπέρ πίστεως και Πατρίδος”.

Στην προκήρυξη αυτή μεταξύ άλλων, γραφόταν :

“Η ώρα ήλθεν, ώ Άνδρες Έλληνες!

Προ πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.

Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώτες και όλη

η Ήπειρος οπλοφορούντες, μας περιμένωσιν. Ας ενωθώμεν λοιπόν με ενθουσιασμόν! Η Πατρίς μας προσκαλεί!

Ας καλέσωμεν εκ νέου, ώ Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερίαν εις την κλασική γην της Ελλάδος!

Ας συγκροτήσουμε μάχην μεταξύ του Μαραθώνα και των Θερμοπυλών! Ας πολεμήσουμε εις τους τάφους των πατέρων μας, οι οποίοι, δια να μας αφήσω σιν ελεύθερους, επολέμησαν και απέθανον εκεί!”

Ο δεύτερος γιος της οικογένειας, ο Δημήτριος Υψηλάντης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1703.

Αφού περάτωσε τις στρατιωτικές του σπουδές στη Γαλλία, έλαβε τον βαθμό του λοχαγού στον ρωσικό στρατό, ενώ λίγα χρόνια αργότερα μυείται στη Φιλική Εταιρεία.

Με το ψευδώνυμο του Χαρίτου φτάνει στην Τεργέστη. Εκεί επέβη σε ελληνικό πλοίο, μεταφέροντας τρόφιμα, πολεμοφόδια και όπλα, τα οποία άλλα προμηθεύθηκε από συνεισφορές και άλλα από προσωπική του περιουσία.

Στις 8 Ιουνίου του 1821, φτάνει στην Ύδρα όπου γίνεται δεκτός με πρωτοφανή ενθουσιασμό.

Ας επιστρέψουμε όμως ξανά, στο αρχοντικό των Υψηλάντηδων, την ημέρα που πάρθηκε η απόφαση της Επανάστασης.

Παρούσα στην μεγάλη εκείνη στιγμή ήταν και η μητέρα τους, η Ελισάβετ Υψηλάντη, η οποία γαλουχημένη και αυτή, όπως και τα παιδιά της, με το όνειρο της λευτεριάς, δεν θα μπορούσε να είναι απούσα από τον υπέρ πίστεως και Πατρίδος κάλεσμα.

Ας γνωρίσουμε την ξεχωριστή αυτή προσωπικότητα μέσα από τα όσα γράφτηκαν, για την ημέρα εκείνη σε μια φαναριώτικη εφημερίδα.

Η σύνταξη της προκήρυξης ήταν προς το τέλος, προτού όμως τεθεί η υπογραφή, ο Αλέξανδρος είπε : “Είναι και κάτι άλλο”, Εσηκώθη και εισήλθε εις το παρακείμενο δωμάτιο της μητέρας του, η οποία ήταν εκεί με τον μικρότερο αδελφόν του, δεκατεσσάρων ετών, τον Γρηγόριον.

“Μητέρα, είπε προς την αρχόντισσα Ελισάβετ, η σωτηρία της Πατρίδας πιθανόν να απαιτήσει και την θυσία του κτήματός μας της Κοζνίτσας, το οποίο επί σαράντα ακόμη χρονιά θα αποδίδει πενήντα τέσσαρες χιλιάδες ρούβλια τον χρόνο στο σπίτι σου.

Προσφέρεις αυτό το κτήμα, μητέρα, εις την πατρίδα;”

Η αρχόντισσα δάκρυσε και είπεν : Εγώ προσφέρω εσάς παιδιά μου και θα λυπηθώ τα δύο εκατομμύρια ρούβλια;”

Με τα λόγια αυτά της μητέρας του ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, (υπέγραψε την προκήρυξη και κήρυξε την επανάσταση στο Ιάσιο στις 21 Φεβρουαρίου.

Η ηθική και υλική συμβολή της Ελισάβετ στον αγώνα ήταν τόση, που ο Αλέξανδρος συγκινημένος, είπε στους άλλους Φιλικούς : “Γράψτε στο τέλος της διακήρυξης, “φιλώ το χέρι της μητρός μου”.

Ο αγώνας της οικογένειας των Υψηλάντη ήταν ανιδιοτελής, τίμιος, αγνός.

Η προσφορά τους προς την Πατρίδα, ας γίνει παράδειγμα για όλους μας.

 

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΛΟΓΑ

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΛΟΓΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Νίκαια Βιθυνίας 325 μ.Χ. Η απειλή της αίρεσης του Αρειανισμού ταλαιπωρεί την Ορθοδοξία.

Οι αιρετικοί ισχυρίζονται ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήταν κτίσμα και όχι ο προαιώνιος, ο ίδιος υιός και λόγος του Θεού Πατρός.

Το θέμα σοβαρό και επικίνδυνο. Ο αυτοκράτορας αποφασίζει να συγκαλέσει Σύνοδο, την Α’ Οικουμενική σύνοδο.

318 Θεοφόροι πατέρες συμμετέχουν, μεταξύ των οποίων ο Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος, ο Άγιος Νικόλαος, ο Επίσκοπος Μύρων, ο τότε ιεροδιάκονος και μετά Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μέγας Αθανάσιος κ.α.

– Παιδί μου έλαβα γράμμα από το Βασιλέα μας, να πάμε στην Νίκαια, για να πολεμήσουμε την αίρεση του Αρείου, είπε.

Ο Άγιος Σπυρίδων, στο διάκο του Τριφύλλιο.

– Μα, το προχωρημένο της ηλικίας σας και η απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων για να φτάσουμε εκεί… θα αντέξετε;

– Πρέπει, παιδί μου. Το πρωί ετοίμασε τα δύο άλογα και ας πάμε στον βασιλέα!

Όταν έμαθαν οι Αρειανοί, ότι θα έρθει στη Σύνοδο ο Άγιος Σπυρίδων, ταράχτηκαν. Σκέφτηκαν, πως να ματαιώσουν το ταξίδι του.

Αποφάσισαν λοιπόν να μπουν τη νύχτα, στο στάβλο και να σκοτώσουν τα δύο άλογα. Ήταν δύο ώρες πριν ξημερώσει.

Πάτερ αλίμονό μας, σκότωσαν τ’ άλογά μας, είπε ο διάκος Τριφύλλιος, μπαίνοντας στο στάβλο.

Ο Γέροντας Επίσκοπος αντιλήφθηκε αμέσως πως τούτο ήταν έργο των Αρειανών, για να τους εμποδίσουν να πάνε στη Σύνοδο.

– Πήγαινε και βάλε το κεφάλι των αλόγων, στη θέση του σώματός τους και έρχομαι και εγώ, είπε στον υποτακτικό του.

Όμως, τι τραγικό! Στο ημίφως του στάβλου ο Τριφύλλιος υπάκουσε μεν στον γέροντά του, αλλά εφάρμοσε το άσπρο κεφάλι στο μαύρο άλογο και το μαύρο κεφάλι στο άσπρο άλογο!

Έτσι, όταν τον ρώτησε ο Άγιος, αν έκανε όπως τον πρόσταξε και πήρε καταφατική απάντηση, είπε :

– Να είσαι δοξασμένος, Κύριε, εσύ που έδωσες ζωή σε ολόκληρη την κτίση, τώρα και στους αιώνες των αιώνων αμήν.

Αμέσως τα άλογα ζωντάνεψαν και κλωτσούσαν, το ένα το άλλο.

Τώρα μπορούσαν να τα ζέψουν στη άμαξα και να ξεκινήσουν.

Βλέπεις ο Άγιος, δεν είχε δει ότι ο διάκος του, είχε κάνει λάθος με τα χρώματα των κεφαλιών των αλόγων.

– Συγχώρησέ με γέροντα έκαμα κάποιο λάθος! Έβαλα το κεφάλι του άσπρου αλόγου στο μαύρο άλογο και το αντίθετο, ομολόγησε με συστολή και φόβο. Αλλά έκπληκτος άκουσε τον ‘Άγιο, να τον καθησυχάζει.

– Άφησέ τα αυτά, παιδί μου έτσι ήθελε ο Θεός! Ας ξεκινήσουμε με του Χριστού μας την ευλογία.

Μόλις οι Αρειανοί είδαν το μαύρο κεφάλι κολλημένο στο άσπρο άλογο και το άσπρο κεφάλι στο μαύρο άλογο, παραξενεύτηκαν και έλεγαν μεταξύ τους :

– Κοιτάξτε μπροστά σας τα άλογα που τους κόψατε τα κεφάλια! Πως είναι ζωντανά;

Αυτός ο Επίσκοπος τους έσωσε τη ζωή! Είναι μέγας θαυματουργός, Άγιος! Τι θα γίνει άραγε σαν έρθει στη Σύνοδο;

Κάποτε έφθασαν στην Νίκαια… Οι πατέρες είχαν ήδη πάρει τις θέσεις τους.

Μπαίνει κι ο Άγιος με ψάθινο σκούφο, με ένα μεγάλο πανωφόρι και με πρόχειρα υποδήματα στα πόδια.

Μερικοί γέλασα ν γιατί δεν τον αναγνώρισαν. Μέχρι που είδαν τον Βασιλέα να κατεβαίνει από το θρόνο του και να του προσφέρει κάθισμα δίπλα του.

Ήταν η ώρα να καταδειχθεί, η ορθόδοξη αλήθεια…!

Ο Άγιος Σπυρίδων με απλό και ταυτόχρονα θαυμαστό τρόπο, αυτόν του κεραμιδιού και των συστατικών του, ομολόγησε Ιησούν Χριστόν, Υιόν και λόγον του Θεού αληθινόν.

Για να αποδείξει το αβάσιμο των δοξασιών του Αρείου, έβαλε το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι. Δείχνοντάς το στους παρισταμένους στη Σύνοδο, με το δεξί του χέρι, έκανε το σημείο του Σταύρου και είπε :

“Εις το όνομα του Πατρός”. Οι πατέρες που παρακολουθούσαν τη σκηνή, συγκλονίζονται κυριολεκτικά. Γιατί με τις λέξεις του Σπυρίδωνα, η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε προς τα πάνω.

“Και του Υιού”, πρόσθεσε. Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το κεραμίδι, έτρεξε προς τα κάτω.

“Και του Αγίου Πνεύματος” συμπλήρωσε και το χώμα έμεινε στο χέρι του.

Και αμέσως μετά απευθυνόμενος στους παρισταμένους συνοδικούς είπε :

– Αδελφοί και πατέρες μου, όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα, μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο – φωτιά, νερό, χώμα, – έτσι κι ο Άγιος Θεός.

Αν και δεν πρέπει να παρομοιάσουμε την Άκτιστο και υπερούσια αυτή φύση με κτιστό και φθαρτό δημιούργημα.

Εν τούτοις για να το κάνουμε καταληπτό, τονίζουμε :

Ο Θεός είναι ένας, κατά την ουσία και τη φύση. Αλλά κατά τα πρόσωπα, ή τις υποστάσεις είναι Τριαδικός : Πατήρ, Υιός και ‘Άγιο Πνεύμα.

Είναι το λεγόμενο, “θαύμα της Κεράμου”, το οποίο αποδίδεται στον ‘Άγιο Σπυρίδωνα.

Ομοούσιον με τον Πατέρα, Σύνθρονον, Ομότιμον και Ομόδοξον .

Και κατέδειξε ότι η Αγία Τριάς, αποτελείται, από τρία διακριτά πρόσωπα, τρεις υποστάσεις, αλλά τα πρόσωπα αυτά είναι, ένας θεός, μία Ουσία άρρητος και ακατάληπτος.

12 Δεκεμβρίου, στη χάρη του δεόμεθα. “Άγιε Σπυρίδωνα και θαυματουργέ, πρέσβευε υπέρ ημών…… ”

Ο κυπριακής καταγωγής Άγιος Σπυρίδων είναι σημαντική προσωπικότητα της Χριστιανοσύνης, ιδιαίτερα συνδεδεμένος με την πόλη και το νησί της Κέρκυρας, της οποίας είναι προστάτης και Άγιος. Είναι επίσης πολιούχος Άγιος του Πειραιά.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε, περί το 270 μ.Χ. στην Άσσια Αμμοχώστου, που βρίσκεται στα Κατεχόμενα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Καταγόταν από ταπεινή οικογένεια και ήταν μάλλον εύπορος, για τα μέτρα της εποχής, αφού είχε στην κατοχή του αγροτική γη και κοπάδια προβάτων.

Με την προτροπή των γονέων του παντρεύτηκε μια ενάρετη συγχωριανή του με την οποία απέκτησε μια κόρη ονόματι ειρήνη.

Οι γραμματικές του γνώσεις ήταν περιορισμένες, αλλά χάρη στην αρετή του και τον άρτιο χριστιανικό του βίο εξελέγη Επίσκοπος Τριμυθούντος (σημερινή Τρεμετουσιά Λάρνακας)

Απολυτίκιο Αγίου Σπυρίδωνα :

Της συνόδου της πρώτης ανεδείχθεις

υπέρμαχος και θαυματουργός

Θεοφόρε Σπυρίδων, πάτερ ημών,

διο νεκρά συ εν τάφω προσφωνείς

και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες

και έν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς

αγγέλους έσχες συλλειτουργούντας

σοι, Ιερώτατε.

Δόξα το σε δοξάσαντι, δόξα τω σε

στεφανώσαντι,

Δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ίασιν.

Πηγή : Βιογραφίες / Θρησκεία

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΜΙΛΙΑ π. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΟΜΙΛΙΑ π. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Η ομιλία έγινε κατόπιν παρακλήσεως του γέροντος της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου, μακαριστού δηλαδή π. Γεωργίου Καψάνη.

Πρόκειται ουσιαστικά, για απαντήσεις που έδωσε ο π. Ευσέβιος, στις ερωτήσεις που του έθεσαν, ο Γέροντας της Μονής και κάποιοι από τους Πατέρες, σχετικά με τον καθημερινό πνευματικό τους αγώνα.

Παρότι που ο λόγος του, απευθύνεται σε μοναχούς, βοηθάει ουσιαστικά και μάς τους ”εν τω κόσμω”, να διακρίνουμε τι συμβαίνει βαθειά μέσα μας, εκεί, στον “κρυπτόν της καρδίας άνθρωπον”.

——– ——- —— —–

Η λήθη είναι ένα ψυχολογικό γεγονός, δηλαδή ότι φεύγει από τη μνήμη μας μια παράσταση, κάτι που ξέρουμε.

Αυτό είναι φυσιολογικό και απαραίτητο, διότι δεν μπορεί η μνήμη μας να κρατήσει τα πάντα. Θα επιβαρυνθεί πάρα πολύ.

Ξέρετε, δεν επιβαρύνουμε πολύ την μνήμη του υπολογιστή. Αν την επιβαρύνουμε πολύ δεν δουλεύει καλά ο υπολογιστής, ή μας παρουσιάζει προβλήματα.

Λοιπόν, είναι απαραίτητη η λήθη, διότι πρέπει να φύγουν από αυτήν μερικά πράγματα, που είναι άχρηστα. Έχουμε προσωρινή μνήμη, π.χ. ο αριθμός τάδε 55.682. Εν τάξει, το θυμάμαι τώρα. Ή σε μια εβδομάδα ή σε μία ώρα το ξεχνάω.

Αδύνατο να θυμάμαι όλα τα πράγματα. Έχουμε λοιπόν την ψυχολογική πλευρά της μνήμης, που μια ιδιότητα της, είναι η λήθη.

Έχουμε όμως και την πνευματική πλευρά, που παρουσιάζει τα εξής στοιχεία.

Η λήθη αυτή είναι επί μέρους λήθη, δηλαδή, ένα πράγμα το οποίο, δεν το ξεχνάω και ταυτόχρονα το ξεχνάω. Π.Χ.

Δεν ξεχνάω, ότι αυτό το πράγμα δεν το θέλει ο Θεός ή ότι είναι εντολή του Γέροντος, ή ότι είναι κάτι το οποίο πρέπει να το ξέρω.

Αλλά ξεχνάω κατόπιν, φεύγει από μέσα μου το βάρος της ευθύνης και λέω. “Δεν

πειράζει, θα υποχωρήσω”.

Αυτό το πράγμα παρουσιάζεται λίγο, αντινομικό. Από την μία μεριά το θυμάμαι

και από την άλλη, δεν το θυμάμαι.

Όταν έχω πλήρη τη μνήμη, λέω :

“Πως θα το κάνω αυτό, αφού δεν το θέλει ο Θεός”. Όταν φύγει αυτή η αίσθηση της ευθύνης απέναντι του Θεού, τότε το κάνω.

Και είναι αυτό το οποίο λέω : “Και το ξέρω και δεν το ξέρω και το θυμάμαι και δεν το θυμάμαι.

Το δεύτερο είναι η άγνοια.

Η “άγνοια” είναι η φυσική άγνοια “δεν ξέρω κάτι” π.χ. “Δεν ξέρω που είναι το μοναστήρι του Αγίου Γρηγορίου.”

Μετά κάπου το μαθαίνω. Φεύγει η άγνοια. Υπάρχει όμως και η άγνοια του θελήματος του Θεού.

Εδώ στην άγνοια του θελήματος του Θεού, παρουσιάζεται το εξής περίεργο πράγμα. “Και ξέρω και δεν ξέρω”.

Αρχίζει να ξεθωριάζει μέσα μου αυτό, το οποίο, όταν πρώτη φορά το άκουσα, το δέχτηκα και εντυπώθηκε μέσα στη μνήμη μου.

Κατόπιν όμως το ξεχνάω .Το ξεχνάω εντελώς. Αν παρακολουθεί κανείς τον εαυτό του, θα δη. “Μα, να μη το σκεφτώ αυτό το πράγμα, ότι αυτό είναι αμαρτία μεγάλη. Πως εκείνη την ώρα σκοτίζομαι”;

Έχουμε τρίτο στοιχείο, και αυτό είναι η ραθυμία. Φαίνεται ότι, από την ραθυμία αρχίζει η πτώσις.

Πολύ την χρησιμοποιεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος την ραθυμία. Το είχα δει, όταν έψαχνα να βρω, τι λένε οι Άγιοι πατέρες, για την “ραθυμία”.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος το χρησιμοποιεί με την έννοια της αδιαφορίας, που είναι η μία πλευρά της ραθυμίας.

Ραθυμία είναι πάλι και η έλλειψη συνεχούς εγρήγορσης και προσπάθειας, να διατηρώ την αρχική μου κατάσταση.

Η φυσική κατάσταση του ανθρώπου, η φυσική τάση του ανθρώπου, είναι να ξεκινά με ορμή κάτι, αλλά σιγά σιγά να υφίσταται μια ύφεση αυτό το πράγμα.

Η πνευματική ζωή ζητάει το αντίθετο.

Αν αρχίσουμε, ας πούμε, με τον αριθμό ένα, πρέπει να πάω ή κατά αριθμητική ή κατά γεωμετρική πρόοδο.

Εάν δεν το προσέξουμε αυτό και δεν καταγγείλουμε τον εαυτό μας γι’ αυτό το πράγμα, σιγά σιγά πιάνει πουρί η ψυχή μας.

Έτσι έχω δει. Λένε ότι, αν τρέχει το νερό, δεν παγώνει. Σε χώρες που κάνει πολύ κρύο, παγώνει το έχω δει.

Αρχίζει γύρω – γύρω από το εσωτερικό του σωλήνα να πιάνει λίγο πάγο, λίγο, λίγο, λίγο, λίγο, και στο τέλος κλείνει, παγώνει όλος ο σωλήνας.

Έτσι γίνεται και εδώ. Ας προσέξουμε αυτό το πουρί, το πουρί που δημιουργήθηκε μέσα μας. “Σαν πολλά τα λέει ο Γέροντας. Σαν βαριά είναι αυτή, η δουλειά που μου λένε να κάνω. Γιατί δεν πάει ο τάδε”;

Αν αρχίσουν τέτοια στοιχεία, πλέον αρχίζει να φθείρεται η εσωτερική ζωή μας και αρχίζει να μπαίνει η αμέλεια και η αδιαφορία.

Όταν αρχίζει να μπαίνει η αμέλεια, τότε ακολουθεί η μαυροφόρα αδελφή της, η

άγνοια. Αρχίζω να αγνοώ το θέλημα του Θεού. Και πως το αγνοώ; Έχω παρατηρήσει το εξής :

(……) Εάν αρχίσω να μην κάνω τον σταυρό μου και το ρίχνω στον ύπνο, σιγά – σιγά – σιγά, μπαίνει αμέλεια και η αδιαφορία και κατόπιν λέω : “Βαρύς εστίν ο λόγος, τις δύναται αυτού ακούειν;”

Έτσι γίνεται το πράγμα. Οπότε λοιπόν, έρχεται η άγνοια, σαν να μην έχω διαβάσει!

Το έχω παρατηρήσει στην αμαρτωλή, την δική μου ζωή. Σαν να μην το έχω ακούσει ποτέ, μολονότι το έχω διαβάσει και το έχω κηρύξει χιλιάδες φορές.

Και αναρωτιέμαι : “Δεν το άκουσα αυτό; Δεν το διάβασα αυτό; Μπαίνει αυτή η άγνοια, πως να την πούμε, η ειδυϊα με “ει”, η γνωρίζουσα άγνοια.

Δεν μπορώ να την χαρακτηρίσω αλλιώς. Λοιπόν, έρχεται αυτή και κατόπιν έρχεται και η λήθη.

Τα ξεχνάμε εντελώς. Ξεχνάμε τις υποσχέσεις που δώσαμε. Επομένως, όταν διακρίνουμε μέσα μας αδιαφορία ή όταν μας γίνεται από τους υπεύθυνους η υπόδειξις.

“Παιδί μου δεν πολύ προσέχεις τον εαυτό σου”, θα πρέπει να ανησυχούμε και να ζητήσουμε ευλογία ξανά πάλι, ώστε να ριχτούμε στον αγώνα αυτό.

Διάβασα ένα κείμενο. Ο Άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης παραθέτει εξομολογητήριο. Λέγει, ότι κάποιος ήθελε να πάει να εξομολογηθή.

Του δόθηκε όμως η ευκαιρία να κάνει και μια αμαρτία. Σκέφτηκε :”Αφού θα εξομολογηθώ, ας κάνω την αμαρτία και μετά πάω να εξομολογηθώ.”

Και πάει εκεί που ήθελε να αμαρτήσει, αλλά ήταν εκεί, ένας αντίζηλος και τον σκότωσε.

Οπότε δεν πρόλαβε να εξομολογηθεί. Από αυτήν την άποψη θα πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ. Τι πρέπει να προσέξουμε :

Την μελέτη του θανάτου. “Θα πεθάνω”.

Αυτό αν το σκέπτομαι, αν το αναλογίζομαι μέσα μου, τι θα πη” χωρίς ελπίδα αιωνιότητα”… Φοβερό πράγμα!

Επομένως, από αυτή την άποψη, η έννοια του ότι θα πεθάνω, η μελέτη του θανάτου είναι “ζωηφόρος” – έτσι δεν το λέω εγώ -, μου δίνει ζωή.

Με την μελέτη αυτή κερδίζω τον χρόνο μου, δεν αφήνω τον εαυτό μου καθόλου,

είμαι διαρκώς εν εγρηγόρσει.

Επίσης πολύ σημαντικός είναι ο λόγος “περί “νήψεως”, στον πρώτο τόμο της φιλοκαλίας. Καταπληκτικός είναι αλλά πρέπει να τον διαβάσει κανείς, λέξη προς λέξη!

Είναι καταπληκτικά! Διάβαζα τον Άγιο Μάρκο τον Ασκητή. – Τον έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές. Τον έχω μεταφράσει. Έχει κυκλοφορήσει η “Μικρή Φιλοκαλία”. Νόμιζα, ότι τον διαβάζω για πρώτη φορά. Αλλά τα έβλεπα ένα – ένα …. μου έκανε εντύπωση, πόσο σπουδαία πράγματα είπε ο Άγιος Μάρκος και εγώ δεν τα πρόσεξα! Κάθε φορά βλέπει κάποιος κάτι καινούργιο.

Λοιπόν, συνοψίζω τώρα : αυτοί οι τρεις γίγαντες, η ραθυμία, η λήθη και η άγνοια, τροφοδοτούνται από την έλλειψη πνευματικής τροφής, την οποία πρέπει να δίνω στον εαυτό μου, την έλλειψη μελέτης του λόγου του Θεού και μελέτης του θανάτου, την έλλειψη υπακοής και αναμνήσεων των υποσχέσεων, που δώσαμε στον Κύριο, και την έλλειψη εξομολογήσεως.

Θα πρέπει να προσέξουμε το πρώτο βήμα στην αμαρτία. Αν γινόταν το πρώτο βήμα, όλα τα άλλα βήματα κατόπιν έρχονται το ένα μετά το άλλο, γιατί φαίνονται εύκολα και άνετα.

“Ε, αφού έπεσα μια φορά, ε, δεν πειράζει. και δεύτερη φορά θα πάω να εξομολογηθώ. Και τρίτη φορά, και κατόπιν γίνεται συνέχεια το πράγμα.

Εμείς νομίζω, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να παρακαλούμε.

Έτσι γράφει εκεί πέρα στο Ναό που είδα προ ολίγου το απόγευμα : “Η έφορος του Αγίου Όρους”. Έτσι δεν το λέτε; Λοιπόν, να παρακαλέσουμε την έφορο :

“Έλα Παναγία και εσύ, ό,τι δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά σου σταμάτησέ το.”

Να πιστέψουμε βαθειά στην προσευχή.

Δεν έχουμε αναγάγει την προσευχή, σε πρώτο στοιχείο της ζωής μας, και στις πιο μεγάλες λεπτομέρειες, διότι, εάν πιστεύουμε στον παντοδύναμο Θεό και αν πιστεύουμε στην αξία της προσευχής, νομίζω, εκεί θα πούμε τα παράπονα μας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΕΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΕΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών

 

[Μία άλλη “ανάγνωση” του Πρεσβύτερου

υιού της Παραβολής του ασώτου]

Του το ξεκαθάρισαν εξαρχής :

– Για να στεριώσεις στη δουλειά πρέπει να σε συμπαθήσει το αφεντικό. Να κάνεις ό,τι σου αρέσει. Και πως θα γίνει αυτό; Ψαξ’το… εμείς ό,τι κι αν δοκιμάσαμε, απέτυχε. Με τίποτα δεν ευχαριστιέται.

Μόνο κάθεται απρόσιτος στο γραφείο του και καταδικάζει. Γι’ αυτό και τα παρατήσαμε. Όπως και οι περισσότεροι….

Μαύρισε η ψυχή του. Ήταν όμως αποφασισμένος να παλέψει. Η ευκαιρία ήταν η μοναδική και δεν είχε σκοπό τη χάσει.

Άλλωστε, δεν ήταν και λίγοι αυτοί που τα είχαν καταφέρει. Και τώρα ήταν οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι της πόλης.

Ξεκίνησε από τη πρώτη μέρα δυναμικά. Το αντικείμενο, το γνώριζε καλά. Ήταν αυτό που μελέτησε στο διδακτορικό του!

Με πολύ επιμέλεια άρχισε να κάνει πράξη την τελευταία λέξη της διεθνούς καινοτομίας.

Ιδέες και λύσεις πρωτότυπες, αλλά και πλήρως προσγειωμένες. Χωρίς πολλά οικονομικά ανοίγματα και απαιτήσεις.

Είπαμε έπρεπε πάση θυσία να ευχαριστηθεί το αφεντικό. Μέσα σε λίγο καιρό το τμήμα του είχε πλήρως ανασυνταχθεί. Όλα ακολουθούσαν τη σοφία του και την ευφυΐα του. Και το αποτέλεσμα ήταν εξόχως ευνοϊκό. Έμενε λοιπόν να περιμένει την αξιολόγηση από το αφεντικό.

Θεέ μου! Πόση αχαριστία! Το χαρτί του έφυγε από τα χέρια…. Τι άλλο έπρεπε να κάνει; Εντάξει δεν απαιτούσε να τον βραβεύσουν κιόλας, αλλά όχι και να υποτιμούν την προσφορά του!

Η αδικία παραπήγαινε … δεν θα του έκανε όμως τόσο εύκολα τη χάρη. Είχε μάθει να πολεμά μέχρι τέλους. Φανερά εκνευρισμένος, ζήτησε εξηγήσεις από τον προϊστάμενο προσωπικού.

Η απάντησή του ήταν ένα χαρτί, με λίγες λέξεις από το αφεντικό :

“Η προσφορά σου είναι προφανώς σημαντική. Όμως ξεχνάς πως, παρά τις πολλές σου γνώσεις, υστερείς στην πείρα και στη συνεργασία. Έχεις εγκλωβιστεί στην αυτονομημένη εξέλιξη του τμήματος σου και δεν βλέπεις τη δυσκολία, που αυτή δημιουργεί σε αλλά τμήματα.

Μην εμπιστεύεσαι μόνο το μυαλό σου. Ρώτα τους εμπειρότερους και συνεργάσου, κι όλα θα πάνε καλύτερα!”

Ο δάσκαλος λοιπόν και πάλι μαθητής…

δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς.

Θέλοντας και μη άρχισε να ακολουθεί τις οδηγίες. Είπαμε : έπρεπε πάση θυσία να ευχαριστηθεί το αφεντικό.

Τι παράδοξο! Μπροστά του, θα ’λεγες, ανοίχτηκε άλλος κόσμος. Είχαν λοιπόν κι άλλοι αξιόλογες ιδέες και γνώσεις!

Και η καλή συνεργασία στ’ αλήθεια, έδινε άλλη προοπτική στη δουλειά!

Η προσφορά του με αυτό τον τρόπο έγινε ακόμα πολυτιμότερη απολάμβανε πια γενική εκτίμηση.

Και δεύτερη φορά; Μήπως το αφεντικό έχει κάτι προσωπικό μαζί του; Πως μπορεί αλλιώς να δικαιολογηθεί η μετάθεση που του ανακοινώθηκε έτσι ξαφνικά; Ξαναζωντάνεψε μέσα του η βεβαιότητα πως προσπαθεί να τον εξαναγκάζει σε παραίτηση.

Η καλή συνεργασία που είχε πια με τον προϊστάμενο, δεν τον δυσκόλεψε να ξανά

ζητήσει εξηγήσεις.

Αυτή τη φορά η απάντηση ήταν πιο λιγόλογη :

“Αυτό που βλέπεις ως δυσμένεια, προσπάθησε να το αντιμετωπίσεις ως ευκαιρία. Άλλωστε, για να πάρεις προαγωγή, πρέπει να έχεις δοκιμαστεί σε διάφορα πόστα….”

Νέα θέση λοιπόν. Νέες προκλήσεις, αλλά και πολύ περισσότερες δυσκολίες. Αλλά ήταν αυτή η λέξη – “προαγωγή” – που του έδινε κουράγιο και δύναμη.

Είπαμε : έπρεπε πάση θυσία να ευχαριστηθεί το αφεντικό. Και ο καιρός περνούσε….

Στην αρχή κάθε σεζόν περίμενε την πολυπόθητη ανακοίνωση.

Μα δεν ερχόταν.

Η υπομονή του άρχισε να εξαντλείται. Η ταραχή του έγινε πια εμφανής. Και … το ποτήρι κάποια στιγμή ξεχείλισε.

Ήταν εκείνη η μέρα που ένας άλλος από το τμήμα του, έκλεψε τον παράδεισό του…..

Πήρε τη θέση, που ο ίδιος μόνο άξιζε. Κατάλαβε πως έφτασε το τέλος. Όλο του το είναι του φώναζε, να τα βροντήξει και να φύγει. Αλλά να πάει που; Τέτοια εργασία δεν θα εύρισκε πουθενά.

Όρμησε προς το γραφείο του αφεντικού. Ασυγκράτητος χωρίς καν να χτυπήσει, άνοιξε την πόρτα ουρλιάζοντας.

– Τι θέλεις από τη ζωή μου; Τίποτα δεν σε ευχαριστεί!; Τι σου έχω κάνει;

Την ίδια στιγμή πάγωσε. Πισωπάτησε ζαλισμένος.

Δεν ήταν δυνατόν….. στο γραφείο του αφεντικού καθόταν….. Ο πατέρας του!

Τα βλέμματα’ τους συναντήθηκαν. Άναυδος σωριάστηκε σε μια καρέκλα.

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε έρθει μέχρι εδώ. Ποτέ δεν είχε ούτε καν φαντασθεί, το πρόσωπο του αφεντικού του….

Το πατρικό βλέμμα τον αγκάλιασε ολόκληρο.

– Παιδί μου, χρόνια καρτερούσα αυτή τη στιγμή. Σε κάθε άνοιγμα της πόρτας έλπιζα πως εσένα θα αντικρίσω. Αλλά τίποτα….

Έτσι χωρίς να φαίνομαι εργάστηκα για την προκοπή σου : να απεγκλωβιστείς από την μεγάλη αυτοπεποίθησή σου.

Να δεις τη δυσκολία ως ευλογία και όχι ως κατάρα.

Να μη βάζεις στο κέντρο της ζωής σου, τον ατομικό σου Παράδεισο.

Με αυτόν τον τρόπο έλπιζα, να σε οδηγήσω μέχρι εδώ. Μα όσο κι αν προσπάθησες να γκρεμίσεις αυτά τα τείχη, κρατούσες συνεχώς στημένο ένα εμπόδιο μπροστά σου : πάντοτε για σένα ήμουν η απρόσωπη διοίκηση.

Το “αφεντικό” που έπρεπε πάση θυσία να ευχαριστήσεις. Ποτέ δεν με αντιμετώπισες ως πρόσωπο. Ποτέ δεν επεδίωξες, να με γνωρίσεις, να με αντικρίσεις. Έστω να μου παραπονεθείς.

Έτσι ποτέ δεν έμαθες αυτό που πραγματικά με ευχαριστεί : Να μου δώσεις την καρδιά σου.

Να με αγαπήσεις και να με εμπιστευθείς.

Να γίνεις αληθινά παιδί μου.

 

Πηγή : Περιοδικό “Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ”

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ, η μητέρα της Ελληνικής Λαογραφίας.

ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ

Η μητέρα της Ελληνικής Λαογραφίας.

(1895 – 1965)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών και Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων..

Περπατώντας γραφικά δρομάκια της Πλάκας το βλέμμα σταμάτα μπροστά σ’ ένα

μεγάλο τριώροφο κτήριο, που θυμίζει Μακεδονικό Αρχοντικό.

Στην ταμπέλα που υπάρχει στην πρόσοψη του κτηρίου διαβάζουμε : “Εδώ έζησε, δούλεψε και πέθανε η μεγάλη μας λαογράφος Αγγελική Χατζημιχάλη”.

Από το 1981 στεγάζει το “Κέντρο Λαϊκής Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων”, που ο πλούτος του είναι ό,τι αγάπησε περισσότερο στη ζωή της : Ο λαϊκός μας πολιτισμός και η τέχνη του. Ο δρόμος τιμητικά φέρει το όνομά της.

Σ’ ένα σύντομο αυτοβιογραφικό της σημείωμα διαβάζουμε :

Γεννήθηκα (1895) και μεγάλωσα στην Πλάκα. Τότε που τα σπίτια είχαν πλακόστρωτες αυλές, κληματαριές, πεζούλια και γλάστρες με ευωδερούς ανθούς.

Το σπίτι του πατέρα μου, του Καθηγητή Αλεξίου Κολυβά από τη Ζάκυνθο, γεμάτο

βιβλία, χειρόγραφα, κεντήματα, βυζαντινές εικόνες κρεμασμένες ως το ταβάνι του σπιτιού μας.

[….] Λάτρεις της τέχνης οι σεβαστοί μου πρόγονοι, γνωστοί για την πολύτιμη συμβολή τους στα γράμματα και την τέχνη εύκολα κι αβίαστα κύλησαν μέσα στο αίμα και στην ψυχή μου, που την οδηγούν στην παλιά εκείνη Ελλάδα που κλείνει μέσα της όλες τις Ελλάδες…”

Πολυτάλαντη, με έντονη προσωπικότητα και ανησυχίες, με ιδιαίτερη κλίση στις εικαστικές τέχνες και κυρίως τη ζωγραφική, ένιωθε να ασφυκτιά στο εξευρωπαϊσμένο μεγαλοαστικό περιβάλλον της Αθήνας του 1909, που ανήκε η οικογένειά της.

Όπως γράφει η κόρη της Αλεξία ‘Ερση, η γνωριμία της με την πρόεδρο του Λυκείου των Ελληνίδων Καλλιρόη Παρέν και η ενασχόλησή της με αυτό, την βοήθησε να ξεφύγει από μία κενή κοσμική ζωή, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον της, για τη λαϊκή τέχνη, τους παραδοσιακούς χορούς και τις ενδυμασίες.

Στη διάσωση των στοιχείων του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού η Αγγελική Χατζημιχάλη αφιέρωσε τη ζωή της, θυσιάζοντας το ταλέντο της για τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία.

Έκανε αμέτρητα ταξίδια σε διάφορα μέρη της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, συχνά κάτω από δυσμενείς συνθήκες, θέλοντας να συγκεντρώσει λαογραφικό υλικό για το έργο της.

“Παντρεύει ζευγάρια, βαφτίζει μωρά, συνοδεύει κηδείες, συμμετέχει σε πανηγύρια και λύπες, τις γίνονται βίωμα το ίδιο τα τραγούδια της χαράς του λαού μας, όπως και τα μοιρολόγια του.

Έτσι έγινε σιγά σιγά ο μοναδικός παντογνώστης αυτού του υπέροχου θαύματος, του αγνώστου στους άλλους που φέρει το όνομα “Ελληνικός Λαϊκός Πολιτισμός” (Δημήτρης Λαζογιώργος – Ελληνικός).

Έγραψε πάνω από (100) εκατό βιβλία και άρθρα. Κορωνίδα όμως των συγγραμμάτων της αποτελεί το πεντάτομο έργο της, για τους Σαρακατσανέους, με τους οποίους έζησε στα κονάκια τους, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μελετώντας τον τρόπο της ζωής τους, προκειμένου να δείξει τη γνήσια ελληνική

καταγωγή τους.

Ίδρυσε σχολεία, ιδρύματα και επαγγελματικές σχολές σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.

Προστάτευσε και βοήθησε τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής το 1922, εξασφαλίζοντας δουλειά σε χιλιάδες απ’ αυτούς.

Το 1923 ίδρυσε στην Αθήνα το “Σπίτι του κοριτσιού” της Μικρασιατικής καταστροφής, παρέχοντας πενταετή εκπαίδευση, η οποία περιλάμβανε μαθήματα υφαντικής, κεντρικής, κεραμικής, ζωγραφικής, ασημουργίας , μεταλλοτεχνίας και λαογραφίας.

Είχε την ευθύνη από το 1921 μέχρι και το 1926, της οργάνωσης των Βιοτεχνικών Εκθέσεων του Λυκείου Ελληνίδων.

Στον πόλεμο του 1940 – 1941συμμετειχε στο πλάι του ελληνικού στρατού στα βουνά της Βορείου Ηπείρου και η πτώση του Μετώπου τη βρήκε στην Ήπειρο, απ’ όπου επέστρεψε στην Αθήνα.

‘Έσωσε στη συνέχεια μαζί με άλλες γυναίκες των Αθηνών, αμέτρητους Έλληνες στρατιώτες από την αιχμαλωσία.

Συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση κατά των κατακτητών, ως συνεργάτης της Λέλας Καραγιάννη.

Την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Γρίβα, για την ελευθερία της Κύπρου.

Για το έργο της τιμήθηκε με βραβεία, παράσημα και μετάλλια, στην Ελλάδα και

το εξωτερικό.

Ανάμεσα σ’ αυτά το Χρυσούν Μετάλλιον της Ακαδημίας Αθηνών.

Όταν πέθανε [1965], όπως έγραψε η κόρη της ‘Ερση, “την έκλαψαν ανυφάντρες, ασημουργοί, κεντήστρες, τσουκαλαραίοι, την έκλαψαν οι Σαρακατσάνοι κι έμποροι ακόμη την κλάψανε οι καλογριές στη Παντάνασσα του Μυστρά και της κάνουν λειτουργίες.

Η Θεώνη Δρακοπούλου, η Μυρτιώτισσα, της αφιέρωσε το ποίημα “Το κυπαρίσσι της πλάκας.

Πηγή : Περιοδικό “Η δράση μας”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ Ε Κ Λ Ο Γ Ε Σ  ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΜΕΛΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΘΗΝΩΝ – 24ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Π.Ο.Α.Σ.Α.

  ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ Ε Κ Λ Ο Γ Ε Σ   ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

ΜΕΛΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

24ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Π.Ο.Α.Σ.Α.

 

Το Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών σε εφαρμογή της  υπ΄ αριθ. 263 από 20/5/2024  Απόφασής του και της από 5/3/2024 Πρόσκληση Σύγκλησης του 24ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Π.Ο.Α.Σ.Α., ενημερώνει τα Μέλη του και καλεί, όσα από εκείνα επιθυμούν, να θέσουν υποψηφιότητα για την εκλογή τους στο αξίωμα του Προέδρου, των Μελών του Δ.Σ ή της Εξελεγκτικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας.

Για την υποψηφιότητα υποβάλλεται από τους ενδιαφερομένους  σχετική αίτηση στο Σύνδεσμο Αθηνών, Μενάνδρου 54 Αθήνα, μέχρι την Τετάρτη 8/5/2024 για το αξίωμα που θελήσουν και επιλέξουν να είναι υποψήφιοι σύμφωνα με το Καταστατικό της Ομοσπονδίας.

Το εκλογικό Πανελλήνιο Συνέδριο θα πραγματοποιήσει τις εργασίες τις 29 & 30 Μαΐου 2024 στα Καμένα Βούρλα Φθιώτιδας.

 

Αθήνα 21 Μαρτίου 2024

Το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Για το έντυπο της αίτησης υποψηφιότητας πατήστε εδώ—> ΥΠΟΔ 7 ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ

 

Ο ΚΕΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Ο ΚΕΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αναπτύξαμε τεχνολογία που κατάργησε τις αποστάσεις στην επικοινωνία των ανθρώπων, εφαρμογές που μας περιηγούν στη γνώση και τον κόσμο……

Κατασκευάσαμε μηχανήματα που περπατούν, ακούν, βλέπουν, μιλούν….

Ονομάσαμε τα πιο πολύπλοκα υπολογιστικά προγράμματα νευρωνικά δίκτυα και τους υπολογιστές μας “εγκεφάλους”….

Ανοίξαμε διάπλατα τις πόρτες στη τεχνητή νοημοσύνη, εναποθέσαμε σ’ αυτήν τα όνειρα και τις προσδοκίες μας, ακόμη και την ίδια μας την αναβάθμιση!

Όμως εκεί πάνω στέκει μεγαλειώδης η γνήσια νοημοσύνη, η μεγαλειώδης ανθρώπινη νοημοσύνη.

Η νοημοσύνη που έχει το προνόμιο να επικοινωνεί με το Δημιουργό και να εξουσιάζει τα κτίσματα.

Να ανατρέχει στις εσχατιές του σύμπαντος και στα βάθη των αιώνων και να διεισδύει και στα απειροελάχιστα συστατικά της ύλης.

Πλούσια σε συναισθήματα και βιώματα, προικισμένη με φαντασία, δημιουργικότητα, λογικότητα, διορατικότητα….. και πάνω απ’ όλα, με το αυτεξούσιο.

Μπροστά της η τεχνική νοημοσύνη είναι απελπιστικά τεχνητή! χωρίς συνείδηση του τι κάνει, χωρίς αισθήματα, χωρίς φαντασία, χωρίς δημιουργικότητα….

Η τεχνική νοημοσύνη, για την οποία τόσο υπερηφανευόμαστε, είναι ανόητη, δεν έχει νου. Κατασκευάσαμε ανόητα μηχανήματα, τα οποία κάνουν πράξεις πολύ γρήγορα.

Ακούμε βέβαια κατά καιρούς για γενικευμένη τεχνητή νοημοσύνη, που θα εμπλουτιστεί με τα υψηλά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης νοημοσύνης και για την μελλοντική σύνδεση της ανθρώπινης νοημοσύνης με υπολογιστές.

Πως όμως θα μιμηθούμε ή θα συνδέσουμε με υπολογιστές κάτι τόσο μυστηριώδες, όσο η ανθρώπινη νοημοσύνη, που δεν γνωρίζουμε που κατοικεί και πως λειτουργεί;

Που κατοικεί η μνήμη μας η φορτωμένη με γνώσεις και βιώματα; Που βρίσκεται σε τελευταία ανάλυση ο πολυσυζητημένος νους του ανθρώπου, το κέντρο των πνευματικών του δραστηριοτήτων.

Αφού δεν κατορθώσαμε να κατανοήσουμε τον…. νου του Θεού, μήπως τουλάχιστον κατανοήσουμε τον νου του ανθρώπου!

Στο Διάσημο βιβλίο του “Το χρονικό του χρόνου” (1998) ο Στ. Χόκινγκ (1942 -2018) γράφει πως, όταν ανακαλύψουμε μια πλήρη θεωρία του σύμπαντος και βρούμε το γιατί εμείς και το σύμπαν υπάρχουμε, “τότε θα γνωρίζουμε τον Νου του Θεού”.

Τριάντα χρόνια αργότερα ο Χόκινγκ αναχώρησε απ’ αυτή τη ζωή, χωρίς την ικανοποίηση προσέγγισης, έστω και κατ’ ελάχιστο του υψηλού στόχου που είχε θέσει.

Συνεχίζουν τώρα οι νευροφυσιολόγοι μετριάζοντας τις φιλοδοξίες τους σε κάτι πιο προσιτό :

Την κατανόηση του νου του ανθρώπου, που ο ορθολογισμός τοποθετεί στον εγκέφαλό του.

Και τώρα στηρίζουμε τις ελπίδες μας στη μελέτη του εγκεφάλου μας, αναζητώντας το κλειδί που θα μας εισαγάγει στο θυσαυροφυλάκιο, της ανθρώπινης νοημοσύνης.

Και τότε έχουμε πολλά σχέδια! με απώτερο στόχο τη μεταφορά της προσωπικότητάς μας με υπολογιστή!

Και από εκεί και πέρα ξεκινάει μια νέα περίοδος για τον άνθρωπο, όπου το πνεύμα του θα κινείται στον κυβερνοχώρο και όπως σκοπτικά είπε κάποιος, δεν θα ανησυχεί και για την εύρεση θέσης στάθμευσης!

Όταν το μυαλό του ανθρώπου προσπαθεί να κατανοήσει το …. μυαλό του ανθρώπου.

Με περίπου εκατό δισεκατομμύρια νευρώνες εκπληκτικής ποικιλίας μορφών και λειτουργιών, ο εγκέφαλός μας αποτελεί ένα ζωντανό λαβύρινθο, ξεπερνώντας σε πολυπλοκότητα οτιδήποτε άλλο, υπάρχει στο σύμπαν.

Καθώς δε κάθε νευρώνας μπορεί να επικοινωνεί ηλεκτροχημικά με χιλιάδες άλλους νευρώνες, μιλάμε για τετράκις εκατομμύρια συνεχώς μεταβαλλόμενες συνάψεις.

Ο δε κωδικός επικοινωνίας των νευρώνων, παντελώς άγνωστος!

Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο ηλεκτρικό ή χημικό αλφάβητο, όπως συμβαίνει στον γενετικό κώδικα, βάσει του οποίου να οικοδομούνται οι πληροφορίες που μεταδίδουν οι νευρώνες.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το μεγαλείο της ανθρώπινης νοημοσύνης “αναδύεται” μέσα από την πολυπλοκότητα των νευρώνων .

Είναι όμως δυνατόν οι ηλεκτροχημικές αλληλοεπιδράσεις των νευρώνων να έχουν άυλα πνευματικά αποτελέσματα, όπως νοήματα, συναισθήματα, φαντασία, δημιουργικότητα….

Είναι άραγε η επιστημονική μέθοδος αρμόδια για τη διερεύνηση της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου;

Μήπως εδώ ο λόγος ανήκει στην υψηλή διδασκαλία της θεολογικής ανθρωπολογίας;

Νους, διάνοια, εγκέφαλος.

Στην εκκλησιαστική ορολογία νους ονομάζεται η ανώτερη δύναμη της ψυχής, που επικοινωνεί με το θείο και παράγει νοήματα.

Η διάνοια αποτελεί ενέργεια του νου, που επεξεργάζεται τα νοήματα με τη βοήθεια του εγκεφάλου.

“Ο νους κινεί την διάνοιαν, η οποία κινεί τον εγκέφαλο και δια του εγκεφάλου το σώμα.”

Ο νους κυβερνά το σώμα μέσω του εγκεφάλου και πληροφορείται τα σχετικά με το σώμα από τον εγκέφαλο, ο οποίος επεξεργάζεται τα ερεθίσματα των αισθήσεων.

Εκεί έξω από τον εγκέφαλο, κατοικεί ο πραγματικός εαυτός μας με τα βιώματα, τις αναμνήσεις, τις αρετές και τις κακίες, όλα αυτά που θα μας συνοδεύουν και μετά τη φθορά του σώματος.

Ο εγκέφαλος είναι μάλλον άδειος από όλα αυτά.

Χρησιμοποιώντας μια απλουστευμένη εικόνα, θα λέγαμε ότι ο εγκέφαλος μοιάζει με μεγαλειώδη επεξεργαστή, ο οποίος υπακούει στον εξωτερικό επεξεργαστή που λέγεται νους.

Και στους υπολογιστές ο νους (ο προγραμματιστής) έξω από το κουτί είναι!

Η προσπάθεια μελέτης του εγκεφάλου έχει οπωσδήποτε τεράστια σημασία.

Αν όμως φιλοδοξούμε να βρούμε μέσα στους νευρώνες αυτά που συνιστούν την πνευματική μας ύπαρξη, μάλλον θα απαγοητευθούμε.

Πηγή : Περιοδικό η δράση μας. – Βασιλείου Πετρουλέα Δρ. φυσικού τ. Διευ/ ντή ερευνών Ε.ΚΕ.Φ.Ε. “Δημόκριτος

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΝΑΣ ΡΩΣΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΠΩΝΑΣ

ΕΝΑΣ ΡΩΣΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΑΠΩΝΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είχε έρθει με όρεξη να δουλέψει στον τόπο τους. Σκορπούσε παντού επαίνους για την ευγένειά του και τον λεπτό του χαρακτήρα. Μα οι Ιάπωνες του Χακοντάτε είχαν εχθρική στάση απέναντι στο Ρώσο ιεραπόστολο Π. Νικόλαο Κασάτκιν, που έφτασε στο λιμάνι τους, το καλοκαίρι του 1861.

Σαν όνειρο θυμάται τα παιδικά του χρόνια, τότε που ήθελε να γίνει στρατιωτικός μα σαν έγινε έφηβος, όλα άλλαξαν. Πόθησε να γίνει στρατιώτης του Χριστού, Ιεραπόστολος. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία. Και όταν του πρότειναν να γίνει εφημέριος στο Ρωσικό Προξενείο στην Ιαπωνία, το δέχτηκε.

Στα 25 του χρόνια χειροτονήθηκε και ταξίδεψε μόνος του, με χίλια όνειρα, για τη χώρα που ανατέλλει ο ήλιος.

Στην αρχή η ξενοφοβία των Ιαπώνων τον ανέκοψε. Άρχισε να χάνει σιγά σιγά το θάρρος του. Τον επισκέφτηκε όμως τότε από την Αλάσκα ο Αρχιεπίσκοπος Ιννοκέντιος, που τον ενεθάρρυνε να μάθει την ιαπωνική γλώσσα και ν’ αρχίσει το κήρυγμα.

Ορθώθηκε εκείνος αμέσως μελέτησε σκληρά. Έμαθε τη γλώσσα κι άρχισε τα πρώτα κηρύγματα με πολλή προσοχή. Έκανε τα πρώτα σχέδια… θα τολμούσε άραγε κανείς να γίνει χριστιανός. Οι νόμοι το απαγόρευαν.

Κλεισμένος στο κελί του τώρα, μέσα στο ρωσικό προξενείο, προσεύχεται και μελετά.

Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα. Ένας σαμουράι ορμά στο δωμάτιό του και με μία άγρια φωνή ακούγεται :

– Ξένε, σταμάτα αυτό που κάνεις, γιατί…

Ύψωσε το χέρι του απότομα και κάτι μυτερό γυάλισε…

Ο ιερέας ανατρίχιασε, γρήγορα όμως συνήλθε.

– Τι παράπονο έχεις, Τακούμα Σεβάμπε, από μένα; είπε ήρεμα.

– Άκουσες παπά; Σταμάτα να διαφθείρεις με τα κηρύγματά σου τους ντόπιους γιατί θα σε θερίσω! Ξανάπε άγρια ο Σαμουράι και του έδειξε το κοφτερό σπαθί του.

Δεν χωρούσαν αστεία με τον Σεβάμπε. Τον ήξερε. Ερχόταν συχνά στο προξενείο και δίδασκε ξιφασκία στο γιο του Ρώσου Προξένου.

Μάζεψε όσες δυνάμεις είχε ο ιεραπόστολος και με ταπεινό τρόπο του είπε :

– Σε καταλαβαίνω γι’ αυτό που πας να κάνεις. Είναι οι παραδόσεις του τόπου σου… Λοιπόν δέχομαι να με σκοτώσεις. Πριν το κάνεις αυτό όμως, θα ήθελα να ρίξεις μια ματιά σ’ αυτά, που μελετώ.

Νικήθηκε από την περιέργεια ο Σεβάμπε και πλησίασε.

– Ξέρεις, Τακούμα Σεβάμπε, ποιος έφτιαξε όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας;

τον ήλιο, τα αστέρια, τα βουνά, τη θάλασσα…

Ο σαμουράι δεν ήξερε. Κατέβασε το σπαθί και κάθισε κοντά του.

Και τότε ο ιεραπόστολος άρχισε να διηγείται την ιστορία της δημιουργίας του κόσμου. Είπε για τον Αδάμ και την Εύα και για την πρώτη αμαρτία στον Παράδεισο. Για το θέλημα του Θεού να τους σώσει, για τον Χριστό, που ήρθε στον κόσμο.

Ήταν η ώρα της Χάριτος του Θεού. Ο Σαμουράι παρακολουθούσε την ιστορία σαν μικρό παιδί. Είχε κρεμαστεί από τα χείλη του. Τα σχιστά του μάτια δεν ξεκολλούσαν από πάνω του.

Πέρασαν ώρες. Το κοφτερό σπαθί του ήταν παρατημένο στην άκρη κι αυτός είχε ξεχάσει, γιατί είχε έρθει.

Ο Σεβάμπε έφυγε αργά τη νύχτα, βαθιά προβληματισμένος. Ξανάρθε πολλές φορές ακόμα, πίστεψέ ολόψυχα στον Χριστό και ζήτησε να βαπτισθεί!

* * *

Ο Τακούμα Σεβάμπε ήταν ο πρώτος καρπός της ιεραποστολής του Ρώσου ιεραποστόλου στην Ιαπωνία. Ο πρώτος Σαμουράι, που βαφτίστηκε χριστιανός, και σε λίγα χρόνια ο πατήρ Παύλος, ο πρώτος Ιάπωνας ορθόδοξος ιερέας.

Ο π. Νικόλαος Κασάτκιν εξακολούθησε με ζήλο το έργο του, ώσπου κάποια χρονιά με αυτοκρατορικό διάταγμα νομιμοποιήθηκε, ο χριστιανισμός.

Και το 1880 χειροτονήθηκε, πρώτος επίσκοπος της Ορθόδοξης Ιαπωνικής εκκλησίας.

Κατήχησε, και βάπτισε χιλιάδες Ιάπωνες. Μετέφρασε την Αγία γραφή και πολλά λειτουργικά βιβλία στη Ιαπωνική.

Ανήγειρε ναούς. Αγάπησε πολύ το λαό του, τόσο που ταυτίστηκε μαζί του.

Στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο (1904 – 1905) ενήργησε ως Επίσκοπος Ιαπωνίας και όχι ως Ρώσος.

Έμεινε εκεί και συμπαραστάθηκε στο ποίμνιο του, σαν αληθινός πατέρας.

Ένας Ρώσος που έγινε Ιάπωνας.

Ο π. Νικολαος Κασάτκιν για τη μεγάλη του προσφορά και αυταπάρνηση χαρακτηρίστηκε, ως ένας από τους μεγαλύτερους ιεραπόστολους όλων των εποχών. (π. Ιωαν. Μέγεντορφ)

Κοιμήθηκε ειρηνικά το Φεβρουάριο του 1912.

Ανακηρύχτηκε Άγιος και Ισαπόστολος από το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Η μνήμη του τιμάται στις 3 Φεβρουαρίου.

Πηγή : Περιοδικό “Πάντα τα Έθνη”, Άγιος Νικόλαος (Κασάτκιν), ο Φωτιστής της Ιαπωνίας. Περιοδικό “Προς τη Νίκη”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΨΗΛΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΨΗΛΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο πρωτοπόρος της αναπτυξιακής βιολογίας Ντενί Ντιμπούλ, γαλλοελβετός

καθηγητής του πανεπιστημίου της Γενεύης, παραχώρησε στην εφημερίδα το βήμα συνέντευξη, για μια διάλεξή του, που είχε κάνει, αποκαλύπτοντας τα τελευταία επιτεύγματα των εργαστηριακών του ερευνών, για το πώς μας δημιουργούν τα γονίδια, από τα πρώτα στάδια της ζωής μας.

Μερικά βασικά σημεία από αυτή τη συνέντευξη, παρουσιάζουμε στη συνέχεια.

Το πρώτο είναι, ότι τα πολύ σημαντικά γεγονότα της εμβρυικής ανάπτυξης, δεν συμβαίνουν, πάρα στις αρχές της κύησης, τότε που πιθανότατα, ούτε η ίδια η μέλλουσα μητέρα γνωρίζει την κατάστασή της.

Η συνέχεια της κύησης και ιδιαίτερα η περίοδος, μετά το πρώτο τρίμηνο περιλαμβάνει κυρίως αύξηση του εμβρύου, ο σχηματισμός του ανθρώπου έχει ήδη αρχίσει.

Το δεύτερο σχετίζεται με τα ειδικότερα συμπεράσματα του δικού του ερευνητικού έργου, το οποίο εστιάζεται στο πολύ αρχικό στάδιο της εμβρυϊκής ανάπτυξης.

Στο αρχικό στάδιο, περίπου μια εβδομάδα μετά τη γονιμοποίηση του ωραρίου, από ένα σπερματοζωάριο και τη δημιουργία του ζυγωτού, οπότε αρχίζει η περίοδος που οι βιολόγοι ονομάζουν “γαστριδίωση”.

Τότε από την αρχική μάζα κυττάρων η οποία έχει προκύψει από τις αλλεπάλληλες διαιρέσεις του ζυγωτού του, σχηματίζονται αρχικά τρεις κυτταρικές στιβάδες :

Το εξώδερμα, το μεσόδερμα και το ενδώδερμα.

Δηλαδή τα κύτταρα μετακινούνται και δημιουργούν τρεις διακριτές στοιβάδες, από τις οποίες θα προκύψουν οι διαφορετικοί ιστοί και τα όργανα του εμβρύου.

Παραδείγματος χάρη από το εμβρυϊκό εξώδερμα, το οποίο είναι ταγμένο να δημιουργήσει τους ιστούς που αλληλεπιδρούν με το εξωτερικό περιβάλλον, θα προκύψει τόσο το δέρμα όσο και το νευρικό σύστημα του εμβρύου.

Προς το τέλος αυτής της χρονικής περιόδου λαμβάνει χώρα ένα κομβικής σημασίας γεγονός :

Δημιουργείται ο άξονας του εμβρύου. Ο τρόπος δημιουργίας του ήταν το ερώτημα που απασχόλησε το εργαστήριο του καθηγητή, τις τελευταίες δεκαετίες.

Τι είναι ο άξονας του εμβρύου :

Όταν μιλάμε για άξονα του εμβρύου, εννοούμε τον άξονα του ανθρώπινου σώματος, το οποίο αναπτύσσεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Το έμβρυο λοιπόν παύει να είναι μια άμορφη μάζα κυττάρων και αποκτά σχήμα και

δομή, αρχίζοντας να δημιουργεί τους σπονδύλους.

Πρόκειται για μια διαδικασία αυστηρά ελεγχόμενη, από την οποία τελικά θα προκύψουν οι 7 αυχενικοί σπόνδυλοι, οι 12 θωρακικοί, οι 5 οσφυϊκοί κ.λ.π.

Η διαδικασία αρχίζει με τη δημιουργία επιπέδων, ένα για κάθε σπόνδυλο, από πάνω προς τα κάτω.

Πως σχηματίζεται ο άξονας του εμβρύου;

Όταν αρχίσει η διαδικασία σχηματισμού του άξονα, παράγεται ένας σπόνδυλος ανά περίπου 90 λεπτά.

Αυτό σημαίνει ότι ο σχηματισμός ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης ολοκληρώνεται σε κάτι παραπάνω από 2 ημέρες.

Για να σχηματιστεί ο πρώτος σπόνδυλος, απαιτείται η παραγωγή συγκεκριμένων πρωτεϊνών.

Για το σχηματισμό του δεύτερου απαιτείται η παραγωγή πρωτεϊνών που χρειάστηκαν για τον πρώτο συν κάποιων ειδικών πρωτεϊνών για το δεύτερο.

Για την παραγωγή του τρίτου, απαιτούνται οι πρωτεΐνες του πρώτου, του 2ου και των ειδικών, για τον τρίτο σχηματισμό κ.ο.κ.

Έτσι δημιουργείται η απαιτούμενη βιοχημική διαβάθμιση, η οποία εξασφαλίζει τη διαφορετική ταυτότητα του κάθε σπονδύλου.

Πως επιτυγχάνεται η ακριβής χρονική ακολουθία παραγωγής πρωτεϊνών;

Αυτό είναι το κύριο αντικείμενο της τωρινής έρευνας του καθηγητή.

Βρέθηκε ότι αυτό γίνεται μέσω μιας ομάδος 39 γονιδίων, τα οποία ονομάζονται γονίδια Hox και είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, πάνω στο μόριο του DNA.

Η ομαδοποίηση τους είναι το κλειδί, για το σχηματισμό κατά την επιθυμητή σειρά των σπονδύλων.

Έτσι χάρη στη δράση του πρώτου γονιδίoυ Hox γίνεται η έναρξη σχηματισμού του πρώτου σπονδύλου.

Στη συνέχεια, καθώς τα γονίδια Hox δρουν με διαφορά φάσης, η τυπολογία σειρά των γονιδίων στο DNA εξασφαλίζει τη χρονική σειρά σχηματισμού των σπονδύλων.

“Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εφεύρημα της φύσης” σημειώνει ο καθηγητής. Πως όμως εξασφαλίζεται ότι η ενεργοποίηση των γονιδίων Hox θα γίνεται κάθε φορά, με την απαιτούμενη διαφορά φάσης; κι αν δεν γίνει έτσι τι θα συμβεί;

Αυτά και άλλα παρόμοια ερωτήματα αποτελούν αντικείμενο που μελετά στο ερευνητικό κέντρο του πανεπιστημίου της Γενεύης.

Από όλα τα παραπάνω δύο θεμελιώδη συμπεράσματα θα θέλαμε να επισημάνουμε. Πρώτον, ότι όταν η μέλλουσα μητέρα καταλάβει ότι είναι έγκυος, ήδη μέσα της δεν υπάρχει μια άμορφη μάζα κυττάρων αλλά ένας υπό διαμόρφωση ανθρώπινος οργανισμός, ο οποίος αναπτύσσεται περαιτέρω.

Αυτό τουλάχιστον λέει η επιστήμη.

Δεύτερον, μας γεμίζει δέος το πως ο Δημιουργός Θεός έχει εμβάλλει μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό τέτοιες δυνάμεις και μηχανισμούς, ώστε με ολικής χημικές διεργασίες να συντίθεται ένας τέτοιος πολύπλοκος οργανισμός – εργαστήριο, όπως είναι το ανθρώπινο σώμα, αλλά επιπλέον και το πως δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο – επιστήμονα να αποκωδικοποιεί το σχέδιο της δημιουργίας του.

 

Πηγή : Περιοδικό “Η δράση μας”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΑΜΩΝ ΚΑΙ ΦΙΝΤΙΑΣ

ΔΑΜΩΝ ΚΑΙ ΦΙΝΤΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ένας αντί του άλλου.

Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν δύο αδελφικοί φίλοι και ζούσαν στις Συρακούσες, πρωτεύουσα της Σικελίας.

Κάποτε ο Φιντίας κατηγορήθηκε ως ένοχος συνομιλίας κατά του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου και καταδικάστηκε στη ποινή του θανάτου.

Αλλά επειδή είχε ανάγκη να τακτοποιήσει τις οικογενειακές του υποθέσεις ζήτησε την άδεια, από τον Διονύσιο να αποφυλακισθεί κάποιες μέρες, προκειμένου να επισκεφθεί στην εξοχή την οικογένεια του.

Και υποσχέθηκε να παρουσιάσει στη θέση του άλλον στο δεσμωτήριο, ο οποίος θα δεχόταν να θανατωθεί αν αυτός δεν εμφανιζόταν κατά την ορισμένη ημέρα.

Ο τύραννος, του οποίου η καρδιά δεν γνώριζε, πάρα το αίσθημα του εγωισμού και του φόβου, ήταν πεπεισμένος ότι ήταν αδύνατο να βρει ο Φιντίας τέτοιον εγγυητή.

Με την πεποίθηση λοιπόν αυτή είπε, ότι παραχωρείται άδεια αν παρουσιάσει άλλον, ο οποίος θα αναλάμβανε την καταδίκη σε περίπτωση, που αυτός δεν θα παρουσιαζόταν.

Μέγιστη όμως υπήρξε έκπληξη του Διονυσίου, όταν είδε να παρουσιάζετε στο δεσμωτήριο ο Δάμων, ο οποίος πρόθυμα δεχόταν να πάρει τη θέση του φίλου του.

Ο Φιντίας τότε αποφυλακίζεται και ελεύθερος αναχωρεί ν’ ανταμώσει την οικογένειά του. Τα δεσμά του τα αναλαμβάνει ο φίλος Δάμων.

Η προσδιορισμένη όμως, για την εκτέλεση της θανατικής ποινής ημέρα φτάνει και ο Φιντίας δεν φαίνεται. Γι’ αυτό, όταν η ώρα εκτελέσεως πλησίαζε, αντί για τον Φιντία οδηγείται ο Δάμων σιδηροδέσμιος στον τόπο της καταδίκης.

Σωτηρία και των δύο.

Όλος ο λαός των Συρακουσών αγανακτεί τότε, για την αισχρή προδοσία του Φιντία, βλέποντας τον πέλεκυ του δημίου έτοιμο να πέσει πάνω στον αθώο τράχηλο του Δάμωνα.

Ο τύραννος χαμογελά με σαρκασμό και εμπαίζει και την μωρία του Δάμωνα και την ψεύτικη φιλία του Φιντία.

Μόνο ο Δάμων ατάραχος και χαμογελαστός βλέπει να πλησιάζει η στιγμή, κατά την οποία, με τη δική του ζωή έλπιζε να σώσει την ζωή του φίλου του.

Αλλά η χαρά του δεν ήταν ολόκληρη. Γνώριζε καλά την αρετή του Φιντία και από στιγμή σε στιγμή περίμενε την εμφάνισή του.

Επιτέλους ο δήμιος ετοιμάζεται και παίρνει στα χέρια του τον πέλεκυ.

Η τρομερή στιγμή έφθασε.

Ξαφνικά κραυγές θορυβώδεις ακούγονται.

Ο Φιντίας! Ο Φιντίας!

Συγχρόνως ασθμένοντας και τρέχοντας διασχίζει τα πλήθη και με δάκρυα πέφτει στην αγκαλιά του φίλου του.

Ζητά τώρα να πάρει τη θέση του κάτω από τον πέλεκυ του δημίου.

Αλλά ο Δάμων, ο οποίος ήθελε να σώσει τον φίλο του, φιλονικεί με αυτόν για τη θέση ισχυριζόμενος ότι του ανήκε, διότι είχε περάσει η προθεσμία για τη θανάτωση του.

Ο Φιντίας τότε επαναλαμβάνει ζωηρά την απαίτησή του, αλλά ο Δάμων επιμένει σταθερά στην άρνησή του.

Έκθαμβοι και με δακρυσμένα μάτια παρακολουθούν όλοι το ευγενέστατο αυτό θέαμα της πάλης των δύο φίλων, για το ποιος θα πεθάνει. Και αυτός ο σκληρόκαρδος τύραννος συγκινείται επιτέλους.

Θαυμάζει το ύψος και το μεγαλείο της αληθινής φιλίας, που τη δύναμή της ουδέποτε είχε αισθανθεί, ουδέποτε είχε φανταστεί.

Αναγκάζεται λοιπόν να σεβαστεί την ύπαρξη τέτοιου ιερού δεσμού, τον οποίο ο πέλεκυς του δημίου του επρόκειτο να διαλύσει.

Χαρίζει τη ζωή στον Φιντία και τον Δάμωνα και δίνει τέλος στην ευγενική τους πάλη.

Σε μια αληθινή φιλία βρίσκομαι, μαζί με τον άλλο άνθρωπο, για να μοιραστούμε την ίδια τη ζωή, τις χαρές και τις λύπες της.

Ο αληθινός φίλος είναι συνοδοιπόρος μου, όχι μόνο στις εύκολες και ευχάριστες στιγμές, αλλά επίσης στις αναπόφευκτες περιόδους, θλίψης και δυσκολίας.

Σε μια γνήσια φιλιά υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός, ώστε να υπάρχει ώρα και χώρος για να εκφραστούν όλοι.

Αντίθετα, όταν μιλάμε για “σκέτη παρέα” τα κίνητρα είναι διαφορετικά.

Εδώ δεν συναντιόμαστε για να μοιραστούμε τη ζωή στην ολότητά της, αλλά μόνο για να ευχαριστηθούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Πρόσκαιρα πράγματα που τυγχάνει να μας αρέσουν και των δύο.

Σε τέτοιες σχέσεις γνωρίζουμε κατά βάθος ότι υπάρχουν όρια και τι μπορούμε να μοιραστούμε με τον άλλο.

Όταν πια ο ένας από τους δύο βαρεθεί ή αν προκύψει εν τω μεταξύ κάποια διαφωνία, η “φιλία” αυτή εξαφανίζεται.

Καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει το φίλο του και αυτό να το κάνει με πολύ προσοχή, γιατί σήμερα σπανίζουν οι αληθινοί φίλοι.

Φιλία ονομάζεται η πλατωνική σχέση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ατόμων του ίδιου ή και διαφορετικού φύλου, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία πλατωνική αφοσίωση και κατανόηση, χωρίς να υπάρχει συμφέρον, κίνητρο ή απώτερος στόχος.

Η φιλιά είναι σαν τα χρήματα πιο εύκολα να την αποκτήσεις, αλλά δύσκολα να την κρατήσεις. –Samuel Butler.

Η φιλία είναι το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο, για να το εξηγήσεις. Δεν είναι κάτι που μαθαίνεις στο σχολείο αλλά, αν δεν έχεις μάθει το νόημα της φιλίας, δεν έχεις μάθει πραγματικά τίποτα. –Muhamad Ali.

Πηγή : Το νέο μου βιβλίο, με τον τίτλο “Ενάρετος Άνθρωπος”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΛΙΤΟΧΩΡΟ- ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ  ΣΤΙΣ 31-3-2024

ΛΙΤΟΧΩΡΟ
 ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ  ΣΤΙΣ 31-3-2024

   Γνωρίζεται ότι ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, μετά το κενό αποφάσεων Ε.Α.Α.Σ. και Π.Ο.Α.Σ.Α., προτίθεται με δαπάνες του να μισθώσει Λεωφορείο για τη συμμετοχή αποστράτων στελεχών ενόπλων δυνάμεων και αστυνομίας στις εκδηλώσεις του ετησίου μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως των ψυχών πεσόντων ηρώων της Ελληνικής Χωροφυλακής και του Ελληνικού Στρατού στη μάχη του Σταθμού Χωροφυλακής Λιτοχώρου 31 Μαρτίου 1946.
  Το μνημόσυνο θα τελεσθεί την Κυριακή πρωί 31/3/2024 σύμφωνα με το πρόγραμμα του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ν. Πιερίας και η μετάβαση και επιστροφή θα πραγματοποιηθούν το διήμερο Σάββατο 30/3/2024 και Κυριακή 31/3/2024 (θα ανακοινωθεί πρόγραμμα – δρομολόγιο και ώρες).
Π α ρ α κ α λ ο ύ μ ε
τους ενδιαφερομένους να μας γνωρίσουν το ενδιαφέρον και τα άτομα συμμετοχής τους μέχρι την Τρίτη 19/3/2024 ώστε έγκαιρα να γίνει και κράτηση σε Ξενοδοχεία.
Το Διοικητικό Συμβούλιο
Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.
ΑΝΑΡΤΑΤΑΙ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜ.ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν. ΠΙΕΡΙΑΣ—> ΛΙΤΟΧΩΡΟ PDF

 

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Συκοφαντία ονομάζεται η ψευδής κατηγορία που διατυπώνει κάποιος, για άλλο άτομο. Η λέξη είναι σε χρήση ήδη από την αρχαία Ελλάδα και εμφανίζεται για πρώτη φορά σε γραπτό λόγο, στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη.

Στη σύγχρονη Ελλάδα, η συκοφαντική δυσφήμιση αποτελεί ποινικό αδίκημα και περιγράφεται στο άρθρο 363 του ποινικού κώδικα, όπου αναφέρεται ότι :

“Αν στην περίπτωση του άρθρ. 362, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος το γνώριζε, ότι αυτό είναι ψευδές, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον (3) μηνών. Μαζί με την φυλάκιση, μπορεί να επιβληθεί και χρηματική ποινή και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων.

(Το αναφερόμενο άρθ. 362 αφορά τη δυσφήμηση, άλλο αδίκημα που τιμωρείται

με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή).

Η ζωή μας είναι γεμάτη με πειρασμούς και δοκιμασίες. Κανένας όμως πειρασμός

δεν είναι ισάξιος με το να πέσεις σε άνθρωπο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗ.

Ο συγγραφέας του βιβλίου των παροιμιών, ονομάζει την συκοφαντία “θανατηφόρο μαχαίρι”.

Κι ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει ότι αυτός που συκοφαντεί τον πλησίον του είναι σαν να τρώει αδελφικό κρέας.

Συκοφαντία είναι η ψεύτικη κατηγορία, η οποία λέγεται με σκοπό να βλάψει τον άλλο. Εκείνο που ωθεί κάποιον να συκοφαντεί τον συνάνθρωπό του είναι η αντιζηλία, η φιλαργυρία, η φιλοδοξία και το μίσος.

Ο άνθρωπος που συκοφαντεί βλέπει μόνο τα ελαττώματα των συνανθρώπων του. Με προδοσίες, με ψευδομαρτυρίες και διαβολές, προσπαθεί να τους κακολογήσει.

Τρέχει να μάθει τι κάνει ο ένας και τι κάνει ο άλλος και αφού το μάθει σπεύδει να τους συκοφαντήσει, με ψέματα και δολιότητες.

Ενώ πλησιάζει κάποιον και του γλυκομιλάει, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του, αργότερα τον προδίδει και τον καταστρέφει. Δεν μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου το τι σκέφτεται και τι σχεδιάζει, το μυαλό του συκοφάντη.

– Σε τι βλάπτει τους ανθρώπους :

Ο συκοφάντης συνεχώς προξενεί το κακό.

Ανακατώνει τους ανθρώπους. Προξενεί λογομαχίες και συγκρούσεις. Σπιλώνει την τιμή και την υπόληψη αθώων.

Τους συνετούς τους κατηγορεί ως ανήθικους, τους ευσεβείς ως ασεβείς, τους ενάρετους ως υποκριτές και πονηρούς, τους ταπεινούς ως κενόδοξους και υπερήφανους και γενικά διαστρεβλώνει όλες τις Χριστιανικές αρετές.

Με τα ψέματα και τις συκοφαντίες δημιουργεί ταραχή ανάμεσα σε φίλους, Χωρίζει τους άνδρες από τις γυναίκες τους , χωρίζει τα παιδιά από τους γονείς.

Όπου ο συκοφάντης, εκεί οι έχθρες, οι αντιζηλίες, οι μνησικακίες, οι συγκρούσεις.

Ο σοφός Σολομώντας θέλοντας να καταδείξει το μέγεθος αυτού του αμαρτήματος μακαρίζει αυτούς που δεν έχουν γεννηθεί, γιατί δεν αντίκρισαν αυτό το τρομερό αμάρτημα που συμβαίνει στη γη.

– Αντιμετώπιση της συκοφαντίας :

Ίσως έχουμε γευθεί την πίκρα της συκοφαντίας. Και μάλιστα από πρόσωπα οικεία και φιλικά.

Βεβαίως, οφείλουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, για να μην επιτρέψουμε να θριαμβεύσει το ψεύδος.

Να μην αντιδράσουμε όμως άσχημα, σε αυτόν που μας συκοφαντεί και να μην καλλιεργήσουμε μέσα μας αρνητικά συναισθήματα, διότι σίγουρα δεν είναι ισορροπημένος άνθρωπος αυτός, που συμπεριφέρεται έτσι.

Χρειάζεται να τον λυπηθούμε και να τον συμπονέσουμε. Να σκεφτόμαστε ότι είναι αδελφός μας και αντί να οργιστούμε εναντίον του, να παρακαλέσουμε τον Θεό, να ελεήσει και αυτόν, που είναι σκοτισμένος και εμάς να υπομένουμε τη δοκιμασία.

Να προσπαθούμε, να μην κατακρίνουμε τους συκοφάντες μας. Χρειάζεται υπομονή, και ταπείνωση.

Η συκοφαντία είναι λάσπη, που πέφτει επάνω μας και μας λερώνει, – αλλά όπως λένε οι Άγιοι – λάσπη ιαματική, που θεραπεύει τον εγωισμό και την υπερηφάνεια και μαλακώνει τις καρδιές μας.

Αλλά και γι’ αυτόν που συκοφαντεί υπάρχει θεραπεία. Και η θεραπεία θα έλθει, όταν μετανοήσει και δη τα πάθη του.

Όταν αναλάβει και αυτός την ευθύνη για τα λάθη του, που συμβαίνουν γύρω του και συνειδητοποιήσει ότι δεν φταίνε μόνο οι άλλοι, αλλά κυρίως ο εαυτός του.

Όταν πάψει να εμπιστεύεται την κρίση του, γιατί συνήθως τα συμπεράσματα που βγάζουμε για κάποιον είναι εσφαλμένα, επιπόλαια και αποτέλεσμα της δικής μας εμπαθούς καταστάσεως.

Αναφορικά με τη στάση μας, να μην πιστεύουμε αβασάνιστα και επιπόλαια τις κατηγορίες που ακούμε για τους άλλους, ούτε να τις διαδίδουμε.

Να προσπαθούμε να μη δίνουμε αφορμή σε κανένα, να μας συκοφαντήσει.

Αποφθέγματα :

– Πίσω από την πλάτη σου κάποιοι σε κατηγορούν.

– Δεν πειράζει, εν απουσία μου επιτρέπω και να με δείρουν. – (Σωκράτης).

– Μη μου πεις τι είπαν για μένα….

– Εξήγησέ μου, γιατί είχαν τόση άνεση, να το πουν σε σένα. Γιατί???

– Κάποιοι άνθρωποι είναι, σαν τις κλήσεις στο κινητό…

– Στην αρχή έχουν απόκρυψη του χαρακτήρα τους και μετά βλέπεις τι νούμερα είναι.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας εύελπις, μετά την είσοδο στη Στρατιωτική Σχολή, λαμβάνει από τον τεταρτοετή Εύελπι ένα γράμμα, στο οποίο αναφέρονται τα εξής :

“Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η νίκη….. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα ελληνικά δικαιώματα του ανθρωπισμού ….. Νεαρέ Εύελπι, μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή”.

Το γράμμα, που δίνεται στον πρωτοετή Εύελπι, γράφτηκε από έναν ήρωα, ο οποίος, τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του, μιλάει δυνατά στις καρδιές των συγχρόνων Ευέλπιδων, αλλά και όλων μας.

Το γράμμα αυτό είναι του Παύλου Μελά, του ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα, που φύτεψε τον σπόρο της Απελευθέρωσης της Μακεδονίας.

Ο Παύλος Μελάς ένα από τα επτά παιδιά του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης Βουτσινά, γεννήθηκε στη Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας στις 29 Μαρτίου του 1870.

Στην πόλη αυτή, που αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κέντρο εκείνης της εποχής, ο πατέρας του δραστηριοποιούνταν ως έμπορος.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών επιστρέφει μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα. Την εποχή εκείνη η κατακερματισμένη Ελλάδα προσπαθούσε να ανορθωθεί μετά τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Τα Επτάνησα το 1864 και η Θεσσαλία (εκτός της Ελασσόνας) το 1881 δόθηκαν πίσω στην Ελλάδα, ενώ ακόμα ανέμεναν την ελευθερία τους η Ήπειρος, η Μακεδονία, η Θράκη και τα νησιά του Αιγαίου.

Η Μεγάλη Ιδέα, η προσπάθεια δηλαδή για την ενσωμάτωση των περιοχών που ακόμα βρίσκονταν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό, διαδιδόταν όλο και πιο πολύ.

Ο πατέρας του Παύλου Μελά συμμεριζόταν αυτό το όραμα και δαπάνησε σημαντικό μέρος της περιουσίας του, γι’ αυτόν τον σκοπό.

Σε ένα τέτοιο ιδεολογικό κλίμα ανατράφηκε και μεγάλωσε ο Παύλος Μελάς.

Το 1885, μόλις τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο νεαρός τότε Παύλος, μπαίνει στη Σχολή Ευελπίδων και το 1891 αποφοιτά με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού.

Τον επόμενο χρόνο παντρεύεται τη Ναταλία Δραγούμη και αποκτούν δύο παιδιά τον Μιχαήλ και τη Ζωή.

Στις αρχές του 20ου αιώνα τον απασχολεί έντονα η κατάσταση στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία. Τον ανησυχεί ιδιαιτέρως η δράση των Κομιτατζήδων που προσπαθούσαν με ύπουλο τρόπο να προσαρτήσουν, τη Μακεδονία στη Βουλγαρία.

Με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας (από τα χαϊδευτικά ονόματα των παιδιών του), συμμετέχει μαζί με άλλους τρεις αξιωματικούς σε μυστική αποστολή στη Μακεδονία.

Συνοδευόμενοι από Μακεδόνες αγωνιστές φτάνουν και δραστηριοποιούνται στη Δυτική Μακεδονία, αλλά δυστυχώς σύντομα οι κινήσεις τους γίνονται αντιληπτές από τους Τούρκους, οι οποίοι ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση την ανάκλησή τους.

Επιστρέφουν στην Αθήνα χωρίς να χάσουν τις ελπίδες τους και ετοιμάζουν νέο σχέδιο.

Τον Ιούλιο του 1904, ενώ υπηρετούσε στη Σχολή Ευελπίδων, ζήτα 20ήμερη άδεια και με πλαστό διαβατήριο, πάνω στο οποίο αναγραφόταν το όνομα Πέτρος Δέδες και επάγγελμα ζωεμπόρων, φτάνει για δεύτερη φορά στη Μακεδονία.

Στην Κοζάνη συναντιέται με το ντόπιο στοιχείο και αποφασίζουν τη συγκρότηση ένοπλων σωμάτων με τη στρατολόγηση ανδρών από τις γύρω περιοχές και την ανάληψη άμεσης δράσης στη Δυτική Μακεδονία.

Επιστρέφει ξανά στην Αθήνα και ζητά αυτή τη φορά τετράμηνη άδεια για να αναλάβει επίσημα την αρχηγεία του Μακεδονικού Αγώνα.

Στις 28 Αυγούστου λοιπόν του 1904 εγκαταλείπει, και για χάρη της Μακεδονίας, την οικογένειά του το αξίωμά του και για τελευταία φορά περνά τα σύνορα, για να βάψει με το αίμα του τη μακεδονική γη.

Άλλωστε σε γράμματα που έγραφε καθημερινά στη σύζυγό του, ανέφερε :

“Αν το αίμα ενός επιφανούς ‘Έλληνα βάψει τη Μακεδονική γη, σύσσωμο το έθνος θα εγερθεί και η Μακεδονία θα σωθεί”.

Στις 13 Οκτωβρίου ο Παύλος Μελάς βρισκόταν στη Στάτιστα. Την ίδια μέρα ο Βούλγαρος αρχικομιτατζής, γνωρίζοντας που βρίσκεται ο Παύλος Μελάς, έστειλε μια χωρική να ενημερώσει τους Τούρκους πως τάχα στη Στάτιστα κρυβόταν ο ίδιος με τη συμμορία του.

Έστειλε σκόπιμα αυτό το παραπλανητικό γράμμα, καθώς γνώριζε πως οι Τούρκοι δεν επιτίθονταν στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, που τους απάλλασαν από την καταδίωξη των κομιτατζήδων.

Βρήκε λοιπόν την ευκαιρία να σκοτώσει τον αρχηγό του Μακεδονικού Αγώνα.

Οι Τούρκοι το πίστεψαν και νομίζοντας πως κυνηγάνε τον Βούλγαρο αρχικομιτατζή έφτασαν στο σπίτι, που βρισκόταν ο Παύλος Μελάς.

Το σπίτι περικυκλώθηκε και αμέσως ξέσπασαν πυροβολισμοί. Στη συμπλοκή που ακολούθησε ο Παύλος Μελάς τραυματίστηκε σοβαρά στην οσφυϊκή χώρα.

Τελευταία του επιθυμία ήταν να δοθεί ο σταυρός του στη γυναίκα του και το τουφέκι στον γιο του.

Μετά από μισή ώρα ο ταπεινός μα δυναμικός πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα ξεψύχησε.

Η θυσία του σηματοδότησε την ουσιαστική έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα, που κορυφώθηκε στους Βαλκανικούς Πολέμους.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

 

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ο Άγιος της υπομονής. Θεωρείται προστάτης των αδυνάτων, των φτωχών και όλων όσων αναζητούν εργασία.

Με εισηγητική πρόταση επιτροπής καθηγητών φυσικής αγωγής, ανακηρύχτηκε προστάτης των Γυμναστών.

Πριν γεννηθεί ο Άγιος οι γονείς του έφυγαν από τη Χίο και εγκαταστάθηκαν στη Συλυβρία της Ανατολικής Θράκης.

Ο Αναστάσιος Κεφαλάς, γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1846 στη Συλυβρία της Ανατολικής Θράκης.

Γονείς του ήταν ο Δήμος και η Μπαλού (Βασιλική), Κεφαλά και ήταν το πέμπτο, από τα έξι παιδιά της φτωχής οικογένειας.

Συχνά προσευχόταν στον Μητροπολιτικό Ναό του γενεσίου της Θεοτόκου της Συλυβρίας, όπου φυλασσόταν η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας της Συλυβριανής.

Σύντομα ήρθε αντιμέτωπος με τη δύσκολη πραγματικότητα της εποχής, καθώς η οικογένεια του αδυνατούσε να συντηρεί, ενώ στη γεννέτηρά του δεν υπήρχε σχολείο μέσης εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 13 ετών.

Η ζωή στην Κωνσταντινούπολη, για τον Αναστάσιο ήταν σκληρή και δύσκολη τα πρώτα χρόνια της παραμονής του.

Τα υπέμεινε όλα αυτά, ωστόσο θλιβόταν, καθώς αδυνατούσε να βοηθήσει την οικογένειά του, ενώ παράλληλα δεν μπορούσε να παρακολουθήσει μαθήματα στο σχολείο.

Την κλίση όμως, προς τον Θεό και το Ευαγγέλιο την έδειχνε από μικρός.

Στα 20 του χρόνια έφθασε στη Χίο, παραμένοντας στο νησί 10χρονια μέχρι το 1877.

Εκεί γνώρισε τον ευεργέτη του Ιωάννη Χωρέμη, έναν εύπορο και τοπικό άρχοντα, ο οποίος τον έθεσε υπό την προστασία του.

Ο Άγιος Νεκτάριος όμως, είχε αποφασίσει πλέον να αφιερωθεί στο μοναχικό βίο.

Το 1876 εκάρη μοναχός με το όνομα Λάζαρος και ένα χρόνο αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, λαμβάνοντας το όνομα Νεκτάριος.

Το 1877 ο Νεκτάριος, μετά από παρότρυνση του Ιωάννη Χωρέμη, πήγε στην Αθήνα, προκειμένου να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Βαρβάκειο, εστάλη μέσω γνωριμίας που είχε με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο στην Αλεξάνδρεια.

Ο σωφρόνιος εντυπωσιάστηκε από τον Νεκτάριο, και με βάση τις πολύ καλές συστάσεις, τον έστειλε ξανά στην Αθήνα να φοιτήσει στην θεολογική σχολή Αθηνών.

Ο Νεκτάριος εκεί διέπρεψε, και μάλιστα πρώτεψε στον διαγωνισμό σχολικής κομητείας στο Παπαδάκειο Κληροδότημα, με αποτέλεσμα να κερδίσει υποτροφία σπουδών στη Θεολογική σχολή.

Αφού έλαβε το πτυχίο το( 1885), αναχώρησε πάλι για την Αλεξάνδρεια, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος (23 Μαρτίου 1886), από τον ίδιο τον Πατριάρχη και ανέλαβε τα καθήκοντα, του γραμματέα και του ιεροκήρυκα του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας.

Στις 15 Ιανουαρίου 1889 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως Πενταπόλεως, στο ναό του Αγίου Νικολάου του Καΐρου, χοροστατούντος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου.

Η δράση του και η ταχεία άνοδος του στα εκκλησιαστικά αξιώματα προκάλεσαν την αντίδραση κληρικών του Πατριαρχείου, οι οποίοι τον διέβαλαν στον Σωφρόνιο, ότι θέλει να του πάρει τον θρόνο.

Οι “φθονερές” εισηγήσεις έγιναν αποδεκτές από τον Πατριάρχη, ο οποίος τον απομάκρυνε από το Πατριαρχείο.

Το 1889, ο Νεκτάριος ήλθε στην Αθήνα με σκοπό να μονάσει στο Άγιον Όρος. Όμως πολλοί εκκλησιαστικοί παράγοντες τον παρότρυναν να παραμείνει στην Ελλάδα.

Η παράλληλη διαπόμπευσή του, ακόμα και σε κυβερνητικά κλιμάκια, δυσχέρανε τη δυνατότητα εύρεσης εργασίας.

Τελικά, μετά από λίγο καιρό, διορίστηκε ιεροκήρυκας στη Χαλκίδα.

Το 1891, δύο έτη μετά τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν και την απομάκρυνση του από την Αλεξάνδρεια, στην κυβέρνηση ακόμα γινόταν προσπάθειες για την αποπομπή του από τη θέση που κατείχε.

Τότε αποκαλύφτηκε πλήρως το σχέδιο και η πλεκτάνη που είχε στηθεί σε βάρος του.

Όλα ξεκίνησαν από την αποκάλυψη, ότι δεν έπαιρνε τα χρήματα, που του οφείλονταν και εργαζόταν αμισθί, επί εποχής της επισκοπείας του.

Εν συνεχεία καθαρίστηκε το όνομα του από κάθε είδους ραδιούργες προσπάθειες, σε βάρος του Πατριάρχη.

Αυτό ειδικά μετά τη σκληρή συμπεριφορά του ποιμνίου, τον έκανε συμπαθή ενώπιον του λαού στην Χαλκίδα.

Το 1892 και 1893 διορίστηκε ιεροκήρυκας στο νόμο Λακωνίας και Φθιωτοβιωτίας (Νομός Φθιώτιδος, Νομός Βοιωτίας) αντίστοιχα.

Την άνοιξη του 1894 διορίστηκε Διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής. Το έργο του στη Ριζάρειο Σχολή, ήταν οργανωτικό, εκπαιδευτικό, συγγραφικό και παιδαγωγικό.

Σύντομα οργάνωσε τη σχολή πρότυπα , τα οποία αφορούσαν τον εκκλησιαστικό ορθόδοξο τρόπο σκέψης. Η Σχολή επί των ημερών του απέκτησε μεγάλη αίγλη.

Την ίδια εποχή επεδόθη σε μεγάλο συγγραφικό έργο. Πολλά έργα τα διέθεσε στο λαό και τους θεολόγους δωρεάν επειδή αδυνατούσαν να τα αγοράσουν, λόγω της φτώχειας.

Ταπεινός, μοναχικός και παρ’ όλα αυτά προσηνής, ο ήδη σεβάσμιος γέροντας Νεκτάριος, έγινε παράδειγμα ανιδιοτελούς προσφοράς και αγάπης.

Κάποτε, όταν μαθητές της Ριζαρείου ήρθαν στα χέρια, ο ίδιος αντί να τους τιμωρήσει, αυτοτιμωρήθηκε θεωρώντας εαυτόν υπαίτιο, με ασιτία τριών ημερών.

Σύντομα το παράδειγμα του έγινε δείκτης, ανάμεσα στους τροφίμους και η σχολή επί των ημερών του απέκτησε μεγάλη αίγλη.

Όταν τον κατηγορούσαν ουδέποτε αντιδικούσε, παρέμενε πράος και έλεγε πάντα πως ο Θεός θα δικαιώσει, το δίκαιο και την αλήθεια.

Ο ίδιος διετέλεσε Διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής 14 συναπτά έτη, ως και το 1908.

Το 1908 εγκαταστάθηκε στην Αίγινα. Ο Άγιος Νεκτάριος ποτέ στη ζωή του δεν απέβαλε την έντονη επιθυμία του, για το μοναχικό βίο.

Πιο έντονη και ίσως επιτακτική έγινε αυτή η ανάγκη, όταν 4 γυναίκες που ήσαν μόνες και συνδέονταν μαζί του, με σχέση πνευματικής καθοδήγησης, θέλησαν να μονάσουν, υπό την εποπτεία του.

Έτσι τελικά βρήκε ένα παλιό μοναστήρι εγκαταλελειμμένο στην Αίγινα και αποφάσισε να στεγάσει τις 4 μοναχές και άλλες 3 που ήδη μόναζαν στο νησί.

Το μοναστήρι άρχισε να λειτουργεί από το 1904, παρότι αυτός βρισκόταν στη Ριζάρειο Σχολή.

Το 1908 παραιτήθηκε από τη σχολή για λόγους υγείας, αλλά και γήρατος και αφοσιώθηκε στο Μοναστήρι.

Μέσα σε 4 χρόνια έφτασε να έχει το μοναστήρι 15 μοναχές, χάρη στους προσκυνητές που άρχισαν να συρρέουν από όλη την Ελλάδα, ενισχύοντας με τις δωρεές τους την ανέγερση της Μονής και του φιλανθρωπικό της έργου.

Στάθηκε στους ανθρώπους του νησιού σαν αδελφός, βοηθός, συμπαραστάτης, οδηγός και συνοδοιπόρος της ζωής. Γι’ αυτό και ο Άγιος Νεκτάριος υπήρξε για τους Αιγηνίτες κάτι παραπάνω από ένας μοναχός, που εγκαταστάθηκε στο νησί. Το τέλος της ζωής του επίπονο. Η χρόνια ασθένεια του προστάτη, μαζί με τα περασμένα χρόνια της ηλικίας του και κακοήθειας της ζωής, τον ταλαιπωρούσαν.

Τελικά δεν πρόλαβε. Το 1920 εισήχθη στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών, όπου διαγνώσθηκε καρκίνος του προστάτη.

Το απόγευμα της 8ης Νοέμβριου του ίδιου έτους ο Άγιος Νεκτάριος εκοιμήθη, σε ηλικία 74 ετών.

Το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη, έχει σήμερα μετατραπεί σε μικρό ναό, στον δεύτερο όροφο του Αρεταίειου Νοσοκομείου, που κοσμείται από εικόνες του Αγίου και τάματα πιστών, για ανάρρωση των συγγενών τους, που νοσηλεύονται στη κλινική.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1953 πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των λειψάνων του στην Αίγινα, από τον Μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο και τον αντιστασιακό Μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιο.

Σαράντα έτη μετά την κοίμηση του Νεκτάριου, ανακηρύχτηκε Άγιος, στις 20 Απριλίου του έτους 1961, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα, καθώς αξιολόγησε τα θαύματα, όπως και το μεγάλο ποιμενικό και εκκλησιαστικό του έργο.

Ο Άγιος Νεκτάριος ήταν πολυγραφότατος και λόγιος της εποχής και παρέδωσε πολυποίκιλο έργο, με πάσης φύσεως θέματα :

Θεολογικά, κοινωνικά, παιδαγωγικά, Ηθικά κ.λ.π.

Το πολυδιάστατο του χαρακτήρα, του Αγίου Νεκταρίου αποκαλύπτεται και από το υμνολογικό και υμνογραφικό έργο του.

Ο Άγιος Νεκτάριος αγαπούσε ιδιαίτερα την Υπεραγία Θεοτόκο και γι’ αυτό συνέγραψε το Θεοτοκάριον.

Εορτάζεται στις 8 Νοεμβρίου η Κοίμηση, στις 3 Σεπτεμβρίου η Ανακομιδή των λειψάνων του, εορτάζεται επίσης την Κυριακή των Αγίων πάντων και στις 12 Οκτωβρίου, που τιμάται η Σύναξη των εν Αθήναις Αγίων.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γεννήθηκε σε ένα αρχοντικό της Πλάκας στην Αθήνα από γονείς Μεσολογγίτες.

Η οικογένεια του Δροσίνη, εκτός από εύπορη ήταν και γνωστή για τη συνεισφορά της στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821.

Παππούς του ήταν ο Γιώργης Καραγιώργης που σκοτώθηκε στην έξοδο του Μεσολογγίου το 1826, ενώ προπάππος του, ήταν ο Καπετάν Αναστάσης Δροσίνης γνωστός και ως πρωτοκλέφτης των Αγράφων.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και μεταγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή, μετά από σύσταση του Νικολάου Πολίτη.

ΤΟ 1885 συνέχισε τις σπουδές του, στην ιστορία της Τέχνης στο εξωτερικό, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας, της Δρέσδης και του Βερολίνου.

Επίσης ανήκε στον κύκλο των προοδευτικών ποιητών (μαζί με τους Νίκο Καμπά και Κωστή Παλαμά) που επιδίωκαν να ανανεώσουν τον ποιητικό τους λόγο και να καθιερώσουν την δημοτική, ως επίσημη γλώσσα της λογοτεχνίας.

Στις πολυάριθμες ποιητικές συλλογές του, οι ποιητικές εικόνες είναι όλες θησαυρισμένες από τον πλούτο και την ομορφιά, από τις παραδόσεις, και τις εκδηλώσεις της νεοελληνικής ζωής και της φύσης.

Είναι ποιητής Εμπειρικός που γοητεύεται από τη φύση, την ιστορία και τα μικρά περιστατικά της γύρω μας ζωής.

Ποιητής του μέτρου, της ολιγάρκειας και της εγκράτειας, χαμηλόφωνος τραγουδιστής της ζωής, της ειδυλλιακής φύσης. με συγκίνηση, σε μια γλώσσα γνήσια δημοτική.

Με τα ποιήματά του ανατράφηκαν γενιές Ελλήνων, μαθαίνοντας μέσα από αυτά, να αγαπούν τη νεοελληνική ποίηση, την φύση μας και το λαό μας.

Με τα πεζογραφήματά του ο Δροσίνης, εντάσσεται στην πρώτη φάση της ηθογραφικής πεζογραφίας.

Στα εμπλουτισμένα με ήθος ηθογραφικά και λαογραφικά στοιχεία πεζογραφήματά του, ξεχωρίζουν το φυσιολατρικό αίσθημα και η ελληνική συνείδηση.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, ανέλαβε τη Διεύθυνση του περιοδικού “η Εστία”, το οποίο μετέτρεψε σε καθημερινή εφημερίδα από το 1894.

Παράλληλα με τη λογοτεχνική προσφορά του, συνεισέφερε σημαντικά σε πολλούς τομείς της πνευματικής και κοινωνικής ζωής της χώρας :

Ήταν γραμματέας του “Συλλόγου προς διάδοση ωφελίμων βιβλίων”, που είχε ιδρύσει ο Δημήτριος Βικέλας από το 1899.

Ιδρυτής του “Ημερολογίου της μεγάλης Ελλάδας” το 1922.

Διευθυντής του τμήματος Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας (1914 – 1920 και 1922 – 1923 και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, από την ίδρυσή της, μέχρι το 1926.

Διετέλεσε ο πρώτος Γραμματέας των δημοσιευμάτων του Ιδρύματος (1926 -1928) και τιμήθηκε με το Αριστείο των Γραμμάτων και τεχνών.

Από το 1914 ως το 1923 διετέλεσε Τμηματάρχης Δημοτικής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη σύνταξη του ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας και στην εφαρμογή του εκπαιδευτικού προγράμματος, του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Το 1924 , υπό τη διεύθυνση του, οργανώθηκε το Μουσείο Κοσμητικών Τεχνών.

Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1879 με ποιήματα του στα περιοδικά “Ραμπαγάς” και “Μη Χάνεσαι”.

Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο “ιστοί Αράχνης”, η σταδιοδρομία του, όμως, ως νέου ποιητή άρχισε το 1884 με τη συλλογή “Ειδύλλια.”

Ποιητής της νέας Αθηναϊκής σχολής – όπως και ο Κωστής Παλαμάς, με τον οποίο υπήρξε στενός φίλος – χρησιμοποίησε τη δημοτική γλώσσα από τις πρώτες του δημιουργίες και άντλησε στοιχεία, από τα δημοτικά τραγούδια και τη λαϊκή παράδοση.

Ως πεζογράφος, χρησιμοποίησε αρχικά την καθαρεύουσα, για να στραφεί κι εκεί αργότερα στη δημοτική, με το διήγημα του “Το βοτάνι της αγάπης”.

Απεβίωσε στο σπίτι του στην Κηφισιά, την 3η Ιανουαρίου 1951, αφήνοντας μια ζωή παραδειγματικά σεμνή και ποιητική, ένα έργο μεγάλο σε ποσότητα, πλούσιο σε ποικιλία, γόνιμο σε αισθητική ποιότητα.

–Χώμα ελληνικό–

Το ποίημα αυτό, όπως ο ίδιος ο ποιητής αναφέρει, γράφτηκε στη Λειψία τον πρώτο καιρό που βρέθηκε εκεί.

Τον διατρέχει η νοσταλγία, η αγάπη και η περηφάνια για την Πατρίδα. Δημοσιεύτηκε στο “Ημερολόγιο Σκόκου”, ένα από τα μακροβιότερα και δημοφιλέστερα περιοδικά έντυπα της εποχής του, και βρίσκεται στις σελίδες 128-129 του τόμου (4 ), του έτους 1889.

“Τώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα

και θα ζούμε μήνες, χρόνους χωρισμένοι

άφησε να πάρω κάτι και από σένα,

γαλανή πατρίδα, πολυαγαπημένη.

Άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω

για την κάθε λύπη, κάθε τι κακό.

Φυλαχτό απ’ αρρώστια, φυλαχτό από Χάρο,

μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό.”

(Ακολουθούν, 4 ακόμη στίχοι).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΔΑΣ Ο ΘΑΔΔΑΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΔΑΣ Ο ΘΑΔΔΑΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Γνωστός και ως Ιούδας Θαδδαίος – Λεβαίος, ήταν ένας από τους 12 μαθητές, Αποστόλους του Ιησού Χριστού και Άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ταυτίζεται κάποτε ιδίως, στη Δύση με τον Ιούδα τον αδελφόθεο, αλλά διακρίνεται απολύτως από τον Ιούδα Ισκαριώτη, τον Απόστολο που πρόδωσε τον Ιησού.

Ακόμη και σήμερα η λέξη Ιούδας χρησιμοποιείται, όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον που πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, ενώ σε πολλά χωριά και περιοχές της χώρας καίνε ομοιώματα, του Ιούδα το Πάσχα.

Η αρμενική αποστολική Εκκλησία τιμά τους Αποστόλους, Θαδδαίο και Βαρθολομαίο, ως τους ιδρυτές και προστάτες της.

Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος θεωρείται ο προστάτης των ανθρώπων, που βρίσκονται σε δύσκολες καταστάσεις, κι έχουν χάσει κάθε ελπίδα να ξεφύγουν.

Είναι με άλλα λόγια ο προστάτης των πραγματικά και τελείως απελπισμένων ανθρώπων, γι’ αυτό και υπάρχει μια θαυματουργή προσευχή προς αυτόν.

Πριν μιλήσουμε για την προσευχή του Αγίου Ιούδα, ας μάθουμε κάποια πράγματα γι’ αυτόν.

Εδώ είναι που τα πράγματα μπλέκονται λίγο, καθώς υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές, για τον βίο του συγκεκριμένου Αγίου.

Εκεί που συμφωνούν οι δύο εκδοχές είναι το γεγονός, ότι ο Ιούδας ο Θαδδαίος ήταν ένας από τους μαθητές του Χριστού, αλλά όχι ένας από τους 12, οι διαφορές στις δύο εκδοχές εστιάζονται στην ζωή του, πριν γίνει μαθητής του Ιησού.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, ο Ιούδας ο Θαδδαίος είναι ένας από τους “αδελφόθεους”, δηλαδή ένα από τα παιδιά που είχε ο Ιωσήφ, ο σύζυγος της Παναγίας μας, από τον πρώτο του γάμο.

Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή, ο Άγιος Ιούδας ήταν ένας από τους πολύ αγαπητούς μαθητές του Χριστού, ο οποίος και μετέπειτα έγινε Απόστολος και κήρυξε τον λόγο του.

Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή ο Ιούδας συνελήφθη στη πόλη Έδεσσα της σημερινής Συρίας κι εκτελέστηκε δια τοξοβολισμού, δηλαδή τον ακινητοποίησαν

και τοξότες εκτόξευσαν βέλη εναντίον του μέχρι να πεθαίνει.

Σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, ο Άγιος Ιούδας ήταν ένας Εβραίος που γνώρισε τον Άγιο Ιωάννη τον βαφτιστή, γοητεύτηκε από τα λόγια και τα έργα του κι έγινε πιστός ακόλουθός του.

Μετά τον θάνατο του Ιωάννη, ο Ιούδας έγινε μαθητής του Χριστού και με την Ανάσταση του Θεανθρώπου, επέστρεψε στην πατρίδα του στην “‘Έδεσσα”, για να κηρύξει τον λόγο του.

Μετά την Πεντηκοστή, έχοντας λάβει το Άγιον Πνεύμα και κινούμενος από θείο ζήλο, ο Ιούδας κήρυξε το Ευαγγέλιο μέχρι την Μεσοποταμία.

Φώτισε τις ψυχές με το λόγο του και επιτέλεσε θαύματα με την προσευχή του, για να δώσει μαρτυρία ότι πράγματι η δύναμη του Θεού ήταν μαζί του.

Συνέχισε τις περιοδείες, μέχρι την Αρμενία και φθάνοντας στο όρος Αραράτ, απαγχονίστηκε και τοξεύτηκε από τους ειδωλολάτρες, κερδίζοντας τον στέφανον του μαρτυρίου.

Στην επιστολή του, η οποία πολύ νωρίς συμπεριλήφθηκε μεταξύ των κανονικών βιβλίων της Αγίας Γραφής, ο Άγιος Απόστολος Ιούδας στιγματίζει τους ψευδοδιδασκάλους και τους αιρετικούς που λάμβαναν μέρος στις συνάξεις των Χριστιανών, για να διαδίδουν τις πλάνες τους.

Η έκλυτη διαγωγή τους, ήταν η καλύτερη απόδειξη της πλάνης τους και ο Απόστολος, τους ανήγγειλε, ότι θα τιμωρηθούν.

Σε αυτήν την παράδοση έχουμε και θαύμα του Αγίου Ιούδα, αφού θεραπεύει τον Κυβερνήτη της Βηρυτού από λέπρα.

Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος γιορτάζει δύο φορές τον χρόνο : μια στις 16 Ιουνίου και μια στις 21 Αυγούστου.

Κάποιοι πιστοί, άριστα συνηθίζουν, εκείνη την ημέρα να πηγαίνουν στην εκκλησία τους μια πίτα για τον Άγιο Ιούδα τον Θηβαίο.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος υπέστη μαρτυρικό θάνατο περί το 65 μ.Χ., είτε στη Βηρυτό (τότε στη ρωμαϊκή Επαρχία της Συρίας) μαζί με τον Απόστολο Σίμωνα τον Ζηλωτή, με τον οποίο συνήθως συνδέεται, είτε στη Μεσοποταμία.

Ο πέλεκυς με τον οποίο αγιογραφείτε, ήταν το όργανο της θανατώσεώς του.

Οι πράξεις και το μαρτύριο του Θαδδαίου και του Σίμωνος καταγράφηκαν στο έργο οι πράξεις του Σίμωνος και του Ιούδα, που συγκαταλέγεται στη συλλογή παθών και θρύλων που συνδέονται παραδοσιακά με τον θρυλικό Οβαδία (η Αβδία) της Βαβυλώνας.

Το λείψανο του Αγίου Θαδδαίου μεταφέρθηκε στη Ρώμη και τοποθετήθηκε σε μια κρύπτη στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Σήμερα τα οστά του φυλάσσονται στην αριστερή κάθετη πτέρυγα της Αγίας βασιλικής, κάτω από τον κύριο βωμό του Αγίου Ιωσήφ, στον ίδιο τάφο με το λείψανο του Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτή.

 

Πηγή: Βικιπαίδεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…..

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Μια’ κυρία, όχι και πολύ νέα, οδηγούσε το αυτοκίνητό της. Σε μια στροφή το αυτοκίνητο έπεσε σ’ ένα χαντάκι και η κυρία μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με αρκετά τραύματα.

Ο γιατρός αφού την εξέτασε και της επέδεσε τα τραύματα, άρχισε να υπαγορεύει, στον βοηθό γιατρό του :

– Γράψε σε παρακαλώ, θλάση πλευράς, εξάρθρωση ωμοπλάτης, εκδορά … πόσων ετών είσθε, κυρία μου;

– Τριάντα πέντε ψιθύρισε, η τραυματισμένη.

– Και σοβαρή απώλεια μνήμης!

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Γιατί αυτή η καταφυγή στο ψέμα προκειμένου να κρύψουμε τα χρόνια μας;

Τα χρόνια που μας χάρισε ο Θεός και που, το λιγότερο, θα έπρεπε να τα βιώνουμε σαν ευλογία Θεού!

Και ειλικρινά πόσο αυτό το ψέμα, αλλάζει την πραγματικότητα;

Δεν θα άξιζε γι’ αυτό το δώρο του Θεού, να λέμε μύρια “ευχαριστώ”. Γιατί άλλοι συνάνθρωποί μας, έφυγαν από αυτήν τη ζωή πολύ νέοι.

Και…. γιατί υποτιμούμε την νοημοσύνη των άλλων; Δεν μπορούν περίπου να καταλάβουν τα χρόνια μας;

Για κάποιες, είναι ζήτημα επαγγελματικής ασφάλειας, καθώς δεν είναι λίγες οι δουλειές που χάνονται, όσο περνούν τα χρόνια.

Για άλλες, το κοινωνικό στίγμα είναι κάτι που θα προτιμούσαν να αποφύγουν, δεδομένου ότι πολύς κόσμος αλλάζει τον τρόπο που “βλέπει” μια γυναίκα, όταν μάθει την ηλικία της.

Μπορεί να φαίνεται αναχρονιστικό ή και αμήχανο, αλλά είναι γεγονός, ότι μπροστά στην τόση βαρύτητα που δίνει η κοινωνία στη γυναικεία ηλικία, πολλές θα προτιμούσαν να κρατήσουν τη δική τους, για τον εαυτό τους.

Και ναι, υπάρχουν κι εκείνες που κρύβουν την ηλικία τους, γιατί έτσι πιστεύουν ότι θα έχουν καλύτερες πιθανότητες, για προσωπική ζωή αλλά πριν τις κατηγορήσει κάποιος, ας θυμηθεί την περίπτωση ενός 60άρη ηθοποιού, που έλεγε ότι βλέπει τις 40άρες, σαν θείες του.

Το δίλημμα είναι το εξής : Να λες ή να μη λες την ηλικία σου;

Μπορεί η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στις γυναίκες να ξορκίζεται με botox και uplifting σλόγκαν “οι 30άρες είναι οι νέες 20άρες”, όμως η αλήθεια είναι ότι το να πεις απεριόριστα την ηλικία σου παραμένει ακόμη και σήμερα ένα θέμα ταμπού – όχι μόνο για τις γυναίκες – αλλά και για τους άνδρες.

Λέγεται age fabrication και αυτό που συμβαίνει, όταν κάποιος κρύβει ή λέει ψέματα για την ηλικία του και φυσικά, όταν λέμε κάποιος, εννοούμε τις γυναίκες.

Οι λόγοι είναι πολλοί και απείρως πιο πολύπλοκοι, από τη ματαιοδοξία που είναι μια απάντηση, η όποια απομόνωσή της δεν λέει πολλά.

Η καθημερινή εμπειρία έχει να πει, ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο την ηλικία τους, τον τρόπο που μεγαλώνουν :

Κάποιοι νοιώθουν μεγαλύτεροι απ’ ότι είναι πραγματικά και κάποιοι μικρότεροι.

Το πόσο σπουδαία είναι αυτή η διαπίστωση προκύπτει από διάφορες μελέτες που δείχνουν ότι η “υποκειμενική ηλικία”, το ποσό ετών αισθάνεται ο καθένας, δηλαδή, κι όχι το πόσον αντικειμενικά είναι, μπορεί να αποτελέσει πρόβλεψη για ζητήματα υγείας.

Οι επιστήμονες εδώ και καιρό προβληματίζονται πάνω στο συγκεκριμένο φαινόμενο.

Σταδιακά ανακαλύπτουν ότι αυτό που γνωρίζουμε ως “αντικειμενική ηλικία”, μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας για την κατανόηση των αιτίων, εξαιτίας τω ν οποίων κάποιοι άνθρωποι πραγματικά ανθίζουν, όσο μεγαλώνουν και κάποιοι άλλοι κυριολεκτικά μαραίνονται.

“Ο βαθμός στον οποίο μεγαλύτεροι ενήλικες αισθάνονται πολύ νεώτεροι από ό,τι είναι, μπορεί να καθορίσει σημαντικές αποφάσεις, τόσο για την καθημερινότητά τους, όσο και για το απώτερο μέλλον τους”, εξηγεί ο Βrian Nosek, από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια.

Ένα από τα ενδιαφερόμενα σκέλη αυτής της έρευνας έχει διερευνήσει τον τρόπο, που η υποκειμενική ηλικία αλληλοεπιδρά με την προσωπικότητά μας.

Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό, ότι οι άνθρωποι τείνουν να γίνονται πιο ευαίσθητοι μεγαλώνοντας, λιγότερο εξωστρεφείς και σίγουρα όχι ιδιαίτερα ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες.

Είναι ενδιαφέρον, επίσης, ότι οι άνθρωποι που αισθάνονται νεότεροι από την πραγματική ηλικία τους, βάσει των ερευνών γίνονται πιο ευσυνείδητοι με τα χρόνια.

Διατηρούν καλύτερα ανακλαστικά, παρά, τη φυσιολογική γήρανση και κερδίζουν ένα είδος σοφίας, που ναι μεν έρχεται με την πάροδο των ετών, αλλά δεν τους καταδικάζει σε απόλυτες απόψεις, σε φθορά της φυσικής κατάστασης και σε απώλεια της ενέργειάς τους και της όρεξής, για ζωή και νέες εμπειρίες τους.

Σε κάθε περίπτωση οι επιστήμονες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν, να αφομοιώσoυν και να χρησιμοποιήσουν, όλη αυτή τη γνώση που συγκεντρώνεται, για τις διάφορες υποκειμενικής και αντικειμενικής ηλικίας, με στόχο στο απώτερο μέλλον, να είναι σε θέση να προλαμβάνουν προβλήματα υγείας, αλλά και να εξασφαλίσουν καλύτερη ποιότητα ζωής, φύλλου, φυσικής κατάστασης και εν γένει, καταπόνησης του οργανισμού, μέσα στα χρόνια.

Δεν γελοιοποιούμε τον εαυτό μας; Δεν πέφτουμε στο αμάρτημα του ψεύδους;

Η αγωνία μας ας είναι όχι πόσων χρόνων είμαστε, αλλά πόσες πράξεις αγάπης κάναμε.

Όχι πόσο φαινόμαστε, αλλά με τι γεμίζουμε τη ζωή μας. Όχι πόσο άσπρα μαλλιά έχουμε, αλλά πόσες πράξεις θυσίας, προσφοράς, καλοσύνης και μακροθυμίας κάναμε.

Τα χρόνια δεν μετριούνται, αλλά ζυγίζονται από το χέρι του Θεού. Σημασία έχει με τι τα γεμίζουμε.

Απαξιώνουν τον προορισμό μας τέτοιου είδους έγνοιες και φροντίδες. Ευτελίζουμε την ζωή μας, με τέτοιου είδους αγωνίες.

Είναι δυστυχία να κατακτήσουμε άξονα της ζωής μας το “φαίνεσθε”, την ομορφιά, τα οποία έχουν ημερομηνία λήξεως.

Μας αξίζει να επικεντρώσουμε τα ενδιαφέροντά μας στα ουσιώδη της ζωής.

Ας απεγκλωβιστούμε από γελοιότητες και ας γεμίσουμε τη ζωή μας, με την παρουσία της αγάπης του Θεού.

Με ό,τι αντέχει μέχρι την αιωνιότητα, με ότι δίνει φως και άρωμα αγνότητας στη ζωή μας.

Και τότε το μέλημά μας, δεν θα είναι να κρύβουμε τα χρόνια μας, αλλά αυτά τα χρόνια – χάρισμα του Θεού σε μας – να τα αξιοποιούμε για τον αγιασμό μας, για την σωτηρία μας μέσα στο κλίμα της θυσιαστικής αγάπης, της ανιδιοτελούς, της σιωπηλής, της διακριτικής.

Για να υπενθυμίζει η παρουσία μας, τον Θεό της αγάπης.

 

Πηγή : Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

 

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στη σημερινή εποχή, πρότυπο θεωρείτε ένα πρόσωπο ή και μία κατάσταση που μπορεί να λειτουργήσει, ως υπόδειγμα για μίμηση.

Οι νέοι αποκτούν διαφορά πρότυπα ανάλογα, με τα ερεθίσματα που δέχονται.

Ποιές είναι όμως οι συνέπειες αυτών των προτύπων και ποια ωφελούν πραγματικά τους νέους.

Κατ’ αρχάς τα πρότυπα των νέων πολλές φορές μπορεί να είναι αρνητικά. Πολλοί πολιτικοί συγκινούν πολύ εύκολα τους νέους, με αποτέλεσμα να τους ασκούν τεράστια επιρροή και να ενσταλάζουν στην ψυχή τους το φανατισμό, πράγμα που εμποδίζει την ήρεμη και αντικειμενική σκέψη.

Επίσης στο χώρο της τέχνης διακρίνουμε ανθρώπους που θεωρούνται ινδάλματα να ασκούν μεγάλη επίδραση στους νέους, γιατί μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, προβάλουν τον εύκολο πλουτισμό.

Επιπλέον υπάρχουν τα αθλητικά πρότυπα.

Οι αθλητές εκφράζουν τα όνειρα των νέων για κοινωνική ανάδειξη, γιατί στα πρόσωπά τους βλέπουν τον πετυχημένο άνθρωπο.

Η διάπλαση του χαρακτήρα αποτελεί ατομικό στοίχημα που καλείτε να κερδίσει κάθε άνθρωπος, αξιολογώντας τα δεδομένα κάθε φάσης της ζωής του, όπως ο Ηρακλής, όταν βρέθηκε στον δρόμο της αρετής και της κακίας.

Είναι απαραίτητο να σταθμίσει, με σύνεση τα υπέρ και τα κατά, για να εκμεταλλεύεται όσο μπορεί καλύτερα τις πραγματικές ευκαιρίες, που θα του δοθούν.

Για να φτάσει όμως κάποιος στο σημείο να μπορεί να αξιολογεί σωστά αυτά τα δεδομένα προς όφελός του και προς όφελος της κοινωνίας, πρέπει να έχει εκπαιδευτεί και θωρακιστεί κατάλληλα, από την οικογένειά του, το περιβάλλον και το σχολείο.

Η θωράκιση πρέπει να έχει γίνει, τόσο κατά την παιδική, όσο και κατά την εφηβική ηλικία, προκειμένου να αποκτήσει από πολύ νωρίς απλότητα, ήθος, αξιοπιστία, ακεραιότητα, αυθεντικότητα, καθώς επίσης στιβαρή συγκρότηση προσωπικότητας, αυτοσεβασμό, αυτοεκτίμηση, αξιοπρέπεια, αυτοκυριαρχία, αυτοπειθαρχία, εντιμότητα, συνέπεια, και διαφάνεια.

Επίσης ανεκτικότητα, υπομονή, και επιμονή, σεβασμό προς τον άλλον, φιλανθρωπία, αγάπη προς τόνο εθελοντισμό, στάση προσφοράς και θυσίας, φιλομάθεια, ανοιχτό μυαλό, γνώση και τις εμπειρίες που θα αποκτήσει, πρέπει να προσανατολίζεται, για να επιλέγει στάση ζωής με βάση τα πρότυπα εκείνα που πιστεύει, ότι του ταιριάζουν.

Κατά την επιλογή των προτύπων διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί πλύση εγκεφάλου από λάθος ερεθίσματα, και να στραφεί σε λάθος κατεύθυνση, που στις περισσότερες των περιπτώσεων αποτελεί ένα δυσάρεστο και επικίνδυνο ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Ταυτόχρονα εκτός από τα αρνητικά πρότυπα και τις επιπτώσεις τους, παρατηρούμε στη σύγχρονη εποχή και θετικά πρότυπα, που μπορούν να ωφελήσουν πράγματι τους νέους.

Συγκεκριμένα, υπάρχουν άτομα που διαθέτουν κοινωνικές αρετές όπως οι αλτρουιστές, οι φιλάνθρωποι, οι επιστήμονες, με τη δράση τους ωφελούν το κοινωνικό σύνολο.

Επιπρόσθετα υγιή πρότυπα είναι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τα παγκόσμια προβλήματα, όπως είναι οι ειρηνιστές, οι εθελοντές, άτομα με οικολογική συνείδηση.

Έπειτα υποδειγματικά πρότυπα αποτελούν αυτά που διακρίνονται από υπευθυνότητα, ολοκληρωμένη προσωπικότητα και που μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ελεύθερων και ευσυνείδητων ατόμων.

Συνοψίζοντας αυτό που πρέπει να τονισθεί επίσημα, είναι ότι τα αρνητικά πρότυπα μπορούν να επιφέρουν, σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή των νέων.

Αντίθετα τα θετικά πρότυπα βοηθούν στην καλλιέργεια του εσωτερικού κόσμου.

Γι’ αυτό κρίνεται αναγκαίο, τα άτομα από μικρή ηλικία να αποκτήσουν τη σωστή παιδεία, ώστε να είναι σε θέση να διακρίνουν και να υιοθετούν τα υγιή πρότυπα.

Κυνηγώντας ο σημερινός άνθρωπος το όνειρο του, αναζητώντας τους σύγχρονους δρόμους της Αρετής, εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει, βρίσκεται αντιμέτωπος με πλήθος επικρίσεις, που προέρχονται από παντού.

Σ’ αυτήν τη φάση καλείται ν’ αποδείξει, αν όσα διδάχτηκε κατά τη διάπλαση του χαρακτήρα του, τον έχουν θωρακίσει αρκετά για’ να αντέξει και αν όλα αυτά μπορεί να τα εφαρμόσει σωστά στην αρένα της ζωής.

Χαρακτηριστικό είναι το μήνυμα που δίνουν τα λόγια του Θεόδωρου Ρούσβελτ, για τους επικριτές : “Δεν είναι ο επικριτής που μετράει. Ούτε αυτός που καταδεικνύει, πως ο ισχυρός άνθρωπος σκόνταψε, ή πως αυτός που έκανε κάτι καλό, μπορούσε να το κάνει καλύτερο. Η ανταμοιβή ανήκει σε αυτόν που είναι μέσα στην αρένα, με το πρόσωπο του γεμάτο σκόνη, ιδρώτα και αίμα.

Σ, αυτόν που αναλώνεται σε έναν επάξια σκοπό και στην καλύτερη περίπτωση γνωρίζει τον θρίαμβο της επιτυχίας, ενώ στη χειρότερη αποτυγχάνει, αφού τουλάχιστον προσπάθησε.”

 

Πηγή : -Ελευθερία.αρθ.12/1/2021. – Παρασκευαΐδης Στέφανος.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο “ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ”

Ο “ΖΗΤΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ίσως η παγκόσμια ιστορία να μη συνάντησε ποτέ επαίτη τέτοιου είδους.

Έναν ευγενή “ζητιάνο” ποιητή, που με τους εράνους του χάρισε στην πατρίδα του δύο αντιτορπιλικά, τρία αεροπλάνα και εξόπλισε με κανόνια μια ολόκληρη πυροβολαρχία.

Ο ποιητής Σπυρίδων Ματσούκας, ίσως ο μόνος άνθρωπος αυτού του είδους που κάποτε συνάντησε η ιστορία, γεννήθηκε στην Υπάτη το 1873.

Οι γονείς του ήταν απλοί ποιμένες. Φύση ευαίσθητη αυτός, ζούσε μ’ ένα όνειρο, όπως γράφει ο ίδιος.

Έχω όνειρο μεγάλο, γη και ουρανό!

Την Ελλάδα μου να ψάξω, να την δω τρανή

Πλειό τρανή ακόμη και από την παλιά.

Με χρυσή κορώνα την Αγιά Σοφιά.

Στα 1896, φοιτητής τότε της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, φεύγει εθελοντής για την Κρήτη.

Στα 1897 επιστρέφει στην ελεύθερη Ελλάδα και παίρνει μέρος στον άτυχο Ελληνοτουρκικό πόλεμο, το αποτέλεσμα του οποίου τον πληγώνει βαθύτατα.

Όταν έλαβε το πτυχίο της Νομικής, άνοιξε δικηγορικό γραφείο, αλλά η Θέμιδα δεν ασκούσε επάνω του καμία γοητεία.

Το 1899 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή “γλυκοχαράματα”, την

οποία αφιέρωσε, στον Αθανάσιο Διάκο.

Με ένα σακί στον ώμο χτυπούσε τις πόρτες των σπιτιών για να πουλήσει τα ποιήματα’ του μ’ ένα σκοπό, να τελειώσει ο Ανδριάντας του Αθανασίου Διάκου, που έμενε μισοτελειωμένος στο ατελιέ του καλλιτέχνη.

Μετά από λίγο καιρό ο ανδριάντας του ήρωα στηνόταν στη πλατεία της Λαμίας.

Σαν τέλειωσε τη “διακονία” για τον Διάκο, ζήτησε από τη μάνα του την ευχή της και ένα ταγάρι για να βγει να ζητιανέψει για μια άλλη Μάνα, την Ελλάδα.

Στα 1902 φτάνει στη Κρήτη και διενεργεί έρανο υπέρ του στόλου. Συνεχίζει τις εθνικές του περιοδείες σε Αίγυπτο και Κύπρο.

“Καράβια μόνο, αδέλφια μου, βλέπουν παντού τα μάτια κι άρμενα μες τα πέλαγα

και ξάρτια και κατάρτια και δόξα στην ελληνική σημαία, απλωμένη και μέρες αλησμόνητες και μέρες τιμημένες”.

Στην Κύπρο παρέμεινε δύο χρόνια (1904 – 1906) και περιόδευσε 492 χωριά.

Με τις 5.000 αγγλικές λίρες που συγκέντρωσε μόνο στην Κύπρο υπέρ του Στόλου, η ελληνική κυβέρνηση μπόρεσε να προβεί στην παραγγελία του αντιτορπιλικού “ΚΕΡΑΥΝΟΣ”.

Μετά την επιστροφή του από την Κύπρο, όπως αναφέρει ο ίδιος, τον ρώτησε κάποιος υπουργός :

– Έλα, πες μας, Ματσούκα, γλήγορα – γλήγορα, τι έφτιαξες τι έδωσες;

– Δε χάλασα και δεν πήρα του αποκρίθηκε γιατί ξέρεις σ’ αυτόνε τον τόπο, όλοι κοιτάζουμε να χαλάσουν κι όλοι κοιτάζουμε ν’ αρπάξουν τίποτε.

Και σαν βρεθεί ένας άνθρωπος που ούτε χάλασε, ούτε πήρε τίποτις, θαρρώ πως ο άνθρωπος αυτός από φτωχός έφτιαξε κάτι μεγάλο και έδωσε κάτι ακριβό στην πατρίδα του.

Τον Ιούνιο του 1909 ύστερα από πρόσκληση των ομογενών αναχωρεί για τις Η.Π.Α.

Σκοπός του ταξιδιού του η συγκέντρωση χρημάτων για την αγορά πολεμικού πλοίου, το οποίο θα ονομάζονταν “ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ”.

Από την Αμερική ο Σπ. Ματσούκας στέλνει τεράστια ποσά στην Ελληνική Κυβέρνηση.

Το 1910 ο τότε υπουργός των Στρατιωτικών Ν. Ζορμπάς του έστειλε τηλεγράφημα για να του αναγγείλει πως με το προϊόν των εράνων, η Ελληνική Κυβέρνηση παρήγγειλε το αντιτορπιλικό “ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ”, και μια πλήρη πυροβολαρχία, την πυροβολαρχία “ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ”, που κόστισε 224.000 φράγκα.

Σαν τελείωσε με το καράβι, ο φλογερός εκείνος Έλληνας, άρχισε τον έρανο για την αγορά των αεροπλάνων.

“Ποιός θ’ αρνηθεί τον οβολόν για τα φτερά της Νίκης : Δόξα παλιά στον τόπο σου ξαναγερνάς κι ανήκεις.”

Δυο χρόνια έμεινε ο Σπ. Ματσούκας στην Αμερική και για τις υπηρεσίες του η πατρίδα τον τίμησε με τον χρυσό σταυρό του Σωτήρος.

Η έναρξη των βαλκανικών πολέμων το 1912, βρίσκει τον ποιητή στη πρώτη γραμμή του Μετώπου. Μετά το τέλος των πολέμων συνεχίζει τους εράνους του υπέρ της Πατρίδας, αλλά αυτή τη φορά για έργα ειρήνης.

Γίνεται ο ιδρυτής της οργανώσεως “Λευκός Σταυρός”, την οποία κατάφερε να θέσει κάτω από την υψηλή Προστασία της Βασιλομήτορος Όλγας. Σκοπός του “Λευκού Σταυρού” ήταν η προστασία των ορφανών του πολέμου.

Με τους εράνους του συγκεντρώθηκαν τεράστια ποσά για τις οικογένειες των πεσόντων. Το τεράστιο κοινωνικό του έργο τελείωσε με τον θάνατόν του, τον Νοέμβριο 1928. Τον επικήδειο εκφώνησε ο Κωστής Παλαμάς.

Ο “ζητιάνος της Πατρίδος” όπως τον αποκάλεσαν, είχε φύγει από αυτή τη ζωή.

Στους κληρονόμους του άφησε μόνο το ταγάρι της μάνας του που κάποτε γέμιζε με λίρες, δολάρια και φράγκα, για να ’χει καράβια η Πατρίδα.

Τους άφησε κι έναν ασημένιο σταυρό, προσφορά των μαθητών της Κύπρου κατά τις περιοδείες του στο νησί.

Στην Πατρίδα άφησε δύο αντιτορπιλικά, τρία αεροπλάνα και μια πυροβολαρχία.

Στους Πανέλληνες άφησε παράδειγμα λαμπρό για το τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, σαν αγαπάει την πατρίδα.

Πηγή :

* Α. Καραπέτσας -Ι. Λάμπρου. Σπύρος Ματσούκας. Ο βάρδος της Λευτεριάς. Αθήνα 2009.

* Γ. Παναγιώτου, Σπύρος Ματσούκας. Ο Εθνικός ζητιάνος και σαλπιχτής της λευτεριάς. Λαμία 2012.

* Ι. Ρούσκας. Σπύρος Ματσούκας. Ο Ραψωδός του Εθνικού Στόλου και η δράση των αντιτορπιλικών “ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ” και “ΚΕΡΑΥΝΟΣ”, στους βαλκανικούς πολέμους 1912 – 1913.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

     Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών έχουν τη τιμή να σας προσκαλέσουν στη Κοπή Βασιλόπιτας, που θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη, τη Κυριακή 18-2-2024 και ώρα 11:00.

    Παρακαλούμε να μας τιμήσετε δια της παρουσίας σας.

 

Ο Πρόεδρος

Νικόλαος Χριστολουκάς

Αντιστράτηγος ε.α.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗΣ

11.00   ΕΝΑΡΞΗ ΤΕΛΕΤΗΣ-ΔΕΗΣΗ
11.15   ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α
11.20   ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ
11.30   ΠΕΡΑΣ ΤΕΛΕΤΗΣ-ΔΕΞΙΩΣΗ.

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στις 29 Ιουνίου η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη των δύο μεγάλων και πρωτο- κορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Είναι οι πρωτεργάτες της οικοδομής της Εκκλησίας και στο νοητό της στερέωμα προβάλουν σαν φωτεινά αστέρια και μας καταυγάζουν με το φως της θείας δόξης τους.

Ένας από τους 12 μαθητές του Χριστού, που δέχτηκε από τους πρώτους, μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, το κάλεσμα του Κυρίου : Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων.

Ο Πέτρος καταγόταν από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας και κατοικούσε μόνιμα στην Καπερναούμ.

Ήταν έγγαμος και μαζί με τον αδελφό του, τον μετέπειτα Απόστολο Ανδρέα ήταν αλιεύς, ψαράς της λίμνης της Γεννησαρέτ.

Πρώτος ο Ανδρέας γνώρισε τον Χριστό και ανήγγειλε με χαρά στον αδελφό του.

“Ευρήκαμε τον μεσσία”. Η μικρή αυτή πρόταση γέμισε την ψυχή του Πέτρου Ιερά συναισθήματα και έσπευσε να τον γνωρίσει.

Έκπληκτος τότε άκουσε τον Κύριο να του λέει. “συ εί Σίμων ο υιός Ιωνά, συ κληθήση Κηφάς”, ο ερμηνεύεται Πέτρος.

Από τότε ο Σίμων έμεινε γνωστός, ως Κιφάς, δηλ. Πέτρα, γιατί θα ήταν σταθερός για την πίστη του σαν την πέτρα.

Όμως δεν είχε φτάσει του Ανδρέα η ώρα της πραγματικής κλήσεως.

Ήταν κάποιο γαλλήνιο πρωινό, στη Γεννησαρέτ ύστερα από μια ολονύχτια άκαρπη προσπάθεια του Πέτρου και του αδελφού του Ανδρέα, όταν ο Κύριος, αφού μίλησε στο συγκεκριμένο στην άκυρο θαλάσσιο πλήθος, απηύθυνε στους δύο ψαράδες την πρόσκληση :

“Δεύτε οπίσω μου και ποίησω αλιείς ανθρώπων”.

Ελάτε κοντά μου και εγώ θα σας αναδείξω ψαράδες ανθρώπων.

Από τότε ο Πέτρος ακολούθησε τον Χριστό ως πιστός και τελείως αφοσιωμένος στον διδάσκαλο μαθητής.

Στις ακρογιαλιές της Γαλιλαίας και τις περιοδείες της Ιουδαίας.

Απεστάλη μαζί με τους άλλους μαθητές, σε πόλεις και χωριά, να προετοιμάσουν τις καρδιές, για να δεχθούν τον ερχόμενο λυτρωτή.

Επέστρεψε και εκείνος χαρούμενος και είπε σε τόνο θριαμβευτικό στον Κύριο, ότι “και τα δεμόνια ημίν υποτάσσεται εν τω ονόματί σου”.

Ήταν ο μαθητής που τον χαρακτήριζε θερμή και φωτισμένη πίστη, αλλά και ολόψυχη αγάπη και αφοσίωση στον διδάσκαλό του.

Χαρακτηριστική ήταν η ομολογία του, όταν ο Κύριος ρώτησε :

“τινα με λέγουσι οι άνθρωποι είναι τον υιόν του ανθρώπου;”

Μόνον ο Πέτρος βεβαίωσε χωρίς ενδοιασμό :

“συ ει’ ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος”.

Και ο Διδάσκαλος του απένειμε τον δίκαιο μακαρισμό : “μακάριος εί Σίμων βαριωνά, ότι σάρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλά ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς”.

Φλογερός και ενθουσιώδης ο Πέτρος, στάθηκε πάντα ο άνθρωπος της πρωτοβουλίας, δεν έμενε για πολύ διστακτικός.

Όταν μαζί με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, βρέθηκε μπροστά στο απροσδόκητο γεγονός της μεταμορφώσεως, αυτός διατύπωσε το σχέδιο να μείνουν για πάντα εκεί διαιωνίζοντας την λαμπρή εκείνη κατάσταση.

Κι όταν κάποτε που κινδύνευαν στον κίνδυνο έσπευσαι κοντά του.

Ο Πέτρος ήταν φύση θερμή, με καρδιά που ξεχείλιζε από αγάπη και αυθόρμητο ενθουσιασμό.

Οι Τρόποι του ήταν απλοί και απροσποίητοι και συχνά πρωτόγνωροι.

Για παράδειγμα, διακηρύσσει πάντα πρώτος τη θεότητα του Κυρίου, μα τον αρνείται τρεις φορές, λίγο πριν από την σταύρωσή του.

Κι’ αυτός που δεν τρόμαξε στους Ρωμαίους στρατιώτες που πήγαν να τον συλλάβουν, κι έκοψε το αυτί του Μάλχου, φοβάται αργότερα μια παιδούλα, που τον ρωτάει στην αυλή του αρχιερέα, αν κι αυτός είναι μαθητής.

Μετά την ανάστασή του, ο Κύριος με τη φράση “βόσκε τα αρνία μου “(Ιωαν. κα’,15) αποκαθιστά τον μετανοημένο αρνητή στο αποστολικό έργο.

Κηρύσσει στα Ιεροσόλυμα την ημέρα της Πεντηκοστής και ιδρύει την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία.

Πραγματοποιεί περιοδείες στη Παλαιστίνη, στη Μικρά Ασία και την Ελλάδα, πηγαίνει στην Αίγυπτο και τη Ρώμη, όπου πεθαίνει μαρτυρικά, το 64 ή το 67.

Η παράδοση λέει πως τον σταύρωσαν με το κεφάλι προς τα κάτω.

Η δράση του Αποστόλου Παύλου συνετέλεσε πολύ στην διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού.

Έγραψε δύο επιστολές στα τελευταία έτη της ζωής του.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η “ΑΟΡΑΤΗ” ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Η “ΑΟΡΑΤΗ” ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι συμπεριφορές που θεωρούνται “ένοχες” και οι συνέπειες.

Τις τελευταίες δεκαετίες στους χώρους εργασίας αναδεικνύονται προβλήματα που πλήττουν την ψυχοσωματική υγεία των εργαζομένων και σχετίζονται με μορφή ψυχολογικής βίας.

Με βάση στοιχεία του Ινστιτούτου Αστικού Περιβάλλοντος και Ανθρώπινου Δυναμικού του Παντείου Πανεπιστημίου, ψυχολογική βία ορίζεται η ηθελημένη χρήση εξουσίας κατά ενός ατόμου ή μιας ομάδας ατόμων, που μπορεί να προκαλέσει βλάβη στη φυσική, πνευματική, διανοητική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη του εν λόγω ατόμου ή (ομάδα ατόμων).

ΣΥΝΔΕΣΗ

Η ψυχολογική βία είναι αλληλένδετη με την ηθική παρενόχληση.

Η Γαλλίδα Ψυχίατρος Μ.F.Hirigoyen διακρίνει τέσσερις κατηγορίες συμπεριφορών που συνιστούν ψυχολογική βία και ηθική παρενόχληση.

  1. Προσβολές των συνθηκών εργασίας :

Συστηματική αμφισβήτηση όλων των αποφάσεων που λαμβάνει ένα άτομο, υπερβολικές ή άδικες επικρίσεις σε σχέση με την εργασία του, συστηματική ανάθεση καθηκόντων τα οποία βρίσκονται υπεράνω των δυνατοτήτων του, είναι αδύνατον να εκτελεστούν ή ακόμα και δεν ανταποκρίνονται στις ικανότητές του, αφαίρεση αρμοδιοτήτων κ.λ.π.

  1. Απομόνωση και άρνηση επικοινωνίας :

Δεν απευθύνουν πλέον το λόγο στο θύμα, επικοινωνούν μαζί του μόνο γραπτώς, το άτομο απομακρύνεται από τους άλλους συναδέλφους, η παρουσία του αγνοείται κ.λ.π.

  1. Προσβολή αξιοπρέπειας :

Περιφρονητικές κινήσεις έναντι του θύματος, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση φημών, ανάθεση προσβλητικών εργασιών κ.λ.π.

  1. Λεκτική, σωματική ή σεξουαλική βία :

Απειλές σωματικής βίας, υβριστικές φωνές, παρενόχληση και εκτός χώρου εργασίας, μικρές σωματικές επιθέσεις κ.λ.π.

Η εκδήλωση τέτοιων συμπεριφορών μέσα στους χώρους εργασίας, δεν συνεπάγεται μονάχα αρνητικές συνέπειες για τα θύματα, αλλά έχει κόστος και για την ίδια την επιχείρηση, καθώς και για την ευρύτερη κοινωνία.

Σε ατομικό επίπεδο, οι συνέπειες για τον εργαζόμενο, είναι τόσο ψυχολογικές, όσο και σωματικές: άγχος, κατάθλιψη, ψυχοσωματικές παθολογίες, επιθετικότητα, φόβος και καχυποψία, αδυναμία συγκέντρωσης η ευκρίνειας, μειωμένη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, ανασφάλεια, και δημιουργικότητας, αύξηση, ατυχημάτων και λαθών, απομόνωση και μοναξιά, φθορά των σχέσεων, μετατραυματικό άγχος κ.λ.π.

Στην ίδια την επιχείρηση το φαινόμενο της ψυχολογικής βίας συνεπάγεται ένα αυξημένο οικονομικό κόστος, κυρίως λόγω της αύξησης του αριθμού των αδειών ασθένειας, αλλά και της μειωμένης παραγωγικότητας και ικανοποίησης από την εργασία.

Στην ευρύτερη κοινωνία επίσης το κόστος είναι σημαντικό και κυρίως, για τα εθνικά συστήματα υγείας, λόγω των ιατρικών εξόδων.

Το πρόβλημα της ψυχολογικής παρενόχλησης και βίας απασχολεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα οποία καλούν και παροτρύνουν τα κράτη – μέλη να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Υπάρχουν όμως προβλήματα, ως προς την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Κατ’ αρχήν, πρέπει να αποσαφηνιστεί η υιοθέτηση ενός ενιαίου ορισμού, υπό την έννοια της ακριβούς και λεπτομερειακής καταγραφής των συμπεριφορών που μπορούν – ή δεν μπορούν – να θεωρηθούν ως ψυχολογική βία και παρενόχληση.

Επίσης προβληματίζουν οι δυνατότητες – καταγγελίες που διαθέτει το θύμα.

Πάντως, με βάση ρυθμίσεις που έχουν ήδη ενταχθεί στο ευρωπαϊκό κώδικα Δημόσιας Διοίκησης, έχουν αποσαφηνιστεί τα εξής :

* Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να υφίσταται τις επαναλαμβανόμενες, επιθέσεις ηθικής παρενόχλησης, που έχουν ως αντικείμενο ή ως συνέπεια υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας.

* Κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να απολυθεί, να τιμωρηθεί ή να αποτελέσει αντικείμενο, ενός μέτρου διάκρισης, άμεσης ή έμμεσης, κυρίως σε θέματα αμοιβής, κατάρτισης, ειδίκευσης, ιεράρχησης, επαγγελματικής εξέλιξης, μετάθεσης ή ανανέωσης σύμβασης, επειδή έχει υποστεί ή γιατί αρνήθηκε να υποστεί ή ακόμη επειδή κατήγγειλε την ύπαρξη συμπεριφορών, ηθικής παρενόχλησης.

* Η ευθύνη για την πρόληψη τέτοιων συμπεριφορών εναπόκειται στον εργοδότη, ενώ στις υποχρεώσεις του σχετικά με την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων,

προστίθεται και εκείνο της προστασίας της πνευματικής τους υγείας.

* Εκείνος που παρενοχλεί, μπορεί να υποστεί διοικητικές κυρώσεις.

* Τα αντιπροσωπευτικά επιχειρησιακά συνδικάτα μπορούν να παρέμβουν, μετά από αίτημα και γραπτή συναίνεση του ενδιαφερομένου και να εκπροσωπήσουν το θύμα στα όποια νομικά διαβήματά του.

* Προβλέπεται επίσης μια διαδικασία μεσολάβησης η οποία μπορεί να εκκινηθεί από κάθε άτομο που θεωρεί τον εαυτό του, ως θύμα ηθικής παρενόχλησης και ψυχολογικής βίας.

* Ενισχύονται οι αρμοδιότητες του ιατρού εργασίας, ο οποίος μπορεί να ορίσει ατομικά μέτρα, όπως την μετάθεση εργαζομένων, για λόγους ψυχικής υγείας.

Πηγή : Σπυρ. Μιχαλόπουλος, (Εφημ. Τύπος της Κυριακής)

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΔΕΚΑ ΡΗΤΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

ΔΕΚΑ ΡΗΤΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ-ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Χαλίλ Γκιμπράν ή αλλιώς “Ο άνθρωπος από το Λίβανο”, ενέπνευσε τον κόσμο ως ποιητής, φιλόσοφος και ζωγράφος.

Σε αυτό το κείμενο μοιραζόμαστε μαζί σας 10 ρητά του, που αποτελούν διδάγματα ζωής.

  1. Αν αγαπάς κάποιον ασ’ τον να φύγει! Αν γυρίσει πίσω, είναι δικός σου ! Αν δεν γυρίσει δεν ήταν ποτέ.

– Σταμάτα να κομφορμίζεις κάποιον συνέχεια και θα τον δεις να ξεδιπλώνει τον πραγματικό του εαυτό.

Άσε τον ελεύθερο για να μάθεις τις αληθινές του επιλογές. Εάν εσύ είσαι επιλογή του θα τον καταλάβεις με τον ρόλο του στη ζωή σου.

  1. Διαλέγουμε τις χαρές και τις λύπες μας, πολύ πριν τις ζήσουμε.

– Οι επιλογές μας καθορίζουν τις σελίδες του βιβλίου της ζωής μας. Θα είναι έγχρωμες, Ασπρόμαυρες, σκισμένες; Οι τωρινές μας αποφάσεις τοποθετούν τα θεμέλια, για την μελλοντική ποιότητα ζωής μας.

  1. Να είσαι ευγνώμων για τα καλά και τα άσχημα στη ζωή σου. Και τα δύο σου δίδαξαν κάτι.

– Όλες οι στιγμές μας διδάσκουν κάτι ,όχι μόνο οι όμορφες, αλλά και οι άσχημες.

Αρκεί να εξασκούνται τα αυτιά μας να ακούνε τα μηνύματα σε κάθε παρόμοια αφορμή.

  1. Υπερβολή είναι μια αλήθεια, που έχασε την ψυχραιμία της.

– Ρητό παραστατικό και αληθές! Κάθε φορά που υπερβάλουμε στην ουσία χάνουμε την ηρεμία μας και “φουσκώνουμε” όσο νοιώθουμε και βλέπουμε!

Στις εκρήξεις μας φροντίζουμε να ελέγχουμε δύο φορές τις λέξεις προτού βγουν, από το στόμα μας!

  1. Αν η καρδιά σου είναι ένα ηφαίστειο, πως περιμένεις εκεί, να ανθίσουν λουλούδια;

– Απωθημένα! Οργή, θυμός, βάσανο στην ψυχή. Όλα αυτά σπέρνουν συγκεκριμένες εικόνες στο μέσα μας.

Μόνο, όταν καθαρίσουμε εσωτερικά, μπορούμε ολοκληρωτικά να “ανθίσουμε”, να δημιουργήσουμε, κάτι νέο και όμορφο στη ζωή μας.

  1. Η στάση σου απέναντι στη ζωή, (θα καθορίσει και τη στάση της ζωής απέναντι σου).

– Ή αλλιώς, όπως λέει και το αγαπημένο μου μότο : αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς.

Η νοοτροπία μας, διαμορφώνει την καθημερινότητά μας και τις στιγμές μας.

  1. Η επιθυμία είναι το μισό της ζωής. Η αδιαφορία είναι το μισό του θανάτου.

– Όταν σταματάς να θέλεις πράγματα, συγκινήσεις, δραστηριότητες, συναισθήματα, τόσο πιο κοντά είσαι στην απάθεια, την αδράνεια και την αδιαφορία.

– Τότε παύεις να είσαι ζωντανός.

  1. Πιότερο αγαπητό το επιθυμητό, από το αγαπημένο.

– Κανόνας! Πάντα λαχταράμε περισσότερο αυτό, που δεν έχουμε εμείς, ακόμα κι αν αυτό που έχουμε εμείς, είναι χίλιες φορές καλύτερο.

Όλα οφείλονται στο ανθρώπινο ανικανοποίητο, στο αίσθημα της ματαιοδοξίας.

  1. Η καλοσύνη είναι αρετή των δυνατών ανθρώπων.

– Μπορεί στις μέρες μας να θεωρείται αφελής κάθε καλοσυνάτος άνθρωπος, όμως πρακτικά, για να επιδεικνύεις την καλή πτυχή σου, no Matter What, χρειάζεσαι τόνους εσωτερικής δύναμης και αντοχής.

  1. Να πιστεύεις στα όνειρα, γιατί σ’ αυτά είναι κρυμμένη η πύλη της αιωνιότητας.

– Βαρετή η ζωή δίχως όνειρα, γιατί σ’ αυτά είναι κρυμμένη η πύλη της αιωνιότητας.

– ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ.

Ο Γκιμπράν χαλίλ Γκιμπράν, γεννήθηκε το 1883, στη Μαρωνιτική οικογένεια των Γκιμπράν, στο Μπρασί, της ορεινής περιοχής του Βορείου Λιβάνου.

Ο Λίβανος, Οθωμανική επαρχία εκείνη την εποχή και τμήμα της μείζονος Συρίας, ήταν υποταγμένος στη Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο πατέρας του λόγω επιπολαιότητας, οδήγησε την οικογένεια σε φτώχεια και έτσι ο νεαρός Γκιμπράν, δεν έλαβε επίσημη εκπαίδευση.

Η μάθηση του περιορίστηκε στις συχνές επισκέψεις στον ιερέα ενός χωριού, που τον δίδαξε, τα ουσιώδη της θρησκείας και της Βίβλου, ανοίγοντάς του ουσιαστικά τον κόσμο της ιστορίας, της επιστήμης και της λογοτεχνίας.

Με τον πατέρα του φυλακισμένο, από τις Οθωμανικές αρχές για χρέη και την περιουσία του κατασχεμένη, η οικογένειά του, με πρωτοβουλία της μητέρας του Καμίλας, αποφάσισε να μεταναστεύσει την 25 Ιουνίου 1895 για τις Η.Π.Α.

Εγκαταστάθηκαν στο Σάουθ Εντ της Βοστώνης, όπου η Καμίλα για να θρέψει τα παιδιά της, εργαζόταν ως γυρολόγος.

Ο Γκιμπράν, ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας που ακολούθησε το δρόμο της εκπαίδευσης.

Η περιέργειά του, τον οδήγησε στην εξερεύνηση της πολιτιστικής όψης της Βοστώνης, του θεάτρου, της όπερας και των γκαλερί.

Υποτάσσοντας τις πολιτισμικές σκηνές που αντλούσε γύρω του σε σκίτσα, ο Γκιμπράν προσέλκυσε την προσοχή των δασκάλων του, που διαβλέποντας το ταλέντο του, τον έφεραν σε επαφή με τον Φρεντ Χόλαντ καλλιτέχνη και υποστηρικτή των καλλιτεχνών.

Τούτη η επαφή οδήγησε τον Γκιμπράν στο δρόμο της καλλιτεχνικής του φήμης και οι καλλιτεχνικές του δυνατότητες του εξασφάλισαν στερεή φήμη σε νεαρή ηλικία.

Το 1898 επανήλθε στη Βηρυτό, μιλώντας λίγα αγγλικά και πολύ λιγότερα αραβικά.

Τελείωσε ένα κολεγιακό πρόγραμμα το 1902, μαθαίνοντας πολύ καλά Αραβικά και Γαλλικά, με κατεύθυνση τη λογοτεχνία και ειδικότερα την ποίηση.

Οι εντάσεις στις σχέσεις του με τον πατέρα του, η στερημένη ζωή που έζησε εκεί και τα άσχημα νέα της οικογένειάς του πίσω στις Η.Π.Α., τον ανάγκασαν να φύγει από τον Λίβανο τον Μάρτιο του 1902.

Μετά τον θάνατο της μητέρας του ο Γκιμπράν, πούλησε τη μικρή επιχείρηση που είχε στήσει στο μεταξύ η μητέρα του και ξεκίνησε την πρώτη του καλλιτεχνική έκθεση, με τα αλληγορικά και συμβολικά σκίτσα του, που τόσο γοήτευσαν την κοινωνία της Βοστώνης.

Το 1904 άρχισε να γράφει.

1905 : Μουσική, 1906 : Νύμφες της Κοιλάδας, 1908 : Επαναστατημένα πνεύματα,  1912 : Μυθιστόρημα : σπασμένα φτερά και πολλά άλλα.

Έγραψε στην Αραβική και Αγγλική γλώσσα, πολλά έργα.

Πέθανε σε ηλικία 48 ετών. Τον θάνατό του θρήνησαν χιλιάδες άνθρωποι στις Η.Π.Α. την Ευρώπη και κυρίως στον Αραβόφωνο κόσμο, που έχασε έναν από τους ουσιαστικότερους υπερμάχους του.

Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ 1940

 

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ 1940

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Έχουν περάσει 84 χρόνια από το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου και το λαμπρό εκείνο πρωινό, της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν το “ΟΧΙ” των Ελλήνων, όπως εκφράστηκε σε εκείνη την ιστορική κορύφωση, μετουσίωσε σκέψεις και ιδέες βαθιά κρυμμένες σε πράξεις μεγαλείου, θυσίας και αυταπάρνησης.

Ο χρόνος κύλησε παίρνοντας μαζί του τη γενιά των πρωταγωνιστών και η μνήμη των ηρωικών αναμετρήσεων πέρασε από το προσωπικό βίωμα στην ιστορική έρευνα των γεγονότων και δίνοντας απαντήσεις στο ερώτημα :

Ήταν το έπος ’40 δημιούργημα μιας ανεπανάληπτης στιγμής εθνικής έξαρσης και πολιτικής σκοπιμότητας ή το επιστέγασμα μιας καλά προετοιμασμένης πολεμικής μηχανής, που ενεργοποίησε η απόρριψη της Ιταλικής Νότας;

Στην Ελλάδα αναφέρεται και ως πόλεμος του ’40 ή έπος του ’40. Ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκησε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τον Ιούνιο 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας από τις γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες επιτέθηκαν στην Ελλάδα, στις 6 Απριλίου 1941.

Η Ιταλική κυβέρνηση μέσω του προξένου της στην Αθήνα απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική Μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια αόριστα στρατηγικά σημεία της Ελλάδος.

Τη στιγμή της Γερμανικής εισβολής από τα βόρεια σύνορα της χώρας, ο ελληνικός στρατός είχε προελάσει στην Βόρειο Ήπειρο και στα αλβανικά εδάφη, ως αποτέλεσμα της μέχρι τότε αποτελεσματικής αντιμετώπισης των Ιταλο- αλβανικών δυνάμεων.

Η άρνηση της Ελλάδος εορτάζεται στην Επέτειο του Όχι.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτάσιμης πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι, που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β’ Π.Π. και ειδικότερα, μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28 ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμμανουέλλε Γκράτσι, επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο.

Το τελεσίγραφο αυτό απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου (λιμένες, αεροδρόμια κ.λ.π.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεων του, για την μετέπειτα προώθησή του στη Αφρική.

Μετά την άρνηση του Μεταξά (το γνωστό “ΟΧΙ”) ιταλικές τραυματικές δυνάμεις, άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα μέσω των ελληνοαλβανικών συνόρων.

Ο Ελληνικός στρατός ανταπετέθηκε και ανάγκασε τον Ιταλικό Στρατό σε υποχώρηση.

Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου οι Ελληνικές Δυνάμεις είχαν προωθηθεί στο ένα τέταρτο σχεδόν του εδάφους της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας τις πόλεις Κορυτσά, Πόγραδετς, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο και Χιμάρα, απελευθερώνοντας έτσι τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου! Για τρίτη φορά μέσα στον 20ο αιώνα.

Η μεγάλη αντεπίθεση των Ιταλών, τον Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνον μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή Βόρεια της Χιμάρα, γεγονός που σφράγισε έτσι την νίκη των Ελλήνων στο μέτωπο.

Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της Γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί με επίθεση.

Από τις 12 Απριλίου ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς.

Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Η απόκρουση της Ιταλικής εισβολής ήταν η πρώτη Νίκη των συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα, στη διάρκεια του Β.Π.Π και ανύψωσε το ηθικό των λαών στην Ευρώπη.

Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων περαίωσε τυπικά την έκβαση ολοκλήρου του πολέμου, καθώς, υποχρέωσε τους Γερμανούς, να ανακαλέσουν επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς, που έχασαν τον πόλεμο με την Ελλάδα.

Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941 ενέπλεξε τις Γερμανικές δυνάμεις, στις σκληρές συνθήκες του Ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της μάχης της Μόσχας.

Το λεγόμενο “Έπος του Σαράντα” και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε σε βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του Ιταλικού τελεσιγράφου.

Της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γίνεται στη Θεσσαλονίκη, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επίσημων, μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει, με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης, κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου.

Πηγή : “Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Βιοποικιλότητα ονομάζεται η ποικιλία των οικοσυστημάτων (φυσικό κεφάλαιο), των ειδών και των γονιδίων που υπάρχουν στον κόσμο ή σε έναν συγκεκριμένο οικότοπο.

Έχει σημαντική σημασία για την ευημερία του ανθρώπου διότι παρέχει υπηρεσίες, οι οποίες στηρίζουν τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας.

Η βιοποικιλότητα είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική για τις οικοσυστημικές υπηρεσίες – τις υπηρεσίες που παρέχει η φύση – όπως η επικονίαση, η ρύθμιση του κλίματος, η αντιπλημμυρική προστασία, η γονιμότητα του εδάφους και η παραγωγή τροφίμων, καυσίμων, ινών και φαρμάκων.

Ωστόσο στις μέρες μας παρατηρείται μια σταθερή απώλεια της βιοποικιλότητας, με σοβαρές συνέπειες για τον φυσικό κόσμο και την ευημερία του ανθρώπου.

Βασικές αιτίες αυτής της απώλειας είναι οι αλλαγές, που προκαλούνται στους φυσικούς οικοτόπους λόγω των συστημάτων εντατικής γεωργικής παραγωγής, των κατασκευών, των λατομείων, των ποταμών, των λιμνών, της ρύπανσης και της ολοένα εντεινομένης σε παγκόσμιο επίπεδο κλιματικής αλλαγής.

Δεδομένου του τεράστιου ρόλου που διαδραματίζει η βιοποικιλότητα, για την βιωσιμότητα του πλανήτη και της ζωής μας, η συνεχιζόμενη απώλεια της καθίσταται, ολοένα και πιο ανησυχητική.

Στην Ευρώπη, η ανθρώπινη δραστηριότητα διαμορφώνει την βιοποικιλότητα για περισσότερα από 5.000 χρόνια, από τότε που άρχισε να εντείνεται η Γεωργία και η κτηνοτροφία.

Ωστόσο οι γεωργικές και βιομηχανικές επαναστάσεις των τελευταίων 150 ετών οδήγησαν σε δραματικές και επιταχυνόμενες αλλαγές στη χρήση της γης, σε εντατικοποίηση και εγκατάλειψη της γης, σε εντατικοποίηση της Γεωργίας, αστικοποίηση και εγκατάλειψη της γης.

Η βιοποικιλότητα είναι πολύ σημαντικό να διατηρηθεί, όχι μόνο λόγω της αξίας της, αλλά και επειδή μας προσφέρει, μεταξύ άλλων καθαρό αέρα, γλυκό νερό, καλή ποιότητα εδάφους και επικονίαση καλλιεργειών.

Ως εκ τούτου, η μείωση της βιοποικιλότητας έχει θεμελιώδεις συνέπειες για την κοινωνία, την οικονομία και την ανθρώπινη υγεία.

Ως οικοσύστημα εννοείται βασική οικολογική μονάδα, που αποτελείται από το φυσικό περιβάλλον και τους οργανισμούς, που ζουν σε αυτό.

Υπάρχουν πολλοί τύποι οικοσυστημάτων.

Στη θάλασσα ονομάζονται θαλάσσια οικοσυστήματα, στα δάση ονομάζονται δασικά οικοσυστήματα και στα βουνά ονομάζονται ορεινά οικοσυστήματα.

Με τον όρο κλιματική αλλαγή αναφερόμαστε στη μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος και ειδικότερα σε μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών, που εκτείνονται σε μεγάλη κλίμακα.

Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στη διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPCC) προειδοποιούν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και τα 1,5 C θα έχει σοβαρές, ακόμη και μη αναστρέψιμες συνέπειες, για το περιβάλλον και τις κοινωνίες μας.

Όσο περισσότερο διαταράσσουν το κλίμα, τόσο μεγαλύτεροι είναι οι κίνδυνοι για την κοινωνία και το περιβάλλον μας.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ήδη αισθητές σε ολόκληρο τον κόσμο και προβλέπουν να γίνουν συχνότερες και εντονότερες τις επόμενες δεκαετίες.

Χωρίς ανάληψη δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η Ε.Ε. μπορεί να βιώσει κατά την διάρκεια της ζωής των παιδιών μας, τα εξής φαινόμενα :

* 400.000 πρόωροι θάνατοι ετησίως, λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

* 90.000 θάνατοι ετησίως λόγω καύσωνα.

* 40% λιγότερο διαθέσιμο νερό, στις νότιες περιοχές της Ε.Ε.

* 2,2 εκατομμύρια άτομα, να κινδυνεύουν από παράκτιες πλημμύρες κάθε χρόνο.

* 190 δισ. ευρώ σε ετήσιες οικονομικές ζημιές.

Αυτές οι αλλαγές στο κλίμα έχουν τη δύναμη να μεταμορφώσουν τον πλανήτη μας, επηρεάζοντας τα αποθέματα τροφίμων και νερού, καθώς και την υγεία μας.

Παρότι οι κίνδυνοι αφορούν τους πάντες, οι επιπτώσεις αυτές πλήττουν εντονότερα τους φτωχούς και τους ευάλωτους.

Οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος έχουν ήδη ξεκινήσει και επηρεάζουν πολύ περισσότερο τους πιο φτωχούς.

“Οι βροχές είναι τελείως απρόβλεπτες. Την μια δεν βρέχει καθόλου για πολύ καιρό και την άλλη βρέχει πάρα πολύ.

Οι άνθρωποι στο χωριό δυσκολεύονται να καλλιεργήσουν τους ορυζώνες, γιατί δεν έχουν νερό όταν το χρειάζονται. Και μετά οι καταρρακτώδεις βροχές καταστρέφουν τα σπαρτά.

Η πρόληψη πρέπει να περιλαμβάνει δημόσια έργα, που θα προστατεύουν από την άνοδο των υδάτων και στροφή προς τη βιώσιμη ανάπτυξη. Στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές, η κλιματική αλλαγή ορίζεται ειδικότερα, ως η μεταβολή στο κλίμα που οφείλεται άμεσα η έμμεσα σε ανθρώπινες δραστηριότητες, που έχει φυσικά αιτία.

Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της υπερκατανάλωσης προϊόντων του πρωτογενή τομέα, της αλόγιστης υπερκατανάλωσης των φυσικών πόρων και την αύξηση του πληθυσμού της γης, υποβαθμίστηκε το φυσικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια ανισορροπία μεταξύ των χωρών του ανεπτυγμένου και αναπτυσσόμενου κόσμου.

Η κλιματική αλλαγή μπορεί να γίνει το εφαλτήριο για αλλαγές που θα μειώσουν τις ανισότητες και θα προστατεύουν το περιβάλλον.

Αρκεί να το θέλουμε. Αρκεί να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις. Τώρα.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ…. “ΕΙΔΕ ΦΟΥΡΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΣΤΡΟ”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ….

“ΕΙΔΕ ΦΟΥΡΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΣΤΡΟ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο θυμόσοφος λαός μας, αυθεντικός πάντα, μιλά κάποτε με απαξίωση, κάποιες φορές σκωπτικά, άλλες φορές με πόνο, κάποιες άλλες φορές με θυμό, μερικές φορές με στενοχώρια, συχνά με αγανάκτηση, γατί όχι και με παράπονο, για τους ανθρώπους τους υπερβολικούς στα λόγια, τα οποία “βλέπουν τον φούρνο και το κάνουν κάστρο.”

Υπερβάλλουν από επιπολαιότητα, υπερβάλλουν από κακότητα, υπερβάλλουν από φθόνο, υπερβάλλουν από κομπορρημοσύνη, υπερβάλλουν από ματαιοδοξία, υπερβάλουν από ανευθυνότητα.

Και βέβαια όταν υπερβάλλουν στην περιγραφή πραγμάτων, τέλος πάντων το κακό είναι μικρό.

Μικρό το κακό, όταν ένας φούρνος παρουσιαστεί σαν κάστρο.

Κανένας δεν πληγώνεται, απλώς γελοιοποιεί τον εαυτό του, αυτός που κάνει την περιγραφή.

Αλλά όταν μεταφέρει λόγια και τα παραφουσκώνει; και τα οποία τόσο πολύ απέχουν από την πραγματικότητα;

Όταν περιγράφει χαρακτήρα και από τις υπερβολικές γραμμές, γίνεται ο άνθρωπος γελοιογραφία του εαυτού του, στα μάτια των άλλων;

Όταν τα γεγονότα από μικρά και τιποτένια καταντούν “εθνικό” θέμα. Και προπαντός όταν όλα αυτά έχουν το αρνητικό πρόσημο, τότε δεν πληγώνει;

Δεν σπάζει τα φτερά του άλλου;

Δεν γίνεται τροχοπέδη στην δημιουργικότητά του;

Δεν γκρεμίζει γέφυρες επικοινωνίας;

Δεν καταστρέφει σχέσεις;

Δεν τορπιλίζει φιλίες;

Δεν ξεθεμελιώνει μυστικά;

Αλλά ακόμη και αν η περιγραφή έχει το πρόσημα “συν” και τότε δεν είναι αποπροσανατολιστική;

Όμως, ο υπερβολικός δεν κάνει κακό μόνο στους άλλους. Πρωτίστως στον εαυτό του.

Δεν χαίρει εκτιμήσεως. Δεν είναι αγαπητός. Δεν γίνεται εύκολα πιστευτός.

Το βλέμμα του δεν εκπέμπει φως.

Δεν είναι προσωπικότητα λαξευμένη.

Λείπει η καλλιέργεια, το ήθος, το περιεχόμενο.

Και δυστυχώς οι άνθρωποι αυτοί δύσκολα διορθώνονται και αυτό μόνο αν αρχίσουν να αγαπούν.

Όλοι σ’ αυτή τη ζωή κρύβουμε μέσα μας, το μικρόβιο του ψυχολόγου.

Προσπαθούμε να εντρυφήσουμε στην ψυχοσύνθεση του άλλου, ν’ αντιληφθούμε τι κρύβεται πίσω από λέξεις και συμπεριφορές, ακόμη κι απ’ τη σιωπή.

Από μικρή ηλικία μπαίνουμε στο τζιπάκι της συμπαράστασης, τόσο σε φίλους και γνωστούς, όσο και σε άτομα της οικογένειάς μας.

Εκείνο, όμως, το φαινόμενο που μας κινεί πάντα το ενδιαφέρον ν’ αναζητήσουμε τα αληθινά αιτία της ύπαρξής του, είναι η υπερβολή.

Η υπερβολή συναισθημάτων, όπως της αγάπης, του θυμού, της άρνησης, του γέλιου, ακόμη και του αυτοσαρκασμού.

Θα έχετε ακούσει πως το δυνατό γέλιο σε μια παρέα ανήκει πάντα στο άτομο, που είναι το πιο ευαίσθητο και θέλει να τραβήξει υποσυνείδητα την προσοχή.

Οι υπερβολικές εκδηλώσεις αγάπης, πάντα μας βάζουν σε υποψίες, ειδικά όταν συμβαίνουν, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.

Ο θυμός είναι ένα αρνητικό συναίσθημα, που προκύπτει από συγκεκριμένη αιτία.

Αν ο άλλος δε μας έχει δώσει κάποιο δικαίωμα, ούτε έχει κάνει κάποια πράξη που να μας προκαλεί, αλλά θυμώνουμε έτσι και αλλιώς μαζί του, μας ενοχλεί η ύπαρξή του.

Μας εκνευρίζουν, αυτά που λέει. Τότε θα πρέπει ν’ αρχίσουμε ν’ αναρωτιόμαστε, μήπως τρέφουμε περισσότερα συναισθήματα, γι’ αυτόν τον άνθρωπο.

Μήπως αγγίζει περισσότερες χορδές, τις οποίες κι εμείς αγγίζουμε, γιατί έχουν την τάση να σπάνε εύκολα.

Η υπερβολή είναι ψέμα και το ψέμα δεν μας το εμπνέει ο Θεός της αλήθειας.

Η υπερβολή είναι παρεκτροπή από το θέλημα του Θεού.

Οποίος λέγει “λαλείτε αλήθειαν έκαστος μετά του πλησίον αυτού”.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ας μην αφήνουμε την γλώσσα μας χωρίς χαλινάρι.

Είναι κρίμα και … είναι αδικία να παρουσιάζουμε τον φούρνο σαν κάστρο.

Το ψέμα ποτέ δεν είναι καλό. Ποτέ κανέναν δε ευεργετεί. Δεν φανερώνει αγάπη. Και τον άλλον τον κάνει κακό και αυτόν που το λέει, τον κάνει αφερέγγυο, στο περιβάλλον του.

Η αλήθεια μία, το ψέμα πολυσχιδές, με επιδόσεις σε πολλά επίπεδα.

Και κάτι που αξίζει να γνωρίζουμε, για να ελέγχουμε τη γλώσσα μας.

Πότε κανένα ψέμα, δεν εκφράζει το θέλημα του Θεού.

Πηγή : Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΝΙΜΤΣ

Από τη Δ/νση Εκκαθάρισης Μισθοδοσίας του Υ.Π.Π. αναρτούμε το υπαριθ. 28030/24/94480 από 15-1-2024 έγγραφο,  προκειμένου λάβετε γνώση

ΘΕΜΑ: Ρυθμίσεις Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.).

ΣΧΕΤ.: α ) Κεφάλαιο Γ΄ του Ν. 5018/2023 (ΦΕΚ 25/ τ.Α’/09-02-2023) με θέμα: «Μέριμνα υπέρ του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, εξορθολογισμός της νομοθεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, οργάνωση της Εθνοφυλακής και άλλες διατάξεις.» β ) Ν. 1137/1946 (ΦΕΚ Α΄ 113) «Περί κυρώσεως και κωδικοποιήσεως των διατάξεων των αφορουσών στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.» γ ) Υπ’ αριθ. Φ.900/97/130091 από 22/11/2023 έγγραφο Γ.Δ.Ο.Σ.Υ./Υπ.Εθ.Α.

Αναφορικά με το αντικείμενο του θέματος, γνωρίζονται τα ακόλουθα:

  1. Στο άρθρο 2 του ανωτέρω (β) σχετικού Νόμου, ως αυτό τροποποιήθηκε με το (α) όμοιο, ορίζεται ότι: «Τα πρόσωπα που δικαιούνται νοσηλείας στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. είναι τα εξής:

α) εν ενεργεία στελέχη του Στρατού Ξηράς, των Κοινών Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Ελληνικής Αστυνομίας, υπό την προϋπόθεση της διατήρησης της ιδιότητας του μετόχου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Μ.Τ.Σ.) και της καταβολής της μηνιαίας εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 10,

β) εν αποστρατεία στελέχη του Στρατού Ξηράς, της Πολεμικής Αεροπορίας, των Κοινών Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Ελληνικής Αστυνομίας, υπό την προϋπόθεση της διατήρησης της ιδιότητας του μερισματούχου των Μετοχικών Ταμείων Στρατού και Αεροπορίας, κατά περίπτωση, καθώς και της καταβολής της μηνιαίας εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 10, […]».

Περαιτέρω, στο άρθρο 10 του προαναφερόμενου νόμου ορίζεται ότι:

«Πόροι του Ιδρύματος είναι οι κάτωθι: Ι. Υποχρεωτική μηνιαία εισφορά των μετόχων του Μετοχικού Ταμείου Στρατού και Μερισματούχων αυτού, Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών εν γένει των δικαιουμένων νοσηλείας και των Ορφανικών οικογενειών […]».

Ακολούθως, κατόπιν υποβολής σχετικού ερωτήματος από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας προς το ΥΠ.ΕΘ.Α., αναφορικά με την υποχρεωτική καταβολή εισφορών και των δικαιούχων υπαξιωματικών της τέως χωροφυλακής, με το (γ) σχετικό έγγραφο διευκρινίστηκαν τα εξής:

«Από την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης του Ν. 5018/2023, διευκρινίζεται ότι το άρθρο 2 του Ν. 1137/1946 αντικαταστάθηκε, διατυπωμένο πλέον στη δημοτική, με σκοπό τη συμπερίληψη νέων δικαιούχων νοσηλείας στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ., μεταξύ αυτών και τους υπαξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. και της τέως Χωροφυλακής που τυγχάνουν μέτοχοι του Μ.Τ.Σ., με υποχρέωση καταβολής μηνιαίας εισφοράς.

Κατόπιν των προαναφερθέντων προκύπτει ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν τροποποιεί ούτε και δύναται να ερμηνευτεί ότι μεταβάλλει τη φύση της εισφοράς σε δυνητική και επομένως παραμένει υποχρεωτική η καταβολή της, ερμηνεία με την οποία είναι σύμφωνα το Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. και Γ.Ε.Σ. αντίστοιχα.»

  1. Τέλος, κατ’ εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, γνωρίζεται ότι η Υπηρεσία μας θα προβεί στην σχετική κράτηση (0,3% επί του Βασικού Μισθού) αναδρομικά από 09/02/2023, ημερομηνία δημοσίευσης του (α) σχετικού Νόμου, σε δύο (2) ισόποσες δόσεις με μισθοδοσίες μηνών Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2024 για το νέο δικαιούχο αστυνομικό προσωπικό (Συνοριακοί Φύλακες, Ειδικοί Φρουροί, Αστυφύλακες, Υπαρχιφύλακες και Αρχιφύλακες), οι οποίοι είναι μέτοχοι και μερισματούχοι του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

ΟΛΌΚΛΗΡΟ ΤΟ ΈΓΓΡΑΦΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ –> Ρυθμίσεις Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.)

ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟ

ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι πόρτες είναι κατασκευασμένες για να επιτρέπουν την είσοδο και την έξοδο μας, από χώρους μικρούς ή μεγάλους, από κτίρια, ακόμη και από πόλεις.

Κάποιες είναι κλειδωμένες ή χαλασμένες και έτσι δεν μπορούμε να μπούμε, ενώ κάποιες άλλες είναι απαγορευμένες.

Είναι και κάποιες πόρτες που δεν επιθυμούμε καθόλου να τις περάσουμε, αλλά οι συγκυρίες της ζωής, το φέρνουν έτσι που πολλές φορές “μπαίνουμε – βγαίνουμε”, από αυτές.

Μια τέτοια πόρτα πέρασα τις μέρες αυτές, για να σταθώ δίπλα σε ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο.

Ήταν η πόρτα των δικαστηρίων.

Αμήχανες οι στιγμές και άβολες.

Μόνο στο αντίκρισμα του κτιρίου νιώθεις ένα πλάκωμα ακόμα, κι όταν δεν είσαι εσύ άμεσα εμπλεκόμενος.

Καθώς μπήκα μέσα αντίκρισα τόσους πολλούς ανθρώπους μαζεμένους, που χωρίς να το θέλω σκέφτηκα, ότι όλος ο κόσμος θαρρείς και είναι στα δικαστήρια.

Η ίδια σκέψη, όπως όταν μπαίνω σε κάποιο νοσοκομείο.

Αστυνομικοί, Δικηγόροι, Δικαστικοί, πολίτες, βιαστικά να περπατάνε, να μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες, να στέκονται έξω από αυτές, να συνεννοούνται.

Ένα χαρακτηριστικό ήταν κοινό, σε όλους τους πολίτες :

Μια, αγωνία διάχυτη, ίσως καμουφλαρισμένη, αλλά η αγωνία ήταν εκεί, να συνοδεύει όλους και να φαίνεται κυρίως στο βλέμμα.

Μέσα στη δικαστική αίθουσα, η ίδια αγωνία. Παρατηρούσα τον δικαστή στην έδρα και σκέφτηκα, πόσο δύσκολη διακονία έχει.

Να κρίνει αν ο άνθρωπος που δικάζεται είναι ένοχος ή όχι, να ακούει τους κατηγόρους, τους μάρτυρες και στο τέλος τον ίδιο τον κατηγορούμενο.

Και πόση χαρά να ακούς από το στόμα του

τη λέξη “αθώος”!

Νοιώθεις μια ανακούφιση, μια λύτρωση”.

“Στην Αρχαία Ελλάδα, μετά το τέλος των περσικών πολέμων (πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.χ.), το σύστημα ποινικής Δικαιοσύνης, που ίσχυε στην Αθήνα ακολουθήθηκε κι από άλλες πόλεις, κράτη.

Στην Αθήνα, είχαν δικαστικές αρμοδιότητες η Εκκλησία του δήμου, οι εννέα άρχοντες και οι έξι θεσμοθέτες, αλλά το πιο σημαντικό δικαστήριο ήταν, αυτό, της Ηλιαίας.

Η Ηλιαία ήταν το κυριότερο δικαστήριο του αρχαίου αθηναϊκού κράτους. Επρόκειτο για δικαστήριο ενόρκων, μέλη του οποίου μπορούσαν να γίνουν όλοι οι γνήσιοι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών, έπειτα από κλήρωση.

Στα βασιλικά, ολιγαρχικά και τυραννικά καθεστώτα η δικαιοσύνη βρισκόταν στα χέρια των ισχυρών.

Στην αρχαία Αθήνα, ένα από τα χαρακτηριστικά της νομοθεσίας του Δράκοντα, ήταν και η σκληρότητα των ποινών.

Για παράδειγμα, η κλοπή είχε ως τιμωρία τον θάνατο, ενώ όποιος δεν μπορούσε να ξοφλήσει τα χρέη του, περνούσε μαζί με την οικογένειά του, στην ιδιοκτησία του πιστωτή.

Τα πιο ειδεχθή εγκλήματα θεωρούνταν εκείνα, που σχετίζονται με το ανθρώπινο αίμα, όπως η δολοφονία, η αιμομιξία, η επαφή με τα πτώματα και η βεβήλωση των ασύλων και των ιερών δασών.

Στη Σπάρτη, τα όργανα απονομής της δικαιοσύνης ήταν οι δύο βασιλείς, η γερουσία και οι πέντε έφοροι.

Ακριβώς πάνω από τον δικαστή η εικόνα του Χριστού.

Η σκέψη μου πήγε πάραυτα, στο ουράνιο δικαστήριο.

Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, που θα σταθώ κι εγώ μπροστά στο δίκαιο Κριτή.

Και θα έχω ακόμη περισσότερη αγωνία και φόβος θα με διακατέχει, γιατί η απόφαση του Κυρίου μας, θα ισχύει για μια αιωνιότητα.

Δεν θα έχω δικηγόρους, για να με υπερασπιστούν ή μάρτυρες. Δεν θα έχω στοιχεία αθωότητας για να παρουσιάσω.

Ο κύριος τα γνωρίζει όλα.

Μακάρι να ακούσω το αθώος. Μακάρι με τη χάρη του Θεού να κερδίσω μια, θέση στη βασιλεία των ουρανών.

Μέχρι τότε όμως, ας μη στέκομαι με σταυρωμένα τα χέρια. Το έλεος του Θεού είναι μεγάλο, ναι! Αλλά και η δικαιοσύνη του εξίσου.

Ας προσπαθήσω λίγο περισσότερο να κάνω όσα είναι ευάρεστα σ’ εκείνον, να ζω, να κινούμαι, να σκέφτομαι μόνο όπως θέλει ο Θεός!

Ο αγώνας είναι μεγάλος, αλλά η απόφαση μου καθοριστική. Μια για πάντα.

Χωρίς αναστολές και εφέσεις.

Αξίζει κάθε κόπος, αρκεί να ακούσω το “αθώος”.

Πηγή : Ελληνικό Ορθόδοξο Περιοδικό “Όσιος Θεόφιλος”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΒΟΗΘΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΒΟΗΘΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η πανδημία σημάδεψε με πολλούς τρόπους τη ζωή μας. Εκτός των προβλημάτων υγείας που μας κληροδότησε, μας έκανε πιο “κλειστούς”, μοναχικούς και καχύποπτους, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Επιπλέον σύμφωνα με έρευνα, η πανδημία επηρέασε καθοριστικά τη σωματική μας δραστηριότητα, αφού ξεχάσαμε το περπάτημα ή περπατάμε λιγότερο, μια συνήθεια που διατηρήθηκε κατά την επιστροφή μας στην κανονικότητα.

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από το ερευνητικό πρόγραμμα “όλοι μας”, των Εθνικών Ινστιτούτων υγείας, και είχε 6.000 συμμετέχοντες.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας εκείνοι που επηρεάστηκαν περισσότερο ήταν οι νέοι ηλικίας 18 – 30 ετών.

Σύμφωνα με τον Έβαν Μπρίττεν αναπληρωτή καθηγητή Καρδιαγγειακής Ιατρικής, “αν οι άνθρωποι εξακολουθήσουν να περπατούν όλο και λιγότερο, τότε ενδεχομένως να έχουμε αύξηση του κινδύνου των καρδιαγγειακών παθήσεων, της παχυσαρκίας, της υπέρτασης, του διαβήτη και άλλων παθήσεων που συνδέονται στενά με την καθιστική ζωή”.

Η άσκηση λοιπόν μπορεί να λειτουργήσει ως βάλσαμο στην ψυχή εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο οι οποίοι αντιμετωπίζουν ψυχικά προβλήματα, όπως η κατάθλιψη αλλά και ως μέθοδος πρόληψης και αποφυγής εκδηλώσεων ψυχικών νοσημάτων, καθώς και μείωσης του άγχους και του στρες.

Τα πολλαπλά οφέλη της σωματικής άσκησης στην ψυχική υγεία :

* Ανακουφίζει από το άγχος βοηθώντας στη διαχείριση του σωματικού και ψυχικού στρες, αυξάνοντας τις συγκεντρώσεις νορεπινεφρίνης μιας χημικής ουσίας που έχει την δυνατότητα να μέτρια’ ζει την ανταπόκριση του εγκεφάλου στο άγχος.

* Aπελευθερώνει ενδορφίνες, ορμόνες που δημιουργούν συναισθήματα ευτυχίας

και ευφορίας.

Μελέτες δείχνουν ότι η άσκηση μπορεί ακόμη να ανακουφίσει τα συμπτώματα μεταξύ των κλινικά καταθλιπτικών, γι’ αυτό συχνά οι γιατροί συνιστούν σε ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη, να εντείνουν την σωματική άσκηση στη ζωή τους.

* Ενισχύει την αυτοεκτίμηση και βελτιώνει τη θετική αυτοεικόνα.

Ανεξάρτητα από το βάρος, το μέγεθος, το φύλο ή την ηλικία, η άσκηση μπορεί να εντείνει θετικά και γρήγορα την αντίληψη ενός ατόμου για την ελκυστικότητα του, δηλαδή την αυτοεκτίμηση που τρέφει για τον εαυτό του.

* Βοηθά στην υποστήριξη του εγκεφάλου ενάντια στη γνωστική παρακμή, που ξεκινά μετά την ηλικία των 45 ετών.

Η άσκηση ειδικά μεταξύ 25 και 45 ετών, ενισχύει χημικές ουσίες στον εγκέφαλο που υποστηρίζουν και αποτρέπουν τον εκφυλισμό του ιππόκαμπου, μέρος υπεύθυνο για τη μνήμη και την μάθηση.

* Δρα υπέρ στη λήψη αποφάσεων, στην υψηλότερη σκέψη και στη μάθηση, αυξάνοντας τα επίπεδα της πρωτεΐνης BDNF.

* Προωθεί την αποκατάσταση του εθισμού.

Η άσκηση βοηθά στον μετριασμό του εθισμού λόγω της απελευθέρωσης ντοπαμίνης, ορμόνη στην οποία εθίζονται πολλοί άνθρωποι και εξαρτώνται από τις ουσίες που την παράγουν, όπως τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ (πιο σπάνια, τα τρόφιμα και το σεχ).

* Χαλαρώνει βοηθώντας στην αϋπνία.

Για μερικούς, μια μέτριας ισχύς προπόνηση, μπορεί να είναι ισοδύναμη με ένα χάπι ύπνου!

Η σωματική άσκηση περίπου 5 έως 6 ώρες, πριν τον ύπνο αυξάνει τη θερμοκρασία του πυρήνα του σώματος, η οποία όταν πέσει στο φυσιολογικό λίγες ώρες αργότερα, σηματοδοτεί ότι το σώμα είναι έτοιμο να κοιμηθεί.

* Αυξάνει τη διάθεση για παραγωγικότητα και τη δημιουργικότητα.

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι εργαζόμενοι που παίρνουν χρόνο για άσκηση σε τακτική βάση, είναι πιο παραγωγικοί και έχουν περισσότερη ενέργεια από τους συναδέλφους τους, που ακολουθούν καθιστική ζωή.

Η άσκηση και η προσφορά προς τον εαυτό μας και την προσωπική μας ανάπτυξη είναι έννοιες συνώνυμες, γι’ αυτό, οι λόγοι να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη σωματική δραστηριότητα, είναι πραγματικά πολλοί.

Στόχος μας είναι να μην νοιώθουμε πως η άσκηση είναι κάτι που “πρέπει να κάνουμε” για την υγεία μας, αλλά να αντικρίζουμε την άσκηση ως κάτι που επιλέγουμε συνειδητά, επειδή εκτιμάμε τα θετικά σωματικά ή ψυχικά οφέλη που μπορούμε να αποκομίσουμε από εκείνη.

Έτσι τα οφέλη της άσκησης, για την υγεία συμπερασματικά είναι τα ακόλουθα :

* Συναισθηματικά και ψυχολογικά.

– Αυξάνει το αίσθημα χαράς.

– Μειώνει το ρίσκο της κατάθλιψης και βοηθά στη διαχείριση του άγχους.

– Βοηθά στην χαλάρωση και στον ύπνο.

Μειώνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας.

– Βοηθά στη διαχείριση του μετατραυματικού στρες (PTSD).

– Προσφέρει ανακούφιση, από το στρες.

* Βιολογικά.

– Βελτιώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου και τη μνήμη.

– Βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία και μειώνει τον κίνδυνο άνοιας.

– Μειώνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών, όπως η αρθρίτιδα

– Βοηθά στην απώλεια βάρους και στη διατήρηση του σωστού βάρους.

– Βελτιώνει και υποστηρίζει το μυοσκελετικό σύστημα.

– Αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας.

– Διατηρεί υγιές το δέρμα.

– Μειώνει τους χρόνιους πόνους.

– Βελτιώνει τη σεξουαλική εμπειρία, σε επίπεδο συχνότητας.

– Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου, ειδικά στον μαστό και το έντερο.

– Βελτιώνει τη γαστρεντερική λειτουργία.

– Καθυστερεί την γήρανση.

– Μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

– Επιταχύνει την επούλωση πληγών.

Όλο και περισσότερες έρευνες εξετάζουν τη σχέση της φυσικής άσκησης, με την ίδια δομή του εγκεφάλου.

το μέγεθος του εγκεφάλου μας μειώνεται κατά 5% κάθε δεκαετία της ζωής μας, ξεκινώντας από την ηλικία των 40.

Η μελέτη των Hilman et.al.(2009) σε 737 άτομα ηλικίας 24-27 ετών έδειξε ότι η φυσική άσκηση (περπάτημα, ποδηλασία ή τρέξιμο για 1500 λεπτά την εβδομάδα) είναι μια μέθοδος διατήρησης του μεγέθους και της καλής λειτουργίας του εγκεφάλου, σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Πηγή : 1.Δάφνη Σκαλιώνη, (Η άσκηση μεταμορφώνει Σώμα, νου και ψυχή). 2.Ιωάννα Λαουμτζή (Τα οφέλη της σωματικής άσκησης στην ψυχική υγεία και ευεξία).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ… “ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ…

“ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Είναι απόλυτα ρεαλιστική η διαπίστωση του λαού πως η ευγένεια ανοίγει πόρτες και όσες φορές είχαμε την χάρη, να την χρησιμοποιήσουμε το διαπιστώσαμε.

Πάντα η ευγένεια είναι ευπρόσδεκτη, ακόμη και αν δεν είναι πάντα αποτελεσματική. Τουλάχιστον ακούγεται, όταν δεν εισακούγεται. Πάντα η ευγένεια είναι αφοπλιστική.

Έχει την δύναμη να φέρνει στο προσκήνιο της καθημερινής τριβής τον καλό εαυτό του άλλου.

Ευγένεια όμως δεν είναι απλά το “ευχαριστώ” και το “παρακαλώ”. Ευγενικός άνθρωπος δεν είναι απαραίτητα, όποιος μιλάει στους άλλους στο πληθυντικό.

Αναμφίβολα η ευγένεια στον άνθρωπο, είναι ένα χαρακτηριστικό, που τον κάνει ξεχωριστό.

Συνάμα είναι μια συνθέτη έννοια.

Η ευγένεια είναι ένα αληθινό χαμόγελο, μια γλυκιά καλημέρα, μια καλή πράξη γεμάτη ενσυναίσθηση, μια κουβέντα μετρημένη πριν ειπωθεί και φέρει σε δύσκολη θέση κάποιον, μια όμορφη φιλοφρόνηση, που θα φτιάξει κάποιου τη μέρα.

Όπως έλεγε ο Πλούταρχος : “Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σε όλες τις πράξεις”.

Η ευγένεια και η καλοσύνη δυστυχώς σπανίζουν στις μέρες μας. Οι ευγενικοί άνθρωποι φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα, με την γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους.

Η συμπεριφορά τους είναι παράδειγμα προς μίμηση.

Είναι λίγοι, αλλά ξεχωρίζουν, Λάμπουν από μακριά και σου βγάζουν ένα θετικό συναίσθημα.

Χαμογελούν, δεν ειρωνεύονται, φέρονται στους γύρω τους με σεβασμό, ευγένεια και καλοσύνη.

Δεν κατηγορούν τους άλλους για την αποτυχία τους, δεν κουτσομπολεύουν και όταν προκύπτει ένα θέμα, δεν το “φορτώνουν σε κάποιον άλλον”, για να το αντιμετωπίσει. Η συμπεριφορά τους ξεχωρίζει από μακριά.

Οι άνθρωποι που δεν είναι ευγενικοί, δεν έχουν ενσυναίσθηση για τους άλλους. Συνήθως, βάζουν τον εαυτό τους πρώτο.

Είναι υπερήφανοι ή περιφρονητικοί.

Πάντα η ευγένεια έχει την χάρη να μιλά με ευπρέπεια ακόμη και όταν διαφωνεί, να συνδιαλέγεται, ακόμη και όταν υπάρχει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη, γιατί η ευγένεια δεν είναι αριθμός κανόνων που ρυθμίζουν εξωτερικά, τυπικά τις σχέσεις των ανθρώπων.

Η ευγένεια είναι ήθος. Είναι συνισταμένη πολλών αρετών, είναι σεβασμός της προσωπικότητας των άλλων, είναι αυτοσεβασμός.

Η ευγένεια αντιμετωπίζει τον άλλον ως εικόνα Θεού, ακόμη και όταν είναι αμαυρωμένη και στραπατσαρισμένη.

Γι’ αυτό και εκφράζεται ανεξάρτητα από την συμπεριφορά του άλλου.

Η ευγένεια έχει αντοχές στις αντιξοότητες, στις αντιθέσεις στις προσβολές, γιατί ξεκινά από καρδιά με θερμότητα και αγάπη. Οι τόνοι της χαμηλοί. Ύφος με γλυκύτητα, πρόσωπο πρόσχαρο και φωτεινό, κινήσεις μετρημένες.

Η ευγένεια, όταν υποδεικνύει λάθη, σέβεται το πρόσωπο, επειδή θίγει, ψέγει λάθη και όχι πρόσωπα.

Η ευγένεια συμπορεύεται με τη διάκριση και φυσικά, δεν είναι προπέτης.

Ξέρει να κάνει βήματα. Ξέρει να διασφαλίζει την δική της αξιοπρέπεια, χωρίς να αμαυρώνει την αξιοπρέπεια του άλλου.

Η ευγένεια είναι η υποδειγματική έκφραση της κοινωνικότητας.

Η ευγένεια δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη, είναι στολίδι που ομορφαίνει τον άνθρωπο.

Αν γινόταν καθημερινό βίωμα, τα νεύρα θα ήταν πιο ήρεμα, πιο χαλαρά, τα δάκρυα λιγότερα, λιγότερες πληγές στις καρδιές μας και σχέσεις πιο ζεστές.

Ευγένεια, λοιπόν, λέει ο λαός μας, ανοίγει πόρτες και καρδιές. Και κάτι ακόμη.

Ο χαρακτήρας ορίζεται προς βορράν από την εγκράτεια, προς ανατολάς από την ακεραιότητα, προς δυσμάς από την εργατικότητα και προς νότον από την ευγένεια.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους.

Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά.

Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου.

Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ ….. “ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ ΤΟ ΚΕΡΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΠΟΛΥ”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ …..

“ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ ΤΟ ΚΕΡΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΠΟΛΥ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Εύστοχος παρατηρητής της καθημερινής ζωής ο λαός μας, καταλήγει σ’ ένα συμπέρασμα, πως “του ψεύτη το κερί δεν κράτα πολύ”…

Μια αλήθεια που απέκτησε διαχρονικό κύρος, γιατί επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα.

Το ψέμα είναι μια πρόταση, που λέγεται από κάποιον, με σκοπό να πείσει το κοινό του, ότι είναι αληθές, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση είναι αναληθής.

Στη καθημερινή ζωή η έννοια του ψέματος, συνδέεται με την πρόθεση της εξαπάτησης.

Οι ψεύτες δεν είναι πιστευτοί, ακόμα και όταν λένε την αλήθεια.

Στο μύθο του Αισώπου με τον τίτλο : “Ο ψεύτης Βοσκός”, αναφέρεται :

Μια μέρα ο βοσκός, καθώς καθόταν κοιτάζοντας τα πρόβατα και το ήσυχο δάσος, σκέφτηκε τι θα έκανε, αν έβλεπε ένα λύκο.

Σκέφτηκε λοιπόν ένα σχέδιο, για να διασκεδάσει.

Ο κύριος του, τον είχε συμβουλέψει, πως αν κάποιος λύκος επιτεθεί στο κοπάδι, θα έπρεπε να καλέσει για βοήθεια και οι χωρικοί, θα έρχονταν για να διώξουν τον λύκο μακριά.

Τώρα λοιπόν, αν και δεν είχε δει τίποτα, έτρεξε προς το χωριό και φώναξε δυνατά : “βοήθεια! Τρέξτε συγχωριανοί, λύκοι τρώνε τα πρόβατά μου. Βοήθεια”.

Όταν όντως εμφανίζεται ένας λύκος και το αγόρι ξανακαλεί βοήθεια, οι χωρικοί πιστεύουν ότι είναι ένας ψευδής συναγερμός και τα πρόβατα τρώγονται από το λύκο.

Το ηθικό δίδαγμα που συνάγεται είναι, το πως ανταμείβονται οι ψεύτες, ακόμα κι αν λένε την αλήθεια, κανείς δεν τους πιστεύει.

Απηχεί μια δήλωση, που αποδίδεται στον Αριστοτέλη, από το Διογένη τον Λαέρτιο “στους βίους” και τις απόψεις επιφανών φιλοσόφων, όπου όταν ο σοφός ρωτήθηκε, τι κερδίζουν αυτοί που λένε ψέματα από αυτό και απάντησε”, όταν λένε αλήθεια δεν τους πιστεύουν”.

Τα ψέματα αποτελούν μέρος της ανθρώπινης φύσης, σύμφωνα με τον καθηγητή Ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, Robert Fejdman, είναι μια πολύ αποτελεσματική τακτική.

Σύμφωνα με τον Fejdman, υπάρχουν βασικοί λόγοι, για τους οποίους οι άνθρωποι, διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

– Η λεγόμενη κολακεία :

Έχει παρατηρηθεί, πως οι άνθρωποι έχουν αυθόρμητα την τάση, να νοιώθουν δυσπιστία, απέναντι σε κάθε μορφής κολακεία.

Η κολακεία είναι ένας από τους κυρίους λόγους, για τον οποίο οι άνθρωποι διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

– Τα ψέματα εξαιτίας της αμηχανίας :

Αναφέρονται σε εκείνο το ψέμα, που συνήθως προκαλείται όταν αισθάνονται, ότι η αμηχανία τους, είναι τόσο έντονη, που η μόνη δυνατή λύση εκείνη τη στιγμή, μοιάζει να είναι απλά, το να γίνουμε αρεστοί και αποδεκτοί στους άλλους.

“Δεν θα μπορέσω να έλθω σήμερα, δεν αισθάνομαι πολύ καλά.”

– Έχω το “ψέμα”, να σου αλλάξω την γνώμη :

Οι άνθρωποι πολλές φορές λένε ψέματα, για να αλλάξουν την γνώμη των άλλων ή για να καταφέρουν το σκοπό τους.

Τέτοιου είδους ψέματα μπορεί να χρησιμοποιεί ακόμα και ένας πωλητής, για να καταφέρει να πουλήσει ένα προϊόν, προκειμένου να μας πείσει, να το αγοράσουμε.

– Το ψέμα που ψάχνει για θετικό αποτέλεσμα :

Δεν είναι λίγοι όσοι επιλέγουν να πουν ψέματα, για να προστατεύουν κάποιους άλλους και ύστερα τον εαυτό τους.

– Το ψέμα εντυπωσιασμού :

Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πολύ πιθανό το άτομο, να διαστρεβλώνει την αλήθεια, μόνο και μόνο, για να εκφοβήσει κάποιον, με τα λόγια και τη συμπεριφορά του.

Το ψέμα, φυγαδεύει την γαλήνη, την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση, την αγάπη.

Είναι πάθος που καταστρέφει φιλίες, που προκαλεί δάκρυα, που φέρνει πόνο και απογοητεύσεις, που ροκανίζει την υπόληψη μας , την αξιοπρέπειά μας, και τη φερεγγυότητα μας.

Πάθος που μας παραπλανά, γιατί νομίζουμε πως αν το χρησιμοποιήσουμε το ψέμα, θα καλύψουμε ανομίες, θα ξεγελάσουμε, θα αποφύγουμε τις συνέπειες των λαθών.

Και όμως ξεχνάμε μιαν αλήθεια, που σοφά υπενθυμίζει ο λαός μας, πως “του ψεύτη το κερί δεν κράτα πολύ”.

Προσωρινή η λάμψη του ψέματος, εφήμερη γαλήνη, παροδική η επιτυχία.

“Ου γάρ έστι κρυπτόν ό οό φανερόν γεννήσεται”, λέει ο αδιάψευστος λόγος του Θεού. Και μετά; Ντροπή, διασυρμός, μοναξιά.

Είναι γενναιότητα να λες την αλήθεια, χωρίς μισόλογα, χωρίς υπερβολές, χωρίς παραποιήσεις χωρίς παραλείψεις, χωρίς προσθαφαιρέσεις.

Ακέραια, καθάρια, σαφή, κρυστάλλινη, ό,τι κι αν στοιχίσει.

Ποτέ μα ποτέ ο ειλικρινής δεν βγαίνει χαμένος, με τη λογική του θελήματος του Θεού.

* Το ψέμα είναι σκλαβιά, η αλήθεια ελευθερία.

* Το ψέμα είναι ταραχή, η αλήθεια ηρεμία.

* Το ψέμα είναι δειλία, η αλήθεια λεβεντιά.

* Το ψέμα είναι καταρράκωση, η αλήθεια παρρησία.

* Το ψέμα έχει το στοιχείο του εφήμερου, η αλήθεια του αιωνίου.

Γι’ αυτό να αποβάλουμε το πάθος αυτό, που μας απομακρύνει από τον Θεό, ο οποίος είναι η Αλήθεια και η ζωή.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ιερά Λειτουργία της Σύναξης  του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη 7-1-2024

Σε πνεύμα κατάνυξης έγινε την 7-1-2024 στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη με πλήθος πιστών, η Ιερά Λειτουργία της Σύναξης  του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη.

Με τη λήξη της Λειτουργίας ακολούθησαν, η Αρτοκλασία υπέρ Υγείας, Αγάπης, Φώτισης, Ευτυχίας, Προστασίας, Ευημερίας, Μακροημέρευσης και Καλής Χρονιάς των συναδέλφων εν ενεργεία, αποστράτων και παρευρισκόμενων καθώς  η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Ιερού Ναού, ιερουργούντος του πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη  Σιλουανού.

Ευχηθήκαμε  Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες.

Στη Θεία Λειτουργία παρευρίσκοντο εκ μέρους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, ο Β’ Αντιπρόεδρος κ. Ιωάννης Σκλάβος και ο Ταμίας κ. Ιωάννης Γιαννούλης.

Απολυτίκιο Τιμίου Προδρόμου του Βαπτιστού

Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων,

σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε,

ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος,

ὅτι καὶ ἐν ῥεῖθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τὸν κηρυττόμενον·

ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας,

χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοῖς ἐν ᾅδῃ,

Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί,

τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου

καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΑΤΕ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΑΤΕ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι όμορφη έκφραση!

Περικλείει αγάπη, ευγνωμοσύνη, ανθρωπιά.

— Η αγάπη :

Είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης.

Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή.

Η λέξη αγάπη, μπορεί να αναφέρεται σε μια πληθώρα διαφορετικών συναισθημάτων , καταστάσεων και συμπεριφορών.

Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να ποικίλουν από την επιθυμία για ρομαντική αγάπη, (έρωτας), την πλατωνική αγάπη που ορίζει την φιλία, την οικογενειακή αγάπη, μεταξύ ατόμων με συγγενικούς δεσμούς, έως και την θρησκευτική αγάπη και αφοσίωση.

— Η ευγνωμοσύνη :

Οποιαδήποτε στιγμή στην καθημερινότητά σας, μπορείτε να κάνετε μια παύση, από τις δραστηριότητες σας, για να νιώσετε ευγνώμονες, για όλα όσα έχετε στη ζωή σας.

Μια μικρή και μαγική λέξη είναι το “ευχαριστώ”, που μέσα της περικλείει μια μεγάλη δόση του αισθήματος της Ευγνωμοσύνης ή αλλιώς της εκτίμησης, της αναγνώρισης, της ανταποδοτικότητας.

Ευγνωμοσύνη δεν είναι απλά, μια δράση, μια πεποίθηση ή μια αξία, αλλά ένα ισχυρό θετικό συναίσθημα, μια βαθιά αίσθηση εκτίμησης, που μπορεί να αλλάξει την ζωή και τον τρόπο που βιώνει κάνεις την καθημερινή του ζωή.

Η πρακτική της ευγνωμοσύνης χαρίζει ευδαιμονία και ευεξία. Εξουδετερώνει την τοξικότητα από το νου .

Η ευγνωμοσύνη βελτιώνει τη σύνδεση με ότι, σου ανήκει γιατί :

Λέμε, ότι έχει αξία.

Είναι Θεμελιώδης ανάγκη του ανθρώπου.

Χωρίς αυτήν, νοιώθεις ανικανοποίητος και μόνος, ακόμη κι αν βρίσκεσαι ανάμεσα σε πλήθος.

* Δημιουργεί θετικά συναισθήματα, τόσο προς τους άλλους, όσο και τον εαυτό.

* Μειώνει τον κίνδυνο καταθλιπτικής διάθεσης.

* Αυξάνει την ικανοποίηση, από την κοινωνική επαφή.

* Ενισχύει την ψυχική ανεκτικότητα, μετά από στρεσογόνες εμπειρίες.

— Η ανθρωπιά :

Η ανθρωπιά δεν είναι χαρακτηριστικό το οποίο αποκτάς, από το πέρασμα του χρόνου.

Την ανθρωπιά ή την έχεις ή δεν την έχεις.

Τι είναι όμως η ανθρωπιά;

Ανθρωπιά είναι ο τρόπος που επιλέγεις να ζήσεις τη ζωή προσφέροντας τη βοήθειά σου, σε όσους το έχουν ανάγκη.

Είναι η καλοσύνη, η αγάπη και το ενδιαφέρον, για τον συνάνθρωπο σου.

Είναι στάση ζωής.

Είναι η ψυχική ευχαρίστηση που νιώθουμε, όταν βοηθάμε τους άλλους, η προσωπική υπερηφάνεια, που μας εμψυχώνει να συνεχίσουμε.

— Η φράση “δεν ξεχνώ το καλό που μου κάνατε”, ανήκει σε έναν πατατοπαραγωγό, από το Κάτω Νευροκόπι της Μακεδονίας μας.

Στη μεγάλη κρίση πριν μερικά χρόνια, ζήτησε την βοήθεια των Λαρισαίων.

Το κίνημα εργατικών πολιτών Λαρίσης, τον βοήθησε να κάνει τρεις μεγάλες διανομές της παραγωγής του και να στηριχθεί οικονομικά, στις δύσκολες ώρες που περνούσε.

Τώρα ήταν η σειρά του!

“Δεν ξεχνώ το καλό που μου κάνατε, είπε, και τώρα θέλω να προσφέρω και εγώ μερικούς τόνους πατάτες στους πλημμυροπαθείς της Θεσσαλίας.”

Έτσι μετέφερε ιδίοις εξόδους 10 τόνους πατάτες στην περιοχή, και στους κατοίκους του Παλαμά.

Ο κ Γιάννης από το κάτω Νευροκόπι Δράμας είναι ευτυχώς, ένας από τους πολλούς Έλληνες που δεν έχασαν το φιλότιμο και την ανθρωπιά τους.

Όλες αυτές τις μέρες που θεομηνία έπληξε τις περιοχές της Θεσσαλίας, υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που έτρεξαν και βοήθησαν τους πληγέντες, με όποιον τρόπο μπορούσαν.

Όταν κάποιος έχει “φιλότιμο” συμπεριφέρεται με σεβασμό, για τον εαυτό του και τους άλλους.

Στην καθημερινότητα, φιλότιμο έχει αυτός που συμπεριφέρεται σωστά χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

Για παράδειγμα :

Αυτός που δίνει τη σειρά του σε έναν ηλικιωμένο ή σε έναν γονιό με μωρό, ή αυτός που βρίσκει ένα πορτοφόλι στον δρόμο και το δίνει στην Αστυνομία.

Στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα το φιλότιμο είναι λοιπόν, ο σωστός, ο ηθικός τρόπος που συμπεριφέρεται κάποιος στους άλλους και στον εαυτό του, με τιμή και σεβασμό.

Η αλληλοβοήθεια λοιπόν, αποτελεί την πρώτη και υποτυπώδη μορφή κοινωνικής πρόνοιας και γινόταν συνήθως για δουλειές που ήθελαν πολλά χέρια, για να ολοκληρωθούν.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΩΡΑ ΜΑΧΗΣ  –  ΚΑΙΡΟΣ ΑΓΩΝΑ

ΩΡΑ ΜΑΧΗΣ  –  ΚΑΙΡΟΣ ΑΓΩΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Άρχισε, με τη χάρη του Θεού και φέτος από τον Σεπτέμβριο η σχολική χρονιά.

Ξεκίνησε ο αγώνας μαθητών και φοιτητών!

Γονέων και Δασκάλων!

Ας σταθούμε, λοιπόν, σε παράταξη αγώνα!

Έφτασε η ώρα της μάχης!

Όποιες ευθύνες και αν καλούμαστε να αναλάβουμε και όσες δυσκολίες κι αν έχουμε να αντιμετωπίσουμε, ας λάβουμε τις θέσεις μας!

Και ας εφοδιαστούμε με τα πνευματικά όπλα που χρειαζόμαστε, για να φέρουμε σε πέρας τον αγώνα!

Η Εκκλησία μας προτρέπει ως στρατιώτες του Χριστού, να λάβουμε την ειδική πανοπλία και….

Να ζωστούμε με την ζώνη της αλήθειας!

Η αλήθεια μας δίνει τον φωτισμό και την πνευματική δύναμη και ευκινησία.

Και όπως λέει η παροιμία: “Όποιος λέει την αλήθεια, έχει το Θεό βοήθεια”.

Αλήθεια είναι, γενικά η υπαρκτότητα μιας κατάστασης η’ η πραγματικότητα ενός γεγονότος.

Γενικά η έννοια και η αξία της αλήθειας αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα της φιλοσοφίας, με πολλές διαφορετικές θεωρίες να έχουν ειπωθεί.

Να ενδυθούμε τον θώρακα της Δικαιοσύνης.

Η Δικαιοσύνη μας θωρακίζει, από τα βέλη της αδικίας!

Μας προστατεύει να μη πληγωθούμε από τις επιθέσεις του εχθρού.

Μας συγκρατεί , ώστε να μη παρασυρθούμε,

σε άδικη κίνηση κατά του πλησίον μας.

Η δικαιοσύνη είναι η νομική ή φιλοσοφική θεωρία που εφαρμόζεται το δίκαιο.

Με τον ίδιο όρο επίσης χαρακτηρίζεται και η απονομή του δικαίου, ως και το σύνολο της δικαστικής εξουσίας, ή ακόμα και η εποπτεύουσα αρχή αυτής Π.χ. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Να φορέσουμε τα υποδήματα της ειρήνης!

Η Ειρήνη μας δίνει την δυνατότητα να περπατούμε ελεύθερα!

Η προθυμία για αγώνα και δραστηριότητα χαρίζεται στην ψυχή, από την τήρηση του Ευαγγελίου!

Αυτό φέρνει την ειρήνη μέσα μας.

Η Ειρήνη αποτελεί φυσική κατάσταση στην κοινωνική ζωή του ανθρώπου, κατά την οποία οι σχέσεις λειτουργούν αρμονικά και χωρίς βίαιες αντιπαραθέσεις.

Επιδιώκεται η διατήρησή της με τη δημιουργία εθίμων, που ρυθμίζουν τις αναδυόμενες διάφορες και μέσω της σύναψης συμφωνιών, μεταξύ γειτνιαζόντων Φυλών.

Να πάρουμε επάνω μας, για ασπίδα την πίστη!

Η πίστη είναι η ασπίδα που προφυλάγει ζωτικά μας όργανα!

Σβήνει επάνω της όλα τα πύρινα βέλη! Τους καυστικούς πειρασμούς του πονηρού!

Πίστη είναι η αποδοχή ενός ισχυρισμού, γεγονότος ή δυνατότητας, ανεξάρτητα αν μπορεί να δικαιολογηθεί ή όχι.

Η ομαδική ή κοινή πίστη είναι οι κοινές πεποιθήσεις που μοιράζεται μια ομάδα πιστών ή ένα ευρύτερο σύνολο από πιστούς, που ακολουθούν για παράδειγμα μια θρησκεία.

Να δεχτούμε ως περικεφαλαία την ελπίδα!

Η περικεφαλαία προστατεύει την κεφαλή του στρατιώτη!

Έτσι οι αγαθοί και χαρούμενοι λογισμοί που φέρνει η χριστιανική ελπίδα, περιφρουρούν τον νου μας!

Ελπίδα είναι, ο που έχει κάποιος ότι διαθέτει, τόσο την θέληση, όσο και τον τρόπο ή τις συνθήκες, ώστε να πετύχει τους στόχους του, όποιοι και αν είναι αυτοί.

Η ελπίδα συνοδεύεται πάντα από την έντονη επιθυμία μας να πετύχουμε κάτι.

Κάποτε, όταν ρώτησαν τον Αριστοτέλη, τι είναι η ελπίδα, εκείνος απάντησε : “το όνειρο του ξύπνιου

Το να έχει κανείς ελπίδα έχει την έννοια, ότι δεν κάμπτεται από τα άγχη που τον συνθλίβουν, δεν υιοθετεί ηττοπαθή στάση και δεν νικιέται από την κατάθλιψη, μπροστά σε δύσκολες προκλήσεις ή εμπόδια.

Να λάβουμε την μάχαιρα του Αγίου Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού!

Με όλον αυτόν τον οπλισμό που θα φέρουμε, η νίκη μας θα είναι βεβαία, αν ζητούμε και έχουμε την θεία δύναμη και βοήθεια.

Έχουμε δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωση του Θεού.

Ο μόνος δρόμος για να ενωθούμε με το Θεό είναι η χαρά, η αγάπη χωρίς όρους, οι υψηλές δονήσεις.

Ας προσευχόμαστε, λοιπόν ο Θεός να μας φωτίζει όλους μας, μικρούς και μεγάλους!

Να μας βοηθήσει να φτάσουμε στη νίκη!

Ευχόμαστε και η Παναγία μας με τις πρεσβείες της, να συνεχίζει να σκεπάζει την πατρίδα μας και τα νιάτα της Ελλάδας!

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Η κ. Ελένη Νίνα, μητέρα υπολοχαγού του πυροβολικού, απηύθυνε προς το Γενικό Στρατηγείο την κάτωθι αίτηση.

“Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω υμιν ότι έχω υιον ονόματι Γεώργιον Νίναν, υπολοχαγόν πυροβολικού, όστις υπηρετεί εις Ανατολικήν Μακεδονίαν” (μέχρι τότε ο πόλεμος δεν έφτασε ακόμη εκεί) και σας παρακαλώ όπως ευαρεστούμενοι διατάξητε την μετάθεσίν του εις τίνα μονάδα του εν Ηπείρω μαχομένου στρατού μας, ως καταγόμενος εξ Ηπείρου.

Ο αναφερόμενος υιός μου δι’ επιστολών με παρακαλεί, με ικετεύει να φροντίσω, δια την του είδους μετάθεσίν του.

Ευπειθέστατη η αίθουσα,

Ελένη Νινα”.

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ :

Μπροστά σε τέτοια δύναμη Ελληνίδας, της Μάνας, της γυναίκας, της κόρης, της αδελφής, τι να πρωτοθαυμάσω.

Την Ελληνίδα που σε κάθε εποχή κουβαλά μέσα στην ψυχή της ιερή παρακαταθήκη, την Σπαρτιάτισσα, του “η ταν ή επι’ τας”! που στης ψυχής της τα φτερά, ορθοκρατεί της Ελλάδος το φρόνημα και το όνομά της το τιμημένο.

Την Ελληνίδα που ξέρει να παραμερίζει την μητρική αγάπη, την μητρική αγωνία, την μητρική καρδιά, για να προστατευθεί η λατρευτή πατρίδα, η αξιοπρέπειά της, η ακεραιότητά της, η ιστορία της, οι θησαυροί της, η ελευθερία της, η τιμή της.

Θαυμάζω τη Μάνα που γαλουχεί, που ανατρέφει, που ανδρώνει, το γιο της και βάζει μέσα στα κύτταρά του, την φιλοπατρία.

Η αγάπη προς την Πατρίδα και προς τα ιδανικά της, τα οποία και γαλούχησαν γενιές και γενιές προγόνων μας, σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει, ούτε να συνδυάζονται, ούτε να συγχέονται, με αισθήματα μίσους προς αλλογενείς ανθρώπους, αισθήματα, τα οποία αποτελούν την ιδεολογική βάση του ρατσισμού και των εκπροσώπων του.

Είναι βαρύ σφάλμα να θεωρούμε την φιλοπατρία, η οποία στερείται οποιουδήποτε αισθήματος μίσους, προς οτιδήποτε ξένο και οποιονδήποτε ξένο, ως ρατσισμό.

Αντιθέτως, τα ιδανικά της πατρίδας μας ανέκαθεν απέδιδαν στον ξένο τιμή και φιλία “φιλοξενία” και τιμή.

Δεν επιδιώκει το υφασμένο με τις θυσίες το νήμα, το στημόνι της λευτεριάς και το αίμα της φιλοπατρίας.

Δεν επιδιώκει το βόλεμα, αλλά την πρώτη γραμμή, δεν προτιμά τα γραφεία γι’ αυτόν και τα μετόπισθεν, αλλά την θυσία.

Την θαυμάζω.

Όμως, άθελα μου έρχονται στην σκέψη μου και κάποιοι γονείς που σε καιρό ειρήνης, κινούν γη και ουρανό, να μην υπηρετήσουν τα παιδιά τους σε ακριτικές περιοχές.

Και άθελά μου σκέφτομαι κάποια παιδιά που προτιμούν να έχουν στο χέρι τους το χαρτί της ανικανότητας, προκειμένου να απαλλαγούν από τη στρατιωτική θητεία.

Και είπα ξαναδιαβάζοντας την αίτηση της Ελένης Νίνα του 1940.

Λοιπόν, έλειψαν οι Ελληνίδες μάνες που δεν θεωρούν απλώς χρέος ή ψυχρό καθήκον, αλλά υψίστη τιμή να ντυθούν τα παιδιά τους, την τιμημένη στολή του Έλληνα στρατιωτικού, το υφασμένο με τις θυσίες το νήμα, το στημόνι της λευτεριάς και ο αίμα της φιλοπατρίας.

Πέθαναν σ’ αυτόν τον τόπο τα ιδανικά, μαράθηκαν οι δάφνες, σκούριασαν οι ξιφολόγχες, έσβησε η ιαχή “αέρα” δεν μεθούν πια με “τ’ αθάνατο κρασί του εικοσιένα”, σήμερα τα ελληνόπουλα.

Ιδανικά είναι, ο υψηλός σκοπός (ηθικός η πνευματικός) στον οποίο αποσκοπούν ενέργειες και ελπίδες ενός ατόμου ή ενός συνόλου.

Είναι δημιούργημα του ανθρώπινου νου που χαρακτηρίζεται, για την αρτιότητα και την πληρότητα και αποτελεί το στόχο της δράσης του ανθρώπου.

Το πρότυπο που προβάλει ο άνθρωπος στη συνείδησή του και επιδιώκει με κάθε τρόπο να το πραγματώσει, είναι το ιδανικό.

Και ποιο είναι το ιδανικό, θα ρωτήσει κάποιος.

Εκείνο που σε ολοκληρώνει και σε κάνει ευτυχισμένο.

Εκείνο που φανταζόσουν από μικρός ότι κάποια στιγμή, θα το αποκτούσες.

Εκείνο που ήταν όνειρο, φιλοδοξία κι ανεκπλήρωτος στόχος για σένα.

Εκείνο που φέρνει την ευτυχία και την ψυχική αγαλλίαση. Εκείνο είναι το ιδανικό.

Δεν υπάρχουν σήμερα Ελληνόπουλα να βροντοφωνάξουν “Όχι” στον Διεθνισμό, στην παραχάραξη, στην αλλοτρίωση της ταυτότητάς μας, στον ευτελισμό της πίστεως και των θεσμών για να μπορεί η Ελλάδα μας να ξαναβρεί ό,τι έχασε ό,τι της πρέπει.

Όμως, το βάρος της ευθύνης βρίσκεται αλλού. Ας ανασκουμποθούμε να φτιάξουμε νέες μητέρες σαν την Ελένη Νίνα και τότε

Θα υπάρξει ελπίδα.

– Πηγή : Ελληνικό Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τα Καλάβρυτα ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της Πελοποννήσου, πανέμορφος κάθε εποχή του έτους, που δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις.

Απέχουν από την Αθήνα 188 χιλιόμετρα και μπορείτε να τα προσεγγίσετε, οδηγώντας για το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, στο σύγχρονο και ασφαλές περιβάλλον που προσφέρει η λειτουργία των ελληνικών Αυτοκινητοδρόμων.

Εδώ θα συναντήσετε ένα ωραίο σκηνικό με λιθόκτιστα σπίτια, μικρές πλατείες, χαριτωμένους πεζόδρομους, γραφικά καφέ και ταβέρνες δίπλα σε σκιερά πλατάνια.

Σήμα κατατεθέν της πόλις ο οδοντωτός, που εγκαινιάστηκε στα 1856 και εκτελεί τη διαδρομή 22 χιλιομέτρων, Καλάβρυτα – Διακοφτό.

Αυτή η διαδρομή, μιας περίπου ώρας που ξεκινά από το Διακοφτό, διατρέχει το φαράγγι του Βουραϊκού και καταλήγει στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, θεωρείται μια από τις ομορφότερες διαδρομές με τρένο, στην Ελλάδα.

Το τρενάκι του Βουραϊκού ενσωματώθηκε στο περιβάλλον και δεν επιβαρύνει το οικοσύστημα του φαραγγιού.

Μοιάζει σαν να ήταν πάντα εκεί, φτιαγμένο από την ίδια την φύση.

– Στα Καλάβρυτα μπορείτε, να επισκεφτείτε το δημοτικό μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, αλλά και το μνημείο των εκτελεσθέντων (τόπος θυσίας), εις μνήμην του ολοκαυτώματος του 1943 , κατά τη διάρκεια του Β.Π.Π.

Είναι ο τόπος θυσίας στο λόφο του Καπή, που βρίσκεται 500 μέτρα από το κέντρο.

Εκεί στις 13 Δεκεμβρίου 1943, οδηγήθηκαν από τους Γερμανούς, όλοι οι άνδρες από 14 ετών και πάνω, όπου και εκτελέστηκαν.

– Σήμερα στη ράχη του Καπή βρίσκεται ένας μεγάλος σταυρός που θυμίζει το αποτρόπαιο έγκλημα.

Στις στήλες που περιβάλλουν τον κεντρικό χώρο αναγράφονται τα ονόματα των οικογενειών των εκτελεσθέντων.

– Το δημοτικό Μουσείο Καλαβρύτων, είναι το δημοτικό σχολείο, που χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα.

Στις 13 Δεκεμβρίου 1843 κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς.

Μετά την απελευθέρωση ανακατασκευάστηκε, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο πολιτισμού και αποφασίστηκε να στεγάσει το δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.

– Το “Σπήλαιο των λιμνών”, απέχει 17 χιλιομ. από τα Καλάβρυτα. Είναι ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης.

Εκτός από τους λαβυρινθώδεις διαδρόμους, τις μυστηριώδεις στοές και τους παράξενους σταλακτιτικούς σχηματισμούς του, έχει τις αλλεπάλληλες κλιμακωτές λίμνες που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στο κόσμο, διάρκειας 2.000.000 ετών.

– Το “Κάστρο των Καλαβρύτων”.

Το φρούριο των Καλαβρύτων χτίστηκε περίπου το 1208 από τους Φράγκους κατακτητές του Μωριά. Η έκτασή του κάστρου εσωτερικά ήταν γύρω στα είκοσι στρέμματα και περιείχε πενήντα οικίες, ερείπια των οποίων σώζονται και σήμερα.

το Κάστρο των Καλαβρύτων ήταν από τα τελευταία του Μοριά) που κατέλαβαν οι Τούρκοι.

– Ο Λάδωνας.

Ο Λάδωνας ποταμός είναι διάσημος για την άγρια πανίδα του, όπως αγριογούρουνα, ασβός, αλεπού, κουνάβι, γύπες, γερακίνα, κότσιφας, καθώς και την αφθονία των ψαριών που ζουν στα νερά του.

Είναι από τους αρχαιότερος της Πελοποννήσου και ακολουθεί ταξίδι 60 χιλιομ., εμπλουτιζόμενος με τα νερά του Παϊος, Αρσάνιος και Τράγος.

Στο ύψος της Δάφνης υπάρχει φράγμα και τεχνική λίμνη, που προσφέρεται για κωπηλασία, ιστιοσανίδα ψάρεμα, κολύμπι και βαρκάδα.

– Χιονοδρομικό κέντρο των Καλαβρύτων.

Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Χελμού και σε υψόμετρο από 1650 έως 2340 μέτρα.

Λειτουργούν επτά (7) αναβατήρες με συνολική δυνατότητα μεταφοράς 5.000 ατόμων, ανά ώρα, που εξυπηρετούν 12 πίστες όλων των επιπέδων, συνολικού μήκους 20 χιλιομέτρων.

Διαθέτει πίστες, μονοπάτια ορειβατικού σκι και μονοπάτια πορείας και ορειβασίας.

Οι επισκέπτες του φτάνουν τους 100.000, κατά την χειμερινή περίοδο, από τα μέσα Δεκεμβρίου, έως τέλη Απριλίου.

– Όρος Χελμός.

Στη περιοχή των Καλαβρύτων βρίσκεται ο Χελμός και έχει υψόμετρο 2.355 μ.

Αποτελείται από δασωμένες πλαγιές με δάση Κεφαλληνιακής Ελάτης και Μαύρης

Πεύκης, απόκρημνοι βράχοι, η λίμνη μαυρολίμνη, και η εντυπωσιακή χαράδρα της Στύγας.

Στη πανίδα του βουνού υπάρχουν 16 είδη θηλαστικών, ενώ σημαντικός είναι και ο αριθμός των ερπετών και των πουλιών, κυρίως αρπακτικών, όπως ο χρυσαετός και ο γύπας.

– Μονή Μεγάλου σπηλαίου.

Η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου είναι η αρχαιότερη ενεργή στην Ελλάδα και η 2η στον κόσμο, μετά από τη μόνη Σινά.

Πήρε το όνομά της από την τοποθεσία που βρίσκεται, αφού είναι χτισμένη μέσα σε ένα μεγάλο Σπήλαιο, στα Καλάβρυτα στο φαράγγι του βουραϊκού.

Η Μονή κτίστηκε το 362 μ.Χ. από τους Θεσσαλονικείς αδελφούς μοναχούς, Συμαιών και Θεόδωρο, στο σημείο όπου βρέθηκε η ιερή εικόνα της Παναγίας.

Ήταν έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, (από μαστίχα και κερί).

Από τότε λειτουργεί αδιάκοπα, αποτελώντας φάρο της Ορθοδοξίας, παρά τις μεγάλες καταστροφές που έχει υποστεί από πυρκαγιές το 840 μ.Χ., το 1400, το 1640 και το 1934.

Η τελευταία ήταν η μεγαλύτερη, από σφοδρή λεηλασία από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, πάντοτε όμως η Αγία εικόνα σωζόταν, με θαυμαστό τρόπο.

Η Ιερά Μονή βρίσκεται στη σκιά απόκρημνου βράχου σε υψόμετρο 940 μ. σκαμμένο στο βράχο.

Το καθολικό της Μονής είναι ναός σταυροειδής εγγεγραμμένος με δύο νάρθηκες.

Ο κύριος ναός έχει τοιχογραφίες του (1653), αξιόλογα μαρμαροθετήματα στο δάπεδο και ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας δέχτηκε πολλές επιθέσεις αλλά ποτέ δεν

κατακτήθηκε.

Μόνο κατά την κατοχή (Δεκέμβριος 1943) η Μονή λεηλατήθηκε.

Οι μοναχοί πλήρωσαν τη θηριωδία των Ναζί, ρηφθέντες σε απόκρημνο βράχο, όπου και φονεύτηκαν.

Τα εναπομείναντα κελιά από την πυρκαγιά του 1934 πυρπολήθηκαν.

Πηγή : 2013 Wondergeece Χρησ. – Ιερά Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ξέρετε να χαμογελάτε; Σας παρακαλώ μη χαμογελάτε για την ερώτηση. Φυσικά δεν ρωτώ για το χαμόγελο που ανθεί στα χείλη, όταν η καρδιά είναι γεμάτη από χαρά.

Τότε και τα μάτια αστράφτουν και το πρόσωπο λάμπει. Όμως γνωρίζουμε όλοι πως έχουμε και ποικιλία και ποιότητα στο χαμόγελο.

Ναι. Έχουμε το αυθόρμητο και αληθινό, το γνήσιο και απροσποίητο. Ξεκινά από την καρδιά και εκφράζει την χαρά και την καλοσύνη.

Άλλοτε είναι πλατύ και ανοιχτόκαρδο και άλλοτε συγκρατημένο και ευγενικό.

Κάποτε μπορεί να συνοδεύεται και με δάκρυα, αλλά και τότε δεν χάνει τίποτε από τη χάρη του.

Μα υπάρχει και το μη γνήσιο χαμόγελο. Το ψεύτικο, το προσποιητό.

Χαμόγελο που δημιουργείται βίαια, αναγκαστικά, με μια τεχνητή σύσταση του προσώπου, γιατί είναι απατηλό και δόλιο, παραπλανητικό, που μπορεί να στήνει παγίδες.

Παγίδες, για να ξεκινήσει μια φιλία επιζήμια και επιπόλαια.

Χαμόγελο πονηρό και αμαρτωλό που με τις ψεύτικες εντυπώσεις φέρνει καταστροφές σε ανύποπτες υπάρξεις.

Υπάρχει το ειρωνικό χαμόγελο.

Θεέ μου, σαν λίβας νεκρώνει κάθε προσπάθεια, αποτεφρώνει την αυτοπεποίθηση, ενταφιάζει την προσωπικότητα.

Πόσο αταίριαστο, τέτοιο χαμόγελο να φιλοξενείται σε χείλη που έρχονται σε επαφή με το Πανάχραντο Σώμα και Αίμα του Χριστού!

Πόσο φοβερό το χαμόγελο του ασεβούς για θέματα υπέρλογα, για τις αλήθειες της πίστεώς μας.

Πόση η αφροσύνη!

Χαμόγελο σαρκαστικό, που τόσο εξουθενώνει, που τόσο ταπεινώνει τον συνάνθρωπό μας, την εικόνα του Θεού.

Αξίζει να μιλήσουμε για το χαμόγελο που δεν γεννιέται από την χαρά, μα ανθίζει στην καρδιά και στα χείλη, έστω κι αν τα πάντα τα σκεπάζει πιεστικά ο πόνος και η θλίψη.

Είναι το ηρωϊκό χαμόγελο της υπομονής, που στολίζει το χλωμό πρόσωπο του αρρώστου, του φτωχού, του πονεμένου και έχει τόση ομορφιά και τόση αίγλη, που σε κάνει να νιώθεις, εσύ ο πλούσιος, πιο φτωχός από το φτωχό.

Εσύ ο υγιής, λιγότερο δυνατός από τον άρρωστο.

Αυτό το χαμόγελο είναι προνόμιο των ανθρώπων, που μπορούν ν’ ακουμπούν στο Σταυρό του Χριστού.

Και υπάρχει το χαμόγελο της ελπίδας, που φυτρώνει στις καρδιές που πιστεύουν στην πρόνοια του Θεού Πατέρα.

Είναι πολλοί εκείνοι οι συνάνθρωποί μας, που και όταν ο ουρανός των προοπτικών τους είναι κλειστός, περιμένουν με χαμόγελο ελπίδας την μπόρα να περάσει.

Έχει ο Θεός!

Και το χαμόγελο της αγάπης, ακριβοπληρωμένο, γιατί κρύβει την κούραση, την ακεφιά, γιατί δεν θέλει να μεταδίδει κατήφεια, συννεφιά.

Κι ανθεί στα χείλη, όχι από χαρά, αλλά για να φέρει χαρά.

Απόδειξη, ότι ο Θεός κατοικεί βαθειά.

Πόσο αναγκαίο να κρατούμε στα χείλη μικρό ανθάκι καλοσύνης.

Να ‘χουμε στο πρόσωπο ένα μικρό μικρό χαμόγελο αγάπης, μόνιμο και αληθινό για κάθε άνθρωπο.

Για να ξεκουράζουμε, να ανακουφίζουμε, να τονώνουμε να χαλαρώνουμε, να μεταγγίζουμε πίστη, να χαρίζουμε αισιοδοξία.

Να προσφέρουμε ελπίδα, να δίνουμε κουράγιο, για να χαμογελούν οι πέριξ ημών.

Τα παιδιά του Θεού! Οι συνάνθρωποί μας και αδελφοί μας, πέριξ ημών.

Με το να χάσει ένας άνθρωπος την ευγένεια του, σημαίνει πως έχει ήδη χάσει το χαμόγελό του.

Είναι αλληλένδετες έννοιες αυτές. Δεν νομίζω να υπάρχει αγενές άτομο που να χαμογελάει.

Η ευγένεια είναι ένας τρόπος μετάδοσης θετικής ενέργειας.

Ο άνθρωπος που θα σε ρωτήσει τι κάνεις; – πως νιώθεις; Και σε ρωτάει από πραγματικό ενδιαφέρον, θα σου προκαλέσει υποσυνείδητα ένα χαμόγελο, η σκέψη πως κάποιος ενδιαφέρεται, για τα αισθήματά σου και την υγεία σου.

Στην επαρχία ακόμα οι άνθρωποι είναι “έξω” καρδιά.

Θα χαιρετήσουν όλους τους περαστικούς, γνωστοί η άγνωστοι, θα σε κάνουν να νιώσεις, πως είσαι και συ κάτοικος του χωριού, μέρος της κοινωνίας τους και εντέλει θα νιώσεις ένα χαμόγελο να σχηματίζεται τα χείλη σου.

Είναι οι άνθρωποι που με την ευγένεια τους, είτε θα προθυμοποιηθούν να σε εξυπηρετήσουν, σε οτιδήποτε τους ζητηθεί.

Ας προσπαθούμε να έχουμε μια εστία μεγάλης αγάπης για τα μικρά – μικρά χαμόγελα.

Τι υπέροχο δώρο!

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

H Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει….

   Το κοντάκιο των Χριστουγέννων ‘’Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει…. και το απολυτίκιο Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως…  εψάλη, σήμερα 25-12-2023, κατά τη θεία λειτουργία της ημέρας των Χριστουγέννων,  με ευλάβεια και κατάνυξη στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου στου Μακρυγιάννη παρουσία των πανοσιολογιότατων πατέρων Δημητρίου και Σιλουανού, εκπροσώπου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και πλήθους πιστών. Μετά τη θεία λειτουργία δόθηκε ζεστό κρασί με άρτο και εδέσματα στο προαύλιο χώρο του ναού καθώς με τη βοήθεια των ψαλτών και συνοδεία οργάνων ειπώθηκαν τα κάλαντα.

    Ευχόμαστε  ευλογημένα και χαρούμενα Χριστούγεννα με υγεία, αγάπη και δύναμη. Χριστούγεννα χριστιανικά, οικογενειακά, παραδοσιακά.

    Εἰς ἔτη πολλά!

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

“Ο Μεγαλομάρτυς και Θαυματοποιός”.

“Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού”

Μέσα στον κόσμο της σημερινής εποχής τουρισμού, των μεγάλων ψυχικών συγκρούσεων και αναστατώσουν, ο καλός Θεός μας έδωσε ωραίες οάσεις, δια να δύναται ο άνθρωπος να ξεκουράζεται, από τον καύσωνα της ημέρας.

Τέτοιες οάσεις αποτελούν οι ιερές Μονές, οι οποίες ανά τους αιώνες φωτίζουν και καθοδηγούν τον κάθε οδοιπόρο.

Μια τέτοια Ιερά Μονή, ευρισκόμενη στους πρόποδες του όρους των Αμώμων, είναι και η Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στη Ν. Μάκρη Αττικής ευρισκόμενη.

Η χάρις του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, μετά της Χάριτος Πάντων των Αγίων κατέστησαν την Μόνην θαυμαστήν, ιστορική και Ιερά, λόγω των γεγονότων, τα οποία και έλαβαν χώρα σε αυτήν.

Σ’ αυτήν την Μόνην έζησε και ασκήτεψε με την ευλογημένη συνοδεία Του, ο Άγιος Εφραίμ.

Τον δέκατον με ενδέκατο αιώνα, κατά την παράδοσιν, το Όρος των Αμώμων βρισκόταν σε μεγάλη ακμή, από πλήθος ασκητήρια.

Σ’ αυτόν τον Ιερόν τόπον “πυρπολούμενοι από Θείον Έρωτα” ήλθον πολλοί ευσεβείς και έμοιαζαν, ζώντες την Οσιακήν ζωήν της Αγγελικής Μοναχικής Πολιτείας.

Αυτών των Αγίων ασκητών το παράδειγμα εζήλωσε θείων πόθων φλεγόμενος και ο Άγιος Εφραίμ και ελθών εμόνασε στην διαλάμσασα Σταυρό – πηγιακήν Μόνην της Υπεραγίας Θεοτόκου, που ήταν το πνευματικό κέντρο των Ασκητών και μοναχών της περιοχής.

Εδώ ο Άγιος έζησε την ασκητική Του ζωήν, ως άγγελος φωτός και δια τούτο του εδόθη Χάρις από τον Κύριον να θαυματουργεί.

Μεγάλο το μαρτύριόν Του, αλλά και μεγάλη η Χάρις την οποία, ως μαγαλομάρτυς έλαβε.

Ο Άγιος Εφραίμ εμαρτύρησε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία, διήρκεσαν αρκετόν χρόνο. Με το φρικτό μαρτύριό του, έλαψε και εδόξασεν το Όρος των Αμώμων.

Το μαρτύριό του άρχισε στις 14 Σεπτεμβρίου από τους άπιστους Αγαρηνούς. Αυτοί κατακρεούργησαν τον Άγιον και πιστόν δούλο του Κυρίου μας, Εφραίμ.

Οποίος, όμως γενναία υπεμείνας τις πικρές αλγηδόνες κρεμάται κατά κεφαλή, επί παλαιού δένδρου.

Στην κοιλιά του θέτουν ξύλο μεγάλο και Αναμμένο, όπου έβγαιναν καπνοί και φλόγες.

Το 1425 μ.Χ. άρχισε το Μαρτύριο και την 5ην Μαΐου Του 1426 παρέδωσε την Αγίαν Του ψυχήν, στις Παναχράντους χείρες του Κυρίου μας.

Η Μακάρια ψυχή του, ήταν δοσμένη στον Θεόν από νεαρής ηλικίας, γι’ αυτό τον βλέπουμε να απαρνείται τα του κόσμου και σε ηλικία δέκα τεσσάρων ετών, να γίνεται μοναχός.

Δια θαύματος με όραμα στην Καθηγουμένη αποκαλύφτηκαν τα αγία του λείψανα εβοδιάζοντα, στις τρεις του μηνός Ιανουαρίου του έτους 1950.

Πέντε και μισοί αιώνες εφύλασσε η γη στους κόλπους της Τούτον τον πολύτιμο θησαυρό, τον οποίον εφανέρωσεν στις ημέρες μας, ο πολυεύσπλαχνος λαός, για να τον έχωμε Φάρον και οδηγόν, αντιλήπτορα και Κυβερνήτη, στη πορεία της ζωής μας.

Ας προστρέχωμε μετά Πίστεως και θάρρους στον Άγιον Εφραίμ και ας τον παρακαλοέμεν, να μας ελεήσει και βοηθήσει στον αγώνα μας, Αμήν.

Μέσα στην Σεβάσμια Μονή του όρους των Αμώμων, η Μορφή του Αγίου Εφραίμ διαλαλεί και φωτίζει με την χαριτόβρυτη αγιαστική αέναο Χάρη των Θαυματουργικών λειψάνων του, πάντα προσερχόμενο.

Ας αφήσουμε λίγο, την Γερόντισσα της Μονής να μας περιγράψει τα του Αγίου.

Ήταν αυτό που ζητούσα. Ήταν τα λείψανα ενός Αγίου.

Είχε τα βλέφαρα κλειστά και σφαλιστά τα χείλη.

Το πρόσωπό του ήταν χλωμό και χυνόταν γαλήνη.

Η έκφρασή του το ’λεγε, πως είχε αυτό το θάρρος, για να σηκώσει άφοβα του μαρτυρίου το βάρος.

Είχε τα πόδια αδύνατα, γυμνά και καλιασμένα, έτσι καθώς τα δέσανε μεσ’ τα σχοινιά μπλεγμένα”.

Μέσα στο Μοναστήρι αυτό, είναι ιδιαίτερα Χάρις η’ ύπαρξη των ιερών Λειψάνων του Αγίου Εφραίμ, μετά της Αγίας του Κάρας.

Το άρωμα, η θέα Των και η θαυματουργή Χάρη του, σε μεταφέρουν, από τον κόσμο της Ύλης στο κόσμο του Πνεύματος.

Η ημέρα της αρχής του Μαρτυρίου Του, της 14ης Σεπτεμβρίου και της 5ης Μαΐου, που οσιακώς παρέδωσε το πνεύμα του στον Άγιον Θεόν, τιμώνται μετά δέους στην Μονήν, μετά της 3ης Ιανουαρίου, που βρέθηκαν τα Άγια Λείψανά Του.

Στο ευλογημένο τούτο λιμάνι, ο κάθε προσκυνητής βλέπει και προσκύνα τα Αγία Λείψανα του Αγίου.

Στο όπισθεν μέρος της Μονής, υπάρχει το Ιερόν Δένδρον του Μαρτυρίου του, ενώ έξω από την Μονήν εκεί που υπάρχει το προσευχητήριο εκάθητο και αναπαυόταν ο Άγιος.

Στην Εκκλησίαν που ανεγείρεται τελευταία, ομοίαν μ’ αυτήν που υπέδειξε ο Άγιος και εντός αυτής υπάρχει ο ιερός Τάφος Του.

Πολλές φορές αναβλύζει με ευωδία άρωμα και τούτο διότι και πεθαμένος εβασανίζετο υπό των βαρβάρων.

Πηγή : Σύντομος βίος Αγίου Εφραίμ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…..

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

‘Ένας έμπορος γύρισε βράδυ απελπισμένος στο σπίτι του.

Σ’ ερώτηση της γυναίκας του, απάντησε.

— Καταστράφηκα. Φτώχεψα. Έχασα τα πάντα. Και αφέθηκε στην απελπισία.

— Όχι, δεν συμφωνώ απάντησε η γυναίκα του. Σου έμεινα εγώ.

— Ε, μπαμπά, φώναξε η μεγαλύτερη κόρη του, να ‘μαι και εγώ εδώ.

— Κι εγώ μπαμπά, συμπλήρωσε η μικρότερη κόρη του.

— Και έχεις και την υγεία σου, ξανάπε η σύζυγος.

Και τα χέρια σου, να δουλεύεις μπαμπά.

— Και έναν Θεό αγάπης, μπαμπά, στη χούφτα του οποίου είμαστε όλοι.

— Ο Θεός να με συγχωρέσει, ψιθύρισε με συγκίνηση ο πατέρας. Τόσα πολλά μου είχαν απομείνει, μετά από την οικονομική μου καταστροφή.

— ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ :

Πράγματι, πόσα πολλά έχουμε πάρει από το χέρι του Θεού! Πόσα! Ο καθένας ξεχωριστά, την πίστη μας, το σπιτικό μας, την πατρίδα μας.

Και βέβαια για όλα αυτά πρέπει, να νοιώθουμε την ανάγκη να δοξολογούμε το Θεό.

Να τον ευχαριστούμε από καρδιάς.

Μερικές φορές ίσως, τις θεωρούμε δεδομένες τις ευλογίες του Θεού, όλος ο κόσμος και δεν είμαστε ευχαριστιακοί.

Δεν χαιρόμαστε, δεν είμαστε αισιόδοξοι, δεν είμαστε ευτυχισμένοι και αφήνουμε να περνάει η ζωή μας, μέσα στην μιζέρια, στη γκρίνια, το κατσουφιασμένο πρόσωπο και το χειρότερο, στην απελπισία.

Να είσαι ευχαριστημένος μ’ ότι έχεις, να χαίρεσαι τα πράγματα όπως είναι. Όταν ανακαλύψεις, ότι δεν σου λείπει τίποτα, θα σου ανήκει όλος ο κόσμος, λέει ο Λάο Τσε.

Το να πέσεις δεν είναι τρομερό, το να μη θέλεις να σηκωθείς είναι ολέθριο, λέει ο Βίκτωρ Ουγκώ.

Η απελπισία εις το νέο άτομο, οφείλεται πολλάκις εις την προσπάθειά του, να βιώσει το μέλλον ως το παρόν, προβάλλων το παρόν εντός του μέλλοντος.

— Νιώθω συνέχεια μια απελπισία και μια ανασφάλεια, δεν έχω όρεξη να κάνω το οτιδήποτε, γράφει μια κοπέλα, προφανώς φοιτήτρια. Επίσης υπάρχει πολλή πίεση στο σπίτι.

Έχω φτάσει έκτο έτος!!!!!!!!!.

Προσπαθώ να διαβάσω και δυσκολεύομαι πάρα πολύ, να συγκεντρωθώ.

Προκαταβάλω τον εαυτό μου και λέω, αφού το έχω δώσει 5 φορές το μάθημα, δεν θα το περάσω έτσι όπως είμαι τώρα!!!!

Κάθε φορά που με πιάνει αυτό το πράγμα νιώθω ανάξια, όλη μέρα κλαίω.

Πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω!!!! Ψάχνω ψυχολόγους να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία και δεν βρίσκω, κάτι οικονομικό και κοντά μου!!!!!

Είναι επείγον!!!!! ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ.

Στην κοπέλα απήντησαν πολλοί ψυχολόγοι και σύμβουλοι Υγείας :

Μία Ψυχολόγος, της έγραψε τα ακόλουθα :

Λυπάμαι πολύ για τη σκέψη σας. Μπορείτε να απευθυνθείτε σε κάποια δημόσια δομή, να λάβετε στήριξη δωρεάν, είτε σε ιστοσελίδες, που δίνουν δωρεάν ψυχολογική βοήθεια.

Ελπίζω να βρήκατε λύση, διαφορετικά θα χαρώ να βοηθήσω περαιτέρω.

Αφήνουμε μόνιμα τα βλέμματα μας σ’ ό,τι μεγάλο ή μικρό έχουμε χάσει ή μας λείπει.

Θρηνούμε γι’ αυτό και δημιουργούμε στον εαυτό μας και στους γύρω μας ένα κλίμα βαρύ, πόνου και θλίψεως, μελαγχολικό, αφαιρώντας το οξυγόνο της αισιοδοξίας, της χαράς, της ευγνωμοσύνης, της πίστης, στη θεία πρόνοια.

Κάποιες φορές αυτό που έχουμε χάσει, είναι το ευτελέστερο.

Όπως ο έμπορος της ιστορίας μας.

Έχασε χρήματα, αλλά είχε δίπλα του μια γυναίκα με κατανόηση, μια γυναίκα στύλο, να στηρίζει, να ενισχύει, να παρηγορεί χωρίς μομφές και εξουθενώσεις.

Και δύο κόρες που είχαν την διάθεση να σταθούν κοντά του χωρίς, “δεν με ενδιαφέρει, είσαι υποχρεωμένος να μου δίνεις και αυτό και το άλλο”.

Είχε αγαθά πολυτιμότερα, από τα χρήματα.

Και…. ίσως αν δεν έχανε τα χρήματα να μην έφθανε στο σημείο να αξιολογήσει αυτά που είχε, να τα χαρεί και να ευλογεί το Θεό της αγάπης.

Χάνουμε πολύτιμο χρόνο όταν λέμε καθυστερημένα “Δόξα τω Θεώ” και δεν το λέμε πάντοτε, παντού και για όλα.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

 

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

“Να πιστεύεις στα όνειρα, γιατί σ’ αυτά είναι κρυμμένη η πύλη της αιωνιότητας”, είπε ο ποιητής και φιλόσοφος Χαλίλ Γκιρμπόν.

Ο συμβολικός και αποκαλυπτικός χαρακτήρας των ονείρων μας επηρεάζει από την αρχαιότητα έως και σήμερα, κόντρα στον ορθολογισμό της εποχής μας.”

Στην αρχαία Ελλάδα, θεραπεύονται μέσω των ονείρων.

Εγκοίμηση αποκαλούνταν η διαδικασία του να) κοιμηθεί κανείς σ’ έναν ιερό χώρο, ώστε να δεχθεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο, είτε για θεραπευτικούς σκοπούς, είτε για να μάθει για το μέλλον του.

Τέτοιοι διάσημοι ιεροί χώροι, ήταν το Ασκληπιείο της Επιδαύρου, το Αμφιαράειο του Ωρωπού και το Τροφώνιο Άντρο στη Λιβαδειά.

Αν και η θεραπεία ήταν δωρεάν, οι ασθενείς συνήθιζαν να προσφέρουν αφιερώματα ή αναθήματα από χρυσό ή ασήμι, κάτι ανάλογο με τα σημερινά “τάματα”.

Στην Αρχαία Ελλάδα, οι Πυθαγόρειο έδιναν μεγάλη σημασία στα όνειρα. Μάλιστα με συγκεκριμένη διατροφή και Μουσικά ακούσματα πριν τον ύπνο, προσανατόλιζαν τη σκέψη για να πάρουν συγκεκριμένες απαντήσεις από τα όνειρα.

Η πίστη στην συμβολική κι αποκαλυπτική γλώσσα των ονείρων, οδήγησε στην ονειροκριτική που αναπτύχθηκε από την αρχαιότητα.

Ονειροκριτική έγραψαν ο Αντιφών ο Αθηναίος ή Τερατοσκόπος, ο Δημήτριος ο Φαληρέας, ο Αντίπαρος, ο Αλέξανδρος, και πολλοί άλλοι.

Αποκαλυπτικά όνειρα έχουμε και στη Βίβλο, όπου το όνειρο του Φαραώ με τις παχιές και τις ισχνές Αγελάδες που ερμηνεύει ο Ιωσήφ.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα όνειρα ήταν μηνύματα από τους Θεούς και δημιούργησαν το 1300 π.Χ. τον δικό τους ονειροκρίτη.

Οι αρχαίοι Έλληνες για να ερμηνεύσουν τα όνειρά τους χρησιμοποιούσαν ονειροκρίτες από Αίγυπτο, Ασσυρίους, Ιουδαία, Βαβυλώνα και Περαία.

Μεγάλη ήταν η πίστη στα όνειρα και στα χρόνια του Βυζαντίου κι ας αντιστάθηκε σθεναρά η Εκκλησία σ’ αυτή την αντίληψη.

Ο Μέγας Βασίλειος θεωρούσε, όσους επίστευαν στα όνειρα ειδωλολάτρες και απέτρεπε τους πιστούς να καταφεύγουν σε ονειροσκόπους.

Και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος έκανε σφοδρές επιθέσεις στους Χριστιανούς που πίστευαν στα όνειρα.

Ο Αυτοκράτορας Λέων Στ’ ο Σοφός (886 – 1042 1055) προέτρεψε τους Στρατηγούς του να διαδίδουν την ημέρα της μάχης, ότι είδε όνειρα που προβλέπουν την νίκη.

Από τους ονειροκρίτες στον Φρόιντ :

Η ερμηνεία των ονείρων έγινε δεκτή ως μέρος της ψυχανάλυσης στα τέλη τουν19ου αι. με βάση το σκεπτικό, ότι το περιεχόμενο ενός ονείρου, όταν αναλύεται αποκαλύπτει μια λανθάνουσα έννοια στη ψυχή αυτού που το βλέπει.

Ο Σίγκμουντ Φρόιντ που έγραψε το έργο “η ερμηνεία των ονείρων”, πίστευε ότι κάθε ανθρώπινη πράξη ή αντίδραση δεν συμβαίνει τυχαία, υποκινείται ως ένα βαθμό από το υποσυνείδητο.

Υποστήριζε ότι ο άνθρωπος καταστέλλει την επιθυμία και τα ένστικτα του, τα οποία βγαίνουν στη διάρκεια των ονείρων του.

Ο Φρόιντ επίσης υποστήριζε πως το υποσυνείδητο χρησιμοποιεί μια συμβολική.

Ο μαθητής του Φρόιντ, ο Κάρλ Γιούνγκ, υποστήριζε κι αυτός την ύπαρξη του υποσυνειδήτου, όμως αντίθετα του έδινε μια πιο πνευματική μορφή.

Τα όνειρα δεν πρέπει να λαμβάνονται ως τα πραγματικά αισθήματα του συνειδητού μυαλού, έλεγε, αλλά ως ένα “παράθυρο” στο υποσυνείδητο, που προτείνει λύσεις για ένα πρόβλημα του συνειδητού κόσμου του ατόμου.

Όπως και να έχει, πολλοί μεγάλοι μουσικοί, έχουν δηλώσει ότι τις συνθέσεις τους τις άκουσαν πρώτα στο όνειρο τους, ενώ η διάσημη συγγραφέας Αγκάθα Κρίστι είχε δηλώσει ότι τις περίπλοκες υποθέσεις των αστυνομικών της διηγημάτων, αρχικά τις έβλεπε στον ύπνο της και τις κατέγραφε την επόμενη μέρα όταν ξυπνούσε.

Όπως και να έχει τα όνειρα θα ασκούν πάνω μας μια ιδιαίτερη γοητεία.

Πηγή : Έκδοση : Δημοκρατικός Τύπος Α.Ε : Επιμέλεια Έκτορας Αλεπουδέλης.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΑ ΝΑΥΤΑΚΙΑ

ΤΑ ΝΑΥΤΑΚΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Όσες φορές φέρνουμε στη θύμησή μας την εποπτεία του1940, συνήθως η σκέψη μας σκαρφαλώνει στα δοξασμένα βορειοηπειρωτικά βουνά.

Εκεί που η δόξα έγραψε το χρονικό αυτού του επικού αγώνα, με ανεξίτηλα χρυσά γράμματα.

Μα δεν ήταν μόνο οι κορφές και τα διάσελα των βουνών, οι τόποι όπου κονταροχτυπήθηκαν, η ιταλική υπεροπλία με την Ελληνική υπερψυχία, για να νικήσει και πάλι ο μικρός Δαβίδ τον γίγαντα Γολιάθ.

Η δόξα στεφάνωσε στεριές, αιθέρες και πέλαγος.

Και είναι αλήθεια πως σ’ αυτόν τον αγώνα πρώτη η θάλασσα, άνοιξε τον δρόμο στην δόξα των όπλων μας.

Πρώτο το Πολεμικό μας Ναυτικό έγραψε την πρώτη σελίδα του βιβλίου των ηρωικών μας κατορθωμάτων.

Για να συνθέσει στη συνέχεια μια σιωπηλή και άγνωστη εν πολλοίς ναυτική εποποιία, ένα αληθινό θαύμα, με τον ηρωισμό και την αφοσίωση στο χρέος προς την Πατρίδα των ανδρών του.

Χωρίς τα κατορθώματα στη θάλασσα, χωρίς αυτήν την θαλασσινή εποποιία, ίσως δεν ήταν κατορθωτό, αυτό που λέμε έπος του 1940.

Σ’ ένα από τα υπουργικά συμβούλια, που συγκροτήθηκε τις παραμονές του πολέμου ο πρωθυπουργός συνόψισε σε μια φράση όλο το πρόβλημα του πολέμου με την Ιταλία.

“Αν καταφέρουμε να κρατήσουμε τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες, θα νικήσουμε….

Ήταν ένας λόγος αποκαλυπτικός.

Λόγος που θα σήμαινε πως αν ήταν δυνατόν να προωθηθούν μυστικά αρκετές δυνάμεις στο μέτωπο, για να αντιμετωπίσουν τυχόν αιφνιδιασμό των Ιταλών, ώστε να δοθεί χρόνος, να ολοκληρωθεί η επιστράτευση, τότε θα κερδίζαμε το παιχνίδι, όπως λέμε.

Το Γενικό επιτελείο του Ναυτικού είχε πολλούς ενδοιασμούς, ως προς την δυνατότητα ολοκλήρωσης της επιστράτευσης εξ’ αιτίας της συντριπτικής υπεροχής της εχθρικής αεροπορίας, του υπέρογκου σε αριθμό στόλου, των υποβρυχίων και των πλοίων της επιφάνειας.

Επομένως την έκβαση του πολέμου, θα έκρινε η σύντομη μεταφορά των επιστρατευμένων ανδρών στο μέτωπο, των μεταφορικών ζώων και του πολεμικού υλικού, έργο που έπρεπε να συντελεστεί μέσα σε δύο εβδομάδες το πολύ.

Και να το πρώτο θαύμα : από κάθε γωνιά της Πατρίδας μας, με κάθε μέσο και με απίθανες ταχύτητες έτρεξαν οι επιστρατευμένοι στα επιστρατευτικά κέντρα και στις μονάδες τους και ντυμένοι στο χακί, έσπευσαν και πλημμύρισαν τα λιμάνια και έμπαιναν στα καράβια, με έναν πρωτόγνωρο ενθουσιασμό.

Έχει γραφτεί πως “η ταχύτητα της ελληνικής κινητοποίησης κατά τις πρώτες εβδομάδες και της μεταφοράς των στρατευμάτων εις το μέτωπον, ήταν αξιοθαύμαστο κατόρθωμα”.

Οι Έλληνες νίκησαν τον χρόνο, πριν αντιμετωπίσουν τους Ιταλούς και ο πρώτος συντελεστής σ’ αυτό έγινε ο πολεμικός μας στόλος.

“Χίλια έγιναν τα λίγα μας αντιτορπιλικά”, για να προλάβουν αυτές τις ατελείωτες διαδρομές από τον Θερμαϊκό στο Αιγαίο, από το Αιγαίο στο Ιόνιο, από το Ιόνιο στο Κρητικό πέλαγος και από εκεί στα Δαρδανέλια, και στα λιμάνια της ανατολής, για ανεφοδιασμό σε κάρβουνο ή τρόφιμα.

Όσοι συμμετείχαν σ’ αυτές είχαν “εν εαυτοίς το απόκριμα του θανάτου” (β’ Κορ. α’), είχαν βέβαιο θάνατο.

Και στάθηκε όντως Ηράκλειο αυτό το έργο, αφού όχι μόνον ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, αλλά και επέφεραν τέτοια πλήγματα στον εχθρό, που έκαμαν προβληματική κάθε τους θαλασσινή έξοδο.

Ενδεικτική είναι η προκλητική θα λέγαμε, παρουσία τεσσάρων αντιτορπιλικών μας ,”Β. Όλγα, Ύδρα, Β. Γεωργίου και Ψαρά” στα εχθρικά ύδατα, επιδιώκοντας το συναπάντημα και όμως ο εχθρός με τη θεαματική του υπεροχή δεν το αποτόλμησε.

Αυτός ο ηρωικός στολίσκος των αντιτορπιλικών μας έγραψε λαμπρές σελίδες στο βιβλίο της ιστορίας μας.

Μα ο πρώτος του άθλος στάθηκε η ασφαλής και γρήγορη μεταφορά των 80.000 ανδρών που συνόδευαν τα αντιτορπιλικά μας προς το μέτωπο, 120.000 ζώων και εκατοντάδων χιλιάδων τόνων πυρομαχικών και λοιπών εφοδίων.

Και τόσο λαμπρά και με τόση υπευθυνότητα εξετέλεσε αυτό το έργο το Πολεμικό μας Ναυτικό, ώστε να μη χαθεί από επέμβαση του εχθρού ούτε ένας άνδρας, ούτε ένα ζώο, ούτε το ελάχιστο μέρος του υλικού.

Ό,τι του εμπιστεύθηκε η πατρίδα, ο μικρός στόλος μας το συνόδευσε στον προορισμό του, χωρίς καμιά απώλεια.

Αυτή η υπεροχή του ηθικού της νίκης, νίκησε πράγματι την αριθμητική υπεροπλία του εχθρού.

Αυτός ο ηθικός οπλισμός έκαμε να μείνουν απλοί και ταπεινοί όλοι οι συντελεστές της Νίκης, στα βουνά, στους αιθέρες, στα πελάγη.

Όταν ρωτήθηκε κάποτε ο ναύαρχος Καββαδίας για την σταδιοδρομία του, τους τίτλους σπουδών του και τις υπηρεσίες του, αποκρίθηκε με μια φράση. “Είμαι τορπιλητής! και ως τέτοιος έχω υπηρετήσει, δύο χρόνια στο Αυστριακό Ναυτικό.

Μόνο αυτά! Κι’ ας είχε συντελέσει, μαζί με “τα ναυτάκια” στη θαλασσινή εποποιία, που στάθηκε το λαμπρό προοίμιο του έπους του ’40.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΣΤΟΛΩΝ ΤΗΣ 18-12-2023 ΣΤΗ ΠΑΛΙΆ ΒΟΥΛΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 Γνωρίζεται ότι, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών θα συμμετάσχει, τη Δεύτερα 18 Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 15.00, στη διαμαρτυρία των εν ενεργεία συναδέλφων των Σωμάτων Ασφαλείας στην Αθήνα (Πλατεία Κολοκοτρώνη–Παλιά Βουλή) για τη θεσμοθέτηση του επικινδύνου της εργασίας των. Παρακαλούνται τα μέλη του Συνδέσμου που μπορούν να συμμετάσχουν για συμπαράσταση και αλληλεγγύη.

Διαμαρτυρία της 11-12-2023 στην Υ.Α.Τ.

Τη Δευτέρα 11/12/2023 ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, με εκπροσώπους του Δ.Σ., συμμετείχε και συμπαραστάθηκε στη διαμαρτυρία των ενεργεία συναδέλφων μετά από το κάλεσμα της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών. Η διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της ΥΑΤ – Γουδί – Αθήνα μετά την απόπειρα ανθρωποκτονίας με τον βαρύτατο τραυματισμό του 31χρονου συναδέλφου μας κατά τα επεισόδια στου Ρέντη από οργανωμένους οπαδούς και την αυξανόμενη και συνεχώς εξελισσόμενη βία μέσα και έξω από τους αθλητικούς χώρους. Παραβρέθηκαν ο κ. Πρόεδρος Αντ/γος ε.α. Χριστολουκάς Νικόλαος , ο κ. Γεν. Γραμματέας  Υπ/γος ε.α. Σερέτης Δημήτριος και ο κ. Ταμίας Αστυν. Α’  ε.α.  Γιαννούλης Ιωάννης. Συμμετείχε ο Πρόεδρος της ΠΟΑΣΑ κ. Χριστακόπουλος Ευάγγελος, ο οποίος χαιρέτησε την εκδήλωση με το σύνθημα «οι απόστρατοι συνάδελφοι είμαστε η ασπίδα σας στην κοινωνία». Ακολούθησε συμμετοχή των μελών του Δ.Σ. στην πορεία προς στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Με την ευχή και ελπίδα για τη ζωή και ανάρρωση του τραυματία συναδέλφου μας ευελπιστούμε στη περαιτέρω θωράκιση του νομικού πλαισίου ενάντια στην οπαδική βία και την αναθεώρηση πρακτικών εφαρμογής της συμμετοχής της αστυνομίας στους χώρους του αθλητισμού.

Για την περίσταση εκ του καταδικαστέου συμβάντος του βαρύτατου τραυματισμού του συναδέλφου μας τραγικό επίσης είναι ότι τη ναυτική φωτοβολίδα που έπληξε τον αστυνομικό κατά την εκτέλεση του καθήκοντος έριξε νεαρός άνδρας στη μετεφηβική ηλικία των 18 ετών. Η βαθειά νοσούσα κοινωνία και σύγχρονη οικογένεια από την έλλειψη παιδείας και σεβασμού σε αρχές και αξίες της δημοκρατικής ευνομούμενης πολιτείας πρέπει να μας απασχολεί σταθερά και αναλογικά όλους μας.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 11-12-2023 ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΤΗΣ Υ.Α.Τ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 Γνωρίζεται ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών θα συμμετάσχει, τη Δεύτερα 11 Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 14.15, στη διαμαρτυρία των εν ενεργεία συναδέλφων των Αθηνών στο χώρο έμπροσθεν των εγκαταστάσεων της Υποδιεύθυνσης Αποκατάστασης Τάξης στο Γουδί – οδός Κοκκινοπούλου 1, Ζωγράφου. Παρακαλούνται τα μέλη του Συνδέσμου που μπορούν να συμμετάσχουν για συμπαράσταση και αλληλεγγύη.

ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Κάθε μέρα συναναστρεφόμαστε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Μιλάμε, γελάμε, θυμώνουμε στεναχωριόμαστε, μισούμε τους άλλους ανθρώπους που συναντάμε.

Όλα αυτά τα συναισθήματα τα ζούμε έντονα ή ήπια πολλές φορές κάθε μέρα και σε όλο το εύρος της ζωής μας.

Σε όλο αυτό το ταξίδι έχουμε έναν μόνιμο σύντροφο, ο οποίος το ζει μαζί μας και νιώθει, ότι νιώθουμε και εμείς.

Είναι ο εαυτός μας.

Ο εαυτός μας είναι ένας σύντροφος, που δεν έχουμε επιλέξει.

Είναι μια παρέα που την έχουμε μόνιμα και στις καλές στιγμές της ζωής, αλλά και στις δύσκολες.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο εαυτός μας, είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε και ό,τι πιο όμορφο θα καταφέρουμε να κατακτήσουμε, στη διάρκεια της ζωής μας.

Αυτήν την περιουσία πρέπει να την προσέξουμε, να την αγαπήσουμε.

Ο Θεός που μας έπλασε μας έδωσε την χρήση του λόγου, για να φανερώνουμε ο ένας στον άλλον τις σκέψεις των καρδιών και να μεταδίδουμε ο καθένας στον πλησίον, λόγω της κοινωνικότητας της φύσεως, σαν από κάποια ταμεία, προσφέροντας τις σκέψεις από τα κρυφά της καρδιάς.

“Πρόσεχε, λοιπόν, τον εαυτό σου”.

Καθένα από τα ζώα έχει εκ φύσεως από τον Θεό που δημιούργησε τα πάντα, τις αφορμές, για την προστασία της ύπαρξής του.

Και θα βρεις, εάν επιμελώς παρατηρήσεις, ότι τα πιο πολλά από τα άλογα ζώα, δεν έχουν διδαχθεί την προφύλαξη τους προς αυτόν που βλάπτει, και ότι με κάποια πάλι φυσική έλξη , σπεύδουν προς απόλαυση των ωφελίμων.

Γι’ αυτό και σε μας ο Θεός που μας παιδαγωγεί έδωσε το μεγάλο τούτο παράγγελμα, για να προστεθεί και σε μας με την βοήθεια της λογικής, αυτό το οποίο εκ φύσεως έχουν εκείνα.

Και αυτό που στα ζώα κατορθώνουν χωρίς καμία επιστασία, αυτό σε εμάς να επιτελείται, δια της προσοχής και της συνεχούς επίβλεψης των λογισμών.

Και να είμαστε πιστοί φύλακες των εντολών, που μας έχουν δοθεί από τον Θεό, με το να αποφεύγουμε την αμαρτία, όπως τα ζώα αποφεύγουν τα δηλητήρια από τις τροφές και να επιδιώκουμε την δικαιοσύνη, όπως εκείνα επιζητούν το φαγώσιμο από τη χλόη.

“Πρόσεχε λοιπόν, τον εαυτό σου”, για να γίνεις ικανός να διακρίνεις το βλαβερό από το σωτήριο.

Επειδή όμως το να προσέχει κανείς, σημαίνει, δύο πράγματα :

Αφενός μεν, το να προσηλώνει τα σωματικά μάτια, εις τα ορατά.

Αφ’ ετέρου δε, το να επιβάλλει με την νοερά δύναμη της ψυχής, τη θεωρία των ασωμάτων.

Εάν μεν πούμε ότι το παράγγελμα αναφέρεται στην ενέργεια των οφθαλμών, τότε αμέσως θα ελέγξουμε, το ανεφάρμοστο αυτού.

“Πρόσεχε λοιπόν, τον εαυτό σου”, για να γίνεις ικανός να διακρίνεις το βλαβερό από το σωτήριο.

Όποιος αντιληφθεί τη δύναμη που κρύβει πίσω της αυτή η φράση, θα αλλάξει αμέσως η ζωή του. Δεν χρειάζεται, να κοπιάζει κάποιος ιδιαίτερα, για να επιτύχει αυτό που τον προτρέπει αυτή η μαγική φράση.

Λίγος παραπάνω ύπνος το βράδυ, περιορισμός των λιπαρών φαγητών, ένας ετήσιος γενικός ιατρικός έλεγχος, λίγος χρόνος αφιερωμένος στο σώμα, είτε ήπια γυμναστική , μπορεί να βοηθήσει.

Η ασχολία για λίγο με κάποιο από τα αγαπημένα μας χόμπι, θα δημιουργήσουν τις συνθήκες, για να βελτιώσουμε την υγεία μας.

Η προσοχή που θα δείξουμε σε εμάς, θα μας βοηθήσει να προσέξουμε καλύτερα τους ανθρώπους μας και θα απολαύσουμε καλύτερα τη ζωή μας.

Ο εαυτός μας έχει μεγάλη αξία για εμάς και πρέπει να του τη δείξουμε.

Αν δεν δείξουμε εμείς την αγάπη στον εαυτό μας, πως περιμένουμε να τη δείξει κάποιος άλλος.

Εξάλλου αυτός που γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ας του δείξουμε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι για εμάς, προσέχοντάς τον.

Να έχεις άγρυπνο το όμμα της ψυχής σου, για την προστασία του εαυτού σου.

Κρυφές παγίδες έχουν στηθεί παντού από τον εχθρό.

Προσεκτικά να παρατηρείς το κάθε τι λοιπόν, “για να γλυτώνεις σαν το ζαρκάδι από το δόκανο και σαν τον πτηνό από την παγίδα”.

Γιατί το μεν ζαρκάδι, λόγω της οξύτητας όρασης δεν συλλαμβάνεται στα δόκανα, για τούτο φέρει και την επωνυμία “δορκας”, για την οξυδέρκειά του, το δε πτηνό με τα ελαφρά φτερά, που πετά υψηλότερα από τον κίνδυνο των κυνηγών, όταν προσέχει.

Κοίτα λοιπόν μη φανείς κατώτερος από τα άλογα ζώα στην προστασία του εαυτού σου, για να μην κάποτε, αφού συλληφθείς στην παγίδα, γίνεις θήραμα.

Πηγή : Ορθόδοξο Ελληνικό Περιοδικό

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

 

Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Κακοποίηση σε όλες της τις μορφές, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, η ακριβής συχνότητα του οποίου δεν μπορεί να είναι γνωστή, καθώς ο κοινωνικός στιγματισμός, η ντροπή και ενοχή αποτρέπουν τη γνωστοποίησή του.

Η κακοποίηση αφορά τόσο στα παιδιά, όσο και στα ενήλικα άτομα.

Οι μορφές που μπορεί να πάρει είναι :

— α. Ψυχολογική – Συναισθηματική β. Λεκτική γ. Σωματική δ. Σεξουαλική κακοποίηση.

Η ψυχολογική – συναισθηματική κακοποίηση περιλαμβάνεται και σε άλλες μορφές κακοποίησης, ενώ αναφέρεται σε πράξεις και συμπεριφορές οι οποίες εμπεριέχουν απόρριψη, εκφοβισμό, απομόνωση, τρομοκρατία.

Ακόμη εκμετάλλευση, υποτίμηση, συναισθηματική απροσφορότητα, όπως και ψυχολογικό – συναισθηματικό εκφοβισμό.

Οπωσδήποτε κακοποιητική είναι η συμπεριφορά των γονιών που εμπεριέχει παραμέληση ή κακομεταχείριση : κακή ανεπαρκή διατροφή, ένδυση και στέγαση, κακή ιατρική φροντίδα, ανεπαρκή σχολική φοίτηση και εποπτεία.

Παιδιά χωρίς φροντίδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, των οποίων η υγεία τίθεται σε κίνδυνο, υφίστανται κακομεταχείριση.

Μια συμπεριφορά χωρίς ζεστασιά, σεβασμό, στήριξη, σταθερότητα, και διαθεσιμότητα προς το παιδί, είναι κακοποιητική.

Στην περίπτωση των ζευγαριών κακοποιητική είναι η συμπεριφορά που εμπεριέχει αδικαιολόγητη και απρόκλητη ζήλια, επιδίωξη ελέγχου, υποτίμηση και απαξίωση.

Η λεκτική κακοποίηση περιλαμβάνει κάθε λεκτική επίθεση που έχει σκοπό τον ψυχολογικό – συναισθηματικό χειρισμό και έλεγχο του ατόμου.

Εκτός από τις ίδιες λέξεις κακοποιητικό είναι και το αν επικοινωνεί με το άλλο.

Η 15η Ιουνίου καθιερώθηκε και υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ “Ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακοποίησης των Ηλικιωμένων”.

Οι ηλικιωμένοι υφίστανται πολλές φορές, κακοποίηση μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, από τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για την φροντίδα τους (συνοδοί, σύντροφοι, σύζυγοι, μέλη της οικογένειας).

Η κακοποίηση σε βάρος των ηλικιωμένων έχει πολλές μορφές.

Μπορεί να είναι “οικονομική”, όταν, δηλαδή, κάποιος (παιδί του ηλικιωμένου, άλλο μέλος της οικογένειας ή φίλος), ελέγχει αποφάσεις που αφορούν οικονομικά θέματα, έχει, πρόσβαση στα χρήματα του ή άλλα περιουσιακά του στοιχεία, χωρίς την συγκατάθεση του).

Η κακοποίηση, ακόμα, μπορεί να είναι σωματική (πρόκληση πόνου και τραυματισμού με χαστούκισμα, χτύπημα ή σπρώξιμο) αλλά και κοινωνική.

Στην τελευταία, τα ηλικιωμένα άτομα εξαναγκάζονται σε απομόνωση, η οικογένειά τους και οι υπηρεσίες βοήθειας έχουν περιορισμένη πρόσβαση σ’ αυτούς, και δεν τους επιτρέπονται οι επισκέψεις και οι κοινωνικοί έξοδοι.

Δεν έχουν πρόσβαση σε πολιτιστικές δραστηριότητες και τέλος, ελέγχονται τα τηλεφωνήματά τους.

Δυστυχώς η κακοποίηση των ηλικιωμένων, αποτελεί μείζον κοινωνικό πρόβλημα, που είναι πιθανόν να αυξηθεί ακόμα περισσότερο στην Ευρώπη, δεδομένης της ταχείας γήρανσης του πληθυσμού της.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, καθώς και οι εργαζόμενοι του τομέα, είναι ειδικότερα οι αρμόδιοι.

Σε μια κακοποιητική σχέση μπορούμε να δούμε συμπεριφορές σωματικής, λεκτικής, ψυχολογικής / συναισθηματικής και σεξουαλικής Κακοποίησης.

Η κακοποίηση αυτή είναι μια επαναλαμβανόμενη διαδικασία, η οποία συμβαίνει, στη διάρκεια μιας σχέσης και είναι σταδιακά αυξανόμενης έντασης.

Ξεκινάει με μικρά περιστατικά, που συνήθως μοιάζουν ανούσια και μικρά, αλλά σιγά – σιγά εντείνονται, μέχρι που φτάνουν σε καθημερινά περιστατικά Κακοποίησης, πολύ σοβαρά και με Αρνητικές συνέπειες για το θύμα.

Εγκαθιδρύεται με αυτόν τον τρόπο η κακοποιητική σχέση, ενώ το θύμα συχνά είναι ανήμπορο να εγκαταλείψει αυτή τη σχέση κυρίως λόγω φόβου, της ανασφάλειας και της ντροπής που νοιώθει.

Στις ενήλικες σχέσεις ο θύτης συνήθως έχει μεγαλύτερη ισχύ (υλική, οικονομική, μυϊκή ή συναισθηματική).

Πηγή : Βάσια Ιγνατίου Καραμανώλη (Ψυχολόγος Ψυχοθεραπεύτρια).

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

79η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ (1944 – 2023) – 3η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2023

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

79η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ (1944 – 2023)

3η  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  2023   

  Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πλήθος κόσμου, τελέσθηκε την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2023, στον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου, πρ. Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, το Ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Πεσόντων στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο 1944. Εκτός των εκπροσώπων των Δ.Σ. Π.Ο.Α.Σ.Α. και Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. προσκλήθηκαν και παρέστησαν Πρόεδροι των Συνδικαλιστικών Ενώσεων Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας του Ν. Αττικής και της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. Επίσης συμμετείχαν και παρέστησαν αυτοβούλως εκπρόσωποι κοινοβουλευτικών κομμάτων και ομάδων, πολιτικών φορέων και συνδικαλιστικών ενώσεων. Έγινε προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφανιών. Ο Γεν. Γραμματέας του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. Υπ/γος ε.α. κ. Σερέτης Δημήτριος στην ομιλία του αναφέρθηκε «Το Ετήσιο Μνημόσυνο, για το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, αποτελεί το ελάχιστο χρέος σεβασμού και τιμής προς τους Ήρωες συνάδελφους μας και στρατιωτικούς που έγραψαν στο χώρο αυτό μια ξεχωριστή σελίδα στη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία. Είναι φόρος ευγνωμοσύνης υπέρ των πεσόντων για τη δημοκρατία αφού οι μαχητές έπεσαν αμυνόμενοι για τις αρχές και τις αξίες της ατομικής ελευθερίας, της έννομης τάξης και της συνταγματικότητας της ελληνικής πολιτείας». Απεύθυναν χαιρετισμό για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας ο Α΄ Αντιπρόεδρος Α/Υ ε.α. κ. Νικήτας Καλογιαννάκης και για την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού ο Πρόεδρος  Υπ/γος ε.α. κ. Δεβούρος Ιωάννης. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να σημειωθεί στην παρουσία ανθρώπων νεότερης ηλικίας με έκδηλο υψηλό φρόνιμα σεβασμού στην Ελληνική Ιστορία και στη σημασία της Μάχης των Αθηνών 1944.

 

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΙΜΙΝΙ ΣΤΟ ΙΛΙΟ

Από το Πανελλήνιο Σύνδεσμο Πολεμιστών Εκστρατευτικών Σωμάτων Μ. Ανατολής Ριμινιτών-Ιερολοχιτών, την 11.00 ώρα της 26-11-2023 στη πλατεία Ρίμινι στο Ίλιον Αττικής πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη ετήσια επιμνημόσυνη  Τελετή  προ του Μνημείου Πεσόντων  Εκστρατευτικών Σωμάτων Μέσης Ανατολής  ΡΙΜΙΝΙΤΩΝ –ΙΕΡΟΧΙΤΩΝ. Οι Αντιπρόεδροι κ.κ. Μπέττας Δημήτριος και Σκλάβος Ιωάννης με τη συμμετοχή του Νομικού μας Συμβούλου κ. Σουπιώνη Νικολάου κατέθεσαν στεφάνι εκ μέρους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, αποτίοντες φόρο τιμής  και  ευγνωμοσύνης   σε  αυτούς που θυσιάστηκαν για την ελευθερία μας.

 

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται ως η εποχή των εικόνων, της διαφήμισης και της προβολής.

Ο άνθρωπος δίνει μεγάλη σημασία στην εξωτερική του εμφάνιση.

Νοιώθει έντονη την ανάγκη για καταξίωση.

Ο καθένας στο χώρο που βρίσκεται, στην οικογένεια, στους φίλους, στην εργασία, προσπαθεί να προβάλλει τον εαυτό του, να δείχνει επιτυχημένος.

Κυριαρχεί “το φαίνεσθαι” έναντι “του είναι”.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι εύλογο να κυριαρχεί το πάθος της Κενοδοξίας.

Κενοδοξία είναι η επιθυμία για επίδειξη, για φανέρωση των προσόντων και των καλών πράξεων, με σκοπό την απόκτηση φήμης και θαυμασμού.

Κενοδοξία είναι η σκέψη ότι είμαστε σπουδαίοι.

Ο κενόδοξος επιθυμεί να δείχνει ότι είναι κάποιος ή ότι αυτός ξέρει, ότι έχει δίκιο.

Το πάθος αυτό κοινωνικά ονομάζεται ανθρωποαρέσκεια και πνευματικά κενοδοξία.

Έτσι, στον κόσμο, ο κάθε άνθρωπος φαντασιώνεται για τον εαυτό του μεγάλα πράγματα, υψηλές θέσεις, και ανώτερες πνευματικές καταστάσεις.

Ονειρεύεται χρήματα, δόξα, επιτυχίες επαγγελματικές και κοινωνική καταξίωση.

Προσπαθεί να είναι τέτοιος, ώστε να αρέσει στους άλλους ανθρώπους. Δεν ζει με γνώμονα το τι αρέσει στο Θεό και τι τον ωφελεί πνευματικά, αλλά το κριτήριο του είναι τι αρέσει στον κόσμο. Και αυτό είναι η χειρότερη μορφή σκλαβιάς.

Η κενοδοξία αχρηστεύει την ύπαρξή μας. Δεν βοηθάει τον άνθρωπο να δει τα πάθη του, να καταλάβει τι συμβαίνει μέσα του και να οδηγηθεί στην αυτογνωσία.

Η κενοδοξία μας κάνει να κατακρίνουμε και να θεωρούμε τους άλλους κατώτερους από εμάς και αυτό θα μας οδηγήσει σίγουρα σε πτώση.

Ο κενόδοξος άνθρωπος, δεν έχει μέσα του ειρήνη, γι’ αυτό εύκολα θυμώνει. Η καρδιά του είναι σκληρή προς τον πλησίον.

Λέγεται κενοδοξία, γιατί όπως ένα παιδάκι καμαρώνει για καινούργια παπούτσια ή ρούχα.

Είναι πάθος δυσδιάκριτο. Δεν μπορεί να διαπιστώσει κάποιος ότι διακατέχεται από την κενοδοξία. Ακόμα και στα απλά πράγματα, σε μια σκέψη, σε μια απλή πράξη, κρύβεται η κενοδοξία. Στο βάδισμα, στο χτένισμα, στην ομιλία, στη νηστεία, στην ελεημοσύνη.

Ο ματαιόδοξος καυχάται ακόμη για φυσικά χαρίσματά του, όπως ομορφιά, φωνή, παράστημα, μυώδες, αλλά και ρούχα, κοσμήματα και άλλα.

Κενοδοξία δηλώνει ακόμη, η επίδειξη νοητικών αρετών (ευφυΐα, μνήμη, γνώση).

Η κενοδοξία οδηγεί τον άνθρωπο σε έπαρση, ναρκισσισμό και επιθυμία επίτευξης κοινωνικής ανέλιξης. Η κενοδοξία δηλώνει ακόμη, η επίδειξη νοητικών αρετών. Το δεύτερο είδος στάδιο της κενοδοξίας τροφοδοτείται από επιθυμία φήμης και για πνευματικά και “κρυμμένα” αγαθά.

Ο ματαιόδοξος αυτοκαυχάται ή περιγράφει αρετές ή αγώνες, έχοντας σκοπό θαυμασμό και επαίνους.

Η κενοδοξία μπορεί να καταλαμβάνει μόνη της, τη θέση όλων των υπολοίπων παθών, διαθέτοντας ασυνήθιστη δύναμη, ενώ καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη η εντόπιση και καταπολέμησή της.

Στις διαπροσωπικές σχέσεις νικάει κανείς την κενοδοξία  όταν, ενώ κάποιος τον περιγελάει, αυτός τον συγχωρεί και τον αγαπάει.

Αυτό που ευλογεί την ψυχή πνευματικά και την οδηγεί στο δρόμο της αλήθειας, δεν είναι οι τιμές και οι δόξες, ούτε οι ύβρεις και οι κατηγορίες.

Αυτός που μας στενοχωρεί και μας πληγώνει, είναι ο γιατρός της ψυχής μας, γιατί μας βοηθάει να ταπεινωθούμε.

Μεγάλη πληγή στον άνθρωπο η κενοδοξία. Χρειάζεται αγώνας για να γλυτώσουμε από αυτή.

Εμείς να έχουμε ως στόχο της ζωής μας, όχι την επίγεια δόξα, αλλά την επουράνια.

Τότε μόνο η ζωή μας δεν θα είναι κενή.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Ο Έλληνας γεννήθηκε από τη θεία πρόνοια Διδάσκαλος της ανθρωπότητας. Αυτό το έργο δόθηκε σ’ αυτόν. Αυτή υπήρξε η αποστολή του.

Αυτό το κάλεσμά του ανάμεσα στα έθνη.

Απόδειξη ή φιλοσοφία του. Απόδειξη οι ευγενικές του διαθέσεις.

Απόδειξη η παγκόσμια ιστορία.

Απόδειξη, τέλος, η εκλογή του από τη θεία Πρόνοια μέσα από όλα τα έθνη να του εμπιστευθεί την ιερή κληρονομιά, την Αγία πίστη και το αιώνιο έργο της σωτηρίας όλης της ανθρωπότητας”.

(Άγιος Νεκτάριος, Περί Πίστεως, Εκδόσεις Παρρησία).

Δεν ξέρω πόσο “μιλάει” στην ψυχή μας ή εθνική εορτή της Παλλιγγενεσίας μας και τι μηνύματα μπορεί να δώσει στη σημερινή ελληνική κοινωνία, αλλά με το κείμενο του Αγίου Νεκτάριου, θα πρέπει να συγκλονιστούμε.

Είναι τόσο επίκαιρα τα λόγια αυτά όσο ποτέ. Γιατί;

Επειδή έχει ξεθωριάσει μέσα μας η ιδέα του Έθνους, έχουν ξεθωριάσει τα ιδανικά της φυλής μας.

Δεν γίνεται να έχεις μια αγάπη κενού περιεχομένου, αν δεν αγαπήσεις πρώτα την πατρίδα σου.

Οι άνθρωποι δεν μισούν ή αγαπούν κάποιον άλλον με βάση την οικονομική του κατάσταση, αλλά με βάση τις προσωπικότητες, τα βιώματα, την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων.

Και τι σημαίνει να αγαπάς την Πατρίδα σου.

Σημαίνει να αγαπάς την οικογένεια σου, να σέβεσαι τους γονείς σου και τα αδέλφια.

Να αγωνίζεται κάθε ώρα και στιγμή για την ανάπτυξη του έθνους σου, πολιτιστικά και πνευματικά.

Να προσφέρεις στήριξη στον συνάνθρωπο σου που έχει ανάγκη.

Να τιμάς τους ήρωες και προγόνους μας, που έπεσαν Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Να νοιώθεις ότι έχεις χρέος στους προγόνους και στους απογόνους σου να παραλάβεις μια Πατρίδα καλύτερη και ένα έθνος, ηθικά πλουσιότερο και ειδικότερο.

Εν ονόματι των “αντιρατσιστικών” και όλων των άλλων αντιθέτων ρευμάτων, αμβλύναμε τις αξίες που στήριζαν το οικοδόμημα της προσωπικής και οικογενειακής μας ζωής, της κοινωνίας μας.

Βάλαμε πολύ νερό στο κρασί μας, όπως λέει μια λαϊκή παροιμία.

Πόσο δίκιο έχει ο Άγιος Νεκτάριος! Μεγάλη κληρονομιά δεχτήκαμε.

Αναρωτηθήκαμε όμως ποτέ, γιατί ο Χριστός μας κάλεσε, το Ελληνικό Έθνος να υπηρετήσει τον ίδιο και την Αγία πίστη του;

Αυτή η κληρονομιά έχει θετική αποστολή. Και πρέπει εμείς οι Νεοέλληνες να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας, με την προσπάθειά μας να ανακόψουν το ρεύμα της καταστροφής.

Να γίνουμε κυματοθραύστης ισχυρός, όπου θα σκάσει το ορμητικό κύμα της παγκοσμιοποίησης και δεν θα σκεπάσει την οικουμένη, σαν τα τσουνάμια που τα τελευταία χρόνια πλήττουν περιοχές του πλανήτη μας.

Δεν είναι υπερβολή αυτό. Μας το λένε τα αψευδή χείλη του Αγίου Νεκτάριου.

Για να πετύχει όμως αυτή η αποστολή, είναι ανάγκη πρώτα να πιστέψουμε σ’ αυτήν και μετά να αρχίσουμε δουλειά μέσα στην οικογένειά μας, στα παιδιά μας.

Πατρίδα, είναι η διευρυμένη μεγάλη οικογένεια, όπου το άτομο διαμορφώνεται ως πρόσωπο.

Μόνο μέσα στην έννοια και ερμηνεία της γίνεται το μεγαλύτερο συνειδητό, πλατεία του εαυτού μας με βαθύτερο ρίζωμα στο χρόνο και την ιστορία. Η εξασφάλιση της υπόστασης της Πατρίδας σημαίνει ότι το συμφέρον του όλου, υπερτερεί του ατομικού.

Ύπατος εξουσιαστής είναι ο Νόμος, ο μόνος, που εξασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματά μας, την ελευθερία μας, αφού και εμείς τηρούμε τις υποχρεώσεις μας φυσικά.

Έτσι, θα φτάσουμε κάποτε να αλλάξουμε την κοινωνία μας. Ας μη μας φοβίζει ο “όγκος” της δουλειάς…

Το σημαντικό είναι να αρχίσουμε κι ο Θεός θα είναι δίπλα μας. Άλλωστε, μόνο με τη βοήθεια Του μπορεί να γίνει κάτι.

Κι επιπλέον, όταν μπει και πάλι στο κέντρο της ζωής μας, ώστε να πάρουν όλα τα άλλα την πραγματική τους θέση και αξία.

Να ζήσει η Πατρίδα, όπως έλεγαν οι παλιοί, κι είχαν απόλυτα δίκιο.

Να ζήσει και να μεγαλουργήσει. Γιατί η αποστολή της στον κόσμο δεν τελείωσε.

ΠΗΓΗ: Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό (Όσιος Θεόφιλος).

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΥΓΙΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η ΥΓΙΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σύμφωνα με Πρόσφατη έρευνα της Κapa Reserch, στην οποία συμμετείχαν νέοι άνθρωποι από 17 έως 42 ετών, με κύριο θέμα την Ελλάδα, μόλις το 57% απάντησε ότι πιστεύει και εμπιστεύεται τη χώρα που μεγάλωσε, ενώ το 42% δηλώνει το αντίθετο.

Μόλις το 55% θεωρεί την Ελλάδα ένα καλό μέρος για να ζει κάποιος, ενώ το 57% δεν πιστεύει ότι μπορεί να ικανοποιήσει τα όνειρα του, τις φιλοδοξίες και τους επαγγελματικούς στόχους στη χώρα του.

Παρόλα αυτά, το 58% δηλώνει ότι δε θέλει να φύγει από την Ελλάδα.

Το ελπιδοφόρο είναι ότι δίνουν μεγάλη σημασία στη σχέση με την οικογένεια τους (90%) και ακόμα περισσότερο με τους φίλους τους (91%).

Η οικογένεια είναι ο πρώτος κοινωνικός θεσμός στη ζωή του ανθρώπου, αφού από την παιδική ηλικία ως την ενηλικίωση διαμορφώνει τον τρόπο συμπεριφοράς, την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία του ατόμου.

Ο θεσμός της οικογένειας εμφανίζεται σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες από τα πανάρχαια χρόνια.

Οι άνθρωποι ζούμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ή και ολόκληρη τη ζωή μας μέσα σε μια οικογένεια.

Η οικογένεια φροντίζει για την ανατροφή των παιδιών, ικανοποιώντας τις φυσιολογικές τους ανάγκες.

Ταυτόχρονα, μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον όταν κυριαρχούν η αγάπη, ο σεβασμός και η κατανόηση, τα άτομα ωριμάζουν πνευματικά και ψυχικά και αναπτύσσουν την ολοκληρωμένη προσωπικότητά τους.

  1. Ο ρόλος της οικογένειας μπορεί να αλλάξει, δεν παύει όμως ποτέ να αποτελεί τη κινητήριο δύναμη :

Κάθε άτομο χρειάζεται να νοιώθει ότι ανήκει κάπου.

  1. Διδάσκει Αξίες :

Μέσα στα πλαίσια της οικογένειας τα παιδιά μαθαίνουν, πως να συμπεριφέρονται. Οι γονείς ως πρότυπα δίνουν την κατεύθυνση για το τι επιτρέπεται και τι όχι.

  1. Αγαπάει Άνευ όρων :

Όλα τα παιδιά έχουν ανάγκη από γονείς, που τα αγαπούν άνευ όρων.

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα ζεστό οικογενειακό περιβάλλον με ενήλικες που τα νοιάζονται, τα αγαπούν χωρίς όρους και τα αποδέχονται, τότε μαθαίνουν κι αυτά με τη σειρά τους, να εμπιστεύονται κι άλλους.

  1. Αναπτύσσει προσωπικότητες :

Τα μέλη της οικογένειας βοηθούν στην ανάπτυξη της ιδιοσυγκρασίας των παιδιών.

Από τις πρώτες μέρες της ζωής των παιδιών οι γονείς είναι εκεί, για να τα διδάξουν και να διαμορφώσουν τις κατάλληλες κοινωνικές δεξιότητες, μέσω των αλληλοεπιδράσεων με άλλους στο οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και έξω από αυτό.

  1. Προσφέρει συναισθηματική στήριξη :

Τα μέλη της οικογένειας είναι πάντα εκεί ο ένας για τον άλλο στα καλά και τα κακά.

Οι γονείς χρειάζεται να υποστηρίξουν ψυχολογικά τα παιδιά τους και να τους μαθαίνουν να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα συναισθήματά τους, καθώς περνούν από διαφορετικές φάσεις της ζωής τους.

  1. Μαθαίνει στα παιδιά, να είναι ανεξάρτητα :

Μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να μάθουν, να είναι υπεύθυνα και να φροντίζουν τον εαυτό τους.

Μπορούν επίσης να αρχίσουν να αναπτύσσουν μια αίσθηση ανεξαρτησίας, που θα τα βοηθήσει ως ενήλικες όταν θα έχουν τις δικές τους οικογένειες.

Οι γονείς τους διδάσκουν να είναι υπεύθυνα, φροντίζοντας να θέτουν όρια στα παιδιά και να τα τηρούν.

Έχοντας κάποιες ευθύνες στο σπίτι τα παιδιά αισθάνονται πιο έτοιμα να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες μεγαλώνοντας, ενώ αισθάνονται πιο δυνατά και ενισχύεται η αυτοπεποίθησή τους.

Πέραν όλων των ανωτέρω έχει μεγάλη σημασία επίσης η οικογένεια να φροντίζει και για την πρόληψη στην υγεία, καθώς πρώτη από όλους έχει την ευθύνη να προσέχει για την ασφάλεια και την καλή λειτουργία του οργανισμού των μελών της.

Με σωστή διατροφή, άσκηση, μέτρα προστασίας από ατυχήματα στο σπίτι.

Η αξία της οικογένειας ήταν και θα είναι ανεκτίμητη και οι επόμενες γενιές οφείλουν να διαφυλάσσουν το ρόλο της, γιατί μέσα από αυτή δημιουργούνται κατάλληλα πρότυπα στις κοινωνίες.

Η οικογένεια αποτελεί το πρώτο σχολείο της ζωής. Μέσα σ’ αυτήν ο άνθρωπος :

— Ικανοποιεί τις βιολογικές και ψυχολογικές ανάγκες του.

— Αποκτά κοινωνικές αρετές (ειλικρίνεια φιλοπατρία κ.α.)

— Διδάσκεται ηθικές αξίες.

— Διαμορφώνει και καλλιεργεί το χαρακτήρα του.

— Αποκτά γνώσεις και λύνει τις απορίες του.

Επομένως, η σωστή λειτουργία μιας κοινωνίας εξαρτάται από τη διατήρηση μιας σταθερής, ασφαλούς και ήρεμης οικογενειακής ζωής.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ…!!!

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η κ. Ευαγγελία, έξω από τους Ιερούς Ναούς, με την ευλογία των Ιερέων, πουλάει τα κεράκια της για να ζήσει η ίδια και το άρρωστο παιδί της.

Γλυκιά, ήρεμη, ευγενική, με ευχαριστιακή πάντα διάθεση, χαμογελαστή, πουλάει, αλλά συγχρόνως δίνει και μαθήματα σωστής στάσης ζωής.

Δεν είναι φορτική. Την ακούς να λέει από καρδιάς. “Δόξα τω Θεώ”. Περιόρισε τα υλικά στα αναγκαία, για να μην χάσει μέσα στην καθημερινή της βιοπάλη την ανθρωπιά της, την αρετή της αγάπης, έτσι όπως την δίδαξε, ο Εσταυρωμένος Θεός της.

— Κυρία Ευαγγελία, μου δίνεις πέντε ευρώ δανεικά να περάσω τη μέρα μου; Δεν έχω ακόμη πληρωθεί.

— Ναι, Κύριε Δημήτρη και βέβαια, Δόξα τω Θεώ! ‘Εδωσεν και σήμερα ο Θεός τον επιούσιο.

Μετά από λίγο κάποιος Κύριος, αγόρασε όλα τα κεριά της Κυρίας Ευαγγελίας. Φώναξε τότε εκείνη τον Κύριο Δημήτρη.

— Πάρε κι αυτά, και του βάζει στο χέρι άλλα πέντε ευρώ. Σήμερα το τραπέζι σου το κάνω εγώ.

Ξεχωριστά ευλόγησε ο Θεός τη μέρα μου .Και τα δανεικά Κύριε Δημήτρη, σβηστά.

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ :

Η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, είναι ένας διαρκής και δύσκολος αγώνας “να υπάρξει” και να διατηρήσει την ανθρωπιά του, παλεύοντας με τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες της ζωής.

Στον αγώνα αυτόν χρειάζεται την συμπαράσταση της αγάπης, η οποία θα απαλύνει τον κόπο του και θα καταξιώσει την ύπαρξη του.

Η αγάπη είναι η ψυχική ανάγκη του ανθρώπου να ξεπεράσει τα στενά όρια του εαυτού του, να σπάσει το φράγμα της μοναξιάς του και να προσεγγίσει τον διπλανό του.

Η έξοδος από τον εαυτό του είναι η αγωνία και λαχτάρα της ψυχής του. Στην προσέγγιση του άλλου ανθρώπου ανακαλύπτει ο άνθρωπος το νόημα της δικής του ύπαρξης.

Και στο δόσιμο του εαυτού του βρίσκει τη λύτρωση από το ένστικτο, που τον δένει με το εγώ του και τις δικές του ατομικές ικανοποιήσεις.

Η επαφή με τον διπλανό του, του αποκαλύπτει έναν καινούργιο κόσμο, τον βοηθά να ξεδιπλώσει τις πτυχές της ψυχής του και να αγκαλιάσει με τα φτερά της αγάπης του, τον συνάνθρωπό του.

Η αγάπη είναι μια δύναμη που αλλάζει τη ζωή, της δίνει αξία και περιεχόμενο. Βοηθά τους ανθρώπους να δημιουργήσουν.

Είναι λοιπόν η αγάπη θέμα πορτοφολιού η ευτυχισμένες κοινωνικές εστίες, όπου θα ζήσουν με πνεύμα συνεργασίας και Ομονοίας.

Η αγάπη καλλιεργεί την ειρηνική συνύπαρξη, διαλύει τα μίση, τις δολοπλοκίες, τα ιδιωτικά συμφέροντα. Οδηγεί το ανθρώπινο πνεύμα σε υψηλές κατακτήσεις που προάγουν το πολιτιστικό τους επίπεδο.

Εξυψώνει τον άνθρωπο σε ηθική προσωπικότητα, που αγωνίζεται να ζήσει αρμονικά μέσα στην κοινωνία και εργάζεται για να προωθήσει, την κοινωνική πρόοδο και ευημερία.

Η αγάπη καταξιώνει τον άνθρωπο και συντελεί στην ηθικότητά του.

Η προσφορά του εαυτού μας με ανιδιοτέλεια ολοκληρώνει την ύπαρξή μας, γεμίζει χαρά, γαλήνη, ηθική ικανοποίηση και μας λυτρώνει.

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απόλυτη ανάγκη από τη συμπαράσταση της αγάπης,  στον αγώνα του.

Η σύγχρονη πραγματικότητα είναι σκληρή και ο άνθρωπος νιώθει να χάνεται μέσα στις σύγχρονες κοινωνίες, όπου η ζωή έχει αρχίσει να μηχανοποιείται και ο ίδιος ολοένα και απομακρύνεται από τους συνανθρώπους του.

Για να μπορέσει να διατηρήσει την ταυτότητα του και να μην καταντήσει μια απρόσωπη παραγωγική δύναμη στον αγώνα του να επιβιώσει.

Είναι λοιπόν η αγάπη θέμα πορτοφολιού ή καρδιάς : Είναι οι πράξεις αγάπης θέμα πολλών χρημάτων ή περισσής ευαισθησίας. Είναι το δόσιμο θέμα πλούτου ή σπλάχνων οικτιρμών;

Η Κυρία Ευαγγελία συχνά στερήθηκε, αλλά δεν έγινε σκληρή, έμαθε να συμπονά. Η Κυρία Ευαγγελία μέσα στα λόγια της, έμαθε να σκέπτεται τους άλλους, που έχουν πιο πολλά από την ίδια προβλήματα.

Έμαθε να νοιώθει πληρότητα προσφέροντας στους άλλους, αφού προηγουμένως, μείωσε τις δικές της ανάγκες.

Η Κυρία Ευαγγελία μας διδάσκει, μας υπενθύμισε πως η αγάπη είναι τρόπος ζωής, όχι λόγια.

Η αγάπη είναι πηγή εμπνεύσεως έργων αγαθών, όχι στοχασμός. Η αγάπη είναι θυσία, όχι θέμα φιλοσοφικών συζητήσεων.

Η αγάπη είναι δρόμος, όχι ρομαντισμός.

Η αγάπη είναι “τώρα τι μπορώ να κάνω”, όχι “τι καλό θα ήταν….”, “πόσο θα ήθελα…”.

Η αγάπη είναι μάχη, είναι αγώνας, είναι πάλι, με τον ατομισμό μας.

Η αληθινή αγάπη που έχει διάρκεια, που ξέρει από θυσίες, που σκορπά το άρωμα της ταπείνωσης ξεκινά από τον Θεό και μέσω των συνανθρώπων μας, των οποίων συνανθρώπων μας, φτάνει στο Θεό της Αγάπης.

Η αγάπη είναι το μυστικό της πιο όμορφης ζωής.

Έτσι μας το μηνύει ο αδιάψευστος, αληθινός Λόγος του Θεού.

Έτσι μακάρι η αγάπη με τις ποικίλες καθημερινές προεκτάσεις της, να γίνει στόχος και τρόπος ζωής.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αρτοκλασία και Μνημόσυνο υπέρ ζώντων και εκλιπόντων της Δ/νσης Πληροφορικής/ΑΕΑ

Αρτοκλασία και Μνημόσυνο 

Υπέρ ζώντων και εκλιπόντων  της Δ/νσης Πληροφορικής/ΑΕΑ.

     Τη Παρασκευή 3-11-2023 ημέρα γιορτής της ανακομιδής και κατάθεσης των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου στη Λύδδα Παλαιστίνης, συγκεντρώθηκαν απόστρατοι και εν ενεργεία αστυνομικοί και πολιτικοί υπάλληλοι, στελέχη της Δ/νσης Πληροφορικής/Α.Ε.Α.  στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, Μουσείο Ακρόπολης,  με μέριμνα του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και τη βοήθεια του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ν. Μεσσηνίας,  για να λειτουργήσουν και να τιμήσουν με μνημόσυνο, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, τους εκλιπόντες συναδέλφους τους (Δ/νσης Πληροφορικής/ΑΕΑ) καθώς και αρτοκλασίας υπέρ Υγείας των σε ενέργεια και σε αποστρατεία συναδέλφων της ανωτέρω Υπηρεσίας και των οικογενειών αυτών.

Η προσπάθεια των διοργανωτών στοχεύει αφενός στη ζωντανή, αναστημένη και αληθινά «αιώνια» η μνήμη των εκλιπόντων συναδέλφων και αφετέρου στη διαρκή ψυχική επαφή των ζώντων στελεχών της Δ/νσης Πληροφορικής/Α.Ε.Α.

Ο Θεός να αναπαύει τους εκλιπόντες και να προστατεύει τους ζώντες!

 

Ημερήσια εκδρομή του Συνδέσμου στη Στυμφαλία-Φενεό-Κιάτο

Εκδρομή στη Στυμφαλία-Φενεό-Κιάτο

 Στις 22 Οκτωβρίου 2023 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία  η εκδρομή στο μουσείο περιβάλλοντος Στυμφαλίας- Φενεό Κορινθίας-Κιάτο από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αθηνών με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Συνδέσμου κ. Χριστολουκά  Νικόλαο συνεπικουρούμενος από τον Αντιπρόεδρο κ. Σκλάβο Ιωάννη, τον Γεν. Γραμματέα κ. Σερέτη Δημήτριο, τον Ταμία κ. Γιαννούλη Ιωάννη, τον Βοηθό Ταμία κ. Κάγκα Αντώνιο και τα μέλη του Δ.Σ. κ. Ζέππο Παναγιώτη και κ. Τέντε Παναγιώτα. Στη εκδρομή συμμετείχαν μέλη του Συνδέσμου και φιλικά τους πρόσωπα.

Η πρώτη μας επίσκεψη έγινε στο Μουσείο περιβάλλοντος Στυμφαλίας που επιδιώκει να καταδείξει την αλληλεξάρτηση ανθρώπου και φύσης και εστιάζει στην αρμονική συνύπαρξή τους στη λεκάνη της Στυμφαλίας. Στόχος του Μουσείου είναι η οικολογική ευαισθητοποίηση του κοινού και η διάσωση της γνώσης για την παραδοσιακή τεχνολογία της περιοχής. Το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας βρίσκεται στην πλαγιά ενός από τους κατάφυτους λόφους που περιβάλλουν τη Λίμνη Στυμφαλία. Εκεί απομάκρυνε ο Ηρακλής τις Στυμφαλίδες όρνιθες, σύμφωνα με τη μυθολογία. Η Στυμφαλία ανήκει στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών NATURA 2000. Η λίμνη της Στυμφαλίας και το όρος Ζήρεια έχουν μεγάλη οικολογική αξία. Επικοινωνούν με υπόγειους αλλά και ορατούς δρόμους νερού, ορίζοντας την υδατική λεκάνη της Στυμφαλίας, τη μεγαλύτερη ορεινή υδατική λεκάνη της Πελοποννήσου. Αυτή αποτελεί και τον νοτιότερο ορεινό υγροβιότοπο των Βαλκανίων, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.    Το Μουσείο Περιβάλλοντος διαθέτει, εικαστικά σύνολα για τη χρήση των αντικειμένων, μακέτες και πρωτότυπες ψηφιακές αναπαραστάσεις. Στον εσωτερικό χώρο του Μουσείου είχαμε πρόσβαση σε ένα μοναδικό για τον ελληνικό χώρο έκθεμα το ανοιχτό ενυδρείο που αναπαριστά σε τομή τη λίμνη, με ζωντανά ψάρια και φυτά της περιοχής!

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.500 μ., πάνω από την τεχνητή λίμνη Δόξα, και αποτελεί πόλο έλξης πολλών επισκεπτών. Η Μονή, με τη μεγάλη ιστορία και την πλούσια υλική και πνευματική προσφορά στην περιοχή και σε ολόκληρη τη χώρα. Η μονή είχε ιδρυθεί τον 14ο αι. από μοναχό καταγόμενο από τα Καλάβρυτα και μεταφέρθηκε, όταν μια μεγάλη πλημμύρα στην περιοχή του Φενεού το έτος 1693, σύμφωνα με επιγραφή στην είσοδό της, ανάγκασε τους μοναχούς να αναζητήσουν ασφαλέστερη τοποθεσία. Το 1754 η μονή ανακαινίστηκε εξαιτίας των καταστροφών που προκάλεσε πυρκαγιά που προηγήθηκε. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, η Μονή στήριξε οικονομικά τον αγώνα των Ελλήνων και φιλοξένησε «κρυφό σχολειό». Επιπλέον, εδώ συνερχόταν το Αρχηγείο της Φιλικής Εταιρείας, υπό τον ηγούμενο Ναθαναήλ και με τη συνδρομή και άλλων ηγουμένων από γειτονικές μονές, κι έγιναν πολλές συνεδριάσεις οπλαρχηγών, με επικεφαλής τον Θ. Κολοκοτρώνη.

Μετά τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους, η Μονή και άλλα μοναστήρια της περιοχής, συνεισέφεραν οικονομικά στην ίδρυση του Ελληνομουσείου στην Κόρινθο, το οποίο συνέβαλλε στη μόρφωση των Ελλήνων. Προσέφερε, επίσης, ηθικά, κοινωνικά και θρησκευτικά σε όλα τα χρόνια της νεοελληνικής ιστορίας. Κατά τη διάρκεια της  Κατοχής και του Εμφύλιου, κατέστη τόπος λεηλασιών, μαρτυρίων και σφαγών για πολλούς πολίτες και μοναχούς  στην χαράδρα της μονής του Αγίου Γεωργίου, στο Διάσελο της Ζαρούχλας, στη Μακριά Λάκα της Ζήρειας, και σε περιοχές γύρω από τα χωριά Καλύβια και Γκούρα και έτσι απώλεσε την οικονομική της δύναμη.

Στο ναό φυλάσσονται ιερά κειμήλια (ασημένια θυμιατά, δισκοπότηρα, εικόνες αγίων κ.ά.), ενώ σε ειδική προθήκη εκτίθενται λειψανοθήκες από ασήμι και ένθετο φίλντισι, διακοσμημένες με θρησκευτικές παραστάσεις. Εξαίρετης τέχνης είναι και ο μεγάλος μεταλλικός  πολυέλαιος  με τα εικονίδια που κρέμεται αιωρούμενος κάτω από τον οκτάπλευρο τρούλο. Δεν γίνεται επίσης  να φύγει κάποιος  από εδώ, χωρίς να δοκιμάσει γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο που παρασκευάζουν οι μοναχοί από τα άνθη που καλλιεργούν οι ίδιοι μέσα στη Μονή.

Σε μικρή απόσταση από τη Μονή  φτάσαμε στην τεχνητή λίμνη Δόξα σε υψόμετρο 900 μέτρων, η κατασκευή την οποίας ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή. Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Παλαιότερα υπήρχε εκεί η Μονή Αγίου Γεωργίου που μεταφέρθηκε από εκεί σε υψηλότερη θέση λόγω των πλημμυρών. Εκεί μπορέσαμε να περπατήσουμε παράλληλα στη λίμνη και να επισκεφτούμε το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Προαιρετικά μπορεί κάποιος να απολαύσει δραστηριότητες στη λίμνη όπως υδροποδήλατα και καγιάκ, ποδήλατο και ηλεκτρικό ποδήλατο δίπλα στη λίμνη καθώς να αγοράσει τοπικά προϊόντα όπως όσπρια, κάστανα, καρύδια, βότανα, μέλι, αυγά κλπ Το εκκλησάκι της Λίμνης πανηγυρίζει στις 27 Αυγούστου τη μέρα εορτής του Αγίου Φανουρίου. Επίσης κάθε χρόνο συγκεντρώνονται πιστοί τη μέρα εορτασμού των Φώτων, όπου γίνεται καθαγιασμός των υδάτων της λίμνης.

Μετά το πέρας των επισκέψεων γευματίσαμε στην  περιοχή Φενεού  στη ταβέρνα ‘’Ο Μιχάλης’’  με  εξαιρετικό φαγητό.

Τέλος, τις απογευματινές ώρες πραγματοποιήθηκε στάση στη παραλιακή  πόλη του Κιάτου για περίπατο, λήψη καφέ και αναψυκτικών.

 

 

79η Επέτειος Μάχης των Αθηνών Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

 

‘’79η Επέτειος Μάχης των Αθηνών

 Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη’’.

 

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

την Κυριακή  3η   Δεκεμβρίου 2023 και ώρα 10:00, στο παρεκκλήσιο Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, των εγκαταστάσεων του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, θα τελέσει  την ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων  για τη δημοκρατία και την πατρίδα, κατά την 79η επέτειο της Μάχης των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

 Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η

      Γνωρίζοντας την επιθυμία συμμετοχής και την αγάπη έκφρασης δοξασίας και τιμής, στη μνήμη των πεσόντων μαχητών, πολλών συνδικαλιστικών φορέων, αποστράτων και μη, καθώς και απλών πολιτών, ζητάμε ευγενικά την κατανόησή τους για τον αυστηρό περιορισμό των προσκεκλημένων, προς αποτροπή κάθε επιβαρυντικής συγκέντρωσης, που θα μπορούσε να επιφέρει, λόγω της διαρκούσας πανδημίας, προβλήματα στην υγεία όλων μας.

   Εφόσον εθιμοτυπικά κάποιοι θελήσουν να τιμήσουν την επέτειο των πεσόντων ηρώων α τ ο μ ι κ ά, μπορούν, τηρώντας τα ισχύοντα κάθε φορά υγειονομικά πρωτόκολλα και μέτρα, να αποθέσουν λίγα λουλούδια στο χώρο της «Μνημειακής» μαρμάρινης στήλης κατά τη διάρκεια της επομένης του μνημοσύνου εβδομάδας (Δευτέρα 4/12/23 έως Σάββατο 9/12/23) και ώρες 11.00΄ – 13.00΄.

  Επίσης το Δ.Σ. του Συνδέσμου καλεί κάθε αυτοβούλως προσερχόμενο για κατάθεση στεφάνου πολιτικό φορέα να σεβαστεί την ιερότητα του ετήσιου μνημοσύνου και να αποφύγει ομαδικές συγκεντρώσεις και συνθήματα.      

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  • 10:15 Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
  • 10:30 Επιμνημόσυνη δέηση.
  • 10:45 Ομιλίες.
  • 10:55 Προσκλητήριο νεκρών.
  • 11:05 Κατάθεση στεφάνων προσκεκλημένων.
  • 11:26 Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
  • 11:28 Εθνικός Ύμνος.
  • 11:30 Πέρας εκδήλωσης.

 

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το 2030 Η Ελλάδα θα είναι η γηραιότερη χώρα της ΕΕ.

Η Εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας το 2021, για την χώρα μας είχε προκαλέσει σοκ.

Και δυστυχώς, ειδικοί και στοιχεία δεν δίνουν μεγάλη περιθώρια για ανατροπές.

Η κατάσταση στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια είναι παγωμένη.

Πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι από όσους γεννιούνται.

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, το 2022 καταγράφηκαν 76.541 γεννήσεις, και σχεδόν διπλάσιοι θάνατοι.

Εάν κανείς ανατρέξει στα επίσημα στοιχεία του… millennium, θα διαπιστώσει ότι τότε ήταν το χρονικό ορόσημο όπου ξεκίνησε το αρνητικό ισοζύγιο, καθώς οι γεννήσεις το 2000 ήταν 103.274 ενώ οι θάνατοι 1.896 περισσότεροι.

Πέντε χρόνια νωρίτερα, το 1995, οι γεννήσεις ήταν 1.337 περισσότερες. Μείωση, λοιπόν, κατά 10,3% κατέγραψαν πέρυσι οι γεννήσεις στην Ελλάδα, σε σχέση με το 2021 που ήταν 85.346.

Τι συμβαίνει, όμως, και οι γεννήσεις στη χώρα μας στην οποία, αν δεν ληφθούν μέτρα, δεν θα έχει αίσιο τέλος;

— Οι επιπτώσεις του Κορωνοϊού.

Η έλευση του Κορωνοϊού εκτιμάται, ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Όπως επισημαίνει στο “Βήμα” ο διδάκτωρ Δημογραφίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μεταδιδακτορικός ερευνητής Προγράμματος (ΕΛΙΔΕΚ), Γιώργος Κοντογιάννης.

Η έλευση του κορωνοϊού εκτιμάται ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Η αναβολή των γάμων, έφερε και αναβολή της τεκνοποίησης, μια και η απόκτηση παιδιών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γάμο.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, από τους πλέον σημαντικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στην πτωτική τάση των γεννήσεων, είναι το πλήθος των γυναικών αναπαραγωγής ηλικίας στη χώρα μας.

Αυτός μειώθηκε και θα συνεχίσει να μειώνεται και τις επόμενες δεκαετίες, εάν δεν υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, όπως μια είσοδος νέων αλλοδαπών.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα :

Οι γυναίκες ηλικίας 20 – 24 ετών από 1,96 εκατομμύρια το 2010 μειώθηκαν σε 1,61 εκατομμύρια το 2021.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι μέσα σε μια οκταετία, σύμφωνα με τον κ.Κοντογιάννη, από το 2014 μέχρι το 2022, ο αριθμός των γυναικών 15-49 ετών -ηλικία που περιλαμβάνονται οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, μειώθηκε κατά 13%.

Η διαΝΕΟσις στη νέα της έρευνα μελετά το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος, κάνοντας μια σειρά από προβολές της εξέλιξης του πληθυσμού μέχρι το 2050.

Η έρευνα διεξήχθη από το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη.

Καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα, για την εξέλιξη του μεγέθους και της ηλικιακής σύστασης του πληθυσμού της χώρας.

Συνοπτικά :

* Σύμφωνα με όλα τα σενάρια που διατυπώνει η έρευνα, ο πληθυσμός της Ελλάδας στο μέλλον, θα μειωθεί σημαντικά.

* Το 2050 ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται στα 10 εκατομμύρια (σύμφωνα με το πιο αισιόδοξο σενάριο) και τα 8,3 εκατομμύρια (στο πιο απαισιόδοξο).

* Η ελάττωση του πληθυσμού θα κυμανθεί από περίπου 800.000, μέχρι 2,5 εκατομμύρια άτομα.

* Ο πληθυσμός της χώρας γερνάει. Η διάμεση ηλικία, που ήταν 26 έτη το 1951, και που είναι 44 έτη σήμερα, αναμένεται να αυξηθεί κατά 5 – 8 έτη.

* Ο πληθυσμός των παιδιών σχολικής ηλικίας (από 3 μέχρι 17 ετών) θα μειωθεί από 1,6 εκ. σήμερα σε 1,4 εκ. (αισιόδοξο σενάριο) έως 1 εκ. (απαισιόδοξο σενάριο) το 2050, αφού πρώτα όμως προηγηθεί μια έντονη διακύμανση τις δεκαετίες, που θα μεσολαβήσουν.

* O εν δυνάμει οικονομικά ενεργός πληθυσμός (δηλαδή όλοι οι πολίτες ηλικίας 20 – 69 ετών που δυνητικά θα μπορούσαν να δουλέψουν) θα μειωθεί από 7 εκατομμύρια το 2015 σε 4,8 – 5εκατομμύρια.

* Ο πραγματικός οικονομικά ενεργός πληθυσμός θα μειωθεί από 7εκ. το 2015 σε 3 – 3,7 εκ.

Σύμφωνα με προβολές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ο Παγκόσμιος πληθυσμός θα ανέλθει στα 9, 7 δις το 2050, από τα 7, 3 δις που είναι σήμερα.

Όπως, ωστόσο, διαφαίνεται από την έρευνα της διαΝΕΟσις, για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, οι αυξητικές αυτές τάσεις δεν αναμένεται να παρατηρηθούν στη χώρα μας, καθώς τα αποτελέσματα των προβολών, είναι σε πρώτη ανάγνωση αποκαρδιωτικά.

Κατ’ αρχάς ο πληθυσμός της χώρας αναμένεται το 2050 να έχει μειωθεί σε όλα τα σενάρια που επεξεργαστήκαμε : από τα 10,8 που είναι σήμερα, θα φτάσουμε στα 8,3 εκατομμύρια.

Επιπρόσθετα, η Ελλάδα είναι μια αυξανόμενα γηράσκουσα χώρα, καθώς οι πολίτες άνω των 65 ετών, που σήμερα αντιπροσωπεύουν το 21% του συνολικού πληθυσμού, το 2050 θα φτάσουν στο 30% – 33%, ενώ ο πραγματικά ενεργός πληθυσμός αντίστοιχα, θα μειωθεί σημαντικά.

Συνεπώς, είναι σαφές πως ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση για την Ελλάδα, θα πρέπει να περιλαμβάνει και πολιτικές που θα μας οδηγήσουν στο πιο θετικό από τα σενάρια εξέλιξης του πληθυσμού τα οποία αποτυπώθηκαν στην έρευνα της διαΝΕΟσις.

Δηλαδή, σε εκείνο που το μέγεθος του πληθυσμού το 2050 θα αριθμεί 10 εκατομμύρια.

Οι πολιτικές αυτές εκ των πραγμάτων θα πρέπει να στοχεύουν τόσο στην αύξηση των γεννήσεων, όσο και στη διαμόρφωση ενός θετικού μεταναστευτικού ισοζυγίου, προσελκύοντας ανθρώπινο δυναμικό και αμβλύνοντας παράλληλα τη δυναμική της “διαρροής εγκεφάλων”.

Διαφορετικά είναι βέβαιο, ότι το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας θα συμβάλλει στην αναπτυξιακή καθήλωση της χώρας, μετατρέποντάς τη στην πιο γερασμένη χώρα της Γηραιάς Ηπείρου και υπονομεύοντας την προοπτική της για το μέλλον.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΤΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΤΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το στρες και το άγχος είναι δύο λέξεις που συχνά χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει διαφορά μεταξύ τους.

Το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση του σώματος σε μια απειλή, πραγματική η φανταστική.

Μερικά από τα συμπτώματα του άγχους και του στρες είναι κοινά. Και στις δύο περιπτώσεις αισθανόμαστε ανησυχία, ταραχή ή δυσφορία.

Το στρες πολλές φορές αποτελεί προπομπό του χρόνιου άγχους.

Τόσο το άγχος όσο και το στρες μπορεί να έχουν παραγωγικά αποτελέσματα σε μικρές δόσεις, αν χάσουμε όμως τον έλεγχο μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Το στρες είναι η φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού, σε ένα νέο και απαιτητικό ερέθισμα.

Προκαλεί την απελευθέρωση αδρεναλίνης, η οποία μας επιτρέπει να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις, να ανταποκρινόμαστε στις προκλήσεις και να περιμένουμε σε εγρήγορση.

Ορισμένα άτομα αντιμετωπίζουν χρόνιο στρες το οποίο επιβαρύνει το καρδιαγγειακό σύστημα και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε κατάθλιψη.

Η αίσθηση ελέγχου και η θετική στάση βοηθούν να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα του στρες και να χαλαρώσετε.

Μερικές φορές το άγχος είναι αποτέλεσμα του στρες, αποτελεί όμως διαφορετική πάθηση.

Το άγχος μοιάζει περισσότερο με το αίσθημα του φόβου, παρά με το στρες.

Όταν έχουμε άγχος, αυτό οφείλεται σε ένα ερέθισμα που μας προκαλεί φόβο και ένα αίσθημα αδυναμίας,

Μερικοί άνθρωποι δεν είναι θέση να αναγνωρίσουν τα αίτια του άγχους που βιώνουν ή πάσχουν από διαταραχές άγχους όπου απορυθμίζουν τη ζωή τους.

Στη πλειονότητα των περιπτώσεων, οι φοβίες και το άγχος εμποδίζουν την ομαλή εξέλιξη της ζωής ενός ατόμου.

Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή είναι μια πάθηση στην οποία δεν αναγνωρίζεται κάποια συγκεκριμένη αιτία.

Αντιθέτως, η αγχώδης διαταραχή μπορεί να οφείλεται σε συγκεκριμένους παράγοντες, όπως οι κοινωνικές εκδηλώσεις ή η μοναξιά.

Για να προσδιορίσει εάν κάποιος έχει γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ένας ψυχολόγος θα αναζητήσει συμπτώματα όπως η υπερβολική, δύσκολο να ελεγχθεί ανησυχία που συμβαίνει τις περισσότερες ημέρες, σε ένα διάστημα έξι μηνών.

Η ανησυχία μπορεί να μετατοπίζεται από ερέθισμα σε ερέθισμα.

Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή μπορεί να συνοδεύεται και από σωματικά συμπτώματα.

Ένας άλλος τρόπος αγχώδης διαταραχής είναι η διαταραχή πανικού, η οποία χαρακτηρίζεται από ξαφνικές επιθέσεις άγχους, που μπορεί να προκαλέσει εφίδρωση, ζάλη και λαχάνιασμα.

Το άγχος μπορεί επίσης να εκδηλωθεί με τη μορφή συγκεκριμένων φόβων (όπως ο φόβος πτήσεων με αεροπλάνο) ή ως κοινωνικό άγχος, το οποίο χαρακτηρίζεται από διάχυτο φόβο κοινωνικών καταστάσεων.

Οι αγχωθείσες διαταραχές μπορούν να αντιμετωπισθούν με ψυχοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή ή ένα συνδυασμό και των δύο.

Μία από τις ευρέως χρησιμοποιούμενες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία, η οποία επικεντρώνεται στην αλλαγή των δυσλειτουργικών μοτίβων σκέψης, που σχετίζονται με το άγχος.

Είναι μια καλή Θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των παραγόντων άγχους, με έναν ασφαλή ελεγχόμενο τρόπο, όπου το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με το αντικείμενο του φόβου, με ασφαλή και ελεγχόμενο τρόπο, προκειμένου να σπάσει ο κύκλος του φόβου, γύρω από το ερέθισμα.

Το στρες τείνει να εντοπίζεται στην κατάσταση και να αναφέρεται, σε ένα τωρινό και πραγματικό συμβάν.

Το αφεντικό σας μπορεί να περιμένει από εσάς να τελειώσετε ένα έργο σε μια συγκεκριμένη προθεσμία, η Σύζυγος σας περιμένει από εσάς να τελειώσετε μια δουλειά του σπιτιού, το παιδί σας περιμένει να το πάρετε από το σχολείο.

Πηγή : psychomotor Athens – Δρ. Γλυκερία Ρέππα, Ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Εορτασμός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ

Γνωρίζεται ότι, στο πλαίσιο εορτασμού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, θα τελεσθεί, στον ομώνυμο Ιερό Ναό, στις εγκαταστάσεις της πρώην Σχολής Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας (Λ. Μεσογείων 96), την Τρίτη 7/11/2023 και ώρα 18:00′, παραμονή της εορτής, Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και λιτάνευση της Ιερής Εικόνας και ώρα 19:30΄ και την Τετάρτη 8/11/2023, Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από ώρα 07:00′ έως 10:00′.

Πρόγραμμα Πανηγύρεως Αγίων Αρχαγγέλων στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών

   Την Τρίτη  7 Νοεμβρίου 2023 και ώρα 18.00 θα τελεσθεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και Λιτανεία (περίπου 19.30΄).

 Την Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2023 και ώρα 07.00 – 10.00 θα τελεσθεί η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Παρακαλείσθε όπως προσέλθετε να συμμετάσχετε στις ως άνω ιερές Ακολουθίες προς τιμήν των Παμμεγίστων Ταξιαρχών  Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Μετά της εν Κυρίω Αγάπης

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…. Ένας δωδεκάχρονος επί μήνες αρνείται να κοιτάξει στον καθρέφτη

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

Ένας δωδεκάχρονος επί μήνες αρνείται να κοιτάξει στον καθρέφτη

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο λόγος είναι ότι είχε συλληφθεί μαζί με άλλα παιδιά από Ισραηλινούς στρατιώτες, που τους πετροβολούσαν, και αναγκάστηκε να καταδώσει ένα άλλο παιδί.

Έκτοτε αισθανόταν ως προδότης.

Πόσο συγκινητική η ευαισθησία, του δωδεκάχρονου αγοριού!

Ίσως εξ αιτίας του, να κακοποιήθηκε ένας φίλος και το παιδί δεν έχει το κουράγιο να βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη.

Την ενοχή του την αισθάνεται βαριά, μεγάλη.

Νοιώθει ότι τα μάτια του, δεν έχουν την ίδια καθαρότητα. Τον κατηγορούν.

Νοιώθει πως το πρόσωπό του έχει σκοτεινιάσει, τον ψέγει.

Τα βλέμματα του τον μαστιγώνουν, δεν έχουν την ίδια φωτεινότητα, το χαρακτηριστικό γνώρισμα των παιδικών ματιών.

Και είναι γεγονός πως η αμαρτία, μας ασχημίζει. Η δε παράβαση του θελήματος του Θεού μας κάνει άχαρους

Αλήθεια! Εμάς πόση ευαισθησία μας χαρακτηρίζει, όταν κάποια μάτια δακρύζουν, εξ αιτίας μας;

Όταν κάποια βήματα τρικλίζουν εξ αιτίας μας; Όταν κάποιοι χάνουν το ψυχικό κουράγιο εξ αιτίας μας;

Όταν κάποιες σχέσεις διασαλεύονται εξ αιτίας μας; Όταν η αξιοπρέπεια τους πετιέται στις λάσπες εξ αιτίας μας; Όταν κάποιοι απογοητεύονται εξ αιτίας μας;

Όταν κάποιοι χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας μας; Όταν κάποιων οι σχέσεις με το Θεό διασαλεύονται εξ’ αιτίας μας;

Όταν με παράδειγμα την δική μας ασυνέπεια, χάνει κάποιος την ανθρωπιά, τον σεβασμό, την ευγένεια, το ήθος του; Εξ αιτίας μας;

Πόση η δική μας ευαισθησία, όταν γύρω μας σβήνουν χαμόγελα; Όταν στάζουν τα μάτια με δάκρυα καυτά;

Πόση η ηθική μας ευαισθησία, όταν οι άλλοι δέχονται την περιφρόνηση μας και νοιώθουν ως παρείσακτοι εξ αιτίας μας;

Πόση η ευαισθησία μας, όταν η οδύνη κάνει κατοχή στις καρδιές των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω μας;

Ευαισθησία είναι η ιδιότητα βάσει της οποίας ένας άνθρωπος έχει έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, απέναντι σε σχετικά ερεθίσματα.

Ωστόσο ας σημειώσουμε, πως παρ’ όλο που οι άνθρωποι γεννιούνται με μηδενική αυτεπίγνωση, δεν αναπτύσσονται όλοι με τον ίδιο ρυθμό και δεν φτάνουν όλοι, στον ίδιο ακριβώς βαθμό αυτεπίγνωσης του εαυτού τους.

Όσο πιο προηγμένο είναι το στάδιο αυτοεπίγνωσης στο οποίο βρίσκεται ένας άνθρωπος, τόσο πιο έντονη θα είναι και η αυτό — αμφισβήτησή του, με αφορμή τα διάφορα αρνητικά ερεθίσματα.

Διαφαίνεται έτσι, ότι ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, με παρόμοιες παιδικές εμπειρίες, εκείνος που έχει χαμηλότερη αυτοεκτίμηση ή αυτοαμφισβήτηση, ανήκει σε πιο προηγμένο στάδιο εξέλιξης της συνειδητότητας και έχει μεγαλύτερη ευαισθησία και ευφυΐα από τον άλλον.

Σύμφωνα με έρευνα της Dr Elaine Aron , το 15 -20% του πληθυσμού είναι άτομα υψηλής ευαισθησίας, που σημαίνει, ότι αισθάνονται “πολύ βαθιά”, αλλά συχνά κρύβουν, τα συναισθήματά τους από τους άλλους.

Όμως ανάμεσα σε έναν κόσμο που φαίνεται να ανταμείβει τους πιο δυνατούς και τολμηρούς, το να είσαι πολύ ευαίσθητος είναι στην πραγματικότητα, μια δύναμη.

Σύμφωνα με την νευροψυχολόγο Nawal Mustafa, πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την ευαισθησία μας.

Εμείς ας τολμήσουμε να κοιτάξουμε στον καθρέπτη και ας το κάνουμε για να διαπιστώσουμε, να λυπηθούμε, να ευπρεπίσουμε τον ψυχικό μας κόσμο.

Γιατί η ευαισθησία οδηγεί σε συναίσθηση.

Γιατί η ευαισθησία είναι, πρέπει να είναι, κέντρισμα μετανοίας.

Και… Η μετάνοια είναι ο δρόμος της μεταμόρφωσής μας, είναι ο δρόμος της αναγεννήσεώς μας.

Είναι ο δρόμος της γαλήνης μας, είναι ο δρόμος της Θέωσής μας, είναι ο δρόμος της ευτυχίας μας, είναι ο δρόμος της σωτηρίας μας.

Έτσι δεν είναι;

Και ξέρετε; Η μετάνοια είναι ένα ευλογημένο φυτό, που παντού μπορεί να φυτρώσει.

Μέσα στα μοναχικά θερμοκήπια, στα σπιτικά που διαλέγουν το θέλημα του Θεού, στις βιοπάλης τους λαβύρινθους. Παντού!

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η συνομιλία είναι απαραίτητη, για να συνδεθούν οι άνθρωποι και να γνωριστούν μεταξύ τους.

Η ομιλία είναι σαν τέχνη και οι συνομιλίες πρόσωπο με πρόσωπο είναι ο καλύτερος καμβάς, που μπορεί να βαφτεί με λέξεις.

Υπάρχουν άνθρωποι, που όταν πρέπει να ξεκινήσουν ένα θέμα συνομιλίας αδειάζουν και δεν ξέρουν τι να κάνουν ή τι να πουν.

Γι’ αυτό είναι πάντα μια ιδέα να βρείτε ή να έχετε ορισμένα θέματα συνομιλίας, για να μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, όταν είναι απαραίτητο.

Οι συνομιλίες πρέπει να ασχοληθούν με θέματα που προκαλούν το ενδιαφέρον και των δύο συνομιλητών, κανείς δεν θέλει να μιλήσει με κάποιον, που είναι βαρετός ή παθιασμένος.

Σε μια συνομιλία, και τα δύο μέρη, πρέπει να έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν και να συνομιλήσουν.

Λέτε μια συναρπαστική ιστορία και βλέπετε ανθρώπους να χασμουριούνται; Ίσως αυτή η ιστορία να μην είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο νομίζετε.

Προσπαθήστε να το ολοκληρώσετε και αφήστε τους άλλους να πουν τη γνώμη τους.

— Κάντε ερωτήσεις παρακολούθησης.

Η υποβολή ερωτήσεων παρακολούθησης, είναι ένας πολύ καλός τρόπος, για να συνεχίσετε τη συνομιλία. Αυτές οι ερωτήσεις συχνά οδηγούν σε συναρπαστικές συζητήσεις.

— Μην μιλάτε για πολιτική ή θρησκεία.

Επειδή πολλοί άνθρωποι στα θέματα αυτά έχουν ισχυρές απόψεις, η συνομιλία θα μπορούσε να τελειώσει σε καταστροφή.

Ειδικά, αν δεν γνωρίζετε ακόμα καλά το άτομο.

— Μην αναγκάζετε μια συνομιλία.

Μερικές φορές οι άνθρωποι απλά θέλουν να συνομιλούν.

Συχνά, εάν το άτομο σας δίνει πολλές μονοφωνικές απαντήσεις, δεν κάνει επαφή με τα μάτια ή δεν κάνει ερωτήσεις, αυτό σημαίνει ότι δεν θέλει να συνομιλήσει.

Ο καθένας έχει μια κακή μέρα.

— Θέματα για την έναρξη της συνομιλίας.

Εδώ είναι μερικά γενικά θέματα για να συζητήσουμε.

Μόλις συναντήσετε κάτι ενδιαφέρον ή κάτι που το άλλο άτομο συναρπάζει, μιλήστε για το θέμα για λίγο.

Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι αρέσει να μιλούν για τον εαυτό τους, οπότε είναι γενικά καλό να εστιάζουμε σε αυτό και να είναι καλός ακροατής.

— Τρέχουσα κατάσταση.

Ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει μια συνομιλία είναι να μιλήσετε, για την τρέχουσα κατάσταση της ζωής.

Οι ερωτήσεις που κάνετε μπορεί να διαφέρουν, ανάλογα με το που βρίσκεστε και τι κάνετε.

Για παράδειγμα, εάν περιμένετε κάτι, θα μπορούσατε να ρωτήσετε το άτομο, για πόσο καιρό περιμένει.

Εάν ταξιδεύετε οπουδήποτε μπορείτε να ρωτήσετε που πηγαίνει το άτομο.

Εάν βρίσκεστε σε μέρος όπου σερβίρετε φαγητό, μπορείτε να μιλήσετε για το φαγητό σας.

— Επάγγελμα / εργασία.

* Ποια είναι η δουλειά σου.

* Πόσο καιρό δουλεύεις εκεί.

* Σας αρέσει εκεί.

* Πως είναι οι συνάδελφοί σας.

* Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα για τη δουλειά σας.

— Ρούχα.

Αυτό το θέμα λειτουργεί καλύτερα, όταν μιλάτε για το τι φοράει το άτομο.

Για παράδειγμα, δοκιμάστε να συγχαρώ τη στολή, ίσως ακόμη και ένα συγκεκριμένο μέρος, και ρωτήστε από που το πήρε.

— Μηνύματα.

* Τι πιστεύετε για τον (τρέχον τίτλο ειδήσεων).

* Το ακούσατε ( τίτλος ειδήσεων).

* Πόσο παρακολουθείτε τις ειδήσεις.

* Αυτό που λαμβάνει πολύ λίγη προσοχή στα μέσα ενημέρωσης?

* Αυτό που παίρνει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης?

 

— Αθλήματα.

* Σας αρέσει (ένα άθλημα που σας αρέσει).

* Ποιές ομάδες κυνηγάτε?

* Ποιό ήταν το τελευταίο παιγνίδι στο οποίο πήγατε?

* Τι πιστεύετε για (δημοφιλής παίκτης / ομάδα που βρίσκεται στον ανερχόμενο κλάδο)?

* Κάνεις σπορ?

* Ποιός νομίζετε ότι θα κερδίσει (σημαντικό αθλητικό γεγονός)?

— Τόπος διαμονής.

Δεν θα έκανα πολύ ακριβείς ερωτήσεις, πραγματικά δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τη διεύθυνση.

Το ασαφές περιβάλλον είναι αρκετό.

* Σε ποιο μέρος (η πόλη όπου ζείτε) ζείτε?

* Πως σου αρέσει η γειτονιά σου?

* Πότε μετακομίσατε εκεί?

* Ποιό είναι το καλύτερο πράγμα για την περιοχή σας?

— Κοντά στο μέλλον.

* Ποιά είναι τα σχέδια του Σαββατοκύριακου σας?

* Που πηγαίνουν οι επόμενες διακοπές σας?

* Υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον αυτήν την εβδομάδα?

” Όταν θέλετε να είστε έξυπνοι, μάθετε να κάνετε έξυπνες ερωτήσεις, ακούτε προσεκτικά, απαντήστε ήρεμα, και σταματήστε να μιλάτε όταν δεν έχετε τίποτα άλλο να πείτε”.

“Johann Kaspar Lavater”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Να ξέρεις πολλές γλώσσες είναι καλό, να συγκρατείς αυτήν που έχεις, είναι σημαντικό

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ….

“Να ξέρεις πολλές γλώσσες είναι καλό,

να συγκρατείς αυτήν που έχεις, είναι σημαντικό”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Και πάλι σοφά αποφαίνεται ο λαός μας.

Και πάλι αξιολογεί σωστά.

Και πάλι βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Και πάλι επισημαίνει το αναγκαιότερο. Και πάλι δίνει οδηγίες προς “ναυτιλομένους” για να μη υπάρξουν ναυάγια.

Καλές είναι οι γνώσεις για να ζεις.

Αναγκαιότερη η Αρετή, για να μπορείς να ζεις καλά.

Καλές οι γλώσσες για να συνεννοείσαι με αλλοεθνείς, αναγκαιότερη η συνετή γλώσσα, για να μην προκαλείς γύρω σου τρικυμίες, για να μην πληγώνεις, για να μην ταπεινώνεις, για να μην προσβάλλεις.

Για να μην εξουθενώνεις, για να μην κουτσομπολεύεις, για να μην καταρρακώνεις υπολήψεις, για να μην λασπολογείς, για να μην ξεριζώνεις πεποιθήσεις σωστικές.

Για να μην φέρεσαι αγενώς, για να μην ανακατεύεσαι, σε ό,τι είναι ξένο με την προκοπή και την σωτηρία σου.

Για να μην ορκίζεσαι, για να μην ψευδομαρτυρείς, για να μην γίνεσαι ταχυδρόμος κακών.

Η πληγή που δημιουργείτε από τη γλώσσα, είναι πιο βαθιά από αυτήν που δημιουργείτε, από το μαχαίρι.

Γιατί το μαχαίρι τραυματίζει το σώμα, ενώ η γλώσσα τραυματίζει την ψυχή.

“Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει”.

Η συγκεκριμένη ρύση αποτελεί μια, από τις πιο γνωστές παροιμίες του λαού μας, στην οποία παρουσιάζεται όλη η δύναμη, η ισχύς και το κύρος της γλώσσας, του μέσου για την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας.

Οι λέξεις, ο λόγος, η ομιλία, αν και στοιχεία άυλα, μπορεί να είναι καμιά φορά τόσο σκληρά, τόσο πίκρα και να διατυπώνονται με τέτοιο τρόπο, που πληγώνουν και πνίγουν τον συνάνθρωπό μας, λόγω της αλήθειας που πολλές φορές κρύβουν.

Συνεπώς, μέσα από αυτή τη λαϊκή παροιμία διαφαίνεται η δύναμη και το κύρος που κρύβει μέσα της, η κατά τα άλλα απλή έννοια της γλώσσας.

Η συμπεριφορά θεωρείται ,ότι είναι η πιο βασική από τις ανθρώπινες ενέργειες.

Η συμπεριφορά είναι ο τρόπος που δρα και αντιδρά ένα αντικείμενο ή ένα σώμα μέσω της σχέσης ή της αλληλεπίδρασης με άλλα αντικείμενα, οργανισμούς ή γενικότερα με το περιβάλλον.

Ο Φιλόσοφος Ράλφ Ουάιλντ Έμερσον, προσδιορίζει την αυθόρμητη συμπεριφορά με την ψυχή του ατόμου :

Η ανθρώπινη συμπεριφορά καθώς και άλλων οργανισμών, μπορεί να είναι κοινή, ασυνήθιστη, αποδεκτή η μη αποδεκτή.

Οι άνθρωποι, αξιολογούν την αποδοχή, μιας συμπεριφοράς χρησιμοποιώντας κοινωνικά πρότυπα και ρυθμίζοντας τις συμπεριφορές, μέσω του κοινωνικού ελέγχου.

Η αντικοινωνική συμπεριφορά σχετίζεται με την προσωπικότητα, την ιδιοσυγκρασία του ατόμου, το περιβάλλον του ατόμου και την οικογένεια του, το κοινωνικό περιβάλλον, το σχολείο, με τους φίλους και τους οικείους.

Την αδυναμία να υπολογίσει τις συνέπειες της συμπεριφοράς του, τη γενετική προδιάθεση και τη χαμηλή νοημοσύνη.

Την έκθεση σε βίαιες σκηνές και εικόνες μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, με την αποξένωση, με τις καταχρήσεις, τα έντονα κοινωνικά – οικονομικά προβλήματα, τον αλκοολισμό ή τις καταχρήσεις των γονιών.

Λοιπόν, ναι, καλή η γνώση, όμως άριστη η Αρετή.

Χρήσιμη η γνώση, αναγκαία η αρετή. Ωφέλιμη η γνώση, αγιαστική η αρετή.

Γλώσσα συγκρατημένη, που φανερώνει άνθρωπο με σύνεση, με σεβασμό, με αυτοσεβασμό.

Γλώσσα με φρένο, που την φράζει η πνευματική ωριμότητα, η χάρη, η διάθεση παραμυθίας, και οπωσδήποτε το ήθος.

Γλώσσα με λόγια νόστιμα, μεστά, εποικοδομητικά, ενισχυτικά.

Γλώσσα με λόγια, που στηρίζουν και οδηγούν σε δρόμους σωτηρίας.

Γι’ αυτό μας πρέπει να τείνουμε ους ευήκοο στο θυμόσοφο λαό μας, τον ευλογημένο ελληνικό λαό, που οι ρήσεις του αποτελούν σήματα πορείας.

Σήματα πορείας γιατί εμπνέονται από τον αδιάψευστο λόγο του Θεού.

Υπογραμμίζει ο αδελφόθεος Ιάκωβος “ει τις εν λόγω ού πταίει, ούτος τέλειος ανήρ”.

Ναι! έκφραση τελειότητας η’ γλώσσα με χαλινάρι.

Μας αξίζει, να νοιώθουμε μαθητές και στο λόγο του Θεού μας και στη Σοφία του λαού μας.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗΧΑΝΕΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΗΧΑΝΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας διάλογος που συχνά ακούγεται ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά, είναι αυτός ο γεμάτος παράπονα και από τις δύο πλευρές.

— Τι σου λείπει, αχάριστο πλάσμα.

Το φαγητό, το ψωμί, τα ενδύματα, τα υποδήματα, το σπίτι, το σχολείο, τα ιδιαίτερα μαθήματα, οι ξένες γλώσσες, το καράτε, το μουσικό όργανο, ο χορός, το γλέντι, η διασκέδαση, η ελευθερία, να πας όπου θέλεις;

Τι σου στερήσαμε; Όλα σου τα δώσαμε, όλα τα έχεις. Τίποτα δε σου λείπει.

— Ναι όλα μου τα δώσατε, εκτός από ένα. Ναι, καλοί μου γονείς, όλα αυτά μου τα δώσατε, αλλά μου στερήσετε τον εαυτό σας και μου αρνηθήκατε τον Θεό μας.

Ποτέ δεν μου μιλήσατε για τον Θεό!

Ποτέ δεν μου μάθατε να προσεύχομαι. Ποτέ δεν με οδηγήσατε στον ιερό Ναό να εκκλησιασθώ.

Ποτέ δεν μου είπατε πως υπάρχει ένα βιβλίο του Θεού, το Ιερό Ευαγγέλιο.

Ποτέ δεν δείξατε πως να λατρεύω και να υμνώ τον Θεό και ποτέ δεν με βοηθήσατε να ζήσω μυστηριακή ζωή.

Με θρέψατε σαν χριστουγεννιάτικο θρεφτάρι και σαν πασχαλινό αρνί. Με είδατε μόνο ως σώμα με σάρκα και ποτέ δεν με είδατε ως πνευματική ύπαρξη και αθάνατη ψυχή.

Αυτό είναι το μεγάλο σας αμάρτημα.

Και ακόμη, ποτέ, δεν διαθέσατε λίγο χρόνο να κάνετε διάλογο μαζί μου.

Ποτέ δεν είχατε χρόνο για μένα. Ποτέ δεν μου δώσατε την ακοή σας να με ακούσετε. Όσες φορές σας χρειάστηκα δεν είχατε χρόνο.

Και τώρα εγώ έκανα τις δικές μου επιλογές. Βρήκα άλλους τρόπους και άλλα μέσα, για τα προσωπικά μου θέματα και για τα ατομικά μου προβλήματα.

Χάσμα μας χωρίζει, πλέον, εσείς το δρόμο σας, και εγώ το δικό μου, και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.

Πως η συμπεριφορά των γονέων επηρεάζει το παιδί :

Η συμπεριφορά των γονέων είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη, μιας και μπορεί να προκαλέσει, όλων των ειδών τα συναισθήματα στο παιδί.

Η δυνατή σχέση γονέων παιδιών, οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα τόσο για τα παιδιά, όσο και για όλη την οικογένεια.

Έτσι ο γονέας μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στο ρόλο του.

Η σωματική, συναισθηματική, και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού εξαρτάται από τη σχέση μεταξύ γονέων και παιδιών.

Η προσωπικότητα και η συμπεριφορά τους, χτίζεται πάνω σε αυτήν τη μοναδική γονεϊκή σχέση.

Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται και συνδέονται τα μέλη της οικογένειας μεταξύ τους, αντικατοπτρίζει το πως η συμπεριφορά των γονέων επηρεάζει το παιδί, και δείχνει τη μελλοντική συμπεριφορά, που θα παρουσιάσει το παιδί στο περιβάλλον.

Τα παιδιά που θα νοιώθουν ασφάλεια και θα λάβουν μια “ζεστασιά” από τους γονείς, καταφέρνουν να προσαρμόσουν τα συναισθήματά τους και να ελέγχουν το άγχος τους και τις δύσκολες καταστάσεις που θα βρεθούν.

Με τον τρόπο αυτό το παιδί δείχνει πιο καλές κοινωνικές συμπεριφορές και σίγουρα θα αναπτύξει καλές σχέσεις με άλλους.

Σε αντίθεση με τη μητέρα, που η σχέση με το παιδί ξεκινάει ακόμα και μέσα από την κοιλιά, ο δεσμός με τον πατέρα γίνεται με τη γέννησή του.

Δεσμός που για να αναπτυχθεί και να γίνει δυνατός, θέλει κόπο και χρόνο.

Είναι σημαντικό οι γονείς να συμπεριφέρονται και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του παιδιού, αλλά πάντα από τη ματιά των παιδιών και βέβαια να δείχνουν την αντίστοιχη για κάθε ηλικία.

Η γονεϊκή συμπεριφορά αφορά το σύνολο των στρατηγικών και διαδικασιών που εφαρμόζει ένας γονέας, ώστε να προάγει και να στηρίξει τη φυσιολογική συναισθηματική, κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού, από την βρεφική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή.

Η πλειοψηφία των συμπεριφορών ενός γονέα, αντικατοπτρίζουν το γονεϊκό στυλ.

Φαίνεται ότι η γονεϊκή συμπεριφορά και ιδιαίτερα τα γονεϊκά στυλ που χρησιμοποιεί ένας γονέας, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού και στην εμφάνιση συμπεριφορικών προβλημάτων και συναισθηματικών δυσκολιών στην ενήλικη ζωή.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ Ο ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΟΣΙΟΣ ΔΑΒΙΔ Ο ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Όσιος Δαβίδ έζησε τον 5ον αιώνα μ.Χ., στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και οι γονείς του τον ανέθρεψαν χριστιανικά. Από μικρό παιδί αγάπησε τον Θεό και προσπαθούσε να ζει ενάρετα, τηρώντας τις Άγιες εντολές Του.

Νέος στην ηλικία, πήρε την μεγάλη απόφαση να αφιερωθεί στον Θεό.

Πούλησε την περιουσία του και ακολούθησε τη μοναχική οδό, βάζοντας μετάνοια στο Μοναστήρι των Κουκουλιατών, λίγο έξω από την Θεσσαλονίκη.

Εκεί επιδόθηκε σε έντονους ασκητικούς αγώνες και σύντομα έλαβε το μεγάλο αγγελικό Σχήμα, παίρνοντας το όνομα του προφητάνακτος Δαβίδ.

Ο θαυμασμός που έτρεφε προς τους Στυλίτες Αγίους, σε συνδυασμό με τους μεγάλους αγώνες του, τον έκαναν να αναζητήσει τρόπο να τους μιμηθεί.

Η ψυχή του φλεγόταν από την αγάπη του Χριστού και η επιθυμία του από έντονους πνευματικούς αγώνες γινόταν επιτακτική.

Ακόμα και αν το σώμα καταπονούνταν από τις κακουχίες, ο ζήλος του τον ωθούσε να ακολουθήσει την ασκητική οδό.

Έτσι πήρε την απόφαση να ασκηθεί επάνω σε ένα δένδρο.

Δίπλα στο καθολικό του μοναστηριού του υπήρχε μια αμυγδαλιά, ανέβηκε σ’ αυτή και έστησε την “κατοικία” του.

Με τον τρόπο αυτό μιμήθηκε τον κύριο μας που έλεγε στον πλούσιο νέο, οι αλεπούδες έχουν τις φωλιές τους και τα πουλιά του ουρανού τις “κατασκηνώσεις τους”, ενώ ο Υιός του ανθρώπου “ουκ έχει που την Κεφαλή κλίνη.

Έτσι και ο Όσιος Δαβίδ ασκούνταν καθισμένος επάνω σε ένα κλαδί, χωρίς να έχει προνοήσει για κάποιο είδος προστασίας ή ανέσεως.

Στο τέλος της τριετίας εμφανίστηκε στον όσιο άγγελος Κυρίου, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι εισακούστηκε η παράκλησή του και η δοκιμασία του ως δεντρί του ασκητού έληξε.

Του είπε να κατέλθει από το δένδρο και να συνεχίσει τον ασκητικό του βίο σε κελί , αινών και ευλογών τον Θεό.

Ο Θεός βλέποντας τους ασκητικούς του αγώνες και τη βαθιά πίστη του, τον ευλόγησε και του έδωσε έντονα τα χαρίσματα της θαυματουργίας και της διορατικότητας.

Ο λαός του Θεού τον θαύμαζε. Πήγαινε κοντά του να τους νουθετήσει και να τους βοηθήσει στα προβλήματά τους.

Και ο Όσιος τους θεράπευε από τις ασθένειες, ψυχικές και σωματικές.

Με τον καιρό άρχισαν να τον πλησιάζουν άνθρωποι, που είχαν κλίση στη μοναδική πολιτεία και τον παρακαλούσαν να τους δεχθεί ως υποτακτικούς του.

Ο Όσιος, θέλοντας να συνεχίσει τη ζωή του ως δενδρίτης, αρνούνταν να τους αναλάβει.

Όμως, έπειτα από τρία χρόνια στη ξεχωριστή αυτή μορφή ασκήσεως, ο Θεός του έδωσε πληροφορία να κατέβει από το δένδρο και να αγωνισθεί κοντά στη συνοδεία του.

Έφτιαξε ένα στενότατο κελάκι και έμεινε εκεί έγκλειστος, νουθετώντας τους πιστούς και καθοδηγώντας τους πατέρες, που είχαν συνταχθεί κοντά του.

Όταν ο Όσιος έφτασε στην ηλικία των 98 ετών, προέκυψε στη Θεσσαλονίκη ένα μεγάλο πολιτικό θέμα.

Ο Μητροπολίτης και ο πιστός λαός απευθύνθηκαν στον Όσιο να τους βοηθήσει.

Έπρεπε να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, στον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό να του ζητήσει χάρη. Ήταν σίγουρο πως ο αυτοκράτορας, βλέποντας τον Ασκητή, θα εκπλήρωνε το αίτημα.

Μετά από προσευχή και πληροφορία Θεού, ο Όσιος Δαβίδ μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και τακτοποίησε την υπόθεση.

Και όπως είχε προφητείες, στην επιστροφή παρέδωσε οριακά το πνεύμα του στον Θεό, που αγάπησε τόσο και για τον οποίο αγωνίστηκε σκληρά χάνοντας ιδρώτα και άφθονα δάκρυα.

Ο Όσιος Δαβίδ ο Δεντρίτης, ο εν Θεσσαλονίκη, ας πρεσβεύει για όλους μας και ας μας εμπνέει , με την πίστη και τους ασκητικούς του αγώνες, για να προχωράμε κι εμείς την πνευματική μας πορεία, με σταθερότητα και ασφάλεια.

Πηγή : π.Β.Σ.– Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό, Περιοδικό (ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Την ένδοξη ιστορία της εθνικής μας παλιγγενεσίας την έγραψαν πολλοί γενναίοι, με την παλληκαριά τους, με θυσίες και το αίμα τους, με τη ζωή και το θάνατό τους.

Είναι τα “λαμπρά παλληκάρια” που “μελετά” η Δόξα, κατά τον ποιητή, σε κορφές και ραχούλες, σε κάμπους και βουνά.

Αλλά το ’21 είναι η κατάληξη και το αποτέλεσμα αιματηρών επαναστατικών κινημάτων 400 χρόνων σκλαβιάς.

Άνθρωποι απλοί και εγγράμματοι, της γης και της θάλασσας, κληρικοί και λαϊκοί, ήρωες αφανείς και άγνωστοι οι πιο πολλοί, όσοι “πρωτοσπείρανε της λευτεριάς το σπόρο”.

Ανάμεσα τους και ένα πλήθος γυναικών, που αγωνιζόταν στο πλευρό των ανδρών, δίνοντας τα πάντα για την ελευθερία της Πατρίδας.

Γυναικών, που άλλοτε γίνονταν πρωτεργάτες της Νίκης και συχνά εξιλαστήρια θύματα της θηριωδίας των Τούρκων.

Η αχλύς του χρόνου θάμπωσε την προσφορά τους, με συνέπεια να γίνουν καθόλου ή ελάχιστα γνωστές στις σελίδες του βιβλίου της ιστορίας.

Μια τέτοια γυναικεία ηρωική προσωπικότητα και παρουσία στάθηκε και η ΦΑΙΔΡΑ ΠΑΠΑ, σύζυγος του Σερραίου μεγαλεμπόρου και Τραπεζίτη, Εμμανουήλ Παπά.

Ο Εμμανουήλ Παπάς είχε μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία και η καρδιά του ήταν δοσμένη στο όραμα της ελευθερίας της πατρίδας. Γι’ αυτό και προσέφερε πρόθυμα τα πλούτη του στον αγώνα και αφήνοντας στα χέρια της γυναίκας του την πολυμελή οικογένεια’ τους, έγινε ο πρωτεργάτης της Επανάστασης στην Μακεδονία.

Γνώριζε καλά, πως μπορούσε να αναλάβει το πολυεύθυνο αυτό έργο, εφόσον μέσα στο αρχοντικό τους, στις Σέρρες, η σεμνή Φαίδρα κρατούσε στα χέρια της το στημόνι και το υφάδι, που ύφανε στον οικογενειακό τους αργαλειό, το φλάμπουρο της Φιλοπατρίας, και το εμπιστευόταν, ιερό φυλαχτό στις καρδιές των παιδιών τους.

Δώδεκα παιδιά είχε η οικογένεια, 9 αγόρια και 3 κορίτσια.

Δεν τους έλειπε τίποτα για να απολαμβάνουν τα πλούτη τους και την άνεση που μπορούσαν να τους εξασφαλίσουν.

Και όμως δεν υπολόγισαν τίποτα μπροστά στον αγώνα, για την ελευθερία της Πατρίδος. Κι όταν ήρθε η ώρα, ο Εμμανουήλ Παπάς έσπευσε να δώσει το “παρών” μαζί με τους τέσσερις (4) μεγάλους γιους του.

Η Φαίδρα έμεινε και πάλι μόνη, ταπεινή ιέρεια της οικογενειακής εστίας, αλλά και της εθνικής ιδέας.

— Ξέρω πως θα φανείς γενναία, ό,τι κι αν συμβεί της είπε, φεύγοντας ο άνδρας της.

Η Φαίδρα χαιρέτησε με σφιγμένη καρδιά σύζυγο και παιδιά, αποφασισμένη να σταθεί με γενναιότητα και σύνεση στο τιμόνι της οικογένειας που της απέμενε.

Καταφυγή της η προσευχή, για τους δικούς της και όλο το σκλαβωμένο γένος.

Την ενθαρρύνει και το μήνυμα του άνδρα της από το Άγιον Όρος,, που έγινε το κέντρο των πολεμικών του επιχειρήσεων :

“Κράτα γερά! Ο Αγώνας δεν χάθηκε. Θα συνεχιστεί. Αναχωρούμε με το καράβι του Βισβίδη στην Ύδρα…

Έχω μαζί μου τα τέσσερα μεγαλύτερα βλαστάρια μας.

Να ‘σαι περήφανη για τους γιούς μας. Να προσεύχεσαι και να μας περιμένεις…..” Αισιοδοξία και περηφάνια απέδιδε η επιστολή και χαρά και καμάρι γέμισε η καρδιά της Φαίδρας, για τους γενναίους που κατευόδωσε.

Όμως σε λίγο, ως κεραυνός εν αιθρία έφτασε το μήνυμα του θανάτου του συζύγου της, λίγο πριν φτάσει στο νησί της Ύδρας.

Στη θλιβερή είδηση ή ψυχή της γέμισε πόνο, αλλά και ανησυχία για ό,τι θα ακολουθούσε.

Γιατί ήξερε πως τώρα, αυτή θα πλήρωνε το τίμημα του ηρωϊσμού του πατέρα και των αδελφών τους. Ήταν γνωστή στους Τούρκους, πως όλη η οικογένεια ήταν εντεταλμένη στο επαναστατικό σώμα της Μακεδονίας, που καθυστέρησε τις Τουρκικές δυνάμεις στην Βόρεια Ελλάδα, με συνέπεια να οργανωθεί και να εκδηλωθεί η επανάσταση στην Πελοπόννησο.

Και όπως το περίμενε η γενναία Φαίδρα, σε λίγες μέρες, στις 8 Μαΐου Του 1821, σύρθηκε στην φυλακή μαζί με τις κόρες της και τα μικρότερα αγόρια της, τον Γιώργη 14 ετών, τον Αλέξανδρο 10 και τον Κωνσταντίνο 5, με εντολή του Σουλτάνου Μαχμούτ.

Η περιουσία τους λεηλατήθηκε.

Η διαταγή του Σουλτάνου ήταν η ποινή του θανάτου, για όλη την οικογένεια.

Χρόνια ολόκληρα σάπιζαν στη φυλακή, ζωντανοί νεκροί, μέχρις ότου ο Χρύσανθος, ως Πατριάρχης, κατόρθωσε το 1826 να μετατρέψει την ποινή, σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Τέλος το 1833 με την μεσολάβηση της ελληνικής κυβέρνησης η οικογένεια αφέθηκε ελεύθερη.

Έτσι :

— Ο Αναστάσιος, ο Αλέξανδρος και ο Αθανάσιος που διηύθυναν τις επιχειρήσεις στην Βιέννη, άδραξαν τα όπλα, όταν κηρύχθηκε η επανάσταση.

Ο Αναστάσιος πολέμησε με τον Υψηλάντη στη Μολδαβία και αργότερα στο Μεσολόγγι και ήταν ο μόνος που ευτύχησε να δει την λευτεριά. Πέθανε πάμφτωχος στην Πάτρα.

— Ο Αλέξανδρος σκοτώθηκε στο Μεσολόγγι, πολεμώντας με τον Μάρκο Μπότσαρη.

— Ο Αθανάσιος πολεμώντας στην Αταλάντη το 1827, πιάστηκε αιχμάλωτος και αποκεφαλίστηκε στη Χαλκίδα.

— Ο Ιωάννης βρήκε ηρωϊκό θάνατο στο Μανιάκι.

— Ο Δημήτριος και ο Γεώργιος, φονεύτηκαν από τους Τούρκους με τον δι’ αγχόνης θάνατο.

— Ο Νικόλαος σκοτώθηκε στο Καματερό το 1827, πολεμώντας στο Σώμα του Καραϊσκάκη.

— Ο Κωνσταντίνος που αποφυλακίστηκε στο 1826 σε ηλικία 12 ετών, είναι ο μόνος που επέζησε και μεγάλωσε.

Δεν γνωρίζουμε πότε και πως πέθανε η Φαίδρα.

Αδιαμφισβήτητα όμως θα μπορούσε να βεβαιώσει κανείς, πως το ήθος της έπλασε ήρωες, σύζυγο και παιδιά.

Οι μεγάλοι αγώνες ζητούν και μεγάλες καρδιές. Καρδιές που μπαίνουν σε μεγάλες θυσίες.

Ήταν οι γυναίκες που διακόνησαν, η κάθε μία από το μετερίζι της, την εθνική μας ελευθερία.

ΠΗΓΗ : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

Ενημέρωση για την Συνεδρίαση της 12-10-2023 του Δ.Σ./Μ.Τ.Σ.

Ενημέρωση για την Συνεδρίαση της 12-10-2023 του Δ.Σ./Μ.Τ.Σ.

Αγαπητοί Συνάδελφοι

  1. Κατά τη χθεσινή (12-10-2023) συνεδρίαση του Δ.Σ. του Μ.Τ.Σ. μεταξύ των άλλων θεμάτων:
  • Εγκρίθηκε η καταβολή του υπολειπόμενου  ποσού Β.Ο.Ε.Α. για τα έτη 2021 και 2022.
  • Εγκρίθηκε η Απονομή των Βοηθημάτων Οικογενειακής – Επαγγελματικής Αυτοτέλειας για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2023 .
  1. Με παρέμβαση, κατά τη διάρκεια της  Συνεδρίασης του Δ.Σ., του υπογράφοντα και του εν ενέργεια συναδέλφου διεγράφησαν  – αποσύρθηκαν  θέματα- προτάσεις, από την ημερήσια διάταξη που  υπέκρυπταν αποκλεισμούς-διαχωρισμούς των μετόχων -μερισματούχων των προερχομένων από την ΕΛ.ΑΣ. – πρ. Χωροφυλακή από την αναλογική κατανομή των πόρων των εξοπλιστικών προγραμμάτων  στα Μετοχικά Ταμεία
  2. Στα μέλη του Δ.Σ. και ιδιαίτερα  στον Πρόεδρο και Γενικό Δ/ντή του Μ.Τ.Σ. επισημάνθηκαν τα εξής:
  • Το Μ.Τ.Σ. διέπεται από Νόμους και κανονισμούς λειτουργίας  που νομοθετούνται- ορίζονται από την Ελληνική Πολιτεία.
  • Σύμφωνα με τους Νόμους αυτούς, το Ταμείο είναι ένα και ενιαίο και περιλαμβάνει μετόχους -μερισματούχους από τον Στρατό Ξηράς & την ΕΛ.ΑΣ.- πρ. Χωροφυλακή.
  • Οι κοινωνικοί πόροι, χρήματα του Ελληνικού Λαού από το υστέρημά του, εισρέουν στο Ταμείο για το σύνολο των μετόχων- μερισματούχων.
  • Τους κοινωνικούς πόρους ορίζει η Ελληνική Πολιτεία η οποία είναι ενήμερη για τα οικονομικά  του ταμείου και σαφώς  θεωρεί ότι  προτάσεις  που έχουν να κάνουν με αποκλεισμούς και διαχωρισμούς  ΔΕΝ είναι λειτουργικές και  κοινωνικά αποδεκτές.
  • Οποιαδήποτε συζήτηση που έχει να κάνει με τον αποκλεισμό ή διαχωρισμό  των μετόχων -μερισματούχων προερχομένων από την ΕΛ.ΑΣ.- πρ. Χωροφυλακή, εκτός του ότι είναι αντίθετη με τους νόμους και διατάξεις που διέπουν τη λειτουργία του Μ.Τ.Σ., τραυματίζουν την πολύχρονη κοινή μας πορεία  και φυσικά μας βρίσκει απέναντι και κάθετα αντίθετους.
  • Το προσωπικό, Πολιτικό & Στρατιωτικό του Μ.Τ.Σ. έχουν ως μέγιστο καθήκον τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων ΟΛΩΝ  των Μετόχων και Μερισματούχων από όπου και αν προέρχονται και οι προτάσεις που εισηγούνται στο Δ.Σ., δεν πρέπει να  υποκρύπτουν  διακρίσεις και αποκλεισμούς  μέρος αυτών!

Συνάδελφοι όπως αντιλαμβάνεστε ο αγώνας για το ενιαίο του Μ.Τ.Σ. είναι συνεχής και αδιάκοπος. Δεν θέλει εφησυχασμό.

Όλοι μαζί, απόστρατοι και εν ενεργεία, να συνεχίσουμε τον αγώνα για ένα Tαμείο, Αδιαίρετο, Ενιαίο και Βιώσιμο.

Στη διάθεσή σας για διεξοδικότερη ενημέρωση!

Με Εκτίμηση

Μπέττας Δημήτριος

Εκπρόσωπος της Π.Ο.Α.Σ.Α. στο  Μ.Τ.Σ.

 

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗΣ

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κατάκριση είναι να λέμε σε κάποιον, την αμαρτία ή το σφάλμα που έκανε.

Επίσης, κατακρίνουμε όταν κουτσομπολεύουμε, όταν κατηγορούμε, όταν ειρωνευόμαστε ή προσβάλλουμε τον άλλον.

Αποδίδουμε την κατάκριση άλλοτε στη φλυαρία και άλλοτε στην επιπολαιότητά μας.

Ποια όμως είναι η αληθινή ρίζα της κατάκρισης;

Οι Πατέρες λένε ότι μια’ από τις αιτίες της είναι η ζήλια.

Η ζήλια μπορεί να χαρακτηριστεί ως συναίσθημα που εμφανίζεται, όταν ένα άτομο υστερεί απέναντι από κάποιο άλλο, από πλευράς πλούτου, ικανοτήτων ή ταλέντου ή επιθυμεί διακαώς κάτι, που κάποιος άλλος έχει στην κατοχή του.

Το συναίσθημα αυτό αρκετά συχνά αγγίζει τα όρια της εμμονής.

Παρά το γεγονός ότι σε αυτούς που ζηλεύουν, η ένταση και ο θυμός είναι στο επίκεντρο, η ζήλια, συνήθως πηγάζει από αίσθημα αδυναμίας και όχι ισχύος.

Όταν ζηλεύουμε ή δεν συμπαθούμε κάποιον περιμένουμε την κατάλληλη ευκαιρία, για να τον κατακρίνουμε.

Η ανάγκη μας να κατακρίνουμε, βγαίνει και από τη διάθεσή μας να προβάλουμε τον εαυτό μας. Επιζητούμε να δικαιώσουμε τον εαυτό μας και να τον παρουσιάσουμε Άγιο.

Προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τους άλλους, αντί να δούμε σε τι φταίει ο εαυτός μας, ρίχνουμε όλη την ευθύνη στους άλλους.

Αυτό σημαίνει πως οτιδήποτε λέμε, εκφέρεται από εμάς και καταλήγει σε εμάς.

Άρα όταν ακούμε μια τοποθέτηση από κάποιον, να σκεφτόμαστε πάντα τι θέλει να πετύχει με αυτό που εξέφρασε και τι από όλα αυτά που είπε, μας ακούμπησε βαθύτερα ή όχι.

Και αυτό είναι ένδειξη ότι δεν έχουμε αγάπη αληθινή για τον συνάνθρωπο μας. Αντί να βλέπουμε τα θετικά του άλλου, εμείς μένουμε μόνο στα αρνητικά.

Μπορούμε να το γνωρίσουμε από την δική μας εμπειρία.

Αν αφήσουμε την αγάπη και την προσκόλληση στον εαυτό μας, αν “κόψουμε το θέλημά μας” – κι ας φαίνεται ανθρώπινο και φυσικό – τότε μπορούμε να γνωρίσουμε στην πράξη τι είναι η αγάπη.

Προσπαθήσαμε ποτέ να μπούμε στη θέση του;

Εμείς καταφεύγουμε στην εύκολη λύση την κατάκριση. Όταν κανείς κατακρίνει, ή προσβάλει ή περιφρονήσει κάποιον, αυτός καταστρέφει όλο το έργο της δικής του μετάνοιας.

Και είναι ενδεχόμενο να πέσει στις ίδιο σφάλμα, για το οποίο κατακρίνει τον αδελφό του .

Ο λαός μας λέει “Αυτό που κοροϊδεύεις, αυτό και θα λουστείς”.

Ό,τι δεν θέλεις, αυτό θα σε βρει”.

Να μην ξεχνάμε και τον Απόστολο, ο οποίος μας συμβουλεύει.

“Όποιος νομίζει ότι στέκεται καλά στα πόδια του, καλύτερα ας προσέχει να μην πέσει”. (Α’ Κορι’12).

Με την κατάκριση δυσκολεύουμε τη ζωή μας.

Κουράζουμε το μυαλό μας με άσχετους λογισμούς. Λερώνουμε την ψυχή μας.

Τι όφελος έχουμε να ασχολούμαστε με την ζωή των άλλων;

Γιατί μας ενοχλεί τόσο πολύ το λάθος του άλλου.

Η αφετηρία των καλών είναι η ταπεινοφροσύνη και η αφετηρία των κακών ο εγωισμός.

Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζεται παρά πολλή μεγάλη προσοχή, στα έργα μας και να αγωνιζόμαστε να ξεριζώσουμε τον εγωισμό μας.

Όταν εγώ κρίνω έναν άνθρωπο από συμπάθεια, όχι για να τον κατακρίνω, να τον κατηγορήσω και να τον ταπεινώσω, αλλά από αγάπη και στοργή – π.χ. λέμε ότι ο τάδε, αν δεν έκανε αυτό, πόσο θα ωφελούσε – με πόνο το λέμε και προσευχόμαστε γι’ αυτόν, αυτό δεν είναι κατάκριση.

Ενώ όταν τον χαρακτηρίζουμε σαν κακό και εγωιστή και τον ταπεινώνουμε μπροστά στους άλλους, αυτό είναι κατάκριση.

Όταν ο άνθρωπος παρακολουθεί τον εαυτό του και βλέπει τα Πάθη του, τότε θεωρεί καλό και έντιμο τον αδελφό του.

Όταν όμως δικαιώνει τον εαυτό του και προσπαθεί να βγει αυτός ανώτερος και καλύτερος από τον άλλο, τότε βρίσκει πως ο άλλος είναι κακός.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όλοι γινόμαστε νοσταλγικοί κατά καιρούς αλλά υπάρχουν περίοδοι πού αυτό γίνεται εντονότερο.

Η ομόφωνη άποψη των επιστημόνων, είναι πως η εποχή κατά την οποία κορυφώνεται το αίσθημα της νοσταλγίας, είναι τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής.

Τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής είναι ένα πολύ σημαντικό αναπτυξιακό στάδιο. Τα άτομα προσπαθούν να επιλέξουν το δρόμο που θα χαράξουν στη ζωή τους.

Κάποιοι φεύγουν από το πατρικό τους σπίτι για να σπουδάσουν, κάποιοι ξεκινούν να εργάζονται, και κάποιοι παντρεύονται.

Έτσι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι περισσότεροι βιώνουν μεγάλες αλλαγές.

Η νοσταλγία είναι ένας τρόπος να διαχειρίζονται τις αλλαγές και τις μεταβάσεις.

Η νοσταλγία δεν είναι λέξη ελληνική και δεν την συναντάμε στον Όμηρο, ως ορισμό της λαχτάρας του Οδυσσέα να επιστρέψει στην Ιθάκη.

Η ετυμολογική έννοια της λέξης “νοσταλγία”, είναι : “Ο ψυχικός πόνος που προκαλεί η λαχτάρα και η προσμονή της επιστροφής στη πατρίδα”.

Σήμερα, οι παλιοί διηγούνται με νοσταλγία τα δύσκολα, αλλά υπέροχα για αυτούς παιδικά χρόνια.

Τα μισογκρεμισμένα φουρναριά, τα δένδρα που στέκουν ακόμα περήφανα στα πατρικά τους σπίτια, ξυπνούν αναμνήσεις που είναι χαραγμένες, για πάντα στη καρδιά τους.

Τα ελληνικά χωριά ερημώνουν εδώ και πολλές δεκαετίες στην Ελλάδα, μιας και οι νέοι τα εγκαταλείπουν μεταφερόμενοι, σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα.

Η εικόνα των κλειστών καταστημάτων πολλές φορές είναι στενόχωρη, ωστόσο δύο γυναίκες αποφάσισαν, να αλλάξουν την ατμόσφαιρα στο χωριό τους.

Ονομάζεται Κάτω Ποροϊα, βρίσκεται στο Νομό Σερρών, κοντά στην Τεχνική Λίμνη Κερκίνη.

Εκεί λοιπόν, κατοικούν δύο γυναίκες, η Ελένη Καραφλούδη και η Κλεονίκη Ζωιψίδου.

Μέσα σε λίγους μήνες έκαναν με τα πινέλα τους, όσους περνούν από τον τόπο τους, να σταματούν για να θαυμάσουν και να φωτογραφήσουν τις δημιουργίες τους.

Ζωγραφίσαμε 12 προσόψεις, αναδεικνύοντας την Παλαιά χρήση καταστημάτων, αλλά και τη ζωή γενικότερα του χωριού τις περασμένες δεκαετίες.

“Είναι πολλοί αυτοί που σταματούν, για να βγάζουν φωτογραφίες, διαφημίζοντας έτσι τα “Κάτω Ποροϊα “, παρατηρεί η κ. Καραφλούδη.

Τονίζει δε ότι το χωριό γνώρισε μεγάλη άνθιση στο παρελθόν, με πολλά καταστήματα να λειτουργούν στην περιοχή, για να εξυπηρετήσουν τον τότε πληθυσμό του, ενώ είναι ενδεικτικό ότι στο δημοτικό σχολείο, φοιτούσαν 300 παιδιά.

Τώρα οι μόνιμοι κάτοικοι είναι μόλις 400.

Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι η δουλειά των δύο γυναικών είναι μοναδική, σε γεμίζει νοσταλγία να βλέπεις ζωγραφιές από καταστήματα μιας άλλης εποχής, όπως το μπακάλικο “η αφθονία”.

Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι σαφές, πως η νοσταλγία, είναι ένας τρόπος για εμάς τους ανθρώπους, να δραπετεύουμε, οπότε μας είναι απαραίτητο από έναν κόσμο που τον βιώνουμε σκληρό, ψυχρό, καθώς σε ένα βαθμό αφιλόξενο.

Η πιο σύγχρονη σημασία είναι :

“Η λαχτάρα για τα περασμένα”.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της, κάθε γενιά περνάει τα δικά της.

Πόσες φορές δεν έχουμε πει κάθε πέρσι και καλύτερα.

Οι εποχές άλλαξαν ο κόσμος εξελίχτηκε, η επιστήμη έκανε θαύματα, η τεχνολογία εκτινάχτηκε και ο άνθρωπος με την πάροδο των χρόνων και τις αλλαγές των εποχών άλλαξε.

Οι άνθρωποι του τότε και οι άνθρωποι του τώρα, σου δίνουν την εντύπωση πως δεν θα μπορέσουν να συνυπάρξουν.

Η νοσταλγία κάθε εποχής, για την προηγούμενη.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο τριεθνής στόλος υπό τους ναυάρχους Δεριγνύ, Κόδριγκτον και Χέϊδεν κατατρόπωσε τον τουρκοαιγυπτιακό του Ιμπραήμ έξω από το Ναβαρίνου και άνοιξε το δρόμο για την ελληνική ανεξαρτησία.

Μετά την πτώση της Ακρόπολις (24 Μαΐου 1827) η επανάσταση του ’21 έπνεε τα λοίσθια.

Στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε κατασταλεί και μόνο στο Ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου παρέμεινε ζωντανή.

Κι εκεί, όμως, απειλείτο από τον Ιμπραήμ, που σκόπευε να εκστρατεύσει κατά του Ναυπλίου και της Ύδρας.

Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή διπλωματία άλλαξε στάση και άρχισε να διάκειται ευμενώς προς την Επανάσταση.

Συνέβαλε σε αυτό και ο νέος Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας Γεώργιος Κάνιγγ, που έδωσε μια πιο φιλελεύθερη τροπή στην εξωτερική πολιτική της Γηραιάς Αλβιώνας.

Έτσι στις 24 Ιουνίου του 1827 υπογράφηκε στο Λονδίνο Συνθήκη μεταξύ Αγγλίας Γαλλίας και Ρωσίας, που καθόριζε τα της ανεξαρτησίας της Ελλάδος.

Σύμφωνα με την Συνθήκη, ιδρυόταν ελληνικό κράτος, υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, με σύνορα τον Αμβρακικό και τον Παγασητικό Κόλπο.

Στη Συνθήκη Ειρηνεύσεως της Ελλάδος υπήρχε και ένα μυστικό άρθρο, που προέβλεπε την επέμβαση των τριών δυνάμεων, εάν οι δύο εμπόλεμες δεν δέχονται τους όρους της σύμβασης.

Το μεσημέρι της 8ης Οκτωβρίου τα πλοία του συμμαχικού στόλου άρχισαν να εισπλέουν στον κόλπο του Ναυαρίνου, με επικεφαλής την αγγλική ναυαρχίδα Ασία.

Ο Κόδριγκτον ήλπιζε ότι έστω και την τελευταία στιγμή ο Ιμπραήμ θα έσπευδε να συμφωνήσει με την προτεινόμενη ανακωχή.

Αντί απάντησης, οι Αιγύπτιοι πέρασαν στη δράση και άρχισαν τους πυροβολισμούς κατά της αγγλικής λέμβου την οποία είχε στείλει με λευκή σημαία ο Κόδριγκτον προς συνεννόηση.

Με αποτέλεσμα να φονευθεί ο Έλληνας πηδαλιούχος της Πέτρος Μικέλης.

Ταυτόχρονα εκανονιοβολούντο η αγγλική και η γαλλική ναυαρχίδα.

Ο Κόδριγκτον, μη έχοντας άλλη λύση, έδωσε τη παραγγελία της επίθεσης.

Παρά την αριθμητική υπέροχη του τουρκοαιγυπτιακού στόλου και την βοήθεια των πυροβολείων της Σφακτηρίας, η ναυμαχία αμέσως έκρινε υπέρ του συμμαχικού στόλου, που είχε μεγαλύτερη δύναμη πυρός.

Γύρω στις 6 το απόγευμα, η λιμνοθάλασσα είχε γεμίσει από τα κατεστραμμένα πλοία του τουρκοαιγυπτιακού στόλου.

12 φρεγάτες, 22 κορβέτες και 25 μικρότερα πλοία είχαν βυθιστεί, ενώ 6.000 άνδρες σκοτώθηκαν ή πνίγηκαν.

Οι σύμμαχοι έχασαν 172 άνδρες, ενώ οι τραυματίες ανήλθαν σε περίπου 500.

Δύο πλοία καταστράφηκαν ολοσχερώς και αρκετά υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές.

Η είδηση για την ναυμαχία έτυχε διαφορετικής υποδοχής στις πρωτεύουσες των δυνάμεων, που συμμετείχαν στην επιχείρηση.

Στο Λονδίνο ο Πρωθυπουργός δούκας του Ουέλινγκτον χαρακτήρισε τη ναυμαχία “ατυχές και απαίσιο γεγονός”. Ενώ μια’ μερίδα πολιτικών υποστήριξε ότι ο Κόδριγκτον έπρεπε να παραπεμφθεί στο ναυτοδικείο για ανυπακοή, επειδή δεν είχε εντολή να δράσει.

Αντίθετα, στο Παρίσι και τη Μόσχα η είδηση προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό.

Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου σήμανε την ελευθερία της Ελλάδας παρά τη συνεχιζόμενη σφοδρή άρνηση του Σουλτάνου.

Οι τρεις δυνάμεις επέβαλαν τελικά τη θέλησή τους και μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 1829 που δόθηκε η τελευταία μάχη του Αγώνα στην Πέτρα της Βοιωτίας, το ελληνικό κράτος είχα σχηματιστεί με βόρεια σύνορα, τη γραμμή Αμβρακικού– Παγασητικού.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Sciense Advances κατέδειξε, πόσο ευεργετικές είναι για τον άνθρωπο οι εστίες πρασίνου μέσα ή κοντά στις κατοικημένες περιοχές.

“Η ζωή κοντά στο πράσινο βοηθά να διατηρούμαστε πιο νέοι σε σχέση με την πραγματική μας ηλικία”.

Όλοι μας γνωρίζουμε τα ωραία συναισθήματα που προσφέρει το πράσινο.

Πουθενά αλλού δεν νοιώθουμε τέτοια ηρεμία και τέτοια γαλήνη όσο όταν κάνουμε έναν περίπατο στην εξοχή ή στο δάσος.

Η επίδραση που έχει η φύση και ιδιαίτερα το πράσινο αποδείχτηκε καθοριστική στη ψυχική υγεία και στην συμπεριφορά των ανθρώπων.

Σύμφωνα με έρευνες, οι άνθρωποι που ζουν σε πιο πράσινο περιβάλλον είναι πιο κοινωνικοί και γενναιόδωροι από αυτούς που ζουν σε περιοχές με περιορισμένο πράσινο.

Υποστηρίζεται επιστημονικά, ότι η επαφή με τη φύση βοηθά τον άνθρωπο να έρχεται σε επαφή με τον ίδιο του τον εαυτό.

Έτσι μειώνονται τα συναισθήματα αποξένωσης που νοιώθουν οι άνθρωποι -κυρίως των πόλεων με τον εαυτό τους και τους άλλους.

Επιπλέον, η θετική επίδραση που ασκεί η φύση και το πράσινο στον άνθρωπο, φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα, τη γρήγορη ανάρρωση ασθενειών, αλλά και ενισχύει τη φυσική δραστηριότητα.

Το πράσινο στη ζωή μας, αυξάνει τη ζωή μας!

Οι ερευνητές του τμήματος Επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Brigham and Women της Βοστόνης πραγματοποίησαν μελέτη, που δείχνει, ότι κατά μέσο όρο οι γυναίκες που ζουν μέσα σε πιο πράσινο περιβάλλον, έχουν 12% μικρότερη θνησιμότητα, από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με όσες ζουν στις περιοχές, με λιγότερο πράσινο.

Για επί μέρους ασθένειες το όφελος είναι μεγαλύτερο.

Ενδεικτικά, στις πιο πράσινες περιοχές ο κίνδυνος θανάτου από πνευμονικό νόσημα είναι μειωμένος κατά 34%, ενώ από καρκίνο κατά 13%.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό για θέματα περιβαλλοντικής υγείας “Environmental Health Perspectives” και αφορούσε στοιχεία για 108.600 γυναίκες.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι διάφοροι παράγοντες συντελούν στη θετική σχέση μεταξύ πρασίνου και μειωμένης θνησιμότητας.

Η καλύτερη ψυχική υγεία και κυρίως η μείωση της κατάθλιψης εκτιμάται, ότι εξηγεί περίπου το 30% της ωφελείας από την ζωή εν μέσω φυτών.

Οι μεγαλύτερες ευκαιρίες για επαφές και κοινωνικές σχέσεις, για σωματική άσκηση και άλλες υπαίθριες δραστηριότητες, καθώς και η μικρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση, παίζουν επίσης ευεργετικό ρόλο στην περίπτωση των περιοχών με πολύ πράσινο.

Εφόσον τα παιδιά δεν έρχονται σε επαφή με το πράσινο, αυτό έχει πολλά άσχημα αποτελέσματα.

Κατ’ αρχάς δεν έχουν μάθει να σέβονται τη φύση, την καταστρέφουν. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο αντιμετωπίζουμε τόσα περιβαλλοντολογικά προβλήματα.

Επιπρόσθετα, τα παιδιά κυρίως των μεγάλων πόλεων μπορεί να υποφέρουν από κατάθλιψη, η οποία προκαλεί κι αυτά άλλα μεγαλύτερα κι ευρύτερα προβλήματα.

-Χρησιμοποιήστε :

– Επαναχρησιμοποιούμενα δοχεία για την αποθήκευση τροφών, αντί να τις καλύπτεται με αλουμινόχαρτο.

-Η ποδηλασία βοηθάει στη διατήρηση φυσικής κατάστασης, συμβάλλει στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και επιβραδύνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

– Φυτέψτε ένα δένδρο.

– Ανακυκλώστε τις Εφημερίδες και τα Περιοδικά.

– Χρησιμοποιήστε λεβάντα για το σκώρο.

– Μη ξεχνάτε να σβήνετε, όσα φώτα δεν σας χρειάζονται.

Πηγή : Το πράσινο στη ζωή μας … Nature Deficit Disorder.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Δικαιούχοι νοσηλείας στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών

Στα Εξωτερικά Ιατρεία του 401 ΓΣΝΑ εξετάζονται στελέχη, οπλίτες, δικαιούχοι εξωνοσοκομειακής φροντίδας βάση κείμενης νομοθεσίας και ιδιώτες (ΦΕΚ 1757/2010/ Β’τεύχος)

 Δικαιούχοι νοσηλείας στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών βάσει κανονισμού είναι οι κάτωθι κατηγορίες ασθενών:

  • Στρατιωτικό προσωπικό του Σ.Ξ. (κατ’ απόλυτη προτεραιότητα σύμφωνα με ΣΚ 410-1).
  • Στρατιωτικό προσωπικό ΠΝ, ΠΑ, ΛΣ-ΕΛ.ΑΚΤ. (Σε εξαιρετικές περιπτώσεις περιστατικών ασθενών, μη δυνάμενες να αντιμετωπισθούν από τα Νοσοκομεία Ναυτικού – Αεροπορίας)
  • Μέλη οικογενείας εν ενεργεία και εν αποστρατεία Στρατιωτικών του ΣΞ και των εν ενεργεία και εν αποστρατεία δικαστικών λειτουργών του Δικαστικού Σώματος των ΕΔ, πρώτου βαθμού συγγενείας εξ αίματος (γονείς, τέκνα) και εξ αγχιστείας (σύζυγος, γονείς συζύγου).
  • Εν αποστρατεία Στρατιωτικοί του Σ.Ξ. και εν αποστρατεία δικαστικοί λειτουργοί του Δικαστικού Σώματος των ΕΔ
  • Αδέλφια των ε.ε. και ε.α. Στρκών του Σ.Ξ.
  • Στρκοί συνταξιούχοι και μέλη οικογενειών τους (δωρεάν παροχή οδοντοπροσθετικών εργασιών που δεν βαρύνουν το δημόσιο).
  • Μέλη οικογενείας (γονείς, σύζυγοι, τέκνα) Στρατιωτικών πεσόντων σε διατεταγμένη υπηρεσία.
  • Ένστολο εν ενεργεία και εν αποστρατεία προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ και της Ελληνικής Αγροφυλακής και προστατευόμενα μέλη οικογενείας τους (σύζυγος, ανήλικα άγαμα τέκνα ηλικίας 14 έως 18 ετών καθώς και τα ενήλικα άγαμα τέκνα που δεν έχουν υπερβεί το 25ο έτος της ηλικίας τους και σπουδάζουν σε αναγνωρισμένες Σχολές του εσωτερικού ή εξωτερικού).
  • Εν ενεργεία και συνταξιούχοι Πολιτικοί Υπάλληλοι του ΓΕΣ και μέλη οικογενείας τους, πρώτου βαθμού συγγενείας εξ αίματος (γονείς, τέκνα) και εξ αγχιστείας (σύζυγος, γονείς συζύγου).
  • Αδέλφια των εν ενεργεία και συνταξιούχων Πολιτικών Υπαλλήλων του ΓΕΣ
  • Εν ενεργεία και διατελέσαντες τέως βουλευτές, καθώς και μέλη οικογενείας τους, πρώτου βαθμού συγγενείας εξ αίματος (γονείς, τέκνα) και εξ αγχιστείας (σύζυγος, γονείς συζύγου).
  • Διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι του ΥΠΕΘΑ, καθώς και μέλη οικογενειών τους, πρώτου βαθμού συγγενείας εξ αίματος (γονείς, τέκνα) και εξ αγχιστείας (σύζυγος, γονείς συζύγου).
  • Στρατιωτικό προσωπικό των διαπιστευμένων στην Ελλάδα Διπλωματικών και Στρατιωτικών Αποστολών.
  • Κατηγορίες προσωπικού που αγωνίστηκε στην Κύπρο, καθώς και μέλη οικογενειών τους [συζύγους, χήρες τους εν ειρήνη που παραμένουν άγαμες), συγγενείς α΄ βαθμού εξ αίματος (γονείς, τέκνα) ή εξ αγχιστείας (γονείς συζύγου)].
  • Κατηγορίες μη μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού που απολύθηκε (οριστικά ή προσωρινά) από τις τάξεις του ΕΔ για λόγους υγείας (για την πάθηση που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας τους) και μόνο εφόσον είναι άποροι και ανασφάλιστοι (δωρεάν παροχή νοσηλείας επί διετίας).
  • Τραυματίες και Ανάπηροι Πολέμου.
  • Συνταξιούχοι διπλωματικοί υπάλληλοι και σύζυγοι αυτών.
  • Μόνιμοι κάτοικοι των νήσων Σαμοθράκη, Άγιος Ευστράτιος, Αστυπάλαια, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Χάλκη, Καστελόριζο και Σύμη.
  • Ιδιώτες παραπεμπόμενοι στις Υγειονομικές Επιτροπές των ΕΔ προς Κρίση της Σωματικής τους Ικανότητας.
  • Υπάλληλοι του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (νοσοκομειακή περίθαλψη σε σαράντα (40) υπαλλήλους, ετησίως).
  • Μοναχοί του Αγίου Όρους και της Ι.Μ. Σινά.
  • Λοιποί Τρίτοι ασθενείς (μόνο μετά από έγκριση του Προϊστάμενου Σχηματισμού).

 

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ, το λέει η λέξη, είναι η αγάπη του χρήματος, έννοια, που απλά εκφράζεται με την λέξη φιλοχρηματία.

Οι πολλοί θεωρούμε την αγάπη του χρήματος αίσθημα φυσικό, αφού ό,τι έχουμε τα αποκτούμε από την εργασία μας, στην καλύτερη περίπτωση, και μας εξυπηρετούν στις ανάγκες μας.

Η φιλαργυρία, πάθος που αιχμαλωτίζει τον άνθρωπο, είναι τέκνο απληστίας.

Ουσιαστικά απληστία είναι η υπερβολική προσπάθεια ν’ αποκτάς, ενώ φιλαργυρία η υπερβολική προσπάθεια να μη χάσεις.

Στενός συγγενής του φθόνου είναι η φιλαργυρία.

Δεν εννοούμε μόνο εκείνο το είδος της φιλαργυρίας που περιορίζεται στη συσσώρευση χρημάτων, αλλά τη γενική μορφή που εκφράζεται στην απροθυμία του φιλάργυρου να προσφέρει χαρά σε άλλους.

Ο φιλάργυρος υψώνει τείχος που θα σιγουρέψει τους φτωχικούς του θησαυρούς από τον υπόλοιπο κόσμο.

Διακρίνεται εύκολα η σχέση της φιλαργυρίας με τη φιλοδοξία, τη ματαιοδοξία και με τον φθόνο.

Ο Δημόκριτος έλεγε πως οι “τσιγκούνηδες” έχουν τη μοίρα της μέλισσας, δουλεύουν σαν να πρόκειται να ζήσουν για πάντα.

Ο Πλάτων τόνιζε πως “δεν πρέπει να αποκτάμε μόνο τα αγαθά, αλλά να τα χρησιμοποιούμε, γιατί καμιά ωφέλεια δεν προκύπτει μόνο από την απόκτηση”.

Ο Αριστοτέλης αντιδιαστέλει : “Ο άσωτος ξοδεύει υπερβολικά και δεν λαμβάνει αρκετά, ενώ ο φιλάργυρος λαμβάνει υπερβολικά χρήματα και δεν ξοδεύει αρκετά”.

Ο Ιούδας λάτρευε τα χρήματα, με πάθος που τον οδηγεί σε σκοτείνιασμα του μυαλού του.

Σε ώρα σκότους γίνεται η σύλληψη του Χριστού και προσφέρεται το προδοτικό φίλημα αντί τριάντα αργυρίων.

Όμως, αντί μετανοίας, απελπίζεται και αυτοκτονεί.

Εύστοχος είναι ο ορισμός που δίνει, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής στη φιλαργυρία :

Το πάθος εκείνου “που λαμβάνει με χαρά και δίνει με λύπη”.

Το ίδιο λέει και ο Μ. Βασίλειος :

“Όπως κάνουν τα ψάρια, έτσι και ο φιλάργυρος, καταπίνει στο απύθμενο στομάχι του,  τους αδύναμους”.

Είναι αδύνατο ο φιλάργυρος να μη στραφεί κατά του συνανθρώπου του.

Γι’ αυτό ο έμπειρος ασκητής, Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, συνιστά: “Καλύτερα να κάτσεις με γύπες, παρά με πλεονέκτη”.

Τα λεφτά είναι επικίνδυνα πράγματα, και πολύ φαρμακερά για την ψυχή. Πολλοί αρχίζουν από οικονομία, και σιγά – σιγά γίνονται φιλάργυροι.

Εντυπωσιακή είναι η καταγραφή των εκδηλώσεων και των συνεπειών της φιλαργυρίας στην Π. Διαθήκη, εις βάρος των Δικαιωμάτων του πλησίον :

Οδηγεί τον έμπορο “ποιήσεις ζυγόν άδικον”, να κερδοσκοπεί άνομα, τον πλούσιο να εκβιάζει για λύτρα, να σφετερίζεται περιουσίες, να εκμεταλλεύεται τις ανάγκες των φτωχών, αρνούμενος να του καταβάλει το μισθό που δικαιούται, τον άρχοντα και τον δικαστή να απαιτούν δωροδοκίες, για να καταπατήσουν το δίκαιο.”

Ο απ. Παύλος απορρίπτει με βδελυγμία την τάση της αισχροκέρδειας, που εμφιλοχωρεί και στις τάξεις των πιστών. Συστήνει ως πηγή πλουτισμού πνευματικού, “πόρισμα μέγαν”, την ευσέβεια, όταν συνοδεύεται από ολιγάρκεια.

Δεν φέραμε τίποτα μαζί μας, όταν γεννηθήκαμε και δεν μπορούμε να πάρουμε τίποτα μαζί μας, όταν θα πεθάνουμε.

Και συνιστά για τους πιστούς ως “μέτρον άριστον” την ολιγάρκεια :

Έχοντες δε διατροφής και σκεπάσματα τούτοις αρκεσθησόμεθα” (Α Τιμ.στ).

Αποφθέγματα :

– Η φιλαργυρία είναι η μητέρα κάθε ποταπότητας – φαυλότητας (Φωκυλίδης).

– Όσοι εποφθαλμιούν πολλά, υποφέρουν από την έλλειψη αυτών (Οράτιος).

– Η φιλαργυρία έχει πιο μεγάλη αντίθεση με την οικονομία, παρά η σπατάλη. (Μίλτων).

– Οι φιλάργυροι πλουτίζουν κάνοντας τον φτωχό, οι δε άσωτοι φτωχαίνουν κάνοντας τον πλούσιο. (Λαβατέρ).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην σημερινή εποχή η τεχνολογία θεωρείτε βασικός παράγοντας που επηρεάζει σημαντικά την καθημερινή μας ζωή.

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι ραγδαία ενώ παρατηρείται πως είναι αναγκαία στις καθημερινές μας ασχολίες.

Για παράδειγμα, η τεχνολογία σήμερα αξιοποιείται σε ποικίλους τομείς, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην κοινωνική ζωή.

Αναμφίβολα, η τεχνολογία αποτελεί μία γέφυρα επικοινωνίας των ανθρώπων των οποίων οι συνθήκες ζωής καθίστανται αποτρεπτικές, “δια τη δια ζώσει επικοινωνία”.

Παράλληλα, ενθαρρύνει την ανάπτυξη “σχέσεων” αρχικά μέσω του διαδικτύου, του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και μέσω εφαρμογών όπως τα κοινωνικά δίκτυα, κάτι, πολύ συνηθισμένο στην εποχή μας.

Εξυπηρετεί ποικίλες ανάγκες του χρήστη κάτι που τις παλιότερες εποχές φάνταζε εξωπραγματικό.

Παρόλο που έχει συμβάλει σημαντικά στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, έχει λειτουργήσει αρνητικά στο κλάδο των επαγγελμάτων.

Έχει κλονίσει τα είδη της χειρωνακτικής εργασίας, καθώς πολλές θέσεις απασχόλησης έχουν αντικατασταθεί από προηγμένης τεχνολογίας μηχανήματα, ακόμα και ρομπότ.

Αυτό είναι πολύ κερδοφόρο για εταιρεία που διαθέτει τέτοια εξελιγμένη τεχνολογία προς αξιοποίηση, ωστόσο βλάπτει οικονομικά και όχι μόνο την κοινωνία.

Άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, με αποτέλεσμα να εκτοξεύεται στα ύψη η ανεργία.

Όλος αυτός ο κύκλος της οικονομίας που βάλλεται, βλάπτει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.

Στη σημερινή εποχή, η τεχνολογία, καταλαμβάνει μεγάλη θέση και θεωρείτε βασικός παράγοντας, ο οποίος επιδρά σημαντικά στην καθημερινότητα μας.

Η τεχνολογία μπορεί να αναφέρεται σε υλικά αντικείμενα, όπως για παράδειγμα μηχανές, σκεύη, αλλά και σε κάποια συστήματα.

Επίσης, η τεχνολογία, όπως μπορεί να παρατηρηθεί, χρησιμοποιείται σε διάφορους τομείς : στην εργασία, την εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις, οι οποίες επηρέασαν περισσότερο από οτιδήποτε την καθημερινότητα των ανθρώπων, είναι τα smartphones και οι φορητοί υπολογιστές.

Σύμφωνα με αναλυτική έρευνα της GSMA MobilileEconomy, o μέσος άνθρωπος, ξοδεύει 3 ώρες και 15 λεπτά στο τηλέφωνο του κάθε μέρα.

Ενώ 1 στους 5 χρήστες smartphone ξοδεύει πάνω από 4,5 ώρες κατά μέσο όρο, στο τηλέφωνο του ημερησίως.

Από το να καλύψουμε την ενημερωτική μας ανάγκη έως την κοινωνική, οι περισσότεροι ιστότοποι και ψηφιακές εφαρμογές μας εμπλέκουν σε ένα συνεχές “σκοράρισμα”, αναλόγως φυσικά με αυτά που ταιριάζουν στα ενδιαφέροντα μας.

Παρά την αυξανόμενη χρήση smartphone, μόνο 1 στους 10 ανθρώπους πιστεύει ότι ο χρόνος χρήσης έχει θετική επίδραση στην ψυχική υγεία του.

Ποιές είναι οι επιπτώσεις όμως, από την πολύωρη χρήση του κινητού.

Το εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας της Αμερικής, διαπίστωσε ότι η αυξανόμενη χρήση μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.

Το συνεχές σκοράρισμα, ξανά και ξανά μπορεί να γίνει μια μορφή εθισμού και κακής συνήθειας, επιδρώντας στην ψυχική μας υγεία.

Η γρήγορη εναλλαγή αναρτήσεων, περίπου κάθε 19 δευτερόλεπτα, έχει ως αποτέλεσμα να δέχεται ο εγκέφαλος ένα χτύπημα ντοπαμίνης, σε κάθε γρήγορη εναλλαγή, δημιουργώντας ένα είδος νευρολογικής “μαστούρας”.

Αποτέλεσμα η απώλεια παραγωγικότητας, καθώς χάνουμε την αίσθηση του χρόνου, τα προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας.

Η ατελείωτη προσφορά πληροφοριών δημιουργεί υπερδιέγερση, με αποτέλεσμα να νοιώθουμε αγχωμένοι και εξαντλημένοι.

Ακόμα το μπλε Φως της οθόνης οδηγεί σε κόπωση Των ματιών, ενώ η χρήση ιού πριν τον ύπνο προκαλεί αϋπνία.

Ας συνειδητοποιήσουμε τους πολλούς κινδύνους που ελλοχεύουν η εθιστική αυτή συνήθεια και ας θέσουμε δικλείδες ασφαλείς στη χρήση του κινητού μας.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ & ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 8-10-2023 ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ & ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 8-10-2023 ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

Α.  ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

1. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ  ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΑΘΗΝΑ ΨΗΛΑ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Γεννήθηκα το 1960 στο Δομοκό Φθιώτιδος. Αποφοίτησα από το Γενικό Λύκειο Δομοκού το έτος 1978. Σπούδασε στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε. (νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) Διοίκηση Επιχειρήσεων. Αποφοίτησα από την Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας το έτος 1985. Εργάστηκα στην Ελληνική Αστυνομία για 32 συναπτά έτη και αποστρατεύθηκα με το βαθμό του Υποστρατήγου το 2010. Μετά την αποστρατεία μου διετέλεσα σύμβουλος Δημοτικής Αστυνομίας του Δημάρχου Πειραιά και μέλος του συμβουλίου πολιτικής προστασίας του Δήμου Κερατσινίου. Εξελέγην το 2014, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, μία θέση την οποία διατηρώ ακόμη εκλεγόμενος 3 διαδοχικές θητείες. Ανέλαβα το 2014 σύμβουλος ασφαλείας της ΚΑΕ ΑΕΚ , θέση την οποία διατηρώ ακόμη. Εξελέγην το 2022 πρόεδρος του συλλόγου Δομοκιτών Αθήνας. Είμαι έγγαμος και έχω δύο τέκνα. Ο εθελοντισμός, η αλληλεγγύη και η κοινωνική προσφορά αποτελούν στάση ζωής για εμένα τον ίδιο, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μυήσω και άλλους πολίτες στις ανωτέρω αρχές και αξίες.

2. ΣΚΛΑΒΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΗΦΙΣΙΑΣ  ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΩΜΑΚΟΥ

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1953 και κατοικώ στην Κηφισιά από το 1980. Διευθυντής της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών και επίσημος εκπρόσωπος της Ελληνικής Αστυνομίας σε Διεθνή Συνέδρια και Συνδιασκέψεις. Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Εγκληματολογικών Επιστημών. Ειδικός Σύμβουλος του Δήμου Κηφισιάς επί θεμάτων Ασφαλείας και έχω διατελέσει Αντιπρόεδρος του Συνοικιακού Συμβουλίου Νέας Κηφισιάς. Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

3. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ _ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΙΚΟΛΙΝΑΚΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συμπολίτισσες και συμπολίτες του Δήμου Μονεμβασίας, με ιδιαίτερη χαρά, αίσθημα ευθύνης απέναντί σας και διάθεση προσφοράς στον τόπο μας, αποδέχθηκα την πρόταση του υποψήφιου δημάρχου μας, κύριου Παναγιώτη Νικολινάκου και έτσι θα θέσω τον εαυτό μου στην κρίση σας στις επόμενες δημοτικές εκλογές, ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό «ΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ _ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ»

Μέλημά μου και στόχος θα είναι η συμβολή μου με τις ταπεινές μου δυνάμεις και γνώσεις, στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην προώθηση των λύσεων που απαιτούνται για την ανάπτυξη και την πρόοδο του τόπου.

Δέσμευσή μου είναι η ανιδιοτέλεια, η συνέπεια και η προσφορά, χωρίς συμβιβασμούς και συναλλαγές.

Ευελπιστώ στη στήριξή σας.

4. ΜΗΤΣΑΚΟΥ ΕΙΡΗΝΗ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΜΥΤΟΓΛΟΥ

Γεννήθηκα, μεγάλωσα και διαμένω στο Κερατσίνι. Είμαι παντρεμένη κι έχω τρία ( 3 ) παιδιά.

Η πορεία μου στην Ελληνική Αστυνομία ως Απόστρατος Αξιωματικός έχει διδάξει πολλά και πιστεύω πως η δημόσια υπηρεσία αποτελεί μια ακόμη ευθύνη και ευκαίρια να συνεισφέρουμε στη κοινωνία μας.

Καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρα μου έχω επιδιώξει να προσφέρω στους συμπολίτες μου ασφάλεια, ευημερία κι ένα ευχάριστο περιβάλλον, γι’ αυτό θα επιδιώξω μ’ αυτό το τρόπο να διαμορφώσω καλύτερο κλίμα στο Δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Ευελπιστώ ότι θα το πετύχω με συνεχόμενους αγώνες αν διατελέσω και από τη θέση της δημοτικής συμβούλου.

Θα αγωνιστώ ακόμη ώστε να δημιουργηθούν Ειδικά Πάρκα βόλτας των κατοικιδίων ζώων ώστε ν’ απολαμβάνουν την έξοδο τους με ασφάλεια.

Στόχος μου είναι να δημιουργηθεί ένας Δήμος που θα ‘ναι πρότυπο σε ανάπτυξη, συνεργασία και κοινωνική ευημερία.

Θα ακούσω προσεχτικά τις ανησυχίες και τις προτάσεις των πολιτών δίνοντας λύσεις με προσπάθεια και αγώνα για την εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος.

Γι’ αυτό ζητώ τη στήριξη και την εμπιστοσύνη σας στις επερχόμενες εκλογές 8 Οκτωβρίου 2023 με γνώνομα την διαφάνεια, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την προστασία των κατοικιδίων ζώων για τους Δημότες Κερατσινίου – Δραπετσώνας που τόσο πολύ έχουν ανάγκη.

5. ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ ΠΑΠΟΥΤΣΗ

Ονομάζομαι Τρομπούκης Βελισσάριος και κατοικώ στη Νέα Μάκρη. Είμαι παντρεμένος με τη Βικτορία Χατζηθωμά και μαζί της έχω αποκτήσει δύο παιδιά. Είμαι εν αποστρατεία Αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας και έχω υπηρετήσει αρκετά χρόνια στη θέση του Διοικητή Τμήματος Ασφαλείας του Μαραθώνα. Η αγάπη μου για τον αθλητισμό με έχει φέρει σε πολλές θέσεις στις οποίες προσέφερα τις υπηρεσίες μου όπως αυτή του Γενικού Γραμματέα Μοντέρνου Πεντάθλου και του μέλους σε αρκετές επιτροπές της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Επιπλέον, είμαι Διαιτητής σε διεθνή κλίμακα στο άθλημα της χειροσφαίρισης (handball). Σε αυτές τις εκλογές βρίσκομαι στο πλευρό του Άρη Παπουτσή καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι μόνο νέα πρόσωπα και νέες ιδέες μπορούν να φέρουν την αλλαγή σε μία περιοχή πολυπληγείσα όπως η δική μας. …

6. ΧΡΥΣΙΚΟΣ ΘΩΜΑΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΝΕΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Προέρχομαι από το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Η συμπόρευση μου με το Γιώργο Παπαδημητρίου και η συμμετοχή μου με το συνδυασμό ”ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ” έγινε, διότι υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης της ποιότητας ζωής των δημοτών. Οι παραδοσιακοί χοροί και η ερασιτεχνική μελισσοκομία είναι κάποιες από τις δραστηριότητές μου.. Πιστεύω ότι όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο, πράσινο και ζωντανό Ηράκλειο Πολιτών.

7. ΚΑΠΙΤΣΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΒΥΡΩΝΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΒΥΡΩΝΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΜΙΛΤΟΥ ΜΠΑΤΗ

Γεννήθηκα στον Βύρωνα το 1967, όπου και είμαι μόνιμος κάτοικος Βύρωνα.

Είμαι έγγαμος και απέκτησα με την σύζυγο μου δυο υπέροχα παιδιά .Φοίτησα στα σχολεία της περιοχής μου και έζησα πολύ καλά και ζεστά παιδικά χρόνια . Ασχολήθηκα από μικρός με τον προσκοπισμό και μέχρι σήμερα συμμετέχω ενεργά ως μέλος της επιτροπής συμπαράστασης .

Είμαι κάτοχος πτυχίου βιομηχανικών ηλεκτρονικών εγκαταστάσεως και αυτοματισμών , με σπουδές σε πρόγραμμα και ανάλυση Η/Υ .

Το 1993 κατατάχθηκα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ όπου και υπηρέτησα επί 29 έτη, όλα σε μάχιμη υπηρεσία (ΔΑΕΑ ) από όπου και συνταξιοδοτήθηκα προσθέτοντας το δικό μου κομμάτι στην δημόσια ασφάλεια .

Η απόφαση μου να ασχοληθώ με τα κοινά νομίζω ήταν υποχρεωτική και δεσμευτική για μένα, δυστυχώς η ελλείψεις που έχει ο δήμος που αγαπώ και πάντα έχω στην καρδιά μου είναι στάσιμος εδώ και αρκετό καιρό με ελάχιστα έργα υποδομής . Ένας από τους κυριότερους τομείς  για έμενα  είναι  η έλλειψη φωτισμού που προσφέρει αίσθημα  ασφάλειας κατοίκους και προσβασιμοτήτα στους δημοσίους χώρους. Μοιάζει σαν ο δήμος να βυθίζεται στο σκοτάδι μετά την δύση του ηλίου .

Θα κάνω το καλύτερο δυνατό να φανώ αντάξιος της επιλογής σας στο πρόσωπο μου για να πάμε τον Βύρωνα μπροστά σε μια καλύτερη και ομορφότερη περίοδο.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

8. ΤΕΝΤΕ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ (Δ.Ε. ΑΙΠΕΙΑΣ) ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΔΥΝΑΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι ιδιαίτερη για εμένα τιμή που ο Δήμαρχος Μεσσήνης και επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης << Δύναμη Δημιουργίας>> Γιώργος Αθανασόπουλος με συμπεριέλαβε στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού του για τις επερχόμενες Δημοτικές εκλογές στο Δήμο Μεσσήνης. Πρόθεσή μου είναι, να βοηθήσω το τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα από δράσεις και προτάσεις ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες!

 

Β.  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

1. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ  ΥΠΟΣΤ/ΓΟΣ ΕΛ.ΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ  ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΑΤΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΓΟΥΡΟΥ

 

Αγαπητές μου φίλες & Αγαπητοί φίλοι:  Φιλοδοξώ να προσφέρω στην επίλυση προβλημάτων της περιφέρειας και μέσα από την εμπειρία μου σε θέματα ασφάλειας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής, αλλά και με προτάσεις σε μια σειρά ζητημάτων που αφορούν την ελληνική κοινωνία. 

Ανεξάρτητη, δυνατή περιφερειακή αυτοδιοίκηση χωρίς αποκλεισμούς στην υπηρεσία των πολιτών.

Γνωρίζετε το ενδιαφέρον, τη συνέπεια και την ενεργή δράση μου στα κοινά, μέσα από τη συνεχή παρουσία μου στα κοινά, στην προστασία του πολίτη, σ τον εθελοντισμό στην έμπρακτη βοήθεια και προσφορά στο συνάνθρωπο. Είμαι εδώ να συμβάλλω όσο μπορώ με τις δυνάμεις μου στην βελτίωση του περιβάλλοντος, του πολιτισμού, της παιδείας, της ασφάλειας και της καθημερινότητας του πολίτη.

Προτεραιότητα μου, καλύτερες συνθήκες για τους ευάλωτους συμπολίτες μας, ασφαλή και σύγχρονα σχολεία, την προσβασιμότητα των ΑΜΕΑ, ο εθελοντισμός, η προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων.

Πρώτο μου μέλημα η «κοινωνική πολιτική και η προστασία του πολίτη και του περιβάλλοντος όπως και η προστασία των ζώων».

Είναι για μένα μεγάλη χαρά και τιμή, να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο της παράταξης «Αττική Ανεξάρτητη Αυτοδιοίκηση» με υποψήφιο Περιφερειάρχη τον καταξιωμένο Γιάννη Σγουρό ως Υποψήφια Περιφερειακός Σύμβουλος Κεντρικού Τομέα Αθηνών.

Ο Γιάννης Σγουρός είναι ο μόνος που παρήγαγε σημαντικό έργο κατά τη διάρκεια της θητείας του, τόσο το (2003-2014) στη Νομαρχία Αττικής, όσο και το (2011-2014) στην Περιφέρεια Αττικής.

Ένας άνθρωπος ακέραιος με ήθος που άφησε μόνο πραγματικό έργο.

Η δυναμική του στη διάρκεια της θητείας του στην Αυτοδιοίκηση, επιβάλει την επιστροφή του στη θέση του Περιφερειάρχη Αττικής.

Είναι ένας άνθρωπος με όραμα, συνέπεια λόγων και έργων.

Πρέπει η Περιφέρεια Αττικής να ξανά μπει σε τροχιά ανάπτυξης για την καλύτερη ποιότητα ζωής όλων μας και κυρίως ς για την νέα γενιά.

Μαζί να αγωνιστούμε για την αλλαγή στη Περιφέρεια Αττικής.

Στις όμορφες γειτονιές μας αξίζουν καλύτερες μέρες, καθαρότερος ουρανός και ασφάλεια και προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων.

Μαζί για την αλλαγή στην Περιφέρεια Αττικής!

2. ΝΤΑΒΛΑΝΤΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΓΙΑ ΤΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Ν. ΑΡΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ”ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ”  ΚΑΙ ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

Γεννήθηκα το έτος 1956, στο Άνω Αθαμάνιο Άρτας. Αποφοίτησα από το μικτό εξατάξιο Γυμνάσιο Βουργαρελίου Δροσοπηγής Άρτας ,νυν Βουργαρελίου, Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων Νομού Αρτας, με βαθμό απολυτηρίου δέκα επτά (17). Είμαι έγγαμος και έχω ένα υιό, τον Θοδωρή ,Δάσκαλο.

Υπηρέτησα στις Ειδικές Δυνάμεις Καταδρομών – 1η ΜΟΙΡΑ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, κατά τα έτη 1976 -1978 (28 μήνες) , με ειδικότητες : α) Ανακριτή Αιχμαλώτων Πολέμου, εκπαιδευθείς, στη Σχολή Πεζικού, β) Ερμηνευτή αεροφωτογραφιών, εκπαιδευθείς στο Μ.ΑΦ.Κ , γ) Καταδρομέα & δ) Αλεξιπτωτιστή (1η Μ.ΑΛ.)

Την 02/11/1979, κατόπιν εξετάσεων εισήλθα στη Σχολή Αστυφυλάκων, της τέως Αστυνομίας Πόλεων . Εξελίχθηκα, κατόπιν διαδοχικών εξετάσεων, στο βαθμό του Αστυνομικού Υποδιευθυντού, με τον οποίο και συνταξιοδοτήθηκα το έτος 2012.

Υπηρέτησα, επί τριάντα (30) έτη, σε Τμήματα Τροχαίας των Αθηνών, ως προανακριτικός Υπάλληλος, στην ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΤΡΟΧΑΙΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ.

Διετέλεσα προϊστάμενος επί δώδεκα 12 έτη, στο Γραφείο Οδικών Τροχαίων Ατυχημάτων του Τμήματος Τροχαίας Περιστερίου, το οποίο, λόγω πολυετούς εμπειρίας, το οργάνωσα αποκλειστικά εγώ.

Είμαι άριστος Σχεδιαστής, τόπων τροχαίων ατυχημάτων, ήτοι: οδού συμβολής , διασταυρώσεων και κόμβων.

Είμαι γνώστης ηλεκτρονικού υπολογιστή και δη σε προγράμματα: Word , Excel, PowerPoint κ.λ.π

Είμαι Γενικός Γραμματέας του Πανελληνίου Συλλόγου Συνταξιούχων Αστυνομικών, της τέως Αστυνομίας Πόλεων και Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς επίσης και Αρχισυντάκτης της εφημερίδας του ανωτέρου Πανελληνίου Συλλόγου «Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ», μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή (P.C )

Μπήκα στην πολιτική, γιατί μ’ ενδιαφέρει η ζωή, ως υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος , με την Ανεξάρτητη Πολιτική Περιφερειακή Παράταξη ” ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ” , 3η Πολιτική Περιφερειακή δύναμη στην Ελασσόνα αντιπολίτευση του Διοικητικού Συμβουλίου της Περιφέρειας Ηπείρου, με ηγέτη μας τον κ. Ριζόπουλο Σπύρο, με τον οποίο συμπορεύομαι, γιατί τον ενδιαφέρει, πράγματι, η ζωή των Ηπειρωτών , για αυτό και το εκπονηθέν υπ’ αυτού , πρόγραμμα (4Χ4) διακυβέρνησης της Περιφέρειας Ηπείρου, στις τέσσερις ενότητες ανάπτυξής του , ήτοι:

1) Ισχυρή Οικονομία και Βιώσιμη Ανάπτυξη,

2) Κοινωνική Συνοχή και Δίκαιη Ευημερία για Όλους,

3) Έξυπνη Καινοτομία και Διαφανής Διακυβέρνηση &

4) Ποιοτική και Εξωστρεφής Πρωτογενής Παραγωγή & Κτηνοτροφία,

έχει όραμα την περιεφερειακότητα, με τις ρηξικέλευθες προτάσεις , ανά Περιφερειακή Ενότητα των τεσσάρων (4) Νομών της Ηπείρου, που θα την οδηγήσει , στην πρόοδο και την ευημερία των πολιτών της !!!

Για να οδηγήσουμε το Νομό μας και εν γένει την Ήπειρό μας , στην πρόοδο και την ευημερία, συμπατριώτες μου της Περιφερειακής Ενότητας του Νομού Άρτας,

στις 8 Οκτώβρη του έτους 2023, #ΖΗΤΩ την ψήφο εμπιστοσύνης σας, στο πρόσωπό μου.

 

ΔΙΑΤΡΕΦΕΣΘΕ ΥΓΙΕΙΝΑ;

ΔΙΑΤΡΕΦΕΣΘΕ ΥΓΙΕΙΝΑ;

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην εποχή μας όλες οι εκδηλώσεις της ζωής μας διέπονται από κανόνες.

Η συμπεριφορά, ο ύπνος, η άθληση, οι σχέσεις μας, το φαγητό μας, τα πάντα ρυθμίζονται από κάποιο, ανεπίσημο, έστω, πρωτόκολλο.

Ιδιαίτερα μάλιστα το τελευταίο, δηλαδή η διατροφή μας, λειτουργεί υπό καταιγισμό διατάξεων, προτάσεων συμβούλων που πρέπει, να ακολουθούμε, για να διατηρούμεθα υγιείς.

Οι διαιτολόγοι και τα λογής λογής ινστιτούτα συνιστούν την κατανάλωση λαχανικών και φρούτων, που περιέχουν, βιταμίνη C και ίνες.

Πιο απλά, λιτότητα και καθημερινή άσκηση, αν δεν θέλουμε να εκμετρήσουμε προώρως το ζην με τη βοήθεια κάποιας καρδιοπάθειας, εγκεφαλικού ή καρκίνου.

Και ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα “μη” και τα “όχι” του γαστρονομικού πρωτοκόλλου, που κρατούν σε κάποια ισορροπία τις σχέσεις μας με το γιατρό.

Και είναι φυσικό, αφού κανείς δεν αμφισβητεί πως η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό, δώρο του Θεού, που έχουμε χρέος να το φροντίζουμε.

Η υγεία για τον άνθρωπο θεωρείται το πολυτιμότερο αγαθό, καθ’ ότι είναι ο παράγων εκείνος που υπολογίζει, ορίζει και καθορίζει και προσδιορίζει την φυσική, ψυχολογική, όπως και την πνευματική μας κατάσταση.

Η πρόληψη της υγείας αποτελεί τον βασικό παράγοντα βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου ατόμων και κατ’ επέκταση κοινωνιών, με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση της νοσηρότητας και πρόωρης θνησιμότητας.

Μέσω της πρόληψης λαμβάνονται μέτρα, ενέργειες, η δραστηριότητες, ατομικές ή στο κοινωνικό σύνολο για την αποτροπή ή την παρεμπόδιση της εκδήλωσης της νόσου.

Ο ίδιος ο Ιπποκράτης, ο Πατέρας της Ιατρικής, επικέντρωσε το ενδιαφέρον του στην πρόληψη των ασθενειών και τόνιζε, “Κάλλιον το προλαμβάνει ή το θεραπεύει”.

Γι’ αυτό και συχνά χρησιμοποιούμε την φράση “πρώτα υγεία” και την ευχή “εις υγείαν” “γειά σου”.

Αλλά και η Αγία Γραφή αναγνωρίζει την αξία της υγείας .

“υγεία και ευεξία βελτιώνει παντός χρυσίου και σώμα εύρωστον ή όλβος αμέτρητος”.

Είναι το μέτρο που ορίζεται από τον θεσμό της νηστείας σε τακτές ημέρες και περιόδους μέσα στην εβδομάδα και το έτος.

Για να μας διδάξει πως πρέπει να τρώμε και τι να τρώμε.

Πολλοί δυσθυμούν στην σκέψη της νηστείας, περισσότερο απ’ ό,τι στην σκέψη της υποχρεωτικής διαίτης.

Ίσως γιατί την θεωρούν απηρχαιωμένο θεσμό, και γι’ αυτό άκαιρο.

Συνηθίζουμε να μιλάμε για την νηστεία κυρίως την Μ. Τεσσαρακοστή. Όμως δεν θα εκτιμούσαμε σωστά τα πράγματα, αν την βλέπαμε, μόνο σαν υπόθεση μιας περιόδου, η κάποιων ημερών.

Γιατί η νηστεία, ως άσκηση και αγώνας πνευματικός, πρέπει να είναι καθημερινή μας φροντίδα και μέριμνα.

Η προαγωγή μιας ισορροπημένης διατροφής είναι σημαντική για όλους μας, ιδιαίτερα όμως για τα παιδιά στην ηλικία των οποίων εδραιώνονται οι συνήθειες του τρόπου ζωής, που επηρεάζουν τον άνθρωπο για όλη του τη ζωή.

Αποδείχτηκε και επιστημονικά ότι η διατροφή των λαών της Μεσογείου, πλούσια σε λαχανικά, όσπρια, φρούτα, δημητριακά και με βασική πηγή λίπους το ελαιόλαδο, συντελεί στη διατήρηση της καλής υγείας και τη μακροζωία.

Η δημιουργία θετικής στάσης, απέναντι στη Μεσογειακή διατροφή και στην κατανάλωση υγιεινών τροφών, καθώς και στην ενθάρρυνση των παιδιών να πίνουν αρκετό νερό και να αποφεύγουν τα αναψυκτικά, είναι οι βασικοί σκοποί γνώσης.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

“Ο Έλληνας γεννήθηκε από τη θεία πρόνοια Διδάσκαλος της ανθρωπότητας. Αυτό το έργο δόθηκε σ’ αυτόν. Αυτή υπήρξε η αποστολή του.

Αυτό το κάλεσμά του ανάμεσα στα έθνη.

Απόδειξη ή φιλοσοφία του. Απόδειξη οι ευγενικές του διαθέσεις.

Απόδειξη η παγκόσμια ιστορία.

Απόδειξη, τέλος, η εκλογή του από τη θεία Πρόνοια μέσα από όλα τα έθνη να του εμπιστευθεί την ιερή κληρονομιά, την Αγία πίστη και το αιώνιο έργο της σωτηρίας όλης της ανθρωπότητας”.

(Άγιος Νεκτάριος, Περί Πίστεως, Εκδόσεις Παρρησία).

Δεν ξέρω πόσο “μιλάει” στην ψυχή μας ή εθνική εορτή της Παλιγγενεσίας μας και τι μηνύματα μπορεί να δώσει στη σημερινή ελληνική κοινωνία, αλλά με το κείμενο του Αγίου Νεκτάριου, θα πρέπει να συγκλονιστούμε.

Είναι τόσο επίκαιρα τα λόγια αυτά όσο ποτέ. Γιατί;

Επειδή έχει ξεθωριάσει μέσα μας η ιδέα του Έθνους, έχουν ξεθωριάσει τα ιδανικά της φυλής μας.

Δεν γίνεται να έχεις μια αγάπη κενού περιεχομένου, αν δεν αγαπήσεις πρώτα την πατρίδα σου.

Οι άνθρωποι δεν μισούν ή αγαπούν κάποιον άλλον με βάση την οικονομική του κατάσταση, αλλά με βάση τις προσωπικότητες, τα βιώματα, την πνευματική κατάσταση των ανθρώπων.

Και τι σημαίνει να αγαπάς την Πατρίδα σου.

Σημαίνει να αγαπάς την οικογένεια σου , να σέβεσαι τους γονείς σου και τα αδέλφια.

Να αγωνίζεται κάθε ώρα και στιγμή για την ανάπτυξη του έθνους σου, πολιτιστικά και πνευματικά.

Να προσφέρεις στήριξη στον συνάνθρωπο σου που έχει ανάγκη.

Να τιμάς τους ήρωες και προγόνους μας, που έπεσαν Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Να νοιώθεις ότι έχεις χρέος στους προγόνους και στους απογόνους σου να παραλάβεις μια Πατρίδα καλύτερη και ένα έθνος, ηθικά πλουσιότερο και ειδικότερο.

Εν ονόματι των “αντιρατσιστικών” και όλων των άλλων αντιθέτων ρευμάτων, αμβλύναμε τις αξίες που στήριζαν το οικοδόμημα της προσωπικής και οικογενειακής μας ζωής, της κοινωνίας μας.

Βάλαμε πολύ νερό στο κρασί μας , όπως λέει μια λαϊκή παροιμία.

Πόσο δίκιο έχει ο Άγιος Νεκτάριος! Μεγάλη κληρονομιά δεχτήκαμε.

Αναρωτηθήκαμε όμως ποτέ γιατί ο Χριστός μας κάλεσε, το Ελληνικό Έθνος να υπηρετήσει τον ίδιο και την Αγία Πίστη του;

Αυτή η κληρονομιά έχει θετική αποστολή. Και πρέπει εμείς οι Νεοέλληνες να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας, με την προσπάθειά μας να ανακόψουν το ρεύμα της καταστροφής.

Να γίνουμε κυματοθραύστης ισχυρός, όπου θα σκάσει το ορμητικό κύμα της παγκοσμιοποίησης και δεν θα σκεπάσει την οικουμένη, σαν τα τσουνάμια που τα τελευταία χρόνια πλήττουν περιοχές του πλανήτη μας.

Δεν είναι υπερβολή αυτό. Μας το λένε τα αψευδή χείλη του Αγίου Νεκτάριου.

Για να πετύχει όμως αυτή η αποστολή, είναι ανάγκη πρώτα να πιστέψουμε σ’ αυτήν και μετά να αρχίσουμε δουλειά μέσα στην οικογένειά μας, στα παιδιά μας.

Πατρίδα, είναι η διευρυμένη μεγάλη οικογένεια, όπου το άτομο διαμορφώνεται ως πρόσωπο.

Μόνο μέσα στην έννοια και ερμηνεία της γίνεται το μεγαλύτερο συνειδητό, πλατεία του εαυτού μας με βαθύτερο ρίζωμα στο χρόνο και την ιστορία. Η εξασφάλιση της υπόστασης της Πατρίδας σημαίνει ότι το συμφέρον του όλου, υπερτερεί του ατομικού.

Ύπατος εξουσιαστής είναι ο Νόμος, ο μόνος, που εξασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα μας, την ελευθερία μας, αφού και εμείς τηρούμε τις υποχρεώσεις μας φυσικά.

Έτσι, θα φτάσουμε κάποτε να αλλάξουμε την κοινωνία μας. Ας μη μας φοβίζει ο “όγκος” της δουλειάς…

Το σημαντικό είναι να αρχίσουμε κι ο Θεός θα είναι δίπλα μας. Άλλωστε, μόνο με τη βοήθεια Του μπορεί να γίνει κάτι.

Κι επιπλέον, όταν μπει και πάλι στο κέντρο της ζωής μας, ώστε να πάρουν όλα τα άλλα την πραγματική τους θέση και αξία.

Να ζήσει η Πατρίδα, όπως έλεγαν οι παλιοί, κι είχαν απόλυτα δίκιο.

Να ζήσει και να μεγαλουργήσει. Γιατί η αποστολή της στον κόσμο δεν τελείωσε.

ΠΗΓΗ: Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό (Όσιος Θεόφιλος).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ανάμεσα στα ολίγα σωζόμενα πνευματικά διαμάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ισάξιος στην πολυμορφία με τον Μ. Βασίλειο, στη γλυκύτητα και την γλαφυρότατα του λόγου με τον Θείο Χρυσόστομο, σύγχρονος και με τους δύο, είναι ο Όσιος και Θεολόγος Πατέρας μας και Οικουμενικός Διδάσκαλος, Εφραίμ ο Σύρος.

Γεννήθηκε στη Νίσιβη της Μεσοποταμίας της Συρίας “396 χρόνια ύστερα από τον αγαπημένο του Κύριο και αναχώρησε κοντά του το 373 μ.Χ.

Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 28 Ιανουαρίου.

Γεννήθηκε από πτωχούς γονείς αλλά Χριστιανούς, οι οποίοι μάλιστα κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού, ομολόγησαν τον Χριστό και καταξιώθηκαν μαρτυρικού τέλους.

Πολύ νέος, αρχίζει με ιδιαίτερο ζήλο και αυταπάρνηση να μελετά τις Άγιες Γραφές ,να ασκείται σε πνευματικούς αγώνες, να αγωνίζεται για την αληθινή πίστη, να προκόπτει στην αρετή, στην καθαρότητα και τον Αγιασμό.

Χειροτονήθηκε διάκονος και κατάφερε να αποκτήσει καλή μόρφωση.

Τοποθετήθηκε στη Θεολογική σχολή ως υπεύθυνος και κατά τη διάρκεια πολιορκίας της Νίσιβης, από τα περσικά στρατεύματα συμμετείχε στην άμυνα της πόλης.

Μετά την παράδοση της πόλης μαζί με άλλους πρόσφυγες κατέφυγε στη Έδεσσα Μεσοποταμίας σε μοναστήρι και παράλληλα ίδρυσε νέα θεολογική σχολή.

Λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του φέρεται να ήρθε σε επαφή με τον Μ. Βασίλειο, αλλά και με ασκητές της Αιγύπτου.

Ο Εφραίμ ο Σύρος άφησε πίσω σημαντικό έργο, από το οποίο διασώθηκε μόνο μικρό μέρος.

Χριστιανός Θεολόγος, ποιητής και υμνητής, συνέθεσε πολλά θεολογικά και πολεμικά έργα, τα οποία μέσα στο πλαίσιο της ευρείας Χριστιανικής παράδοσης, έχουν ασκήσει σημαντική επίδραση στις Ανατολικές και δυτικές Εκκλησίες.

Θεωρείται σπουδαίος μελετητής της Αγίας Γραφής και πολέμιος των αιρέσεων της εποχής του.

Ο Μ. Βασίλειος τον περιέγραψε ως “πάντων ελλογιμώτερος” από αυτούς που ζούσαν εκείνη την εποχή.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τον περιέγραψε ως εξής :

“Εφραίμ ο πολύς, η παραμυθία των αθυμούντων, η παιδαγωγία των νέων, η χειραγωγία των μετανοούντων, η κατά των αιρετικών ρομφαία, το δοχείον του πνεύματος το σκεύος των αρετών”.

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο εγκώμιό Του προς τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο, αναρωτιέται με δέος : “Τι να πρωτοδιαλέξουμε από τη ζωή του Αγίου για να πλέκουμε το εγκώμιό του.

Θα προβάλουμε την πράξη και την θεωρία που τις ακολουθεί πλήθος επί μέρους αρετών : πίστις, Ελπίς, αγάπη, Ευσέβεια, μελέτη των θείων γράφων, αγνότης ψυχής και σώματος, άμετρη νηστεία και αγρυπνία, χαμαικοιτία και σκληρά αγωνία που υπερβαίνουν το μυαλό μας, ακτημοσύνη και ταπείνωση, που έφθασαν στο ακρότατο σημείο, ελεημοσύνης του.

Τον έκανε να υπερβεί την ανθρώπινη φύση, θείος ζήλος εναντίων εκείνων που πολεμούσαν με λύσσα εναντίον της Ορθοδοξίας.

Πριν αναχωρήσει από τα γήινα στα επουράνια είπε :

“Σε όλη μου τη ζωή ποτέ δεν προσέβαλα τον Κύριο.

Απερίσκεπτος λόγος δεν βγήκε από το στόμα μου.

Δεν κακολόγησα ποτέ κανένα, ούτε και φιλονίκησα, ούτε και καταράστηκα κάποιον”.

Ήταν υπόδειγμα Καθαρής και ακηλίδωτης αγάπης.

Επίσης, κατόρθωσε να αποκτήσει τόση αγνότητα στη ψυχή και στο σώμα, που ξεπέρασε τα όρια της ανθρώπινης φύσης, ώστε να γίνει δοχείο του Παναγίου Πνεύματος, το στόμα του με την αστήρευτη πηγή σοφίας.

Ενέκρωσε το σώμα με την εγκράτεια, την αγρυπνία, την χαμαικοιτία, την σκληραγωγία και κάθε σωματικό κόπο.

Ήταν πρότυπο ακτημοσύνης. Ο ίδιος ολίγον πριν αναχωρήσει προς τα ουράνια, μας άφησε με την γλυκύτατη και μακάρια του φωνή, σαν οδηγό ακτημοσύνης αυτό που είπε :

“Δεν είχε ποτέ ο Εφραίμ βαλάντια, ούτε ραβδί, ούτε σάκκο. Ούτε ασημί, ούτε χρυσάφι, ούτε τίποτα άλλο απέκτησα επάνω στη γη”. Ήταν ευσπλαχνικός, στοργικός, φιλάνθρωπος. Φίλος των πτωχών και των ασθενών.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΑΓΑΘΟΥ

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΑΓΑΘΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σύμφωνα με στατιστικές διαπιστώνετε, ότι πολλοί Έλληνες έπαψαν να είναι τόσο επιλεκτικοί στην αναζήτηση εργασίας.

Η “πενία τέχνας κατεργάζεται”.

“Όταν η ευρηματικότητα και οι έξυπνες λύσεις είναι το δημιουργικό αντίβαρο στις δυσκολίες και στην ανεπάρκεια των αναγκαίων αγαθών”.

Έτσι ο Έλληνας προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην, προσαρμόζεται στα δεδομένα της οικονομικής κρίσης και καταφεύγει σε εργασίες, που μέχρι προ τίνος ήταν “προνόμιο” των αλλοδαπών.

Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα παραδοσιακά αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας. Ενώ οι αυτοαπασχολούμενοι αντιπροσωπεύουν ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό στο σύνολο των απασχολουμένων, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που οι επιπτώσεις στη χώρα εμφανίστηκαν και η βαθειά και παρατεταμένη ύφεση που ακολούθησε επηρέασαν σημαντικά τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, λόγω της δραστικής μείωσης του ΑΕΠ (περίπου κατά 1/4).

Οικονομική κρίση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο μια οικονομία χαρακτηρίζεται, από μια διαρκή και αισθητή μείωση της οικονομικής της δραστηριότητας.

Όταν λέμε οικονομική δραστηριότητα αναφερόμαστε σε όλα τα μικρό οικονομικά μεγέθη της οικονομίας, όπως η απασχόληση, το εθνικό προϊόν, οι τιμές, οι επενδύσεις κ.λ.π.

Ο βασικότερος δείκτης οικονομικής δραστηριότητος είναι οι επενδύσεις. Οι οποίες, όταν αυξομειώνονται συμπαρασύρουν μαζί τους και όλα τα υπόλοιπα οικονομικά μεγέθη.

Οι οικονομικές διακυμάνσεις ορίζονται ως οι διαδοχικές αυξομειώσεις της οικονομικής δραστηριότητας μέσα σε μια οικονομία.

Λέγονται αλλιώς και κυκλικές διακυμάνσεις ή οικονομικοί κύκλοι.

Το συνηθισμένο ποσοστό του κέρδους δεν πρέπει να θεωρούμε, σαν ένα νούμερο συγκεκριμένο, ούτε μεγαλύτερο ούτε μικρότερο.

Από τη στιγμή που το ποσοστό του κέρδους πέφτει, κάτω από το συνηθισμένο του επίπεδο, αρχίζει από την πλευρά των κεφαλαιοκρατών ο περιορισμός των επιχειρήσεων.

Είναι γεγονός, βεβαίως, μέχρι σήμερα όλοι έχουν εντάξει τα επαγγέλματα σε διάφορες κατηγορίες, και οι βλέψεις όλων είναι στραμμένες σε επαγγέλματα που φαντάζουν στα μάτια των ανθρώπων, που απαιτούν λιγότερο κόπο και έχουν μεγαλύτερη αμοιβή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε ποσοστό φοιτητών (46% έναντι 33% στην ΕΕ), αλλά τελευταία σε ποσοστό αποφοιτήσεων, 28η σε ποσοστό αποφοιτήσεων.

Σύμφωνα με το insider, το παράδοξο είναι πως οι προτιμήσεις των 15χρονων μαθητών για την μελλοντική τους σταδιοδρομία συγκεντρώνεται σε μόλις 10 επαγγέλματα, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα επαγγελματικά πεδία.

Σύμφωνα με έρευνα του ΡΙΣΑ 2018 , οι προτιμήσεις των μαθητών διαφέρουν ανάλογα με το φύλο, αν και υπάρχουν επαγγέλματα όπως οι δικηγόροι, οι γιατροί, και οι αστυνομικοί που είναι αρκετά δημοφιλή σε αγόρια και κορίτσια.

Πιο συγκεκριμένα, οι επιλογές των αγοριών κατά σειρά προτίμησης είναι οι εξής :

Αστυνομικοί, Αθλητές, Μηχανικοί, Γενικοί ιατροί, Διευθυντές και στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων, Τεχνικοί οχημάτων και μηχανών, Ένστολοι (όλων των Σωμάτων), Υπεύθυνοι πολιτικής και σχεδιασμού, Δικηγόροι Εκπαιδευτικοί.

Για τα κορίτσια το top 10 των προτιμήσεων τους είναι πιο επιστημονικό και αφορά :

Γενικοί ιατροί, Δικηγόροι, Εκπαιδευτικοί, Επαγγελματίες Νοσηλευτικής, Νοσοκομειακοί Γιατροί, Ψυχολόγοι, Αστυνομικοί, Κτηνίατροι, Υπεύθυνοι πολιτικής και σχεδιασμού.

Ήρθε όμως καιρός να καταλάβουμε πως καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, όταν αυτή γίνεται με εντιμότητα, με συνέπεια με αξιοπρέπεια.

“Ουδέν κακόν αμιγές καλού”.

Ας μην υποτιμούμε καμιά εργασία. Και ο αγρότης, και ο κτηνοτρόφος και ο οδοκαθαριστής προσφέρουν τεράστιο κοινωνικό έργο και μπορούν να είναι καταξιωμένοι επαγγελματίες.

Και προπαντός, ας μην ξεχνάμε το του Ησιόδου: έργον ουδέν όνειδος αεργίη τ’ όνειδος εστιν”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΤΟ 1992

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΤΟ 1992

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τοπική κυβέρνηση νομοθέτησε άδικα. Ο κόσμος αντέδρασε.

Όχι με πάνω και συνθήματα. Ούτε με υψωμένες γροθιές. Ούτε με το κλείσιμο των δρόμων. Ούτε με καταστροφές ξένων περιουσιών, ούτε με τραυματισμούς.

Χρησιμοποίησε κάτι πρωτότυπο και … δυνατότερο.

Το γέλιο!

Πενήντα χιλιάδες διαδηλωτές γελούσαν κάτω από το γραφείο του κυβερνήτη. Κι αυτός; Παραιτήθηκε!

Ο Νόμος καταργήθηκε!

Το γέλιο “νίκησε και ο κόσμος ειρήνευσε”.

Και σκέφτηκα :

Το γέλιο λοιπόν, δύναμη! Έμφυτο χάρισμα. Ανεκτίμητο δώρο του Δημιουργού μόνο στον άνθρωπο.

Από όλα τα πλάσματα μόνο ο Άνθρωπος γελά συνειδητά.

Η επίδραση του γέλιου στη σωματική, ψυχική, και διανοητική κατάσταση του ανθρώπου, έχει μελετηθεί επισταμένως από τη δεκαετία του ’60.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες ερχόμαστε στον κόσμο προικισμένοι με την ενστικτώδη στάση να γελάμε και νά έχουμε αυτή την αίσθηση που παρουσιάζετε με παιγνιώδη τρόπο, ως αντίδραση στους πόνους.

Αν και το γέλιο συχνά πυροδοτείται από πράγματα που είναι αστεία δεν έχει σχέση με “το αστείο”.

Οι μελέτες έχουν αποδείξει ότι το γέλιο είναι φυσικό αντίδοτο στο στρες.

Γελά ο άνθρωπος να αποφορτισθή. Να δώση άρωμα χαράς στην καθημερινότητά του. Να χαλαρώσει. Να μεταβάλλει το φαρμάκι σε φάρμακο!

Το γέλιο δεν αλλάζει τα πράγματα απλώς, παίζει τον ρόλο του υαλοκαθαριστήρα.

Η βροχή, η μπόρα συνεχίζεται, αλλά εμείς βλέπουμε και ταξιδεύουμε, για να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Το γέλιο δεν είναι καθόλου γελοία υπόθεσις. Ούτε πολυτέλεια. Έχει αξία. Είναι ανάγκη. Ζωή χωρίς γέλιο, ζωή συννεφιασμένη.

Το γέλιο αποκαλύπτει την προσωπικότητά μας. Το εγώ μας. Το ψυχογράφημά μας.

Αποκαλύπτει τον δείκτη καλλιέργειας και πολιτισμού μας. Οι άνθρωποι γελούν χαρούμενα, ζεστά, θελκτικά, ξεκαρδιστικά, περιφρονητικά, χαιρέκακα, ζηλόφθονα, ψυχρά.

Έχει ποιότητα το γέλιο. Γέλιο που ξεκουράζει, ανακουφίζει. Και γέλιο που στάζει δηλητήριο και απορροφά.

Η επιλογή είναι θέμα ήθους, καρδιάς, αρετής. Ας γελούμε αλλά ας μην πληγώνουμε, ας γελούμε αλλά ας μη προκαλούμε πόνο.

Ας γελούμε αλλά ας μην ξύνουμε πληγές. Ας μην γελούμε εις βάρος των άλλων.

Μπορούμε όμως να γελούμε εις βάρος του εαυτού μας. Αυτό δείχνει και ταπείνωση και εσωτερική ισορροπία και πνευματική υγεία.

Μία διαπίστωσις μας θλίβει. Άνθρωπος κεφάτος, χαμογελαστός, χαρούμενος είναι υπό εξαφάνισιν

Λόγοι πολλοί. Το σπουδαιότερο. Χάσαμε την ελπίδα μας και την εμπιστοσύνην μας στην πρόνοια, την φροντίδα και την αγάπη του Θεού.

Ένα πρόσωπο ιλαρό, φωτεινό, γαλήνιο, ζεστό και φυσικό, με ένα χαμόγελο αληθινό, φανερώνει πως ένοικος αυτού είναι ο Θεός.

Είναι στολίδι το χαμόγελο και έξυπνο κλειδί να ανοίγει πόρτες και καρδιές.

Να ναυαγεί τους ανθρώπους και το Θεό.

ΠΗΓΗ: Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό: ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ : ΤΟ ΑΒΑΠΤΙΣΤΟ

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ : ΤΟ ΑΒΑΠΤΙΣΤΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ξένη κουλτούρα, ο πολιτισμός της Γαλλίας μάγεψαν τον Παναγιώτη.

Είχε πάει εκεί για σπουδές και προγραμματίσει να επιστρέψει μετά στην Ελλάδα.

Τα σχέδια όμως άλλαξαν. Βρήκε δουλειά σε μια μεγάλη εταιρεία και η επαγγελματική του πορεία ήταν σταθερά ανοδική. Γιατί να την εγκαταλείψει; Σύντομα ακολούθησε και ο γάμος, πολιτικός βέβαια, καθώς η σύζυγος του, ήταν άθεη Γαλλίδα.

Δεν τον ένοιαζε αυτό, άλλωστε και ο ίδιος ήταν θρησκευτικά αδιάφορος.

Το πρώτο τους παιδί πήρε το όνομα του πατέρα του Παναγιώτη, το ονόμασαν Χρήστο.

Ήταν ένας μικρός χαριτωμένος και ξύπνιος, με γαλλικά χαρακτηριστικά και ελληνική σπιρτάδα.

Κάθε καλοκαίρι κατέβαιναν στην Ελλάδα λίγες μέρες. Η γιαγιά η κυρία Πολυξένη, πρόσεχε το εγγόνι με ιδιαίτερη στοργή, το είχε πάντα μαζί της. Ακόμα και στη Εκκλησία, που το είχε συνήθεια να πηγαίνει κάθε εβδομάδα, το έπαιρνε μέχρι την αυλή μαζί της, κι ύστερα του θύμιζε :

– Εσύ δεν κάνεις να μπεις. Είσαι αβάπτιστο.

Σοβάρευε ο Χρήστος ξαφνικά. Άνοιγε τα μάτια και κοιτούσε την γιαγιά γεμάτος απορία. Εκείνη δεν εξηγούσε περισσότερα.

– Παίξε φρόνιμα εδώ στην αυλή και περίμενέ με, συμπλήρωνε πάντα η γιαγιά.

Το μικρό αγόρι καθόταν στο προαύλιο της εκκλησίας. Παρατηρούσε τον κόσμο που ερχόταν.

Έβλεπε παιδάκια σαν κι αυτό, όμορφα ντυμένα μαζί με τους γονείς τους να μπαίνουν στην εκκλησία. Και κάθε φορά που άνοιγαν την ξύλινη πόρτα άκουγε τις όμορφες ψαλμωδίες.

Μα και το άλλο; Πως έβγαιναν οι άνθρωποι, τόσο γαληνεμένοι. Το καταλάβαινε ο μικρός Χρήστος και ας μη μπορούσε να το ερμηνεύσει.

Φέτος με ενέργειες του Παναγιώτη συνδύασαν με τις χειμερινές διακοπές των γαλλικών σχολείων, να έλθει όλη η οικογένεια μαζί στην Ελλάδα.

Όλοι το χάρηκαν πολύ και κυρίως οι παππούδες, που θα είχαν μαζί τους τον αγαπημένο τους εγγονό.

Στα δώδεκα χρόνια ο Χρήστος φέτος έλπιζε, πως θα τον αντιμετώπιζε αλλιώς η Γιαγιά, όταν ερχόταν η ώρα για την εκκλησία.

Ήθελε τόσο να δει πως είναι στη θεία λειτουργία!

Όμως εκείνη ήταν ανένδοτη.

– Είσαι αβάπτιστο παιδί μου δεν γίνεται.

Ο Ιερέας, απ’ την χαμηλή πορτούλα του ιερού, είδε τον Χρήστο, που καθόταν λυπημένος στην αυλή. Έστειλε ένα από τα πολλά παιδάκια που διακονούσαν στο ιερό, να τον φωνάξουν.

– Δεν κάνει να μπω είμαι αβάπτιστος, επανέλαβε ο Χρήστος τα λόγια της γιαγιάς, όταν συνάντησε τον καλό παππούλη στην πόρτα του ιερού.

Κούνησε το κεφάλι ο γέροντας ιερέας, σαν να έλεγε : “Τα ξέρω όλα. Μη στεναχωριέσαι, δεν θα το μαρτυρήσουμε στην γιαγιά”.

Οδήγησε τον Χρήστο δύο βήματα πιο μέσα, στο ιερό, εκεί που στέκονταν και τα άλλα παιδάκια.

Ο Χρήστος σάστισε. Κατάλαβε ότι βρισκόταν σε ένα χώρο ξεχωριστό. Σ’ ένα χώρο για τους λίγους. Μήπως θα συναντούσε εδώ και το Θεό.

Καθισμένος σε μια γωνιά παρατηρούσε τον παππούλη, που μεταρσιωμένος τελούσε το μυστήριο.

Δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του, όταν γονάτισε μπροστά στην Αγία Τράπεζα.

“Σίγουρα θα βλέπει Αγγέλους” σχολίαζαν τα μεγαλύτερα παιδιά.

Μετά το “Δι’ ευχών”, ο ιερέας κράτησε τα παιδιά για Κατηχητική συνάντηση.

Ενθουσιάστηκε ο Χρήστος. Πρώτη φορά άκουγε για τον Θεό δημιουργό, για το Θεό Πατέρα και Σωτήρα.

Αποτέλεσμα :

Λίγες μέρες πριν επιστρέψουν στην Γαλλία, το παιδί ζήτησε να βαπτισθεί! Οι γονείς δεν του έφεραν αντίρρηση. Άλλωστε με όνομα Χριστιανικό το φώναζαν κι έως τότε.

Μετά από δύο μέρες βαπτισμένο πια, έφυγε από το χωριό με δάκρυα στα μάτια και με την προσευχή γρήγορα να έρθει το καλοκαίρι.

Για να συναντήσει και να ξαναμιλήσει με τον παππούλη που, ενώ δεν έπρεπε ούτε στο ναό να τον βάλει, αυτό το αβάπτιστο, εκείνος το έβαλε, μαζί με τους Αγγέλους στο ιερό.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τιμή ονομάζουμε, την απόδοση αξίας σε κάποιο πρόσωπο ή αντικείμενο.

Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, όπως ο ευφημισμός, η εξύμνηση, το φίλημα, το χειροκρότημα, ο σεβασμός, η αγάπη προς αυτό, κ.λ.π.

Η λέξη τιμή προέρχεται από το ρήμα ” τίω”, που σημαίνει εκτιμώ και θεωρώ κάποιον άξιον εκτίμησης.

Και σήμερα λέμε “αποτίω φόρο τιμής”.

Τιμή σημαίνει γενικώς αυτό που πληρώνεται ως ένδειξη κάποιας αξίας, εκτίμηση, τιμή.

Η έννοια της “τιμής” σημαίνει και το σύνολο των ανθρωπίνων ιδιοτήτων, με τις οποίες κερδίζει τον αυτοσεβασμό.

Περιλαμβάνει τέτοια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η γενναιοδωρία, η δικαιοσύνη, η ανδρεία, θάρρος, ειλικρίνεια, υψηλό ήθος και αυστηρές ηθικές αρχές.

Ο Ορισμός της λέξης “τιμή” είναι στενά συνδεδεμένος, με την έννοια της ειλικρίνειας και αξιοπρέπειας του ανθρώπου.

Η ειλικρίνεια και η αλήθεια είναι χαρακτηριστικά, που τα απαιτούμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Δεν δεχόμαστε ούτε τα ψέματα, ούτε τις παραποιημένες αλήθειες, αλλά μόνο την πραγματικότητα.

Είναι αλήθεια πως σε κανέναν δεν του αρέσει να του λένε ψέματα, να τον κοροϊδεύουν ή να υποτιμούν τη νοημοσύνη του.

Όμως εμείς οι ίδιοι πως φερόμαστε; Εμείς είμαστε ειλικρινείς;

Μήπως δεν είμαστε και οι άλλοι είναι ένας δικός μας καθρέπτης.

Γνωστή και η παροιμία, “ότι δίνεις παίρνεις”.

Με το να είμαστε ειλικρινείς με τους γύρω μας, αποκτούμε μια ηρεμία, μια σταθερότητα και μια ελευθερία καθώς δεν έχουμε να ανησυχούμε ή να φοβηθούμε για κάτι.

Η ειλικρίνεια είναι, ότι καλύτερο για οποιαδήποτε σχέση, προσωπική ή επαγγελματική.

“Η αλήθεια και η ειλικρίνεια είναι πλεονέκτημα των δυνατών, όταν χάνεται συμπαρασύρει και τις ανθρώπινες σχέσεις”.

Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές κρύβονται… είτε πίσω από μεγάλα λόγια, είτε πίσω από δειλές σιωπές.

Είναι δύσκολο πράγμα η ειλικρίνεια.

Θάρρος έχουν ελάχιστοι, ενώ θράσος και ψέμα οι περισσότεροι.

Αξιοπρέπεια, χαρακτηρίζουμε τη συναίσθηση της προσωπικής μας αξίας και την εξασφάλισή της, με έντιμες πράξεις συμπεριφοράς, που ταιριάζει στην αξία μας.

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει σχέση, με την αξία του ανθρώπου, ως ελεύθερου και λογικού όντος.

Ο άνθρωπος έχει ένα βάρος, μια αξία. Η αξία ενός ανθρώπου μπορεί να εκπέσει, με πράξεις κακοήθειας και ανάρμοστες.

Η αξιοπρέπεια μας κινδυνεύει, όχι μόνο από τις προσωπικές μας πράξεις, αλλά και από τις προσβολές των άλλων.

Οι άλλοι δυνατόν να θίξουν την υπόληψη μας.

Μερικοί είναι αρκετά εύθικτοι σε θέματα τιμής και αξιοπρέπειας.

Άλλοι θεωρούν πιο αξιοπρεπές να μην απαντούν, σε προσβολές ούτε να καταφεύγουν στην βία, για να υπερασπίσουν την αξιοπρέπειά τους.

Έτσι, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε, ότι η αξιοπρέπεια συντίθεται από μια ευρεία δέσμη ιδιοτήτων, οι οποίες περιπλέκονται και δημιουργούν την ανωτέρω ποιότητα.

Σε ένα κείμενο του Νίκου Καζαντζάκη, βρίσκουμε και τη φράση “ξανάρθε η τιμή στον τόπο της”, που σημαίνει ότι αποκαταστάθηκε η τάξη και όλα γίνονται, σύμφωνα με τα χρηστά ήθη της εποχής.

Στον Όμηρο σημαίνει επίσης τιμή, αξίωμα, εξοχότητα, προνόμιο, του Βασιλιά.

Στον Ηρόδοτο βρίσκουμε τη λέξη με τις σημασίες, αξίωμα, αρχή, εξουσία.

Παροιμίες – Γνωμικά :

* “Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαρά σε όποιον την έχει”.

* “Στο λόγο της τιμής μου”.

* “Την τιμή και το συμφέρον, δε μπορούμε να τα βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι”.

* “Θέλεις πλούτη και τιμή; Μην κοιμάσαι την αυγή”.

* “Μάτια και τιμή αν χάσεις, μην γυρεύεις να αγοράσεις”.

* “Νιάτα και κάλλη φθείρονται κι ο πλούτος μεταλέβει, μόνο μια δόξα και τιμή στον κόσμο βασιλεύει”.

* Ποίηση :

* “Θερμοπύλες” Καβάφης.

” Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των

ώρισαν και φυλάσσουν Θερμοπύλες….”

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ “OΤΑΝ ΦΩΤΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ”

ΟΙ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

OΤΑΝ ΦΩΤΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι πειρασμοί και οι θλίψεις δεν λείπουν από την ζωή κανενός ανθρώπου. Όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Αυτός που ζει μακριά από τον Θεό τυραννιέται και πελαγώνει.

Ο Χριστός μας ευλογεί και φωτίζει την ψυχή και η ψυχή δυναμώνει και ανακουφίζεται. Αυτή η ανάπαυση της ψυχής διατηρεί τον άνθρωπο σε πνευματική ισορροπία και η πορεία του ανθρώπου μέσα από το πέλαγος της ζωής γίνεται ευχάριστη και ξεκούραστη.

Μια συγκινησιακή ιστορία αποτελεί η περιγραφή των Παιδομαρτύρων της Γεωργίας, που εορτάζουμε στις 22 Φεβρουαρίου.

Στην βιογραφία αυτή φαίνεται ακριβώς πως, όταν ο Χριστός μας φωτίζει, ο άνθρωπος αλλοιώνεται και μεταμορφώνεται.

Οι παιδομάρτυρες είναι εννέα παιδιά, που ζούσαν στην πόλη Κόλα, τη μακρινή χώρα της Γεωργίας.

Μικρά παιδιά, ηλικίας 7-8 ετών δέχτηκαν την θεία φώτιση στις ψυχές τους και ο Θεός τους αξίωσε τον στέφανον του μαρτυρίου.

Οι νεαροί αυτοί βλαστοί ήταν παιδιά ειδωλολατρικών οικογενειών που ποτέ τους δεν είχαν ακούσει για το Χριστό. Όμως σαν παιδιά που ήταν, συναναστρέφονταν και έπαιζαν με συνομήλικα χριστιανόπουλα.

Όταν τα χριστιανόπουλα έμπαιναν στην εκκλησία, οι επίτροποι απαγόρευαν στα άλλα παιδάκια να παρακολουθήσουν την Ακολουθία και δεν επέτρεπαν την είσοδο τους στο ναό, παρά τις αντιδράσεις τους.

Αυτά στενοχωρημένα έφευγαν ή άλλες φορές κάθονταν έξω από την εκκλησία και άκουγαν τις αγγελικές φωνές των φίλων τους, που υμνούσαν τον Χριστό.

Σε κάποια Ακολουθία τα παιδιά των ειδωλολατρών αποφάσισαν να μπουν στο ναό με τη βία. Έτσι την ώρα που ξεκινούσε η Ακολουθία, όρμησαν για να περάσουν μέσα.

Τότε οι Χριστιανοί τα σταμάτησαν και τα είπαν : “Για να περάσετε, πρέπει να πιστέψετε στον Χριστό και να βαφτιστείτε. Διαφορετικά δεν μπορούμε να σας βάλουμε μέσα”.

Τα μικρά παιδιά, με τον ενθουσιασμό τους, δέχτηκαν να ασπαστούν την χριστιανική πίστη, χωρίς όμως να υπολογίζουν τις συνέπειες της πράξεώς τους.

Τότε ο ευλαβής ιερέας ξεκίνησε την κατήχηση τους.

Ο ιερέας όμως δίσταζε να βαπτίσει τα μικρά παιδιά, φοβούμενος τους ειδωλολάτρες γονείς και τις αντιδράσεις τους. Μετά τις πολλές πιέσεις των μικρών παιδιών, που η ψυχούλα τους είχε φωτισθεί από το Θεό και φλέγονταν από τον Χριστό δέχτηκε.

Σκέφτηκε όμως να ενεργήσει στα κρυφά και να τα βαφτίσει την νύχτα.

Ο ποταμός Κύρος που διέσχιζε την πόλη ήταν παγωμένος και ο ιερέας έβαλε ανθρώπους να σπάσουν σε ένα σημείο τον πάγο, για να τελέσουν το μυστήριο.

Η αγωνία του ήταν επίσης να μην παγώσουν τα παιδιά μπαίνοντας στο νερό.

Ο Θεός όμως προνόησε γι’ αυτό. Τα θαυμαστά γεγονότα που ακολούθησαν έδειξαν περίτρανα, την ευλογία και παρουσία του Θεού.

Το πρώτο θαύμα ήταν ότι το νερό του παγωμένου ποταμού δεν ήτα κρύο, αλλά ζεστό.

Και το δεύτερο και εντυπωσιακότερο ότι, μόλις βγήκαν τα εννέα παιδάκια από το ποτάμι, λαμπροφορεμένοι Άγγελοι κατέβηκαν και τα έντυσαν με λευκούς χιτώνας, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Χριστιανών.

Επειδή η ώρα είχε περάσει και ήταν βαθειά μεσάνυχτα, οι Χριστιανοί πήραν τα παιδιά στα σπίτια τους.

Το πρωί οι ειδωλολάτρες, όταν έμαθαν την αλήθεια έγιναν έξαλλοι. Αρχικά τα καλοπήραν και τα πρότειναν να τα πάνε στον ειδωλολατρικό ναό, για να κάνουν θυσία στους Θεούς και έτσι να καθαρίσει το κακό.

Όταν όμως είδαν την σθεναρή αντίσταση των μικρών παιδιών και τη σταθερότητά τους στην Ορθόδοξη πίστη, άλλαξαν στάση.

Οι γονείς αγριεμένοι και με σατανικό πλέον μίσος, ακόμη και για τα αθώα αυτά πλασματικά, αποφάσισαν να τα θανατώσουν.

Τα οδήγησαν δίπλα στο ποτάμι, που λίγες ημέρες πριν είχαν βαπτισθεί και έσκαψαν έναν βαθύ λάκκο.

Έσπρωξαν μέσα τα παιδάκια και με μεγάλες πέτρες άρχισαν να τα λιθοβολούν

Οι εννέα μικροί Παιδομάρτυρες ψάλλοντας ύμνους παρέδωσαν την αγιασμένη ψυχούλα τους, που ανέβηκε στον ουρανό, για να υμνεί και να δοξάζει παντοτινά τον Άγιο Τριαδικό Θεό, που τόσο αγάπησαν.

 

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με τον όρο “ευαισθησία” δεν εννοούμε τη φυσική ή τη συγκινησιακή ευαισθησία,  αλλά την ψυχική και πνευματική.

Ευαισθησία, είναι η λεπτότητα εκείνη του νου, της καρδιάς και των αισθήσεων, που δεν ζητάει το έκδηλο και πληθωρικό, για να συλλάβει τα μηνύματα των καιρών, να διακρίνει τα πρόσωπα και να διακρίνει τις ιδέες.

Να προτιμάς να είσαι άνθρωπος, που ανοίγει την καρδιά του, που έχει ένα χαμόγελο και μια καλημέρα στη τσέπη της προσωπικότητάς του.

Το να έχεις ευαισθησίες ανοίγεις την καρδιά σου, σου επιτρέπει να χαρείς και να νοιώσεις με τις πιο αγνές προθέσεις.

Αν είσαι αυτός που κατακρίνει, κράτα τις φορές που η ευαισθησία σου, σου χάρισε χαμόγελα.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι κατά πάσα πιθανότητα, όταν μιλάμε για την ευαισθησία στην πραγματικότητα αναφερόμαστε, σε αυτό που οι ειδικοί χαρακτηρίζουν συναισθηματισμό.

Ευαίσθητος είναι ο άνθρωπος εκείνος, που διαθέτει αυτό που λέμε “ενσυναίσθηση”.

Που μπορεί απόλυτα να μπει, στη συναισθηματική κατάσταση του άλλου, πάντα με σκοπό να συνδράμει ψυχολογικά ή συναισθηματικά. Ακόμη και με ένα νεύμα.

Η ενσυναίσθηση διαφέρει από την απλή κατανόηση των συναισθημάτων του άλλου.

Δεν αρκεί να κατανοήσεις που σου λέω, ότι αισθάνομαι.

Αντίληψη σχεδόν έχουν όλοι.

Ενσυναίσθηση είναι να μπορείς να νιώσεις αυτό που νιώθω, αλλά και τις δεκάδες παραμέτρους γύρω από αυτό, ‘χωρίς να πρέπει να τις απαριθμήσω.

Παρατηρούμε την πραγματικότητα μέσω των ματιών του, αισθανόμαστε τις συγκινήσεις του, μοιραζόμαστε τον πόνο του”.

Η γυναίκα που μίλησε πρώτη φορά για τα Εξαιρετικά Ευαίσθητα άτομα ή άτομα αυξημένης ευαισθησίας και θεωρείται αυθεντία στον συγκεκριμένο τομέα είναι η κλινική ψυχολόγος δρ. Elaine Aron.

Στο πρώτο από τα πολλά βιβλία της, έχει εκδοθεί και στα ελληνικά, με τίτλο “Μήπως Παραείστε Ευαίσθητοι;

Πως να αξιοποιήσετε το χάρισμα της Ευαισθησίας σας”.

Έχει γίνει παγκόσμιο best seller, αποκαλύπτει ότι περίπου 15-20% του πληθυσμού, είναι άτομα με συναισθηματική υπερευαισθησία.

Σύμφωνα με τις μελέτες της, πρόκειται για ένα απλό χαρακτηριστικό – σε καμία περίπτωση δεν το θεωρεί η ίδια ή οι συνάδελφοί της σύνδρομο ή μειονέκτημα – που μάλιστα αν μάθουμε να το διαχειριζόμαστε αποτελεσματικά, μπορεί να αποδειχθεί μεγάλο πλεονέκτημα.

Είπαν πως οι καιροί μας είναι σκληροί. Σκλήρυναν οι καρδιές των ανθρώπων, γι’ αυτό και παρακολουθούμε καθημερινά τόσες βιαιότητες, τόσα εγκλήματα.

Έτσι, εξέλιπε το χαμόγελο και κυριαρχεί η μελαγχολία, έπαψαν οι ευαισθησίες και επικρατούν τα νευρωτικά συμπτώματα.

Κι’ όμως η ευαισθησία είναι, ότι πιο ωραίο και μεγάλο, παρήγορο και ευγενικό, έχει να δείξει ο κόσμος μας.

Η ευαισθησία δεν είναι μια συναισθηματική κατάσταση, ούτε ένα πέρασμα στο χώρο του ονείρου και των ψευδαισθήσεων, αλλά κυρίως η έλευση της θείας Χάριτος, στη καρδιά του ανθρώπου.

Ο ευαίσθητος άνθρωπος, δεν στέκεται αμέτοχος μπροστά στο πόνο των ανθρώπων.

Στη σύγχρονη εποχή των επιδερμικών Σχέσεων και της καλοπέρασης με όποιο κόστος, οι ευαισθησίες δεν έχουν θέση, γι’ αυτό και τα ευαίσθητα άτομα πληγώνονται, νοιώθουν απόρριψη, μερικές φορές δικαιολογημένα και άλλοτε όχι.

Οι ευαίσθητοι άνθρωποι είναι εκείνοι, που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει. Που έχουν αισθανθεί απώλεια, που έχουν δώσει άοκνα χωρίς ανταλλάγματα.

Πνίγονται στην απέραντη θάλασσα των συναισθημάτων τους, αλλά αμετανόητα βουτούν όλο και πιο βαθειά της.

Δεν τους αρέσουν τα ψέματα και δεν μπορούν να αντέξουν την υποκρισία. Έχουν μεγάλη διαίσθηση και μεγάλη ικανότητα να αντιλαμβάνονται την φυσική κατάσταση του άλλου.

Ο ευαίσθητος δεν αποσκοπεί μόνο στη δική του σωτηρία, σύμφωνα με το λόγο του Αποστόλου των Εθνών Παύλου, αλλά με την αγάπη και την προσευχή, κατανοεί τον πόνο του κόσμου και των συνανθρώπων του και δια της προσευχής, προσφέρει αποτελεσματική βοήθεια.

Κοινωνική ευαισθησία σημαίνει, πόσο κατανοείτε τα συναισθήματα και τις σκέψεις των άλλων και πόσο εξοικειωμένοι είστε, με τη γενική γνώση των κοινωνικών κανόνων.

Με άλλα λόγια εάν οι άνθρωποι είναι κοινωνικά ευαίσθητοι σε μια ομάδα, βάζουν καλές επιδόσεις στη δουλειά τους.

Η Θεμελιώδης αρχή της κοινωνικής ευαισθησίας έγκειται στην ευρεία γνώση των κοινωνικών ν κανόνων.

Ένα άτομο με κοινωνική ευαισθησία κατανοεί τα σημάδια της συνομιλίας και σταμάτα να μιλάει για να ακούσει το άλλο.

Ο όρος “Κοινωνική ευαισθησία” χρησιμοποιείται, για να περιγράψει τον βαθμό ευαισθησίας μας απέναντι στη συμπεριφορά και τις πράξεις των άλλων απέναντί μας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ…. ΛΕΕΙ ΕΝΑΣ ΡΩΣΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ…

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ

ΛΕΕΙ ΕΝΑΣ ΡΩΣΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ…

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάποτε, λέει ένας ρωσικός μύθος, ένας παραπονιόταν για την τύχη του λέγοντας:

-Τι Θεός είναι αυτός να στέλνει στους άλλους τα πλούτη και σ’ εμένα να μην δίνει τίποτε.

Ένας γέροντας άκουσε τα λόγια του και αφού τον πλησίασε του είπε.

– Είσαι τόσο φτωχός όσο πιστεύεις;

Και παίρνοντάς του το δεξί χέρι τον ρώτησε πάλι.

– Θέλεις να σου κόψω αυτό το χέρι για χίλια ρούβλια;

– Ας λείπουν…..ας λείπουν, δεν θέλω.

– Ούτε το αριστερό σου ;

– Μήτε αυτό θέλω.

– Συγκατατίθεσαι να σε τυφλώσω για δέκα χιλιάδες ρούβλια;

– Θεός φυλάξει! Ούτε για εκατό χιλιάδες ρούβλια δεν δίνω τα ματάκια μου.

– Βλέπεις πόσα πλούτη σου χάρισε ο Θεός και παραπονείσαι; είπε ο σοφός γέροντας.

Και σκέφτηκα:

Μήπως η αυτάρκεια ως τρόπος ζωής, έχει εξοριστεί από τη ζωή μας;

Η αυτάρκεια είναι ένα από τα μεγάλα όνειρα της ανθρώπινης ζωής. Να μη μας λείπει κάτι που να μας κάνει να αισθανόμαστε ότι στερούμαστε.

Αυτός που μπορεί να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του, τουλάχιστον τις πιο βασικές θεωρείται αυτάρκης.

Αυτός που δεν εξαρτιέται από τους άλλους θεωρείται αυτάρκης.

Αυτός που έχει εξουσία στο εαυτό του και στους άλλους, αλλά και στις περιστάσεις της ζωής, θεωρείται αυτάρκης.

Η αυτάρκεια είναι ένας φυσικός πλούτος και η πολυτέλεια μια τεχνητή φτώχεια.

Αλήθεια, δεν έχουμε όλοι αρκετά, για να είμαστε ευχαριστημένοι και ευχαριστιακοί;

Μήπως ταλαιπωρούμε τους εαυτούς μας και τους δικούς μας με τα άπληστα όνειρα μας.

Εξαντλούμεθα με τα παράπονά μας και δεν μένει χρόνος και διάθεση να χαρούμε ότι έχουμε.

Έλεγε ο σοφός Πιττακός :

Αγαπώ το σπίτι μου στο οποίο δεν βλέπω τίποτε περιττό και στο οποίο βρίσκω καθετί απαραίτητο.

Ας θυμηθούμε κάτι γνωστό, μα ωστόσο και αναγκαίο, να το επαναλαμβάνουμε : Πως “η ευτυχία δεν έγκειται στο έχει μας, αλλά στο είναι μας”.

Δεν πρέπει να περιμένουμε να βιώσουμε κάτι το εντυπωσιακό, για να καταλάβουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι.

Η ευτυχία πηγάζει από μια στάση εμπιστοσύνης, απέναντι στη ζωή.

Είναι σαν μια αίσθηση εσωτερικής γαλήνης, που υπάρχει στο υπόβαθρο όλων των εμπειριών, ακόμα και των πιο δυσάρεστων.

Αφού δεν μπορούμε να αγοράσουμε την ευτυχία μπορούμε οι ίδιοι να μάθουμε πως να είμαστε πιο ευτυχισμένοι.

Πως μπορούμε να το επιτύχουμε;

Με το να μοιραζόμαστε τα θετικά γεγονότα της ζωής μας με άλλους και να τους λέμε πόσο εκτιμάμε τη στιγμή.

Αυτός είναι πιθανόν ο καλύτερος τρόπος, για να απολαύσουμε την ευχαρίστηση των θετικών γεγονότων της ζωής μας.

Να φέρνουμε στο μυαλό μας τις θετικές αναμνήσεις.

Το να θυμόμαστε τις θετικές στιγμές που βιώσαμε στο παρελθόν ενισχύει τη ψυχική μας ευεξία.

Είναι αναγκαίος ένας προβληματισμός. Νομίζουμε στ’ αλήθεια πως αν όλα όσα ονειρευόμαστε και επιθυμούμε τα είχαμε, θα είμαστε και πάλι ευχαριστημένοι; Η θα ζητούσαμε και άλλα και άλλα.

Μια πολύ ωραία επεξήγηση για το φαινόμενο της ανθρώπινης απληστίας έρχεται μέσα από την αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα από τον Αριστοτέλη.

Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα του, οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζουν την τάση τους για πλούτο, κατανοώντας ότι τα χρήματα είναι ένα μέσο για την επίτευξη των στόχων μας.

Άρα όταν κάνει κάποιος μια αγορά θα πρέπει το αντικείμενο που επιλέγει να έχει μεγαλύτερη αξία από το ποσόν το οποίο δαπανήθηκε, αφού σε διαφορετική περίπτωση δεν θα το έχει πραγματική ανάγκη.

Με τον ίδιο τρόπο αν σκεφτούμε το σήμερα και την εποχή της απληστίας στην οποία ζούμε, καταλαβαίνουμε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του να είναι κανείς ελεύθερος, από την ανάγκη του για πλούτο είναι η ίδια του η τάση για απληστία και ” ασφάλεια”.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ… “ΜΗ ΡΙΧΝΕΙΣ ΛΑΔΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ…

“ΜΗ ΡΙΧΝΕΙΣ ΛΑΔΙ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ας χαρούμε και πάλι το ήθος του λαού μας ο οποίος δίνει μαθήματα αγάπης, συμπόρευσης και θεϊκής βιοτής με τις σοφές του παροιμίες.

Ζούμε ανάμεσα σε ανθρώπους που συχνά οι διαφορετικές τους απόψεις δημιουργούν εντάσεις, προστριβές, αποστάσεις, παρεξηγήσεις, και χρειάζεται εμείς να παίρνουμε θέση, να παρεμβαίνουμε.

Κάθε άτομο έχει ένα σημαντικό ρόλο. Είμαστε όλοι διαφορετικοί και όλοι έχουμε δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Αυτή είναι μια αλήθεια, που δεν αντιμετωπίζεται από όλους με δεκτικότητα και σεβασμό.

Οι απόψεις σου προέρχονται από προσωπικά κίνητρα, συναισθήματα, βιώματα η προτιμήσεις. Συχνά πιστεύεις πως βλέπεις τα πράγματα αντικειμενικά.

Όμως για κάποιον άλλον η οπτική σου, μπορεί να είναι ελλιπής και η γνώμη σου υποκειμενική.

Ο τρόπος όμως παρέμβασης μας αποκαλύπτει τον δικό μας χαρακτήρα.

Είμαστε ειρηνοποιοί;

Προσπαθούμε διακριτικά με λόγια οικοδομής να μην ερεθίζουμε τα πάθη.

Λέμε άραγε με καλοσύνη, φιλικά, “σήκωσε ψηλά τα μάτια και ζητώντας την βοήθεια του Θεού προσπέρασε την κακοτοπιές με λεβεντιά”;

Υπενθυμίζουμε πως δεν αξίζει “για ένα ποτήρι νερό “, όποιο και αν είναι αυτό, να χάνουμε την γαλήνη μας;

Όταν το εγώ θα επιμένει να κερδίζει, να κρίνει και να συγκρίνει, εσύ θα μπορείς να το ηρεμείς και να διώχνεις τους φόβους σου, με τη γαλήνη που γεννήθηκε από την εμπιστοσύνη.

Η γαλήνη έρχεται όταν ο ανώτερος εαυτός σου γίνεται ο κυρίαρχος της ζωής σου.

Όταν αρχίσεις να νοιώθεις τη γαλήνη που φέρνει η εμπιστοσύνη, τότε απολαμβάνεις μια ψυχή γεμάτη υγεία.

Υπογραμμίζουμε πως η αγάπη μας πρέπει να είναι πάνω από τα δικαιώματά μας;

Τους λέμε πως η υπομονή, προκειμένου να αποφευχθούν φιλονικίες, είναι η πιο έξυπνη στρατηγική.

Η σημασία της υπομονής έγκειται στη δυνατότητα να μας κάνει πιο δυνατούς, όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα, ή την απογοήτευση, πράγμα που σημαίνει υποφέρουμε λιγότερο.

Επίσης, όταν γίνουμε υπομονετικοί, θα έχουμε μεγαλύτερη ικανότητα να παίρνουμε καλές αποφάσεις γιατί δεν θα ενεργούμε, από παρορμητικότητα και συναισθηματικότητα.

Γιατί ο σωστά κοινωνικός άνθρωπος γίνεται πυροσβέστης στις φωτιές που ανάβει ο εγωισμός μας, η ευθιξία μας, η υπερηφάνεια μας.

Το παιδί του Θεού, του πρέπει να καταθέτει στις ανθρώπινες σχέσεις την ειρήνη του Θεού, την αγάπη του Θεού.

Το παιδί του Θεού που έχει την αγωνία να είναι μέσα στο θέλημα του, που αγαπά αληθινά, απροσωπόληπτα και με ανιδιοτέλεια δεν ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Επειδή οι μεγάλες φωτιές δημιουργούν θύματα, οι μεγάλες φωτιές αφήνουν αποκαΐδια.

Οι μεγάλες φωτιές καταστρέφουν οικογένειες, σχέσεις αγάπης, φιλίας, σχέσεις συναδελφικές, συγγενικές, κοινωνικές.

Τουλάχιστον ας έχουμε την αγωνία, αν δεν μπορούμε να σβήνουμε φωτιές να μην τις φουντώνουμε.

Αν δεν μπορούμε να καταπραΰνουμε, τουλάχιστον να σιωπούμε και ας θυμόμαστε πως ο ουρανός είναι πάντα ανοιχτός και μας ακούει.

Και… γίνεται όμορφη η ζωή όταν προάγουμε την ομαλή συμπόρευση. Όταν τροφοδοτούμε την αγάπη.

Όταν δίνουμε απλά και ταπεινά μαθήματα συγνώμης και κατανόησης.

Εξάλλου, αν έτσι φερθούμε θα έχουμε την καλή μαρτυρία της συνείδησής μας, η οποία θα μας αμείψει με γαλήνη και την βεβαιότητα πως δεν είμαστε πυρομανείς, αλλά πυροσβέστες, που προσπαθούμε να είμαστε μέσα στο θέλημα του Θεού της ευσπλαχνίας και του ελέους.

Επειδή ο Θεός μας είναι Θεός της ειρήνης, της καταλλαγής, της συγκατάβασης.

Και ο λαός μας, διαποτισμένος από τα μηνύματα του Ευαγγελίου και απόλυτος σε θέματα αξιών, δια μέσου των αιώνων υπενθυμίζει για να μας τροχοπεδήσει με την παροιμία “Μη ρίχνεις λάδι στη φωτιά”.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΑ ΜΕΛΗ Δ.Σ. ΣΑΠΑΣΑ 1983 – 2022

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 14/11/1983
1 Πρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
2 Αντιπρόεδρος ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αριστομένης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ταμίας ΜΑΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος
5 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Παναγιώτης
6 Μέλος ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΚΟΣ Παναγιώτης
7 Μέλος ΡΙΜΠΑΣ Κωνσταντίνος
8 Μέλος ΣΦΟΥΓΚΑΡΗΣ Ευθύμιος
9 Μέλος ΣΦΑΛΑΓΚΑΚΟΣ Αντώνιος
10 Μέλος ΤΣΙΟΥΤΣΙΑΣ Ιωάννης
11 Μέλος ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Λάμπρος
12 Μέλος ΚΟΖΑΚΗΣ Μιλτιάδης

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1984 – 1987
1 Πρόεδρος ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην
2 Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ειδ. Γραμματέας ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης
5 Ταμίας ΜΑΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος
6 Βοηθός Ταμία ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Τριαντάφυλλος
7 Μέλος ΡΙΜΠΑΣ Κωνσταντίνος
8 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Παναγιώτης
9 Μέλος ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ Κωνσταντίνος
10 Μέλος ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
11 Μέλος ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΟΣ Φώτιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1984 – 1987
1 Μέλος ΓΟΝΑΤΑΣ Δημήτριος
2 Μέλος ΜΠΟΥΓΟΥΛΙΑΣ Κωνσταντίνος
3 Μέλος ΣΦΑΛΑΓΚΑΚΟΣ Αντώνιος

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1987 – 1989
1 Πρόεδρος ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην
2 Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ειδ. Γραμματέας ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
5 Ταμίας ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Τριαντάφυλλος
6 Μέλος ΓΟΝΑΤΑΣ Δημήτριος
7 Βοηθός Ταμία ΜΑΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος
8 Μέλος ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης
9 Μέλος ΘΕΟΔΟΣΙΑΚΗΣ Σωκράτης
10 Μέλος ΡΙΜΠΑΣ Κωνσταντίνος
11 Μέλος ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1987 – 1989
1 Μέλος ΜΠΟΥΓΟΥΛΙΑΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΦΟΡΛΙΓΚΑΣ Χρήστος
3 Μέλος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1989 – 1991
1 Πρόεδρος ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην
2 Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ειδ. Γραμματέας ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
5 Ταμίας ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
6 Βοηθός Ταμία ΓΟΓΓΑΚΗΣ Λεωνίδας
7 Μέλος ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης
8 Μέλος ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης
9 Μέλος ΜΑΜΟΥΧΑΣ Αθανάσιος
10 Μέλος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
11 Μέλος ΛΥΤΑΡΗΣ Ανδρέας
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1989 – 1991
1 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος
2 Μέλος ΦΟΡΛΙΓΚΑΣ Χρήστος
3 Μέλος ΓΕΜΕΝΕΤΖΗΣ Γεώργιος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1991 – 1993
1 Πρόεδρος ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
2 Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ειδ. Γραμματέας ΚΟΡΜΠΙΛΑΣ Θεόδωρος
5 Ταμίας ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
6 Βοηθός Ταμία ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
7 Δημόσιες Σχέσεις ΡΕΠΠΑΣ Βασίλειος
8 Μέλος ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης
9 Μέλος ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
10 Μέλος ΜΑΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος
11 Μέλος ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Νικόλαος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1991 – 1993
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΛΙΝΤΖΕΡΑΚΟΣ Σάββας
3 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1993 – 1995
1 Πρόεδρος ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
2 Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης
3 Γεν. Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος
4 Ειδ. Γραμματέας ΡΕΠΠΑΣ Βασίλειος
5 Ταμίας ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
6 Βοηθός Ταμία ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
7 Μέλος ΚΟΡΜΠΙΛΑΣ Θεόδωρος
8 Μέλος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
9 Μέλος ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης
10 Μέλος ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
11 Μέλος ΜΑΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1993 – 1995
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΛΙΝΤΖΕΡΑΚΟΣ Σάββας
3 Μέλος ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1995 – 1997
1 Πρόεδρος ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος
2 Αντιπρόεδρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
3 Γεν. Γραμματέας ΡΕΠΠΑΣ Βασίλειος
4 Ειδ. Γραμματέας ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος
5 Ταμίας ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
6 Βοηθός Ταμία ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
7 Μέλος ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ Γεώργιος
8 Μέλος ΚΟΡΜΠΙΛΑΣ Θεόδωρος
9 Μέλος ΚΟΡΜΠΑΣ Άγγελος
10 Μέλος ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
11 Μέλος ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Χρήστος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1995 – 1997
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΦΛΕΤΟΥΡΗΣ Ιωάννης
3 Μέλος ΜΠΕΖΑΣ Θεοφάνης

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1997 – 1999
1 Πρόεδρος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος
2 Αντιπρόεδρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
3 Γεν. Γραμματέας ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
4 Ειδ. Γραμματέας ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
5 Ταμίας ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος
6 Βοηθός Ταμία ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
7 Μέλος ΝΤΟΥΦΑΣ Χρήστος
8 Μέλος ΒΑΝΙΚΩΤΗΣ Ιωάννης
9 Μέλος ΦΛΕΤΟΥΡΗΣ Ιωάννης
10 Μέλος ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ Γεώργιος
11 Μέλος ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1997 – 1999
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΜΟΥΤΣΩΚΟΣ Χρήστος
3 Μέλος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    1999 – 2001
1 Πρόεδρος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος
2 Αντιπρόεδρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
3 Γεν. Γραμματέας ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
4 Ειδ. Γραμματέας ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ Σωτήριος
5 Ταμίας ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
6 Βοηθός Ταμία ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Νικόλαος
7 Μέλος ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος
8 Μέλος ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος
9 Μέλος ΣΜΥΡΝΗΣ Κωνσταντίνος
10 Μέλος ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ Γεώργιος
11 Μέλος ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    1999 – 2001
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος
3 Μέλος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2001 – 2003
1 Πρόεδρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
2 Αντιπρόεδρος ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Σπυρίδων
3 Γεν. Γραμματέας ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ Σωτήριος
4 Ειδ. Γραμματέας ΔΕΡΒΕΝΤΖΗΣ Ιωάννης
5 Ταμίας ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
6 Βοηθός Ταμία ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας
7 Μέλος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος
8 Μέλος ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος
9 Μέλος ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος
10 Μέλος ΣΜΥΡΝΗΣ Κωνσταντίνος
11 Μέλος ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2001 – 2003
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος
3 Μέλος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2003 – 2005
1 Πρόεδρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
2 Αντιπρόεδρος ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Σπυρίδων
3 Γεν. Γραμματέας ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ Σωτήριος
4 Ειδ. Γραμματέας ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
5 Ταμίας ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
6 Βοηθός Ταμία ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας
7 Μέλος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
8 Μέλος ΤΣΙΡΙΓΩΤΗΣ Παναγιώτης
9 Μέλος ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος
10 Μέλος ΡΕΠΠΑΣ Βασίλειος
11 Μέλος ΔΙΚΑΙΟΣ Δημήτριος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2003 – 2005
1 Μέλος ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΜΠΑΚΑΣ Αναστάσιος
3 Μέλος ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2005 – 2008
1 Πρόεδρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
2 Αντιπρόεδρος ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Σπυρίδων
3 Γεν. Γραμματέας ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ Σωτήριος
4 Ειδ. Γραμματέας ΛΟΥΜΠΑΡΔΙΑΣ Νικόλαος
5 Ταμίας ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης
6 Βοηθός Ταμία ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας
7 Μέλος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
8 Μέλος ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος
9 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
10 Μέλος ΧΩΛΙΔΗΣ Ιορδάνης
11 Μέλος ΜΑΤΖΙΑΒΑΣ Δημήτριος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2005 – 2008
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΣΙΝΟΓΕΩΡΓΟΣ Αντώνιος
3 Μέλος ΜΠΑΚΑΣ Αναστάσιος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2008 – 2011
1 Πρόεδρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
2 Αντιπρόεδρος ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος
3 Γεν. Γραμματέας ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
4 Ειδ. Γραμματέας ΠΑΝΤΑΖΕΛΟΥ Ιωάννα
5 Ταμίας ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας
6 Βοηθός Ταμία ΑΛΜΠΑΝΗΣ Δημήτριος
7 Μέλος ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος
8 Μέλος ΒΛΙΩΡΑΣ Χρήστος
9 Μέλος ΔΙΑΚΕΙΜΗ – ΑΓΓΕΛΑΚΗ Σοφία
10 Μέλος ΧΩΛΙΔΗΣ Ιορδάνης
11 Μέλος ΤΣΑΚΑΛΗΣ Χρήστος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2008 – 2011
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΜΠΑΚΑΣ Αναστάσιος
3 Μέλος ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2011 – 2013
1 Πρόεδρος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος
2 Αντιπρόεδρος ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος
3 Γεν. Γραμματέας ΛΟΥΜΠΑΡΔΙΑΣ Νικόλαος
4 Ειδ. Γραμματέας ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
5 Ταμίας ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας
6 Βοηθός Ταμία ΚΟΥΡΟΥΜΑΛΗΣ Δημήτριος
7 Μέλος ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος
8 Μέλος ΒΛΙΩΡΑΣ Χρήστος
9 Μέλος ΛΟΥΚΑΣ Χρήστος
10 Μέλος ΠΑΝΤΑΖΕΛΟΥ Ιωάννα
11 Μέλος ΒΑΙΤΣΗΣ Δήμος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2011 – 2013
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΜΑΝΤΖΙΑΒΑΣ Δημήτριος
3 Μέλος ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2013 – 2016
1 Πρόεδρος ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπυρίδων
2 Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
3 Γεν. Γραμματέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς
4 Ειδ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης
5 Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
6 Βοηθός Ταμία ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
7 Μέλος ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Αθανάσιος
8 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
9 Μέλος ΛΙΟΥΚΑΣ Ιωάννης
10 Μέλος ΖΩΗΣ Νικόλαος
11 Μέλος ΒΑΙΤΣΗΣ Δήμος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2013 – 2016
1 Μέλος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος
2 Μέλος ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος
3 Μέλος ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2016 – 2019
1 Πρόεδρος ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ Χρήστος
2 Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
3 Γεν. Γραμματέας ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος
4 Ειδ. Γραμματέας ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος
5 Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
6 Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
7 Μέλος ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος
8 Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
9 Μέλος ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς
10 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
11 Μέλος ΜΠΟΥΤΣΙΚΑΚΗΣ Σωτήριος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2016 – 2019
1 Μέλος ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΖΩΗΣ Νικόλαος
3 Μέλος ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

 

 

                            ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2019 – 2022
1 Πρόεδρος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος
2 Α΄ Αντιπρόεδρος ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος
3 Β΄ Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
4 Γεν. Γραμματέας ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος
5 Ειδ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης
6 Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
7 Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
8 Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
9 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
10 Μέλος ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ Σοφία
11 Μέλος ΖΩΗΣ Γεώργιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2019 – 2022
1 Μέλος ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης
3 Μέλος ΖΩΗΣ Νικόλαος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2019 – 2022
1 Πρόεδρος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος
2 Α΄ Αντιπρόεδρος ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος
3 Β΄ Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
4 Γεν. Γραμματέας ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος
5 Ειδ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Παναγιώτης
6 Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
7 Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
8 Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
9 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
10 Μέλος ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ Σοφία
11 Μέλος ΖΩΗΣ Γεώργιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2019 – 2022
1 Μέλος ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης
3 Μέλος ΖΩΗΣ Νικόλαος

 

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ    2022 – 2025
1 Πρόεδρος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος
2 Α΄ Αντιπρόεδρος ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος
3 Β΄ Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
4 Γεν. Γραμματέας ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος
5 Ειδ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης
6 Ταμίας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης
7 Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
8 Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
9 Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
10 Μέλος ΤΕΝΤΕ Παναγιώτα
11 Μέλος ΖΩΗΣ Γεώργιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ    2022 – 2025
1 Μέλος ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
2 Μέλος ΖΩΗΣ Νικόλαος
3 Μέλος ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος

 

 

ΔΕΝΔΡΟ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟ

ΔΕΝΔΡΟ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όλοι μας, κάποια στιγμή, μπορεί να σκοντάψουμε και να πέσουμε κάτω.

Φυσικά, πέφτουμε άθελά μας.

Γιατί σε ποιον αρέσει να σωριάζεται στο πάτωμα και να χτυπάει;

Τις περισσότερες φορές σηκωνόμαστε μόνοι μας.

Άλλες πάλι, ίσως χρειάζεται και κάποια βοήθεια. Κάποιον που να μας πιάσει από το χέρι και να μας σηκώσει.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το δένδρο. Στεκόταν όρθιο, είχε τις δυνατές του ρίζες στην γη, αντλούσε νερό και θρεπτικά στοιχεία κι ήταν ένα δένδρο υγειές

Ήρθε όμως μια σφοδρή καταιγίδα, ένας άνεμος δυνατός κι έφερε τα πάνω κάτω. Το δένδρο ξεριζώθηκε. Τώρα η μπόρα πέρασε, η φύση γαλήνεψε, αλλά το δένδρο είναι πια νεκρό, δεν θα ξανασηκωθεί.

Εμείς σε αντίθεση με το ξεριζωμένο δένδρο, μπορούμε να ανορθωθούμε. Μπορούμε να σηκωθούμε ξανά και να σταθούμε στην προηγούμενη θέση.

Δόξα τω Θεώ!

Ας μην μένουμε λοιπόν πεσμένοι, όταν αμαρτάνουμε. Και κυρίως να έχουμε στόχους μας, πως οι ρίζες της ψυχής μας πρέπει να είναι πολύ βαθιές μέσα στο έδαφος της Εκκλησίας.

Για να μπορούμε να αντιστεκόμαστε στους ανέμους, που θα δέρνουν την ύπαρξή μας, ζητώντας να μας ξεριζώσουν.

Ο Θεός βοηθός!

Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους περισσότερους από εμάς, είναι να πιστέψουμε ότι αξίζουμε τώρα, αυτή τη στιγμή, όπως ακριβώς είμαστε.

Για να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, χρειάζεται να μάθουμε να τον εμπιστευόμαστε. Να του φερόμαστε με σεβασμό και να είμαστε καλοί και στοργικοί μαζί του.

Το να αγκαλιάζουμε την ιστορία μας και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας στη πορεία της ζωής μας, είναι ένα από τα πιο γενναία πράγματα, που θα κάνουμε ποτέ.

Υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων, που μιλούσαν για τη δύναμη που ένιωσαν, όταν αγκάλιασαν τις ατέλειες και τα αδύνατα σημεία τους.

Το πόσο καλά γνωρίζουμε και κατανοούμε τον εαυτό μας, είναι ζωτικής σημασίας, αλλά υπάρχει κάτι που είναι πιο ουσιαστικό, για να ζούμε μια Ολόψυχη ζωή, να τον αγαπάμε.

Είναι καθοριστικής σημασίας το να κάνουμε τη συνειδητή επιλογή, να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στη δυνατότητα να ζήσουμε μια διαφορετική ζωή.

Ολόψυχη ζωή σημαίνει να ζούμε από τη θέση του “αξίζω”.

Σημαίνει να καλλιεργούμε το θάρρος, τη συμπόνια και τη σύνδεση.

Το θάρρος είναι ένα ανθρώπινο χαρακτηριστικό, μια συνήθεια, μια αρετή.

Θα πρέπει να μιλάμε ανοιχτά και ειλικρινά για το ποιοι είμαστε, τι αισθανόμαστε, ποιές είναι οι εμπειρίες μας.

Όταν δυσκολευόμαστε να πάρουμε μια απόφαση, ας μένουμε λίγο ανεπηρέαστοι, από τον περίγυρο και ας ακούμε τη φωνή που έρχεται από μέσα μας.

Αυτή η φωνή κάτι θα μας πει, κάπου θα μας κατευθύνει, κάτι θα μας ωθήσει να κάνουμε.

Αυτό το ενδόμυχο συναίσθημα, αν εκπαιδευτούμε να το αξιολογούμε με επάρκεια, μπορεί να μας οδηγήσει να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις.

Μην προσπαθείς να πείσεις τους άλλους ότι παλεύεις για κάτι, ενώ ουσιαστικά ξέρεις , ότι αυτό που κάνεις είναι η δική σου έκφραση αδυναμίας, απέναντι στην πραγματικότητα.

Δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε τεράστιες αλλαγές στη ζωή μας, για να ζούμε καλύτερα.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε από μικρά πράγματα, για να δώσουμε εύκολα μια καλή δόση χαράς στην καθημερινότητα μας.

Αυτό που έχει σημασία είναι η χαρά, του να μοιραζόμαστε στιγμές, συναισθήματα, εμπειρίες.

Όχι μονάχα με την οικογένεια μας, αλλά και με τους συναδέλφους μας, τους συνεργάτες μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας.

Με όλους τους ανθρώπους δηλαδή που ερχόμαστε σε επαφή καθημερινή.

Τα πέντε πιο χαρακτηριστικά των ανθεκτικών ανθρώπων, είναι τα εξής :

  1. Είναι επινοητικοί και έχουν καλές δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.
  2. Είναι πιο πιθανόν να ζητήσουν βοήθεια.
  3. Έχουν την πεποίθηση ότι μπορούν να κάνουν κάτι, που θα τους βοηθήσει να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους και να τα βγάλουν πέρα.
  4. Έχουν την κοινωνική υποστήριξη στη διάθεσή τους.
  5. Είναι συνδεδεμένοι με άλλους, όπως φίλους και συγγενείς.

Οι άνθρωποι αυτοί :

  1. Καλλιεργούσαν την ελπίδα.
  2. Ασκούσαν συνειδητή επίγνωση στους φόβους τους.
  3. Απέφευγαν να ναρκώνουν τα δύσκολα συναισθήματα ή να αγωνίζονται να μειώσουν την επίδρασή τους.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΤΗ

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΤΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ειλικρίνεια σημαίνει αξιοπιστία, ακεραιότητα, εγκυρότητα, αλήθεια, ευθύτητα…

Ειλικρίνεια σημαίνει γνησιότητα και αυθεντικότητα.

Η ειλικρίνεια είναι από τα σημαντικότερα χαρίσματα.

Σε οποιαδήποτε περίσταση, είναι αυτή που χτίζει γερά θεμέλια, για να μπορεί να βασιστεί πάνω της η εκάστοτε σχέση.

Ένα προσβλητικό σχόλιο δεν προσφέρει τίποτα, δεν είναι ειλικρινής κίνηση και δεν θα πρέπει να μας κάνει υπερήφανους.

Σε κανέναν δεν αρέσουν τα ψέματα.

Η ειλικρίνεια έχει χαρακτηριστεί ως αρετή, ως η πιο θαρραλέα μορφή της τόλμης και ο Θεμελιώδης λίθος της ευσυνειδησίας και της ευτυχίας.

Η ειλικρίνεια και η ευθύτητα της άποψης, διαχρονικά αποκτά μεγάλη αξία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο κατατίθεται η αξιοπιστία και η γνησιότητα.

Η συνέπεια λόγων και πράξεων.

Με το προσωπικό παράδειγμα μπορείς να κάνεις φίλους και συμμάχους, ενώ αντίστοιχα να γκρεμίσεις δεσμούς, αν τα δύο δεν συμβαδίζουν.

Είναι προτιμότερο να λες αλήθειες, ακόμα και όταν αυτές πονούν, με σκοπό τη βελτίωση των ανθρώπων και των καταστάσεων, από το να αραδιάζεις ψεύτικα σχόλια με στόχο την ωραιοποίηση και καλυτέρευσή της εικόνας.

Θέλει αρετή και τόλμη η αλήθεια.

Δύναμη και σθένος. Θάρρος, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα, για να είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις κάθε ενδεχόμενο.

Αν αποφασίσουμε να μάθουμε την αλήθεια τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους άλλους, αν αποφασίσουμε να σταματήσουμε να χτίζουμε ένα φανταστικό “εγώ” το οποίο προβάλουμε στο κοινωνικό μας περίγυρο, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι πρέπει να είμαστε αυθεντικοί και ειλικρινείς.

Η ειλικρίνεια είναι αποστροφή της προσποίησης. Η προσποίηση καταστρέφει την ενότητα της προσωπικότητας μας.

Καθώς μας κάνει άλλο να φαινόμαστε και άλλο να είμαστε πραγματικά.

Διαστρέφει την ουσία της πνευματικής ζωής, διότι ευχαριστεί τη φιλαυτία, τη φιλοδοξία και τη φιλαρέσκεια.

Εξυπακούεται πως προϋποθέτει ακεραιότητα και ανιδιοτέλεια.

Η διαμάχη για την αλήθεια, έχει αφήσει πολλά θύματα σε αυτό τον κόσμο.

Όλα γίνονται και όλα διαδραματίζονται, προς χάριν της αλήθειας, που πρέπει να επιβληθεί.

Είτε το σκηνικό εκτυλίσσεται σε κοινωνικό επίπεδο, είτε σε οικογενειακό. Όλοι παλεύουν με όλους, για την αλήθεια.

Μεγάλο προνόμιο ενός ανθρώπου να μπορεί να εκφράζει ελεύθερα και χωρίς αποστροφές τη γνώμη του.

Να έχει το θάρρος να υπερασπίζεται τα πιστεύω του, χωρίς να συνυπολογίζει το κόστος των λεγομένων του.

Καλούμαστε να διαρρήξουμε το προσωπείο της αρετής, για να αναδυθεί το αυθεντικό μας πρόσωπο.

Διότι ο “Θεός παρακολουθεί την καρδιά μας και ελέγχει το περιεχόμενό της”, όπως μας νουθετεί, ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Για να κατορθωθεί αυτό, πρέπει πρώτα να αντιληφθείς ότι η αξία της ζωής σου κρίνεται, όχι από τις ποικίλες γνώμες των άλλων ανθρώπων για το άτομό σου, αλλά από την εσωτερική μαρτυρία της συνείδησής σου.

Αγκάλιασε το μεγαλείο της έσχατης απλότητας.

Να είσαι ειλικρινής και ευθύς σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής σου.

Αυτό προϋποθέτει κόπο, αγώνα και άσκηση, διότι αν από καιρό σε καιρό ξεπηδά από μέσα μας κάτι γνήσιο, ο αληθινός εαυτός μας βγαίνει στην επιφάνεια.

Την αληθινή αξία της ειλικρίνειας την αντιλαμβανόμαστε ξεκάθαρα, όταν ανακαλύπτουμε πως μας κοροϊδεύουν και μας λένε ψέματα.

Χωρίς ειλικρίνεια μας κάνουν να νιώθουμε, πως δεν αξίζουμε τίποτα και πως δεν μας εκτιμούν, γι’ αυτό που γαλήνια είμαστε.

Η ειλικρίνεια είναι ο μοναδικός τρόπος να κρατηθούν οι οποίες σχέσεις σε οποιοδήποτε τομέα και να μπορούμε και εμείς να βελτιωθούμε και να προχωρήσουμε μπροστά.

Πληγωνόμαστε περισσότερο, όταν ανακαλύπτουμε πως μας λένε ψέματα, από το να ακούσουμε την αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι.

Πληγώνεται η αξιοπρέπεια μας, γιατί ο άλλος δε μας σέβεται, δε μας εκτιμάει.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η απογοήτευση είναι μια μορφή απώλειας και δημιουργεί συναισθήματα θυμού, ανησυχίας και θλίψης.

Είναι ανάγκη να είμαστε επιεικείς με τον εαυτό μας. Οι πληγές χρειάζονται χρόνο για να επουλώσουν.

Όταν έχουμε μια καλύτερη αίσθηση για τον εαυτό μας, μπορούμε να δούμε όλες τις δυνάμεις που κρύβουμε μέσα μας.

Οι απογοητεύσεις είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής μας, όπως οι άλλες προκλήσεις.

Κάθε νέα μέρα, μας δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε από την αρχή και να σκεφθούμε, πως θα προχωρήσουμε.

Κομμάτι αυτής της εξέλιξης είναι να είμαστε ευγνώμονες, για όλα όσα έχουμε.

Αυτό δεν εξαφανίζει τις απογοητεύσεις μας, αλλά είναι ένας τρόπος για να προχωρήσουμε μπροστά, με γαλήνη στην καρδιά μας.

Αν οι ανθρώπινες σχέσεις σας δεν είναι όπως θα θέλατε, καλό θα ήταν να σκεφτείτε πως αλληλοεπιδράτε με τους άλλους.

Περιμένετε από τους άλλους να σας προσεγγίσουν, χωρίς να κάνετε καμία προσπάθεια, για να έρθετε πιο κοντά;

Οι σχέσεις χρειάζονται αμοιβαίο σεβασμό και υγιή όριο.

Μέσα σε αυτές μπορούμε να εκφράσουμε τις ανάγκες μας και επίσης να ακούσουμε τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων.

Είναι σημαντικό να μπορούμε να ξεχωρίσουμε, τις δικές μας ευθύνες και τις ευθύνες των άλλων.

Μερικοί άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν την απογοήτευση και έτσι δεν αποδίδουν στο μέγιστο τις ικανότητες τους.

Ασυνείδητα θέτουν εμπόδια και αποφεύγουν να πάρουν ρίσκα, για να προστατεύουν τον εαυτό τους και τους άλλους από την απογοήτευση.

Ωστόσο, αυτό οδηγεί σε μέτρια ζωή, χωρίς ικανοποίηση. Η ειρωνεία είναι ότι, αυτοί οι άνθρωποι απογοητεύονται από όλους και τον εαυτό τους.

Η απογοήτευση, είναι μια μεταβατική κατάσταση και επομένως αναστρέψιμη.

Η κατάλληλη διαχείριση της απογοήτευσης συνιστάται στην εκπαίδευση του ατόμου, στην αποδοχή τόσο του εξωτερικού γεγονότος – όσο και του εσωτερικού – της συναισθηματικής εμπειρίας του.

Αν μάθετε πως να αντιμετωπίζετε την απογοήτευση, τότε μπορεί να είναι πολύ λιγότερο τρομακτικό και επώδυνο και στην πραγματικότητα μια αφετηρία ή μια μαθησιακή εμπειρία για περαιτέρω προσωπική ανάπτυξη.

Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να αποδεχτείτε πως αισθάνεστε : Η απογοήτευση όπως είπαμε πονάει.

Αλλά αυτό είναι λογικό και φυσιολογικό. Μην προσπαθήσετε να το απομακρύνετε. Και μην προσπαθήσετε να το απομακρύνετε κάτω από ένα μεγάλο χαμόγελο.

Ακριβώς επειδή απογοητευτήκατε σήμερα ή απογοητεύσατε κάποιον, δεν σημαίνει ότι θα συμβεί και αύριο ή την επόμενη φορά.

Να ξέρετε ότι η απογοήτευση δεν σας χαρακτηρίζει ως άνθρωπο. Εκτός αν επιλέξετε εσείς να βάλετε αυτήν την ταμπέλα στον εαυτό σας.

Αντί να αφεθείτε στον πόνο και τα αρνητικά συναισθήματα, επιλέξτε να το δείτε ως κάτι από το οποίο, μπορείτε να μάθετε πολύτιμα πράγματα, που θα σας βοηθήσει να ωριμάσετε.

Όλοι όσοι έχουν πετύχει κάτι στη ζωή τους, έχουν περάσει, από πολλές απογοητεύσεις, αποτυχίες και λάθη.

Οι αποτυχίες και οι απογοητεύσεις είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής.

Αν έχετε αυτό κατά νου, θα σας βοηθήσει να παραμείνετε δυνατός και να χειριστείτε, πιο εύκολα τα εμπόδια και τις αποτυχίες.

Έχουμε την τάση να μεγεθύνουμε τα προβλήματά μας, τα οποία όμως σε μια συζήτηση με κάποιον που εμπιστευόμαστε, ίσως να αποδειχθεί, ότι δεν είναι τόσο μεγάλα.

Βελτίωσε την αυτοεκτίμηση σου. Πως;

Ανακάλυψε 2-3 πράγματα που εκτιμάς στον εαυτό σου, ώστε να αρχίζεις να εστιάζεις στα θετικά σου.

Και μη συγκρίνεις εσένα με κάποιον άλλο. Είναι καταστροφικό, γιατί πολύ απλά ο καθένας από εμάς είναι διαφορετικός.

Σίγουρα έχεις πετύχει πολλά και έχεις περάσει δυσκολίες.

Ίσως έτσι να κατανοήσεις, ότι η απογοήτευση είναι κάτι ανθρώπινο που διορθώνεται, αλλά θέλει προσπάθεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ-ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ-ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ είναι λόφος της Αθήνας.

Έχει το Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην κορυφή του και λειτουργεί και τελεφερίκ.

Ο Λυκαβηττός είναι το δεύτερο ψηλότερο σημείο του Λεκανοπεδίου Αττικής, μετά τα Τουρκοβούνια και υψώνεται στα 227 μέτρα, πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

Ένας βασικός πόλος έλξης χιλιάδων Αθηναίων κάθε χρόνο στον λόφο, είναι το θέατρο. Το ιστορικό θέατρο, πλήρως ανακαινισμένο, ενισχυμένο και ασφαλές, θα σηκώσει αυλαία, σκορπίζοντας άπλετο φως και μουσικές μελωδίες στα μονοπάτια του λόφου και σε όλη την πρωτεύουσα.

Το θέατρο Λυκαβηττού αποκαθίσταται για να επαναλειτουργήσει ως μητροπολιτικός πολιτιστικός πόλος, μετά από 15 χρόνια σιωπής.

Με αναδιαρθρωμένο και λειτουργικό τον περιβάλλοντα χώρο, στη βάση του αρχικού σχεδιασμού, του σπουδαίου αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.

Σύμφωνα με την ετοιμολογία, Λυκαβηττός, είναι ο βράχος πάνω στον οποίο “βαίνει” και “άττει”, δηλαδή όραμα και φως τη στιγμή, που ο ήλιος ανατέλλει.

Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς, ο λεξικογράφος του 5ου αιώνα π.Χ., ανέφερε ότι η ονομασία του Λυκαβηττού, προερχόταν από την έκφραση “λυκοβατίας δρυμός”.

Άλλη εκδοχή αναφέρει πως η ονομασία προέρχεται απο το λυκόφως, ενώ κάποιοι ιστορικοί την αποδίδουν στην πελασγική λέξη, Λουκαμπέτου.

Εκκλησία Αγίων Ισιδώρων. (Λυκαβηττός)

Οι Άγιοι Ισίδωροι ή Άγιος Ισίδωρος ή Άγιος Σιδερέας, είναι μεσαιωνική Εκκλησία στην Αττική.

Βρίσκεται στην ΝΔ πλάγια του Λυκαβηττού, κολλημένη ακριβώς επάνω στον κομμένο βράχο και μέσα σε μεγάλο Σπήλαιο.

Είναι μικρό εκκλησάκι μονόκλινο βασιλικού ρυθμού, με ξύλινη στέγη 5,2× 12,1 μ.

Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1930 και κτίστηκε ξανά εκ βάθρων ένα χρόνο αργότερα, με τις συνδρομές των περιοίκων και τις δαπάνες του μηχανικού κ.Κωττάκη. Από το 1937 άρχισε η ακμή του ναού και κατασκευάστηκαν το τέμπλο, το αναλόγιο, το δεσποτικό και λοιπή διακόσμηση του ναού.

Καθιερώθηκε και η λιτάνευση της ιεράς εικόνας των Αγίων Αναργύρων, κατά τις επετείους της εορτής τους.

Ο ναός μαζί με τα παρεκκλήσια είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη, στον Άγιο Ισίδωρο τον Χιοπολίτη, στην Αγία Μερόπη και στον Άγιο Γεράσιμο.

Σύμφωνα με επιτόπια επιγραφή, ο ναός αφιερώθηκε στους Άγιους Ισιδώρους από μία εικόνα τους, που βρέθηκε επάνω σε έναν ιερομόναχο, όταν αυτός εκοιμήθη.

Στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχει το Σπήλαιο, όπου τον 2ο αιώνα ζούσε, κατοικούσε και προσευχόταν, ο Άγιος Αριστείδης ο Αθηναίος, ο μάρτυς και φιλόσοφος.

Επιπλέον σε αυτόν τον χώρο έχει ασκητέψει, ο Μέγας Βασίλειος με τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο.

Εδώ υπήρχε μόνο μια σπηλιά τίποτε άλλο.

Όταν ο Αγ. Βασίλειος και ο Αγ. Γρηγόριος σπούδαζαν στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών, έψαχναν ησυχία και ένα κατάλυμα, διότι η φήμη τους ακόμη και λαϊκών, ήταν πολύ μεγάλη.

Ο Θεός τους έδειξε, όπως στους τρεις μάγους, αυτό εδώ το σπήλαιο, όπου ήρθαν και κατοίκησαν.

Πιο κάτω από το ναό, σε απότομο μέρος υπάρχει κοιλότητα, που μάλλον χρησίμευε, ως καταφύγιο ασκητή κατά την Τουρκοκρατία.

Από τον Μάρτιο του 2001 άρχισε η συντήρηση του ναού, καθώς το νερό της βροχής εισχώρησε και προκαλούσε φθορές.

Ο περιβάλλον χώρος ευπρεπίστηκε, φυτεύτηκαν δένδρα και φυτά, επισκευάστηκε περίφραξη και το κτήριο υδροδοτήθηκε.

Ο ναός, από παρεκκλήσιο της Αρχιεπισκοπής, έγινε χώρος που λειτουργεί, όπως οι άλλες ενορίες.

Εκτός από τις Κυριακές, γίνονται λειτουργίες τις εορτές, αγρυπνίες, συνάξεις και άλλες πνευματικές εκδηλώσεις.

Ξεκίνησε η έκδοση περιοδικού, δημιουργήθηκε ιστοσελίδα και αναμεταδίδονται ζωντανά όλες οι ακολουθίες.

Ο ναός εορτάζει του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου (4 Φεβρουαρίου), του Αγίου Ισίδωρου του Χιοπολίτου (14 Μαΐου), της Υψώσεως του Σταυρού, της Σταυροπροσκυνήσεως, του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου (19 Ιουνίου), του Αγ. Αριστείδη του Αθηναίου (13 Σεπτεμβρίου).

Επίσης πολύς κόσμος συρρέει στο Ευχέλαιο, της Μ. Τετάρτης και μοιράζεται έλαιο.

Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ 2023

Γνωρίζουμε στα μέλη και τους φίλους μας ότι, το Γραφείο του Συνδέσμου μας, κατόπιν απόφασης του Δ.Σ, κατά τους θερινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο 2023 θα λειτουργεί περιορισμένα, ως κατωτέρω: 

Από 17-7-2023 έως 13-8-2013, Ημέρες Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη ώρες 10.00 – 14.00

Από 14-8-2023 έως  3-9-2023 ΚΛΕΙΣΤΟ

Για κάθε επείγον πρόβλημα αναζητήστε μας στο κιν.  τηλ. 6951-788851 ή στείλτε μας αλληλογραφία στις  ηλεκτρονικές ταχυδρομικές διευθύνσεις μας sapasat@yahoo.gr  ή  sapasath@gmail.com

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια αγκαλιά μπορεί να απαλύνει τον πόνο….

Μια αγκαλιά μπορεί να γεννήσει, τα πιο όμορφα συναισθήματα στο παιδί σας.

Από τη στιγμή που θα γεννηθεί το μωρό σας, η αγκαλιά σας θα είναι η φωλιά του. Και μεγαλώνοντας θα γίνει η ασπίδα, που θα το προστατεύει.

Τα χέρια σας έχουν το χάρισμα να κατευνάζουν κάθε φόβο και αγωνία, γιατί είναι μια ανεξάντλητη πηγή τρυφερότητας και ευτυχίας για το παιδί σας.

Γίνονται η παρέα, η φροντίδα και η αγάπη τους. Μόνο αν του τα προσφέρεται όλα αυτά, θα αποτρέψετε το παιδί σας, να υποφέρει από συναισθηματικές ελλείψεις.

Είναι τόσο χαριτωμένη και διδακτική. Μια όμορφη σκηνή, που δεν την ξεχνά εύκολα κανείς.

Μια σκηνή που ευφραίνει την ψυχή και σε κάνει να σκέφτεσαι πως ο Κύριος, τα “πάντα εν σοφία εποίησεν”.

Ένα τόσο μικρό ανθρωπάκι, που πριν από λίγους μήνες άνοιξε τα μάτια του στην ζωή, είναι ο κόσμος όλος.

Ήρθε στον κόσμο και έδωσε ζωντάνια, χαρά, ευλογία στο νέο σπιτικό. Ο δεσμός μιας μητέρας με το παιδί της είναι αδιαμφισβήτητος, δυνατός και ξεχωριστός.

Όπως είχε πει ο ποιητής Χαλίλ Γκιμπράμ η μητέρα είναι τα πάντα. Αυτή είναι η παρηγοριά μας στη δυστυχία και η δύναμις στην απελπισία.

Είναι η πηγή της αγάπης, του ελέους, της συμπόνιας και της συγχώρεσης”.

Στις δυσκολίες τ’ όνομά της έρχεται αυθόρμητα στα χείλη σου, ακόμη κι αν έχει” φύγει”, την επικαλείσαι με την ελπίδα να σου σταθεί, κι αυτή πάντα βρίσκει τον τρόπον να το κάνει.

Είναι ο άνθρωπος που μπορείς να στηριχθείς πάνω του, για όσο θα υπάρχει, να θεωρείς την αγάπη της δεδομένη, παντοτινή κι αληθινή και να έχεις τη βεβαιότητα, πως δεν θα σε προδώσει ποτέ.

Για αυτήν αρκούσε το πρώτο σκίρτημα σαν σ’ ένιωσε να σαλεύει μέσα της, για να σ’ αγαπήσει μια ζωή!

Έφτασαν τα πρώτα ξενύχτια πάνω απ’ τη κούνια σου, ύστερα πάνω απ’ το προσκέφαλό σου τα βράδια, που σε ‘καιγε ο πυρετός, οι αγρυπνίες της, τις νύχτες που αργούσες να γυρίσεις. Ο πανικός μη μπλέξεις με παρέες κακές, οι ανησυχίες της όταν έφυγες από το πατρικό, πως τα καταφέρνεις μόνο σου, “παιδί πράμα”, για να νιώσει πως είσαι το νόημα της ύπαρξης της.

Μια Αγάπη Άδολη, Αληθινή κι Ατελείωτη στο χρόνο!

Αδιαπραγμάτευτη και χωρίς ανταλλάγματα.

Η αγάπη της μάνας σου! Αυτής που σε όλη της την ζωή σαν πάπλωμα σκεπάζει με στοργή κάθε πίκρα και λύπη σου και δεν σου θυμώνει ποτέ πραγματικά.

Ακόμη κι αν τη παραμελείς, καθώς εκείνη μεγαλώνει κι εσύ δε προλαβαίνεις να πας να τη δεις, ούτε καν να τη πάρεις τηλέφωνο.

Μπορεί να γκρινιάξει, να σου παραπονεθεί, μα όσο κι αν τη πικραίνεις, θα σε δικαιολογήσει!

Γιατί η καρδιά της πάντα σε καταλαβαίνει, νιώθει ακόμη κι αυτά που ποτέ δε θα πεις μόνο με μια ματιά, που θα σου ρίξει, “αυτή ξέρει” αν είσαι καλά η όχι, αν της λες αλήθεια ή αν της κρύβεσαι.

Μα και στην απέραντη φύση αν ρίξουμε μια ματιά, θα δούμε πως και τα μικρά ζωάκια, από το νεογέννητο γατάκι μέχρι το λιονταράκι, ημερεύει, σαν νοιώσει ότι βρίσκεται στην αγκαλιά της μητέρας του.

Ακόμη και το λουλούδι αν παρατηρήσεις, ξεπηδά από τη φυτική αγκαλιά, που του επιτρέπει να στέκεται όρθιο, να ανθίζει και να ομορφαίνει τον τόπο όπου φύτρωσε.

Αυτή την αγκαλιά την έχουμε όλοι μας ανάγκη. Ιδιαίτερα όταν ο πόνος φωλιάζει μέσα μας, όταν έχουμε προβλήματα, που δεν θέλουμε να εμπιστευθούμε σε κανέναν.

Και τότε τρέχουμε στην αγκαλιά της μητέρας, στη στοργή της, γιατί ξέρουμε ότι οι συμβουλές της θα είναι καρδιακές, αληθινές, για το καλό μας.

Μια όμως από τις ζεστότερες αγκαλιές, είναι της Μεγάλης Μάνας της Παναγίας μας.

Ας μην το ξεχνούμε.

Αυτή στέκει πάντα δίπλα στον Υιό της και παρηγορεί και δίνει δύναμη και ευλογία σε καθένα, που την επικαλείται και πιστεύει, στην πρόνοια και στην μεγαλοσύνη της.

Αυτή σκουπίζει κάθε δάκρυ, απαλύνει κάθε στεναγμό, δίδει ελπίδα και κουράγιο, σε όποιον ζητά την βοήθεια της και πιστεύει στην αγιότητα της και στη δύναμη των πρεσβειών της.

Διότι η μεγάλη Μάνα, είναι η μοναδική σωσίβια λέμβος όλων των ανθρώπων, η Μάνα Παναγία που σφουγγίζει δάκρυα και χαλυβδώνει, την θέληση στις πίκρες της ζωής.

 

Πηγή :–Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό- “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.–

e woman . www.ewoman.gr.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΙΣΟΤΗΤΑ

ΙΣΟΤΗΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Αρχή της Ισότητας είναι η κατάσταση, στην οποία όλα τα άτομα σε μια συγκεκριμένη κοινωνία, έχουν ίσα δικαιώματα και ελευθερίες.

Συμπεριλαμβάνονται στην ισότητα τα πολιτικά δικαιώματα και οι ισότητες ευκαιριών.

Είναι δε η βασική αρχή, για το δημοκρατικό πολίτευμα.

Σύμφωνα με τις αρχές της ισότητας, σε μια κοινωνία, θα πρέπει να τηρούνται οι αξίες της ισονομίας (ισότητα των ανθρώπων απέναντι στο νόμο), της ισοπολιτείας (ίση πρόσβαση και συμμετοχή όλων στα δημόσια αξιώματα και τις αρχές).

Της Ισοκρατίας (το κράτος ανήκει εξ’ ολοκλήρου σε όλους τους πολίτες) και της ισηγορίας (ελευθερία του λόγου).

Η κοινωνική ισότητα απαιτεί την απουσία επιβεβλημένων ορίων κοινωνικής τάξης ή κάστας και την ίση αντιμετώπιση, σε άτομα με διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, όλοι οι άνθρωποι είναι ισάξιοι, ανεξαρτήτου φύλου, εθνικότητας, ηλικίας, κοινωνικής τάξης, εισοδήματος, γλώσσας, θρησκείας, ιδεολογίας και της κατάστασης της υγείας του.

Στην αρχαία Ελλάδα απαντώνται διάφορες μορφές δουλείας. Για την ακρίβεια ανάμεσα στον ελεύθερο πολίτη και το δούλο υπήρχαν κατηγορίες πολιτών.

Οι σκλάβοι στην Αθήνα αποτελούσαν περιουσία του αφέντη τους (ή του κράτους), που μπορούσε να τους μεταχειριστεί, όπως έκρινε σωστό.

Μπορούσε να τους δώσει, πουλήσει, νοικιάσει ή κληροδοτήσει.

Οι δούλοι είχαν ελάχιστα δικαιώματα στις δίκες και πάντα αντιπροσωπεύονταν από τον κύριό τους .

Κάποιο παράπτωμα, που θα τιμωρούταν με πρόστιμο, για έναν ελεύθερο πολίτη, για κάποιο δούλο θα σήμαινε μαστίγωμα.

Η αναλογία φαίνεται πως ήταν, ένα χτύπημα ανά δραχμή.

Τα ίσα δικαιώματα συνήθως επιμερίζονται, σε τρεις γενικές κατηγορίες :

  1. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή τα δικαιώματα που αφορούν, από κοινού όλους τους ανθρώπους.
  2. Τα αστικά δικαιώματα, δηλαδή τα δικαιώματα που αφορούν από κοινού όλους τους υπηκόους ενός κράτους.
  3. Τα δικαιώματα των γυναικών, δηλαδή τα δικαιώματα που αφορούν τις σχέσεις, μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Οι άνθρωποι είναι ίσοι, αλλά και διαφορετικοί. Πιο συγκεκριμένα είναι ίσοι στα δικαιώματα ζωής, αξιοπρέπειας, περιουσίας, παιδείας, εργασίας, κ.λ.π.

Τα παραπάνω δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα από νομοθετικές διατάξεις σε όλα τα πολιτισμένα κράτη.

Αντίθετα οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί σε μια σειρά από εξωτερικά – σωματικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, το χρώμα του δέρματος, των μαλλιών και των ματιών, αλλά και πολιτιστικά. Όπως είναι η γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη, τα έθιμα, και ο τρόπος ζωής.

Επομένως η ισότητα και η διαφορετικότητα, δεν είναι πράγματα αντιφατικά αλλά συμπληρωματικά.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στο παρελθόν υπήρχαν στερεότυπα και προκαταλήψεις, που οδηγούσαν στη ρατσιστική αντιμετώπιση της διαφορετικότητας.

Ακόμη υπήρχε η αυτοπεποίθηση, ότι η διαφορετικότητα έχει αποκλειστικά βιολογική βάση.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι χρειάστηκαν πολλοί αγώνες για να επικρατήσει ως βασικό θέμα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, η αρχή της ισότητας, η οποία είναι ενσωματωμένη και κατοχυρωμένη στα συντάγματα και την νομοθεσία των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών.

Συμπερασματικά, η αρχή της ισότητας ισχύει για όλους τους ανθρώπους.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσα δικαιώματα, αφού έχει καταρριφθεί οποιαδήποτε έννοια φυλετικού κοινωνικού ρατσισμού.

Πιο συγκεκριμένα με τη λέξη ισότητα, εννοούμε την ισότητα ενώπιον του νόμου, στην εύρεση εργασίας, στο δικαίωμα ίδιας αμοιβής, στην εκπαίδευση, ίδιας περίθαλψης.

Ιδίων δικαιωμάτων στην ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης και ίδια πολιτικά δικαιώματα.

Επιπλέον, όλοι έχουν σεβασμό στην ελευθερία, στην αξιοπρέπεια, στην περιουσία και κυρίως στη ζωή.

Το κράτος είναι αναγκαίο να μεριμνά για τους ανθρώπους, που ξεκινάνε από διαφορετική οικονομική βάση.

Να τους δώσει τα εφόδια, για έναν ίσο αγώνα απέναντι σε συνανθρώπους, που έχουν τα ίδια ταλέντα μ’ αυτούς αλλά ανήκουν στις “υψηλότερες τάξεις”.

Προκειμένου λοιπόν, να έχουμε μια αξιοκρατική κοινωνία, θα πρέπει η επιτυχία και η αποτυχία ενός ατόμου να αποτελούν “προσωπικά” του επιτεύγματα.

Αλλά και η προσπάθειά του αυτή, να είναι απαλλαγμένη από οικονομικά και κοινωνικά εμπόδια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εποχή μας έχει εύστοχα χαρακτηριστεί ως εποχή του “ατόμου και του ατομισμού”, εποχή της “πολυφωνίας”, αλλά και της “παραφωνίας”.

Τροπαιούχος και τροπαιοφόρος επιστημονικά, αλλά “αποτρόπαιη” εν πολλοίς Ηθικά, παρουσιάζει με έναν τρόπο τραγικά παράλογο και παράλογο τραγικά ένα πρόσωπο σύνθετο, και συνάμα αντιφατικό.

Από τη μια προτάσσει τον απαστράπτοντα και πολυώνυμο καλπασμό του τεχνολογικού γίγαντα και από την άλλη αντιτάσσει τον υποφωτισμένο και αδύναμο βηματισμό του ηθικού νάνου.

Έτσι, ενώ ο πρώτος Εξερεύνησε και κατέκτησε το διάστημα και το γήινο πεδίο, ο δεύτερος δεν κατόρθωσε να εξιχνιάσει και να εξηγήσει πλήρως το ψυχικό μας τοπίο.

Και ο κόσμος μας, δημιούργημα του Θεού της Αγάπης, θα περίμενε κανείς, πως και αν ακόμη δεν ήταν τόσο, “όμορφος, ηθικός, και αγγελικά πλασμένος”, τουλάχιστον να μην είναι τόσο ναρκοθετημένος.

Βλέποντας όμως καθημερινά τον άνθρωπο πάνω στον πλανήτη μας, να συμπεριφέρεται στον συνάνθρωπο, όχι φιλάνθρωπα αλλά απάνθρωπα, συνειδητοποιεί, πως το μίσος και η απάτη πρωταγωνιστούν και δεσπόζουν στις διαπροσωπικές σχέσεις, περισσότερο από την καλοσύνη και την αγάπη.

Το ειδεχθέστερο λοιπόν από τα αποκρουστικά αυτά εγκλήματα, είναι η καταπάτηση των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τόσο σε ατομικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Λέγοντας ανθρώπινα δικαιώματα εννοούμε τα απαράγραπτα και αναφαίρετα δικαιώματα που έχει ο άνθρωπος, ως δημιούργημα αλλά και παιδί του Θεού. Όλες δηλαδή τις βασικές εξουσίες, που παρέχει το δίκαιο στον άνθρωπο, να υπερασπίζεται και να υπηρετεί τα έννομα συμφέροντά του.

Θεμελιώδη δικαιώματα είναι της ζωής, της τιμής, της περιουσίας και της ελευθερίας, που διαχρονικά και οικουμενικά, δίνουν το στίγμα της ιδιαιτερότητας, της μοναδικότητας αλλά και της ιερότητας της ανθρώπινης παρουσίας και οντότητας.

Οι ωραίες διακηρύξεις για ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη και αδελφοσύνη με στοιχεία ανθρωπισμού, μοιάζουν ανεδαφικές σ’ έναν κόσμο που κυριαρχείται από τον ανταγωνισμό, τη βία, την ανελευθερία, την φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την μισαλοδοξία, και την αποξένωση από τη φύση.

Έτσι καλλιεργείται μια γενικευμένη δυσπιστία, ότι τα “φυσικά και απαράγραπτα “δικαιώματα χρησιμοποιούνται για την νομιμοποίηση της κρατούσης τάξης πραγμάτων, ως αντίβαρο όσων αρνητικών και επώδυνων διαδραματίζονται στην ιστορική σκηνή.

Αλλά και όταν δεν αμφισβητείται η καλή πρόθεση των διακηρύξεων, τα δικαιώματα παραμένουν ως καρποί ενός σύγχρονου κήπου της Εδέμ, περίκλειστου και άβατου στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.

Ίσως η αρχή βρίσκεται στους “απλούς νόμους της ηθικής και της Δικαιοσύνης”, που πρέπει να διέπουν τις σχέσεις, τόσο των ανθρώπων, όσο και των Εθνών.

Είναι αξιοσημείωτο, ότι η αναφορά στους νόμους αυτούς, περιέχεται στον πιο κατηγορηματικό αντίλογο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Γιατί οι “νόμοι” αυτοί είναι ικανοί να νοηματοδοτήσουν μια ρεαλιστική αντίληψη περί δικαιοσύνης.

Να ενεργοποιήσουν δηλαδή, με δημοκρατική συναίνεση τους κανόνες που θα μπορούσαν στο πλαίσιο των κοινωνικών θεσμών, να καθορίσουν την προσήκουσα διανομή των βαρών της κοινωνικής ζωής και των πλεονεκτημάτων, που απορρέουν από την κοινωνική συνεργασία.

Είναι λοιπόν το στοίχημα των καιρών, η ανακάλυψη εκ νέου των δικαίων του ανθρώπου, παραδοσιακών και επιγενομένων.

Χρειάζεται η “ελάχιστη εγγυημένη” αποταμίευση δυνατοτήτων αυτοκαθορισμού και δημοκρατικής συμμετοχής.

Αυτή αποτελεί τον υλικό – αλλά και ιδεολογικό – “τόπο” που είναι αναγκαίος για την οικειοποίηση, χωρίς καταχρήσεις, του ανθρώπινου μέτρου διαβίωσης, στη “μοναδική μικρή γη μας”. Αυτήν που ο άνθρωπος δικαιούται να χαρεί ειρήνη, αλληλεγγύη και να εκδηλώσει αγάπη προς τον συνάνθρωπο, επιπλέον θα έχει το δικαίωμα στην απόλαυση, ενός υγιούς φυσικού περιβάλλοντος.

Πηγή : Από το βιβλίο μου : “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ.”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Η ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η συμπόνια είναι συναίσθημα που παρακινεί τους ανθρώπους, για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των σωματικών, ψυχικών ή συναισθηματικών πόνων, συνανθρώπους τους.

Είναι ένα πολύ σημαντικό συναίσθημα, που μπορεί να δείξει ένας άνθρωπος στον άλλο.

Είναι η ικανότητα να συμμετάσχεις και να νοιώθεις τον πόνο των άλλων.

Η ευσπλαχνία συχνά θεωρείται ότι περιέχει ευαισθησία, η οποία είναι μια συναισθηματική πτυχή του πόνου.

Το κύριο πράγμα είναι να μάθετε να καταλάβετε, που χρειάζεται πραγματικά και που προσπαθούν να σας εκμεταλλευτούν.

Οι ιδιότητες της ευσπλαχνίας ή συμπόνιας, είναι η υπομονή, η καλοσύνη και επιμονή, ζεστασιά και αποφασιστικότητα.

Εικάζεται, ότι η συμπόνια είναι απλά συνδυασμός, αγάπης και θλίψης, όχι ένα ξεχωριστό συναίσθημα.

Από την άποψη της εξελικτικής ψυχολογίας, η ευσπλαχνία μπορεί να θεωρηθεί, ως μια ξεχωριστή συναισθηματική κατά στάση, η οποία μπορεί να διαφοροποιηθεί από την αγωνία, τη θλίψη και την αγάπη.

Η συμπόνια, από την άλλη πλευρά, είναι μια λέξη που φανερώνει μια σύμπραξη, στον πόνο του άλλου.

Είναι η έκφραση της λύπησης, αλλά και της ενδότερης ευχής μας, να μη βρεθούμε στη θέση αυτού, που στέκεται απέναντί μας.

Πολλές φορές αποκρυσταλλώνεται σε φράσεις, όπως “Μη στεναχωριέσαι”, “όλα θα πάνε καλά” κ.α.

Τέτοιες εκφράσεις, το πιο πιθανό είναι πως έχουν σκοπό να παρηγορήσουν.

Το άτομο που βιώνει την εκάστοτε οδυνηρή κατάσταση, αισθάνεται πως οι γύρω του, δεν μπορούν να κατανοήσουν την περίπτωση του και τα συναισθήματα του.

Μπορεί να ερμηνεύσει αυτά τα παρηγορητικά λόγια, ως προσπάθεια του άλλου να αποτινάξει, το συναισθηματικό βάρος, από πάνω του και λιγότερο να καταλάβει αυτό, που περνάει ο ίδιος.

Η μη συμπόνια, είτε εκφράζεται ως μνησικακία, είτε ως αδιαφορία, είτε ως επίκριση.

Δεν απομακρύνει απλά τον άλλο από κοντά μου : είναι αυτοκαταστροφική, για μένα τον ίδιο.

Όλα τα συναισθήματα, όλες οι αξίες, η αυτοεικόνα μας, η αγάπη μας προς τους άλλους, δεν είναι παρά αντανακλάσεις αυτών που συμβαίνουν μέσα μας.

Αν είμαι επικριτικός με μένα, θα είμαι και με σένα.

Δεν μπορώ να σου προσφέρω κάτι, που δεν έχω. Είναι ψευδαίσθηση να θεωρώ ότι είμαι αυστηρός μόνο με τον εαυτό μου, αλλά με τους άλλους είμαι συμπονετικός.

Η συμπόνια είναι στενά συνδεδεμένη με την επιβίωση του ανθρώπου.

Είναι κινητήριος δύναμη για τη δημιουργία σχέσεων, μέσα από τη συνεργασία, την παροχή φροντίδας και την αντιμετώπιση των εξωτερικών απειλών.

Ο καθηγητής Ψυχολογίας Paul Cilmbert (2010), εισηγητής της Θεραπείας Εστιασμένης στη Συμπόνια, ορίζει τη συμπόνια ως : “την ευαισθησία απέναντι στον πόνο το δικό μας και του άλλου, με τη δέσμευση να βοηθήσουμε, στην ανακούφιση και στην πρόληψή του”.

Ευαισθησία στον πόνο σημαίνει, πως εφιστώ την προσοχή μου, εμπλέκομαι με τον πόνο, κατευθύνομαι προς τον πόνο του εαυτού μου και του άλλου.

Αυτή η κατάσταση του άλλου ονομάζεται ενσυναίσθηση και είναι μια διαδικασία,  που απαιτεί κουράγιο και δύναμη, αντί για αποφυγή του πόνου.

Τα συστατικά της λέξης αποτελούνται από τις λέξεις εν, και αίσθηση, υποδηλώνοντας την επέκταση της αίσθησης του ατόμου πέρα από τον εαυτό του.

Δεν είναι απαραίτητη η προφορική επικοινωνία, για να επιτευχθεί ενσυναίσθηση, η οποία μπορεί και να έρθει μέσω του συνδυασμού της οπτικής και ηχητικής παρατήρησις ενός ατόμου.

Ακόμη από τη γενικότερη γλώσσα του σώματος και παρουσία εκφράσεως και τον τρόπο που αντιδρά.

Είμαστε προγραμματισμένοι να ορίζουμε τις συμπεριφορές, ως καλές και ως κακές και φτάνουμε να ορίζουμε με τον ίδιο τρόπο τους ανθρώπους.

Έτσι μάθαμε, έτσι γαλουχηθήκαμε. Όλα τα συναισθήματα, η αυτοεικόνα μας, η αγάπη προς τους άλλους, δεν είναι παρά αντανακλάσεις αυτών, που συμβαίνουν μέσα μας.

Πηγή :- Δρ.Αλεξάνδρα Χρυσάγη Διδάκτωρ Συμβ. Ψυχολογίας.-

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Μικρά Ασία, η ελληνικότατο γη της Ιωνίας, υμνήθηκε όσο καμία άλλη.

Έγινε ποίημα, τραγούδι, πίνακας ζωγραφικής. Και άλλοτε πάνω στο χαρτί και άλλοτε πάνω στον καμβά, αποτυπώθηκε ο μοναδικός πολιτισμός και η σπάνια ομορφιά της.

Είναι όμως και “η πατρίδα των αιμάτων και των δραμάτων”.

Έτσι την χαρακτήρισε ο μεγάλος Έλληνας ποιητής, Κωστής Παλαμάς.

Το 2022 συμπληρώθηκε ένας αιώνας, από το άδοξο τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Ένας αιώνας από τότε, που το λίκνο του Ελληνικού πολιτισμού παραδίδεται στις φλόγες των Τούρκων κατακτητών και σε μια ανείπωτη θηριωδία.

Ο όρος Μικρασιατική Καταστροφή, αναφέρεται στο τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1919-1922.

Τη φυγή από την Τουρκία της Ελληνικής Διοίκησης, που είχε εγκατασταθεί στα δυτικά Μικρασιατικά παράλια, και την Συνθήκη των Σεβρών.

Όπως και την σχεδόν άτακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού, μετά την κατάρρευση του μετώπου και τη γενικευμένη πλέον εκδίωξη και εξόντωση, μεγάλου μέρους του ελληνικού και χριστιανικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας.

Η καταστροφή της Σμύρνης η’ άλλως Μεγάλη Πυρκαγιά της Σμύρνης, αφορά στα γεγονότα της σφαγής του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού της Σμύρνης από τον κεμαλικό στρατό ,καθώς και την πυρπόληση της πόλης.

Με την Συνθήκη της Λωζάνης σφραγίστηκε η καταστροφή του Χριστιανισμού της Μικράς Ασίας. Οι χριστιανοί μέχρι εκείνη την περίοδο αποτελούσαν το 30% του πληθυσμού της Μ. Ασίας.

Ανέκαθεν, η Μικρά Ασία υπήρξε το εμπορικό σταυροδρόμι και το σημείο συνάντησης πολλών λαών, καθώς στην περιοχή αυτή κατέληγαν οι μεγαλύτεροι εμπορικοί δρόμοι.

Ίωνες, Αιολείς και Δωριείς έφτασαν ως τις ακτές της Μικράς Ασίας, άλλοτε ως έμποροι, άλλοτε ως αποικιστές.

Έχτισαν τις δικές τους πόλεις, αναμίχτηκαν με τους γηγενείς πληθυσμούς και πολύ γρήγορα δημιούργησαν έναν αξιόλογο πολιτισμό, τον οποίο θαυμάζουμε μέχρι σήμερα.

Οι αλλεπάλληλες εχθρικές επιδρομές δεν στάθηκαν ικανές να εμποδίσουν ή να αλλοιώνουν τον πολιτισμό της.

Αντίθετα, η’ πρόοδος στην φιλοσοφία, την ποίηση, την μουσική, την γλυπτική, την αρχιτεκτονική και τις επιστήμες, έχει καταγραφεί ως μοναδική στην παγκόσμια ιστορία.

Σε αυτή τη γη γεννήθηκαν οι μεγαλύτεροι άνδρες του πνεύματος.

Ο θεμελιωτής της θεωρητικής γεωμετρίας και αστρονομίας, ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο Ηράκλειτος από την Έφεσο, Αναξίμανδρος και ο Αναξιμένης.

Σε αυτή τη γη γράφτηκε η ιστορία του Ηροδότου, καθώς και η περίλαμπρη Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου.

Κι αν προχωρήσουμε αρκετά στον χρόνο, θα συναντήσουμε εδώ και τον απόστολο των Εθνών Παύλο.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης περιοδείας του, πέρασε από τις πιο σημαντικές πόλεις της Μικράς Ασίας.

Στην Τριάδα, στην Έφεσο, στην Μίλητο, στα Μυράτ, στην Αντιόχεια, στο Ικόνιο, στην Δέρβη και την Ταρσό, μίλησε με θάρρος για τον Χριστό.

Αλλά και ο αγαπημένος Μαθητής του Χριστού και συγγραφέας της Αποκάλυψης, ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ήρθε στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, για να κηρύξει το ιερό Ευαγγέλιο.

Ακόμα, στα ευλογημένα χώματα της Μικρασιατικής γης, έλαβαν χώρα τοπικές και Οικουμενικές αιρέσεις, οι οποίες κατήσχυσαν τις αιρέσεις και διετράνωσαν τα δόγματα και τις αλήθειες της Ορθοδοξίας.

Στο βόρειο τμήμα της απλώνεται ο Εύξεινος πόντος, μια περιοχή ευλογημένη, με άγρια φυσική ομορφιά, απόκρημνες χαράδρες και πλούσια βλάστηση, που μαρτυρείται ήδη, από την εποχή του Ξενοφώντα.

Εδώ και η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας που απέμεινε όρθια, για άλλα οκτώ χρόνια μετά την άλωση της βασιλεύουσας, για να θυμίζει κάτι από την Παλαιά αίγλη της ανίκητης βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Σε αυτήν τη γη γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν, μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας μας.

Οι τρεις Ιεράρχες : Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Άγιος Πολύκαρπος, ο Άγιος Τιμόθεος, οι 40 Μάρτυρες από τη Σεβάστεια, ο Άγιος Βλάσιος, η Αγία Λυδία η Φιλιππησία, η Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, καθώς και οι νεώτεροι Άγιοι : Αρμένιος Καππαδόκης, Παΐσιος Αγιορείτης, Ιερώνυμος Σιμονοπετρίτης και Ιάκωβος Τσαλίκης.

Δυστυχώς ο τουρκικός εθνικισμός, έδειξε το χειρότερο του πρόσωπο απέναντι στους ανθρώπους και τον πολιτισμό αυτής της ευλογημένης γης, το 1922.

“Ακόμα κι αν οι ναοί της Θρησκείας, της παιδείας, της Φιλαλληλίας, της Τέχνης, των γραμμάτων, του εμπορίου και της βιομηχανίας, γκρεμίστηκαν σε αποκαΐδια, κατά τον ανείπωτο όλεθρο του 1922, το σμυρναϊκό και γενικά το ιωνικό πνεύμα μεταλαμπαδεύτηκε – σκυτάλη φωτεινή – στην ελεύθερη πατρίδα, για να διαλαλεί πως δεν δεσμεύεται, ούτε φθείρεται, αλλά παραμένει πάντα ακατάλυτο και αιώνιο”.

Αυτά τα υπέροχα λόγια, τα οποία συγκινούν και αγγίζουν κάθε ελληνική ψυχή, ανήκουν στον αυτόπτη μαρτυρά της καταστροφής της Σμύρνης Χρήστο Σολομώντα, νομικό και λογοτέχνη.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΜΥΡΟΒΛΗΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΜΥΡΟΒΛΗΤΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άγιος Δημήτριος είναι από τους ενδοξότερους και δημοφιλέστερους Αγίους της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο.

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε το 280 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και πέθανε μαρτυρικά επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Οκτωβρίου.

Σημαντικό κέντρο της λατρείας του είναι η Θεσσαλονίκη, όπου τιμάται από την πρωτοχριστιανική περίοδο και έχει ανεγερθεί βασιλική προς τιμήν του.

Ο Άγιος Δημήτριος ήταν εκλεκτό μέλος της εκκλησίας των Θεσσαλονικέων και προερχόταν, από ευσεβείς και επιφανείς γονείς.

Σε νεαρή ηλικία κατατάχτηκε στον ρωμαϊκό στρατό και έφτασε, ως το βαθμό του χιλίαρχου.

Ήταν χιλίαρχος σε ηλικία 22 ετών, κάτω από τις διαταγές του Γαλέριου Μαξιμιανού, αυτός που έγινε αυτοκράτορας αργότερα.

Φύση φιλομαθής και ερευνητής αναζητούσε το υψηλό και αληθινό και το βρήκε στη Χριστιανική πίστη, της οποίας έγινε διαπρύσιος κήρυκας στη Θεσσαλονίκη.

Σχημάτισε ένα κύκλο νεαρών μαθητών και τους δίδασκε την Αγία Γραφή, στις υπόγειες στοές κοντά στα δημόσια λουτρά, της πόλης.

Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας συνάθροισης, οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν ενώπιον του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού, που παρεπιδημούσε στη Θεσσαλονίκη.

Όταν ο αυτοκράτορας του ζήτησε να απαρνηθεί την πίστη του, ο Δημήτριος του απάντησε “Τω Χριστώ μου πιστεύω μόνον”.

Ο Μαξιμιλιανός εξοργισμένος από τη θαρραλέα στάση του αξιωματικού του, διέταξε να τον φυλακίσουν.

Εν τω μεταξύ, ένας από τους μαθητές του Δημητρίου, ο Νέστορας, παρουσιάστηκε στο στάδιο της Θεσσαλονίκης, όπου ο Μαξιμιανός διοργάνωσε αθλητικούς αγώνες και ζήτησε να αγωνιστεί, εξ ονόματος των Χριστιανών με τον θηριώδη και ακατανίκητο παλαιστή Λυαίο, ειδωλολάτρη.

Με την πεποίθηση, ότι έχει τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού, ο Νέστορας μπήκε στην παλαίστρια και όχι μόνο νίκησε τον Λυαίο, αλλά τον σκότωσε, όπως ο Δαυίδ τον Γολιάθ στην Παλαιά Διαθήκη.

Οργισμένος ο Μαξιμιλιανός από την ήττα του εκλεκτού του, διέταξε τον αποκεφαλισμό του Νέστορα και τη θανάτωση του Δημητρίου, με λογχισμούς.

Ο Δημήτριος τάφηκε στον τόπο του μαρτυρίου του, όπου αργότερα χτίστηκε περιβόητος ναός, προς τιμήν του.

Σπάνια ένας Άγιος έχει ταυτιστεί, τόσο στενά με μια πόλη, όσο ο Άγιος Δημήτριος με τη Θεσσαλονίκη.

Θεωρήθηκε ανέκαθεν από τους Έλληνες, ο φρουρός της πόλης, που μαζί με το λαό αγωνίζεται εναντίων των Σλάβων, Αβάρων, Αράβων, Νορμανδών, Φράγκων, Τούρκων και άλλων βαρβάρων.

Δεν είναι τυχαίο, ότι ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου 1912), γεγονός που θεωρείτε θαύμα.

Οι συγγραφείς που έγραψαν για αυτόν μετά, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου έμεινε στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος του μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ, που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και ονομάστηκε ΜΥΡΟΒΛΗΤΗΣ.

Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στην αγιογραφία μας ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται καβαλάρης με κόκκινο άλογο να πάτα τον άπιστο Λυαίο, ενώ ο Άγιος Γεώργιος είναι καβαλάρης σε άσπρο άλογο να σκοτώνει το δράκο.

Ο Άγιος Δημήτριος είναι πολιούχου Άγιος της Θεσσαλονίκης.

Απολυτίκιο :

Μέγαν εύρατο εν τοις κινδύνους, σε υπέρμαχον, η οικουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.

Ως ουν Λυαίου καθείλες την έπαρση, εν τω σταδίω θαρρύνας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όπως σε όλα τα αγαθά, έτσι και στην ελευθερία υπάρχουν δυστυχώς και διαστρεβλώσεις και παρανοήσεις.

Ξεχνούμε ότι ελευθερία δεν σημαίνει, ασυδοσία.

Στην ελευθερία, δεν σημαίνει μόνο απολαβή προσωπικών δικαιωμάτων, κυρίως σημαίνει εκ μέρους μας, ανάληψη ευθύνης και υποχρεώσεων, πρωτίστως σεβασμό στα δικαιώματα των άλλων.

Ελευθερία δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση είμαι ελεύθερος να πράξω ότι θέλω, όπως το θέλω, με τις συνθήκες που το θέλω, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν.

Η πραγματική ελευθερία σχετίζεται με την ανάληψη της ευθύνης του εαυτού μας, ως άτομο και ως μέλος μιας κοινωνίας και τον βαθμό αντίληψης του, σε προσωπικό επίπεδο.

Αυτά βέβαια συμβαίνουν σε καθεστώτα με αληθινή Δημοκρατία, γιατί σε άλλα πολιτεύματα και ολοκληρωτικά καθεστώτα, χωρίς δημοκρατικές δομές, όλα τα παραπάνω είναι ουτοπικά και δεν ισχύουν ούτε καν στα χαρτιά.

Όπως στα φανάρια της πόλης, όταν εμείς έχουμε πράσινο, έχουν κόκκινο κάποιοι άλλοι και το αντίστροφο.

Έτσι και στην ελευθερία υπάρχει, όσο και εγώ αποδέχομαι ελευθερίες των άλλων, που περιορίζουν ταυτόχρονα, τα δικά μου θέλω ή για την ακρίβεια εκπληρώνεται, κάτω από συγκεκριμένο όριο και προϋποθέσεις.

Ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί την ελευθερία ύψιστο αγαθό, συνυφασμένη με την προσωπική του ευτυχία, η οποία όμως τις περισσότερες φορές συνοδεύεται, από πολλά εμπόδια και περιορισμούς.

Παράγοντες όπως, οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ο πόλεμος, τα πολιτικά συμφέροντα, οι πεποιθήσεις, η εγκληματικότητα, ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας, η βία.

Αλλά και η έλλειψη παιδείας και η άγνοια, η εσωτερική μοναξιά, οι ανασφάλειες και ο φόβος στερούν τις προσπάθειες μας, για διασφάλιση της ελευθερίας.

Η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί, ένα από τα βασικά πανανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο.

Βέβαια η ελευθερία της έκφρασης δεν είναι ανεξέλεγκτη, έχει κάποια όρια. Ο καθένας μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη και την άποψη του, αρκεί να μη παραβιάζει τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων ή του κοινωνικού συνόλου.

Και είναι απόλυτα λογικό, να περιορίζεται μέχρις εκεί, που ξεκινούν τα δικαιώματα του κάθε συνανθρώπου μας.

Γι’ αυτό είναι χρέος και καθήκον, του κάθε λογικά σκεπτόμενου ανθρώπου να εκφράζεται κατά τέτοιο τρόπο, που να μην προσβάλλει με τις απόψεις του.

Να μην αφήνει μηνύματα, μέσω της οποιασδήποτε τέχνης εκπροσωπεί, μίσους, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού ή και μηνύματα που να προσβάλλουν την τιμή, την υπόληψη και αξιοπρέπεια των συνανθρώπων μας, το ήθος, τους θεσμούς, την πίστη και τη θρησκεία των άλλων.

Σε καμία περίπτωση δεν έχουμε το δικαίωμα να παραβιάζουμε τα δικαιώματα των άλλων συνανθρώπων μας, επειδή προστατευόμαστε, από την ελευθερία της έκφρασης.

Η προστασία της ελευθερίας της έκφρασης ένα και μόνο σκοπό πρέπει να εξυπηρετεί, την προστασία των αξιών και παραδόσεων, που εκφράζεται σε μια κοινωνία.

Αν εξετάσουμε διαχρονικά και σε βάθος την ανθρώπινη ιστορία, θα δούμε ότι έχει χυθεί ανυπολόγιστο σε ποσότητα αίμα, για αυτό που ονομάζουμε ελευθερία.

Αγώνες και συγκρούσεις για εθνική ελευθερία και ανεξαρτησία.

Αγώνες για κοινωνική ελευθερία, μέσω αντίστοιχων κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κατάργηση δουλειάς κ.α.

Όλα αυτά για την ελευθερία, ένα πολύτιμο αγαθό στον άνθρωπο, που μόνο όταν την στερηθεί (εθνικά, κοινωνικά, εγκλεισμό στη φυλακή), μπορεί να την εκτιμήσει σε όλη την έκταση της.

Η ελευθερία είναι αλληλένδετη με την υπευθυνότητα των λόγων, των πράξεων και των συμπεριφορών μας απέναντι σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε κοινωνικό- νομικό- θεσμικό πλαίσιο, σε κάθε μορφή εξουσίας, μα πάνω απ’ όλα και όλους στον ίδιο μας τον εαυτό.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Ακαδημία Αθηνών είναι πνευματικό Ίδρυμα, με στόχο την καλλιέργεια και την προαγωγή των Επιστημών, των Γραμμάτων και των καλών τεχνών, την επιστημονική έρευνα και μελέτη.

Λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Γενικός και κύριος σκοπός της Ακαδημίας Αθηνών, σύμφωνα με τον ιδρυτικό Νόμο, είναι η καλλιέργεια και η προσαρμογή των Επιστημών, των Γραμμάτων και των καλών τεχνών και η επικοινωνία του Ιδρύματος και των ακαδημαϊκών με τις άλλες ακαδημίες ή τους ομογενείς τους, καθώς και η ανταλλαγή απόψεων με αυτούς.

Στους σκοπούς της Ακαδημίας, είναι επίσης, η επιστημονική έρευνα και μελέτη στους τομείς, Γεωργία, Βιομηχανία, Ναυτιλία, Εθνική οικονομία, καθώς και η έκδοση γνωμοδοτήσεων, προτάσεων, αποφάσεων, κρίσεων για τη διαφώτιση και καθοδήγηση κρατικών οργάνων και αρχών.

Στο πλαίσιο του σκοπού της Ακαδημίας Αθηνών, προβαίνει δια των μελών της σε επιστημονικές ανακοινώσεις, και συμμετέχει σε επιστημονικά συνέδρια και διεθνή ερευνητικά προγράμματα, πραγματοποιεί εκδόσεις, χορηγεί υποτροφίες απονέμει βραβεία.

Πολλές φορές η Ακαδημία Αθηνών, με τις γνωμοδοτήσεις και τις προτάσεις της, έχει προσφέρει υπηρεσία στο κράτος, κυρίως για εθνικά ζητήματα και για ζητήματα παιδείας και οικονομικής πολιτικής.

Σήμερα στην Ακαδημία Αθηνών λειτουργούν 14 Ερευνητικά Κέντρα και 5 Γραφεία Ερευνών με εξειδικευμένες βιβλιοθήκες, καθώς και η κεντρική βιβλιοθήκη “Ιωάννης Συκουτρής”.

Η Βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Αθηνών, “Ιωάννης Συκουτρής”, ιδρύθηκε το 1926 .

Αποτελείται από την κεντρική Βιβλιοθήκη, που στεγάζεται στο Μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών και παραρτήματα που στεγάζονται, στα κέντρα Ερεύνης της.

Η βιβλιοθήκη εξυπηρετεί τις ανάγκες των ερευνητών του Ιδρύματος.

Είναι ανοιχτή όμως και στο ευρύτερο κοινό.

Από το 2002 υπό την εποπτεία της Ακαδημίας Αθηνών, λειτουργεί το ίδρυμα ιατροβιολογικών ερευνών.

Το νεοκλασικό Μέγαρο στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο στεγάζει την Ακαδημία Αθηνών, χτίστηκε αρκετές δεκαετίες πριν από την ίδρυση της ίδιας Ακαδημίας.

Η ιστορία του κτηρίου αρχίζει, με μεγάλη δωρεά του Σίμωνα Σίνα το 1856, με σκοπό την ανέγερση κτηρίου στο οποίο θα στεγαζόταν Ακαδημία.

Ο θεμέλιος λίθος του Μεγάρου τέθηκε το 1859 σε λαμπρή τελετή, στην οποία παρέστη κι εκφώνησε λόγο ο βασιλιάς Όθων.

Τα μέλη της Ακαδημίας, είναι τακτικά επίτιμα, πρόσεδρα, ξένοι εταίροι και αντεπιστέλλοντα.

Το Προεδρείο της Ακαδημίας αποτελείται, από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας, τον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα, τον Γραμματέα επί των πρακτικών, και τον Γραμματέα επί των Δημοσιευμάτων.

Πρόεδρος της Ακαδημίας γίνεται αυτοδικαίως, ο Αντιπρόεδρος του προηγούμενου έτους.

Ο Αντιπρόεδρος εκλέγεται από τα τακτικά μέλη της Ακαδημίας κατά την πρώτη συνεδρία της Ολομέλειας του Δεκεμβρίου κάθε έτους με μυστική ψηφοφορία.

Ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, ο Γενικός Γραμματέας, οι δύο Γραμματείς και οι τρεις Πρόεδροι των Τάξεων συγκροτούν την Σύγκλητο, η οποία έχει αρμοδιότητα σε όλα τα διοικητικά και τα οικονομικά ζητήματα της Ακαδημίας.

Το έτος 2023 ανέλαβε πρόεδρος ο Μιχαήλ Σταθόπουλος και Αντιπρόεδρος ο Σταμάτιος Κιρμιζής.

Τα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών, είναι ετήσιος θεσμός.

Κάθε χρόνο η Ακαδημία βραβεύει λογοτέχνες, οργανισμούς αλλά και ανθρώπους που ανδραγάθησαν.

Τα βραβεία δίνονται για τις κατηγορίες :

* Τάξη των Θετικών Επιστημών, (Περιλαμβάνει τις Μαθηματικές, Φυσικές, Φυσικοϊστορικές, Εφαρμοσμένες Θετικές και τις ιατρικές Επιστήμες).

* Τάξη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών, (περιλαμβάνει τη Φιλολογία, τα Γράμματα, την ιστορία, τις καλές τέχνες και την Αρχαιολογία).

* Τάξη των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών, (περιλαμβάνει τη Θεολογία, τη Φιλοσοφία, τη Νομική, τις Πολιτικές, Οικονομικέ και Κοινωνικές Επιστήμες)

* Ίδρυμα Πέτρου Χάρη

* Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη.

Σε κάθε μία από τις κατηγορίες δίνονται αρκετά βραβεία αθλοθετούμενα από προσωπικότητες και εταιρείες και την Ακαδημία Αθηνών.

Πηγή : El.m.wikipedia.org .-ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΘΟΥΣ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΘΟΥΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άνθρωπος αποτελείται από σώμα και ψυχή. Και το μεν σώμα είναι γνωστό σε όλους μας, ότι έχει αρχή και τέλος, διαλύεται στα εξ’ ων συντέθηκε και επανέρχεται στο χώμα, γιατί από χώμα πλάστηκε και σε χώμα καταλήγει.

Η ψυχή όμως είναι αθάνατη.

Η αξία του ανθρώπου, έγκειται όχι στον οργανισμό του ανθρώπου, όχι στο σώμα.

Το σώμα είναι το φόρεμα της ψυχής, ο ναός της ψυχής. Και υπάρχει σχέση ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα του ανθρώπου.

Η Ψυχή είναι βασίλισσα και το σώμα είναι το ανάκτορο, μέσα στο οποίο κατοικεί η βασίλισσα.

Όταν όμως ανατραπεί αυτή η σχέση και η βασίλισσα καταστεί υπηρέτρια και η υπηρέτρια γίνει βασίλισσα, τότε έχουμε σήψη και διαφθορά, έχουμε απώλεια.

Και για μεν το σώμα φροντίζουμε, όταν κουράζεται να το ξεκουράζομαι. Όταν κρυώνει να το ζεσταίνουμε, να το δροσίζουμε.

Και ακόμη το στολίζουμε, το περιποιούμαστε, το προσέχουμε.

Δεν πράττουμε όμως το ίδιο και για την ψυχή μας. Και η ψυχή, έχει τις δικές της ανάγκες.

Όχι βέβαια υλικές, αλλά πνευματικές ανάγκες.

Όλοι μας θέλουμε να είμαστε καλλωπισμένοι. Όλοι μας θέλουμε να φοράμε ωραία ενδύματα. Όλοι μας να φοράμε κοσμήματα και να εντυπωσιάζουμε.

Ναι αλλά αυτά για το σώμα. Αλλά και η ψυχή έχει τα στολίδια της. Ποια είναι αυτά;

Είναι οι αρετές : είναι η ειλικρίνεια, η τιμιότητα, η αγνότητα, η απλότητα και η ταπεινοφροσύνη.

Είναι η αγάπη και η προσφορά στον συνάνθρωπο και η αλληλεγγύη. Όλα αυτά συντελούν στην ομορφιά της ψυχής, την καλοσύνη.

Τι να τα κάνουμε όλα τα πλούτη του κόσμου, όταν χάσουμε την αθάνατη ψυχή μας.

Αγωγή γενικά είναι η σκόπιμη ενέργεια των ενηλίκων, προς τα αναπτυσσόμενα άτομα για ν’ αναπτύξουν τη σωματική, πνευματική, κοινωνική, ηθική και αισθητική όψη της προσωπικότητας τους. Να τα βοηθήσει να αυτοπραγματωθούν και να ενταχθούν στο φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον όπου ζουν.

Είναι οι ενέργειες και οι προσπάθειες, που καταβάλλουν οι ενήλικοι με σκοπό, να προσφέρουν στο παιδί την κατάλληλη ψυχοπνευματική και πνευματική ανάπτυξη για να μπορέσει να ενταχθεί σωστά στη κοινωνία.

Ο Αριστοτέλης διακρίνει, τρία στάδια ανάπτυξης της σωστής αγωγής.

Πρώτον την σωματική, δεύτερον του ενστίκτου ή της κατώτερης αισθηματικότητας και τρίτον την ανάπτυξη της διανόησης.

Για την ηθική αγωγή, ζητά να ληφθεί πρόνοια από την νεαρότατη ηλικία του ανθρώπου, ώστε να κατευθυνθεί στην πορεία του βίου του, με σωστές και υγιείς αντιλήψεις για τη ζωή, την κοινωνία, και τον συνάνθρωπό του, αποσκοπώντας με τις πράξεις του στο κοινό καλό.

Είθε λοιπόν και στις μέρες μας, να βρεθούν ισάξιοι δάσκαλοι του Αριστοτέλη και ηγήτορες, αν όχι στο μέγεθος της ανεξέλεγκτης ευρυμάθειάς του, τουλάχιστον προς την “καλή και αγαθή” (με την ενόραση “αξίας” σκέψη), που να αφορά τη σωστή, αποδοτική αγωγή των νέων.

Η παιδεία είναι η κοινωνική λειτουργία, που παρέχει γνώσεις και αξίες στον άνθρωπο με στόχο την ηθικοπνευματική και κοινωνική του ολοκλήρωση.

Η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας, που παρέχει η πολιτεία στους πολίτες άμεσα, ως κράτος ή έμμεσα, με ιδιωτικούς φορείς, προσανατολίζει επαγγελματικά και κοινωνικοποιεί το άτομο.

Κατά τον Πλάτωνα, η σωστή διαπαιδαγώγηση και η διαμόρφωση του ήθους, δηλαδή του χαρακτήρα του ανθρώπου, πρέπει να γίνεται από μικρή ηλικία.

Στην παιδική ηλικία μπορούν να τεθούν οι βάσεις, για την εξέλιξη της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Επομένως το ήθος του ανθρώπου διαμορφώνεται ανάλογα, με το πως έχει εθιστεί από μικρή ηλικία να σκέφτεται, να πράττει, να συναισθάνεται, να αντιδρά.

Επί πλέον σημαντικό παράγοντα στη διαμόρφωση του ήθους ενός ανθρώπου, διαδραματίζει η κοινωνία.

Η διαφορετικότητα που παρουσιάζεται στις κοινωνίες των χωρών ανά το παγκόσμιο, έχει επιδράσεις στη διαμόρφωση του ήθους, του κοινωνικού συνόλου.

Διαφορετικό ήθος και Ηθικά κριτήρια θα έχει ένας άνθρωπος ο οποίος ζει στην Ανατολική Ευρώπη, με έναν άνθρωπο που ζει σε μια τριτοκοσμική χώρα στην Αφρική.

Ακόμη και μέσα σε μια κοινωνία παρατηρούνται άνθρωποι με διαφορετικό ήθος.

Συνεπώς οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι το ήθος διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Κάτι το οποίο κάποιος θεωρεί ηθικό, για κάποιον άλλο μπορεί να μην είναι ηθικό.

Πηγή : Από το βιβλίο μου : “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ.”

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ

(Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ της Ορθοδοξίας)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες μορφές της εκκλησιαστικής ζωής και ιστορίας είναι ο Μ. Φώτιος, ή Άγιος Φώτιος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, τον οποίο τιμά η Εκκλησία μας, στις 6 Φεβρουαρίου.

Έζησε τον 9ο αιώνα.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, περί το 820 από γονείς πλούσιους, ένδοξους και ευσεβείς. Ο πατέρας του Σέργιος κατείχε το αξίωμα του Σπαθάριου, ήταν δε ανιψιός του Αγίου Πατριάρχου Ταρασίου.

Ο Φώτιος ήταν προικισμένος με πλούσια φυσικά χαρίσματα, τα οποία καλλιέργησε με εξαιρετική επιμέλεια και δεξιότητα.

Έφηβος σχεδόν συνέγραψε το Λεξικό του και από πολύ ενωρίς απέκτησε σπάνια ευρύτητα εγκυκλοπαιδικής μορφώσεως και άριστη θεολογική, γραμματική, φιλοσοφική και ιατρική συγκρότηση.

Καθοριστικής σημασίας για τις εκκλησιαστικές και πολιτικές εξελίξεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν η έρις, προς τον Ιγνάτιο, για τον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης.

Επίσης η διαμάχη με την Εκκλησία της Ρώμης, για την οποία διαμάχη η πολιτεία του Φωτίου, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες αφορμές.

Το 858 ο παντοδύναμος Καίσαρ Βάρδας, εκθρόνισε τον Πατριάρχη Ιγνάτιο.

Εν τω μεταξύ ο Φώτιος, λαϊκός ως τις 20 Φεβρουαρίου 858, είχε καρεί μοναχός την ημέρα εκείνη. Την επόμενη έγινε αναγνώστης, την άλλη υποδιάκονος, την επόμενη χειροτονήθηκε διάκονος και την Πέμπτη ημέρα, στις 24 Δεκεμβρίου πρεσβύτερος.

Το Νοέμβριο του 858 η Σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως, χωρίς να ρωτήσει τον Φώτιο και παρά τη ρητή αντίθεση του, τις αρνήσεις και τα κλάματά του, έκρινε τον Φώτιο, ως τον μόνο κατάλληλο, για τον Πατριαρχικό Θρόνο.

Έτσι στις 25 Δεκεμβρίου του 858, έγινε η χειροτονία του σε Πατριάρχη.

Το έτος 867 διαδέχτηκε τον Μιχαήλ τον Γ’ στον αυτοκρατορικό θρόνο, ο Βασίλειος ο Α’.

Τον αυτοκράτορα αρνήθηκε να δεχθεί στην θεία κοινωνία ο Φώτιος, και ο Βασίλειος περιόρισε τον Φώτιο στην Μονή της Αγίας Σκέπης στην Κωνσταντινούπολη και επανέφερε στον Πατριαρχικό Θρόνο τον Ιγνάτιο.

Κατ’ επιθυμίαν του Πάπα Αδριανού, συνεκλήθη στην Κωνσταντινούπολη Σύνοδος, κατά την οποία ο Φώτιος σύρθηκε βιαίως από τη φυλακή για να ανακριθεί, από τους παπικούς .

Στις ερωτήσεις των παπικών ο Φώτιος αρνήθηκε να απαντήσει και οδηγήθηκε ξανά στις φυλακές.

Καρτερικά υπέμεινε την στέρηση επικοινωνίας με συγγενείς και φίλους.

Τρία έτη έμεινε στη φυλακή ο Πατριάρχης Φώτιος βασανιζόμενος.

Στο διάστημα αυτό, συνέβησαν φοβεροί σεισμοί, που ερμηνεύτηκαν ως τιμωρία του ουρανού για την αδικία, κατά του Πατριάρχη.

Το γεγονός αυτό συνετέλεσε, όχι μόνο να μετανοήσει ο αυτοκράτορας, ο οποίος απελευθέρωσε τον Φώτιο, αλλά του εμπιστεύτηκε την ανατροφή και την μόρφωση των παιδιών του.

Με την επάνοδό του στην Κωνσταντινούπολη, ο Φώτιος έσπευσε να συμφιλιωθεί με τον Πατριάρχη Ιγνάτιο. Παρά τις διαφορές τους, οι δύο αγιότατοι Πατριάρχες ασπάστηκε ο ένας τον άλλον και ζήτησαν συγχώρεση.

Ειρηνική και αξιοπρεπέστατη στάθηκε η διαγωγή του Φωτίου, ο οποίος συμπαραστάθηκε τον γηραιό Πατριάρχη, σε όλα τα εκκλησιαστικά ζητήματα της Εκκλησίας.

Στις 23 Οκτωβρίου του 879 εκοιμήθη ο Πατριάρχης Ιγνάτιος και τον διαδέχτηκε πάλι ο Φώτιος.

Στις 29 Αυγούστου του 886, πέθανε ο αυτοκράτορας Βασίλειος και διάδοχος του αναδείχθη ο υιός του Λέων. Ο νέος βασιλεύς είχε χρηματίσει, όπως είπαμε μαθητής του Φωτίου.

Ο ηρωικός Πατριάρχης κατά φυσικό λόγο, περίμενε να έχει την υποστήριξη και συμπάθεια των ανακτόρων στην Εκκλησία και στο πρόσωπό του.

Και όμως ο Λέων επονομασθείς Σοφός, διετέθη εχθρικώς προς τον διδάσκαλό του.

Εξεθρόνησε τον Φώτιο και ανέδειξε Πατριάρχη τον δικό του αδελφό Στέφανο, ο οποίος κατείχε τότε το αξίωμα, του πατριαρχικού συγγενούς.

Η νέα αυτή δοκιμασία ήταν πολύ πικρή για τον Πατριάρχη Φώτιο.

Άφησε όμως τον θρόνο, με την συνείδηση ήσυχη.

Ήταν Δεκέμβριος του 886, όταν τον περιόρισαν στην Μονή την λεγόμενη των Αρμενειανών.

Εκεί έζησε επί τέσσερα έτη, όπως ζουν στις δυσμενείς συγκυρίες, όλες οι μεγάλες ψυχές και τα φιλοσοφικά πνεύματα.

Εκοιμήθη εν ειρήνη, στις 6 Φεβρουαρίου του έτους 1891.

Η Εκκλησία μας τον τιμά ως “θεοπαγή προμαχώνα της Ορθοδοξίας και ως στερρότατο αντίπαλο των αιρέσεων”.

Πηγή : Ελληνικό Ορθόδοξο Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΜΠΑΡΜΠΑ – ΝΙΚΟΣ Ο ΑΝΑΠΗΡΟΣ

Ο ΜΠΑΡΜΠΑ – ΝΙΚΟΣ Ο ΑΝΑΠΗΡΟΣ

(Αληθινή Ιστορία)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Από μικρά παιδιά μεγαλώνουμε με παραμύθια και ιστορίες, που μας μεταφέρουν σε άλλους κόσμους, όμορφους, ιδεατούς.

Μας προβάλλουν ήρωες και τα κατορθώματα τους, για να τα μιμηθούμε.

Αλλά καμία φορά η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία και οι ιστορίες, που έχει να μας διηγηθεί, είναι απίστευτες.

Γεννήθηκε το 1930 σε ένα χωριό της Θεσσαλονίκης. Εκεί ζούσε με τους γονείς και τα αδέλφια του.

Ήταν ένα καλό και ευγενικό παιδί, που όμως από πολύ μικρό… βρήκε μπροστά του τα δύσκολα.

Προσβλήθηκε από μία παιδική ασθένεια, την οποία μπόρεσε να ξεπεράσει, αλλά του άφησε παραλυσία στα πόδια.

Και κάπως έτσι ξεκινάει η παιδική ζωή του. Στο σχολείο λόγω της καταστάσεως του, δεν μπόρεσε να πάει. Ωστόσο γράμματα έμαθε! Πώς;

Παρακολουθούσε με προσοχή τα αδέλφια του, όταν άνοιγαν τα βιβλία για να μελετήσουν. Ήταν έξυπνο παιδί κι ο πόνος το έκανε εξυπνότερο.

Ήταν τέτοια η παραλυσία του, που δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος, ούτε με πατερίτσες.

Σχεδόν σερνόμενος στο χώμα προχωρούσε… αλλά προχωρούσε.

Το εκπληκτικό στον άνθρωπο αυτό, ήταν η εργατικότητά του.

Δύο δενδροφυτείες είχε δικές του και μαζί έμαθε την τέχνη του Τσαγκάρη.

Στο τσαγκαράδικο του έμενε, ώρες ατελείωτες καθισμένος, κατασκευάζοντας παπούτσια και βγάζοντας, τα προς το ζην.

Η φτώχεια εκείνα τα χρόνια ήταν μεγάλη, κι οι άνθρωποι δυσκολεύονταν να πληρώσουν.

Μα, όλοι χωρούσαν στην μεγάλη καρδιά του κυρ-Νίκου. Με γενναιοδωρία έλεγε σε κάθε πελάτη, που δεν μπορούσε να πληρώσει;

— Έλα να πάρουμε τα μέτρα και όταν έχεις χρήματα, μου τα φέρνεις. Αλλιώς δεν πειράζει. Να τρέχεις και να με θυμάσαι…

Μια που του έδωσε ο Θεός τόση δύναμη στα χέρια και μπορούσε να εργαστεί, να συντηρήσει τον εαυτό του και όχι μόνο, αποφάσισε να παντρευτεί.

Διάλεξε μια κοπέλα που είχε κάποια αναπηρία στα πόδια, για να μη παραπονιέται εκείνη, με τις δικές του δυσκολίες στην μετακίνηση.

Ποτέ δεν γόγγισε, ποτέ δεν τα έβαλε με τον Θεό, ακόμα κι όταν οι άλλοι στην κουβέντα τον προκαλούσαν.

— Ξέρει ο μαστρό-Θεός τι χρειαζόμαστε, συνήθιζε να λέει. Όπως εγώ φτιάχνω παπούτσια, με την ίδια ευκολία φτιάχνει εκείνος, τα χέρια και τα πόδια του ανθρώπου. Εμένα αυτά μου έδωσε, πόδια αδύναμα, αλλά χέρια δυνατά. Δόξα τω Θεώ.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, εντελώς παράλυτος, καθηλωμένος στο κρεβάτι, προσπαθούσε να στηρίξει, παρά να ζητά παρηγοριά, να ενδυναμώνει, παρά να ζητά βοήθεια.

Ήρεμος, υπομονετικός, ατάραχος δέχτηκε την δοκιμασία της απόλυτης ακινησίας χωρίς απαιτήσεις και γκρίνιες. Μόνο με χαμόγελα και καρτερία.

Στην εξόδιο Ακολουθία, όλοι έγνεψαν καταφατικά, όταν ο ιερέας, χαιρετώντας του είπε :

— Τώρα, κυρ-Νίκο, θα τρέχεις μέσα στον παράδεισο…

Κι άλλοι μονολογούσαν :

— Τέρμα η αναπηρία. Τώρα θα σταθείς στο ύψος σου, μπάρμπα Νίκο.

Όσοι τον γνώρισαν θα τον θυμούνται, για το χαμόγελο και την ιώβεια υπομονή του.

Θα θυμούνται έναν άνθρωπο, που σήκωσε τον βαρύ του σταυρό, αγόγιστα και παραδειγματικά.

Κι έφτασε στη δική του Ανάσταση, αφήνοντας μάθημα δυνατό σε όλους εμάς, που έχουμε δύο πόδια γερά και πότε δεν μας πέρασε από το νου, να ευχαριστήσουμε γι’ αυτά τον Θεό, που μας τα χάρισε.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Με τον όρο Κλιματική αλλαγή, αναφερόμαστε, στη μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος και ειδικότερα σε μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών, που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα.

Οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε φυσικές διαδικασίες, καθώς και σε ανθρώπινες δραστηριότητες με επιπτώσεις στο κλίμα, όπως η τροποποίηση της σύνθεσης της ατμόσφαιρας.

Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της υπερκατανάλωσης προϊόντων του πρωτογενή τομέα, της αλόγιστης υπερκατανάλωσης των φυσικών πόρων και την αύξηση του πληθυσμού της γης, υποβαθμίστηκε το φυσικό περιβάλλον.

Αποτέλεσμα να υπάρχει μια ανισορροπία, μεταξύ των χωρών του ανεπτυγμένου και αναπτυσσόμενου κόσμου.

Παγκόσμιος σκοπός των κρατικών φορέων και συλλογών, είναι η συνεργασία μεταξύ τους, για την αειφόρο ανάπτυξη σε όλα τα γεωγραφικά επίπεδα και την καταπολέμηση της ανισότητας σε διεθνές επίπεδο.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Παγκοσμίου Μετεωρολογικού Μηχανισμού το 2020, η θερμοκρασία θα συνεχίσει να ανεβαίνει, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για τα επόμενα 5 χρόνια, το ενδεχόμενο προσωρινής αύξησης, κατά περισσότερο, από 1,5 βαθμούς Κελσίου, πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, είναι ισχυρά.

Οι άνθρωποι επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο το κλίμα και τη θερμοκρασία της γης, μέσω της χρήσης ορυκτών καυσίμων, για την παραγωγή ενέργειας.

Καθώς και από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η παραγωγή χημικών ουσιών.

Επίσης με την αποψίλωση των αμβρόφιλων δασών και της κτηνοτροφίας.

Το ( CO2) διοξείδιο του άνθρακα, είναι το κυριότερο αέριο του θερμοκηπίου, που παράγεται από ανθρώπινες δραστηριότητες .

Αυτά τα επιπλέον αέρια ενισχύουν, το “φαινόμενο του θερμοκηπίου” στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, με αποτέλεσμα η θερμοκρασία της γης να αυξάνεται με πρωτοφανείς ρυθμούς και να επέρχονται σημαντικές αλλαγές στο κλίμα.

Οι δραστηριότητες αυτές προσθέτουν τεράστιες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου και υπερθέρμανση του πλανήτη μας, με αποτέλεσμα η θερμοκρασία της γης, να αυξάνεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών είναι ο καύσωνας των 38 βαθμών Κελσίου που “χτύπησε” τη Σιβηρία ο οποίος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα ήταν σχεδόν αδύνατος, εάν δεν υπήρχε η Κλιματική αλλαγή.

Αυτό που εκτιμάται για το κλίμα της Ελλάδας είναι, ότι η θερμοκρασία στη χώρα,  θα αυξηθεί κατά 2,55 βαθμούς Κελσίου κατά μέσον όρο, σε σχέση με την περίοδο 1961 -1990, μέχρι το 2050.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, οι ημέρες των θερμικών κυμάτων (με θερμοκρασίες πάνω από 35 βαθμούς Κελσίου) αναμένεται να αυξηθούν κατά 15-20 ετησίως.

Αντίθετα, οι ημέρες με τον παγετό, θα μειωθούν σημαντικά, έως και 40 ημέρες ετησίως.

Οι βροχοπτώσεις εκτιμάται, ότι θα μειωθούν, κατά 12 % κατά μέσον όρο και η στάθμη της θάλασσας, θα αυξηθεί κατά 20 έως 59 εκατοστά.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ήδη αισθητές σε ολόκληρο τον κόσμο και προβλέπεται να γίνουν συχνότερες και εντονότερες τις επόμενες δεκαετίες.

Αυτές οι αλλαγές στο κλίμα έχουν τη δύναμη να μεταμορφώσουν το πλανήτη μας, επηρεάζοντας τα αποθέματα τροφίμων, νερού και την υγεία μας.

Όσο μεγαλύτερα τα προβλήματα, τόσο πιο δύσκολη και δαπανηρά, θα είναι η λύση τους.

Επομένως η καλύτερη επιλογή είναι η άμεση ανάληψη δράσης, για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα είναι πιο συχνά.

Έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ, το 2014 -2015 και αφορούσε εκπαιδευτικούς Δημοσίων Γυμνασίων και Λυκείων, διαπίστωσε πως μόνο το 54% αυτών, παρουσιάζουν στους μαθητές τους, την επιστημονική οπτική της κλιματικής αλλαγής.

Ένα σημαντικό ποσοστό του 41% υποστήριζε, πως για την υπερθέρμανση του πλανήτη, είναι φυσικά αίτια.

Πηγή : 1. Βικιπαίδια – 2. Δράσεις της ΕΕ κατά της κλιματικής αλλαγής.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ, δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως αδυναμία. Αντίθετα η καλοσύνη απαιτεί απίστευτη ψυχική δύναμη.

Η καλοσύνη είναι, το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο. Δεν ζητά ανταλλάγματα. Δεν ζητά αποδείξεις. Δεν ζητά ρέστα.

Είναι μια αρετή, ένα χάρισμα , που δυστυχώς λίγοι ευτυχούν να έχουν.

Μια καλή πράξη που σε κάνει πιο δυνατό, πιο ισορροπημένο, περισσότερο υγιή.

Γιατί τα όμορφα συναισθήματα που σε κατακλύζουν, είναι θεραπευτικά.

Όμορφη, αυτούσια, ολότελα κι αδιαμφισβήτητα μοναδική, η καλοσύνη περικλείει, έναν τεράστιο θησαυρό ψυχικής πληρότητας κι αλληλεγγύης.

Η καλοσύνη, η ευγένεια και η ανθρώπινη ζεστασιά είναι δώρα, πολύτιμα πετράδια.

Ένα χαμόγελο, κάποιες λέξεις, χειρονομίες που στέλνουν μηνύματα με τεράστιο αντίκτυπο, που ούτε καν φανταζόμαστε.

Δεν έχει σημασία αν η πράξη καλοσύνης που έκανες, είναι μικρή ή μεγάλη.

Ούτε εάν η πλευρά που βοήθησες, σου ανταπόδωσε ή έστω σε ευχαρίστησε, για την βοήθεια που της προσέφερες.

Να ξέρεις πάντα ότι το καλό πολλαπλασιάζεται και η δική σου επιβράβευση και αναγνώριση, θα έρθει από αλλού, που δεν το περιμένεις κιόλας.

Οι παλιοί έλεγαν “Κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό”.

Το να κάνεις το καλό, εκεί που μπορείς να προσφέρεις, είναι σαν να δωρίσεις αγάπη στην ψυχή σου.

Αν δεν έχεις προσδοκίες για ανταπόδοση, τότε η καλοσύνη έχει διπλή αξία.

Γιατί κάνοντας το καλό σε κάποιον άλλο, τον εαυτό σου τελικά εξυψώνεις, πνευματικά και συναισθηματικά.

Η καλοσύνη μπορεί να επηρεάσει, τη γνωστική λειτουργία και τη συνολική υγεία του εγκεφάλου.

Οι γονείς μπορούν να μάθουν απλές στρατηγικές, για την αποτελεσματική εξάσκηση της καλοσύνης, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, ώστε να δημιουργήσουν ένα υγιές, για τον εγκέφαλο περιβάλλον για τα παιδιά τους.

Ίσως εκεί να βρίσκεται, το νόημα των όσων λέει ο Σοφοκλής.

Στη δύναμη που έχει η καλοσύνη ,να μετατρέπει σε χρυσό οτιδήποτε αγγίζει.

Αποτελεί μια αλυσίδα αλληλένδετων γεγονότων, όπου κάθε κρίκος είναι φτιαγμένος από αγάπη.

Απορροφημένοι καθώς είμαστε, σ’ ένα διαρκές πεδίο μάχης και εξουσίας, λησμονούμε τις αρετές που βρίσκονται εγκλωβισμένες μέσα μας.

Η αγάπη, η υπομονή, η δικαιοσύνη, η ταπεινοφροσύνη, είναι έτοιμες να μας προσφέρουν τα αγαθά τους.

Ανάμεσά τους η καλοσύνη.

Μια λέξη, μια ανεκτίμητη δύναμη, κι ένα ολόκληρο μεγαλείο, συνοδεύουν το όνομα της.

Τόσοι και τόσοι σπουδαίοι άνθρωποι, έχουν καταναλώσει φαιά ουσία, για να την αναδείξουν και να την καθίσουν στο θρόνο που της αρμόζει.

Η καλοσύνη γεννά πάντα μόνο καλοσύνη, γιατί οι καρποί της, είναι απαλλαγμένοι από το φθόνο, τη ζήλια και το μίσος.

Γιατί σου μαθαίνει ν’ αγαπάς τον εαυτό σου. Να σέβεσαι και να εκτιμάς το “καλό” μέσα σου. Να το αναδεικνύεις, να το προσφέρεις, κι αυτό να σου κλείνει χαμογελαστά το μάτι.

Η καλοσύνη προσφέρει ψυχική ηρεμία σ’ εσένα, που τη χαρίζεις κι ελπίδα σε εκείνον, που τη δέχεται.

Ελπίδα, ότι ο κόσμος είναι καλός και με τη δική του καλοσύνη, τη δική σου, τη δική μας θα γίνει καλύτερος.

Η καλοσύνη έχει αποδειχθεί ότι : αυξάνει την αυτοεκτίμηση – μειώνει τα επίπεδα άγχους, καθώς εστιάζω έξω από μένα, ξεφεύγοντας από τις ιδέες, που μπορεί να επαναλαμβάνονται και να με ταλαιπωρούν.

Βελτιώνει τη διάθεση, λόγω της ενίσχυσης της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης.

Μειώνει την αρτηριακή πίεση και πιθανές φλεγμονές μέσω της ωκυτοκίνης, της λεγόμενης ορμόνης της αγκαλιάς που λειτουργεί και καρδιοπροστατευτικά.

Η καλοσύνη ξεκινά από την καλοσύνη προς τον εαυτό μου!

Είναι σαν την αγάπη, όπου αν δεν μάθω να αγαπώ τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω κανέναν άλλον.

Δεδομένου, ότι η καλοσύνη μπορεί να επηρεάσει θετικά την αυτοεκτίμηση, την διάθεση μας και τα επίπεδα άγχους, όπως είδαμε παραπάνω, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να την εκφράζουμε.

Πηγή : Γιάννης Μιχαήλ, Ψυχολόγος- www.tlife.gr.

Mε εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Εθνική βιβλιοθήκη της Ελλάδος αποτελεί, κορυφαίο θεματοφύλακα και διαχειριστή της πνευματικής παρακαταθήκης των Ελλήνων.

Αποστολή της είναι να εντοπίζει, να συγκεντρώνει, να οργανώνει, να περιγράφει και να διαφυλάσσει στο διηνεκές τα τεκμήρια της επιστήμης και του πολιτισμού, που δημιουργούνται στην Ελλάδα η διεθνώς.

Όλα όσα σχετίζονται με τον αφελληνισμό στη διαχρονικότητά του, προσφέροντας ανοιχτή και ισότιμη πρόσβαση, σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Μέχρι το 2017 στεγαζόταν στο βαλλιάνειο κτίριο, επί της οδού Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας.

Το έτος 2018 σηματοδοτεί την ιστορική μεταγκατάστασή της, από το εμβληματικό βαλλιάνιο στο νέο κτίριο, στο Κέντρο Πολιτισμού, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Η αρχική ιδέα για την εγκαθίδρυση μιας Εθνικής Βιβλιοθήκης, ανήκε στον φιλέλληνα, Ιωάννη Ιάκωβο Μάγιερ.

Σε ένα άρθρο του, τον Αύγουστο του 1824 στην εφημερίδα του ‘Ελληνικά Χρονικά, που εκδιδόταν στο Μεσολόγγι, έγραψε για την ίδρυσή της.

Μάγιερ και Λόρδος Βύρων, προωθούσαν την ελληνική ανεξαρτησία.

Η ιδέα του Μάγιερ εφαρμόστηκε το 1829 , από τον νέο κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ομαδοποίησε την Εθνική Βιβλιοθήκη, μαζί με άλλα πνευματικά ιδρύματα, όπως σχολεία, εθνικά μουσεία και τυπογραφεία.

Στις 16 Μαρτίου 1888 τέθηκε η θεμέλια λίθος, για ένα νέο μαρμάρινο νεοκλασικό κτήριο. Το κτήριο αυτό χρηματοδοτήθηκε, από τρία αδέλφια με καταγωγή από την Κεφαλονιά, αλλά διαμένοντας στη Διασπορά.

Τους Παναγή, Μαρίνο και Ανδρέα Βαλλιάνο και είναι γνωστό, ως “Βαλλιάνειο.

Σχεδιάστηκε, από τον Δανό αρχιτέκτονα βαρόνο Θεόφιλο Χάνσεν και η κατασκευή του επιβλεπόταν από τον Ερνέστο Τσίλερ.

Αποτελεί, μέρος της περίφημης Αθηναϊκής Τριλογίας νεοκλασικών κτηρίων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται επίσης, η Ακαδημία Αθηνών και το πρώτο κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1903 η Εθνική βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στο Βαλλιάνειο, στο οποίο στεγαζόταν αδιαλείπτως μέχρι το 2017.

Το 2009 υπογράφεται η Σύμβαση Δωρεάς, μεταξύ του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και της Ελληνικής Κυβέρνησης, για την κατασκευή και τον εξοπλισμό των νέων εγκαταστάσεων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Στη βιβλιοθήκη υπάρχουν 4.500 χειρόγραφα στα Ελληνικά, κάτι το οποίο αποτελεί την μεγαλύτερη συλλογή ελληνικών γραπτών.

Υπάρχουν επίσης χρυσόβουλα και αρχεία της Ελληνικής Επανάστασης.

Στη συλλογή της βιβλιοθήκης υπάρχει κώδικας των τεσσάρων Ευαγγελίων, τα οποία συνεισφέρουν στην περιγραφή του Ματθαίου.

Επίσης, μεγάλο γράμμα κώδικας, μαζί με τμήμα του Ευαγγελίου του Ματθαίου, από τον 6ο αιώνα.

Φιλοξενεί διάφορες κατηγορίες από ιστορικά έγγραφα, Πανεπιστημιακές επετηρίδες, εφημερίδες, σπάνια βιβλία, τα οποία αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για τη χώρα.

Επί πλέον έχει ψηφιοποιήσει μέρος της συλλογής της, με στόχο την ηλεκτρονική περιήγηση των χρηστών μέσω διαδικτύου.

Οι χρήστες μπορούν να αναζητήσουν ηλεκτρονικά στις επιστημονικές Επετηρίδες των Φιλοσοφικών Σχολών, των Πανεπιστημίου Αθήνας και Θεσσαλονίκης, τα έτη 1925-1927.

Διατηρεί ψηφιοποιημένη συλλογή των εφημερίδων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος η οποία αποτελείται από 220.000 σελίδες εφημερίδων, με αναζήτηση βάσει του τίτλου της εφημερίδας και την ημερομηνία έκδοσης.

Μια, Εθνική Βιβλιοθήκη, λειτουργεί συνήθως ως βιβλιοθήκη παρακαταθήκης με σκοπό να συγκεντρώνει όλες τις εκδόσεις και τον πνευματικό πλούτο που εκδίδεται σε κάθε χώρα, καθώς και τις ξένες εκδόσεις που αφορούν την χώρα.

Είναι επίσης υπεύθυνη για τη δημοσίευση Εθνικής βιβλιογραφίας – τρέχουσας και αναδρομικής – τη συγκρότηση Συλλογικών καταλόγων και την έκδοση των αριθμών ISBN, για τα βιβλία που εκδίδονται στη χώρα.

Χρήστες μιας Εθνικής Βιβλιοθήκης, μπορούν να είναι όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες αλλά και οι επισκέπτες μιας χώρας.

Για την χρήση των υπηρεσιών της ΕΒΕ είναι απαραίτητη η ηλεκτρονική εγγραφή, μέσω της Υπηρεσίας Ενιαίας Ταυτοποίησης Χρηστών.

Με την επιλογή δημιουργίας λογαριασμού πιστοποιουμένου χρήστη, δίνεται η δυνατότητα αξιοποίησης του συνόλου των υπηρεσιών της ΕΒΕ.

Για την πρόσβαση στις φυσικές συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, εκτός από την εγγραφή πιστοποιημένου χρήστη, είναι απαραίτητη η έκδοση ταυτότητας αναγνώστη.

Περισσότερες πληροφορίες, είναι διαθέσιμες στον ακόλουθο σύνδεσμο : Έκδοση Ταυτότητας Αναγνώστη.

Πηγή : Βικιπαίδεια.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Άραγε με πόσες λέξεις μπορεί κανείς να εκφράσει την ομορφιά, που καθημερινά αντικρίζουμε γύρω μας!

Κάθε μέρος της γης, κάθε τοπίο που βλέπει το μάτι μας, ιδιαίτερα αυτήν την εποχή, είναι υπέροχο.

Και απολαμβάνοντας τη θέα τέτοιων τοπίων ηρεμείς και γαληνεύεις.

Δημιουργούνται στη ψυχή σου αισθήματα χαράς και αισιοδοξίας.

Αν μάθεις να “βλέπεις” την ομορφιά, που υπάρχει γύρω σου, τότε η ψυχή μπορεί να γαληνέψει και να βρει τη δύναμη, να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία.

Αλλά, εκτός από την ευφορία που δημιουργεί στην ψυχή ή ανθισμένη πλάση, προσφέρει σε όλους μαθήματα ζωής!

Και ποιο είναι το μήνυμα, που μας στέλνει η συγκεκριμένη εικόνα;

Από τη μια βλέπουμε όμορφα μεγάλα βράχια, την απέραντη θάλασσα και το γαλάζιο.

Στοιχεία που εκφράζουν αίγλη και επιβλητικότητα.

Και από την άλλη, τα αμέτρητα ανθισμένα λουλουδάκια, που είναι μικρά και ταπεινά.

Και όπως είναι απλωμένα στη γη, στο διάβα σου τα πατάς.

Θαυμάζουμε τα πρώτα για την υπεροχή (τους, αλλά δεν χορταίνουμε να χαζεύουμε και τα μικρά ανθισμένα λουλούδια, που γεμίζουν το κάδρο, ομορφαίνουν τον τόπο και εκφράζουν την άνοιξη.

Έτσι είναι και στη ζωή!

Χανόμαστε καθημερινά σε ένα κυνήγι των υποχρεώσεων, των πρέπει, των φιλοδοξιών μας και ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι.

Δεν εργαζόμαστε για να ζούμε, αλλά ζούμε για να εργαζόμαστε.

Κυνηγάμε ένα άπιαστο όνειρο, πουλιά ταξιδιάρικα που όσο τα κυνηγάμε, τόσο εκείνα πετάνε μακριά μας.

Τα χρόνια φεύγουν και περνάνε από μπροστά μας, σαν κινηματογραφική ταινία, οι μέρες, οι ώρες, οι στιγμές.

Άλλοτε μας χαμογελάνε και άλλοτε μουντές, ίσως και θλιβερές μας κοιτάνε.

Μα εμείς αναμένουμε τη στιγμή που θα ζήσουμε…. δεν ζούμε πάρα υπάρχουμε αναμένοντας, να ζήσουμε.

Κάποιοι είναι μεγάλοι, κατέχουν υψηλές κοινωνικές θέσεις.

Έχουν πολλά χαρίσματα και ικανότητες. Με τα μέσα που διαθέτουν, μπορούν να προσφέρουν πολλά και να κάνουν σπουδαία πράγματα στη ζωή.

Όμως αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι να αξιοποιούμε ο καθένας, τα δικά του χαρίσματα, για να ομορφύνουμε τον κόσμο μας.

Δεν πειράζει αν είμαστε τα μικρά, ταπεινά λουλουδάκια και όχι οι επιβλητικοί βράχοι.

Μη χάνουμε τις ευκαιρίες και τα χρόνια της ζωής μας άσκοπα, περιμένοντας να γίνουμε κάτι, να αποκτήσουμε όσα έχουν οι άλλοι, για να προσφέρουμε τη χαρά, το χαμόγελο, την ψυχική ανακούφιση στους γύρω μας.

Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές με τα μικρά και αφανή χαρίσματά μας, μπορούμε να καταφέρουμε πολύ σπουδαία πράγματα, απ’ ότι κάποιοι άλλοι με μεγάλα και σπουδαία προσόντα.

Οι Κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα, με το θέμα των διακρίσεων.

Έχουν, μάλιστα κάνει κατά καιρούς διάφορα πειράματα, σχετικά με την αντίδραση που έχουν οι άνθρωποι, ανάλογα με το ποιόν έχουν απέναντι τους.

Σε ένα βιντεάκι που είχε κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο, υπήρχε το εξής σενάριο.

Ένας άνθρωπος καθώς περπατάει στο δρόμο πέφτει ξαφνικά κάτω και ζητάει βοήθεια.

Στη μία περίπτωση είναι ντυμένος με παλιά ρούχα, ατημέλητος. Στην άλλη ντυμένος με κουστούμι, περιποιημένος.

Στόχος του πειράματος, να δούμε πόσοι άνθρωποι θα σπεύσουν για βοήθεια, στην κάθε περίπτωση.

Τα αποτελέσματα τραγικά. Στην πρώτη περίπτωση, ελάχιστοι ήταν αυτοί που έσπευσαν να βοηθήσουν.

Στη δεύτερη, μια μεγάλη μερίδα των περαστικών, έσπευσε για βοήθεια.

Μία, λοιπόν, αλλαγή και μόνο στην εμφάνιση είναι αρκετή, για να αλλάξει τις αντιδράσεις μας.

Είναι τελικά, η ζωή κάποιων ανθρώπων , πιο πολύτιμη από κάποιων άλλων;

Δυστυχώς, πολλοί είναι εκείνοι που εστιάζουν στην επιφάνεια, στο εξωτερικό περίβλημα και χάνουν την ουσία.

Ποια είναι αυτή;

Ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν αξία.

Πίσω από τα ρούχα, τους τίτλους, την καταγωγή, κρύβονται ψυχές… Κι αυτές είναι που έχουν σημασία.

Είναι σημαντικό να μάθουμε ,να μη μένουμε στην επιφάνεια και να βλέπουμε, την ουσία των πραγμάτων.

Η κοινωνία μας είναι αυτή που δημιουργεί ανασφάλειες στον άνθρωπο, λόγω συγκεκριμένων προτύπων που δημιουργεί και τα οποία σύμφωνα με αυτή, φέρνουν την ” επιτυχία” και την “ευτυχία”.

Λοιπόν, έστω μικρά ανθάκια στην πορεία της ζωής, αλλά πάντα ανθισμένα, μυρωδάτα και δροσερά, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ” – Ελένη Κώστογλου, Ψυχολόγος.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ

ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το χάρισμα αποτελεί μια από τις πλέον περιζήτητες ιδιότητες μιας προσωπικότητας. Αλλά τι ακριβώς είναι;

Γεννιόμαστε με αυτό ή μπορούμε να το καλλιεργήσουμε;

Και ακόμη πιο σημαντικό, μπορούμε να το χάσουμε;

Αν και το αναγνωρίζουμε μόλις το βλέπουμε, το χάρισμα είναι μάλλον μια ασαφής έννοια.

Για τους αρχαίους Έλληνες ταυτιζόταν με το ήθος, υπό την έννοια της δύναμης της πειθούς.

Στα λεξικά ερμηνεύεται ως ταλέντο, η ικανότητα κάποιου να επηρεάζει ή να εμπνέει τους άλλους.

Οι σύγχρονοι ψυχολόγοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε κάποιον ορισμό, αρχίζουν όμως να κατανοούν τι είναι το χάρισμα και πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει.

Το χάρισμα είναι ένα σημαντικό εργαλείο, για να ενώσεις μια ομάδα και να γεννήσεις προσδοκίες.

Οπότε μπορεί να είναι ανεκτίμητο για κάποιον, ο οποίος θέλει να ηγηθεί ενός οργανισμού ή να πείσει άλλους για μια ιδέα.

Ο Ρόναλντ Ρίτζο, Ψυχολόγος του Claremovt McKenna College στην Καλιφόρνια, έχει εντοπίσει έξι (6)χαρακτηριστικά ή δεξιότητες, που πιστεύει ότι είναι ουσιαστικές :

– Συναισθηματική εκφραστικότητα.

– Ενθουσιασμός.

– Ευγλωτία.

– Αυτοπεποίθηση.

– Όραμα, και ανταπόκριση στους άλλους.

Αν και όλοι οι άνθρωποι έχουν χαρακτηριστικά, που τους κάνουν ξεχωριστούς, σε κάποιους έχουν δοθεί εκ φύσεως, “δώρα” που τους δίνουν προβάδισμα, όσον αφορά την προσωπικότητα και τον ξεχωριστό ψυχισμό τους.

Ένας άνθρωπος με πνευματικά χαρίσματα έχει συνήθως την ικανότητα να παρηγορεί τους άλλους. Να βλέπει την ουσία των πραγμάτων, παρά την επιφάνεια.

Βλέποντας έναν χαρισματικό άνθρωπο, θα δεις ότι περιβάλλεται από τις αντανακλάσεις των αληθινών συναισθημάτων του.

Συνήθως μπορείς να καταλάβεις την ψυχική κατάσταση των χαρισματικών ανθρώπων, απλά κοιτάζοντας τους.

Μερικά κοινά χαρακτηριστικά, που μπορεί να δεις σε αντικειμενικά συμπαθείς ανθρώπους, περιλαμβάνουν :

– Είναι γνήσιοι.

– Χαμογελούν πολύ.

– Είναι ειλικρινείς.

Το να είσαι χαρισματικός, είναι η πεμπτουσία κάποιων ικανοτήτων.

Χρειάζεται ένας συνδυασμός τους και αρκετή συναναστροφή, με κόσμο.

Όπως και με την αυτοπεποίθηση, ένα χαρισματικό άτομο, χρειάζεται να δείχνει και να είναι αισιόδοξο.

Πρέπει να έχει την ικανότητα να ενθαρρύνει τους άλλους, σε αυτό που κάνουν.

Έτσι ώστε να τους τροφοδοτεί, με θετική ενέργεια και κατ’ επέκταση να αισθάνονται, πιο αισιόδοξοι και οι ίδιοι.

Αυτό είναι απαραίτητο, καθώς τα στοιχεία που κάνουν κάποιον χαρισματικό, πρέπει να είναι θετικά και ελκυστικά στους άλλους.

Μια από τις ικανότητες του χαρισματικού ανθρώπου, είναι να κάνει τους άλλους να θέλουν να διεκδικήσουν ότι και εσύ ή να ενωθούν σε ένα κοινό σκοπό.

Είναι απαραίτητο να γνωρίζει, ότι η προσωπική ηθική παίζει το ρόλο της.

Είναι σημαντικό να θυμάται, ότι ένας άνθρωπος εμπνέει με την αποφασιστικότητά του και τη δυνατότητά του, να πείθει τους άλλους για το σκοπό του, μέσα από τις πράξεις του και όχι μόνο με λόγια.

Η πεμπτουσία του χαρισματικού ανθρώπου είναι η προσοχή στη λεπτομέρεια.

Χρειάζεται να μπορείς να προσέξεις τις λεπτομέρειες, μιας διαπροσωπικής επικοινωνίας, καθώς εξελίσσεται.

Χρειάζεται θετική σκέψη, αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση και να μπορείς να είσαι πειστικός και να κερδίσεις τον σεβασμό των άλλων.

Έτσι χρειάζεται ευστροφία, καλή γνώση των θεμάτων της επικαιρότητας και καλές γενικές γνώσεις.

Το να δείχνεις τα καλά μέρη του εαυτού σου, μπορεί να προσελκύσει αμέσως ανθρώπους, που θέλουν αυτό το είδος ενέργειας στη ζωή τους.

Όταν ξέρεις ποιός/α είσαι και τι αξίζεις και εμπνέεις τους άλλους να γνωρίσουν τον εαυτό τους και την αξία τους, αυτό είναι “χάρισμα”, λέει η ειδικός στο Your Tango Keya Murthy.

Οι άνθρωποι είμαστε άνθρωποι και σίγουρα, δεν είμαστε τέλειοι με κανέναν τρόπο.

Αλλά το να είσαι ένα ανοιχτό βιβλίο και άρα ειλικρινής με τους γύρω σου, καθώς και με τον εαυτό σου, μπορεί να συμβάλει πολύ στην επιβεβαίωση της εντύπωσης, ότι είσαι ένας συμπαθής και χαρισματικός άνθρωπος.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Όσιος Ιωάννης , έζησε στα τέλη του 17ου αιώνα και τις αρχές του 18ου και καταγόταν από τη Ρωσία.

Εορτάζει στις 27 Μαΐου.

Ανατράφηκε από τους γονείς του, με τα νήματα της ορθόδοξης πίστης.

Νέος στην ηλικία, κατατάχτηκε στον ρωσικό στρατό.

Σε έναν από τους απανωτούς ρωσοτουρκικούς πολέμους, έλαβε μέρος και ο στρατιώτης Ιωάννης.

Στην φοβερή μάχη του Αζώφ, ο Όσιος πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με άλλους στρατιώτες.

Πουλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σε έναν Τούρκο αξιωματούχο του ιππικού.

Ο Αγάς εφέντης, όπως ήταν το όνομα του, που ζούσε στο Προκόπη της Καππαδοκίας, τον έβαλε να υπηρετεί τα άλογά του.

Βλέποντας την εργατικότητα και υπακοή του Ιωάννη, τον συμπάθησε και τον εκτιμούσε ιδιαίτερα.

Ο Όσιος Ιωάννης γνώριζε, τα λόγια του Αποστόλου των Εθνών Παύλου, στην προς Κολασσαείς επιστολή του, που αναφέρεται μεταξύ άλλων, στην συμπεριφορά των Χριστιανών , όπου κι αν έχει ταχθεί κάνεις να ζει, σε όποιες συνθήκες.

“Παραγγέλλει στους Χριστιανούς, πως πρέπει να φέρονται, για να είναι η ζωή τους άξια της Χριστιανικής τους ιδιότητας, αλλά και αρεστή στα μάτια του Θεού.

Τους παραγγέλλει να είναι υπάκουοι. Να εργάζονται με αγάπη και ταπείνωση, χωρίς να γίνονται κόλακες ή πονηροί. Διότι δεν υπηρετούν ανθρώπους, αλλά τον Θεό και από Αυτόν θα λάβουν την ανταπόδοση”.

Ο Όσιος Ιωάννης, εργαζόταν τίμια και ειλικρινά. Ζούσε σε συνθήκες δουλείας, όμως η ψυχή του βίωνε την ελευθερία του Χριστού.

Παρότι το αφεντικό του τον αγαπούσε, δεν μπόρεσε να δεχτεί ποτέ, πως ο Ιωάννης είναι Χριστιανός. Έτσι πήρε την απόφαση να μιλήσει στο δούλο του, για το θέμα αυτό.

Αρχικά με καλό τρόπο, με υποσχέσεις και τιμές και έπειτα με απειλές και φωνές προσπάθησε να τον αλλαξοπιστήσει.

Ο Όσιος, ο τόσο υπάκουος δεν δέχτηκε σε καμία περίπτωση να υποχωρήσει. Δεν θα αρνούνταν ποτέ τον Χριστό του, ότι και να του έκαναν.

Με την άρνηση του αυτή, τα δεδομένα άλλαξαν. Η αγάπη του αφεντικού του μετατράπηκε σε μίσος και η συμπάθεια του, σε εχθρότητα.

Τον έστειλε να μένει μέσα στον Στάβλο με τις κοπριές και τις ακαθαρσίες. Τον χτυπούσε αλύπητα και του συμπεριφερόταν βάναυσα.

Παρά την κατάσταση αυτή, δεν έπαυε να έχει την ίδια συμπεριφορά που έδειχνε, όταν τον τιμούσε το αφεντικό του.

Τώρα μάλιστα η πίστη του εδραιώθηκε περισσότερο.

Σκεφτόταν τι πέρασαν οι Μάρτυρες και οι Ομολογητές και λάμβανε θάρρος.

Όταν μπορούσε, πήγαινε κρυφά σε ένα εκκλησάκι, που βρισκόταν μέσα σε ένα βράχο, εκκλησιαζόταν και μετελάμβανε των αχράντων μυστηρίων.

Τον γνώριζε ο ιερέας και προσπαθούσε, με κάθε τρόπο να τον τακτοποιεί.

Αν και ο χρόνος του μέσα στην μέρα ήταν λιγοστός, λόγω της υπηρεσίας του, δεν αμελούσε τους πνευματικούς του αγώνες. Νήστευε αυστηρά και αγρυπνούσε τα βράδια, προσευχόμενος ακατάπαυστα.

Και ο Θεός τον χαρίτωνε, δίνοντάς του, παρηγοριά και υπομονή.

Την τελευταία ημέρα της ζωής του, στις 27 Μαΐου 1730, ειδοποίησε τον ιερέα να βρει τρόπο να τον μεταλάβει.

Ο ευλαβής ιερέας έβαλε την θεία Κοινωνία, μέσα σε ένα μήλο και του την έστειλε.

Ο Όσιος μετέλαβε και αμέσως, παρέδωσε την αγιασμένη και μαρτυρική ψυχή του στον Χριστό, που τόσο αγάπησε στη ζωή του.

Με την Μικρασιατική καταστροφή και τον άδικο ξεριζωμό των Ελλήνων, από τις προγονικές τους εστίες, μετανάστευσε και ο Όσιος Ιωάννης.

Οι ευλαβείς Χριστιανοί προτίμησαν, κατά τις δύσκολες εκείνες ώρες, αντί για υλικά αγαθά να μεταφέρουν τα σκηνώματα, τα Άγια λείψανα και τις εικόνες των Αγίων και προστατών τους.

Έτσι και οι κάτοικοι του Προκοπίου, πήραν μαζί τους το άφθαρτο σκήνωμα του Οσίου και το κράτησαν ως αμίμητο θησαυρό, μέχρι σήμερα, στο νέο τους χωριό, στο Νέο Προκόπι Ευβοίας.

Ο Όσιος Ιωάννης στέλνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα. Ό,τι κι αν περνάμε στην ζωή μας, μπορούμε με την πίστη μας στον Χριστό να το αντιμετωπίζουμε.

Να μην απελπιζόμαστε και καταθλιβόμαστε, διότι αυτά δεν ανήκουν στους Χριστιανούς.

Να έχουμε ελπίδα στον Θεό και την κάθε δυσκολία, να την ζούμε μέσα στην ελευθερία του Χριστού.

Αυτό θα μας δίνει δύναμη, θα μας κάνει αισιόδοξους και θα γεμίζει την ψυχή μας, με ουράνια χαρά.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, αποτελείται από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, οι οποίοι προστατεύονται από το κρανίο και την σπονδυλική στήλη αντίστοιχα.

Αποτελούν τα κύρια κέντρα, όπου γίνεται η διαπλοκή, η συσχέτιση και η ολοκλήρωση των νευρικών πληροφοριών.

Το νευρικό σύστημα αποτελεί το σύστημα που ρυθμίζει και ελέγχει την λειτουργία, όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, καθώς επίσης και την μεταξύ τους αρμονική συνεργασία.

Αποτελεί επίσης την έδρα των ψυχικών λειτουργιών και επιπλέον μέσω των αισθητήρων οργάνων, (μάτι, αυτί, δέρμα, γλώσσα, μύτη), συμβάλλει στην αντίληψη του περιβάλλοντος, από τον άνθρωπο.

Αποτελείται κυρίως από εξειδικευμένα κύτταρα, τους νευρώνες, των οποίων η λειτουργία είναι να υποδέχονται αισθητικά ερεθίσματα και να τα μεταφέρουν στα εκτελεστικά όργανα, δηλαδή τους μύες και τους αδένες.

Οι πληροφορίες για τις μεταβολές αυτές, συλλέγονται από τους υποδοχείς και μεταβιβάζονται στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Τα όργανα του νευρικού συστήματος, είναι ο εγκέφαλος και ο νωτιαίος μυελός, που αποτελούν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

Το νευρικό σύστημα, αποτελεί την ακρογωνιαία βάση και το θεμελιώδες μέσο, με το οποίο ο άνθρωπος αποκτά την ικανότητα, να προσλαμβάνει, να κωδικοποιεί, να συγκρατεί και να αντιδρά στα περιβαλλοντικά σήματα – ερεθίσματα, για να πετύχει την προσαρμογή και επιβίωση του.

Το νευρικό σύστημα αποτελείται, από τρία βασικά τμήματα :

Το κεντρικό, το περιφερειακό και το αυτόνομο κεντρικό σύστημα.

Το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) :

Αποτελείται από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, που βρίσκονται προστατευμένοι, μέσα στην κρανιακή κοιλότητα και μέσα στη σπονδυλική στήλη αντίστοιχα.

Ο εγκέφαλος έχει βάρος 1300-1400 γραμμάρια στον άνδρα και 1200-1300 στην γυναίκα.

Ο εγκέφαλος και ο νωτιαίος μέλος, αποτελούνται, από 100 περίπου δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα ή νευρώνες, οι οποίοι συνεργάζονται συντονισμένα και οργανωμένα, για τη διαμόρφωση της συμπεριφοράς του ανθρώπινου οργανισμού (Kaplan 1995, kandel 1997 κ.ά.).

Το περιφερειακό (νευρικό σύστημα ΠΝΣ) :

Είναι μια ομάδα νευρώνων που αποτελείται, από τις εγκεφαλικές συζυγίες, τα νωτιαία νεύρα και τα περιφερειακά γάγγλια.

Το περιφερειακό νευρικό σύστημα μεταφέρει αισθητηριακές πληροφορίες, στο κεντρικό νευρικό σύστημα και άγει κινητικές εντολές, από αυτό προς τα μέρη, τα άκρα του ανθρώπινου σώματος. (Kaplan 1995 136 – 140 και purves 1997 8-9).

Το αυτόνομο ή φυτικό νευρικό σύστημα (ΑΝΣ) :

Ονομάζεται έτσι γιατί λειτουργεί, ανεξάρτητα από τη βούληση του ατόμου και ρυθμίζει τις λειτουργίες, που παρατηρούνται και στα φυτά.

Τις “φυτικές” λειτουργίες, δηλαδή την αναπνοή, την κυκλοφορία την πέψη και την αφομοίωση των τροφών.

Το ΑΝΣ είναι μια ομάδα νευρώνων που δέχεται πληροφορίες, από μια σειρά εσωτερικών οργάνων, όπως η καρδιά και τα σπλάχνα και στέλνει εντολές σε αυτά.

Αποτελείτε από δύο μέρη :

Το Συμπαθητικό και το Παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα.

Το Συμπαθητικό νευρικό σύστημα, προετοιμάζει το σώμα, για τις αντιδράσεις “ετοιμότητας, φυγής ή τάξης”.

Για παράδειγμα, η δράση του συμπαθητικού, έχει ως αποτέλεσμα τη διαστολή της κόρης του οφθαλμού.

Αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και τον ρυθμό της αναπνοής και μειώνει την δραστηριότητα του πεπτικού συστήματος.

Το Παρασυμπαθητικό επιτελεί λειτουργίες, που γενικά είναι αντίθετες ή εξισορροπητικές του συμπαθητικού.

Έχει σκοπό την εξοικονόμηση ενέργειας.

Η νευροανατομική οργάνωση του ανθρώπινου εγκεφάλου :

Οι νευροεπιστήμονες διακρίνουν το ΚΝΣ του ενήλικου, σε επτά ανατομικές περιοχές :

α) νωτιαίος μυελός, β) προμήκης μυελός, γ) γέφυρα, δ) παρεγγεφαλίδα, ε) μέσος εγκέφαλος, στ) διάμεσος εγκέφαλος, και εγκεφαλικά ημισφαίρια.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από τρία μεγάλα τμήματα :

Τον πρόσθιο εγκέφαλο, τον μέσο εγκέφαλο και τον οπίσθιο εγκέφαλο.

Το νευρικό σύστημα μαζί με το σύστημα των ενδοκρινικών αδένων, συμβάλλουν στη διατήρηση σταθερού εσωτερικού περιβάλλοντος.

Ελέγχουν και συντονίζουν τις λειτουργίες των υπολοίπων συστημάτων του οργανισμού.

Ο οργανισμός πρέπει να αντιλαμβάνεται και να αντιδρά ανάλογα στις μεταβολές του περιβάλλοντος.

Οι πληροφορίες για τις μεταβολές αυτές συλλέγονται, από τους υποδοχείς και μεταβιβάζονται στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Μετά την επεξεργασία το κεντρικό νευρικό σύστημα, δίνει τις κατάλληλες εντολές στους μυς και τους αδένες.

Με αυτόν τον τρόπο δίνεται ή δυνατότητα στον οργανισμό να προσαρμόζει τις λειτουργίες του, ανάλογα με τις μεταβολές του περιβάλλοντος, απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση του.

Πηγή : Γνωστική Νευροεπιστήμη και Εκπαιδευτική πράξη. (Συγγραφέας : Εμμανουήλ Κολιάδης, Καθηγητής. Πανεπ. Αθηνών. – Βικιπαίδια.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Προσποίηση είναι η συμπεριφορά, με την οποία προσπαθεί κάποιος, να παρουσιάσει μια πλαστή εικόνα του εαυτού του, να αποκρύψει τις σκέψεις του ή τα συναισθήματά του.

Τρόπος συμπεριφοράς ή έκφρασης, που χαρακτηρίζεται από τόσο υπερβολική λεπτότητα, ευγένεια κ.λ.π., ώστε να καταντά ψεύτικος, πλαστός Υψίστης σημασίας, προκειμένου να μάθεις, το πως να κερδίσεις φίλους, αποτελεί η γνησιότητα, το να είσαι δηλαδή ο εαυτός σου, να μην προσποιείσαι.

Μόνο εάν συμπεριφέρεσαι, μέσα στην καθημερινότητά σου και στις φιλικές σου σχέσεις ως είσαι, θα μπορέσεις να κερδίζεις φίλους.

Και μάλιστα φίλους αληθινούς, πραγματικούς, που θα αγαπήσουν εσένα κι όχι τον προσποιητό εαυτό και χαρακτήρα, που επιδιώκεις να αναδείξεις κι ο οποίος, θα σε οδηγούσε, σε επιδερμικές και περιστασιακές φιλίες.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αποκτήσεις αληθινούς φίλους και φίλες είναι να είσαι, ΕΣΥ, κάτι το οποίο φαίνεται απλό, εύκολο και λογικό.

Αλλά μέσα στη ζωή και για ότι αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις, να μην το τηρείς – ακόμη και να μην το αντιλαμβάνεσαι, ότι δεν το τηρείς.

Έχε όμως, στο νού σου αυτό που ακούς, όλοι να λέμε και να ξαναλέμε : Ο καθένας και η καθεμία μας, αποτελεί μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη, μοναδική κι ανεπανάληπτη προσωπικότητα.

Απόδειξη, ο ορισμός που αποδίδει η επιστήμη της Ψυχολογίας στον ορισμό του όρου “προσωπικότητα” :

Ο μοναδικός, ιδιαίτερος, ξεχωριστός κι ανεπανάληπτος τρόπος, με τον οποίο κάθε υποκείμενο, σκέπτεται, βιώνει κι εκφράζει τα συναισθήματα του και συμπεριφέρεται / δρα, μέσα στο κοινωνικό του περιβάλλον.

Μόνο εάν συμπεριφέρεσαι μέσα στην καθημερινότητά σου και στις φιλικές σου σχέσεις, όπως είσαι, θα μπορέσεις να κερδίσεις φίλους.

Και μάλιστα, φίλους αληθινούς, πραγματικούς που θα αγαπήσουν εσένα κι όχι τον προσποιητό εαυτό σου και τον χαρακτήρα σου, που επιδιώκεις να αναδείξεις.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις “υγιείς σχέσεις” και να δούμε, τι είναι αυτό που τις καθιστά υγιείς.

Στις υγιείς σχέσεις υπάρχει επικοινωνία, υποστήριξη και όρια.

Αν κάτι δεν μοιάζει σωστό, τότε κάθε άνθρωπος μπορεί να εκφράσει την ανησυχία του, με ειλικρινή και εποικοδομητικό τρόπο.

Χειριστικός, θεωρείται εκείνος, που χειρίζεται, που χειραγωγεί τους άλλους, γι’ αυτό λέγεται και “χειριστικός”.

Οι “χειριστικοί άνθρωποι” έχουν την τάση να επηρεάζουν τις απόψεις των άλλων.

Πάντα βλέπουν μια κατάσταση από τη δική τους άποψη, επειδή πάντα ασκούν πίεση στους άλλους.

Αυτά τα “τοξικά άτομα” συνήθως παίζουν το ρόλο του θύματος και δεν αναλαμβάνουν, την ευθύνη για τις πράξεις τους.

Οι χειριστικοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για εσάς, παρά μόνο σαν μέσο, που θα τους επιτρέψετε να αποκτήσουν τον έλεγχο πάνω σας, ώστε να γίνετε ένας άβουλος συνεργάτης στα σχέδια τους.

Θα παίρνουν συχνά, αυτό που λέτε ή κάνετε και το αντιστρέφουν, έτσι ώστε αυτό που είπατε και κάνατε, μετά βίας να φαίνεται αναγνωρίσιμο σε σας.

Μπορεί να φαίνονται παθητικά επιθετικοί ή καλοί, για ένα λεπτό και απόμακροι το επόμενο, για να σας κάνουν να αναρωτιέστε, ώστε έτσι, να τρέφονται από τους “φόβους” και τις ανασφάλειές σας.

Μπορούν επίσης να καταφεύγουν σε προσωπικές επιθέσεις και επικρίσεις επιδιώκοντας, να επιτύχουν αυτό που θέλουν.

Ποτέ μη σπαταλάτε χρόνο, προσπαθώντας να εξηγήσετε το ποιοί είστε, σε ανθρώπους, που έχουν ταχθεί να σας παρεξηγήσουν.

Χαρακτηρίστε τους ανθρώπους από τις πράξεις τους και ποτέ δεν θα ξεγελαστείτε από τα λόγια τους.

Ελέγξτε τακτικά τις πεποιθήσεις σας. Αυτό είναι κάτι που δεν το κάνουμε αρκετά.

Καθώς η ζωή εξελίσσεται, οι πεποιθήσεις και οι στάσεις μας, μπορεί να αλλάζουν.

Πρέπει να ξέρουμε πως μας επηρεάζουν αυτές, οι μεταβαλλόμενες ιδέες.

Όταν δεν είμαστε σίγουροι τι πιστεύουμε, είναι πολύ εύκολο να επιτρέψουμε σε κάποιον άλλον, που είναι σίγουρος ότι οι πεποιθήσεις του είναι σωστές – όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για εσάς -, να προσπαθήσει να χειραγωγήσει τη σκέψη σας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

 

ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

( Ρώσος συγγραφέας του 19ου αιώνα)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογιέφσκι, ήταν Ρώσος μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος.

Στα πιο αναγνωρισμένα μυθιστορήματά του περιλαμβάνονται τα,  Έγκλημα και Τιμωρία (1866), Ο Ηλίθιος (1869), Οι Δαιμονισμένοι (1827) και Αδελφοί Καραμαζώφ (1880).

Το συνολικό του έργο περιλαμβάνει, 12 μυθιστορήματα, 4 νουβέλες, 16 διηγήματα και διάφορα άλλα γραπτά.

Πολλοί κριτικοί λογοτεχνίας τον θεωρούν, ως έναν από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Πολλά από τα έργα του θεωρούνται αριστουργήματα, που άσκησαν μεγάλη επίδραση.

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1821 στη Μόσχα. Ο πατέρας του ήταν γιος κληρικού και δεν ήταν αριστοκράτης.

Σπούδασε Ιατρική, έγινε στρατιωτικός γιατρός και με τη σταδιοδρομία του αυτή, μπήκε στην κληρονομική αριστοκρατία.

Ο πατέρας του Ντοστογιέφσκι, θα αγοράσει το 1831 ένα αγρόκτημα με τρία χωριά και για να εξασφαλίσει την οικογένειά του και για να έχει πρόσβαση στην αριστοκρατία.

Έτσι ο νεαρός Φιοντόρ δεν μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και τη στέρηση.

Ο πατέρας του θα δολοφονηθεί το 1839, επειδή ήταν ιδιαίτερα μισητός από τους χωρικούς, λόγω του σκληροτράχηλου και αυταρχικού του χαρακτήρα.

Όταν τελείωσε το σχολείο συνέχισε τις σπουδές στην Πετρούπολη, σε κρατική στρατιωτική σχολή μηχανικών και για σύντομο χρονικό διάστημα, άσκησε αυτό το επάγγελμα.

Το 1843 αποχωρώντας οριστικά, από αυτό το επάγγελμα, έλαβε την απόφαση να ασχοληθεί αποκλειστικά, με την λογοτεχνία.

Τον Απρίλιο του 1849, ο Ντοστογιέφσκι συνελήφθη και πέρασε από έκτακτο στρατοδικείο.

Η κατηγορία ήταν για συμμετοχή, σε προδοτική συνωμοσία.

Η ποινή που επιβλήθηκε στον Ντοστογιέφσκι, ήταν τέσσερα χρόνια καταναγκαστικά έργα, στο ‘Ομσκ της Σιβηρίας.

Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του, δύο περιοδικά τα οποία, όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα να βρεθεί καταχρεωμένος.

Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του, ήταν η συγγραφή.

Σε αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερά του έργα :

Ο παίκτης, οι αδελφοί Καραμάζωφ, Έγκλημα και Τιμωρία, Ο Ηλίθιος, οι δαιμονισμένοι.

Ο Ντοστογιέφσκι πέρα από επιληπτικός, υπέφερε σ’ όλη του τη ζωή και από ασθένεια των πνευμόνων.

Στις 26 Γενάρη του 1881 , είχε μια σοβαρή πνευμονική αιμορραγία.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, κάλεσαν τον ιερέα της γειτονικής εκκλησίας, του Αγίου Βλαντιμίρ κι ο Ντοστογιέφσκι εξομολογήθηκε και δέχτηκε, την θεία Κοινωνία.

Στις 28 Γενάρη (9 Φεβρουαρίου με το νέο ημερολόγιο), ο Ντοστογιέφσκι πέθανε.

Τα νέα για το θάνατο του Ντοστογιέφσκι, συντάραξαν αφάνταστα τους Ρώσους, της Αγίας Πετρούπολης.

Για δύο συνεχείς ημέρες, 29 -30 του Γενάρη, το διαμέρισμά του, κατακλυζόταν από κόσμο, που συνέρεε, στον πολυαγαπημένο του συγγραφέα.

Ο Ντοστογιέφσκι τάφηκε στο κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο του Ρώσου ποιητή, Βασίλι Ζουκόφσκι.

Στα 1883 σε επιτάφια τελετή, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου και της προτομής του Ντοστογιέφσκι.

Όχι μακριά από τον τάφο του, βρίσκονται και οι τάφοι των διάσημων συνθετών της Ρωσίας – Τσαϊκόφσκι, Μποροντίν και Γκλίνκα.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τα περιστέρια ή αγριοπερίστερα των βράχων όπως τα ονόμαζε ο Δαρβίνος, είναι πτηνά της οικογένειας των περιστεριδών.

Έχουν προσαρμοστεί στη ζωή στην πόλη πολύ καλά, σε όλον τον κόσμο.

Τα περισσότερα είδη έχουν γκριζοπράσινο χρώμα και άσπρα πλευρά, ενώ το ινδικό έχει γαλαζωπά φτερά.

Η ουρά τους καταλήγει σε μια σκούρα γραμμή και οι φτερούγες, έχουν δύο μαύρες γραμμές.

Οι διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών είναι λίγες.

Τα αρσενικά περιστέρια, όταν είναι πια ενήλικα, αρχίζουν να φουσκώνουν τον λαιμό τους κάνοντας ήχους και ανοίγοντας την ουρά τους ενώ ταυτόχρονα γυρίζουν, γύρω γύρω.

Αυτός είναι ο τρόπος προσέγγισης προς τα θηλυκά.

Τα περιστέρια ζουν σε ανοικτά περιβάλλοντα, όπως για παράδειγμα οι γκρεμοί, που χρησιμοποιούνται για φώλιασμα, από τα άγρια περιστέρια.

Ο συνολικός πληθυσμός των περιστεριών που ζουν στη φύση και στην πόλη, είναι στην Ευρώπη 17 με 27 εκατομμύρια πουλιά.

Η λέξη περιστέρι συμβολίζει την ειρήνη. Μέρος του συμβολισμού αυτού προέρχεται από την Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα τον Κατακλυσμό του Νώε. Ο Νώε έστειλε δύο περιστέρια, για να δει αν υπάρχει ξηρά.

Τα περιστέρια επέστρεψαν κρατώντας κλαδί ελιάς, δείχνοντας συμβολικά, ότι ο Θεός σταμάτησε τον πόλεμο προς την ανθρωπότητα.

Επίσης συμβολίζει την αθωότητα και την αγνότητα (εξ ου και η φράση “ως αθώα περιστερά”).

Στην Χριστιανική θρησκεία, αποτελεί σύμβολο του Αγίου Πνεύματος (προερχόμενο από την περιγραφή της βάπτισης του Ιησού).

Το αρσενικό περιστέρι ονομάζεται γούτος, το θηλυκό περιστέρι και τα νεογέννητα πιτσούνια.

Στην Ελλάδα, πολλά περιστέρια βρίσκουν καταφύγιο στις πλατείες Εκκλησιών και γενικότερα σε δημόσιους χώρους, όπως για παράδειγμα στην πλατεία Συντάγματος.

Το τάισμα των περιστεριών και η φωτογράφηση με αυτά, έχει γίνει συνήθεια και “ατραξιόν” για τους τουρίστες, που επισκέπτονται το χώρο.

Σύμφωνα με τον Κάρολο Δαρβίνο, που μελέτησε περιστέρια από διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως Περσία και Ινδία, όλες οι κατοικίδιες ράτσες περιστεριών κατάγονται, από το αγριοπερίστερο των βράχων ή Columba Livia, με τα γεωγραφικά του υποείδη.

Υπάρχουν πάνω από 300 είδη περιστεριών. Το μεγαλύτερο είδος, Crowned Pigeon, στη Νέα Γουινέα έχει περίπου μέγεθος γαλοπούλας και βάρος 2-4 Kg.

Το απότομο κούνημα της κεφαλής τους, αντισταθμίζει τις κινήσεις του σώματος επιτρέποντας έτσι καθαρή, σταθερή όραση.

Ακουμπώντας πίσω από το τζάμι της κλειστής μπαλκονόπορτας, απολαμβάνω τις ακτίνες του ήλιου, που δειλά – δειλά ξεπρόβαλε από την ανατολή, για να αναζωογονήσει τη νεκρή φύση, αλλά και να θερμάνει τις παγωμένες ψυχές μας.

Συγχρόνως όμως απολαμβάνω μια ξεχωριστή ζωγραφιά, που διαγράφεται, καθημερινά στον έξω κόσμο.

Είναι ένα σμήνος περιστεριών που φτερουγίζοντας χαρούμενα διασχίζουν τον αιθέρα σε αμέτρητους σχηματισμούς.

Εξαφανίζονται για δευτερόλεπτα και πάλι επανέρχονται, μέχρις ότου κατέβουν στην απέναντι πλατεία, όπου μέσω ενός γεροντάκου, τους προμηθεύεται τροφή, γράφει η κ. Ανθούλα – Ισμήνη Ναούμη, στο κείμενο της, με τίτλο “ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ”, στο περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Τα περιστέρια φτιάχνουν φωλιές χρησιμοποιώντας ξερά κλαδάκια στην φύση σε βράχους, ενώ σε αστικό περιβάλλον σε εσοχές κτιρίων.

Εκεί αποθέτουν τα αυγά τους, τα οποία φροντίζουν και οι δύο γονείς. Όχι μόνον τα επωάζουν εναλλάξ, αλλά και τα δύο φύλα εκκρίνουν από τον οισοφάγο τους ένα ειδικό υγρό, ώστε να τα ταΐζουν επίσης εναλλάξ.

Συγκεκριμένα, τόσο το αρσενικό, όσο και το θηλυκό διαθέτουν οισοφάγο με πολύ ευρύ πρόβολο, τα τοιχώματα του οποίου διογκώνονται κατά την επώαση, οπότε και αναπτύσσονται οι αδένες της περιοχής.

Ο νεοσσός εγκαταλείπει τη φωλιά του, τέσσερις έως έξι εβδομάδες, μετά τη γέννησή του.

Τα περισσότερα είδη μπορούν να ζήσουν, από 12 έως 15 χρόνια, τα οποία περνούν κατά κανόνα ζευγαρωμένα με ένα ταίρι.

Γεννούν από 5 έως 7 φορές το χρόνο, ένα ή δύο αυγά.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Για την δεξιότητα δεν υπάρχει ένας και μοναδικός συμφωνημένος ορισμός.

Γενικά, ως ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ χαρακτηρίζεται η δυνατότητα ενός ατόμου να επιτυγχάνει κάποιο συγκεκριμένο επιθυμητό αποτέλεσμα, με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια και χρόνο.

Οι δεξιότητες, βασισμένες στην ανάπτυξη ικανοτήτων, δεν είναι έμφυτες στα άτομα, αλλά αποκτώνται/ αναπτύσσονται με τη μάθηση μέσω του συνόλου της εκπαίδευσης και της πρακτικής εξάσκησης (training).

Οι δεξιότητες διακρίνονται σε γενικές και σε ειδικές.

Οι γενικές αφορούν σε ευρεία γκάμα επαγγελμάτων, μπορεί για παράδειγμα να είναι η διαχείριση του χρόνου, η ομαδικότητα, η ηγεσία.

Οι ειδικές δεξιότητες χρησιμεύουν μόνο στη διεξαγωγή κάποιου εξειδικευμένου έργου (επαγγέλματος) π.χ. δεξιότητα χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Επίσης οι δεξιότητες μπορεί, να είναι νοητικές (χρήση λογικής, αισθητικής και δημιουργικής σκέψης, π.χ. για την επίλυση προβλημάτων, λήψη αποφάσεων, κ.λ.π.

Να είναι πρακτικές (αφορούν στη χειρωνακτική επιδεξιότητα και στη χρήση μεθόδων, υλικών, εργαλείων και οργάνων).

Στην πράξη, πολλές δεξιότητες αποκτώνται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης και στο χώρο εργασίας, όπου στο υπόβαθρο των γνώσεων έρχεται να προστεθεί, η εμπειρία από την επαγγελματική ενασχόληση με κάποιο ειδικό εργασιακό αντικείμενο.

Δεξιότητα μάθησης :

Μπορεί η χρήση στρατηγικών μάθησης να βελτιστοποιήσει, τη διαδικασία της μάθησης κι αν ναι, μπορούν τέτοιου είδους στρατηγικές να διδαχθούν στους μαθητές;

Η απάντηση είναι ένα ηχηρό ΝΑΙ.

Τι είναι όμως οι στρατηγικές μάθησης;

Όλες εκείνες οι τακτικές που χρησιμοποιεί κάποιος συνειδητά ή ασυνείδητα, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας της μάθησης.

Την κωδικοποίηση του προς εκμάθηση υλικού, τη συγκράτηση και την ανάκληση του, για την επίτευξη κάποιου σκοπού (λ.χ. πανελλήνιες εξετάσεις).

Μαθαίνω να Μαθαίνω, Σημαίνει :

Μαθαίνω να στηρίζομαι στα δυνατά μου σημεία.

Μαθαίνω να προσπερνώ τις αδυναμίες μου.

Μαθαίνω να έχω κίνητρα και θετική στάση στη μάθηση.

Μαθαίνω να έχω ώριμη και κριτική σκέψη.

Μαθαίνω να έχω δυνατή μνήμη και συγκέντρωση.

Μαθαίνω να διαχειρίζομαι το χρόνο μου.

Μαθαίνω να οργανώνω καλύτερα τα καθήκοντά μου.

Μαθαίνω να κατακτώ και να ανακαλώ τη γνώση.

Είτε πρόκειται για το σχολείο, το ωδείο, ακόμα και τον αθλητισμό, το Μαθαίνω να Μαθαίνω, βοηθά το παιδί να κατακτά κάθε τομέα με τον πιο εύκολο τρόπο.

Έτσι πετυχαίνει καλύτερες επιδόσεις, αλλά το σημαντικότερο όλων, προσωπική βελτίωση και εξέλιξη, που θα το ακολουθούν σε όλη του τη ζωή.

Επικοινωνιακές Δεξιότητες :

Οι επικοινωνιακές δεξιότητες αναφέρονται συχνά, ως ένα προσόν, που είτε πρέπει να αναδείξετε ή να το καλλιεργήσετε, αν δεν είναι δυνατό σας σημείο.

Ποιές είναι οι δεξιότητες επικοινωνίας :

  1. Αυτοπεποίθηση :

Είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό, με το οποίο κάποιοι γεννιούνται ήτο καλλιεργούν στο περιβάλλον που μεγαλώνουν, αλλά είναι και επίκτητη.

Οι επαγγελματίες που δείχνουν αυτοπεποίθηση – όχι αλαζονεία – πετυχαίνουν πιο εύκολα τους στόχους και διεκδικούν περισσότερα στη ζωή τους, ενώ τείνουν να τραβούν την προσοχή των συνομιλητών τους.

  1. Διπλωματία :

Δείχνοντας ενδιαφέρον για τον συνομιλητή σας, κερδίζεται την προσοχή του και μειώνετε τις πιθανότητες να έλθετε σε ανοιχτή σύγκρουση.

Αν διαφωνείτε έντονα, πάρτε το χρόνο σας για να ηρεμήσετε και προσπαθήστε να στρέψετε την προσοχή σας, στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για σας και την ομάδα σας.

  1. Ενσυναίσθηση :

Είναι η ικανότητα να έρχεστε στη θέση του συνομιλητή σας, να κατανοείτε τις θέσεις και τους προβληματισμούς του και να διαπραγματεύεστε με σεβασμό.

  1. Προσαρμοστικότητα :

Οι δεξιότητες προσαρμογής , είναι πολύ σημαντικές στην επικοινωνία.

Περιλαμβάνουν την προσαρμογή, του ύφους ,τούτου της φωνής, του χιούμορ και της σοβαρότητας, αναλόγως του συνομιλητή και της περίστασης.

Η ευελιξία και η προσαρμογή μπορούν να κάνουν την διαφορά, αν παρατηρήσετε πως οι ακροατές σας, έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους.

  1. Γρήγορη ανταπόκριση :

Η γρήγορη ανταπόκριση σε κλήσεις, μηνύματα, και email είναι σημαντικό, γιατί δείχνει σεβασμό και επαγγελματισμό.

Η αργοπορία στις απαντήσεις, ενώ, συχνά είναι κατανοητή λόγω φόρτου εργασίας, κάνει πάντα κακή εντύπωση.

  1. Ενεργητική ακρόαση :

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να δείξετε σε κάποιον πως τον ακούτε, είναι να κάνετε ερωτήσεις, να σχολιάσετε τα θέματα που αναπτύσσει και να εκφράσετε τους προβληματισμούς σας ή να επικροτήσετε απόψεις με τις οποίες συμφωνείτε.

  1. Ανάλυση γλώσσας του σώματος :

Η γλώσσα του σώματος μπορεί να σας δείξει πολλά, για το πως αισθάνεται ο συνομιλητής σας, για τη μεταξύ σας επικοινωνία.

Αν για παράδειγμα έχει σταυρωμένα τα χέρια του στο στήθος, σημαίνει, πως βρίσκεται σε αμυντική θέση και δεν είναι δεκτικός σε αυτά που ακούει.

Στόχος της διδασκαλίας αυτών των μεθόδων, είναι η κατάκτηση της μετάγνωσης.

Μετάγνωση είναι η επίγνωση του τρόπου λειτουργίας της σκέψης μας και των τρόπων τους οποίους επεξεργαζόμαστε τη γνώση, του τι ξέρουμε.

Με λίγα λόγια είναι η εικόνα, που έχουμε για τον εαυτό μας και τις δυνατότητες του (αυτοεκτίμηση – αυτορύθμιση).

Πηγή : Leave a Comment. by ΚΟΝΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΟΜΗΡΟΣ (Περ. 800- 701 π.Χ.)

ΟΜΗΡΟΣ (Περ. 800- 701 π.Χ.)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Όμηρος είναι ίσως ο μεγαλύτερος, επικός ποιητής της κλασικής εποχής.

Συνέθεσε (δεν συνέγραψε, αφού τα ποιήματα αρχικά διαδόθηκαν προφορικά και γράφτηκαν αργότερα), δύο μεγάλα έργα.

Την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Είναι ο πρώτος ποιητής του δυτικού πολιτισμού, του οποίου τα έργα διασώθηκαν άθικτα.

Εκτιμάται ότι καταγόταν από την Ιωνία και σύμφωνα με τον θρύλο, τον διεκδικούν επτά πόλεις.

Λέγεται,; ότι το πραγματικό του όνομα ήταν Μελησιγένης, επειδή γεννήθηκε κοντά στον ποταμό Μέλητα της Σμύρνης.

Αργότερα πήρε το όνομά “Όμηρος”, είτε επειδή ήταν τυφλός (αρχαία ελληνικά ως μη ορών), είτε επειδή ήταν όμηρος των Κολοφωνίων, στον πόλεμο με τη Σμύρνη.

Σύμφωνα με τους βίους του, περιόδευσε απαγγέλλοντας τα έργα του, στις Ελληνικές πόλεις.

Εκτός από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, στον Όμηρο αποδόθηκαν και άλλα έπη του Τρωικού κύκλου, αρκετοί θρησκευτικοί ύμνοι και η επική Βατραχομυομαχία.

Οι σύγχρονοι ερευνητές και ειδικότερα, όσοι δέχονται ότι ο Όμηρος είναι υπαρκτό πρόσωπο, τοποθετούν τη ζωή του, στον 8ο αι. π.Χ., και συνέθεσε την Ιλιάδα, περί το 750 π.Χ. και την Οδύσσεια περί το 710 π.Χ.

Η γενική πεποίθηση, ότι ο Όμηρος ήταν Ίωνας φαίνεται λογική, διότι τα ποιήματά του, είναι γραμμένα σε Ιωνική διάλεκτο.

Παρόλο που Σμύρνη και Χίος άρχισαν να ανταγωνίζονται, για την καταγωγή, (ο ποιητής Πίνδαρος, στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, συνέδεσε τον Όμηρο, με τις δύο πόλεις).

— Ιλιάδα :

Αποτελείται από 15.693 εξάμετρους (γραμμές στίχου) και χωρίζεται σε 24 ραψωδίες, που αντιστοιχούν σε κάθε κεφαλαίο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου, από το Άλφα έως το Ωμέγα, σύστημα που υπήρχε από την εποχή του Ηροδότου.

Το έπος πήρε το όνομά του από την πόλη της Τροίας, η οποία είναι επίσης γνωστή ως Ίλιον.

Η Ιλιάδα ανιχνεύει τον θυμό του Αχιλλέα και διαδραματίζεται, κατά τη διάρκεια του δέκατου και τελευταίου έτους του Τρωικού πολέμου.

Τα κυριότερα σημεία περιλαμβάνουν, “τον Θάνατο του Σαρπηδόνα”, “την περιγραφή της ασπίδας του Αχιλλέα,” “τη συμφιλίωση, μεταξύ Αχιλλέα και Πριάμου”.

Ίσως είναι μία από τις πιο συγκινητικές σκηνές στη λογοτεχνία και αρκετές μονομαχίες ηρώων, με γνωστότερη τη μάχη μεταξύ Αχιλλέα και Έκτορα.

Σε όλα τα γεγονότα η παρέμβαση των Θεών, ειδικά της Αθηνάς, από την πλευρά των Ελλήνων και του Απόλλωνα για τους Τρώες, είναι καθοριστική για την έκβαση του πολέμου.

— Οδύσσεια :

Η Οδύσσεια αποτελείται από 12.109 εξάμετρους και διαιρείται, όπως η Ιλιάδα σε 24 ραψωδίες (αντιστοιχία με τα μικρά γράμματα του αλφαβήτου).

Ενώ στην Ιλιάδα κυρίαρχα θέματα ήταν ο πόλεμος και ο θυμός, η Οδύσσεια διαδραματίζεται, μετά τον Τρωικό πόλεμο και τη νίκη των Αχαιών.

Αφορά στον νόστο (το ταξίδι) του Οδυσσέα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, κατά την επιστροφή του από την Τροία στην πατρίδα, λόγω θεϊκών παρεμβάσεων, κυρίως του Ποσειδώνα.

Σημαντικότερα συμβάντα είναι, οι διαβόητες συναντήσεις του Οδυσσέα με τις “Σειρήνες”, τον “Κύκλωπα Πολύφημο” και “η δολοφονία των μνηστήρων” της συζύγου του Πηνελόπης, κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη.

Στην αρχαιότητα ήταν ευρέως γνωστό, ότι τα ομηρικά ποιήματα συλλέχθηκαν και οργανώθηκαν σε γραπτή μορφή, στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., από τον Αθηναίο τύραννο Πεισίστρατο.

Πολλοί πιστεύουν ότι μεταδόθηκαν προφορικά, η από γενιά σε γενιά και έπειτα καταγράφηκαν, σε γραπτή μορφή κατά την διάρκεια της τυραννίας του Πεισίστρατου.

Το 1488 τυπογραφείο στο Μιλάνο της Ιταλίας, εκτύπωσε για πρώτη φορά το έργο του Ομήρου.

Η επίδραση των δύο αριστουργημάτων της ελληνικής αρχαιότητας ήταν πολύ μεγάλη, όχι μόνο για τους Έλληνες και τους Ρωμαίους, για τους οποίους αποτέλεσαν θεμέλιο της παιδείας τους, αλλά και για όλη τη μεταγενέστερη δυτική ποίηση και λογοτεχνία.

Για τον Όμηρο δεν γνωρίζουμε τίποτα, εκτός από τα ποιητικά δημιουργήματα που άφησε.

Στις 27.000 λέξεις των Ομηρικών ποιημάτων, δεν υπάρχει καμιά αναφορά στον δημιουργό τους. Παρόλο που οι απόψεις είναι πολλές και συχνά αντικρούονται πιο εμπεριστατωμένες και σύγχρονες γλωσσολογικές και ιστορικές μαρτυρίες συγκλίνουν, στο ότι τα δύο έπη γράφτηκαν από το ίδιο άτομο, στην ελληνική δυτική ακτή της Μικράς Ασίας.

Γράφτηκαν κατά το τέλος της μυκηναϊκής περιόδου, κάποια στιγμή μεταξύ, του 9ου και 8ου αιώνα π.Χ. και ότι η Ιλιάδα γράφτηκε, πριν από την Οδύσσεια.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Προκαλεί συγκίνηση ένα αυθόρμητο περιστατικό που συνέβη σε ένα πολυκατάστημα του Βόλου.

Μια μητέρα που έκανε τα ψώνια της, διαπίστωσε στο ταμείο ότι τα λεφτά που είχε μαζί της, δεν επαρκούσαν για να καλύψουν το κόστος.

Τότε άρχισε να αφαιρεί αγαθά από το καλάθι της.

Ένας πελάτης που περίμενε στην σειρά, διακριτικά και χωρίς να θέλει να την εκθέσει, έσκυψε δίπλα της, πήρε από τα πόδια της ένα χαρτονόμισμα και της το έδωσε, ενημερώνοντας την, ότι μόλις έπεσε από την τσάντα της.

Έτσι συνέδραμε στην ανάγκη της, χωρίς τυμπανοκρουσίες και αυτοπροβολές.

Πολλές φορές παρακινηθήκαμε, είτε από την συνείδησή μας, είτε και από τον περίγυρό μας, να ασκήσουμε Φιλανθρωπία.

Η συνείδηση είναι η δυνατότητα ενός οργανισμού, η οποία του επιτρέπει, σε προέκταση των αισθήσεων του, να γνωρίζει και να κατανοεί τον εαυτό του, το περιβάλλον του, τα συμβαίνοντα γύρω του και μέσα του.

Να έχει το δυνατόν την αίσθηση της “θέσης” και της σημασίας του στον κόσμο, καθώς και τον αντίκτυπο των πράξεων του.

Η φιλανθρωπία είναι συνήθως, μια πράξη στιγμιαία και ευκαιριακή, που στόχος της είναι η παροχή βοήθειας και η ανακούφιση, σε κάποια δύσκολη κατάσταση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν δημιουργείται μια μόνιμη σχέση συμπαράστασης και αλληλεγγύης εκείνου, που την ασκεί τη φιλανθρωπία, με τους επωφελούμενους.

Η Φιλανθρωπία συνδέεται με έννοιες, όπως η Φιλία και η Φιλαλληλία.

Πρόκειται για πρωτοβουλίες ιδιωτών ή ιδρυμάτων, που έχουν στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής ανθρώπων και την ενίσχυση δεινοπαθούντων συνανθρώπων.

Δείχνουμε συμπαράσταση, όταν νοιώθουμε άσχημα για κάποιον άλλον, βλέποντας την κατάσταση από τη δική μας οπτική.

Η συμπαράσταση δεν αντιμετωπίζεται πάντα θετικά, αυτό ισχύει ιδιαίτερα, αν το άτομο στο οποίο δείχνεις συμπόνια νιώθει, ότι το λυπάσαι.

Η συμπόνια αποτελεί επίσης ένδειξη σεβασμού για την κατάσταση του άλλου, ακόμα κι αν δεν μπορείς να ταυτιστείς προσωπικά μαζί του.

Δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο από τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν προσφέρει βοήθεια σ’ αυτούς, που την χρειάζονται.

Είναι το συναίσθημα ψυχικής ισορροπίας και της πληρότητας, που αισθάνεται ένας άνθρωπος, όταν δίνει απλόχερα στήριξη και αγάπη, όπου υπάρχει ανάγκη.

Ο Αριστοτέλης αιώνες πριν είχε διδάξει, πως “η μόρφωση του μυαλού, χωρίς τη μόρφωση της καρδιάς, δεν είναι καθόλου μόρφωση”.

Οι αξίες του αλτρουισμού, της ανιδιοτέλειας και της φιλανθρωπίας, ενδυναμώνουν μια κοινωνία και συμβάλουν στην αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας.

Είναι ο ίδιος δρόμος της άνευ όρων αγάπης, που δίδαξε με το παράδειγμα ζωής του, ο Ιησούς.

Η ανιδιοτελής προσφορά στον συνάνθρωπο, ανακηρύχτηκε μέσα από τις πράξεις του Ιησού, σε έναν ανώτερο τρόπο ζωής, που οδηγεί τελικά στην πραγματική ευτυχία.

Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν ο Αλέκος και η Ναυσικά, ένα ζευγάρι Ελλήνων, που πήραν την απόφαση να ταξιδέψουν, ως την Τανζανία.

Μια φτωχή χώρα της Αφρικής και να χτίσουν εκεί, από το μηδέν ένα ορφανοτροφείο για τα παιδιά, που ζουν χωρίς θαλπωρή.

Τέτοιες σημαντικές κινήσεις μπορούν να αποτελέσουν κινητήριο δύναμη, για μια μεγαλύτερη αλλαγή!

Όταν ο σκοπός είναι τόσο υψηλός, ακόμα και η παραμικρή ενέργεια που γίνεται με αίσθημα ανιδιοτέλειας, μπορεί να αποτελέσει την αφορμή, για κάτι ρηξικέλευθο, που θα έχει άμεσα θετικές συνέπειες στον άνθρωπο.

Η αγάπη προς τον πλησίον εδραιώνει το αίσθημα συντροφικότητας και αμβλύνει τη μοναξιά.

Καθιστά τον άνθρωπο ανεκτικό, αισιόδοξο, υπομονετικό, εύπιστο.

Ενεργοποιεί το άτομο και ενισχύει τη δημιουργικότητα του.

Απαλύνει τον πόνο καθώς γονιμοποιεί λόγια παρηγοριάς και πράξεις Φιλανθρωπίας.

Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα, που χαρακτηρίζεται από ανιδιοτελές ενδιαφέρον, έντονη στοργή, φιλική διάθεση και αγνές προθέσεις προς κάποιο άλλο άτομο.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων του 1826. Στην ηρωική πόλη του Μεσολογγίου επικρατεί νεκρική σιγή.

Άραγε κοιμούνται; Όχι! Κανείς δεν κοιμάται αυτό το βράδυ.

Όλοι ετοιμάζονται. Μικροί και μεγάλοι, νέοι και γέροι, αθόρυβα, υπομονετικά, προσεκτικά, περιμένουν το σύνθημα, για να ξεκινήσουν όλοι μαζί, την ηρωική τους Έξοδο.

Πάει ένας χρόνος τώρα, που αντιστέκονται καρτερικά. Και από τις 25 Δεκεμβρίου του 1825, αρχίζει η δεύτερη φάση της πολιορκίας, με τον Αιγύπτιο Ιμπραήμ να συμπράττει με τον Κιουταχή.

Ο κανονιοβολισμός είναι ανελέητος. Η πολιορκία ασφυκτική.

Στην αρχή οι κάτοικοι άντεχαν. Τα τρόφιμα, αν και λίγα τους αρκούσαν.

Όσο περνούσε όμως ο καιρός, η κατάσταση γινόταν όλο και πιο τραγική.

Οι Μεσσολογγίτες εφτάσανε σε σημείο οριακό.

Τρόφιμα πλέον δεν υπήρχαν και οι πολιορκούμενοι αναγκάστηκαν να σιτίζονται με φύκια, ποντίκια και γάτες.

Στις 10 Απριλίου του 1826, ξημερώματα της Μεγάλης γιορτής των Βαΐων αποφασίζουν να κάνουν, τη μεγάλη και ηρωική τους Έξοδο.

Το σχέδιο της εξόδου πιθανότατα προδόθηκε μάλλον από αυτόμολο ξένο, με αποτέλεσμα οι τουρκοαιγύπτιοι να απαντήσουν με σφοδρή επίθεση, που συνοδεύτηκε με σφαγή.

Χιλιάδες Έλληνες σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν και μόνο 1500, κατάφεραν να διασωθούν.

Κατά τον Τζόρτζ Φίνλεϊ, υπολογίζονται, σε περίπου 4.000 οι πεσόντες, σε 3.000 οι αιχμαλωτισθέντες, και σε 2.000 οι διασωθέντες.

Τα γυναικόπαιδα πιάνονται και πωλούνται ως δούλοι.

Όσοι κατάφεραν να ξεφύγουν από τη μανία του εχθρού, έφτασαν στην τότε πρωτεύουσα της Ελλάδος, το Ναύπλιο.

Στο μεταξύ οι πολιορκητές καταφέρνουν να μπουν μέσα στο Μεσολόγγι.

Ακολουθούν φοβερές σφαγές και δραματικές σκηνές.

Μέσα στον πανικό πολλοί άκουσαν τη φωνή του δημογέροντα Χρήστου Καψάλη, που τους φώναζε να συναντηθούν στο σπίτι του.

Πράγματι, συγκεντρώθηκαν αρκετοί.

Γυναικόπαιδα, γέροντες και τραυματισμένοι. Κι όταν το σπίτι κυκλώθηκε από τους εισβολείς, εκείνος κι όσοι ήταν μαζί του προτίμησαν να βρουν τον θάνατο, παρά να τους βρει η αιχμαλωσία.

Έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη συμπαρασύροντας στον θάνατο 2.000 Οθωμανούς.

Ξημερώματα Μεγάλης Δευτέρας, ολόκληρη η πόλη έχει καταληφθεί από τους πολιορκητές.

Ένα προπύργιο όμως στέκεται ακόμα όρθιο και μάχεται.

Είναι ο Ανεμόμυλος σε μια νησίδα ελάχιστα μέτρα μακριά, από το ηπειρωτικό μέρος του Μεσολογγίου.

Εκεί βρίσκεται και ο Μητροπολίτης Ρωγών Ιωσήφ, με τις ελάχιστες ψυχές που μάχονται μαζί του.

Καθημερινά περιδιάβαινε τα τείχη της πόλεως για να ευλογήσει και να εμψυχώσει τους προμάχους της.

Λίγες ώρες πριν την ηρωική Έξοδο, τέλεσε την τελευταία θεία Λειτουργία στον ναό του Αγίου Παντελεήμονα.

Αφού κοινώνησε τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου, ετοιμάστηκε κι ο ίδιος για την Έξοδο, στην οποία συμμετείχε στην 3η φάλαγγα, μαζί με τα γυναικόπαιδα.

Για άγνωστο όμως λόγο, επέστρεψε, μαζί με μια μερίδα της φάλαγγας, πίσω στην πόλη και κλείστηκε μέσα στον Ανεμόμυλο.

Όταν πια χάθηκε κάθε ελπίδα για βοήθεια, πήραν την απόφαση να πεθάνουν ηρωικά.

Με μια δάδα στο χέρι, ο Ρωγών Ιωσήφ, βάζει φωτιά στο τελευταίο μπαρούτι, προκειμένου κανείς τους, να μην πέσει στα χέρια του εχθρού.

Το μπαρούτι αυτό ανατίναξε τους ίδιους και προκάλεσε μεγάλες απώλειες στους κατακτητές.

Ήταν Μεγάλη Δευτέρα του 1826, όταν το τελευταίο προπύργιο του Μεσολογγίου έπεσε ηρωικά.

Οι πολιορκητές μετά την ανατίναξη, όταν η φωτιά καταλάγιασε, ρίχτηκαν στα συντρίμμια, για να βρουν θησαυρούς και τυχόν επιζώντες.

Μέσα στα χαλάσματα βρίσκουν μισοπεθαμένο, τον Επίσκοπο Ιωσήφ.

Τον αρπάζουν τον κρεμούν και γδέρνουν το Σώμα του.

Ξεψύχησε, μετά από λίγο, μαρτυρικά.

Είχαν συνειδητοποιήσει ότι ο άνθρωπος τότε αξίζει την ανθρωπιά του, όταν αποφασίζει να πεθάνει, αφού δεν τον αφήνουν να ζήσει ελεύθερος.

Για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους η ηθική ελευθερία, είναι το πιο ισχυρό καταφύγιο της ανθρώπινης ψυχής, που πολιορκείται από τη φυσική βία.

Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί την αυτονομία του, απέναντι στις φυσικές δυνάμεις, οδηγείται στη δράση – σύγκρουση από την οποία γεννιούνται οι υψηλές πράξεις.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, “Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τη φύση δεν την χορταίνουμε ποτέ μας, έγραφε το 1854, στο Walden ή “Η ζωή στο δάσος”, ο Αμερικανός συγγραφέας και φιλόσοφος, Χένρι Ντέιβιντ Θορώ.

Μερικά χρόνια νωρίτερα, είχε εγκαταλείψει την πόλη του, το Κόνκορντ της Μασαχουσέτης, και είχε εγκατασταθεί στη γειτονική λίμνη Γουόλνεν.

Έχτισε εκεί μια ξύλινη καλύβα για να κοιμάται, έφτιαξε ένα μικρό μποστάνι για να παίρνει τους καρπούς της γης, διάβαζε, έγραφε, αναζητούσε τον εαυτό του και τα όριά του, μέσα από την επαφή του με τη φύση, σε ένα πείραμα δικής του έμπνευσης που διήρκεσε δύο χρόνια, δύο μήνες και δύο ημέρες.

Σκοπός του ήταν, μέσα από την ατομική παρατήρηση και την ενδοσκόπηση στο φυσικό περιβάλλον, να κατανοήσει την ίδια την κοινωνία.

Ιάπωνες ερευνητές μελέτησαν τις φυσιολογικές επιπτώσεις ενός περιπάτου στο δάσος.

Ακόμη και 15 λεπτά ανάμεσα στα δένδρα μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα κορτιζόλης, να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα και να μειώσουν το άγχος.

Ενάμιση αιώνα αργότερα το “Walden” παραμένει ένα διαχρονικό μανιφέστο, για τη σχέση του ανθρώπου και φύσης – μοιάζει όμως εξαιρετικά επίκαιρο σε αυτή τη συγκυρία -, που φαίνεται να ξαναβρίσκουμε το νόημα της σχέσης μαζί της.

Ο ανθρώπινος πληθυσμός στη γη, έχει αυξηθεί περισσότερο, τα τελευταία 50 χρόνια, από ότι τα προηγούμενα τέσσερα (4) εκατομμύρια χρόνια.

Περισσότερα από απλά δένδρα, τα δάση είναι θεμελιώδους σημασίας για την επισιτιστική ασφάλεια και τη βελτίωση των μέσων διαβίωσης.

Η συμμετοχή σε δραστηριότητες που βασίζονται στη φύση, βοηθά τα άτομα που πάσχουν από προβλήματα ψυχικής υγείας και μπορεί να συμβάλει στη μείωση των επιπέδων άγχους, στρες και κατάθλιψης.

Η αυξανόμενη αποσύνδεση με το φυσικό περιβάλλον, επιδεινώνει τα κλιμακούμενα ποσοστά ψυχικών παθήσεων.

Η αποκλιμάκωση ηχογραφημένων ήχων από τη φύση, είχε παρόμοια αποτελέσματα στην ανάκαμψη, από μια αγχωτική κατάσταση, με τη μελέτη που αφορούσε εικόνες της φύσης.

Ο άνθρωπος στάθηκε ανέκαθεν φίλος και εχθρός, απέναντι στα δάση προστάτης και εκμεταλλευτής.

Με αφορμή διάφορες ανάγκες ή από άλλες αιτίες με τις διάφορες καταστρεπτικές του επεμβάσεις υποβαθμίζει και περιορίζει συνεχώς τα δάση.

Η φύση όμως αντιστέκεται. Τα δάση αγωνίζονται να διατηρηθούν και ο αγώνας συνεχίζεται.

Όμως ο κίνδυνος των δασών μας συνεχίζεται και κυρίως από τις πυρκαγιές.

Τουλάχιστον 50 εκατομμύρια τροπικών δασών, χάνονται κάθε χρόνο.

Με τις πυρκαγιές :

– Υποβαθμίζεται το περιβάλλον, οι οικολογικές συνθήκες χειροτερεύουν και μπορεί να μη δημιουργηθεί και πάλι το δάσος, οπότε διαταράσσεται επικίνδυνα η βιολογική ισορροπία.

– Τα εδάφη διαβρώνονται από τις βροχές και παρασύρονται προς τη θάλασσα.

– Δημιουργούνται χείμαρροι και ενισχύονται οι πλημμύρες.

– Δε συγκρατούνται τα νερά των βροχών, δεν εμπλουτίζονται τα υπόγεια νερά, οι πηγές, τα ποτάμια με αποτέλεσμα τη λειψυδρία.

Εκτιμάται ότι 3,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σε περιοχές με δυνητική έλλειψη νερού, τουλάχιστον ένα μήνα το χρόνο και ο πληθυσμός αυτός θα μπορούσε να αυξηθεί, σε περίπου 4,8 – 5,7 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050.

Η παγκόσμια ζήτηση για νερό, αυξάνεται με ρυθμό περίπου 1% ετησίως, ως συνάρτηση της αύξησης του πληθυσμού και θα συνεχίσει να αυξάνεται σημαντικά τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Ο παγκόσμιος κύκλος του νερού εντείνεται λόγω της κλιματικής αλλαγής, με τις υγρότερες και ξηρότερες περιοχές, να γίνονται ακόμη πιο ξηρές.

Το νερό αποτελεί περίπου το 70% του ανθρώπινου σώματος και περίπου το 70% της Γης.

Δεδομένου ότι είναι πιο άφθονο συστατικό στον ανθρώπινο οργανισμό, αποτελεί τον κυριότερο διαλύτη για βιταμίνες, μέταλλα, αμινοξέα, τη γλυκόζη και άλλα θρεπτικά συστατικά.

Παράλληλα το νερό παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της πέψης, απορρόφησης και μεταφοράς των θρεπτικών συστατικών στους ιστούς και ταυτόχρονα συμμετέχει, στην εξουδετέρωση και αποβολή των τοξικών και των αχρήστων ουσιών του μεταβολισμού από το σώμα.

Μια ακόμη σημαντική λειτουργία του νερού είναι η θερμορύθμιση, δηλαδή η διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος σε σταθερά επίπεδα, ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας του εξωτερικού περιβάλλοντος.

Έτσι, η συστηματική πρόσληψη υγρών, και ειδικά νερού, αποτελεί απαραίτητο στοιχείο ενός ισορροπημένου τρόπου διατροφής, ενώ αποτελεί μια συνήθεια που διασφαλίζει την καλή λειτουργία του οργανισμού.

Το να κάνετε μια επιπλέον προσπάθεια, για να επισκεφτείτε μια λίμνη, ένα ρυάκι ή ένα ποτάμι κοντά στο σπίτι σας, μπορεί να προσφέρει, μια φυσική τόνωση της διάθεσης.

Η επαφή με τη φύση βελτιώνει την μνήμη, μας κάνει πιο ικανούς να επιλύσουμε τυχόν προβλήματα και ξυπνά την δημιουργικότητα.

Όταν βρισκόμαστε στη φύση, ενισχύεται η συναισθηματική μας ευεξία.

Χρησιμοποιούμε μεγάλο μέρος των αισθήσεών μας και επικεντρωνόμαστε στο τώρα.

Η άσκηση στη φύση, το περπάτημα ή το τρέξιμο σε φυσικό περιβάλλον, εκτός από την αντικαταθλιπτική δράση, ενισχύει και την αυτοεκτίμηση.

Παράλληλα προσφέρει ευεξία, καλύτερη κυκλοφορία του αίματος, βοηθάει την καρδιά και συμβάλει, στην καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού.

Η επαφή με τις ακτίνες του ήλιου ξυπνά τις αισθήσεις, απομακρύνει τα αρνητικά συναισθήματα, μειώνει το στρες και βοηθάει, στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΕΟΡΤΗ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η  Μ Ε Λ Ω Ν & Φ Ι Λ Ω Ν

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου μας, σας προσκαλούν να παραστείτε στη γιορτή της Αγίας Ειρήνης, προστάτιδας του Συνδέσμου, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Η γιορτή θα γίνει στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο χώρο των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), τη  Παρασκευή 5η  Μαΐου  2023 και ώρα 09.30΄ π. μ.

Θα τελεσθεί θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και θα ακολουθήσουν κατάθεση στεφάνων και μικρή δεξίωση.-

                                                                  Μετά τιμής

                Ο Γενικός Γραμματέας                                            Ο Πρόεδρος     

                Δημήτριος Α. Σερέτης                                  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς                                  

                     Υπ/γος ε.α.                                                         Αντ/γος ε.α.

 

 

 

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α
ΤΕΛΕΤΗΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ 5.5.2023
ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ &
ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ  ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
 Παρασκευή 5  Μαΐου  2023

 Ώρα 08.30    

Έναρξη Θείας Λειτουργίας

Ώρα 09.10

Προσέλευση Μελών Δ.Σ. Π.Ο.Α.Σ.Α. & Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. (και Μελών Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.)

Ώρα 09.30

Προσέλευση κ.κ.  Επισήμων και Προσκεκλημένων

Ώρα 09.45

Υμνωδία Ισαποστόλου Αγίας Ειρήνης και Αρτοκλασία

Ώρα 10.00

Ομιλία κ. Γεν. Γραμματέα Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. (Υπ/γος ε.α. Σερέτης Δημήτριος)

Ώρα 10.10

Μετάβαση στο Μνημείο Πεσόντων και Τρισάγιο

Ώρα 10.25

Τήρηση ενός λεπτού σιγής  (Τμήμα Μουσικής)

Κατάθεση Στεφανιών

Εθνικός Ύμνος  (Τμήμα Μουσικής)

Ώρα 10.40

Μικρή Δεξίωση ( Καφές  κ.λ.π.)

(Αρχονταρίκι Πνευματικού Κέντρου και εξωτερικός χώρος αυτού)

Ώρα 11.30

Πέρας Εκδήλωσης

Υπεύθυνοι εκδήλωσης,

Αντ/γος ε.α. κ. Οδυσσέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ, Γεν. Γραμματέας Π.Ο.Α.Σ.Α.

Αντ/γος ε.α. κ. Ιωάννης ΣΚΛΑΒΟΣ,  Β΄ Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο εαυτός μας αποτελεί τον αδιαχώριστο και μόνιμο σύντροφό της ζωής μας.

Ως εμπειρική έννοια, ο εαυτός δηλώνει ολόκληρο το φάσμα των ψυχικών φαινομένων στον άνθρωπο.

Εκφράζει την ενότητα της προσωπικότητας στο σύνολο της.

Πόσο πραγματικά όμως τον γνωρίζουμε;

Οι άνθρωποι στη διάρκεια της ζωής μας σπαταλάμε ώρες ατελείωτες προσπαθώντας να κατανοήσουμε ή να ερμηνεύουμε τις συμπεριφορές των σημαντικών ή των λιγότερο σημαντικών ανθρώπων της ζωής μας.

Σαφώς είναι πιο εύκολο να παρατηρούμε τους άλλους, παρά τον εαυτό μας.

Όμως μέσα από αυτή τη διαδικασία ενασχόλησης με τους άλλους, χάνουμε το κομμάτι της επαφής με τον εαυτό μας.

Άλλωστε η συμπεριφορά των άλλων, αποτελεί μόνο το ερέθισμα.

Ο δρόμος της αυτογνωσίας στρέφει το βλέμμα μας, από τον έξω κόσμο στο μέσα μας κόσμο.

Συχνά εγκλωβιζόμαστε στην εικόνα που παρουσιάζουμε στους άλλους, εστιάζοντας σε επιφανειακές πλευρές του εαυτού μας και αγνοώντας, ποιοί πραγματικά είμαστε.

Γιατί είναι αλήθεια πως και οι ίδιοι δεν έχουμε πλήρη και σαφή εικόνα του εαυτού μας. Κι αυτό μέχρι ένα σημείο είναι φυσιολογικό.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα πάντα γι αυτόν.

Η αυτογνωσία επιτυγχάνεται μέσω της αυτοπαρατήρησης, χρειάζεται να αποστασιοποιηθούμε λίγο, από την επιφανειακή εικόνα στην οποία έχουμε εγκλωβιστεί.

Να ακούσουμε τον εαυτό μας, χωρίς διάθεση κριτικής, όπως είσαι νευρικός, τεμπέλης, επιπόλαιος κ.λ.π.

Να τον καταλάβουμε και να τον αποδεχτούμε, έτσι όπως ακριβώς είναι και όχι έτσι όπως επιδιώκουμε, να φαίνεται προς τα έξω.

Δηλαδή αποδεχόμενος τον εαυτό μας και κατανοώντας τον, με όλα τα προτερήματα και τις αδυναμίες του, μπορούμε με τον ίδιο τρόπο και να αποδεχτούμε και τους άλλους πιο εύκολα.

Πόσες φορές έχεις ακούσει από τον εαυτό σου ή από τους ανθρώπους γύρω σου τη φράση, “Ακολούθησα τη διαίσθησή μου”.

Η διαίσθηση είναι η ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται την άμεση μελλοντική έκβαση ενός γεγονότος, χωρίς να χρησιμοποιεί τη λογική ή κάποια από τις βασικές του αισθήσεις.

Είναι η φωνή που σε ωθεί να επιλέξεις μια συγκεκριμένη απόφαση, όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες επιλογές.

Η διαίσθηση ή αλλιώς “το ένστικτο”, είναι χρήσιμη, όταν καλούμαστε να πάρουμε, μια σημαντική απόφαση για τη ζωή μας.

Σε συνδυασμό με τη λογική, μπορεί να μας βοηθήσει να επιλέξουμε την καλύτερη, απόφαση για το μέλλον μας.

Αν έχεις ένα φίλο στη ζωή, που μπορεί να σε στηρίξει, αυτός είναι ο εαυτός σου.

Για να τον φροντίσεις, προστάτεψε τον με την αγάπη σου.

– Μην κάνεις τα πάντα για να ευχαριστείς τους άλλους.

– Εμπιστέψου το ένστικτό σου.

– Μη μιλάς άσχημα για τον εαυτό σου, ούτε να αστειευτείς.

– Μη φοβάσαι να πεις όχι.

– Μη φοβάσαι να πεις ναι.

Πολλές φορές έχεις την τάση, να εστιάζεις μόνο στα θετικά, αγνοώντας συνειδητά, τις λιγότερο καλές πλευρές της ζωής σου.

“Τα πάντα ρει” είπε ο Ηράκλειτος.

Όλα αλλάζουν συνεχώς και έτσι και η ζωή σου, θα έχει τα σκαμπανεβάσματά της.

Βρες δύο τρία λεπτά να σκεφτείς τι έκανες σήμερα. Τι πήγε καλά και τι μπορούσε να πάει καλύτερα.

Το να μπορείς να συγχωρείς τον εαυτό σου, είναι φοβερά δύσκολο και κρύβει μια τεράστια πνευματική δύναμη.

Δουλεύοντας τον εαυτό σου, με τα καλά και τα ελαττώματά του, θέλει και αυτό υπομονή.

Το τέλειο δεν υπάρχει.

Στόχευε στο να καλυτερεύει και στο να εξελίσσεσαι.

Τα εμπόδια στη ζωή κάνουν το σώμα σου, πιο δυνατό και την καρδιά σου πιο ανεκτική, μην τα παρατάς ποτέ.

Δεν χρειάζεται να ακολουθείς τα θέλω αυτού του κόσμου, να είσαι ο εαυτός σου και η ζωή, θα σου δώσει περισσότερα από αυτά που χρειάζεσαι.

Αυτό που χρειάζεται στη ζωή, είναι η υποστήριξη από λίγους ανθρώπους.

Κράτα τους κοντά σου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ – Ο ΕΝ ΚΙΛΙΚΙΑ

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ – Ο ΕΝ ΚΙΛΙΚΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Άγιος μάρτυς Ιουλιανός, καταγόταν από την πόλη Αναζάρβο της Κιλικίας, στα νότια της Μ. Ασίας.

Ο Πατέρας του Ιουλιανού ήταν ειδωλολάτρης, ευτύχησε όμως να έχει χριστιανή μητέρα, καταυγασμένη, από το φως της πίστεως του Χριστού.

Αυτή με τον πλούτο των αισθημάτων της και την ενάρετη ζωή της, άφησε ζωηρή τη σφραγίδα της ευσεβούς προσωπικότητάς της, πάνω στο χαρακτήρα των παιδιών της.

Μετά μάλιστα τον θάνατο του συζύγου της, με όλες της τις δυνάμεις αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών της.

Γιατί είχε διακαή τον πόθο να συνδέσει τον μικρό Ιουλιανό με τον Χριστό, που είναι η πηγή κάθε αγαθού και να τον αναδείξει ακριβή φύλακα των εντολών του Ευαγγελίου.

Οι κόποι της δεν έμειναν χωρίς καρπό και οι μητρικές της προσευχές δεν έμειναν αναπάντητες.

Ο Ιουλιανός προόδευε καθημερινά σε πίστη, σε σταθερότητα, σε ζήλο.

Σε ηλικία 18 ετών διακρινόταν για την αγάπη και την αφοσίωση του στον Κύριο.

Πίστευε πως μόνο Αυτός μπορούσε να ικανοποιήσει, όλους τους πόθους και τους νεανικούς του οραματισμούς.

Και ένοιωθε τον Χριστό, Φίλο της νεότητάς του και συμπαραστάτη στον αγώνα του για την αρετή.

Το πρόσωπο του ακτινοβολούσε την εσωτερική του καθαρότητα και η σεμνότητα και το ήθος του, ήταν η έκφραση μιας σπάνιας για την ηλικία του σύνεσις και ωριμότητας.

Τα χαρίσματά του αυτά ήταν χαρά και καύχημα, για τους Χριστιανούς, προκαλούσαν όμως τον φθόνο των ειδωλολατρών και ζηλότυπο το μίσος τους.

Γι’ αυτό και με την πρώτη ευκαιρία τον κατήγγειλαν, ως χριστιανό, στον έπαρχο Μαρκιανό.

Ήταν η εποχή των διωγμών κατά των χριστιανών.

Τότε που για τους γενναίους αθλητές της πίστης του Χριστού, ήταν ανοικτό το στάδιο του πνευματικού ηρωισμού, στην αιματοβαμμένη, αλλά ηρωικότερη περίοδο της Χριστιανικής ιστορίας.

Ο έπαρχος εξεπλάγη μπροστά στη σεμνή νεότητα του Ιουλιανού.

Προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον μεταπείσει.

Όμως ο νέος δεν φάνηκε να συγκινήθηκε, από τις προσφορές του.

Σκέφτηκε να τον υποβάλει, με άλλο τρόπο σπάζοντας την υπομονή του.

Έτσι διέταξε να τον εμφανίζουν καθημερινά μπροστά του. Για να ακούει, τις ίδιες υποσχέσεις, τις ίδιες απειλές, αλλά ο Χριστιανός νέος έμενε ατάραχος.

Η σταθερότητα του νέου εξηρέθησε τον έπαρχο, που προχώρησε στο επόμενο βήμα. “Έδωσε εντολή” να μαστιγώσουν τον Ιουλιανό, όσο σκληρότερα μπορούσαν.

Το μαστίγιο αυλάκωσε το σώμα του νέου, ώσπου πληγωμένο και αιμόφυρτο τον έκλεισαν στη φυλακή.

Εκεί τον επισκέφτηκε η μητέρα του, και συγκατατέθηκε ο Μαρκιανός, ελπίζοντας πως θα συμβούλευε τον μονάκριβο γιο της, να αρνηθεί τον Χριστό και να σώσει τη ζωή του.

Πόσο όμως γελιόταν, γιατί η χριστιανή μητέρα, πάνω στον πληγωμένο γιο της, με θερμότητα του συνιστούσε και τον προέτρεψε, να μείνει μέχρι τέλους ανυποχώρητος, για να λάβει το Στεφάνι της αιωνίου δόξης.

Ο έπαρχος βλέποντας αμετανόητο τον νέο έδωσε εντολή, για οδυνηρότερα βασανιστήρια.

Διέταξε και οι δήμιοι, με σιδερένιες αρπάγες ξέσχισαν το ταλαιπωρημένο σώμα του Ιουλιανού.

Την άλλη μέρα οδήγησαν και πάλι τον μάρτυρα στον Μαρκιανό.

Θα έκανε μια τελευταία προσπάθεια.

Και όταν κι αυτή έμεινε, χωρίς αποτέλεσμα, τότε ο Έπαρχος, έδωσε εντολή, να τον θανατώσουν με επώδυνο και σκληρό θάνατο.

Και να τι επινόησαν. Τοποθέτησαν μέσα σ’ ένα μεγάλο σάκο ποσότητα άμμου και δηλητηριώδη φίδια και εκεί μέσα έκλεισαν τον μάρτυρα.

Ποιος ξέρει πόσους πόνους να υπέμεινε, πόση φρίκη ένοιωσε μεταξύ των ερπετών.

Και σαν νά ’ταν λίγο αυτό, οι δήμιοι επενόησαν κι ένα ακόμη. Όπως ήταν μέσα στο σάκο, τον μετέφεραν στην παραλία και τον πέταξαν στην θάλασσα.

Εκεί καταμεσής στο πέλαγος, ανάμεσα σε φαρμακερά φίδια, πέταξε η ψυχή του Ιουλιανού στον Ουρανό, αφήνοντας κάτω στη γη τον σκληρόκαρδο έπαρχο, με την πίκρα της ήττας ακόμη και στην ψυχή του.

Οι χριστιανοί αν και δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν το λείψανο του μάρτυρα τιμούσαν με λαμπρότητα την μνήμη του.

Σε μια τέτοια πανηγυρική για την Εκκλησία ημέρα, ο ιερός Χρυσόστομος εκφώνησε θερμό εγκώμιο, προς τιμήν του μάρτυρα Ιουλιανού στην πατρίδα του Αντιόχεια, όταν διακονούσε πρεσβύτερος τότε, ως ιεροκήρυκας την Εκκλησία, υπό τον επίσκοπο Φλαβιανό, στα τέλη του Δ’ αιώνα.

Η μνήμη του εορτάζεται, στις 16 Μαρτίου.

 

Πηγή : Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

 

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ…!!!!

ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ, ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΝΤΑΞΙΑ ¨ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΣΥΝΗΣ¨  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ.

Του Νικολάου Κουτρουμπή

Ταξιάρχου Χωροφυλακής ε.α.

Συγγραφέα- Επιτίμου Προέδρου Παν.

Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξ.Σ.Α.

Με σύνθημά του το τρίπτυχο: Το Εύδαιμον το ελεύθερον το δε ελεύθερον το εύψυχον»,  ο Ελληνισμός ευδόκησε να φθάσει στην  κορυφή των 200 χρόνων από το 1821. Είναι το έτος που πήρε τη μεγάλη απόφαση να ξεσηκωθεί, να σταθεί όρθιος, να αποτινάξει τα δεσμά της δουλείας και της καταπίεσης, αιώνων. Να περιβληθεί την παλιά του δοξασμένη πανοπλία και να συνεχίσει την οδό των πεπρωμένων της φυλής. Να εκπληρώσει το χρέος του προς την πατρίδα αλλά και προς  το γένος των ανθρώπων, αναζωογονώντας και προσφέροντας το ανέσπερο φως της γνώσεως, με τον ¨ Ελληνικό Τρόπο¨.

Με την ευκαιρία της συμπληρώσεως διακοσίων ετών αγώνων και θυσιών για την εθνική ανεξαρτησία και την εθνική ολοκλήρωση, υπό την αιγίδα και την ενίσχυση της πολιτείας, κινητοποιήθηκαν, οι πνευματικοί ταγοί του έθνους, οι πολιτιστικοί και πολιτισμικοί φορείς, οι ιστορικοί και πολιτικοί επιστήμονες και ερευνητές   και όλοι εκείνοι που με τη γραφίδα τους μπορούσαν να συμβάλλουν στη γενική εκστρατεία αφυπνίσεως  του έθνους. Με εκατοντάδες εκδόσεις κειμένων και με την διοργάνωση πολυπληθών  εκδηλώσεων, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, πρόβαλαν το μεγαλειώδη αγώνα του Ελληνισμού τα διακόσια αυτά χρόνια και ανέδειξαν όλα τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τις καταστροφές και τους θριάμβους, των προγόνων τους για να αναδειχθούν μέσα από την αναγέννηση των γεγονότων  τα σωστά  συμπέρασμα για τη σημερινή πραγματικότητα,  την αληθινή κατάσταση και τις δυνατότητες του εθνικού κράτους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, από την κορυφή της πυραμίδος των διακοσίων ετών, σταθμό στην πορεία της πατρίδος μας,  δόθηκε η ευκαιρία στους νεοέλληνες, να αναλογισθούν τη μακραίωνα πορεία του γένους τους και να  σημειώσουν το αδρό αποτύπωμα του ελληνικού πνεύματος και του ελληνικού πολιτισμού, που έγινε κτήμα και οδηγός στη διαμόρφωση της πολιτισμένης ανθρωπότητας.

Υπό το φως των ανωτέρω, εφέτος,  στις 21 Μαΐου 2023, τρία χρόνια μετά τις εορταστικές εκδηλώσεις του 2021, η πατρίδα μας καλείται να κάνει το πρώτο πολιτικό βήμα, στην τρίτη εκατονταετηρίδα του ανεξάρτητου και ελεύθερου πολιτικού της βίου. Οι εκλογές αυτές δεν πρέπει να είναι σαν τις άλλες. Η χρονική συγκυρία είναι κρίσιμη. Το διεθνές περιβάλλον υποκρύπτει κινδύνους, που δύσκολα ανιχνεύονται και αντιμετωπίζονται. Το πολιτικό σύστημα της χώρας, οι πολιτικές ηγεσίες των κομματικών παρατάξεων, όλοι εκείνοι που φιλοδοξούν να διαδραματίσουν ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας, οφείλουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Δεν υπάρχουν περιθώρια πειραματισμών και ελαφροτήτων.

Τα προγράμματα που θα παρουσιαστούν στο Λαό πρέπει να είναι σαφή και να απαντούν στα νέα δεδομένα και τις απαιτήσεις του μέλλοντος.

Ως εκ τούτου πρέπει να δημιουργούν την πεποίθηση ότι, τα κεκτημένα που απέκτησε  η πατρίδα μας, όλα αυτά τα χρόνια,  με αγώνες, θυσίες, υπομονή και επιμονή, θα διατηρηθούν. Και το εθνικό κύρος, η εθνική αυτοπεποίθηση και η υπερηφάνεια, θα αποτελέσουν τη βάση για τον προγραμματισμό και την υλοποίηση στόχων  υψηλού επιπέδου. Καμία μετακίνηση η διαφοροποίηση από τους εθνικούς αυτούς στόχους δεν επιτρέπεται.

Οι Έλληνες πολίτες, ενημερωμένοι όσο ποτέ άλλοτε, γεμάτοι από  γνώσεις και  εμπειρίες που έχουν αποκτήσει στη τραχιά πορεία της Ελλάδος, για την εθνική της ολοκλήρωση, οφείλουν να εκτιμήσουν, με λογική και να αποφασίσουν με εθνική ευθύνη το συμφέρον της πατρίδος και του λαού. Να παραμερίσουν τα ανώφελα, τα ευτελή, τα άσχετα και χυδαία μυθεύματα που τους σερβίρονται, από τα πάσης φύσεως ΜΜΕ. Να  απορρίψουν και να αποδοκιμάσουν τους δημιουργούς τους, τις αισχρές κοκορομαχίες και βάρβαρους χαρακτηρισμούς των πολιτικών τους αντιπάλων και να κρίνουν με βάση τα ουσιώδη, εκείνα που υπηρετούν τους στόχους και τα συμφέροντα του Έθνους, με οράματα και ρεαλιστικά προγράμματα. Να συνειδητοποιήσουν, ότι αυτή τη στιγμή, έχουν την τύχη τους, την τύχη τη δική τους και των παιδιών τους, καθώς και την προκοπή, την ανάπτυξη, την ευημερία και την ασφάλεια της χώρας στα χέρια τους.

Η απαίτηση που επικαλούνται όλοι, να αποφασίσει ο κυρίαρχος ΛΑΟΣ να γίνει πραγματικότης. Η ώρα των εκλογών είναι η ώρα των Ελλήνων πολιτών.

Οι πρόγονοί μας που με τόση θέρμη, ενθουσιασμό και  πανηγυρικές εκδηλώσεις τιμήσαμε, για τους υπεράνθρωπους αγώνες τους, που με συνέπεια και αυτοθυσία διεξήγαγαν επί δύο εκατονταετηρίδες,  από εκεί ψηλά,  παρακολουθούν το δικό μας ειρηνικό ξεκίνημα, στο λυκαυγές του τρίτου αιώνα. Ας μη τους απογοητεύσουμε!!

 

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη, από τους πρώτα κιόλας χριστιανικούς αιώνες και αυτό γιατί :

Όπως μας εξηγεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στη διάρκειά της.

Κέντρο αυτών των γεγονότων, είναι βεβαίως τα Άγια και άχραντα πάθη, η Θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου.

Οι υμνογράφοι και τα αγιογραφικά αναγνώσματα της Μ. Εβδομάδας είναι ιδιαίτερα κατανυκτικά.

Μας βοηθούν να κατανοήσουμε και να ζήσουμε κυριολεκτικά τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου.

Λέει χαρακτηριστικά ένας ύμνος :

Συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν ……. ίνα και συζή σωμεν αυτώ…”.

Η καλύτερη γλώσσα της Εκκλησίας είναι η ιερή Ακολουθία.

Αυτή είναι η γλώσσα, με την οποία η Εκκλησία μιλάει στον ορθόδοξο λαό. Η ιερή Ακολουθία είναι μια σύνθεση από αγιογραφικά αναγνώσματα, από ψαλτικά τροπάρια κι από ιερατικές ευχές και δεήσεις.

O ορθόδοξος λαός, αυτή τη γλώσσα την ξέρει πολύ καλά, σαν μητρική του γλώσσα και την αγαπά, σαν τον καλύτερο τρόπο προσευχής, αλλά και διδασκαλίας.

Γιατί η Εκκλησία με τις ιερές ακολουθίες, όχι μόνο προσεύχεται, αλλά και διδάσκει.

Τα καλύτερα και τα μεθοδικότερα μαθήματα θρησκευτικής και εκκλησιαστικής διδασκαλίας, είναι οι ιερές ακολουθίες.

Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, οπότε τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, δηλαδή του όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο.

Η μεγάλη εβδομάδα, λέγεται επίσης και “Αγία Εβδομάδα”, σε διάκριση της “Καθαρής Εβδομάδας”, που είναι η πρώτη εβδομάδα των νηστειών, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Αλλά και όλων των άλλων εβδομάδων του έτους, καθώς επίσης και “Εβδομάδα ξηροφαγίας”, επειδή ακολουθείται αυστηρή νηστεία, ως και ακόμη παλαιότερα “άπρακτος εβδομάς”, επειδή παράλληλα με την αυστηρή νηστεία, συνηθίζονταν και η πλήρης αποχή από την εργασία.

Από τις καθημερινές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, και ιδίως από την Ακολουθία του Μυστικού Δείπνου (Όρθρος Μεγάλης Πέμπτης) και την τελετή της Ανάστασης (Μεσάνυχτα Μεγάλου Σαββάτου), προήλθε το Λειτουργικό Δράμα.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με το τηρούμενο Τριώδιο, καθεμία από τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι αφιερωμένη και σε κάποιο ή κάποια επιμέρους, περιστατικά των Παθών.

Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ του Παγκάλου (γιού του Ιακώβ), που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά, που την καταράστηκε ο Χριστός, και ξεράθηκε με ένα του λόγο.

Η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη στην παραβολή, των Δέκα Παρθένων.

Η παραβολή αυτή συμβολίζει την πίστη και την προνοητικότητα.

Ψάλλεται το τροπάριο που έγραψε, η μοναχή Κασσιανή.

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας, που μετανόησε, πίστεψε στον Χριστό και άλειψε τα πόδια του με μύρο.

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι αφιερωμένη στο Μυστικό Δείπνο, στην προσευχή στη Γεσθημανή, στη προδοσία του Ιούδα, στη σύλληψη του Ιησού, στην ανάκριση από τον ‘Άννα, στην Άρνηση του Πέτρου και στην καταδίκη του Χριστού από τον Καϊάφα.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη και στη Σταύρωση.

Γίνεται η περιφορά του Επιταφίου.

Το Μεγάλο Σάββατο, είναι αφιερωμένο στην Ταφή του Χριστού και στην Άδου Κάθοδο.

Ιερές ακολουθίες και τροπάρια :

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, λεγόμενη και “Πρώτη Ανάσταση”, και το τροπάριο “Ανάστα, ο Θεός”.

Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο, πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός, όπου και διανέμεται σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο και το βράδυ ακολουθεί, η Τελετή της Αναστάσεως με το “Δευτέρα λάβετε Φως” και το “Χριστός Ανέστη”, που συνοδεύεται από τους χαρμόσυνους ήχους της καμπάνας, τους ασπασμούς της αγάπης και τη ρίψη πυροτεχνημάτων και βαρελότων.

Αμέσως μετά την Τελετή της Αναστάσεως, τελείται ο Όρθρος και η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα.

Την Κυριακή του Πάσχα το πρωί ή το απόγευμα, τελείται ο Εσπερινός της Αγάπης, κατά τη διάρκεια του οποίου το Ευαγγέλιο διαβάζεται, σε διάφορες γλώσσες.

Πηγή : Ακολουθίες και Τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας. Επιλογή κειμένων και Επιμέλεια Έκδοσης : Αντώνης Μιχ. Πρέκας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ

Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Ιπποκράτης ήταν Αρχαίος Έλληνας ιατρός (περ. 460 – 370 π.Χ.) και θεωρείται, μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στην ιστορία της Ιατρικής.

Αναφέρεται ως ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής, σε αναγνώριση της συνεισφοράς του, στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης, ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής.

Ο Ιπποκράτης, Δωριεύς στην καταγωγή γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ. και ανήκε στον ενδοξότατο κλάδο των Ασκληπιαδών.

Αφού εκπαιδεύτηκε στην Ιατρική, άρχισε να ασκεί στην Κω, το επάγγελμα του Ιατρού.

Για να συμπληρώσει τη μόρφωσή του, αλλά και να διαδώσει την πίστη του στον καθαρό αέρα, στο νερό και στον ήλιο, θεώρησε χρέος του, να ταξιδέψει και σε άλλα μέρη.

Έτσι πραγματοποίησε επιστημονικά ταξίδια και η φήμη του απλώθηκε γοργά σε όλη την Ελλάδα και πέρα από τα όρια της, στην κραταιά Περσία.

Η φύση μπορεί να θεραπεύσει το σώμα μας, είπε ο Ιπποκράτης :

Από το δάσος μέχρι την θάλασσα, η φύση μπορεί να είναι καλύτερη από την Ιατρική.

Η Γυμναστική προστατεύει τη μνήμη :

Πολλοί γιατροί συνιστούν τακτική άσκηση ως ένα όπλο, για όλες τις χρήσεις ενάντια, σε μια ευρεία ποικιλία σωματικών παθήσεων.

Ακόμη και μέτρια ποσά άσκησης, είναι καλύτερα από το να κάθεσαι και μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές βελτιώσεις, στη μνήμη και στην υγεία του εγκεφάλου.

Ο κύριος τρόπος για την πρόληψη της μυωπίας επίσης, επικεντρώνεται στο ηλιακό φως και στον καθαρό αέρα.

Μελέτες έχουν δείξει, ότι η πιθανότητα να γίνει κάποιος μύωπας, μειώνεται κατά περίπου ένα τρίτο, αν ο χρόνος που περνάει κανείς σε εξωτερικούς χώρους αυξηθεί, από 5 ώρες την εβδομάδα, σε περισσότερες από 14 ώρες.

Δίδαξε ότι ενώ τα φάρμακα, πρέπει να υποστηρίζουν την θεραπευτική διαδικασία, η ίδια η θεραπεία είναι προϊόν της φύσης.

Ο λατινικός αφορισμός “ο γιατρός φροντίζει, ενώ η φύση θεραπεύει”, έχει αποδοθεί στον Αριστοτέλη (384 – 322 π.Χ.).

Στη σύγχρονη εποχή αυτή η αντίληψη της Θεραπείας, έχει γίνει όλο και περισσότερο αντικείμενο έρευνας, από διακεκριμένους ερευνητές.

Σε αντικείμενο έρευνας εξετάστηκαν άτομα, στα οποία αρνήθηκαν τακτική επαφή με τη φύση, με αποτέλεσμα το επίπεδο υγείας τους και το αίσθημα ευεξίας τους, να διαφέρουν σημαντικά ανάλογα, με τι μπορούν να δουν από τα παράθυρα των δωματίων, στα οποία βρισκόντουσαν, για τη συγκεκριμένη έρευνα.

Μάλιστα η διαφορά ήταν χαρακτηριστικά μεγάλη, ανάλογα αν έβλεπαν έξω, σε μια τσιμεντοστρωμένη αυλή ή σε ένα δάσος.

Αυτό δικαιώνει την άποψη της πλειοψηφίας των ερευνητών, ότι τα άτομα βιώνουν διακυμάνσεις στη ψυχική και σωματική υγεία, ως αποτέλεσμα της έκθεσης τους στη φύση.

Η επαφή με τη φύση παραμένει, καταπραΰνει και αναζωογονεί, για τους σύγχρονους ανθρώπους.

Ο διάσημος Αμερικανός βιολόγος και φυσιοδίφης Ε.Ο. Wilson, λέει ότι η φύση, έχει ανεκτίμητη αξία, ως το κλειδί για τη ζωή μας για την αισθητική, διανοητική, γνωστική, και πνευματική μας ικανοποίηση.

Από το δάσος μέχρι τη θάλασσα η φύση μπορεί να είναι καλύτερη, από το φάρμακο.

Επιπλέον, λέγεται, ότι ο Ιπποκράτης βοήθησε τους Αργείους και τους Αθηναίους, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα, κατά της εξάπλωσης λοιμώξεων νοσημάτων.

Οι τελευταίοι, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την βοήθεια του στον ιδιαίτερα θανατηφόρο λοιμό των Αθηνών, τον μύησαν στα Ελευσίνια μυστήρια και τον ανακήρυξαν πολίτη των Αθηνών.

Επίσης, του παραχώρησαν δωρεάν σίτιση στο Πρυτανείο, γι’ αυτόν και τους απογόνους του.

Τελευταίος του σταθμός, ήταν η γη των προγόνων του, η Θεσσαλία, όπου παρέμεινε, ως το τέλος της ζωής του.

Πέθανε στη Λάρισα το 377 π.Χ., σε ηλικία 83 ετών.

Στη Λάρισα υπάρχει κενοτάφιο και ο μαρμάρινος ανδριάντας του.

Ο όρκος του Ιπποκράτη, είναι ο όρκος που δίνεται από τους γιατρούς και αναφέρεται, στην ηθική εξάσκηση της Ιατρικής.

Πιστεύετε, πως ο όρκος γράφτηκε από τον Ιπποκράτη, τον 4ο αιώνα π.Χ. ή από έναν από τους μαθητές του.

Αποτελείται, από μια μόνο σελίδα και είναι ο καταστατικός χάρτης της ιατρικής ηθικής και της επαγγελματικής δεοντολογίας.

Σ’ αυτόν στηρίχθηκαν σχεδόν, όλες οι σχετικές παγκόσμιες διακηρύξεις, όπως η Παγκόσμια Διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου (Γενεύη 1948) και η Διακήρυξη για τα δικαιώματα των αρρώστων (Λισαβόνα 1981).

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟ ΑΜΙΓΕΣ ΑΓΑΘΟΥ

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟ ΑΜΙΓΕΣ ΑΓΑΘΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Σύμφωνα με στατιστικές διαπιστώνετε, ότι πολλοί Έλληνες έπαψαν να είναι τόσο επιλεκτικοί στην αναζήτηση εργασίας των.

Η “πενία τέχνας κατεργάζεται”.

Έτσι ο Έλληνας, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην, προσαρμόζεται στα δεδομένα της οικονομικής κρίσης και καταφεύγει σε εργασίες, που μέχρι πρότινος ήταν “προνόμιο” των αλλοδαπών.

Εργασία, είναι κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που αποσκοπεί, στην εκτέλεση ενός έργου, στην παραγωγή ενός προϊόντος, υλικού ή πνευματικού.

Μπορεί να είναι χειρωνακτική ή πνευματική ή συνδυασμός και των δύο.

Επίσης μπορεί να είναι εθελοντική ή αμειβόμενη.

Είναι γεγονός βεβαίως, πως μέχρι σήμερα όλοι μας έχουμε εντάξει τα επαγγέλματα σε διάφορες κατηγορίες.

Οι βλέψεις όλων μας είναι στραμμένες, σε επαγγέλματα που φαντάζουν στα μάτια των ανθρώπων, που απαιτούν λιγότερο κόπο και έχουν μεγαλύτερη αμοιβή.

Ήρθε όμως καιρός να καταλάβουμε, πως καθεμία δουλειά δεν είναι ντροπή, όταν γίνεται με εντιμότητα, με συνέπεια και αξιοπρέπεια.

Η εντιμότητα σχετίζεται με τις προθέσεις, τα κίνητρα και τις κλίσεις του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς ενός προσώπου.

Είναι το να απέχει κάνεις από την παράνομη ή καταχρηστική απόσπαση χρήματος, την απάτη και την διαφθορά.

Μια ηθική αρετή, που συνδέεται με τον κόσμο του χρήματος.

Αν η τιμή είναι, όπως έγραψε ο Αριστοτέλης στη “Ρητορική”, μια “ένδειξη καλής φήμης”, τότε αξιότιμος θα έπρεπε να αποκαλείται εκείνος, που είναι έντιμος και γι’ αυτόν τον λόγο.

άξιος τιμής.

“Ουδέν κακόν αμιγές καλό”, δηλαδή, “από κάθε κακή ή δυσάρεστη κατάσταση, μπορεί να προκύψει κάτι καλό”.

Ας μην υποτιμούμε καμία εργασία. Και ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος και ο οδοκαθαριστής προσφέρουν τεράστιο κοινωνικό έργο και μπορούν να είναι καταξιωμένοι επαγγελματίες.

Και προ παντός, μην ξεχνούμε το του Ησιόδου : έργον ουδέν όνειδος, αεργίη τ’ όνειδός έστι.

Δηλαδή “Η δουλειά δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι να μην κάνεις τίποτα”.

Και τονίζει ο Ησίοδος : …….. εσύ να αγαπάς την τίμια δουλειά και να την κάνεις, κι έτσι να πλημμυρά τ’ αμπάρια σου, το στάρι σου, στην εποχή του.

Η συνέπεια μπορεί να χαρακτηριστεί, ως το μεγάλο αίτημα της εποχής μας.

Επειδή υπάρχει σοβαρό έλλειμμα συνέπειας, κυριαρχεί η ασυνέπεια.

Η δε αύξηση ή μείωση της συνέπειας στις σχέσεις των ανθρώπων, μεταβάλλει αναλόγως, το κύρος και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

Στον συνεπή υπάρχει συμφωνία λόγων και έργων.

Οι δε πράξεις του δεν καθοδηγούνται, από τον άνεμο του καιροσκοπισμού.

Η συνέπεια είναι σεβασμός στον ίδιο τον εαυτό μας και στις αρχές μας.

Ο συνεπής άνθρωπος είναι πρώτα απ’ όλα, σωστά προγραμματισμένος και έτσι μπορεί να βρίσκεται πάντοτε, στο σωστό μέρος την σωστή ώρα.

Ο άνθρωπος αυτός είναι ανεκτίμητος συνεργάτης, γιατί με την υπολογισμένη ακρίβειά του, καταφέρνει να τελειώσει τις εργασίες του, χωρίς να προκαλεί άγχος στον εαυτό του και τους άλλους.

“Αξιοπρέπεια είναι ο σεβασμός της δυνατότητας του ανθρώπου, του κάθε ατόμου, να είναι αυτό που είναι και να έχει το αδιαφιλονίκητο δικαίωμα, να είναι ο εαυτός του”.

Τόσο η Ελληνική, όσο και η Ευρωπαϊκή έννομη τάξη στο σύνολο της, παρά την πληθώρα δικαιωμάτων, δέχονται ως μια κοινή βάση όλων αυτών των Δικαιωμάτων, μια θεμελιώδη υπεραρχή, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας πολύ συχνά παραμερίζεται για λόγους “δημοσίου συμφέροντος”, για την “προστασία” της κοινωνίας, από οικονομικούς και πολιτικούς κινδύνους.

Ερμηνεύεται – ή παρερμηνεύεται – με διαφορετικούς τρόπους, από διάφορες κοινωνικές ομάδες, στη βάση των οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων.

Η εργασία αποτελεί αναγκαιότητα για τον άνθρωπο. Συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για τη ζωή του.

Η εργασία είναι πολύ σημαντική, για τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους.

Με την εργασία ο άνθρωπος, πρώτα απ’ όλα, κράτα σε διαρκή κίνηση και σε άγρυπνο και ακούραστη εγρήγορση τον νου και το σώμα του.

Έρχεται επίσης, σε επαφή και επικοινωνία με συνανθρώπους του, που εργάζονται υπό τον ίδιο εργοδότη και έχουν κοινό σκοπό.

Πέραν τούτων, με την αμοιβή για τη δουλειά του εξασφαλίζει τα προς το ζην, αντιμετωπίζει τα οικονομικά έξοδα της καθημερινής δημόσιας και ιδιωτικής ζωής του.

Είναι αυτόνομος και δεν εξαρτάται από κανέναν, παρά μόνο από τον ίδιο του τον κόπο.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ

Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι περισσότεροι δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι, από αυτά που έχουμε, με αποτέλεσμα πάντα να ζητάμε ολοένα και περισσότερα υλικά και μη αγαθά.

Όλοι θέλουμε το κάτι παραπάνω, είτε αυτό είναι ακριβότερο αυτοκίνητο, καλύτερο σπίτι, διάφορα πολυτελή αγαθά.

Δεν ξέρουμε αν αυτή είναι η φύση του ανθρώπου, ωστόσο το φαινόμενο της απληστίας, έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις στην εποχή μας.

Απληστία, ονομάζεται η ανεξέλεγκτη επιθυμία, για απόκτηση υλικών αγαθών (συνήθως αναφέρεται στο χρήμα, αλλά έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως κοινωνική θέση και εξουσία).

Η απληστία έχει αναγνωριστεί ως ανεπιθύμητη, σε όλη τη γνωστή ανθρώπινη ιστορία, επειδή δημιουργεί συγκρούσεις.

Χαρακτηριστικά της απληστίας, αποτελούν η προώθηση της προσωπικής ανάπτυξης και η υπονόμευση των πιθανών ανταγωνιστών και εχθρών.

Η απληστία είναι η δίψα, να αποκτήσετε περισσότερα, εγκαταλείποντας τα λιγότερα.

Η απληστία ενός ατόμου χαρακτηρίζεται, από την επιθυμία να πάρει, να συσσωρεύσει, να κρατήσει κάτι στον εαυτό του, σε μεγαλύτερο όγκο, από ό,τι πραγματικά είναι απαραίτητο.

Νομίζουμε πως η απληστία, είναι κάτι που αφορά τους άλλους και όχι εμάς.

Στο βιβλίο του ο κ. Άρης Γαβριηλίδης, με τον τίτλο “Αντίο Άγχος” εξηγεί, ότι ευτυχία είναι κατάσταση, όπου η πραγματικότητα συμπίπτει, με τις επιθυμίες μας.

Επομένως, η απληστία που διογκώνει τις επιθυμίες μας, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της ευτυχίας.

“Στον κόσμο υπάρχουν αρκετά, για να καλύψουν τις ανάγκες του καθενός, αλλά δεν αρκούν για την απληστία του καθενός”, είπε ο Mahatma Candi.

Αρχαίες απόψεις για την απληστία αφθονούν σχεδόν, σε κάθε πολιτισμό.

Τυπική περίπτωση απληστίας γράφει ο κ. Άρης Γαβριηλίδης είναι το “σύνδρομο του χαρτοπαίκτη”.

Όταν κερδίζει συνεχίζει το παιχνίδι, για να κερδίσει κι άλλα. Όταν επίσης χάνει, συνεχίζει να παίζει, για να ρεφάρει.

Όσο πιο πολλά χάνει, τόσο πιο απρόθυμος είναι να εγκαταλείψει το παιχνίδι.

Τελικά είναι πάντα χαμένος.

Τη συμπεριφορά του χαρτοπαίκτη είχαν, όσοι μπήκαν στο Χρηματιστήριο, στη χρυσή εποχή του, πριν από κάποια χρόνια.

Κέρδιζαν μεγάλα ποσά και δεν πουλούσαν, επειδή ήθελαν να κερδίσουν περισσότερα.

Έτσι χάθηκαν αποταμιεύσεις μιας ζωής και εφάπαξ, οικόπεδα και σπίτια, που πουλήθηκαν για να αγοραστούν μετοχές.

Και συνεχίζει ο κ. Άρης Γαβριηλίδης.

Υπάρχει τρόπος για να αποφύγει κάνεις “το σύνδρομο του χαρτοπαίκτη”;

Ναι, είναι αυτός που εφαρμόζουν οι επαγγελματίες επενδυτές :

Καθορίζουν εκ των προτέρων στόχους – όρια για κέρδος και ζημιά-.

Αν κερδίζουν π.χ. 20/% ή χάνουν 10/% φεύγουν.

Η απληστία είναι ένα συναίσθημα που χαρακτηρίζεται από μεγάλες δόσεις του παραλόγου.

Δεν κατευθύνεται από καμιά λογική και ο άπληστος άνθρωπος, δεν είναι σε θέση να σταθεί με κριτικό μάτι, απέναντι στις πράξεις του.

Αντίθετα βρίσκει πάντα λόγους και φαινολογικά λογικές εξηγήσεις για αυτές.

Δεν είναι εύκολο να παραδεχτεί κάποιος, ότι τα “θέλει όλα”, ότι είναι άπληστος.

Άλλωστε, το να τα θέλει κανείς όλα κοινωνικά, όχι μόνο είναι αποδεκτό, αλλά είναι και συμπεριφορά, που επιβραβεύεται.

Ακόμη και η ψυχολογία, έθρεψε με τον τρόπο της, αυτή την ανθρώπινη πλευρά, ως στοιχείο υγιούς προσωπικότητας.

Η σύγχρονη οικονομική σκέψη, διακρίνει συχνά την απληστία, από το προσωπικό συμφέρον.

Ο άπληστος λειτουργεί, με γνώμονα το ένστικτο.

Τα θέλει όλα δικά του. Δεν έχει ηθικές αναστολές, προκειμένου να αποκτήσει αυτό που επιθυμεί.

Πολλές φορές μπορεί να γίνει και αυτοσκοπός η απόκτηση πλούτου και εξουσίας.

Ο εθισμός του ανικανοποίητου τον ρίχνει καθημερινά, σε έναν αγώνα επιβίωσης, σε ένα ανταγωνιστικό αγώνα.

Η εγωπάθειά του, που χαρακτηρίζει έναν άπληστο συναίσθημα, εξυπηρετεί τις ανασφάλειές του και την κακή αυτοεικόνα του.

Αποφθέγματα :

-.Μπορείς πολύ εύκολα ν’ αποκτήσεις πέντε αρετές : την καλοσύνη, την μεγαλοψυχία, την γενναιοδωρία, την εντιμότητα, ακόμη και τη σοφία, αν υπερνικάς μέσα σου ένα ελάττωμα : την απληστία.- Βέκσιν Ν.

-.Ο άνθρωπος είναι σκλάβος της απληστίας του.- Τσιφόρου Νίκος.

-.Φτωχός δεν είναι εκείνος που έχει λίγα, αλλά εκείνος που ονειρεύεται πολλά.-Αγγλική παροιμία.

-. Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα. -Ελληνική παροιμία.-

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Προσποίηση είναι η συμπεριφορά, με την οποία προσπαθεί κάποιος, να παρουσιάσει μια πλαστή εικόνα του εαυτού του, να αποκρύψει τις σκέψεις του ή τα συναισθήματά του.

Τρόπος συμπεριφοράς ή έκφρασης, που χαρακτηρίζεται από τόσο υπερβολική λεπτότητα, ευγένεια κ.λ.π., ώστε να καταντά ψεύτικος, πλαστός Υψίστης σημασίας, προκειμένου να μάθεις, το πως να κερδίσεις φίλους, αποτελεί η γνησιότητα, το να είσαι δηλαδή ο εαυτός σου, να μην προσποιείσαι.

Μόνο εάν συμπεριφέρεσαι, μέσα στην καθημερινότητά σου και στις φιλικές σου σχέσεις ως είσαι, θα μπορέσεις να κερδίζεις φίλους.

Και μάλιστα φίλους αληθινούς, πραγματικούς, που θα αγαπήσουν εσένα κι όχι τον προσποιητό εαυτό και χαρακτήρα, που επιδιώκεις να αναδείξεις κι ο οποίος, θα σε οδηγούσε, σε επιδερμικές και περιστασιακές φιλίες.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αποκτήσεις αληθινούς φίλους και φίλες είναι να είσαι, ΕΣΥ, κάτι το οποίο φαίνεται απλό, εύκολο και λογικό.

Αλλά μέσα στη ζωή και για ότι αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις, να μην το τηρείς – ακόμη και να μην το αντιλαμβάνεσαι, ότι δεν το τηρείς.

Έχε όμως, στο νού σου αυτό που ακούς, όλοι να λέμε και να ξαναλέμε : Ο καθένας και η καθεμία μας, αποτελεί μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη, μοναδική κι ανεπανάληπτη προσωπικότητα.

Απόδειξη, ο ορισμός που αποδίδει η επιστήμη της Ψυχολογίας στον ορισμό του όρου “προσωπικότητα” :

Ο μοναδικός, ιδιαίτερος, ξεχωριστός κι ανεπανάληπτος τρόπος, με τον οποίο κάθε υποκείμενο, σκέπτεται, βιώνει κι εκφράζει τα συναισθήματα του και συμπεριφέρεται / δρα, μέσα στο κοινωνικό του περιβάλλον.

Μόνο εάν συμπεριφέρεσαι μέσα στην καθημερινότητά σου και στις φιλικές σου σχέσεις, όπως είσαι, θα μπορέσεις να κερδίσεις φίλους.

Και μάλιστα, φίλους αληθινούς, πραγματικούς που θα αγαπήσουν εσένα κι όχι τον προσποιητό εαυτό σου και τον χαρακτήρα σου, που επιδιώκεις να αναδείξεις.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις “υγιείς σχέσεις” και να δούμε, τι είναι αυτό που τις καθιστά υγιείς.

Στις υγιείς σχέσεις υπάρχει επικοινωνία, υποστήριξη και όρια.

Αν κάτι δεν μοιάζει σωστό, τότε κάθε άνθρωπος μπορεί να εκφράσει την ανησυχία του, με ειλικρινή και εποικοδομητικό τρόπο.

Χειριστικός, θεωρείται εκείνος, που χειρίζεται, που χειραγωγεί τους άλλους, γι’ αυτό λέγεται και “χειριστικός”.

Οι “χειριστικοί άνθρωποι” έχουν την τάση να επηρεάζουν τις απόψεις των άλλων.

Πάντα βλέπουν μια κατάσταση από τη δική τους άποψη, επειδή πάντα ασκούν πίεση στους άλλους.

Αυτά τα “τοξικά άτομα” συνήθως παίζουν το ρόλο του θύματος και δεν αναλαμβάνουν, την ευθύνη για τις πράξεις τους.

Οι χειριστικοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για εσάς, παρά μόνο σαν μέσο, που θα τους επιτρέψετε να αποκτήσουν τον έλεγχο πάνω σας, ώστε να γίνετε ένας άβουλος συνεργάτης στα σχέδια τους.

Θα παίρνουν συχνά, αυτό που λέτε ή κάνετε και το αντιστρέφουν, έτσι ώστε αυτό που είπατε και κάνατε, μετά βίας να φαίνεται αναγνωρίσιμο σε σας.

Μπορεί να φαίνονται παθητικά επιθετικοί ή καλοί, για ένα λεπτό και απόμακροι το επόμενο, για να σας κάνουν να αναρωτιέστε, ώστε έτσι, να τρέφονται από τους “φόβους” και τις ανασφάλειές σας.

Μπορούν επίσης να καταφεύγουν σε προσωπικές επιθέσεις και επικρίσεις επιδιώκοντας, να επιτύχουν αυτό που θέλουν.

Ποτέ μη σπαταλάτε χρόνο, προσπαθώντας να εξηγήσετε το ποιοί είστε, σε ανθρώπους, που έχουν ταχθεί να σας παρεξηγήσουν.

Χαρακτηρίστε τους ανθρώπους από τις πράξεις τους και ποτέ δεν θα ξεγελαστείτε από τα λόγια τους.

Ελέγξτε τακτικά τις πεποιθήσεις σας. Αυτό είναι κάτι που δεν το κάνουμε αρκετά.

Καθώς η ζωή εξελίσσεται, οι πεποιθήσεις και οι στάσεις μας, μπορεί να αλλάζουν.

Πρέπει να ξέρουμε πως μας επηρεάζουν αυτές, οι μεταβαλλόμενες ιδέες.

Όταν δεν είμαστε σίγουροι τι πιστεύουμε, είναι πολύ εύκολο να επιτρέψουμε σε κάποιον άλλον, που είναι σίγουρος ότι οι πεποιθήσεις του είναι σωστές – όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για εσάς -, να προσπαθήσει να χειραγωγήσει τη σκέψη σας.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

( Ρώσος συγγραφέας του 19ου αιώνα)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς Ντοστογιέφσκι, ήταν Ρώσος μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος.

Στα πιο αναγνωρισμένα μυθιστορήματά του περιλαμβάνονται τα,  Έγκλημα και Τιμωρία (1866), Ο Ηλίθιος (1869), Οι Δαιμονισμένοι (1827) και Αδελφοί Καραμαζώφ (1880).

Το συνολικό του έργο περιλαμβάνει, 12 μυθιστορήματα, 4 νουβέλες, 16 διηγήματα και διάφορα άλλα γραπτά.

Πολλοί κριτικοί λογοτεχνίας τον θεωρούν, ως έναν από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Πολλά από τα έργα του θεωρούνται αριστουργήματα, που άσκησαν μεγάλη επίδραση.

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1821 στη Μόσχα. Ο πατέρας του ήταν γιος κληρικού και δεν ήταν αριστοκράτης.

Σπούδασε Ιατρική, έγινε στρατιωτικός γιατρός και με τη σταδιοδρομία του αυτή, μπήκε στην κληρονομική αριστοκρατία.

Ο πατέρας του Ντοστογιέφσκι, θα αγοράσει το 1831 ένα αγρόκτημα με τρία χωριά και για να εξασφαλίσει την οικογένειά του και για να έχει πρόσβαση στην αριστοκρατία.

Έτσι ο νεαρός Φιοντόρ δεν μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και τη στέρηση.

Ο πατέρας του θα δολοφονηθεί το 1839, επειδή ήταν ιδιαίτερα μισητός από τους χωρικούς, λόγω του σκληροτράχηλου και αυταρχικού του χαρακτήρα.

Όταν τελείωσε το σχολείο συνέχισε τις σπουδές στην Πετρούπολη, σε κρατική στρατιωτική σχολή μηχανικών και για σύντομο χρονικό διάστημα, άσκησε αυτό το επάγγελμα.

Το 1843 αποχωρώντας οριστικά, από αυτό το επάγγελμα, έλαβε την απόφαση να ασχοληθεί αποκλειστικά, με την λογοτεχνία.

Τον Απρίλιο του 1849, ο Ντοστογιέφσκι συνελήφθη και πέρασε από έκτακτο στρατοδικείο.

Η κατηγορία ήταν για συμμετοχή, σε προδοτική συνωμοσία.

Η ποινή που επιβλήθηκε στον Ντοστογιέφσκι, ήταν τέσσερα χρόνια καταναγκαστικά έργα, στο ‘Ομσκ της Σιβηρίας.

Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του, δύο περιοδικά τα οποία, όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα να βρεθεί καταχρεωμένος.

Ο μόνος τρόπος για να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του, ήταν η συγγραφή.

Σε αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερά του έργα :

Ο παίκτης, οι αδελφοί Καραμάζωφ, Έγκλημα και Τιμωρία, Ο Ηλίθιος, οι δαιμονισμένοι.

Ο Ντοστογιέφσκι πέρα από επιληπτικός, υπέφερε σ’ όλη του τη ζωή και από ασθένεια των πνευμόνων.

Στις 26 Γενάρη του 1881 , είχε μια σοβαρή πνευμονική αιμορραγία.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, κάλεσαν τον ιερέα της γειτονικής εκκλησίας, του Αγίου Βλαντιμίρ κι ο Ντοστογιέφσκι εξομολογήθηκε και δέχτηκε, την θεία Κοινωνία.

Στις 28 Γενάρη (9 Φεβρουαρίου με το νέο ημερολόγιο), ο Ντοστογιέφσκι πέθανε.

Τα νέα για το θάνατο του Ντοστογιέφσκι, συντάραξαν αφάνταστα τους Ρώσους, της Αγίας Πετρούπολης.

Για δύο συνεχείς ημέρες, 29 -30 του Γενάρη, το διαμέρισμά του, κατακλυζόταν από κόσμο, που συνέρεε, στον πολυαγαπημένο του συγγραφέα.

Ο Ντοστογιέφσκι τάφηκε στο κοιμητήριο, δίπλα στον τάφο του Ρώσου ποιητή, Βασίλι Ζουκόφσκι.

Στα 1883 σε επιτάφια τελετή, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου και της προτομής του Ντοστογιέφσκι.

Όχι μακριά από τον τάφο του, βρίσκονται και οι τάφοι των διάσημων συνθετών της Ρωσίας – Τσαϊκόφσκι, Μποροντίν και Γκλίνκα.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  7-4-2023 :

 Ώρα 18:30  O Εσπερινός

ΣΑΒΒΑΤΟ…   8-4-2023 :

 Ώρα 07:00  O Όρθρος και η Θεία Λειτουργία

Ώρα 18:30  O Εσπερινός της Κυριακής των Βαΐων

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 9-4-2023:

  Ώρα 07:00  Ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία

  Ώρα 18:30  Ο Εσπερινός & Η Ακολουθία του Νυμφίου (Όρθρος Μ. Δευτέρας)

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 10-4-2023:

Ώρα 07:00  Η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

  Ώρα 18:30  Η Ακολουθία του Νυμφίου (Όρθρος Μ. Τρίτης)

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ 11-4-2023 :

 Ώρα 07:00  H Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

 Ώρα 18:30   Η Ακολουθία του Νυμφίου (Όρθρος Μ. Τετάρτης) -Τροπάριο Κασσιανής.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 12-4-2023

 Ώρα 7:00  H Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία

 Ώρα 16:00  Ιερόν Ευχέλαιον

 Ώρα 18:30 Ακολουθία του Νιπτήρος (Όρθρος Μ. Πέμπτης)

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 13-4-2023

Ώρα 07:00  Η Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

Ώρα 17:30 Η Ακολουθία των Παθών – (Όρθρος Μ. Παρασκευής -Σταύρωσις, δώδεκα Ευαγγέλια)

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14-4-2023

 Ώρα 10:00  Οι Μεγάλες ώρες

Ώρα 12:00 ο Εσπερινός της αποκαθήλωσης

Ώρα 18:30 Η Ακολουθία του Επιτάφιου – λιτανεία- ( Όρθρος Μ. Σαββάτου)

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ  15-4-2023

Ώρα 07:00  ο Μέγας Εσπερινός  της Αναστάσεως και η Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

Ώρα 23:00  Η Τελετή της Αναστάσεως-Όρθρος & Θ. Λειτουργία του ΠΑΣΧΑ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τόσο στην προσωπική ζωή, όσο και στον τομέα εργασίας, η αυτοπεποίθηση είναι προαπαιτούμενο, ώστε να μπορεί κανείς, να αναλάβει δράση και να ελέγχει τη ζωή του.

Είναι σημαντικό να μπορείς να πιστέψεις στον εαυτό και τις ικανότητές σου, κάτι που θα σε φέρει πιο κοντά, στην πραγματοποίηση των ονείρων σου.

Όταν πιστεύεις στον εαυτό σου, μπορείς να διαχειριστείς και τους γύρω σου και να τους δώσεις κατεύθυνση.

Από την άλλη, όταν ακούς τις γνώμες των άλλων και ακολουθείς τυφλά τις οδηγίες τους, είναι σα να παραμερίζεις τον πραγματικό σου εαυτό.

Καταλήγεις έτσι να μην ικανοποιείς τις προσωπικές σου ανάγκες και να μη ζεις τη ζωή που θα ήθελες.

Η αυτοπεποίθηση είναι μια “στάση” που επιτρέπει στο άτομο, να έχει θετική, αλλά και ρεαλιστική αντίληψη, για τον εαυτό του και για τις ικανότητές του, να χειρίζεται τις καταστάσεις ή τις δυσκολίες, που το αφορούν.

Με άλλα λόγια, είναι η πεποίθηση του ατόμου, ότι έχει την ικανότητα να πράξει στα πλαίσια των δυνατοτήτων του και της λογικής, ότι επιθυμεί, σχεδιάζει και αναμένει.

Αντανακλά, επίσης, την εμπιστοσύνη που έχει στις ικανότητές του αυτές, αλλά και στην αίσθηση, ότι ασκεί έλεγχο στη ζωή του.

Ακόμη και αν κάτι δεν πάει καλά, η θετική στάση και η αποδοχή του εαυτού, στα άτομα με υψηλή αυτοπεποίθηση, δεν αλλάζει.

Τι θα ήθελες, τι επιθυμείς και ελπίζεις, από τη ζωή σου;

Άραγε τι θα τολμούσες να ονειρευτείς, αν πίστευες στον εαυτό σου, με τόσο βαθιά πεποίθηση, πως δεν είχες κανένα φόβο αποτυχίας;

Έχεις σκεφτεί ποτέ, ότι η πίστη στον εαυτό σου, σου κάνει την διαφορά, στην ποιότητα ζωής σου;

Κάπου βαθιά μέσα μας, όλοι μας, ξέρουμε ότι, αν κάποιος θέλει να πετύχει στη ζωή, πρέπει, πρώτα και πάνω από όλα, να πιστεύει στον εαυτό του.

Πολλοί άνθρωποι ασχολούνται με το πόσο αδύναμοι είναι, κατακλύζονται από αβεβαιότητα και φοβούνται την αποτυχία.

Μερικοί πιστεύουν πως δεν αξίζουν.

Αυτό που θα κάνει τη διαφορά στη ζωή μας, δεν είναι ούτε οι πληροφορίες, ούτε οι ευκαιρίες, ούτε οι πόροι. Είναι απλά η πίστη.

Πως θα καταφέρεις λοιπόν, να αναπτύξεις την αυτοπεποίθηση, που απαιτείται γι’ αυτό;

  1. Πίστεψε στο εαυτό σου, αναλαμβάνοντας την ευθύνη :

Είναι σημαντικό να ενδυναμώσεις τον εαυτό σου και να ετοιμαστείς, να πάρεις την ευθύνη των αποφάσεων σου, χωρίς να είσαι υπερβολικά κριτικός, απέναντι στον εαυτό σου.

Πρέπει να συνειδητοποιήσεις, ότι 9 φορές στις 10, όταν ανησυχείς, για το τι πιστεύουν οι άλλοι άνθρωποι για εσένα – είναι μια προβολή των δικών σου φόβων και της αυτοκριτικής σου.

Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες, θα αποτελούν πάντα μέρος της ζωής σου. Το θέμα είναι πως τις αντιμετωπίζεις και τι μαθαίνεις από αυτές.

Μην αφήνεις ποτέ, μια αποτυχία να σε αποθαρρύνει. Προσπάθησε να δεις, τι δεν πήγε καλά και προχώρα.

  1. Μην κολλάς στα λάθη και τις αποτυχίες του παρελθόντος :

Να θυμάσαι, ότι είσαι αυτός που είσαι, λόγω αυτών που έχεις ζήσει.

Μάθε λοιπόν να χρησιμοποιείς τα λάθη και τις αποτυχίες σου, να μαθαίνεις από αυτά και να μην μετανιώνεις. Μόνο έτσι μπορείς να προχωρήσεις.

Όταν καταφέρεις να μάθεις από το παρελθόν και να κατανοήσεις τις εμπειρίες σου, καλές και κακές, θα αποκτήσεις περισσότερη γνώση.

Γι’ αυτό συνέχισε να εξελίσσεσαι και να ωριμάζεις.

  1. Πίστεψε στον εαυτό σου, ακόμα και αν δεν έχεις, αυτό που ήθελες :

Ίσως ήρθε η στιγμή να επαναπροσδιορίσεις την εικόνα, που έχεις για τον εαυτό σου.

Αρχικά θα πρέπει να είσαι χαρούμενος με ότι κάνεις και να επικεντρώνεσαι (στα θετικά, αφήνοντας στην άκρη τα αρνητικά).

Είναι πολύ σημαντικό, να μην στέκεσαι στην γνώμη, που έχουν οι άλλοι για εσένα, αλλά σε εκείνη που έχεις εσύ, για τον εαυτό σου.

Οι επιτυχίες και αποτυχίες, θα αποτελούν πάντα μέρος της ζωής.

  1. Αναζήτα καθημερινά έμπνευση και κίνητρα.

Αν θέλεις να χτίσεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, θα πρέπει καθημερινά να αναζητάς έμπνευση και κίνητρα.

Χρειάζεσαι κάτι, που θα σου δώσει μια μικρή ώθηση, θα επηρεάζει τον τρόπο σκέψης σου και θα σε κάνει να πιστέψεις στον εαυτό σου.

Όταν έχεις έμπνευση, αποκτάς και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και πιστεύεις, ότι όλα μπορούν να συμβούν.

  1. Μίλησε ενθαρρυντικά στον εαυτό σου.

Η δύναμη και η σιγουριά που θα αποκτήσεις, από αυτού του είδους την αυθυποβολή, θα σου χαρίσει την αυτοπεποίθηση , που αναζητάς.

Σε ένα διάλειμμα υπενθύμισε στον εαυτό σου, ότι κάνεις ότι καλύτερο μπορείς και κοιτάζεις με αισιοδοξία. το παρόν και το μέλλον.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μετά τα περσικά, η Αθήνα αναδείχτηκε σε σπουδαία πόλη, διαθέτοντας ισχυρό Ναυτικό. Ο Περικλής, οργάνωσε τη Δηλιακή συμμαχία και τα χρήματα που πρόσφεραν οι πόλεις, φυλάσσονταν στη Δήλο.

Αργότερα, όμως, μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και ο Περικλής χρησιμοποίησε μέρος των χρημάτων αυτών, για την κατασκευή του Παρθενώνα, στα μέσα του 5ου π.χ. αιώνα.

Ο Παρθενώνας κτίστηκε πάνω σε προηγούμενο ναό της Αθηνάς, ο οποίος καταστράφηκε από τους Πέρσες, κατά τη διάρκεια των Περσικών πολέμων.

Υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών.

Αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της Αθηναϊκής Πολιτείας. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνιά του έγιναν το 438, στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος παρατάχθηκε το 433 π.Χ.

Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν, ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν και ο Φειδίας.

Είναι ένας από τους λίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός, με ανάγλυφες όλες τις μετώπες.

Η οικοδόμηση του Παρθενώνα ήταν ένα τεχνολογικά πρωτοποριακό και θαυμαστό έργο.

Οι αρχαίοι κατάφεραν να εξορύξουν, να μεταφέρουν και να ανυψώνουν τεράστιους όγκους μαρμάρου, από την Πεντέλη, στο βράχο της Ακρόπολης, με τα μέσα της εποχής, που ακόμα και σήμερα εντυπωσιάζουν.

Για την κατασκευή του Παρθενώνα χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον, 20 χιλιάδες τόνοι πεντελικού μαρμάρου.

Για να μπορέσουν να μεταφέρουν αυτούς τους τεράστιους όγκους, οι αρχαίοι τεχνίτες κατασκεύασαν την “οδό Λιθουανίας”.

Ο δρόμος ξεκινούσε από το λατομείο, στο Σπήλαιο Αμώμων, γνωστό και ως “Σπηλιά Νταβέλη στην Πεντέλη” και κατέληγε, στη νότια πλευρά της Ακρόπολις.

Η διαδρομή διαρκούσε περίπου 6 ώρες. Υπολογίζεται ότι υπήρχαν γύρω στις 20 άμαξες, που έκαναν το δρομολόγιο, δέκα φορές ημερησίως.

Όταν τα μάρμαρα έφταναν, οι εργάτες έπρεπε να τα ανεβάσουν στον ιερό βράχο. Χρησιμοποιώντας μόνο τη φυσική τους δύναμη, ήταν αδύνατο να τα μεταφέρουν.

Κατασκεύασαν αυτοσχέδιους γερανούς χρησιμοποιώντας τεράστιες τροχαλίες, με δεμένες άμαξες και από τις δύο πλευρές, που λειτουργούσαν, ως αντίβαρα.

Αξιοποιώντας αρχές και νόμους της Φυσικής, χρησιμοποίησαν κατάλληλους μοχλούς και τροχαλίες, που πολλαπλασίαζαν τη ροπή της δύναμης.

Ήταν τόσο καλά κατασκευασμένοι που μπορούσαν, να ανεβάσουν ένα μάρμαρο βάρους δέκα τόνων, σε ύψος 15 μέτρων, μέσα σε είκοσι λεπτά της ώρας.

Στα έργα της Ακρόπολης, εργάστηκαν, ελεύθεροι πολίτες, μέτοικοι, δούλοι, χρυσοχόοι, αμαξοπηγοί (κατασκευαστές αμαξών), σχοινοποιοί, ζευγοτρόφοι (κάτοχοι βοδιών), μαρμαροτεχνίτες, από την Πάρο, την Νάξο και την Μικρά Ασία.

Ο ναός είχε πλούσια διακόσμηση. Τα αρχιτεκτονική γλυπτά μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες : τις μετώπες, τα αετώματα και τη ζωοφόρο.

Οι μετώπες είναι ορθογώνιος πλάκες με ανάγλυφες παραστάσεις που αναπαριστούν σκηνές από τη μυθολογία.

Ο Παρθενώνας διέθετε 92 συνολικά μετώπες, όλες κοσμημένες με ανάγλυφα.

Τα δύο τριγωνικά αετώματα του Παρθενώνα, περιέχουν ολόκληρα αγάλματα Θεών και θεοτήτων.

Η ζωοφόρος του Παρθενώνα, είναι μια ζώνη με ανάγλυφα, που βρίσκεται, γύρω από το σηκό του ναού. (Σηκός ονομάζεται ο κλειστός χώρος μέσα στον οποίο στεγαζόταν το μεγάλο άγαλμα της Θεάς).

Έχει μήκος 160 μέτρων και απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την πιο σημαντική εορτή της Αθήνας.

Σε όλο το μήκος της εμφανίζονται 378 ανθρώπινες και θεϊκές μορφές, καθώς και περισσότερα από 200 ζώα, κυρίως άλογα.

Μέσα στο ναό έστεκε το γιγάντιο άγαλμα της Αθήνας Παρθένου.

Ήταν κατασκευασμένο από τον Φειδία από χρυσό και ελεφαντόδοντο και είχε ύψος 12 μέτρα.

Ο χώρος περιβάλλεται από τις 3 πλευρές, από διώροφη (δίτονη) δωρική κιονοστοιχία, που στήριζε τις δοκούς της οροφής.

Το Δυτικό δωμάτιο, η αλλιώς “Οπισθόδομος”, χρησίμευε πιθανότατα ως θησαυροφυλάκιο της πόλης, όπου εκτός των άλλων, φυλάσσονταν ο θησαυρός και τα χρήματα της αθηναϊκής Συμμαχίας.

Η στέγη του Παρθενώνα ήταν ξύλινη και καλυπτόταν, από μαρμάρινα κεραμίδια.

Το 1975, η Ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε μια συντονισμένη προσπάθεια, για την αναστήλωση του Παρθενώνα, καθώς και άλλων κτισμάτων της Ακρόπολης.

Πηγή: El.m.wikipedia.org. Βικιπαίδεια 20.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ειλικρίνεια είναι η αρετή εκείνου, που επικοινωνεί και ενεργεί σύμφωνα, με το σύνολο των συναισθημάτων, των πεποιθήσεων, των σκέψεων και των επιθυμιών του, με τρόπο ειλικρινή και γνήσιο.

Η ειλικρίνεια έχει χαρακτηριστεί, ως η πιο θαρραλέα μορφή της τόλμης και ο Θεμελιώδης λίθος της ευσυνειδησίας και της ευτυχίας.

Η ειλικρίνεια είναι μια πτυχή της ηθικής και υποδηλώνει μια σειρά χαρακτηριστικών, όπως είναι η ακεραιότητα, η αλήθεια, η αξιοπιστία, η δικαιοσύνη και η ευθύτητα.

Η διδασκαλία της ειλικρίνειας έχει τεράστια αξία, γιατί αποτελεί κομμάτι της ηθικής ανάπτυξης και της συναισθηματικής δύναμης των παιδιών.

Μέσα από την ειλικρίνεια αναπτύσσουν τον χαρακτήρα τους και την αυτοκριτική τους.

Η ειλικρίνεια όμως, δεν είναι πάντοτε εύκολη υπόθεση. Παρόλο που είναι μεγάλο προτέρημα, μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε μεγάλο μειονέκτημα.

Με το να είμαστε ειλικρινείς με τους γύρω μας, αποκτάμε μια ηρεμία, μια σταθερότητα και μια ελευθερία, καθώς δεν έχουμε να ανησυχούμε ή να φοβηθούμε για κάτι.

Μην βγει η αλήθεια στην επιφάνεια ή να θυμόμαστε, κάθε φορά τι ψέμα έχουμε πει.

Πάντα το ψέμα φέρνει και άλλο ψέμα, που στο τέλος γίνεται μια αλυσίδα καταστάσεων, που συνήθως είναι δύσκολο να απαγκιστρωθούμε.

Προκαλεί μια αναστάτωση, που η κατάληξη μόνο αρνητική μπορεί να είναι.

Η αρετή της ειλικρίνειας, θέτει μια’ από τις πιο σημαντικές μας βάσεις, για τις ηθικές μας αξίες.

Με το να είμαστε ειλικρινείς, νοιώθουμε μια πληρότητα και εμπνέουμε εμπιστοσύνη στους άλλους.

Τι πιο ωραίο, οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους, να βασίζονται στην αλήθεια….

Όπως και άλλες έννοιες, η ειλικρίνεια, θεωρητικά έχει αρκετούς ένθερμους υποστηρικτές, μα λίγους που πραγματικά την εφαρμόζουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους.

Και αυτό, όχι γιατί είναι ψεύτες ή κακοί, αλλά γιατί τα ψέματα παρέχουν μια προσωρινή υπεροχή και έναν μαγικό έλεγχο των καταστάσεων.

Είναι δύσκολη η ζωή του ειλικρινή και αυθεντικού ανθρώπου.

Ουκ ολίγες φορές η καλή του πρόθεση να πει την αλήθεια, θα παρεξηγηθεί και θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα.

Όπως είπε όμως ο Γκάντι “η αλήθεια πότε δεν βλάπτει έναν σκοπό που είναι δίκαιος”.

Και αυτό γιατί η αλήθεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την δικαιοσύνη.

Μπορεί να μην είσαι πάντα σωστός λέγοντας την αλήθεια, αλλά είσαι αναμφισβήτητα δίκαιος.

Παίρνεις το ρίσκο να χάσεις κάποιους ανθρώπους και να μικρύνεις τον κύκλο σου.

Βλέπεις οι ειλικρινείς, ποτέ δεν έχουν την εύνοια του πλήθους.

Ήταν σταράτοι και καυστικοί και είχαν λίγους και καλούς υποστηρικτές.

Οι μάζες πιο εύκολα πιστεύουν ένα μεγάλο ψέμα, παρά ένα μικρό, είχε πει ο Χίτλερ.

Ίσως, γιατί το απλό, είναι μονότονο γι’ αυτούς, που δεν ξέρουν να το απολαμβάνουν.

Προτιμούν το μπέρδεμα, την ίντριγκα, για να κρατήσουν ζωντανές τις σχέσεις της ζωής τους.

Και αυτό εν μέρει ισχύει.

Όλοι μας θα ασχοληθούμε, με κάτι που δεν είναι ξεκάθαρο, με κάτι που μας δημιουργεί, δεύτερες και τρίτες σκέψεις.

Είναι στη φύση του ανθρώπου άλλωστε, να ελκύεται από αυτά που τον μπερδεύουν.

Με την ειλικρίνειά σου, θα χάσεις πολλά. Θα χάσεις φίλους, θα χάσεις σχέσεις, και άλλα πολλά.

Αυτά που θα κερδίσεις όμως, έχουν αξία ανεκτίμητη.

Κερδίζεις ανθρώπους, λίγους και καλούς που τους επέλεξες και σε επέλεξαν, γι’ αυτό που είσαι, και όχι γι’ αυτό, που θα ήθελαν να είσαι.

Γιατί όντας ειλικρινής, δεν εμπιστεύεσαι μόνο τον εαυτό σου, αλλά και τους ανθρώπους, που παραμένουν δίπλα σου.

Με εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (Αρχαίος ΕΛΛΗΝΑΣ Ιστορικός (45 – 120) μ.Χ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Πλούταρχος γεννήθηκε στην Χαιρώνια της Βοιωτίας (45 -120) μ.Χ.

Είναι ένας από τους πιο σημαντικούς φιλοσόφους, βιογράφους και ιστορικούς, που έχει να καταδείξει η Ελλάδα.

Αλλά πάνω από όλα ήταν ανώτατος ιερέας και επόπτης των Δελφών, όπου ήταν υπεύθυνος για την ερμηνεία των χρησμών της Πυθίας, αξίωμα που κράτησε 29 έτη, έως τον θάνατό του.

Εκτός από τα καθήκοντά του, ως ιερέας του Δελφικού Ναού, ήταν επίσης και μαγίστρατος, δηλαδή άρχων, θέση παραπλήσια του δημάρχου, στη Χαιρώνια.

Αντιπροσώπευσε με την ιδιότητά του αυτή, την ιδιαίτερη πατρίδα του, σε πολλές χώρες.

Καταγόταν από αριστοκρατική και εύπορη οικογένεια, γεγονός που του έδωσε την δυνατότητα, να πάρει μια πολύ καλή παιδεία.

Έζησε μια ιδιαίτερα δραστήρια κοινωνική και πολιτική ζωή, κατά τη διάρκεια της οποίας παρήγαγε ένα απίστευτο σώμα κειμένων, που επιβίωσαν μέχρι την εποχή μας.

Πατέρας του ήταν ο Αριστόβουλος, ο οποίος ήταν επίσης φιλόσοφος και βιογράφος.

Ο Πλούταρχος είχε αποκτήσει την ρωμαϊκή υπηκοότητα και πήγε πολλές φορές στη Ρώμη, λόγω Δημοσίων καθηκόντων, που είχε αναλάβει.

Θεωρούσε καθήκον ενός σωστού πολίτη, να ασχολείται τόσο με την πολιτική, όσο και με την Φιλοσοφία, γεγονός που επηρέασε το μετέπειτα συγγραφικό του έργο.

Για τον Πλούταρχο η γνώση της ιστορίας, είναι το κύριο και πρωταρχικό εφόδιο, για όσους ήθελαν να πολιτευθούν.

Νεαρός πήγε στην Αθήνα, όπου μαθήτευσε στην Ακαδημία του Πλάτωνα, δίπλα στον Αμμώνιο.

Του άρεσαν ιδιαίτερα η Φιλοσοφία και τα Μαθηματικά.

Ταξίδεψε σε αρκετές πόλεις της Ελλάδος και της Μικράς Ασίας, καθώς και στην Αλεξάνδρεια.

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, το πέρασε στη Χαιρώνια, όπου άνοιξε και μια Φιλοσοφική Σχολή.

Ο άνθρωπος αυτός, που χάρη στα ταξίδια του γνώρισε τόσο σπουδαίες πόλεις της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, προκρίνει την αφοσίωσή προς την Πατρίδα και επέλεξε να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί.

Σχετικά με αυτή την απόφαση του, αναφέρει στο προοίμιο των βιογραφιών, του Δημοσθένη και του Κικέρωνα, “Ζούμε σε μια μικρή πόλη και παραμένουμε σ’ αυτή από αγάπη, για να μη γίνει μικρότερη”.

Το έργο του Πλούταρχου επηρέασε σημαντικά την αγγλική και τη γαλλική λογοτεχνία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο Σαίξπηρ, τον παραφράσει εκτενώς, που έγραψε τον δικό του Τίμων, όπως και ο Μολιέρος, μετά 16 αιώνες.

Ηθικά :

Ο Πλούταρχος ήταν ιδιαίτερα πληθωρικός, όχι μόνο στη δημόσια και ιδιωτική δράση του, αλλά και ως συγγραφέας.

Πάνω από εβδομήντα έργα του, ποικίλου περιεχομένου σώζονται, που συγκεντρώνονται, κάτω από τον τίτλο, Ηθικά.

Μεταξύ αυτών βρίσκονται πραγματείες, αφιερωμένες στην εξέταση αρετών ή ελαττωμάτων, όπως, λόγου χάρη, οι περί ευθυμίας, περί της ηθικής αρετής κ.λ.π.

Η ποικιλία των σωζόμενων κειμένων του, είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας της ευρυμάθειας του Πλούταρχου, αλλά και της πολλαπλότητας των ενδιαφερόντων του.

Πολλά έχουν διαλογική μορφή και άλλα έχουν χαρακτήρα πραγματείας.

Βίοι Παράλληλοι :

Το πιο γνωστό του έργο είναι οι Βίοι Παράλληλοι, μια σειρά βιογραφιών διάσημων Ελλήνων και Ρωμαίων, διευθετημένα ανά ζεύγη, έτσι ώστε να δίνεται έμφαση, στις κοινές ηθικές τους αξίες ή αποτυχίες.

Τα Ηθικά επιτρέπουν να προσεγγίσουν τη σκέψη και τα ενδιαφέροντα του Πλούταρχου.

Τη φήμη του όμως ως συγγραφέα τη θεμελίωσε το εγχείρημά του να συγγράψει παράλληλους βίους μεγάλων Ελλήνων και Ρωμαίων.

Οι συζυγίες είναι συχνά αφίσες ποσοτικά και ποιοτικά, ανάλογα με το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα πρόσωπα και το πλήθος των διαθέσιμων πληροφοριών.

Αυτή ακριβώς η σπάνια σύζευξη του ενδιαφέροντος για την παρουσίαση του μεγαλείου των σπουδαίων ανδρών, αποτελεί ένα βασικό λόγο, για την μεγάλη απήχηση, που γνώρισαν οι Παράλληλοι Βίοι, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τα κύρια παράπονα των καταθλιπτικών ασθενών σχετίζονται με το οδυνηρό αίσθημα του άγχους και της θλίψης.

Οι καταθλιπτικές καταστάσεις και διαταραχές συγκαταλέγονται, στις πιο συχνά εμφανιζόμενες, στη Ψυχιατρική, με ποσοστό εμφάνισης 8%, στη ζωή ενός ανθρώπου.

Η κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από (ένα “στενόχωρο” συναίσθημα κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας), άγχος (δυσφορία στο στήθος, ανησυχία, νευρικότητα), έλλειψη ενέργειας και κόπωση, στην ελάχιστη προσπάθεια, καθώς και επιβράδυνση των ψυχοκινητικών λειτουργιών.

Από μελέτη της Παγκόσμιας Οργάνωσης υγείας, βρέθηκε ότι η κατάθλιψη και η διαταραχή γενικευμένου άγχους βρίσκονται μέσα στα συχνότερα νοσήματα, μαζί με την υπέρταση, τις καρδιοπάθειες, τον διαβήτη, τα αναπνευστικά κ.λ.π.

Συνυπάρχουν, διαταραγμένος ύπνος (ο ασθενής κοιμάται αργά, με διακοπές και ξυπνά ενωρίτερα τα ξημερώματα, με άσχημη διάθεση και αρνητικές σκέψεις).

Σε κάποια άτομα εμφανίζεται, μόνο ένα επεισόδιο διαταραχής, που διαρκεί από κάποιες εβδομάδες μέχρι μήνες, αλλά οι περισσότεροι ασθενείς αντιμετωπίζουν χρόνια, καταθλιπτικά επεισόδια.

Οι περισσότεροι, περιγράφουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης ως : “Ένα διαβρωτικό αίσθημα θλίψης, συνοδευόμενο, από τα συναισθήματα ενός αβοήθητου ανθρώπου και ατομικής αποδυνάμωσης”.

Το καταθλιπτικό άτομο αισθάνεται μειωμένη διάθεση. Συνήθως το περιγράφει ως θλίψη, ακεφιά ή απόγνωση.

Ο καταθλιπτικός ασθενής χάνει το ενδιαφέρον για τη ζωή, ελαττώνει τις αγαπημένες του δραστηριότητες.

Όσο επιδεινώνεται η νόσος, ο ασθενής γίνεται σημαντικά αδιάφορος, προς τις καθημερινές του δραστηριότητες, ακόμη και σε αυτές που πρωτύτερα του προκαλούσαν ευχαρίστηση.

Υπάρχει όμως κι ένα μικρότερο ποσοστό καταθλιπτικών, στο οποίο σημειώνεται αύξηση της όρεξης και παίρνουν βάρος.

Είναι η άτυπη κατάθλιψη με την υπερφαγία και την κατανάλωση γλυκών.

Άλλα διαγνωστικά κριτήρια της κατάθλιψης είναι τα εξής :

  1. “Καταθληπτική διάθεση κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και σχεδόν κάθε ημέρα, που την αναφέρει ο ίδιος (αισθάνεται θλιμμένος ή κενός) ή την παρατηρούν οι άλλοι (π.χ. είναι δακρυσμένος).
  2. Μεγάλη μείωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν σε όλες τις δραστηριότητες, στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε ημέρα (που αναφέρεται από τον ίδιο ή παρατηρείται από άλλους).
  3. Σημαντική απώλεια βάρους (χωρίς να υποβάλλεται σε δίαιτα) ή αύξηση του βάρους (περισσότερο από 5% σε ένα μήνα ή μείωση ή αύξηση της όρεξης, σχεδόν κάθε μέρα.
  4. Αϋπνία ή υπερυπνία, σχεδόν καθημερινά.
  5. Ψυχοκινητική ανησυχία ή επιβράδυνση σχεδόν κάθε ημέρα (που παρατηρείτε από άλλους), πιθανώς χωρίς υποκειμενικά αισθήματα, ανησυχίας ή αδράνειας.
  6. Αίσθημα κόπωσης ή απώλεια της ενεργητικότητας, σχεδόν κάθε ημέρα.
  7. Αίσθημα αναξιότητας ή υπερβολική ή παράλογη ενοχή, κάθε ημέρα (όχι αυτομορφή ή ενοχή ό,τι είναι άρρωστος).
  8. Μειωμένη ικανότητα να σκεφθεί ή να συγκεντρωθεί, αναποφασιστικότητα, σχεδόν κάθε μέρα (που αναφέρεται από τον ίδιο, ή παρατηρείται, από τους άλλους).

Η βραδύτητα τόσο στην λειτουργία, όσο και στην επεξεργασία (της σκέψης), είναι χαρακτηριστικό στους καταθλιπτικούς ασθενείς.

Οι κινήσεις του και οι απαντήσεις του είναι αργές, ακόμη και αν βρίσκεται σε διέγερση ή είναι υπερκινητικός, η κύρια συμπεριφορά του, είναι σκόπιμα μειωμένη.

Το χιούμορ του φαίνεται να έχει εξαφανιστεί, παρά μόνο αν αυτό έχει κυνικό ή σαρδόνιο πέπλο.

Αυτό συμβαίνει υποσυνείδητα, γιατί πιστεύει ότι επίκειται κάποια απειλή προς την υγεία του.

Ο καταθλιπτικός αναζητάει την αγάπη από τους άλλους, δίχως όμως να μπορεί να την ανταποδώσει. Έτσι δεν μπορεί να ανταμείψει ψυχικά τον συνάνθρωπο του ή να ενισχύσει με κάποιον τρόπο την σχέση του.

Επίσης μπορεί να απομονωθεί, αισθάνοντας ανίκανος να βρει άλλους ή εντοπίζοντας φίλους και συντρόφους ή προσκολλημένη και αυτοαπασχολούμενη συμπεριφορά του απλά, να προκαλέσει την αποξένωσή του.

 

Πηγή : Η Κατάθλιψης- Ένας ορθόδοξος Πνευματικός Οδηγός. (Αρχιμ. Σπυρίδωνος, Ηγουμένου). www.Psyxiartos .gr.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο όρος ελευθερία αποδίδει τη δυνατότητα του ανθρώπου, να ρυθμίζει τη ζωή του όπως αυτός θέλει, ανεξάρτητα από εξωτερικές ή εσωτερικές πιέσεις.

Ελεύθερος είναι αυτός που έχει το προνόμιο του αυτοκαθορισμού και μπορεί να πράττει σύμφωνα με τη δική του βούληση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει, ότι οι ενέργειες του δύνανται να συνιστούν, παραβίαση της ελευθερίας των άλλων.

Η ελευθερία για έναν άνθρωπο, είναι η δυνατότητα, του να δρα κατά βούληση.

Βούληση καλείται η δυνατότητα του ατόμου να θέτει στόχους / σκοπούς και να αποφασίζει να τους πραγματοποιεί.

Η καθολική Ελευθερία, με τα σημερινά δεδομένα, είναι το σωρευτικό αποτέλεσμα της ατομικής, της κοινωνικής και της πολιτικής ελευθερίας, καθώς και των εσωτερικών ελευθεριών.

Ατομική :

Η ατομική ελευθερία είναι η δυνατότητα κάποιου, να είναι κτήμα του εαυτού του και όχι δούλος ή ιδιοκτησία κάποιου άλλου.

Με αυτή την έννοια καθιερώθηκε η έννοια της ιδιωτικότητας.

Εδραίωση της ατομικής ελευθερίας, έγινε στην Ευρώπη με το κίνημα του Διαφωτισμού, με το πέρας της Φεουδαρχίας.

Κοινωνική :

Κοινωνική ελευθερία για κάποιον είναι να μπορεί, πέραν του εαυτού του, να δρα κοινωνικά, χωρίς να περιορίζεται σε εξαναγκασμού.

Η κοινωνική ελευθερία διασφαλίζεται, από τις ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες ,σε όλα τα μέλη της κοινωνίας.

Περιλαμβάνει την ελευθερία της έκφρασης, της εργασίας, την κοινωνική εργασία, την ανεξιθρησκία κ.λ.π.

Πολιτική :

Πολιτική ελευθερία είναι να μπορεί, ο καθένας να συμμετέχει στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Όλοι οι πολίτες, έχουν δικαίωμα ψήφου και πολιτικών πεποιθήσεων.

Ε Σ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Ε Σ   Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Ε Σ

Πνευματική ελευθερία :

Πνευματική ελευθερία είναι, το να μην εξαρτάται η σκέψη και ο λόγος, από τη βαρύτητα των προλήψεων, των προκαταλήψεων κ.λ.π.

Η Πνευματική ελευθερία περικόπτεται από την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση κ.λ.π.

Ψυχολογική ελευθερία :

Ψυχολογική ελευθερία έχουμε, όταν ελαχιστοποιείται μέσα μας η επίδραση, από τους φόβους μας, τις ανασφάλειες, τα άγχη μας κ.λ.π.

Ηθική ελευθερία :

Η ισορροπία στην πάλη των ενστίκτων, των παρορμήσεων και της υποταγής τους, χάριν ανωτέρων ιδεών και αξιών, καθορίζει το επίπεδο ηθικής ελευθερίας.

Για να κερδίσει όμως ο άνθρωπος και να κατοχυρώσει στο μεγαλύτερο βαθμό το δικαίωμα της ελευθερίας, έχει διεξάγει μια σειρά από αγώνες, πολλές φορές και αιματηρούς.

Η ελευθερία του ανθρώπου είναι έννοια σχετική.

Κάνεις δεν μπορεί να πει, ότι είναι απόλυτα ελεύθερος και αυτό, γιατί ο βαθμός της ελευθερίας εξαρτάται, από τις πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, αλλά και από την αυτογνωσία του ατόμου.

Πέρα από τις άλλες βασικές προϋποθέσεις (δημοκρατικό και φιλελεύθερο πολίτευμα, σωστή λειτουργία της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας, το μορφωτικό επίπεδο του ατόμου), για να είναι κανείς ελεύθερος, πρέπει ουσιαστικά να μπορεί ο πολίτης και η πατρίδα του, να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι.

Όμως, εκτός των θετικών χαρακτηριστικών του ελεύθερου ανθρώπου, υπάρχουν και τα φαινόμενα παραβίασης της ελευθερίας, τα οποία πολύ περιληπτικά, είναι τα εξής :

Η έλλειψη ηθικών αξιών και συμπόνιας, η έλλειψη παθών και ενστίκτων, η ροπή / τάση προς καταχρήσεις, η καταπάτηση των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ.λ.π.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ, τονίζοντας το νόημα της ελευθερίας, της αληθινής ελευθερίας είπε :

“Η αληθινή ελευθερία, δεν είναι να κάνει κανείς ό,τι θέλει, αλλά ό,τι έχει δικαίωμα να κάνει”.

Ο δε Ανδρέας Κάλβος, έγραψε :” Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”.

Με Εκτίμηση

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ (ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗΣ) ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΑΠΑΣΑ 30-3-2023

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ H

Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης Έτους 2023

του Συνδέσμου  Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

( που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Μενάνδρου αρ. 54)           

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου

Π Ρ Ο Σ Κ Α Λ Ε Ι

Όλα τα Μέλη του στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί στις 23 Μαρτίου 2023  ημέρα Πέμπτη και ώρα 09:30’ π.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων  Αντώνης Τρίτσης – Ακαδημίας 50, Αθήνα., όπως αποφασίσθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο  και καταρτίσθηκε κατά την συνεδρίαση του της 9/02/2023 Πρακτικό – Απόφαση 257 του Βιβλίου Συνεδριάσεων Δ.Σ. , προκειμένου  να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις στα παρακάτω θέματα της ημερησίας διάταξης.

 

  • Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2022.
  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2022.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2022
  • Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2023.
  • Έγκριση Τροποποίησης διατάξεων του Καταστατικού.

 

Σε περίπτωση μη επίτευξης της απαιτούμενης από τον Ν.1667/1986 απαρτίας, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 30 Μαρτίου 2023 ημέρα Πέμπτη  την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Η παρουσία των μελών στη Συνεδρίαση της 30ης Μαρτίου 2023, είναι σημαντική αφού:

1.- Η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση αποτελεί την κορυφαία ενημερωτική εκδήλωση πεπραγμένων του Δ.Σ..

2.- Η φετινή Γενική Συνέλευση έχει Καταστατικό χαρακτήρα με προτάσεις και αποφάσεις τροποποίησης του υφισταμένου Καταστατικού του Συνδέσμου και

3.- Στη Συνεδρίαση αυτής τα μέλη ενημερώνονται διαδοχικά απ΄ ευθείας από εκπροσώπους των επίσημων ασφαλιστικών φορέων της γενικής κυβέρνησης και συνεργαζόμενους έγκριτους νομικούς και οικονομολόγους για όλα τα αντίστοιχα και επίκαιρα θέματα ενδιαφέροντος.

 

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.  Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

Αντ/γος ε.α.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΤΗΣΙΑΣ (ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗΣ)ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 

Σ.Α.Π.Α.Σ.Α.

ΑΘΗΝΑ – ΠΕΜΠΤΗ 30Η ΜΑΡΤΙΟΥ 2023

 

ΩΡΑ  09.00   ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ   ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ  ΜΕΛΩΝ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΕΝΑΡΞΗ

ΠΡΩΤΟ   ΜΕΡΟΣ

ΩΡΑ  09.20   ΕΝΑΡΞΗ  ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ

Ημερήσια διάταξη.

  • Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2022.
  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2022.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2022
  • Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2023.
  • Έγκριση τροποποίησης Καταστατικών διατάξεων Συνδέσμου.
  • Λοιπά θέματα ενδιαφέροντος.

 

10.50  – 11. 00   ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

 

ΔΕΥΤΕΡΟ   ΜΕΡΟΣ

ΩΡΑ  11.00   ΥΠΟΔΟΧΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ κ.κ. ΟΜΙΛΗΤΩΝ  &  ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΩΝ

ΩΡΑ  11.10   ΟΜΙΛΙΑ κ.  ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΩΡΑ  11.15   ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΩΝ

ΩΡΑ  11.30  ΟΜΙΛΙΑ   κ.  ΔΙΟΙΚΗΤΗ e-ΕΦΚΑ

ΩΡΑ  11.45  ΟΜΙΛΙΑ  κ.  ΠΡΟΕΔΡΟΥ   Δ.Σ.  Μ.Τ.Σ.

ΩΡΑ  12.00  ΟΜΙΛΙΑ  κ.  ΠΡΟΕΔΡΟΥ   Δ.Σ. ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.

ΩΡΑ  12.15  ΟΜΙΛΙΑ  κ.  ΠΡΟΕΔΡΟΥ Π.Ο.Α.Σ.Α.

ΩΡΑ  12. 30 – 13.00  ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

(κ.κ. ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΝΟΜΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας,  ΣΟΥΠΙΩΝΗΣ Νικόλαος)

ΠΕΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

13.15   ΜΙΚΡΗ ΔΕΞΙΩΣΗ   

 

Οι αντίστοιχες με το πρόγραμμα Θεματικές Ενότητες των κ.κ. Προσκεκλημένων Ομιλητών.

e-Ε.Φ.Κ.Α.

«Λειτουργία και αποτελεσματικότητα του e-ΕΦΚΑ, τα προβλήματα στην έκδοση των κύριων και επικουρικών συντάξεων και οι νέοι στόχοι στην ασφάλιση κα τον e-EFKA».

Μ.Τ. Σ.

«Η βιωσιμότητα και οι στόχοι του Μ.Τ.Σ, οι κίνδυνοι του ΒΟΕΑ, αναδρομικά και επιπλέον μέρισμα  και οι συνέπειες ενοποίησης του συνόλου των Μετοχικών Ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας (ασφαλισμένων πρ. Ελληνική Χωρ/κης)».

ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.

«Η κινητή και ακίνητη περιουσία του ΤΑ.Π.Α.Σ.Α, η ασφαλής εξυπηρέτηση χορηγήσεων εφάπαξ του Κλάδου Πρόνοιας και οι προβλέψεις νέων παροχών του Κλάδου Υγείας».

Π.Ο.Α.Σ.Α.

«Το επικαιροποιημένο διεκδικητικό πλαίσιο και ο νέος Λογαριασμός αλληλοβοήθειας».

 

 

ΒΙΚΤΩΡ ΜΑΡΙ ΟΥΓΚΩ (1802 – 1885) – Γαλλία

ΒΙΚΤΩΡ ΜΑΡΙ ΟΥΓΚΩ (1802 – 1885) – Γαλλία

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του, αντιλήφθηκε το λογοτεχνικό του ταλέντο και ξεκίνησε τις μεταφράσεις έργων από τα λατινικά, καθώς και δικές του πρωτότυπες ποιητικές εργασίες.

Η αξία του αναγνωρίστηκε σύντομα μέσα στο γαλλικό ακαδημαϊκό κύκλο, αλλά και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό.

Από πολύ νωρίς ξεκίνησε να γράφει ποιήματα και να μεταφράζει κλασσικούς Λατίνους ποιητές, όπως ο Βιργίλιος.

Το όνομα του Βίκτωρος Ουγκώ, είναι περισσότερο συνδεδεμένο με τα μυθιστορήματά του, όπως “Η Παναγία των Παρισίων” και “Οι Άθλιοι”.

Ωστόσο το έργο του περιλαμβάνει, επίσης, δοκίμια, διηγήματα, θεατρικά και ποιήματα.

Ο Ουγκώ έγινε ηγέτης του ρομαντικού κινήματος και το 1841 εξελέγη, στην Γαλλική Ακαδημία.

Ο Ουγκώ γνώριζε καλά την ιστορία της αρχαίας Ελλάδος και εμπνεύστηκε, από τον επαναστατικό αγώνα του 1821 και το πάθος του Λόρδου Βύρωνα, λίγο πριν την ίδρυση του Ελληνικού κράτους.

Ο ίδιος, με τη σειρά του, επηρέασε το έργο πολλών Ελλήνων λογοτεχνών.

(Δεκατρία, από τα σαράντα ένα ποιήματα της συλλογής “Τα Ανατολίτικα” (1829), εκφράζουν τον γνήσιο φιλελληνισμό του.

Ο νεαρός Ουγκώ (27 χρόνων τότε), εξυμνεί την προσπάθεια του Ελληνικού Έθνους, για ελευθερία.

(“Στην Ελλάδα! Στους φίλους μου, τιμωρία κ’ Ελευθερία!”), χωρίς να αναλώνεται στα αρχαιοελληνικά ιδεώδη και τη χαμένη δόξα της αρχαιότητας.

Ο ποιητής στρέφει στο τώρα της εποχής του και στην επικράτηση των δημοκρατικών αξιών και της ελευθερίας.

Κάνοντας σαφή παραλληλισμό του ελληνικού αγώνα στον πρόλογο του έργου του, με την επιδίωξη των καλλιτεχνών της εποχής, για ελευθερία στην τέχνη και αντίθετα, με τους αυστηρούς κανόνες που επέβαλε ο κλασικισμός.

Το Μεσολόγγι και η σφαγή της Χίου φαίνεται, ότι συγκλόνισαν περισσότερο τους Ευρωπαίους Καλλιτέχνες.

Όπως ο Ντελακρουά, έτσι και ο Ουγκώ, αφιερώνει το πιο διάσημο ποίημά του, “Το ελληνόπουλο”, από “τα Ανατολίτικα”, στη σφαγή της Χίου.

“Το Ελληνόπουλο”, της συλλογής αυτής :

Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός πέρα ως πέρα.

Η Χίος το ολόμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα.

Ερμιά παντού, μα κοίταξε απάνου εκεί στο βράχο,

στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο

κάθεται, σκύβει θλιβερά το κεφαλάκι

στήριγμα και σκεπή του απομένει,

μόνο μια ν’ άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη

μεσ’ στην αφάνταστη φθορά)………..

Η αγάπη του Ουγκώ για τους Έλληνες συνεχίστηκε και στο μετέπειτα έργο του, χωρίς, ωστόσο μια τόσο έντονη και ρητή αναφορά, στον Αγώνα του 1821.

Εξακολουθούσε να ενημερώνεται για τις εξελίξεις μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, ενώ την δεκαετία του 1860, συνέβαλε με τον τρόπο του, στον απελευθερωτικό αγώνα των Κρητικών, μεσολαβώντας σε διπλωμάτες και στέλνοντας επιστολές εμψύχωσης, προς τους αγωνιστές.

Ο ζωγράφος της Ελληνικής Επανάστασης, Ευγένιος Ντελακρουά, βλέπει τα έργα του και γράφει :”Αν αποφάσιζε να γίνει ζωγράφος, θα είχε επισκιάσει, όλους τους καλλιτέχνες του αιώνα του”.

Κατηγορεί ανοιχτά τον Έλγιν, για την αρπαγή των μαρμάρων του Παρθενώνα και λέει :

“Η πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού, δεν πρέπει να γίνεται κτήμα ενός λαού”, ενώ επάνω στην κορύφωση των φιλελληνικών του αισθημάτων, εξυμνεί τον Όμηρο και γράφει :

“Ο κόσμος είναι μια διεύρυνση της Ελλάδας και η Ελλάς, είναι ο κόσμος σε σμίκρυνση.

Ο Ουγκώ πίστευε ότι ο μουσουλμανισμός και ο Χριστιανισμός και τελικά, η Ανατολή και η Δύση, μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά, υπό την προϋπόθεση, εν προκειμένω της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Η ιδέα αυτή διατρέχει, το σύνολο των “Ανατολίτικων ” ποιημάτων του.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ

Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Ευσέβεια” είναι εν γένει η δυνατότητα κάποιου, στον έμπρακτο σεβασμό, να μπορεί ν’ αναγνωρίζει δηλαδή, κάτι ως σεβαστέο και να μπορεί να του αποδίδει σεβασμό.
“Ευσέβεια” είναι δηλαδή, η Αρετή του σεβαστικού και του αφοσιωμένου.
Μια αρετή που τιμούσαν ιδιαίτερα οι Σπαρτιάτες, μαζί με τη “Σωφροσύνη” (θα συμφωνήσει αργότερα και ο ποιητής Πίνδαρος, ο οποίος θα χαιρετίσει την “Ευσέβεια”, ως μητέρα Αρετή της “Σωφροσύνης”.
Η Σωκρατική ουσία της “Ευσέβειας”, βρίσκεται στην προθυμία να εξυπηρετηθεί, το θείο θέλημα.
Επειδή λοιπόν, το θείο θέλημα είναι η πραγμάτωση της Δικαιοσύνης, η “Ευσέβεια” αποτελεί μια ειδικότερη πλευρά της Αρετής της “Δικαιοσύνης” : ΜΟΡΙΟΝ ΓΑΡ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΟ ΟΣΙΟΝ”. (“Ευθύφρων”, 12 d).
Ο μαθητής του Σωκράτη, Ξενοφών, στα “Απομνημονεύματα”, που έχει αφιερώσει στον διδάσκαλό του, διασώζει ότι ο Σωκράτης κηρύσσει ότι, τα τρία σπουδαιότερα καθήκοντα του ανθρώπου είναι :
1. Η ευγνωμοσύνη προς τους γονείς,
2. Η φιλότης προς τα αδέλφια, και
3. Η εμπιστοσύνη προς τους φίλους,
ενώ θεμέλιο όλων των επιμέρους Αρετών είναι, η προς τους θεούς “Ευσέβεια.”
Το αντίθετο της Ευσέβειας εκφράζεται από τον “όρο” ασέβεια, ο οποίος περιγράφει την κατάσταση του ενεργούντος η σκεπτόμενου με βέβηλο ή αισχρό τρόπο, δηλαδή του “αήθεου”, με την αρχαιοελληνική έννοια.
Αρετή στην Ορθοδοξία ονομάζονται, οι αξίες που με πράξεις και ενέργειες, πρέπει να ακολουθεί κάθε πιστός, με στόχο την σωτηρία του.
Είναι βασισμένες πάνω στις Κυριακές εντολές και ιδίως στο Κυριακό παράγγελμα, “έσεσθαι ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο Πατήρ, ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν”.
Η Αρετή είναι καρπός και συνέπεια της αγιοπνευματικής ζωής του Χριστιανού, αποτέλεσμα της προσπάθειας του ανθρώπου, αλλά και δωρεά της θείας χάριτος, στον αγωνιζόμενο Χριστιανό.
Στόχος κάθε πιστού καταστάται η διαρκής προσπάθεια, για εφαρμογή των εντολών, που οδηγούν στο δρόμο του Κυρίου, μέσα από τη μυστηριακή ζωή της εκκλησίας και του διαρκούς πνευματικού αγώνα, για την προσωπική τελείωση.
Η αρετή είναι μια έννοια, που απασχολούσε εξαρχής τον άνθρωπο, όπως φαίνεται κυρίως, από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, η οποία εξέτασε την αρετήν, ως ιδέα και τρόπο ζωής με διανοητικούς συλλογισμούς.
Χαίροις Ιεραρχών η Τριας, της εκκλησίας τα μεγάλα προπύργια, οι στύλοι της ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ, ο των πιστών εδρασμός.
Ο Απόστολος Παύλος από την πλευρά του τονίζει, πως οι τρεις μεγαλύτερες αρετές, είναι η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, με μέγιστη των τριών την ΑΓΑΠΗ, ενώ τονίζεται πως η ταπείνωση, είναι ο ασφαλής δρόμος, για την εν χριστώ σωτηρία.
Η δίψα και η πείνα για δικαιοσύνη, η καθαρότητα της καρδιάς, η Ειρήνη, αναφέρονται στους Μακαρισμούς, όπως και η Ευσέβεια, η υπομονή, αλλά και η πραότητα.
Ο ιερός Χρυσόστομος, ομιλεί πως μια αρετή δεν αρκεί, ενώ η τήρηση της αρετής επιφέρει αγλαούς καρπούς.
Ο Μάξιμος ο ομολογητής, καλεί τους πιστούς να ακολουθήσουν δρόμο προθυμίας, εγκράτειας, καρτερίας σωφροσύνης, υπομονής, μακροθυμίας, ανοχής, αγάπης, ταπεινοφροσύνης, ακτημοσύνης, επιείκειας.
Ο αληθινός άνθρωπος φροντίζει να είναι ευσεβής. Και ευσεβής είναι εκείνος που δεν επιθυμεί τα ξένα πράγματα.
Ο Όσιος Σωφρόνιος, μερικές φορές, που έπαιζε με τα παιδιά σαν παιδί, τον έβλεπες και απορούσες που εύρισκε τόση χαρά.
Τον απορροφούσε το παιδί τόσο πολύ, που έδινε την εντύπωση πως ξεχνούσε, όλα τα άλλα.
Πάντα έλεγε. Τα παιδιά καταλαβαίνουν αυτά, που τους λες. Πρέπει να τους μιλάς με σεβασμό, όπως στους μεγάλους, αν και οι μεγάλοι, δεν καταλαβαίνουν όπως αυτά!
Η ταπεινότητα υποδηλώνει, τη στάση της προσωπικότητάς μας.
Σαν αρετή αναφέρεται σε όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου, αλλά η αληθινή έννοια της ταπεινότητας, έχει μεγάλη αξία για τον άνθρωπο.
Πολλοί πιστεύουν, ότι η ταπεινότητα είναι το αντίθετο της αλαζονείας, όταν, στην πραγματικότητα, είναι ένα σημείο ισορροπίας.
Το αντίθετο της αλαζονείας, είναι η έλλειψη αυτοεκτίμησης, η ασημαντότητα.
Ο ταπεινός άνθρωπος είναι εντελώς διαφορετικός από έναν άνθρωπο, που δεν μπορεί να αναγνωρίσει και να εκτιμήσει τον εαυτό του.
Η αλαζονεία ασχολείται με το ποιος έχει δίκιο, ενώ η ταπεινότητα, με το τι είναι σωστό.
Όσο λιγότερο προσπαθούμε, να αποδείξουμε την αξία μας στους άλλους, τόσο πιο εύκολο είναι να νιώσουμε μέσα μας ήρεμοι.
Η απόδειξη της αξίας είναι μια πολύ επικίνδυνη παγίδα.
Καταναλώνουμε τεράστια ποσότητα ενέργειας, για να επιδεικνύουμε συνεχώς τα επιτεύγματά μας, να κομπάζουμε ή να προσπαθούμε, να πείσουμε τους άλλους, για το πόσο σημαντικοί είμαστε.
Αντίθετα, όσο λιγότερο αναζητάμε την επιδοκιμασία, τόσο περισσότερο γινόμαστε αποδέκτης της.
Οι άνθρωποι έλκονται από άτομα, που τα χαρακτηρίζει μια ήσυχη εσωτερική αυτοπεποίθηση, που δεν προβάλλουν τον εαυτό τους, σαν ξεχωριστό και που δεν έχουν ανάγκη, να αποδεικνύουν την αξία τους και να “έχουν δίκιο” συνέχεια.
Η ζωή είναι ένα μεγάλο μάθημα ταπεινοφροσύνης!

Σας ευχαριστώ
Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ρόλος των γονέων δεν περιορίζεται, στη γέννηση του παιδιού και την φροντίδα του.

Επεκτείνεται και στην ανάπτυξη ενός υγιούς χαρακτήρα, ο οποίος να μπορεί να αντιμετωπίζει ικανοποιητικά τις προκλήσεις τις οποίες θα βρει σταδιακά, στις διάφορες εξελικτικές φάσεις της ζωής του.

Ακόμη και όταν ανεξαρτητοποιηθεί και απομακρυνθεί από το γονεϊκό σύστημα.

Για το σκοπό αυτό οι γονείς είναι απαραίτητο, εκτός των άλλων, να καλλιεργήσουν αξίες και αρχές, οι οποίες θα αποτελέσουν συνοδηγό στο παιδί, σε όλες τις εμπειρίες και τα βιώματα, που θα αποκτήσει.

Για τους ανωτέρω λόγους, η στάση των γονέων έχει πρωταρχική σημασία, για τη ζωή του παιδιού. Οι γονείς επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του παιδιού, αφού οι πρώτες εμπειρίες του είναι αυτές που “θα χαράξουν”, σε μεγάλο βαθμό και τη μετέπειτα ζωή του.

Για να μπορέσει όμως ο γονιός να πετύχει στη σχέση του με το παιδί του, οφείλει να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες, που θα επιτρέψουν καλή επικοινωνία, συνεργασία και αλληλοκατανόηση.

Πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους, μόνο σαν μηχανή, μόνο σαν σώμα.

Φροντίζουν να μη τους λείψει το ψωμί, το καθαρό ένδυμα, το καινούργιο υπόδημα, η εντυπωσιακή μόρφωση.

Έρευνα από το ινστιτούτο Ψυχολογίας της Ισπανίας, έδειξε ότι το 96% των παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα, επιθυμούν οι γονείς τους να είναι εκδηλωτικοί και τρυφεροί, να είναι πιο χαρούμενοι και να περνάνε πιο πολύ χρόνο μαζί τους.

Πολλές φορές οι γονείς καμαρώνοντας, γι’ αυτά τα παιδιά λένε “μεγάλωσε, δεν μας χρειάζεται” ή “είναι ώριμο αυτό το παιδί”.

Τη στιγμή εκείνη δεν συνειδητοποιούν, ότι είναι δική τους η ανάγκη, να αντιμετωπίζουν αυτό το παιδί σαν δυνατό, έως ότου τελικά γίνεται.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των παιδιών, είναι η διαίσθηση των αναγκών και των αγωνιών των γονιών τους και γι’ αυτό το λόγο προσφέρουν τον εαυτό τους εκούσια, για τη μέριμνα αυτών.

Οι ήρεμοι γονείς καλλιεργούν το αίσθημα της ασφάλειας στα παιδιά στο να μοιραστούν τα νέα τους, τα συναισθήματά τους και τους προβληματισμούς τους, ενισχύοντας την σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσά τους.

Τα παιδιά χρειάζονται σταθερότητα, φροντίδα και ανιδιοτελή αγάπη, για να “ανθίσουν”, ωστόσο τα πράγματα δυστυχώς δεν είναι πάντα έτσι και σε μικρές ηλικίες, τα παιδιά δεν έχουν τα κριτήρια να εντοπίσουν τον “τοξικό” γονέα.

Οι “τοξικοί” γονείς επικεντρώνονται μονίμως στα δικά τους συναισθήματα και προβλήματα, αδιαφορώντας, για τα προβλήματα των παιδιών τους, μετατρέποντάς τα σε ενήλικες, από την παιδική τους ηλικία.

Πολλές φορές οι τοξικοί γονείς, λένε στα παιδιά τους, ότι αυτά είναι υπεύθυνα για την ευτυχία, η δυστυχία των γονιών τους.

Λένε, λοιπόν, τι θυσίες έχουν κάνει για να τα μεγαλώσουν, ότι τα παράτησαν όλα για χάρη τους ή πως είναι η μοναδική πηγή ευτυχίας τους.

Η επίκριση δεν είναι ωφέλιμη στη σχέση γονέα – παιδιού. Τα λάθη είναι ανθρώπινα, καθώς μέσα από τα λάθη επέρχεται η μάθηση. Όσο δύσκολη ημέρα και να έχουν στον εργασιακό τους χώρο, πρέπει να αποφεύγουν να αντιδρούν άσχημα με το παραμικρό λάθος των παιδιών, αντιθέτως να τα βοηθάνε να μαθαίνουν.

Με αυτό τον τρόπο, το παιδί νιώθει υπεύθυνο για τα συναισθήματα του γονέα του, άρα και ένοχο, όταν μιλάμε για τη δυστυχία του γονέα του η υπεύθυνο, ώστε να συνεχίσει να διατηρεί ευτυχισμένο τον γονέα του.

Οι ανάγκη των γονιών να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό στην εργασία, στον σύντροφό, στο παιδί, είναι λογικό να αυξάνει την ψυχολογική πίεση, το αίσθημα του ανικανοποίητου και τα άγχος.

Υπάρχει ένας “μαγικός” τρόπος, ώστε το άγχος να εξαφανιστεί και αυτός είναι τα χάδια και οι αγκαλιές από τα παιδιά σας, που αξίζουν όσο τίποτα στον κόσμο.

Οι απαιτήσεις της ζωής δεν τελειώνουν ποτέ, οι στιγμές τρυφερότητας με τα παιδιά σας όμως, είναι ανεπανάληπτες και δεν γυρνάνε πίσω.

Το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά σας δεν αγοράζεται, διότι είναι η αγκαλιά σας, η εκδήλωση τρυφερότητας καθώς και η άνευ όρων αποδοχή τους.

Πηγή : Έλσα Μπάρδα – Κλινικός Ψυχολόγος- www.paidiatros . Com.- Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΑΘΥΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΑΘΥΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ραθυμία είναι η απροθυμία για εργασία, η οκνηρία, η αδιαφορία, η νωθρότητα.

Ο ράθυμος αρέσκεται να είναι αργός, χαλαρωμένος. Κι αν με πολλή καθυστέρηση αποφασίσει να κάνει κάποιες ενέργειες, οι κινήσεις του, είναι νωχελικές και άτονες.

Γενικά δεν έχει όρεξη για δουλειά. Είναι σε όλα του δυσκίνητος, απρόθυμος και νωθρός.

Η χαυνότητα που παρουσιάζει είναι ακόμη μεγαλύτερη στα πνευματικά. Κυρίως σ’ αυτά.

Η ραθυμία είναι η νάρκη των πνευματικών μας δυνάμεων ως νύστα της ψυχής. Και όπως ο σωματικός ύπνος αναστέλλει, κάθε σωματική αίσθηση και δραστηριότητα, έτσι και η ραθυμία, ως νύστα της ψυχής, αποτρέπει κάθε πνευματική δραστηριότητα και ναρκώνει κάθε έφεση, για πνευματική άσκηση και εργασία.

Ο ράθυμος δεν έχει προθυμία να εργαστεί ούτε για το Θεό, ούτε για την ψυχή του, ούτε για την ωφέλεια των αδελφών του.

Αδιαφορεί για τον πνευματικό καταρτισμό του.

Παραμελεί τη συστηματική παρακολούθηση του εαυτού του. Αναβάλλει να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Αλλά η αναβολή σημαίνει συνήθως ματαίωση, στην πορεία του ημερήσιου ή εβδομαδιαίου προγράμματός του.

Τα πιο πολλά τελικά, δεν τα κάνει.

Κι αν κάνει μερικά, δεν τα κάνει με όρεξη και πνοή, αλλά ως αγγαρεία άτονα και ανόρεχτα.

Ο ράθυμος σιγά – σιγά απορυθμίζεται, βυθίζεται στο λήθαργο της άστατης ζωής.

Η ραθυμία από πολλούς, θεωρείται ακίνδυνο πάθος, αλλ’ είναι “το πάντων χαλεπώτατον .”

Ό,τι υποφέρουμε και νοιώθουμε δυσβάστακτο, από τη ραθυμία μας το υποφέρουμε.

Η καθημερινή πραγματικότητα το “επιβεβαιώνει αυτό”, με πλήθος παραδειγμάτων.

Ακόμη “η των πραγμάτων πείρα” επιβεβαιώνει, ότι η ραθυμία και τα εύκολα τα κάνει δύσκολα.

“Τι ραθυμείς, αθλία μου ψυχή;”

Το μεγάλο εμπόδιο της πνευματικής μας προκοπής είναι η ραθυμία. Αυτό το πάθος της ψυχής που, εκ πρώτης όψεως, δεν αποτελεί αμαρτία.

Η ραθυμία δεν βλάπτει κανέναν, ούτε αποτελεί άρνηση Θεού. Στην πραγματικότητα όμως, αποτελεί ψυχικό θάνατο.

Η ραθυμία, σαν σκόνη επικάθεται στην ψυχή, έως ότου την παγιδεύει στην ψυχρότητα της αγάπης και στο σκότος της αμάθειας.

Η ραθυμία είναι η Διαρκής αναβολή ανάληψης ευθύνης, για μια σοβαρή και συνεπή πνευματική αποχαύνωση, έως ότου η ψυχή να την αποδεχθεί, ως κατάσταση φυσιολογική.

Είναι ο υποβιβασμός της πίστης, σε ανούσια τυπολογία. Είναι η ψευδαίσθηση του άπειρου διαθέσιμου χρόνου.

Γρηγορείτε !

Η προτροπή αυτή καλεί την ψυχή μας, σε μια ευλογημένη ανησυχία, σε μια διαρκή προσμονή συνάντησης με τον Θεό, σε μια ανάνηψη, από ένα πνευματικό κώμα.

“Γρηγορείτε”, συμβουλεύει ο ίδιος ο Κύριος, “διότι δεν ξέρετε, πότε θα δεχτείτε την επίσκεψή μου”.

Και βεβαίως δεν εννοεί μόνον την ώρα της αποχώρησής μας, από τη γη αυτή. Κάθε ώρα, κάθε στιγμή ο Κύριος μπορεί να βρεθεί, προ των πυλών της ψυχής μας.

Θα βρεθούμε άξιοι , αυτής της επίσκεψης;

Εγρήγορση σημαίνει, επίσης, τάξη στη ζωή μας και ακρίβεια και αυστηρότητα στο ωρολόγιο πρόγραμμα, της διαθέσεως του ημερήσιου χρόνου μας.

Εγρήγορση σημαίνει κατανάλωση όλου του χρόνου της επικοινωνίας μας, με τους άλλους σε καθαρά πνευματικής και επικοδομητικής φύσεως θέματα, καθώς και στην κοινή ανάγνωση ιερών κειμένων.

Σ’ αυτή την εγρήγορση, τη σωστική, μας προτρέπει και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, λέγοντας : Γρηγορείτε, ότι ουκ οίδατε την ημέρα ουδέ την ώραν, εν η ο υιός του ανθρώπου έρχεται”. ( Ματθ,κε’ 13).

Σε περίπτωση θλίψεως και κινδύνων, ορατών και αοράτων, η προσευχή μας, είναι ακόμη πιο απαραίτητη.

Γιατί είναι η έκφραση της δικής μας ταπεινώσεως και της ελπίδας μας στο Θεό.

Γιατί μας φέρνει κοντά στη όρια βοήθειας, στο θείο έλεος.

Έτσι δεν αυτονομούμαστε και ο παντοδύναμος Θεός, έρχεται συνεργός μας και μας βγάζει από τις δυσκολίες.

Πηγή : Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες (ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ). Μηναίο 0ρθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό (ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ ).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Έννοια και σημασία

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Προσοχή είναι η διαδικασία μέσω της οποίας το μυαλό “διαλέγει”, από τα διάφορα ερεθίσματα που βάλλουν τις αισθήσεις, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.

Επιτρέπει μόνο σε ορισμένες πληροφορίες, να εισέλθουν στο συνειδητό.

Η προσοχή είναι μια νοητική διεργασία, η οποία απαιτεί τη χρήση των νοητικών πόρων, για να κατευθύνει και να εστιάσει τις εμπλεκόμενες νοητικές διεργασίες.

Αυτές οι νοητικές διεργασίες, είναι περιορισμένες. Όσο περισσότερο προσοχή απαιτεί ένα έργο, τόσο λιγότεροι πόροι είναι διαθέσιμοι, για οποιοδήποτε άλλο έργο.

Η καθημερινή εμπειρία μας δείχνει ότι μπορούμε να πραγματοποιούμαι συγχρόνως, μερικές δραστηριότητες, χωρίς να προσέχουμε ιδιαίτερα.

Μπορούμε π.χ., να περπατάμε και συγχρόνως να σκεφτόμαστε, για μια γραπτή εργασία ή για μια ομιλία, που πρέπει να κάνουμε.

Μπορούμε επίσης να διαβάζουμε ένα βιβλίο και να ακούμε συγχρόνως μουσική.

Υπάρχουν επίσης δραστηριότητες, όπως είναι η κολύμβηση, το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου, η οδήγηση αυτοκινήτου, κατά την εκμάθηση των οποίων, πρέπει στην αρχή να προσέξουμε ιδιαίτερα σημεία.

Δηλαδή πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε αυτά, ώστε να μάθουμε να κάνουμε σχεδόν αυτόματα, ότι απαιτείτε για την πραγματοποίησή τους.

Συγχρόνως να διεκπεραιώνουμε και άλλες δραστηριότητες, π.χ. μπορούμε να οδηγούμε και να μιλάμε συγχρόνως, στο τηλέφωνο.

Όλες οι παραπάνω έκδηλες πραξιακές συμπεριφορές της καθημερινής ζωής, υποδηλώνουν την ύπαρξη ποικιλομορφίας, όσον αφορά τη νοητική λειτουργία και τις δραστηριότητες του ανθρώπου, στις οποίες συμμετέχει και η διαδικασία της προσοχής.

Η προσοχή δηλαδή, βοηθά το άτομο να βρίσκεται σε ετοιμότητα και σε γνωστική εγρήγορση, για την πρόσληψη των περιβαλλοντικών ερεθισμάτων.

Από αυτά τα ερεθίσματα, το άτομο επιλέγει συγκεκριμένα και αγνοεί τα υπόλοιπα.

Από τα συστατικά στοιχεία της προσοχής, δηλαδή η ετοιμότητα, η επαγρύπνηση, η επιλεκτικότητα, και η επικέντρωση, προκαλούν και δρομολογούν τον ανακλαστικό προσανατολισμό.

Δηλαδή μια προσανατολισμένη, προς τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα αντίδραση του ατόμου.

Η προσοχή, φαίνεται να είναι μια νοητική διεργασία με δύο όψεις :

Τη συνειδητή / ελεγχόμενη επεξεργασία και την αυτοματοποιημένη, που είναι συνήθως, μη συνειδητή.

Στο παράδειγμα της οδήγησης αυτοκινήτου, γίνεται σαφές, ότι η προσοχή του οδηγού ως προς τις κινήσεις των χεριών και των ποδιών είναι αυτοματοποιημένη. Παραμένει ωστόσο επικεντρωμένη, ενώ ως προς την παρακολούθηση της σήμανσης και της κυκλοφορίας ή της συζήτησης με το συνοδηγό, είναι συνειδητή και ελεγχόμενη.

Αν, όμως, κάποιο ιδιαίτερο γεγονός στην κυκλοφορία τραβήξει την προσοχή μας περισσότερο, οι όροι αντιστρέφονται, ως προς την κατανομή της προσοχής.

Μπορεί να απαντήσουμε στο συνομιλητή μας, ύστερα από πολύ ώρα, ακόμα και με κάτι άσχετο με την ερώτησή του.

Σε επιστημονικό ψυχολογικό επίπεδο πρέπει να λεχθεί, ότι η προσοχή αφορά μια συσσώρευση της νοητικής ικανότητας του ανθρώπου, η οποία τον βοηθά να αξιολογήσει τις αισθητηριακές πληροφορίες και να τις αξιοποιήσει για την επίδοσή του, σε κάποια δραστηριότητα και για τη συμπεριφορά του.

Δεν πρόκειται, για μια μεμονωμένη γνωστική διαδικασία ή ικανότητα, αλλά συνδέεται και με τις άλλες γνωστικές λειτουργίες του ανθρώπου και ιδιαίτερα με την αντίληψη.

Το άτομο μπορεί να αντιληφθεί μόνο τα πράγματα που προσέχει και μπορεί να προσέξει, μόνο τα πράγματα, που μπορεί να αντιληφθεί.

Πέρα από την αντίληψη, οι δύο βασικές όψεις η λειτουργίες της προσοχής, δηλαδή η επιλεκτικότητα και η κατανεμημένη προσοχή, εστιάζονται επίσης με την ενσεινήδητη ή μη συνειδητή συμπεριφορά του ατόμου.

Όταν λέω, τι βλέπω ή τι παρατηρώ ή τι ακούω, τότε έχω επίγνωση, δηλαδή συνειδητοποιώ αυτό που έχω παρατηρήσει, ή έχω ακούσει.

Από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω διαφαίνεται η σημασία της προσοχής στο γνωστικό σύστημα του ανθρώπου και ιδιαίτερα σε πρακτικό επίπεδο.

Στις διάφορες δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως στο χειρισμό των συστημάτων ελέγχου των σύγχρονων επικοινωνιών π.χ. της εναέριας και της οδικής κυκλοφορίας.

Πηγή : Εμμαν. Κολιάδης, (Καθηγ. Πανεπισ. Αθηνών). Γνωστική Ψυχολογία, Γνωστική Νευροεπιστήμη στη πράξη.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΕΡΙΚΛΗΣ (περίπου 495 -429 π.χ.)

ΠΕΡΙΚΛΗΣ (περίπου 495 -429 π.χ.)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Περικλής γεννήθηκε σύμφωνα με τους ιστορικούς, μεταξύ του 495-490 π.χ., στο Δήμο Χολαργού της Αττικής.

Ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του Ξάνθιππος καταγόταν από το ιερατικό γένος των Βουζύγων, κατέχοντας μεγάλη περιουσία.

Η μητέρα του, Αγαρίστη, καταγόταν από την οικογένεια του Κλεισθένους.

Ήταν στρατηγός και ταυτόχρονα πολιτικός, ρήτορας και λόγιος.

Το μεγάλο του χάρισμα δεν ήταν άλλο από την ευγλωτία και την ρητορική του δεινότητα. Οι Αθηναίοι στέκονταν μαγεμένοι, απέναντι στους λόγους του.

Δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει πολύ, για να πείσει το κοινό του, καθώς η ηρεμία που απέπνεε και τα ξεκάθαρα νοήματα του, κόντρα στη ξύλινη ρητορική των αντιπάλων του, ήταν αρκετά για να κερδίσουν την εύνοια του ακροατηρίου του.

Η διακυβέρνησή του συνδέεται με τον Χρυσό Αιώνα της Αθήνας, όταν οι τέχνες γνώρισαν άνθηση.

Ο Περικλής κυβέρνησε την Αθήνα περίπου από το 461 π.Χ.

Λαμπρός πολιτικός, ενσάρκωσε τα ελληνικά δημοκρατικά ιδεώδη και υπήρξε ο κυβερνήτης της πόλης με τη μεγαλύτερη θητεία, μέχρι τον θάνατό του.

Ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη, ένα από τα πλέον εμβληματικά οικοδομήματα της αρχαίας Ελλάδος, όπως και πολλά άλλα κτήρια του λόφου, κατασκευάστηκαν από πρωτοβουλία του Περικλή.

Συμβολίζει το αποκορύφωμα της ισχύος των Αθηνών, αλλά κυρίως ταυτίζεται με τον σπουδαίο ηγέτη, που πρωτοστάτησε στην κατασκευή του.

Ο Περικλής έμεινε στην ιστορία, ως ένας σπουδαίος ρήτορας και φημίζεται για τις ομιλίες του, που ασπάζονται τις αξίες της δημοκρατίας.

Σε έναν από τους λόγους του στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου διακήρυξε :

“[Το αθηναϊκό] πολίτευμα, ευνοεί τους πολλούς και όχι τους λίγους. Γι’ αυτό το λόγο ονομάζεται δημοκρατία”.

Από τα πρώτα του βήματα της δημόσιας παρουσίας του, ο Περικλής στήριξε τις θεατρικές παραστάσεις.

Το 472 μάλιστα υπήρξε χορηγός των Περσών του Αισχύλου.

Αργότερα στην προσπάθεια να ενισχύσει τον αθηναϊκό πολιτισμό, χρησιμοποίησε κρατικούς πόρους επιδοτώντας το εισιτήριο των φτωχότερων πολιτών, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο θέατρο.

Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, η Αθήνα έγινε το κυριότερο μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας, ενός συνασπισμού αποτελούμενου από εκατοντάδες ελληνικές πόλεις – κράτη, που συγκροτήθηκε ,για να αντιμετωπίσει τις περσικές δυνάμεις εισβολείς.

Σταδιακά εξελίχτηκε σε αθηναϊκή αυτοκρατορία που επεκτάθηκε στη Μεσόγειο, χρηματοδοτώντας τη δημιουργία αποικιών, όπως οι Θούριοι στην Ιταλία.

Η δημοτικότητα του Περικλή τον διευκόλυνε, ώστε να ξεφορτωθεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους οποίους εξοστράκισε.

Μολονότι κατηγορήθηκε για διαφθορά και τυραννικές τάσεις, η πολιτική επιρροή του ήταν τέτοια, που κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, καθαιρέθηκε μόνο μια φορά και αυτή για σύντομο χρονικό διάστημα.

Με τον καιρό ο ίδιος ξανακέρδισε τον λαό και την θέση του, όμως η αρρώστια που είχε χτυπήσει και τον ίδιο από τον λοιμό, ήταν μοιραία, για την ζωή του.

Άφησε την τελευταία του πνοή το 429 π.χ. σημειώνοντας, το τέλος μιας ολόκληρης εποχής που χάρισε στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στους μετέπειτα Έλληνες, τα βασικά χαρακτηριστικά της Δημοκρατίας.

Πηγή : www. Capital .gr – www. ethnos.gr.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

ΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στο μαρτύριο του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου, έθεσε τέλος κάποιος, με δύο σφαίρες στο κεφάλι.

Στο αξιόλογο περιοδικό “Καινή Κτίσις”, διαβάσαμε μαρτυρία στα ζοφερά γεγονότα εκείνων των ημερών.

Την καταθέτουμε ως αξιόπιστη, αφού είναι μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα :

Του Ακαδημαϊκού Καθηγητού ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΥΛΩΝΑ, σε ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών, εξήντα χρόνια μετά την καταστροφή, στις 14 Δεκεμβρίου του 1892.

“…Θα μου επιτρέψετε να τελειώσω την ομιλία μου με μια προσωπική εμπειρία, που για πρώτη φορά εξομολογούμε.

Κατά τις τελευταίες ημέρες του θλιβερού Σεπτεμβρίου 1922 μια ομάδα φοιτητών των International College της Σμύρνης κι εγώ, βρεθήκαμε φυλακισμένοι σε απαίσιο υπόγειο, σ’ ένα από τα μπουντρούμια του Διοικητηρίου της Σμύρνης.

Σ’ αυτό ήταν στριμωγμένοι ασφυκτικά Έλληνες Χριστιανοί αιχμάλωτοι, μάλλον άνθρωποι προορισμένοι για θάνατο.

Τις βραδινές ώρες, φύλακες με επικεφαλής Τουρκοκρήτα, παραλαμβάνει θύματα, που ετουφεκίζοντο.

Στις 5 το απόγευμα της τελευταίας ημέρας, με διέταξε να τον ακολουθήσω στην αυλή.

– Είσαι δάσκαλος με ρωτά. – Αυτήν την τιμή είχα! του απαντώ.

Και οι άλλοι που ήταν μαζί σου, είναι φοιτητές; Ναι του λέγω. – Γρήγορα μάζεψέ τους και φέρε τους εδώ!

Ελάτε μαζί μου έξω! λέγω στους συντρόφους μου.

Φαίνεται ήρθε η ώρα σας. Εμπρός, με θάρρος!

Ποια ήταν η έκπληξή μας, όταν ακούσαμε τον Τουρκοκρητικό, να λέει :

Δεν θα σας σκοτώσω, θα σας σώσω.

Απόψε θα θανατωθούν όλοι όσοι είναι στο μπουντρούμι, γιατί έφεραν κι άλλους, που δεν έχουμε χώρο να τους στοιβάξουμε.

Θα σας σώσω σήμερα, γιατί ελπίζω αυτό να με βοηθήσει να λησμονήσω, μια τρομερή σκηνή που αντίκρισαν τα μάτια μου, σκηνή στην οποία έλαβα μέρος.

Και συνέχισε :

Παρακολούθησα το χάλασμα του Δεσπότη σας. Ήμουν με εκείνους που τον τύφλωσαν, που του ‘βγαζαν τα μάτια και αιμόφυρτο τον έσυραν, από τα γένια και τα μαλλιά στα σοκάκια του τουρκομαχαλά.

Τον ξυλοκοπούσαν, τον έβριζαν και τον πετσόκοβαν.

Βαθειά εντύπωση μου έκανε και η αξέχαστη στάση του.

Στα μαρτύρια που τον υπέβαλαν δεν απαντά με φωνές, με παρακλήσεις, με κατάρες.

Το πρόσωπό του το κατάχλωμο, το σκεπασμένο με το αίμα των ματιών του, το πρόσωπό του είχε στραμμένο προς τον ουρανό και διαρκώς κάτι ψιθύριζε, που δεν ηκούετο πέρα, από την περιοχή του.

Ξέρεις εσύ, δάσκαλε, τι έλεγε; – Ναι , ξέρω, του απήντησα.

Έλεγε : Πάτερ ‘Άγιε, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. – Δεν σε καταλαβαίνω, δάσκαλε, μα δεν πειράζει.

Από καιρούς σε καιρό, όταν μπορούσε, ύψωνε κάπως το δεξί του χέρι και ευλογούσε τους διώκτες του.

Κάποιος πατριώτης μου, αναγνωρίζει τη χειρονομία της ευλογίας, μανιάζει και με το τρομερό μαχαίρι, του κόβει και τα δύο χέρια του Δεσπότη.

Εκείνος σωριάστηκε στη ματωμένη γη με στεναγμό, που φαινόταν ότι ήταν μάλλον στεναγμός, ανακούφισης παρά πόνου.

Τόσο τον λυπήθηκα τότε, που με δύο σφαίρες στο κεφάλι τον αποτελείωσα.

Αυτή είναι η ιστορία μου. Τώρα που σας την είπα, ελπίζω πως θα ησυχάσω.

Γι’ αυτό σας χάρισα τη ζωή. – Και που τον έθαψαν; ρώτησα με αγωνία. – Κανείς δεν ξέρει που έριξαν, το κομματιασμένο του κορμί”.

Με τον θάνατο του μαρτυρικού Ιεράρχου Χρυσοστόμου, απεδείχθη προφητικός ο λόγος που εξεφώνησε, κατά την χειροτονία του, το 1910, ως Μητροπολίτης Δράμας.

Πως η μήτρα του “Αν ποτέ χάσει την λαμπηδόνα των λίθων της, ήθελε τότε μετατραπεί εις ακάνθινον στέφανον μάρτυρος Ιεράρχου.”

Έτσι ετελειώθη ο μαρτυρικός Ιεράρχης, τον οποίο ο ευρωπαϊκός τύπος εχαρακτήριζε “ομηρικόν ήρωα”.

Από το σύνολο των 459 κληρικών 8 εκκλησιαστικών επαρχιών της Μικρασίας, πέθαναν με μαρτυρικό θάνατο οι 374.

Για να μην αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό και τις πατροπαράδοτες αξίες του Ελληνισμού.

Σε μας τους επιγενομένους μένει το χρέος να “λιτανεύουμε τις μνήμες και να λιβανίζουμε, τους Νεομάρτυρες, για να είμαστε άξιοι, της θυσίας και της ιστορίας τους.

Πηγή : Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα σε ένα κλίμα δικαιολογημένου πανηγυρισμού γιορτάζουμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, που είναι η γιορτή της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, που είναι ο θρίαμβος της αλήθειας.

Η Εκκλησία ονομάζει, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, σε ανάμνηση του σημαντικού γεγονότος της αναστήλωσης, των ιερών εικόνων την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Είχε προηγηθεί η εικονομαχία – μια περίοδος μεγάλης πόλωσης και σφοδρή αντιπαραθέσεων στο Βυζάντιο”, που δίχασε τους πιστούς, μετατρέποντας σε “μήλον της έριδος” τη λατρεία των χριστιανικών εικόνων.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας, καθιερώθηκε για πρώτη φορά, στα μέσα του 9ου αιώνα.

Πρόκειται για χριστιανική γιορτή, η οποία συνδέεται με την οριστική αναστήλωση των ιερών εικόνων στην Κωνσταντινούπολη από την Αυτοκράτειρα Θοδώρα, το 842 μ.Χ.

Εκείνη τη χρονιά μπήκε τέλος στη μακροχρόνια διαμάχη, η οποία έμεινε γνωστή στην ιστορία, ως Εικονομαχία.

Σε αυτήν την εξαιρετικά ταραχώδη περίοδο, οι Βυζαντινοί είχαν χωριστεί σε δύο αντίπαλες ομάδες :

* Εικονομάχοι ή εικονοκλάστες και

* Εικονομάχοι ή εικονολάτρες.

Οι πρώτοι πρέσβευαν ότι η προσκύνηση εικόνων που απεικονίζουν Άγιους, αποτελεί ειδωλολατρική πράξη.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, ο πιστός το μόνο που έχει απέναντί του είναι ένα ζωγραφισμένο ξύλο, το οποίο και προσκυνά.

Οι δεύτεροι απαντούσαν ότι η ύπαρξη των εικόνων, σε σπίτια και Εκκλησίες ήταν φυσιολογική και εντάσσεται στο τελετουργικό, καθώς αποτελούν “βοηθητικό” μέσο για τη λατρεία του Θεού και των Αγίων της Εκκλησίας.

Η κόντρα κράτησε 120 χρόνια περίπου. Σε αυτήν την ταραχών περίοδο, πραγματοποιήθηκε μεταξύ άλλων και η (z) Οικουμενική Σύνοδος (787 μ.Χ.), η οποία αφορούσε τους εικονομάχους και ξεκαθάρισε ότι η λατρεία των εικόνων των Αγίων, του Χριστού και της Παναγίας είναι απόλυτα συμβατή με τον Χριστιανισμό.

Σε όλο το διάστημα της, δισχιλιόχρονης, ιστορίας της πορείας η Ορθοδοξία αντιμετώπισε κάθε είδους δυσχέρειες, διήλθε “δια πυρός και σιδήρου”, υπέστη επιθέσεις και δέχτηκε διώξεις.

Κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο κλυδωνίζεται, αλλ’ ου καταποντίζεται. χρειάζεται, αλλά ναυάγιον ούχ υπομένει.

Η Ορθοδοξία καθοδήγησε την πνευματική ζωή της ανθρωπότητας.

Επέδρασε στη διαμόρφωση του δικαίου, στους κοινωνικούς δεσμούς και στο φιλοσοφικό στοχασμό.

Λέπτεινε την τέχνη, ημέρωσε τα ήθη, εξευγένισε το πολιτειακό δίκαιο, ανέβασε τον άνθρωπο στο ανώτατο σκαλοπάτι των αξιών.

Η έννοια των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η αξία του ανθρωπίνου προσώπου, η ισότητα των δύο φύλλων, το αγαθό της ελευθερίας, οι αγώνες για την παγκόσμια ειρήνη, την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων και την κοινωνική δικαιοσύνη , αποτελούν πολύτιμα δώρα της Ορθοδοξίας, στην ανθρωπότητα.

Γενικά, η Ορθοδοξία υπηρέτησε με συνέπεια, το μεγαλείο του ανθρώπινου προσώπου, σε όλη την απολυτότητα και καθολικότητα, με τις οποίες αυτό συνδέθηκε, στη Χριστιανική Ανθρωπολογία.

Ο άνθρωπος, ως κορύφωση και συγκεφαλαίωση της θείας δημιουργίας, υπήρξε γι’ αυτήν το καθ’ όλου περιεχομένου της αποστολής της, στον κόσμο και στην ιστορία της σωτηρίας.

Η Ορθοδοξία συνδέθηκε με τον Ελληνισμό, με ένα σύνδεσμο αγάπης αιματηρής, θυσίας και θριάμβου.

Γνωρίζουμε χωρίς την Ορθόδοξη Εκκλησία, Ελλάδα δεν θα υπήρχε σήμερα.

Η Ορθοδοξία βοήθησε το Ελληνικό έθνος, να διατηρήσει την ιστορική του μνήμη και αυτοσυνειδησία και να αξιοποιήσει τα εκλεκτά στοιχεία, του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού.

Εάν σήμερα υπάρχουν κλασσικές σπουδές και μελέτη της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας, αυτό το πλείστον οφείλεται στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας, σε πολλά μοναστήρια και αντιγραφικά εργαστήρια, τα οποία διέδωσαν και τα έργα των αρχαίων συγγραφέων.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΩΜΕΝΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΩΜΕΝΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ

ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μια “έκρηξη” γέλιου σε καθημερινή βάση αποδεικνύεται το καλύτερο – και ανέξοδο φάρμακο για την καρδιά, επισημαίνουν Αμερικανοί ερευνητές, τεκμηριώνοντας και επιστημονικά τη διαπίστωσή τους.

Την ίδια ώρα οι ειδικοί υποστηρίζουν, ότι η κατάθλιψη αυξάνει τον κίνδυνο θνησιμότητας, κατά 44%.

‘Έρευνα επιστημόνων, από το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας, έδειξε ότι οι άνθρωποι που γελούν περισσότερο, έχουν λιγότερες πιθανότητες, να παρουσιάσουν καρδιακά νοσήματα.

Η επίδραση του γέλιου στον ανθρώπινο οργανισμό, υπό στηρίζουν οι ειδικοί, προσομοιάζει με αυτήν της σωματικής άσκησης, γιατί τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.

Κατά συνέπεια ένα αυθόρμητο γέλιο, σε ημερήσια βάση έχει ευεργετικά αποτελέσματα, για το καρδιοαγγειακό σύστημα.

Η σχετική μελέτη διενεργήθηκε από ιατρική ομάδα με επικεφαλής τον δρα Μάικλ Μίλερ, διευθυντή του Κέντρου Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Μέριλαντ στη Βαλτιμόρη.

Όπως εξηγεί ο δρ Μίλερ στο BBC , “το ευεργετικό γέλιο δεν είναι απλό ένα, χα, χα, χα, αλλά ένα αυθόρμητο γέλιο από καρδιάς.

Στο πλαίσιο της έρευνας, μια ομάδα 20 εθελοντών – ανδρών – γυναικών – με άριστη κατάσταση υγείας παρακολούθησε μια κωμική και στη συνέχεια μια ιδιαίτερη καταθλιπτική ταινία.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στους εθελοντές που παρακολουθούσαν την καταθλιπτική ταινία, μειώθηκε η κυκλοφορία του αίματος, κατά 35%.

Αντιθέτως σε αυτούς που παρακολουθούσαν την αστεία ταινία, η κυκλοφορία του αίματος αυξήθηκε, κατά 22%.

“Το μέγεθος της αλλαγής που παρατηρείται στο αγγειακό ενδοθήλιο, είναι ίδιο στους ανθρώπους, που γελούν και σε αυτούς που γυμνάζονται εντατικά”, τόνισε ο δρ Μίλερ.

Επεσήμανε, πως 30 λεπτά εντατικής άσκησης, τρεις φορές την εβδομάδα και δεκαπέντε λεπτά αυθόρμητου γέλιου, σε ημερήσια βάση, θωρακίζουν την καρδιά.

Υπάρχουν άνθρωποι που γελάνε, για να είναι ευχάριστοι και αποδεκτοί από το περιβάλλον τους, φοβούμενοι ότι αν δείξουν τη θλίψη τους, θα τους απορρίψουν.

Αυτό το ψεύτικο γέλιο δεν είναι ευεργετικό.

Είναι καταπιεστικό!

Και ότι καταπιέζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, έχει αρνητικές συνέπειες στη σωματική και ψυχική υγεία μας.

Αναρωτηθείτε τους βαθύτερους λόγους, που σας στερούν το γέλιο σας και απαγκιστρωθείτε από αυτούς.

Μην ξεχνάτε πως το γέλιο και το κωμικό υπάρχει παντού και πάντα γύρω μας, αρκεί να μπορείτε να το εντοπίζετε, αφιερώνοντας λίγο από το χρόνο σας και αφήνοντας στην άκρη ενοχές, φόβους, προκαταλήψεις.

Το γέλιο είναι υπεύθυνο για τις ενδοφρίνες, που παράγει ο εγκέφαλός μας.

Πρόκειται για φυσικές ουσίες ευεξίας, που παράλληλα δρουν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και ως φυσικά παυσίπονα.

Αυξάνει την έκκριση ανοσοσφαιρίνης Α, με αποτέλεσμα την καταπολέμηση των λοιμώξεων που διεισδύουν, μέσα από το στόμα και τη μύτη.

Μειώνει το επίπεδο ορμονών του στρες.

Αυτό είναι καλό, γιατί οι ορμόνες του στρες, είναι πιθανόν να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση και να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το γέλιο είναι μια πολύ καλή άσκηση για την καρδιά και τους πνεύμονες, που μας βοηθάει να αναπνέουμε καλύτερα, παρέχοντας περισσότερο οξυγόνο.

Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες προτρέπουνε ασθενείς διαφόρων παθήσεων, να συμμετέχουν σε συνεδρίες γελωτοθεραπείας, προκειμένου η κατάσταση της υγείας τους να παρουσιάσει βελτίωση, κάτι που έως σήμερα δεν αποδεικνύεται επιστημονικά.

Όπως, επισημαίνει στο BBC, o Καθηγητής Άντριου Στέπτο, από το βρετανικό Ίδρυμα καρδιολογίας του Λονδίνου, η επιστημονική κοινότητα έχει εκδηλώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, για τις θετικές επιδράσεις της ισορροπημένης συναισθηματικής κατάστασης, του ατόμου στην υγεία του.

Ωστόσο μέχρι σήμερα, δεν έχει καταφέρει να κατανοήσει τη βιολογική διαδικασία που διαμεσολαβεί.

Στην αντίπερα όχθη, η κατάθλιψη αυξάνει τον κίνδυνο θνησιμότητας.

Σύμφωνα με μελέτη, σε δείγμα χιλίων ανθρώπων που εμφάνισαν καρδιολογικά προβλήματα, η κατάθλιψη, που συχνά συνδυάζεται με ένα επικίνδυνο έως και αυτοκαταστροφικό τρόπο ζωής – που περιλαμβάνει κάπνισμα, οινοπνευματώδη ποτά – εκτοξεύει στο 44% ,τον κίνδυνο θνησιμότητας.

Σας ευχαριστώ

Δημήτρης Μητρόπουλος

 

 

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ!!

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ!!

(Γράφει ο Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α Χαράλαμπος Μηνόπετρας)

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ο Ν.5018 – ΦΕΚ 25 Α΄/ 9-2-2023,  ” Μέριμνα υπέρ του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, εξορθολογισμός της νομοθεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, οργάνωση της Εθνοφυλακής και άλλες διατάξεις”.

Με το νόμο αυτό, όσον αφορά τουλάχιστον το μέρος των αποστράτων και μερισματούχων ΕΛ.ΑΣ του ΜΤΣ, επέρχονται σημαντικές αλλαγές, γίνονται βελτιώσεις και συμπληρώσεις σε οργανωτικά, διοικητικά και οικονομικά ζητήματα  σε ΜΤΣ και ΝΙΜΤΣ, αλλά παράλληλα εισάγονται διατάξεις που δυνητικά μπορεί να αποτελέσουν μελλοντικό κίνδυνο  για την έμμεση αποπομπή των μερισματούχων Χωρ-κής/ΕΛ.ΑΣ από το Μ.Τ.Σ.   Άς προσέχουμε!!

Ειδικότερα θα αναφερθώ σε ορισμένες διατάξεις του νέου αυτού νόμου.

Με το άρθρο 3  γίνεται σύσταση(νέου!) Ειδικού Λογαριασμού Πρόνοιας

Στρατού Ξηράς(ΕΛΠΣΞ) με έδρα τις εγκαταστάσεις του ΜΤΣ, ο οποίος τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.(Δούρειος Ίππος).

Σκοπός του ΕΛΠΣΞ είναι η οργάνωση και ενάσκηση της αλληλοβοήθειας στο εν ενεργεία στρατιωτικό προσωπικό του Στρατού Ξηράς και των Κοινών Σωμάτων, καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους, με την παροχή βοηθήματος για δαπάνες που δεν αναγνωρίζει το Δημόσιο κατ’ εφαρμογή του π.δ. 432/1983 (Α’ 162),

Το άρθρο  5  ορίζει ότι ,ο ΕΛΠΣΞ διοικείται από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΜΤΣ, εξαιρουμένων των μελών που προέρχονται από την Ελληνική Αστυνομία και την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ). Η εκτελεστική του διοίκηση ασκείται από τον Γενικό Διευθυντή του ΜΤΣ.

Στο άρθρο 6 ,ως πόροι του νέου αυτού λογαριασμού( ΕΛΠΣΞ) καθορίζονται οι εξής:

α) μηνιαία εισφορά του εν ενεργεία στρατιωτικού προσωπικού του Στρατού Ξηράς και των Κοινών Σωμάτων, η οποία ορίζεται σε ποσοστό μηδέν κόμμα τρία τοις εκατό (0,3%) επί του εκάστοτε μισθολογικού κλιμακίου,

β) κρατήσεις ποσοστού έως τρία τοις εκατό (3%) επί της καταβαλλόμενης ημερήσιας αποζημίωσης εξωτερικού, καθώς και επί του επιδόματος αλλοδαπής, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων προσαυξήσεων, των στρατιωτικών του Στρατού Ξηράς και των Κοινών Σωμάτων,

γ) τόκοι από τη διαχείριση των χρηματικών διαθεσίμων του ειδικού λογαριασμού και έσοδα από διάφορες επενδύσεις του και

δ) δωρεές, κληρονομιές, κληροδοτήματα και κάθε άλλη, από χαριστική πράξη, παροχή στο ΜΤΣ που λαμβάνει χώρα προς ενίσχυση του ΕΛΠΣΞ.

 Στον ΕΛΠΣΞ τηρείται αποθεματικό κεφάλαιο, το οποίο σχηματίζεται από την παρακράτηση ποσοστού τουλάχιστον πέντε τοις εκατό (5%) επί των ετήσιων καθαρών εσόδων του ΕΛΠΣΞ και το οποίο δεν υπερβαίνει το ένα τέταρτο (1/4) των ετήσιων καθαρών εσόδων του.

 

Στο άρθρο 15 , αναφέρονται ρυθμίσεις  για το ΝΙΜΤΣ.   Ειδικότερα: Γίνεται  Επέκταση των δικαιούχων νοσηλείας στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. αντικαθιστώντας το     άρθρο  2 α.ν. 1137/1946.ορίζοντας ότι,                                                                    Τα πρόσωπα που δικαιούνται νοσηλείας στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. είναι τα εξής:

α) εν ενεργεία στελέχη του Στρατού Ξηράς, των Κοινών Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Ελληνικής Αστυνομίας, υπό την προϋπόθεση της διατήρησης της  ιδιότητας του μετόχου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Μ.Τ.Σ.) και της καταβολής της μηνιαίας εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 10,

β) εν αποστρατεία στελέχη του Στρατού Ξηράς, της Πολεμικής Αεροπορίας, των Κοινών Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και της Ελληνικής Αστυνομίας, υπό την προϋπόθεση  διατήρησης της ιδιότητας του μερισματούχου των ΜΤΣ και ΜΤΑ κατά περίπτωση, καθώς και της καταβολής της μηνιαίας εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 10,

γ) το μόνιμο προσωπικό του Μ.Τ.Σ. και του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ., εν  ενεργεία   και συνταξιούχοι, υπό την προϋπόθεση καταβολής της μηνιαίας εισφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 10 και για όσο χρόνο καταβάλλουν εισφορά,

δ) τα εξής μέλη οικογενειών των προσώπων των περ. α’ έως γ’:

δα) σύζυγοι ή συμβιούντες του ν. 4356/2015 (Α’ 181),

δβ) εξαρτώμενα μέλη,

δγ) γονείς,

δδ) τα μέλη των ορφανικών οικογενειών των μετόχων του Μ.Τ.Σ. στα οποία απονεμήθηκε σύνταξη και για όσο διάστημα τη λαμβάνουν.

Με το άρθρο 29 γίνεται αναπροσαρμογή μεριδίων μερισματούχων του ΜΤΣ με τροποποίηση του άρθρου 1 ν. 1106/1980.                                                                                               Ειδικότερα: Το μέρισμα των μερισματούχων του ΜΤΣ προσαυξάνεται:

α) Στους διατελέσαντες:

αα) Αρχηγούς ΓΕΕΘΑ κατά δέκα (10) μερίδια,

αβ) Αρχηγούς ΓΕΣ, πρώην Χωροφυλακής και ΕΛ.ΑΣ.κατά εννιά (9) μερίδια,

αγ) Γενικούς Επιθεωρητές Στρατού και Διοικητές Στρατιάς και αντίστοιχους πρώην Χωροφυλακής και ΕΛ.ΑΣ. κατά οκτώ (8) μερίδια.

β) Στους αποστρατευόμενους με τον αποστρατευτικό βαθμό:

βα) Του Αντιστράτηγου κατά έξι (6) μερίδια.

ββ) Του Υποστράτηγου κατά πέντε (5) μερίδια.

βγ) Του Ταξιάρχου κατά τέσσερα (4) μερίδια.

Άλλες ευνοικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο νέο νόμο είναι:

α) Η καταβολή έκτακτου μερίσματος στους μερισματούχους Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Μ.Τ.Σ. δύναται, κατόπιν έγκρισης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, να κατανέμει στους μερισματούχους της αμέσως προγενέστερης από την καταβολή περιόδου,έκτακτο μέρισμα από τα έσοδα της τρέχουσας χρήσης, εάν με βάση τα αποτελέσματα εννεάμηνου προκύπτει απόδοση εσόδων πλέον των προϋπολογισθέντων, για την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων του Ταμείου.  

Το εν λόγω μέρισμα καταβάλλεται χωρίς καμία κράτηση και δεν δύναται να είναι μεγαλύτερο του καταβαλλόμενου ανά περίοδο.».  

   Σημ :Τούτο έγινε σε αντιστάθμισμα με το διδόμενο επιπλέον μέρισμα στα ΜΤΝ και ΜΤΑ.

β)Η κατάργηση των μειώσεων ν. 4093/2012 για τα Μετοχικά Ταμεία Στρατού, Ναυτικού αναδρομικά από την 1η.1.2021. (άρθρο 34)

γ) Τροποποιείται η σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου Μ.Τ. Σ (Τροπ-ση άρθρου 1ν.δ. 2554/1953).

Στη νέα σύνθεση  προστίθενται τέσσερα (4)μέλη, τα οποία προέρχονται από τις Ένοπλες Δυνάμεις, την Ελληνική Αστυνομία, την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους,

  1. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού πλέον είναι εννεαμελές και αποτελείται από:

α) έναν (1) ανώτατο αξιωματικό εν ενεργεία ή εν αποστρατεία, ως Πρόεδρο,

β) έναν (1) ανώτατο αξιωματικό εν ενεργεία ή εν αποστρατεία, ως Αντιπρόεδρο. Εφόσον ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου προέρχεται από τους εν ενεργεία αξιωματικούς, ο Αντιπρόεδρος ορίζεται από τους εν αποστρατεία και αντιθέτως,

γ) τρεις (3) Υποστρατήγους, Ταξιάρχους ή Συνταγματάρχες εν ενεργεία, εκ των οποίων ένας (1) του Μηχανικού, ένας (1) του Οικονομικού και ένας (1) του Κοινού Νομικού Σώματος,

δ) έναν (1) ανώτερο, με βαθμό Αστυνομικού Διευθυντή, ή ανώτατο αξιωματικό εν ενεργεία (μέτοχο του Ταμείου) της Ελληνικής Αστυνομίας, που προτείνεται από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη,

ε) έναν (1) ανώτατο αξιωματικό εν αποστρατεία, μερισματούχο του Ταμείου, της Ελληνικής Αστυνομίας, τέως Χωροφυλακής, που προτείνεται από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη,

στ) ένα (1) μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), που προτείνεται από την ΕΑΑΣ και

ζ) έναν (1) υπάλληλο κατηγορίας ΠΕ βαθμού Α’ του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που προτείνεται από τον Γενικό Γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής.

  1. Ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, καθώς και οι αναπληρωτές τους, διορίζονται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θητεία τριών (3) ετών.-

Όπως γίνεται αντιληπτό, με τη συμμετοχή των εν ενεργεία ανωτάτων Αξιωματικών του Στρατού ,που τοποθετούνται/διορίζονται από τον ΥΠΕΘΑ, υπάρχει πάντα η σχετική πλειοψηφία(πέντε-5) για να υπερψηφίζεται  οποιοδήποτε θέμα στο ΔΣ.  Εξ΄άλλου ποιος εν ενεργεία θα φέρει αντίρρηση στον ΥΠΕΘΑ, όταν  γνωρίζει ότι θα καρατομηθεί στις κρίσεις!!!!

Εδώ  να τονίσουμε ότι, η εκπροσώπηση στο ΔΣ του ΜΤΣ από εν ενεργεία Αξιωματικό της Ελληνικής Αστυνομίας(μέτοχο ΜΤΣ), θα πρέπει να είναι σε ανώτατο βαθμό ,κατ΄ αντιστοιχία του Στρατού Ξηράς ,που εκπροσωπείται από τον κ.Υπαρχηγό ΓΕΣ.

Επίσης με το άρθρο 84, επέρχεται τροποποίηση των  άρθρων 1, 3, 4 και 6 του Ν. 826/1978 του Ειδικού Λογαριασμού Τομέα Πρόνοιας Αστυνομικών (Τ.Π.ΑΣ.)και του Ταμείου Πρόνοιας Απασχολούμενων στα Σώματα Ασφαλείας(ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.) ορίζοντας ότι:

Μέτοχοι του Ειδικού Λογαριασμού είναι υποχρεωτικά όλοι οι αστυνομικοί και πολιτικοί υπάλληλοι, που ασφαλίζονται στους τομείς της τέως Χωροφυλακής, για όσο διάστημα είναι εν ενεργεία.».

  1. Στο άρθρο 1 του ν. 826/1978 προστίθεται παρ. 3 ως εξής:

«3. Μέτοχοι του Ειδικού Λογαριασμού καθίστανται υποχρεωτικά και όλοι οι αστυνομικοί και πολιτικοί υπάλληλοι, που εισέρχονται στην Ελληνική Αστυνομία, οι οποίοι ασφαλίζονται στους τομείς της τέως Αστυνομίας Πόλεων, για όσο διάστημα είναι εν ενεργεία.».

  1. Οι εν ενεργεία αστυνομικοί και πολιτικοί υπάλληλοι, που είναι ασφαλισμένοι στους τομείς της τέως Αστυνομίας Πόλεων, με χρόνο πραγματικής υπηρεσίας που δεν ξεπερνά τα δέκα (10) έτη έως την έναρξη ισχύος του παρόντος, έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης ένταξης στον Ειδικό Λογαριασμό εντός έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος. Η ένταξη γίνεται με απόφαση του Δ.Σ. του ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.

Με τη ρύθμιση αυτή τίθεται ένα τέλος  στο διαχωρισμό των εισερχομένων στο Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας που κρατά από το 1984 και γίνεται υποχρεωτική στο εξής η ένταξη όλων στο ταμείο αυτό, ανεξάρτητα από το αν ανήκαν στο Ταμείο της τέως Ελληνικής Χωροφυλακής ή της Αστυνομίας Πόλεων, στοχεύοντας σταδιακά να ενοποιηθούν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία των αστυνομικών.

Εδώ που πρέπει να εστιάσουμε και να προβληματιστούμε, είναι το άρθρο 95 & 3 του νόμου,με τον τίτλο Εξουσιοδοτικές διατάξεις, όπου αναφέρεται επί λέξει: Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που εκδίδεται μετά από πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού(εν απουσία μελών ΕΛ.ΑΣ-ΕΑΑΣ), δύναται να καθορίζονται επιπλέον πόροι και έσοδα του Ειδικού Λογαριασμού Πρόνοιας Στρατού Ξηράς, πέραν των καθοριζομένων στο άρθρο 6.

 Δηλαδή, στη διάταξη αυτή που πέρασε απαρατήρητη και ασχολίαστη, δίνεται η εξουσιοδότηση στον ΥΠΕΘΑ να κατευθύνει και να καθορίζει με μόνη απόφασή του, επιπλέον πόρους και έσοδα για τον Ειδικό Λογαριασμό Πρόνοιας Στρατού Ξηράς, πέραν των καθοριζομένων στο άρθρο 6, δηλαδή μπορεί δυνητικά να μεταφέρει πόρους από εξοπλιστικά ή άλλα προγράμματα ΜΟΝΟ στον ειδικό αυτό λογαριασμό, αφήνοντας εκτός τους μερισματούχους της ΕΛ.ΑΣ και απόστρατους Σ.Ξ, με αποτέλεσμα την σταδιακή οικονομική κατάρρευση !!!! Αυτό για προβληματισμό και επαγρύπνηση…

 

 

Ευχαριστήρια επιστολή Αντ/γου ε.α. κ. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑ Χαραλάμπους

Ευχαριστήρια επιστολή για την εκλογή μου στο ΔΣ της ΕΑΑΣ

Αγαπητοί φίλοι/συνάδελφοι της Χωροφυλακής /ΕΛ.ΑΣ, μέλη της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (Ε.Α.Α.Σ.), μέσω της παρούσης επιστολής θα ήθελα να σας εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες για τη συμμετοχή σας στις εκλογές της ΕΑΑΣ την 19η Φεβρουαρίου 2023 και τη στήριξη σας στο πρόσωπο μου που είχε ως αποτέλεσμα την εκλογή μου ως μέλος του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της.  

Επίσης ευχαριστώ θερμά  για την ενεργή συμμετοχή τους στην εκλογική διαδικασία και όσους δεν με ψήφισαν.    

Θέλω να διαβεβαιώσω με αίσθημα ευθύνης ότι, από την θέση μου στο ΔΣ της ΕΑΑΣ  θα προσπαθήσω να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνη σας και θα αγωνιστώ για την διασφάλιση των συμφερόντων μας στο ΜΤΣ και το ΝΙΜΤΣ.    

                                                                                                               Με εκτίμηση    

                                                                                                                 Μπάμπης Μηνόπετρας,                

                                                                                                    Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΜΗΣ ΤΑΞΗΣ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΜΗΣ ΤΑΞΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ίδια η ύπαρξη του ανθρώπου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, με την ανάγκη του για ασφάλεια και προστασία, εφόσον αυτές του εξασφαλίζουν τις δυνατότητες, για βελτίωση της ποιότητας της ζωής του και ανάπτυξης κάθε παραγωγικής διαδικασίας.

Η σπουδαιότητα της έννομης κατοχύρωσης των ουσιωδών αυτών δικαιωμάτων του, είχε επισημανθεί ήδη από κορυφαίους εκπροσώπους της Ελληνικής διανόησης, όπως ο Αριστοτέλης, ο Σοφοκλής, και ο Δημοσθένης.

Για τον Αριστοτέλη η θέσπιση κανόνων δικαίου και η ύπαρξη εντεταλμένων αρχών, για την εφαρμογή αυτών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, για την αποτελεσματική και χρηστή διοίκηση των πόλεων.

Από την άλλη, για τον Δημοσθένη, πιο ωραίο αγαθό για τους ανθρώπους είναι η ευταξία. Ενώ υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που καταλυθούν οι νόμοι και δοθεί στον καθένα εξουσία να κάνει ότι θέλει, επέρχεται κατάλυση. Όχι μόνο του πολιτεύματος, αλλά και ολοκλήρου του βίου των ανθρώπων, ο οποίος σε τίποτα δεν θα διέφερε από εκείνη των ζώων.

Τέλος, ο Σοφοκλής διδάσκει ό,τι “αναρχίας μείζον, ουκ εστίν κακόν”.

Διαφαίνεται επομένως, κατά πόσο οι άνθρωποι ήδη από την αρχαιότητα θεώρησαν το νόημα της έννομης τάξης ως στοιχείο άρρηκτα συνδεδεμένο με τις υψηλές αρχές της εθνικής και προσωπικής ελευθερίας, οι οποίες εξέφραζαν την πολιτική, κοινωνική, και πνευματική ζωή.

Κύριος προασπιστής της έννομης τάξης, στα πλαίσια ενός κράτους, είναι η Αστυνομία, Ο αστυνομικός θεσμός κάθε χώρας – θεσμός πανάρχαιος, η εμφάνιση του οποίου συμπίπτει με τη γένεση και την οργάνωση των πρώτων πολιτειακών μορφωμάτων – συνάπτεται άμεσα της ιστορίας αυτής.

Αποτελεί ασφαλή δείκτη του νομικού και πνευματικού πολιτισμού της.

Η γένεση και η ιστορική εξέλιξη της Αστυνομίας :

Ο όρος “Αστυνομία”, λέξη σύνθετη ετυμολογικά προερχόμενη από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις “άστυ”, που σημαίνει πόλη, δηλαδή κατοικημένη και “νέμω”, που σημαίνει, μεταξύ άλλων, κυβερνώ, διοικώ, εφαρμόζω το νόμο.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε άλλες ανά τον κόσμο, αποδίδεται με τη λέξη “police”. Ο όρος αυτός- police – είναι γαλλικός και προέρχεται από τη λέξη “politia”, το οποίο έχει εξίσου τη ρίζα του στο αρχαίο ελληνικό “πόλις”.

Το υπ’ αριθ. 14 ψήφισμα της 29 /12/1829 από τον Καποδίστρια, αποτελεί το πρώτο ουσιαστικά και τυπικά νομικό πλαίσιο που καθορίζει τα καθήκοντα της Αστυνομίας.

Οι διατάξεις του ρύθμιζαν διαφορά θέματα αστυνομικής φύσεως, όπως, ο έλεγχος των όπλων, η περισυλλογή επαιτών και άλλα συναφή θέματα δημόσιας τάξης και ασφάλειας.

Οι επικρατούσες κοινωπολιτικές συνθήκες την εποχή αυτή, εμποδίζουν τον Καποδίστρια να προχωρήσει σε κατάργηση του θεσμού των Δημογερόντων, δεδομένου ότι τους ανατίθεται και η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων, μόνον όμως στη ύπαιθρο.

Στις πόλεις, συστήνεται ένας καινούργιος θεσμός, το Σώμα της “Πολιταρχίας”, το οποίο κατά βάση, αποτελεί την πρώτη Ελληνική Αστυνομία.

Η πρώτη συγκροτημένη αστυνομική δύναμη της Πολιταρχίας αναπτύσσεται στο Ναύπλιο και αργότερα εξαπλώνεται και σε άλλες περιοχές.

Σε κάθε περιοχή διορίζεται ένας “Πολιτάρχης”, ο οποίος ασκεί αστυνομικά καθήκοντα , παράλληλα με τους Δημογέροντες.

Χωροφυλακή :

Η Χωροφυλακή, από ιδρύσεως Σώμα στρατιωτικού χαρακτήρα, με στρατιωτική οργάνωση, ιεραρχία και πειθαρχία, συνεστήθη το 1833.

Οργανώθηκε κατά το Γαλλικό πρότυπο, αφού βάση για την οργάνωσή της αποτέλεσε, ο Οργανισμός της Γαλλικής Εθνικής Χωροφυλακής του 1820, από την ίδια λήφθηκε και ο κανονισμός της.

Η Αστυνομία Πόλεων :

Συστάθηκε ως Σώμα το 1920, με το Ν.2461/25-7-1920.

Το Μάϊο του 1921, υπό την εποπτεία της Αγγλικής αποστολής λειτούργησε στην Κέρκυρα η πρώτη Αστυνομική Σχολή, από την οποία αποφοίτησαν οι πρώτοι Αστυφύλακες.

Επόμενο σταθμό στα αστυνομικά τεκταινόμενα, αποτελεί η παύση της αυτοτελούς ύπαρξης των δύο αστυνομικών Σωμάτων, της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων, και η ενοποίησή τους το 1984, για τη δημιουργία ενός νέου θεσμού, της σημερινής Ελληνικής Αστυνομίας.

Οι λόγοι που οδήγησαν την Πολιτεία στην ενοποίηση των δύο αυτών Σωμάτων, εκθέτονται αναλυτικά στην Εισηγητική Έκθεση του ιδρυτικού Νόμου 1481/1984 της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία επήλθε και η ενοποίηση.

Έτσι, η κατάργηση των δύο Σωμάτων της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων, μπορεί να επέφερε τυπική παύση της λειτουργίας των υπηρεσιών των δύο Σωμάτων, αλλά δεν σήμανε ταυτόχρονα και την πλήρη εξάλειψη των δομών λειτουργίας των μέχρι τότε, υφιστάμενων αστυνομικών υπηρεσιών, κυρίως δε των περιφερειακών.

Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί, η συνέχιση λειτουργίας των Αστυνομικών Τμημάτων και των δύο Σωμάτων, τόσο με τις ίδιες οργανωτικές δομές, όσο και με την ίδια τεχνική υποδομή.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

9 ΑΞΙΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗΣ – ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ

“9 ΑΞΙΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Όταν ξεκινάς μια επιχείρηση ή μια δουλειά, είτε σαν μερική, είτε σαν ολική απασχόληση, όλοι γνωρίζουμε την αξία ,του να έχεις κάποιο χρηματικό κεφάλαιο.

Έχουμε ακουστά κάποιους ανθρώπους, που ξεκίνησαν χωρίς δραχμή και προόδευσαν οικονομικά.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που μετράνε, πιο πολύ από τα χρήματα. Ας δούμε ποιά είναι αυτά :

  1. ΧΡΟΝΟΣ. Ο χρόνος, ως μετρήσιμο διάστημα των ημερών της επίγειας ζωής μας, αποτελεί ένα “κεφάλαιο” ανεκτίμητο, αβέβαιο και ανασφαλές, καθόσον δεν μπορεί, ούτε να επιμηκυνθεί, ούτε να εξαγοραστεί, με οποιοδήποτε τίμημα.

Ο χαμένος χρόνος είναι η μεγαλύτερη καταστροφή, ο χρόνος που επενδύεται, η μεγαλύτερη ευλογία.

  1. Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ. Αν ο άνθρωπος σε αυτή τη φάση, εξετάσει τον εαυτό του με ειλικρίνεια και δράσει αποφασιστικά, θα βρει λύση στο πρόβλημα, που τον οδήγησε, στην απόγνωση και την απελπισία.

Κάθε άνθρωπος είναι οπλισμένος με δυνάμεις, που σε φυσιολογικές καταστάσεις, δεν χρησιμοποιεί.

  1. Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ. Η αποφασιστικότητα βοηθά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και μπορείτε να κερδίσετε το σεβασμό των άλλων.

Όπως όλες οι δεξιότητες, η αποφασιστικότητα μπορεί να καλλιεργηθεί, αλλά είναι δύσκολο να εφαρμοσθεί.

Η συνεχής εξάσκηση, ξεκινά με τα πιο απλά θέματα, τις καταστάσεις και τους ανθρώπους, πριν προχωρήσετε στα δύσκολα.

  1. ΚΟΥΡΑΓΙΟ. Κουράγιο είναι η ικανότητα, να προχωράς με θάρρος οδηγούμενος, από τη διαίσθηση σου, παρά το φόβο και την αβεβαιότητα. Να νοιώθεις το φόβο και να τολμάς έτσι και αλλιώς.

Θέλει κουράγιο να δεις, ποιός πραγματικά είσαι! Θέλει κουράγιο να παραδεχτείς.

Αν θέλεις να σηκώσεις 100 Kg, θα ξεκινήσεις με τα 10, θα πας στα 20 και κάποια στιγμή, θα φτάσεις και τα 100.

  1. ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ. Η φιλοδοξία είναι η επιθυμία ενός ατόμου, να αποκτήσει υψηλή θέση, ορισμένες τιμητικές διακρίσεις, να επιτύχει ορατή ευτυχία, αναγνωρισμένη από το περιβάλλον και ιδανικά με συγκεκριμένη διάσταση, που εκφράζεται σε βαθμολογίες, αριθμούς, βραβεία, τρόπαια.

Ένας φιλόδοξος άνθρωπος, θέλει να μην έχει ανταγωνιστές σε κανένα πεδίο- εκτός από τον εαυτό του.

Η φιλοδοξία γι’ αυτόν είναι μια κινητήρια δύναμη της προόδου, ένα μέσον για την επίτευξη προσωπικών στόχων.

  1. ΠΙΣΤΗ. Η πίστη στον εαυτό μας ή αλλιώς αυτοπεποίθηση είναι πολύ σημαντική και συνήθως κατακτάται, στην πορεία της ζωής μας.

Σημαίνει, ότι πιστεύουμε στις ικανότητές μας, ότι μπορούμε να καταφέρουμε ότι θέλουμε. Όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας, μπορούμε να ξεπεράσουμε τις αμφιβολίες και να έχουμε την αυτοπεποίθηση, να αναλάβουμε δράση.

Με την πίστη, την ελπίδα και αγάπη ο άνθρωπος γίνεται παντοδύναμος και πανάξιος, να ενεργεί και να δίδει χαρά στους ανθρώπους.

Όταν πιστεύεις, ότι έχεις ένα καλό προϊόν, αυτό σημαίνει για σένα και μια καλή εταιρεία. Και τότε είναι που πιστεύεις στο εαυτό σου.

  1. ΕΦΕΥΡΙΤΙΚΟΤΗΤΑ. Εφευριτικότητα σημαίνει, να βάζεις το μυαλό σου να κατεβάσει ιδέες, προς υλοποίηση στη δουλειά σου. Χρησιμοποιούμε ούτε το 10% του μυαλού μας. Τι θα συνέβαινε αν χρησιμοποιούσαμε τα υπόλοιπα 9/10.

Σε συγκεκριμένους κλάδους, όπως η νανοτεχνολογία, η εκδήλωση της πανδημίας, προκάλεσε παγκοσμίως καταιγισμό αιτήσεων, για διπλώματα ευρεσιτεχνίας που σχετίζονται, με την αντιμετώπιση των κορονοϊών.

  1. ΚΑΡΔΙΑ & ΨΥΧΗ. Η καρδιά και η ψυχή είναι η μαγεία που δεν φαίνεται και είναι πίσω από πολλούς ανθρώπους .

Είναι η μαγεία που κάνει τους ανθρώπους να δημιουργούν, να αγοράζουν, να ενεργούν, να αποφασίζουν, να ανταποκρίνονται.

  1. Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ. Προσωπικότητα είναι το σύνολο των ιδιαίτερων ψυχικών και πνευματικών χαρακτηριστικών και των τρόπων συμπεριφοράς ενός ατόμου.

Αυτό το σύνολο συμβάλλει στην μοναδικότητα ενός ατόμου.

Η προσωπικότητα περιλαμβάνει, το σύνολο των διανοητικών και εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών, τη συγκινησιακή διάθεση, τις τάσεις συμπεριφοράς, το χαρακτήρα, και την ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου.

Διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των κληρονομικών χαρακτηριστικών και του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα αυτού της πρώτης παιδικής ηλικίας.

Επεξεργαστείτε και τελειοποιείστε την προσωπικότητά σας.

Έχετε πλούσιες προσωπικότητες. Απλά αναπτύξτε τες στο βαθμό, που θα γίνουν αποτελεσματικές σε καθημερινή βάση.

Να μάθετε να είστε άνετοι, με τον πλούσιο η τον φτωχό.

Στο σαλόνι ή στην ταβέρνα. Να είστε άνετοι και επικοινωνιακοί.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

H ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η οργάνωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει ως ακολούθως :

Τα Πατριαρχεία διακρίνονται σε Πρεσβυγενή (παλαίφατα ή αρχαιότερα και Νεοπαγή (τα νεώτερα).

Σήμερα υφίστανται εννέα Πατριαρχεία, τέσσερα πρεσβυγενή και πέντε Νεοπαγή

Τα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία είναι τέσσερα (αρχικά ήταν πέντε) :

– Το Πατριαρχείο της Ρώμης ή Βατικανό στη Ρώμη, το οποίο όμως διέκοψε την πλήρη κοινωνία με τα Πατριαρχεία της Ανατολής, κατά το σχίσμα του 1054.

* Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ή Πατριαρχείο Κωσταντινουπόλεως, στην Κωνσταντινούπολη.

* Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, στην Αλεξάνδρεια.

* Το Πατριαρχείο Αντιοχείας, σήμερα στη Δαμασκό της Συρίας.

* Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στην Ιερουσαλήμ, “η Μήτηρ των Εκκλησιών”.

Τα νεοπαγή Πατριαρχεία είναι :

* Το Πατριαρχείο Ρωσίας ή Μόσχας στη Μόσχα.

* Το Πατριαρχείο Σερβίας στο Βελιγράδι.

* Το Πατριαρχείο Ρουμανίας στο Βουκουρέστι.

* Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας στη Σόφια.

* Το Πατριαρχείο Γεωργίας στη Τιφλίδα.

Αυτοκέφαλες Εκκλησίες :

* Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κύπρου.

* Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.

* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας.

* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.

* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβενίας.

Αυτόνομες Εκκλησίες :

* Αυτόνομη Φιλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία.

* Αυτόνομη Εκκλησία της Εσθονίας.

Σε αντιδιαστολή, αλλά και σύνδεση (- σχέση) στο τίτλο Πατήρ-Πατριάρχης, Πατριαρχείο, για τις υποδεέστερες εκκλησιαστικές περιφέρειες, δίδεται ο τίτλος Μήτηρ – Μητροπολίτης, Μητρόπολη).

 

Ιερείς Αρχιεπισκοπές (Εξωτερικό).

* Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

* Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας.

* Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

* Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Καναδά.

Ιερές Μητροπόλεις (Εξωτερικό).

* Ιερά Μητρόπολη Ελβετίας.

* Ιερά Μητρόπολη Μεξικού.

Τίτλοι και προσφωνήσεις των κληρικών γενικώς :

* Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως προσφωνείται “Παναγιώτατος”.

Εις τις επιστολές κ.λ.π. σημειούμεν” .

Προς την Α.Θ.Π. τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον…”

* Όλοι οι προκαθήμενοι των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών (Πατριάρχαι ή Αρχιεπίσκοποι) προσφωνούνται “Μακαριώτατοι”

* Ο Αρχιεπίσκοπος Φιλανδίας και Μητροπολίτης Εσθονίας (Αρχηγοί αυτόνομων Εκκλησιών), προσφωνούνται “Σεβασμιώτατοι”.

* Οι Μητροπολίται της Εκκλησίας Κύπρου, προσφωνούνται Πανιερώτατοι”.

* Οι Επίσκοποι γενικώς ” Θεοφιλέστατοι.

* Οι Ηγούμενοι και οι λόγιοι (πτυχιούχοι) Αρχιμανδρίται Οσιολογιώτατοι”. Οι λοιποί απλώς “Πανοσιώτατοι”.

* Οι λόγιοι (πτυχιούχοι) Ιερομόναχοι.

Το οικουμενικό Πατριαρχείο :

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι η ‘Έδρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και βρίσκεται στην περιοχή Φανάρι της Κωνσταντινούπολης.

Το Πατριαρχείο ιδρύθηκε το 331 μ.Χ., όταν δηλαδή μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από τη Ρώμη στη Νέα – Ρώμη, Κωνσταντινούπολη.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που αναφέρεται και ως Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, είναι η ονομασία της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως.

Ιδρύθηκε ως “επισκοπή Βυζαντίου” από τον Απόστολο Ανδρέα. Πρώτος επίσκοπος τοποθετήθηκε από τον Απόστολο Ανδρέα, ο Στάχυς ακολουθούμενος από εικοσιτέσσερις άλλους επισκόπους, με τελευταίο τον Άγιο Μητροφάνη.

Ο Πατριάρχης του τέταρτου αιώνα Γρηγόριος ο Θεολόγος, παρείχε ανεκτίμητη υπηρεσία, στη Χριστιανική Εκκλησία ενάντια στην πρώτη μεγάλη αίρεση τον Αρειανισμό.

Σημαντική υπήρξε και η Πατριαρχεία του Ιωάννου Χρυσοστόμου.

Με το ασκητικό ήθος που απέκτησε ως μοναχός στην Αντιόχεια, άσκησε δριμύ έλεγχο ενάντια στους αιρετικούς και στηλίτευσε τον προκλητικό βίο των ευγενών, στην πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας.

Δε δίστασε ακόμα να συγκρουστεί και με τη Βασιλική εξουσία όταν αυτό χρειάστηκε.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Καθοριστικό ρόλο στην πορεία της Ελληνικής Επανάστασης, αποτέλεσε η πολιορκία της Τρίπολης, στις 23 Σεπτεμβρίου του 1821.

Η Τριπολιτσά την εποχή εκείνη, ήταν το πιο σημαντικό διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο της Πελοποννήσου και μεγάλης στρατηγικής σημασίας.

Ήλεγχε όλους τους δρόμους, προς τις μεγάλες πόλεις του Μοριά. Ήταν καλά οχυρωμένη με τοίχους και πύργους, με διπλές πολεμίστρες, είχε όμως το μειονέκτημα ότι ήταν πεδινή και σε περίπτωση ανάγκης, δεν μπορούσε να λάβει ενισχύσεις από τη θάλασσα.

Οι καπεταναίοι των ελληνικών δυνάμεων και μάλιστα ο Κολοκοτρώνης, είχαν αντιληφθεί την εξαιρετική σημασία που θα είχε για την Επανάσταση, η άλωση της Τριπολιτσάς.

Η συστηματική πολιορκία της Τριπολιτσάς, άρχισε με τον ερχομό του Δημητρίου Υψηλάντη στην Πελοπόννησο, στο στρατόπεδο Τρικόρφου, στις 2 Ιουλίου.

Οι αγωνιστές που είχαν στρατοπεδεύσει γύρω από την Τριπολιτσά ήταν μοιρασμένοι σε τέσσερα μεγάλα σώματα, με αρχηγούς τους, Κολοκοτρώνη, Μαυρομιχάλη, Αναγνωσταρά και Γιατράκο.

Διοικητής της Πελοποννήσου την εποχή εκείνη ήταν ο Χουρσίτ Πασσάς, που εκείνο τον καιρό ήταν απασχολημένος στην Ήπειρο εναντίον του Άλλη Πασσά.

Όταν έμαθε για την πολιορκία, έστειλε στην Τριπολιτσά 3500 στρατιώτες, υπό τον Κεχαγιά μπέη. Η δύναμη των ενόπλων ήταν 10.000. Αλβανοί, Ασιάτες και Οθωμανοί της Πελοποννήσου.

Ο Κολοκοτρώνης που βρισκόταν στα Τρίκορφα και αντιλήφθηκε την κρισιμότητα της μάχης, διέταξε να ειδοποιηθούν οι Οπλαρχηγοί που βρίσκονταν κοντά και να καταλάβουν τα αμπέλια και την “γράνα”.

Πριν ακόμη να προλάβουν, να πάρουν θέσεις βρέθηκαν ανάμεσα σε δύο τουρκικά στρατεύματα. Από την μια ο Κεχαγιάμπεης που επέστρεψε, με όσα είχα λεηλατήσει κι από την άλλη ο αδελφός του Αλή Βενής, που είχε βγει από την Τριπολιτσά με σημαντική δύναμη, για να του εξασφαλίσει την επιστροφή στην πόλη.

Ο Κολοκοτρώνης χώρισε τον στρατό του σε δύο τμήματα, πλάτη με πλάτη, που άρχισαν να αποκρούουν τις επιθέσεις των δύο τουρκικών τμημάτων με πεισματικές επιθέσεις.

Για να παραπλανήσει δε τους Τούρκους της Τριπολιτσάς να μη στείλουν ενισχύσεις στη Γράνα, ειδοποίησε τον Υψηλάντη, τον Αναγνωσταρά και τον Γιατράκο να πλησιάσουν, όσο μπορούσαν την πολιορκημένη Τριπολιτσά, για να δώσουν την εντύπωση, πως ετοίμαζαν γενική έφοδο.

Συγχρόνως έστειλε ενισχύσεις προς το τμήμα του Νταγρέ, κι έτσι οι Τούρκοι βρέθηκαν εγκλωβισμένοι μεταξύ των Ελληνικών δυνάμεων.

Η κατάσταση έγινε δύσκολη για τους Τούρκους που ακούγοντας τους τουφεκισμούς της Τριπολιτσάς, φοβήθηκαν πως θα αποκλειστούν έξω από το τείχος της.

Γι’ αυτό προσπάθησαν να διαφύγουν από τη Γράνα, κτυπήθηκαν όμως από τους Έλληνες, ακόμη και με σπαθιά. Οι απώλειες των Τούρκων ήταν μεγάλες σε άνδρες (400 στρατιώτες και κάποιοι αξιωματικοί), πολεμοφόδια και λάφυρα είδη διατροφής και ζώα), ενώ οι Έλληνες, είχαν μόνο 2 σκοτωμένους και 5-6 τραυματίες.

Μετά τη μάχη της Γράνας οι Τούρκοι πανικόβλητοι κλείστηκαν μέσα στο τείχος. Η πείνα, η επιδημία τύφου που ενέσκηψε και οι διχόνοια μεταξύ Τούρκων και Αλβανών του Χουρσίτ, που επεδίωκαν τον συμβιβασμό με τους Έλληνες, οδήγησαν στην γρήγορη παράδοση της Τριπολιτσάς.

Έτσι οι Τούρκοι πιεζόμενοι από την ανάγκη, ζήτησαν διαπραγματεύσεις.

Στις 15 Σεπτεμβρίου άρχισαν οι διαπραγματεύσεις. Οι Αλβανοί του Χουρσίτ, που ήταν προσκείμενοι, στον Αλή Πασά της Ηπείρου σύναψαν, ξεχωριστή συμφωνία με τους Έλληνες. Αυτό δημιούργησε αναστάτωση στην πόλη.

Το εκμεταλλεύτηκαν αυτό πενήντα άνδρες, που με δική τους πρωτοβουλία, ανέβηκαν στο τείχος πατώντας ο ένας επάνω στους ώμους του άλλου, άνοιξαν την πύλη και ύψωσαν την ελληνική σημαία.

Κατόπιν άνοιξαν κι άλλες πύλες και όλοι οι στρατοπεδευμένοι γύρω από το τείχος εισήχθησαν στην πόλη, και τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν τρομακτικά.

Η σφαγή ήταν ανηλεής και οι ιστορικοί δίνουν διάφορες ερμηνείες, για τα αίτια των θλιβερών αυτών γεγονότων.

Τέλος, σύμφωνα με σύγχρονους Έλληνες ιστορικούς, με την άλωση της Τριπολιτσάς “Η επανάσταση εξυψώνεται στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, αλλά και προχωρά ουσιαστικά και παίρνει καθολικότερο χαρακτήρα”.

Η δε πτώση της αποτελεί “σταθμό για την εδραίωση και την πορεία του αγώνα”, που οδήγησε στην παλιγγενεσία του Ελληνικού Έθνους.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η αυτογνωσία, είναι η γνώση του εαυτού μας, “Το γνώθι σ’ αυτόν”, όπως έλεγαν οι πρόγονοί μας.

Η αυτογνωσία ρίχνει φως στο εσωτερικό μας κόσμο, σε όλες εκείνες τις πτυχές που παραμένουν κρυμμένες, αλλά καθορίζουν τη σκέψη, τα συναισθήματα, τα κίνητρα, τους στόχους, τις επιλογές και κατ’ επέκταση τις συμπεριφορές μας.

Η αυτογνωσία σημαίνει να στρέφεται την προσοχή σας μέσα σας, στις σκέψεις και τα συναισθήματά σας, και όχι σε όλα όσα συμβαίνουν στο εξωτερικό περιβάλλον.

Η επίγνωση της ύπαρξης διαφορετικών των πτυχών του εαυτού, είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή και την εξέλιξη.

Αντί να συγκεντρώνεστε σε όσα λένε ή κάνουν οι άλλοι, δίνετε έμφαση στο πως εσείς, σκέφτεστε και αισθάνεστε.

Είναι η μετατόπιση της προσοχής από όσα συμβαίνουν γύρω σας, σε όσα συμβαίνουν μέσα σας (στο εσωτερικό περιβάλλον).

Η αυτογνωσία είναι :

  1. Η ικανότητα να βλέπει κάποιος, βαθιά μέσα του.
  2. Περιλαμβάνει την κατανόηση των δυνατοτήτων, των ικανοτήτων, των δεξιοτήτων, των αδυναμιών, των ελαττωμάτων, των αντιλήψεων, των αντιδράσεων, των συμπεριφορών, των συναισθημάτων και των κινήτρων.
  3. Η βαθειά κατανόηση του εαυτού βοηθά κάποιον, να κατανοήσει πως τον βλέπουν οι άλλοι.
  4. Το πως επηρεάζονται οι άλλοι, βασίζεται στις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις.

Η αυτογνωσία εμπεριέχει μια σαφή αντίληψη της προσωπικότητάς μας. Είναι αυτή η διαδικασία που περιλαμβάνει, την αναγνώριση των δυνατών και αδύναμων σημείων μας. Τις πεποιθήσεις, τα κίνητρα και τα συναισθήματά μας.

Η αυτογνωσία είναι, ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Συναισθηματικής Νοημοσύνης και ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την επιτυχία.

Είναι το πρώτο βήμα, για να δημιουργήσεις, όλα όσα θέλεις και να γίνεις, ο κυρίαρχος της ζωής σου. Να θυμάσαι πως οι σκέψεις σου, οι ερμηνείες σου, τα συναισθήματά σου, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά σου, είναι αυτά που καθορίζουν την κατεύθυνση, που δίνεις στη ζωή σου.

Αν έχεις αυτογνωσία, θα μπορείς να δεις προς τα που σε οδηγούν οι σκέψεις και τα συναισθήματά σου.

Θα μπορείς να ελέγχεις τα συναισθήματα’ και την συμπεριφορά σου, και να κάνεις όλες αυτές τις αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν ώστε, η ζωή σου να οδηγηθεί εκεί που εσύ θέλεις και να μην βγει από την πορεία της.

Ο πυρήνας της ύπαρξης αυτού που σήμερα ονομάζουμε οργανωμένη δομή προσωπικότητας, έγκειται στο βαθμό αυτογνωσίας, που το άτομο βιώνει και έχει συνειδητή (ή μη) πρόσβαση.

Με απλά λόγια, πόσο ρεαλιστική είναι αφενός η αυτοεικόνα του ατόμου και αφετέρου πόσο κατανοητή είναι, τόσο η τρέχουσα, όσο και η ιστορική της καταβολή.

Ποιός είμαι στο εδώ και τώρα; Γιατί;

Τι με κινητοποιεί; Τι με αποθαρρύνει; Και τελικά που θέλω να πάω; Πως θέλω να είμαι; Τι θέλω να γίνω;

Τέσσερα (4) επίπεδα δουλειάς με τον εαυτό μας……

  1. Το ποιός είμαι : Η εικόνα που μπορεί να έχουν οι άλλοι για εμάς (και ποιός ίσως δεν είμαι, αλλά θεωρώ ότι είμαι ή έμαθα να είμαι) με ειλικρίνεια, υπευθυνότητα και αυθεντικότητα.

Καλλιέργησε μια καλύτερη εικόνα για τον εαυτό σου.

Έχει φανεί πως άτομα με υψηλή αυτοεκτίμηση, τείνουν να υποτιμούν τον εαυτό τους, ενώ άτομα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση να τον υπερτιμούν.

  1. Τι πιστεύουν οι άλλοι για εμένα : Η εικόνα που μπορεί να έχουν οι άλλοι για εμάς, είναι κάτι που λίγο πολύ μας απασχολεί όλους στη σκέψη.

Πόσο σημαντική όμως, η άποψη των άλλων για εμάς; Αυτό είναι μια σκέψη από την οποία θα πρέπει να απαλλαγούμε και να κατανοήσουμε, πως μια άποψη κάποιου άλλου ατόμου, δεν μπορεί να ανταποκρίνεται σε αυτό που είμαστε εμείς απόλυτα.

  1. Αυτό που θα ήθελα να είμαι : Πολλοί άνθρωποι μπαίνουν στη διαδικασία όταν επεξεργάζονται πολλά στοιχεία του εαυτού τους και σκέφτονται, τι θα μπορούσαν να έκαναν διαφορετικό.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο να δημιουργούν μια λανθασμένη εικόνα για τον εαυτό τους, σκεπτόμενοι περισσότερο το πως θα ήθελαν να είναι, παρά το πως ακριβώς είναι.

  1. Τι πρέπει να σκέφτομαι : Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αγαπώ και να δέχομαι τον εαυτό μου. Αυτό όσο και να ακούγεται απλό, είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα.

Όταν πετυχαίνω κάτι να το απολαμβάνω και να επιβραβεύω τον εαυτό μου.

Όταν ακούω μια οποιαδήποτε κριτική να προσπαθώ να φιλτράρω, κατά πόσο ισχύει για εμένα κάτι ή όχι, πριν επιτρέψω να με επηρεάσει.

Να κρατήσω τα στοιχεία στα οποία θεωρώ, ότι κάνω λάθος και να τα δω ως στόχους, για να εξελιχθώ.

Να κρατώ την ενέργεια μου για μένα και να μην ξοδεύω στους άλλους, στο τι σκέφτονται ή τι θα ήθελαν από εμένα.

Τέλος σε κάθε μου βήμα να προσπαθώ να ακούω τον εαυτό μου και να ακολουθώ αυτό που πραγματικά θέλω.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένες Εθνών, στις 19 Δεκεμβρίου του 1948, ήταν το αποτέλεσμα των συνεπειών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Με τη λήξη του πολέμου και τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών, η Διεθνής κοινότητα ορκίστηκε να μην ξανασυμβεί ποτέ στο μέλλον οι αγριότητες και η κτηνωδία που προκάλεσε , αυτός ο φονικός πόλεμος (60 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους – 20 εκατομμύρια στρατιώτες και 40 εκατομμύρια άμαχοι).

Οι ηγέτες του κόσμου αποφάσισαν να συμπληρώσουν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με ένα οδικό χάρτη που θα εγγυάται τα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους παντού στον κόσμο.

Το κείμενο που είχαν κατά νου, και το οποίο αργότερα αποτέλεσε την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ήρθε στη πρώτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης το 1946.

Το τελικό κείμενο ολοκληρώθηκε, σε λιγότερο από δύο χρόνια.

Στις 10 Δεκεμβρίου 1948, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υιοθετείται από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με ψήφους 48 υπέρ, 0 κατά και 8 αποχές .

Σε μια εποχή όπου ο κόσμος είχε χωριστεί στο Δυτικό και Ανατολικό μπλοκ, το να βρεθεί ένας κοινός τόπος επί της ουσίας του κειμένου αποδεικνύει, ότι ήταν ένα μεγάλο επίτευγμα.

Επειδή ο άνθρωπος, μαζί με τα “Δικαιώματά” του αυτά έχει ανάγκες, όχι μόνον υλικές, αλλ’ επίσης πνευματικές, ηθικές και κοινωνικές, μόνον δε εφόσον οι ανάγκες αυτές ικανοποιούνται ουσιωδώς, μπορεί πράγματι ο άνθρωπος να απολαύσει τα Δικαιώματά του.

Ο πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρέχει σε όλους τους πολίτες τη δυνατότητα να ζήσουν ελεύθεροι, με αξιοπρέπεια.

Να αναπτύξουν έτσι απρόσκοπτα όλο το εύρος των δυνατοτήτων τους, επιτυγχάνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο την επιθυμητή αυτοπραγμάτωση και κατ’ επέκταση την προσωπική ευδαιμονία.

Ο σεβασμός των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθιστά εφικτή μια καθ’ όλα εύρυθμη και ομαλή κοινωνική συνύπαρξη.

Έτσι οι έννοιες όπως η προσωπική ελευθερία και η δημοκρατία, βρίσκουν την απόλυτη εφαρμογή τους.

Η γενική συνέλευση :

Διακηρύσσει την παρούσα παγκόσμια δήλωση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σαν το κοινό ιδεώδες, προς επίτευξη από όλους τους λαούς και όλα τα έθνη, με σκοπό όλα τα άτομα της κοινωνίας, έχοντας σταθερά τη δήλωση αυτή υπόψη τους, να προσπαθούν.

Να αναπτύξουν με τη διδασκαλία και την εκπαίδευση το σεβασμό των Δικαιωμάτων αυτών και ελευθεριών και να εξασφαλίζουν προοδευτικά μέτρα εσωτερικά και διεθνή.

Την καθολική και αποτελεσματική αναγνώριση και εφαρμογή τους, τόσο μεταξύ των πληθυσμών των κρατών μελών, όσο και μεταξύ των πληθυσμών των εδαφών, που έχουν στη δικαιοδοσία τους.

Άρθρο 1. Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους, με πνεύμα αδελφοσύνης.

Άρθρο 2. Κάθε άνθρωπος είναι υποκείμενο όλων των δικαιωμάτων και ελευθεριών, που αναφέρονται στην παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμία απολύτως διάκριση, όπως το φύλο, η γλώσσα, η θρησκεία, οι πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, η εθνική ή κοινωνική καταγωγή, η περιουσία, η γέννηση ή οιαδήποτε άλλη κατάσταση.

Άρθρο 3. Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια.

Άρθρο 4. Κανείς δεν επιτρέπετε να ζει υπό καθεστώς δουλείας ή καταναγκαστικής εργασίας. Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οιαδήποτε μορφή απαγορεύονται.

Άρθρο 5. Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε σκληρή, απάνθρωπη, ταπείνωση, μεταχείριση ή ποινή.

Άρθρο 6. Κάθε άτομο όπου και αν βρίσκεται, έχει δικαίωμα να γίνεται σεβαστό από το νόμο.

Άρθρο 7. Όλοι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο και έχουν ίσα δικαιώματα στην προστασία του νόμου, χωρίς καμία απολύτως διάκριση.

Άρθρο 8. Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ασκεί αποτελεσματικά ειδικά μέσα στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια, κατά πράξεων που παραβιάζουν τα θεμελιώδη δικαιώματα, που του αναγνωρίζουν το Σύνταγμα και ο νόμος.

Άρθρο 9. Κανείς δεν μπορεί να συλλαμβάνεται, να κρατείται ή να εξορίζεται, αυθαίρετα.

Άρθρο 10. Κάθε άτομο δικαιούται ισοτιμία, σε μια δίκαιη και δημόσια Διακήρυξη, από Δικαστήριο ανεξάρτητο και αμερόληπτο, που θα αποφασίσει για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και για το βάσιμο της κατηγορίας εναντίον του.

Συνολικά η Διακήρυξη, περιέχει 30 Άρθρα.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ονομάζεται, η ψευδής κατηγορία, που διατυπώνει κάποιος για άλλο άτομο.

Η λέξη είναι σε χρήση ήδη από την αρχαία Ελλάδα και εμφανίζεται, για πρώτη φορά σε γραπτό λόγο, στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη.

Ο λεκτικός τύπος συκοφάντης είναι σύνθετος και παράγεται από το σ? κον+φάντης.

Συκοφάντης ήταν, λοιπόν, στα αρχαία χρόνια, εκείνος που έφερνε στο φως τα σύκα, που ήταν κρυμμένα μέσα στα ρούχα του κλέφτη.

Ο συκοφάντης και οι διαδίδοντες τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ συμμαχούν αυθόρμητα και ενεργούν κρυφά σε βάρος του συκοφαντημένου. Αλληλοσυμπληρώνουν το καταχθόνιο έργο τους.

Ο πρώτος χάνεται σιγά – σιγά, μέσα στους πολλούς συνεργάτες του.

Τους έχει πλέον, ως προπέτασμα καπνού, για να μην φαίνεται ότι αυτός ξεκίνησε τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ως πρωταγωνιστής και εκτεθεί στους άλλους.

Αποσύρεται για λίγο διάστημα από τη σκηνή της διαδόσεως των συκοφαντιών. Εξασφαλίζεται η ανωνυμία του μέσα στο πολλούς και χαίρεται, για το κατόρθωμά του.

Προς επιβεβαίωση των διαδιδομένων παραπέμπει στα λεγόμενα αυτών, που άκουσαν από άλλους τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ενώ αυτός πρώτος τα είπε.

Ισχυρίζεται, πλέον, ότι από άλλους άκουσε αυτά που λέγονται σε βάρος του εχθρού του.

Αρχίζει να συγχέει την αρχική μορφή της συκοφαντίας, επειδή προστέθηκαν σαν μπαχαρικά από τους άλλους και άλλα συκοφαντικά στοιχεία.

Η έκδοση της συκοφαντίας επέστρεψε στα αυτιά του βελτιωμένη και επαυξημένη.

Κάποτε κατηγόρησαν κάποιον, ότι έκλεψε ολόκληρο φορτίο σταφύλια από ένα αμπέλι.

Η αλήθεια ήταν ότι αυτός είχε περάσει απλά από τον αμπελώνα, με τα πολλά σταφύλια και καθώς τα λαχτάρισε, εξέφρασε μεγαλόφωνα την επιθυμία να είχε ένα σταφύλι.

Ένας περαστικός που τον άκουσε, σκέφτηκε αυθαίρετα ότι εφόσον τα επιθύμησε τόσο πολύ, σίγουρα θα έκοψε και κανένα σταφύλι, για να τα δοκιμάσει και διέδωσε τη σκέψη του αυτή, υπό μορφή βεβαιότητας σε άλλους.

Τούτοι με τη σειρά τους διέδωσαν σε τρίτους ότι αυτός τον οποίον αφορούσε το σχόλιο, μάζεψε ένα καλάθι σταφύλια από ξένο αμπέλι.

Από στόμα σε στόμα, έφθασε τελικά στα αυτιά εκείνου του πρώτου περαστικού, που αυθαίρετα μίλησε υποθετικά για την κλοπή ενός σταφυλιού, ότι αυτός τον οποίο αφορούσε το σχόλιο, έκλεψε ένα ολόκληρο φορτίο.

Το πίστεψε και άρχισε να διαδίδει τη νέα επαυξημένη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ.

Δυστυχώς, η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, διαδιδόμενη από τον ένα στον άλλο, παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Είναι αδύνατο να βρεις άκρη, από που ξεκίνησε, ποιος και πόσο την επαύξησε.

Ομοιάζει, πλέον, η μορφή της με τον πίνακα της ζωγραφικής, που τοποθετείται σ’ έναν κεντρικό δρόμο, για να προσθέτει και να αφαιρεί, δικά του χρώματα, οποίος περαστικός το επιθυμεί.

Το περιεχόμενο της συκοφαντίας διαμορφώνεται ανάλογα, με την κακία, την επιπολαιότητα και τη νοσηρή φαντασία των ανθρώπων που θα την διαδώσουν παραπέρα.

Σωστά λέει η λαϊκή παροιμία για τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ότι είναι “καλύτερα το μάτι να βγει πάρα το όνομα, ν’ ακουστεί”.

Ο Θεός να σε φυλάει από συκοφάντες.

Ο ψίθυρος της συκοφαντίας, σαν το νερό που διεισδύει στα υδροπερατά πετρώματα (στα κενά μέρη αυτών), προχωρεί και απλώνεται σιγά σιγά παντού.

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ εισχωρεί εντός ολίγων ημερών, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Σκορπάει σαν το νερό κάτω από την ψάθα.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ

Οι συνέπειες της διαβολής και της συκοφαντίας στην προσωπικότητα πολλών ανθρώπων, οικογενειών και φίλων, αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία είναι τρομερές.

Οικογένειες αναστατώθηκαν και διαλύθηκαν. Μάλωσαν γονείς με τα παιδιά τους, αδελφοί με τους αδελφούς τους και οι σύζυγοι μεταξύ τους.

Αντάλλαξαν ύβρεις, αλληλοεκδικήθηκαν και γκρέμισαν την οικογενειακή τους ευτυχία, επειδή κάποιος διαβολέας συκοφάντης, εισχώρησε στα οικογενειακά τους.

Πολλές μακροχρόνιες φιλίες διαλύθηκαν.

Γείτονες και συγγενείς διαιρέθηκαν σε παρατάξεις, αλληλομισήθηκαν φοβερά, διότι μπήκε ανάμεσα τους κάποιος ραδιούργος συκοφάντης, που δηλητηρίασε τις ψυχές τους.

Ευτυχισμένα ανδρόγυνα θρήνησαν το νοικοκυριό τους, που διαλύθηκε εξ αιτίας των συκοφαντιών και πλήγωσαν ανεπανόρθωτα τις αγνές ψυχές των παιδιών τους, με το διαζύγιο τους.

Άνθρωποι τίμιοι, με αρχές και ανώτερα ιδανικά, που ήταν άξιοι ιδιαίτερα τιμητικής διακρίσεως για το κοινωνικό τους έργο και για την ενάρετη ζωή τους συκοφαντήθηκαν από κακούς στη ψυχή συνανθρώπους τους.

Πόσες καρδιές τραυματίστηκαν και πόνεσαν από τις τρομερές συκοφαντίες!

Πόσα βαθειά ανεπούλωτα τραύματα δημιουργήθηκαν, σε πολλές ψυχές, για όλη τη ζωή τους!

Πόσοι τίμιοι έφθασαν σε απονενοημένες ενέργειες εκδικήσεως ή και αυτοκτονίας!

Ο Μ. Βασίλειος συκοφαντήθηκε από τον Ευστάθιο της Σεβάστειας, ότι δήθεν συμφώνησε, με τις απόψεις του αιρετικού Απολλιναρίου.

Στην αρχή δεν ήθελε να πιστέψει ότι ο Ευστάθιος, μαζί με τους όμοιους του οργάνωσαν αυτές τις συκοφαντίες εναντίον του.

Όταν πείστηκε ότι αυτοί τον συκοφάντησαν, δεν απάντησε αμέσως, επειδή έλπιζε ότι θα τις ανακαλέσουν. Στενοχωρήθηκε πάρα πολύ περιμένοντας τρία χρόνια, να ομολογήσουν την αλήθεια.

Επειδή δεν μετανόησαν οι συκοφάντες του, αναγκάστηκε να γράψει επιστολή προς τον Ευστάθιο το Σεβαστιανό, για να ξεχειλίσει την οδύνη, που είχε κλεισμένη, στο βάθος της καρδιάς του, λέγοντας τα παρακάτω :

“ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ άνδρα ταπεινά και περιφέρει πτωχόν. Εί ούν τοσούτον το εκ συκοφαντίας κακόν, ώστε και τον τέλειο ήδη κατάγειν από του ύψους και τον πτωχόν.” (Μ. Βασίλειος, 223η επιστολή προς τον Ευστάθιο τον Σεβαστιανόν. ΕΠΕ. 2.68.Μι’γνι 32 .821ΑΒ).

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ και τον τέλειο ως προς τη γνώση της αλήθειας άνδρα ταπεινώνει και τον πτωχό, το μη τελειοποιημένο κατά τον εσωτερικό άνθρωπο, τον ταράσσει.

Τόσο μεγάλο είναι το κακό της Συκοφαντίας, που μπορεί να κατεβάσει από το ύψος του και τον πιο τέλειο ως προς την αλήθεια άνθρωπο, αλλά και τον πτωχό ως προς τη γνώση της αλήθειας.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΛΥΔΙΑ”.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η οργανωμένη κοινωνία προέκυψε, από την ενδόμυχη τάση του ανθρώπου για συμβίωση.

Ο άνθρωπος όπως είχε διακηρύξει ο Αριστοτέλης, είναι από τη φύση του κοινωνικό ον. Εκείνος που θα αποφασίσει να ζήσει μόνος του, θα πρέπει να είναι ή άγριο θηρίο ή Θεός.

Κατά συνέπεια οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν τη ρίζα τους στις πρωτόγονες ακόμα κοινωνίες. Με την εξέλιξη των κοινωνιών αναπτύχθηκαν οι σχέσεις των ανθρώπων, ποσοτικά και ποιοτικά.

Οι Δημόσιες Σχέσεις, οι οποίες εκφράζουν το Ελληνοχριστιανικό πνεύμα και συμβολίζουν την βαθειά πίστη προς τον άνθρωπο και το κοινωνικό σύνολο, άρχισαν τη λειτουργία τους στην Ελλάδα το 1951.

Το πρώτον χρησιμοποιήθηκαν από τον ΕΟΤ, σε μια εξόρμηση διαφήμισης και Δημοσίων Σχέσεων, που είχε ανατεθεί στον οίκο POUTE CONE AND BELDING.

Σημαντικό γεγονός για τις Ελληνικές Δημόσιες σχέσεις είναι η ίδρυση της Ελληνικής Εταιρίας Δημοσίων Σχέσεων, που έγινε το 1960.

Η Ε/Ε.Δ.Σ. είναι μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Δημοσίων Σχέσεων (I.P.R.A.) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δημοσίων Σχέσεων (C. E. R. P).

Σήμερα στην Ελλάδα, τμήματα Δημοσίων Σχέσεων διαθέτουν, όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, και στο Δημόσιο τομέα όλα τα Υπουργεία, όλοι οι Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου, καθώς και τα Αρχηγεία Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Γραφεία Δημοσίων Σχέσεων, διαθέτουν και πολλές Νομαρχίες.

Είναι καλοί οιωνοί, ότι έχουν όλοι αντιληφθεί την χρησιμότητα των Δημοσίων Σχέσεων, αρκεί τούτο να μην αποτελέσει μοντερνισμό αλλά διάθεση, για εφαρμογή των αρχών των Δημοσίων Σχέσεων, προς επίλυση προβλημάτων και βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στις Η.Π.Α. είχε διατυπωθεί μεταξύ άλλων και η άποψη ότι “Δημόσιες Σχέσεις” είναι απλά η τέχνη του να παρακινεί τους ανθρώπους, να κάνουν δουλειές μαζί σου.

Βέβαια Δημόσιες σχέσεις δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό. Αντιθέτως σ’ αυτές πρέπει να αναζητηθεί, μια ιδιαίτερη ηθικοπλαστική προοπτική, η οποία βασίζεται σε μια γενικότερη ενημέρωση, με πλήρη ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, από όλους και προς όλους.

Εκτός όμως από τις πολλές τάσεις που δημιουργήθηκαν σ’ ότι αφορά τον προσδιορισμό των Δημοσίων Σχέσεων, η δυσχέρεια προήλθε και από την αδυναμία καθορισμού με σαφήνεια των ορίων μεταξύ Δημοσίων Σχέσεων και των συγγενών λειτουργιών, όπως είναι η διαφήμιση, η προπαγάνδα, η δημοσιότητα κ.λ.π.

Κατωτέρω παραθέτουμε μερικούς από τους ορισμούς που έχουν δοθεί, για τις Δημόσιες Σχέσεις.

  1. Κατά το Αγγλικό Ινστιτούτο Δημοσίων Σχέσεων “Δημόσιες Σχέσεις”, είναι μία επί ειλικρινούς βάσεως, ηθελημένη προγραμματισμένη Διαρκής προσπάθεια, για τη δημιουργία και διατήρηση αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ μελών ενός οργανισμού, ως εκ τούτου και του ευρύτερου κοινού.
  2. Κατά τον LOUIS SALLERON “Δημόσιες Σχέσεις”, είναι το σύνολο των μέσων τα οποία χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις, για τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης στο προσωπικό τους, στους κύκλους που έχουν Σχέσεις.

Γενικά με το κοινό, προς το σκοπό να ενισχύουν την δραστηριότητά τους και να ευνοήσουν την ανάπτυξη τους.

  1. Κατά το PUBLIC RELATIONS NEWS, “Δημόσιες Σχέσεις” είναι, η δραστηριότητα σε επίπεδο διοίκησης, η οποία σταθμίζει τις απόψεις και τις τάσεις του κοινού.

Συντονίζει και εναρμονίζει την πολιτική και τους τρόπους ενέργειας ενός ατόμου ή ενός οργανισμού, σύμφωνα με το κοινό συμφέρον και εκτελεί μια προγραμματισμένη δραστηριότητα, με σκοπό, να επιτύχει την κατανόηση και την αποδοχή του κοινού.

Κυρία εργαλεία των Δημοσίων Σχέσεων είναι :

* Τα Δελτία Τύπου, όπου ο αποστολέας (επιχείρηση ή οργανισμός), αναγγέλλει την ύπαρξη η έλευση ενός σημαντικού γεγονότος, το οποίο αφορά ή μπορεί να αφορά το κοινό.

* Οι τηλεφωνικές γραμμές εξυπηρέτησης, οι οποίες προσφέρουν υπηρεσίες ενημέρωσης των καταναλωτών.

* Ιστοσελίδες και άλλα διαδραστικά εργαλεία (όπως CD και άλλο ψηφιακό υλικό), όπου προβάλλονται πληροφορίες, για την Εταιρία και τα προϊόντα της.

* Εταιρικές Χορηγίες και συναφείς ενέργειες (όπως εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, για ένα θέμα).

* Lobbying : Είναι η προσπάθεια επηρεασμού και δημιουργίας θετικά προσκείμενων φορέων.

Άλλες λειτουργίες που επιμελούνται στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων, είναι η διαχείριση και διεκπεραίωση των παραπόνων και παρατηρήσεων του κοινού και η επικοινωνιακή σύνδεση της επιχείρησης, με τα οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρη.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Γνώθι σαυτόν

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ …ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Βασιλιάς Αντίγονος έστειλε μια επιστολή στον Στωϊκό φιλόσοφο Ζήνωνα στην οποία του έλεγε :

Εγώ σε ξεπερνώ στα μεγαλεία και στη δόξα που μου επεφύλαξε η τύχη. Εσύ, όμως είσαι υπεροχώτερός μου στη σοφία και στην ολοκληρωτική ευτυχία.

Γι’ αυτό σε παρακαλώ να έρθεις κοντά μου και να με κάνεις μαθητή σου, διότι όποιος κατευθύνει σωστά τον βασιλιά, διδάσκει συγχρόνως όλο το λαό, που βρίσκεται στην εξουσία του.

Πόσο εντυπωσιακό είναι το “γνώθι σ’ αυτόν”, αυτή η ύψιστη σοφία που διακρίνει τον βασιλιά Αντίγονο!

“Γνώθι σαυτόν”.

Οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν καλά ποιοι είναι, που ήθελαν να φτάσουν και πως θα πήγαιναν εκεί.

Για τους σημερινούς επιστήμονες, αυτογνωσία είναι μια βιωματική διαδικασία, μέσα από την οποία ο άνθρωπος γνωρίζει τον εαυτό του.

Η γνώση του εαυτού είναι ανεξάντλητη. Η φράση “γνώθι σαυτόν”

αποδίδεται στον Χίλωνα, αλλά και στον Πλάτωνα και σημαίνει “γνώρισε τον εαυτό σου”.

Η φράση αυτή είναι χαραγμένη, στο μαντείο των Δελφών και την χρησιμοποιούσε τακτικά ο Σωκράτης.

Ουσιαστικά ο άνθρωπος πρέπει να γίνει παρατηρητής του εαυτού του. Ποιες είναι οι αντιδράσεις του, σε διάφορες καταστάσεις, ποια είναι τα “θέλω”.

Η αυτογνωσία είναι η γνώση της συνείδησης μας, η ακούραστη εξερεύνηση του εαυτού μας, η άρνηση να ενδώσουμε σε απατηλά φαινόμενα και το να ανακαλύψουμε την ουσία της αρετής.

Για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας προϋπόθεση είναι, ότι τον αγαπάμε.

Ο Χριστός είχε πει “αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν”. Δηλαδή δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν και να σε αγαπήσουν, εάν προηγουμένως εσύ, δεν έχεις μάθει να αγαπάς και να αποδέχεσαι εαυτόν.

Και … πόση λεβεντιά χρειάζεται, για να ομολογεί κανείς τι του λείπει! Και τα δύο, και (η αυτογνωσία και η ταπεινή ομολογία του τι μας λείπει, είναι οπωσδήποτε οι προϋποθέσεις) για να γίνεται κανείς καλύτερος.

Και από την άλλη, πόση σύνεση διακρίνει τον βασιλιά Αντίγονο, ο οποίος νοιώθει την ανάγκη να έχει δίπλα του σύμβουλο σωστό, ενάρετο, σοφό, καλλιεργημένο, ταπεινό.

Γιατί όποιος επηρεάζει τις αποφάσεις του βασιλιά, αυτός επηρεάζει και την ποιότητα της ζωής του Βασιλείου.

Πόσο λοιπόν απαραίτητο είναι, οι άνθρωποι δίπλα μας, οι φίλοι μας στους οποίους εμπιστευόμαστε και στων οποίων την γνώμη δίνουμε βαρύτητα και αφήνουμε να μας κατευθύνουν, να μας επηρεάζουν, να ‘ναι με φόβο Θεού, ειλικρινείς, ανιδιοτελείς και αμερόληπτοι.

Γι’ αυτό είναι αναγκαίο, να επιλέγουμε που θα ακουμπάμε. Σε ποιον θα μιλούμε, ποιον θα συμβουλευόμαστε, σε ποιον θα υπακούμε.

Γιατί, μας αξίζει, αυτόν που συναναστρεφόμαστε να είναι καλύτερος μας, για να ανεβαίνουμε και πλουτίζουμε πνευματικά.

Υπάρχουν τρόποι βέβαια με τους οποίους αναγνωρίζουμε την ανιδιοτέλεια, των συναισθημάτων του άλλου.

* Όταν ο άνθρωπος που είναι δίπλα μας και απέναντί μας, θυμάται λεπτομέρειες για εμάς και νοιάζεται, για τα συναισθήματά μας.

* Όταν ψάχνει να βρει μαζί μας μια λύση σε ένα πρόβλημα, χωρίς να το κουκουλώνει, για να εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ήρεμοι.

* Επίσης όταν ο άνθρωπος με τον οποίο έχουμε σχέση, μπαίνει στη διαδικασία να κάνει μικρά πράγματα, γιατί μας φτιάχνουν την διάθεση. Χωρίς με τη στάση του να απαιτεί ανταπόδοση ή να περιμένει κάτι αντίστοιχα.

* Πολύ βασικό είναι όμως, ότι δεν μας κρίνει και συγχωρεί. Όλοι μας έχουμε στραβά, όλοι μας για κάποιον άλλον έχουμε αρνητικά. Παρόλα αυτά όμως, όταν υπάρχει κάτι αληθινό, ο άλλος σε συγχωρεί ακόμα και εάν κάτι τον έχει πληγώσει.

* Όταν έχει χρόνο και θέληση να ακούσει τη συγνώμη σου και να εννοεί την δική του. Πολλές φορές το ευχάριστο είναι, να μην ακούς μόνο τη λέξη συγνώμη.

Γι’ αυτό το τόσο σημαντικό λόγο, ας είμαστε άγρυπνοι στις επιλογές φίλων και συμβούλων.

Ο Αντίγονος επέλεξε έναν φιλόσοφο συμβουλάτορά του. Εμείς έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε, έναν φωτισμένο πνευματικό.

Και τα μάτια μας να ξεθολώνει από τα σκουπίδια της ύλης και την πίστη μας να τροφοδοτεί.

Και από τις λάσπες μας να μας βγάζει και με σήματα πορείας, το θέλημα του Θεού να μας εφοδιάζει.

Και με την χάρη των μυστηρίων να μας τονώνει, στον αγώνα της αλήθειας και της αρετής.

Με αυτές τις προϋποθέσεις ή πορεία μας θα γίνεται και ασφαλής και χαρούμενη και φωτεινή. Μόνο τότε θα μπορούμε να προκαλούμε και στους πέριξ την δίψα, της εν χριστώ ζωής.

Ας είμαστε, λοιπόν άγρυπνοι στις επιλογές μας.

Γιατί, τι άλλο είναι αυτό που συνδέει την προσωπικότητά μας, τον χαρακτήρα μας, το ήθος μας, την καλλιέργειά μας, παρά το άθροισμα των επιλογών μας.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η έκφραση στην επιστήμη έχει διαφορετική έννοια, από την έκφραση στην τέχνη.

Στην επιστήμη σχετίζεται με την έρευνα σ’ αυτή, που είναι ένα από τα βασικά γνωρίσματά της. Πιο συγκεκριμένα η έκφραση σε ορισμένες επιστήμες, και μάλιστα στην ψυχολογία και την παιδαγωγική είναι το άμεσο αντικείμενο των ερευνών τους.

Ερευνούν την έκφραση για να σχηματίζουν γνώμη για τον ψυχικό βίο των ανθρώπων, ωρίμων και υπό ανάπτυξη.

Κανείς δεν μπορεί να μπει στον ψυχικό κόσμο του άλλου ανθρώπου και να τον ερευνήσει άμεσα για να ανακαλύψει, σε ποια κατάσταση βρίσκεται ολόκληρος ή η κάθε μία πλευρά του.

Μπορεί όμως να μπει μέσω των εκφράσεών του, των διαφόρων τρόπων συμπεριφοράς του, από τους οποίους ένας, όπως είπαμε είναι η γλώσσα.

Μάλιστα δε ο προφορικός λόγος, ο οποίος συνεδέθη τόσον στενά με τον ψυχικό βίο του ανθρώπου, ώστε να ακολουθούν και οι δύο την ίδια περίπου πορεία στην εξέλιξή τους.

Γι’ αυτό η γλώσσα θεωρείται καθρέπτης της όλης πολιτιστικής στάθμης ενός λαού.

Στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, το τι λέγει και το τι κάνει του ενός, γίνεται αντικείμενο παρατηρήσεις του άλλου και έτσι ο καθένας γνωρίζει – πολλές φορές με μεγάλη επιτυχία – σε πια κατάσταση βρίσκονται διάφορες πτυχές του ψυχικού, κόσμου των ανθρώπων, τους οποίους συναναστρέφεται.

Συνηθισμένοι χαρακτηρισμοί του ενός από τον άλλο είναι : έξυπνος άνθρωπος, κοιμισμένος, έχει γερό μνημονικό, σωστός, κατεργάρης, πονηρός, καχύποπτος, λογικός, ακαταλόγιστος, φιλόδοξος, έχει καλό (ή κακό) χαρακτήρα, τυραννικός, δημοκρατικός, συναισθηματικός, αναίσθητος, θαρραλέος, δειλός, φιλόκαλος έχει μεγάλη θέληση, είναι άβουλος, φιλαλήθης, ψεύτης, κ.α.

Ένας από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, ο οποίος εχρησιμοποίησε συστηματικά την κοινή πρακτική για έρευνα της έκφρασης του ανθρώπου, υπήρξε ο Αριστοτέλης, όπως μπορεί κανείς να καταλάβει από τα έργα του “Περί ψυχής”, “Περί μνήμης και αναμνήσεως” και άλλα.

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, οι επιστήμες αυτές με μεθόδους καθαρά ψυχολογικές, γνωρίζουν μεγάλες προόδους, οι οποίες στηρίζονται στην ετεροπαρατηρησία.

Η έννοια της ετεροπαρατηρησίας είναι, ότι το υποκείμενο της έρευνας, ο άνθρωπος κάθε ηλικίας, γίνεται αντικείμενο παρατήρησης συστηματικής άλλου προσώπου, του ψυχολόγου η παιδαγωγού.

Η έρευνα, άλλοτε διαρκεί επί ελάχιστο χρόνο, άλλοτε όμως επί περισσότερο, επί ώρες, ημέρες, εβδομάδες και μήνες, ακόμη και χρόνια.

Κατά την αυτοπαρατηρησία το υποκείμενο της έρευνας ενδοσκοπεί εαυτό, στρέφει την προσοχή του προς τον εσωτερικό κόσμο και ανακοινώνει στον ερευνητή, ό,τι δοκιμάζει από την εμφάνιση ενός ψυχικού γεγονότος στο παρόν ή εδοκίμασε στο παρελθόν.

Η ψυχολογία και η παιδαγωγική χρησιμοποιούν σήμερα πολλές μεθόδους, για την έρευνα της έκφρασης του ανθρώπου, ωρίμου και υπό ανάπτυξη, με λόγο, αλλά και με άλλα εκφραστικά μέσα.

Όλοι οι άνθρωποι από τη γέννησή τους, μέχρι τον Θάνατο εκφράζονται.

Η έκφραση, σε τελευταία ανάλυση, είναι αντίδραση, συνειδητή είτε ασυνείδητη σε ερεθίσματα, που έχουν την αρχή τους στον εσωτερικό βίο κάθε ανθρώπου ή στον εξωτερικό κόσμο.

Ο άνθρωπος, για να εκφραστεί χρησιμοποιεί πολλά μέσα, από τα οποία το συνηθέστερο και το ακριβέστερο είναι η γλώσσα, και μάλιστα ο λόγος προφορικός και γραπτός.

Η έγκυρη γνώμη, που υπάρχει σήμερα για τον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου, προέρχεται από την συστηματική έρευνα των ποικίλων εκφράσεών του, είτε αυτές γίνονται αυθόρμητα, είτε προκαλούνται σκοπίμως.

Πηγή : Νικόλαος Μελανίτης, Καθηγητής Φιλοσ. Σχολής.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ-ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ-ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Μ’ αρέσει να ζω μέσα στο Έθνος μου

για τον εαυτό μου και ακουμπώντας

Επάνω του να γίνομαι πιο άνθρωπος,

δηλαδή κάτι περισσότερο ή τελειότερο

από τον άνθρωπο.”

“Θέλω να είμαι ένα ωραίο δείγμα Έλληνος, να σκοπός μιας ζωής.”

Αυτός ήταν ο σκοπός του Ίωνα Δραγούμη, και τον πέτυχε. Με την ψυχή του, το μυαλό του, τον αγώνα και την τραγική θητεία του.

Αριστοκράτης του πνεύματος, αρνητής της μικροπολιτικής των Αθηνών, μαχητής υπέρ του Αλύτρωτου Ελληνισμού, κοινωνιστής.

Ένας συνειδητός άνθρωπος βασικός – κρίκος της αλυσίδας της Ελληνικής φυλής. Ψυχή περήφανη παλικαρίσια, κατά τον Καζαντζάκη.

Ο Ίων Δραγούμης, καταγόμενος από το Βογατσικό της Δυτικής Μακεδονίας, γεννήθηκε το 1878 στην Αθήνα.

Σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατατάσσεται εθελοντής στον άτυχη’ αγώνα κατά των Τουρκικό πόλεμο του 1897.

Εισέρχεται στο διπλωματικό σώμα και διορίζεται προξενικός υπάλληλος στο Μοναστήρι το 1902. Ουσιαστικά εκεί αρχίζει δυναμικά ο αγώνας του. Είναι η εποχή όπου η Τουρκοκρατούμενη ακόμα Μακεδονία στενάζει, από τις βουλγαρικές Ένοπλες επιθέσεις.

Το 1903 βρίσκεται Πρόξενος στις Σέρρες, το 1904 στον Πύργο και την Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας και το 1905 στην Αλεξανδρούπολη.

Παντού ακατάπαυστος αγώνας για την οργάνωση του Ελληνισμού. Ήδη έχει γράψει το πρώτο του βιβλίο, το ΜΟΝΟΠΑΤΙ, διαμηνύοντας στους νέους να απαλλαγούν από τον ευδαιμονισμό, τον κοσμοπολιτισμό και την ξενομανία.

Επίσης το 1907, εκδίδεται το “ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΩΝ ΑΙΜΑ” αφιερωμένο στην Μακεδονία και στον άνδρα της αδελφής του Ναταλίας, τον Ήρωα Παύλο Μελά.

Το 1908, ο Ι. Δραγούμης τοποθετείται στην πρεσβεία μας της Κωνσταντινούπολης. Νέο κεφάλαιο αγώνων με τον Αθανάσιο Σουλιώτη – Νικολαΐδη τον δημιουργό της ” Οργάνωσης Θεσσαλονίης”, του 1906.

Οργανώνουν και αφυπνίζουν τον εκεί πολιτισμό και παίρνουν μέτρα, κατά της ξενομανίας. Ενισχύουν με όπλα τους Έλληνες της Πόλης, της Αλεξανδρούπολης, της Ξάνθης, της Κομοτηνής, της Αδριανούπολης, των Σαράντα Εκκλησιών.

Το 1908, καταφέρνουν να εκλεγούν, στην Οθωμανική Βουλή 26 Έλληνες Βουλευτές.

Το 1908, δημοσιεύει το υπέροχο βιβλίο του ” Σαμοθράκη. Ένα λυρικό βιβλίο, γεμάτο Ελλάδα, μυθολογία, ιστορία, φύση και υποστήριξη στο κύτταρο του Ελληνισμού, την κοινότητα και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Στον Α’ Βαλκανικό, πόλεμο κατατάσσεται ως δεκανέας του πεζικού και αποσπάται από τον διάδοχο Κωνσταντίνο στο στρατηγείο, ως πολιτικός σύμβουλός του.

Μετά τη μάχη των Γιαννιτσών, με τους επιτελείς του διαπραγματεύεται την παράδοση της Θεσσαλονίκης, από τους Τούρκους.

Ο Ίων θα είναι αυτός που θα συντάξει το πρωτόκολλο παραδόσεως και θα υψώσει την πρώτη ελληνική σημαία, στην μητρόπολη της απελευθερωμένης Θεσσαλονίκης.

Το άρθρο του στις 3Ιουνιου 1917 με τίτλο “Το μάθημα των πραγμάτων”; όπου στηλιτεύει την κατάλυση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του Ελληνικού Κράτους από τους ξένους, θα τον οδηγήσει στην εξορία, μαζί με άλλους αντιπολιτευόμενους.

Η εξορία του Ίωνα στο Αιάκειο της Κορσικής θα διαρκέσει είκοσι τρεις μήνες. Τον Νοέμβριο του 1919 με τη συνθήκη του Νεϊγύ, η Ελλάδα κερδίζει την Δυτική Θράκη, χάνει όμως την Ανατολική Ρωμυλία.

Ο Ίων Δραγούμης επιστρέφει από την εξορία του στην Αθήνα. Αρχίζει να αρθρογραφεί. Μεσημέρι της 31 Ιουλίου του 1920 κατέβαινε από την Κηφισιά στην Αθήνα. Θα συλληφθεί και θα εκτελεστεί στην περιοχή των Ηλυσίων, μετά από άγνωστη διαταγή. Έφυγε ορθός, υπερήφανος, αγαπητός και σεβαστός από όλους.

Στο σημείο της θυσίας του απέναντι απ’ το Ξενοδοχείο Χίλτον υπάρχει αναμνηστική στήλη, με τους στίχους του Κωστή Παλαμά.

“Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες εικόνα

(πως έπεσες γραφή να μη το λέει)

μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίει,

βουβή μαρμαρωμένη να σε κλαίει.”

Τα μηνύματα του Ίωνα Δραγούμη έμειναν ζωντανά να αφυπνίζουν τους επερχόμενους. Για τον Αλύτρωτο Ελληνισμό, την οργάνωση των Ελληνικών κοινοτήτων, την καταπολέμηση της ξενομανίας, τον Ελληνικό πολιτισμό, τον Κοινωνισμό, τον ηρωισμό, τη θυσία.

Πηγή : Με ιδεολογία Ελληνική, (Συγγραφέας, Νικόλαος Καρράς).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Υποψηφιότητα ΚΟΝΤΑΡΙΔΗ Χρήστου-Αντισ/γου ε.α. ΕΛ.ΑΣ, για το Δ.Σ της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (ΕΑΑΣ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

 

Υποψηφιότητας  ΚΟΝΤΑΡΙΔΗ Χρήστου- Αντισ/γου ε.α. ΕΛ.ΑΣ, για το Δ.Σ της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (ΕΑΑΣ)

Αγαπητοί συνάδελφοι, της τέως Ελληνικής Χωροφυλακής μέλη της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (Ε.Α.Α.Σ.), τη Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023 διεξάγονται οι εκλογές της Ένωσης  Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού ( Ε.Α.Α.Σ.) και με μεγάλη χαρά, αλλά και με αίσθημα ευθύνης θα είμαι υποψήφιος. Ως απόστρατος Αξιωματικός της Αστυνομίας, προερχόμενος από το ιστορικό Σώμα της Χωροφυλακής, θα ήθελα πρωτίστως να προτρέψω το σύνολο των εγγεγραμμένων στην Ε.Α.Α.Σ. να συμμετέχουν στις εκλογές, γιατί μόνο έτσι γίνεται φανερή η δυναμική μας, άρα διεκδικούμε αποτελεσματικότερα σε μια εποχή έντονων προβλημάτων για τους αποστράτους. Θα είναι τιμή μου να επιλεγώ από τους Συναδέλφους, για να εκπροσωπήσω την Αστυνομία σε αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο πάντα με αίσθημα ευθύνης.

Υποψηφιότητα ΜΗΝΟΠΕΤΡΑ Χαραλάμπους-Αντισ/γου ε.α. ΕΛ.ΑΣ, για το Δ.Σ της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (ΕΑΑΣ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

 

        Υποψηφιότητας  ΜΗΝΟΠΕΤΡΑ Χαράλαμπου- Αντισ/γου ε.α. ΕΛ.ΑΣ,       

 για το Δ.Σ της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (ΕΑΑΣ)


Αγαπητοί συνάδελφοι της Χωροφυλακής /ΕΛ.ΑΣ, μέλη της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. (Ε.Α.Α.Σ.), σας γνωστοποιώ ότι, θα είμαι υποψήφιος στις επερχόμενες αρχαιρεσίες της 19ης Φεβρουαρίου 2023 για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. της ΕΑΑΣ.

Θέτω υποψηφιότητα, με αίσθημα ευθύνης, καθήκοντος και προσφοράς προς τους συναδέλφους. Ζητώ την ψήφο σας και σας καλώ να  συμμετέχετε στην εκλογική διαδικασία, για να υπάρχει μια δυνατή παρουσία και εκπροσώπηση στην ΕΑΑΣ εκ μέρους των μετόχων της ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ,  για την διασφάλιση των συμφερόντων μας στο ΜΤΣ και το ΝΙΜΤΣ, καθ΄ότι είναι γνωστό, ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχόμενες δυσμενείς ενέργειες σε βάρος μας. Θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι, δυνατοί και να αγωνιστούμε για τα δίκαια αιτήματά μας, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες των καιρών και τις άδικες πολιτικές που εφαρμόζονται σε βάρος μας.

Χαμένος αγώνας είναι μόνο αυτός που δε δίνεται.

Σας ευχαριστώ, ευελπιστώντας στην ανταπόκρισή σας.-

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ …… ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ …… ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Βοτανολόγος, αλλά με πάθος στη δουλειά του, μάζευε φυτά στις Άλπεις. Μαζί του είχε και έναν έμπειρο οδηγό, με τον μικρό του γιό.

Μέσα στην αγωνιώδη αναζήτησή τους να βρουν όσο το δυνατόν πιο σπάνια φυτά, είδαν σ’ ένα απόκρημνο μέρος ένα, πράγματι, πολύ σπάνιο φυτό.

Σκίρτησε η καρδιά του επιστήμονα. Αλλά το μέρος τον τρόμαξε, τον αποθάρρυνε. Έβλεπε πως μόνο ένα μικρό ελαφρύ σώμα θα μπορούσε να το πλησιάσει.

Τόλμησε, τότε να παρακαλέσει τον οδηγό του, να δέσουν από τη μέση τον μικρό και να τον κατεβάσουν στο σημείο εκείνο. Του πρότεινε μάλιστα και μεγάλη αμοιβή.

Ο μικρός στην αρχή φοβήθηκε. Γρήγορα του ήρθε μια φωτεινή ιδέα και απάντησε, αντί για τον πατέρα του.

_ Μάλιστα, κύριε, κατεβαίνω, αλλά το σχοινί να το κρατάει ο πατέρας.

Πόσο συγκινητική είναι η εμπιστοσύνη του παιδιού, στην καρδιά του πατέρα! Στα στιβαρά χέρια!

Μου έχεις εμπιστοσύνη? Σκεφτείτε για λίγο πόσες φορές έχετε κάνει αυτήν την ερώτηση, καθώς επίσης και πόσες φορές, έχετε δεχτεί αυτήν την ερώτηση.

Η οικοδόμηση μιας σχέσης εμπιστοσύνης με τα παιδιά σας είναι σημαντική, καθώς αυτό επηρεάζει την επίδραση, που μπορείτε να έχετε στην ανάπτυξή τους.

Δεν έχει να κάνει με το να σας λένε τα πάντα ή να είναι φίλοι σας, αλλά με το να αντιλαμβάνονται, ότι είστε κάποιος στον οποίο μπορούν να βασιστούν και να μοιραστούν μαζί του, αυτό που πρέπει και όταν πρέπει.

Έτσι, πρέπει να ξεκινήσετε με σεβασμό, για να κερδίσετε την εμπιστοσύνη των παιδιών σας, αναγνωρίζοντας πως είναι άτομα με τις δικές τους απόψεις.

Πρέπει επίσης να τους επιτρέψετε, να αισθάνονται ευάλωτα και να κατανοούν τυχόν προβλήματα που μπορεί να έχουν.

Οι γονείς και τα παιδιά έχουν άνιση σχέση. Οι πρώτοι θέλουν τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές και λαμβάνουν τις τελικές αποφάσεις.

Οι τελευταίοι θα πρέπει μεν να εκφράζονται και να έχουν το δικαίωμα, να διατυπώνουν τις αντιρρήσεις και τις διαφορετικές απόψεις τους, ωστόσο, τελικά, πρέπει να υπακούουν στους γονείς τους.

Εν ολίγοις, αν ακολουθήσετε αυτόν τον δρόμο, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, πιθανότατα τα παιδιά σας δεν θα αποστασιοποιηθούν και θα διατηρήσουν σε υγιή και αναμενόμενα πλαίσια την προσπάθειά τους για αυτονομία, κατά τη διάρκεια των εφηβικών τους χρόνων.

Έτσι δεν είναι η ζωή?

Κάποτε βρισκόμαστε μπροστά σε γκρεμούς, σε βάραθρα, σε δυσκολίες, σε χαράδρες, χάνουμε την ψυχραιμία μας, παραλύουν οι δυνάμεις μας, νοιώθουμε ανίσχυροι.

Αυτοέλεγχος είναι η απάντηση, μόνο που δεν είναι τόσο απλό! Προφανώς και ο αυτοέλεγχος είναι το ζητούμενο, ως απάντηση στο πως μπορώ να γίνω πιο ψύχραιμος, δεν υπάρχει όμως κουμπί αυτοελέγχου, που το πατώ και είμαι εντάξει.

Αλλά αν βαθειά πιστέψουμε, πως της ζωής μας το σχοινί το κρατά το στοργικό και δυνατό χέρι του Θεού!

Τότε όλα αλλάζουν. Όποιες και αν είναι οι χαράδρες, είτε αρρώστιες λέγονται, είτε κρίσεις οικονομικές λέγονται, είτε εγκαταλείψεις, είτε προσδοκίες απραγματοποίητες, είτε μοναξιές, είτε συκοφαντίες, όποιες και να είναι, εμείς νοιώθουμε ασφαλείς.

Αυτή η σιγουριά δίνει αντοχές και κουράγιο, δίνει ηρεμία, φέρνει εσωτερική ισορροπία, προσφέρει αισιοδοξία και φέρνει πίσω τις χαμένες ελπίδες.

Ξαναβρίσκεις τον ύπνο σου, φυγαδεύονται οι αγωνίες, είσαι ήρεμος, γαλήνιος, θετικός, αποφασίζεις να πολεμήσεις, να ξαναβρείς το χαμένο σου θάρρος.

Το θάρρος πάντα σπανίζει, αλλά σήμερα το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ.

Χρειαζόμαστε την πανίσχυρη εκείνη δύναμη που μας επιτρέπει να ξεπερνάμε τα εμπόδια, να πολεμάμε, για το σωστό, να υπηρετούμε τους άλλους, να τολμάμε αλλαγές.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να νιώσουν ασφάλεια και αποδοχή σε κάθε είδους σχέση. Το ζητούμενο όμως στις διαπροσωπικές μας σχέσεις οποιουδήποτε τύπου, είναι να καταφέρουμε να καλλιεργήσουμε ανάμεσά μας, να δώσουμε και να λάβουμε μεταξύ μας, το αίσθημα εμπιστοσύνης και συναισθηματικής ασφάλειας.

Όταν αυτό μπορεί να υπάρξει, τότε βιώνουμε την αγάπη, την χαρά, την πληρότητα.

Απελευθερώνονται όλες μας οι εσωτερικές δυνάμεις, αισθανόμαστε δυνατοί και γεμάτοι αυτοπεποίθηση.

Μπορείς, υπομένοντας δοξολογικά, να περιμένεις ένα καλύτερο αύριο, αν έχεις την κατά Θεόν σοφία να μην κοιτάζεις τον Θεό μέσα από τις περιστάσεις, αλλά τις περιστάσεις μέσα από το Θεό.

Πηγή : Μηνιαίον Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Δεν είχα φαντασθεί ποτέ ότι είχα την μεγάλη αυτή τιμή να πεθάνω για την Ελλάδα-ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ

ΠΟΙΗΤΗΣ : ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ

“Δεν είχα φαντασθεί ποτέ ότι είχα την μεγάλη αυτή τιμή

να πεθάνω για την Ελλάδα”.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1800 στην Ιθάκη, τέσσερα χρόνια πριν την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα.

Ο Πατέρας του Παύλος διετέλεσε εκεί πρόεδρος των δικαστηρίων της Ιονίου Πολιτείας. Μητέρα του ήταν η Κερκυραία Ιωάννα Καποδίστρια – Σούφη, ανιψιά του πρώτου κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια και θεία του πρωθυπουργού Γ. Θεοτόκη.

Στα γυμνασιακά του χρόνια ο Λορέντζος Μαβίλης εφοίτησε στο εκπαιδευτήριο “Καποδίστριας” στην Κέρκυρα και είχε δάσκαλο τον ελληνιστή Ι. Ρωμανό.

Η γνωριμία του με τον Ιακ. Πολυλά (1836 – 1898), λόγιο και βουλευτή, φίλο και συνεχιστή του πνεύματος του Δ. Σολωμού, θα είναι σημαντικότατη στην πνευματική εξέλιξη του Μαβίλη.

Ο Πολυλάς θα τον μυήσει στο έργο του Σολωμού, στην παγκόσμια λογοτεχνία, στην αγάπη για την δημοτική γλώσσα και την επιδίωξη της τελειότητας.

Το 1878 γράφει το πρώτο σονέτο για την πατρίδα :

Μάνα μου Ελλάδα, τι δεν είσαι τώρα

Σαν πρώτα ορθή, ψηλή, στεφανωμένη

Με δάφνες, τι δεν είσαι με τα δώρα

Της αθάνατης Νίκης στολισμένη…..

Το 1879 αφού έχει παρακολουθήσει ένα χρόνο μαθήματα στην Φιλοσοφική Αθηνών, θα μεταβεί στη Γερμανία.

Εκεί θα σπουδάσει φιλοσοφία, γλωσσολογία και Σανσκριτική (Αρχαία Ινδική Φιλοσοφία).

Μιλάει, Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Γερμανικά.

Το πρώτο ποίημά του που εδημοσιεύθη, ήταν το “Εις τον γυρισμό της” στον μεσσηνιακό τύπο, 1η Απριλίου 1884.

Το 1890 με την διατριβή του, θα απαγορευτεί διδάκτωρ φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του ERLANGEN της Βαυαρίας.

Το 1896, ο Παύλος Μελάς ιδρύει παράρτημα της “Εθνικής Εταιρείας” στην Κέρκυρα. Ο Μαβίλης γίνεται πρόεδρος του ενός από τα τμήματά της, για την οργάνωση των μεγάλων στιγμών που θα ακολουθήσουν.

Στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, ο Μαβίλης οργανώνει σώμα 70 εθελοντών, το οποίο συντηρεί με δικά του χρήματα. Στο μέτωπο της Ηπείρου θα τραυματιστεί ο ίδιος και θα σκοτωθεί ο Άγγλος Κλ. Χάρρις, στον οποίο θα αφιερώσει και το ομώνυμο ποίημα του.

Το 1909 γίνεται ο ενθουσιώδης κήρυκας του ξεσηκωμού και το 1910, εκλέγεται ως βουλευτής της Κέρκυρας.

Ποιητικό έργο :

Τα σονέτα του Μαβίλη είχαν άρτια μορφή και εξαίρετο περιεχόμενο με ενδεκασύλλαβους στίχους. Ήταν πολύ πιο επεξεργασμένα και περίτεχνα από των συγχρόνων του.

Εισήγαγαν νέα στοιχεία, όπως το να αρχίζει η πρόταση στην μέση του στίχου, να υπάρχει διάλογος κ.λ.π.

Το έργο του Μαβίλη αποτελούμενο από στίχους, πεζά μεταφράσεις, πολιτικές αγορεύσεις και γράμματα, πηγάζει από τον έξοχο χαρακτήρα του και τις ξεκαθαρισμένες ιδέες του, για τον άνθρωπο, το έθνος, τη θρησκεία, την τέχνη, την Φιλοσοφία και την ηθική.

Ο Μαβίλης είναι ο κύριος εκπρόσωπος του σονέτου. Τα θέματά του αναφέρονται στην μυθική – ιστορική παράδοση και ζωή, εξυμνεί δε την Ελλάδα και τη φύση.

Είναι ποιήματα τα οποία πηγάζουν από την καρδιά του και απευθύνονται σε καρδιές.

Ασυμβίβαστος, ανιδιοτελής, ιδεαλιστής, πορεύτηκε με πυξίδα την καρδιά του και σε καρδιές απευθύνθηκε, έως το ηρωικό τέλος.

Στις 28 Νοεμβρίου του 1912 γίνεται επικεφαλής του λόχου των εθελοντών Γαριβαλδινών και την επόμενη μέρα (29 Νοεμβρίου 1912) σκοτώνεται στη Μάχη του Όρους Δρίσκου, κοντά στα Ιωάννινα κατά τον Πρώτο Βαλκανικόπόλεμο.

Πηγή : Βικιπαίδεια.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Φθόνος και οργή μικραίνουν τη ζωή

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ…..

“Φθόνος και οργή μικραίνουν τη ζωή”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Συνταγή για μακροζωΐα μας δίνει με τη Σοφία του ο υπέροχος ελληνικός μας λαός. Συνταγή για ποιοτική ζωή, Συνταγή για το μάκρος της.

Και το σημαντικό είναι πως η Συνταγή αυτή έχει σχέση με την πνευματικότητά μας. Έχει σχέση με την προσπάθεια που καταβάλλουμε να είμαστε ξερριζωτές των παθών μας και φυτευτές των αρετών.

Η Συνταγή έχει σχέση με την λαχτάρα μας να λατρεύουμε τον εαυτό μας, να τον σμιλεύσουμε και αν αυτό φροντίσουμε να είναι καθημερινό μας μέλημα, τότε η ζωή μας θα έχει και πληρότητα και περιεχόμενο.

Θα έχει χαμόγελα και γαλήνη. Θα έχει ήσυχη συνείδηση και χαρά. Στοιχεία απαραίτητα για την ποιότητα του χαρακτήρα μας.

Ως φθόνος ορίζεται η δυσαρέσκεια, που νιώθει κάποιος, για την ευτυχία ή τα αγαθά κάποιου άλλου. Το συναίσθημα αυτό ενεργοποιείται κάθε φορά που βλέπουμε κάποιον να επιτυγχάνει η να αποκτά κάτι, που επιθυμούμε και εμείς και θεωρούμε ότι δεν του αξίζει.

Ο Πλάτωνας είχε πει ότι :”όμοιος ομοίω αεί πελάζει”, που σημαίνει, ότι κατά την διάρκεια της ζωής μας συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους που μας μοιάζουν.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ρίζα του φθόνου. Φθονούμε κυρίως άτομα του περιβάλλοντός μας, άτομα που βρισκόμαστε στο ίδιο κοινωνικό, οικονομικό, μορφωτικό επίπεδο.

Ο φθόνος είναι σύμφωνος με την ανθρώπινη φύση και δηλητηριάζει την ψυχή του ατόμου. Για τον φθονερό άνθρωπο αυτό το συναίσθημα έχει ολέθριες συνέπειες. Το άτομο συχνά διακατέχεται από αισθήματα ενοχής και έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Από όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, κανένα δεν είναι πιο ύπουλο και κανένα δεν ξεγλιστράει πιο έξυπνα από τον φθόνο.

Είναι πολύ δύσκολο να διακρίνουμε τον φθόνο που παρακινεί τις ενέργειες των ανθρώπων ή ακόμα και να καταλάβουμε ότι έχουμε υποστεί επίθεση, λόγω φθόνου από κάποιον.

Ο λόγος είναι απλός : σχεδόν ποτέ δεν εκφράζουμε άμεσα τον φθόνο που αισθανόμαστε.

Όπως σοφά αποφαίνεται ο λαός μας :

* Ο φθόνος αφαιρεί την αγάπη μας.

* Ο φθόνος κλέβει την ηρεμία μας.

* Ο φθόνος μας προσφέρει μοναξιά.

* Ο φθόνος μας στραγγίζει το κουράγιο.

* Ο φθόνος μας σκοτεινιάζει τους ορίζοντες.

* Ο φθόνος μας φράσσει την επικοινωνία.

* Ο φθόνος απομακρύνει την χάρη του Θεού και ζούμε την τραγωδία μας.

Για όλους αυτούς τους λόγους η ζωή μας, όχι μόνον γίνεται άχαρη, αλλά και λιγοστεύει.

Ο φθόνος έχει βοηθό, στο ροκάνισμα των χρόνων της ζωής μας την οργή.

Η οργή είναι συναίσθημα, που απαντά σε ερεθίσματα που απειλούν το αίσθημα “δικαίου” και την αυτοαξία μας.

Το να νιώθουμε προσβεβλημένοι ή υποτιμημένοι οδηγώντας μας, σε έκρηξη οργής και επιθετικότητας, όπου χάνεται ο αυτοέλεγχος και οδηγούμαστε σε μια ψυχολογία (αυτο)καταστροφική.

Είναι η αντίδραση σε μια αδικία, που περιλαμβάνει μια ηθική κρίση και συχνά συνοδεύεται από την επιθυμία ντροπής, ή / και τιμωρίας των παραβατών.

Στις ΗΠΑ έχουν πρόσφατα “εφευρεθεί” τελειωμένα “μαθήματα διαχείρισης θυμού”. Τα μαθήματα επιβάλλονται δικαστικά, ως εναλλακτική της φυλάκισης επιλογή.

* Την οργή την άδικη, την χωρίς λόγο πολλές φορές.

* Την οργή την ανεξέλεγκτη, την χωρίς φρένο και προσβλητική.

* Την οργή την χωρίς καλοσύνη, την σκληρή.

* Την οργή της εμπάθειας.

* Την οργή που εκφράζει την δυναμική της με τρόπο γελοίο, με βιαιότητες και υψηλούς τόνους στη φωνή.

Με αποτέλεσμα, αυτές οι δύο “φίλες” σ’ όποιες καρδιές φιλοξενούνται να λιγοστεύουν τους χτύπους τους.

Γι’ αυτό ας αφουγκραστούμε τον σοφό λαό μας, ο οποίος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και ο οποίος λέει, με στεντόρεια τη φωνή πως : “Ο φθόνος και η οργή μικραίνουν τη ζωή”, πλήττουν την ποιότητά της. Φράσουν την πύλη του ουρανού, ο Φθόνος και η οργή…

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό – ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Α Ν Δ Ρ Ε Ι Ο Σ Υ Ν Η

Α Ν Δ Ρ Ε Ι Ο Σ Υ Ν Η

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ανδρειοσύνη, στολίδι ακριβό! Δεν εκφράζεται μόνο στα πεδία των μαχών, στα κακοτράχαλα βουνά, στους αιθέρες και στις θάλασσες.

Γιατί ανδρειοσύνη είναι η μεγαλοφυΐα της καρδιάς και δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος και τόπος, για να εκδηλώνεται.

Είναι αρετή της κάθε στιγμής, αναγκαία στην καθημερινότητα.

Μέσα στο σπίτι, στο χώρο δουλειάς, στο σχολείο και στις κοινωνικές συναναστροφές.

Ο ανδρείος άνθρωπος δεν είναι κάποιος παρορμητικός, μη σκεπτόμενος, που τον χαρακτηρίζει η αφοβία και η εγωιστικότητα.

Είναι ένας πολεμιστής του φωτός και της αγάπης.

Δρα τις περισσότερες φορές, για το γενικό καλό και δεν έχει ανάγκη ν’ αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Δεν διψά για αναγνώριση, αλλά για την αλήθεια. Αυτήν άλλωστε έχει για σύμμαχο του, σε κάθε του βήμα.

Μπορεί να περπατά στο μονοπάτι του έχοντας τη δύναμη να αντιστέκεται στους πειρασμούς, στους φόβους και σε ότι άλλο παρουσιάζεται σαν εμπόδιο, για να τον βγάλει από το δρόμο που έχει ορίσει η ψυχή του.

Ξέρει ότι κανείς δεν μπορεί να του επιβάλλει τίποτα , αν ο ίδιος δεν το επιτρέπει και αυτό του δημιουργεί εσωτερική ηρεμία.

Είναι συνειδητοποιημένος για το ποιος είναι και που θέλει να πάει. Το άγνωστο δεν τον τρομάζει, αλλά δεν τον χαρακτηρίζει η αφοβία.

Βλέπει τους φόβους του και δεν τους αφήνει να τον ακινητοποιήσουν.

Τους αντιμετωπίζει και προχωρά. Άλλωστε όπως λέει ο Osho αυτή είναι η διαφορά του δειλού, από τον θαρραλέο.

Είναι ανδρειοσύνη να σβήνω τις προσβολές, να ξεπερνώ την περιφρόνηση.

Να κρατώ την ντομπροσύνη, μαζί όμως, τον σεβασμό της προσωπικότητας του άλλου και την ευγένεια.

Ανδρειοσύνη είναι, να μην υποχωρώ στον πειρασμό του εύκολου κέρδους και στης ιδιοτέλειας τις ατραπούς.

Είναι η σιωπή, όταν αυτή φιμώνει τον θυμό και καταλαγιάζει τα νεύρα. Η φυγή όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος, να αιχμαλωτιστώ στο κακό.

Ανδρειοσύνη, να πεις στον άλλον ειλικρινά συγχαρητήρια και να ομολογήσεις τα χαρίσματα του άλλου και μάλιστα, όταν δεν τα έχεις εσύ.

Να μη χάνεις την ψυχραιμία σου, στις διαφωνίες και την υπομονή σου στις αδικίες. Να στέκεσαι ευεργετικά σ’ αυτόν, που σε έκανε και πόνεσες.

Είναι η απαρχή της βελτιώσεώς μας. Πόσες προκλήσεις κάθε μέρα! Πόσες προκλήσεις, για να γίνει το σήμερα μας, καλύτερο από το χθες.

Έχει το σθένος να υπερασπιστεί μια ιδέα ή επιθυμία του, ακόμα κι αν στους περισσότερους μπορεί να φαίνεται απραγματοποίητη, γιατί έχει μάθει να ακούει την καρδιά του.

Παίρνει τις αποφάσεις του με θάρρος, χρησιμοποιώντας κάποτε τη λογική και κοιτά το παρελθόν του μόνο αν χρειάζεται να μάθει, κάτι από αυτό.

Μπορεί κάποια στιγμή, να ξεφύγει από το μονοπάτι του, μπορεί ακόμα να πληγώσει τους ανθρώπους που αγαπά, όμως η ανδρειοσύνη του, θα τον κάνει να δει τα λάθη του, να κοιτάξει για άλλη μια φορά τον εαυτό του, να ζητήσει συγνώμη και αφού συγχωρήσει και εκείνον τον ίδιο, να επανέλθει στο δρόμο του συνειδητά.

Και θα συνεχίσει να προχωρά με ταπεινότητα στον δρόμο της καρδιάς, στον δρόμο της αγάπης, γιατί ξέρει ότι αυτή είναι η ουσία της ζωής.

Ο άνθρωπος που αγαπά τη ζωή και τη μυστηριακή δύναμη της, πρέπει να ριψοκινδυνεύει επανειλημμένα, πριν φτάσει στην απόλυτη αγάπη, το Θεό.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Λυδια”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ έγινε Απόστολος του σκλαβωμένου Ελληνισμού και υπήρξε ο πρωτομάρτυρας του Νεότερου Ελληνικού Έθνους και της ορθοδοξίας, γι’ αυτό λέγεται και Εθναπόστολος.

Χαρακτηρίστηκε ως ο Άγιος των σκλάβων, που από την αποφράδα ημέρα, της 29ης Μαΐου 1453, αναπτέρωσε το φρόνημα ολοκλήρου του μαρτυρικού Γένους μας.

Έκτισε πάνω από 250 κατώτερα και 10 ανώτερα σχολεία. Πίστευε και διαλαλούσε παντού : “Η μόρφωση είναι το στόμα του Λαού, και τα γράμματα είναι το στολίδι του ανθρώπου.”

“Δεν βλέπετε, έλεγε, το γένος μας αγρίεψε από την αμάθεια και εγινήκαμεν όλοι σαν τα θηρία”.

“Καλύτερα αδελφέ μου, να έχεις στο χωριό σχολείο ελληνικό, παρά βρύσες και ποτάμια. Όταν το παιδί σου μάθει γράμματα, τότε λέγεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ “.

“Καλύτερα να τα αφήσετε φτωχά και γραμματισμένα, παρά πλούσια και αγράμματα”.

“Η Ανάσταση του Γένους μας, θα έλθει μέσα από το σχολείο, καθώς οι ρίζες μας είναι η Ελλάδα, η Ορθοδοξία και η παράδοσή μας”, τόνιζε και διαλαλούσε πάντα.

Πήρε τη σπίθα της παιδείας του έθνους μας και της ελληνικής συνείδησης, που ήταν κρυμμένη στη στάχτη μας, από τα Κρυφά Σχολειά και την έκανε φλόγα.

Πολέμησε όλα τα κατεστημένα της εποχής του, ήτοι :

Την αγραμματοσύνη, την απαιδευσία, τη βαρβαρότητα, την απιστία και τον εξισλαμισμό, καθώς και τον εξευτελισμό της ζωής και έδωσε ελπίδα ζωής.

Και όλα αυτά χωρίς χρήμα, χωρίς στρατό, χωρίς προστάτιδες δυνάμεις, όλα τα κατανίκησε με το σταυρό στο χέρι, μ’ ένα τριμμένο ράσο, μ’ ένα ροζιασμένο ραβδί κι ένα σκαμνί, ο κοσμο – καλόγερος Πατρο -Κοσμάς.

Και τούτο γιατί είχε μέσα στην καρδιά του “ψυχή και δύναμη προσφοράς”.

Ακούραστος και ασταμάτητος πάντα και ο λόγος του φωτιά. Δεν άφησε κοινωνική πληγή, που να μην καυτηριάσει.

Χτύπησε Τούρκους και φράγκους, τουρκόφιλους, άρχοντες και κοτσαμπάσηδες.

Ο Άγιος αγώνας του χτυπούσε συμφέροντα όχι μόνο εθνικά και Ηθικά αλλά και κοινωνικά και οικονομικά.

Γι’ αυτό όσο ο λαός τον αποδεχόταν και τον αποθέωνε, τόσο μεγάλωνε εναντίον του το μίσος κάθε ισχυρού, κάθε εκμεταλλευτή και κάθε δυνάστη.

Είπε προφητικά λόγια σε πρόσωπα, προείδε τις τεχνολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα και προέβλεψε πολλά μελλοντικά γεγονότα, τα οποία πραγματοποιήθηκαν ή πρόκειται να πραγματοποιηθούν.

Το Μέγα Δένδρο, το Θέρμο είναι όλη η Ελλάδα, το γένος μας.

“Ευγνωμονεί, υμνολογεί, και κλείνει γόνυ καρδιάς σε δέηση μυσταγωγίας”.

Μπροστά στο απότμημα του ιερού λειψάνου του, που φυλάσσεται με ευλάβεια στην Ι. Μονή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στη γενέτειρά του, όλοι οι προσκυνητές προσέρχονται, με βαθιά θρησκευτική συναίσθηση, για να προσκυνήσουν.

Επίσης στη γενέτειρά του, Μέγα Δένδρο, 700μ. από την Ιερά Μονή, βρίσκονται τα θεμέλια του πατρικού του σπιτιού, καθώς και ο τάφος των γονέων του.

Αγιάζουν τον όλο χώρο και καλούν τα βήματά του κάθε προσκυνητή – επισκέπτη κοντά τους.

Κάθε χρόνο μετά την φθινοπωρινή ισημερία πραγματοποιούνται τα Θερμικά δηλ. η Σύνοδος της μεγάλης λαϊκής ομοσπονδιακής συνέλευσης των Αιτωλών.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ

ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Αγία Φιλοθέη (κατά κόσμον Ρηγούλα ή Ρεβούλα – Παρασκευή Μπενιζέλου), ήταν μοναχή με σημαντική φιλανθρωπική και κοινωνική δράση, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας του 16ου αιώνα.

Η ορθόδοξη Εκκλησία την έχει ανακηρύξει Αγία και είναι στενά συνδεδεμένη, με την πόλη των Αθηνών.

Η μνήμη της τιμάται, από την Ορθόδοξη Εκκλησία, στις 19 Φεβρουαρίου.

Ήταν κόρη του Άγγελου Μπενιζέλου και της Σημίνας Παλαιολογίνας, γόνου της ιστορικής βυζαντινής οικογένειας.

Καθώς η Ρηγούλα μεγάλωνε διακρίνονταν, για το ήθος και την ευφυΐα της.

Έμαθε τα πρώτα της γράμματα και σε ηλικία 14 ετών την πάντρεψαν, με μεγαλύτερό της άρχοντα των Αθηνών Ανδρέα Χειλά, χωρίς τη θέλησή της.

Ύστερα από τρία χρόνια χήρεψε, κληρονομώντας τεράστια περιουσία. Παρά τις πιέσεις που δεχόταν να ξαναπαντρευτεί, αρνήθηκε και ακολούθησε τη μοναχική ζωή.

Μετά τον θάνατο των γονέων της, εκάρη μοναχή και έλαβε το όνομα Φιλοθέη.

Το σπίτι της βρισκόταν στο σημείο που βρίσκονται τα γραφεία της Αρχιεπισκοπής, στην οδό Αγίας Φιλοθέης και το οποίο μετέβαλε με τον καιρό σε μοναστήρι, με καθολικό τον παρακείμενο Ναό του Αγίου Ανδρέα.

Γύρω στα 1571 ζήτησε από τον Μητροπολίτη Αθηνών την αναγνώριση του Μοναστηριού της, όπου ζούσαν 150 μοναχές με ηγουμένη τη Φιλοθέη.

Πολλές από τις μοναχές ήταν, εκχριστιανισμένες μουσουλμάνες, τις οποίες είχε εξαγοράσει, από τουρκικά χαρέμια.

Εκείνη την εποχή αρχίζει το μεγάλο πνευματικό, φιλανθρωπικό κοινωνικό και εθνικό έργο της.

Ξοδεύει αφειδώς τη μεγάλη πατρική και συζυγική της περιουσία, ανακουφίζοντας χιλιάδες ενδεείς της Αττικής και άλλων περιοχών.

Το μοναστήρι της μεταβλήθηκε, εκτός από τόπο προσευχής και ασκήσεως, σε σχολείο νεανίδων, νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, εργαστήρια εκμάθησης της γλώσσας, και ξενοδοχείο, για την διαμονή των ξένων κ.λ.π.

Προσφέρει μεγάλα ποσά στους Τούρκους αγάδες για να απελευθερώνει Έλληνες αιχμαλώτους.

Για να βρίσκεται κοντά στους κατοίκους άνοιξε παραρτήματα στα Πατήσια, στο Χαλάνδρι, στο Ψυχικό και στην Καλογραίζα.

Στην περιοχή του Ψυχικού είχε ανοίξει ένα πηγάδι, για να ξεδιψούν οι αγρότες και οι στρατοκόποι, ως ψυχικό, και γι’ αυτό πήρε και το όνομα η περιοχή Ψυχικό.

Κατ’ άλλους είχε γράψει στο χείλος του πηγαδιού τη φράση “Ψυχικό”, δηλαδή αγαθοεργία.

Και η περιοχή της Καλογραίζας οφείλει το όνομά της από τη μονή που εκεί ίδρυσε η Φιλοθέη, τη μονή της Καλογραίζας, όπως την αποκαλούσαν οι Αθηναίοι

Ο καιρός περνούσε. Το μοναστήρι γέμιζε ασφυκτικά από ανθρώπους που αναζητούσαν ελπίδα και καταφύγιο. Κάποια στιγμή έγινε γνωστό ότι η Φιλοθέη φυγάδευε σκλάβες.

Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον πασά. Εκείνος, στην προσπάθειά του, να την κάνει να απαρνηθεί την πίστη της, την απείλησε ότι θα την αποκεφαλίσει.

Η ίδια δεν φοβήθηκε και απάντησε ότι είναι έτοιμη να θυσιαστεί στο όνομα του Χριστού.

“Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ, με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως αληθινό Θεό και άνθρωπο τέλειο, και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν, με το Στεφάνι του μαρτυρίου.”

Την οδήγησαν πάλι στη φυλακή, αλλά η Φιλοθέη δεν το έβαλε κάτω. Και πράγματι κάποιοι Χριστιανοί φρόντισαν και έδωσαν χρήματα στον ηγεμόνα και έτσι, η Φιλοθέη με τις τρεις καλόγριες που ήταν στο ίδιο κελί, απελευθερώθηκαν και επέστρεψαν στο Μοναστήρι.

Τα ξημερώματα της 3ης Οκτωβρίου 1588 στο μετόχι στα Πατήσια, η Φιλοθέη και οι μοναχές έκαναν ολονύχτια ,προς τιμή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.

Ξαφνικά ακούστηκε θόρυβος. Πέντε Τούρκοι είχαν πηδήξει από τον μανδρότοιχο και είχαν εισβάλλει μέσα στο καθολικό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και την άφησαν ημιθανή έξω από την μονή της.

Έξω από το ναό, δεξιά της εισόδου του σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογραίζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ. Ενταφιάστηκε στο δεξιό μέρος του ιερού βήματος του Αγίου Ανδρέα, ενώ αιώνες αργότερα το σκήνωμά της μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου φυλάσσεται σε ασημένια λάρνακα μέχρι σήμερα.

Πηγή : Βικιπαίδεια (Αγία Φιλοθέη η Αθηναία).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΓΧΟΣ

ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΓΧΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ζούμε σε μια εποχή, που όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενήλικες και παιδιά βιώνουν άγχος στην καθημερινότητά τους.

Το άγχος είναι ένα σύνηθες συναίσθημα που έχουμε, όταν βρισκόμαστε κάτω από υψηλή πίεση, νιώθοντας καταβεβλημένοι και ανίκανοι να ανταπεξέλθουμε.

Είναι μια φυσιολογική σωματική και ψυχική αντίδραση σε μια απειλή ή σε μια αίτηση, για την αντιμετώπιση απαιτητικών καταστάσεων.

Αυτές οι απαιτήσεις, μπορεί να είναι σχετικές με τα οικονομικά, την δουλειά, τις σχέσεις, την υγεία, και άλλες καταστάσεις, αλλά και κάτι γενικότερο, που θέτει μια πραγματική πρόκληση ή φόβο στην ευεξία του ανθρώπου.

Το άγχος μέχρι ένα σημείο θεωρείται υγιές και μπορεί να μας κάνει καλό, αφού μέσω αυτού μπορεί να παρακινηθούμε, για να επιτύχουμε κάποιους από τους στόχους μας.

Όταν αντιμετωπίζουμε μια πρόκληση, ένα μέρος της αντίδρασης μας είναι φυσιολογικό. Το σώμα ενεργοποιεί τους μηχανισμούς, για να μας προστατεύσει.

Παράγει μεγαλύτερες ποσότητες κορτιζόλης, αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης.

Αυτές οι ορμόνες πυροδοτούν αυξημένο καρδιακό ρυθμό, αυξάνουν την ετοιμότητα των μυών, την εφίδρωση και την πνευματική διαύγεια.

Οι αλλαγές στο σώμα ακολουθούν, την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού παλμού (ταχυπαλμία), γρήγορη αναπνοή.

Επίσης το πεπτικό σύστημα επιβραδύνεται, μειώνεται η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και οι μύες συσπώνται.

Κάποιες φορές ακόμα και οι θετικές καταστάσεις προκαλούν άγχος, όπως η απόκτηση ενός παιδιού, ένα ταξίδι και η αγορά ενός σπιτιού.

Αυτό συμβαίνει, επειδή συχνά περιλαμβάνουν κάτι καινούργιο, το άγνωστο, περισσότερη προσπάθεια, αλλαγές και ευθύνες, το να βγούμε από την άνεσή μας. Το άτομο αναρωτιέται, αν θα τα καταφέρει.

Ο κάθε άνθρωπος εκτίθεται καθημερινά σε στρεσογόνες καταστάσεις. Επιπλέον εξαρτάται από τις γνωστικές, συναισθηματικές διεργασίες, τον τρόπο ζωής του ατόμου και τον τρόπο αντίληψης του.

Σε κάποιες άλλες όμως περιπτώσεις, αυξημένο άγχος προξενεί κακό και συντελεί, στο να υπολειτουργεί το άτομο στις δραστηριότητές του και στο να επηρεάζεται αρνητικά η υγεία του.

Λειτουργώντας ένας Γονέας κάτω από στρες, υπάρχει η τάση να παρεξηγεί τη συμπεριφορά των παιδιών του, πιστεύοντας ότι, για παράδειγμα έκαναν κάτι από πρόθεση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται, για μια απλή απροσεξία.

Διατρέχεται μάλιστα κίνδυνος να κακοποιήσει κανείς λεκτικά ή ακόμα και σωματικά τα παιδιά του.

Ακόμα κυριαρχούν συναισθήματα θυμού, απογοήτευσης και φόβου, όπως επίσης, οξυθυμία, κούραση και κατάθλιψη, που δεν επιτρέπουν να λειτουργήσει, ο άνθρωπος με συγκέντρωση.

Επικρατεί η εντύπωση ότι η επίπτωση των αγχωδών καταστάσεων, παρουσιάζεται συχνότερα στις βιομηχανοποιημένες κοινωνίες, παρόλο που καμιά έρευνα μέχρι τώρα δεν έχει αποδείξει μεγάλη ποσοτική διαφορά.

Κάθε γεγονός που μας προκαλεί άγχος, είναι και μια κρίση, μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να δούμε, γιατί αυτό το επερχόμενο γεγονός μας αγχώνει.

Ουσιαστικά, αν αφήσουμε το άγχος να μας μιλήσει, θα δούμε τι έχει να μας πει. Αν του κλείσουμε τη φωνή, θα επανέλθει με μεγαλύτερη ισχύ και άλλο τρόπο.

Κάθε αγχωτική εμπειρία, είναι και μια νέα γέννηση και ποτέ πια, δεν θα είμαστε οι ίδιοι, που ήμασταν πριν.

Γνωρίζουν ότι το άγχος, τους μιλάει για το πως να γίνουν καλύτεροι, πως να αφήσουν τη δυσκολία στο παρελθόν και αρχίζουν να διεκδικούν, με εμπιστοσύνη το μέλλον που τους αξίζει.

Ξεκούραση και χαλάρωση είναι δύο σημαντικά συστατικά, για την αρμονική μας ισορροπία. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η φυσική άσκηση μειώνει το άγχος και η ένταση περνάει στην χαλάρωση, ενεργοποιώντας εκείνους τους μηχανισμούς της ανθρώπινης Άμυνας, να αντισταθεί στις εξοντωτικές συνθήκες που βιώνουμε.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΙΝ ΤΟ 1821

Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΙΝ ΤΟ 1821

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Αθήνα πριν από το ’21 : Ένας απέραντος σωρός ερειπίων ή μια μικρή ολοζώντανη πόλη;

Φαντασθείτε την Αθήνα μια πόλη σε μέγεθος χωριού, χτισμένη ολάκερη γύρω, από το βράχο της Ακρόπολης.

Ο Παρθενώνας στεγάζει ένα τζαμί, ενώ τα τείχη το καθιστούν κάστρο, όπου κατοικοεδρεύουν, σε χαμηλά σπιτάκια ανάμεσα στα αρχαία χαλάσματα, Φρούραρχοι και φύλακες.

Τείχη υπάρχουν και γύρω από την πόλη, εκτός των οποίων ζουν οι αγροτικοί πληθυσμοί, κυρίως Αρβανίτες.

Η οδός Πανός, η οποία βρίσκεται – μέχρι σήμερα – κάτω από τη Ρωμαϊκή αγορά, είναι ο κεντρικός δρόμος της πόλης και γύρω από αυτήν κατοικούν οι πλουσιότεροι και ισχυρότεροι Τούρκοι, ενώ στις πίσω σειρές από αυτούς, οι πλούσιοι Έλληνες.

Πιο πίσω ακολουθούν τα φτωχόσπιτα των χαμηλότερων στρωμάτων.

Τρία τζαμιά και τρία χαμηλά χαμάμ υπάρχουν, για να εξαγνίζονται, προτού προσευχηθούν.

Η πόλη δεν υστερεί σε ορθόδοξες Εκκλησίες, καθώς χτίζονται ελεύθερα (αν και δεν επιτρέπεται, να χτυπάνε καμπάνες), χάρη στο ότι, όπως λέγεται, ο Μωάμεθ επισκέφτηκε την Αθήνα, όχι ως κατακτητής, αλλά ως προσκυνητής, στο ωραιότερο τζαμί της εποχής του, αυτό της Ακρόπολης, όπως το αποκάλεσε το 1668 ο Τούρκος περιηγητής, Εβλιγιά Τσελεμπή.

Μια Αθήνα πολυπολιτισμική, που κατοικείται κατά το 1/3 από Τούρκους και τα 2/3 από Έλληνες (σύμφωνα με τον διπλωμάτη Feiix Beaujour το 1798).

Στο παζάρι ακούγονται ελληνικά, τουρκικά, αλβανικά, και όχι μόνο. Οι άνθρωποι περνάν τις ώρες στα καφενεία καπνίζοντας πίπες και πίνοντας καφέ.

Ζούνε αρμονικά μεταξύ τους, πάρα τις διαφορετικές θρησκείες και γλώσσες, ενώ συχνά τις γιορτές τους, τις γιορτάζουν μαζί στα αρχαία ερείπια.

Η βλάστηση στη γύρω περιοχή, όπου βόσκουν πρόβατα, είναι πλούσια και τα ποτάμια Ιλισός και Κηφισός, χαρίζουν στιγμές δροσιάς στους ντόπιους και βοηθάνε στην καλλιέργεια των πενήντα χιλιάδων ελαιόδεντρων .

Ευρωπαίοι περιηγητές και ρομαντικοί ζωγράφοι, Άγγλοι αριστοκράτες, που με το τέλος των σπουδών τους κάνουν το grand tour στην Ανατολή, αλλά και Γάλλοι ήδη από την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ’, κάνουν την εμφάνισή τους ,αναζητώντας το χαμένο μεγαλείο της αρχαίας πόλης των Αθηνών.

Όσο περνούν τα χρόνια και με κορύφωση τις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν ξεσπάσει η επανάσταση, το Φιλελληνικόν κίνημα και ο αριθμός των περιηγητών αυξάνονται σημαντικά.

Η πιο ισχυρή ελληνική οικογένεια γαιοκτημόνων, ήταν οι προύχοντες Μπενιζέλοι – των οποίων η οικία διασώζεται στην οδό Αδριανού 96 -, που είχαν ενεργό ρόλο στα κοινά.

Απόγονος της Οσίας Φιλοθέης (1552-1589), της γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή, αλλά και την περιουσία της, στους φτωχούς και αδύναμους.

Ο Ιωάννης Μπενιζέλος άνθρωπος με πνευματικά ενδιαφέροντα, καταγράφει στα τέλη του 18ου αιώνα, στην” Εφημερίδα των Αθηνών” του, τη δομή και τη λειτουργία της πόλης.

Τις οικονομικές δοσοληψίες, τη γαιοκτησία, την παραγωγή κεραμικών στον κεραμικό, την παραγωγή λαδιού και μελιού, που πήγαινε όλο στην Κωνσταντινούπολη, άλλες αγροτικές εργασίες και τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό.

Χάρη στο έργο του διασώζεται μεγάλο μέρος της καθημερινότητας, όπου περνάνε γλαφυρά και οι διάλογοι Ρωμαίων και Τούρκων, μέσα από τις προστριβές τους.

Στο άλλο αξιόλογο έργο του “Ιστορία των Αθηνών” διηγείται την εξέλιξη της πόλης, από ‘ την αρχαιότητα.

Η οικογένεια Μπενιζέλου συνέβαλε και στην ίδρυση της Φιλομούσου Εταιρείας το 1813 με σκοπό, να προστατευθούν οι θησαυροί του ιστορικού τόπου.

Πηγή : Όταν η Αθήνα ήταν Οθωμανική επαρχία. (Από τον Χρήστο Παρίδη).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ ΤΟ ΚΕΡΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΠΟΛΥ

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ ….ΤΟΥ ΨΕΥΤΗ ΤΟ ΚΕΡΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΠΟΛΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εύστοχος παρατηρητής της καθημερινής ζωής ο λαός μας, καταλήγει σ’ ένα συμπέρασμα, πως “του ψεύτη το κερί δεν κράτα πολύ”…

Μια αλήθεια που απέκτησε διαχρονικό κύρος, γιατί επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα.

Το ψέμα είναι μια πρόταση, που λέγεται από κάποιον, με σκοπό να πείσει το κοινό του, ότι είναι αληθές, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση είναι αναληθής.

Στη καθημερινή ζωή η έννοια του ψέματος, συνδέεται με την πρόθεση της εξαπάτησης.

Οι ψεύτες δεν είναι πιστευτοί, ακόμα και όταν λένε την αλήθεια.

Στο μύθο του Αισώπου με τον τίτλο : “Ο ψεύτης Βοσκός “, αναφέρεται :

Μια μέρα ο βοσκός, καθώς καθόταν κοιτάζοντας τα πρόβατα και το ήσυχο δάσος, σκέφτηκε τι θα έκανε, αν έβλεπε ένα λύκο.

Σκέφτηκε λοιπόν ένα σχέδιο, για να διασκεδάσει.

Ο κύριός του, τον είχε συμβουλέψει, πως αν κάποιος λύκος επιτεθεί στο κοπάδι, θα έπρεπε να καλέσει για βοήθεια και οι χωρικοί , θα έρχονταν για να διώξουν τον λύκο μακριά.

Τώρα λοιπόν, αν και δεν είχε δει τίποτα, έτρεξε προς το χωριό και φώναξε δυνατά : “βοήθεια! Τρέξτε συγχωριανοί, λύκοι τρώνε τα πρόβατά μου. Βοήθεια”.

Όταν όντως εμφανίζεται ένας λύκος και το αγόρι ξανακαλεί βοήθεια, οι χωρικοί πιστεύουν ότι είναι ένας ψευδής συναγερμός και τα πρόβατα τρώγονται από το λύκο.

Το ηθικό δίδαγμα που συνάγεται είναι, το πως ανταμείβονται οι ψεύτες, ακόμα κι αν λένε την αλήθεια, κανείς δεν τους πιστεύει.

Απηχεί μια δήλωση, που αποδίδεται στον Αριστοτέλη, από το Διογένη τον Λαέρτιο “στους βίους” και τις απόψεις επιφανών φιλοσόφων, όπου όταν ο σοφός ρωτήθηκε, τι κερδίζουν αυτοί που λένε ψέματα από αυτό και απάντησε “όταν λένε αλήθεια δεν τους πιστεύουν”.

Τα ψέματα αποτελούν μέρος της ανθρώπινης φύσης, σύμφωνα με τον καθηγητή Ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, Robert Fejdman , είναι μια πολύ αποτελεσματική τακτική.

Σύμφωνα με τον Fejdman, υπάρχουν βασικοί λόγοι, για τους οποίους οι άνθρωποι, διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

– Η λεγόμενη κολακεία :

Έχει παρατηρηθεί, πως οι άνθρωποι έχουν αυθόρμητα την τάση, να νοιώθουν δυσπιστία, απέναντι σε κάθε μορφής κολακεία.

Η κολακεία είναι ένας από τους κυρίους λόγους, για τον οποίο οι άνθρωποι διαστρεβλώνουν την αλήθεια.

– Τα ψέματα εξαιτίας της αμηχανίας :

Αναφέρονται σε εκείνο το ψέμα, που συνήθως προκαλείται όταν αισθάνονται, ότι η αμηχανία τους, είναι τόσο έντονη, που η μόνη δυνατή λύση εκείνη τη στιγμή, μοιάζει να είναι απλά, το να γίνουμε αρεστοί και αποδεκτοί στους άλλους.

“Δεν θα μπορέσω να έλθω σήμερα, δεν αισθάνομαι πολύ καλά.”

– Έχω το “ψέμα”, να σου αλλάξω την γνώμη :

Οι άνθρωποι πολλές φορές λένε ψέματα, για να αλλάξουν την γνώμη των άλλων ή για να καταφέρουν το σκοπό τους.

Τέτοιου είδους ψέματα μπορεί να χρησιμοποιεί ακόμα και ένας πωλητής, για να καταφέρει να πουλήσει ένα προϊόν, προκειμένου να μας πείσει, να το αγοράσουμε.

– Το ψέμα που ψάχνει για θετικό αποτέλεσμα :

Δεν είναι λίγοι όσοι επιλέγουν να πουν ψέματα, για να προστατεύουν κάποιους άλλους και ύστερα τον εαυτό τους.

– Το ψέμα εντυπωσιασμού :

Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πολύ πιθανό το άτομο, να διαστρεβλώνει την αλήθεια, μόνο και μόνο, για να εκφοβήσει κάποιον, με τα λόγια και τη συμπεριφορά του.

Το ψέμα, φυγαδεύει την γαλήνη, την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση, την αγάπη.

Είναι πάθος που καταστρέφει φιλίες, που προκαλεί δάκρυα, που φέρνει πόνο και απογοητεύσεις, που ροκανίζει την υπόληψη μας, την αξιοπρέπειά μας, και τη φερεγγυότητα μας.

Πάθος που μας παραπλανά, γιατί νομίζουμε πως αν το χρησιμοποιήσουμε το ψέμα, θα καλύψουμε ανομίες, θα ξεγελάσουμε, θα αποφύγουμε τις συνέπειες των λαθών.

Και όμως ξεχνάμε μιαν αλήθεια, που σοφά υπενθυμίζει ο λαός μας, πως “του ψεύτη το κερί δεν κράτα πολύ”.

Προσωρινή η λάμψη του ψέματος, εφήμερη γαλήνη, παροδική η επιτυχία.

“Ου γάρ έστι κρυπτόν ό ού φανερόν γεννήσεται”, λέει ο αδιάψευστος λόγος του Θεού. Και μετά; Ντροπή, διασυρμός, μοναξιά.

Είναι γενναιότητα να λες την αλήθεια, χωρίς μισόλογα, χωρίς υπερβολές, χωρίς παραποιήσεις χωρίς παραλείψεις, χωρίς προσθαφαιρέσεις.

Ακέραια, καθάρια, σαφή, κρυστάλλινη, ό,τι κι αν στοιχίσει.

Ποτέ μα ποτέ ο ειλικρινής δεν βγαίνει χαμένος, με τη λογική του θελήματος του Θεού.

* Το ψέμα είναι σκλαβιά, η αλήθεια ελευθερία.

* Το ψέμα είναι ταραχή, η αλήθεια ηρεμία.

* Το ψέμα είναι δειλία, η αλήθεια λεβεντιά.

* Το ψέμα είναι καταρράκωση, η αλήθεια παρρησία.

* Το ψέμα έχει το στοιχείο του εφήμερου, η αλήθεια του αιωνίου.

Γι’ αυτό να αποβάλουμε το πάθος αυτό, που μας απομακρύνει από τον Θεό, ο οποίος είναι η Αλήθεια και η ζωή.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο σ’ έναν άγνωστο ήρωα.

Σ’ έναν από αυτούς τους χιλιάδες, που όταν τον καλέσει η στιγμή, φανερώνουν την ξεχωριστή ψυχική τους αρματωσιά.

Σπαρμένη η ηρωοτόκος ελληνική γη, με τα κόκαλα τα ιερά τέτοιων ανθρώπων.

Τέτοιοι ανδρειωμένοι που ο θάνατός τους, θάνατος δεν λογίζεται, ανάγκασαν τον ποιητή να πει, πως όταν θέλουμε να καυχηθούμε, τέτοιους βγάζει το έθνος μας, θα λέμε.

Γεννήθηκε στη Ρουμανία, το 1861. Ο πατέρας του είχε μεταναστεύσει στη Ρουμανία, από την Κύμη Εύβοιας. Το 1881, έχοντας τελειώσει τις γυμνασιακές σπουδές του, κατετάγη στον Στρατό ως κληρωτός.

Με την έναρξη των επιχειρήσεων του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, βρέθηκε να υπηρετεί, ως διμοιρίτης, στην 2η Ελληνική Ταξιαρχία, στο 5ο Τάγμα Πεζικού.

Εκεί έδειξε τα πρώτα δείγματα της ανδρείας του, διατηρώντας τη θέση του στη διάβαση της Μελούνας, ακόμη και όταν όλες οι γειτονικές, φίλιες δυνάμεις, είχαν συμπτυχθεί.

Στο Σαραντάπορο μαθαίνουν όλη τη “Βελισσαρική” ορμή. Χωρίς υποστήριξη πυροβολικού ορμά κατά των Τούρκων, γεγονός που αναγκάζει τον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, να τον αποκαλέσει “τρελό” και να του αφαιρέσει για λίγο, την διοίκηση του τάγματός του.

Το άστρο του ήρωα λάμπει στη μάχη του Μπιζανίου, τον Φεβρουάριο του 1913.

Εκεί ακούστηκε για πρώτη φορά το θρυλικό σύνθημα του ελληνικού στρατού “αέρα”, αντικαθιστώντας το στρατιωτικό παράγγελμα “εμπρός διά της λόγχης”.

Εκεί στα Γιάννενα δύο ευζωνικά τάγματα, του Βελισσαρίου και του Ιατρίδη, αναγκάζουν κυριολεκτικά τον Τούρκο διοικητή Εσσάτ πασά, να παραδώσει την πόλη.

Λίγο πριν από τον Δεύτερο Βαλκανικό, θα συναντήσει ο Βελισσαρίου τον αιχμάλωτο Τούρκο φρούραρχο των Ιωαννίνων Βεχήτ μπέη, σε μια έπαυλη στην Κηφισιά.

“Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η γενναιότητά σας,” είπε ο Τούρκος στρατηγός, σε άψογα ελληνικά. “Θα μπορούσε όμως να είχατε φονευθεί ή και να αιχμαλωτιστεί, με το παράτολμο εκείνο εγχείρημά σας, να εισχωρήσετε πίσω από τις γραμμές του τουρκικού στρατού”.

Απαντά ο ανδρείος Αξιωματικός : “Να φονευτώ ναι, αλλά να αιχμαλωτιστώ ποτέ”.

Στη μάχη του Κιλκίς πολεμούν πλάι πλάι, οι μονάδες του συνταγματάρχη Παπακυριαζή και του ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου.

Οι δύο άνδρες είναι συγγενείς “μπατζανάκια”. Μεταξύ τους αμιλλώνται, ποιός θα επιδείξει την μεγαλύτερη γενναιότητα, σημειώνει ο στρατηγός Πάγκαλος, στα απομνημονεύματά του.

Οι Βούλγαροι ανετράπησαν ή εξοντώθηκαν, διά της λόγχης.

Αυτό ήταν το μεγαλύτερο κατόρθωμα του Βελισσαρίου και με δίκαια υπερηφάνεια εφώναξεν, εις τον λοχαγόν Ζήραν – Βρε Ζήρα, που είναι ο διοικητής σου να δει; – Σκοτώθηκε απαντά ο Ζήρας.

Λίγες ημέρες αργότερα στη μάχη της Άνω Τζουμαγιάς, στο ύψωμα 378, σκοτώνεται πολεμώντας μπροστά και ο Βελισσαρίου.

Ήταν 13 Ιουλίου 1913.

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, μόλις πληροφορήθηκε τον θάνατό του, αντί για συλλυπητήρια, τηλεγραφεί στην οικογένειά του : “Χαιρετίζω τον Ήρωα των Ηρώων”.

Αυτά τα λίγα λόγια, για έναν ήρωα, που θυσίασε την ζωή του, για να ελευθερώσει την σήμερα προδομένη Μακεδονία μας.

Πηγή : Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό ” Αγία Λυδία”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ-ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ-ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ : (Πάτρα, 13 Ιανουαρίου 1859 – Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1943) .

Ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας.

Θεωρείται ένας άνθρωπος από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της νεοελληνικής ποίησης.

Οι γονείς του κατάγονταν από το Μεσολόγγι. Η οικογένεια του πατέρα του, ήταν οικογένεια λογίων, με αξιόλογη πνευματική δραστηριότητα, και ασχολουμένων με τη θρησκεία.

Ο πατέρας του ήταν στο επάγγελμα δικαστικός. Ο προπάππος του Παναγιώτης Παλαμάς, είχε ιδρύσει στο Μεσολόγγι την περίφημη “Παλαμαία Σχολή “.

Όταν ο ποιητής ήταν σε ηλικία 6 ετών, έχασε και τους δύο γονείς του, σε διάστημα σαράντα ημερών.

Στενοί συγγενείς ανέλαβαν τότε, τα τρία παιδιά της οικογένειας, τον μικρότερο αδελφό του η αδελφή της μητέρας του και εκείνον και το μεγαλύτερο αδελφό του ο θείος τους Δημήτριος Παλαμάς, που κατοικούσε στο Μεσολόγγι και ήταν εκπαιδευτικός.

Μετά την αποφοίτηση’ του από το Γυμνάσιο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1878, όπου γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Σύντομα όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του αποφασισμένος, να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία.

Από το 1875 δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά, διάφορα ποιήματα, φιλολογικά άρθρα, κριτικές και χρονογραφήματα.

Ήταν ένας από τους πολυγραφότατους Έλληνες λογοτέχνες και πνευματικούς ανθρώπους.

Δημοσίευσε συνολικά σαράντα ποιητικές συλλογές, καθώς και θεατρικά έργα, κριτικά και ιστορικά δοκίμια, συγκριτικές μελέτες και βιβλιογραφικές.

Από το 1898 εκείνος και οι δύο φίλοι και συμφοιτητές του, Νίκος Καμπάς και Γεώργιος Δροσίνης άρχισαν να συνεργάζονται με τις πολιτικές- σατυρικές εφημερίδες ” Ραμπαγάς” και “μη Χάνεσαι”.

Την επιμέλεια της επανέκδοσης των έργων του, μετά τον θάνατό του ανέλαβε ο γιος του Λέανδρος Παλαμάς, επίσης ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας.

Ένδειξη της καθιέρωσής του ως ποιητής, ήταν η ανάθεση της σύνθεσης του Ύμνου των Ολυμπιακών αγώνων.

Ήταν υποψήφιος, για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 14 φορές (Από το 1926 έως το 1940).

Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ο Κωστής Παλαμάς, μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την έκκληση των Ελλήνων Διανοούμενων, προς τους διανοούμενους ολοκλήρου του κόσμου, με την οποία αφενός μεν καυτηριαζόταν η κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφετέρου δε, διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων, για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα.

Σήμερα “τιμής ένεκεν” μεταξύ άλλων, φέρεται αφιερωμένη στο όνομα του μεγάλη αίθουσα εκθέσεων του πολυχώρου Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων.

Πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 27 Φεβρουαρίου του 1943, έπειτα από σοβαρή ασθένεια, 40 ημέρες μετά το θάνατο της συζύγου του (τον οποίο δεν είχε πληροφορηθεί, επειδή και η δική του υγεία ήταν σε κρίσιμη κατάσταση).

Ο γιος του Λέανδρος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κωνσταντίνου Τσάτσου, δεν επιθυμούσε η κηδεία του πατέρα του να πάρει εθνοπατριωτική διάσταση, επειδή φοβόταν πως οι Ιταλικές αρχές κατοχής, θα του στερούσαν το διαβατήριό του .

Η κηδεία του ποιητή έμεινε ιστορική, καθώς μπροστά σε έκπληκτους Γερμανούς κατακτητές, χιλιάδες κόσμου τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΦΩΝΙΑ : ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ

ΔΙΑΦΩΝΙΑ : ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Διαφωνία είναι η διαφορά απόψεων που υπάρχει, για ένα συγκεκριμένο ζήτημα, ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα άτομα.

Η Διαφωνία είναι μια, από τις εκφράσεις του ανθρώπου, και ιδιαίτερα του σύγχρονου, που μεγαλώνει σε κλίμα απόλυτης ελευθερίας.

Σύμφωνα με τις βασικές θέσεις της προσωκεντρικής θεωρίας του (Karj Rogers), σε ένα άτομο :

1_ Η πραγματικότητα είναι φαινομενολογική, δηλαδή, οι εμπειρίες του ατόμου συνιστούν μια υποκειμενική ψυχολογική εμπειρία και όχι αντικειμενική εμπειρία (τα πάντα ερμηνεύονται, όπως φαίνονται στον ίδιο).

2_ Από τις προσωπικές του φαινομενολογικές εμπειρίες, το άτομο διαμορφώνει την αυτοαντίληψή του.

3_ Το άτομο έχει μεγάλη ανάγκη για θετική αυτοεκτίμηση – θετική στάση απέναντι στον εαυτό του.

4_Συχνά δεν είναι ειλικρινές με τον εαυτό του, δηλαδή προς τη δική του προσωπική αξιολόγηση της εμπειρίας και παραποιεί κάποιες αξιολογήσεις των εμπειριών που βιώνει, εκτιμώντας τον εαυτό του, βάση των αξιών που του προσάπτουν οι άλλοι.

5_ Όταν η εμπειρία του εαυτού συμπίπτει με τις αξιολογήσεις των άλλων, τότε το άτομο είναι καλά προσαρμοσμένο.

Όταν δεν συμπίπτει έχουμε ασυμφωνία.

Στην ασυμφωνία, επειδή είναι απειλητική προς την εικόνα του εαυτού, οικοδομούνται μηχανισμοί Άμυνας που διαστρέφουν την αντίληψη της εμπειρίας, ώστε να μειωθεί η ασυμφωνία ανάμεσα στην αντίληψη της εμπειρίας και στην προηγούμενη δομή του εαυτού.

6_ Σκοπός του ατόμου είναι να φέρει σε συμφωνία την αντίληψη για τη δομή του εαυτού του, με το φαινομενολογικό πεδίο των εμπειριών, που δέχεται καθημερινά.

7_ Άτομο σε πλήρη λειτουργία είναι το άτομο, που συνεχώς μπορεί να αλλάζει και να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του, σε νέες καταστάσεις.

Η συμπεριφορά του ατόμου κατευθύνεται από την ανάγκη του για αυτοπραγμάτωση.

Σε κάθε χώρο, επαγγελματικό, κοινωνικό ή όποιον άλλο, όση καλή συνεργασία και αν υπάρχει, όση διάθεση για εργασία και προσφορά, δεν παύουν να υπάρχουν οι διαφωνίες.

Και αυτό γιατί κάθε άνθρωπος, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με το δικό του μοναδικό τρόπο σκέψης.

Πολλές φορές βέβαια, ο λόγος που διαφωνούμε, είναι εσωτερικός, αφορά πάθη και αδυναμίες μας.

Αν πάλι χρειαστεί κάποτε να διαφωνήσουμε, είναι σωστός ο τρόπος με τον οποίο το κάνουμε αυτό?

Να γιατί πολλές φορές, διαφωνούμε με τους άλλους :

Δεν μας αρέσει να επιβάλλονται, προτιμούμε εμείς να επιβαλλόμαστε σ’ αυτούς.

Αμφισβητούσε το υπεύθυνο πρόσωπο και τις ικανότητες του.

Εξετάζουμε το ποιος μας το λέει και όχι το τι μας λέει.

Διαφωνούμε επίσης, γιατί υπάρχει ζήλεια μέσα μας ή γιατί επηρεαστήκαμε από άλλους, που μας παρακίνησαν να αντιδράσουμε.

Λοιπόν είναι κακό να διαφωνούμε κάποιες φορές με τους άλλους?

Να προβάλουμε διαφορετικό τρόπο εκτέλεσης των εργασιών?

Σε ένα πρώτο στάδιο, αυτό, όχι μόνο δεν είναι κακό, αλλά είναι και απόλυτα λογικό.

Γιατί, οι διαφορετικές ιδέες, συχνά ανοίγουν νέους ορίζοντες.

Μέχρι ποιο βαθμό όμως θα επιμείνουμε?

Η ανυποχώρητη επιμονή μας καθιστά παραλόγους. Η διαφωνία συνιστά απείθεια και παρακοή.

Πως θα προχωρήσει η εργασία, πως θα ολοκληρωθεί το έργο, όταν δεν αποφασίζει ένας, αλλά όλοι?

Όταν όλοι διοικούν, εποπτεύουν, κρίνουν, κυβερνούν?

Μπορούμε να εκφράσουμε την διαφωνία μας, αν χρειαστεί, αλλά ειρηνικά και ταπεινά. Με πνεύμα διαλλακτικό χωρίς φασαρίες.

Χωρίς να προσπαθούμε να ξεσηκώσουμε και άλλους στην αντίδραση.

Χωρίς την πρόθεση, οπωσδήποτε να επιβάλουμε την άποψή μας.

Χωρίς να έχουμε την μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, πως είναι απόλυτα σωστό αυτό που πιστεύουμε.

Και τέλος, με τη διάθεση να απαγκιστρωθούμε από την άποψη μας, όταν δούμε ότι αυτή δεν έγινε δεκτή, από τους ανώτερους μας.

Αν όντως ενδιαφερόμαστε για την υπηρεσία μας, για την εταιρία μας, για την όποια εργασία, ας είμαστε νηφάλιοι και ψύχραιμοι.

Ας βάζουμε το μυαλό μας να δουλεύει, για να παράγουμε νέες ιδέες, αλλά να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε και την απόρριψη των ιδεών αυτών.

Μην μένουμε εγκλωβισμένοι στον στείρο εγωισμό.

Εγωισμός θεωρείται η υπερβολική αγάπη του ατόμου προς τον εαυτό του, με ταυτόχρονη τάση, να υποβάλει το συμφέρον των άλλων στο δικό του.

Επίσης, η τάση ενός ατόμου να μιλά, για τον εαυτό του και να παρουσιάζει τα πράγματα πάντα, από τη δική του άποψη.

Ακολουθώντας τα παραπάνω, θα κρατήσουμε την Ειρήνη της καρδιάς μας, και η εργασία θα παραχθεί με τον καλύτερο τρόπο.

Ας είμαστε σίγουροι γι’ αυτό.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Λυδία”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ – Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ

Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΩΝ 

Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αναλογιζόμενοι τις δύσκολες και σκοτεινές περιόδους που έζησε η φυλή μας, σκεφτόμαστε και λέμε : Πόσο εύκολο ήταν, για τους ανθρώπους, που έζησαν τα χρόνια εκείνα και βίωσαν απάνθρωπες καταστάσεις, να κρατήσουν σταθερή την πίστη τους και την εθνική τους συνείδηση;

Η περίοδος της Τουρκοκρατίας ήταν πάνω, από πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς.

Κι όμως, έδειξε η φυλή μας πως όσα και αν πέρασε, όσο και αν πολεμήσουν η πίστη, η αγάπη στην πατρίδα, οι αξίες και τα ιδανικά, είναι βαθιά ριζωμένα μέσα στη ψυχή μας.

Άνθρωποι αγωνιστές, που πολέμησαν χωρίς να σκέφτονται τη ζωή και το συμφέρον τους.

Ήρωες, που δόξασαν τις οικογένειες και τον τόπο τους.

Νεομάρτυρες, που παρέμειναν σταθεροί και έχασαν το αίμα τους για το Χριστό.

Όλοι αυτοί αποτέλεσαν την χορεία των ανθρώπων, που μας έδωσαν την ελευθερία και συνέχισαν να ποτίζουν την Ελληνική γη με πίστη και ιδανικά.

Μια τέτοια γενναία ψυχή, είναι και η Αγία νεομάρτυς, Χρυσή.

Η Αγία νεομάρτυς Χρυσή έζησε τον 18ον αιώνα, στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα της Αλμωπίας, το οποίο μετά την απελευθέρωση της περιοχής, πήρε το όνομα Χρυσή.

Καταγόταν από αγράμματους και φτωχούς γονείς, οι οποίοι αγωνίζονταν σκληρά, για να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους ψωμί, δουλεύοντας στα χωράφια τους. Είχαν να αναθρέψουν τέσσερις θυγατέρες.

Μεγάλωσε σε Χριστιανικό περιβάλλον και αγάπησε αληθινά τον Χριστό.

Αυτά τα λόγια που έμαθε για την πίστη και την πατρίδα τα κρατούσε βαθιά μέσα στην καρδιά της, σαν πολύτιμο μαργαριτάρι.

Η Αγία είχε έντονο το χάρισμα της Φυσικής ομορφιάς. Ο Θεός της το έδωσε, για να γίνει το κλειδί, που θα ανοίξει την πόρτα του Παραδείσου.

Κάποια μέρα ένας Τούρκος νεαρός, γιος του διοικητή της περιοχής, ενώ περιόδευε την επαρχία, αντίκρισε την Αγία και σαγηνεύτηκε από την ομορφιά της.

Τότε άναψε μέσα του σφοδρή επιθυμία να την κάνει γυναίκα του. Γνώριζε καλά όμως ότι δεν ήταν εύκολο μια Ρωμιά, να δεχθεί ως σύζυγό της έναν μουσουλμάνο.

Από την πλευρά της, η Χρυσή παρέμεινε σταθερή στην πίστη της πάρα τις προτροπές ακόμη και των συγγενών της, που δεχόμενοι και οι ίδιοι απειλές, την προέτρεπαν να εξισλαμισθεί προκειμένου, να σώσει τη ζωή της.

Η ακλόνητη στάση της Χρυσής, είχε ως αποτέλεσμα την εξαγρίωση των Οθωμανών και τον μαρτυρικό της θάνατο, μετά από σκληρά και πολυήμερα βασανιστήρια.

Ως ημερομηνία του θανάτου της αναφέρεται, η 13η Οκτωβρίου του 1795.

Μετά το θάνατό της, η σορός της παρελήφθη και θάφτηκε κρυφά από μερικούς χριστιανούς.

Την Αγία Χρυσή την ανέδειξε, ο Άγιος Καλλίνικος Μητροπολίτης Εδέσσης, όπου και έχτισε μεγαλοπρεπή ναό, προς τιμή της.

Κάθε χρόνο στις 13 Οκτωβρίου γίνεται πανηγυρική αρχιερατική θεία λειτουργία, στον ιερό ναό της Αγίας Χρυσής και το απόγευμα της προηγούμενης, γίνεται πανηγυρικός εσπερινός και λιτάνευση της εικόνας της Αγίας Χρυσής.

Τα υπάρχοντα βιογραφικά στοιχεία καταγράφηκαν, για πρώτη φορά από τον διαπρεπή Έλληνα Μόναχο και σύγχρονο της Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο οποίος στηρίχτηκε στη μαρτυρία του προηγούμενου, της Ι.Μ. Σταυρονικήτα Τιμόθεου, που γνώριζε προσωπικά τη Χρυσή.

Απολυτίκιο : Σκεύος χρύσεον, της παρθενίας, και ακήρατος, νύμφη Κυρίου, εχρημάτισας Χρυσή καλλιπάρθενε.

Την γαρ αγνείαν αμέμπτως φυλάττουσα, υπέρ Χριστού θεοφρόνως ενήθλησας.

Μάρτυς ένδοξε, ικέτευε τον Νυμφίον σου, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ

ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάθε φορά που σκεφτόμαστε κάτι, έχουμε τη δύναμη να κάνουμε θετικές σκέψεις ή να κάνουμε απαισιόδοξες και αρνητικές.

Το είδος των σκέψεων μας προκαθορίζει, την ποιότητα της ζωής μας.

Η θετική σκέψη δεν είναι πανάκια, ούτε πρόκειται να λύσει μαγικά κάθε μας πρόβλημα.

Αυτό που θα καταφέρουμε μέσω της θετικής σκέψης, είναι να κάνουμε το εκάστοτε ζήτημα, πιο εύκολα διαχειρίσιμο γεγονός, που συμβάλει καθοριστικά στην επίλυση του.

Η θετική σκέψη συμβάλλει και στην εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού, αφού σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη αισιόδοξες γυναίκες, ήταν λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από καρδιολογικές παθήσεις, διαφορετικούς τύπους καρκίνου, μολύνσεις, ακόμα και λοιμώξεις του αναπνευστικού.

Εστιάστε στα θετικά γεγονότα :

Οι δύσκολες καταστάσεις και τα εμπόδια αποτελούν, μέρος της ζωής μας.

Όταν έρχεστε αντιμέτωποι με ένα από αυτά, είναι σημαντικό να εστιάζετε στα θετικά γεγονότα της καθημερινότητας, ανεξάρτητα από το πόσο μικρά ή ασήμαντα φαίνονται.

Μπορείτε να βρείτε κάτι θετικό, ακόμα και στην πιο απλή κατά στάση.

Μη ξεχνάτε την ευγνωμοσύνη :

Η ευγνωμοσύνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το άγχος, βελτιώνει την αυτοεκτίμηση και ενισχύει την ψυχική αντοχή ακόμα και σε πολύ δύσκολες στιγμές.

Σκεφτείτε τα αγαπημένα σας πρόσωπα και τις στιγμές, που περάσατε μαζί και σας γεμίζουν χαρά και συγκίνηση.

Προσπαθήστε να εκφράζεται την ευγνωμοσύνη σας, καθώς έτσι συνειδητοποιείτε όλα τα θετικά στοιχεία της καθημερινότητας σας και παράλληλα, γεμίζετε χαρά τους αγαπημένους σας.

Να είστε ανοιχτοί στο χιούμορ :

Μελέτες έχουν αποδείξει, ότι το γέλιο μειώνει το άγχος, την ανησυχία αλλά και την κατάθλιψη.

Βελτιώνει επίσης την ικανότητα αντιμετώπισης των προβλημάτων και την διάθεση, ενώ ενισχύει και την αυτοεκτίμηση.

Ειδικά όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, είναι σημαντικό να είστε ανοιχτοί στο χιούμορ, επιτρέποντας στον εαυτό σας να γελάσει, αφού κάνει την κατάσταση, να φαίνεται λιγότερο δύσκολη.

Αρνητικές σκέψεις :

Οι αρνητικές σκέψεις στην πλειονότητα τους, δεν είναι ρεαλιστικές.

Βασίζονται στο φόβο και στην ανασφάλεια για το μέλλον, ή στην ανησυχία και το βίωμα, μιας παρελθοντολογικής δυσάρεστης εμπειρίας.

Ουσιαστικά οι αρνητικές σκέψεις κρύβουν φόβο και ο φόβος δεν είναι παρά το αντίτιμο, που πληρώνει κάποιος προκαταβολικά, για κάτι που το πιθανότερο είναι ,να μην συμβεί ποτέ.

Το πρόβλημα είναι ότι η ευκολία, που έχουν να ανησυχούν και να σκέφτονται το κακό, δεν τους αφήνει πολύ συχνά να επωφεληθούν από θετικά αποτελέσματα και επιτυχίες, ούτως ώστε να είναι λιγότερο φοβισμένοι και απαισιόδοξοι στο μέλλον.

Οι επιστήμονες που έχουν ασχοληθεί με αυτή τη συμπεριφορά, καταλήγουν, στο ότι δεν έχει νόημα να προσπαθήσει κανείς να αλλάξει αυτή τους την τάση, να εξετάζουν δηλαδή κάθε κακό ενδεχόμενο.

Πιστεύουν όμως, ότι είναι εφικτό να προσπαθήσουν και να βοηθηθούν οι άνθρωποι αυτοί, στο να εστιάζουν την προσοχή τους και στις θετικές πλευρές μιας κατάστασης και σε πράγματα, που μπορούν να κάνουν οι ίδιοι, για να αντιμετωπίσουν ή να λύσουν ένα πρόβλημα.

Αυτό μπορεί να γίνει, με πολλή προσπάθεια σίγουρα, αν αναγνωρίσουν τους μηχανισμούς σκέψης, που τους οδηγούν να επικεντρώνονται στο “κακό” και αρχίσουν – συνειδητά πια – να αντιπαρατάσσουν σε αυτούς και περισσότερο θετικές, επικοδομητικές και αποτελεσματικές σκέψεις και συμπεριφορές.

Με αυτό τον τρόπο και δεν καλούνται να αγνοήσουν το πρόβλημα – κάτι που θα ήταν αντίθετο στη φύση τους-, αλλά και δεν χάνονται σε ένα στρόφαλο αρνητικών σκέψεων, που δεν οδηγεί πουθενά.

Πηγή : www.vita.gr.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΙΔΑΝΙΚΟΣ  ΓΟΝΕΑΣ

ΙΔΑΝΙΚΟΣ  ΓΟΝΕΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γονέας ή γονιός λέγεται ο πατέρας ή η μητέρα, κάποιος που γεννά, τίκτει, ή ανατρέφει και μεγαλώνει ένα τέκνο.

_ Γονέας είναι μια λέξη που παρέχει ευτυχία, όταν βιώνεται από Πατέρα και Μητέρα, / γιατί εκφράζει αυθύπαρκτα δυναμικά αισθήματα, για αγάπη των παιδιών, νύχτα και μέρα. / Πρέπει οι γονείς να νουθετούν και κατευθύνουν, σωστά τα παιδιά τους, / εάν επιθυμούν, να γίνουν άνθρωποι ενάρετοι στην κοινωνία και να ικανοποιήσουν τα όνειρα τους. /

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο οι νέοι γονείς προβληματίζονται, για το πόσο και πως επηρεάζει η συμπεριφορά τους, την ψυχική ανάπτυξη των παιδιών τους.

_ Οι γονείς πρέπει να είναι πρότυπα, στο σπίτι, με την ορθότητα της σκέψης και το παράδειγμα τους, / το οποίο να εκφράζεται σε όλες τις ενέργειες, με τη συμπεριφορά τους. /Δεν υπάρχει στα παιδιά τους, μικρότερη ή μεγαλύτερη αγάπη για το καθένα, / γιατί αυτό το νοιώθουν και δεν είναι ψυχολογικά ευχάριστο, να αισθάνονται μειωμένα/.

Ο “αυθεντικός – ιδανικός γονέας” είναι εκείνος που δείχνει με κάθε τρόπο, απλόχερα, την αγάπη του προς το παιδί, ενθαρρύνει την αυτονομία του (σε λογικά και σαφή όρια) και παροτρύνει το παιδί κάθε μέρα να γίνεται καλύτερο, με μεγαλύτερη υπεύθυνη και ώριμη συμπεριφορά.

_ Η μέριμνα για την μόρφωση τους και την επαγγελματική τους κατεύθυνση και πορεία, / είναι ακόμα μια γονική υποχρέωση, για να καταξιωθούν, στους συνανθρώπους στη κοινωνία. / Όταν τα παιδιά έχουν σωστή ενημέρωση και οδηγίες στη πορεία τους, / η πλεύση και πλοήγηση του καραβιού της ζωής τους, θα οδηγήσει στη σωτηρία τους./

Είναι σημαντικό να γίνεται ολοένα και πιο συνειδητή η προσπάθεια και των δύο γονέων, να δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες, για μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή, για όλα τα μέλη της οικογένειας.

_ Την αξία της Μητρότητας και Πατρότητας αν δεν την βιώσεις, δεν μπορείς να την εκτιμήσεις, / γιατί η φύση δημιούργησε τους πηγαίους κανόνες, για να μπορείς τα παιδιά έντονα να αγαπήσεις. / Όποιος δεν ένιωσε τα λαχταριστά και αγνά αισθήματα, / δεν μπορεί να αξιολογήσει στη ζωή του, τέτοιου είδους εγκάρδια ερεθίσματα./

Να γίνεις Γονέας είναι εύκολο, να είσαι όμως Γονέας είναι δύσκολο.

Άλλωστε, η συμπεριφορά των γονέων προς τα παιδιά τους προσδιορίζει, όχι μόνο το είδος των ενηλίκων που θα γίνουν τα παιδιά τους, αλλά κυρίως το είδος των γονέων, που θα έχει η επόμενη γενιά.

_ Στο σπίτι υπάρχει ευτυχισμένη κατάσταση και των παιδιών άνεση αληθινή, / όταν ομιλείτε η αλήθεια, επικρατεί η σωφροσύνη, λάμπει η δικαιοσύνη, καλή και εύκτακτη. / Έτσι αποφεύγονται οι θλίψεις, τα ψεύδη, οι αδικίες, οι ανωτίες και επιβουλές / και η οικογένεια πορεύεται δημιουργικά, χωρίς να οδηγείται σε υπερβολές/.

Βασικοί παράγοντες οι οποίοι συμβάλλουν, επηρεάζουν και είναι καθοριστικοί στη δημιουργία, μιας υγιούς προσωπικότητας είναι η οικογένεια, οικονομικοί θεσμοί, το σχολείο και βιολογικοί παράγοντες.

_ Οι γονείς από τα παιδιά τους, βιώνουν ψυχολογικά συναισθήματα, πρωτόγνωρα και ευχάριστα/. Δεν περιγράφονται με λόγια, γιατί βρίσκονται στον εσώκοσμο κατάβαθα/. Η ζωή έχει τους δικούς της κανόνες και τα ανθρώπινα μεγαλεία, /που ανιχνεύονται στο εγώ μας, μόνο με ψυχαναλυτική μεθοδολογία./

Είμαι καλός γονιός; Ναι αν…

* Ακούς και προσπαθείς, να καταλάβεις τι λέει το παιδί σου.

* Προσπαθείς να δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου, έστω και αν κάποτε κάνεις λάθη.

“Του επιτρέπεις να αναπτύξει τις ικανότητες και τα ταλέντα του, αυτά που εκείνο έχει, όχι αυτά που επιθυμείς εσύ, η ονειρεύεσαι.

* Είσαι πάντα διαθέσιμος και δείχνεις έμπρακτα, ότι το παιδί σου είναι σημαντικό για σένα.

* Εκτιμάς αυτά που κάνει, λέει και αισθάνεται.

* Δείχνεις τρυφερότητα και αγάπη.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ικανότητα του ανθρώπου για μάθηση αποτελεί ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του. Παρουσιάζεται με τη γέννησή του και τελειώνει με τον Θάνατό του.

Η μάθηση εισχωρεί τόσο βαθειά σ’ όλες τις δραστηριότητες του (κινητικές και νοητικές), ώστε, σε τελευταία ανάλυση, καταντά απαραίτητη προϋπόθεση, για την πραγμάτωση της ανθρώπινης φύσης και την ολοκλήρωση της ανθρωπιάς του.

Τι μαθαίνει ο άνθρωπος :

Πρώτα- πρώτα, το νήπιο μαθαίνει βαθμιαία να αντιλαμβάνεται τον κόσμο, δηλαδή τα πράγματα, τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τις καταστάσεις.

Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να φαίνεται στην αρχή αυθαίρετος. Την ορθότητά του, όμως, βεβαιώνουν τα συμπεράσματα από σχετικούς πειραματισμούς.

Πειράματα που είχαν σκοπό να απαντήσουν στο ερώτημα, πως αντιλαμβάνονται τον κόσμο άνθρωποι που γεννήθηκαν τυφλοί από καταρράκτη και απέκτησαν αργότερα το φως τους, ύστερα από εγχείρηση, κατέληξαν σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα :

Οι άνθρωποι αυτοί δεν ξέρουν να βλέπουν τον κόσμο.

Το κατορθώνουν, όμως, σιγά – σιγά, ύστερα δηλαδή από μάθηση. “Για πολλές βδομάδες και μήνες από τότε που αρχίζει να βλέπει το άτομο, με μεγάλη δυσκολία, μπορεί να ξεχωρίσει και τα πιο απλά σχήματα, όπως ένα τρίγωνο ή ένα τετράγωνο.

Ο άνθρωπος μαθαίνει επίσης διάφορες δεξιότητες.

Μαθαίνει να χειρίζεται διάφορα εργαλεία, όργανα, μηχανές, μαθαίνει να γράφει, να ζωγραφίζει και, γενικότερα να κατασκευάζει.

Στο διάστημα που γίνονται οι δραστηριότητες αυτές, αναπτύσσονται τα αισθητήρια όργανα, οργανώνονται τα αισθητηριακά δεδομένα και παρουσιάζονται τα πρώτα νοητικά σχήματα, τα οποία αποτελούν τις βάσεις, για την νοητική ανάπτυξη του ατόμου.

Η παραπέρα, όμως, νοητική ανάπτυξη του ανθρώπου (εμφάνιση της αφηρημένης σκέψης) συνδέεται αναπόσπαστα, με τη μάθηση της γλώσσας.

Το παιδί μαθαίνει τη γλώσσα σιγά – σιγά, μέσα στο κοινωνικό του περίγυρο και στη συναναστροφή του, με τους μεγαλύτερους.

Στην αρχή, η γλώσσα παίζει ρυθμιστικό ρόλο στη συμπεριφορά του. Οι μεγάλοι, δηλαδή, λένε, και αυτό, τις περισσότερες φορές, αντιδρά ανάλογα.

Αργότερα, όμως, καθώς αναπτύσσεται η γλωσσική ικανότητα του παιδιού, παρουσιάζεται εσωτερικός διάλογος, που βοηθεί στην αυτορρύθμιση της συμπεριφοράς του.

Το βοηθά επίσης η γλώσσα να αντιλαμβάνεται καλύτερα τον κόσμο, να ανακαλύπτει σχέσεις, να μαθαίνει έννοιες, συστήματα εννοιών, ιδέες, και να κάνει γενικεύσεις.

Όταν πάλι αργότερα μάθη το γραπτό λόγο, τότε ένας ολόκληρος θησαυρός από γνώσεις, που έχουν συσσωρεύσει οι προηγούμενες γενιές στα διάφορα κείμενα, είναι στη διάθεσή του .

Εκτός όμως, απ’ αυτά, ο άνθρωπος μαθαίνει επίσης, προλήψεις, προκαταλήψεις, συναισθήματα, συγκινήσεις, αποκτά ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας (με βάση τη μάθηση), μαθαίνει, τέλος, (μέσα στα πλαίσια των διαπραγματευτικών σχέσεων που αναπτύσσεται), τα σπουδαιότερα κίνητρα των πράξεων του.

Είναι τόσο γενική η παρουσία της μάθησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου, ώστε ο Mc Geoch γράφει τα εξής σχετικά :

“Αν προσπαθούσε κάνεις να φαντασθεί την απάλειψη, από το ρεπερτόριο των αντιδράσεών του, όλων όσα έχει μάθει, τότε θα ήταν σε θέση να καταλάβει καλύτερα την παρουσία της διαδικασίας της μάθησης και των αποτελεσμάτων της, στη συνηθισμένη συμπεριφορά”.

Πηγή :  Η Μάθηση – Ψυχολογική Θεώρηση (Γεωργίου Π. Μαραγκουδάκη.)

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει…..

ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΚΑΣΕΙΣ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο λαός μας που θέλει τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων “καλόν καγαθόν”, που τον θέλει άνθρωπο αρετής, συνιστά στις κοινωνικές μας σχέσεις, σύνεση και αμεροληψία.

Προκειμένου να πάρουμε θέσεις σε διενέξεις φίλων, ν’ ακούσουμε και τις δύο πλευρές.

Να έχουμε σφαιρική ενημέρωση, για να μπορούμε έτσι, με λογική και αντικειμενικότητα, αν χρειαστεί, αν μας το ζητήσουν, αν κρίνουμε πως η παρέμβασή μας θα φέρει θετικά αποτελέσματα, τότε να πούμε μια κουβέντα σοφή, διακριτική, ευγενική, χωρίς αφορισμούς και υπερβολές.

Η μονομερής στάση μας οδηγεί στην αδικία. Αδικία είναι πράξη, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη δικαιοσύνης ή πράξη αντίθετη στη δικαιοσύνη, σε σχέση με ένα συγκεκριμένο γεγονός ή πρόσωπο ή κατεστημένο.

Η αδικία επιβαρύνει ή ευνοεί κάποιον άνισα συγκριτικά με κάποιον άλλο και παραβιάζει τις αρχές της αξιοκρατίας ή της ισότητας.

Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Η αδικία για αυτήν ή αυτόν που ξέρει που πατάει, είναι ευκαιρία προσωπικής ενδυνάμωσης.

Είναι το χαμόγελο της επόμενης μέρας στην εμπιστοσύνη, στην ηθική και στις αξίες όπου έχει ως καθρέφτη τον εαυτό του.

Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού.

Ο άδικος και γενικά κάθε ένοχος, όταν δεν ζητήσει συγχώρηση, ταλαιπωρείται από την συνείδηση του και επί πλέον από την αγανάκτηση του αδικημένου.

Η μονομερής στάση εξοβελίζει την αγάπη. Η μονομερής στάση φυγαδεύει την αντικειμενικότητα. Η μονομερής στάση μας, βλάπτει και τους τρεις.

Δεν ωφελεί κανέναν. Δεν εποικοδομεί κανέναν.

Γιατί? Γιατί τον ένα, θα τον αδικήσουμε περισσότερο.

Έτσι όμως αλλοτριώνεται ο δικός μας χαρακτήρας, επειδή πληγώνουμε την αλήθεια.

Οι βιαστικές υποκειμενικές παρεμβάσεις αποκαλύπτουν επιπολαιότητα. Αποκαλύπτουν σκοπιμότητα. Η παρέμβαση μας ένα στόχο πρέπει να έχει. Να ενώσουμε τα διεστώτα.

Να καταλάβουν και οι δύο πλευρές, μέχρι ποίου σημείου φτάνουν τα δικά τους λάθη και πόσο δίκαιο έχει ο άλλος.

Αν αυτό είναι το μέλημά μας, τότε θα είμαστε ευεργετικοί. Αν αυτή είναι η αγωνία μας, τότε θα είμαστε ωφέλιμοι.

Σε απόσταση ασφαλείας από συναισθηματισμούς, θα συντελέσουμε στην ενότητά τους, θα υπηρετήσουμε το αίσθημα του δικαίου και προ παντός, ας μην είναι για μας η αλήθεια διαπραγματεύσιμη.

Γιατί αυτό είναι τόσο ποταπό.

_ Η μονομέρεια πληγώνει.

_ Η υποκειμενικότητα φέρνει δάκρυα.

_ Η μεροληψία προκαλεί οδύνη.

_ Η επιπολαιότητα μας βλάπτει.

_ Η έλλειψη ευθυκρισίας προκαλεί πόνο και απογοήτευση.

Έτσι δεν βγαίνει κανένας κερδισμένος. Ωφελημένος.

Χάνουμε κάτι από την αγάπη μας, κάτι από τη δικαιοσύνη μας, κάτι από την αξιοπρέπειά μας και προπαντός χάνουμε το ήθος μας.

Τραυματίζουμε την αλήθεια και γινόμαστε επικίνδυνοι.

Πλήττουμε τον χαρακτήρα μας.

Μειώνουμε την αρετή μας.

Παραβαίνουμε το θέλημα του Θεού.

Λιγοστεύουμε μέσα μας και γύρω μας, το φόβο του Θεού.

Και στ’ αλήθεια είναι τραγικό για κείνους, για τους άλλους, για μας.

Μόνο τότε είμαστε μέσα στο θέλημα του Θεού Πατέρα.

Γι’ αυτό δεν έχουμε περιθώρια για διλήμματα.

Η δικαιοσύνη ορίζεται ως αγαθό, που δεν στοχεύει στην ευδαιμονία όποιου την ασκεί, αλλά στον άλλον άνθρωπο.

Έχει την πηγή της, μέσα στην ανιδιοτέλεια και στην ελευθερία της ψυχής, που πάντα βέβαια την ενεδρεύει, η ανάγκη και η νομοτέλεια.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό (Αγία Λυδία).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

78η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ (1944–2022)

78η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ (1944 – 2022)

ΚΥΡΙΑΚΗ 4η  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  2022   

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2022, τελέσθηκε από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Πεσόντων, συναδέλφων, στρατιωτικών και συμμάχων, για την πατρίδα και τη δημοκρατία στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο 1944.
Στην φετινή 78η επέτειο παρευρέθηκαν και τίμησαν τους νεκρούς ήρωες με την παρουσία τους οι προσκεκλημένοι κ.κ. Πρόεδροι των Συνδικαλιστικών Ενώσεων Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας του Ν. Αττικής και της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. Την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας εκπροσώπησε ο Ταμίας Αντ/γος ε.α. κ. Τσιβίκης Ηλίας. Παρά την επίσημη παράκληση του Συνδέσμου Αθηνών για περιορισμένη συμμετοχή, λόγο της πανδημίας, παρέστησαν αυτοβούλως εκπρόσωποι πολλών άλλων συνδικαλιστικών ενώσεων και σωματείων αλλά και πολιτικών φορέων. Έγινε προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφανιών. Την επιμέλεια της τελετής είχε σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο.
Ο Σύνδεσμος ευχαριστεί δημόσια όλους όσους παραβρέθηκαν και εκφράζει τη δυσαρέσκεια για τους λίγους που, χάριν έντονης πολιτικής παρουσίας, παραβιάζουν κάθε φορά τα όρια της ευγενικής έκφρασης σεβασμού σε εκείνους που αντιστάθηκαν σθεναρά στο Ιερό χώρο του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Για το σύνολο των αποστράτων το μνημόσυνο αυτό αποτελεί σε κάθε επέτειο ελάχιστο φόρο ευγνωμοσύνης και χρέος τιμής στους Πεσόντες, που έγραψαν μια ξεχωριστή σελίδα για τον τόπο. Την κεντρική ομιλία εκφώνησε ο Πρόεδρος του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α  Αντ/γος ε.α. κ. Χριστολουκάς Νικόλαος, ο οποίος αναφέρθηκε στα γεγονότα των Δεκεμβριανών, τη θυσία των μαχητών και Πεσόντων ηρωικώς συναδέλφων στου Μακρυγιάννη και τη σημασία της μάχης στη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία.

 

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ (384 – 332 π. Χ.)

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ (384 – 332 π. Χ.)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το έτος 384 π.χ. στα αρχαία Στάγειρα της Χαλκιδικής. Ο Πατέρας του Νικόμαχος, ήταν γιατρός του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα του Γ’. Η μητέρα του Φαιστιάδα καταγόταν από τη Χαλκίδα.

Ο Αριστοτέλης πρόωρα ορφάνεψε από πατέρα και μητέρα και την κηδεμονία του ανέλαβε, ο φίλος του πατέρα του Πρόξενος, που ήταν εγκατεστημένος στον Αταρναία της μικρασιατικής Αιολίδος, απέναντι από τη Λέσβο.

Σε ηλικία 17 ετών, τον έστειλε το 367 π.χ. στην Αθήνα και σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα, επί 20 χρόνια, μέχρι τη χρονιά, που πέθανε ο δάσκαλός του 347 μ.χ.

Το 342π.χ. τον προσκάλεσε ο Φίλιππος στη Μακεδονία, για να αναλάβει, τη διαπαιδαγώγηση του γιου του Αλέξανδρου, που ήταν τότε, 13 ετών.

Έμεινε στη Μακεδονική αυλή έξι χρόνια και φρόντισε να δώσει στον Αλέξανδρο, το πανελλήνιο πνεύμα και χρησιμοποίησε ως παιδευτικό όργανο, τα Ομηρικά έπη.

Το 335 π.χ. ο Αριστοτέλης πήγε στην Αθήνα και ίδρυσε δική του Φιλοσοφική Σχολή, κατά τα πρότυπα της Πλατωνικής Ακαδημίας.

Τα μαθήματα για τους προχωρημένους μαθητές γίνονταν το πρωί (“εωθινώς περίπατος”) και για τους αρχάριους το απόγευμα (“περί το δειλινόν”, δειλινός περίπατος”).

Η πρωϊνή διδασκαλία, ήταν καθαρά φιλοσοφική (“ακροαματική”). Η απογευματινή “ρητορική” και “εξωτερική “.

Ο Αριστοτέλης, δεν έδειξε ενδιαφέρον στη δημοσίευση των έργων του, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν σήμερα πολλά από αυτά.

Οι Αλεξανδρινοί υπολόγιζαν, ότι ο Αριστοτέλης έγραψε 400 περίπου συνολικά βιβλία. Από αυτά σώθηκε μόνο η Αθηναίων Πολιτεία, σε ‘ναν πάπυρο που βρέθηκε στην Αίγυπτο.

Ο Διογένης ο Λαέρτιος υπολόγισε το έργο του σε στίχους και βρήκε, ότι έφταναν 445,270 στίχους.

Μεγάλο μέρος του έργου του χάθηκε. Ο κατάλογος του Ησύχιου περιλαμβάνει 197 τίτλους συγγραφών και ουσιαστικά συμπίπτει, με τον κατάλογο του Διογένη Λαέρτη.

Μερικά από τα έργα του :

_ Ηθικά : “Ηθικά Ευδήμεια “(βιβλία 7) , “Ηθικά μεγάλα “(βιβλία 2) , “Ηθικά Νικομάχεια” (βιβλία 10)

_ Φυσικά ή όργανον : Έξι(6) πραγματείες που αποτελούν την αιώνια δόξα του φιλοσόφου, γιατί πρώτος αυτός διατύπωσε τους νόμους της ανθρώπινης νόησης και τους τρόπους του συλλογισμού.

_ Βιολογικά : Με τα έργα αυτά έγινε ο δημιουργός της Φυσικής επιστήμης, της ζωολογίας, και της συγκριτικής ανατομίας.

_ Περί Ψυχολογίας : “Περί ψυχής” βιβλία 3, “Περί αισθήσεων και αισθητών”, “Περί μνήμης και αναμνήσεως” κ.λ.π.

Εκτός από τη γνώμη του, σχετική με τις “ιδέες” του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης υποστηρίζει, ότι σκοπός των ανθρωπίνων ενεργειών, είναι η ευδαιμονία, την οποία ορίζει ως ενέργεια σύμφωνη με την αρετή.

Συμπλήρωμα της αρετής είναι και τα αγαθά του σώματος (δύναμη, υγεία, ομορφιά) και τα αγαθά της τύχης (πλούτος, ευγενική καταγωγή κ.λ.π.).

Η αρετή, όταν κυριαρχεί στα πάθη και στις ορμές, τα ρυθμίζει, παίζοντας το ρόλο του μέτρου, ανάμεσα στις δύο ακρότητες, δηλαδή στην υπερβολή και την έλλειψη.

Οι απόψεις του Αριστοτέλη για τις γυναίκες, επηρέασαν την επιστήμη, τη φιλοδοξία και την θεολογία επί αιώνες, διαμόρφωσαν την ιστορία των γυναικών και από αυτές αντλήθηκαν στη Δύση πολλά, από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν, για να υποστηρίξουν την κατωτερότητα των γυναικών και την πολιτική κυριαρχία τους, από τους άνδρες.

Τον Μάϊο του 347, η Ακαδημία έκλαψε την απώλεια του Πλάτωνα, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 80 ετών.

Αμέσως μετά ο Αριστοτέλης, εγκατέλειψε και την Ακαδημία και την Αθήνα, επειδή η ψυχή του γέμισε πίκρα και απογοήτευση.

Τη θέση του, στη Διεύθυνση της Σχολής την πήρε όχι αυτός, ο πιο άξιος μαθητής του, αλλά ο Σπεύσιππος, ο ανεψιός του Πλάτωνα από την αδελφή του.

Πήγε και εγκαταστάθηκε στην Άσσο, μια πόλη στην παραλία της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Λέσβο.

Το 345 π.χ. ο Αριστοτέλης, πέρασε απέναντι στη Λέσβο και εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη, όπου έμεινε και δίδαξε μέχρι το 342 μ.χ.

Το 322 π.χ. πέθανε στη Χαλκίδα από στομαχικό νόσημα, μέσα σε θλίψη και μελαγχολία.

Το σώμα του μεταφέρθηκε στα στάγειρα, όπου θάφτηκε με εξαιρετικές τιμές.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΗΘΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ

ΗΘΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η επιστήμη της ανθρωπολογίας ,ασχολείται με τη μελέτη των ανθρώπων και της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των κοινωνιών, τόσο στο παρελθόν, όσο και στο παρόν.

Το μεγάλο πρόβλημα, που είχε διαχρονικά, ήταν να δώσει μια πλήρη και συνεκτική περιγραφή της ηθικής, στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Η ηθική είναι ένα ζήτημα, που έχει απασχολήσει την ανθρωπότητα, ανά τους αιώνες.

Η ηθική είναι κλάδος της φιλοσοφίας που ασχολείται κυρίως, με το ερώτημα, ποιές ανθρώπινες πράξεις, είναι αποδεκτές και ορθές και ποιές ανάρμοστες και λανθασμένες.

Το καλό, το κακό, και το τι αυτά σημαίνουν έχει μελετηθεί από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, μέχρι και μεταγενεστέρους τους, όπως ο Κάντ και ο Νίτσε, για να καταλήξουμε να τα συζητάμε έως και σήμερα.

Ο Oliver Scott Curry, το γνώριζε καλά.

Το 2012 όταν ήταν καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έψαξε να βρει, αν υπάρχει ένας κοινός ηθικός κώδικας, που ενώνει όλους τους ανθρώπους μεταξύ τους, ανεξάρτητα καταγωγής, πολιτισμού και θρησκείας, και διοργάνωσε μια συζήτηση μεταξύ των φοιτητών του.

Το θέμα ήταν, αν η ηθική είναι έμφυτη ή επίκτητη.

Τα στρατόπεδα στήθηκαν γρήγορα, η μία πλευρά υποστήριζε με πάθος ότι οι κανόνες της ηθικής είναι έμφυτοι και παντού στον κόσμο οι ίδιοι, ενώ η άλλη το αντίθετο, ότι δεν υπάρχει παγκόσμιο ηθικό πλαίσιο.

“Τότε συνειδητοποίησα, ότι κανείς δεν ήξερε πραγματικά και έτσι αποφάσισα να το μάθω”, λέει ο Curry.

Επτά χρόνια αργότερα, ο Curry, ερευνητής στο Ινστιτούτο, για την γλωσσική και εξελικτική Ανθρωπολογία της Οξφόρδης, ισχυρίζεται πλέον ότι μπορεί να δώσει μια απάντηση στο πολύ δύσκολο ερώτημα, για το τι είναι ηθική και πως αλλάζει (ή όχι), στις κοινωνίες του κόσμου.

“Οι άνθρωποι παντού αντιμετωπίζουν σχεδόν τα ίδια κοινωνικά προβλήματα και χρησιμοποιούν, ένα σχεδόν παρόμοιο σύνολο ηθικών κανόνων για να τα λύσουν”, αναφέρει ως επικεφαλής μιας μελέτης που δημοσιεύτηκε.

“Όλοι παντού μοιράζονται έναν κοινό ηθικό κώδικα. Όλοι συμφωνούν ότι η συνεργασία, για την προώθηση του κοινού καλού είναι σωστό πράγμα”.

O ηθικός Επτάλογος στον οποίο κατέληξαν είναι ο εξής :

_ Να βοηθάς την οικογένειά σου _ Να βοηθάς την ομάδα σου _ Να ανταποδίδεις τις χάρες _ Να είσαι γενναίος _ Να σέβεσαι την ιεραρχία _ Να είσαι δίκαιος στη μοιρασιά _ Να σέβεσαι την ξένη ιδιοκτησία.

Νόμος είναι ένας όρος, που χρησιμοποιείται στο Δίκαιο.

Στην ουσία οι νόμοι είναι οι κανόνες δικαίου, που διέπουν την σχέση των πολιτών τόσο με το Κράτος, όσο και μεταξύ τους.

Πρέπει να βασίζονται στις βασικές αρχές του Συντάγματος, διαφορετικά κρίνονται αντισυνταγματικοί και παύουν να ισχύουν.

Το νομοθετικό έργο, δηλαδή η σύνταξη και η ψήφισή τους ανήκει στη Βουλή και γίνεται από όλους τους βουλευτές.

Η τήρηση των νόμων είναι υποχρεωτική για όλους, ανεξάρτητα θέσης ή αξιώματος που κατέχουν, βάση της αρχής της ισοτιμίας που ορίζει, ότι όλοι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.

Επίσης, έχουν απεριόριστη ισχύ, δηλαδή ισχύουν για πάντα, εκτός αν καταργηθούν με άλλο νόμο.

Εξαίρεση αποτελούν οι αναγκαστικοί νόμοι, που ισχύουν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

ΤΙ είναι Σύνταγμα :

Σύνταγμα είναι, ένα είδος ανώτερου νομοθετήματος.

Στην ουσία είναι ένας νόμος, που περιλαμβάνει τις θεμελιώδεις Αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται η Λειτουργία μιας χώρας.

Στο Σύνταγμα καθορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις, τόσο των πολιτών, όσο και των διαφόρων εξουσιών.

Μάλιστα σύμφωνα με το Ελληνικό Σύνταγμα υπάρχει η διάκριση τριών εξουσιών, οι οποίες είναι ισότιμες και ανεξάρτητες μεταξύ τους.

Πιο συγκεκριμένα αυτές είναι :

_ Η νομοθετική εξουσία

_ Η εκτελεστική εξουσία

_ Η δικαστική εξουσία

Έτσι συμπλέκονται, παραλλάσσονται, συγκεράνυνται οι φιλοσοφικές αναζητήσεις και λύσεις σε διαχρονική και παγκόσμια κλίμακα, για να δώσουν ή επικυρώσουν τους επίκαιρους ορισμούς του καλού και του κακού.

Πρώτα στην ηθική τους βάση και ύστερα στην ποινική ή κανονιστική τους.

Κανένα σύστημα δικαίου ή καλύτερα κανένας ποινικός νόμος δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά, αν δεν ερείδεται (το σύστημα ή ο νόμος), σε σοβαρό ηθικό υπόβαθρο.

Πηγή : Νόμος – Βικιπαίδεια – anthologiοn. gr.- El.m.wikipedia .org.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εκφράζω και έκφραση είναι σε μεγάλη χρήση στην καθημερινή ζωή, γιατί οι άνθρωποι συχνά αισθάνονται την ανάγκη να φέρουν προς τα έξω, να εξωτερικεύσουν, κάτι, το οποίο έχει συμβεί στον εσωτερικό τους βίο.

Αυτό γίνεται με πολλά και διάφορα μέσα, από τα οποία το κυριότερο είναι η γλώσσα, ο προφορικός λόγος, αλλά και ο γραπτός, οι λέξεις δηλαδή και οι φράσεις, αλλά και η έκφραση του προσώπου.

Αλλά τι εκφράζει κάνεις? Εκφράζει εντυπώσεις, αντιλήψεις, αναμνήσεις, ιδέες, προϊόντα της φαντασίας, διανοήματα, συναισθήματα – χαρά, λύπη, θάρρος, φόβο, αγάπη, μίσος, αγωνία, έκπληξη, επιδοκιμασία, αποδοκιμασία, θαυμασμό, πίστη, επιθυμίες κ.λ.π.

Οι εκφράσεις αυτές, άλλοτε αντιστοιχούν επακριβώς προς τα συμβαίνοντα στον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων, άλλοτε όμως, εν μέρει ή εξολοκλήρου, όχι.

Αίτια της μη ύπαρξης αντιστοιχίας μεταξύ εκφράσεως και εκφραζομένου ψυχικού γεγονότος είναι πολλά, από τα οποία επισημαίνουμε τα ακόλουθα.

Η Επικοινωνία :

Η αμοιβαία διέγερση και η αμοιβαία αντίδραση μεταξύ ατόμων ή μεταξύ ομάδων ή μεταξύ ομάδων και ατόμων.

Με άλλες λέξεις, η ψυχική επαφή μεταξύ ανθρώπων, από πλησίον ή από απόσταση, οπότε χρησιμοποιούνται ανάλογα μέσα – επιστολές, τηλέφωνο κ.α.- και η ανταλλαγή κατά τη διάρκεια της εμπειριών, γνώσεων, ιδεών, σκέψεων, επιθυμιών, διαθέσεων, προθέσεων, σχεδίων κ.λ.π.

Η επικοινωνία είναι μια ανάγκη του ανθρώπου, και μάλιστα ισχυρότερη, από την έκφραση. Σ’ αυτή κυρίως οφείλονται οι δύο μεγαλύτερες επινοήσεις του ανθρώπου, η κοινωνία και η γλώσσα .

Εξ’ άλλου βασική λειτουργία, είναι η επικοινωνία των ανθρώπων και κατά δεύτερον λόγο η έκφρασή τους.

Και στην επικοινωνία και στην έκφραση, οφείλουμε πολλά, αν όχι τα πάντα.

Οι εκφράσεις δεν διατηρούνται στο πρόσωπο, για μεγάλο χρονικό διάστημα, όμως μπορούμε να παρατηρήσουμε τις μικρο-εκφράσεις.

Αυτές έρχονται και περνούν, για δευτερόλεπτα, όμως μεταφέρουν τα ίδια συναισθήματα, με μια μακρόχρονη έκφραση του προσώπου.

Μπορεί το άτομο να θέλει να κρύψει τα αισθήματά του, αλλά η εξέταση των μικροεκφράσεων μπορεί να αποκαλύψει, εάν κάποιος, είναι αληθινός ή “ψεύτικος”.

Μεταδίδουμε, πολλές μη λεκτικές πληροφορίες εκφραστικά και εστιάζουμε, σε διαφορετικές περιοχές του προσώπου, όταν προσπαθούμε να ερμηνεύουμε, τι μπορεί να σημαίνει κάθε έκφραση.

Κοιτάμε τα μάτια για να προσδιορίσουμε, αν κάποιος είναι λυπημένος ή θυμωμένος και στο στόμα, για να ελέγξουμε εάν κάποιος είναι ευτυχισμένος ή χαρούμενος.

Τα μάτια λένε, πως είναι τα “ανοιχτά παράθυρα της ψυχής” και κοιτάζουμε κάποιον κατάματα, για να καταλάβουμε πως αισθάνεται.

Το γρήγορο ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων μπορεί να σημαίνει δυσφορία, θλίψη ή απελπισία.

Τα διεσταλμένα δείχνουν ενδιαφέρον για κάτι, έκπληξη ή κάποια διέγερση.

Οι εκφράσεις του προσώπου είναι μια παγκόσμια και καθολική ” γλώσσα” μεταξύ των ανθρώπων. Τις βλέπουμε και τις κατανοούμε από τις κοινωνικές καταστάσεις γύρω μας.

Ένα σαγόνι που “πέφτει” δείχνει έκπληξη, το ανοιχτό στόμα φόβο, η ανύψωση της μιας πλευράς των χειλιών, περιφρόνηση ή μίσος.

Τα τραβηγμένα με ανυψωμένες γωνίες χείλη δείχνουν ευτυχία, ενώ οι κατεβασμένες γωνίες υποδηλώνουν θλίψη και δυστυχία. Όταν δαγκώνουμε τα χείλη, το άγχος κυριαρχεί, ενώ όταν καλύπτουμε το στόμα με τα χέρια μας, σε μια αδιάφορη κίνηση, μάλλον κρύβουμε κάτι.

Το έντονο βλέμμα, θυμό ή περιέργεια και η αποστροφή, μακριά αγανάκτηση, δυσφορία ή απλά απόσπαση της προσοχής.

Και το στόμα? Μεταφέρει κάτι περισσότερο από ένα χαμόγελο.

Συχνά χρησιμοποιούμε το στόμα, για να καλύψουμε άλλα συναισθήματα, που το πρόσωπο μας μεταφέρει.

Παράδειγμα, ένα αναγκαστικό χαμόγελο, που μπορεί να καλύψει μια μικρο-έκφραση των ματιών, που δείχνει τα άλλα αληθινά συναισθήματά μας.

Ίσως γι’ αυτό όταν μιλάμε με κάποιο πρόσωπο δεν περιοριζόμαστε μόνο στο ” τι λέει”, αλλά και στο “πως το λέει” : στο πως δηλαδή το σώμα και κυρίως οι εκφράσεις, του προσώπου συνοδεύουν, τα όσα εκφράζει λεκτικά.

Πράγματι, από τις εκφράσεις του προσώπου του συνομιλητή μας, από τις χειρονομίες και τη στάση του σώματος του η’ από τις ανεπαίσθητες αλλαγές στο τόνο της φωνής του, καταλαβαίνουμε πολύ περισσότερα, από όσα ο ίδιος μας λέει και ενδεχομένως, από όσα θα ήθελε να καταλάβουμε.

Οι εκφράσεις του προσώπου είναι μια παγκόσμια “γλώσσα” μεταξύ των ανθρώπων.

Τις βλέπουμε και τις κατανοούμε σε μεγάλο βαθμό από τις κοινωνικές καταστάσεις γύρω μας.

Η έκφραση του προσώπου χρησιμοποιείται στις νοηματικής γλώσσες, για να μεταφέρει συγκεκριμένες έννοιες.

Πηγή : Ψυχολογικές πτυχές της ανθρώπινης έκφρασης. (Αγνή Κατσιούλα)

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Α. Από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας :

Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, απαντάτε στον Ελλαδικό χώρο και σε λοιπές ελληνικές περιοχές, όπως η Μίλητος, τα νησιά του Αιγαίου και αλλού, ήδη από τα πανάρχαια χρόνια, με τη διαίρεση κάθε πόλης – Κράτους σε μικρότερες περιοχές , για την καλύτερη άσκηση της διοίκησης.

Οι περιοχές αυτές ονομάζονταν “Δήμοι” και έχαιραν πλήρους αυτονομίας, ενώ, κατά την εποχή του Κλεισθένους, στην Αθήνα ο Δήμος άρχισε να λειτουργεί, με όλα τα χαρακτηριστικά της δημοτικής αυτονομίας, όπως σήμερα τη γνωρίζουμε.

Στη νεώτερη εποχή, ο Θεσμός της Τοπικής αυτοδιοίκησης εντοπίζεται στην Ελλάδα κιόλας, πριν την Επανάσταση του 1821 μ.Χ, όταν το 1797 μ.Χ. στο κείμενο του “Ρήγα του Φιλοπάτριδος”, που αφορούσε την πολιτική Διοίκηση των κατοίκων της Ρούμελης, της Μ. Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας, ορίζεται, ανά δέκα – δώδεκα – δεκαπέντε χωριά, μαζί μια “διοίκησης πολιταρχική. Εις κάθε Τοπαρχία μια διοίκησης, μεσάζουσα”.

Στη συνέχεια, στο “Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος κατά την εν Επίδαυρο Α’ Εθνικήν Συνέλευσιν”, το1821 μ.Χ., δεν εμπεριέχεται ειδικότερη αναφορά σε θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ ο “Νόμος της Επιδαύρου”, το 1823 μ.Χ., ψήφισε τον “Οργανισμό των Ελληνικών Επαρχιών”, στον οποίο, μεταξύ άλλων, προβλεπόταν ότι οι επαρχίες υποδιαιρούνται, σε Κωμοπόλεις και Χωριά και ότι το χωριό, η Κωμόπολη και η Πρωτεύουσα της Επαρχίας, έχουν αιρετούς Άρχοντες, σε αριθμό ανάλογο με την ποσότητα των οικογενειών.

Β. Η κατάσταση, κατά την τελευταία συνταγματική περίοδο 1975 – 2006.

Κατά το ισχύον Σύνταγμα (1975 / 1986 / 2001), η διοίκηση του Κράτους οργανώνεται σύμφωνα με το αποκεντρωτικό σύστημα και η διοικητική διαίρεση της Χώρας, διαμορφώνεται με βάση τις γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες.

Τα περιφερειακά κρατικά όργανα έχουν τη γενική αποφασιστική αρμοδιότητα, για τις υποθέσεις της περιφέρειας τους, ενώ οι κεντρικές υπηρεσίες, εκτός από ειδικές αρμοδιότητες, έχουν τη γενική κατεύθυνση, το συντονισμό και τον έλεγχο νομιμότητας των πράξεων, των περιφερειακών οργάνων.

Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια.

Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως ο νόμος ορίζει.

Με νόμο δύνανται να προβλέπονται για εκτέλεση έργων ή παροχή υπηρεσιών ή την άσκηση αρμοδιοτήτων των Ο.Τ.Α. αναγκαστικοί ή εκούσιοι Σύνδεσμοι Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίοι διοικούνται από συμβούλιο με αιρετούς αντιπροσώπους κάθε Δήμου ή Κοινότητας, οι οποίοι λαμβάνονται κατ’ αναλογία του πληθυσμού τους και διοικούνται από αιρετά όργανα.

Το Κράτος ασκεί εποπτεία στους Ο.Τ.Α , η οποία συνίσταται αποκλειστικά σε έλεγχο νομιμότητας και γίνεται κατά τρόπο, ώστε να μην εμποδίζεται η πρωτοβουλία και η ελεύθερη δράση αυτών.

Ο έλεγχος νομιμότητας ασκείται, όπως ο νόμος ορίζει, ενώ οι πειθαρχικές ποινές της αργίας και απόλυσης από το αξίωμα των αιρετών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκτός από τις περιπτώσεις, που συνεπάγονται αυτοδικαίως έκπτωση, απαγγέλλονται, μόνο ύστερα από σύμφωνη γνώμη Συμβουλίου, που αποτελείται κατά πλειοψηφία από τακτικούς Δικαστές.

Το Κράτος λαμβάνει τα νομοθετικά, κανονιστικά και δημοσιονομικά μέτρα, τα οποία απαιτούνται για την εξασφάλιση της οικονομικής αυτοτέλειας και των αναγκαίων για την εκπλήρωση της αποστολής και άσκηση των αρμοδιοτήτων των Ο.Τ.Α. πόρων, με ταυτόχρονη διασφάλιση της διαφάνειας, κατά την διαχείριση αυτών.

Νόμος ορίζει τα σχετικά με την απόδοση και την κατανομή, μεταξύ των Οργανισμών αυτών, των φόρων ή των τελών, που καθορίζονται υπέρ αυτών και εισπράττονται από το Κράτος.

Κάθε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από κεντρικά ή περιφερειακά Όργανα του Κράτους, προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση συνεπάγεται και τη μεταφορά των αντίστοιχων πόρων.

Νόμος ορίζει τα σχετικά με τον καθορισμό και την είσπραξη τοπικών εσόδων, απ’ ευθείας από τους Ο.Τ.Α.

Υπό το καθεστώς των συνταγματικών αυτών ρυθμίσεων, εκδόθηκαν, κατά καιρούς, διάφορα νομοθετήματα, για την εισαγωγή και την οργάνωση, μεταξύ άλλων, νέων θεσμών, υπηρεσιών και διαδικασιών, για την ανάπτυξη (εθνική, περιφερειακή, τοπική), για την αποκέντρωση και την Αυτοδιοίκηση.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Επιτυχία, είναι το ευνοϊκό αποτέλεσμα μιας δράσης, και το δυνατό συναίσθημα της επίτευξης. Ο ορισμός της επιτυχίας είναι προσωπική υπόθεση.

Όσο περισσότερη επίγνωση έχουμε, όσο πιο ξεκάθαρα βλέπουμε την πραγματικότητα, τόσο περισσότερες επιλογές ανοίγονται μπροστά μας.

Μπορείτε να απολαύσετε την επιτυχία, στις μικρές καθημερινές εργασίες και μπορείς επίσης να τη βρεις, σε μεγάλα επιτεύγματα.

Μια λίστα όπως την έγραψε, ο Φίλιππος Μωράκης πριν από 20 χρόνια, προκειμένου, να υπενθυμίζει προπαντός στον εαυτό του, ποιος είναι ο σωστός τρόπος επίλυσης ενός προβλήματος.

  1. Κάθισε Μόνος – Σκέψου.

Ξεκαθάρισε και αποκρυστάλλωσε τη σκέψη σου.

  1. Σταμάτα να ζεις στο παρελθόν και προσπάθησε να ξεχάσεις τα όνειρα, που είναι απραγματοποίητα.
  2. Άφησε τη φαντασία σου ελεύθερη και οραματίσου τους ρεαλιστικούς στόχους σου, κι ας είναι μακροχρόνιοι.
  3. Μοίρασε τους συγκεκριμένους στόχους σου, σε εβδομαδιαίες εργασίες και γράψε τον προγραμματισμό σου και ημερομηνίες εκπλήρωσης των εβδομαδιαίων στόχων σου.

Δώσε προτεραιότητες.

  1. Ξύπνησε το μικρό γίγαντα και τη τόσο σιδερένια θέληση που κρύβεται μέσα σου.

Ανάπτυξε και συγκέντρωσε καθημερινά θηριώδη αποφασιστικότητα πραγματοποίησης των στόχων σου.

  1. Τοιχοκόλλησε και διάβασε καθημερινά, θετικά μηνύματα και επικαλέσου, τη βοήθεια αγαπημένων σου προσώπων, για την αναπτέρωση του ηθικού σου.
  2. Να αποφεύγεις τους αρνητικούς και αδιάφορους ανθρώπους.

Αυτοί προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες τους.

Δεν είναι μόνο αντιπαραγωγικοί είναι και επιβλαβείς.

  1. Να θυμάσαι : Είναι πολύ πιο ωφέλιμο, για το πνεύμα και την ψυχή σου, να προσπαθείς να μάθεις από τους συνανθρώπους σου, παρά να σχολιάζεις, τις αδυναμίες τους.

Κανένας δεν είναι τέλειος και όλοι κάτι έχουν να προσφέρουν.

  1. Μην επιτρέψεις σε κανένα εμπόδιο, κριτική ή περιστάσεις να σε παρεκλείνουν, από την πορεία σου.

Ξέγραψέ το… τι θα πει ο κόσμος… Ο κόσμος “ούτως ή άλλως”, δεν κάνει ποτέ θετικά σχόλια.

  1. Τράβα μπρος με κρίση, την εκπλήρωση των στόχων σου, και ξεκίνα την εφαρμογή του αριθμού (1) τώρα… και όχι αύριο το πρωί.

Ν’ αξιολογείς την εφαρμογή του προγράμματος σου, κάθε εβδομάδα.

  1. Μην εγκαταλείψεις τις προσπάθειές σου ποτέ.

Αν σκέφτεσαι και είσαι έτοιμος να υποχωρήσεις, μη φοβηθείς.

Είναι πολύ φυσιολογικό.

Η ανασφάλεια που φέρνει τις προσωρινές υποχωρήσεις είναι ο “απαραίτητος δρόμος”, που πρέπει να περάσεις, για να φτάσεις στην επιτυχία.

Την επόμενη μέρα το πρωί, θα αισθανθείς καλύτερα.

Να ξαναπροσπαθήσεις και να ξαναπροσπαθήσεις.

  1. Να θυμάσαι : Καμιά επιτυχία δεν πραγματοποιείται με τις πρώτες προσπάθειες.

Μάθε πρώτα να χάνεις, μετά μάθε να επιμένεις σταθερά και μόνιμα στην εκπλήρωση των στόχων σου.

Είναι αδύνατον να μην πετύχεις.

Οι πετυχημένοι συνάνθρωποί σου εγγυώνται την επιτυχία σου, από τον ίδιο δρόμο…. άντεξαν και πέτυχαν.

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω το πρώτο και βασικό συστατικό, για την επιτυχία είναι η τόλμη.

Όπως είχε πει και ο Οδυσσέας Ελύτης, τα τρία Τ της επιτυχίας, ταλέντο, τόλμη, τύχη.

Η τόλμη και το θάρρος είναι τόσο σημαντικά στη ζωή μας, όχι μόνο τώρα, αλλά πάντα.

Το ένστικτο της επιβίωσής μας στηρίζεται καθαρά εκεί, στο να σπάμε τους φραγμούς μας και να κατακτάμε τους φόβους μας.

Βικιφθέγματα :

– Αν δεν πετύχεις την πρώτη φορά, δοκίμασε πάλι. – Φραγκλίνος.

– Αν κάτι το βρίσκεις δύσκολο, αναλογίσου αν μπορεί κάποιος άλλος να το πετύχει.

Οτιδήποτε είναι ανθρωπίνως δυνατό, μπορείς κι εσύ να το πετύχεις. – Μάρκος Αυρήλιος

– Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να αφιερωθεί κάνεις σταθερά και απόλυτα σε ένα συγκεκριμένο σκοπό, τον οποίο φωτίζουν ευγενή ελατήρια.

Ένας τέτοιος αγώνας ανυψώνει και εξιδανικεύει τον άνθρωπο και εξασφαλίζει επιτυχία στη ζωή. – Βολταίρος.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ναρκωτικά είναι χημικές ουσίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σώμα μας, εκτός βέβαια εκείνων που χρειάζονται, για θεραπευτικούς λόγους.

Υπάρχουν πολλά νόμιμα ναρκωτικά, τα οποία έχουν βοηθήσει για χιλιάδες χρόνια στη θεραπεία πολλών ασθενειών και νόσων.

Το τσάι, καθώς και ο καφές, μπορούν να χαρακτηριστούν σαν διεγερτικά, για το λόγο ότι περιέχουν το διεγερτικό καφεΐνη.

Τα παράνομα ναρκωτικά είναι εκείνα που, έχουν εισαχθεί λαθραία στη χώρα, ή έχουν κατασκευαστεί ή καλλιεργηθεί χωρίς άδεια.

Μερικά από τα παράνομα ναρκωτικά, είναι η μαριχουάνα, το LSD, η ηρωίνη, η κοκαΐνη. Όλα τα ναρκωτικά χορηγούνται κατόπιν συνταγής γιατρού. Όσα παίρνονται χωρίς τέτοια συνταγή είναι παράνομα.

Τι είναι κατάχρηση ναρκωτικών : Κατάχρηση ναρκωτικών είναι η επιβλαβής χρήση ναρκωτικών. Όλοι μας κάνουμε χρήση ναρκωτικών μερικές φορές, αλλά οι περισσότεροι από μας τα χρησιμοποιούμε, όπως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν, για να θεραπεύουν συγκεκριμένα προβλήματα υγείας, π.χ. πονοκεφάλους, μολύνσεις, υψηλή αρτηριακή πίεση κ.τ.λ.

Πως ενεργούν τα ναρκωτικά? : Αλλάζουν τη διάθεση, τη λειτουργία, αντίληψη και ετοιμότητα του πνεύματος. Με το να δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλος και νωτιαίος μυελός), ελέγχουν τον τρόπο που ενεργούμε και σκεφτόμαστε.

Όταν κάνουμε κατάχρηση των ναρκωτικών η αντίληψή μας σχετικά με τον κόσμο, που μας περιβάλλει και η ικανότητα μας, να λειτουργούμε και να ενεργούμε κανονικά, μπορεί να υποστούν κάποια αλλαγή.

Μπορεί να είναι δύσκολο, για κάποιο πρόσωπο να προβλέψει τις επιδράσεις των ναρκωτικών, για το λόγο ότι αυτές οι επιδράσεις εξαρτώνται από την ποσότητα που καταναλώνεται, από το χαρακτήρα του προσώπου, που παίρνει τα ναρκωτικά και από το περιβάλλον στο οποίο τα παίρνει.

Γιατί οι άνθρωποι αρχίζουν να χρησιμοποιούν ναρκωτικά : Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Μερικοί άνθρωποι δοκιμάζουν ναρκωτικά από περιέργεια. Πολλοί επίσης παίρνουν ναρκωτικά, για το λόγο ότι αισθάνονται, πως οι φίλοι τους, δεν θα τους συναναστρέφονται, αν δεν τα παίρνουν. Ή ίσως γιατί νομίζουν ότι η λήψη των ναρκωτικών, τους δίνει μια διαφορετική εικόνα – όπως σε ένα άτομο, ώριμο και ανεξάρτητο.

Άλλοι τα παίρνουν, σαν μια αποδοκιμασία των κανόνων, που επικρατούν στην κοινωνία μας και για να επιβάλλουν τη δική τους προσωπικότητα.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ναρκωτικά, για να μπορέσουν ν’ αντιμετωπίσουν ενοχλήσεις. Άλλοι πάλι μπορεί να αισθάνονται αβέβαιοι, για το μέλλον και για το τι, τους περιμένει και σαν αποτέλεσμα στρέφουν την προσοχή τους στα ναρκωτικά, στην προσπάθειά τους, να βρουν κάποια σιγουριά.

Η κατάχρηση των ναρκωτικών όμως, οδηγεί σε πραγματικά προβλήματα, σωματικά, πνευματικά, κοινωνικά.

Εφηβεία, καιρός αλλαγής : Η εφηβεία είναι η περίοδος κατά την οποία οι άνθρωποι αρχίζουν ν’ αναπτύσσουν τις ικανότητές τους και τις επιδεξιότητές τους.

Είναι επίσης ο καιρός, κατά τον οποίο μπορεί κανείς ν’ απολαμβάνει ανακαλύπτοντας τον εαυτόν του και ν’ αρχίζει, να αισθάνεται άνετα με τον εαυτό του.

Είναι όμως και ή περίοδος πολλών αλλαγών, στις διαθέσεις και στα αισθήματα. Η αυξανόμενη πίεση και η ευθύνη μπορεί πολλές φορές, να τους κάνει να αισθάνονται πολύ άσχημα.

Τόσο η οικογένεια, όσο και οι φίλοι είναι σημαντικοί, αλλά κατά τη διάρκεια της εφηβικής ηλικίας, οι σχέσεις μ’ αυτούς μπορεί ν’ αλλάξουν, ενώ τα ενδιαφέροντα επεκτείνονται, στο να κάνουν καινούργιους φίλους και ίσως απομακρυνθούν από τον αρχικό τους κοινωνικό κύκλο.

Πρακτικές οδηγίες, για να πείτε όχι, στα ναρκωτικά :

Λάβετε υπόψη σας ότι οσάκις οι φίλοι σας ή άλλοι άνθρωποι που ξέρετε, εξασκούν πίεση σε σας, έχετε το δικαίωμα να πείτε, ό,τι εσείς νομίζετε.

Σκεφτείτε, πως μπορούσατε να πείτε “όχι”, στις προσφορές ναρκωτικών.

_ Να είστε έτοιμοι για ν’ αντιμετωπίσετε τους διάφορους τρόπους πίεσης.

Αν γίνεται με φιλικό τρόπο ή για να σας πειράξουν, μπορείτε, να ανταποκριθείτε με τον ίδιο τρόπο.

Αν η πίεση αποτελεί απειλή, ίσως τότε να χρειαστεί να την αποφύγετε.

_ Φερθείτε ευγενικά αλλά με βεβαιότητα, χωρίς να προσβάλετε τους φίλους σας.

_ Πολλές φορές οι φίλοι δεν εννοούν, να καταλάβουν, τι σημαίνει το “όχι” και επομένως, ίσως να χρειαστεί να επαναλάβετε τη θέση σας.

Πηγή : Από το βιβλίο μου, με τον τίτλο : (Τα ναρκωτικά και η αντιμετώπισή τους).

Τα εκδοθέντα βιβλία μου, όπως κυκλοφόρησαν έχουν, τους ακόλουθους τίτλους : 1.Δημόσιες Σχέσεις, Επικοινωνία στην Ελληνική Αστυνομία. – 2.Δημόσιες Σχέσεις Αστυνομίας και Κοινού – 3.Επαγγελματική και Κοινωνική Αγωγή, Εθιμοτυπία – 4.Επαγγελματικός Οδηγός Αστυνομικού – 5.Τα Ναρκωτικά και η Αντιμετώπισή τους – 6.Επικοινωνιακές Σχέσεις, Αρχές ΜANAGEMENT, Άμβλυνση Ηθικών Αξιών – 7.ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗ – 8.Ο Άνθρωπος και ο Ανθρωπισμός του – 9.ΕΠΙΤΟΜΗ. 10.Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός – Τριακόσια Χρόνια Από τη Γέννησή του.

 

 

 

 

 

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΠΕΝΤΕ (5) ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΠΕΝΤΕ (5) ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

  1. Μην έχεις έπαρση, για τον εαυτό σου :

Όσο πετυχημένος κι αν γίνεις, ποτέ μη νομίσεις ότι ολοκληρώθηκες.

Πάντα να θυμάσαι : άλλο επιτυχημένος επαγγελματίας και άλλο επιτυχημένος άνθρωπος.

Αν αμφιβάλλετε γι’ αυτό, διαβάστε τις βιογραφίες του Ωνάση, της Μονρόε, του Μάρβιν Γκέυ και τόσων άλλων “επιτυχημένων”, αλλά όχι και τόσο ευτυχισμένων συνανθρώπων μας.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει σκεφτεί, ότι κάτι θα ήθελε να αλλάξει στη ζωή του. Πολλές φορές δεν μπορεί να εντοπίσει εξωτερικούς παράγοντες και στρέφεται στον εαυτό του.

Έρχεται αντιμέτωπος με ένα ερώτημα : Πως να αλλάξει τον εαυτό του, σε ένα συγκεκριμένο θέμα?

Παρατηρεί, ότι η συμπεριφορά του, αλλά και όλες οι άλλες συνθήκες, συνηγορούν, για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.

Η παρατήρηση αυτή είναι ολόσωμη.

Μια συμπεριφορά μας – για παράδειγμα η καλοσύνη μας, η υπέρμετρη ευγένειά μας, η ανεκτικότητά μας, η τάση μας να συγχωρούμε τους ανθρώπους – δεν είναι ξεκομμένη από την υπόλοιπη ύπαρξη μας και λειτουργία μας.

  1. Μην υποτιμάς τον εαυτό σου :

Υπάρχουν απεριόριστες δυνάμεις, που βρίσκονται μέσα σου. Σε καταστολή.

Σε κατάσταση αδράνειας. Κάνε όλες αυτές τις δυνάμεις να δουλέψουν, για σένα.

Είναι εκεί και σε περιμένουν. Αυτό θα το πετύχεις, με το να ζεις, μια αρμονική ζωή σε σχέση, με τις δυνάμεις αυτές. Ξέρεις ποιές είναι. Απλά θυμήσου.

Είμαστε, σχεδόν πάντα, οι αυστηρότεροι κριτές του εαυτού μας. Σπάνια μπαίνουμε στο κόπο να αναζητήσουμε και να προβάλουμε τα θετικά μας στοιχεία.

Αν νιώθουμε άσχημα, πληκτικοί ή ασήμαντοι, αυτό, πρωταρχικά, οφείλεται στο γεγονός ότι πιστεύουμε, πως οι άλλοι μας βλέπουν έτσι.

  1. Πάψε να ποντάρεις, στους ειδικούς της γνώσης.

Οι γνώσεις που αποκτά ο άνθρωπος, κατά τη διάρκεια της ζωής του, τον βοηθούν να προσαρμόζεται στο περιβάλλον του και φυσικά σε πολλές περιπτώσεις, να αλλάζει το περιβάλλον αυτό προς όφελός του.

Ήρθε η ώρα αφήνοντας τα σεμινάρια “παρακίνησης”, “αυτογνωσίας”, “θετικότητας”, να κάνεις κάτι κι έξω από την αίθουσα διδασκαλίας.

Ξέχνα τους ειδικούς, που υπάρχουν στη ζωή σου. Γίνε εσύ ειδικός του δικού σου πεπρωμένου.

Νιώσε άξιος και ικανός, για κάτι τέτοιο.

Άφησε πίσω τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες. Την αυτολύπηση και την απελπισία.

Οι ειδικοί των γνώσεων, είναι οι άρπαγες των δικών σου ονείρων, γιατί εσύ τους δίνεις τη δύναμη να υλοποιούν, τα δικά τους όνειρα.

Εσύ όμως τι έχεις κάνει για σένα?

Ζεις, δραστηριοποιείσαι, κινείσαι?

Κάνε το θαύμα σου.

  1. Να είσαι, ικανοποιημένος, που είσαι ζωντανός και υγιής :

Η Υγεία είναι ο παράγοντας, που μετράει την φυσική, ψυχολογική ή ακόμα και την πνευματική κατάσταση ενός ζώντος οργανισμού.

Παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί, παράγοντες συνθηκών ζωής (διατροφή, κάπνισμα, άσκηση, χρήση εθιστικών ουσιών) επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων.

Οι Αμερικανοί έχουν την ημέρα των ευχαριστιών, για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους, για όσα έχουν και όσα είναι.

Εσύ πότε και σε ποιον δείχνεις την ευγνωμοσύνη σου?

Ποτέ σου δεν πρόκειται, να περάσεις καλύτερα, αν δεν ευγνωμονείς, τα όσα έχεις και τα όσα αφήνεις πίσω σου.

Η ευγνωμοσύνη είναι συναίσθημα εκτίμησης, που δείχνει, ο αποδέκτης πράξεων, καλοσύνης σε αυτόν που τις προσφέρει.

  1. Ανάπτυξε, μια δυνατή, θέληση επιβίωσης :

Δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα βρεθείς αντιμέτωπος με κλέφτες ονείρων και θάνατο των ελπίδων σου.

Όταν σε στραγγίσουν οι αποτυχίες, η κριτική, η απογοήτευση και η απελπισία, τότε είναι η στιγμή, για να μετρήσεις το εκτόπισμα των δικών σου δυνατοτήτων.

Να εξακολουθήσεις, να περπατάς, να ανηφορίζεις. Μαθαίνουμε πολύ περισσότερα με τις αποτυχίες μας, παρά από τις επιτυχίες μας (αν έχουμε ανοιχτό μυαλό).

Πολλές φορές, η διαφορά ανάμεσα σε επιτυχία και αποτυχία είναι ένα τόσο δα βήμα, που δεν έγινε την τελευταία στιγμή.

Η δύναμη της θέλησης, είναι η ικανότητα να θέτουμε σε δράση ένα όραμα, που έχουμε.

Ενεργοποιεί τα συναισθήματα και το μυαλό μας, δίνοντας μας δύναμη, για να επιτύχουμε τους στόχους, που έχουμε θέσει.

Το “κλειδί”, για περισσότερες επιτυχίες στη ζωή, είναι η δύναμη της θέλησης.

Πηγή : www.therapia.gr. – www..ieFimerida.gr.-my mind.gr.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Οι περισσότεροι άνθρωποι λέμε και ακούμε :

“ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι μια πολύ κοινόχρηστη λέξη η συνείδηση, που η έννοια της έχει ψυχολογικό – ηθικό και φιλοσοφικό βάθος, που επιφανειακά δεν αξιολογούμε την αξία και σημασία της :

_ Η συνείδησή μου, δεν μου το επιτρέπει.

_ Ψηφίσατε κατά συνείδηση.

_ Έπραξα κατά συνείδηση.

_ Συνειδητοποίησε αυτό, που πρόκειται να κάνεις.

_ Έχω αναπαυμένη τη συνείδησή μου.

_ Δεν το έχω ακόμη συνειδητοποιήσει.

_ Να φοβάσαι την συνείδησή σου και το θεό.

_ Είναι ασυνείδητος.

_ Το έπραξε ασυνείδητα.

_ Η συνείδησή μου είναι ακόμα καθαρή.

Ψυχολογικά συνείδηση είναι το σύνολο των, σε μια στιγμή του χρόνου κατανοητών ψυχικών φαινομένων, όπου η σκέψη μας στρέφεται στο προσωπικό μας, υπέρ – εγώ, που αποτελεί τον εσωτερικό κώδικα της Ηθικής, κάθε ανθρώπου.

Είναι η συνείδηση, μια εσωτερική φωνίτσα που μας προειδοποιεί, ότι κάποιος μας βλέπει (menken).

Από πλευράς Ηθικής, που μας ενδιαφέρει περισσότερο, συνείδηση είναι η ιδιότητα και η ικανότητα της ψυχής μας, όχι μόνο να βλέπει τα συμβαίνοντα στον εαυτό μας, αλλά και να κρίνει αυτά, αν είναι κακά, ανήθικα, άδικα.

Την ικανότητα αυτή, ο μεν Σωκράτης την ονόμασε Δαιμόνιο, ο Καρτέσιος εσωτερικό φως, ο Αυγουστίνος πηγή της αλήθειας.

Τον όρο συνείδηση τον χρησιμοποίησαν πρώτοι οι Στωϊκοί φιλόσοφοι, εννοούντες με αυτόν, την εσωτερική σε κάθε άνθρωπο, αλάθητη αίσθηση.

Τα ψυχικά συνειδητά φαινόμενα, τα βλέπει και μας τα καθιστά γνωστά, ο μόνος αυτός ψυχικός παράγοντας, που είναι το προσωπικό μας εγώ. Τα συνειδητά αυτά φαινόμενα δεν μένουν πάντοτε τα ίδια. Αντικαθίστανται από άλλα.

Αυτό καλείται ροή συνείδησης.

Το προσωπικό μας εγώ, δεν είναι μόνο θεατής, αλλά και επόπτης του όλου Ψυχικού μας βίου. Είναι και κριτής της ορθότητας ή μη, των επιθυμιών και των πράξεων μας.

Για τα μη συνειδητά ψυχικά φαινόμενα, αυτά βρίσκονται στο υποσυνείδητο, κατά πολύ χρόνο της ζωής μας, όπου σε δεδομένη ευκαιρία εισέρχονται στο χώρο της συνείδησης και τότε γίνονται συνειδητά.

Στο υποσυνείδητο μη γενόμενα συνειδητά, παραμένουν πολλά, ψυχικά στοιχεία, που επιδρούν στο χαρακτήρα μας.

Και ήδη γεννάται το ερώτημα?

Τι είναι το υποσυνείδητο?

Το υποσυνείδητο, είναι η ηθική φυλακή της ψυχής, το σκοτεινό διαμέρισμα του μυαλού, το μπαλαούρο.

Εκεί φυλακίζονται οι ταραξίες, οι αμαρτωλές ορμές, οι χαμηλές συμπεριφορές, οι κακίες, οι παράνομες ιδέες και οι άκαιρες επιθυμίες.

Αυτές οι παράνομες ιδέες, φυλακίζονται στους υγιείς συνετούς ανθρώπους.

Όμως και σ’ αυτούς, κατά τον ύπνο στα όνειρα αποφυλακίζονται προσωρινά, από το υποσυνείδητο.

Η συνείδηση, είναι το κριτήριο, επί του οποίου εκδίδονται αποφάσεις αθωωτικές ή καταδικαστικές που προξενούν τύψεις οδύνης, που μαστιγώνουν τον παραβάτη των νόμιμων.

Οι τύψεις της συνείδησης είναι χρήσιμες, γιατί εξυγιάνουν την κακία.

Τις τύψεις της συνείδησης κατόπιν κακής πράξης, πίστευαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας, σαν τιμωρούς Θεότητας, τις οποίες ονόμαζαν Αράς ή Ερινύες και τους είχαν αφιερώσει βωμούς, επί του Αρείου Πάγου.

Οι Ερινύες στα δράματα των μεγάλων τραγικές ποιητών (Αισχύλου – Σοφοκλή – Ευριπίδη), παρουσιάζονται να διώκουν αμείλικτα τους ασεβείς, δολοφόνους και εγκληματίες.

Κατά τον Όμηρο, η ωραία Ελένη, από τα πλήγματα των Ερινυών αναφωνεί :

“Καλλίτερα θα ήταν, όταν γεννήθηκα, να με συνέτριβε θύελλα ανέμου στους βράχους ή να με έπνιγε η θάλασσα, παρά να νοιώθω, όσα υφίσταμαι από τις Ερινύες.”

Κατά την εξέλιξη του ανθρώπου, μαζί με την γέννηση της ανθρώπινης διάνοιας, ήλθε και η περίοδος της σκέψης και του λογικού.

Το λογικό είναι, η μεγάλη διευθύνουσα δύναμη της ψυχής και η κυριότερη ενεργή δύναμη της σκέψης.

Η λογική είναι η συνισταμένη όλων των παρατηρήσεων, της πείρας και των γνώσεων μας, οι οποίες συνελέγησαν και τοποθετήθηκαν, στη συνείδηση και το υποσυνείδητο.

Στο ερώτημα, αν είναι διαπαιδεύσιμη η απόκτηση καλής συνείδησης, ώστε ο άνθρωπος να συμπεριφέρεται και να είναι ωφέλιμος στους συνανθρώπους του, μέσα στην κοινωνία, με ανθρωπιστικά συναισθήματα, η απάντηση είναι, ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί.

Ξεκινά από μικρός, αν διδαχθεί από την οικογένειά, το σχολείο, και άλλης φύσεως εκπαιδεύσεις, τι είναι αγαθό, τι είναι κακό, τι δίκαιο, τι άδικο, τι θεϊκά όσιο και ανόσιο, ποιός είναι ο προορισμός του στη γη, ποιά τα καθήκοντά του προς τον εαυτό του, τον πλησίον του και το Θεό.

Δηλαδή η συνείδηση του, θα είναι πάντοτε παραστάτης και πολύτιμος σύμβουλός του.

Με τη διαφώτιση και τη συστηματική διδασκαλία και καθοδήγηση, με τον παραδειγματισμό, η έμφυτη συνείδηση καθίσταται υγιής, ορθή, και ωφέλιμη.

Πηγή : Από το βιβλίο μου, με τον τίτλο (Ο Άνθρωπος και ο ανθρωπισμός του).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΚΑΛΛΙΟ ΘΛΙΨΗ – ΠΑΡΑ ΤΥΨΗ

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει…..

ΚΑΛΛΙΟ ΘΛΙΨΗ – ΠΑΡΑ ΤΥΨΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Βαθειά καλλιεργημένος ο λαός μας, γνώστης του θελήματος του ηθικού και του Θεϊκού νόμου, κατέληξε σε μια μεγάλη αλήθεια.

Πολύτιμο κληροδότημα το : “Κάλλιο θλίψη πάρα τύψη”.

Δηλαδή είναι προτιμότερη η όποια στενοχώρια, από το μαρτύριο που ξεκινά, από τις τύψεις της συνειδήσεως.

Διαθήκη πνευματική η ρήση των προγόνων μας, για να μας υπενθυμίζει πως είναι συμφερότερη η ζημιά, από την παράβαση του Νόμου, ανθρώπινου και Θείου.

Η ύπαρξη της θλίψης είναι κάτι φυσιολογικό, που συμβαίνει στον οργανισμό μας, και δεν υποδηλώνει πάντα την ύπαρξη της παθολογικής της φύσεως, δηλαδή της κατάθλιψης.

Η θλίψης ως συναίσθημα μας βοηθάει στην αυτοσυντήρησή μας και επί πλέον βελτιώνει την κρίση μας και τον προβληματισμό / στοχασμό μας, σε σχέση με σημαντικές σχέσεις η καταστάσεις στη ζωή μας.

Ωστόσο, όπως κάθε συναίσθημα που βιώνουμε, μαζί και η θλίψη, εκδηλώνονται, τόσο στη φυσιολογία του σώματος μας, όσο και στη συμπεριφορά μας.

Και αυτό, μέσω των συναισθηματικών συστημάτων του εγκεφάλου μας, μας επιτρέπει να προσαρμοζόμαστε και να αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον μας, και τις συνθήκες που το διέπουν.

Αν δηλαδή, το περιβάλλον που βρισκόμαστε είναι αγχωτικό, τρομακτικό, απειλητικό ή ευχάριστο, ο οργανισμός μας θα προσαρμοστεί ανάλογα και θα δράσει, τόσο σε σωματικό επίπεδο, όσο και σε ψυχολογικό.

Υπάρχουν θλίψεις που φέρνουν γαλήνη, ευτυχία. Υπάρχουν θλίψεις που δίνουν χαρά. Οξύμωρο?

Όχι, όταν αυτές τις νοιώθουμε από τον πόλεμο για τις αρχές μας, για τα ιδανικά μας, για την σταθερότητα του χαρακτήρα μας, για την τιμιότητα και την ειλικρίνειά μας, για τη συνέπεια με τις αρχές μας.

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της ζωής μας και αρκετά έντονα στην παιδική μας ηλικία, μάθαμε ότι η θλίψη είναι κάτι κακό και πρέπει να αποφεύγεται (ή να καταπνίγεται), μάθαμε ότι η θλίψη και το κλάμα, είναι κάτι για τους αδύναμους και τους μαλθακούς).

Όλοι σε κάποια στιγμή της ζωής μας, νιώσαμε το συναίσθημα της τύψης.

Άκρως ψυχολογική, γιατί η οδύνη από τύψεις είναι μεγαλύτερη και βασανιστικότερη από οποιαδήποτε θλίψη.

Αυτοβιώνοντας και ο Απόστολος του Χριστού έλεγε :

” Η γαρ καύχησις Ημών αυτή εστί, το μαρτύριον της συνειδήσεως Ημών.”

Οι τύψεις είναι η συναισθηματική κατάσταση, που βιώνουμε, όταν έχουμε κάνει κακό και έχουμε βλάψει, με τα λόγια ή τις ενέργειές μας, έναν ή άλλους ανθρώπους.

Μιλάμε για ένα κακό το οποίο υφίσταται, είναι γεγονός αληθινό και έχει προκαλέσει αρνητικές συνέπειες, σε έναν ή περισσοτέρους ανθρώπους.

Τύψεις μπορεί να νοιώσει εκείνος, που έδωσε μια ψευδή κατάθεση και καταδίκασε έναν αθώο, εκείνος που χτύπησε με το αυτοκίνητό του κάποιον και το παράτησε αβοήθητο, ή εκείνος που αφαίρεσε τη ζωή κάποιου.

Οι τύψεις αφορούν ένα πραγματικό κακό, στο οποίο ευθυνόμαστε απόλυτα και σίγουρα εμείς οι ίδιοι και τις συνέπειες, που έχουν αυτές, στα λόγια και τις πράξεις μας.

Οι τύψεις είναι ένα οδυνηρό συναίσθημα που βιώνει ένα άτομο που μετανιώνει, για πράξεις που έχει κάνει στο παρελθόν και τις οποίες θεωρεί ντροπιαστικές, βλαβερές ή λανθασμένες.

Οι ενοχές από την άλλη, δεν υπονοούν, ότι το άτομο που τις νοιώθει, έχει φταίξει και εκείνο υποχρεωτικά, ούτε ότι αυτό που έχει πράξει κάποιος, είναι απαραίτητα και κακό.

Όταν η συνείδησή μας διαμαρτύρεται, για την ποιότητα της ζωής μας, δεν μπορούμε να έχουμε γαλήνη.

Δεν μπορούμε να χαμογελούμε δεν έχουμε ύπνο. Δεν έχουμε σωστές ανθρώπινες σχέσεις.

Δεν έχουμε δίαυλο επικοινωνίας με τον ουρανό.

Δεν έχουμε την χάρη του Θεού.

Γι’ αυτό “κάλιο θλίψη πάρα τύψη”.

Μόνον αν οι τύψεις γίνουν μετάνοια, αν γίνουν επιστροφή στο δρόμο του αγνού, του ωραίου, του ηθικού και καθημερινός αγώνας για αρετή, τότε οι τύψεις είναι διέξοδος, από το τούνελ, είναι η αρχή του φωτός.

Είναι η αρχή για το καλύτερο, είναι ο αγώνας, για το αγιότερο.

Γιατί…. Η συνείδηση είναι η μόνη φωνή στην οποία δεν πρέπει να κωφεύουμε.

Είναι η μόνη φωνή που δεν πρέπει να παράγουμε. Η μόνη φωνή που θα παίζει στις αποφάσεις και τις επιλογές μας, ρόλο καθοριστικό.

Εξάλλου είναι γενναιότητα να είναι κανείς κύριος της θελήσεως του και δούλος της συνειδήσεώς του. Μόνο τότε εξασφαλίζεται η εσωτερική μας ελευθερία.

Μόνον τότε έχουμε εσωτερική γαλήνη, η οποία επηρεάζει την ποιότητα των διαπροσωπικών μας σχέσεων.

Μόνον τότε η συμπόρευσή μας, με τους άλλους γίνεται στάση στην πράξη.

Μόνον τότε είμαστε μέσα στο θέλημα, του Θεού Πατέρα.

Γι’ αυτό, δεν έχουμε περιθώρια, για διλήμματα.

“Κάλλιο θλίψη, παρά τύψη”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

(Ένας από τους 3 Ιεράρχες μας)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι εξέχουσα προσωπικότητα της Χριστιανοσύνης.

Μέγας Πατέρας της Εκκλησίας, Οικουμενικός δάσκαλος κι ένας από τους τρείς Ιεράρχες, μαζί με τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο Θεολόγο.

Η μνήμη του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, γιορτάζεται στις 13 Νοεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 13 Σεπτεμβρίου από την Καθολική Εκκλησία.

Η ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ανακομιδή των λειψάνων του, στις 27 Ιανουαρίου και μαζί με την καθολική Εκκλησία, τιμά τους Ιεράρχες στις 30 Ιανουαρίου.

Η Εκκλησία τον ονόμασε Χρυσόστομο, για την ωραιότητα των λόγων του, ενώ για την ρητορική του δεινότητα τον ονόμασε “Δημοσθένης του Χριστιανισμού”.

Μέγιστος εκκλησιαστικός συγγραφέας, με εντυπωσιακό έργο, τόσο σε έκταση, όσο και σε θεολογική πληρότητα, αποτελούμενο από ομιλίες, πραγματείες και επιστολές.

Το πιο γνωστό έργο του είναι η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, που τελείται κάθε Κυριακή στις Εκκλησίες.

Λειτουργία σημαίνει δημόσια υπηρεσία (Λουκά 1:23 ;Εβρ. 8, 6 και 9:21). Στην Καινή διαθήκη σημαίνει διακονία (φιλ.2:30) και για τον πιστό αποτελεί “ξέσπασμα ευχαριστίας και δοξολογίας στον ύψιστο”.

Γνωρίζουμε από γραπτές πηγές πως, μέχρι και τον (7) έβδομο αιώνα, η Λειτουργία του ήταν άγνωστη.

Ο Θεολόγος Λεόντιος Βυζάντιος, το 532, αναφέρει τη Λειτουργία των Αποστόλων και του Μεγάλου Βασιλείου : Πολλά στοιχεία ενισχύουν την άποψη, ότι με τον όρο “Αποστόλων” εννοεί τη Λειτουργική αναφορά, που είχε διαμορφωθεί στην Αντιόχεια μέχρι το 350 και που τελικά είναι η βάση της σημερινής Λειτουργίας του Χρυσοστόμου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια (σημερινή Αττάλεια της Τουρκίας), το 347. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία και ανατράφηκε, από τη Μητέρα του, την ενάρετη Ανθούσα.

Σπούδασε ρητορική κοντά στο φημισμένο δάσκαλο της εποχής Λιβάνιο, ο οποίος, τον προόριζε για διάδοχο στη Σχολή του, αλλά ο μαθητής του, επέλεξε το δρόμο του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Ο Ιωάννης Χρυσόστομος είχε άφταστο χάρισμα του λόγου και θεωρείται, από τους μεγαλύτερους θεράποντες της Χριστιανικής τέχνης.

Στις περίφημες ομιλίες του, αναλύει το λόγο του Ευαγγελίου και αναφέρεται στη μετάνοια και στη μεταστροφή στο Θεό.

Θεολογεί, εμβαθύνει στα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας.

Κοινωνιολογεί, ψυχολογεί και ηθικολογεί.

Στηλιτεύει την ανηθικότητα και τη διαφθορά, καταγγέλλει την κοινωνική αδικία, στιγματίζει την σπατάλη, την επίδειξη πλούτου, καταδικάζει τις αυθαιρεσίες του πολιτικού συστήματος, στρέφεται σε βάρος του διεφθαρμένοι κλήρου, πάντα με παρρησία.

Στέκεται δίπλα στους αδύνατους, στους ταπεινούς, στους αδικημένους, σε όσους η υπεροψία των δυνατών, συχνά καταδυνάστευε.

Ο ίδιος υπήρξε αυστηρός ασκητής στην προσωπική του ζωή, υπόδειγμα θυσίας και αυταπαρνήσεων.

Δεν αποδεχόταν την παρουσία ιδιοτελών ανθρώπων στην Εκκλησία και το γεγονός αυτό τον έφερε σε ρήξη με μεγάλο μέρος του Κλήρου, που δεν άντεχε σκληρή κριτική του.

Πρωτεργάτες του κλίματος δυσαρέσκειας εναντίων του υπήρξαν, ο Ευτρόπιος (πανίσχυρος αυλικό), και ο Γαϊος – αρχηγός των Γότθων στη Κωνσταντινούπολη – ενώ, από Εκκλησιαστικής πλευράς, ο Σεβηριανός Γαβάλων, ο Ακάκιος Βεροίας και Αντίοχος Πτολεμαΐδας.

Ο κορυφαίος όμως διώκτης του Αγίου, ο οποίος συνύφανε τις σαθρές κατηγορίες σε βάρος του και συνάσπισε τους “Αντιχρυσοστομιστές”, για να τον αποπέμψουν, ήταν ο Θεόφιλος Αλεξάνδρειας, ο οποίος κατάφερε να πείσει την Αυτοκράτειρα, ότι ο Ιωάννης, όταν αναφερόταν σε ομιλίες του στην Ιεζάμπελ, υπονοούσε αυτήν.

Τελικά συνήλθε Σύνοδος, στην οποία παρευρέθηκαν οι μισοί Επίσκοποι, που αποφάσισαν να τον εξορίσουν.

Σύντομα, επανήλθε στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, λόγω του φόβου που προκάλεσε στην αυλή η αντίδραση του λαού, λόγω ενός μεγάλου κακού, που συνέβη στο οικογενειακό περιβάλλον της Ευδοκίας και συνάμα ενός σεισμού που εκδηλώθηκε και ο Ιωάννης ταξίδευε για την εξορία, ο οποίος εξελήφθη ως θεϊκό σημείο.

Σύντομα, ήρθε η ώρα της δεύτερης και μόνιμης εξορίας του Αγίου, επειδή δεν έπαυσε στιγμή, το κήρυγμα και τον αγώνα του.

Στη δεύτερη εξορία του καθ’ οδόν, προς τα Καμανα του Πόντου, πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία εξήντα (60) ετών.

Πηγή : – Βικιπαίδια -Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΠΕΝΤΕ (5) ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΠΕΝΤΕ (5) ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

  1. Μην έχεις έπαρση, για τον εαυτό σου :

Όσο πετυχημένος κι αν γίνεις, ποτέ μη νομίσεις ότι ολοκληρώθηκες.

Πάντα να θυμάσαι : άλλο επιτυχημένος επαγγελματίας και άλλο επιτυχημένος άνθρωπος.

Αν αμφιβάλλετε γι’ αυτό, διαβάστε τις βιογραφίες του Ωνάση, της Μονρόε, του Μάρβιν Γκέυ και τόσων άλλων “επιτυχημένων”, αλλά όχι και τόσο ευτυχισμένων συνανθρώπων μας.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει σκεφτεί, ότι κάτι θα ήθελε να αλλάξει στη ζωή του. Πολλές φορές δεν μπορεί να εντοπίσει εξωτερικούς παράγοντες και στρέφεται στον εαυτό του.

Έρχεται αντιμέτωπος με ένα ερώτημα : Πως να αλλάξει τον εαυτό του, σε ένα συγκεκριμένο θέμα?

Παρατηρεί, ότι η συμπεριφορά του, αλλά και όλες οι άλλες συνθήκες, συνηγορούν, για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.

Η παρατήρηση αυτή είναι ολόσωμη.

Μια συμπεριφορά μας – για παράδειγμα η καλοσύνη μας, η υπέρμετρη ευγένειά μας, η ανεκτικότητά μας, η τάση μας να συγχωρούμε τους ανθρώπους – δεν είναι ξεκομμένη από την υπόλοιπη ύπαρξη μας και λειτουργία μας.

  1. Μην υποτιμάς τον εαυτό σου :

Υπάρχουν απεριόριστες δυνάμεις, που βρίσκονται μέσα σου. Σε καταστολή.

Σε κατάσταση αδράνειας. Κάνε όλες αυτές τις δυνάμεις να δουλέψουν, για σένα.

Είναι εκεί και σε περιμένουν. Αυτό θα το πετύχεις, με το να ζεις, μια αρμονική ζωή σε σχέση, με τις δυνάμεις αυτές. Ξέρεις ποιές είναι. Απλά θυμήσου.

Είμαστε, σχεδόν πάντα, οι αυστηρότεροι κριτές του εαυτού μας. Σπάνια μπαίνουμε στο κόπο να αναζητήσουμε και να προβάλουμε τα θετικά μας στοιχεία.

Αν νιώθουμε άσχημα, πληκτικοί ή ασήμαντοι, αυτό, πρωταρχικά, οφείλεται στο γεγονός ότι πιστεύουμε, πως οι άλλοι μας βλέπουν έτσι.

  1. Πάψε να ποντάρεις, στους ειδικούς της γνώσης.

Οι γνώσεις που αποκτά ο άνθρωπος, κατά τη διάρκεια της ζωής του, τον βοηθούν να προσαρμόζεται στο περιβάλλον του και φυσικά σε πολλές περιπτώσεις, να αλλάζει το περιβάλλον αυτό προς όφελός του.

Ήρθε η ώρα αφήνοντας τα σεμινάρια “παρακίνησης”, “αυτογνωσίας”, “θετικότητας”, να κάνεις κάτι κι έξω από την αίθουσα διδασκαλίας.

Ξέχνα τους ειδικούς, που υπάρχουν στη ζωή σου. Γίνε εσύ ειδικός του δικού σου πεπρωμένου.

Νιώσε άξιος και ικανός, για κάτι τέτοιο.

Άφησε πίσω τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες. Την αυτολύπηση και την απελπισία.

Οι ειδικοί των γνώσεων, είναι οι άρπαγες των δικών σου ονείρων, γιατί εσύ τους δίνεις τη δύναμη να υλοποιούν, τα δικά τους όνειρα.

Εσύ όμως τι έχεις κάνει για σένα?

Ζεις , δραστηριοποιείσαι, κινείσαι?

Κάνε το θαύμα σου.

  1. Να είσαι, ικανοποιημένος, που είσαι ζωντανός και υγιής :

Η Υγεία είναι ο παράγοντας, που μετράει την φυσική, ψυχολογική ή ακόμα και την πνευματική κατάσταση ενός ζώντος οργανισμού.

Παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί, παράγοντες συνθηκών ζωής (διατροφή, κάπνισμα, άσκηση, χρήση εθιστικών ουσιών), επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων.

Οι Αμερικανοί έχουν την ημέρα των ευχαριστιών, για να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους, για όσα έχουν και όσα είναι.

Εσύ πότε και σε ποιόν δείχνεις την ευγνωμοσύνη σου?

Ποτέ σου δεν πρόκειται, να περάσεις καλύτερα, αν δεν ευγνωμονείς, τα όσα έχεις και τα όσα αφήνεις πίσω σου.

Η ευγνωμοσύνη είναι συναίσθημα εκτίμησης, που δείχνει, ο αποδέκτης πράξεων, καλοσύνης σε αυτόν που τις προσφέρει.

  1. Ανάπτυξε, μια δυνατή, θέληση επιβίωσης :

Δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα βρεθείς αντιμέτωπος με κλέφτες ονείρων και θάνατο των ελπίδων σου.

Όταν σε στραγγίσουν οι αποτυχίες, η κριτική, η απογοήτευση και η απελπισία, τότε είναι η στιγμή, για να μετρήσεις το εκτόπισμα των δικών σου δυνατοτήτων.

Να εξακολουθήσεις, να περπατάς, να ανηφορίζεις. Μαθαίνουμε πολύ περισσότερα με τις αποτυχίες μας, παρά από τις επιτυχίες μας (αν έχουμε ανοιχτό μυαλό).

Πολλές φορές, η διαφορά ανάμεσα σε επιτυχία και αποτυχία είναι ένα τόσο δα βήμα, που δεν έγινε την τελευταία στιγμή.

Η δύναμη της θέλησης, είναι η ικανότητα να θέτουμε σε δράση ένα όραμα, που έχουμε.

Ενεργοποιεί τα συναισθήματα και το μυαλό μας, δίνοντας μας δύναμη, για να επιτύχουμε τους στόχους, που έχουμε θέσει.

Το “κλειδί”, για περισσότερες επιτυχίες στη ζωή, είναι η δύναμη της θέλησης.

Πηγή : www.therapia.gr. – www..ieFimerida.gr.-my mind.gr.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

78η Επέτειος Μάχης των Αθηνών Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
‘’78η Επέτειος Μάχης των Αθηνών
 Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη’’.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών
σας ενημερώνει ότι :
την Κυριακή  4η   Δεκεμβρίου 2022 και ώρα 10:00, στο παρεκκλήσιο Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, των εγκαταστάσεων του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, θα τελέσει  την ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων  για τη δημοκρατία και την πατρίδα, κατά την 78η επέτειο της Μάχης των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.
 Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η
      Γνωρίζοντας την επιθυμία συμμετοχής και την αγάπη έκφρασης δοξασίας και τιμής, στη μνήμη των πεσόντων μαχητών, πολλών συνδικαλιστικών φορέων, αποστράτων και μη, καθώς και απλών πολιτών, ζητάμε ευγενικά την κατανόησή τους για τον αυστηρό περιορισμό των προσκεκλημένων, προς αποτροπή κάθε επιβαρυντικής συγκέντρωσης, που θα μπορούσε να επιφέρει, λόγω της πανδημίας, προβλήματα στην υγεία όλων μας.
   Εφόσον εθιμοτυπικά κάποιοι θελήσουν να τιμήσουν την επέτειο των πεσόντων ηρώων α τ ο μ ι κ ά, μπορούν, τηρώντας τα ισχύοντα κάθε φορά υγειονομικά πρωτόκολλα και μέτρα, να αποθέσουν λίγα λουλούδια στο χώρο της «Μνημειακής» μαρμάρινης στήλης κατά τη διάρκεια της επομένης του μνημοσύνου εβδομάδας (Δευτέρα 5/12/22 έως Σάββατο 10/12/22) και ώρες 11.00΄ – 13.00΄.  
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

ΒΕΛΤΙΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΜΕ ΕΥΚΟΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

ΒΕΛΤΙΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΜΕ ΕΥΚΟΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο σύνθετο σύστημα επεξεργασίας πληροφοριών που γνωρίζουμε. Είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε, να διαθέτει ένα σωρό χρήσιμα χαρακτηριστικά, ταυτοχρόνως όμως παρουσιάζει πολλά ελαττώματα και αδυναμίες.

Αν ωστόσο υπάρχουν κάποιοι που ξέρουν κάτι παραπάνω για το μυαλό μας, αυτοί είναι οι νευροεπιστήμονες και οι ψυχολόγοι.

Συμβουλές ομορφιάς για το σώμα, για το πρόσωπο, για τα μαλλιά, μας δίδονται καθημερινά και αμέτρητα βιβλία, έχουν γραφεί γι’ αυτά τα θέματα.

Να όμως που και το μυαλό είναι κάτι που βελτιώνεται, εξελίσσεται “ομορφαίνει” ή “ασχημαίνει”, ανάλογα με το πόσο και με ποιόν τρόπο, θα το φροντίσουμε.

Όπως μπορεί να ομορφύνει κάνεις στο σώμα και στο πρόσωπο, έτσι μπορεί επίσης να γίνει και πιο έξυπνος και είναι αυτό μια τέχνη.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκτελεί τις σημαντικότερες βασικές λειτουργίες του, ενώ παράλληλα αποκαλύπτουν τους τρόπους, με τους οποίους μπορούμε να τον κάνουμε, να λειτουργήσει στο “μάξιμουμ”.

Δείτε πως μπορείτε να βελτιώσετε την προσοχή και τη μνήμη σας, πως μπορείτε να γίνετε περισσότερο ορθολογικοί, αλλά και δημιουργικοί, πως θα αποκτήσετε τη δύναμη της μάθησης και της γνώσης, καθώς και ποιές είναι οι καλύτερες ώρες, κατά τη διάρκεια της ημέρας, για να βάλλεται το μυαλό σας να δουλέψει.

  1. Δεν υπάρχει κανένας μαγικός τρόπος, για να αποκτήσει κάποιος ευστροφία, από την μια στιγμή στην άλλη. Όμως η καθημερινή άσκηση του μυαλού είναι : “το κλειδί”, για κάτι τέτοιο.

Η άσκηση μπορεί να είναι : η εκμάθηση μιας γλώσσας, ένα χόμπι, νέα σχέδια, οτιδήποτε σας κάνει να σκέφτεστε, ακόμα και το σταυρόλεξο, τα επιτραπέζια παιχνίδια “που κάνουν το μυαλό να δουλεύει”, αλλά κυρίως η λογική ανάλυση και η μεθοδική εξεύρεση λύσεων, στα καθημερινά προβλήματα.

Συμβουλή πρώτη λοιπόν :

“Μην αφήνετε το μυαλό σας, να τεμπελιάζει”. Αν δεν χρησιμοποιείτε, κάπως θα σκουριάσει.

Προσοχή στην τροφή :

  1. “ΟΤΙ ΤΡΩΣ σκέφτεσαι!”. Και είναι αλήθεια, ότι η διατροφή έχει άμεση σχέση, με το μυαλό.

Σημαντικές είναι κατ’ αρχήν οι πρωτεΐνες και απαράβατος κανόνας, να μη ξεκινήσει κάνεις τη μέρα του, εάν δεν έχει εξασφαλίσει στον εαυτό του 15 γραμμάρια πρωτεΐνης, δηλαδή το αντίστοιχο, 2 ½ αυγών.

Η καλύτερη πηγή πρωτεΐνης είναι γιαούρτι, γάλα, και φρούτα στο μπλέντερ.

Πολύ σημαντική επίσης είναι η βιταμίνη Β, που σε μια μορφή της βοηθάει πολύ τη μνήμη. Πηγή της τα αυγά, το συκώτι, τα ψάρια, τα λαχανικά.

Επίσης πολύ σημαντική η βιταμίνη C, βοηθάει τις αντιδράσεις μας στον κίνδυνο και ακόμη στην απορρόφηση του σιδήρου που είναι απαραίτητος, για την “οξυγόνωση”, που χρειάζεται ο οργανισμός.

Μην υποτιμάτε λοιπόν – εκτός από το κρέας, τα ψάρια και τα λαχανικά, -τους ηλιόσπορους, το σπανάκι και τη σόγια.

  1. Γυμναστείτε, για το καλό του μυαλού σας!

Η γυμναστική δεν κάνει καλό μόνο στο σώμα, αλλά και στη διάθεση και στο μυαλό.

Οι μελέτες και τα πειράματα που έγιναν σχετικά και ιδιαίτερα μια έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, είχαν πολύ εντυπωσιακό αποτέλεσμα, σε περιπτώσεις ανθρώπων που έπασχαν από μελαγχολία, με την ψυχοθεραπεία!

Όσο για το πόσο καλό μπορεί να κάνει η άσκηση στο μυαλό, ας θυμηθούμε, ότι όπως και τα άλλα όργανα του σώματος, το μυαλό εξαρτάται από το αίμα, για να πάρει το οξυγόνο και τα συστατικά, που χρειάζεται.

Με τη γυμναστική, η καρδιά “στέλνει” στον εγκέφαλο περισσότερο αίμα, ενώ συγχρόνως, γίνεται μια λειτουργία με την οποία “καθαρίζονται” από χοληστερόλη οι αρτηρίες, και μ’ αυτόν τον τρόπο η “διέλευση” του οξυγόνου, προς τον εγκέφαλο διευκολύνεται.

  1. Ο ύπνος τρέφει το μυαλό!

Αρκεί να είναι καλός. Πολύ σημαντικό να μην υπάρχει θόρυβος, η θερμοκρασία του δωματίου, να είναι από 16 έως 26 βαθμούς και το κρεβάτι βολικό.

Το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, έχουν κακές επιδράσεις στον ύπνο, όπως και ο υπερβολικός εκνευρισμός, λίγο πριν την ώρα του ύπνου.

Αν όμως κανείς κοιμάται καλά, δίνει στο μυαλό του την ευκαιρία, να κάνει πολύτιμες ανακατατάξεις και εκτιμήσεις και προσφέρει στον εαυτό του, πνευματική διαύγεια.

  1. Ο καθαρός αέρας!

Αυτό δεν μπορεί να το έχει ο καθένας, αφού έχει πια καταντήσει πολυτέλεια.

Ο καθαρός αέρας είναι από τα πιο σημαντικά μυστικά, αν θέλει κανείς, να εξασκήσει την εξυπνάδα του.

Δυσεύρετος μεν, αλλά απαραίτητος ο καθαρός αέρας.

Μπορεί να βρεθεί σε μια εκδρομή στο βουνό και μάλιστα συνδυασμένος με γρήγορο περπάτημα ή τρέξιμο στο δάσος, υπόσχεται “νου υγιή εν σώματι υγιές”.

  1. Αυτό προϋποθέτει κάποια άσκηση, αλλά όταν κανείς το καταφέρει, να μάθει να σκέφτεται θετικά, το μυαλό του, ποτέ δεν θα τον εγκαταλείψει!

Η άσκηση μπορεί να αρχίσει, όταν συχνά φέρνουμε στο μυαλό μας, ευχάριστες θετικές εικόνες και σκηνές.

Σε στιγμές χαλάρωσης και περισυλλογής, πρέπει να μας γίνει συνήθεια να φανταζόμαστε ή να θυμόμαστε, σαν να τις βλέπουμε μπροστά μας σκηνές, που έχουμε ζήσει και ήταν πολύ ευχάριστες ή άλλες που επιθυμούμε να ζήσουμε.

Αν πάλι έχουμε άγχος, για κάτι, μπορούμε να κάνουμε “πρόβες” γι’ αυτό, πρόβες με τη φαντασία μας, στις οποίες πάντα στο τέλος, θα τα καταφέρνουμε.

Η λεγόμενη “θετική σκέψη” εξασκεί το μυαλό, αλλά επίσης μας δίνει περισσότερη δύναμη.

  1. Το μυστικό της Ανατολής.

Απίστευτο ίσως, αλλά αληθινό και επιστημονικά αποδεδειγμένα. Το μασάζ που γίνεται σοφά, ώστε να αποκαταστήσει τη ροή της ενέργειας στο σώμα και στο νου, αλλά όχι οποιοδήποτε μασάζ, βοηθάει στην καλύτερη λειτουργία του πνεύματος.

  1. Η περισυλλογή, τις διάφορες μορφές της.

Όπως π.χ. γιόγκα, μειώνει το άγχος και διευκολύνει τις πνευματικές λειτουργίες.

Η λογική σκέψη απαιτεί, να συμπεριφερόμαστε σαν ένας μικροεπεξεργαστής, να εκτελούμε κατά βήματα εργασίες, με βάση πληροφορίες που χρησιμοποιούν τους κανόνες της Λογικής. Όπως αποδεικνύεται, υπάρχει ένα ψήγμα αλήθειας στη λαϊκή πεποίθηση ότι “αριστερός εγκέφαλος ίσον λογική”.

Απεικονιστικές μελέτες έχουν δείξει ότι ο αριστερός προμετωπιαίος φλοιός είναι απαραίτητος για να κάνουμε λογικές σειρές σκέψεων και πολλές φορές για κάτι τέτοιο, δεν απαιτούνται σήματα, από τον δεξιό φλοιό.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΝAΞΟΣ ΤΟ ΙΕΡΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΝAΞΟΣ  ΤΟ ΙΕΡΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Νάξος είναι το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, με έκταση 429, 79 τ.χιλ. και απόσταση 103 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά.

Πρωτεύουσα της Νάξου είναι η Χώρα, με 7.070 κατοίκους.

Συγχρόνως βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου, θέση που κατά την αρχαιότητα συνέβαλε στην ευημερία των κατοίκων της.

Η ευφορία και ο πλούτος της, ήταν για τους αρχαίους παροιμιώδης.

Ο Πίνδαρος αποκαλεί την Νάξο ” λιπαράν” και ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι “Νάξος ευδαιμονία των Νήσων πεσέφερεν”.

Τα φρούτα, το λάδι, και κυρίως το κρασί, ήταν όπως και σήμερα ονομαστά.

Ο Ποιητής του 7ου π.Χ. αιώνα Αρχίλοχος από την Πάρο, παρομοιάζει τον οίνο της Νάξου, με νέκταρ των Θεών.

Η μυθολογία θεωρούσε τους Θράκες ως τους πρώτους κατοίκους της Νάξου.

Οι αρχαίοι πίστευαν, ότι οι Κάρες κατοίκησαν στη Νάξο, μετά τους Θράκες.

Οι Κάρες ήρθαν στη Νάξο, με επικεφαλής τον Νάξο, στον οποίο το νησί οφείλει το όνομα του.

Κατά την αρχαϊκή περίοδο η Νάξος κυριαρχεί στο Αιγαίο.

Η ανάπτυξη της Ναξιακής κοινωνίας, ήταν το επιστέγασμα της πολύ πρώιμης άνθισης των τεχνών.

Σ’ αυτό το νησί οι τεχνίτες έκαναν μερικά πολύ σημαντικά βήματα προς την εξέλιξή τους, από τη διακοσμητική στη μνημειώδη καλλιτεχνία.

Το μάρμαρο ήταν άφθονο και πολύ οικείο υλικό στη Νάξο και εξάγεται, για τα μεγάλα έργα στη Δήλο, αλλά και σε άλλα μεγάλα ελληνικά ιερά.

Οι Νάξιοι τεχνίτες, είναι οι πρώτοι που προχώρησαν σε οικοδόμηση κτιρίων εξ ολοκλήρου από μάρμαρα.

Περί το 530 π.Χ. χτίζεται το σπουδαιότερο μνημείο του νησιού, ο μαρμάρινος ναός του Απόλλωνα, στο νησάκι που σήμερα ονομάζεται “Παλάτια” (στην αρχαιότητα ” Στρογγύλη”).

Ήταν Ιωνικού ρυθμού, και σήμερα, ανάμεσα στα ερείπια του, προβάλλει περήφανα στο Αιγαίο, ακέραιη, μόνο η τεράστια μαρμάρινη, βάρους 80 τόνων, θύρα του Σηκού, που οι Ναξιώτες, την ονόμασαν ” Πορτάρα”.

Την ίδια εποχή, νοτιοδυτικά του ναού Απόλλωνα, χτίστηκε, ο μαρμάρινος ναός, Μυστηριακού προορισμού, αφιερωμένος στη Δήμητρα και την Κόρη (Περσεφόνη).

Ήταν ένα τετράγωνο μαρμάρινο οικοδόμημα με Αράβδωτους κίονες μόνο στη πρόσοψη. Το μνημείο έχει κτισθεί όλο από μάρμαρο και τα μέλη του σώθηκαν ικανοποιητικά.

Ερευνήθηκε από την Αρχαιολογική Εταιρεία και μελετήθηκε, από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πολυτεχνείο του Μονάχου.

Το Ιερό των Υρίων  :

Υρία (ή Υρίν) είναι ένα από τα πολλά ονόματα της Πάρου, όπως Ζάκυνθος και Υλήεσα, δηλαδή διάσωσης (από την ύλη).

Η λέξη σαφώς συνδέεται με τη μελισσοκομία, διότι Ύρον, σήμαινε σμήνος μελισσών, Ύρια την κηρύθρα και Υριστόμος, ήταν ο τεχνών την κηρύθρα.

Στη θέση Λειβάδια, 3 Χιλ. Ανατολικά του λιμένος της Νάξου, συναντάμε το ιερό των Υρίων ή Υρία, αφιερωμένο στο Θεό της αφθονίας και του κεφιού, Διόνυσο.

Τα ερείπια του ναού του Διονύσου ανακαλύφτηκαν το 1982.

Ο ναός είναι έργο του 6ου π.χ. αιώνα και αποτελεί λίκνο του ιωνικού ρυθμού, με τεράστια σημασία.

Κάτω από το ναό βρέθηκαν σε αλλεπάλληλα υπερκείμενα στρώματα, οι βάσεις τριών ακόμα ναών, όλοι αφιερωμένοι στον Διόνυσο.

Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα είναι και το ακέφαλο άγαλμα του Διονύσου.

Η έλλειψη κεφαλιού εξηγείται από το γεγονός, ότι κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο πολλοί αυτοκράτορες ανάγκαζαν τους κατοίκους να τους λατρέψουν σαν Διόνυσο και έτσι αντικαθιστούσαν το κεφάλι του αγάλματος, με εκείνο του νέου κατακτητή.

Άξιο θαυμασμού είναι επίσης ένα πηγάδι, που βρέθηκε στο δυτικό τμήμα του ναού, βάθους 5 μέτρων, με μαρμάρινη στρώση, ίσως το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα.

Όλα αυτά τα θαυμάσια ευρήματα πιστοποιούν ότι η λατρεία του Διονύσου στη Νάξο, ξεκίνησε από τα Μυκηναϊκά χρόνια (14ο π.Χ. αιώνα), και συνεχίστηκε μέχρι και την Ρωμαϊκή εποχή.

Θεωρούνται δε τόσο σημαντικά, διότι πιστοποιούν το ρόλο της Νάξου, στην παγκόσμια αρχιτεκτονική ιστορία και ταυτόχρονα προσφέρεται, μια εικόνα αδιάκοπης πολιτιστικής συνέχειας στη καρδιά του Αιγαίου.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΥ

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι σχέσεις Αστυνομίας και κοινού ανέκαθεν, αποτελούσαν ένα ζήτημα αρκετά λεπτό.

Στις αρχές του 2ου αιώνα, όταν ακόμα η επαφή της Αστυνομίας με το κοινό, περιοριζόταν στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι πολίτες επιθυμούσαν να καταγγέλλουν κάποια αξιόποινη πράξη, να υποβάλλουν παράπονα ή να ζητήσουν τη συνδρομή της, για κάποιο πρόβλημα, η αναγκαιότητα ανάπτυξης Δημοσίων Σχέσεων στο χώρο αυτής, ήταν σχεδόν ανύπαρκτη.

Σήμερα όμως, ο πολλαπλασιασμός των προβλημάτων που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι πολίτες, καθώς επίσης και η ανάθεση στην Αστυνομία επιπλέον καθηκόντων, πέραν της πρόληψης και της καταστολής του εγκλήματος, έχουν συμβάλλει τα μέγιστα ,στο να καταστεί η επαφή της Αστυνομίας με τους πολίτες συνεχής.

Στο πλαίσιο της αμφίδρομης σχέσης μεταξύ Αστυνομίας και κοινού, η συνεργασία του δεύτερου, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση, για την επιτυχή εκπλήρωση της αποστολής της πρώτης.

Από τη μια πλευρά, ο δημόσιος έπαινος για το έργο της Αστυνομίας, συντελεί στην ανύψωση του ηθικού της, γεγονός που την οδηγεί στην καταβολή μεγαλύτερων προσπαθειών, για τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων, προς το κοινωνικό σύνολο υπηρεσιών και από την άλλη, διάφορα θέματα που σχετίζονται με τη βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής του Σώματος, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας ή την ικανοποίηση οικονομικών αιτημάτων, αντιμετωπίζονται από την Πολιτεία, με πιο θετικό πνεύμα, όταν υπάρχει φιλική και συνεργάσιμη στάση του κοινού.

Αποτελεί δε κοινή πεποίθηση, ότι η αρμονική συνεργασία Αστυνομίας – κοινού επιφέρει θετικά αποτελέσματα και στον αγώνα, για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας.

Η σημασία των Δημοσίων Σχέσεων, επομένως, καθίσταται εμφανής.

Στους κόλπους της Αστυνομίας, οι Δημόσιες σχέσεις οφείλουν να έχουν ως στόχο την ενημέρωση του κοινού, για τις αστυνομικές δραστηριότητες και τα εκάστοτε λαμβανόμενα μέτρα και την πειθώ, ως προς την αποδοχή αυτών από μέρους του κοινού και τη συμμόρφωσή του, έτσι ώστε να καλλιεργηθούν καλές σχέσεις Αστυνομίας – κοινού, με απώτερη πρόθεση πρόσκτησης κύρους υπό της Αστυνομίας.

Επίσης να δημιουργηθεί κλίμα αμοιβαίας κατανόησης, να επιδειχθεί εκατέρωθεν καλή θέληση, να εμπεδωθούν συναισθήματα εμπιστοσύνης και να επιτευχθεί η από κοινού συνεργασία, για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος.

Βασικές εργασίες μιας Υπηρεσίας Δημοσίων Σχέσεων, ανεξάρτητα από τη μορφή οργάνωσης της και τη νομική μορφή εκείνου, υπέρ του οποίου λειτουργεί, θεωρούνται η σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης.

Οι πολίτες πρέπει να εκφράζουν γνώμη για την Αστυνομία που θέλουν να έχουν, η οποία, για να είναι αντιπροσωπευτική, χρειάζεται τα πορίσματα μια επίσημης δημοσκόπησης με τη συνδρομή ή την ευθύνη του Ε.Σ.Υ.Ε., ώστε οποιαδήποτε θεσμική αλλαγή, για χάρη του συμφέροντος, τόσο την πολιτών, όσο και της ίδιας της Αστυνομίας, να μη στηρίζεται σε εμπειρικά συμπεράσματα, αλλά σε στοιχεία.

Περαιτέρω, προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα που προβάλλει η Ελληνική Αστυνομία, στο ευρύτερο κοινό, σημαντικό θα ήταν το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων, να μέριμνα για την προβολή, με κάθε πρόσφορο μέσο, κυρίως δια των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των δελτίων ειδήσεων, των επιτυχιών της Αστυνομίας, στον αγώνα κατά του εγκλήματος, του έργου της και των μέσων που διαθέτει, για τη σύλληψη των παραβατών.

Όπως, η τοποθέτηση φωτογραφικών μηχανών σε οδικές αρτηρίες, για τον εντοπισμό των παραβατών, των ανωτάτων ορίων ταχύτητας.

Δεν είναι δυνατόν το κοινό να εκτιμήσει σωστά την απόδοση και την κοινωνική προσφορά της Αστυνομίας, αν δεν πληροφορείται, όλα τα θετικά στοιχεία της δραστηριότητάς της.

Επίσης η Αστυνομία, θα πρέπει, να συμμετέχει σε διάφορες κοινωνικές, πολιτιστικές και εικαστικές δραστηριότητες.

Να προβάλλει τις πολιτιστικές δραστηριότητές της, όπως εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίες, όχι μόνο στο περιοδικό της Αστυνομίας, αλλά και σε άλλα περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας, εφημερίδες κ.α.

Αναγκαίο κρίνεται και η ενημέρωση του κοινού, για την προάσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, μέσω διαλέξεων, στα πλαίσια των Σχολών της Αστυνομίας, με αντικείμενο, την Αστυνομία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

Η ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“Σοφοίς χρω”, να συναναστρέφεσαι με τους σοφούς ( Περίανδρος).

Ο Περίανδρος Κυψέλου ο Κορίνθιος (443-355 π.χ.), αλλά και τόσο η οικογενειακή του κατάσταση, όσο και η προσωπική του ζωή, δεν υπήρξαν αρκούντως ισάξιες της Υψηλής του διάνοιας, εν τούτοις διακρίθηκε για την πνευματική του οξύτητα, το σπινθηροβόλο του πνεύμα, την σπάνια θυμοσοφία του.

Υπήρξε ο μέγας κοινωνικός αναμορφωτής της εποχής του.

Κατάργησε τους βάρβαρους θεσμούς και την αγοραπωλησία των δούλων, προστάτευσε τα γράμματα και τις τέχνες, καταπολέμησε την ασωτία και τη χλιδή, θέσπισε την τιμωρία των τεμπέληδων και των οκνηρών.

Στους χρόνους της ακμής, ο Αθηναίος μπόρεσε να διαπλάσει έναν εκ των ωραιότερων τύπων, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα άνδρα, ρωμαλέον στο σώμα και λεπτόν στο πνεύμα, Εξ’ ου και “νούς υγιής, εν σώματι υγιεί”.

Όταν το παιδί γινόταν επτά χρόνων, πήγαινε στο Διδασκαλείο υπό την επιτήρηση του παιδαγωγού, καθήκον του οποίου ήταν να συνοδεύσει το παιδί στο σχολείο, να περιμένει και μόλις τελειώσουν τα μαθήματα να το συνοδεύει ξανά στο σπίτι του, γενικά δε να μέριμνα για την αγωγή του.

Στα διδασκαλία διδάσκονταν τα γράμματα από τους γραμματείς και τη μουσική από τους κιθαρωδούς, η δε φοίτηση διαρκούσε τρία χρόνια.

Ως αναγνωστικά βιβλία ( περγαμηνές) χρησίμευαν τα “Έπη του Ομήρου”

Το ποίημα θεωρείτο το κατάλληλο ανάγνωσμα, για τα παιδιά.

Μετά τα παιδιά πήγαιναν στις παλαιστές όπου γυμνάζοντο οι έφηβοι, δίδασκε δε ο παιδοτρίβης και οι γυμναστικές ασκήσεις, δεν ήταν τόσο σκληρές όσο των Σπαρτιατών, περιλάμβαναν κυρίως το “πένταθλον” (δρόμος, άλμα, πάλη, δίσκος, ακόντιο).

Οι σοφιστές συγκέντρωναν ποικίλη εγκυκλοπαιδική μόρφωση κι έδιναν τα μαθήματά τους περιοδεύοντας από πόλη, σε πόλη, σε πλατείες, σε δρόμους και σε άλλα δημόσια πολυσύχναστα μέρη, εκεί όπου υπήρχαν ευκαιρίες να συνδιαλέγονται και να συζητούν με το κοινό, η δε φιλοσοφική τους θεωρία, ήταν ο σκεπτικισμός.

Περίφημοι σοφιστές ήταν, ο Πρωταγόρας, ο Γοργίας, ο Πρόδικος και ο Ιππίας, από τα σπουδαιότερα δε σχολεία φιλοσόφων, ήταν το Λύκειο του Αριστοτέλη και η Ακαδημία Πλάτωνος.

Ο Πλάτων ( 429-448 π.χ.) είναι ο πρώτος συγγραφέας ο οποίος έγραψε επιστημονικό βιβλίο “περί αρετής”. Η πολιτεία και οι “Νόμοι” του Πλάτωνος , διεγείρουν το αδιάπτωτο και αμέριστο ενδιαφέρον και την εκτίμηση των παιδαγωγών, αλλά και εκείνων που σωστά και λογικά σκέπτονται και ενεργούν.

Ο Πλάτων θέλει οι άρχοντες να φιλοσοφούν ή οι φιλόσοφοι να γίνουν άρχοντες, ενώ όσον αφορά την ύλη για διδασκαλία, απαιτεί να είναι ικανή, να προάγει τα ήθη των νέων.

Οποιαδήποτε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα, στον ευαίσθητο αυτό σημείο, μόνο θλίψη και θυμηδία θα προκαλέσει.

Ο διάσημος πρόγονος μας, φιλόσοφος, Αριστοτέλης (384-322 π.χ), που γεννήθηκε στα Στάγιρα της Μακεδονίας μας, ίδρυσε στην Αθήνα ρητορική Σχολή και δίδασκε στο Λύκειο όρθιος, συνεχώς περπατώντας γι’ αυτό και η Σχολή του ονομάστηκε “Περιπατητική”.

Με την ευρεία του μόρφωση, τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις, ήταν προορισμένος να βλέπει σαφέστατα τα πράγματα της Αγωγής.

Μαθήτευσε στη Σχολή του Πλάτωνος, την οποία ονόμαζε “Ιερόν των Μουσών”.

Αντιθέτως προς τον ιδεαλιστή Πλάτωνα, επέκρινε δριμύτατα τον κοινωνισμό του, υπερασπισθείς την οικογένειά και την ατομική ιδιοκτησία, θεωρώντας την ως σπουδαίο παράγοντα αγωγής.

Ο Αριστοτέλης διακρίνει, τρία στάδια ανάπτυξης της σωστής αγωγής:

-Πρώτον την σωματικήν, – δεύτερον του ενστίκτου ή της κατωτέρας αισθητικότητας και – τρίτον την ανάπτυξη της διανόησης.

Γιός ιατρού και κάτοχος πολλών φυσικών γνώσεων, ιδρυτής του θετικισμού στην Ελληνική Φιλοσοφία και στις επιστήμες της Λογικής, της Φυσικής και μεταφυσικής, της Ψυχολογίας και της Ρητορικής, για την ηθική αγωγή ζητεί, να ληφθεί πρόνοια από νεαρότατη ηλικία.

Δεν δέχεται την ιδιωτική αγωγή των Αθηναίων, αλλά ζητά από την πολιτεία, να διευθύνει την εκπαίδευση των νέων, για να είναι ενιαίος για όλους ο σκοπός της αγωγής, ο οποίος συνιστάται κυρίως, στο να διδάξουν την αρετή.

Ο δε “Μέγιστος Αλέξανδρος ο Μακεδών” είπε για τον ευφυέστατο διαχρονικά φιλόσοφο :

“Εις τον πατέρα μου οφείλω το ζην, εις δε τον διδάσκαλό μου, το ευ ζην”.

Είθε και στις μέρες μας, να βρεθούν ισάξιοί του, διδάσκαλοι και ηγήτορες, ως προς την “καλή και αγαθή” (με την έννοια της “αξιας” σκέψη), που να αφορά τη σωστή, εφικτή, αποδοτική αγωγή των νέων.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γεννήθηκε περίπου το 579-572 π.Χ. και πέθανε το 500-490. Υπήρξε, σημαντικός Έλληνας Φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της Μουσικής.

Είναι ο κατ’ εξοχήν θεμελιωτής των Ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα, για την επιστήμη των ουράνιων Σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις.

Επικρατέστερος τόπος γέννησής του, παραδίδεται η νήσος Σάμος. Πέθανε στο Μεταπόντιον της Ιταλικής Λευκανίας, σε μεγάλη ηλικία.

Ο νεαρός Πυθαγόρας, μεγάλωσε με μεγάλη σεμνότητα και σωφροσύνη και έγινε όμορφος στην εμφάνιση, πολύ περισσότερο από όλους τους νέους.

Απολάμβανε, κάθε είδους σεβασμού, ακόμη και από τους μεγαλύτερους πολίτες.

Η συμπεριφορά του χαρακτηριζόταν από μεγάλη θρησκευτικότητα και ακολούθησε ιδιαίτερα σημαντικές δίαιτες, με ισορροπία ψυχής και εγκράτεια σώματος.

Όταν στη Σάμο εμφανίστηκε το τυραννικό καθεστώς του Πολυκράτους, όταν ήταν περίπου 18 ετών, έφυγε μαζί με τον Ερμοδάμαντα τον Κρεοφύλειο για την Μίλητο, κοντά στον Φερεκύδη, στον φυσικό Αναξίμανδρο και στο Φιλόσοφο Θαλή τον Μιλήσιο.

Κοντά στο Θαλή ο Πυθαγόρας, έλαβε την πρώτη του σοβαρή εκπαίδευση πάνω, στα Μαθηματικά, τη γεωμετρία και όσα έχουν σχέση με τους αριθμούς και τους λογισμούς.

Ο Θαλής τον προέτρεψε, να πάει στην Αίγυπτο και να συναναστραφεί με τους ιερείς της Μέμφιδος και της Διοσπόλεως, από του οποίους ο Θαλής είχε λάβει πολλές γνώσεις.

Όταν πήγε στην Αίγυπτο ασχολήθηκε ακόμη περισσότερο με τις επιστήμες και στα (22 ) χρόνια, που έμεινε εκεί, ολοκλήρωσε τις γνώσεις του στη Γεωμετρία και την Αστρονομία και έφτασε στο απόγειο της μάθησης της επιστήμης των αριθμών και της μουσικής.

Από την Αίγυπτο πήγε στη Βαβυλώνα, και διδασκόμενος Θεολογικά και αστρονομικά θέματα, έμεινε αλλά 12 χρόνια επιστρέφοντας στην Σάμο, σε ηλικία (56 ) ετών.

Στη Σάμο που επέστρεψε κατασκεύασε διδασκαλείο ημικυκλικό που για αιώνες αργότερα διατηρήθηκε, με την ονομασία “ημικύκλιο του Πυθαγόρα”, όπου οι Σάμιοι συσκέπτοντο για τα κοινά.

Στη συνέχεια μετοίκισε στον Κρότωνα της Ιταλίας, όπου έκανε μεγάλη εντύπωση στους κατοίκους, με τα πολλά προσόντα, με πολλή χάρη και ευπρέπεια στο λόγο και το ήθος, με αποτέλεσμα να γοητεύσει τους άρχοντες της πόλης.

Η φήμη του μεγάλωσε ακόμη περισσότερο και απέκτησε πολλούς οπαδούς, ακόμα και βασιλείς και δυνάστες, από τη γειτονική βάρβαρη χώρα.

Με την πρώτη του δημόσια ομιλία, ενώπιον του Δήμου ενθουσίασε τους πάντες, οι οποίοι ήσαν περισσότεροι από 2.000, όπως παραδίδει ο Νικόμαχος, οι οποίοι δεν επέστρεψαν στις πατρίδες τους, αλλά με τα παιδιά και τις γυναίκες τους έκτισαν ένα τεράστιο οίκημα ομαδικής ακρόασης το “ομακοείον” και ίδρυσαν την ονομαζόμενη Μεγάλη Ελλάδα στην Ιταλία.

Στον Κρότωνα ο Πυθαγόρας ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Κύλωνα, ο οποίος ήταν πλούσιος, αλλά δεν ήταν ευγενικός, αλλά βίαιος και τυραννικός και είχε την αξίωση να φαίνεται καλός.

Πήγε στον Πυθαγόρα αυτοεπαινούμενος, για να γίνει μαθητής του, αλλά ο Πυθαγόρας βλέποντας την φυσιογνωμία του και το ποιόν, του διέταξε να φύγει και να επιστρέψει στις ασχολίες του.

Ο Κύλων το θεώρησε μεγάλη προσβολή αυτό και έτσι άρχισε η αντιπαλότητα με τον Πυθαγόρα.

Ο Πυθαγόρας μαζί με λίγους μαθητές του, έφυγαν για τους Λοκρούς και από εκεί στον Τάραντα και το Μεταπόντιο.

Εκεί λέγεται τελείωσε η ζωή του, αποσυρόμενος στο ιερό των Μουσών και παραμένοντας εκεί σαράντα ημέρες δίχως τροφή.

Διάδοχος του Πυθαγόρα, έγινε ο Αρισταίος ο Κροτωνιάτης.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ικανότητα του ανθρώπου για μάθηση αποτελεί ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του. Παρουσιάζεται με τη γέννησή του και τελειώνει με τον Θάνατό του.

Η μάθηση εισχωρεί τόσο βαθειά σ’ όλες τις δραστηριότητες του (κινητικές και νοητικές), ώστε, σε τελευταία ανάλυση, καταντά απαραίτητη προϋπόθεση, για την πραγμάτωση της ανθρώπινης φύσης και την ολοκλήρωση της ανθρωπιάς του.

Τι μαθαίνει ο άνθρωπος :

Πρώτα- πρώτα, το νήπιο μαθαίνει βαθμιαία να αντιλαμβάνεται τον κόσμο, δηλαδή τα πράγματα, τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τις καταστάσεις.

Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να φαίνεται στην αρχή αυθαίρετος. Την ορθότητά του, όμως, βεβαιώνουν τα συμπεράσματα από σχετικούς πειραματισμούς.

Πειράματα που είχαν σκοπό να απαντήσουν στο ερώτημα, πως αντιλαμβάνονται τον κόσμο άνθρωποι που γεννήθηκαν τυφλοί από καταρράκτη και απέκτησαν αργότερα το φως τους, ύστερα από εγχείρηση, κατέληξαν σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα :

Οι άνθρωποι αυτοί δεν ξέρουν να βλέπουν τον κόσμο.

Το κατορθώνουν, όμως, σιγά – σιγά, ύστερα δηλαδή από μάθηση. “Για πολλές βδομάδες και μήνες από τότε που αρχίζει να βλέπει το άτομο, με μεγάλη δυσκολία, μπορεί να ξεχωρίσει και τα πιο απλά σχήματα, όπως ένα τρίγωνο ή ένα τετράγωνο.

Ο άνθρωπος μαθαίνει επίσης διάφορες δεξιότητες. Μαθαίνει να χειρίζεται διάφορα εργαλεία, όργανα, μηχανές, μαθαίνει να γράφει, να ζωγραφίζει και γενικότερα να κατασκευάζει.

Στο διάστημα που γίνονται οι δραστηριότητες αυτές αναπτύσσονται τα αισθητήρια όργανα, οργανώνονται τα αισθητηριακά δεδομένα και παρουσιάζονται τα πρώτα νοητικά σχήματα, τα οποία αποτελούν τις βάσεις, για την νοητική ανάπτυξη του ατόμου.

Η παραπέρα, όμως, νοητική ανάπτυξη του ανθρώπου (εμφάνιση της αφηρημένης σκέψης) συνδέεται αναπόσπαστα, με τη μάθηση της γλώσσας.

Το παιδί μαθαίνει τη γλώσσα σιγά – σιγά, μέσα στο κοινωνικό του περίγυρο και στη συναναστροφή του, με τους μεγαλύτερους.

Στην αρχή, η γλώσσα παίζει ρυθμιστικό ρόλο στη συμπεριφορά του. Οι μεγάλοι, δηλαδή, λένε, και αυτό, τις περισσότερες φορές, αντιδρά ανάλογα.

Αργότερα, όμως, καθώς αναπτύσσεται η γλωσσική ικανότητα του παιδιού, παρουσιάζεται εσωτερικός διάλογος, που βοηθεί στην αυτορρύθμιση της συμπεριφοράς του.

Το βοηθά επίσης η γλώσσα να αντιλαμβάνεται καλύτερα τον κόσμο, να ανακαλύπτει σχέσεις, να μαθαίνει έννοιες, συστήματα εννοιών, ιδέες, και να κάνει γενικεύσεις.

Όταν πάλι αργότερα μάθει το γραπτό λόγο, τότε ένας ολόκληρος θησαυρός από γνώσεις, που έχουν συσσωρεύσει οι προηγούμενες γενιές στα διάφορα κείμενα, είναι στη διάθεσή του.

Εκτός όμως, απ’ αυτά, ο άνθρωπος μαθαίνει επίσης, προλήψεις, προκαταλήψεις, συναισθήματα, συγκινήσεις, αποκτά ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας (με βάση τη μάθηση), μαθαίνει, τέλος, (μέσα στα πλαίσια των διαπραγματευτικών σχέσεων που αναπτύσσεται), τα σπουδαιότερα κίνητρα των πράξεων του.

Είναι τόσο γενική η παρουσία της μάθησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου, ώστε ο Mc Geoch γράφει τα εξής σχετικά :

“Αν προσπαθούσε κάνεις να φαντασθεί την απάλειψη, από το ρεπερτόριο των αντιδράσεών του, όλων όσα έχει μάθει, τότε θα ήταν σε θέση να καταλάβει καλύτερα την παρουσία της διαδικασίας της μάθησης και των αποτελεσμάτων της, στη συνηθισμένη συμπεριφορά”.

Πηγή : Η Μάθηση – Ψυχολογική Θεώρηση (Γεωργίου Π. Μαραγκουδάκη.)

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

Επισυνάπτεται  η απάντηση του Υπουργείου Εργασίας σε ζητήματα ασφαλιστικής και συνταξιοδοτικής φύσεως, ύστερα από υπόμνημα της Π.Ο.Α.Σ.Α. και την υποβολή του από το Σύνδεσμο Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ν. Βοιωτίας.
Για να διαβάσετε ή να κατεβάσετε την απάντηση κάνετε κλικ  εδώ—-> ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΗ ΞΑΦΝΙΑΣΤΕΙΣ

ΜΗ ΞΑΦΝΙΑΣΤΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο γάμος δεν είναι ατελείωτο πανηγύρι, ούτε μουσική δίχως φινάλε. Θα ‘χει τις χαρές, τις ωραίες απολαύσεις, την ευτυχισμένη ζωή και την ευδαιμονία των παιδιών. Αλλά θα ‘χει και τις θλίψεις και στενοχώριες, τις απογοητεύσεις, τις πίκρες, τις δοκιμασίες.

Ο καθαρός ουρανός που απλωνόταν πριν το γάμο, τώρα μελαγχολικός και συννεφιασμένος δεν έχει όρεξη να χαμογελάσει.

Βέβαια, λέγει ο Αυγουστίνος, “δεν μας διατάσσει Ο Θεός ν’ αγαπούμε τις θλίψεις, αλλά να τις υποφέρουμε με υπομονή και πίστη”.

Η οικογενειακή ζωή έχει πολλές μεταπτώσεις. Μην εκπλαγείς αγαπητέ νέε. Να ’σαι έτοιμος ψυχικά ν’ αντιμετωπίσεις και την πιο μεγάλη θλίψη και δυσκολία.

Είναι απαραίτητη κάποια προετοιμασία στους νέους για την αυριανή συζυγική ή και οικογενειακή ζωή.

Ο γάμος μοιάζει μ’ ένα ταξίδι. Όπως δηλαδή, ο άνθρωπος πριν ταξιδέψει ετοιμάζει τις αποσκευές του, έτσι κι ο νέος που θα παντρευτεί, πρέπει να καταρτίσει τον εαυτό του, για το μεγάλο ταξίδι.

Ο Glenn Clarc με ζωντάνια κι απλότητα δίνει, δέκα πρακτικές συμβουλές, για την ζωή των παντρεμένων:

  1. Προσπαθήστε να κάνετε το σύντροφό σας ευτυχισμένο. Μη του κάνετε το δάσκαλο. Διδάξτε κυρίως τον εαυτό σας.
  2. Ν’ αγαπάτε το σύντροφό σας με τις αδυναμίες του. Μη ξεχνάτε ότι σεις μπορεί να έχετε περισσότερες, και όμως θα θέλατε οι άλλοι να σας αγαπούν, όπως είστε.
  3. Μη το παίρνετε επάνω σας επειδή ο σύντροφός σας ανέχεται τις αδυναμίες σας, αλλά προσπαθήστε να τις ξεριζώσετε, όσο είναι καιρός.
  4. Μη προσπαθείτε πάντα να υποστηρίζετε και δικαιολογείτε τις απόψεις σας, μ’ εξαντλητική συζήτηση.
  5. Μη θυμώνετε και οι δύο μαζί, όταν βλέπετε “αναμμένο” το σύντροφό σας, αναβάλετε το δικό σας “άναμμα” για άλλη φορά!

Δύο θερμοί πίδακες μπορεί να ‘ναι ωραίο θέαμα σ’ ένα πάρκο όχι όμως και σ’ ένα σπίτι.

  1. Μη μελαγχολείτε κι οι δύο μαζί. Κάθε γυναίκα δικαιούται να μην έχει κέφι πότε – πότε. Το ίδιο και κάθε άνδρας έχει το δικαίωμα να κατσουφιάζει πότε – πότε. Αλλά όχι ταυτόχρονα.
  2. Και στις αντιθέσεις, ας βασιλεύει αρμονία.
  3. Εφόσον έχετε αποφασίσει να κάμετε το ταξίδι που λέγεται γάμος, μη σταματάτε μπροστά στα εμπόδια. Βαδίζετε πάντοτε προς τα εμπρός.
  4. Μη ξεχνάτε ότι ο γάμος δεν τελειώνει με την τέλεση του Μυστηρίου. Από κει αρχίζει.
  5. Τέλος, “αγαπάτε αλλήλους”. Και στο γάμο, όπως και σ’ όλα τ’ άλλα ζητήματα “μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. Μείζων δε τούτων η αγάπη”.

Η αγάπη, είναι το θεμέλιο της ευτυχίας στο γάμο. Είναι ο ήλιος που διαλύει τα σύννεφα των παρεξηγήσεων. Είναι το νερό που ποτίζει την ενότητα.

“Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει (Α’ Κορινθ. ΙΓ’ 9). Ξέρει ν’ αγωνίζεται, να θυσιάζεται, να νικά.

Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη, πεπερδεύεται, ού φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ού ζητεί τα εαυτής, ού παροξύνεται.

Ο Γάμος για εμάς τους χριστιανούς έχει ιερό, Μυστηριακό και ακατάλυτο χαρακτήρα.

Ο Απόστολος των εθνών και ιδρυτής της Εκκλησίας μας Παύλος, στην επιστολή του, προς τους Εφεσίους χαρακτηρίζει τον Γάμο “Μυστήριο μέγα εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν” ( Εφ.ε’ 32-33). Για το λαό αυτό κι επί αιώνες, ήταν και εξακολουθεί εν πολλοίς και σήμερα να είναι αυτονόητο.

Πηγή : Μιχάλης Ε Μιχαηλίδης (χτίσε γερά τη φωλιά σου).

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ανατρέχοντας στο ιστορικό της προέλευσης των Δημοσίων Σχέσεων, βρίσκουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας θεωρεί “πατέρα” των Δημοσίων Σχέσεων τον Αμερικανό Ινy Lee, και “γενέτειρά” τους τις Ηνωμένες πολιτείες, το 1906.

Όσον αφορά στην Ευρώπη, η Γαλλία θεωρεί ορόσημο εφαρμογής των Δημοσίων Σχέσεων το έτος 1946. Η Μ. Βρετανία το 1948. Η Ιταλία το 1950. Η Γερμανία το 1958 και το νεοελληνικόν κράτος δια του ΥΠΕΠΘ, θεωρεί ως εναρκτήρια χρονολογία, των εν Ελλάδι δημοσίων σχέσεων, το έτος 1951.

Κι αυτό, διότι εκείνη την χρονιά σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος, εξέδωσε Δελτία Τύπου και Ανακοινώσεις που γνωστοποιούσαν τις εκδηλώσεις εορτασμού της χιλιοστής εννιακοσιοστής επετείου, από την έλευση του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα και από την ίδρυση της Ελληνικής Χριστιανικής Εκκλησίας.

Ορισμός :

“Δημόσιες Σχέσεις είναι η προσπάθεια ενός ατόμου, φορέα, οργανισμού ή επιχείρησης, να επιτύχει κατανόηση και αποδοχή των ενεργειών του, ώστε να αναπτυχθεί μια στοιχειώδης αμοιβαία εμπιστοσύνη”.

Αυτόν τον ορισμό έχουν υιοθετήσει, οι πλέον σύγχρονοι φορείς των Δημοσίων Σχέσεων, η Διεθνής Ένωση Δημοσίων Σχέσεων, το Pubjik Rejation News και άλλοι.

Αντιπαραβολή ορισμού, με τα λεγόμενα των Ελλήνων :

Ξενοφώντας : “Η συνεργασία μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών είναι απαραίτητη ώστε με κοινή προσπάθεια να γνωστοποιήσουν στο Δήμο, τι και πώς πράττουν.

Αριστοτέλης : (Ηθικά Νικομάχεια) : “Η επικοινωνία και οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αναγκαίες προϋποθέσεις της ευδαιμονίας”.

Θουκυδίδης : “Όσον αφορά στα κοινά, πολιτευόμαστε ελεύθερα και δεν είμαστε φιλύποπτοι στις σχέσεις των καθημερινών μας επικοινωνιών.

Ο Πλάτωνας στους Νόμους, αναφέρεται ιδιαίτερα στις προς τα έξω σχέσεις μεταξύ των πόλεων – κρατών και εκφράζει τις απόψεις του, για τον τρόπο παγίωσης των καλών Σχέσεων μεταξύ των πολιτών.

Επίσης το Μαντείο των Δελφών ήταν φορέας μεταστροφής της κοινής γνώμης.

Οι Αμφικτιονίες, ήταν πρόδρομοι των σημερινών συνεδρίων, με καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη σχέσεων, ιδεών, πνεύματος συνεργασίας και ειρηνικής επίλυσης διαφόρων.

ΟΙ Αθηναίοι χρησιμοποιούσαν όλα τα τότε μέσα μαζικής επικοινωνίας, για να πλησιάσουν και να κατακτήσουν την κοινή γνώμη των Συμμάχων τους και τέτοια μέσα ήταν, η τραγωδία, η κωμωδία, οι καλές τέχνες, οι ραψωδοί, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ως και οι λατρευτικές τελετές.

Γενικώς, στο επικοινωνιακό και πραγματικά δημοκρατικό κλίμα της Αθήνας, αλλά και του ευρύτερου ελλαδικό χώρου της πόλης – κράτους, οι δημόσιες σχέσεις αναπτύχθηκαν και απέδωσαν, αξιοποιώντας τις αρχές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Τον Μάιο του 1861 στη Βενετία, ο Γάλλος θεωρητικός Jucien Mat, διατυπώνει τον Κώδικα Ηθικής, της επαγγελματικής δεοντολογίας όλων των επαγγελματικών ειδικοτήτων, που εξ αντικειμένου έρχονται σε άμεση επικοινωνία, με το πελατειακό κοινό.

Το 1956, (ένα χρόνο μετά την ίδρυση της Διεθνούς Ένωσης Δημοσίων Σχέσεων και πέντε χρόνια πριν από τη διατύπωση του Κώδικα Ηθικής, κατά την εκσκαφή οικοπέδου για την ανέγερση πολυκατοικίας στη γωνία Μπουμπουλίνας και Καραΐσκου στον Πειραιά, βρέθηκε ο Όρκος των Εμπόρων, του οποίου το κείμενο είχε ισχύ Νόμου και αποδίδεται στον Φιλιππίδη τον Αφιδναίο.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Η Χωροφυλακή στην επική εκστρατεία για τη Μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού

Του Νικολάου Ι. Κουτρουμπή

Ταξιάρχου Χωροφυλακής ε.α.

Ιστορικού Ερευνητού- Συγγραφέα

Το  Φεβρουάριο του 1830, ύστερα από ένα νικηφόρο δεκαετή απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων κατά της πιο στυγνής, της πιο βάρβαρης τυραννίας των Οθωμανών Τούρκων, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, η Ελλάδα αναγνωρίσθηκε ως  κυρίαρχο και ανεξάρτητο Κράτος και πήρε τη θέση που του άξιζε στη διεθνή κοινότητα. Παρά ταύτα όμως, οι προσδοκίες των επαναστατών δεν ικανοποιήθηκαν. Το νεότευκτο Κράτος, ενός τεράστιου Έθνους, περιορίσθηκε γεωγραφικά στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα, στην Εύβοια και στις   Κυκλάδες. Τα δε προς βορράν όριά του προσδιορίζονταν από  τη γραμμή που συνέδεε τον Αμβρακικό και Παγασητικό κόλπο. Αυτή ήταν η θέληση των τριών Προστάτιδων Δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) που είχαν συμβάλει αποφασιστικά, στην απελευθέρωση της Ελλάδος.

Τα όνειρα του απανταχού Ελληνισμού, για την πλήρη αναγέννηση του Έθνους, και την αποκατάσταση του Ελληνισμού στα πατροπαράδοτα ιερά του εδάφη, όπου έζησε για χιλιετηρίδες και δημιούργησε  τα ανεπανάληπτα έργα πολιτισμού  και μνημεία εκπάγλου ομορφιάς και τέχνης,  έμειναν ανεκπλήρωτα.

Έμειναν εκτός των ¨τειχών¨, που ¨άλλοι χωρίς να μας ρωτή­σουν¨ έκτι­σαν, η Β, Ήπειρος, η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, η Μακεδονία και η Θράκη, η ΙΩΝΙΑ, η ψυχή του Ελληνισμού. Τα ανεκτί­μητα στοιχεία του  πο­λι­τι­σμού του. Τα ιερά και τα όσια. Τα παγ­κοσμίου κάλλους και ομορφιάς δημιουργήματα, τα αιώνια σύμ­βολα πολι­τισμικής κληρονομιάς. Η Πόλη!! με την Αγιά-Σοφιά!! Αυτά αποκλείσθηκαν από την Ελληνική επικράτεια.

Χρειάσθηκαν πρόσθετες, μεγάλες θυσίες, κόποι, θέληση ακατάβλητη θέληση και ποταμοί αίματος, που διήρκεσαν εκατό χρόνια,  για να ανακτηθούν ορισμένα μόνο από αυτά. Καίτοι οι συγκυρίες που διαμορφώθηκαν, κατά καιρούς, στο διεθνές περιβάλλον, έδωσαν την ευκαιρία στην Ελλάδα να επιτευχθούν περισσότερα, οι Σύμμαχοί μας και συναγωνιστές μας στους μεγάλους κοινούς  αγώνες ( Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος), στην κρίσιμη στιγμή,  δεν στήριξαν τις Ελληνικές θέσεις, δεν κράτησαν την υπόσχεσή τους, άλλαξαν πορεία. Τα συμφέροντά τους οικονομικά και γεωπολιτικά, κυριάρχησαν των ηθικών και συμμαχικών υποχρεώσεων. Έτσι στην κρίσιμη φάση,  μετά τη λήξη του Μεγάλου Πολέμου η Ελλάδα έμεινε μόνη και τα όνειρά της συντρίφθηκαν στα βάθη της Μ.Ασίας. Οι συνέπειες τρομακτικές. Τις ζούμε μέχρι σήμερα.

Στη μακρά αυτή περιπέτεια του Ελληνισμού, το Σώμα της Ελληνικής Χωροφυλακής, με τη διπλή του ιδιότητα (στρατιωτική και αστυνομική) ακολούθησε την πορεία και τη μοίρα του Έθνους και έλαβε μέρος σε όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές προσπάθειες για την εθνική ολοκλήρωση.

Στον καιρό της ειρήνης πάσχιζε να επιβάλει την τάξη και να εφαρμόσει το κράτος του νόμου, αντιμετωπίζοντας τη μάστιγα της  ληστείας, τις εσωτερικές εξεγέρσεις και κάθε είδους παρανομία, σε μια κοινωνία ιδιόρρυθμη, η οποία για αιώνες, εξαιτίας της οθωμανικής τυραννίας,  είχε εθισθεί στην ανυπακοή και έβλεπε το κράτος, παρά την ελευθερία που του παρείχε, ως δυνάστη.

Εν καιρώ πολέμου, στο πλευρό του Στρατού στην πρώτη γραμμή, έλαβε μέρος σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες, από το 1912 έως το 1922. Όταν δεν πολεμούσε,  οργάνωνε  αστυνομικές υπηρεσίες στις απελευθερούμενες περιοχές,  ενσάρκωνε το ελληνικό Κράτος και  επέβαλλε την τάξη και την ασφάλεια στους κατοίκους.

Αυτές ήταν ευτυχισμένες στιγμές για τη χώρα και μεγάλη τιμή για την ίδια τη Χωροφυλακή. Έβλεπε τη πατρίδα να ανακτά τα εδάφη της και τον ελεύθερο πλέον ελληνικό πληθυσμό να δακρύζει από συγκίνηση και υπερηφάνεια.

Μετά από τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους, ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος που ξέσπασε σχεδόν αμέσως μετά τους Βαλκανικούς, το 1914, δημιούργησε νέες ευκαιρίες για την Ελλάδα για την ολοκλήρωση των ονείρων της. Ο Πόλεμος αυτός άνοιξε μέτωπο στη Μακεδονία και  επηρέαζε άμεσα την κατάσταση στην Ελλάδα. Τα κυρίως αντίπαλα κράτη η Βουλγαρία και κυρίως η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχαν ταχθεί στο πλευρό της Γερμανίας. Οι στιγμές ήταν κρίσιμες. Η Ελλάδα έπρεπε να  επιλέξει στρατόπεδο. Από την έκβαση αυτού του πολέμου κρίνονταν τα εθνικά της συμφέροντα. Οι αποφάσεις δύσκολες. Τα διλήμματα πολλά και μεγάλα. Η εθνική ευθύνη ακόμη μεγαλύτερη.  Μετά από διχογνωμίες και  έριδες εσωτερικές που οδήγησαν στον μεγάλο, τον εθνοκτόνο  εθνικό διχασμό, η Ελλάς εντάχθηκε στο πλευρό των Δυτικών Δυνάμεων και μάλιστα χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς δεσμεύσεις. Με μόνη την εμπιστοσύνη της στον προφορικό τους λόγο και τις υποσχέσεις τους.  Προσέφερε τις διαθέσιμες δυνάμεις της στον κοινό αγώνα. Παράλληλα αισθανόταν την ηθική υποχρέωση να προστατεύσει τους Ελληνικούς πληθυσμούς από τη μανία των Νεότουρκων που επιδίδονταν στις πιο άγριες και βάρβαρες σφαγές και δηώσεις  για την εθνολογική κάθαρση της Τουρκίας που είχε σχεδιασθεί και εφαρμοζόταν ήδη.

Όταν ο πόλεμος τελείωσε το 1918 με νίκη των συμμάχων, η Ελλάδα δεν είχε τίποτε χειροπιαστό. Το μόνο μετρήσιμο αποτέλεσμα ήταν οι τεράστιες απώλειες, σε έμψυχο υλικό και σε δαπάνες και οι συνέπειες ενός εθνοκτόνου εθνικού διχασμού.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πρωταγωνιστής των γεγονότων για την Ελλάδα, το 1919 από το Παρίσι όπου είχε μεταφέρει, προσωρινά,  την έδρα του, έδινε καθημερινές μάχες στα Συμβούλια και τις Διασκέψεις όπου γίνονταν οι συζητήσεις και οι διαβουλεύσεις  για την σύνταξη   της Συνθήκης Ειρήνης, και τον επανακαθορισμό των συνόρων, διεκδικώντας την ικανοποίηση των απαιτήσεων της Ελλάδος ως επιβράβευση της συμμετοχής της και των θυσιών της, στο νικηφόρο αυτό πόλεμο.

Μετά από σκληρές διαβουλεύσεις, τελικώς οι Σύμμαχοι ευδόκησαν να  αναθέσουν την άσκηση της διοικήσεως στη Σμύρνη και στην ευρύτερη περιοχή του Αϊδινίου, με προοπτική την μελλοντική ενσωμάτωση στην Ελλάδα υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Ο Βενιζέλος στις επιστολές του προς τον Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως Ρέπουλη, για την συγκρότηση των υπηρεσιών που θα ασκούσαν τη διοίκηση στη Μ.Ασία, έδιδε ιδιαίτερη σημασία στη τήρηση της τάξεως και επιβολή του κράτους του νόμου. Αξίωνε η επιλογή του προσωπικού να γίνει με αξιοκρατικά κριτήρια μεταξύ των αρίστων, ώστε η άσκηση της εξουσίας να είναι άψογη και να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των Συμμάχων. Η ισοτιμία, η ισοπολιτεία η δικαιοσύνη και η ευγένεια, μεταξύ όλων των κατοίκων, έπρεπε να  το  κύριο χαρακτηριστικό της Ελληνικής Εξουσίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, τον Μάιο του 1919 μαζί με την Ελληνική Μεραρχία, αποβιβάσθηκε στη Σμύρνη και η πρώτη δύναμη Χωροφυλακής αποτελούμενη από 500 Αξιωματικούς και οπλίτες. Η κατάσταση ήταν έκρυθμος. Ο τουρκικός πληθυσμός διέκειτο εχθρικώς προς κάθε τι το ελληνικό και οι Τούρκοι στρατιώτες, μπροστά στην αδιάφορη στάση των συμμαχικών στρατευμάτων, υποδέχθηκαν τον Ελληνικό Στρατό με πυροβολισμούς, που εξελίχθηκαν σε σφοδρές ένοπλες συγκρούσεις με νεκρούς, τραυματίες και έκτροπα εκατέρωθεν.  Η άνδρες της Χωροφυλακής με πολλές προσπάθειες και θυσίες συμμετείχαν στην καταστολή των ταραχών και την  επιβολή της τάξης. Με έδρα την Σμύρνη, η Χωροφυλακή ίδρυσε την Ανωτέρα Διοίκηση Χωροφυλακής Ιωνίας, και οργάνωσε της απαραίτητες υπηρεσίες τάξεως και ασφαλείας, (Αστυνομικά Τμήματα, Τμήματα Ασφαλείας, Αστυνομικοί Σταθμοί και Μεταβατικά Αποσπάσματα), για την ασφαλή αστυνόμευση της περιοχής ευθύνης της και ανάδειξη της παρουσίας του Ελληνικού Κράτους,  σε όλη την περιφέρεια δικαιοδοσίας του, με τρόπο πολιτισμένο και αποτελεσματικό. Ο συνολικός αριθμός της δυνάμεως της Χωροφυλακής που αποβιβάσθηκε στη Μ.Ασία ανήλθε σε 4.000.

Ο αγώνας που διεξήγαγε η Χωροφυλακή από το 1919 μέχρι το 1922 που απεχώρησε μαζί με τις άλλες κρατικές  υπηρεσίες, ήταν σκληρός. Παρά το γεγονός ότι ασκούσε τα καθήκοντά της με ισονομία, δικαιοσύνη, ευπρέπεια και ανθρωπισμό, έναντι όλων των κατοίκων, είχε να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα οργανωμένων συμμοριών τις οποίες διοικούσαν και κατηύθυναν Τούρκοι Αξιωματικοί που στέλνονταν από την Κωνσταντινούπολη, οι οποίες λυμαίνονταν τις περιοχές, προέβαιναν σε δολοφονίες Ελλήνων και λήστευαν, επιδιώκοντας τη δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας στην κοινωνία.

Η προέλαση του Ελληνικού Στρατού στα βάθη της Μ. Ασίας επιφόρτισε τη Χωροφυλακής με πρόσθετα καθήκοντα περιφρουρήσεως των Ελληνικών δυνάμεων, από τους Τσέτες, που οργάνωναν επιθέσεις και δολιοφθορές στα μετόπισθεν του Στρατού. Χειρότερη και πιο δραματική υπήρξε η θέση των Αποσπασμάτων Χωροφυλακής, όταν επήλθε η κατάρρευση του μετώπου και η άτακτη υποχώρηση του Στρατού. Στην περίπτωση αυτή ο Χωροφύλακας, ακολουθούσε τελευταίος προστατεύοντας και βοηθώντας τους βραδυπορούντες στρατιώτες και τον Ελληνικό πληθυσμό, που εγκατέλειπε την περιουσία του και κατευθυνόταν προς τη Σμύρνη, για να σωθεί. Αληθινό μαρτύριο.

Γενικά η Χωροφυλακή,  στάθηκε πιστή στο καθήκον της μέχρι την τελευταία στιγμή και κατέχει το μεγαλύτερο ποσοστό θυσιών στο Ιερό Θυσιαστήριο του Έθνους, μεταξύ όλων εκείνων που έλαβαν μέρος στο επικό αυτό αγώνα,  για την πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας. Από τις 4000 χωροφύλακες που αποβιβάσθηκαν στην Ιωνία οι 1000 έμεινα για πάντα εκεί, φύλακες των ιερών και οσίων της φυλής.

Ιδού πως περιγράφει την κατάσταση ο Αμερικανός Πρόξενος των Η.Π.Α. στη Σμύρνη Γεώργιος Χόρτον, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας: Πληροφορηθήκαμε ότι το τουρκικό ιππικό θα έμπαινε στην πόλη το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου 1922. Το προσωπικό του ελληνικού στρατηγείου και ο Ύπατος Αρμοστής με ολόκληρη την πολιτική διοίκηση ετοιμάζονταν να φύγουν. Οι Έλληνες Χωροφύλακες συνέχιζαν να περιπολούν στους δρόμους και να κρατούν την τάξη. Οι άνδρες αυτοί είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων των κατοίκων της Σμύρνης καθώς και ολόκληρης της κατεχόμενης ζώνης, με τη γενική τούς απόδοση , τις ικανότητες και την καλή τους συμπεριφορά. Οποιεσδήποτε κατηγορίες και αν αποδειχθούν βάσιμες εναντίον  των Ελλήνων στρατιωτών, μόνο έπαινοι μπορούν να ειπωθούν για τους Έλληνες χωροφύλακες. Όλοι οι πρώην συνάδελφοί μου στη Σμύρνη καθώς και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής θα επιβεβαιώσουν τα λεγόμενά μου…».

Μεγάλη ήταν η προσφορά της χωροφυλακής και στο άλλο μέτωπο, το μέτωπο της Θράκης. Με την ψήφιση της Συνθήκης των Σεβρών ολόκληρη  η Θράκη, πλην της Κωνσταντινουπόλεως, παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Η περιοχή αυτή δεν επηρεάσθηκε κατ’ αρχήν από την στρατιωτική  κατάρρευση του μετώπου της Μ. Ασίας  και το  Σώμα Στρατού, που βρισκόταν εκεί δεν είχε λάβει μέρος στις επιχειρήσεις και διατηρούσε τις δυνάμεις του αξιόμαχες.  Η Χωροφυλακή για τη διατήρηση της τάξεως και ασφαλείας στην περιοχή, είχε ιδρύσει την Ανωτέρα Διοίκηση Χωροφυλακής Θράκης με έδρα την Ανδριανούπολη και είχε οργανώσει τις αναγκαίες υπηρεσίες ασφαλείας και τάξεως καθ’ όλη την γεωγραφική έκταση.

Ενώ διεξάγονταν οι διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση της συνθήκης Ειρήνης, αιφνιδίως και εν αγνοία της Ελλάδος οι Σύμμαχοι ( Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία) έκαναν διακανονισμούς με βάση τα δικά τους συμφέροντα στην ηττημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία, με το κράτος της Νέα Τουρκίας του Κεμάλ. Στο  πλαίσιο αυτό, στις 25 Σεπτεμβρίου 1922  αντιπροσωπείες των Συμμάχων συναντήθηκαν στα Μουδανιά και διαπραγματεύθηκαν με  Τουρκική αντιπροσωπεία υπό τον Ινονού, ερήμην της Ελλάδος και αποφάσισαν, κατά παράβαση της Συνθήκης των Σεβρών, την παράδοση της Θράκης στην Τουρκία. Η Ελληνική αντιπροσωπεία υπό τον Στρατηγό Μαζαράκη, η οποία έφτασε στα Μουδανιά δύο ημέρες αργότερα, παρά τις διαμαρτυρίες της, αναγκάσθηκε μετά από οδηγίες του Βενιζέλου, να συνυπογράψει τη Συνθήκη.

Το τραγικό δε της υποθέσεως, το οποίο μαρτυρεί και την μεροληπτική και εχθρική συμπεριφορά των Συμμάχων προς την Ελλάδα, είναι ότι στη Συμφωνία ετέθη όρος που ανάγκαζε την Ελλάδα να εκκενώσει τη Θράκη μέσα σε 15 ημέρες!! Έτσι απλά με μια μονοκονδυλιά, σφραγίσθηκε η μοίρα εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων της Ανατολικής Θράκης.

Μετά την άμεση αναχώρηση του Ελληνικού Στρατούς από τη Θράκη, το βάρος της προετοιμασίας και της οργανώσεως της εξόδου από τη Θράκη 250.000 Χριστιανών Ελληνικής καταγωγής, περιήλθε στην ευθύνη της Χωροφυλακής. Να πως περιγράφεται στον Α΄ Τόμο της Ιστορίας της Χωροφυλακής του Απόστολου Δασκαλάκη, η δραματική  αποχώρηση από τις πόλεις της Ανατολικής Θράκης, Αδριανούπολη και Καλλίπολη, των ελληνικών στρατευμάτων και των ελληνικών πλη­θυσμών: « …Στις πόλεις αυτές τα τελευταία τμήματα της Χωροφυλακής, με τα όπλα ανά χείρας απέδωσαν τις τελευταίες τιμές στις υποστελλόμενες Ελληνικές Σημαίες, τις οποίες εν συνεχεία με ιερή κατάνυξη και εθνικό ρίγος προστάτευσαν και μετέφεραν στην πατρίδα. Πέρασαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα σε τάξη μάχης και με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Έτσι οι άνδρες της Χωροφυλακής, αντιμετώπισαν μόνοι τα δεινά της ήττας και έζησαν την τελευταία πράξη του εθνικού δράματος που παίχθηκε από το 1919 έως το 1922 στην Ιωνία».

100 χρόνια μετά, υπό τις σημερινές συνθήκες, η Ελλάδα, χωρίς να διεκδικεί τίποτε, αντιμετωπίζει τις απειλές της σημερινής Τουρκίας, για ανατροπή των όσων διακανονίσθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Η Ελλάδα από θέσεως ισχύος, αμύνεται. Παράλληλα, στο πλευρό της έχει τις ίδιες δυνάμεις που την στήριζαν και το 1922.

1922. Η τραγική εγκατάλειψη της πατρώας γης.

Σε κείνους που έπεσαν για την ολοκλήρωση των ίδιων ιδανικών, για τα οποία είχαν προηγηθεί οι ΝΕΟΙ  στη μάχη του Δραγατσανίου, το 1921, αφιερώνονται οι κατωτέρω στοίχοι  του ΚΑΛΒΟΥ:

Ω γνήσια της Ελλάδος/ τέκνα ψυχαί που επέσατε/εις τον αγώνα ανδρείως/τάγμα εκλεκτών Ηρώων/ καύχημα νέον.

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

Στις 15 Οκτωβρίου 2022 ημέρα Σάββατο πραγματοποιήθηκε με επιτυχία  η εκδρομή στα Καλάβρυτα από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Συνδέσμου κ. Νικόλαο Χριστολουκά συνεπικουρούμενος από τους :  Α’ Αντιπρόεδρο κ. Μπέττα Δημήτριο, Γεν. Γραμματέα κ. Σερέτη Δημήτριο, τον Ειδικό Γραμματέα κ. Γιαννούλα  Παναγιώτη, τον Ταμία κ. Γιαννούλη Ιωάννη,  τον Βοηθό Ταμία κ. Κάγκα Αντώνιο και τα μέλη του Δ.Σ. κ. Ζέππο Παναγιώτη και κ. Τέντε Παναγιώτα. Στη εκδρομή συμμετείχαν μέλη του Συνδέσμου και φιλικά τους πρόσωπα.

Το ταξίδι στα Καλάβρυτα είναι μια ειδική εμπειρία για τους λάτρεις της φύσης αλλά και για όσους θέλουν να γνωρίσουν ένα κομμάτι της ελληνικής ιστορίας.

Η πρώτη στάση ήταν η Μονή της Αγίας Λαύρας , η οποία αποτελεί σημείο υψίστης Εθνικής και Ιστορικής σημασίας καθώς το 1821 απετέλεσε το κέντρο της Εθνεγερσίας κατά των Τούρκων κατακτητών, αφού εκεί υψώθηκε το λάβαρο της  επανάστασης από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και έγινε η ορκωμοσία των αγωνιστών.

Η δεύτερη στάση  ήταν ο τόπος θυσίας στο ξεχωριστό μνημείο των Καλαβρύτων που βρίσκεται στο λόφο του Καπή, όπου στις 13 Δεκεμβρίου 1943 εκεί οδηγήθηκαν και εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς όλοι οι άνδρες από 14 ετών και άνω. Πιο πάνω από το μνημείο βρίσκεται μεγάλος σταυρός που θυμίζει αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών με επικεφαλής τον πρόεδρο Αντ/γο κ. Νικόλαο Χριστολουκά, το Δ.Σ. και τους συμμετέχοντες της εκδρομής,  απέτισαν φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης με τη κατάθεση στεφάνου στο μνημείο των πεσόντων αναφωνούντες ‘ΑΘΑΝΑΤΟΙ’.

Η τρίτη στάση ήταν στην Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου που θεωρείται η αρχαιότερη Μονή στην Ελλάδα, η οποία κτίσθηκε το 362 μ.Χ. από τους μοναχούς Θεόδωρο και Συμεών εκ Θεσσαλονίκης, στο άνοιγμα μεγάλου φυσικού σπηλαίου της οροσειράς του Χελμού χαρακτηριζόμενη ως από τα περισσότερο εντυπωσιακά προσκυνήματα της Ορθοδοξίας. Η εικόνα της Παναγίας Μεγαλοσπηλιώτισσας από μαστίχα και κερί φιλοτεχνημένη από τον Απόστολο Λουκά, τα ιερά κειμήλια, το λάβαρο με τις μορφές τριών βυζαντινών αυτοκρατόρων, εθνικές στολές και ευαγγέλια σε περγαμηνές καθώς οι ζωηρές σε χρώματα τοιχογραφίες εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη.

Μετά τη λήψη του γεύματος έγινε η επιβίβαση στο τρένο του οδοντωτού σιδηροδρόμου για μια απολαυστική, μοναδική και αξέχαστη διαδρομή, διάρκειας περίπου 1 ώρας, μέσα από το φαράγγι του Βουραϊκού  ακολουθώντας την πορεία του ποταμού Βουραϊκού. Ο σιδηρόδρομος Καλάβρυτα-Διακοπτό και η εντυπωσιακή αυτή διαδρομή  αποτελούν ένα από τα ομορφότερα φυσικά μνημεία της Ελλάδας.

 

 

 

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αντίποδας των ηθικών αξιών και έννοια συγκρουόμενη με αυτές είναι η ΔΙΑΦΘΟΡΑ, η οποία αποτελεί, από μια άποψη, την “ύβρη” του σύγχρονου Ανθρώπου, στο ξεπέρασμα των ηθικών ορίων κοινωνικής δράσης, μέσα από παρορμήσεις εγωισμού και αδιαφορίας, για την αναγκαία ευταξία των σχέσεων.

Ουσιαστικά, η διαφθορά αποτελεί φαινόμενο που μπορεί να ταυτιστεί με την έννοια της ανομίας, όπως την επεξεργάστηκε κοινωνιολογικά ο Emije Durkeim και δεν είναι μόνον η μερική ή ολική απουσία των κανόνων ή η αντίθεση σ’ αυτούς, αλλά πρόσθετα μία διαλυτική αίσθηση κοινωνικής αποξένωσης και ευρύτερης κοινωνικής παθολογίας.

Είναι ακόμη η αποθέωση των ατομικών επιθυμιών και το τυφλό πάθος, για την ικανοποίησή τους.

Έτσι παρουσιάζεται ανεξέλεγκτη πορεία κοινωνικής αλλαγής με την αμφισβήτηση των αξιών και την προσβολή των θεσμικών πλαισίων, το ξερίζωμα των παραδοσιακών οριοθετήσεων και τη σύγχυση στις συλλογικές κατηγορίες.

Η πλάστιγγα του κοινωνικού μέτρου δεν είναι σταθερή και η κλίμακα των εκτιμήσεων της συμπεριφοράς έχει χάσει την εγκυρότητα της .

Υπάρχει δυσαρμονία στις κοινωνικές δυνάμεις καθώς κατακερματίζονται οι σχέσεις τους στην εργασία, στις οικονομικές συναλλαγές, τα επαγγέλματα, την καθημερινότητα.

Έχουμε ως συνέπεια τη φθορά, το γκρέμισμα του οικοδομήματος που στεγάζει τη συλλογική μας ύπαρξη.

Χαρακτηριστικά για το θέμα της Διαφθοράς ο Durkeim διατυπώνει με την έννοια της ανομίας τη δική του διαγνωστική, για την παθολογία των μοντέρνων καιρών.

Η φθορά των κοινωνικών δεσμών από τις εξτρεμιστικές μορφές του ατομικισμού μας έχει οδηγήσει στην κρίση.

Εκείνο που χρειάζεται, είναι η επαναφορά της χρυσής ισορροπίας σε λειτουργική συνάρτηση ανάμεσα στο συλλογικό και το ατομικό στοιχείο.

Δίνοντας ένα γενικό όρο στην έννοια της διαφθοράς, θα λέγαμε ότι η διαφθορά υπάρχει όταν κάποιος προσπαθεί να προσφέρει μια ανταμοιβή σε κάποιον που διαθέτει εξουσία, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει παρανόμως, προς όφελος του πρώτου, πάντα με το σχετικό αντάλλαγμα.

Παρόλο που το φαινόμενο της διαφθοράς εντοπίζεται τόσο μεταξύ ιδιωτικών σχέσεων, δηλαδή μεταξύ δύο ιδιωτών (ιδιωτική διαφθορά), δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στη δημόσια, καθώς αυτή επηρεάζει ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο με σοβαρότερες συνέπειες.

Διεφθαρμένος μπορεί να είναι αιρετός, δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος στον οποίο έχει ανατεθεί εξουσία. Συνήθως η κατάχρηση έγκειται στην παράνομη, συνήθως μυστική, απόκτηση ιδιωτικής περιουσίας ή αποκόμιση κάποιου άλλου ιδιωτικού οφέλους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρουσιάζει η διάλεξη του Νίκου Πάσχα, καθηγητή εγκληματολογίας και ποινικής δικαιοσύνης, όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται, σε μια περίπτωση διαφθοράς, με τη βοήθεια του κράτους.

Εν έχει 2014 έκλεισε ο οργανισμός αποξήρανσης της λίμνης Κωπαΐδας. Η λίμνη είχε αποξηρανθεί από τις αρχές του περασμένου αιώνα. Συγκεκριμένα το έργο ξεκίνησε το 1882 και το 1931, ήταν το έτος κατά το οποίο αποπερατώθηκε.

Δηλαδή ένας οργανισμός παρέμεινε σε λειτουργία για ογδόντα επιπλέον χρόνια, χωρίς λόγο ύπαρξης.

Συγκεκριμένος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων εισέπραξαν το μισθό τους, χωρίς παρεχόμενο έργο. Ουσιαστικά όμως οι υπάλληλοι δεν θεωρείται ότι διέπραξαν κάποιο αδίκημα, καθώς κάθε διαδικασία πληρωμής τους, γινόταν με νόμιμο τρόπο.

Το σύνταγμα του 1975 καθιερώνει για πρώτη φορά την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου. Έχουμε λοιπόν με την κατοχύρωση αυτή την παράλληλη πλεύση, τόσο της αρχής του κοινωνικού κράτους, όσο και της αρχής του κράτους δικαίου.

Η διαφθορά τελικά, είναι ένα αντισυνταγματικό φαινόμενο.

Αντίκειται στην αρχή της νομιμότητας της δημόσιας διοίκησης, σύμφωνα με την οποία τα διοικητικά όργανα ,μπορούν να προβαίνουν μόνο στις νόμιμες ή υλικές ενέργειες.

Σύμφωνα με τον πίνακα διαφθοράς της Διεθνούς διαφάνειας η χώρα μας βαθμολογήθηκε με 49/100 και κατετάγη 17η στην Ε.Ε. και 58η παγκοσμίως, αισθητή βελτίωση, έναντι της 69ης το 2018.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΘΡΥΛΟΣ ! ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΥΤΙΚΟ

ΘΡΥΛΟΣ ! ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΥΤΙΚΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσο ευλογημένοι είναι οι Έλληνες που ως λαός, ως πρόσωπα και ως επαγγελματίες έχουν την αναφορά τους στο Θεό και στους Αγίους.

Το ίδιο ισχύει και για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας. Το φιλόχριστο στρατό μας όλων των Σωμάτων, αφού όλα τιμούν ως προστάτες τους Άγιους της Εκκλησίας μας.

Παράδειγμα το Πολεμικό μας Ναυτικό που πανηγυρίζει στις 6 Δεκεμβρίου τον προστάτη του, Άγιο Νικόλαο.

Γιατί αυτή η επιλογή?

Κάποτε ο Άγιος Νικόλαος απεφάσισε να ταξιδέψει με πλοίο στους Αγίους τόπους ως προσκυνητής. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ξέσπασε θαλασσοταραχή, με αποτέλεσμα το πλήρωμα και οι επιβάτες να πανικοβληθούν.

Ο Άγιος Νικόλαος με τη δυνατή του πίστη, ζήτησε το έλεος και την βοήθεια του Θεού και η θάλασσα ηρέμησε.

Μάλιστα, όταν ναυτικός γλίστρησε από το κατάρτι και σκοτώθηκε, ο Άγιός μας και πάλι με τη δύναμη της προσευχής του, τον ανέστησε.

Το θαύμα έγινε γνωστό και έκτοτε οι Ναυτικοί μας έθεσαν τον εαυτό τους και τα ποντοπόρα ταξίδια τους, κάτω από τη σκέπη, τις προσευχές και την προστασία του Αγίου Νικολάου.

Τον νοιώθουν πηδάλιο των καραβιών τους σε ώρες γαλήνης και σε ώρες εύκολες και σε ώρες δύσκολες.

Γι’ αυτό το Πολεμικό μας Ναυτικό γιορτάζει. Ο εορτασμός αυτός ενσωματώνει διαχρονικά το θρησκευτικό δέος, την εθνική υπερηφάνεια και την αγάπη του Έλληνα στην θάλασσα.

Η Θάλασσα είναι η ιστορική πύλη της Πατρίδος μας, η οποία οδηγούσε τους Έλληνες ναυτικούς, να κατακτήσουν την εθνική τους ανεξαρτησία.

Το Πολεμικό μας Ναυτικό έχει αφήσει ανεξίτηλη σφραγίδα του σε όλους τους εθνικούς μας αγώνες. Έτσι η υψηλού επιπέδου ετοιμότητά του και η μαχητική του ικανότητα αντανακλά στους εγγύς και τους μακράν την ισχύ της Πατρίδας μας.

Η ρήση του Χαρίλαου Τρικούπη ότι : “Κάθε μέρα που παρέρχεται άνευ ναυτικής Παρασκευής, αποτελεί καταστροφή για τον τόπο μας”, είναι η συνέχεια των λόγων που είπε ο Θεμιστοκλής, πως “έχουμε γη και πατρίδα, όσο έχουμε πλοία στην θάλασσα”.

Το θωρηκτό “Γεώργιος Αβέρωφ” Είναι ένα πλοίο – θρύλος του Πολεμικού μας Ναυτικού το οποίο κατέπλευσε στο Φάληρο την 1ην Σεπτεμβρίου του 1910 και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό. Από τα πιό σύγχρονα της εποχής, ήταν ατμοκίνητο, έπλεε με ταχύτητα 24 κόμβων και είχε πλήρωμα 20 Αξιωματικούς και 670 ναύτες. Αμέσως έγινε η ναυαρχίδα του απαρχαιωμένου ελληνικού στόλου.

Με κυβερνήτη τον ναύαρχο Κουντουριώτη (1855-1935) ηγήθηκε των ελληνικών δυνάμεων στις νικηφόρες ναυμαχίες της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913), κατά του τουρκικού στόλου, διαλύοντας τις προσδοκίες της Υψηλής Πύλης, για τον έλεγχο του Αιγαίου.

Πόσο το ένδοξο ιστορικό βάρος του Πολεμικού μας Ναυτικού!

Ο λαός μας, μικρός σε αριθμούς, αλλά μεγάλος σε ιδέες, αξίες, ιδανικά, λεβεντιά και ανδρειοσύνη έχει γερή μνήμη, εθνική μνήμη και γι’ αυτό δημιουργεί μεγάλη ιστορία.

Έτσι, ότι έκανε στη Σαλαμίνα το 480 π.χ. και απέτρεψε τους Πέρσες να εγκαταστήσουν την βαρβαρότητα τους στην Ελλάδα μας, το έκανε και το 1821, με ονόματα που θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη, αν ενδεικτικά αναφέρουμε τον Κανάρη, τον Μιαούλη, την Μπουμπουλίνα.

Δεν αμφισβητεί κάνεις μια πραγματικότητα, πως ο χρόνος νικιέται από κάποιους ήρωες και η μνήμη τους μένει αιώνια. Τα Ελληνικά πηδάλια σε όλους τους καιρούς τα κρατούν χέρια στιβαρά, που δεν υποκύπτουν μπρος στις Ιταμές και βίαιες απειλές.

Και σήμερα το αξιόμαχο Πολεμικό μας Ναυτικό, με τη βοήθεια του Λιμενικού Σώματος παραμένουν άγρυπνοι φρουροί των γαλάζιών μας θαλασσών, για να μην αφήσουν κανένα βέβηλο από αίματα πόδι εχθρικό να κουρσεύσει την γαλανή μας Πατρίδα.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

 ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό πλάσμα μέσα στο οποίο φανερώνονται τα όντα : μέσα στα μάτια του φωτίζεται και καθρεπτίζεται, αποκαλύπτετε ο κόσμος.

Όταν το πνευματικό βλέμμα του ανθρώπου θολώσει ή κλείσει είναι σαν να μην υπάρχει αυτός ο κόσμος. Τούτο το όμμα πρέπει να είναι άγρυπνο και διαπεραστικό. Γιατί αλλιώς δεν πρόκειται ο άνθρωπος και μάλιστα ο νέος να φτάσει, σε υψηλή ποιοτική εκτίμηση του κόσμου και της ζωής.

Για το λόγο αυτό ο άνθρωπος χρειάζεται αγωγή, μόρφωση, παιδεία. Δεν αρκεί η μη συνειδητή επίδραση της φύσης, η φυσική αγωγή, απαιτείται συνειδητή, συστηματική, μεθοδική συνδρομή και επενέργεια του κοινωνικού, πνευματικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, η οποία να αποβλέπει στην επαγγελματική του αποκατάσταση, στην πνευματική του συγκρότηση και στην ηθική αρτίωση του ανθρώπου.

Αγωγή ακριβώς είναι αυτού του είδους η επίδραση, η κατεύθυνση, η βοήθεια, η χειραγώγηση, ο προσανατολισμός που αποβλέπει στο να φέρει το φως, στις δημιουργικές δυνάμεις, που κρύβονται στη ψυχή κάθε ανθρώπου.

Καμία επίδραση, όσο συστηματική και αν είναι, δεν μπορεί να καρπίσει, αν δεν υπάρχουν αυτές οι εσωτερικές δυνάμεις, αυτές οι πηγές ενέργειας, τις οποίες καλλιεργεί και αξιοποιεί , η αγωγή.

Η αγωγή, επομένως, είναι δυνατή, επειδή προϋπάρχει η δυνατότητα της ψυχής να διαπλαστεί και να μορφωθεί.

Το καλό, το αληθές, το ωραίο, το άγιο, το ηθικό, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η αρετή γενικά, είναι αρχές, ιδεώδη, ιδανικά που δύσκολα μπορούν να αμφισβητηθούν.

Μέσα στη διερχόμενη ηθική κρίση της σύγχρονης κοινωνίας μας, πρώτο καινούριο στοιχείο και σημείο που βάλλεται, είναι ο θεσμός της οικογένειας.

Η οικογένεια, μέσω της αγωγής, σκεπάζει με ένα στοργικό τρυφερό τρόπο κάθε παιδευμένο μέλος της και είναι το πέπλο που θα εμποδίσει τους καθημερινούς ενοχλητικούς επισκέπτες να βεβηλώσουν, το άγιο βήμα της ψυχής του.

Η παραδοσιακή μορφή οικογένειας, σκοπός της οποίας ήταν η φυσιολογική και ηθική αγωγή των μελών της, ταλανίζεται μέσα στην δίνη της ηθικής κρίσης και στη χαλάρωση μέχρι των ορίων διάλυσης του κοινωνικού θεσμού της οικογένειας.

Σαν πρώτη βασική αιτία της κρίσης της οικογένειας, προβάλλεται ο υπερσυγχρονισμός του ατομισμού.

Σχετικά ο Dr. J.Bouchatd ,καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Montreaj, στο βιβλίο του “Ανανέωση της οικογενειακής αγωγής”, σημειώνει ότι κατά τα τελευταία 20 χρόνια, έχουμε υπερσυγχρονισμό του ατομισμού.

“Στις αρχές του αιώνα μας, γράφει, αν ένα σπίτι καιγόταν στο χωριό ή σε μια γειτονιά, ολόκληρο το χωριό ή ολόκληρη η γειτονιά, θα βοηθούσε να σβήσουν τη φωτιά.

Σήμερα έχουμε τις ασφαλιστικές εταιρείες, που είναι ασφαλισμένα τα ακίνητα.

Αντί για άλλα ιδανικά προβάλλεται κατά κόρον η απαίτηση : “Να ζήσω τη ζωή μου”.

Μήπως και στην πατρίδα μας, δεν ακούγεται το σύνθημα αυτό? Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία έζησαν το πρότυπο του αδελφού, που αγωνιζόταν να αποκαταστήσει τις αδελφές του και μετά σκεφτόταν να προχωρήσει, στο δικό του γάμο.

Άλλη αιτία είναι τα κηρύγματα του αρνητικού φεμινισμού.

Βεβαίως και η γυναίκα έχει δικαίωμα να διεκδικήσει καριέρα. Και πρέπει η πολιτεία με ειδικούς νόμους, με παροχές αδειών και επιδόματα, με καλά οργανωμένους παιδικούς σταθμούς, να τη στηρίξει.

Σχετικά ο Dr, Bouchard μας θυμίζει τον Απόστολο Παύλο : “Η γυναίκα ίση με τον άνδρα, αλλά διαφορετική”.

Μια τρίτη αιτία είναι η εργασία της γυναίκας έξω από το σπίτι.

Αυτό έφερε κατ’ ανάγκη τη μείωση των παιδιών. Έφερε την υπερφόρτωση του προγράμματος της γυναίκας. Η γυναίκα σύζυγος, μητέρα, νοικοκυρά.

Με εργασία εξωτερική, με καθήκοντα και υποχρεώσεις βαριές πολλές φορές.

Τέταρτη αιτία είναι άρνηση της πίστης.

Όλα τα ανωτέρω, θα τα ζούσαμε σε μειωμένη ένταση, αν στις ψυχές και των δύο συζύγων φώλιαζε η πίστη και η αγάπη, για το θέλημα του Θεού.

Όχι ότι δεν θα υπήρχαν προβλήματα, αλλά θα ήταν εύκολο να βρεθεί η χρυσή τομή. Η ύπαρξη της πίστης σημαίνει αλληλοσεβασμό, αλληλοβοήθεια, συνεννόηση, προσοχή στα ερεθίσματα, που εκπέμπει ο άλλος δρόμος.

Μια πέμπτη αιτία, είναι οι υπέρμετρες φιλοδοξίες των σημερινών γονέων, για τη μόρφωση των παιδιών.

Φιλοδοξίες που καταλήγουν σε υπερφόρτωση του προγράμματος του παιδιού, αλλά και με υπερφόρτωση του προγράμματος των γονέων, για να ανταποκριθούν στα υπέρογκο έξοδα της μόρφωσης των παιδιών.

Αποτέλεσμα ένα κυνηγητό στις σχέσεις γονέων και παιδιών. Καμία επικοινωνία, που να υπάρξει χρόνος. Όμως, όλα αυτά σκοτώνουν τις οικογενειακές σχέσεις. Δημιουργούν ερημιά στο σπίτι. Καταργούν την επικοινωνία, ακόμη και στην κοινή ώρα του φαγητού, για την αξία της οποίας, μιλούν με έμφαση οι σημερινοί ειδικοί επιστήμονες.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΤΙ ΜΠΟΡΩ

ΤΙ ΜΠΟΡΩ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

ΤΙ πράγματι, απ’ ότι θέλω, μπορώ να κάνω?

Ή αλλιώς, μπορώ να πραγματοποιήσω αυτό που θέλω?

Τι, απ’ ό,τι πρέπει, έχω τις δυνάμεις να κάνω?

Πως μπορώ να εναρμονίσω το “πρέπει” και το “θέλω” με το “μπορώ”.

Στην έννοια του μπορώ περιλαμβάνουμε :

α). Τη συνειδητοποίηση των δυνατοτήτων μας.

Είναι οι σωματικές, οι ψυχικές, οι πνευματικές και συναισθηματικές δυνατότητες, που έχει ο κάθε άνθρωπος. Διαφορετικές στον καθένα, αλλά όλες προορισμένες να δημιουργήσουν έργο.

Θα πρέπει βέβαια να προσέξουμε για να μη μπερδέψουμε τις επιθυμίες μας, με τις δυνατότητές μας. Μπορεί να θέλω να πάω στον Άρη, αλλά υπάρχει δυνατότητα γι’ αυτό?

Ο άνθρωπος κρύβει μέσα του τεράστιο απόθεμα δυνάμεων. Τίποτε δε χαρίζεται στη ζωή. Όλα αποκτιούνται με υπομονή, επιμονή και συνεχή, αλλά και συστηματική δουλειά.

Είμαστε ανώτεροι και πιο δυνατοί απ’ ότι φανταζόμαστε. Όταν οι περιστάσεις μας αναγκάσουν, βγάζουμε από το απόθεμα των δυνάμεών μας.

Ας μη πει λοιπόν κάνεις : “Εγώ δεν κάνω για τίποτα.” Αν μας αρέσει να δείχνουμε πιο μορφωμένοι, ανώτεροι, καλύτεροι κ.λ.π., ας φροντίσουμε όχι απλώς να φαινόμαστε, αλλά να είμαστε τέτοιοι.

β). Την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων μας, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό :

Τούτο σημαίνει μια μεγάλη απόφαση, σταθμό στη ζωή μας. Να βελτιώσουμε σιγά – σιγά τα θετικά στοιχεία μας και να καταπολεμήσουμε τα αρνητικά. Αυτό θα γίνει με καθημερινές μικρές προσπάθειες.

Πρέπει να γυμνάζουμε τους μυς του σώματος μας, αλλά να ασκούμε και το μυαλό μας. Να διευρύνουμε το νού μας και να ισχυροποιούμε τη κρίση μας. Νάμαστε αχόρταγοι στη γνώση. Επιδίωξή μας η καθαρή σκέψη.

Μια τσεκουριά στον κορμό ενός μεγάλου δένδρου δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Πολλές τσεκουριές όμως καταφέρνουν να ρίξουν κάτω το δένδρο.

Είναι έργο επιμονής, υπομονής, και εξάσκησης.

Κλασικό είναι και το παράδειγμα του Δημοσθένη. Και τικ είχε και βραδύγλωσσος ήταν. Όμως η επίμονη άσκηση στην παραλία του Φαλήρου και μπροστά στον καθρέπτη, είχε ως αποτέλεσμα να γίνει ο μεγαλύτερος ρήτορας όλου του κόσμου.

Πρέπει, λοιπόν, να γίνουμε οι κηπουροί του μυαλού μας και οι διαιτολόγοι της καρδιάς μας και του σώματος μας.

Να καλλιεργούμε και να τρέφουμε τις θετικές συγκινήσεις και να καταπολεμάμε και να εξαφανίζουμε τις αρνητικές.

Θα καταφέρουμε έτσι να αποκτήσουμε :

Ένα σώμα γερό, δυνατό, λιτό και πρόθυμο.

Μια καρδιά καθαρή, γενναία, ανήσυχη, θαρραλέα και ανυπότακτη.

Ένα μυαλό φωτισμένο, ακοίμητο, αγαλήνευτο (που κρίνει δίκαια και αντικειμενικά τις πράξεις, τις ενέργειες και τις σκέψεις του).

γ). Την αξιοποίηση των ικανοτήτων και των δεξιοτήτων μας :

Οι δυνατότητες, που ανακαλύψαμε στον εαυτό μας, ύστερα από την ατομική μας προσπάθεια, θα εξελιχθούν σε ικανότητες και σε δεξιότητες.

Αυτές οι ικανότητες και οι δεξιότητες πρέπει να αξιοποιηθούν για την πρόοδό μας βασικά, για την πραγματοποίηση των στόχων μας.

Κι ας μην περιοριζόμαστε στο να διοχετεύουμε τις ικανότητές μας μόνο στον επαγγελματικό τομέα – που οπωσδήποτε είναι βασικό και ουσιώδες -αλλά και σε έργα κοινωνικά, στην υπηρεσία του συνόλου.

Υπάρχει τόση πολλή ανάγκη! Η προσφορά στην κοινωνική ομάδα εξάλλου ολοκληρώνει το άτομο ως προσωπικότητα, δίνει ένα άλλο περιεχόμενο στη ζωή του.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΓΟΝΕΙΣ

ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΓΟΝΕΙΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τα παιδιά είναι τ’ αγαπημένα πλάσματα Θεού και ανθρώπων, ουρανού και γης.

Τα παιδιά που τα πετούσαν οι Σπαρτιάτες στον Καιάδα κι οι Ρωμαίοι στους χιονισμένος δρόμους για να τα φάνε οι λύκοι τις νύχτες, έρχεται ο Ιησούς και τ’ απαλοχαϊδεύει με τα θεία του χέρια.

Ο Ιησούς ευλογεί τα παιδιά. Ο ΙΗΣΟΥΣ ευλογεί την μητρότητα. Ο Ιησούς ευλογεί την ένωση του γάμου.

Στ’ αλήθεια, είναι τα πιο πολύτιμα στολίδια. Αξίζει γι’ αυτά κάθε θυσία. Όπως ο άνθρωπος που έχει θησαυρό φροντίζει να τον προστατεύει με κάθε θυσία, έτσι και στην περίπτωση των παιδιών.

Και είναι για πάντα, τα παιδιά, καμάρι των γονιών. Στη χαρά τους, τρισχαίρουν οι γονείς, αλλά και στη θλίψη τους υποφέρουν αβάσταχτα.

Ποιος να λησμονήσει μπορεί του γέροντα Διαγόρα τη συγκίνηση, όταν τα τρία του παιδιά, αναδείχτηκαν Ολυμπιονίκες.

Ο Διαγόρας, ο Ρόδιος, γέροντας πιά, ήρθε να καμαρώσει τα βλαστάρια του. Στα νιάτα του ήταν και αυτός Ολυμπιονίκης ξακουστός. Τώρα μέσα στο στίβο αγωνίζονται τα παιδιά του, ο Δημάγνητος, ο Ακουσίλαος και ο Δωριεύς.

_Θα δοξάσουν τάχα το όνομα της οικογένειάς τους ? αναρωτιέται……

Κι’ ήρθε λοιπόν η ώρα! Νικούν κι’ οι τρείς. Ανακηρύσσονται Ολυμπιονίκες!….

Σα να ’ταν συνεννοημένοι κι οι τρεις, στρέφονται προς τον πατέρα τους. Αφαιρούν τα στεφάνια από το κεφάλι τους και με σεβασμό βαθύ και με έκφραση στοργής κι ευγνωμοσύνης, τα φορούν στην κατάλευκη κεφαλή του Διαγόρα και τον περιφέρουν μέσα στο στάδιο.

Η στιγμή ανεπανάληπτη.

Συγκινημένοι οι θεατές και δακρύβρεκτοι ζητωκραυγάζουν και επευφημούν τους άξιους αυτούς νέους, που η επιτυχία και ο θρίαμβος, δεν αλλοίωσε τον ευγενή χαρακτήρα τους.

Οικογένειες δίχως παιδιά, είναι κήπος δίχως λουλούδια, σπίτι δίχως έπιπλα, μέρα δίχως ήλιο, ζωή δίχως χαρά.

Άρρητο κι ανέκφραστο το μυστήριο. Η τεκνογονία είναι νόμος Θεού, θεσπισμένος από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας των πρωτοπλάστων. “Αυξάνεστε και πληθύνεσθε “.

Θα ‘ρθει λοιπόν, αγαπημένοι μου νέοι, και για σας η ευτυχισμένη στιγμή των παιδιών, που θα απαλοχαϊδεύετε τρυφερά τ’ αγγελικά τους προσωπάκια.

Η ανατροφή των παιδιών δεν είναι τόσο εύκολο πράγμα. Πατέρας και μητέρα θα νιώθουν πολλά χτυποκάρδια, ώσπου να ιδούν μεγαλωμένα και καλά τα παιδιά τους.

Γι’ αυτό, φίλοι νέοι, οπλιστείτε από τώρα με σοφία και σύνεση. Προσευχηθείτε θερμά. Διαβάστε κατάλληλα παιδαγωγικά βιβλία που μιλάνε για την ανατροπή των παιδιών. Μελετήστε τα ψυχολογικά προβλήματα του παιδιού. Το παιδί είναι ένας ολόκληρος άγνωστος κόσμος. Κρύβει ανεξερεύνητη μυστήρια.

Όσα μυστήρια κρύβει ο φυσικός κόσμος, αλλά τόσα κρύβει ο ψυχικός κόσμος. Η γνώση της παιδικής ψυχής θα σας βοηθήσει αργότερα που θα ζείτε την πραγματικότητα των παιδιών.

Οι γονείς είναι οι καλύτεροι παιδαγωγοί.

Μια μητέρα αξίζει εκατό δασκάλους. Αρκεί να είναι αληθινή και άξια μητέρα. Η ευτυχία των παιδιών και της κοινωνίας βρίσκεται στα χέρια των γονιών και ιδιαίτερα της μητέρας.

Ανατροφή, δε σημαίνει τι θα φάει ή τι θα ντυθεί το παιδί, ούτε σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει, ούτε αν θα μάθει ξένες γλώσσες ή μουσική.

Η ανατροφή είναι μια ολοκληρωμένη πνευματική αγωγή. Το παιδί- όπως και κάθε άνθρωπος – δεν είναι μονάχα ύλη και σάρκα. Είναι και πνεύμα, ψυχή, με αιώνιο προορισμό.

Είναι το πιο μεγάλο σφάλμα να φροντίζουμε για όλα το αλλά, εκτός απ’ την ψυχή.

Λένε πως κάποτε ο κυνικός Φιλόσοφος Διογένης, συνάντησε στο δρόμο ένα μικρούλη με τον παιδαγωγό του. Το παιδί πήρε τότε μια πέτρα και την πέταξε στο Διογένη, αποδείχνοντας έτσι ότι ήταν κακοαναθρεμένο. Ο φιλόσοφος αντί να μαλώσει το μικρό, έδωσε ένα ράπισμα στον παιδαγωγό του, θέλοντας να δείξει μ’ αυτό, ότι εκείνος έφταιγε.

Λόγια και παράδειγμα είναι τα δύο βάθρα της ανατροφής. Είναι κούφια τα λόγια, όταν δεν ακολουθούν έργα. “Οποίοι τινές αν οι προστάται ώσι, τοιούτοι και οι υπ’ αυτούς ως επί το πολύ γίνονται” , λέγει ο Ξενοφών.

Όταν έχουμε μια μηλιά με ξινά μήλα, έλεγε ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ποιόν πρέπει να κατηγορήσουμε : Τη μηλιά ή τα μήλα? Τη μηλιά βέβαια. Ζείτε Χριστιανικά σεις οι γονείς, που είστε η μηλιά, για να βγαίνουν και τα μήλα γλυκά.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΠΩΣ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ

ΠΩΣ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Συχνά αναρωτιόμαστε, αν οι μικροί και οι αδύνατοι έχουν καταδικαστεί – είτε άτομα είναι, είτε ολόκληροι λαοί – να υποτάσσονται στους μεγάλους και δυνατούς. Όταν μάλιστα εξεγείρονται γι’ αυτή τη μεταχείριση, εξοντώνονται αλύπητα.

“Η ίδια η φύση λέγει ο Καλλικλής, επιβάλλει ως δίκαιο να έχει ο καλύτερος (στη σωματική διάπλαση) περισσότερα από τον χειρότερο και ο δυνατότερος περισσότερα από τον αδυνατότερο.

Η βία λοιπόν είναι νόμος της φύσεως “το της φύσης δίκαιον”.

Όπως είναι γνωστό, αυτό κατά τον Θουκυδίδη υποστήριζαν και οι Αθηναίοι, στον περίφημο διάλογο τους με τους Μηλίους.

Θα πρέπει όμως να γνωρίζουμε, ότι στον άνθρωπο αναπτύχθηκε πρώτα το ένστικτο. Είναι ένα φυσικό χάρισμα που το διαθέτουν κι άλλα ζωντανά πλάσματα στη γη.

Ο άνθρωπος έζησε πολλά χρόνια σε μια ενστικτώδη κατάσταση, ενώ βαθμιαία ανεπτύχθη η λογική του.

Το λογικό του ανθρώπου παρομοιάζει μ’ ένα εργαστήρι όπου το εσωτερικό του, με τις πέντε κυρίες αισθήσεις, επικοινωνεί με τον έξω κόσμο.

Εντυπώνονται τα φαινόμενα και συγκινείται απ’ αυτά, ιδιαίτερα με ό,τι τον ενδιαφέρει, ανάλογα με τη φυσική του ικανότητα της αντίληψης, η οποία εξαρτάται από την ηλικία, τις συνθήκες ζωής, τη μόρφωση και τη ψυχοσύνθεσή του.

Έκτισε πολιτείες. Έζωσε τη Γη με μηχανές που μικραίνει τις αποστάσεις. Εφηύρε καράβια και αεροπλάνα που αρμενίζουν τους ωκεανούς και διασχίζουν τους αιθέρες. Έστειλε δορυφόρους σε άλλους πλανήτες στο διάστημα. Έστησε πελώριες βιομηχανίες που κατεργάζονται όλα τα αγαθά για την συντήρηση του. Έφτιαξε ουρανοξύστες και συνεχώς σημειώνει προόδους σε πολλούς τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Σ’ ένα σημείο μονάχα παρέμεινε ανεξέλεγκτος.

Στο αίσθημα.

Δεν φρόντισε να πλουτίσει την ανθρωπιά του. Όπως τα θηρία τρώγονται στα δάση, παρομοίως και οι άνθρωποι μισούνται μεταξύ τους.

Το ένα κράτος πολεμά το άλλο, από φθόνο, από υπερηφάνεια, από συμφέροντα και φυσικά για λόγους ιδεολογίας.

Χωρίστηκαν οι άνθρωποι σε πλούσιους και φτωχούς, σε αφέντες και δούλους.

Οι ισχυροί κυριαρχούν με τη δύναμή τους. Πάνω από το δίκιο μπήκε το συμφέρον και η αλήθεια κακοποιήθηκε και πνίγηκε στο αίμα.

Πολλές φορές οι νικημένοι λαοί αγανακτισμένοι από τη βαρβαρότητα του κατακτητή ξεσηκώνονται για τη λευτεριά τους. Αν αποτύχουν, ο κατακτητής τιμωρεί τους πρωταίτιους με βαριές ποινές. Με αλλά λόγια. Τιμωρεί ο κλέφτης τον νοικοκύρη.

Θα πρέπει όλοι μας λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε, ότι ο άνθρωπος είναι πνευματικά ανώτερο ον, γι’ αυτό και ο καθένας έχει την ιδιαίτερη προσωπικότητα και την ταυτότητά του, την οποία πρέπει να σέβεται, να προστατεύει, ενώ και όλη η κοινωνία, έχει ανάγκη από την ατομική ιδιαιτερότητα και προσφορά του κάθε μέλους.

Καθένας λοιπόν, στα πλαίσια μιας ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, πρέπει να μπορεί να σκέπτεται, να κρίνει ελεύθερα και να κατευθύνει τη ζωή του δίχως καταναγκασμούς, ώστε και τις πνευματικές του ικανότητες να αναπτύσσει και να συμβάλλει στη πρόοδο του συνόλου.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. ΜΕ ΤΟΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ κ. ΑΓΓΕΛΟ ΣΥΡΙΓΟ

Ενημερωτικό Δελτίο

Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣYΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ  ΜΕ ΤΟΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ κ. ΑΓΓΕΛΟ ΣΥΡΙΓΟ

 Την Πέμπτη 6/10/2022 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μελών του Δ.Σ. Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α με τον Υφυπουργό Παιδείας κ. Άγγελο Συρίγο ο οποίος ενημερώθηκε από τον κ. Πρόεδρο και τα παρευρισκόμενα μέλη για όλα τα θέματα που απασχολούν τους συναδέλφους αποστράτους. Αναφέρθηκαν σε εκείνον, οι ανησυχίες για τη μείωση της αγοραστικής αξίας των συντάξεων, η καθυστέρηση απόδοσης των αναδρομικών, η οριστική κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΑΣ) αρθ.11 Ν.3865/10 όπως τροποπ. με την παρ.13 του αρθ. 2 του Ν.4002/11), η εφαρμογή των αποφάσεων του ΣτΕ, η προσεκτικότερη διαχείριση και η ανταποδοτικότητα των αποθεματικών του Κλάδου Υγείας, η στήριξη του ΜΤΣ χωρίς διαχωρισμούς καθώς και τα θέματα που περιγράφονται στις επίσημες ανακοινώσεις της Π.Ο.Α.Σ.Α.

Στον κ. Υφυπουργό επιδόθηκε ειδικό ενημερωτικό υπόμνημα για τους εργαζομένους  συναδέλφους με έμφαση στη συμμετοχή τους ως καθηγητές (πιστοποιημένοι ή μη) σε Αστυνομικές – Στρατιωτικές Σχολές, ΙΕΚ, ΚΕΚ ή και σε λοιπές σχολές εκπαίδευσης προσωπικού ασφαλείας (ανάγκη τροποποίησης του Ν. 4670/2020).

Ο κ. Υφυπουργός έδειξε κατανόηση σε όλες τις αναφορές και δήλωσε αρωγός στην αναζήτηση λύσεων. Συμπληρωματικά μετά από αίτημα των μελών περιέγραψε την τρέχουσα κατάσταση σε όλα τα εθνικά θέματα με επίκεντρο τα ελληνοτουρκικά.

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΨΥΚΤΙΚΟΥ

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΨΥΚΤΙΚΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που ο κ. Μιχάλης δοκιμάστηκε πρώτη φορά με την αρρώστια αυτή, που λένε ότι πάει τους ανθρώπους στον Παράδεισο.

Το χτύπημα ήταν μεγάλο, το σοκ μεγαλύτερο. Μετά όμως την επιτυχημένη εγχείρηση, πήρε πάλι τα πάνω του. Άρχισε σιγά – σιγά να εργάζεται, επέστρεψε στους ρυθμούς του. Και η δίμηνη παραμονή στο κρεβάτι ήταν μια πικρή, αλλά μακρινή ανάμνηση.

Ήταν ψυκτικός ο κ. Μιχάλης και συνήθως το μεροκάματο το έβγαζε με συντηρήσεις κλιματιστικών. Επιμελής στην εργασία του, προσεκτικός και σοβαρός.

Μπαίνοντας στο κάθε σπίτι, δεν άφηνε περιθώριο για παράπονα, αφού φρόντιζε τα κλιματιστικά με τέχνη και δεξιοτεχνία, με μεράκι και ακρίβεια.

Την αγαπούσε την δουλειά του και έκανε ο, τι μπορούσε, ώστε ο νοικοκύρης να μένει ευχαριστημένος.

Στα οικονομικά ήταν τυπικός. Ούτε παραπάνω, ούτε παρακάτω. Δεν φούσκωνε τις τιμές, δεν δεχόταν παζάρια.

_ Ξεκάθαρα πράγματα. Όποιος με χρειάζεται, θα με πληρώσει. Έχω και εγώ οικογένεια και τα έξοδα τρέχουν. Δεν είναι καιρός για φιλανθρωπίες…

Αυτή ήταν η σταθερή του τοποθέτηση, όταν η συζήτηση με τους φίλους του γυρνούσε στα λεφτά. Και είτε είχε δίκιο είτε ήταν παραδόπιστος, όλοι τον αποδέχονταν τον εκτιμούσαν και τον προτιμούσαν στην επαρχιακή κωμόπολη που ζούσε.

Μια νεόδμητη Στέγη ηλικιωμένων τον κάλεσε για την εγκατάσταση των κλιματιστικών. Ο κ. Μιχάλης έπρεπε ασφαλώς να εκτιμήσει πρώτα τον χώρο, να δει τις διαστάσεις, να εντοπίσει τα σημεία που θα τοποθετούσε τις εσωτερικές και εξωτερικές μονάδες.

Με την ευκαιρία ξεναγήθηκε στο Ίδρυμα, μια που το είχε μεγάλη περιέργεια να δει τους χώρους του.

_ Κι εδώ τι είναι? ρώτησε βλέποντας ένα δωμάτιο μεγαλύτερο, από τα άλλα.

_ Εδώ θα είναι οι κατάκοιτοι του είπαν. Με ειδικά κρεβάτια, καλύτερα στρώματα, μηχανισμούς και άλλες ανέσεις.

_ Κατάκοιτοι για πάντα?

Τον κοίταξε με απορία ο υπάλληλος που τον ξεναγούσε. Τι ερώτημα ήταν αυτό! Προσπάθησε με όλη του την ευγένεια να του εξηγήσει. Άδικα βέβαια, γιατί ο κ. Μιχάλης ταξίδευε ήδη στο παρελθόν…

Στην δική του εμπειρία, όταν για δύο μήνες χρειάστηκε να μείνει καθηλωμένος στο κρεβάτι.

Πλησίασε ευλαβικά στο δωμάτιο, σαν να’ ταν Εκκλησία. Βουβά δάκρυα άρχισαν να ξεχειλίζουν από τα μάτια του. Κι ήταν από τις σπάνιες φορές που γινόταν αυτό.

_ Πέρασα κι εγώ απ’ αυτά τα κρεβάτια και ξέρω… είπε στο τέλος αποφασιστικά. Ξέρω τι πόνο κουβαλάνε.

Το κλιματιστικό γι’ αυτόν το χώρο θα είναι δωρεά από μένα. Για να με μνημονεύουν αυτοί οι ζωντανοί μάρτυρες στις προσευχές τους. Και να προσφέρω επιτέλους σαν άνθρωπος κάτι κι εγώ στους συνανθρώπους.

Πήρε μια ανάσα λυτρωτική, γύρισε προς τον υπάλληλο και συμπλήρωσε.

_ Δόξα τω Θεό που ξανασηκώθηκα. Έπρεπε να βρεθώ σήμερα εδώ, για να θυμηθώ τι πέρασα και να ψελλίσω λόγο ευγνωμοσύνης στον Θεό.

Σας ευχαριστώ για την ξενάγηση! Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Στην πραγματική ιστορία που αναφέραμε, διακρίνουμε την ευαισθησία του κ. Μιχάλη, η οποία σχετίζεται στενά και με μια άλλη παράμετρο, το στάδιο εξέλιξης στο οποίο βρίσκεται ένας άνθρωπος, αναφορικά με την αυτό – επίγνωση.

Η αυτό – επίγνωση είναι η ιδιότητα του ανθρώπου να συνειδητοποιεί την ίδια του την ύπαρξη.

Ωστόσο ας σημειώσουμε πως παρόλο που οι άνθρωποι γεννιούνται με μηδενική αυτοεπίγνωση, δεν αναπτύσσονται όλοι με τον ίδιο ρυθμό και δεν φτάνουν όλοι , στον ίδιο ακριβώς βαθμό επίγνωσης του εαυτού τους.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΠΗΚΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ – Η ΟΜΠΡΕΛΑ ΜΑΣ

ΜΠΗΚΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ – Η ΟΜΠΡΕΛΑ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αυτήν την εποχή, ο καιρός στην Ελλάδα συνθέτει το ειδυλλιακότερο σκηνικό για διακοπές. Τα τοπία γλυκαίνουν από τον φθινοπωρινό ήλιο, οι θάλασσες παραμένουν ζεστές για κολύμπι, τα θέρετρα γαληνεύουν από κόσμο και η γη χαρίζει τους πλέον πολύτιμους καρπούς της : το λάδι και το σταφύλι.

Η φύση στην Ελλάδα το φθινόπωρο γίνεται μαγική. Χαρείτε τα κόκκινα και πορτοκαλί χρώματα που φέρνουν οι οξιές, οι βελανιδιές, οι καστανιές και τα πλατάνια στα δάση του βουνού.

Νιώστε το άρωμα που αναδύει η φύση μετά τα φθινοπωρινά πρωτοβρόχια.

Στις 4.04 π.μ. ώρα Ελλάδος της Παρασκευής 23 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν τα χαράματα, αρχίζει και τυπικά το Φθινόπωρο, καθώς θα συμβεί η φθινοπωρινή ισημερία στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, στο νότιο ημισφαίριο θα ξεκινά η άνοιξη.

Σε ότι αφορά στην κατανομή νύχτας, και της μέρας στην ισημερία έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια. Ακολούθως, στο βόρειο ημισφαίριο η μέρα θα μικραίνει και η νύχτα θα μεγαλώνει, ώσπου η νύχτα θα φτάσει στο ζενίθ της, στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου.

Ο πρώτος μήνας του Φθινοπώρου πήρε το όνομά του από τον αριθμητικό September (επτά), καθώς ήταν ο έβδομος μήνας του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου.

Έχει συνδεθεί με την έναρξη των αγροτικών εργασιών και φέρει ονόματα πολλά “τρυγητής λόγω του τρύγου που είναι η κύρια αγροτική απασχόληση τον Σεπτέμβριο, “Ορτυκολόγος” λόγω του περάσματος των ορτυκιών που αποδημούν νότια, αλλά και “Σταυρίτης”, από τη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου.

“Μικρό καλοκαιράκι” αποκαλούσαν παλιότερα τον Οκτώβρη, σαν έναν γλυκό χαιρετισμό του φθινοπώρου, που θα δώσει τη θέση του στο χειμώνα.

Πήρε την ονομασία του από τη λατινική λέξη Octo (οκτώ) επειδή στο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο όγδοος μήνας. Το γεγονός με το οποίο συνδέεται περισσότερο ο μήνας αυτός, είναι η καλλιέργεια και η σπορά των χωραφιών γι’ αυτό και το όνομα’ του “Σπαρτός” : η προετοιμασία του σπόρου ήταν μια σημαντική διαδικασία, γιατί η καλή χρονιά της αγροτικής οικογένειας, εξαρτιέται από την καλή σοδειά.

Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας. Ο τρίτος και τελευταίος μήνας του φθινοπώρου, προέρχεται από τη λατινική λέξη November (Noven= εννιά). Στη λαϊκή παράδοση λέγεται “Βροχάρης”, γιατί είναι ο μήνας με τις περισσότερες βροχές και “Σποριάς” καθώς είναι ο πιο κατάλληλος μήνας για τη σπορά.

Επειδή το φθινόπωρο έχει πολλές βροχές, είναι απαραίτητο να κουβαλάει κάνεις μαζί του την ομπρέλα του.

Για την υλική ομπρέλα μας πρέπει να μεριμνήσουμε. Να την έχουμε ανοιχτή στις καταιγίδες του Φθινοπώρου.

Για την πνευματική μας ομπρέλα όμως δεν χρειάζεται να νοιαστούμε καθόλου. Είναι πάντα ανοιχτή από πάνω μας και μας προστατεύει. Δεν αφήνει ούτε μια στάλα της βροχής να μας αγγίξει.

“Και η πνευματική μας ομπρέλα δεν είναι άλλη από τη Μητέρα μας, την Παναγία! Αυτή που μας σκεπάζει πάντοτε. Σαν άλλη ομπρέλα στέκει από πάνω μας, όταν εμφανίζονται οι καταιγίδες της ζωής.”

Και μπορεί να μη χρειάζεται να μεριμνήσουμε για την σκέπη της Παναγίας μας, αλλά θα είναι αχαριστία αν δεν της δείχνουμε και μεις την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας.

‘Ένας από τους πολλούς τρόπους είναι να Την χαιρετάμε καθημερινά και να Την εγκωμιάζουμε με τους Χαιρετισμούς της.

Η Παναγία ευαρεστείται να ακούει τους χαιρετισμούς της και έχει υποσχεθεί πως θα προστατεύει πάντα όποιον, τους απευθύνει στο πρόσωπο Της καθημερινά.

Ένας άλλος τρόπος, να επικαλούμαστε την Παναγία μας και να την παρακαλούμε ταυτόχρονα, είναι να ψάλλομε τις Παρακλήσεις της. Η Μητέρα όλων μας επιθυμεί να ακούει τους πόνους και τις στενοχώριες μας, για να ” τρέχει” και να δέεται στον Υιό της γι’ αυτές.

Βέβαια, εκτός από τις δοκιμασίες μας και τις άσχημες στιγμές της ζωής μας, η Παναγία μας θέλει να μαθαίνει και τις χαρές μας. Και τότε κοντά Της με ευγνωμοσύνη να προστρέχουμε!

Επομένως, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε καθόλου, ακόμα και αν γύρω μας γίνεται ο μεγαλύτερος κατακλυσμός! Έχουμε την Παναγία μας, η οποία σαν μια μεγάλη ομπρέλα μας σκεπάζει και μας προστατεύει!

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό (Όσιος ΘΕΟΦΙΛΟΣ).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΓΑΛΗΝΗ

Η ΓΑΛΗΝΗ (Ψυχικό συναίσθημα)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μπορεί ο άνθρωπος, κάτω από ορισμένες συνθήκες, να κερδίσει τη διάκριση, την αποδοχή και την αγάπη. Μπορεί ακόμα όλο το περιβάλλον του να τον βλέπει σαν ένα πετυχημένο άνθρωπο και να τον θεωρεί ευτυχισμένο.

Ωστόσο, ο ίδιος να μην είναι. Και δε θα είναι, αν δεν έχει την εσωτερική πληροφόρηση από τη συνείδηση του, ότι είναι σύμφωνη με το έργο του.

Η εσωτερική γαλήνη είναι μια’ κατάσταση σωματικής και πνευματικής ηρεμίας πάρα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.

Για να βρει κάποιος την εσωτερική του γαλήνη πρέπει να βρει την ευτυχία και τις ευλογίες στη ζωή του πάρα τις δυσκολίες.

Η ευτυχία και η εσωτερική γαλήνη δεν σημαίνει ότι στη ζωή μας δεν υπάρχουν προβλήματα η συγκρούσεις. Αυτά είναι αναπόφευκτα στη ζωή μας. Τις περισσότερες φορές υπάρχουν κάποιες παρανοήσεις γύρω από τη γαλήνη?

Ένας άνθρωπος π.χ. διακρίνεται, τον αποδέχονται και του δείχνουν αγάπη οι συνάνθρωποί του, επειδή αυτός έχει χρήματα και τα ξοδεύει για τους άλλους. Αν τα χρήματα που έχει, δεν είναι καρπός μιας τίμιας δουλειάς, κι αν τα σκορπά όχι γιατί κατανοεί την αγάπη του διπλανού του, αλλά για να κάνει επίδειξη, ο άνθρωπος αυτός δεν μπορεί ν’ απολαμβάνει χαρά, γιατί θα λείπει η εσωτερική φωνή που λέει :”Καλά πας. Μπράβο σου. Προχώρα”.

Θα του λείπει η γαλήνη της συνείδησης του.

Πολλές φορές έρχονται στη δημοσιότητα τέτοιες μαρτυρίες ανθρώπων, που τους ξέραμε για πολύ πετυχημένους, που μας αφήνουν κατάπληκτους

Ο Γάλλος λογοτέχνης Ανατόλ Φράνς άνοιξε την καρδιά του κάποτε σ’ ένα φίλο του. Του είπε :

“Αν μπορούσες να ρίξεις μια ματιά στα βάθη της ψυχής μου, θα οπισθοδρομούσες με τρόμο. Δεν πιστεύω να υπάρχει πιο δυστυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο από μένα. Με ζηλεύουν για τις επιτυχίες μου και όμως ποτέ μου δε γνώρισα την ευτυχία…”

Είτε να θυμηθούμε τον Νίτσε, φιλόσοφο του 19ου αιώνα, που διακήρυξε ότι, αν υπάρχουν άνθρωποι αδύνατοι στην κοινωνία, αυτοί δεν είναι άξιοι να ζούν……

Διακρίθηκε κι έγιναν δέκτες οι θεωρίες του από πλήθος κόσμου κι αποδείχτηκε ένας πετυχημένος. Αλλά ένας πετυχημένος, ένας ευχαριστημένος, ένας που περιβάλλεται από το θαυμασμό και την αγάπη των συνανθρώπων του δε ζει και δεν πεθαίνει, όπως ο Νίτσε. Τραγική κι αποκαλυπτική η ζωή και το τέλος της για κείνους, που μπορούν και ξέρουν να βγάζουν συμπεράσματα.

Η συνείδηση μας κάνει τη δουλειά της πυξίδας. Καθώς εκείνη δείχνει σταθερά την πορεία του πλοίου, έτσι και η συνείδηση μας φωνάζει με μυστική δυνατή φωνή την κατεύθυνση, που πρέπει να πάρουμε για να κερδίσουμε αυτή την υπέροχη ψυχική κατάσταση, που λέγεται γαλήνη και που είναι δώρο του Θεού στον ευσυνείδητα εργαζόμενο άνθρωπο.

Καθώς αγωνίζεται ο άνθρωπος για να πετύχει το στόχο του, θα συναντήσει δυσκολίες, που άλλοτε ξεκινούν από τον ίδιο κι άλλοτε από το περιβάλλον του. Αν συμβεί να εγκαταλείψει την προσπάθεια του, να είναι σίγουρος πως θα έχει ν’ αντιμετωπίσει πολύ δυσκολότερες καταστάσεις, που θα έχουν επίπτωση στην ψυχική του υγεία.

Μια κορυφή είναι η γαλήνη και χρειάζεται ο κόπος της αναφοράς, για να την κατακτήσουμε.

Ο άνθρωπος, που εργάζεται με όλες τις ικανότητές του και τις δυνάμεις του, για να συνεισφέρει θετικά στον εαυτό του και στην κοινωνική ομάδα, συμφιλιώνει με τον εαυτό του, απολαμβάνει τη γαλήνη της συνείδησης του, βρίσκει τέλος την ψυχική του υγεία και γαλήνη.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΛΥΠΗ (Ψυχικό Συναίσθημα)

ΛΥΠΗ (Ψυχικό Συναίσθημα)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Λύπη είναι ψυχικό συναίσθημα με έκδηλα τα χαρακτηριστικά της στενοχώριας του πόνου ή της οδύνης. Προέρχεται από την αναντιστοιχία που παρατηρείται μεταξύ πραγματικότητας και επιδιώξεων του ατόμου.

Το άτομο λυπάται, επειδή αισθάνεται ότι η φορά των πραγμάτων δε δικαιώνει τις υλικές, πνευματικές ή ψυχικές προσδοκίες του. Δεν είναι ενιαίο ως συναίσθημα και έχει κάποιες διαβαθμίσεις. Μπορεί να πάρει τον χαρακτήρα παροδικής δυσαρέσκειας, μονιμότητας θλίψης ή και επίμονης μελαγχολίας.

Άλλοι πιστεύουν ότι είναι θετικό συναίσθημα, γιατί οδηγεί στην ωρίμανση του ατόμου μέσω της συνειδητοποιήσεως κάποιων πραγμάτων.

Για παράδειγμα ο Αισχύλος έγραψε ό,τι “Είναι ωφέλιμο να γίνεσαι σοφός κάτω από την επίδραση της λύπης”.

Η λέξη λύπη όταν ενώνεται με τη χαρά δημιουργεί τη χαρμολύπη.

Η λύπη λοιπόν εναλλάσσεται με τη χαρά και προκαλεί πλήθος ψυχικών διακυμάνσεων.

Όταν αισθάνεστε πεσμένοι, τα κυκλώματα στον εγκέφαλό σας για το συναισθηματικό και σωματικό πόνο επικαλύπτονται. Ένα άλλο είδος επίδρασης της λύπης στο σώμα είναι ότι αυξάνει την ευαισθησία σας στο κρύο, ακόμα και όταν οι άνθρωποι γύρω σας ζεσταίνονται.

Η λύπη μπορεί επίσης να επηρεάσει την όρεξη σας, αυξάνοντας τον κίνδυνο για αύξηση του βάρους, επηρεάζοντας την αρτηριακή σας πίεση.

Επιπλέον, η λύπη μειώνει την ικανότητά σας να αντιλαμβάνεστε τη γλυκιά γεύση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μειώνεται ο αριθμός των υποδοχών της γλυκιάς γεύσης στη γλώσσα σας.

Η λύπη επηρεάζει επίσης την ορμόνη που είναι γνωστή ως κορτιζόνη. Αυτή είναι σημαντική για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης καθώς και την ποιότητα του ύπνου σας.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η λύπη είναι η πιο βλαβερή κατάσταση για την ψυχολογική υγεία σας.

Υπάρχει όμως και ή “κατά κόσμον λύπη”. Τι σημαίνει λύπη του κόσμου? Είναι η λύπη που έχουν οι άνθρωποι, επειδή δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν τις γήινες επιθυμίες τους .

Είναι η λύπη που νιώθει κανείς, όταν τον προσβάλλουν και τον μειώνουν. Αυτή η λύπη μπορεί να προέλθει ακόμη κι από τον εαυτό μας, από τον εγωισμό και τη φιλαυτία μας.

Λυπούνται επίσης οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στο Θεό, δεν γνωρίζουν τι είναι πνευματική ζωή και ζουν μόνο για τον εαυτό τους.

Επιζητούν την ευημερία, την καλοπέραση, το βόλεμα. Χαίρονται για λίγο καιρό, όταν όμως πέσουν σε δυσμένεια, θλίβονται και λυπούνται.

Συμβουλές όταν είστε λυπημένοι :

_ . Κάνετε έναν περίπατο, όταν είστε λυπημένοι.

Το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να μείνετε σπίτι και να αναζητήσετε την παρηγοριά της μοναξιάς στο δωμάτιό σας. Αυτό δεν πρέπει να το κάνετε ποτέ. Αντίθετα να βγείτε να περπατήσετε.

_.Καθίστε στον ήλιο και κλείστε τα μάτια σας , όταν είστε λυπημένοι.

Για μια στιγμή γαλήνης και ηρεμίας, εκθέστε το δέρμα σας στον ήλιο όχι πάνω από δεκαπέντε λεπτά. Μια καλή δόση βιταμίνης D θα σας κάνει να βιώσετε μια πολύ ευχάριστη αίσθηση ηρεμίας.

_.Βάλτε στην άκρη τις υποχρεώσεις σας για δύο ώρες.

Όλοι ξέρουμε ότι μερικές φορές αυτό δεν είναι εύκολο. Έχετε πράγματα να κάνετε, ευθύνες, δουλειές, υποχρεώσεις. Σταματήστε μια στιγμή και δώστε στον εαυτό σας δύο ώρες- απολαύστε τον προσωπικό σας χώρο και χρόνο, χωρίς καμία πίεση η ανησυχία. Να είστε ο εαυτός σας.

_.Βρείτε κάποιον που ξέρει να σας ακούει.

Αναζητήστε στήριξη από ανθρώπους που ξέρουν να σας κοιτάζουν στα μάτια και να ακούνε τα λόγια σας με ενδιαφέρον και ειλικρίνεια. Μη σταματήσετε ποτέ να αναζητάτε στήριξη.

_ Γράψτε όταν είστε λυπημένοι.

Είναι θεραπευτικό και σας βοηθάει να οργανώσετε τις ιδέες σας, να εκφραστείτε, να μιλήσετε, με τον εαυτό σας και να αξιοποιήσετε τις ιδιωτικές στιγμές που εξασφαλίζει το γράψιμο.

Πηγή : Meyeia. gr. , – Λύπη– Βικιπαίδια, Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η έλλειψη σιγουριάς, για τη θέση και την αξία του μες στη ζωή και ειδικότερα στο κοινωνικό του περίγυρο , γίνεται στον άνθρωπο βασική πηγή άγχους. Από εδώ ξεκινά, κυρίως, η υπερβολική επιθυμία του να διακριθεί.

Η ανάγκη της διάκρισης υπάρχει στον άνθρωπο από τη νηπιακή ηλικία. Πολλά κάνει το μικρό παιδί, για να το προσέξουν. Μπορεί να καταφύγει σε ζημιές ή γενικότερα σε αντικοινωνική συμπεριφορά, προκειμένου να κερδίσει την προσοχή ή την συζήτηση γύρω από το άτομο’ του.

Έχει πολλά κοινά σημεία η συμπεριφορά του ενήλικου με αυτήν του μικρού παιδιού. Κάνει τα πάντα, άλλοτε συνειδητά κι άλλοτε ασυνείδητα, για να ξεχωρίσει και να διακριθεί μέσα στο περιβάλλον του

ΤΙ ευχαρίστηση αισθάνεται, όταν τον φωνάζουν με τ’ όνομα του , όταν τον δείχνουν και λένε αυτός είναι ο κ. Τάδε. Όταν αισθάνεται το θαυμασμό τους.

Ο Τζών Νιούη, λέγει ότι η πιο βαθιά ανάγκη του ανθρώπου είναι “ο πόθος να νιώθει σπουδαίος”.

Το ίδιο επαναλάμβανε ο Ουίλλιαμ Τζαίμς με τα λόγια : Η βαθύτερη αρχή στην ανθρώπινη φύση είναι η δίψα για εκτίμηση.”

Εδώ βέβαια οφείλουμε να πούμε ότι όσο πιο ώριμος και εσωτερικά ελεύθερος είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερο εξαρτάται από την εξωτερική αναγνώριση και επιδοκιμασία και αρκείται σ’ αυτή, που προέρχεται από τον ίδιο του τον εαυτό και τη συναίσθηση ότι κάνει το καθήκον του.

Η οικογενειακή, η σχολική και η κοινωνική ζωή μας δίνουν πολλές τέτοιες ευκαιρίες. Φτάνει να έχουμε υπομονή και διάθεση. Όλοι οι άνθρωποι γύρω μας αξίζουν κι έχουν κάτι το ξεχωριστό. Καθήκον δικό μας να το βρούμε και να το τονίσουμε.

H ανάγκη, ωστόσο, της επιδοκιμασίας έχει σαν αιτία την εξασφάλιση της κοινωνικής θέσης του ατόμου μέσα στην κοινωνία και ταυτόχρονα την τόνωση της αυτοπεποίθησης

Γι’ αυτό και το άτομο επιζητεί την επιδοκιμασία των άλλων. Αντιδρά κατ’ αρχήν, αλλά οπωσδήποτε προβληματίζεται από την αποδοκιμασία ή την αρνητική κρίση, οποιαδήποτε και αν είναι η προέλευση της.

Στην επιθυμία του να διακριθεί ο άνθρωπος, θέλει ν’ αντιμετωπίζεται με σεβασμό από τους συνανθρώπους του, σαν ένας ξεχωριστός άνθρωπος κι όχι σαν παραγωγική μονάδα μόνο.

Επιθυμεί να σέβονται την παρουσία του, τη γνώμη του, τις πεποιθήσεις του, τ’ ανθρώπινα δικαιώματά του. Να ‘χει τις ίδιες ευκαιρίες με τους άλλους ανθρώπους.

Γι’ αυτό το τελευταίο θ’ αναφέρουμε ένα παράδειγμα, γνωστό στους περισσότερους.

Ένας υπάλληλος κάθεται στο γραφείο του. Ίσως να πίνει καφέ και να διαβάζει εφημερίδα. Σε μια στιγμή μπαίνει στο γραφείο του κάποια ηλικιωμένη χωριάτισσα για να ζητήσει μια πληροφορία. Ο υπάλληλος συνεχίζει τη “σοβαρή του απασχόληση.” Χωρίς να δώσει προσοχή στον ερχομό της ηλικιωμένης κυρίας. Εκείνη κάνει ένα βήμα μπροστά του.

_ .Με συγχωρείτε, θα ήθελα….

Αλλά δεν προλαμβάνει ν’ αποδώσει την κουβέντα της …..

_. Περίμενε έξω κυρά μου. Δε βλέπεις που είμαι απασχολημένος?

Η ηλικιωμένη κυρία βγήκε έξω, αλλά σε δύο λεπτά μια καλό βαλμένη δεσποινίδα εισβάλλει στο γραφείο σαν σίφουνας.

Ο υπάλληλος μας παραμερίζει αμέσως την εφημερίδα και σχεδόν όρθιος : “Σε τι μπορώ να σας φανώ χρήσιμος, δεσποινίς μου” της λέει.

Δυστυχώς, συνηθίζουμε να ‘μαστε καλοί, ευγενικοί κι εξυπηρετικοί απέναντι στους άλλους, ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη, με την ηλικία τους, τη μόρφωσή τους, την εξωτερική τους εμφάνιση, τα χρήματά τους, και με το αν μπορούμε και μεις να πετύχουμε κάποια εκδούλευση απ’ αυτούς.

Τι ανωτερότητα για τον άνθρωπο, που εκτιμά, υπολογίζει και σέβεται τους συνανθρώπους του, ανεξάρτητα από τα ρούχα που φοράνε, τη θέση που κατέχουν, τα πλούτη που διαθέτουν, τη σχέση τους με αυτούς.

Ο άνθρωπος, στη προσπάθεια του να διακριθεί, καταφεύγει πολλές φορές σε ακρότητες, είτε ακόμα – καταφεύγει και σε αντικοινωνική συμπεριφορά, – προκειμένου να γίνει κέντρο του ενδιαφέροντος, της προσοχής των άλλων.

Πηγή : Κωνσταντίνος Ι. Τσιμπούκης (Η ψυχική Υγεία του Σύγχρονου Ανθρώπου).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΟΡΟΣ ΟΛΥΜΠΟΣ

ΤΟ ΟΡΟΣ ΟΛΥΜΠΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Όλυμπος είναι το ψηλότερο βουνό της Ελλάδος, γνωστό παγκοσμίως κυρίως για το μυθολογικό του πλαίσιο, καθώς στην κορυφή του (Μύτικας υψόμετρο 2918 μέτρα) κατοικούσαν οι Δώδεκα “Ολύμπιοι” θεοί, σύμφωνα με τη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων.

Είναι επίσης το δεύτερο σε ύψος βουνό στα Βαλκάνια, με πρώτο τη Ρίλα (περίπου 7 μέτρα διαφορά) στη Βουλγαρία. Ο συμπαγής ορεινός του όγκος βρίσκεται στα όρια της Θεσσαλίας με τη Μακεδονία.

Για την προστασία της περιοχής ανακηρύχτηκε το 1938 ως ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της Ελλάδος, ενώ αργότερα το Ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε τον Όλυμπο ως αρχαιολογικό και ιστορικό τόπο λόγω των διάσπαρτων μνημείων του.

Τα όρια του βουνού εκτείνονται σχεδόν κυκλικά σε περίμετρο 150 Χιλ. με μέση διάμετρο 26 Χιλ.

Κάτω από τον Όλυμπο ενώ στις νοτιοδυτικής υπόγειες βρίσκονται τα χωριά Συκαμινέα και Καρυά, δυτικά τα όρια ορίζονται από τη Μονή Αγίας Τριάδας Σπαρμού και το χωριό Πυθία.

Στο αριστερό σκέλος είναι η υψηλότερη κορυφή της Ελλάδας, ο Μύτικας (γνωστή και ως πάνθεον) 2919 μ. , ενώ στο δεξιό, το Στεφάνι (“Θρόνος Διός” 2912 μ.). Οι πολλές χαράδρες και ρεματιές δίνουν στον Όλυμπο μια σπάνια εικόνα ομορφιάς.

Οι δώδεκα θεοί κατά τη μυθολογία κατοικούσαν στα φαράγγια “τις πτυχές του Ολύμπου, όπως τα αποκαλεί ο Όμηρος, όπου βρίσκονται και τα παλάτια τους. Ο θρόνος του Δία (το σημερινό στεφάνι) φιλοξενεί αποκλειστικά τον αρχηγό των θεών τον Δία ( Ζεύς).

Στις ανατολικές πλευρές, στην Πιερία, η μυθολογία τοποθέτησε τις εννέα Μούσες, προστάτιδες των καλών τεχνών, θυγατέρες του Δία και της Τιτάνιδας Μνημοσύνης : η Κλειώ, η Ευτέρπη, η Θάλεια, η Μελπομένη, η Τερψιχόρη, η Ερατώ, η Πολυνίκης η Ουρανία, και η Καλλιόπη.

Η ΟΥΝΕΣΚΟ τον χαρακτήρισε ως διατηρητέο τμήμα της παγκόσμιας βιόσφαιρας.

Πόλος έλξης για τον φυσιολάτρη και τον πεζοπόρο, ο Όλυμπος αποτελεί σταθερή πρόκληση για τον ορειβάτη.

Οι αναβάσεις συνεχίστηκαν και συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Πεζοπόροι, επιστήμονες και ορειβάτες αναζητούν αυτό, που μπορεί να προσφέρει στον καθένα το ολόλαμπρο ουράνιο ψηλό βουνό.

Αφετηρία για τις αναβάσεις το Λιτόχωρο, όπου έχουν έδρα ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος και ο Σύλλογος Ελλήνων Ορειβατών Λιτόχωρου.

Σύμφωνα με την ιστορία οι πρώτοι κάτοικοι του Ολύμπου ήταν Πελασγοί που θεωρούνταν απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.

Στην άλλη πλευρά του βουνού, στη στενή λωρίδα μεταξύ Πηνειού και Αλιάκμονα, κατοικούσαν οι Πιερείς, που πιθανόν προέρχονταν από τους Θράκες.

Ο Όλυμπος υπήρξε μάρτυρας πολλών γεγονότων. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά είναι η εισβολή του Ξέρξη 480 π.χ. Από την ακτή της Θεσσαλονίκης, ο Ξέρξης θαύμασε τον Όλυμπο και την Όσσα και στη συνέχεια παρέμεινε στην περιοχή αρκετές ημέρες, προκειμένου να προωθήσει τα στρατεύματα του ,στη Θεσσαλία μέσω του Ολύμπου.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκικής κατοχής ο Όλυμπος έπαιξε σημαντικό ρόλο. Αποτέλεσε το κρησφύγετο των αρματολών και των κλεφτών.

Ο πιο’ γνωστός από αυτούς ,ήταν ο Φώτης Γιαγκούλας και η συμμορία του, ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη με αστυνομικό απόσπασμα το 1925.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Μονοήμερη εκδρομή στα Καλάβρυτα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών διοργανώνει μονοήμερη εκδρομή στα Καλάβρυτα-Αγία Λαύρα-Μέγα Σπήλαιο-Διακοπτό, το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2022. Το πρόγραμμα της εκδρομής έχει ως ακολούθως:

Πρόγραμμα Εκδρομής

Σάββατο 15/10/2022,  Καλάβρυτα – Αγία Λαύρα – Μέγα Σπήλαιο

07:40΄ Αναχώρηση από Αθήνα.

09.00΄ Πρώτη σύντομη στάση για κάθε ανάγκη ή καφέ στον Ισθμό της Κορίνθου.

10.45΄  Άφιξη στα Καλάβρυτα και μετάβαση στην ιστορική μονή της Αγίας Λαύρας, σύμβολο του Ελληνικού Έθνους. – Στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, στον τόπο όπου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης του 1821 θα επισκεφθούμε το σκευοφυλάκιο της Μονής όπου στεγάζονται ανεκτίμητα κειμήλια, όπως το λάβαρο της Επανάστασης, τα άμφια και η ποιμαντορική ράβδος του Παλαιών Πατρών Γερμανού, καθώς και το αδαμαντοκόλλητο Ευαγγέλιο, δώρο της Αικατερίνης της Μεγάλης της Ρωσίας.

12.10΄ Επίσκεψη στο Ιστορικό Μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου χτισμένο στην  οροσειρά του Χελμού σε υψόμετρο 940 μ., επάνω από την απότομη χαράδρα του Βουραϊκού. Εκεί θα προσκυνήσουμε τη Θαυματουργή Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Μεγαλοσπηλαιώτισσας, η οποία είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά και κατέχει εξέχουσα θέση μεταξύ των Ιερών κειμηλίων της Μονής.

13.25΄  Ιερό Προσκύνημα – Τόπος Θυσίας λόφος του Καπή. Στη Ράχη του Καπή (500 μέτρα από το κέντρο της πόλης των Καλαβρύτων) οδηγήθηκαν οι άνδρες από 14 χρονών και πάνω από τους Γερμανούς κατακτητές στις 13 Δεκεμβρίου 1943, όπου και τους εκτέλεσαν. Σήμερα εκεί ο μεγάλος Σταυρός θυμίζει το αποτρόπαιο έγκλημα. Επίσης δεσπόζει το πέτρινο γλυπτό της πονεμένης μάνας, έμβλημα του Δήμου και σύμβολο της ανθρώπινης καρτερικότητας που φιλοτέχνησε η τότε σπουδάστρια της σχολής Καλών Τεχνών Άννα Βαφεία. Έχει συμβολικό χαρακτήρα για τις γυναίκες ηρωίδες των Καλαβρύτων (τη Μάνα, την αδελφή, τη γιαγιά, την κόρη) που με υπερπροσπάθεια αγωνίστηκαν να ξαναστήσουν την ολοσχερώς κατεστραμμένη πόλη τους. Κάθε χρόνο 13 Δεκεμβρίου, τελείται επιμνημόσυνη δέηση και προσκλητήριο Πεσόντων.

14.00’ Γεύμα στην πόλη των Καλαβρύτων και ελεύθερος χρόνος. Οι τοπικές ταβέρνες και οι καφετέριες είναι στη διάθεση για μεσημεριανό φαγητό και καφέ.

16.45΄ Επιβίβαση στον οδοντωτό σιδηρόδρομο και αναχώρηση για το Κάτω Διακοπτό όπου θα αναμένει για επιβίβαση το Λεωφορείο. Μοναδική διαδρομή μιας ώρας διασχίζοντας το φαράγγι του Βουραϊκού. Δρομολόγιο, Σταθμός Καλαβρύτων – Κάτω Διακοπτό.

18.00΄ Επιστροφή από Κάτω Διακοπτό προς Αθήνα με σύντομη στάση επιλογής.

Προβλεπόμενη άφιξη στην Αθήνα ώρα 20.30

 Τιμή εισιτηρίου:  15 ευρώ κατ’ άτομο περιλαμβανομένου του οδοντωτού.

Θέσεις περιορισμένες. Για δήλωση συμμετοχής εργάσιμες ημέρες από 10:00 -13:00 ώρας τηλ. 2105228035       (κ. Κάγκας Αντώνης, Γιαννούλης Γιάννης) ή μέσω email sapasat@yahoo.gr    sapasath@gmail.com

 

 

ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΥ

ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Επειδή κάποιοι αισθάνονται μουδιασμένοι και απαισιόδοξοι, η αμυντική απαισιοδοξία είναι μια στρατηγική που μπορεί να βοηθήσει τους αγχωμένους ανθρώπους.

“Τιθασεύοντας “το άγχος τους έχουν την ευκαιρία από εμπόδιο να το μετατρέψουν σε προτέρημα. Οι αμυντικοί απαισιόδοξοι συνηθίζουν να περιμένουν το χειρότερο σενάριο να πραγματοποιηθεί. Με αυτό τον τρόπο, αναλώνουν τον χρόνο και την ενέργεια τους.

Οι αμφιβολίες μας είναι προδότες και συχνά μας κάνουν να χάνουμε τα καλά που μπορούμε να κερδίσουμε επειδή φοβόμαστε να προσπαθήσουμε, γράφει ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Ποτέ μη γίνετε απαισιόδοξοι. Σίγουρα ο απαισιόδοξος τις περισσότερες φορές έχει δίκιο, όμως οι αισιόδοξοι περνάνε καλύτερα, λέει ο Ρόμπερτ Χάινλαιν.

Ο Διεθνής Όμιλος Αισιοδόξων, έχει διατυπώσει, (το πιστεύω του αισιόδοξου), που λέει :

Υποσχέσου στον εαυτό σου :

1-.Να είσαι τόσο δυνατός, που τίποτε να μην μπορεί να διαταράξει τη γαλήνη του νου σου.

2-.Να συζητάς για υγεία, ευτυχία και για το καλό σε κάθε πρόσωπο που συναντάς.

3-.Να κάνεις όλους τους φίλους σου να νιώθουν ότι έχουν κάτι ωραίο μέσα τους.

4-.Να βλέπεις το κάθε τι από την ευχάριστη πλευρά του και να επιδιώκεις την πραγματοποίηση της αισιοδοξίας σου.

5-.Να σκέφτεσαι μόνο το άριστο, να επιδιώκεις μόνο το άριστο και να προσδοκάς μόνο το άριστο.

6-.Να ενθουσιάζεσαι τόσο για την επιτυχία των άλλων, όσο ακριβώς ενθουσιάζεσαι για τη δική σου.

7-.Να μην επηρεάζεται από τα λάθη του παρελθόντος και επιμένεις στις μεγαλύτερες επιτεύξεις του μέλλοντος.

8-.Να έχεις χαρούμενη όψη πάντοτε και να χαρίζεις ένα χαμόγελο σε όσους συναντάς.

9-.Να, αφιερώνεις τόσο πολύ χρόνο για την καλυτέρευση του εαυτού σου , ώστε να μη σου μένει καθόλου χρόνος, για να επικρίνεις τους άλλους.

10-.Να μη σε ανησυχούν τα μικροπράγματα, να είσαι ανώτερος στο θυμό σου, πολύ δυνατός στο φόβο και πολύ ευτυχής, ώστε να μην επιτρέπεις στις δυσκολίες να σταθούν εμπόδιο στην πορεία σου.

Μα ίσως υπάρχουν μερικοί ακόμα, που είναι διστακτικοί για το αποτέλεσμα. Λένε, “ΤΙ να κάνει ένας άνθρωπος. Δεν ξέρετε ότι ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη?”

Τα παραπάνω είναι δικαιολογία, γιατί στην πραγματικότητα ένας κούκος φέρνει την άνοιξη. Οι άλλοι ακολουθούν. Ναι ένα χελιδόνι δίνει το μήνυμα ότι η άνοιξη έφτασε. Τ’ άλλα ακολουθούν.

Τη θέση αυτή τονίζει χαρακτηριστικά ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ο οποίος λέει :

” Αρκεί εις άνθρωπος ζήλω πεπυρωμένος δήμον αναμορφώσασθαι “.

Δηλαδή φτάνει ένας άνθρωπος, που καίγεται από ζήλο, να αναμορφώσει ολόκληρο Δήμο.

Φτάνει ένας πατέρας, μια μάνα, ένα παιδί, ν’ αναμορφώσει ολόκληρη την οικογένεια. Φτάνει ένας υπάλληλος ν’ αναμορφώσει ολόκληρη την υπηρεσία. Φτάνει ένας κοινοτάρχης για να ανακαινίσει ολόκληρη την κοινότητα.

Φτάνει ένας….. Κι αυτός ο ένας είστε και εσείς.

Με αυτό το πνεύμα ο αείμνηστος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αλ. Τσιριντάνης γράφει στο βιβλίο του :

“Χωρίς να περιμένει ο σημερινός, καλός και καλοπροαίρετος άνθρωπος πότε θα αλλάξει η αρρωστημένη νοοτροπία του συνόλου, που τον κρατάει σε αγωνία, χωρίς να πολυπραγμονεί με το εάν και πόσοι θα είναι μαζί του, ο άνθρωπος αυτός να κάνει μια αλλαγή μέσα του και να προχωρήσει με την πίστη για δύναμη από την αγωνία στον αγώνα”.

Και συνεχίζει : ΤΙ θα φέρει το αύριο δεν ξέρουμε. Ξέρουμε όμως το χρέος μας και μπορούμε να μετασχηματιστούμε και από καλοπροαίρετοι άνθρωποι, που θρηνούν να γίνουμε αγωνιστές που θα πετύχουν, ώστε η φωνή της κατάπτωσης εάν δεν παύσει να ακούγεται, να παύσει πάντως να είναι μονόλογος”.

Πηγή : Η ψυχική υγεία του σύγχρονου Ανθρώπου (Γράφει ο Κωσταντίνος Ι. Τσιμπούκης).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

(1922-2022 ) ΜΝΗΜΗ ΖΩΝΤΑΝΗ

(1922-2022 ) ΜΝΗΜΗ ΖΩΝΤΑΝΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα, ως νικήτρια χώρα, απέστειλε στρατό στην Μικρά Ασία με το όνειρο της απελευθέρωσης των αλύτρωτων αδελφών.

Κι ενώ αρχικά αυτό το όνειρο φαινόταν να πραγματοποιείται, καθώς τα ελληνικά στρατεύματα προχωρούσαν νικηφόρα στο εσωτερικό της Μικρής Ασίας, η κατάσταση δυστυχώς δεν άργησε να αλλάξει.

Η ανάγκη καταδίωξης και εξολόθρευσης των Τούρκων του Κεμάλ ανάγκασε τον στρατό να προχωρήσει ακόμα πιο βαθιά και να φτάσει τον Σαγγάριο και την αλμυρά έρημο.

Το 1919, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος και η κυβέρνησή του ,έχοντας την υποστήριξη των νικητών Άγγλων και Γάλλων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (πάρα τις αμφιβολίες των στρατιωτικών των επιτελείων για την ελληνική απόβαση, διέταξε την απόβαση ελληνικών στρατευμάτων στην Μικρά Ασία με συμμαχική” εντολή “την αποκατάσταση της ειρήνης και τάξης, καθώς και την προστασία όλου του χριστιανικού (και όχι μόνο) πληθυσμού από αυθαιρεσίες.

Εκεί όμως, η απουσία ανεφοδιασμού, οι ακραίες καιρικές συνθήκες και οι συνεχείς πόλεμοι, είχαν εξασθενήσει το στράτευμα, το οποίο ένα χρόνο μετά (1922) δέχτηκε την σκληρή και οριστική επίθεση των Τούρκων.

Η αμυντική γραμμή έσπασε και ο ελληνικός στρατός αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Χιλιάδες Έλληνες φοβούμενοι τα τουρκικά αντίποινα εγκατέλειψαν τις εστίες τους και τον ακολούθησαν.

Στα τέλη Αυγούστου οι Τούρκοι μπήκαν στην Σμύρνη. Και το απεχθές έγκλημά τους ολοκληρώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου ημέρα κατά την οποία η Σμύρνη έπαψε να θυμίζει την γεμάτη ζωή πόλη στα παραλία της Μικρασίας.

Η αποτυχημένη έκβαση της Μικρασιατικής εκστρατείας σήμανε την έναρξη του πιο αποτρόπαιου εγκλήματος.

Ανάμεσα σε όλους βρέθηκαν κάποιοι, που με κίνδυνο της ζωής τους έκαναν τα πάντα για να σώσουν τις ανθρώπινες ζωές.

Πρώτους απ’ όλους, ξεχωρίζουμε τους πέντε Ιεράρχες της Μικράς Ασίας, που στάθηκαν βράχοι ακλόνητοι, αμετακίνητοι και επιβλητικοί μπροστά στις προκλήσεις και τις απειλές.

Ο Άγιος Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης, ο οποίος αφού περιέθαλψε και έσωσε χιλιάδες Ελλήνων που είχαν καταφύγει στη Σμύρνη, ο ίδιος αρνήθηκε να σωθεί. Το μαρτύριο που υπέστη ήταν φρικτό.

Ο Άγιος Γρηγόριος, Μητροπολίτης Κυδωνίας, κατάφερε τις τραγικές εκείνες στιγμές της Μικρασιατικής καταστροφής, να έλθουν ελληνικά πλοία με αμερικανική σημαία και να παραλάβουν 20.000 από τις 35.000 Ελλήνων που ζούσαν στην Μητροπολιτική του επαρχία. Θανατώθηκε μαρτυρικά στις 3 Οκτωβρίου του 1922. Το ιερό λείψανο του δεν βρέθηκε ποτέ.

Ο Άγιος Αμβρόσιος, Μητροπολίτης Μοσχονησίων βοήθησε πολλούς συμπατριώτες του να επιβιβαστούν σε συμμαχικά πλοία, προκειμένου να σωθούν από τη σφαγή. Ο κεμαλικός στρατός σε αντίποινα, τον έθαψε ζωντανό στις 15 Σεπτεμβρίου 1923. Το ιερό του λείψανο δεν βρέθηκε ποτέ.

Ο Άγιος Ευθύμιος, Επίσκοπος Ζήνων, με θάρρος ζήτησε από τις κεμαλικές αρχές να θεωρηθεί ως ο μόνος ένοχος και να απαλλαγούν όλοι οι υπόλοιποι.

Ο Άγιος Προκόπιος, Μητροπολίτης Ικονίου, ανέπτυξε μοναδική ποιμαντική εκκλησιαστική και εκπαιδευτική δραστηριότητα και γι’ αυτό το λόγο ο Κεμάλ διέταξε να εξορισθεί και να βασανιστεί φρικτά.

Μαζί με την χορεία των 5 Ιεραρχών μαρτύρων ξεχωρίζει και η δράση άλλων ανθρώπων, που δεν δίστασαν να έρθουν αντιμέτωποι με τον εχθρό, για να σώσουν τους δυστυχισμένους Έλληνες της Μικράς Ασίας.

Ο Αμερικανός πάστορας Έιζα Τζένινγκς, ο οποίος κατόρθωσε θεαματικά να σώσει χιλιάδες Έλληνες στη φλεγόμενη Σμύρνη.

Με αποκλειστικές δικές του πρωτοβουλίες πέτυχε να ηγηθεί μιας τεράστιας προσπάθειας διάσωσης αμάχων, ερχόμενος σε επαφή και συνομιλία με τον ίδιο τον Κεμάλ, ο οποίος του έδωσε διορία 11 ημερών να σώσει όσους προλάβει.

Ο Αμερικανός διπλωμάτης Τζόρτζ Χόρτον , που υπηρετούσε ως πρόξενος των ΗΠΑ στην Σμύρνη, μπροστά στην αδιαφορία των Συμμάχων, με δικές του πρωτοβουλίες συνέβαλε στη διάσωση πολλών Ελλήνων.

Ο ίδιος στο έργο του “Η μάστιγα της Ασίας”, περιγράφοντας την καταστροφή αναφέρει :

“Το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου άρχισαν οι λεηλασίες και οι σκοτωμοί. Εκείνο που μου έκανε αξέχαστη εντύπωση ήταν η’ έκφραση στα πρόσωπα των Τούρκων. Μια έκφραση εκστατική μίσους και αγριότητας.

Κάθε Σεπτέμβριο ζωντανεύει στη μνήμη μας η Μικρασιατική Καταστροφή. Έρχονται στη μνήμη μας, πιο έντονα αυτές τις μέρες, οι δικοί μας άνθρωποι, που έμειναν πίσω, εκεί στα ματωμένα χώματα, η που ήρθαν μέσα στα πλοία ταλαιπωρημένοι και βασανισμένοι, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, όμως πάντα με τον πόθο της επιστροφής.

Ας παρακαλέσουμε τον φιλάνθρωπο Κύριο τέτοιες καταστάσεις να μην επαναληφθούν.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Όσιος ΘΕΟΦΙΛΟΣ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1922- ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1922- ΝΙΚ. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, 23 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 21:00 στο ανοικτό Δημοτικό θέατρο ‘’Δημ. Κιντής’’ (Συμβολή οδών Γαρδίκη & Σμόλικα)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Χαιρετισμός από τον Πρόεδρο Πολιτιστικού Συλλόγου Θεσσαλών Ηλιούπολης και επίτιμο Υπαρχηγό ΕΛ.ΑΣ κ. Γρηγόρη Αναγνώστου.

Ο Νικόλαος Πλαστήρας ο ‘’μαύρος καβαλάρης’’ και πρωθυπουργός της Ελλάδος είναι ένας αιώνιος μαχητής του Ελληνισμού. Προσέφερε στην Ελλάδα σε όλη τη διάρκεια της ζωής τόσο ως στρατιωτικός όσο ως πολιτικός.

Υπήρξε ικανότατος στρατιωτικός, τίμιος πολιτικός και άνθρωπος, αγαπητός στους στρατιώτες του και στον λαό. Βρίσκεται στο πάνθεον προσωπικοτήτων που έδωσαν τα πάντα για την πατρίδα.

Οι νέοι Έλληνες, πολίτες και άρχοντες, πρέπει να τον έχουν ως παράδειγμα προς μίμηση, για τη φιλοπατρία και την ανιδιοτέλειά του.

Παρακάτω το πρόγραμμα εκδηλώσεων.

Η Αγία Λυδία η Φιλιππησία

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ – Η Αγία Λυδία η Φιλιππησία

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Αγία Λυδία, που καταγόταν από τα Θυάτειρα της Μ. Ασίας, έζησε κατά τους αποστολικούς χρόνους, δηλαδή τον 1ο μ.χ. αιώνα. Ίσως λόγοι επαγγελματικοί την οδήγησαν στους Φιλίππους, πόλη “κολωνια” εκείνη την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας, με ανεπτυγμένο εμπόριο, και κοσμοπολίτικο τρόπο ζωής.

Ο ευαγγελιστής Λουκάς, στο βιβλίο των πράξεων, προσθέτει στο όνομά της το επίθετο “πορφυρόπωλις” πληροφορία που μας δίνει την δυνατότητα να θεωρήσουμε την Λυδία ως γυναίκα του εμπορίου και ειδικότερα ως έμπορο της Πορφύρας, των πολύτιμων εκείνων υφασμάτων που βάφονταν με χρώμα κόκκινο.

Ήταν “σεβόμενη τον Θεόν”.

Σταθμός για τη ζωή της εκκλησίας, μα και του Παύλου, ήταν η ημέρα που πέρασε από την Τροία, το Ίλιον του Ομήρου και την τριάδα της Αγίας Γραφής.

Πέρασε από την Σαμοθράκη, έφτασε στο λιμάνι της Νεάπολης της σημερινής Καβάλας και μαζί με τους συνεργάτες του Σίλα, Λουκά και Τιμόθεο όδευσε προς την πόλη των Φιλίππων.

‘Έτσι οι φίλιπποι μπορούσαν να γίνουν ένας νέος, καρποφόρο οστολικός αγρός. Ανάμεσα στις άλλες γυναίκες, Ιουδαίες και προσήλυτες, ξεχώρισε η Λυδία, “ης ο Κύριος διάνοιξη την καρδιά προσέχεις τοις λαλουμένοις υπό τους Παύλου”.

Με πόση προσοχή και με πόση λαχτάρα να άκουγε η πορφυρόπωλις των Φιλιππίνων τον απόστολο του Χριστού, ώστε ο Ευαγγελιστής Λουκάς να υπογραμμίζει τόσο λιτά μα και τόσο χαρακτηριστικά αυτή την ευαισθησία της γυναικείας καρδιάς που πρώτη πάντα διαισθάνεται την Αλήθεια, την αποδέχεται και αφοσιώνεται σ’ εκείνον που την σαρώνει : Τον Ιησού.

Σ’ Εκείνον που διακήρυξε πως Αυτός είναι η Οδός, η αλήθεια η ζωή.

Και αφού πίστεψε, έσπευσε να βαφτισθεί η ίδια και η οικογένειά της. Έτσι, στα νερά του Γαγγίτη ή Ζυζάκτη ποταμού, δόθηκε η πιο ειρηνική μάχη και στέφθηκε με την νίκη.

Η Λυδία τα ένοιωσε όλα αυτά, και με την ανεπτυγμένη της γυναικεία διαίσθηση, μπόρεσε σαν καλή “έμπορος” να εκτιμήσει ποιον θησαυρό πνευματικό της εμπιστεύτηκαν οι απεσταλμένοι αυτοί του Θεού και θέλησε να αποδώσει στη χάρη μιαν αντίχαρη : την ευγνωμοσύνη της και την ικανοποίηση.

Κάλεσε τους κήρυκας του Ευαγγελίου στο σπίτι της. Ήταν μια πρόσκληση συνετή. Και ασφαλώς ο Απ. Παύλος με τους συνεργούς του, θα της έδωσαν τη χαρά και την ικανοποίηση να φιλοξενήσει την πρώτη χριστιανική Εκκλησία και τους ιεραποστόλους της.

Από την ώρα που βαπτίστηκε Χριστιανή, μερίμνησε και για την βάφτιση και σωτηρία των ανθρώπων του οικογενειακού της περιβάλλοντος.

Η Εκκλησία μας αναγνωρίζει πως η Λυδία εργάστηκε ιεραποστολικά με πολύ ζήλο και αυταπάρνηση, γι’ αυτό και την τιμά ως ισαπόστολο.

Αναμφισβήτητο πάντως είναι ότι η γυναίκα που πρώτη δέχτηκε στους Φιλίππους το ευαγγέλιο κι άνοιξε την καρδιά της στον Χριστό, έγινε η πύλη απ’ όπου πέρασε ο Χριστιανισμός στην Ευρώπη. Και τιμά την μνήμη της στις 20 Μαΐου.

Πάνω από την πραγματεία των εγκοσμίων προέταξε τα υπερκόσμια, πάνω από πρόσκαιρα τα αιώνια και πάνω από του πορφυρούς χειμώνες των πλουσίων, τους λευκούς χιτώνας που μπορούσαν να περιβάλλουν μαζί με το σώμα και τις ψυχές των άλλων ανθρώπων, για να γίνει ο καθένας καινή εν Χριστώ κτίση και αδελφός εν Κυρίω.

Στην Ασπροβάλτα -Χαλκιδικής, υπάρχει σήμερα Μονή, η “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ” που προσφέρουν το Χριστιανικό τους έργο πολλές μοναχές. Έχουν και Τηλεοπτικό Σταθμό Παγκοσμίου Λήψεως, που περνούν Χριστιανικά μηνύματα και Ραδιοφωνικό Σταθμό.

Εκδίδουν και το Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Πηγή : Μηνιαίο Χριστιανικό Περιοδικό ” ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.

Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Λένε πως τον τόπο του κάνεις τον κουβαλάει μέσα του όπου κι αν πάει. Λένε πως η πατρίδα μας ζει μέσα μας, όσες πατρίδες κι αν γνωρίσουμε.

Κι είναι αλήθεια πως ο τόπος που γεννηθήκαμε, ο τόπος που ζήσαμε τα πρώτα παιδικά μας χρόνια, φαντάζει μέσα μας τόσο ιδανικός.

Έστω κι αν γυρίσουμε όλο τον κόσμο με τις ομορφιές του, η σκέψη μας τρέχει πίσω στον τόπο που αγαπήσαμε.

Έχουμε γνωρίσει πόλεις και χωριά, λίμνες και θάλασσες, τόπους μακρινούς και αλαργινούς, συναντήσαμε και αλλού το γαλάζιο ουρανό μας.

Κι όμως οι τόσες ξένες ομορφιές δεν μπόρεσαν να ξεριζώσουν από μέσα μας την αγάπη για τον τόπο μας. Εκείνη τη μικρή κουκίδα στο χάρτη εκείνο το οροπέδιο, το κρυμμένο από τα γύρω χαμηλά βουνά.

Εκείνον τον τόπο, τον άλλοτε γεμάτο με κόσμο, παιδικές φωνές και γέλια, τις γύρω δε πλαγιές γεμάτες πρόβατα και άλλα ζώα, κουδουνίστρα και ήχους φλογέρας.

Πόλεμοι, αστυφιλία, φτώχεια, μανιώδες κυνήγι του εύκολου και άκοπου πλουτισμού απομάκρυναν τον λαό μας από τα ευλογημένα χωριά μας.

Συνωστιζόμαστε στις τσιμεντουπόλεις, τις απρόσωπες και απάνθρωπες, γεγονός με τραγικές συνέπειες στο ήθος και χαρακτήρα μας. Μακριά από τη φύση, τη γη, το “λίαν καλό” έργο του Δημιουργού, θαμπωθήκαμε από τα πρόσκαιρα και μηδαμινά έργα των χειρών μας, και τις πολύχρωμες βιτρίνες.

Κλείσαμε, κλειδώσαμε και τα παιδιά μας στα πανέμορφα παιδικά δωμάτια τους, στερώντας από το σημαντικότερο πράγμα για την υγιή ανατροφή τους, το παιχνίδι “Το σπουδαιότερο πράγμα που κάνει ένα παιδί είναι το παιχνίδι , έλεγε ο Ελύτης.”

Τα παιδιά όμως για να “ανθίσουν”, θέλουν γη, χώμα, να απολαύσουν και να χαρούν το ακτινωτό δώρο του Θεού, την ελευθερία.

Αυτό ισχύει για όλους μας .Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός πως η κατοχή γης – ιδιοκτησίας, τονώνει ακόμη και το εθνικό αίσθημα λόγω προσωπικού γοήτρου και αλληλεγγύης προς την Πατρίδα.

Τροφοδοτεί δεσμούς, που κινούν τα ζωτικά νεύρα της ανθρώπινης υπόστασης, σε αντίθεση με την “πολυκατοικημένη” συνοίκηση, όπου ανθεί η δυσαρέσκεια ή νευρικότητα, μειώνεται εν τέλει και η αγάπη προς την Πατρίδα.

Και ακόμη “αυτός που δεν έχει έδαφος κάτω από τα πόδια του δεν έχει μήτε Θεό, κι όποιος αρνείται την πατρίδα του αρνείται τον Θεό”, γράφει ο Ντοστογιέφσκι.

Οι παγωμένες μας πόλεις κουράστηκαν. Τα “ρόδινα ακρογιάλια της Πατρίδας μας”, τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου”.

Περιμένουν τους ανθρώπους τους.

Ο άνθρωπος όταν τα ποτίσει με τον τίμιο ιδρώτα του, τα ημερώνει. Έγραφε με πίκρα ο Φώτης Κόντογλου για την “ζάλη και την αηδία” που τον έπιανε στις γυάλινες πολιτείες με τους γυάλινους ανθρώπους.

“Θαρρώ πως βρίσκομαι σε καμία βρώμικη φυλακή, χάνω το κέφι μου και θέλω γρήγορα να φύγω μακριά, να απομείνω με τον εαυτό μου.

Συζητήσεις ατελείωτες και μπερδεμένες, δουλειές, επιχειρήσεις, θέατρα, βιβλία, πολιτική αγωνία, αδιαντροπιά, λεφτά, λεφτά. Ο ιδρώτας τρέχει από πάνω μου, Μηχανές λογής λογής μουγκρίζουν γύρω μου. Οι άνθρωποι τρέχουνε σαν να ‘ναι στο φρενοκομείο. Φεύγω μακριά. Τρέχω, σαν να ξέφυγα από ληστές. Δεν πιστεύω τα μάτια μου πως βρίσκομαι μακριά από την κόλαση! Ησυχία! Κάθομαι σε μια πέτρα. Κοιτάζω τα βουνά, τα δένδρα, το χώμα, τα σύννεφα, κι αναστενάζω. Βλογημένη πλάση του Θεού. Αγαπημένο καταφύγιο…” (Μυστικά Άνθη, σελ. 223).

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο άνθρωπος δε μένει ικανοποιημένος μόνο με την επιτυχία της διάκρισης. Μπορούμε να πούμε ότι τη χρησιμοποιεί, ως ένα βαθμό, για να πετύχει την αποδοχή.

Γιατί σίγουρα δε θα ‘ταν καθόλου ευχαριστημένος, αν όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν, αλλά κανείς δεν έδειχνε να τον θέλει στη συντροφιά του.

Η ανθρώπινη καρδιά είναι ανήσυχη, όταν δεν είναι σίγουρη για τα αισθήματα των ανθρώπων, που την περιβάλλουν.

Το κοινωνικό ένστικτο είναι έμφυτο στον κάθε άνθρωπο. Ο άνθρωπος καλυτερεύει και προοδεύει μόνο μέσα στην κοινωνική του ομάδα. Τα φιλικά αισθήματα του ψυχολογικού του περιβάλλοντος είναι τόσο απαραίτητα όσο και η τροφή. Πολλά άτομα, που αντιμετώπισαν συνεχή εχθρότητα από το περιβάλλον τους , εξελίχθηκαν σε αντικοινωνικά άτομα.

Ο άνθρωπος, λοιπόν, θέλει να τον αποδέχονται οι συνάνθρωποι’ του .Να επιθυμούν τη συντροφιά του. Να ευχαριστιούνται στη συναναστροφή μαζί του. Να δείχνουν τη χαρά τους, μόλις τον δουν. Ν’ ακούν με προσοχή τη γνώμη του. Να ζητούν ειλικρινά τη συμβουλή του. Να θεωρούν απαραίτητη την παρουσία του σε κάθε εκδήλωσή τους.

Θέλει τη φιλική διάθεση όλων. Και βέβαια, πόσο πιο πολύ αναπτερώνει το ηθικό του, όταν τα φιλικά μηνύματα, που φτάνουν σ’ αυτόν, είναι από πρόσωπα, που ξεχωρίζουν.

Για να αναλογιστείτε αλήθεια πως νιώθετε, όταν μπαίνοντας σε ένα χώρο (π.χ. ένα καφενείο, μια συγκέντρωση), που βρίσκονται πολλοί συντοπίτες σας ή γνωστοί σας και δε γυρίζει κανένας προς το μέρος σας να σας προσκαλέσει στο τραπέζι του, να σας απευθύνει το λόγο ή να σας καλωσορίσει;

Και τις διαφορετικά συναισθήματα θα νιώσετε, αν με την είσοδό σας υπάρξει άμιλλα μεταξύ των θαμώνων, για το ποιος θα σας κερδίσει στο τραπέζι του.

Από τα δεδομένα της πείρας και τη μακρόχρονη σπουδή των ανθρωπίνων σχέσεων έχει διαπιστωθεί, ότι ο καλύτερος τρόπος, για να γίνετε αποδεκτός, είναι να ενδιαφέρεστε για τους ανθρώπους και να δείχνετε με κάθε τρόπο αυτό το ενδιαφέρον σας για τον συγκεκριμένο άνθρωπο.

Όποιον ανταμώνετε χαιρετήστε τον με ζωηρότητα και ενθουσιασμό. Η χειραψία, το χτύπημα στην πλάτη, το φιλί, που θα δώσετε και γενικά η έκφρασή σας και η κίνηση σας να δηλώνουν : Χαίρομαι που σε αντάμωσα.

Ρωτήστε τον για τα πρόσωπα και τα πράγματα, που τον ενδιαφέρουν και δείξετε πόσο νοιάζεσαι γι’ αυτά που σας λέει.

Αυτό που τελικά πρέπει να κάνετε να νοιάζεστε πραγματικά για τον συνάνθρωπό σας και τις λεπτομέρειες της ζωής του.

Δε χρειάζεται να πούμε πόσο απαραίτητο είναι να γνωρίζετε το όνομα του και να το προφέρετε σωστά.

Δοκιμάστε την επόμενη φορά, που θα συναντήσετε ένα γνωστό σας ή ένα φίλο σας, να τον χαιρετίσετε εγκάρδια, να του χαμογελάσετε και ενώ προφέρετε το όνομα του, να τον ρωτήσετε για το θέμα ή το πρόσωπο που ξέρετε ότι τον απασχολεί.

Και ακούστε τον…. Ακούστε τον με προσοχή και ζητήστε πιο πολλές λεπτομέρειες γι’ αυτά που σας λέει. Ενθαρρύνετέ τον να σας πει κι άλλα, κι άλλα….. Θα δείτε ότι στο μέλλον θα επιζητεί την παρέα σας.

Οι άνθρωποι ψάχνουμε να βρούμε κάποιον, που θα μας ακούσει με προσήλωση, φιλία και συμπάθεια. Αυτός ο κάποιος στην προσεχή συνάντηση με έναν άλλο, ας είστε εσείς.

Και όταν έρθει η σειρά σας να πάρετε το λόγο, μιλήστε για πράγματα που ενδιαφέρουν τον συνομιλητή σας και επιδιώξετε να αξιοποιήσετε ό,τι καλό έχει ο συνάνθρωπός σας.

Πηγή : Η ψυχική υγεία του σύγχρονου Ανθρώπου. (Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Τσιμπούκης).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ….. “ΤΗΝ ΠΡΩΪΝΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΟΡΓΗ, ΚΡΑΤΑ ΤΗΝ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ.”

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ…..

“ΤΗΝ ΠΡΩΪΝΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΟΡΓΗ, ΚΡΑΤΑ ΤΗΝ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΙ.”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσες διαφωνίες στ’ αλήθεια, πόσες διαφορετικές οπτικές, πόσες αδυναμίες, πόσες ιδιοτροπίες, πόσες φιλονικίες, καθημερινά μας προκαλούν και κάποιες φορές ανάβουν μέσα μας την σπίθα του θυμού και της οργής.

Γι’ αυτό δεν θα πρέπει ν’ αφήνουμε την οργή να μας εξουσιάζει, τον θυμό να μας κυβερνά. Ας έχουμε την δύναμη να καταπίνουμε πικρίες. Είναι ωφέλιμη δίαιτα. Ας μην είμαστε παρορμητικοί επειδή ο θυμός είναι αδυναμία.

Η πραότητα, η αυτοσυγκράτηση, η αυτοκυριαρχία, η ψυχραιμία είναι δύναμη.

Η πραότητα εκφράζεται σαν την αμετακίνητη στάση, ως προς τις απόψεις και τα συμπεράσματα που έχει κάποιος.

Με λίγα λόγια, κατά τον Ιωάννη της Κλίμακος, πραότητα είναι : μια αμετακίνητη κατάσταση του νου, που παραμένει η ίδια και στις τιμές και στις περιφρονήσεις.

Είναι η ελευθερία του νου να παραμένει ο άνθρωπος ατάραχος είτε όταν τον αδικούν είτε όταν τον δικαιώνουν, αλλά και γενικότερα το πως αντιμετωπίζει τις διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Πραότητα λοιπόν είναι η ακινησία της ψυχικής διάθεσης, ώστε να ανταποκρίνεται εξίσου και στις δύο περιπτώσεις. Χωρίς οργή και λύπη στην πρώτη και χωρίς υπερβολικές ευχαριστίες στην δεύτερη. Αυτή όμως είναι μια στάση που προϋποθέτει ανιδιοτέλεια και ελευθερία.

Η αυτοσυγκράτηση έχει να κάνει με την ικανότητα να ελέγχετε τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές σας, σύμφωνα με τους κοινωνικούς και ηθικούς νόμους, χωρίς βέβαια να φτάνετε στο άλλο άκρο που είναι η υπερβολή και η ακαμψία.

Το πρώτο και σημαντικό βήμα για να βελτιώσετε τον αυτοέλεγχο σας, είναι το να συνειδητοποιήσετε το πρόβλημα σας. Στη συνέχεια θα πρέπει να αποφασίσετε και να δεσμευθείτε, απέναντι στον εαυτό σας πρώτα, ότι θα κάνετε κάποιες αλλαγές.

Η αυτοκυριαρχία σημαίνει να έχει την ικανότητα να κυριαρχεί κάποιος στον εαυτό του, ο έλεγχος που ασκεί στις αντιδράσεις ή στις πράξεις του, δαμάζοντας τα συναισθήματα του και τα πάθη του. Επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει, να κατανοεί και να χειρίζεται αποτελεσματικά τα συναισθήματα τόσο τα δικά του όσο και των άλλων.

Η ψυχραιμία βοηθά τον καθένα να ανταπεξέλθει στις όποιες δυσκολίες. Μια ασθένεια, για παράδειγμα, απαιτεί μεγάλη υπομονή για να τα βγάλει κανείς πέρα. Η ψυχολογία επηρεάζεται και ο πανικός κυριαρχεί.

Θέλει να μην καταβάλλεται κάποιος με την πρώτη δυσκολία, να συγκρατεί τα συναισθήματα του και να μην παρασύρεται από αυτά. Δύσκολο εγχείρημα αλλά όχι ακατόρθωτο.

Στις δύσκολες στιγμές φαίνεται τι έχουμε διδαχθεί από τη ζωή. Αυτό που δεν πρέπει όμως να γίνεται, είναι να πανικοβάλλεται κάνεις στο άκουσμα και μόνο του οποίου κακού μαντάτου.

Ο καθένας μας, είναι μοναδικός, διαφορετικός και ανεπανάληπτος. Δόξα τω Θεώ γι’ αυτό. Χωρίς αυτήν την διαφορετικότητα δεν θα υπήρχε πολιτισμός και πνευματική καλλιέργεια.

Όμως αυτές οι διαφωνίες να μην εξελίσσονται σε Ομηρικούς καυγάδες, σε έντονους διαξιφισμούς, σε υψηλούς τόνους, σε λόγια βόλια που πληγώνουν ταπεινώνουν που διασύρουν, που εξευτελίζουν, που απομακρύνουν, που σείουν θεμέλια οικογενειών, που γκρεμίζουν γέφυρες επικοινωνίας, που τορπιλίζουν φιλίες, που εξορίζουν σεβασμό, εκτίμηση, αγάπη.

Η σιωπή σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν αφήνει κακές αναμνήσεις.

Ο χρόνος είναι καλός γιατρός. Και όταν η’ αντάρα του θυμού κατακαθίσει, τότε μπορούμε ήρεμα και νηφάλια να ξανακουβεντιάσουμε.

Γι’ αυτό, σοφά και πάλι, ο γενναίος αυτός, σε όλες τις μάχες του έθνους και της ζωής, λαός συμβουλεύει. “Την πρωϊνή σου την οργή, κράτα την ως την αυγή”.

Είναι η μόνη σωτήρια αναβολή και τότε όλα σίγουρα θα γίνονται καλύτερα.

Η πρόληψη είναι σύνεση. Είναι δύναμη ή σιωπή.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ : Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ : Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (Αγάπη και Μαρτύριο)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ΑΓΙΑ Παρασκευή (2ος μ. Χ. αι.), η τόσο θαυματουργή, αλλά και τόσο αγαπητή στον λαό του Θεού Αγία, γνώριζε καλά τα λόγια του αποστόλου Παύλου :”….. Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και αν παραδώσω το σώμα μου ίνα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμε…..” (Κορ. ιγ’ 3).

Δηλαδή, ακόμα και αν δώσω ελεημοσύνη όλα τα υπάρχοντα μου και εάν παραδώσω το σώμα μου στην φωτιά (για τον Χριστό), εάν δεν έχω αγάπη, δεν ωφελούμε τίποτα.

Η ΑΓΙΑ Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη επί βασιλείας αυτοκράτορας Αντωνίνου (138-160) μ. Χ. Οι γονείς της και εκείνοι χριστιανοί, φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, ήταν και το μοναχοπαίδι τους, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους χάριζε ένα παιδί.

Το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή και έλαβε αυτό το όνομα.

Οι γονείς της πέθαναν όταν η Παρασκευή ήταν μόλις 20 ετών και εκείνη μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και αφοσιώθηκε να κηρύττει τη χριστιανική πίστη στη Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης.

Η ΑΓΙΑ παρότι ζούσε σε χρόνια διωγμών τον 2ο μ Χ αιώνα, είχε τόση αγάπη στο Χριστό, που χωρίς φόβο κήρυττε το μήνυμα του Ευαγγελίου στους ανθρώπους.

Αποτέλεσμα του κηρυκτικού της έργου ήταν να συλληφθεί πολλές φορές να οδηγηθεί σε κριτήρια ηγεμόνων και να δεχθεί πολλά και φρικτά βασανιστήρια. Η πίστη της όμως και η μεγάλη της αγάπη την έκαναν να μην πτοείται από απειλές και βασάνους. Και το σπουδαίο ήταν ότι δεν κρατούσε κακία και δεν έβγαινε από την καρδιά της ούτε ίχνος εκδικητικότητας Τα δεχόταν όλα με καρτερία και χαιρόταν να βλέπει τους ανθρώπους, ακόμα και τους βασανιστές, να ομολογούν τον Χριστό.

Η δράση της δεν άρεσε καθόλου στον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο. Διέταξε να τη συλλάβουν και της υποσχέθηκε όλα τα πλούτη του κόσμου προκειμένου να θυσιάσει στα είδωλα.

Η ΑΓΙΑ παρέμεινε σταθερά στην πίστη της, τότε την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας. Η ΑΓΙΑ υπέμεινε με καρτερικότητα.

Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα.

Για μια ακόμη φορά όμως, μπροστά στα έκπληκτα ματιά των βασανιστών, η Αγία έμεινε αβλαβής. Το υγρό μείγμα, που έβραζε και ζεματούσε, έχοντας αναπτύξει υψηλή θερμοκρασία, έγινε με τη χάρη του Θεού ένα δροσιστικό λουτρό. Η ΑΓΙΑ χαιρόταν και δοξολογούσε το όνομα του Θεού, ενώ ο ηγεμόνας έφριττε και λυσσομανούσε. Ο ηγεμόνας, βλέποντας την αντοχή της στα μαρτυρία, θεώρησε ότι με τον τρόπο αυτό ή θα απαλλαγεί οριστικά από την παρουσία της Αγίας ή εκείνη θα φοβηθεί και θα αλλαξοπιστήσει.

Έξαλλος τότε, κατηγόρησε τους δήμιους για την ανικανότητά τους να βράσουν το καζάνι, όπως έπρεπε. Και στρεφόμενος στην Αγία, ζήτησε να του ρίξει λίγες σταγόνες, για να δει εάν το μείγμα ήταν καυτό. Κατά θαυμαστό τρόπο, το δροσιστικό, για την Αγία υγρό, επανήλθε στις πραγματικές του ιδιότητες.

Το αποτέλεσμα ήταν να καούν τα μάτια του ηγεμόνα. Τώρα εκείνος, με συντριβή καρδιάς, παρακαλούσε την Αγία να τον θεραπεύσει.

Η ΑΓΙΑ Παρασκευή, χωρίς να αισθανθεί έπαρση ή κακία, βγήκε από το καζάνι και με μεγάλη στοργή και αγάπη θεράπευσε τα καμένα ματιά του ταλαίπωρου ηγεμόνα.

Ο ηγεμόνας πίστεψε στο Χριστό και η Αγία αφέθηκε ελεύθερη να συνεχίσει το κηρυκτικό της έργο. Αργότερα πέρασε και άλλα βασανιστήρια από άλλους δύο βασιλείς, αλλά η πίστη της δεν κλονίστηκε.

Ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό και έχυσε μαρτυρικά το τίμιο αίμα της.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ – Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ – Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Επαναλαμβανόμενο, αιώνιο, πανανθρώπινο και αναντικατάστατο το αίτημα της χαράς. Ποιός δεν την χρειάζεται? Χαρές ευχόμαστε στους συνανθρώπους μας. Χαρές ευχόμαστε να μας δίνει κι ο Θεός. Ποιός θα μπορούσε να ζητήσει λύπες, δυσχέρειες, δοκιμασίες.

Η χαρά ως συναισθηματική κατάσταση συγκαταλέγεται ανάμεσα στα θετικά συναισθήματα. Τη βιώνουμε σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις, όπως για παράδειγμα όταν αποκτάμε κάτι που επιθυμούμε, όταν βρισκόμαστε με ανθρώπους που μας αγαπούν, όταν κάνουμε πράγματα που συνοδεύονται από ευχάριστες αναμνήσεις, όταν ανήκουμε σε ομάδες ανθρώπων που μας αποδέχονται, όταν καταλαβαίνουμε ότι μας εκτιμούν και μας σέβονται και για πολλούς άλλους λόγους που μπορεί να σκεφθεί ο καθένας.

Η εξωλεκτική μας συμπεριφορά όταν βιώνουμε αυτό το συναίσθημα μας κάνει να χαμογελάμε χωρίς να το συνειδητοποιούμε μερικές φορές, το πρόσωπο μας λάμπει, μοιραζόμαστε το συναίσθημα αυτό πιο εύκολα με άλλους ανθρώπους, υπάρχει μια τάση να μιλάμε περισσότερο και με ενθουσιώδη τόνο φωνής.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να παίρνουμε και να δίνουμε χαρά σε κάθε έστω και μικρή περίσταση που μας δίδεται η ευκαιρία, ακόμα κι αν κάποια περίοδος της ζωής μας χαρακτηρίζεται από δυσκολίες. Ακόμα και τότε καλό είναι να εφευρίσκουμε πηγές χαράς οι οποίες προέρχονται από μικρά πράγματα της καθημερινότητας γύρω μας και μπορούν να μας προσφέρουν έστω και πρόσκαιρη ανακούφιση και αλλαγή διάθεσης.

Κάποιοι λένε ότι η ουσία ολόκληρης της ζωής μας είναι να βιώνουμε χαρά. Άλλοι, ότι η χαρά ανεβάζει τη ψυχολογία μας. Σχεδόν όλοι γύρω μας, όμως, ομολογούν πως οι καταστάσεις, τους έχουν φέρει σε τέτοιο σημείο ώστε να έχουν πολύ καιρό να νιώσουν χαρούμενοι. Συνήθως όταν σκεφτόμαστε τη χαρά και πράγματα οι καταστάσεις που μας προκαλούν αυτό το όμορφο συναίσθημα, καταλήγουμε να ασχολούμαστε με όλα εκείνα τα οποία μας τη στερούν.

Μοιάζει σαν, όσο περισσότερο προσπαθούμε και αγωνιούμε να τη φτάσουμε, τόσο πιο δύσκολη να γίνεται η κατάκτησή της. Μας απορροφούν όσα δεν έχουμε, δεν είμαστε, δεν καταφέραμε ακόμη, όσα έχουμε στερηθεί, όσα θα θέλαμε και μοιάζουν – στο τώρα- άπιαστα.

Πολλές φορές οι άνθρωποι αν και καταφέρνουμε στόχους και εκπληρώνουμε επιθυμίες αδυνατούμε να μείνουμε στο συναίσθημα της χαράς, να αφεθούμε ολοκληρωτικά σε αυτήν και να την γευτούμε.

Αντίθετα, “σαμποτάρουμε” τη χαρά μας με το να προχωράμε απευθείας στο επόμενο βήμα, στον επόμενο στόχο με συνέπεια να μας διακατέχει ένα αίσθημα ανικανοποίητου.

Το να πούμε ότι “η χαρά είναι επιλογή” είναι πράγματι μια υπεραπλούστευση κι αυτό γιατί ο καθένας από εμάς βιώνει και έχει βιώσει στη ζωή του γεγονότα και καταστάσεις που το κάνουν δύσκολο πολλές φορές να βρούμε τη γαλήνη που τόσο προσδοκούμε.

Κάθε συναίσθημα που νιώθουμε επηρεάζει τον εγκέφαλό μας και το αντίθετο. Νιώθουμε χαρά στο σώμα μας, εξαιτίας της απελευθέρωσης ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Συνεπώς, όταν κάτι που αντιλαμβάνεσαι ως ευχάριστο να συμβαίνει, ο εγκέφαλος μας λαμβάνει σήμα να απελευθερώσει αυτές τις χημικές ουσίες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Έχετε ποτέ παρατηρήσει ότι όταν νιώθετε ιδιαίτερα χαρούμενοι, το πρόσωπο σας κοκκινίζει ή η καρδιά σας χτυπά δυνατά. Αυτό οφείλετε στην επίδραση του κυκλοφοριακού συστήματος.

Η χαρά συνδέεται με την αυτοεκτίμηση και την προσωπική μας αξία. Είναι η προσωπική δουλειά ζωής με τον εαυτό μας και πηγάζει από μέσα μας…

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ήθη, έθιμα και παραδόσεις στο χωριό μας Αρτίκι Τριφυλίας

Ήθη, έθιμα και παραδόσεις στο χωριό μας Αρτίκι Τριφυλίας

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Από το βιβλίο του αειμνήστου αδελφού μου Γιάννη με τον τίτλο “Η ιστορία της ζωής μου” και τις προσωπικές αναμνήσεις.

” Τα φαγητά που έφτιαχναν στο χωριό”.

Τα φαγητά που έφτιαχναν στο χωριό ήταν νόστιμα, με την παραδοσιακή κουζίνα, που είχαν όλοι στα σπίτια.

Δεν υπήρχε ρεύμα και χρησιμοποιούσαν την φωτιά με ξύλα στο τζάκι του σπιτιού.

Τα κυριότερα φαγητά ήσαν :

  1. “Καγιανάς “. (παστό με φρέσκια τομάτα και αυγά).
  2. “Κολοκυθοκορφάδες γιαχνί” (μερικές φορές έβαζαν μέσα παστό και άρμη.)
  3. Κοτόπουλο (κόκορας ή κότα) κοκκινιστό με χυλοπίτες ή μακαρόνια.
  4. “Καπαμάς”(κοκκινιστό κρέας από αρνί ή κατσίκι, με ζυμαρικά,) κυρίως στις γιορτές.
  5. Βλίτα βραστά (με σκόρδο ή ξύδι) ή γιαχνί.
  6. “Κολοκυθοκεφτέδες.
  7. “Λαχανόπιτα” (με άγρια χόρτα και” λέρχουδες”).
  8. Αγριόχορτα με” λέρχουδες ” γιαχνί” (εύκολο και συνηθισμένο φαγητό.)
  9. “Γαλατσίδες”(άγρια χόρτα), με παστό ή και άρμη.
  10. Κουκιά με μάραθο ή με άρμη (από το τυρί του βαρελιού ή του ασκιού).
  11. Γαλόπιτα (με γάλα προβατίσιο ή γιδίσιο και αλεύρι.
  12. Φασόλια “μαυρομάτικα”, σαλάτα.

13.Όσπρια σούπα (κυρίως φασόλια “λόπια” ή πράσινα) που συνοδεύονταν με παστές σαρδέλες ή ρέγκα, αν υπήρχαν.)

  1. Χιλοπίτες “μακριές” ή μακαρόνια “φτιαχτά”, (κυρίως τις Απόκριες καμένα με λάδι.
  2. Τραχανάς (γλυκός ή ξινός) βραστός, καμένος με τσιγαρισμένο κρεμμύδι.
  3. Πατάτες τηγανιτές, γιαχνί, στο φούρνο ή στη χόβολη (θράκα με στάχτη).
  4. ” Λαλαγκίδες “.
  5. “Στιφάδο” με χονδρό κρέας και κρεμμύδια, ενίοτε δε και με κουνέλι και σπάνια με λαγό.
  6. “Τριφτάδια ή χυλό”, φτιαγμένα με αλεύρι ως κύριο συστατικό.
  7. Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός, με σάλτσα τομάτας ή με σκορδαλιά (συνήθως του Ευαγγελισμού, των Βαΐων και της “Σωτήρος”, στις 6 Αυγούστου.
  8. Φρέσκιες σαλάτες, ωμές ή βρασμένες και λαχανικά από τον κήπο.
  9. Σπιτικό τυρί, μυζήθρα (ξερή ή χλωρή) και γιαούρτι.
  10. Γάλα κατσικίσιο ή πρόβειο για πρωινό, με τριμμένο ψωμί μέσα (αυτό μερικές φορές και για πλήρη δείπνο).
  11. Όταν σφάζανε το χοιρινό “οματιά” και “κοκκαλοραχια'” με τραχανά.
  12. Σπιτικά γλυκά (συνήθως κουραμπιέδες, διπλές και μελομακάρονα.
  13. Ζυμωτό ψωμί (ψημένο στο φούρνο με ξύλα).
  14. Πίτες (για γάμους, βαφτίσια κλπ.)

Τα παιδικά παιχνίδια στο χωριό μας Αρτίκι :

Η ψυχαγωγία των παιδιών γενικά και κυρίως των αγοριών ήταν το παιχνίδι.

Τα νεαρά κορίτσια απασχολούνταν και ασκούνταν κοντά στις μητέρες τους, με γυναικείες δουλειές που ταίριαζαν στη φύση τους και την αποστολή τους.

Κάποια κορίτσια οι γονείς τους δεν τα έστελναν στο Σχολείο, για να βοηθούν στο σπίτι.

Η εκπαίδευση τα παλαιότερα χρόνια δεν ήταν υποχρεωτική μέχρι κάποια ηλικία, όπως είναι σήμερα.

Τα παιχνίδια που έπαιζαν, κυρίως τις απογευματινές ώρες μέχρι να νυχτώσει, όταν ήταν ελεύθερα από τις διάφορες οικογενειακές απαιτήσεις και το επέτρεπαν οι καιρικές συνθήκες, ήταν : οι “αμάδες” – το “κυνηγητό” – η “γουρουνίτσα” – τα “σδρόλια” “, – η “αμπάρτζα “, η “ελευθερία”, –  η “τραμπάλα”, – το τόπι, – το ” κότσι”, – οι κούνιες, – οι μπίλιες”, – το κρυφτό -, “το πατώ”, οι “καβάλες” κ. α.

Τις ώρες των παιχνιδιών ακούγονταν έντονες οι φωνές τους, από του αλαλαγμούς και πολλές φορές και από τους καυγάδες τους.

Από τα κλασσικά αθλήματα που έκαναν ήταν : το τρέξιμο (ο δρόμος), το άλμα απλούν, το άλμα τριπλούν, το λιθάρι ή λιθοβολισμός σε στόχο και η σκοποβολή με την πεταχτάρα ή τη σφεντόνα, που είχε τη διχάλα και το λάστιχο.

Τα παιχνίδια κυρίως ελάμβαναν χώρα, εκτός από την αυλή των σπιτιών, στην αυλή του Σχολείου, στο προαύλιο της εκκλησίας και στην πλατεία του χωριού.

Η μεγάλη μουριά, έξω από το σπίτι μας.

Στην αυλή του σπιτιού μας στο Αρτίκι, υπήρχε μια μεγάλη μουριά, που χρησίμευε για τον ίσκιο της, αλλά και τις πολλές, καλές, μεγάλες, άσπρες μούρες της.

Για να μαζεύουμε πολλές μούρες και με μεγαλύτερη ευκολία, κρατούσαμε από κάτω ένα σεντόνι και ένας ανέβαινε επάνω και κουνούσε τις κλάρες για να πέφτουν πολλές μούρες μαζί επάνω στο σεντόνι.

Επάνω στη μουριά κάποια χρόνια, είχαμε φτιάξει και κρεβάτι με ξύλα και σπάρτα ως στρώμα και πολλά μεσημέρια ξαπλώναμε εκεί πάνω, αφού εν τω μεταξύ είχαμε γυρίσει κάποιες μεγάλες κλάρες, για να προστατευόμαστε από τον μεσημεριανό ήλιο και το είχαμε κλείσει γύρω – γύρω, σαν καλύβα.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

(Πως η καταπίεση γίνεται ελευθερία)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο όσιος Ιωάννης έζησε στα τέλη του 17ου αιώνα και τις αρχές του 18ου και καταγόταν από τη Ρωσία.

Ανατράφηκε από τους γονείς του με τα νάματα της ορθόδοξου πίστεως.

Νέος στην ηλικία κατατάχτηκε στον Ρωσικό Στρατό. Την περίοδο 1710-1711, κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου πιάστηκε αιχμάλωτος, μαζί με χιλιάδες Ρώσους από τους Τατάρους.

Οι Τάταροι όπως συνηθίζονταν τότε, πούλησαν τους αιχμαλώτους σε Τούρκους αγάδες, αφού τους υποχρέωσαν να περπατούν μήνες ολόκληρους δεμένοι με αλυσίδες και νηστικοί.

Από την αιχμαλωσία βρέθηκε στα σκλαβοπάζαρα και από εκεί στη δούλεψη, του υπάρχου του Προκοπίου, στην Καππαδοκία.

Τότε οι Τούρκοι αξιωματούχοι χρησιμοποιούσαν τους σκλάβους για τις δουλειές του σπιτιού, αλλά και στα κτήματα, προσφέροντας λίγο φαγητό και ένα μικρό χώρο να κοιμούνται, μακριά από το σπίτι.

Οι περισσότεροι, με αντάλλαγμα καλύτερες συνθήκες ζωής, πίεζαν τους σκλάβους να γίνουν μουσουλμάνοι.

Πολλοί ασπάστηκαν το Ισλάμ, φορώντας τη στολή του γενίτσαρου.

Υπήρχαν όμως και αυτοί που έμειναν πιστοί στη θρησκεία τους. Για αυτούς δεν υπήρχε έλεος. Βασανιστήρια πείνα και φρικτό τέλος.

Ο όσιος Ιωάννης, γνωρίζοντας την Γραφή και τα λόγια του αποστόλου Παύλου, που προαναφέραμε, εργαζόταν τίμια και ειλικρινά.

Αγωνιζόταν με την προσευχή του και δεν άφηνε την ψυχή του να χάσει την ηρεμία της και να καταθλιβεί.

Πίστευε ακράδαντα πως, εφόσον ο Θεός επέτρεψε αυτήν την κατάσταση, είναι για το καλό του και ωφελείται πνευματικά.

Παρότι το αφεντικό του τον αγαπούσε, δεν μπόρεσε να δεχτεί ποτέ πως ο Ιωάννης είναι Χριστιανός. Έτσι πήρε την απόφαση να μιλήσει στο δούλο του για το θέμα αυτό.

Ο όσιος, ο τόσο υπάκουος κατά τα άλλα, δεν δέχτηκε σε καμία περίπτωση, να υποχωρήσει. Δεν θα αρνούνταν ποτέ το Χριστό του, ότι και να του έκαναν.

Με την άρνηση του αυτή, τα δεδομένα άλλαξαν. Η αγάπη του αφεντικού του μετατράπηκε σε μίσος και η συμπάθεια του σε εχθρότητα.

Τον έστειλε να μένει μέσα στον στάβλο, με τις κοπριές και τις ακαθαρσίες.

Η υπακοή του στα λόγια της Γραφής δεν κλονίστηκε κι ας άλλαξαν οι συνθήκες.

Όταν μπορούσε, πήγαινε κρυφά σε ένα εκκλησάκι, που βρισκόταν μέσα στο βράχο. Εκεί εκκλησιαζόταν και μετελάμβανε των αχράντων μυστηρίων.

Νήστευε αυστηρά και αγρυπνούσε τα βράδια, προσευχόμενος ακατάπαυστα. Και ο Θεός τον χαρίτωνε, δίνοντάς του παρηγοριά και υπομονή.

Την τελευταία ημέρα της ζωής του, στις 27 Μαΐου 1730, ειδοποίησε το ιερέα να βρει τρόπο να τον μετά λάβει. Ο ευλαβής ιερέας έβαλε την θεία Κοινωνία μέσα σε ένα μήλο. Και του την έστειλε.

Ο Όσιος μετέλαβε και αμέσως παρέδωσε την αγιασμένη και μαρτυρική ψυχή του στον Χριστό, που τόσο αγάπησε στη ζωή του.

Με την Μικρασιατική καταστροφή και τον άδικο ξεριζωμό των Ελλήνων από τις προγονικές τους εστίες μετανάστευσε και ο όσιος Ιωάννης.

Οι ευλαβείς Χριστιανοί προτίμησαν, αντί για υλικά αγαθά να μεταφέρουν τα σκηνώματα, τα Άγια λείψανα και τις εικόνες των Αγίων και προστατών τους.

Έτσι και οι κάτοικοι του Προκοπίου πήραν μαζί τους το άφθαρτο σκήνωμα του Οσίου και το κράτησαν ως ατίμητο θησαυρό, μέχρι σήμερα, στο νέο τους χωριό στο Νέο Προκόπι Ευβοίας.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τι υπέροχη λέξη! Όλο τον χρόνο τις ονειρευόμαστε!

Περιμένουμε πως και πως αυτή την περίοδο, που επιτέλους θα έχουμε ένα διάλειμμα από τα διαβάσματα ή την δουλειά, για να πάμε σε ένα όμορφο μέρος να ξεκουραστούμε. Και τα προσόντα που αναζητούμε… πολλά!

Διακοπές, μια λέξη που ηχεί τόσο γλυκά στα αυτιά μας. Ξυπνά όμορφες αναμνήσεις από την παιδική ηλικία και μας γεμίζει προσμονή.

Γι’ αυτό, μεριμνούμε από νωρίς. Από τον χειμώνα ακόμη αναζητούμε τόπο προορισμού, μελετούμε πόσες ημέρες θα μείνουμε, τι θα χρειαστεί να πάρουμε μαζί μας και προπαντός φροντίζουμε να έχουμε από νωρίς εισιτήρια και ό,τι σχετικό.

Κι όλη αυτή η έρευνα… για τις ολιγοήμερες διακοπές μας σε ένα γήινο “παράδεισο”. Άραγε έχουμε ανάλογες αγωνίες για έναν άλλο τόπο προορισμού, τον αιώνιο και πανευρόσυνο Παράδεισο.

Ο Αύγουστος άλλωστε, είναι ο κατ’ εξοχήν μήνας που οι περισσότεροι επιλέγουν να αποδράσουν.

Πρόκειται για μια ανάγκη του ανθρώπου να αποστασιοποιηθεί από τις μονότονες, πιεστικές κι στρεσσογόνες συνθήκες της καθημερινότητας και να αφεθεί στην ανεμελιά που συμπορεύεται με τις διακοπές.

Πληθώρα επιστημονικών ερευνών τα τελευταία χρόνια αποδεικνύουν ότι οι διακοπές είναι απαραίτητες τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική μας υγεία και ισορροπία.

Η λέξη διακοπές Ετυμολογικά προέρχεται από το ρήμα διακόπτω, κάνω μια παύση, σταματώ ο, τι έκανα πριν και κάνω κάτι καινούργιο και διαφορετικό.

Τι είναι όμως αυτό που διακόπτουμε?

Η καθημερινή μας ρουτίνα, που μπορεί να περιλαμβάνει την εργασία, τη σχολή, το πρωινό ξύπνημα, τις υποχρεώσεις, το άγχος. κ. λπ.

Οι διακοπές είναι δικαίωμα και ανάγκη μας. Κρίνεται απαραίτητο να προσφέρουμε στον εαυτό μας στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς έπειτα από ένα πρόγραμμα, πολλές φορές αυστηρό, που μας ακολουθούσε έως και τώρα.

Οι διακοπές είναι ανανέωση και την ανανέωση τη χρειαζόμαστε όλοι.

Οι διακοπές αποτελούν δείκτη της ποιότητας ζωής, ανεξάρτητα από το είδος τους. Δε σχετίζεται με το σύνολο χρημάτων που δαπανούμε γι αυτές, δηλαδή αν πρόκειται για διαμονή σε σπίτι, σε camping ή σε πολυτελές ξενοδοχείο.

Η ουσία βρίσκεται στον ελεύθερο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας κατά την διάρκεια των διακοπών.

Το πως θα κατορθώσουμε να τον αξιοποιήσουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να περάσουμε καλά είναι υποκειμενικό και έχει να κάνει με το τι σημαίνει “περνάω καλά” για κάθε άνθρωπο.

Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι εμπειρίες που αποκομίζουμε από ένα ταξίδι προσφέρουν μεγαλύτερη χαρά από τα υλικά αγαθά. Τούτο συμβαίνει επειδή αποτελούν μια περισσότερο προσωπική και εξατομικευμένη εμπειρία.

Εν ολίγοις, δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια που να αξιολογούν ως “καλές” ή “κακές” τις διακοπές των ατόμων.

Ο καθένας, δίχως περιορισμούς και επιρροές, δύναται να τις θεωρεί ως τις καλύτερες ή τις χειρότερες κατά βούληση.

Πολύς κόσμος δεν θα πάει κάπου αυτό το καλοκαίρι, χωρίς να σημαίνει όμως πως δεν θα κάνει διακοπές.

Μπορούμε λοιπόν να πάμε μια ημερήσια εκδρομή στη φύση, στη θάλασσα ή στο βουνό, να έρθουμε σε επαφή μαζί της.

Μπορούμε να διαβάσουμε ένα βιβλίο στη σκιά ενός δένδρου. Μπορούμε να περπατήσουμε στην ακροθαλασσιά ή στο πάρκο που βρίσκεται κοντά στο σπίτι μας. Μπορούμε να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν και μας ανεβάζουν τη διάθεση ή ακόμη και να έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους που έχουμε καιρό να τους δούμε. Μπορούμε να γελάσουμε, να πάμε σε ένα καλοκαιρινό κινηματογράφο.

Σημασία έχει αυτό το διάστημα να παραμείνουμε ήρεμοι, μακριά από εντάσεις, ώστε να μειωθεί η κορτιζόλη, η κυρία ορμόνη του στρες που με τη σειρά της πυροδοτεί και άλλες αγχώδεις αλλά και καταθλικόμορφες αντιδράσεις, μαζί με ψυχοσωματικές εκδηλώσεις, έτσι ώστε να εισπράξουμε τα οφέλη των διακοπών ακόμη και στο σπίτι μας.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ (Savoir Vivre)

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ – Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ (Savoir Vivre)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 Η επιτυχία στη ζωή είναι σταθερό αίτημα του ανθρώπου.

Το πρώτο όνειρο το οποίο φροντίζουν να ξυπνήσουν μέσα στην ψυχή του παιδιού οι γονείς, είναι το όνειρο της επιτυχίας.

Και είναι νόμιμο αυτό το όραμα και δίκαιο το πάθος για επιτυχία που τροφοδοτεί την ύπαρξη μας αδιάκοπα.

Χρειάζεται να επιτύχει ο άνθρωπος στη ζωή, γιατί μονάχα τότε αισθάνεται βαθιά και ουσιαστικά εναρμονισμένος με τον κόσμο.

Όταν πετυχαίνει, τότε δεν φοβάται. Νιώθει να πηγάζει από μέσα του μια ιδιαίτερη δύναμη που του παρέχει το δικαίωμα να αντικρίζει κατάματα τους ανθρώπους, να ζει με έναν αέρα γαλήνης και σιγουριάς.

Στην εποχή μας, κατά την οποία τα φαινόμενα λογαριάζονται περισσότερο από την ουσία των πραγμάτων, η επιτυχία πρέπει αναμφισβήτητα να φαίνεται. Πρέπει να έχει την κοινωνική αναγνώριση και επισφράγιση. Η κοινωνία πρέπει να εκδηλώνει την ευαρέσκειά της, να προσφέρει αξιώματα και τίτλους, να επιβραβεύει “τον επιτυχημένο” με επαίνους και κολακείες. Για την κοινωνία αυτού του είδους η επιτυχία δημιουργεί δίκαιο.

Εντελώς διαφορετικά τοποθετείται το θέμα από την ηθική συνείδηση. Η ηθική συνείδηση γνωρίζει καλά πως η επιτυχία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, αν ο άνθρωπος δεν ολοκληρωθεί ηθικά, αν δεν φτάσει με την αξία του και την εφαρμογή του ηθικού νόμου στη δημιουργική και αγωνιστική παρουσία στη ζωή.

Επομένως, η επιτυχία είναι ποιοτικό μέγεθος. Εξασφαλίζει στον άνθρωπο την αίσθηση της πληρότητας. Τον αδελφό με τον συνάνθρωπο.

Του επιτρέπει μέσα από τη δημιουργική εργασία και το ήθος του να ενισχύει την πεποίθηση ότι πλάστηκε καθ’ ομοίωση του Θεού.

Ο Δωδεκάλογος της επιτυχίας

  1. Κάθισε – Μόνος – Ηρέμησε – Σκέψου :

Ξεκαθάρισε και αποκρυστάλλωσε τη σκέψη σου.

  1. Σταμάτα να ζεις στο παρελθόν και προσπάθησε να ξεχάσεις τα όνειρα που είναι απραγματοποίητα.
  2. Άφησε την Φαντασία σου ελεύθερη και οραματίσου τους ρεαλιστικούς στόχους σου, κι ας είναι μακροχρόνιοι.
  3. Μοίρασε τους συγκεκριμένους στόχους σου σε εβδομαδιαίες εργασίες και γράψε τον προγραμματισμό σου και ημερομηνίες εκπλήρωσης των εβδομαδιαίων στόχων σου. Δώσε προτεραιότητες.
  4. Ξύπνησε το μικρό γίγαντα και τη σιδερένια θέληση που κρύβεται μέσα σου. Ανάπτυξε και συγκέντρωνε καθημερινά θηριώδη αποφασιστικότητα πραγματοποίησης των στόχων σου.
  5. Τοιχοκόλλησε και διάβαζε καθημερινά, θετικά ρητά – μηνύματα και επικαλέσου τη βοήθεια αγαπημένων σου προσώπων για την αναπτέρωση του ηθικού σου.
  6. Να αποφεύγεις τους αρνητικούς και γκρινιάρηδες ανθρώπους. Αυτοί προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις αποτυχίες τους. Δεν είναι μόνο αντιπαραγωγικοί είναι και επιζήμιοι.
  7. Να θυμάσαι. Είναι πολύ πιο ωφέλιμο για το πνεύμα και την ψυχή σου να προσπαθείς να μάθεις από τους συνανθρώπους σου, ανώτερους και κατώτερους, πάρα να σχολιάζεις τις αδυναμίες τους. Κανένας δεν είναι τέλειος και όλοι κάτι έχουν να προσφέρουν.
  8. Μην επιτρέψεις σε κανένα εμπόδιο, κριτική ή περιστάσεις να σε παρεκκλίνουν από την πορεία σου. Ξέγραψέ το … τι θα πει ο κόσμος… Ο κόσμος “ούτως ή άλλως” δεν κάνει ποτέ θετικά σχόλια.
  9. Τράβα μπρος με κρίση πάντα το συμφέρον σου και την εκπλήρωση των στόχων σου, και ξεκίνησε την εφαρμογή του αριθμού 1 τώρα….και όχι αύριο το πρωί.

Ν’ αξιολογείς την πορεία εφαρμογής του προγραμματισμού σου κάθε εβδομάδα.

  1. Μην εγκαταλείψεις τις προσπάθειες σου ποτέ. Αν σκέφτεσαι και είσαι έτοιμος να υποχωρήσεις, μη φοβηθείς. Είναι πολύ φυσιολογικό. Η ανασφάλεια που φέρνει τις προσωρινές υποχωρήσεις είναι ο “απαραίτητος δρόμος” που πρέπει να περάσεις για να φθάσεις στην επιτυχία. Την επόμενη μέρα το πρωί θα αισθανθείς πολύ καλύτερα. Να ξαναπροσπαθήσεις και να ξαναπροσπαθήσεις.
  2. Να θυμάσαι : Καμία επιτυχία δεν πραγματοποιείται με τις πρώτες προσπάθειες. Μάθε πρώτα να χάνεις, μετά μάθε να επιμένεις σταθερά και μόνιμα στην εκπλήρωση των στόχων σου. Είναι αδύνατο να μην πετύχεις. Οι πετυχημένοι συνάνθρωποι σου εγγυώνται τη επιτυχία σου, γιατί πέρασαν από τον ίδιο δρόμο….. άντεξαν και πέτυχαν.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας γελαστός ιερέας από την Κρήτη, ο πατήρ Ευμένιος, ο παππούλης όπως τον αποκαλούσαν, που απεβίωσε το 1999, ο οποίος αγαπούσε και προσευχόταν για όλους τους πονεμένους ανθρώπους και κυρίως για τους λεπρούς του Λοιμωδών της Αγίας Βαρβάρας, όπου μπήκε ως ασθενής από λέπρα και αφού ιάθηκε έμεινε ως ιερέας, ανακηρύχτηκε άγιος.

Η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προχώρησε στην αγιοκατάταξη του γέροντα Ευμενίου Σαριδάκη, κατόπιν αιτήματος του Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακαρίου για εγγραφή στο αγιολόγιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας.

Ο π. Ευμένιος γεννήθηκε το 1931 στην Εθιά Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης και ήταν το όγδοο παιδί μιας φτωχής και πιστής οικογένειας.

Έγινε μοναχός σε ηλικία 17 χρόνων και δοκιμάστηκε σκληρά και από την ασθένεια της λέπρας.

Λόγω της λέπρας, ο πατήρ Ευμένιος, ήρθε στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα Αθηνών, όπου θεραπεύτηκε.

Η επαφή όμως με τον ανθρώπινο πόνο, τον οδήγησε να λάβει την απόφαση να παραμείνει στο Νοσοκομείο ως ιερέας, για να βοηθήσει όσο μπορούσε τους ανθρώπους που έπασχαν.

Ως ιερέας λειτουργούσε στο ναό των Αγίων Αναργύρων, Ιατρών Κοσμά και Δαμιανού, μέσα στο Λοιμωδών.

Στο Νοσοκομείο Λοιμωδών γνώρισε τον λεπρό άγιο Μοναχό Νικηφόρο, που, αν και τυφλός από την ασθένειά του, έγινε μεγάλος πνευματικός πατέρας και δάσκαλος του Γέροντα Ευμένιου.

Η Διεύθυνση του Σταθμού, επειδή ήταν μοναχός, του παρεχώρησε μικρό κελί, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, όπου διέμεινε όλη τη ζωή του.

Ο ίδιος έλεγε : “Εγώ, δεκαεπτά χρόνων 17 πήγα στο μοναστήρι. Ήμουν 16 χρόνια στο χωριό μου.

Αγαπούσα τον Θεό, βέβαια, σκεφτόμουν πολλές φορές να γίνω καλόγερος.

Μία μέρα μου λέει ο Παππάς : Έλα να σε κάνω νεωκόρο. Πήγα και εγώ. Άναβα τα καντήλια πρωί – βράδυ, διάβαζα κιόλας, ότι βιβλία έβλεπα τα διάβαζα.

Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944, το απόγευμα, πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και μετά πήγα στο σπίτι μας.

Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία. Φάγαμε ξεροτήγανα, τηγανίτες και μακαρόνες. Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψη και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας : “Ευγενία, θα γίνω καλόγερος”.

Στη συνέχεια πήγε στην μόνη Αγίου Νικήτα, στα νότια της Κρήτης. Μετά την τριετή του δοκιμασία του μοναχού Ονομάστηκε Σωφρόνιος, ενώ τα καλοκαίρια πήγαινε στο Άγιον Όρος.

Μετά πήγε στο στρατό όμως αρρώστησε βαριά από λέπρα. Στον αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών, ο πατήρ Σωφρόνιος νοσηλεύτηκε επιτυχώς και θεραπεύτηκε ολοκληρωτικά. Το 1975, σε ηλικία 44 ετών, ο μοναχός Σωφρόνιος χειροτονήθηκε σε πρεσβύτερο και πήρε το όνομά Ευμένιος.

Ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε για τον γέροντα Ευμένιο : “Να πηγαίνετε να παίρνετε την ευχή του Γέροντα Ευμένιου, γιατί είναι ο κρυμμένος Άγιος των ημερών μας. Σαν τον γέροντα Ευμένιο βρίσκει κανείς κάθε διακόσια χρόνια.

Εφέτος γιορτάστηκε για πρώτη φορά η μνήμη του, στις 23 Μαΐου.

Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του, τα πέρασε στο Νοσοκομείο “Ευαγγελισμός” και την 23 Μαΐου 1999 απεβίωσε και τάφηκε με την επιθυμία του, στον τόπο που γεννήθηκε, στην Εθιά.

Δοξάζουμε τον Άγιο Θεό μας που, σ’ αυτές τις άστατες μέρες που ζούμε, αναδεικνύει αγίους ανθρώπους, για να μας παρηγορήσει, να ενδυναμώνει την πίστη μας, να μας στηρίξει στον καθημερινό αγώνα.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Αναστολή  λειτουργίας Περιφερειακού Ιατρείου στο ΤΑΠΑΣΑ.

Αναστολή  λειτουργίας Περιφερειακού Ιατρείου στο ΤΑΠΑΣΑ.

Γνωρίζεται ότι, από 1-8-2022 έως 15-9-2022 δεν θα λειτουργήσει το περιφερειακό Ιατρείο στο ΤΑΠΑΣΑ (Βερανζέρου 48). Η εξυπηρέτηση των ασθενών κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα θα γίνεται από το Κεντρικό Ιατρείο Αθηνών (Πειραιώς 153 Αθήνα).  Επισυνάπτεται η σχετική διαταγή.

Δικαίωμα υποβολής αίτησης ε.α. Αστυν. Υποδ/ντών για την εν αποστρατεία προαγωγή τους στο βαθμό του Αστυν. Δ/ντή

Δικαίωμα υποβολής αίτησης ε.α. Αστυν. Υποδ/ντών για την εν αποστρατεία προαγωγή τους στο βαθμό του Αστυν. Δ/ντή

Με τις διατάξεις του άρθρου 91 ν.4962/2022 δόθηκε εκ νέου η δυνατότητα στους αποφοίτους Σχολής Αξιωματικών (Σ.Α.Ε.Α.)  και του Τμήματος Επαγγελματικής Μετ/σης Ανθ/μων (Τ.Ε.Μ.Α.) , οι οποίοι τέθηκαν σε αποστρατεία με το βαθμό του Ασυν. Υποδ/ντή ως ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομια τους στο βαθμό του Αστυνόμου Α’ , λόγω συμπλήρωσης 35ετίας συντάξιμης Υπηρεσίας ή καταλήψεως τους από το όριο ηλικίας του βαθμού τους ή σωματικής ανικανότητας, προκειμένου να υποβάλουν αίτηση για την εν αποστρατεία προαγωγή τους στο βαθμό του Αστυν. Δ/ντή, χωρίς να γεννώνται σε αυτούς συνταξιοδοτικά ή άλλα οικονομικά δικαιώματα.

Προθεσμία υποβολής της αίτησης μέχρι 28-10-2022.

Επισυνάπτεται η σχετική διαταγή του Αρχηγείου

Τιμή στους νεκρούς Αστυνομικούς

Τιμή στους νεκρούς Αστυνομικούς

(Πρωτοβουλία της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ιωαννίνων)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σε μια ιδιαίτερη αξιέπαινη πράξη προέβη πριν λίγο καιρό η’ Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ιωαννίνων.

Ανήγειρε στην είσοδο του Αστυνομικού μεγάρου της πόλεως Ιωαννίνων, μνημείο υπέρ πεσόντων Αστυνομικών.

Μεγάλος είναι ο αριθμός αστυνομικών που χάνουν τη ζωή τους στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων τους.

Στο διάβα των χρόνων πολλοί αστυνομικοί θυσιάστηκαν, κατά την εκπλήρωση του καθήκοντος, έναντι των πολιτών και της Πατρίδος.

Αναμφίβολα το λειτούργημα του Αστυνομικού είναι πολύ επικίνδυνο και το Μνημείο πεσόντων αποτελεί έκφραση ευγνωμοσύνης για την θυσία όλων των Αστυνομικών που έπεσαν μαχόμενοι για το υπέρτατο αγαθό της ασφάλειας όλων μας.

Η αστυνόμευση ως γνήσιο τέκνο των κοινωνικών εξελίξεων, ακολούθησε την εξελικτική πορεία της κοινωνίας.

Στην ανθρώπινη ζωή μετά τη διαβίωση, σίγουρα τη μεγαλύτερη αξία έχει η ασφάλεια. Η συναισθηματική και βεβαίως η δημόσια ασφάλεια.

Αυτό το ύψιστο αγαθό, προαπαιτούμενο, αλλά καθόλου δεδομένο μιας οργανωμένης και δημοκρατικής κοινωνίας, καλείται να το προασπίζει το Σώμα της Αστυνομίας.

Η Ελληνική Αστυνομία αποτελεί ιδιαίτερο ένοπλο σώμα, λειτουργεί με τους δικούς της νόμους και δεν εφαρμόζονται, για το προσωπικό της οι διατάξεις που αφορούν τους Δημόσιους Πολιτικούς Υπαλλήλους.

Η τήρηση των νόμων, η εξασφάλιση της ησυχίας, της ηρεμίας και της ανεμπόδιστης διαβίωσης των πολιτών, καθώς και ο σεβασμός και η εκτέλεση αποφάσεων της πολιτείας από τα εντεταλμένα όργανά της, ανήκουν στις θεμελιώδεις αρχές οργάνωσης, διοικητικής τάξης και πολιτιστικής ανάπτυξης ενός λαού.

Η επισήμανση των τάσεων εγκληματικότητας στη σύγχρονη κοινωνία είναι ευχερής.

Οπωσδήποτε διαπιστώνεται μια έξαρση παλαιών μορφών και όξυνση προβλημάτων, που πάντοτε υπήρχαν, παράλληλα, σε μια δυναμική εμφάνιση νέων μορφών εγκληματικότητας, που συνδέονται με σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, όπως λαθρομετανάστευση κ.λ.π.

Για την καλυτέρευση της εικόνας του Αστυνομικού και ιδιαίτερα του Αστυνομικού με στολή, υπάρχει ανάγκη αρμονικής συμβίωσης Αστυνομίας και κοινού.

Ο αστυνομικός, για να μπορέσει να πετύχει στην αποστολή του και να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο του, πρέπει να είναι πάντα κύριος του εαυτού του, πάντα ψύχραιμος και να ενεργεί με υψηλό αίσθημα ευθύνης, αυτοκυριαρχίας και αντικειμενικότητας.

Η σύνεση, η αμερόληπτη κρίση, η ευγένεια και η αποφυγή ακροτήτων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, διευκολύνουν και εξωραΐζουν το άχαρο, αλλά αναγκαίο, για κάθε εποχή έργο του.

Ο αστυνομικός πρέπει να διαθέτει ψυχικό θάρρος και να μην επηρεάζεται, από τις παρουσιαζόμενες κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, διάφορες αντίθετες καταστάσεις.

Κατά το παρελθόν η Αστυνομία και ο αστυνομικός είχε ιδιαίτερη επαφή περισσότερο με το εγκληματικό στοιχείο της κοινωνίας πάρα με νομοταγές, ενώ σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Τούτο είναι αποτέλεσμα της θέσπισης πληθώρας νέων νόμων, που ρυθμίζουν τις σχέσεις και τη δραστηριότητα των σύγχρονων ανθρώπων, προς εξασφάλιση της αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης.

Πάρα ταύτα θα πρέπει να ομολογηθεί ότι είναι πολύ σκληρό να διανοηθεί κάποιος, ότι ενώ η ίδια η κοινωνία δημιούργησε αυτούς τους Νόμους και που είναι η μειοψηφία, αλλά και συνήθως μεριμνούν και στην αδιαφορία, την απάθεια και πολλές φορές μάλιστα και στην αυστηρή κριτική για την Αστυνομία.

Η αστυνόμευση ως γνήσιο τέκνο των κοινωνικών εξελίξεων, ακολούθησε την εξελικτική πορεία της κοινωνίας.

Η αστυνόμευση δεν είναι σαν μια οποιαδήποτε δουλειά.

Έχει πολλές και μοναδικές ιδιαιτερότητες. Κάποιος θα πει ότι όλα τα επαγγέλματα έχουν. Σωστά, αλλά όχι τις συγκεκριμένες που καθορίζουν αποφασιστικά τη φύση του.

Η κοινωνία – ο χώρος εργασίας του Αστυνομικού, για να μη ξεχνιόμαστε-ενσωματώνει κάθε λογής δραστηριότητα. Νόμιμη και παράνομη. Συχνά αυτές συνυπάρχουν δίπλα – δίπλα, με τα όρια πολλές φορές να είναι δυσδιάκριτα.

Όλα άλλαξαν με την εισαγωγή στις σχολές της Αστυνομίας μέσω πανελληνίων.

Ταυτοχρόνως με την αλλαγή εισαγωγής, υπήρξαν και άλλες αλλαγές.

Αν θέλεις να αναβαθμίσεις ένα χώρο, αναβάθμισε το επίπεδο σπουδών, λένε στις ΗΠΑ, και αυτή η λογική εκφράστηκε με επιτυχία με τη δημιουργία σχολής 3ετους φοιτήσεως για αστυφύλακες και 4ετους για Αξιωματικούς.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Το γεύμα και το δείπνο (Savoir Vivre)

Το γεύμα και το δείπνο (Savoir Vivre)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην εποχή μας το κάλεσμα γίνεται οπωσδήποτε από το τηλέφωνο ή και με πρόσκληση.

Δεν επιτρέπεται να αργήσετε πάνω από ένα τέταρτο από τη συμφωνημένη ώρα.

Όσο για την αναχώρηση αυτό το κανονίζετε μόνοι σας, αφού προηγουμένως κρίνετε το τέλος του δείπνου.

Ένα δείπνο αρχίζει συνήθως στις εννέα. Ποτέ δεν θα φτάσετε μετά τις εννιάμισι.

Τι προσέχουμε όταν προσκαλούμε :

Να είστε πάντα έτοιμοι στην ώρα σας, για να δεχτείτε τους καλεσμένους σας. Το ντύσιμό σας πρέπει να είναι απλό, για να μην επισκιάζει το ντύσιμο των καλεσμένων σας.

Οι οικοδεσπότες σηκώνονται όρθιοι, για να δεχθούν τους καλεσμένους τους και προηγούνται, για να τους περάσουν στο χώρο υποδοχής.

Μην καλείτε τους φίλους σας λέγοντας τους, ότι θα έχετε απλώς ένα οικογενειακό τραπέζι, όταν έχετε προγραμματίσει να καλέσετε, αλλά είκοσι άτομα.

Όταν οι συζητήσεις των καλεσμένων σας γίνονται ανιαρές να φροντίζετε εσείς ή η οικοδέσποινα να τις ζωηρεύει.

Τέλος πρέπει να τους συνοδεύετε μέχρι την εξώπορτα και να τους ευχαριστείτε, που ήρθαν.

Τι προσέχουμε όταν μας προσκαλούν :

Μη φεύγετε ποτέ από ένα σπίτι πριν να ευχαριστήσετε την οικοδέσποινα. Αυτή είναι και η στιγμή που με διακριτικότητα και ευγένεια, θα επαινέσετε το δείπνο και την ευχάριστη βραδιά που περάσατε στο σπίτι της.

Αν θέλετε να προσφέρετε στην οικοδέσποινα λουλούδια, μπορείτε να τα στείλετε το επόμενο πρωϊνό ή μετά από μερικές μέρες, μαζί με μια ευχαριστήρια κάρτα σας.

Διακόσμηση χώρου :

Γενικά, η διακόσμηση πρέπει να είναι διακριτική. Ο φωτισμός, ούτε πολύ ελαφρύς, αλλά ούτε και δυνατός, γιατί είναι ενοχλητικός σε πολλούς.

Μη βάζετε στη μέση του τραπεζιού ανθοδοχεία, που εμποδίζουν τους καλεσμένους, να κοιτάζονται μεταξύ τους.

Συνήθως ο οικοδεσπότης κάθεται σε διαφορετικό τραπέζι απ’ την οικοδέσποινα, όταν έχουν στρωθεί διάφορα μικρά τραπεζάκια.

Ο ιδεώδης αριθμός των ατόμων σε κάθε τραπέζι για φαγητό είναι από 6 έως 8 άτομα.

Μεγάλη προσοχή χρειάζεται και στο ταίριασμα των καλεσμένων στα τραπέζια για να υπάρχουν κοινά ενδιαφέροντα και θέματα προς συζήτηση.

Το στρώσιμο του τραπεζιού :

Θα βάζετε από ένα πιάτο μπροστά σε κάθε προσκαλεσμένο και αν χρειάζεται ένα βαθύ πιάτο από πάνω.

Δεξιά το μαχαίρι, με τη λάμα γυρισμένη προς τα μέσα, το μαχαίρι του ψαριού, το κουτάλι της σούπας με το κοίλο μέρος, γυρισμένο προς τα πάνω.

Αριστερά το πιρούνι του κρέατος, με τα δόντια του γυρισμένα προς τα πάνω και το πιρούνι του ψαριού.

Το ποτήρι μπαίνει μπροστά από κάθε πιάτο. Όταν τα ποτήρια είναι περισσότερα, τα βάζετε στη σειρά από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο αρχίζοντας από αριστερά. Το ποτήρι της σαμπάνιας μπαίνει τελευταίο δεξιά και σε λίγη απόσταση.

Η πετσέτα μπαίνει ή μέσα στο πιάτο ή στ’ αριστερά του, όπως και το ψωμί.

Οι θέσεις στο τραπέζι :

Η οικοδέσποινα οδηγεί τον κάθε καλεσμένο στη θέση του.

Ο οικοδεσπότης κάθεται τελευταίος. Οι δύο οικοδεσπότες κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλο.

Οι Κυρίες, κάθονται δίπλα στον άνδρα τους.

Όταν η δεξίωση ή το δείπνο γίνονται προς τιμήν κάποιου, που έχει γενέθλια ή κάποια διάκριση, η τιμητική θέση του ανήκει.

Τι πρέπει να αποφεύγετε :

Να μη δένετε την πετσέτα γύρω από το λαιμό σας. Να μην την ξεδιπλώνετε εντελώς. Θα την απλώνετε επάνω στα γόνατά σας.

Να μην αφήνετε τα μαχαιροπίρουνα, να κρέμονται από το πιάτο σας. Όταν δεν τα χρησιμοποιείτε, θα τα ακουμπάτε μέσα στο πιάτο.

Να μην ψάχνετε μέσα στην πιατέλα, αλλά να παίρνετε το κομμάτι που βρίσκεται πιο κοντά σε σας.

Να μη λέτε ποτέ ευχαριστώ στους ανθρώπους που σας σερβίρουν.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτρης Μητρόπουλος

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η λέξη ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ είναι μια συνθέτη λέξη, η οποία προέρχεται από την Ελληνιστική Κοινή, τη διάλεκτο δηλαδή των αρχαίων Ελλήνων κατά την Ελληνιστική περίοδο.

Προκύπτει από τη σύνθεση των λέξεων “παχύς” και “σάρκα” και είναι εύκολο να καταλάβουμε από την ετυμολογία της, πως χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κατάσταση κατά την οποία υπάρχει υπερβάλλουσα συσσώρευση λίπους στο ανθρώπινο σώμα.

Αν και ο μηχανισμός εξέλιξης της ασθένειας δεν είναι απολύτως κατανοητός, είναι επιβεβαιωμένο πως η αύξηση του σωματικού βάρους συμβαίνει όταν η πρόσληψη θερμίδων υπερβαίνει τη κατανάλωσή τους.

Πρόκειται δηλαδή για ένα ισοζύγιο μεταξύ προσλαμβανομένης και δαπανώμενης ενέργειας.

Τι προκαλεί λοιπόν την παχυσαρκία?

Συνδυασμός παραγόντων. Συμπεριλαμβάνεται η μειωμένη σωματική δραστηριότητα και η αυξημένη κατανάλωση τροφών με πολλές θερμίδες π.χ. λιπαρές τροφές, κόκκινο κρέας.

Η παρουσία γονιδίων που καθιστούν την παχυσαρκία πιο πιθανή, όχι είναι αναπόφευκτη, εξετάζεται ακόμη από τους επιστήμονες.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από 650 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με παχυσαρκία σήμερα.

Όσον αφορά το ποσοστό παχυσαρκίας στον Ελληνικό χώρο, μια πρόσφατη έρευνα από το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο αναφέρει ότι “Περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι.

Πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν προβλήματα με το βάρος τους εδώ και χρόνια, ακόμα και δεκαετίες.

Η κατανάλωση φαγητού για να νιώσουμε καλύτερα αναφέρεται συχνά ως συναισθηματική υπερφαγία και μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο μερικές φορές χρειαζόμαστε υποστήριξη από τους ειδικούς, αντί για διατροφικές συμβουλές.

Συνηθισμένη ερώτηση σε συζητήσεις, που δείχνει συνήθως αμφιβολία για το αν η παχυσαρκία είναι ένα όντως πρόβλημα υγείας.

Επίσης συχνά εκφράζεται η απορία, πως ορίζεται το πρόβλημα αυτό, δηλαδή από πόσα κιλά και πάνω θεωρείται ένα άτομο παχύσαρκο.

Δύο ερωτήσεις που απαιτούν απάντηση, βασισμένη όμως σε δεδομένα της επιστήμης.

Στην πρώτη ερώτηση λοιπόν υπάρχει η απάντηση από επιστημονικές μελέτες, και τα συμπεράσματα τους, ότι η παχυσαρκία είναι ένα πρόβλημα υγείας που προέρχεται από το υψηλό ποσοστό σωματικού λίπους.

Τα επιπλέον κιλά που βρίσκονται στο σώμα μας είναι κυρίως λίπος.

Στη δεύτερη δικαιολογημένη ερώτηση, η’ απάντηση είναι ότι πάντα για τον ορισμό της κατάστασης αυτής λαμβάνεται υπόψιν και το ύψος του ατόμου.

Σε παγκόσμιο επίπεδο οι αριθμοί είναι επίσης ανησυχητικοί. Το 2016 περισσότεροι από 1,9 δισεκατομμύρια ενήλικες, 18 ετών και άνω, ήταν υπέρβαροι. Από αυτά τα 650 εκατομμύρια ήσαν παχύσαρκοι.

Ανησυχητική επίσης είναι η διαπίστωση ότι 39 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα το 2020 σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η παχυσαρκία στην παιδική ηλικία συνδέεται με σοβαρές επιπλοκές στην υγεία τους και αυξημένο κίνδυνο πρόωρης εμφάνισης σχετικών ασθενειών στο μέλλον.

Τρόποι αντιμετώπισης ή πρόληψης υπάρχουν? Πως μπορεί να μειωθεί το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία :

Η απάντηση είναι απλή. Ναι!

Η επιλογή πιο υγιεινών τροφών και τακτικής σωματικής δραστηριότητας αποτελούν την πιο εύκολη επιλογή στην αποτροπή του υπερβολικού βάρους και της παχυσαρκίας, σύμφωνα με επιστημονικές οδηγίες.

Πηγή : Δρ. Χρήστος Μανές, ειδικός παθολόγος ιατρός – Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS. Ιατρός χειρουργός.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος.

ΤO ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΤO ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο χρόνος που κάθε φορά βιώνουμε αφήνει διαφορετικά αποτυπώματα στη ζωή μας ανάλογα με τις ποικίλες κάθε φορά αντικειμενικές συνθήκες, αλλά και με τη δική μας αυτοφυή ψυχική διάθεση.

Όσο τεμαχίζουμε το χρόνο με τις τεχνικές της επιστήμης και της τεχνολογίας με τα second και με τα microsecond, τόσο πιο γρήγορα τρέχει.

Όσο πιο πολύ τον επιμερίζουμε στην καθημερινότητά μας, τόσο πιο πολύ περνάει σα νερό ορμητικό στο ρυάκι.

Ο χρόνος συναρτάται με την πολιτισμική μας κοσμοθεώρηση, με τη φιλοσοφία της ζωής μας.

Άλλη άποψη είχαν για το χρόνο οι αγροτικές κοινωνίες, όπου ο χρόνος δεν έμπαινε έντονα στο ζύγι των ρολογιών, άλλη οι βιομηχανικές κοινωνίες, όπου ο χρόνος τυποποιήθηκε και απέκτησε μόνο μετρήσιμες όψεις και άλλη οι αναδυόμενες μεταβιομηχανικές κοινωνίες, όπου ο χρόνος συμπυκνώνεται πολύ έντονα με άγνωστες ακόμη τις σχεδόν δραματικά προδιαγραφόμενες επιπτώσεις.

Και δεν είναι όλα τα δευτερόλεπτα τα ίδια γιατί δεν έχουν το ίδιο περιεχόμενο, γιατί δεν περνούν από πάνω μας με τον ίδιο τρόπο. Το βλέπουμε και εμείς στην καθημερινή μας ζωή.

Είναι γεγονός ότι όλοι τρέχουμε, οι ρυθμοί της ζωής μας έχουν γίνει πολύ γρήγοροι και βασανιστικοί, αλλά συνειδητοποιούμε, πως τρέχοντας για όλες αυτές τις υποχρεώσεις – ανάγκες και μη – παραμελούμε άλλες υποχρεώσεις.

Μα, αν εμείς δεν μπορούμε να βάλουμε το” φρένο” στην καθημερινότητά μας, πως θα το βάλλουν τα παιδιά μας.

Ας κάνουμε ότι μπορούμε. Αν τα παιδιά μας είναι μικρά, ας τα βοηθήσουμε να νιώσουν την μεγάλη σημασία των γεγονότων μέσα από τα κατάλληλα βιβλία και ανάλογα βιντεάκια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και στην αγορά, για να τονίσουμε την αναγκαιότητα της πνευματικής τους προετοιμασίας.

Η δικαιολογία “δεν έχω χρόνο” δεν είναι ιδιαίτερα πειστική. Έχουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό ωρών ανά ημέρα που είχαν και οι σπουδαιότεροι άνθρωποι της τέχνης, και των επιστημών οι οποίοι έκαναν την διαφορά.

Και είναι πολλοί οι άνθρωποι που παλεύουν να είναι σούπερ παραγωγικοί. Μεταπηδούν από δραστηριότητα σε δραστηριότητα, ελέγχουν συνεχώς τα email τους και τα οργανώνουν.

Και όσοι είναι τόσο απασχολημένοι πιστεύουν ότι αυτό το χαρακτηριστικό σημαίνει ότι εργάζονται σκληρά και έτσι αργά ή γρήγορα θα φθάσουν στην επιτυχία.

Για την εξοικονόμηση χρόνου μέσα στην ημέρα, μπορείτε να ακολουθήσετε, ορισμένες πρακτικές.

_ Ολοκληρώνετε πρώτα τις σημαντικότερες εργασίες : Κάθε πρωί χρειάζεται να αναγνωρίζετε δύο ή τρεις εργασίες που είναι πιο σημαντικές και ξεκινάτε από αυτές.

_ Μάθετε να λέτε “όχι” : Αν δεσμεύεστε σε πολλές δουλειές χωρίς να σκέφτεστε σοβαρά το χρόνο και τις δυνατότητές σας, η σωστή διαχείριση του χρόνου θα είναι σχεδόν αδύνατη. Χρειάζεται να μάθετε να αρνείστε και σε ορισμένες ευκαιρίες.

_ Ξεκινήστε νωρίς : Σχεδόν όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να αναβάλλουμε. Όμως, αν καταπολεμήσετε το μικρόβιο της αναβλητικότητας, θα διαπιστώσετε πόσο άνετότερα εργάζεστε χωρίς στρες και χωρίς την πίεση προθεσμίας.

_ Καθορίστε ένα χρονικό όριο ολοκλήρωσης της κάθε εργασίας : Ο χρονικός περιορισμός θα σας πιέσει να συγκεντρωθείτε και να είστε πιο αποτελεσματικοί.

_ Μη σκέφτεστε όλη τη λίστα των υποχρεώσεών σας :

Ένας από του ταχύτερους τρόπους να τρομοκρατήσετε τον εαυτό σας είναι να σκεφτείτε τον όγκο των υποχρεώσεων που έχετε γενικά να ολοκληρώσετε.

_ Δημιουργήστε συστήματα οργάνωσης: Η οργάνωσή σας σώζει πολύ χρόνο και δεν χρειάζεται το σύστημα που χρησιμοποιείται να είναι περίπλοκο.

_ Κάντε κάτι στο χρόνο αναμονής σας: Υπάρχει ακόμα χρόνος που μπορείτε να εκμεταλλευτείτε. Αίθουσες αναμονής, ουρές σε δημόσιες υπηρεσίες και χρόνος μετακίνησης με τα μέσα. Χρησιμοποιήστε αυτό το χρόνο για να διαβάζετε, να γράφετε, να οργανώνετε τις εργασίες σας.

_ Απομονωθείτε : Μερικές φορές, ο μόνος τρόπος να κάνουμε πραγματικά κάτι είναι να μπούμε σε εκείνο το δωμάτιο και να κλειδώσουμε. Να απενεργοποιήσουμε τις ειδοποιήσεις του κινητού μας και να μείνουμε μόνοι μας.

_ Κάνετε μικρά, αναζωογονητικά διαλείμματα : Επιτρέψτε στον εαυτό σας να κάνει ένα διάλειμμα ανάμεσα στις εργασίες σας.

_ Περιορίστε τη χρήση τηλεόρασης, κινητού τηλεφώνου και διαδικτύου : Ο χρόνος που καταναλώνετε μπροστά από τις οθόνες είναι πολύς ακόμα κι αν εσείς νιώθετε πως είναι ελάχιστος.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΡΑΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

ΡΑΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΡΑΘΥΜΙΑ είναι η αμεριμνησία, η απρονοησία, η αμέλεια.

αφροντισιά, απραγμωσύνη, αμεριμνία.

Η αμεριμνησία είναι μια συμπεριφορά. Είναι μια στάση. Τηρώ απέναντι στα πράγματα μια απόσταση. Απέχω. Με μια διάθεση απερίσπαστη από τα γύρω. Οι συνθήκες δεν με αγγίζουν.

Όλοι ονειρευόμαστε έναν αμέριμνο πλου. Χωρίς περιττές φροντίδες, χωρίς άβολα προβλήματα, χωρίς δοκιμασία.

Η αυταπάτη βρίσκει μέσα στην χαλαρότητα της αμεριμνησίας το πιο εύφορο έδαφος. Έτσι στην πορεία του χρόνου, όλα συσσωρεύονται. Χρέη, προβλήματα, δυσκολίες.

Ο αμέριμνος είναι υπεράνω και πέραν των πραγμάτων.

Αυτός ελέγχει τον χρόνο. Σαν τον καπετάνιο που απολαμβάνει την ήρεμη θάλασσα από την υψηλή γέφυρα. Όπως και το πλήρωμα. Όπως και οι επιβάτες. Την ίδια ώρα που διαφεύγει από τον ορίζοντα της ματιάς τους ή δίνη του καιρού, που δεν έχουν συναντήσει ακόμη.

Απρονοησία είναι η έλλειψη προνοητικότητας, έλλειψη φροντίδας και μέτρων με τα οποία θα μπορέσει να αντιμετωπίσει κανείς κάποιο δυσάρεστο ενδεχόμενο.

Ήταν απρονοησία μου να μη βάλω τα χρήματα στη τράπεζα….

Δεν προσέχω σε κάτι, αδιαφορώ για κάτι, περιφρονώ κάτι. Παρασύρομαι από κακό ή εσφαλμένο υπολογισμό, κάνω λάθος.

Αμέλεια είναι η απροσεξία ή απερισκεψία στο Δίκαιο. Ενεργεί από αμέλεια οποίος μπορούσε ή όφειλε να προβλέψει το αποτέλεσμα της πράξης του και παρ’ όλα αυτά τέλεσε την πράξη.

Ένα αμελές άτομο είναι εκείνο στο οποίο σε μια συγκεκριμένη κατάσταση αναμένεται να έχουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ή να έχουν συγκεκριμένη φροντίδα και δεν το κάνουν.

Τα κύρια χαρακτηριστικά είναι :

_Μπορείτε να προκαλέσετε κίνδυνο για τον εαυτό σας ή για τους τρίτους.

_Δεν λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες της αδράνειας του εν όψει κινδύνου.

Η ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ είναι ζωντάνια, πνευματική διαύγεια.

Η κατάσταση της συνείδησης που είναι έτοιμη να αντιληφθεί και να ενεργήσει.

Έχετε παιδιά διαγώνισμα, εξετάσεις?

Χρειάζεστε εγρήγορση, ζωντάνια, πνευματική διαύγεια.

Διαβάστε παρακαλώ πιο κάτω, τις τροφές που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν σε αυτό.

Πρόσφατες μελέτες αποκαλύπτουν, ότι η διατροφή επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ενέργειά σας τη μνήμη και τη δυνατότητα αυτοσυγκέντρωσής μας, τη μελαγχολία ή τη νευρικότητα, που ίσως νοιώθουμε σε κάποιες περιπτώσεις, την τυχόν επιθετικότητα, που μπορεί να εκδηλώνουμε περιοδικά.

Έχει φανεί, ότι ουσίες όπως οι υδατάνθρακες, οι πρωτεΐνες, τα λίπη, καθώς και η καφεΐνη επηρεάζουν άμεσα τη διάθεση, όσο και την πνευματική διαύγεια.

Υδατάνθρακες συναντούμε στη ζάχαρη που περιέχεται στα γλυκά, στις πάστες, στα κέϊκ, στα ντόνατς, στα παγωτά, στα δημητριακά, στο ρύζι στα μακαρόνια, στο ψωμί, στις πατάτες, στα λαχανικά, κ.α.

Πρωτεΐνες, συναντάμε κυρίως στο κρέας, στα ψάρια, στο γάλα και στα γαλακτοκομικά προϊόντα, στα αυγά, στα όσπρια.

Επίσης ενέργεια, μπορούν να μας προσφέρουν τα φρούτα π.Χ. μήλο, αχλάδι, ροδάκινο, σταφύλι και οι ξηροί καρποί.

Σύμφωνα με μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, η πνευματική εγρήγορση των ανθρώπων ποικίλει κατά τη διάρκεια της ημέρας και δεν παραμένει σταθερή.

Στη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι τα υψηλότερα επίπεδα πνευματικής εγρήγορσης σημειώθηκαν το πρωί και κατά τη συμμετοχή σε δραστηριότητες, όπως η προσευχή, ο εκκλησιασμός και ο διαλογισμός.

Ήταν επίσης υψηλά όταν οι άνθρωποι άκουγαν μουσική, διάβαζαν ή ασκούνταν.

Αντιθέτως, ήταν χαμηλά σε δραστηριότητες που σχετίζονταν με την εργασία τους ή τα βιντεοπαιχνίδια.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Νεομάρτυς Άγιος Ιωάννης εξ Ιωαννίνων

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάθε εποχή και τόπος έχει να επίδειξη μεγάλες μορφές μαρτύρων, που θυσιάστηκαν για να μην αρνηθούν τον Χριστό και προδώσουν την πίστη τους.

Τέτοιες μορφές κοσμούν και την νέα ελληνική ιστορία και την ιστορία της νεοελληνικής Εκκλησίας. Ανυπολόγιστο είναι το πλήθος των μαρτύρων, οι οποίοι ανεδείχθησαν μέσα από τους κόλπους του Ελληνισμού στα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς.

Γιατί μάρτυρες ανεδείχθησαν από την πρώτη ημέρα μετά την άλωση ως τις ημέρες του 21 και ακόμη αργότερα και σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης.

Ο λαός αγαπούσε τους μάρτυρες, τους τιμούσε, επεδίωκε με κάθε τρόπο να κερδίσει από τα χέρια των διωκτών τα λείψανά τους, και κρατούσε σαν φυλακτό και θυμητάρια ακριβά μαντήλια ή άλλα κομμάτια ύφασμα βαμμένα στο αίμα τους.

Ας το δούμε αυτό και στο συναξάριο του Αγίου νεομάρτυρα Ιωάννου του εξ Ιωαννίνων.

Ο άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης, γεννήθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, στο λυκαυγές του 16ου αιώνα, στην ιστορική πόλη των Ιωαννίνων, από γονείς φιλόθεους και ευσεβείς.

Τον ανέθρεψαν γι’ αυτό με τα νάματα της πίστεως και καλλιέργησαν μέσα του την αγάπη στον Χριστό και στην Εκκλησία.

Νωρίς ο Ιωάννης έμαθε την ραπτική τέχνη και εργαζόμενος εξοικονομούσε τα απαραίτητα για τη ζωή του. Μα πέρα από τον εαυτό του μεριμνούσε και για όσους είχαν ανάγκη βοήθειας.

Όταν πέθαναν οι γονείς του, ο Ιωάννης πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν τότε Πατριάρχης ο Ιερεμίας, ο οποίος καταγόταν από τα Ιωάννινα και ήταν γνωστός του Ιωάννου.

Στην Πόλη ο Ηπειρώτης νέος νοίκιασε ένα εργαστήριο και συνέχισε να εργάζεται ως ράφτης. Σεμνός στο ήθος και ωραίος στην όψη, ήταν η χαρά και το καμάρι των χριστιανών, αλλά και αντικείμενο φθόνου για τους Τούρκους. Αυτοί βλέποντας τον πρόθυμο, σοβαρό, πιστό, και γενναίο, συνέλαβαν την ιδέα να τον κάνουν δικό τους.

Μάλιστα, τόσο σταθερός ένοιωθε στην πίστη του, ώστε θεωρούσε αξία γέλωτος όσα του πρότειναν.

Όταν πήγε στο εργαστήριό του, είδε να έρχονται οι Τούρκοι που τον προέτρεπαν να γίνει μουσουλμάνος. Συγχρόνως δε με τα λόγια του, περιφρόνησε τη θρησκεία του Μωάμεθ.

Οι Τούρκοι θυμωμένοι όρμησαν τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον κριτή. Ομολόγησε και εκεί την πίστη του στον Χριστό, βασανίστηκε και ρίχτηκε στη φυλακή.

Επειδή όμως επέμενε στην ομολογία του, καταδικάστηκε να καεί ζωντανός.

Τελικά οι Τούρκοι άναψαν φωτιά έξω από την πόλη, μέσα στην οποία μόνος του αναπήδησε ο Ιωάννης ψάλλοντας.

Ορισμένοι όμως Χριστιανοί, για να απαλλάξουν τον νέο μάρτυρα από τους φρικτούς πόνους της φωτιάς, πλήρωσαν τους δήμιους και τον αποκεφάλισαν στις 18 Απριλίου 1526 μ. Χ.

Ο νεομάρτυρας αυτός, έγινε πασίγνωστος για τα θαύματα του σ’ ολόκληρο το γένος.

Μαρτύριο του Αγίου αυτού, συνέγραψε ο επιφανής λόγιος ιερέας Νικόλαος Μαλαξός, Πρωτοπαπάς Ναυπλίου. (1594 μ. Χ.).

Η μνήμη του στα Ιωάννινα τελείται την Τρίτη της Διακαινησίμου στο ναό της Αγίας Μαρίνας.

Απολυτίκιον :

Γόνος Κάλλιστος, Ιωαννίνων, κλέος ένθεον, της Εκκλησίας, ανεδείχθης Ιωάννη πανεύφημε, των γαρ Μαρτύρων ζηλώσας την άθλησιν, δια πυρός τον αγώνα ετέλεσας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και η ιστορία του

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι αφιερωμένο στους αφανείς πεσόντες των εθνικών αγώνων και βρίσκεται κάτω από την κεντρική είσοδο του κτιρίου της Βουλής.

Το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι ένα ταφικό μνημείο για τους αφανείς πεσόντες των πολεμικών αγώνων του έθνους. Βρίσκεται κάτω από την είσοδο του κτιρίου της Βουλής των Ελλήνων (Παλαιά Ανάκτορα) και φυλάσσεται τιμητικά επί εικοσιτετραώρου βάσεως από άνδρες της Προεδρική φρουράς.

Η ιδέα ενός μνημείου για τους νεκρούς των πολέμων, που δεν ήταν δυνατόν να αναγνωριστούν, ανάγεται στην αρχαία Ελλάδα.

Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θουκυδίδη, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και του Χαρίτωνα.

Στα νεώτερα χρόνια μνημείο για τους ατάφους πεσόντες της Επανάστασης του 1821 αποφάσισε να ιδρύσει πρώτη φορά στην Ελλάδα ο δήμος Ερμούπολης Σύρου στις 16 Ιανουαρίου 1858. Η εκτέλεση του έργου έγινε το 1880 σε σχέδια του γλύπτη Γεωργίου Βιτάλη.

Το Μνημείο του Άταφου Αγωνιστή βρίσκεται στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

Η σκέψη για την ίδρυση μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη οφείλεται στους Γάλλους και πραγματοποιήθηκε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που άφησε πίσω του εκατομμύρια νεκρούς.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το παράδειγμα της Γαλλίας μιμήθηκαν κι άλλες χώρες.

Ακολουθώντας το παράδειγμα των υπολοίπων Ευρωπαίων, η Ελλάδα αποφάσισε στις αρχές του 1926 την ανέγερση εθνικού μνημείου του “Αγνώστου Στρατιώτου” στην Αθήνα και συγκεκριμένα “εις την έμπροσθεν των Παλαιών Ανακτόρων Πλατείαν, καταλλήλως προς τούτο διαρυθμιζομένη.”

Η πρωτοβουλία ανήκε στον υπουργό Στρατιωτικών Θεόδωρο Πάγκαλο και η προκήρυξη του διαγωνισμού δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της 28ης Φεβρουαρίου 1926 κι έφερε την υπογραφή του υφυπουργού Στρατιωτικών, Κωνσταντίνου Νίδερ. Τον διαγωνισμό κέρδισε στις 9 Οκτωβρίου ο αρχιτέκτονας Εμμανουήλ Λαζαρίδης, ο οποίος υπέβαλε τη μελέτη με το ψευδώνυμο ΣΚΡΑ.

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Φωκίων Ρωκ με την επίβλεψη του Λαζαρίδη, έγιναν στις 25 Μαρτίου 1932 επέτειο της Εθνικής εορτής, μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα και με μεγάλη επισημότητα.

Στο τέλος της τελετής, στην οποία συνέρρευσε πλήθος κόσμου, πραγματοποιήθηκε παρέλαση της φρουράς, των προσκόπων και των σχολείων. Το βράδυ τελέστηκε στρατιωτική λαμπαδοφορία, με συμμετοχή 3.000 ανδρών της φρουράς Αθηνών.

Το ταφικό μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μνημειακές κλίμακες, που συνδέουν το χώρο του μνημείου με την πρόσοψη των παλαιών Ανακτόρων (σημερινής Βουλής), ενώ στον τοίχο που έχει δημιουργηθεί πίσω από τον τάφο υπάρχει ανάγλυφη παράσταση γυμνού οπλίτη με κράνος και ασπίδα, σε ύπτια στάση.

Αριστερά και δεξιά της παράστασης έχουν χαραχθεί αντίστοιχα οι φράσεις από τον Επιτάφιο του Περικλέους “μια κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών” και “ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος”.

Στον τοίχο που περιβάλλει και από τις τρεις πλευρές το Μνημείο είναι στερεωμένες κατά διαστήματα ορειχάλκινες ασπίδες, ενώ στους πελεκημένους πωρόλιθους του τοίχου είναι χαραγμένα τα ονόματα των τόπων, στους οποίους έχουν διεξαχθεί οι ενδοξότερες και φονικότερες μάχες των αμυντικών και απελευθερωτικών πολέμων του Ελληνισμού.

Προ τού μνημείου καίει ακοίμητο καντήλι, το φως του οποίου μεταφέρθηκε από την Αγία Λαύρα κατά την ημέρα των αποκαλυπτηρίων του.

Την τιμητική φρούρηση του μνημείου ανέλαβε ο ευζωνικός λόχος της “Φρουράς του Προέδρου της Δημοκρατίας” ο οποίος μετονομάστηκε σε “Φρουρά του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΡΥΜΟΥΛΚΟ

ΤΟ ΡΥΜΟΥΛΚΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Δεν είναι λίγες οι φορές που υποτιμούμε τις δυνάμεις μας. Όλοι συναντάμε ανθρώπους, οι οποίοι ενώ είναι πολύ άξιοι και έχουν καταφέρει πολλά στη ζωή τους, πάντα θα ήθελαν λίγο παραπάνω ή λίγο καλύτερα.

Πάντα νοιώθουν ότι υπάρχει κάτι που δεν έκαναν σωστά, ότι θα μπορούσαν πολλά περισσότερα και πολύ καλύτερα.

Μπορεί πολύ εύκολα να καταλάβει κανείς ότι πίσω από αυτά είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Τι σημαίνει όμως πραγματικά η αυτοεκτίμηση και γιατί είναι τόσο σημαντικό να πιστεύει κανείς στον εαυτό του?

Η αυτοεκτίμηση το πόσο θετικά αξιολογούμε τον εαυτό μας, αποτελεί κομβικής σημασίας έννοια για την ψυχική μας υγεία.

Κοινός παρανομαστής πολλών προβλημάτων ψυχικής υγείας αλλά και αρνητικών συναισθημάτων είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, άλλοτε ως γενεσιουργός αιτία και άλλοτε σαν συνέπεια.

Ως γενεσιουργός αιτία στις περιπτώσεις που αρνητικά βιώματα της παιδικής ηλικίας αλλά και της μετέπειτα ζωής μας συνέβαλαν στο να μην αναπτύξουμε την ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε με θετικό τρόπο την ύπαρξη μας και να μην της αποδίδουμε αξία.

Στην καθημερινότητα όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες, έχουμε βιώσει ή έχουμε και εμείς οι ίδιοι προσπαθήσει με λόγια και πράξεις να μειώσουμε έναν άλλο άνθρωπο.

Απαξιωτικά σχόλια για την εμφάνιση κάποιου, υποτίμηση των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου, ειρωνικά σχόλια για την καταγωγή κάποιου και τόσα άλλα παραδείγματα.

Λόγια και πράξεις που έχουν ως απώτερο σκοπό να μειώσουν την προσωπικότητα και την ψυχή εκείνου που είναι ο αποδέκτης.

Και φυσικά, η προσπάθεια μείωσης μπορεί πολύ εύκολα να ξεπεράσει μια απλή λεκτική επίθεση και να φτάσει και στο επίπεδο πρόκλησης σωματικών βλαβών.

Επίσης πιστεύουμε πως είμαστε ανήμποροι να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις και ανθρώπους.

Πιστεύουμε πως δεν θα τα καταφέρουμε, πως δεν είναι για μας αυτά.

Θεωρούμε πως μόνο ένας σπουδαίος και μεγάλος άνθρωπος μπορεί να παρέχει στήριξη σε κάποιον αδύναμο.

Όμως, όλοι έχουμε δυνάμεις? Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε, να στηρίξουμε, να τραβήξουμε μπροστά κάποιον που δεν προχωρά.

Είναι κοινός τόπος πλέον ότι στη σημερινή τεχνοκρατούμενη κοινωνία με τους ξέφρενους και αγχωτικούς ρυθμούς ζωής, με τους ανάλγητους νόμους της αγοράς και της στυγνής οικονομικής συνδιαλλαγής και με την άμβλυνση των Ηθικών φραγμών, η έννοια του ανθρωπισμού έχει δυστυχώς παραμεριστεί στην καρδιά και στο νου των σύγχρονων ανθρώπων.

Ο εθελοντισμός ως μια έκφραση του ανθρωπισμού έχει και αυτός υποστεί σταδιακή αλλοίωση τόσο ως προς την ένταση του στις διάφορες εκδηλώσεις του, όσο και ως προς το περιεχόμενό του.

Μπορούμε να τραβήξουμε μπροστά κάποιον που η αμαρτία τον έχει κολλήσει στο ίδιο σημείο και δεν τον αφήνει να συνεχίσει το δρόμο του.

Έναν άνθρωπο που η αμαρτία τον ακινητοποίησε στο πέλαγος της απόγνωσης και τον έχει κάνει να χάσει την ψυχική του δύναμη.

Δεν χρειάζεται να είμαστε γίγαντες της πίστεως. Αθόρυβα και ταπεινά, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα τάλαντα που μας έδωσε ο Θεός, για να εμπνεύσουμε θάρρος και ελπίδα στον πονεμένο μας αδελφό. Τα αποτελέσματα ίσως να είναι θαυμάσια.

“Και θα μοιάζουμε τότε με το ρυμουλκό,

που σέρνει πίσω του ένα γιγαντιαίο πλοίο. Φαίνεται μικρό

και αδύναμο, για να μπορέσει να οδηγήσει κάτι τόσο μεγάλο και

δυνατό. Όμως τα καταφέρνει.! ”

Έτσι και εμείς! Με απλότητα και ταπεινότητα, με το παράδειγμά μας και με όσα τάλαντα μας έδωσε ο Θεός, μπορούμε να “πούμε” πολλά.

Όλοι μπορούμε να δώσουμε ένα χέρι βοήθειας, ώστε να ελκύσουμε τον αδύναμο, τον παραπλανημένο, τον βαλτωμένο, για να βρει πάλι τον δρόμο και την πορεία του.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΛΕΓΕΙ…..

 

” Ρώτησαν το λίγο που πας?

Κοντά στο πολύ, τους είπε”

 Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Να και πάλι ο λαός μας να συμπυκνώνει τη σοφία του σε μια φράση.

Μία φράση που χτυπά τον κώδωνα του κινδύνου. Μια φράση που μας κρατά σε εγρήγορση.

Μία φράση που μας ανοίγει τα μάτια να μην πέσουμε σε παγίδες, μια φράση να αξιολογήσουμε τον κίνδυνο του “λίγου”, που εύκολα, πολύ εύκολα, μπορεί να γίνει “πολύ”.

Το μικρό να γίνει μεγάλο, το ελάχιστο να γίνει μέγιστο.

Είναι άραγε ο φόβος ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί που μας ακινητοποιεί?

Είναι αρκετό αυτό για να υιοθετήσουμε συμπεριφορές και στάσεις που νομίζουμε ότι θα μας δώσουν αξία και θα μας επιβεβαιώσουν στον περίγυρο?

Να χάσουμε τον εαυτό μας και να σταματήσουμε να είμαστε αυθεντικοί?

Να χαράξεις τη δική σου πορεία στο δρόμο που εσύ θέλεις να ακολουθήσεις και μόνο εσύ μπορείς να αναδείξεις, βήμα βήμα.

Μόνο έτσι η σύνδεση με τα δικά σου συναισθήματα, τα δικά σου θέλω και τα δικά σου ερεθίσματα θα έχει νόημα και έμπνευση.

Ξεχωρίζοντας το αληθινό από το ψεύτικο και το δικό σου από το ξένο, κοιτώντας με τα δικά σου μάτια χωρίς δανεικούς φακούς, ακούγοντας καθαρά χωρίς περισπασμούς, ακολουθώντας την εσωτερική ροή έχοντας διάκριση.

Όταν σκέφτεσαι με την καρδιά και αγαπάς ολόψυχα… Τότε μόνο το λίγο γίνεται πολύ.

Λοιπόν, αξίζει να τείνουμε ούς ευήκοον, γιατί μάλλον εύκολα θέλουμε να ξεγελάσουμε τους εαυτούς μας και λέμε :

“‘Ε, καλά τώρα, ένα μικρό ψεμματάκι, καημένε…. “και μας διαφεύγει το γεγονός πως είναι η αρχή του κατήφορου.

“Ε, καλά τώρα, χαρά στο πράγμα, στα ελάχιστα ασυνεπής…”

Για να λειτουργήσει ομαλά ένα κοινωνικό σύνολο, υπάρχουν κάποιοι κανόνες που λειτουργούν σαν πυξίδα για την επικοινωνία και τη συνύπαρξη.

Έχουμε τις ελευθερίες μας, αλλά υπακούμε και σε έναν κοινό κώδικα.

Αν παρεκκλίνουμε από αυτόν και κάνουμε του κεφαλιού μας, το πείραμα αποτυγχάνει.

Η αγένεια, για παράδειγμα, δημιουργεί προβλήματα.

Περισσότερα όμως προκαλεί η ασυνέπεια, η συστηματική και μάλλον συνειδητή, απέναντι σε ανθρώπους κι υποχρεώσεις.

Η ασυνέπεια, λοιπόν, για ορισμένους είναι μάλλον στάση ζωής, που ξεκινά από την αναβλητικότητα της παιδικής ηλικίας και δεν σταματά ποτέ.

Μας διαφεύγει το γεγονός πως είναι η αρχή του κατήφορου.

Και φθάνουμε στο σημείο να μην αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, να παραβαίνει αξίες και ιδανικά, να παραβαίνει το θέλημα του Θεού – τι τραγικό – χωρίς τύψεις.

Ένας μικρός δόλος…. μια μικρή κλοπή… λίγα νευράκια… και μετά από λίγο ξεφεύγουμε από τα όρια.

Και μεγάλα να μη γίνουν τα μικρά, ωστόσο αυτά τα πολλά – πολλά μικρά αμαυρώνουν το “κατ’ εικόνα” και μας εμποδίζουν στην πραγματικότητα του “καθ’ ομοίωσιν”.

Σαν τα ελάχιστα μικρά μόρια της σκόνης, που όταν επικάθονται στα έπιπλα αμαυρώνουν την γυαλάδα και την ομορφιά τους.

Έτσι γίνεται….

Αυτά τα μικρά, τα άσχημα, δεν επιτρέπουν επίσης σε μας να αντανακλούμε στους γύρω την αγάπη του Θεού μας.

Βέβαια, αυτή η Σοφία του λαού μας έχει δύο όψεις, έχει και την θετική της πλευρά.

Αν αρχίσουμε να μειώνουμε τον ατομισμό μας και κάνουμε μικρές θυσίες χάριν των άλλων, θα είναι τόση η πληρότητα μας, ώστε θα αγωνιστούμε να γίνονται μεγαλύτερες και περισσότερες.

Αν ξεπεράσουμε το φόβο να πούμε την αλήθεια μ’ όποιο τίμημα, τότε ναι, θα έχουμε τη λεβεντιά να είμαστε αληθινοί πάντα.

Αν αρχίσουμε να προσφέρουμε την πρώτη μας συγνώμη, θα νοιώσουμε τέτοια ευτυχία, που θα γίνει μεγαλύτερη η προσπάθειά μας, αν….

Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα πως όλα τα μικρά μεγαλώνουν. Και τα καλά και τα κακά. Όλα!

Αυτό λέει η πείρα και η εμπειρία, αυτό η ζωή, αυτό η Σοφία του έξυπνου ελληνικού λαού.

Γι’ αυτό η επαγρύπνηση είναι σύνεση και η προσπάθεια αγιότητα.

Ο συνετός πάντα ακούει:

“Ρώτησαν το λίγο, που πας?

Κοντά στο πολύ τους είπε”.

Αξίζει να το θυμόμαστε.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΕΧΝΗ Η ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΝΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ (Savoir Vivre)

ΤΕΧΝΗ Η ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΝΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ (Savoir Vivre)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο προεδρεύων σε μια συζήτηση είναι το πρόσωπο που παίζει τον κορυφαίο, αλλά και τον πιο δύσκολο ρόλο.

Το άτομο που θα αναλάβει το ρόλο αυτό, δεν είναι απαραίτητο να είναι ο πρόεδρος της οργάνωσης ή και των οργανώσεων που οργανώνουν την συζήτηση.

Μπορεί να είναι και ένα απλό μέλος, που έχει τις κατάλληλες ικανότητες και που εκλέγεται από τη συζητητική ομάδα με απόλυτη πλειοψηφία κατά την έναρξη της συζήτησης.

Πάντως, ο τρόπος που θα κατευθύνει τη διεξαγωγή της συζήτησης ο προεδρεύων έχει ιδιαίτερη σημασία, για τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαχθεί η συζήτηση, για το αποτέλεσμα που θα έχει (αν δηλαδή το συμπέρασμα θα επιβάλει τη γνώμη μιας μειοψηφίας που θορυβεί) και τέλος, για τη δράση που θα αναλάβει η ομάδα με βάση τη συζήτηση που έγινε.

Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι, όποιος διευθύνει μια συζήτηση, πρέπει νε έχει πολλά προσόντα : να είναι έξυπνος, ευκίνητος πνευματικά, να έχει τακτ, να συγκρατεί τα νεύρα του σε δύσκολες στιγμές και να μπορεί να επαναφέρει τάξη και ηρεμία και στους άλλους, να κατέχει καλά το θέμα που συζητείται κ. λ. π.

Εκτός όμως από τις φυσικές αρετές του, για να ασκήσει καλύτερα τα ηγετικά του καθήκοντα ο προεδρεύων, είναι ανάγκη να έχει υπόψη του και τις παρακάτω συμβουλές.

  1. Μάθε να ακούς όλες τις γνώμες.
  2. Μη μετέχεις στη συζήτηση.
  3. Μη μεροληπτείς
  4. Μην αφήνεις τη συζήτηση να πάρει προσωπικό χαρακτήρα.
  5. Βοήθησε την ομάδα να καταλάβει τον κάθε ομιλητή.
  6. Ενθάρρυνε τους δειλούς να μετάσχουν στη συζήτηση.
  7. Χρησιμοποίησε χιούμορ.
  8. Βλέπε το ρολόι.

Ο Bertram Frances Strattus έχει κάνει μια πολύ λεπτή και πετυχημένη ψυχολογική περιγραφή των ανθρωπίνων χαρακτήρων της παραπάνω μορφής, τους οποίους κατατάσσει σε τρεις (3)μεγάλες κατηγορίες :

α. Στα ενοχλητικά μέλη.

β. Στα αρνητικά ή καταστροφικά μέλη.

γ. Στα σιωπηλά μέλη.

Ο κάθε προεδρεύων συνήθως προσπαθεί να ξεπεράσει τις δυσκολίες που δημιουργούν τα παραπάνω μέλη, με μια σειρά από τεχνάσματα γεμάτα ευγένεια και τακτ.

Πολλές φορές, όμως, αυτή η τακτική καταπιέζει.

Άλλωστε, σε ύστατη ανάλυση, σκοπός μας δεν είναι να αχρηστέψουμε ανώδυνα και με “χρυσωμένα χάπια” τους ενοχλητικούς ή τους αρνητικούς κ.λ.π. τύπους για τη διεξαγωγή μιας “πολιτισμένης συζήτησης χωρίς προβλήματα, διαφωνίες και αντεγκλήσεις.

Οι πιο συνηθισμένοι “τύποι” της κατηγορίας των ενοχλητικών μελών είναι:

Ο σχολαστικός – Ο τυπικός – Ο ενθουσιώδης – Ο εξερευνητής – Ο φλύαρος. – Ο καιροσκόπος – Ο εξυπνάκιας – Ο μεγαλόσχημος – Ο “άπιστος Θωμάς” –      Ο Ταπεινόφρονας.

Οι πιο αντιπροσωπευτικοί τύποι της οικογένειας των αρνητικών ή καταστρεπτικών μελών είναι :

Ο κυρίαρχος – “Ο λαλίστατος” – Ο “μανουβράκιας” – Ο καχεντρεχής –            Ο εύθικτος – Ο πεισματάρης και ο διασπαστής.

Απλά σιωπηλοί είναι :

_ Αυτός που σιωπά, επειδή από τη φύση του δεν είναι ομιλητικός.

Συνήθως παραμένει σιωπηλός, ενόσω δεν υπάρχει θέμα που να τον αναστατώνει ή να του κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Όταν όμως προκύπτει τέτοιο θέμα, “εκσφενδονίζεται” κυριολεκτικά στη συζήτηση.

_ Αυτός που δεν μιλάει προτού ακούσει όλα τα επιχειρήματα και ζυγίσει και τις δύο πλευρές.

Δεν είναι καιροσκόπος, ούτε αρνητής, αλλά σώφρωνας. Γι’ αυτό μπορεί να συλλάβει πρωτότυπες και εφαρμόσιμες λύσεις.

Σιωπηλοί καταστρεπτικοί είναι :

* Αυτός που δεν καταλαβαίνει ένα θέμα, είτε γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει, είτε γιατί δεν προσέχει και πιστεύει ότι θα μπορέσει να συμπληρώσει το κενό αργότερα, χωρίς δηλαδή να ζητήσει διευκρινίσεις την κατάλληλη στιγμή.

* Έτσι έχει αλλοιωμένο αντίληψη του θέματος κι αυτή η παρεξήγηση που υπάρχει μέσα του, μπορεί να ανακόψει κάποια στιγμή την ομαλή πορεία της συζήτησης. Αντιμετωπίζεται με αγανάκτηση.

* Αυτός που περιμένει μια κατάλληλη στιγμή για να διακόψει με μια προσωπική παρατηρησηη’ ερώτηση σχετική με κάποιο σημείο της συζήτησης που του φάνηκε ενδιαφέρον, αλλά άφησε τη συζήτηση να προχωρήσει και δεν επενέβηκε, όταν έπρεπε.

Με την επιμονή του να διακόψει τη συζήτηση σε άκαιρο σημείο, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εξέλιξή της.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΤΑ ΔΩΡΑ (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

ΤΑ ΔΩΡΑ (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Άσχετα από το πόσο καλά τους γνωρίζεις, σίγουρα θα σου έχει συμβεί να μην έχεις καμιά ιδέα για τι δώρο να πάρεις στους φίλους σου.

Οι ειδικές περιστάσεις είναι πολλές, κι αν περιτριγυρίζεσαι από υπέροχους ανθρώπους και θες να τους βλέπεις να χαμογελούν, τότε χρειάζεσαι όσο το δυνατόν περισσότερη έμπνευση.

Σίγουρα θα σου έχουν μιλήσει για τα ενδιαφέροντά τους ή για τα διάφορα αντικείμενα για το σπίτι που μπορεί να θέλουν.

Τους γνωρίζεις πολύ καιρό και δεν είναι απλά φίλοι, αλλά σχεδόν οικογένεια για σένα. Τι δώρα μπορείς να δώσεις στους οικογενειακούς σου φίλους λοιπόν?

Συνήθως είναι οικογένειες με παιδιά, οπότε για περιστάσεις όπως τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, μπορείς να επιλέξεις δώρα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους.

Τα δώρα, θα πρέπει να τα αισθανόμαστε σαν κάτι να μας γεμίζει χαρά, όχι μόνο όταν τα παίρνουμε, αλλά και όταν τα δίνουμε.

Τότε μόνο τα δώρα μας, θα έχουν την ξεχωριστή τους σφραγίδα, που αποκαλύπτουν την προσωπικότητα μας και εκφράζουν μια βαθιά φιλιά, ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης ή έναν ιδιαίτερο δεσμό.

Το δώρο που πρόκειται να κάνουμε, πρέπει να σκεφτούμε που θα το χαρίσουμε, αν ταιριάζει, αν συμβιβάζεται με τα γούστα, την πραγματικότητα, τον τρόπο της ζωής του, την κοινωνικό – οικονομική του θέση, το βαθμό οικειότητας, που έχουμε μαζί του.

Βέβαια, το δώρο αντιπροσωπεύει το δωρητή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε, για ποιον προορίζεται.

“Τα μικρά δώρα συντηρούν τη φιλία” λένε οι Γάλλοι. “Τα μικρά και τα μεγάλα”.

Απαιτούν όμως προσοχή, χρόνο, εξυπνάδα και τακτ.

Δεν είναι απαραίτητο να ξοδεύουμε πολλά χρήματα για ένα ωραίο δώρο, για ένα σωστό δώρο.

Σκεφτείτε μόνο, ποιος είστε και σε ποιον το προσφέρετε.

Όταν πρόκειται για συγγενείς ή πολύ φιλικά πρόσωπα, είναι εύκολο να πληροφορηθούμε και τα γούστα τους και τις ανάγκες τους.

“Θέλω να σου χαρίσω κάτι στη γιορτή σου, η’ Θέλω να σου φέρω κάτι από το ταξίδι μου.

Πες μου σε παρακαλώ τι θα σε ευχαριστούσε”. Είναι η πιο καλύτερη συζήτηση φιλικών και συγγενικών μας προσώπων, που μπορούμε να εκμαιεύσουμε την επιθυμία τους.

Ένας νέος επιτρέπεται να χαρίσει σε μια κοπέλα δώρα μικρής αξίας, όπως μπιμπελό, γλυκά, λουλούδια,, αλλά δεν επιτρέπεται να της δωρίσει κοσμήματα, κολιέ, δαχτυλίδια κ.λ.π.

Τα μικρά αυτά δώρα πρέπει να προσφέρονται με την ευκαιρία μιας εορτής, γενεθλίων κ. λ. π.

Είναι όμως προτιμότερο να διαλέξουμε μια ημερομηνία, όπως, τα Χριστούγεννα ή την πρωτοχρονιά.

Λοιπές λεπτομερείς οδηγίες για τα δώρα

Ότι και αν στείλετε και σε όποιον το στείλετε, να φροντίσετε ιδιαίτερα τη συσκευασία του.

Το κακόγουστο περιτύλιγμα καταστρέφει την αξία του ακριβότερου δώρου.

Αντίθετα μπορείτε να αξιοποιήσετε το παραμικρό, όταν το παρουσιάσετε με τον καλύτερο τρόπο.

Σε καμία περίπτωση μην αφήνετε πάνω στο δώρο που στέλνετε την τιμή του κι ακόμη λιγότερο μη ρωτάτε να σας πουν, πόσο στοιχίζει το δώρο, που σας χάρισαν.

Στέλνετε έγκαιρα τα δώρα σας, τα γλυκά και τα λουλούδια.

Καλό είναι να τα στείλετε από την παραμονή το βράδυ ή πολύ πρωί την ίδια μέρα.

Όταν λάβετε ένα δώρο να ευχαριστήσετε αμέσως αυτόν που σας το χάρισε με γράμμα ή τηλεφώνημα και όταν τον συναντήσετε, να τον ευχαριστήσετε και προσωπικά.

Αν σας φέρει κάποιος δώρο ο ίδιος, μην το ακουμπήσετε κάπου αδιάφορα.

Αν δεν συντρέχουν άλλοι λόγοι (παρουσία άλλων ανθρώπων) ανοίξτε το δέμα, θαυμάστε το περιεχόμενο, εκφράστε τη χαρά σας και δώστε την εντύπωση, ότι σας ευχαρίστησε η προσφορά του.

Τα λουλούδια δεν είναι δώρο.

Είναι μια ευγενική χειρονομία, ευπρόσδεκτη πάντα από όλους.

Λουλούδια στέλνουμε σε γάμους σε βαπτίσεις, σε γενέθλια, σε ονομαστικές εορτές, σε εγκαίνια καταστημάτων, σε φίλους μας κ.λ.π.

Καλό είναι τα λουλούδια να τα στέλνουμε έγκαιρα, ώστε οι οικοδεσπότες να τα αξιοποιούν.

Αν όμως τα πάμε εμείς τα λουλούδια την ώρα του φαγητού, τότε τα δίνουμε στο πρόσωπο, που θα μας ανοίξει την πόρτα και παρουσιαζόμαστε στο σαλόνι ή την τραπεζαρία με άδεια χέρια, για να χαιρετίσουμε ελεύθερα.

Πηγή : Από το βιβλίο μου, με τον τίτλο “Επαγγελματική και Κοινωνική Αγωγή – Εθιμοτυπία”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ιστορία της Ελληνικής σημαίας

Η ΣΗΜΑΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Ελληνική σημαία, το ιερότερο σύμβολο του Έθνους, περικλείει στις πτυχές της τους αγώνες, τις θυσίες και τις μαρτυρίες της ελληνικής ψυχής, εκφράζει την εθνική μας ενότητα, τη θρησκευτική μας πίστη και ενσαρκώνει τα οράματα του λαού μας για ελευθερία και δημοκρατία.

Στα επίσημα έγγραφα της εποχής ή μεταγενέστερα δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία που να αιτιολογούν την προτίμηση αυτών των χρωμάτων, του είδους και του σχήματος της σημαίας, σύμφωνα με μελέτη της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού με τίτλο “Η ελληνική σημαία” το 2005.

Ορισμένες από τις εκδόσεις αυτές είναι :

*το κυανό χρώμα συμβολίζει τον ουρανό και το λευκό τον αφρό των κυμάτων της θάλασσας που περιβάλλει τη χώρα μας.

*το λευκό συμβολίζει την αγνότητα του σκοπού των Ελλήνων και το κυανό υποδηλώνει τη θεϊκή παρέμβαση, αφού ο Θεός ενέπνευσε στο Έθνος την μεγάλη ιδέα να αναλάβει και να φέρει σε αίσιο πέρας έναν άνισο αλλά δίκαιο αγώνα.

*τα χρώματα παραπέμπουν στη ναυτική βράκα (κυανό) και φουστανέλα(λευκό).

*οι εννέα κυανές και λευκές οριζόντιες παράλληλες λωρίδες αντιπροσωπεύουν το :”ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ” η : συμβολίζουν τη θάλασσα και τους κυματισμούς της.

Ο Νόμος καθορίζει ότι η Εθνική Σημαία είναι κυανό λευκή, αποτελείται από εννέα ισοπλατείς οριζόντιες λωρίδες, πέντε κυανές και τέσσερες λευκές, με εναλλαγή των χρωματικών τόνων, έτσι ώστε η πρώτη και η τελευταία λωρίδα να είναι κυανή.

Στην άνω εσωτερική γωνία μέσα σε κυανό τετράγωνο υπάρχει λευκός σταυρός, οι κεραίες του οποίου εκτείνονται στις πλευρές του τετραγώνου.

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, η έπαρση της σημαίας τελείται κάθε μέρα στις 08.00 και παραμένει στη θέση της μέχρι τη Δύση του ήλιου.

Στη διάρκεια των αθλητικών εκδηλώσεων παραμένει σε έπαρση, ενώ στη διάρκεια εθνικού ή θρησκευτικού πένθους, οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες.

Κατά τον εορτασμό εθνικών και τοπικών επετείων, ο σημαιοστολισμός διατηρείται και κατά τη νύχτα, εφόσον ο εορτασμός διαρκεί περισσότερες από μία ημέρες.

Κατά την έπαρση, υποστολή ή διέλευση της Εθνικής ή πολεμικής σημαίας με τη συνοδεία τιμητικής φρουράς, όλοι οφείλουν να στραφούν προς το μέρος της, να λάβουν τη στάση προσοχής και να αποδώσουν τον απαιτούμενο χαιρετισμό μέχρι την ολοκλήρωσή της.

Η Εθνική σημαία απαγορεύεται να φέρει διακριτικά οργανώσεων, σωματείων, ιδρυμάτων κ.λ.π. ή οποιαδήποτε άλλη παράσταση που αλλοιώνει το σχήμα της.

Απαγορεύεται η χρησιμοποίησή της ως αντιπροσωπευτικό σύμβολο διαφόρων οργανώσεων, σωματείων και συλλόγων.

Την ελληνική σημαία την ύμνησε ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός, την αποθανάτησαν λαϊκοί μας ποιητές, την τραγούδησαν όπου γης στις εθνικές εορτές, και μαζί με τον εθνικό μας ύμνο την τίμησαν όπως της αξίζει.

Στις πτυχές της η σημαία περικλείει τους αγώνες και τις μαρτυρικές θυσίες των προγόνων μας, και εκφράζει τη Χριστιανική πίστη και την εθνική ενότητα.

Όλοι μας οφείλουμε να τη σεβόμαστε και με υπερηφάνεια να την υψώνουμε σε κάθε εθνική επέτειο στα σπίτια μας.

Κλείνοντας, ας θυμηθούμε μερικούς στίχους από ποίημα του Στέλιου Σπεράνζα, που μαθαίναμε και διδάσκαμε στα σχολεία μας :

Μέσα μας βαθειά για σένα

μια λαχτάρα πάντα ζεί

Την πατρίδα συμβολίζεις

και τη λευτεριά μαζί.

Γαλανόλευκη η θορειά σου

και φαντάζει μες στο νού,

σαν το κύμα, σαν το γέλιο

του πελάου και του ουρανού.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΕΜΕΙΣ

” ΕΜΕΙΣ….”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η λέξη “εμείς” στο άκουσμά της μας πάει πίσω σε ένα υπέροχο συμπατριώτη μας αγωνιστή, που αγάπησε πολύ την μονίμως προδομένη μας Ελλάδα και ο οποίος με την ποιότητά του μας έδωσε μηνύματα ζωής.

Ο Μακρυγιάννης! Είμαστε του “εμείς” είπε.

Με λόγο λιτό, λακωνικό, μας άφησε ακριβή παρακαταθήκη, αυτή την υπέροχη αλήθεια.

Γεννήθηκε το 1797, στον οικισμό Αβορίτη του Κροκυλείου Φωκίδας και το οικογενειακό του όνομα ήταν Τριανταφύλλου.

Το 1820 μυήθηκε στη φιλική εταιρεία. Τον Απρίλιο του 1828 ο πεντακοσίαρχος Μακρυγιάννης διορίστηκε από τη διοίκηση του Καποδίστρια Γενικός Αρχηγός της Εκτελεστικής δύναμης της Πελοποννήσου και της Σπάρτης.

‘… ένα πράγμα με παρακινεί και μένα να γράφω, ότι τούτην την Πατρίδα την έχουμε όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι.

Όσοι αγωνιστήκαμε, αναλόγως ο καθείς έχομεν να ζήσομεν εδώ.

Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγει ούτε ο δυνατός “εγώ” ούτε ο αδύναμος.

Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς “εγώ”? Όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει “εγώ”. Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε “ΕΜΕΙΣ”.

Είμαστε εις το “εμείς “κι όχι εις το” εγώ “. Και εις το εξής να μάθομεν γνώση, αν θέλομεν να φκιάσομεν χωριόν, να ζήσομεν όλοι μαζί.

Έγραψα γυμνή την αλήθεια να ιδούνε όλοι οι Έλληνες και να μπορούν φιλότιμα και τα παιδιά μας να λένε : έχουμε αγώνες πατρικούς, έχουμε θυσίες. “Κι αφού ο Θεός θέλησε να κάμη νεκρανάστασιν εις την πατρίδα μου, να την λευτερώσει από την τυραγνίαν των Τούρκων, αξίωσε κ’ εμένα να δουλέψω κατά δύναμη λιγώτερον από τον χερώτερον πατριώτη μου Έλληνα.

” Είμαστε του εμείς “.

Μία αλήθεια που πλήττει τον εγωϊσμό μας, που εξοβελίζει την αδιαφορία μας, που φυγαδεύει τον εγωισμό μας, που πετά στο καλάθι των αχρήστων το “εγώ” μας.

Είμαστε του “εμείς”. Μια στάση ζωής του Μακρυγιάννη, μια λαχτάρα, ένας καημός και ένας στόχος, που εμπνεύστηκε από τον θεόπνευστο και σωστικό λόγο του Θεού, ο οποίος πάντα επίκαιρα και πάντα διαχρονικά κάνει έκκληση με τη γραφίδα του Αποστόλου Παύλου και λέει. “Μη τα εαυτών έκαστος σκοπείτε, αλλά και τα ετέρων έκαστος” (Φιλ. β’ 4).

Του “εμείς”! Τόσο πολύ αναγκαίο στο παιδί του Θεού.

Δεν έχουμε το δικαίωμα να ευτυχούμε μόνοι μας. Είμαστε, πρέπει να είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία.

Κάτι από τον πόνο του άλλου να έρθει σε μας, για να γίνεται λιγότερος, και κάτι από την χαρά του για να γίνεται μεγαλύτερη.

Ξέρετε : Δεν υπάρχει πιο άχαρη καρδιά από αυτήν που χτυπάει μόνο για τον εαυτό της.

“Είμαστε του” εμείς”! Αυτό προϋποθέτει ενδιαφέρον, μέριμνα, φροντίδα, πρόνοια, αγάπη.

Εξ’ άλλου, ο λόγος του Θεού είναι κατηγορηματικός. Για να φθάσουμε στην Βασιλεία του Θεού, πρέπει να περάσουμε από το κατώφλι του πλησίον.

*Στο” εμείς δεν υπάρχει μοναξιά.

*Στο “εμείς” δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Δίνουμε την παρουσία μας με αγάπη. Είμαστε εκεί διακριτικά.

*Το “εμείς” είναι συνώνυμο με την χαρά.

* Το “εμείς” είναι συνώνυμο με την πληρότητα.

* Το “εμείς” είναι συνώνυμο με την ευτυχία.

*Το “εμείς” είναι συνώνυμο με την σωτηρία.

Όμως, για να είμαι του “εμείς”, κάποιες φορές χρειάζεται να κάνω βήματα προς τα πίσω.

Για να είμαι στο “εμείς” πρέπει να αποβάλλω τις ευθιξίες μου.

Να μην τροφοδοτώ τα πείσματά μου, την ισχυρογνωμοσύνη.

Το “εμείς” απαιτεί θυσίες. Το “εμείς” θέλει λεβεντιά.

Το “εμείς” είναι κατανόηση. Το “εμείς” Ενέχει την αρετή της ταπεινοφροσύνης, της προσφοράς, της συγνώμης, της πραότητος, της δικαιοσύνης, της θυσίας, της αγάπης.

Στο “εμείς” αναπαύεται ο Θεός της αγάπης.

Είναι ο Παράδεισος το “εμείς”. Λοιπόν, ας “είμαστε του “εμείς”.

Πηγή. Μηνιαίο ορθόδοξο χριστιανικό Περιοδικό. “Αγία Λυδία”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΦΕΒΡΩΝΙΑ

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΦΕΒΡΩΝΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα από τους βίους των Αγίων μας βλέπουμε πως οι διώξεις, τα μαρτύρια , οι δοκιμασίες και η κάθε δυσκολία ήταν καθημερινότητά τους.

Ακολουθούσαν τα ίχνη του Διδασκάλου και τηρούσαν τις Άγιες εντολές του.

Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και η Αγία όσια μάρτυς Φεβρωνία.

Πολλές φορές όμως εμείς οι Χριστιανοί χάνουμε τον προσανατολισμό μας και συνδυάζουμε την χριστιανική πίστη μας με την καλοπέραση, τις ανέσεις, τις ευκολίες. Θεωρούμε ότι, εφόσον πιστεύουμε στον Χριστό, όλα πρέπει να μας πηγαίνουν καλά.

Να είμαστε υγιείς, να έχουμε χρήματα και ανέσεις, να μην έχουμε πειρασμούς και θλίψεις.

Η ΑΓΙΑ ΦΕΒΡΩΝΙΑ έζησε την εποχή των διωγμών, όταν διοικούσε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ο Διοκλητιανός.

Η ΑΓΙΑ Φεβρωνία, τη μνήμη της οποίας τιμά η Εκκλησία στις 25 Ιουνίου, ήταν περιζήτητη νύμφη για την σωματική της ομορφιά.

Το ίδιο όμως έλαμψε και η αγνή ψυχή της.

Για το λόγο αυτό σε ηλικία 17 ετών, επέλεξε το δρόμο της άσκησης και της εγκράτειας στο μοναστήρι όπου ηγουμένη, ήταν η Θεία της, Βρυένη και βρισκόταν στην Μεσοποταμία (στην πόλη της Νισιβέως, που λέγεται Αντιόχεια της Μυγδονίας και βρισκόταν στα σύνορα του Βυζαντινού και Περσικού κράτους).

Γρήγορα, πάρα το νεαρό της ηλικίας της, προσαρμόσθηκε στους δύσκολους κανόνες της μοναχικής ζωής βρίσκοντας παράλληλα και χρόνο για να μελετά και να εμβαθύνει τις γραφές.

Έγινε δε υπόδειγμα ανάμεσα στις άλλες μοναχές για τη σύνεση της το ζήλο της, την προθυμία της και το ταπεινότης φρόνημα.

Κάποια μέρα όμως, ένα στρατιωτικό σώμα το οποίο κατεδίωκε χριστιανούς, με επικεφαλής το Σελήνο (288 μ. Χ.) έφτασε και στο μοναστήρι της Φεβρωνίας.

Οι άλλες μοναχές κατόρθωσαν να διαφύγουν, η Αγία όμως η οποία ήταν άρρωστη δεν κατόρθωσε να μετακινηθεί. Κοντά της παρέμειναν η ηγουμένη Βρυένη και η αδελφή Θωμαΐς.

Οι στρατιώτες, μόλις αντίκρυσαν τη Φεβρωνία, έμειναν έκπληκτοι από την ομορφιά της. Άφησαν, λοιπόν, τρεις άνδρες να τη φρουρούν και οι υπόλοιποι γύρισαν και το ανέφεραν στον αρχηγό τους Σελήνο.

Αυτός αμέσως διέταξε και την έφεραν μπροστά του και την πίεσε με κάθε τρόπο να αλλαξοπιστήσει.

Πρότεινε στη Φεβρωνία να τη δώσει σύζυγο στον ανεψιό του Λυσίμαχο, που κοντά του θα γνώριζε μεγάλη δόξα.

Βλέποντας ο Σελήνος τη σταθερότητα της Αγίας, εξοργίστηκε. Το θεώρησε προσβολή στο πρόσωπο του και απιστία στους Θεούς του.

Την οδήγησε μέσα στο στάδιο, για να την υποβάλει σε βασανιστήρια. Πραγματικά, η σκληρότητα των βασανισμών ήταν τόσο μεγάλη, που και οι θεατές ειδωλολάτρες έφριξαν και συγκλονίστηκαν.

Η Αγία, γνωρίζοντας τον “κλήρο” που είχε λάβει ως Χριστιανή από το Θεό, ότι το μαρτύριο σώζει, έμεινε σταθερή μέχρι το τέλος. Απηυδισμένος ο Σελήνος διέταξε να την αποκεφαλίσουν.

Έτσι η Αγία Φεβρωνία, με την πίστη της και την υπομονή της στα βασανιστήρια, παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή της στον Χριστό, που τόσο αγάπησε στη ζωή της.

Η τίμια καρά της Αγίας Φεβρωνίας φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους, μέσα σε περίτεχνη ασημένια λειψανοθήκη (στο κέντρο) μαζί με τμήμα των Αγίων Δώρων (αριστερά) και λείψανο του Αγίου Μιχαήλ, επισκόπου Συνάδων (δεξιά).

Απολυτίκιο : Ήχος γ:. Την ωραιότητα.

Ως της ασκήσεως ρόδον ηδύπνευστον, οσμήν αθλήσεως τω κόσμο έπνευσας, εις οσμήν μύρων του Χριστού δραμούσα ασχέτω πόθω όθεν ως παρθένος και οσίαν και μαρτυρά θαυμαστών εδόξασε Φεβρωνία ο Κύριος, ώ πρέσβευε υπέρ των βοώντων χαίρε σεμνή οσιομάρτυς.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο τεχνοκρατικός τρόπος ζωής και η επίδρασή του στον ανθρωπισμό

Ο τεχνοκρατικός τρόπος ζωής και η επίδρασή του στον ανθρωπισμό

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι γεγονός ότι η υπερσυσσώρευση εκατομμυρίων ανθρώπων στα σύγχρονα αστικά κέντρα περιορίζει τον ζωτικό χώρο έκφρασης των πολιτών.

Μη μπορώντας να εξωτερικεύσουν την ενεργητικότητά τους γίνονται αρκετές φορές επιθετικοί, καταλήγοντας σε αντικοινωνική συμπεριφορά.

Σε αυτό συμβάλλει καθοριστικά η απουσία κοινωνικού ελέγχου που δημιουργεί η ανομία της μεγαλούπολης. Οι άνθρωποι χάνουν τις αναστολές τους και συμπεριφέρονται χωρίς ήθος, καθώς είναι αποξενωμένοι.

Βρίσκονται σε διαφορετικά διαμερίσματα στην ίδια πολυκατοικία και δεν γνωρίζονται, ούτε μια καλημέρα δεν ανταλλάσσουν.

Μέσα σ’ αυτές τις τσιμεντουπόλεις όπου κυριαρχεί ένα μουντό χρώμα, οι άνθρωποι γίνονται μαλθακοί, χάνουν και την ευαισθησία τους, την ανθρωπιά τους και τον συναισθηματισμό τους.

Η ηθικοπνευματική απογύμνωση του σημερινού ανθρώπου, η οποία συνεπάγεται και την έλλειψη ανθρωπισμού, εντείνεται ως συνέπεια απομάκρυνσής του από τη φύση.

Ξέχασε ο τεχνοκράτης άνθρωπος ότι ανήκει στη φύση, τη θεώρησε κτήμα του και η ίδια εκδικείται.

Καταγιγνόμενος όλο και περισσότερο σε μια τρελή προσπάθεια υπερεκμετάλλευσής της, επηρέασε αρνητικά ολόκληρο το οικοσύστημα.

Η απομάκρυνση από τη φύση έχει σαν δημιουργία “τεχνικού” ανθρώπου χωρίς ευαισθησίες, αυθεντικότητα, έμπνευση, φυσικότητα και με εσωτερικό κόσμο κενό.

Η επικράτηση της αντίληψης, ότι μόνο η τεχνολογία αποτελεί δρόμο για την ευτυχία, οδήγησε σε γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης.

Συνέβαλε στη διαμόρφωση συνθέτων και πολυπλόκων κοινωνιών με πολλαπλές ανάγκες και απαιτήσεις αλλά και αλληλοσυγκρουόμενους ρόλους, στοιχεία στα οποία πρέπει να ανταποκριθεί ο σύγχρονος άνθρωπος.

Προκειμένου να επιτύχει όμως τους στόχους και σκοπούς του, χάνει μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του, ενώ ταυτόχρονα πιέζεται, άγχεται και δεν έχει διάθεση για επαφή με τους συνανθρώπους του.

Με την είσοδο της μηχανής στην παραγωγή, την λεγόμενη βιομηχανοποίηση, ο ρόλος του ανθρώπου στον χώρο εργασίας περιορίστηκε.

Οι ανθρώπινες σχέσεις υποβιβάστηκαν.

Οι ανισότητες και η ανεργία δημιουργούν κοινωνικές εντάσεις και επιδεινώνουν την κρίση της κοινωνίας.

Ο άνθρωπος λυγίζει στον καθημερινό αγώνα για να κερδίσει το ψωμί του και δεν έχει περιθώρια να σκεφθεί για την πνευματική του καλλιέργεια, γιατί απειλείται και το καθημερινό φαγητό του ακόμη.

Στην ελληνική πραγματικότητα, όσοι έχουν εργασία, με την υπάρχουσα διεθνή οικονομική ύφεση, θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό. Φροντίζουν να εργάζονται πολλές φορές υπό δυσμενείς συνθήκες και να παράγουν αδιαμαρτύρητα όλο και περισσότερα, στα πλαίσια μιας πολιτικής αύξησης της παραγωγής με ταυτόχρονη μείωση του κόστους εργασίας.

Πριν από μισό αιώνα ο Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία του “Μοντέρνοι καιροί” προφητικά παρουσίασε τον άνθρωπο – γρανάζι της μηχανής – απογυμνωμένο και έρμαιο σε μια παραγωγική διαδικασία.

Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν, έγιναν ακόμη πιο μοντέρνα.

Μακροχρόνιες μελέτες δημιούργησαν νέους χώρους εργασίας, μουσική επιλεγμένη σκόπιμα, ώστε να αυξάνεται ο ρυθμός εργασίας, κλιματισμός, άνετα γραφεία, για να επιμηκύνεται ο χρόνος αντοχής των εργαζομένων και περίκλειστα γραφεία, ώστε να μην υπάρχει επαφή με τον διπλανό και να αποσπάται η προσοχή σε βάρος της παραγωγής.

Τηλεοπτικές κάμερες ελέγχουν τους εργασιακούς κοινόχρηστους χώρους – πολλές φορές με την συναίνεση των εργαζομένων για πλήρη έλεγχο. Μάλιστα η καθοδήγηση δεν τους αφήνει να συνειδητοποιήσουν αυτή την παθητική τους συμπεριφορά.

Με αυτές τις προϋποθέσεις στους χώρους εργασίας, πως να μπορέσει ο άνθρωπος, να καλλιεργήσει και να δημιουργήσει, ζεστές φιλικές σχέσεις.

Ο ρυθμός της ζωής του είναι τέτοιος, που οδηγεί τα άτομα σε μια απελπιστική μοναξιά.

Το αδιέξοδο μεγαλώνει και έτσι εντείνεται στη σημερινή εποχή της τεχνολογίας, της πληροφορικής και της εξάρτησης από το internet η ανθρώπινη σκέψη.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ 2022

Γνωρίζουμε στα μέλη και τους φίλους μας ότι, το Γραφείο του Συνδέσμου μας, κατόπιν απόφασης του Δ.Σ, κατά τους θερινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο 2022 θα λειτουργεί περιορισμένα, ως κατωτέρω: 

ΜΗΝΑΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2022

Ημέρες Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη ώρες 10.30 – 13.30

ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2022

Μέχρι 14/8/2022 Ημέρες Τρίτη και Πέμπτη ώρες 10.30 – 13.30 & από 15/8/2022 μέχρι την 2/9/2022 Κλειστό.

Για κάθε επείγον πρόβλημα αναζητήστε μας στο κιν.  τηλ. 6951-788851 ή στείλτε μας αλληλογραφία στις  ηλεκτρονικές ταχυδρομικές διευθύνσεις μας sapasat@yahoo.gr,  sapasath@gmail.com

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

Κυρία γνωρίσματα του προφορικού λόγου

Κυρία γνωρίσματα του προφορικού λόγου

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αυτά κατά σειρά σπουδαιότητας είναι : η ορθοφωνία και το λεκτικό, τα οποία θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε σαν “τα μέσα του μέσου” της συζήτησης.

Α. Η ορθοφωνία. Η αβίαστη δηλαδή και κανονική παραγωγή του ήχου έτσι που να μπορούμε να μιλάμε άνετα, χωρίς δυσκολία, να μπορούμε να πούμε αυτό που θέλουμε και να το πούμε όπως θέλουμε.

Η ορθοφωνία εξαρτάται από την κυριαρχία στην αναπνοή (εισπνοή και εκπνοή, που είναι το θεμέλιο του προφορικού λόγου και “ο δρόμος προς την ηρεμία”, τόσου απαραίτητου στοιχείου για την αυτοσυγκέντρωση).

Οι ήχοι της ανθρώπινης φωνής (φθόγγοι) παρουσιάζουν κατά την ομιλία τα εξής χαρακτηριστικά : α) ύψος β) ένταση ή τόνο γ) διάρκεια και              δ) χροιά η ποιότητα.

Το ύψος εξαρτάται από τον αριθμό των παλμικών κινήσεων που κάνουν οι φωνητικές χορδές και μεμβράνες κατά την εκπνοή.

Έτσι έχουμε ανάλογα οξεία, ψιλή και βαριά φωνή.

Η ένταση που λέγεται και τόνος εξαρτάται από τη δύναμη και την ορμή με την οποία η εκπνοή χτυπάει τα φωνητικά όργανα και δημιουργεί μεγάλες παλμικές κινήσεις.

Ο τόνος είναι : α) Ισχυρός ή υψηλός.

β) Συνήθης ή χαμηλός.

γ) Μέσος (ανάμεσα στους δύο προηγούμενους).

Πολλοί ειδικοί επιστήμονες παραδέχονται ότι ο τόνος της φωνής φανερώνει όχι μόνο την ψυχική διάθεση, αλλά και τον χαρακτήρα του ανθρώπου.

Έτσι, ο υψηλός και μάλιστα ο πολύ υψηλός τόνος ανήκει στους γκρινιάριδες και ευερέθιστους.

Ο χαμηλός σε μια απαλή φωνή δείχνει δύναμη χαρακτήρα και διάθεση επιβολής.

Ο μέσος συνδέεται με ηρεμία πνεύματος και ψυχής κ.ο.κ.

Γενικά η ομιλία, όταν έχει τον ίδιο τόνο, καταντάει μονότονη και ανιαρή.

Ο τόνος πάντως ρυθμίζεται και κατά το ακροατήριο και το χώρο.

Η διάρκεια εξαρτάται από τη συνέχεια των παλμικών κινήσεων.

Η δε χροιά η ποιότητα είναι ο ανάλογος με τη συναισθηματικότητα του ομιλητή χρωματισμός, που ερμηνεύει ανάλογο και αντίστοιχο συναίσθημα.

Έτσι στη χαρά έχουμε γοργή, απλή, φυσική φωνή.

Στην οργή έχουμε σκληρή, πυκνή, σφοδρή, φωνή. Στις συμβουλές βαριά και σεμνή.

Β. Το Λεκτικό. Είναι η κατάλληλη έκφραση με λέξεις των νοημάτων και συναισθημάτων μας.

Το λεκτικό είναι η σάρκα του λόγου που συμπληρώνει το σκελετό του, το σχέδιο του και του δίνει χάρη, ομορφιά και ζωή.

Αυτό δίνει στη σκέψη ομορφιά και στο συναίσθημα δύναμη.

Με αυτό ο ομιλητής τέρπει, πείθει, συναρπάζει. Είναι σαν το χρώμα στη ζωγραφική.

Το λεκτικό χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες αρετές :

Ορθότητα – Καθαρότητα – Σαφήνεια – ακρίβεια – Ενότητα.

Γ. Η άρθρωση ή προφορά : Είναι ο ειδικός χρωματισμός και ο τρόπος κατά τον οποίο εκφωνούνται οι συλλαβές και λέξεις από κάθε άνθρωπο.

Καλή άρθρωση ή προφορά έχουμε, όταν οι φθόγγοι σχηματίζονται με ακρίβεια κατά το εθνικό χρώμα της γλώσσας και σύμφωνα με τη φυσιολογία και την υγιεινή των οργάνων που υπηρετούν το λόγο.

Ορισμένα άτομα κατά την άρθρωση και προφορά του λόγου παθαίνουν διάφορες διαταραχές στην εκφώνηση των γραμμάτων, των συλλαβών και των λέξεων.

Από τις διαταραχές αυτές οι κυριότερες είναι οι εξής :

Ο ψευδισμός, ο τραυλισμός, η βραδυγλωσσία η συγκοπή των λέξεων, ο στιγματισμός (τραυλισμός στην προφορά), ο ιωτακισμός (ο προσφέρων το “διπλούν”), ο ζητακισμός (τραυλισμός του “ζ” ή και περισσότερων συμφώνων.)

Στις παραπάνω περιπτώσεις, όσο φανερή είναι η αδυναμία των ανθρώπων που εμφανίζουν τις διαταραχές να μιλήσουν σωστά και να συζητήσουν, άλλο τόσο επιτακτική είναι και η υποχρέωση των τρίτων να σεβαστούν το ελάττωμα, να δείξουν κατανόηση και να μην ενοχληθούν.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η επιστήμη είναι από τα δημιουργήματά του εκείνα του ανθρώπου, που τον τιμά περισσότερο απ’ όλα τα έργα του, με την προϋπόθεση όμως πως δεν χωρίζεται από την αρετή.

Τότε γίνεται ευλογία και δώρο του Θεού και αμοιβή στον μόχθο του ανθρώπου και δόξα του. Διαφορετικά, όπως λέει ο αρχαίος Πλάτων “πάσα επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία ου σοφία, φαίνεται” και γίνεται όπλο επικίνδυνο στα χέρια του ανθρώπου.

Άγιος βλαστός αγιασμένης οικογένειας ήταν ο Καισάριος, γιός του Γρηγορίου και της Νόννας. Ευσεβής και ενάρετος ο πατέρας του κλήθηκε στο επισκοπικό αξίωμα και έκλεισε τον θρόνο της Ναζιανζού για πολλά χρόνια, ποιμένοντας υποδειγματικά το ποίμνιό του.

Αδελφός του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, η μνήμη του τιμάται στις 9 Μαρτίου.

Ο Καισάριος γεννήθηκε στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας το 330. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, φιλοσοφία, ρητορική, και ιατρική στην Αλεξάνδρεια.

Έπειτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο λαός τον δέχτηκαν με τιμές, όπου διορίστηκε γιατρός των ανακτόρων.

Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο Καισάριος δεν συμβιβάστηκε μαζί του και επέστρεψε στην πατρίδα του την Ναζιανζό, όπου εργάστηκε ως γιατρός ευεργετώντας πλήθος συνανθρώπων του.

Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Ουάλης( 364 μ. Χ., ο Καισάριος επέστρεψε πάλι στην Κωνσταντινούπολη και αναδείχτηκε “επιμελητής θησαυρών και ταμίας των Δημοσίων χρημάτων”, στη Νίκαια της Βιθυνίας. Εκεί επιδόθηκε σε νέες ευεργεσίες προς τους φτωχούς και τους πάσχοντας.

Η ασκητική του εγκράτεια, καθώς και οι πολλές μέριμνες και δοκιμασίες, προσέβαλα την υγεία του. Αρρώστησε βαριά και πέθανε το 368.

Ο αδελφός του Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον επιτάφιο λόγο του, αναφερόμενος στην περίοδο εκείνη, τον εγκωμιάζει ως νέο θαυμαστό, προσεκτικό στις συναναστροφές του, προσφιλή στους συμμαθητές του, ευπειθή στους διδασκάλους του, ονομαστό για την σωφροσύνη και την σύνεση του. Παράδειγμα φωτεινό για όλους. Το ιερό του λείψανο μεταφέρθηκε στην Αριανζό και εναποτέθηκε σε τάφο, που είχε λατομηθεί για τους γονείς του.

Οι άνθρωποι συνηθίζουμε να καυχώμεθα με τα κατορθώματά μας, με τα θαύματα της τεχνικής και με την πρόοδο της επιστήμης.

Όλα αυτά που έχουν μια εγκόσμια αξία, δεν είναι τίποτε, όταν δεν τα συνοδεύει το ταπεινό φρόνημα και το αίσθημα του φόβου του Θεού μέσα στον άνθρωπο.

Αυτός ο Άγιος φόβος του Θεού είναι η βάση και η αρχή κάθε σοφίας.

Κανένας άθλος επιστημονικός και κανένα επίτευγμα δεν είναι δυσάρεστα στο Θεό, αφού εκείνος μας έπλασε και μας έδωσε εντολή, χρησιμοποιώντας τον νου που μας χάρισε να κατακυριεύσουμε την γη, δηλαδή το σύμπαν. Φτάνει να μην υπερβάλλουμε τον εαυτό μας, να μην περιπίπτουμε στην αλαζονεία.

Από αυτό το Θεοφιλές φρόνημα έχει ανάγκη η επιστήμη και ίσως και πολλοί επιστήμονες.

Και για όλους μας έχει θέση ο λόγος του πολύπαθου και πολύπειρου Ιώβ, στο ερώτημα : “η δε σοφία πόθεν ευρέθη? Ποιός δε τόπος εστι της επιστήμης? “καθώς απαντά : ο Θεός Ευ συνέστησε αυτής την οδόν, αυτός δε οίδε τον τόπον αυτής, για να προσθέσει, συμπερασματικά :”Ιδού η θεοσέβεια εστί σοφία, το δε απέχεσθαι από κακών επιστήμη (κεφ, κη στιχ. 12, 23, 28).

Σας ευχαριστώ

Δημήτρης Μητρόπουλος

 

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει….”Κάθε σφάλμα…… Και ένα δίδαγμα”

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει….”Κάθε σφάλμα…… Και ένα δίδαγμα”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Είναι τόσο ανθρώπινο να κάνουμε σφάλματα. Τόσο φυσιολογικό να πέφτουμε σε λάθη.

Τόσο συνηθισμένο να μην υπάρχει πάντα ταύτιση σ’ αυτά που πιστεύουμε και σ’ αυτά που ζούμε.

“Το σφάλλειν ανθρώπινον”.

Άλλοτε εκ συναρπαγής, άλλοτε γιατί δεχόμαστε κακές επιδράσεις, άλλοτε γιατί είμαστε αθωράκιστοι πνευματικά, άλλοτε γιατί πιστεύουμε στην ορθότητα της λογικής μας και δεν καθρεπτιζόμαστε στη λογική του θελήματος του Θεού, άλλοτε γιατί το αίσθημα δικαίου το βιώνουμε πιο έντονα από το μεγαλείο της θυσίας, άλλοτε για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, άλλοτε γιατί ακούμε την εμπαθή καρδιά μας πιο πολύ από τη λογική ή ακούμε τη λογική παραμερίζοντας την καρδιά.

Μία νέα μελέτη, όμως αποκαλύπτει, ότι αν μάθουμε να συγχωρούμε όσους μας πληγώνουν, θα κάνουμε καλό στην υγεία μας.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια, στο Σαν Ντιέγκο, διαπίστωσαν ότι όσοι μπορούν να “διώχνουν” τον θυμό τους έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν επικίνδυνες αυξήσεις στην αρτηριακή πίεση.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση”” Psyhosomatik Medicine” η δρ Μπρίτα Λάρσεν, από το τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου, και οι συνεργάτες τους, όσοι εθελοντές αναβίωσαν αρχικά τον έντονο θυμό τους παρουσίασαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στη αρτηριακή πίεση.

Οι ερευνητές λένε πως τα ευρήματα τους σημαίνουν ότι η δύναμη να συγχωρούμε μπορεί να “ελαττώσει την αντιδραστικότητα” στα στρεσογόνα γεγονότα και να παράσχει “σημαντική προστασία” από τις σωματικές συνέπειές τους.

Ο διαχωρισμός του ψεύδους από την αλήθεια επιφέρει κατανόηση.

Η κυρία διαδικασία της μάθησης έχει ως εξής :

Εξετάζουμε τα δεδομένα που διαθέτουμε, διαχωρίζουμε τ’ αληθινά από τα ψευδή και τα σημαντικά από τ’ ασήμαντα και καταλήγουμε κατ’ αυτό τον τρόπο σε συμπεράσματα που μπορούμε να εφαρμόσουμε.

Κάθε “αλήθεια” κρίνεται με βάση αν είναι αληθινή για σένα.

Αν έχεις το σύνολο των δεδομένων αποσαφηνίσει πλήρως, κάθε παρανοημένη λέξη σε αυτό κι έχεις επιθεωρήσει το θέμα, κι ακόμα δε φαίνεται αληθινό για σένα, Απόρριψέ το.

Γι’ αυτούς και για κείνους τους λόγους κάνουμε λάθη, πέφτουμε σε σφάλματα.

Και τα σφάλματα μας πληγώνουν, απογοητεύουν, αφαιρούν τη δική μας γαλήνη, μειώνουν και τη χαρά των άλλων.

Μπορεί οι λέξεις να φαίνονται αθώες, τα σημάδια τους όμως κρατούν μια ζωή…

Αν θέλουμε να μεγαλώσουμε συναισθηματικά υγιή παιδιά που θα γίνουν αύριο συναισθηματικοί υγιείς ενήλικες, θα πρέπει να το έχουμε πάντα κατά νου.

Διότι όπως λένε οι ειδικοί “ένα δικό μας λεκτικό λάθος μπορεί να αποβεί ολέθριο, για τον μετέπειτα ψυχισμό του παιδιού..”

Τα παιδιά είναι παιδιά, γεννημένα με μια έμφυτη περιέργεια απέναντι στα πράγματα και απολύτως δικαιολογημένα να θέτουν ότι ερώτημα περνάει από το μυαλό τους. Κάποιες φορές μπορεί να ρωτήσουν το ίδιο πράγμα πάνω από μια φορά, διότι έχουν ξεχάσει την απάντηση ή απλά δεν την κατανοούν.

Τα σφάλματα μας προσβάλλουν την αγάπη του Θεού μας. Αλλά ο Θεός Πατέρας, μέσα στην άρρητη αγάπη του, μας δίνει πάντα μια δεύτερη ευκαιρία.

Και αυτή η ευκαιρία στη γλώσσα της Εκκλησίας μας λέγεται : μετάνοια.

Μετάνοια γιατί μας ξέφυγε μια πικρή κουβέντα. Μετάνοια, γιατί το βλέμμα μας ήταν ψυχρό, γιατί η γλώσσα μας ήταν στυφή, γιατί η διάθεση μας αρνητική, γιατί η αγάπη μας λιγοστή.

Μετάνοια, γιατί η πίστη ήταν αναιμική, γιατί η αδιαφορία μας ήταν εγκληματική, γιατί η απαξίωση μας ήταν εξευτελιστική.

Όμως, αν διαθέτουμε λίγη σοφία, λίγη σύνεση και προ παντός φόβο Θεού, τότε…. ναι, τα σφάλματα μας μπορούν να γίνουν δάσκαλοι για το μέλλον μας.

Μπορούν να μας φέρουν σε συναίσθηση, να μας προσγειώσουν, να μας προσφέρουν ταπεινό φρόνημα, να μας βοηθήσουν να γίνουμε πιο ανθρώπινοι απέναντι στους άλλους και να ’μαστε πιο επιεικείς μαζί τους.

Έτσι λοιπόν, όταν και όσο και όποτε βγαίνουμε κερδισμένοι πνευματικά, τα λάθη μας είναι οι ανεπιθύμητες ευτυχίες μας.

Γίνονται σκαλοπάτια για ν’ ανέβουμε ψηλότερα και να πάμε μπροστά.

“Είναι οι πρόβες για να κάνουμε το σωστό.”

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Περιγραφή ορισμένων χαρακτήρων του ανθρώπου

Περιγραφή ορισμένων χαρακτήρων του ανθρώπου

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Περιγράφονται ορισμένοι χαρακτήρες του ανθρώπου, προκειμένου να έχουμε μια γενική άποψη για τα ψυχοσυναισθηματικά του στοιχεία, την συμπεριφορά και την εικόνα του.

Κατά τον Γιούνγκ ο άνθρωπος γεννιέται με κάποια τάση προς ένα εκ των οκτώ ανθρωπίνων τύπων ή με κάποιους συνδυασμούς των τάσεων αυτών.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ : (οποίος φαίνεται και ο οποίος είναι).

Τον συναντάμε στους δρόμους, στα καφενεία, στις λέσχες, στις αίθουσες υποδοχής, στις συναναστροφές και σε άλλα μέρη.

Σε όλα έρχεται ενδεδυμένος όπως πρέπει με τη συμπεριφορά του προετοιμασμένη και φτιαγμένη καθώς πρέπει.

Όταν διαχειρίζεται τα συμφέροντά του, τότε φαίνεται από τι μέταλλο είναι φτιαγμένος.

Εκεί τότε, αν δεν είναι αυτός που φαίνεται, βάζει κατά μέρος τις αναστολές της αίθουσας, λησμονεί την επίδειξη των ευγενικών και γενναίων αισθημάτων και αφήνει να φανεί ξέσκεπος και χονδροειδής η αγένεια της ψυχής του, η ανικανότης του πνεύματός του.

Δυστυχώς ο άνθρωπος δεν είναι πάντα ο εαυτός του.

Ο ΑΔΙΑΚΡΙΤΟΣ: Όταν τον συναντάς στο δρόμο, σου παίρνει τον ανθό όπου βαστάς και τον κάνει δικό του. Πιστεύοντας ότι θα νοιώσεις μεγάλη ευχαρίστηση, να δώσεις τον ανθό στον ίδιο.

Κατά τη δική του εκτίμηση, η ενέργεια του είναι μια τιμητική πράξη για σένα.

Μπορεί όμως και να μη σκεφθεί κατά τον τρόπο αυτό, αλλά επειδή του αρέσει ο ανθός σου.

Όταν βρεθεί σε μια ομάδα δημιουργεί θόρυβο και αρχίζει να μιλά αδιαφορώντας αν είχε αρχίσει άλλος ομιλία. Διακόπτει τους πάντες, για να μιλήσει αυτός, αλλά αν κάποιος τον διακόψει, τον επιπλήττει με αυστηρότητα.

Δεν τον ευχαριστεί να είναι μέλος της ομάδος, αλλά θέλει να κυριαρχεί παντού σ’ όλους και οι πάντες να περιστρέφονται γύρω του. Επισκέπτεται φίλους του σε στιγμές που γνωρίζει ότι είναι απασχολημένοι με ενδιαφέρουσες δραστηριότητές τους και παραπονιέται με πικρία, αν δεν αφήσουν τη δουλειά τους, για να καθίσουν μαζί τους.

Σε βλέπει με άλλους και σου κάνει ερωτήσεις άκαιρες, στις οποίες όχι μόνον δεν μπορείς να αποκριθείς, αλλά και αυτές οι ίδιες ερωτήσεις του, σε στενοχωρούν και σε πνίγουν.

Ο αδιάκριτος έχει ανάγκη από μια σειρά μαθημάτων καλών και αποτελεσματικών.

Όποιος τον βοηθήσει στην εκπαίδευση του ωφελεί τον ίδιον και ευεργετεί την κοινωνία.

Ο ΕΤΕΡΟΦΩΤΟΣ: Δεν έχει γνώμη δική του, αλλά δέχεται και μεταφέρει τις γνώμες των άλλων, όπως του παρουσιάζονται.

Ο άγνωμος είναι ελλιπής από δική του εικόνα – γνώμη, δέχεται την εικόνα γνώμη του συνομιλούντος και τη αφήνει ευθύς, μόλις ο συνομιλητής του φύγει από μπροστά του, για να δεχθεί τη γνώμη κάποιου άλλου.

Συνομιλώντας με θρησκευόμενο άτομο, προσθέτει και αυτός το “αρχή σοφίας φόβος Κυρίου”. Και με τον υλιστή αμέσως μετά, εκφράζει και αυτός αμφιβολίες : Α, ποιός ξέρει!’ Άδηλα και αβέβαια τα πάντα!

Όταν βρεθεί μπροστά σε δύο διαφωνούντες, τότε ο ισχυρότερος καλύπτει τον ασθενέστερο, στον καθρέπτη – πνεύμα του άγνωμου.

Αλλά όταν ο ισχυρότερος αποχωρήσει, μένει η εικόνα στη σκέψη του ασθενέστερου που παραμένει μαζί του.

Ο άγνωμος δεν είναι υποκριτής ή κόλακας.

Αποτελεί έδαφος επί του οποίου περνά ο ίσκιος του κάθε διαβάτη.

Όταν περνούν δύο μαζί, από ανάγκη, ο ίσκιος του μεγαλύτερου σκεπάζει τον ίσκιο του μικρότερου, αλλά μόλις λείψει ο μεγαλύτερος, μένει ο ίσκιος του μικρότερου.

Όταν συζητάς μαζί του για να λάβεις τη γνώμη του, θα είναι η δική σου που επαναλαμβάνει, ακριβώς όπως την έχει ακούσει.

Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ : Είναι αντίθετος του άγνωμου που παραδέχεται όλα χωρίς αντίρρηση. Στέκει και σε ακούει προσεκτικά και προσπαθεί να βρει στα λεγόμενα σου κάτι, για να αντικρούει. Αν δεν βρει κάτι αντιρρήσιμο…. ε, τι να γίνει.

Αν όμως βρει, αρχίζει αμέσως την αντίρρηση. Μα τότε μην ελπίσεις να τον πείσεις, επειδή αν πεισθεί θα χάσει το εύρημα του.

Συμβαίνει μάλιστα κατά φυσικό τρόπο, το πνεύμα της αντίρρησής του να ενσωματώνεται και να περνά στα έργα στην πραγματική του ζωή και στην κοινωνία, επειδή το πνεύμα διευθύνει και διαθέτει τα έργα, εντυπώνοντας τον χαρακτήρα του σε αυτά.

Έτσι, δεν είναι παράξενο ο αντιρρησίας με τα έργα του να βρίσκεται σε αντίθεση με τη λοιπή κοινωνία, με την οποία διαφωνεί και από την οποία αποχωρίζεται, δυσαρεστείται, θλίβεται, δυστυχεί.

Ο κατά σύστημα αντιρρησίας, αν δεν έχει αλλά προτερήματα που να αντισταθμίζουν το ελάττωμά του, καταντά ανυπόφορος σε κάθε ομήγυρη ανθρώπων.

Το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, αλλά πάντα αντιλέγει, επειδή η φύση του τον σπρώχνει πάντα στην αντίρρηση.

Ο ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ : Προφασιζόμενος άλλες ανάγκες, αδιαφορεί για τις ανάγκες προς τους γονείς του, τους οποίους αρνείται να βοηθήσει.

Με το δικαίωμα που του δίνει ο νόμος, καταπιέζει τον δανειστή του και μεταχειρίζεται με ασπλαχνία τα ζώα σα να ήσαν αναίσθητα αντικείμενα.

Ταλαιπωρεί και τυραννάει τον άνθρωπο που εξαρτάται από αυτόν, μη αντιλαμβανόμενος την τυραννία του ή αδιαφορώντας στα παθήματά του.

Παίρνει ή κατακρατεί άδικα, ό,τι ανήκει στον πλησίον του και αδιαφορεί για τα κακά που προξενεί η αδικία του στον συνάνθρωπο του και σε μια αδικημένη οικογένεια.

Αναισθητοποιείται στις δυστυχίες των άλλων, γιατί η ασυνειδησία του και λίγο διαφέρει από τα άτομα χωρίς συναισθήματα και συμπόνια.

Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ : Ο ταπεινός είναι αγαθός άνθρωπος.

Ταπεινοφροσύνη και αγαθότητα είναι συνώνυμα. Ο ταπεινός δεν είναι δειλός. Η δειλία συγγενεύει μάλλον με την αυθάδειά.

Ο ταπεινός είναι αντίθετος του υπερήφανου και έχει για τον εαυτό του ιδέα κατώτερη ίσως της πραγματικής του αξίας.

Δέχεται όλα τα τίμια, ταπεινά, όσα δεν καταδέχεται ο υπερήφανος και τα καταδέχεται αγόγγυστα.

Τα καταδέχεται με καλοσύνη και ευγένεια, με καλή καρδιά και έτσι τα εξευμενίζει και τα υψώνει.

Είναι σεμνός και εύσχημος, επειδή η ταπεινοσύνη του είναι ηθική ωραιότητα, η οποία εξατομικεύεται στο πρόσωπο και σε όλη τη συμπεριφορά του ανθρώπου.

Η ταπεινοσύνη είναι ένας από τους χρωματισμούς της ευγένειας και ο ταπεινός είναι ο ήδη εξευγενισμένος άνθρωπος.

Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ : Ο πλήρης εγωϊστής δεν ενδιαφέρεται πάρα μόνο για το άτομό του, αποκλείοντας το εγώ του και την ίδια του οικογένεια.

Κάθεται στο τραπέζι του, όπου θέλει το φαγητό αρκετό και καλό για τον εαυτό του, αδιαφορώντας για το αν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας έχουν και αυτοί το ανάλογο.

Φροντίζει να μην λείπει τίποτα από την ενδυμασία του, αλλά δεν φροντίζει για την ενδυμασία της οικογένειάς του.

Αμελεί έτσι για την υγεία και την ανατροφή των παιδιών του, προκειμένου να ασχοληθεί με τις προσωπικές του ανάγκες.

Το εγώ του απλώς γεμίζει πάρα πολύ την ψυχή του, ώστε να μην ενδιαφέρεται για τους πολλούς και τους άλλους.

Αφανίζει ενώπιον της κοινωνίας την οικογένειά του και παρουσιάζεται ο ίδιος, καλοθρεμένος, καλά ενδεδυμένος και καλά φερόμενος.

Αφού με την οικογένειά του ο εγωϊστής είναι τέτοιος, φανταστείτε πως θα είναι με την κοινωνία.

Η ευτυχία των άλλων του είναι αδιάφορη.

Η δυστυχία του γείτονα, δεν τον ευαισθητοποιεί για να τον λυτρώσει, αλλά αδιαφορεί.

Ο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗΣ : Η θέση του οικογενειάρχη στην κοινωνία είναι έντιμη και σεβαστή.

Αρχές της οικογένειας και αρχές που διέπονται από την Αγάπη.

Είναι έτοιμος να θυσιάσει και την ζωή του γι’ αυτή και για καθένα από τα μέλη της.

Του ανταποδίδεται δε όμοια αγάπη, και καθένα από τα μέλη της οικογένειας είναι πρόθυμο να θυσιαστεί για τον οικογενειάρχη του.

Απέναντι στην κοινωνία δεν είναι μόνος του, αλλά είναι οικογένεια.

Ο νουνεχής και ευσυνείδητος οικογενειάρχης αναθρέφει τα παιδιά του, όπως του υπαγορεύει η συνείδησή του περισσότερο.

Ο καλός οικογενειάρχης είναι και καλός σύζυγος. Βλέπει τη συμβία του ως ομότιμη με τον εαυτό του, με την οποία μοιράζεται τη διεύθυνση και τα βάρη της οικογένειας.

Είναι και καλός γονέας, προτιμώντας την αγάπη των τέκνων του περισσότερο, πάρα την υποταγή τους από το φόβο.

Βλέπει δε, ότι μόνο η σύμπνοια μπορεί να σώσει και να φέρει την ευημερία στην οικογένεια.

Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ : Είναι έτσι από τη φύση του και όχι από ανατροφή.

Ο φύσει ευγενικός ή τελειοποίησε τη φυσική του ευγένεια με την ανατροφή ή έμεινε όπως τον έκανε η φύση και επιθυμεί να είναι ευγενικός με όλους.

Αυτός που απέκτησε ευγενική συμπεριφορά και ευγενικούς τρόπους, μπορεί αναλόγως προς τις περιστάσεις, να είναι ευγενικός ή όχι.

Στον φύσει ευγενικό αξίζει ενδόμυχα η ψυχή του. Στον ευγενικό από ανατροφή αξίζει η ευγενική επίκτητη συμπεριφορά του.

Ο ευγενικός από τη φύση του φέρεται ευγενικά, ακόμη και όταν οι άλλοι φέρονται προς αυτόν με αγένεια, ικανοποιούμενος στο ότι καθένας φέρεται ανάλογα του ήθους του.

Η φυσική ευγένεια της ψυχής είναι θεία χάρη, στην παραχώρηση της οποίας βλέπουμε την φιλανθρωπία και μεγαλοδωρία του υψίστου. Η δε καλή ανατροφή πρέπει να είναι αντικείμενο μίμησης από ανθρώπους που δεν την διαθέτουν.

Ο ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ : Λαμβάνει από τον ευεργέτη του ευεργεσία και σε περίπτωση ανταπόδοση υποπίπτει σε ηθική χρεοκοπία και δεν πληρώνει. Κι ακόμη χειρότερα ανταποδίδει κακό.

Ο αχάριστος αδικεί την κοινωνία.

Την αδικεί, επειδή ενεργεί επάνω στο πνεύμα του ευεργέτη, κατά τρόπο ώστε να τον αποθαρρύνει και να τον αποτρέψει από περαιτέρω πιθανές ευεργεσίες και σε άλλα άτομα.

Είναι δε λυπηρό, ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ευεργεσία, τόσο περισσότερο σπρώχνει τον ασυνείδητο ευεργετημένο στην αχαριστία.

Και τούτο συμβαίνει κατά φυσικό λόγο. Η ευεργεσία επιβάλλει χρέος, ανάλογο του μεγέθους της, ώστε όσο μεγαλύτερο είναι το χρέος, τόσο δυσκοτερο ν’ αποδοθεί.

Έτσι ο αχάριστος είναι και δημόσιος αδικητής.

Ο ΕΝΑΡΕΤΟΣ : Είναι ακεραίου χαρακτήρα άνθρωπος, έχει ευγένεια συναισθημάτων, γενναιότητα φρόνημά των, αφοσίωση σε κάθε τι φιλανθρωπικό και θυσιάζεται για κάθε αγαθοεργία.

Οι άνθρωποι αγαπούν την αρετή του πλησίον τους, για όσο η αρετή τους μπορεί να τους ωφελήσει. Δύσκολα συνεργάζονται με τον συνάνθρωπο προς ωφέλεια του.

Ο ενάρετο είναι ατυχής στις σχέσεις του με τους άλλους, ευτυχής όμως στις σχέσεις με τον εαυτό του.

Δεν έχει ανάγκη να τον τιμήσουν οι άλλοι. Αυτός τιμά τον εαυτό του και του άλλους.

Δεν φοβάται τις συκοφαντίες,, επειδή η αρετή του είναι βράχος επάνω στον οποίο οι ακαθαρσίες που του ρίχνονται, απ’ έξω γλιστρούν και πέφτουν. Η δε τύχη εναντίον του τον λυπεί λιγότερο, απ’ ότι λυπεί τους άλλους.

Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ : Παραμορφώνει και διαστρέφει με σατανικό τρόπο κάθε καλή ενέργεια και πρόθεση του πλησίον του, για να καταστρέψει το πολυτιμότερο πράγμα της ζωής του, την υπόληψή του.

Κατασκευάζει φοβερές αναλήθειες και τις κυκλοφορεί ο ίδιος δια μέσου αφελών και επιπόλαιων ανθρώπων, που γίνονται τυφλά όργανά του, χωρίς να τον καταλάβουν.

Νοιώθει χαρά και ευτυχία που καταρρακώνει και εξευτελίζει την τιμή και την υπόληψη των άλλων.

Είναι αδίστακτος, ασυνείδητος, αιμοβόρος, άδικος, παράνομος, μπροστά σε κάθε ιερό και όσιο.

Κινείται κυρίως από τυφλό συμφέρον, από προκατάληψη, εμπάθεια, ζήλεια και φθόνο.

Εργαλείο του για τη δολοφονία της τιμής και της υπόληψης των άλλων είναι το ψεύδος, η απάτη, η ραδιουργία, η κακοβουλία, η διπλοπροσωπία και η πάσης φύσεως επινόηση κατηγοριών.

Όσοι έγιναν θύματα συκοφαντιών, έχουν ιδίαν αντίληψη για τον παραπάνω χαρακτήρα και την υπουλότητα της συμπεριφοράς αυτών.

Περιέγραψα ορισμένους αντιπροσωπευτικούς χαρακτήρες, με ορατά εκείνα τα σημεία που συνήθως παρουσιάζουν.

Η κριτική των ατομικών ελάττωμά των, καθώς και πολλών άλλων αρνητικών στην κοινωνία είναι ωφέλιμη.

Ωστόσο, αποτελεσματική και ωφέλιμη είναι η περιγραφή των ευγενικών και ενάρετων πράξεων του ανθρώπου.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ειδικότεροι κανόνες, κατά τις κινήσεις στην Πόλη. (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

Ειδικότεροι κανόνες, κατά τις κινήσεις στην Πόλη. (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στο κατάστημα :

Δεν μπαίνουμε στα καταστήματα για να περάσουμε την ώρα μας, ψάχνοντας να αγοράσουμε κάτι για πρόσχημα, ώστε να φύγουμε χωρίς να ψωνίσουμε.

Πρέπει να είμαστε ευγενικοί και να μη βασανίζουμε τους πωλητές, για να περάσει η ώρα μας.

Ζητήστε πληροφορίες καθαρά, για τις τιμές και τα είδη που πωλούνται.

Όταν πρόκειται να ψωνίσουμε, να παίρνουμε γρήγορα αποφάσεις, γιατί και η υπομονή της πωλήτριας ή του πωλητή έχει όρια.

Όταν υπάρχει αρκετός κόσμος, δεν παίρνουμε τη σειρά άλλου. Λέμε πάντα ευχαριστώ και παρακαλώ στις πωλήτριες και τους πωλητές και δεν εκφράζουμε τα παράπονά μας μπροστά σε άλλους πελάτες.

Μη δημιουργείτε ιδιαίτερες οικειότητες με το προσωπικό που σας εξυπηρετεί και το απασχολείτε με την προσωπική σας ζωή.

 Στο ασανσέρ :

Όταν περιμένουμε να εισέλθουμε στο ασανσέρ, ο άνδρας θα αφήνει πάντα μια γυναίκα να περάσει μπροστά απ’ αυτόν, όποια και αν είναι η ηλικία του άνδρα και της γυναίκας.

Όταν δεν υπάρχει οδηγός του ασανσέρ, ο άνδρας ανοίγει πρώτος την πόρτα του ασανσέρ, αφού ρωτήσει, σε ποιόν όροφο πρέπει να σταματήσει το ασανσέρ.

Όταν δύο γυναίκες και ένας άνδρας περιμένουν μαζί στο ασανσέρ και αν το ασανσέρ δεν μπορεί να χωρέσει περισσότερα από δύο άτομα, τότε υποχρεωτικά ο άνδρας ακόμα και αν έφτασε πρώτος, πρέπει να παραχωρήσει τη θέση του ευγενικά.

Το ίδιο ισχύει και για μια γυναίκα, όταν πολλά άτομα περιμένουν το ασανσέρ, δεν πρέπει να σπρώχνουμε απρεπώς, για να ανεβούμε πρώτος ή πρώτη.

 Στη σκάλα :

Όταν κινούμαστε στη σκάλα, πρέπει να θυμόμαστε, ότι ο άνδρας πρέπει να παραμερίσει για’ να περάσει μια γυναίκα, άσχετα με την ηλικία που έχει.

Θα πρέπει επίσης να εμποδίζουμε τα παιδιά μας να γλιστράνε στην κουπαστή της σκάλας, να φωνάζουν ή να παίζουν κυνηγητό και να γράφουν στους τοίχους εσωτερικά και εξωτερικά.

Στο Λεωφορείο :

Οι νέοι και οι νέες πρέπει να παραχωρούν τη θέση τους στα ηλικιωμένα άτομα και στις εγκυμονούσες.

Ας μην κάνουν, λοιπόν, ότι διαβάζουν την εφημερίδα τους, δήθεν απορροφημένοι, για να το αποφύγουν.

Μην επιτρέπετε στο παιδί σας, να ξαπλώσει σ’ ένα κάθισμα, όταν υπάρχουν όρθιοι επιβάτες. Μην προσπαθείτε να διαβάσετε την εφημερίδα, πέφτοντας πάνω στην πλάτη κάποιου άλλου.

Στα διπλά καθίσματα πιάνετε μόνο τη θέση σας.

Όταν είσθε όρθιος, κρατηθείτε καλά, για να μην πέφτετε κάθε τόσο πάνω στους διπλανού σας.

Όταν είσθε με παρέα, μη συζητάτε μεγαλόφωνα και σχολαστικά.

Ετοιμάζεστε, έγκαιρα για να κατεβείτε στη στάση, που θέλετε, χωρίς να χρειαστεί να σπρώχνετε άγρια και να τσαλαπατήσετε όλο τον κόσμο, που βρίσκεται πριν από σας.

Συμπεριφέρεστε με ευγένεια στον ελεγκτή και τον οδηγό του οχήματος. Κάνουν μια πολύ υπεύθυνη, εντεταλμένη και εκνευριστική πολύωρη εργασία.

Όταν κρατάτε μικρό παιδί στα γόνατα σας, φροντίστε να μην ενοχλεί ή να λερώνει με τα παπούτσια του τους δίπλα ή αντικρινούς.

Ένας ευγενικός άνθρωπος ανεξάρτητα φύλλου και ηλικίας στις ώρες συνωστισμού θα περιμένει στη σειρά χωρίς να σπρώχνει, ώστε να νιώσει ικανοποίηση από τις κουτοπονηριές του, που άφησε πίσω νομοταγείς πολίτες να περιμένουν.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Ο Πατέρας του Μεγάλου Βασιλείου

Ο Πατέρας του Μεγάλου Βασιλείου

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο Πατέρας του Μεγάλου Βασιλείου, ήταν πλούσιος όχι μόνον σε πολυτεχνία και καλλιτεχνία, αλλά πλούσιος και σε κτήματα.

Κτήματα ακόμη και στις περιοχές του Πόντου.

Μία μέρα έρχονται άνθρωποι του και του λένε :

_Από τα γύρω κτήματα έρχονται άνθρωποι στα δικά σου και σκοτώνουν λαγούς. Τι να κάνουμε? Πως να φερθούμε?

Και εκείνος άνθρωπος μεγαλόψυχος και με χιούμορ, απάντησε χαμογελώντας :

_Αφήστε τους. Μην τους ενοχλείτε και μην ενοχλείστε.

Προτιμώ να αποκτώ φίλους, πάρα να έχω λαγούς.

Ο πατέρας του Μεγάλου Βασιλείου ήταν καθηγητής ρητορικής στη Νέα Καισάρεια και η μητέρα του Εμμέλεια απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων.

Στην οικογένεια εκτός από τον Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο όσιος Ναυκράτιος ασκητής και θαυματουργός, η οσία Μακρίνα και ο Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Σεβαστείας.

Και σκέφτηκα :

Πόσο μεγαλόψυχος, πόσο σωστά είχε ιεραρχήσει, στην κλίμακα των αξιών, τις αρχές του.

Στο βιβλίο Δ’ των Ηθικών Νικομαχειων, ο Αριστοτέλης εκθέτει τις επιμέρους εκφάνσεις της έννοιας της μεγαλοψυχίας.

Διατυπώνει ότι ως έννοια αποτελεί τη μεσότητα, ενώ υπερβολή της είναι η χαυντης (=κενοδοξια) και Έλλειψή της η μικροψυχία.

Ο μεγαλόψυχος θέλει να κάνει ευεργεσίες στους συνανθρώπους του. Εφόσον δύσκολα θα ζητήσει βοήθεια από οποιοδήποτε, προσφέρει γενναιόδωρα σε όποιον την χρειάζεται.

Ο μεγαλόψυχος δεν επιζητά τις τιμές και τα πρωτεία, επιδιώκει μόνο τις μεγάλες και σημαντικές πράξεις, εκδηλώνει πάντα τα πραγματικά του συναισθήματα, διακατέχεται από το θάρρος της γνώμης του (“παρρησία”), δεν είναι κόλακας και κατ’ επέκτασιν δουλοπρεπής, δεν είναι μνησίκακος, δεν μιλάει για τον εαυτό του ούτε για άλλους, δεν επιζητά τους επαίνους.

Πόσο ισορροπημένος είναι, ο Πατέρας του Μ. Βασιλείου.

Άνθρωπος με χιούμορ, που στην κατάλληλη στιγμή ξέρει να εκτονώνει έκρυθμες καταστάσεις.

Άνθρωπος με προσωπικότητα, που ξέρει να αντισταθμίζει, να κάνει τις σωστές επιλογές.

Προσωπικότητα είναι το σύνολο των ιδιαίτερων ψυχικών και πνευματικών χαρακτηριστικών και των τρόπων συμπεριφοράς ενός ατόμου.

Αυτό το σύνολο συμβάλλει στη μοναδικότητα ενός ατόμου.

Η προσωπικότητα περιλαμβάνει το σύνολο των διανοητικών και εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών, τη συγκινησιακή διάθεση, τις τάσεις συμπεριφοράς, το χαρακτήρα, την ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου και δια μορφώνεται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των κληρονομικών χαρακτηριστικών και του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα αυτού της πρώτης παιδικής ηλικίας.

Άνθρωπος ψύχραιμος, καλλιεργημένος.

Δεν θυσίασε την ανθρωπιά, χάριν του κέρδους, τις ζεστές ανθρώπινες σχέσεις χάριν του πορτοφολιού.

Ο “ανθρωπιστής”, είναι άνθρωπος με σπουδαίες ικανότητες, που αναλίσκεται με ειλικρίνεια, χωρίς υστεροβουλία, ακόμη και χωρίς τη θεμιτή, επιτέλους, από πολλές απόψεις επιθυμία της υστεροφημίας.

Η ανθρωπιά είναι κυριότητα βούλησης, δεν είναι γνώση, δεν είναι μόνον γνώση. Και δεν είναι λόγος είναι πράξη. Είναι ένας ολόκληρος εσωτερικός κόσμος, στην τελειώσή του, που ακτινοβολεί παντού.

Ναι! δεν θυσιάζουμε φιλίες στο βωμό της ευθιξίας μας.

Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι, σέβονται την ανθρώπινη προσωπικότητα, και ως εκ τούτου είναι πάντα ευγενείς, ήρεμοι και πρόθυμοι να προσφέρουν στους άλλους.

Είναι ειλικρινείς και τρέμουν το ψέμα σαν τη φωτιά.

Σέβονται την ιδιοκτησία των άλλων, γι’ αυτό και πληρώνουν τα χρέη τους.

Δεν υποτιμούν τους εαυτούς τους, επιζητώντας τη λύπηση.

Για σωστές επιλογές, για γενναίες αποφάσεις, για Άγιες προσπάθειες αξίζει να θυμόμαστε την ρήση του Πατρός του Μ. Βασιλείου :

” Προτιμώ να αποκτώ φίλους, πάρα να έχω λαγούς”.

Τέτοιες λεβέντικες θυσιαστικές αποφάσεις εξασφαλίζουν ζωή με περιεχόμενο ποιοτικό, καρδιά με ηρεμία και χαρά.

Είναι μωρία να θυσιάζουμε τα πολύτιμα χάριν των ευτελών.

Η αγάπη ως στάση ζωής, η γαλήνη και η μεγαλοψυχία ως στάση ζωής, η σωτηρία της ψυχής μας ως στόχος και επιδίωξη ζωής, είναι τα μέγιστα, τα πρώτιστα, τα αναγκαία.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η αρετή της Συγχώρησης

Η αρετή της Συγχώρησης

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η συγχώρεση είναι αρετή του δυνατού. Δεν είναι απλώς μια πράξη δειλίας και συμβιβασμού, αλλά περισσότερο ένας τρόπος αποδέσμευσης από το παρελθόν και αφοσίωσης στο μέλλον.

Οι προκλήσεις καθημερινές, δουλειά, σπίτι, συζητήσεις. Συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με λάθος συμπεριφορές που μπορεί να μας πληγώσουν και να μας χαλάσουν τη διάθεση.

Η δύναμη της συγχώρησης είναι η μεγαλύτερη αρετή.

Πόσο εύκολο είναι όμως να μπορούμε να συγχωρούμε?

Όσο εύκολα παρεξηγούμαστε, δυσανασχετούμε και θυμώνουμε με τη συμπεριφορά των άλλων, τόσο δύσκολο να το ξεπεράσουμε.

Όμως όπως ισχυρίζονται οι ειδικοί, η συγχώρεση είναι βάλσαμο για τη ψυχή και το σώμα.

Η συγχώρηση είναι η πράξη της απελευθέρωσης από την επιθυμία να τιμωρήσουμε κάποιον ή τον ίδιο μας τον εαυτό για κάποιο παράπτωμα.

Είναι μια κατάσταση απόδοσης χάριτος, δεν είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να υποκριθούμε.

Πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με τα συναισθήματα μας και τη ρίζα από την οποία πηγάζουν.

Να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε το η’ τα άτομα που προκαλούν τον θυμό μας. Να τους ξεκαθαρίσουμε τους λόγους που μας έκαναν έτσι.

Συγχωρώ δε σημαίνει επιδοκιμάζω. Σημαίνει πως θέλω να ξεμπερδεύω από δυσάρεστα συναισθήματα που με δηλητηριάζουν και κατόπιν να σχεδιάσω μια στρατηγική που θα με βοηθήσει να αντιμετωπίσω ότι με ενοχλεί.

Άρα πρώτιστος λόγος για να συγχωρέσουμε κάποιον είναι η δική μας ηρεμία.

Τη συγχώρηση πρέπει να τη δίνουμε σε όλους, όπως κάνει και ο ίδιος ο Θεός. “Βρέχει επί δίκαιους και αδίκους” λέγει το Ευαγγέλιον.

Διότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί και όλοι θα έπρεπε να καταδικαστούμε, για τις αμαρτίες μας, λίγες ή πολλές. Για αυτό πρέπει να συγχωρούμε και να ευχόμαστε στο Θεό να συγχωρήσει και τον αμαρτωλό και εμάς, που αμαρτάνουμε και πολύ συχνά δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε ή τι δεν κάνουμε.

Αν, όμως, είμαστε αδύναμοι πνευματικά και η συμπεριφορά του άλλου μας επηρεάζει αρνητικά, τότε πρέπει να μην τον κατηγορούμε, αλλά να τον αποφεύγουμε και να μην έχουμε μαζί του συναναστροφές και συνέπειες.

Στις μέρες μας που τα παιδιά έχουν μάθει να εκφράζουν τα συναισθήματα τους χωρίς ενδοιασμούς, οφείλουμε να διδάξουμε στα παιδιά τη συγχώρηση.

Μόνο έτσι θα μπορέσουν να συγκρατούν το θυμό τους και να αφήσουν αρνητικά συναισθήματα να τους καταβάλουν.

Γενικώς για τους αμαρτωλός πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια του Μ.Βασιλείου : “Φθείρουν ήθη χρηστά ομιλία κακαι'”. Δηλαδή η συντροφιά με τους αμαρτωλός μπορεί να φθείρει και τους καλούς χαρακτήρες.

Ωστόσο, ενώ μπορεί να είμαστε γενναιόδωροι με τις ευκαιρίες που δίνουμε στους άλλους, πόσο εύκολα γίνεται να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας?

Το να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας δεν σημαίνει απλά ότι προχωράμε αφήνοντας πίσω το παρελθόν μας. Πρόκειται για την αποδοχή του τι έχει συμβεί και τη συμπόνια προς τον εαυτό μας.

Το να αντιμετωπίσετε αυτό που έχετε κάνει ή αυτό που έχει συμβεί είναι το πρώτο βήμα προς την αυτο-συγχώρεση.

Συγχωρώ σημαίνει αγωνίζομαι να θεραπεύσω το πάθος που έχω μέσα μου. Αγωνίζομαι να τακτοποιήσω την συνείδησή μου, ώστε να μη με ελέγχει.

Η συγχώρηση δεν είναι μια διαδικασία που γίνεται αυτόματα. Χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια. Χρειάζεται να παλέψει ο άνθρωπος με τον παλαιό εαυτό του, να έρθει αντιμέτωπος με τις αδυναμίες και τα απωθημένα του, να παιδεύει με τα πάθη του.

Χρειάζεται να δει την αμαρτωλότητά του και να ταπεινωθεί.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Kανόνες, κατά τις κινήσεις στην Πόλη. (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

Kανόνες, κατά τις κινήσεις στην Πόλη. (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στο κατάστημα :

Δεν μπαίνουμε στα καταστήματα για να περάσουμε την ώρα μας, ψάχνοντας να αγοράσουμε κάτι για πρόσχημα, ώστε να φύγουμε χωρίς να ψωνίσουμε.

Πρέπει να είμαστε ευγενικοί και να μη βασανίζουμε τους πωλητές, για να περάσει η ώρα μας.

Ζητήστε πληροφορίες καθαρά, για τις τιμές και τα είδη που πωλούνται.

Όταν πρόκειται να ψωνίσουμε, να παίρνουμε γρήγορα αποφάσεις, γιατί και η υπομονή της πωλήτριας ή του πωλητή έχει όρια.

Όταν υπάρχει αρκετός κόσμος, δεν παίρνουμε τη σειρά άλλου. Λέμε πάντα ευχαριστώ και παρακαλώ στις πωλήτριες και τους πωλητές και δεν εκφράζουμε τα παράπονά μας μπροστά σε άλλους πελάτες.

Μη δημιουργείτε ιδιαίτερες οικειότητες με το προσωπικό που σας εξυπηρετεί και το απασχολείτε με την προσωπική σας ζωή.

Στο ασανσέρ :

Όταν περιμένουμε να εισέλθουμε στο ασανσέρ, ο άνδρας θα αφήνει πάντα μια γυναίκα να περάσει μπροστά απ’ αυτόν, όποια και αν είναι η ηλικία του άνδρα και της γυναίκας.

Όταν δεν υπάρχει οδηγός του ασανσέρ, ο άνδρας ανοίγει πρώτος την πόρτα του ασανσέρ, αφού ρωτήσει, σε ποιόν όροφο πρέπει να σταματήσει το ασανσέρ.

Όταν δύο γυναίκες και ένας άνδρας περιμένουν μαζί στο ασανσέρ και αν το ασανσέρ δεν μπορεί να χορεύει περισσότερα από δύο άτομα, τότε υποχρεωτικά ο άνδρας ακόμα και αν έφτασε πρώτος, πρέπει να παραχωρήσει τη θέση του ευγενικά.

Το ίδιο ισχύει και για μια γυναίκα, όταν πολλά άτομα περιμένουν το ασανσέρ, δεν πρέπει να σπρώχνουμε απρεπώς, για να ανεβούμε πρώτος ή πρώτη.

 Στη σκάλα :

Όταν κινούμαστε στη σκάλα, πρέπει να θυμόμαστε, ότι ο άνδρας πρέπει να παραμερίσει για να περάσει μια γυναίκα, άσχετα με την ηλικία που έχει.

Θα πρέπει επίσης να εμποδίζουμε τα παιδιά μας να γλιστράνε στην κουπαστή της σκάλας, να φωνάζουν ή να παίζουν κυνηγητό και να γράφουν στους τοίχους εσωτερικά και εξωτερικά.

Στο Λεωφορείο :

Οι νέοι και οι νέες πρέπει να παραχωρούν τη θέση τους στα ηλικιωμένα άτομα και στις εγκυμονούσες.

Ας μην κάνουν, λοιπόν, ότι διαβάζουν την εφημερίδα τους, δήθεν απορροφημένοι, για να το αποφύγουν.

Μην επιτρέπετε στο παιδί σας, να ξαπλώσει σ’ ένα κάθισμα, όταν υπάρχουν όρθιοι επιβάτες. Μην προσπαθείτε να διαβάσετε την εφημερίδα, πέφτοντας πάνω στην πλάτη κάποιου άλλου.

Στα διπλά καθίσματα πιάνετε μόνο τη θέση σας.

Όταν είσθε όρθιος, κρατηθείτε καλά, για να μην πέφτετε κάθε τόσο πάνω στους διπλανού σας.

Όταν είσθε με παρέα, μη συζητάτε μεγαλόφωνα και σχολαστικά.

Ετοιμάζεστε, έγκαιρα για να κατεβείτε στη στάση, που θέλετε, χωρίς να χρειαστεί να σπρώχνετε άγρια και να τσαλαπατήσετε όλο τον κόσμο, που βρίσκεται πριν από σας.

Συμπεριφέρεσθε με ευγένεια στον ελεγκτή και τον οδηγό του οχήματος. Κάνουν μια πολύ υπεύθυνη, εντεταλμένη και εκνευριστική πολύωρη εργασία.

Όταν κρατάτε μικρό παιδί στα γόνατα σας, φροντίστε να μην ενοχλεί ή να λερώνει με τα. Παπούτσια του τους δίπλα ή αντικρινούς.

Ένας ευγενικός άνθρωπος ανεξάρτητα φύλλου και ηλικίας στις ώρες συνωστισμού θα περιμένει στη σειρά χωρίς να σπρώχνει, ώστε να νιώσει ικανοποίηση από τις κουτοπονηριές του, που άφησε πίσω νομοταγείς πολίτες να περιμένουν.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Το παιχνίδι διαμορφώνει τους χαρακτήρες των παιδιών

Το παιχνίδι διαμορφώνει τους χαρακτήρες των παιδιών

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ζούμε σε μια εποχή προκλήσεων, που όλοι μας δεχόμαστε πάμπολλα ερεθίσματα καθημερινά.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ίσως είναι ευκολότερο να φιλτράρουμε και να διαχειριστούμε τα ερεθίσματα αυτά.

Οι παιδικές ψυχές όμως, όντας αδιαμόρφωτες προσωπικότητες, δέχονται στις μέρες μας ένα καταιγισμό προκλήσεων, που ασκούν μεγάλη επίδραση στην ψυχοσύνθεση τους.

Η οικογένεια κατ’ εξοχήν αποτελεί το βασικό πρότυπο συμπεριφοράς για τα παιδιά.

Συνεπώς, δεν αρκούν τα λεκτικά μηνύματα, που περνάνε οι γονείς στα παιδιά, αλλά και το τι παράδειγμα δίνουν μέσα από τη δική τους συμπεριφορά και τρόπο ζωής.

Η εκδήλωση τρυφερότητας και στοργής ανάμεσα στο ζευγάρι, βοηθάει τα παιδιά να μάθουν την αγάπη τους, ως ενήλικες.

Σε αντίθεση, βίαιες χειρονομίες ή συμπεριφορές δημιουργούν τραύματα στα παιδιά, τα οποία αργότερα θα μιμηθούν, χρησιμοποιώντας τον ίδιο τρόπο επίλυσης των συγκρούσεων.

Τα παιδιά παρακολουθούν τους γονείς συνέχεια και απορροφούν τα εξωτερικά ερεθίσματα σαν “σφουγγάρια”.

Η ευγνωμοσύνη είναι επίσης ένας στοργικός τρόπος να πεις “ευχαριστώ” στον σύντροφο σου, ενισχύοντας την καλοπροαίρετη συμπεριφορά.

Τα θέματα που διερευνώνται είναι η σχέση του παιδιού με την παιδική χαρά, τα είδη παιχνιδιού που αρέσκονται να παίζουν τα παιδιά στην παιδική χαρά.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών – μαθητών απάντησε ότι παίζουν στην σχολική αυλή κατά τη διάρκεια των διαλλειμάτων, αλλά και τις απογευματινές ώρες, όταν το σχολείο μένει κλειστό.

Στη παιδική χαρά, επιλέγουν να πηγαίνουν κυρίως τα Σαββατοκύριακα με τους γονείς τους, όπου απασχολούνται 1 – 2 ώρες.

Παιδαγωγοί και ψυχολόγοι ερευνητές ερεύνησαν το παιχνίδι, τα χαρακτηριστικά του και τις κατηγορίες του ως μέσο ψυχαγωγίας και αυτοαγωγής στη νοητική ανάπτυξη και ψυχολογική συγκρότηση του παιδιού.

Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης δείχνουν ότι ο μέσος χρόνος καθημερινής μελέτης είναι περίπου δύο ώρες.

Η επιλογή του είδους των παιγνιδιών από ένα παιδί δεν εξαρτάται μόνο από τους γονείς, αλλά και από τη δομή της οικογένειας, τον αριθμό και το φύλο των αδελφών και τη δυναμική των οικογενειακών σχέσεων.

Οι γονείς χρειάζεται να επιλέγουν παιγνίδια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, τα ενδιαφέροντα του, το υλικό κατασκευής του παιγνιδιού και την παιδαγωγική του χρησιμότητα.

Όσο πιο απλό είναι ένα παιγνίδι, τόσο πιο καλό και διαχρονικό αποδεικνύεται.

“Παιδαγωγικά” θεωρούνται τα παιγνίδια που προωθούν τη μάθηση του παιδιού, καλλιεργούν τη σκέψη, την κρίση, τη μνήμη, και τη δημιουργικότητα του, συντελούν στην άσκηση των δεξιοτήτων του και στη δια μόρφωση του κοινωνικού του εγώ.

Σε έναν κόσμο σκληρό, όπου οι περισσότεροι είναι σκλάβοι των προσωπικών του “θέλω”, η εκδήλωση ευγνωμοσύνης π. Χ. στη σύζυγο, η οποία μπορεί να έχει εγκαταλείψει την καριέρα της, προκειμένου να αφοσιωθεί στην οικογένεια, έχοντας πλέον έναν καινούργιο ρόλο, χρειάζεται ενίσχυση και ένα “ευχαριστώ” σε τακτική βάση, καθώς και η σχέση του παιδιού με το φυτικό υλικό.

Τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με μεγάλη ένταση, που οι γονείς τρέχουν από το πρωί μέχρι το βράδυ για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και ο χρόνος που αφιερώνουν στα παιδιά είναι ελάχιστος.

Τα τελευταία χρόνια στη απασχόληση της τηλεόρασης, ήρθε να προστεθεί και αυτή του υπολογιστή και του tablet.

Aμέτρητες ώρες τα παιδιά κάθονται μπροστά στις οθόνες, που τους μεταφέρουν σε έναν άλλο κόσμο, εικονικό, και απορροφημένα σε αυτόν χάνουν την επαφή τους με την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με έρευνα, το φανταστικό παιχνίδι με κούκλες μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν κοινωνικές δεξιότητες, θεωρία του νου και ενσυναίσθηση

Ενθαρρύνει τα παιδιά να μιλούν περισσότερο για τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.

Η δρ. Σάρα Γκέρσον, νευροεπιστήμων στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ της Ουαλίας και επικεφαλής της μελέτης, εξηγεί ότι, όταν τα παιδιά δημιουργούν φανταστικούς κόσμους και παιχνίδια ρόλων με κούκλες, ενθαρρύνονται να μιλούν περισσότερο για τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.

Αν θέλουμε λοιπόν να δημιουργήσουμε συγκροτημένους ενήλικες, ας δουλέψουμε στα παιδιά μας από την παιδική ηλικία, στρέφοντάς τα στο δημιουργικό παιχνίδι.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο σεβασμός στη φύση

Ο σεβασμός στη φύση

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η οικολογία δεν είναι μια ηθική της τεχνολογικής και της οικονομικής προόδου, όπως αυτές λειτουργούν σήμερα, ακόμη και αν η τεχνολογία μπορεί η ίδια να βοηθήσει στην συντήρηση του ανθρώπου και της ανθρωπότητας.

Ο χρυσός κανόνας είναι ότι κάθε γενιά οφείλει να μεταδίδει ή να αποδίδει στην επόμενη το ίδιο “φυσικό κεφάλαιο”, το οποίο παρέλαβε από την προηγούμενη.

Τι είναι όμως Φύση.

Είναι το σύνολον των φυτικών και ζωικών οργανισμών, (πανίδα χλωρίδα), των γεωλογικών σχηματισμών, βουνά, υπέδαφος, θάλασσα) των άυλων και υλικών στοιχείων (αέρας, νερό) και οι λειτουργίες όλων αυτών, που διέπονται από απάτητους νόμους.

Οι ομορφιές που η φύση αφ’ εαυτής μας χαρίζει, ο άνθρωπος μόνον σε έργα ζωγραφικής απεικονίζει.

Οι νόμοι της και τα στοιχεία της, σκοπό έχουν να διατηρήσουν την έννομη τάξη, σε αντίθεση με τους θεατές και θαυμαστές αυτής, οι οποίοι ελάχιστα τηρούν τους δικούς τους νόμους.

Ο πρωτότυπος χαρακτήρας αυτής της πρότασης – διατήρησης είναι ότι δεν θέτει σε αντίθεση πλέον τον περιβάλλοντα χώρο και τη φύση ως μέσον και πράγμα, με το ανθρώπινο πρόσωπο.

Αντιθέτως, μέσα από τον απαιτούμενο σεβασμό του προσώπου περνά στο σεβασμό του περιβάλλοντος ως ζώσα κατάσταση.

Η νέα αυτή συμπεριφορά έναντι του περιβάλλοντος και της φύσης αποβλέπει στη μελλοντική συνέχεια της ανθρωπότητας.

Χωρίς φειδώ, χωρίς καμία διάκριση, χωρίς ανταλλάγματα, γελαστή και χαρούμενη απλώνει προς όλη την έκτασή της τόσα προϊόντα, που πολλές φορές αδυνατούμε να διαλέξουμε ποιό από όλα τα δώρα της να πρωτομαζέψουμε και το μόνο που ζητά από εμάς είναι ο σεβασμός η αγάπη και η εκτίμηση μας.

Και η προσφορά της δεν είναι μόνο εποχιακή αλλά ολο χρόνια.

Ειδικά την εποχή της Άνοιξης. Με περίσσεια φύτρα αποδίδει προς υγειονομική και θρεπτική ικανοποίηση τα υγιέστατα προϊόντα της, τα οποία με χαρά εμείς απολαμβάνουμε.

Η Ρύπανση του περιβάλλοντος με χημικές ουσίες, οι διάφορες μορφές ενέργειας όπως η θερμότητα και ο ήχος, έχουν βλαπτικές επιδράσεις στους ζωικούς οργανισμούς και στη φύση με την κλιματική αυτή, αλλαγή που εμείς επιφέρουμε.

Τα φρούτα, τα τρόφιμα, ο αέρας της αναπνοής μας, το καθάριο νερό των αστείρευτων πηγών την Μάνας γης, το σύνολο των καιρικών και μετεωρολογικών φαινομένων, το κλίμα, το οποίο καθιστά κατοικήσιμο τον πλανήτη μας, είναι τα πολύτιμα θεία δώρα της Περιβάλλουσας Φύσης.

Με δεδομένα ότι μέσα από τη μελέτη του διδύμου Άνθρωπος – Φύση εμφανίζεται αδύνατο και ουτοπικό το γεγονός της πρακτικής αμφισβήτησης της οικονομίας και των σχέσεών της με την επιστήμη και την τεχνολογία.

Υποχρέωση μας λοιπόν είναι, εκείνον, ο οποίος μας προσφέρει ένα δώρο, να τον σεβόμαστε, τον αγαπάμε, τον προσέχουμε και ποτέ δεν ξεχνούμε, αφού η ευγνωμοσύνη είναι η μνήμη της καρδιάς.

Εμείς δεν της προσφέρουμε, ανάλογα με τη δική της προσφορά, απεναντίας πλείστες φορές την πικραίνουμε με διάφορες πράξεις και ενέργειές μας.

Μία παράγραφος στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, περιγράφει υπέροχα τον σεβασμό και την ωραιότητα της φύσης.

“Κατά μάθετε τα κρίνα του αγρού πως αυξάνει. Ου κόπια ουδέ νοηθεί, λέγω δε υμίν ότι ουδέ. Σολομών εν πάση τη δόξη αυτού περιεβάλετο ως εν τούτων.”

Σύμφωνα με το CNN, μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Climate Change καταδεικνύει πως η περίοδος από το 2.000 έως το 2021η’ταν η πιο ξηρή των τελευταίων 12 αιώνων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ακραίες αυτές συνθήκες θα συνεχιστούν και το 2022.

Όπως σημειώνεται στην έρευνα, η ανθρωπογενής κλιματική κρίση επιδεινώσει κατά 72% τη μεγα-ξηρασία.

Ο Ντέιβιντ Φέλντμαν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, επισημαίνει ότι :

Η ειρωνεία είναι πως αυτές οι παρατεταμένες περίοδοι διακόπτονται από πολύ έντονα επεισόδια καταιγίδων. Οι διακυμάνσεις αυτές γίνονται πιο έντονες εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Ο Παρκ Γουίλιαμς επιστήμονας κλίματος στο UCLA και επικεφαλής της έρευνας, είναι πεπεισμένος ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια βροχόπτωσης άνω του μέσου όρου και χιονόπτωση, ώστε να αποκατασταθεί η μεγα-ξηρασία.

“Είναι εξαιρετικά απίθανο να τερματιστεί αυτή η ξηρασία μέσα σε ένα χρόνο βροχοπτώσεων” σημειώνει.

Ας σεβαστούμε επιτέλους την φύση και ας σταματήσουμε τις καταχρήσεις.

Γιατί, όπως πολύ καλά διαπιστώνουμε, αργά ή γρήγορα θα μας εκδικηθεί.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Τα όσα έκανες καλά στο νού σου μην τα βάνεις , σκέψου μονάχα πιο πολλά μη σ’ έπαιρνε να κάνεις

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει…….

“Τα όσα έκανες καλά στο νού σου μην τα βάνεις ,

σκέψου μονάχα πιο πολλά μη σ’ έπαιρνε να κάνεις”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι παροιμίες του λαού μας αποτελούν τα λιθάρια, με τα οποία αν θέλεις χτίζεις προσωπικότητα με ήθος.

Το επιβεβαιώνει η παροιμία μας : Να ξεχνάς το καλό που κάνεις. Θυμήσου να ξεχνάς, και αυτή η στάση ζωής στην προκειμένη περίπτωση, είναι καρπός αληθινής αγάπης.

Πολλές φορές η φθορά της καθημερινότητας και οι γρήγοροι ρυθμοί της, μας κλείνουν για λίγο τα μάτια εμποδίζοντας μας, να δούμε την πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας.

Μία πραγματικότητα που ο καθένας από εμάς, αντιλαμβάνεται με τους δικούς του υποκειμενικούς κανόνες, επηρεάζοντας άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τον κόσμο γύρω μας.

Τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τους άλλους ανθρώπους.

Τον τρόπο που η δύναμη των συναισθημάτων μας ξεκινάει να επηρεάζει αυτά, που μοιραζόμαστε μεταξύ μας.

Η έννοια της αγάπης υπάρχει παντού γύρω μας, αλλά η ερμηνεία που δίνει ο καθένας σε αυτόν τον όρο, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Το πως εννοούμε την αγάπη εξαρτάται από αυτό που δεχτήκαμε ως αγάπη στην παιδική ηλικία, από τους κοντινούς μας ανθρώπους.

Αυτή η μορφή αγάπης, είναι οδηγός για εμάς και καθορίζει το τι θεωρούμε αγάπη και πως πορευόμαστε και στην ενήλικη ζωή μας.

Δηλαδή πως αντιμετωπίζουμε τους γύρω μας, πως αντιμετωπίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό και τι είδους επιλογές κάνουμε στη ζωή μας.

Η αγάπη είναι ο πρώτος και ο τελευταίος σύντροφος που συναντάμε στην εξερεύνηση του πνευματικού δρόμου.

Με το νόημα και τη σημασία της έχουν ασχοληθεί όλες οι επιστήμες που μπορεί κάποιος να φανταστεί : η φιλοσοφία, η ανθρωπολογία, η θρησκεία, η ηθική, η ψυχολογία μέχρι και η μεταφυσική.

Όπως ο ορισμός της, έτσι και η πράξη της αγάπης περιλαμβάνει τόσο μεγάλη ποικιλία συμπεριφορών, που θα ήταν αδύνατον να τις απαριθμήσει κανείς.

Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να πάρει τις αποφάσεις της ζωής μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι και ενδεχομένως, τα βιώματά μας, έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό, που είμαστε σήμερα.

Όμως είναι κάτι που μπορούμε να επαναξιολογήσουμε και να διαμορφώσουμε συνειδητά πλέον, με δικές μας αποφάσεις.

Και συνεχίζει ο θυμόσοφος λαός μας, πως όχι μόνο να μην θυμάσαι, αλλά να σε συνέχει η αγωνία : Τι ακόμη μπορούσα να κάνω και δεν το έκανα?

Επειδή όποιος δεν κάνει όσα μπορεί, κάνει λιγότερα από όσα πρέπει.

Γιατί υπακοή στο θέλημα του Θεού, δεν είναι μόνο να μην κάνεις το κακό, αλλά να κάνεις και το καλό που μπορούσες να κάνεις.

Άρνηση στο κακό, θέληση στο καλό. Η καρδιά μας και η φύση απεχθάνονται το κενό.

Εξάλλου, την ζωή μας την συνθέτουν τα “όχι” και τα “ναι” που λέμε, και σαν προσωπικότητες είμαστε το άθροισμα των επιλογών μας.

Είναι κοινός τόπος πλέον ότι στη σημερινή τεχνοκρατούμενη κοινωνία, με τους ξέφρενους και αγχωτικούς ρυθμούς ζωής, με τους ανάλγητους νόμους της αγοράς και της οικονομικής συνδιαλλαγής και με την άμβλυνση των Ηθικών Αξιών, η έννοια του ανθρωπισμού έχει δυστυχώς παραμεριστεί στην καρδιά και στο νου των σύγχρονων ανθρώπων.

Ο εθελοντισμός είναι μια έκφραση του ανθρωπισμού. Είναι ένα θέμα που μας αγγίζει όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης και επαγγελματικής ιδιότητας.

Συνιστά μια εξαιρετικά επιμορφωτική λειτουργία που ενδυναμώνει την κοινωνική αλληλεγγύη, ενισχύει την ενεργό συμμετοχή και τη συνύπαρξη, προσδίδοντας νέο περιεχόμενο στη ζωή μας.

Όλοι μας μπορούμε να προσφέρουμε λίγο απ’ αυτό που μας περισσεύει. Απ’ αυτό που χωρίς ιδιαίτερο κόπο μπορούμε να δώσουμε.

Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε εθελοντές, γιατί όλοι μας μπορούμε να αγαπήσουμε.

Λοιπόν, τι ακόμη μπορούσα να κάνω και δεν το έκανα?

Το “ακόμη” κρύβει μέσα του δυναμισμό.

Το “ακόμη” εφευρίσκει τρόπους, διαπιστώνει ανάγκες, αναζητά σταυροφόρους και απαιτεί από τον εαυτό του να γίνεται ο Κυρηναίος.

Το “ακόμη” είναι διαποτισμένο με την διάθεση της θυσίας, η οποία και γίνεται απόφαση ζωής.

Το” ακόμη” τορπιλίζει τον “ωχαδελφισμό γι’ αυτό και ο άνθρωπος χωρίς αγάπη καταντά αντικοινωνικός.

Λέει ο Γκαίτε :” άνθρωπε, ό, τι αγαπάς αυτό και συ θα γίνεις. Γη, την γην αν αγαπάς. Θεός, Θεόν αν λατρεύεις “.

Και είναι αναμφισβήτητη αλήθεια πως η αγάπη η ανιδιοτελής, η απροσωπόληπτη, η σεβαστική, η διαρκής, είναι ο πιο γνήσιος και ο πιο αληθινός τρόπος λατρείας του Θεού της αγάπης.

Τελικά, η αγάπη είναι η εξυπνάδα της ζωής. Διώχνει την μοναξιά και την μελαγχολία.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ;

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ (MANAGEMENT)

Tο Μάνατζμεντ (management) είναι ένας όρος που καθιερώνεται από τη στιγμή που τα άτομα καταρτίζουν κοινωνικές ομάδες.

Η ομαδική συνύπαρξη και συνεργασία, τόσο σε μικρές, όσο και σε ευρύτερες ομάδες, όπως οργανισμοί, υπηρεσίες, επιχειρήσεις κ.λ.π., ανέδειξαν και θα πρέπει να χρησιμοποιούν το management σαν αρχή πρωταρχική σημασίας.

Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί του management στη βιβλιογραφία.

Οι ορισμοί που θα δώσουμε ισχύουν για οποιοδήποτε οργανισμό, επιχείρηση κ.λ.π.

Ο Paul Jersey και ό Kenneth Blanchard ορίζουν το management σαν “μία εργασία που πραγματοποιείται με άτομα και δια μέσου ατόμων και ομάδων, για την εκπλήρωση των σκοπών ενός οργανισμού.”

Ο Crissin ορίζει το management σαν ένα σύνολο δραστηριοτήτων που έχουν σαν στόχο να εκπληρώσουν τους σκοπούς του Οργανισμού, κατά τρόπο αποτελεσματικό και αποδοτικό, περιλαμβανομένων του προγραμματισμού και της λήψης αποφάσεων, της οργάνωσης, της διεύθυνσης και του ελέγχου.

Το ποσό καλά αυτές οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται, αποτελεί και το μέτρο της διοικητικής επιτυχίας.

Υπάρχει, βέβαια, διαφορά μεταξύ του management και της ηγεσίας. Η ηγεσία έχει ευρύτερη έννοια από το management. To management είναι μια ειδική μορφή ηγεσίας με τη βοήθεια της οποία πραγματοποιούνται οι σκοποί του Οργανισμού ή της Υπηρεσίας.

Η λέξη Διοίκηση είναι μια άλλη λέξη για το management. To management είναι μια τέχνη και μια επιστήμη. Είναι μια κοινωνική διαδικασία. “Κοινωνική”, γιατί λαμβάνει υπόψη τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων και “διαδικασία”, γιατί αποτελείται από ένα σύνολο συγκεκριμένων λειτουργιών που πραγματοποιούνται, προκειμένου να επιτευχθούν προκαθορισμένοι στόχοι.

Έχουν δοθεί ορισμοί και πολλές απαντήσεις, στο ερώτημα τι είναι το management.

Όλες αυτές οι απάντησες ωστόσο, αλλά και όσες θα εμφανιστούν στο μέλλον, ουσιαστικά εμπίπτουν στις παρακάτω 5+1 λειτουργίες του management.

Οι λειτουργίες αυτές είναι :

* Ο προγραμματισμός (planning).

* Η οργάνωση (organizing).

*Η στελέχωση (staffing).

*Η διεύθυνση (leading).

*O έλεγχος (controlling).

* O συντονισμός ( coordination).

  1. Ο Προγραμματισμός (Planning).

O προγραμματισμός (planning) περιλαμβάνει τη επιλογή των στόχων και των ενεργειών που χρειάζεται να γίνουν, ώστε αυτοί να επιτευχθούν.

Με άλλα λόγια, ο προγραμματισμός απαιτεί τη λήψη αποφάσεων , δηλαδή την επιλογή ενεργειών ανάμεσα σε διάφορες εναλλακτικές.

Υπάρχουν πολλών ειδών σχέδια (plans) από τα πιο γενικά έως τα πιο ειδικά.

2.Η Οργάνωση (organizing).

Η οργάνωση (organizing) είναι εκείνη η λειτουργία του Μάνατζμεντ που θέτει μια δομή στον τρόπο που εργάζονται οι άνθρωποι.

Η οργάνωση σημαίνει την εξακρίβωση των εργασιών που πρέπει να γίνουν και το ποιος θα τις αναλάβει.

Ο στόχος της οργάνωσης είναι να ευοδωθεί εκείνο το εργασιακό περιβάλλον που θα προσφέρει τα μέγιστα στην απόδοση των εργαζομένων.

Με άλλα λόγια, η οργάνωση είναι το μέσο και όχι ο σκοπός.

  1. Η στελέχωση (staffing).

H στελέχωση (staffing) έχει να κάνει με το να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα στελεχώσουν τις θέσεις της επιχείρησης.

Η λέξη – κλειδί εδώ είναι οι “κατάλληλοι”. Πέρα από αυτό, όπως είναι φυσικό, το να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι δεν σημαίνει ότι η δουλειά της στελέχωσης έχει τελειώσει.

Θέματα όπως είναι οι προαγωγές, η αξιολόγηση, η εκπαίδευση κ.λ.π. εμπίπτουν στη λειτουργία της στελέχωσης / διοίκησης ανθρωπίνων πόρων.

  1. Η Διεύθυνση (Leading).

Η Διεύθυνση (η “ηγεσία”) έχει να κάνει με τον επηρεασμό των ανθρώπων ώστε να προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούν αναφορικά με τους στόχους της επιχείρησης.

Η Διεύθυνση έχει να κάνει κυρίως με τις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ του Μάνατζμεντ και των εργαζομένων.

  1. Ο Έλεγχος (Controlling).

Έχει να κάνει με το αν τα πράγματα πηγαίνουν σύμφωνα με το σχέδιο.

Με τον έλεγχο αξιολογείται η απόδοση των εργαζομένων σύμφωνα με τα σχέδια και τους στόχους και όπου υπάρχει πρόβλημα, γίνονται διορθωτικές ενέργειες.

  1. Ο Συντονισμός είναι η έκτη λειτουργία του Μάνατζμεντ.

Ωστόσο, είναι πιο ακριβές να δούμε τον συντονισμό ως την ουσία του Μάνατζμεντ υπό την έννοια ότι κάθε μία από τις πέντε λειτουργίες του Μάνατζμεντ είναι ουσιαστική, γιατί κάθε ενέργεια συνεισφέρει στον συντονισμό.

Το management είναι επιστημονική και πρακτική λειτουργία, η οποία εφαρμόζεται σε κάθε οργανωμένη και συλλογική προσπάθεια, η οποία εφαρμόζεται σε κάθε οργανωμένη και συλλογική προσπάθεια, ανεξάρτητα από το μέγεθος, τη μορφή ή αν ανήκει στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα.

Έχουν αδήρητη ανάγκη όλοι οι Οργανισμοί στη σημερινή ελληνική κοινωνία, την εισαγωγή και εφαρμογή σύγχρονου επιστημονικού management, το οποίο πέρα από τον κατάλληλο ανασχεδιασμό στις λειτουργίες, διαδικασίες και τη Διοίκηση, θα καλλιεργήσει και θα αναπτύξει επαγγελματική συνείδηση, εργασιακή ιδεολογία, οργανωσιακή παιδεία και φιλοσοφία ομάδας.

Πηγή : Το βιβλίο μου ,με τον τίτλο: “ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ___ ___ΑΡΧΕΣ ΜΑΝΑGEMENT. ΑΜΒΛΥΝΣΗ ΗΘΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ” – – Σελ. (209).

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Επαγγελματική και Κοινωνική Αγωγή – Εθιμοτυπία

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΑΛΛΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ….

Στο Θέατρο :

Δε θα πρέπει να ξεχνάμε, ότι πρέπει να πάμε την ώρα ακριβώς που αρχίζει, γιατί αυτό εξυπηρετεί, τόσο τους ηθοποιούς, όσο και τους άλλους θεατές.

Θα πρέπει να μπαίνουμε στο θέατρο με διακριτικότητα, αφήνοντας τα παλτά μας στη γκαρνταρόμπα.

Όταν ένας κύριος συνοδεύει κυρίες, θα παραδώσει τα παλτά στη γκαρνταρόμπα και θα αγοράσει το πρόγραμμα για τις κυρίες.

Όπου υπάρχουν θεωρεία, θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι οι πρώτες θέσεις είναι για τις κυρίες. Επίσης ότι οι κύριοι, ποτέ δεν φεύγουν κατά τα διαλείμματα αφήνοντας τις κυρίες μόνες τους.

Στις θέσεις στη πλατεία οι κύριοι κάθονται στις εξωτερικές θέσεις προς το διάδρομο.

Όταν ένα ζευγάρι έχει καλέσει ένα άλλο ζευγάρι, οι δύο κύριοι κάθονται στα δύο άκρα και οι δύο κυρίες στο μέσον. Η καλεσμένη κυρία, θα καθίσει δίπλα στον κύριο που έκανε την πρόσκληση και δίπλα στη γυναίκα του καλούντος, θα καθίσει ο καλεσμένος κύριος.

Όταν μια γυναίκα πάει μόνη στο θέατρο, πρέπει να μείνει στη θέση της.

Δεν επιτρέπεται, στο θέατρο να κάνουμε θόρυβο τρώγοντας ζαχαρωτά κ.λ.π. ή σχίζοντας χαρτιά.

Προ πάντως να μην έχουμε φάει φαγητά που μυρίζουν (σκορδαλιά κ.λ.π.) και να μη μυρίζουμε κουζίνα, ούτε βενζίνα, ούτε ναφθαλίνη.

Αν σας πιάσει δυνατός βήχας και βλέπετε ότι δεν σταματά, μη διστάζετε να βγείτε από την αίθουσα, μέχρι να σταματήσει.

Αν είσαστε συναχωμένοι, φτερνίζεστε κ.λ.π. προτιμήστε να μείνετε καλύτερα στο σπίτι σας.

Δεν πρέπει να φεύγουμε πριν από το τέλος της παράστασης.

Μετά το τέλος της παράστασης ο άνδρας συνοδεύει την γυναίκα μέχρι το σπίτι της, πληρώνοντας το ταξί.

Αν την μεταφέρει με το δικό του αυτοκίνητο, τότε θα κατέβει πριν από την κυρία και θα περιμένει μέχρι να ανοίξει η πόρτα και έπειτα να φύγει.

Πρέπει να τονισθεί ότι όταν πάμε στο θέατρο, μπορούμε να βάλουμε ένα σκούρο κουστούμι, ένα άσπρο πουκάμισο, σκούρα καθαρά παπούτσια.

Οι γυναίκες ένα απογευματινό φόρεμα, ένα σκούφο ταγιέρ και γενικά να έχουν περιποιημένη εμφάνιση.

Για τις πρεμιέρες και τις επίσημες θεατρικές παραστάσεις οι γυναίκες βάζουν φόρεμα “αμπιγέ” και οι άνδρες “σμόκιν”.

Στον κινηματογράφο :

Όταν φθάσετε την ώρα της προβολής, θα πρέπει με διακριτικότητα, ζητώντας συγνώμη από τους θεατές που κάθονται σε όλη τη σειρά να πάτε στη θέση σας.

Δεν πρέπει κατά τη διάρκεια της προβολής να κουνάμε το κεφάλι μας αριστερά και δεξιά, γιατί εμποδίζουμε τους πίσω μας θεατές, να βλέπουν την οθόνη.

Δε μασουλάμε κατά τη διάρκεια της προβολής και για να καπνίσουμε, θα περιμένουμε το διάλειμμα και αφού βγούμε από την αίθουσα.

Στο τρένο :

Φτάνετε γρήγορα, τουλάχιστον δέκα λεπτά πριν από την αναχώρηση του πάντα.

Μην αφήνετε τις αποσκευές σας στους διαδρόμους και βοηθήστε τους ηλικιωμένους, ανάπηρους ή γυναίκες στην τοποθέτηση των δικών τους αποσκευών.

Μην πιάνετε το χώρο, που προορίζεται για τις αποσκευές όλων των επιβατών, μόνο με τα δικά σας πράγματα.

Μη διαλέγετε να καθίσετε σ’ ένα κουπέ για καπνίζοντας αν σας ενοχλεί η μυρωδιά του καπνού.

Αν τα παιδιά σας είναι άτακτα, φροντίστε να κάθεστε κοντά στο διάδρομο και να τους βρείτε μια απασχόληση στη διάρκεια του ταξιδιού.

Αν έχετε μαζί σας φαγητό φροντίστε τουλάχιστον να μη μυρίζουν διάφορες ανυπόφορες μυρωδιές (σκόρδα, κρεμμύδι κ. λ. π.).

Αν κάποιος ζητήσει να κλείσει το παράθυρο, υποταχθείτε στην απαίτησή του, ακόμα και αν σκάτε από τη ζέστη, ο “νόμος” τον προστατεύει.

Μη κάθεστε από την αρχή ως το τέλος σε μια θέση, που σας παραχώρησε ευγενικά, ο συνεπιβάτης σας.

Μη πατάτε με τα παπούτσια πάνω στο κάθισμα κι αν θέλετε να ξαπλώσετε τα πόδια σας, απλώστε από κάτω μια εφημερίδα.

Χωρίς μεμψιμοιρίες και σχόλια, θα επιδεικνύουμε το εισιτήριό μας στον ελεγκτή, το οποίο θα έχουμε πρόχειρο και δεν θα το αναζητούμε στις αποσκευές μας, αναστατώνοντας τους συνεπιβάτες μας.

Αν χρειαστεί να αλλάξουμε βαγόνι ή τρένο, θα ακολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών, χωρίς διαμαρτυρίες και καθυστερήσεις.

Μη χρησιμοποιείτε βαριά αρώματα και κολώνες, τα οποία ενοχλούν πολλούς συνεπιβάτες.

Πηγή : Από το βιβλίο μου “Επαγγελματική και Κοινωνική Αγωγή  Εθιμοτυπία”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ : Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Γενικότερα θα πρέπει η εκπαίδευση να οδηγεί στην ανάπτυξη της παιδείας, να προάγει την καλλιέργεια του ανθρώπου, να τον καθιστά περισσότερο ανθρώπινο μέσα στην κοινωνία και να τον ευαισθητοποιεί, ώστε να σέβεται πρώτα τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του.

Η ανθρωπιστική ευαισθησία του ανθρώπου προς τους συνανθρώπους του και τα ευγενικά αισθήματα, του αυτοσεβασμού και ετεροσεβασμού του, μόνο με την παιδεία και την εκπαίδευση του καλλιεργούνται και εφαρμόζονται στην πράξη.

Ως παιδεία συνολικά σε όλες τις ηλικίες και σαν σύστημα Αγωγής, ορίζεται η μεθοδική διδασκαλία που αποβλέπει στη διερεύνηση του πνεύματος, την καλλιέργεια της ψυχής και την αρμονική ανάπτυξη των μελών του σώματος.

Περιλαμβάνει κάθε ενέργεια και προσπάθεια για την ανάπτυξη και διαμόρφωση των φυσικών μας ικανοτήτων.

Είναι ανθρωποποιός δύναμη.

Κύριοι στόχοι της είναι η διαμόρφωση του πνεύματος και της συνείδησης.

Χαρακτηριστικά, ο Πλάτων θεωρεί ότι αποστολή της παιδείας είναι η αφύπνιση της συνείδησης και η στροφή της βούλησης προς το αγαθό.

Ειδικότερα, με την αγαθοποιό δύναμη της παιδείας και των γνώσεων διευρύνεται η αντίληψη, ωριμάζει η σκέψη, οξύνεται η διάνοια, αναπτύσσεται η κρίση.

Εκλεπτύνεται η συνείδηση, εξευγενίζονται τα συναισθήματα, εξημερώνονται τα ήθη, ενδυναμώνεται η βούληση, ισχυροποιείται ο χαρακτήρας.

Έχοντας λοιπόν πνευματική ωριμότητα και ηθική ανωτερότητα οδηγούμαστε στην αλήθεια και την αρετή.

Η αλήθεια, η αρετή, η βίωση μας κατά λόγο δίκαιο, και η καταξίωσή μας σαν αυτόνομες, δημιουργικές και ελεύθερες προσωπικότητες, αποτελούν την “εντελέχεια” της παιδείας.

Θεωρώντας την παιδεία, σαν μεγάλο πνευματικό άθλημα και σαν υψηλό λειτούργημα για να εκπληρώσει την λειτουργική της αποστολή, καλείται ο άνθρωπος να την δει σαν κοινωνικό φαινόμενο και κοινωνική αναγκαιότητα για την ανθρωπιστική του συμπεριφορά.

Έτσι η παιδεία πρέπει :

Να καλλιεργεί και να αναπτύσσει στο άτομο την πολιτική και κοινωνική συνείδηση.

Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Πλάτων στους “Νόμους”.

“Παιδεία είναι η από την παιδική ηλικία εκπαίδευση προς την αρετή, η οποία συντελεί ώστε κανείς να επιθυμεί και να αγαπά πολύ να γίνει πολίτης, γνωρίζοντας καλά να άρχει και να άρχεται με πνεύμα δικαιοσύνης.

Να αναπτύσσει τις πνευματικές και ηθικές δυνάμεις των πολιτών

Να χαρίζει στην κοινωνία μέλη δημιουργικά και παραγωγικά και έτσι να προωθεί όλους τους τομείς της πνευματικής, ηθικής και υλικής ζωής.

Επιστήμες, δίκαιο, τέχνες, επαγγέλματα και όλες τις οικονομικές δραστηριότητες (Γεωργία, Εμπόριο, Βιομηχανία, Τουρισμό, Ναυτιλία)

Να μορφώνει πνευματικά και ηθικά τα άτομα, συγκροτώντας μια ισορροπημένη και αρμονική κοινωνική συμβίωση.

Να συμβάλλει θετικά με την καλλιέργεια του ανθρωπιστικού ιδεώδους στη διεθνή ειρήνη, σε ολόκληρη τη διεθνή κοινωνία.

Με την παιδεία και την εκπαίδευση του ανθρώπου επενδύουμε σε μια κοινωνία ανθρώπινη, ανθρωπιστική, ως αξία μοναδική και αναντικατάστατη.

Η ανθρωπιστική παιδεία είναι το μοναδικό μέσο για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της άγνοιας, του φόβου και του δογματισμού.

Γνώμονάς της είναι ο σεβασμός της σκέψης του νέου ανθρώπου.

Δεν προσπαθεί να την φυλακίσει σε καλούπια, ούτε να την εξοντώσει υποβάλλοντας την στο μαρτύριο της καθημερινής σχολικής αποστήθισης.

Απεναντίας, στόχο της έχει να καλλιεργήσει τον κριτικό στοχασμό, τον προβληματισμό και την αμφιβολία.

Γιατί μόνο με αυτές τις μεθόδους μπορεί να ελευθερώσει το νου των μαθητών, μόνο έτσι μπορεί να διδάξει ότι η μόρφωση δεν αποτυπώνεται σ’ ένα πτυχίο , αλλά αποτελεί μια διαρκή κατάκτηση του ανθρώπου.

Η γενικότερη παιδεία πρέπει να έχει ένα κοινωνικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο.

Κοινωνικό, με την έννοια ότι συνδέεται στενά με την κοινωνική πραγματικότητα και συνηθίζει το παιδί στην ομαδική και κοινωνική ζωή.

Ανθρωπιστικό, με την έννοια ότι πρέπει να καλλιεργεί στο μαθητή όλες εκείνες τις αξίες, που θα τον κάνουν ν’ αγωνίζεται για το δικό του καλό αλλά και για την ευημερία του συνόλου, για την καλυτέρευσή των συνθηκών ζωής του κοινωνικού συνόλου.

Βικιπαίδεια : Η διάπλαση και τελείωση του ανθρώπου στην αρχαία Ελλάδα κατά τον Πλάτωνα, στηρίζεται στην αγαθή φύση και στην ορθή παιδεία.

Η παιδεία και η ηθική είναι σχεδόν τα μόνα πράγματα, που δημιουργούν τον καλό άνθρωπο.

Αυτά φτιάχνουν τον καλό άνθρωπο και το καλό βασιλεία – ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ο κυριότερος λόγος της εκπαίδευσης δεν είναι η γνώση, αλλά η δράση. – Herbert SPENSER

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Έννοια – Στοιχεία

Λέγοντες επικοινωνία εννοούμε την συνειδητή, άμεση ή έμμεση, μεταβίβαση ενός μηνύματος από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σύμφωνα με μια άλλη άποψη, Επικοινωνία είναι το σύνολον των ενεργειών με τις οποίες διατυπούνται και μεταβιβάζονται σε τρίτους μηνύματα, προς κατατοπισμό τους ή επηρεασμό της συμπεριφοράς τους.

Κατά τον Αριστοτέλη ό άνθρωπος είναι «πολιτικό ον». Με την έννοια «πολιτικό» όμως ο Αριστοτέλης εννοεί «κοινωνικά πολιτικό». Πρέπει να ενδιαφέρεται και να συμμετέχει ενεργά στη διαχείριση των κοινών συμφερόντων, να συνεργάζεται με τούς συνανθρώπους του. Με άλλα λόγια να επικοινωνεί σε ανθρώπινη διάσταση. Επικοινωνώντας το άτομο σε «ανθρώπινη κλίμακα», προτάσσει τη συλλογικότητα και την αμοιβαιότητα στην ατομικότητα, το κοινό συμφέρον στο ιδιωτικό, τη δύναμη της μαζικότητας στην αδυναμία του μεμονωμένου.

Βασικά στοιχεία της επικοινωνίας είναι: α) Ή μεταβίβαση ενός μηνύματος. Ή μεταβίβαση αυτή μπορεί να γίνει με ποικίλους τρόπους (πχ. προφορικά, γραπτά, με μηχανικά μέσα, με μια χειρονομία κ.λπ.). β) Η μεταβίβαση του μηνύματος πρέπει να είναι συνειδητή και όχι ακούσια ή τυχαία, γ) Η μεταβίβαση μπορεί να είναι άμεση ή έμμεση. Άμεση μεταβίβαση π.χ. είναι ή απ’ ευθείας προφορική συνεννόηση, έμμεση όταν παρεμβάλλεται χρόνος ή χώρος, π.χ. αποστολή γράμματος, και δ) Επικοινωνία υπάρχει όταν διενεργείται μεταξύ των ανθρώπων. Βέβαια όλα τα έμβια όντα επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά ή επικοινωνία σαν κλάδος επιστήμης και τεχνικής, δεν είναι δυνατόν παρά να αναφέρεται κατ’ αρχήν τουλάχιστον στη συνάφεια και στην επαφή μεταξύ των ανθρώπων.

Για να υπάρξει λοιπόν πραγματική επικοινωνία πρέπει να εμπλακούν βασικά τρία στοιχεία. Αυτά είναι η Πηγή, το Σύμβολο και ο Δέκτης. Πηγή δυνατόν να είναι ένας ομιλητής, συγγραφεύς, κ.λ.π. Τα σύμβολα χρησιμοποιούνται για την σύνθεση και μεταβίβαση του μηνύματος και δυνατόν να είναι λέξεις, ήχος, μουσική, χρήματα ή και συνδυασμοί αυτών. Τέλος δέκτης δυνατόν να είναι ακροατής, αναγνώστης, μαθητής.

Μεγάλη διαμάχη υπάρχει ως προς τη φύση του μηνύματος ή του νοήματος της επικοινωνίας, όπως επίσης και ως προς την ευρύτητα των φαινομένων πού μπορεί να περιλαμβάνει το μήνυμα. Το κοινό πάντως στοιχείο είναι ότι το μήνυμα προσδίδει κατά κάποιο τρόπο στον φορέα την ικανότητα να κατευθύνει την προσοχή και τη συμπεριφορά του αποδέκτη – καμιά φορά μάλιστα και του αυτουργού – σε μια σειρά φαινομένων πέραν του φορέως.

Προϋποθέσεις – Μέσα

“Ένα από τα βασικά στοιχεία επιτυχίας στην επικοινωνία είναι ό τρόπος του «εκφράζεσθε», ώστε να προκαλείται άμεσα το ενδιαφέρον του δέκτη. Μέσα στα πλαίσια αυτά μια καλή επικοινωνία απαιτεί: α) Γνωριμία του δέκτη, στον όποιο απευθύνεται το μήνυμα, β) Χρησιμοποίηση καταλλήλων μέσων διαβιβάσεων, γ) Πρόκληση ενδιαφέροντος, δ) Πλήρης πληροφόρηση, ε) Αξιολόγηση των αντιδράσεων του δέκτη, στ) Βελτίωση του τρόπου μεταδόσεως μηνυμάτων με τη χρησιμοποίηση πιο αποτελεσματικών μέσων επικοινωνίας, και ζ) Δημιουργία ενδιαφέροντος με νέα κίνητρα.

Τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας μπορούν να ενταχθούν σε τρεις βασικές κατηγορίες ανάλογα με το αισθητήριο όργανο, πού επηρεάζουν σε κάθε άτομο. Αυτές είναι οι έξης: α) Οπτικά Μέσα Επικοινωνίας, β) Ακουστικά Μέσα Επικοινωνίας, και γ) Οπτικοακουστικά Μέσα Επικοινωνίας.

Μια άλλη διάκριση των Μέσων Επικοινωνίας μπορεί να γίνει με το κριτήριο του τρόπου μεταδόσεως τους. Έτσι ανάλογα με την περίπτωση έχουμε: α) Μέσα Μονομερούς Επικοινωνίας, και β) Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας.

Τα μέσα μονομερούς Επικοινωνίας είναι εκείνα πού επιτρέπουν μια επικοινωνία με ένα μόνο άτομο ή με περιορισμένο αριθμό ατόμων, όπως π.χ. ένα γράμμα, ένα φευ βολάν κ.λπ., ενώ μέσα μαζικής Επικοινωνίας είναι εκείνα πού επιτρέπουν μια επικοινωνία με πολλά άτομα ή μ’ ένα σύνολο ατόμων, π.χ. ή τηλεόραση, το ραδιόφωνο κ.λπ.

Είδη Επικοινωνίας

Διάφορα είναι τα είδη επικοινωνίας, μεταξύ των οποίων αναφέρονται:

α) Η Δημοσιότητα. Η Δημοσιότητα είναι γενικά η ενέργεια, η οποία αποβλέπει στο να καταστήσουμε κάτι γνωστό δημοσίως, και διακρίνεται σε δημοσιότητα με ευρεία έννοια κατά την όποια μεταβιβάζονται μηνύματα με απόλυτη αντικειμενικότητα χωρίς να εξυπηρετούν καμιά σκοπιμότητα και σε Δημοσιότητα με στενή έννοια, η οποία αποβλέπει σε κάποια σκοπιμότητα. Η σκοπιμότητα είναι η προσπάθεια αυτού πού την ασκεί να προκαλέσει την προσοχή του κοινού σε κάποιο γεγονός, άσχετα αν το γεγονός αυτό είναι άξιο να τύχει τέτοιας προβολής και προσοχής, β) Η Πολιτική επικοινωνία. Η πολιτική Επικοινωνία πραγματοποιείται με διαφόρους τρόπους. Έτσι, ανάλογα με τον τρόπο μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν ενημέρωση, προπαγάνδα, δημόσιες σχέσεις, κ.λπ. Αποβλέπει στη μεταβίβαση στο κοινό μηνυμάτων που έχουν σχέση με πολιτικά θέματα, γ) Η Εμπορική Επικοινωνία. Η Εμπορική Επικοινωνία αποβλέπει στη μεταβίβαση στο κοινό μηνυμάτων με αντικείμενο την ανάπτυξη και προώθηση εμπορικών στόχων. Μπορεί να επιτευχθεί άμεσα με την διαφήμιση ή Μάρκετινγκ ή την προώθηση πωλήσεων και έμμεσα με τις Δημόσιες Σχέσεις ή την ενημέρωση, και δ) Η Επικοινωνία μέσω των Δημοσίων Σχέσεων. Όπως όλες οι παρεμφερείς λειτουργίες πού απευθύνονται στο κοινό, έτσι και οι Δημ. Σχέσεις προκειμένου να αποστείλουν τα μηνύματα τους, χρησιμοποιούν όλα τα υπάρχοντα μέσα επικοινωνίας.

Η επιλογή των μέσων επικοινωνίας στις Δημόσιες Σχέσεις εξαρτάται από το είδος του μηνύματος, την ένταση δημοσιότητος πού πρέπει να πάρει, τα υπάρχοντα οικονομικά μέσα, κ.λπ.

Έτσι σέ κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ανάλογα και τα μέσα επικοινωνίας που θα φέρουν το καλύτερο αποτέλεσμα.

Σημασία

Ο ρόλος της επικοινωνίας στην κοινωνική διάρθρωση και δράση είναι τεράστιος. Κατ’ αρχήν διευκολύνει το έργο των ατόμων ή των ομάδων ή των οργανισμών ή των επιχειρήσεων με το κοινό, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στην αλληλοκατανόηση και επιτρέπει την αποκατάσταση κοινότητος Ιδεών και άξιων συμμέτρως προς τα συμφέροντα όλων των επικοινωνούντων και σε συνάρτηση προς τις κατευθύνσεις τους.

Η επικοινωνία σε ανθρώπινη κλίμακα θα πρέπει να δημιουργεί στα άτομα και στις ομάδες, ανθρώπινες διαστάσεις κοινωνικής συνθέσεως. Ή για να το πούμε διαφορετικά: Να στοχεύει σε μια «ποιότητα επικοινωνίας» ανάμεσα στην αφθονία των σχέσεων πού χαρακτηρίζει τον σημερινό «μαζικό άνθρωπο». Και ομιλούμε για «μαζικό άνθρωπο» με βάση το κύριο χαρακτηριστικό τού περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο αναπτύσσεται και διαμορφώνεται ή ανθρώπινη συμπεριφορά του, καθ’ όσον:

α. Η μαζική παραγωγή των μέσων επικοινωνίας έχει ανατρέψει την Ισορροπία του αισθητηριακού συστήματος του ανθρώπου σε σχέση με το φυσικό περιβάλλον του. Ιδιαίτερα τα μέσα μαζικής τηλεπικοινωνίας έχουν άμεση και επαναστατική επίδραση πάνω στον άνθρωπο. Με την ικανότητά τους να αποσχηματίζουν, να τηλεμεταφέρουν και ανασχηματίζουν το φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου σε ταυτοποιημένο χώρο και χρόνο — του κατατροπώνουν την ισορροπία ανάμεσα σε τούτο και την κινητικότητα του, και β. ‘Η μαζική πληροφόρηση έχει ανατρέψει και αυτή έναν άλλο παράγοντα ισορροπίας. Εκείνον πού τον βρίσκουμε ανάμεσα στην τρομακτικά μεγάλη ταχύτητα με την οποία φτάνουν οι πληροφορίες στον άνθρωπο και την μεγάλη, επίσης ποσότητά τους — και στην «πεπερασμένη» ικανότητα τού ανθρώπου που να δέχεται, να πραγματοποιεί την απαιτούμενη επίσης, διεργασία και αφομοίωση των πληροφοριών.

Αποτελέσματα

Ποιο είναι, όμως, το αποτέλεσμα αυτής της αντινομίας; Μια σφοδρή σύγκρουση. Μια σύγκρουση με επιπτώσεις στον ψυχισμό του ανθρώπου. Οι κοινωνιολόγοι και οι ψυχολόγοι, σε συνεργασία με τούς βιολόγους, προχώρησαν στη μελέτη της επικοινωνίας, με βάση τη συγκριτική ανάλυση της συμπεριφοράς των διαφόρων ζωικών ειδών, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου. Οι μελέτες αυτές που ξεκίνησαν από μίαν ευρύτερη αντίληψη των συστατικών στοιχείων της επικοινωνίας, δεν στράφηκαν προς τη διερεύνηση του περιεχομένου της, αλλά ενδιαφέρθηκαν προπαντός για το βαθμό του πολύπλοκου της επικοινωνιακής συμπεριφοράς στα διάφορα ζωικά είδη, καθώς επίσης και για τη δυνατότητα υπάρξεως συνεχείας μεταξύ των διαφόρων βαθμών πολύπλοκου της συμπεριφοράς αυτής συνεχείας ή οποία οδηγεί, όπως πιστεύουν μερικοί, στη μελέτη της επικοινωνίας στον άνθρωπο. Έτσι ο Ρ. Ο. HELL και ο Ο. Μ. R. THOMPSON στο εγχειρίδιο κοινωνικής ψυχολογίας, διακρίνουν την επικοινωνία σε τρία επίπεδα πολυπλοκότητας:

α. Ανακλαστική επικοινωνία.

Είναι εκείνη στην οποία, ενώ από την πλευρά του πρωτουργού δεν εμφανίζεται αντικειμενικά πρόθεση ή σκοπιμότης για την παραγωγή του αποτελέσματος πού επέρχεται, ο αποδέκτης αντιδρά με τρόπο πού ξεπερνάει σαφώς τον ερεθισμό ή τον φορέα. Το ερέθισμα ή ο φορεύς πού εκπέμπεται από τον πρωτουργό, μοιάζει να συνδέεται στενά με κάποιο άλλο ερέθισμα, στο οποίο και αποτελεί την απάντηση και το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με τη δυνατή απάντηση του αποδέκτη.

β. Σκόπιμη αλλά ασύντακτη επικοινωνία.

Είναι εκείνη κατά την οποία ο «αποστολεύς» παραμένει ευαίσθητος στις αντιδράσεις του αποδέκτη κατά τη διάρκεια της εκπομπής, μεταβάλλοντας δε το μήνυμα δείχνει ότι την συμπεριφορά του την καθοδηγεί πράγματι η πρόθεση του να πετύχει ένα ορισμένο αποτέλεσμα στη συμπεριφορά του αποδέκτη. Και

γ) Συντεταγμένη επικοινωνία.

Εμφανίζεται μόνο στους ανθρώπους και συνίσταται στην ικανότητα να συνδυάζονται με ευκολία παραστατικές πράξεις. Έτσι κατά τους HELL και THOMPSON η γλώσσα συνδυάζει δύο ή περισσότερες παραστατικές χειρονομίες ή θορύβους σκόπιμα για να επιτύχει τις ίδιες χειρονομίες σε διαφορετικούς συνδυασμούς, για να επιτύχει διαφορετικά αποτελέσματα, αλλάζοντας εύκολα, ανάλογα με τις συνθήκες.

Ορισμένοι κοινωνικοί ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους, για την επικοινωνία κυρίως στη μελέτη της γλώσσας και στην ανάλυση των φορέων των μηνυμάτων, ενώ συγχρόνως ενδιαφέρθηκαν και για τα λειτουργικά αποτελέσματα της επικοινωνίας. Αυτοί δίνουν τον ακόλουθο τυπικό ορισμό της επικοινωνίας: «Η επικοινωνία μπορεί να ορισθεί σαν η μετάδοση νοημάτων με τη χρησιμοποίηση συμβόλων. Όταν οι άνθρωποι επενεργούν ο ένας στον άλλο διά μέσου συμβόλων τότε ευρίσκονται σε επικοινωνία. Ωστόσο ο αποστολείς και ο αποδέκτης των συμβόλων έχουν πράγματι επικοινωνήσει μόνον όταν ο καθένας τους αισθανθεί ότι ταυτίζεται με την κατάσταση του άλλου.

Κατά τα τελευταία χρόνια, η μελέτη της επικοινωνίας στις κοινωνικές επιστήμες δανείστηκε μια νέα οπτική γωνία, από τις εργασίες των τεχνικών των επικοινωνιών. Η νέα θεώρηση, αντί να περιορίζεται στα νοήματα και στις λειτουργίες της επικοινωνίας ή στο ρυθμό του πόσο είναι πολύπλοκη, δίνει έμφαση στο σύνολο της διαδικασίας. Κατά την αντίληψη αυτή «Η επικοινωνία συντελείται όταν μια πηγή μηνυμάτων μεταδίδει μέσα από ένα δίαυλο σήματα πού προορίζονται για έναν αποδέκτη».

Τα μεταδιδόμενα σήματα έχουν συνήθως παραστατική λειτουργία και συνδυάζονται σύμφωνα με κανόνες, που έχουν συμφωνηθεί από πριν, μεταξύ της πηγής και του προορισμοί.

Το πλαίσιο αυτό διαγράφεται για τη μελέτη της επικοινωνίας, όχι μόνο μεταξύ ανθρώπων και των ζώων, αλλά και μεταξύ υλικών συστημάτων, επίσης.

Μετά από αυτό θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην επικοινωνία και οι διαδικασίες με τις οποίες ένας μηχανισμός (π.χ. οι αυτόματες συσκευές επισημάνσεως ενός αεροσκάφους και υπολογισμοί των πιθανών μελλοντικών θέσεών του) επιδρά σ’ έναν άλλο μηχανισμό (π.χ. στο τηλεκατευθυνόμενο βλήμα που καταδιώκει το αεροσκάφος αυτό).

Έτσι λοιπόν η σημερινή διεθνοποίηση των μέσων τηλεμεταφοράς και ο αυριανός αυτοματισμός της γλωσσικής μετάφρασης, πού θα καταστεί δυνατός με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού διερευνητή, θα εξασφαλίσουν μία επικοινωνία σ’ όλα τα σημεία του κόσμου και θα δημιουργήσουν μίαν ενότητα ανθρώπινης κοινωνίας.

Δημήτριος Μητρόπουλος

Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος

Υπαρ/γός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής – Δημοσίου Δικαίου

και Πολιτικών Επιστημών

Συγγραφέας – Δημοσιολόγος

Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ -Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

 

Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ

ΚΑΙ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗ

 Γράφει :     Ο Δημήτριος Π. Μητρόπουλος, Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Υπαρ/γός ΕΛ.ΑΣ., Πτυχιούχος Νομικής & Δημοσίου Δικαίου & Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος CAM Λονδίνου, Δημοσιολόγος, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τον αστυνομικό θεσμό τον βρίσκουμε από την αρχαιότητα, σε όλες τις ανθρώπινες κοινότητες. Στην αρχή λειτουργεί ενστικτωδώς και υποτυπωδώς.

Η Αστυνομία σαν θεσμός συνδέεται με την εμφάνιση της πόλεως και του Άστεως. Η λέξη «άστυ» είναι ελληνική και σημαίνει πόλη, δηλαδή κατοικημένη περιοχή, όπως αναφέρεται από τους πρώτους ήδη στίχους της Οδύσσειας («πολλών δ’ ανθρώπων ιδεν άστεα» και «νέμω» που σημαίνει, μεταξύ άλλων, κυβερνώ, διοικώ, εφαρμόζω το νόμο και κατ’ επέκταση φυλάττω, προστατεύω (παραδείγματος χάριν, «ο πάντα νέμων… ζευς».

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε άλλες ανά τον κόσμο αποδίδεται με τη λέξη «police» ή με διάφορες αυτής παραλλαγές, όπως «pοlizia» στα ιταλικά, «polizei» στα γερμανικά κ.ο.κ.

Ο όρος αυτός – «police» – είναι γαλλικός και προέρχεται από το λατινικό ρήμα «politia», το οποίο έχει εξίσου τη ρίζα του στο αρχαιοελληνικό «πόλις».

Αποδεικνύεται επομένως, ότι η Αστυνομία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολιτεία, σαν μορφή κοινωνικής οργάνωσης και η απαρχή της, πρέπει να αναζητηθεί στην εμφάνιση της πρώτης κοινωνίας, αφού παράλληλα εμφανίστηκε και η έννοια του Δικαίου ή Νόμου.

Δηλαδή έχουμε το δεύτερο συνθετικό στοιχείο της ίδιας έννοιας. Με αυτό τον τρόπο βλέπουμε, ότι η πόλη και το Δίκαιο συμπορεύονται στην κοινωνική εξέλιξη. Άρα η Αστυνομία προήλθε από τη σύνθεση δύο φαινομένων, ενός πραγματικού «άστυ – πόλη» και ενός πνευματικού «Δίκαιο – Νόμος».

Δεν πρέπει, όμως, να θεωρηθεί σαν δεδομένο ότι από την στιγμή εμφάνισης του όρου «αστυνομία», αυτός είχε το ίδιο περιεχόμενο που του προσδίδουμε σήμερα.

Τόσο στις πρώτες κοινωνίες, όσο και στις μετέπειτα καλύτερα οργανωμένες πολιτείες των αρχαίων Περσών, Αιγυπτίων, Εβραίων, Ρωμαίων, Αθηναίων και Σπαρτιατών, καθώς και των λοιπών λαών τόσο της Δυτικής όσο και της Ανατολικής Ευρώπης, τουλάχιστον μέχρι και το Μεσαίωνα, ο συγκεκριμένος όρος απαντάται με περιορισμένη σημασία, άγνωστη προς τη σημερινή του έννοια, εφόσον υπάρχουν με διάφορες αρχές και όργανα, για την τήρηση της τάξης και την δίωξη των εγκλημάτων, αλλά όχι κάποιος ενιαίος θεσμός αστυνομίας.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται, κυρίως για να δηλώσει τον άρχοντα και την πολιτειακή οργάνωση, δηλαδή την ίδια την πολιτεία. Μόνο από τα μέσα του 18ου αιώνα, η λέξη «Αστυνομία» αποκτά τη σημασία της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι επιφορτισμένη με καθήκοντα τήρησης της δημόσιας τάξης, με σκοπό την προστασία και ασφάλεια των πολιτών.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ύπαρξη αστυνομικής αρχής κατά την μυθική εποχή των Αθηνών, στην ιστορία δηλαδή της Αττικής από τους αρχαιότατους βασιλείς μέχρι το Θησέα το έτος 1300 π.Χ. πλην της Βασιλικής Εξουσίας η οποία ασκείτο, είτε αμέσως από το βασιλιά, είτε εμμέσως από φίλους και συγγενείς αυτού, καμία άλλη αρχή δεν αναγνωριζόταν.

Ούτε και κατά την εποχή του Θησέα μέχρι τον Σόλωνα (1300 – 600 π.Χ.) συναντάμε διακεκριμένες αστυνομικές αρχές.

Στην αρχαία αθηναϊκή πολιτεία, η οποία αποτελεί την καλύτερα οργανωμένη πολιτειακά πόλη – κράτος της εποχής, συναντώνται άρχοντες, οι οποίοι ασκούν αστυνομικά καθήκοντα και έχουν ειδικές ονομασίες, ανάλογα με την αποστολή τους και ορισμένες μόνο αρμοδιότητες.

Οι ονομασίες ήσαν : Αστυνόμοι των οδών, Αγορανόμοι, Σιτοφύλακες, Μετρονόμοι, Επιμελητές του εμπορίου, ακόμη και Γυναικονόμοι, τειχοποιοί, Επιμελητές υδάτων, Φύλακες Λιμένων.

Η εποπτεία όλων των αστυνομικών αρχών (Αστυνομία τάξης, Αστυνομία επί των ηθών, Αγορανομία, Αστυνομία των ξένων, Δημόσια Ασφάλεια) ανήκε στο ανώτατο αθηναϊκό δικαστήριο, τον Άρειο Πάγο.

Ομοίως, στην Σπάρτη απαντώνται οι Έφοροι, οι Ιππείς, οι Εμπέλωροι (Αγορανόμοι), οι Αρμόσυνοι (για την ευκοσμία των γυναικών) και η Αστυνομία διακρίνεται σε Αστυνομία των ηθών, Αγορανομία, Γενική Ασφάλεια, κ.ο.κ.

Μόνο μετά τους Μηδικούς πολέμους καθιερώθηκε ο τίτλος «Αστυνόμος», όχι όμως, όπως έχει ήδη αναφερθεί με τη σημερινή του έννοια.

Επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (509 – 507 π.Χ.) ελάχιστες αλλαγές παρατηρούνται στα αστυνομικά καθήκοντα που σημειωτέον, για τον τότε ελληνικό χώρο ασκούνταν από Ρωμαίους άρχοντες.

Στη Ρώμη έχουμε τους censores (για τα ήθη και την καλή συμπεριφορά), τους aelibes (Γενική Αστυνομία) και ειδικότερα τους aelibes curules, ενώ υπάρχει και praetor pere grinzis, προφανώς για τους ξένους και perfectus (έπαρχοι πόλεων) καθώς και πολλοί ειδικότεροι άρχοντες του ελέγχου και της δίωξης των πολιτών.

Οι ονομασίες αυτές, με μικρές αποκλίσεις, διατηρήθηκαν και στα χρόνια του Βυζαντίου (Έπαρχος για την άσκηση της ανώτατης διοικητικής εποπτείας, Νυχτέπαρχος επιμελητής, έπαρχος του σίτου για την παρακολούθηση της κίνησης των ξένων και των επισκεπτών της πόλης κ.α.), ενώ εξελίσσονται οι Έπαρχοι και οι πραίτορες (πραίτωρ του δήμου για την άσκηση Αστυνομικών καθηκόντων, πραίτορες της μυστικής Αστυνομίας).

Επί τουρκοκρατίας, που είχαμε υποδούλωση του Ελληνικού λαού στους Οθωμανούς Τούρκους, πραγματοποιήθηκε και μεταβολή των διοικητικών θεσμών που ίσχυαν στον ελλαδικό χώρο.

Στη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε δεν ήταν δυνατόν να λείψουν οι αστυνομικές λειτουργίες. Την Αστυνομική εξουσία ασκούσαν Οθωμανοί αξιωματούχοι, αλλά και Έλληνες άρχοντες.

Από τους Οθωμανούς μνημονεύεται ο «Βοεβόδας», ο οποίος είχε μικρή στρατιωτική δύναμη υπό τον «καπού-Μπουλούμπαση», για την τήρηση της τάξης. Αργότερα παρόμοια καθήκοντα είχαν και οι Αγάδες.

Από πλευράς Ελλήνων υπεύθυνοι της τήρησης της τάξης ήσαν οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι εμφανίστηκαν στην ιστορία με διάφορες επωνυμίες, όπως κοτζαμπάσηδες, προεστοί, δημογέροντες, γέροντες, κλπ.

Οι αρματολοί της Ρούμελης και οι κάποι του Μοριά, λύσεις ανάγκης για τους Οθωμανούς κατακτητές, εκτελούσαν και καθήκοντα τήρησης της τάξης στην ευρύτερη περιοχή τους, συνήθως έκτασης βιλαετιού.

Τα ένοπλα αυτά αποσπάσματα, που στελεχώθηκαν με αγωνιστές όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με τη δράση τους αποτέλεσαν την στρατιωτική προπαίδευση του σκλαβωμένου έθνους και συνετέλεσαν στην επιτυχή έκβαση της εθνεγερσίας.

Στις περιοχές της χέρσου Ελλάδας, που βρίσκονταν υπό τουρκικό ζυγό, όσο και σε εκείνες που βρίσκονταν υπό βενετική διοίκηση, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, δεν μπορούμε να μιλήσουμε, για οργανωμένη αστυνομική υπηρεσία.

Μετά όμως την περίοδο αυτή στα Επτάνησα διαμορφώθηκε κάτω από την Ιταλική επίδραση ένα διφνές αστυνομικό σύστημα με τη Διοικητική και Εκτελεστική Αστυνομία (Polisia Admini tzativa, Polizia executivca), ενώ παράλληλα στις μεγάλες ελληνικές πόλεις και περιοχές που εξακολουθούσαν να βρίσκονται στα όρια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας υπήρξε μια περισσότερο συγκροτημένη αστυνομική οργάνωση, με βασικό πυρήνα της την Οθωμανική Χωροφυλακή (Κρήτη, Λάρισα, Θεσσαλονίκη κλπ).

Μετά την Τουρκοκρατία και την απελευθέρωση από τον Τουρκικό Ζυγό, αρχίζουν παράλληλα και οι πρώτες προσπάθειες, για την αστυνόμευση των απελευθερωθέντων εδαφών.

Σε πρώτη φάση καταργούνται οι κοινοτικές αρχές και παύουν να υφίστανται οι αρμοδιότητες των δημογερόντων και των προεστών. Ιδρύονται η «Πελοποννησιακή Γερουσία» (26-05-1821), ο «Άρειος Πάγος» και η «Γερουσία της Δυτικής Ελλάδος» (4-11-1821).

Οι επιτροπές αυτές έχουν διοικητικές αρμοδιότητες μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και άσκηση αστυνομικών καθηκόντων στις απελευθερωμένες περιοχές.

Η κατάσταση αυτή επικράτησε μέχρι την Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (9-1-1822), η οποία ψήφισε το «προσωρινό πολίτευμα της Ελλάδος» και η χώρα αποκτά την πρώτη κυβέρνηση και αποτελείται από δύο Σώματα :

Α) Το Βουλευτικό, και

Β) Το Εκτελεστικό, στο οποίο υπάγεται και ο «Υπουργός της Αστυνομίας», ο οποίος είναι επιφορτισμένος με καθήκοντα αμιγώς αστυνομικής φύσης και είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της χώρας, που επιχειρείται η ίδρυση μιας οργανωμένης Αστυνομίας.

Η ανάληψη της ηγεσίας της χώρας από τον Καποδίστρια                   (6-1-1828) και η θέσπιση του υπ’ αριθμ. 14 ψηφίσματος της 29-12-1829 από τον ίδιο, αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την σύσταση του θεσμού της Αστυνομίας, καθόσον πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικά και τυπικά νομικό πλαίσιο που καθορίζει με λεπτομέρεια τα καθήκοντα της Αστυνομίας και τα εναρμονίζει με τα πρότυπα των Ευρωπαϊκών Χωρών.

Στο ψήφισμα αυτό αναφέρεται ότι :

«Θεωρούντες, ότι εις το κράτος δεν υπάρχουν ποσώς αστυνομικαί διατάξεις, ουδέ καν έθιμα αναπληρούντα αυτάς, θεωρούντες, ότι προς αποφυγήν της συγχύσεως των καθηκόντων και δια να εισαχθή η γενική ευταξία και η ατομική ασφάλεια απαιτούνται να διακηρυχθούν ιδιαιτέρως τα της Αστυνομίας καθήκοντα…. επειδή η Υπηρεσία αυτή έχει τρεις σχέσεις, την της γενικής ευταξίας, την της διοικητικής εξουσίας και την της δικαστικής, δια τούτο διαιρούμαι τα καθήκοντά της εις τρία τμήματα».

Τα καθήκοντα αυτά σε γενικές γραμμές συμπεριελάμβαναν :

     Έλεγχο της κίνησης ξένων και κατοίκων άλλων επαρχιών

–     Έλεγχο συνωμοτικών δραστηριοτήτων

–     Έλεγχο της οπλοφορίας σε πόλεις, χωριά και λιμάνια

–     Έλεγχο των επαιτών και των καφενείων, καπηλείων, λεσχών και ξενοδοχείων

–     Ευπρέπεια οδών, ρουποταμών, καθαριότητα πόλεων, υδραγω-γείων κλπ

–     Αστυνομία των οικοδομών

–     Προληπτικά μέτρα κατά των πυρκαγιών

–     Η επιστασία των φυλακών και η μέριμνα των εγκαταλε-λειμμένων βρεφών

–     Η εκτέλεση των διαταγών των διοικητικών και δικαστικών αρχών

–     Τέλος η άσκηση της δικαστικής αστυνομίας (εξυχνίαση, βεβαίωση, παραπομπή εγκλημάτων).

Στα καθήκοντα της δικαστικής αστυνομίας, αναφέρεται επίσης και ο «οργανισμός Δικαστηρίων» του 1830.

Τέλος, λεπτομερείς οδηγίες με τίτλο «καθήκοντα του Αστυνόμου όσον αφορά τη σχέση του με την εγκληματική δικαιοσύνη συμπεριελήφθησαν στην έκδοση της «Εγκληματικής Διαδικασίας» (Αίγινα 1829). Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εγχειρίδιο, το οποίο κινείται μεταξύ δικονομικών οδηγιών και αστυνομικής πρακτικής.

Οι επικρατούσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες την εποχή αυτή, εμποδίζουν τον Καποδίστρια να προχωρήσει σε κατάργηση του θεσμού των Δημογερόντων. Ο θεσμός αυτός όχι μόνο διατηρείται, αλλά διευρύνονται και οι αρμοδιότητες των Δημογερόντων, αφού τους ανατίθεται και η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων, μόνον όμως στην ύπαιθρο.

Στις πόλεις, συστήνεται ένας καινούργιος θεσμός, το Σώμα της «Πολιταρχίας», το οποίο κατά βάση, αποτελεί την πρώτη Ελληνική Αστυνομία. Η πρώτη συγκροτημένη αστυνομική δύναμη της Πολιταρχίας αναπτύσσεται στο Ναύπλιο και αργότερα εξαπλώνεται και σε άλλες περιοχές, όπως στην Πάτρα, την Τρίπολη και τη Σύρο.

Ο θεσμός αυτός διατηρήθηκε μέχρι την δολοφονία του Καποδίστρια τις πρωινές ώρες της 27ης Σεπτεμβρίου 1831, με τη συμβολή οργάνων της Απολυταρχίας.

Την ίδια όμως στιγμή η χώρα άνοιγε τις πύλες της στην αχαλίνωτη αναρχία. Η Διοικητική Επιτροπή, που ανέλαβε χρέη Κυβέρνησης, με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση, δε μετέβαλε το αστυνομικό καθεστώς της Καποδιστριακής περιόδου, ήταν όμως αδύνατο να παράσχει οποιαδήποτε προστασία στο χειμαζόμενο από τα άτακτα στρατεύματα, ληστές κλπ στίφη, λαό.

Η ισχύ της Κυβέρνησης – οι γαλλικές λόγχες – δεν εξερχόταν από τις πύλες του Ναυπλίου. Όλες πλέον οι ελπίδες είχαν εναποτεθεί στην άφιξη του Όθωνα.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

Ο Όθωνας, ύστερα από πολυήμερο ταξίδι μέσω Αυστρίας και Ιταλίας, έφθασε στην Αγγλοκρατούμενη Κέρκυρα, απ’ όπου αναχώρησε για την Ελλάδα, αποβιβάσθηκε στις 25 Ιανουαρίου / 6 Φεβρουαρίου 1833 στο Ναύπλιο.

Η υποδοχή του στην τότε πρωτεύουσα έγινε σε κλίμα μεγάλου ενθουσιασμού και γενικής ευφορίας.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της εκλογής του, συνοδευόταν από το βαυαρικό στράτευμα, που έπρεπε να έχει μαζί του (3.500 άνδρες) και την τριπρόσωπη Αντιβασιλεία, την οποία αποτελούσαν ο κόμης Ιωσήφ – Λουδοβίκος φον Αρμανσπεργκ, ο ιππότης Γεώργιος – Λουδοβίκος φον Μάουερ και ο Ανώτατος Αξ/κός Κάρολος – Γουλιέλμος φον Χάιντεκ και η οποία θα ασκούσε προσωρινά την εξουσία μέχρι τις 20 Μαΐου / Ιουνίου 1835, οπότε θα ενηλικιωνόταν ο Όθων και θα αναλάμβανε μόνος του τη βασιλική εξουσία.

Στο διάγγελμα που απηύθυναν τα μέλη της Αντιβασιλείας – εξ ονόματος του Όθωνα – προς τον Ελληνικό λαό, όταν αφίχθησαν στην Ελλάδα, καθορίζονταν και οι στόχοι.

 

 

 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ «ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Η ΕΝΑΡΕΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ «ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

 Γράφει :     Ο Δημήτριος Π. Μητρόπουλος, Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Υπαρ/γός ΕΛ.ΑΣ., Πτυχιούχος Νομικής & Δημοσίου Δικαίου & Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος CAM Λονδίνου, Δημοσιολόγος, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ενάρετη οικογενειακή ζωή, μέσα από τα ιερά κείμενα. Η οικογένεια της Αγίας Μακρίνας ήταν μια άγια οικογένεια. Οι γονείς Βασίλειος και Εμμέλεια, ήταν άνθρωποι αρετής και ανέθρεψαν τα εννέα παιδιά τους – πέντε κορίτσια και τέσσερα αγόρια – «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Έτσι, τα εννέα παιδιά τους ήταν κλάδοι αγαθοί από αγία ρίζα. Για το λόγο αυτό οι τέσσερεις γιοι, τρεις επίσκοποι (Βασί­λειος Καισαρείας, Γρηγόριος Νύσσης και Πέτρος Σεβαστείας). Και ο μοναχός Ναυκράτιος καθώς και οι πέντε αδελφές του διακρίθηκαν για την παιδεία, την αρετή του βίου, την ασκητικότατα και τη Θεολογική τους κατάρτιση.

Τα στοιχεία αυτά χαρακτήριζαν από την παιδική της ηλικία ιδιαίτερα την Μακρίνα, η οποία ήταν πρωτόλειος καρπός της συζυγίας του Βασιλείου και της Εμμέλειας. Παιδαγωγός της στάθηκε η μητέ­ρα της η οποία γνώριζε πως χρέος της ήταν όχι μόνο να θρέψει, αλλά κυρίως να αναθρέψει και να δώσει σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία.

Και όπως διηγείται ο Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης σε τρεις λόγους του «Διάλογος περί Ψυχής και Αναστάσεως», ο λεγόμενος «Τα Μακρίνεια», επιστολή ΙΘ’ «προς τίνα Ιωάννη» και «Εις τον βίον της οσίας Μακρίνης», η αδελφή του «Ευμαθής ην των παιδικών μαθημάτων» και σε όποιο μάθημα την οδήγησαν οι γονείς της, σ’ εκείνο «η φύσις της νέας διέλαμπευς».

Αλλά τί δίδασκαν; Η μητέρα της θεωρούσε απρεπές, μια αγαθή και
εύπλαστη ύπαρξη, να διδάσκεται τις ασχήμιες των αρχαίων μύθων και την παιδαγωγούσε με όσα ήταν εύληπτα στην ηλικία της και ωφέλιμα από τη Σοφία Σολομώντος. Μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα της διάχυτης πνευματικότητας μεγάλωνε η Μακρίνα, ασκούμενη και στις οικιακές εργασίες της εποχής της. Όπως σημειώνει ο Γρηγόριος, η αδελφή του μετά το θάνατο του συζύγου της, αρνήθηκε κάθε σκέψη κοσμικής αποκατάστασης και αφοσιώθηκε στην πνευματική και ψυχική της καλλιέργεια και τον Χριστιανισμό. Διέπρεψε και ως παιδαγωγός των αδελφών της, σε όλη της τη ζωή.

Ο Γρηγόριος την χαρακτηρίζει «διδάσκαλόν» του και δεύτερη μητέρα του, γι’ αυτό και την αισθανόταν σαν ισχυρό πύργο, που τους προστά­τευε και τους ασφάλιζε. «Ην ημίν αδελφή του βίου διδάσκαλος, η μετά την μητέρα μήτηρ, τοσαύτην έχουσα την προς τον Θεόν παρρησία ώστε πύργον ημίν ισχύος είναι και όπλον ευδοκίας… και πόλιν περιοχής και παν ασφαλές όνομα.»

Όταν ο αδελφός της Βασίλειος, κάτοχος της ρητορικής τέχνης και επηρεασμένος ίσως και από τις πρώ­τες του δικηγορικές επιτυχίες, έδει­χνε να έχει έντονη την κλίση, προς το δικανικό βήμα και τους θορύβους του κόσμου, η Μακρίνα αντιλήφθηκε τον κίνδυνο, ο πάντοτε σεμνός και φιλοσοφικός αδελφός της, να δουλωθεί στην τύρβη του κόσμου. Έσπευσε τότε να τον βοηθήσει με τις στοργικές της νουθεσίες και τη πειθώ της. Δέχτηκε τις προτροπές της ο Βασίλειος και στράφηκε με αφο­σίωση όλος προς την εκκλησία. Έτσι είναι βέβαιο πως χωρίς την αδελφή του ο Βασίλειος δεν θα διέλαμπε, όσο διέλαμψε και δεν θα ανεγνώριζε το Μέγας από την Εκκλησία και την Ιστορία.

Η αγία Μακρίνα, που η εκκλη­σία τιμά τη μνήμη της το μήνα Ιούλιο, μένει σαν ένα φωτεινό πολύφωτο αστέρι και κατέχει προεξέχουσα θέση, στο εκκλησιαστικό στερέω­μα. Τόσο, ώστε οι αδελφοί της, που ανεδείχθησαν φωστήρες και πνευματέμορφοι διδάσκαλοι, της Οικουμενικής Εκκλησίας, να την θεωρούν διδάσκαλό τους και να προσβλέπουν «αεί τε προς την αδελφή».

Αυτή η καταξίωση και η επιβολή της, ήταν συνέπεια της ολοκληρωμένης αρετής της και της ανατρο­φής της και αγωγής της μέσα στην οικογένεια.

Το πνεύμα της καλλιέργειας της πίστης και της αγάπης προς τον άνθρωπο, είναι η ζωοποιός δύνα­μη και ο παρορμιτισμός για ανθρωπιστικά ιδεώδη. Η Εκκλησία είναι αυτή που πρωταγωνιστεί σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, μέσα από τη διδασκαλία του Θείου Ευαγγελίου και του φιλανθρωπικού της έργου προς τους ανθρώπους.

Όπως τα λουλούδια, για να ανα­πτυχθούν και να επιζήσουν, χρειάζονται το φως και τον αέρα, για φυσικό τους περιβάλλον, έτσι και ο άνθρωπος έχει ανάγκη την επαφή με το δημιουργό του.

Ο άνθρωπος από πολλού χαρακτηρίζεται «σχετικό όν», δηλαδή ον που πρέπει να δημιουργεί σχέ­σεις. Το θέμα των «σχέσεων» για τον άνθρωπο, αποτελεί ζωτική και υπαρξιακή του ανάγκη. Για το λόγο αυτό οι διανθρώπινες και διαπροσωπικές σχέσεις, τον βοηθούν να ζήσει καλύτερα και να προοδεύσει. «Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον επί της γης» (Γεν. 2,18), λέγει η Αγία Γραφή.

Τούτο γράφεται όχι μόνο με την έννοια της διαιώνισης του ανθρώπινου είδους αλλά ιδιαίτερα, γιατί ο άνθρωπος είναι αδύνατον να ζήσει μόνος χωρίς «σχέσεις» με άλλους ανθρώπους ομοίους του.

Επίσης στην αγιογραφική ρήσι αναφέρεται «του δε Αδάμ ον ευρέ­θη βοηθός όμοιους αυτώ». Αλλά τι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και πως πρέπει να εφαρμόζονται;

 

Ο ρόλος των διανθρωπίνων σχέσεων

Ο άνθρωπος σαν ευσυνείδητο ον, ανακαλύπτει τον εαυτό του στο πρόσωπο του άλλου ανθρώπου (το alter ego του) και κοινωνεί μαζί του, δια μέσου της αγάπης, αφού αγάπη θα πει σχέση προσώπων. Αντίθετα το ζώο δεν «σχετίζεται» προσωπικά με τα άλλα ζώα, αλλά απλά συναγελάζεται. Ζει μόνο του. Οι σχέσεις του, με τα άλλα όμοιά του όντα είναι πάντοτε υπαγορεύσεις του ενστίκτου και της φυσικής ανάγκης. Γι’ αυτό και είναι αγελαίες και προσωρινές. Ο άνθρωπος όμως σχετίζεται με τον άλλο όπως εγώ και συ.

Η δυνατότητα αυτή του ανθρώ­που είναι η βάση της δημιουργίας των κοινωνιών της συνύπαρξης και της δημιουργίας όλων των μορφών πολιτισμού. Ότι είναι καλό, χρήσιμο, λαμπρό και εντυπωσιακό παρήχθει δια μέσου των αιώνων είναι αποτέ­λεσμα αυτής της συνεργασίας. Είναι καρπός του ανθρώπινου πνεύματος και των ανθρώπινων σχέσεων. Αλλά όπως οι άνθρωποι χρειάζονται τον ήλιο και τον αέρα, για να ζήσουν, έτσι και οι διανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται το δικό τους φυσικό περιβάλλον. Στην κοινωνία και στον κόσμο, δεν υπάρχουμε απλά, αλλά συνυπάρχουμε με όλους γύρω μας, σαν ελεύθερες προσωπικότητες. Εκεί ωριμάζουν, βαθαίνουν και ολοκληρώνονται οι διανθρώπινες σχέσεις, περνώντας πολλές φορές και από «κρίση» γνησιότητας, άλλοτε δε και επικινδυνότητας.

Στην εποχή μας, δυστυχώς οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν κλονισθεί και υποβαθμισθεί ανησυχητικά. Που οφείλεται όμως αυτό; Οφείλεται ασφαλώς στο ότι μέσα στην πολλαπλότητα των διανθρωπίνων σχέσεων, έχουν ατονήσει ή και εκλείψει οι «Θεανθρώπινες» σχέσεις οι οποίες αποτελούν την κάθετη διάσταση του ανθρώπινου βίου.

Η σχέση Θεού και ανθρώπου είναι Η ΣΧΕΣΗ με κεφαλαία και αποτελεί το βασικό κορμό των συμπεριφορών του ανθρωπίνου όντος. Όταν αυτή η «σχέση» δεν λειτουργεί ορθά ή υπολειτουργεί, τότε και οι αρμοί των διαπροσωπικών σχέσεων παραλύουν!

Με ένα πολύ από αλλά και σοφό παράδειγμα ο αβάς Δωρόθεος, προσπαθεί να αποδείξει την αλήθεια αυτή. «Κάνετε – λέγει – ένα κύκλο με κέντρο και ακτίνες προς την περιφέρεια. Το κέντρο είναι ο Θεός και οι ακτίνες οι άνθρωποι. Όσο λοιπόν – λέει – οι άνθρωποι προχωρούν προς το κέντρο προσεγγίζοντας τον Θεό, πλησιάζουν και προς αλλήλους. Αντί­θετα, όσο απομακρύνονται από το Θεό (κέντρο) τόσο απομακρύνονται και μεταξύ τους.»

Κατά την ορθόδοξη πατερική ανθρωπολογία ο άνθρωπος είναι πλάσμα «ενταύθα οικονομούμενο και τη προς του Θεού νεύσει Θεούμενου» Αγ. Γρηγ. Θεολόγος. Αυτό σημαίνει, ότι ο άνθρωπος είναι ύπαρ­ξη που έχει πλασθεί για να έλθει σε προσωπική κοινωνία με το Θεό και να θεωθεί.

Γι’ αυτό και οι Πατέρες τον αποκαλούν «τόπον_Θεού» και «μοίραν Θεού» (Αγ. Μάξιμος). Όπως δε λέγει ο πολύς Ευδοκίμωφ : «ο άνθρωπος έχει την τραγική δυνατότητα να μπορεί να κάνει τον εαυτό του μια εικόνα του Θεού ή να γίνει ο δαιμονικός μορφασμός, μια… μαϊμού του Θεού.

Επομένως, η σχέση του ανθρώπου με το Θεό δεν είναι κάτι το εξωτερικό ή το δευτερεύον, ή πολύ περισσότερο κάτι το αδιάφορο αλλά είναι «η οντο­λογική αρχή και το τέλος του» και το «οντολογικό κέντρο» της ύπαρ­ξής του. Γι’ αυτό και όταν αρνείται το Θεό, αρνείται τον ίδιο τον εαυτό του και αυτοκαταστρέφεται.

Γνωρίζουμε από το Λόγο του Θεού, ότι ο πλάστης του ανθρώ­που, είχε ως αρχικός του σχέδιο να αναπτύξει το χάρισμα της «σχέσης» στη ζωή του ανθρώπου, παράλληλα με τη δημιουργία του. Τούτο όμως το σχέδιο ανέτρεψε ο άνθρωπος με τις αμαρτίες του. Η αμαρτία δηλητηρίασε τις αρμονικές σχέσεις του Θεού και του ανθρώπου και η κοινωνία των δύο αυτών προσώπων διεκόπη, διότι «ο Θεός αποστρέφεται όσους προσέρχονται σ’ Αυτόν με οίησι και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, τρέφονται από την κενοδοξία και είναι φουσκωμένοι απ’ αυτή» (Οσ. Ιω. Καρπάθιος).

Έτσι μόνον ενώνονται και αλληλοπεριχωρούνται οι άνθρωποι και έτσι μόνο διασώζεται η κοινωνία των προσώπων, ώστε ο ένας να ζει για τους πολλούς και οι πολλοί, για τον ένα.

Πηγές :    1) Μηνιαίο περιοδικό της Αδελφότητας «Λυδία»

2) Γεώργιος Στ. Βαγιανάς (χαρακτηριστικά του Χριστιανού Ανθρώπου), Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Π Ρ Ο Σ Α Γ Ο Ρ Ε Υ Σ Ε Ι Σ

Π Ρ Ο Σ Α Γ Ο Ρ Ε Υ Σ Ε Ι Σ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

_ Γ Ε Ν Ι Κ Α.

_ Η διαβίωση και η συναναστροφή μας , με τους συνανθρώπους , μας επιβάλλουν ένα είδος τακτικής και τεχνικής ,που μ’ ένα λόγο καλείται

” Ε Υ Γ Ε Ν Ε Ι Α ” η’ ” Τ Ρ Ο Π Ο Ι Κ Α Λ Η Σ. Σ Υ Μ Π Ε Ρ Ι Φ Ο Ρ Α Σ “.

_ Η ευγένεια είναι η ΕΚΦΡΑΣΗ, με λόγια και πράξεις του ήθους και του χαρακτήρα , που αναπτύσσονται με την καλλιέργεια των ψυχικών και πνευματικών ικανοτήτων και την κοινωνική ανατροφή.

_ Ο ακοινώνητος είναι συνήθης τύπος , που δεν γνωρίζει τον τρόπο να φέρεται και οι τρόποι γενικά της συμπεριφοράς του είναι χονδροειδείς.

Ο Η Λ Ι Ο Δ Ω Ρ Ο Σ έλεγε , πως ” η ευγένεια και η ομορφιά ξέρουν να υποδουλώνουν ακόμα και την καρδιά των κακούργων”.

Ο γλυκομίλητος , λέει μια αραβική παροιμία , μπορεί να θηλάσει ακόμα και λέαινα.

_ Και ο ελληνικός λαός έχει να προσθέσει πολλά ακόμα για την ευγένεια , με τις λεπτές και σοφές σε πνεύμα παροιμίες του , όπως : ” Με ευγενικό κουβέντιαζε και ξόδευε το βιός σου ” η’ ” όλες οι πόρτες ανοίγουν στην ευγένεια ” κ.λ.π.

______________________. ___________________________

_ Απ’ όλα αυτά φαίνεται η ανυπολόγιστη σημασία που έχουν στη ζωή μας οι τρόποι Κ Α Λ Η Σ Σ Υ Μ Π Ε Ρ Ι Φ Ο Ρ Α Σ.

Εκδήλωση της ευγένειας και των τρόπων καλής συμπεριφοράς αποτελεί και η Π Ρ Ο Σ Φ Ω Ν Η Σ Η.

Η προσφώνηση είναι η με λόγια εκδήλωση αισθημάτων Α Γ Α Π Η Σ και Υ Π Ο Τ Α Γ Η Σ στις μεταξύ των ανθρώπων συναντήσεις και τους αποχωρισμούς.Εμφανίζεται σε ποικιλία στους διαφόρους λαούς και προσδίνει το χαρακτήρα καθενός , τη μορφή της κοινωνικής του οργάνωσης , τη νοοτροπία του και τις αντιλήψεις του ,γύρω από την κοινωνική συμπεριφορά.

_Η προσφώνηση περιλαμβάνει συνήθως τυπικές ευχές και κατάλληλη ευχετική απάντηση. Οι περισσότερο χρησιμοποιούμενες από τον ελληνικό λαό ευχές είναι κατά μεν τη συνάντηση ( Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α__

Κ Α Λ Η Σ Π Ε Ρ Α ___ Γ Ε Ι Α Σ Ο Υ _____ Γ Ε Ι Α Χ Α Ρ Α ___Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ε

____Κ Α Λ Η. Ν Υ Χ Τ Α _____ Σ Τ Ο Κ Α Λ Ο ___Ω Ρ Α Κ Α Λ Η κ.λ.π.

__________________________ _______________________

_ Η Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Τ Ι Κ Η Π Ρ Ο Σ Φ Ω Ν Η Σ Η , συνοδεύεται κατά κανόνα και από ΣΧΗΜΑΤΑ , που ποικίλουν στους διάφορους λαούς και είναι χαρακτηριστικά της νοοτροπίας τους.Τα σχήματα αυτά μπορούν να διαιρεθούν σε τρείς κατηγορίες : Την Π Ρ Ω Τ Η , αποτελούν εκείνα που φανερώνουν συμπάθεια και φιλική συνένωση ( χειραψία

_ εναγκαλισμός _ φίλημα ).Τη Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Η , αποτελούν εκείνα που δηλώνουν σεβασμό και υποταγή ( υπόκλιση _ γονυκλισίες _ αφαίρεση καπέλου). Την Τ Ρ Ι Τ Η , αποτελούν τα σχήματα που έχουν σκοπό να αποτρέψουν από τον συναντώμενο κακές μαγικές επιδράσεις ( εμπτυσμός κλ.π.).

_ Το συνηθέστερο από τα σχήματα αυτά στον ελληνικό λαό , είναι από τους Ομηρικούς χρόνους η Χ Ε Ι Ρ Α Ψ Ι Α ,η αφαίρεση του Κ Α Π Ε Λ Ο Υ και η ελαφριά υπόκλιση προς τον χαιρετιζόμενο , καθώς και ο ΑΣΠΑΣΜΟΣ των χεριών ιερέων , αρχιερέων , γονέων και σεβάσμιων προσώπων.

_ ΤΙΤΛΟΙ. Και ΠΡΟΣΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ και ΜΟΝΑΧΩΝ.

_ ΟΙ. ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ των 4 πρεσβυγενών Πατριαρχείων (Κωνσταντινουπόλεως , Αλεξανδρείας , Αντιοχείας Ιερουσαλυμων ) προσαγορεύονται και “ΘΕΙΟΤΑΤΟΙ .”

_Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως προσαγορεύεται ” ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ.” Επί επιστολών και επίσημων εγγράφων ” Πρός την Α.Θ.Π.τον οικουμενικόν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως”…

..

_ Οι λοιποί Πατριάρχες και οι Αρχιεπίσκοποι Αρχηγοί των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών “ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΙ “.

_ ΟΙ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ , όχι αρχηγοί Εκκλησιών , “ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ “.

_ Οι επαρχιούχοι Μητροπολίτες γενικώς ” ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ “.

_ Ο Μητροπολίτης ΘΕΣΣΑΛΌΝΙΚΗΣ , κατά ιστορικό προνόμιο , προσαγορεύεται ” ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ.”

_Οι Τιτουλάριοι Μητροπολίτες’ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι Επίσκοποι γενικά ” ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΙ”.

_ Οι θεολόγοι και λόγιοι αρχιμανδρίτες ” ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΙ”.

_ Οι αρχιμανδρίτες απλώς ” ΠΑΝΟΣΙΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι λόγιοι ιερομόναχοι και μοναχοί ‘ ΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΙ”.

_ Οι Ιερομόναχοι και Μοναχοί ” ΟΣΙΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι έγγαμοι λόγιοι πρεσβύτεροι “ΑΙΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι έγγαμοι πρεσβύτεροι απλώς ‘ ΑΙΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι λόγιοι διάκονοι ” ΙΕΡΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΙ”.

_ Οι διάκονοι ” ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΙ”.

_______________________. ________________

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος. Μητρόπουλος

 

Ο ΣΚΥΛΟΣ, Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο ΣΚΥΛΟΣ, Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο σκύλος (αρχ. ελλ. κύων) είναι θηλαστικό ζώο του γένους Κύων. Η καταγωγή του προέρχεται από τον κοινό λύκο. Ο σκύλος αποτελεί, ένα από τα κοινότερα κατοικίδια ζώα. Η σχέση του με τον άνθρωπο, χρονολογείται από τα πολύ παλιά χρόνια. Έχει υμνηθεί πολλές φορές κυρίως, για την (έμφυτη) τάση του να δέχεται τον άνθρωπο, ως ηγετικό μέλος της αγέλης και να δένεται μαζί του, ιδιαίτερα στενά.

Έτσι έχουν υπάρξει περιπτώσεις σκύλων, που θυσιάστηκαν για το «αφεντικό» τους, στην προσπάθειά τους να το σώσουν ή να το προστατεύσουν.

Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Θα κάνει τα πάντα για την οικογένεια.

Ο σκύλος είναι ένα πολύ έξυπνο ζώο και μπορεί να αντιλαμβάνεται, πολλά από τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω του. Μάλιστα ο σκύλος, μπορεί να μάθει τη σημασία 60 έως 100 λέξεων.

Για παράδειγμα όταν του λέμε «έλα», ο σκύλος καταλαβαίνει και έρχεται σε μας. Όταν λέμε «πάμε», ο σκύλος ξέρει, ότι θα πάει βόλτα και μπορεί ακόμη και να μας φέρει να του φορέσουμε και το λουρί του.

Αντίστοιχα όταν του λέμε «φαγητό» ξέρει ότι ήρθε η ώρα για να φάει.

Ο σκύλος ακόμη και όταν δεν καταλαβαίνει τι του λέμε, μπορεί να καταλάβει τα συναισθήματά μας από τον τόνο της φωνής μας. Ο σκύλος διαθέτει και τις 5 αισθήσεις (όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση και αφή) όπως και ο άνθρωπος, αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες.

Όραση : Ο σκύλος βλέπει μόνο ένα μέρος των χρωμάτων του ηλιακού φάσματος (αποχρώσεις του μπλε και του κίτρινου). Μπορεί όμως να βλέπει οξύτερα, σε πολύ χαμηλότερο φωτισμό.

Όσφρηση : Η όσφρηση στο σκύλο είναι μία από τις πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις, καθώς είναι ως και 100.000 φορές πιο ισχυρή από του ανθρώπου έχοντας παράλληλα μεγάλη απομνημονευτική ικανότητα της οσμής. Μετά από κατάλληλη εκπαίδευση χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο ως ιχνηλάτης ο σκύλος, για την εύρεση θηραμάτων, ναρκωτικών, εκρηκτικών υλών κλπ.

Ακοή : Η ακοή στο σκύλο είναι η δεύτερη από τις πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις, επιτρέποντας στο ζώο, να αντιλαμβάνεται ήχους που παράγονται σε αποστάσεις τέσσερις φορές μεγαλύτερες από ότι μπορεί να συλλάβει η ανθρώπινη ακοή.

Αφή : Ο σκύλος, όπως και η γάτα διαθέτουν τριχωτούς αισθητήρες στο ρύγχος πάνω και γύρω από τα μάτια και κάτω από το σαγόνι.

Γεύση : Ο σκύλος διαθέτει περίπου 1.700 γευστικούς κάλυκες (συγκριτικά ο άνθρωπος διαθέτει περίπου 9.000).

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΚΥΛΩΝ : ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ

ΑΠΟ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Όταν εκπαιδευτεί κατάλληλα, αποκτά πολλά και διάφορα ψυχικά χαρίσματα και ικανότητες εξαιρετικές, τις οποίες θαυμάζουμε, σε διάφορες επιδείξεις (κυνοδρομίες – τσίρκα κλπ.).

Όλες τις πιο πάνω ιδιότητες των σκύλων μπορούμε να αξιοποιήσουμε, με κατάλλη­λη εκπαίδευση, που στηρίζεται στην ψυχολογία και μάλιστα την «Αντικειμενική ψυχολογία», η οποία αναφέρεται ως «Παυλωφισμός», από το όνομα του ιδρυτή της, Ιβάν Παυλώφ.

Η εκπαίδευση του σκύλου αποσκοπεί στην πλήρη υποταγή και υπακοή του στο σύνοδο του, γιατί μόνο έτσι το ζώο θα εκτελεί τις διαταγές του οδηγού του και θα πετυχαίνει στην αποστολή του.

Ηλικία κατάλληλη για την έναρξη της εκπαίδευσης, είναι η νεαρή ηλικία. Είναι δυνατόν να αρχίζει και πριν από τη συμπλήρωση ακόμη ηλικίας τεσσάρων ή πέντε εβδομάδων. Οι εκπαιδευτές διαιρούν την εξειδίκευση του σε περιόδους. Κατά την πρώτη περίοδο, πρέπει ο σκύλος να μάθει το όνομα του και να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του συνοδού του. Ο χρόνος διάρκειας της περιόδου αυτής, είναι ανάλογος της νοημοσύνης του ζώου και της ικανότητας του εκπαιδευτή.

Στη συνέχεια συνηθίζει στο να ακολουθεί το συνοδό του και να απομακρύνεται και να προσέρχεται δικτυωμένος από το συνοδό, να γνωρίσει τις ώρες κατά τις οποίες θα τρώγει, καθώς και το χώρο, στον οποίο αναπαύεται. Μετά την πάροδο του χρόνου εκγυμνάζεται σε ειδικές αποστολές και αντικείμενα της υπηρεσίας, όπως ανίχνευση, περιπολίες, συλλήψεις διωκομένων κλπ.

Αρχή βασική, την οποία πρέπει να γνωρίζει ο συνοδός και ο εκπαιδευτής, είναι ότι ο σκύλος, αν κατά το χρόνο της εκπαίδευσης αποτυγχάνει, δεν επιτρέπεται να δέχεται κακομεταχείριση ή άλλες επιθέσεις, αλλά θωπείες και συχνή επανάληψη της διαταγής, την οποία δεν εκτελεί, επειδή αθέλητα πράττει αυτό.

Στη συνέχεια, η εκπαίδευση γίνεται με τη μέθοδο της θεωρίας του Παυλώφ. Η θεωρία αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, εκπαιδεύοντας τα προς χρήση των Ε.Δ. ζώα, βασιζόμενοι σ’ αυτήν, επιτυγχάνουμε να τα γυμνάζουμε με τον καλλίτερο τρόπο, για να υποτάξουμε και κατευθύνουμε τις δυνατότητες τους, για ωφέλεια του έργου των Ε.Δ.

Η θεωρία του Παυλώφ στηρίζεται στην ύπαρξη της ζωής η οποία έχει δύο δεδομένα: τον ζώντα οργανισμό και το περιβάλλον. Τα δυο αυτά στοιχεία σχετίζονται μεταξύ τους και αλληλοεπηρεάζονται. Η σχέση αυτή πραγματοποιείται δια των ανακλαστικών. Ανακλαστικά είναι βιολογικά φαινόμενα, συνδέοντα δυο αντικείμενα.

α) Ερεθισμό, ήτοι σήμα που προέρχεται από το περιβάλλον, και                        β) Αντίδραση, ήτοι ανταπόκριση του οργανισμού.

Είναι δηλαδή μια επίδραση του περιβάλλοντος επί του οργανισμού και μια δράση του τελευταίου π.χ. Μια νύξη επί του δέρματος (ερεθισμός) προκαλεί μια κίνηση (αντίδραση).

Όσον άφορα την πρακτική μέθοδο είναι γνωστή με το γνωστό «πείραμα του Παυλώφ». Από την ανάλυση των στοιχείων της πρακτικής του πειράματος του Παυλώφ προκύπτει, πως, αν συνδέσουμε τεχνητά ορισμένους απόλυτους αριθμούς με διάφορα σήματα, μπορούμε μεταγενέστερα αποστέλλο­ντας αυτά τα «σήματα» όπου θέλουμε, όταν και όπως πρέπει να αποστέλλονται, να προκαλέσουμε τις αντιδράσεις τις οποίες επιθυμούμε, από οιονδήποτε οργανισμό, και στην προκειμένη περίπτωση, από των προς εκπαίδευση, προς χρήση των Ενόπλων Δυνάμεων.

Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει ο εκπαιδευτής του σκύλου να τηρεί αυστηρά καθορισμένα σήματα ή φράσεις, όπως ο κωδικός αποκρυπτογράφησης σημάτων, με τα οποία παροτρύνει τον σκύλο, στην αναζήτηση ενός αντικειμένου ή ίχνους ή προσώπου π.χ. Στην αναζήτηση ιχνών οσμής προερχόμενη από ναρκωτικές ουσίες ή εκρηκτικές ύλες ή αίματος ή άλλων ιχνών προερχομένων από το ανθρώπινο σώμα, ή την δίωξη ενόχων διαφόρων εγκληματικών πράξεων.

Τα σκυλιά πρέπει να ασκηθούν, όπως ακολουθούν τη σειρά της οσμής των ιχνών, χωρίς να προσέχουν ή να μυρίζουν άτομα, πολύ 6ε περισσότερο να μην τραυματίζουν, έστω και τους διωκόμενους, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα προσφέρουν αρνητικό έργο στην υπηρεσία.

Έτσι πρέπει όταν πρόκειται για σύλληψη ατόμων που καταδιώκονται, η εκπαίδευση τους να αποσκοπεί στην εκγύμναση του ζώου, έτσι ώστε σε παρόμοιες περιπτώσεις να συλλαμβάνει το άτομο από ένα από τα μανίκια του σακακιού του ή του παντελονιού του ή το πόδι του.

Η εκπαίδευση του σκύλου βοηθά στην υπεράσπιση του συνοδού του και στην προστασία του, αφού ο σκύλος μαθαίνει να υπακούει στις διαταγές του κυρίου του, να αποκρούει επιθέσεις και αντεπιθέσεις και να καταδιώκει τον προσβάλλοντα.

Ο σκύλος συνηθίζει να μην φοβάται κτυπήματα με ξύλο, να μην ελαττώνεται η προς άμυνα διάθεση αυτού και να μην εκτίθεται σε κτυπήματα, αλλά να αποφεύγει αυτά και μυρίζοντας να περικυκλώνει τον κτυπούντα, ώστε να προσέχει στους ασυνήθεις κρότους, στην προσέγγιση ξένων προσώπων ή ζώων, να προσκομίζει αντικείμενα και να διαφυλάττει αυτά, να υπερπηδά εμπόδια, φράκτες και τάφρους. Επίσης, μαθαίνει να μην εμποδίζει την προσέγγιση σε διάφορα αντικείμενα, όταν απουσιάζει ο κύριος του, να αποφεύγει την λήψη τροφής και να καλεί σε βοήθεια, με τα γαυγίσματα του.

Ιστορικά αναφέρεται ότι, μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, η Βρετανική Αστυνομία αντιμετωπίζουσα μεγάλη εγκληματικότητα, αποφάσισε εκγύμναση σκύλων για την κάλυψη των αναγκών της και την βελτίωση της Αστυνόμευσης. Τα πρώτα εκπαιδευθέντα σκυλιά ήσαν Λαμπραντόρ και χρησιμοποιήθηκαν για την ενέργεια περιπολιών στα προάστια του Λονδίνου. Κάθε σκύλος γυμνάστηκε για να εργάζεται με ορισμένο συνοδό και να μένει μαζί του.

Οι σκύλοι εκπαιδεύτηκαν να μην τραυματίζουν τον καταδιωκόμενο ή άλλον και έτσι, μετά πάροδο 6 χρόνων, έγιναν εκατοντάδες συλλήψεις στις περιοχές του Λονδίνου.

Ο σκύλος στις αρχές εδιδάσκετο πλήρη υπακοή στο συνοδό του και στη συνέχεια γυμναζόταν στην ανεύρεση ιχνών, καταδιωκόμενων, έρευνες κτιρίων, συλλήψεις, φύλαξη αντικειμένων από ενέργειες τρίτων, μέχρι την άφιξη του οδηγού τους κλπ.

Η εμπειρία έδειξε ότι «ένας σκύλος και ένας συνοδός» απέτυχε γιατί σε περίπτωση που μετατίθετο ή προήγετο σε ανώτερο βαθμό ο συνοδός, ο σκύλος αχρηστευόταν ή έπρεπε να δαπανηθεί και άλλος χρόνος, για μετεκπαίδευση του, από άλλο συνοδό. Για το λόγο αυτό τα σκυλιά αργότερα εκπαιδεύονταν με βάση αυστηρά καθιερωμένα σήματα ή φράσεις, ώστε να ανταποκρίνονται στις διαταγές περισσότε­ρων συνοδών, οι οποίοι θα αναλάμβαναν την καθοδήγηση τους.

Μόνο ο άνθρωπος, ο οποίος είναι το «αφεντικό» του σκύλου, θα πρέπει να χειρίζεται (να δίνει εντολές στο σκύλο) και μόνο αυτός 8α πρέπει να φροντίζει, για την καλή διαβίωση του σκύλου.

Αν από ανάγκη, πρέπει να φροντίζει το σκύλο κάποιος άλλος, όταν το αφεντικό είναι άρρωστο ή απουσιάζει για κάποια αιτία, θα πρέπει να δίνονται αυστηρές οδηγίες, ώστε, ο σκύλος να εξασκείται μόνο κρατημένος από το λουρί, μισή ώρα το πρωί και μισή ώρα το απόγευμα, σε ένα ήσυχο μέρος. Ποτέ δεν πρέπει να προσπαθήσει -αυτός που φροντίζει προσωρινά το σκύλο- να το χρησιμοποιήσει σε καθήκοντα (π.χ. «πιάστον» κλπ.).

Ένας σκύλος, πρέπει να μαθαίνει όσα περισσότερα πράγματα μπορεί να μάθει, ώστε να γίνονται και περισσότερες οι ικανότητες του. Μαθήματα συντήρησης των γνώσεων του σκύλου, πρέπει να γίνονται τουλάχιστον μία ημέρα το μήνα, γιατί ένας σκύλος που έχει μάθει να χρησιμοποιεί τη μύτη του, χάνει τις ικανότητες του, αν δεν του δίνονται ευκαιρίες να τις χρησιμοποιήσει.

Η πρακτική του να στέλνεται ο σκύλος, χωρίς λόγο, να ψάχνει σε εγκαταστάσεις χωρίς να βρίσκει κανέναν, πρέπει να αποφεύγεται, γιατί έτσι ο σκύλος θα χάσει το ενδιαφέρον του γρήγορα και θα αρχίσει να γυρνάει άσκοπα.

Πρέπει να του δίνεται η ευκαιρία, τουλάχιστον κάθε δεύτερη φορά που ψάχνει, να βρίσκει κάποιον, στην ανάγκη και κάποιον βοηθό. Εκτός από την εκπαίδευση να μην «λερώνει» μέσα στο σπίτι, κανένας σκύλος δεν πρέπει να εκπαιδεύεται στην υπακοή, αν δεν γίνει 6 μηνών.

Κανένας σκύλος δεν είναι τόσο καλά εκπαιδευμένος, ώστε αυτόματα, να ταιριάζει σε οποιονδήποτε άνθρωπο. Στην εκπαίδευση υπακοής, ειδικά, οι λέξεις πρέπει να προφέρονται καθαρά, και τα σήματα με το χέρι, να μην μπερδεύονται με άλλα.

Στην εκπαίδευση ασφαλείας, πρέπει να δοθεί προσοχή στην επιλογή των λέξεων που θα χρησιμοποι­ούνται σαν διαταγές, ώστε να μη γίνεται χρήση λέξεων, οι οποίες είναι πιθανόν κάποτε να δημιουργή­σουν δυσάρεστες ιστορίες, επηρεάζοντες κάποιο δικαστήριο, π.χ. διαταγές όπως «γδάρτον», «δάγκωσε τον» κλπ., πρέπει να αποφεύγονται.

Η πρόοδος στην εκπαίδευση κάθε σκύλου, εξαρτάται αποκλειστικά απ’ αυτόν που το εκπαιδεύει, ο οποίος δεν πρέπει ποτέ να επιχειρεί να εκπαιδεύσει το σκύλο, όταν είναι κουρασμένος ή όταν δεν έχει διάθεση. Κι αυτό γιατί θα πρέπει να έχει την όρεξη να απαιτήσει από το σκύλο του ολοκληρωτική συγκέντρωση στην κάθε άσκηση.

Ένας κανονικός σκύλος, αντανακλά πάντοτε τη διάθεση του «αφεντικού» του. Ο σκύλος θα πρέπει να ενθαρρύνεται να μουγκρίζει σε οτιδήποτε ασυνήθιστο παρατηρεί κατά τη διάρκεια των ασκήσεων ή καθηκόντων του και να επαινείται.

 

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Λέγοντας παιδεία δεν εννοούμε μόνο τη συστηματική σχολική παιδεία, αλλά

κάθε στιγμή ζωής, όπου κάποια πνευματική δύναμη προσφέρει ένα άλλο νόημα, σε κάποιον που δεν το κατέχει. Αυτή η δύναμη μπορεί να είναι ο δάσκαλος, ο γονιός, ο φίλος, ο πολιτικός, ο κήρυκας, ο ηθοποιός. Μπορεί όμως να είναι και ένα τραγούδι, μια εικόνα, ένα μνημείο, ο μίσχος του άνθους.

Μιλώντας για παιδεία φτάνουμε πάντα στην εκπαίδευση, στο οργανωμένο

από την πολιτεία σύστημα παροχής παιδείας στους πολίτες και στη γλώσσα,

στην εθνική γλώσσα, απ’ όπου περνάει κάθε μορφή παιδείας και κάθε σύστημα

εκπαίδευσης.

Και μπορεί μεν η πνευματική, η νοητική, η συναισθηματική και η αισθητική

καλλιέργεια του ανθρώπου, δηλαδή η παιδεία, να είναι γενικότερο προϊόν των

ιδανικών, των αντιλήψεων και των αξιών που διέπουν την ζωή ενός έθνους, ωστόσο η παιδεία εδραιώνεται και οικοδομείται μέσα στο σχολείο, με το εκπαιδευτικό σύστημα θεσμικό και ανθρώπινο.

Η εκπαίδευση οφείλει να διαμορφώνει πολίτες υπεύθυνους, με γνώση και

κρίση, πολίτες συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς την πολιτεία. Πρέπει να

παρέχει ανθρωπιστική παιδεία και όχι στείρα και τυποποιημένη γνώση. Θα

πρέπει να στοχεύει στη διαμόρφωση ηθικών ανθρώπων με σφαιρική παιδεία.

Σήμερα όμως έχουμε στείρα αποστήθιση κατακερματισμένων γνώσεων,

τυποποιημένη διδασκαλία και άγονο εγκυκλοπαιδισμό. Η εκπαίδευση όμως δεν

ολοκληρώνεται μόνο από την ψυχρή και απολογιστική λογική της τεχνοτροπίας. Η εκπαίδευση πρέπει να διδάσκει, αλλά και να εμπνέει. Να οδηγεί στην εκμάθηση και όχι στη μάθηση.

Κραυγαλέο παράδειγμα αποτελούν τα πειράματα της εκπαίδευσης πάνω

στην Ελληνική γλώσσα. Η μητέρα όλων των γλωσσών, η γλώσσα της σαφήνειας

και της σοφίας κατάντησε να διδάσκεται σαν μια μηχανιστική γλώσσα. Με την

εκπαίδευση όμως, όπως σήμερα έχει οργανωθεί στην Ελλάδα, επιτυγχάνεται η

στοιχειώδης γνώση, που καθιστά τους ανθρώπους κρίκους της πραγματικής

αλυσίδας και όχι σκεπτόμενους ανθρώπους, ανήσυχους για τα κοινά και το

μέλλον τους.

Η εκπαίδευση είναι απλά ένας θεσμός κοινωνικοποίησης, αλλά αποτελεί

βασικό μηχανισμό κοινωνικής επιλογής και ιδεολογικής εγχάραξης της

κυρίαρχης ιδεολογίας.

Η πρόσβαση στην εκπαίδευση και η πορεία στις διάφορες βαθμίδες του

εκπαιδευτικού συστήματος, επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική

τάξη, το φύλο, την εθνικότητα, τη φυλή και κάθε μορφής γενικότερα κοινωνικής

διάκρισης.

Στο σημερινό καθεστώς έχουν περισσότερες ευκαιρίες πρόσβασης στην

αγορά εργασίας οι κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων. Λίγοι όμως είναι εκείνοι που

μπορούν να ανταποκριθούν για να αποκτήσουν μεταπτυχιακούς τίτλους. Το

σύγχρονο μοντέλο μεταρρύθμισης που υποτάσσει την εκπαίδευση στις δυνάμεις της αγοράς, εντείνει αντί να αμβλύνει τα φαινόμενα της ανεργίας και της φτώχειας.

Παρά τις όποιες αρνητικές εκτιμήσεις για την επίδραση της εκπαίδευσης

στον ανθρωπισμό του ανθρώπου, τα τελευταία χρόνια με την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ, διαμορφώνονται νέα δεδομένα με ευοίωνες προοπτικές για ουσιαστική προσφορά της εκπαίδευσης. Η πρακτική αυτή επιβλήθηκε μέσα από τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες, που διαρκώς μεταβάλλονται και εξελίσσονται.

Η εκπαίδευση και η κατάρτιση με τα νέα προγράμματα της ΕΟΚ γίνονται

ολοένα και περισσότερο αναγκαίες συνιστώσες της προσωπικής ανάπτυξης και

προόδου, για την πνευματική και κοινωνική συγκρότηση του ατόμου.

Πολλαπλασιάζονται διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, τα προγράμματα

εκπαίδευσης και κατάρτισης που απευθύνονται σε ενήλικες και προσλαμβάνουν ποικίλες μορφές (επαγγελματική κατάρτιση ανέργων, ενδοεπιχειρησιακή κατάρτιση, επιμόρφωση, εξειδίκευση, προγράμματα που στοχεύουν στη διεύρυνση της γενικής παιδείας και μόρφωσης.

Ταυτόχρονα, δημιουργούνται θεσμοί εκπαίδευσης εξ αποστάσεως, που

απευθύνονται σε όσους ανθρώπους αδυνατούν, για διάφορους λόγους, να είναι παρόντες στις εκπαιδευτικές αίθουσες.

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι τυχαίο ότι το έτος 1996 κηρύχτηκε

“Ευρωπαϊκό έτος εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης”. Λίγα χρόνια αργότερα

στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που έγινε σε επίπεδο πρωθυπουργών στη Λισσαβώνα, το 2000, τέθηκε ο στόχος να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο προσεχές μέλλον, η πιο ισχυρή κοινωνία της γνώσης.

Προσδιορίστηκαν δε οι εξής προτεραιότητες :

– Εξασφάλιση καθολικής και συνεχούς πρόσβασης στη μάθηση για την

απόκτηση και ανανέωση των γνώσεων που απατούνται, για τη διαρκή συμμετοχή σε όλους τους τομείς της σύγχρονης δημόσιας ζωής.

– Αύξηση αποτελεσματικών μεθόδων και μάθησης καθώς και καταλλήλου

περιβάλλοντος, για τη συνεχή εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα, σε μια σειρά από επίσημα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

τονίστηκε ότι για να μπορεί ο σύγχρονος πολίτης να αντιμετωπίζει τις

πολλαπλασιαζόμενες απαιτήσεις της επαγγελματικής ζωής, αλλά και την

αυξανόμενη πολυμορφία των κοινωνικών και πολιτισμικών καταστάσεων,

χρειάζεται να διαθέτει ποικίλα προσόντα, που να αλληλοσυμπληρώνονται και να ανανεώνονται.

Χρειάζεται να διαθέτει αφενός εξειδικευμένες γνώσεις συνδεδεμένες με την

απασχόληση και αφετέρου : Γενική παιδεία, ώστε να μπορεί να συλλαμβάνει το

νόημα των κοινωνικών εξελίξεων και να αποκρυπτογραφεί πληροφορίες, να

συνδυάζει και να αναπτύσσει γνώσεις. Να έχει κριτήρια επιλογής και να μπορεί

τελικά να κατευθύνεται αυτοδύναμα, μέσα στην πραγματικότητα.

Δίνεται έμφαση στη μετακίνηση, από τις γνώσεις στις “ικανότητες” και

από τη “διδασκαλία” στη “μάθηση”, θέτοντας τον εκπαιδευόμενο στο επίκεντρο.

Μια τέτοια μετακίνηση συνεπάγεται ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν.

Η μάθηση που στηρίζεται στην εργασία, η μάθηση που κατευθύνεται από

πρόγραμμα και η μάθηση που οργανώνεται σαν “κύκλος σπουδών”, είναι

ιδιαίτερα χρήσιμες προσεγγίσεις.

Η ανάγκη για εφαρμογή νέων μεθόδων, που βασίζεται στη συμμετοχική

εκπαίδευση και στη μάθηση μέσω της πράξης, ήταν επόμενο να θέσει υπό

αμφισβήτηση τους παραδοσιακούς ρόλους και τις λειτουργίες των διδασκόντων, τόσο του σχολικού, όσο και του εξωσχολικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Το μοντέλο του διδάσκοντος που μετέφερε γνώσεις, δίδασκε, απεδείκνυε,

εξηγούσε, δεν είναι αυτό που αντιστοιχεί στις σύγχρονες μεθόδους μάθησης.

Από τον ορισμό της παιδείας, μπορούμε να προσδιορίσουμε ότι συμβάλλει στην διαμόρφωση του πνεύματος και της συνείδησης και γενικότερα στην κοινωνική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Χαρακτηριστικά, ο Πλάτων θεωρεί ότι αποστολή της παιδείας είναι η

αφύπνιση της συνείδησης και η στροφή της βούλησης προς το αγαθό. Ειδικότερα με την αγαθοποιό δύναμη της παιδείας και των γνώσεων, διευρύνεται η αντίληψη, ωριμάζει η σκέψη, οξύνεται η διάνοια, αναπτύσσεται η κρίση. Εκλεπτύνεται η συνείδηση, εξευμενίζονται τα συναισθήματα, εξημερώνονται τα ήθη, ενδυναμώνεται η βούληση, ισχυροποιείται ο χαρακτήρας.

Έχοντας λοιπόν πνευματική ωριμότητα και ηθική ανωτερότητα,

οδηγούμαστε στην αλήθεια και την αρετή. Η αλήθεια, η αρετή, η βίωσή μας κατά λόγο δίκαιο, η ελευθερία και η καταξίωσή μας σαν αυτόνομες, δημιουργικές και ελεύθερες προσωπικότητες, αποτελούν την “εντελέχεια” της παιδείας.

Θεωρώντας την παιδεία σαν μεγάλο πνευματικό άθλημα και σαν υψηλό

λειτούργημα, για να εκπληρώσει την λειτουργική της αποστολή, καλείται ο άνθρωπος να την δει σαν κοινωνικό φαινόμενο και κοινωνική αναγκαιότητα για την ανθρωπιστική του συμπεριφορά. Η ανθρωπιστική παιδεία είναι το μοναδικό μέσο, για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της άγνοιας, του φόβου και του δογματισμού. Γνώμονάς της είναι ο σεβασμός της σκέψης του νέου ανθρώπου.

Δεν προσπαθεί να την φυλακίσει σε καλούπια, ούτε να την εξοντώσει

υποβάλλοντάς την σε μαρτυρία της καθημερινής σχολικής αποστήθισης.

Απεναντίας, στόχο της έχει να καλλιεργήσει τον κριτικό στοχασμό, τον

προβληματισμό και την αμφιβολία. Η γενικότερη παιδεία πρέπει να έχει

κοινωνικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο.

Κοινωνικό, με την έννοια ότι συνδέεται στενά με την κοινωνική

πραγματικότητα και συνηθίζει το παιδί στην ομαδική και κοινωνική ζωή.

Ανθρωπιστικό, με την έννοια ότι πρέπει να καλλιεργεί στο μαθητή όλες εκείνες τις αξίες που θα τον κάνουν ν’ αγωνίζεται για το δικό του καλό, αλλά και για την ευημερία του συνόλου, για την καλυτέρευση των συνθηκών και της ποιότητας ζωής του κοινωνικού συνόλου.

“Σήμερα βιώνουμε μια κρίση ευρέως φάσματος και διεθνούς κλίμακας”, λέει

σε κείμενό της αμερικάνικη εφημερίδα, το οποίο αναδημοσιεύει το περιοδικό

“Κούριερ Ιντερνάσιοναλ” σε ένα μεγάλο αφιέρωμά του.

“Δεν μιλώ για την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008. Μιλώ

για μια κρίση που περνά απαρατήρητη, η οποία όμως μακροπρόθεσμα μπορεί να αποβεί πολύ πιο επικίνδυνη για το μέλλον της Δημοκρατίας. Μια πλανητική κρίση παιδείας, γράφει η Αμερικανίδα φιλόσοφος Martha Ntissborn, στο νέο της βιβλίο “Not Sor Prasit : Why Democracy need the humanities”.

Αναζητούμε αγαθά που μας προστατεύουν, μας ικανοποιούν και μας

ανακουφίζουν. Αυτό που ο Ινδός συγγραφέας και φιλόσοφος Ραμπντρανάθ

Ταγκόρ αποκαλούσε ’’Το υλικό μας κάλυμμα’’.

Ωστόσο, φαίνεται πως λησμονούμε τις ικανότητες της σκέψης και της φαντασίας, που όμως κάνουν ανθρώπους των συναισθηματικών μας σχέσεων και όχι μόνο των ωφελιμιστικών. Αν η γνώση δεν αποτελεί εγγύηση καλής συμπεριφοράς, η άγνοια είναι σχεδόν σίγουρη εγγύηση κακής συμπεριφοράς.

Γι αυτό η παιδεία βοηθά στην ανάπτυξη των πνευματικών και ηθικών

δυνάμεων των ατόμων και χαρίζει στη κοινωνία μέλη δημιουργικά σε όλους

τους τομείς της πνευματικής, ηθικής και υλικής ζωής (Επιστήμες, δίκαιο, τέχνες,

επαγγέλματα και όλες τις οικονομικές δραστηριότητες).

 

‘Αγιος Μεγαλομάρτυς – Θεόδωρος ο Τήρων

‘Αγιος Μεγαλομάρτυς – Θεόδωρος ο Τήρων

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο άγιος Θεόδωρος, ο επιλεγόμενος Τήρων καταγόταν από χωριό της Αμασείας του Ευξείνου Πόντου και έζησε στα τέλη του 3ου μ. Χ. αιώνος, όταν αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός.

Ονομάστηκε Τήρων λόγω της ένταξης του στο σώμα των νεοσυλλέκτων της Ρωμαϊκής λεγεώνας (Toro στα λατινικά σημαίνει νεοσύλλεκτος).

Η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Φεβρουαρίου.

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τα νεανικά χρόνια του Αγίου. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στην Αμάσκεια, πόλη κτισμένη κοντά στον ποταμό Ι’ρι της προς Πόντου Καππαδοκίας.

Ιδιαίτερη πατρίδα του ήταν το χωριό Χουμιάλα.

Την εποχή που ο Διοκλητιανός επιχειρούσε με έδρα τη Νικομήδεια την αναδιοργάνωσης του κράτους διενήργησε διωγμούς με αποτέλεσμα πολλοί χριστιανοί να εγκαταλείπουν την περιοχή της Αμασείας, να γίνονται κρυπτοχριστιανοί να πιστεύουν στα είδωλα ή αν δεν μεταστρέφονταν να βασανίζονται ένεκα της πίστεως τους.

Έτσι ο Θεόδωρος διαμόρφωσε την άποψη πως ο χριστιανός έπρεπε να δίνει τη ζωή του, για την πίστη του και να μην την κρύβει.

Η εποχή του ήταν εποχή διωγμών. Κάποιοι υπέστελλαν τη σημαία της πίστεως και συμπεριφέρονταν εξωτερικώς ως ειδωλολάτρες για να αποφύγουν τον θάνατο, ενώ κρυφά συμμετείχαν στην χριστιανική λατρεία.

Αρκετοί πάλι έφευγαν στα βουνά η’ κρύβονταν στις σπηλιές, είτε από φόβο, είτε από την πεποίθηση πως ο. χριστιανός δικαιούται να αποφεύγει τον κίνδυνο, όσο το δυνατόν, οφείλει όμως, αν συλληφθεί, να μείνει σταθερός στην πίστη του και να μην υποχωρήσει μπροστά σε οποιαδήποτε απειλή, θυσιάζοντας και τη ζωή του για το Χριστό.

Στη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το στράτευμα επειδή ήταν χριστιανός και πήγε στα Ευχαΐτα.

Εκεί πληροφορήθηκε ότι στο δάσος κοντά στη πόλη, είχε τη φωλιά του ένας φοβερός δράκος, ο οποίος ήταν πραγματική μάστιγα για την περιοχή. Αμέσως ο Άγιος Θεόδωρος προσευχήθηκε, ζήτησε δύναμη από τον παντοδύναμο Θεό και πήγε στο δάσος, όπου συνάντησε και σκότωσε τον δράκο.

Λίγο αργότερα έμαθε ότι οι χριστιανοί συστρατιώτες του άρχισαν να λιποψυχούν και να θυσιάζουν στα είδωλα. Για το λόγο αυτό επέστρεψε στο τάγμα του, όπου κάποιο βράδυ αγανακτισμένος από τα βασανιστήρια των χριστιανών, έκαψε το ξύλινο είδωλο της θεάς Βεάς.

Ο άγιος Θεόδωρος ομολόγησε τη πίστη του, με θάρρος και ψυχική ευφροσύνη.

Ο έπαρχος Πόπλιος διέταξε να τον οδηγήσουν μπροστά του και του ζήτησε να θυσιάσει στους Θεούς.

Όταν ο Θεόδωρος αρνήθηκε, διέταξε να τον βασανίσουν με τρομερούς δαρμούς. Τον απείλησε μάλιστα πως αν δεν θυσιάσει την επόμενη, θα τον θανατώσει με σοβαρά βασανιστήρια.

Αλλά ο μάρτυρας του απήντησε πως οι απειλές μπορούν να φοβίζουν τα παιδιά, τα μαρτυρία και ο θάνατος τους δειλούς, όμως αυτός, με τη βοήθεια του Χριστού θα καταγελάσει και τα δύο.

Κι όταν την άλλη ημέρα τον έβγαλαν από την φυλακή, έδωσε εντολή και του κατέσχισαν τις σάρκες με σιδερένια γαμψά εργαλεία. Το αίμα έβαψε τη γη και οι πόνοι ήταν οδυνηροί αλλά ο Θεόδωρος έμεινε άκαμπτος.

Αν η σάρκα του υπέφερε, το πνεύμα του παρέμεινε άτρωτο και το φρόνημα του άκαμπτο και ηρωικό.

Έπειτα από ώρα. κατέβασαν το παραμορφωμένο σώμα ζωντανό και το έριξαν στη φωτιά.

Έτσι ετελείωσε την ζωή του ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, ο γενναίος στρατιώτης του Διοκλητιανού, που αναδείχθηκε ο ηρωικότερες στρατιώτης του επουρανίου βασιλέως Χριστού.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η συμπεριφορά μας, προς τρίτους. (ΣΑΒΟΥΑΡ – ΒΙΒΡ)

Κανόνες, κατά τις κινήσεις στην Πόλη.

Η συμπεριφορά μας, προς τρίτους. (ΣΑΒΟΥΑΡ – ΒΙΒΡ)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Τη στιγμή που ανοίγετε την πόρτα, για να βγείτε από το διαμέρισμα σας, αφήστε μέσα στο σπίτι σας, τις οικογενειακές έγνοιες και οπλιστείτε με μια ενεργητική διάθεση, με ένα χαμόγελο αισιοδοξίας και ζεστασιάς.

Σας είναι απαραίτητο για να αντιμετωπίσετε τους συνανθρώπους με το σωστό “ανθρώπινο” τρόπο.

Σας είναι πιο απαραίτητο, για να κινηθείτε με άνεση και σιγουριά, μέσα στην επικίνδυνη κίνηση του δρόμου.

Στο δρόμο :

Βγείτε στο δρόμο χωρίς βλοσυρότητα, χωρίς πόζα σοβαροφάνειας, όχι σκυθρωπός ή συνοφρυωμένος.

Περπατάτε απλά, άνετα, με ζωντάνια, αλλά χωρίς απότομες νευρικές κινήσεις, χωρίς να σπρώχνετε τους διαβάτες, για να τους προσπεράσετε, χωρίς να στριφογυρίζετε μπαστούνια ή ομπρέλες και χωρίς να παίζετε αλυσίδες.

Βοηθήστε, όταν τον αντιληφθείτε, έναν τυφλό ή ένα πολύ ηλικιωμένο άτομο, που θέλει να πάει στην απέναντι πλευρά του δρόμου.

Όταν ένας άνδρας συνοδεύει μια κυρία ή μια κοπέλα η κάποιον ηλικιωμένο, πρέπει να περπατά από τη μεριά του δρόμου.

Αν περπατάτε αργά, μην πιάνετε τη μέση του πεζοδρομίου.

Αν είστε μεγάλη παρέα, μην περπατάτε ο ένας δίπλα στον άλλο, γιατί εμποδίζετε τους άλλους, να περάσουν.

Και όταν τύχει να συναντήσετε κάποιο γνωστό σας, πάλι μη στέκεστε στη μέση του πεζοδρομίου αναγκάζοντας τους άλλους να κατέβουν στο δρόμο.

Στο δρόμο μη γυρίσετε να κοιτάξετε κάποιον, που μόλις συναντήσατε. Αυτό δεν είναι πάντα κολακευτικό, είναι όμως ένδειξη κακής ανατροφής.

Αν θέλετε να ζητήσετε μια πληροφορία από έναν διαβάτη, πρώτα να ζητήσετε συγνώμη, που τον ενοχλείτε και να μην ξεχάσετε να τον ευχαριστήσετε. Ένας άνδρας μπορεί να ζητήσει στο δρόμο φωτιά από έναν διαβάτη, αφού τον ευχαριστήσει κ.λ.π.

Αν τυχόν συμβεί στο δρόμο ένα περιστατικό, να μη σπρώχνουμε τους άλλους, για να βρεθούμε μπροστά στην πρώτη γραμμή.

Συνοψίζοντας, στο δρόμο πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι στη στάση μας, στις χειρονομίες μας και τις συζητήσεις μας.

Θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι οι δημόσιοι χώροι δεν μας ανήκουν αποκλειστικά και ότι και οι άλλοι έχουν δικαίωμα, να τους χρησιμοποιούν.

Αν συναντήσουμε στο δρόμο μια κυρία γνωστή μας, θα την χαιρετήσουμε, χωρίς όμως να τη σταματήσουμε για να τη ρωτήσουμε, τι κάνει.

Η κυρία, για ορισμένους λόγους προσωπικούς της μπορεί να θέλει να μας απευθύνει απλά και μόνο ένα χαιρετισμό.

Εμείς, αν μας χαιρετήσει πρώτη εκείνη, θα απαντήσουμε με μια κίνηση του κεφαλιού και αν φοράμε καπέλο, θα το βγάλουμε.

Αν όμως θέλουμε να της ζητήσουμε κάποια πληροφορία, μόνο τότε μπορούμε να τη σταματήσουμε, αφού ζητήσουμε πρώτα συγνώμη.

Αν συναντήσουμε στο δρόμο ένα κύριο που συνοδεύει μια κυρία, η οποία δεν είναι σύζυγος του ή μια κυρία που την συνοδεύει κάποιος άγνωστος, δεν πρέπει να βιαστούμε να περάσουμε από μπροστά τους και να τους χαιρετήσουμε, αλλά καλύτερα να προσποιηθούμε, πως δεν τους είδαμε και να συνεχίσουμε το δρόμο μας.

Το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε στην περίπτωση, που συναντήσουμε γνωστή για την κομψότητα της κυρία, που όμως η εμφάνιση της δεν είναι τόσο επιμελημένη.

Ασφαλώς τούτο θα το ήθελε και η ίδια. Διαφορετικά, αν την προσέξουμε, θα την κάνουμε να αισθανθεί κάπως. μειωμένη και τούτο δεν είναι καθόλου ευγενικό εκ μέρους μας.

Στο εστιατόριο :

Ο άνδρας μπαίνει πρώτος και διαλέγει το τραπέζι. Επίσης ο ίδιος παραδίδει τα παλτά στην γκαρνταρόμπα και δε θα ξεχάσει, φεύγοντας να αφήσει ένα φιλοδώρημα.

Αν από την πλευρά του τραπεζιού υπάρχει καναπές και από την άλλη καρέκλες, οι κυρίες “δικαιούνται” του καναπέ.

Όταν είστε προσκαλεσμένοι, μη διαλέγετε το πιο σπάνιο και πιο ακριβό φαγητό, εκτός αν σας το προτείνει ο ίδιος, που σας προσφέρει το γεύμα.

Μιλάτε χαμηλόφωνα και με διακριτικότητα και μη φωνάζετε δυνατά τα ονόματα των φίλων σας.

Μη βγάζετε τα σύνεργα του μακιγιάζ, για να καλλωπιστείτε στο τραπέζι. Αν το θεωρείτε πολύ απαραίτητο μπορείτε να βάλετε λίγο κραγιόν στα χείλη σας, αλλά μη σας περάσει ποτέ από το μυαλό η ιδέα, να βγάλετε από τη τσάντα τη χτένα σας.

Μη κοιτάτε συνεχώς τα πιάτα αυτών που κάθονται στα διπλανά τραπέζια, βάζοντας τους, σε δύσκολη θέση.

Μη προσπαθείτε να κρυφοκοιτάξετε το λογαριασμό, που έφεραν στο σύνοδο σας. Πάρτε ύφος αδιάφορο.

Όταν μια κυρία, θα πάει στο εστιατόριο μετά από τον κύριο, εκείνος θα πρέπει να την περιμένει και να ζητήσει να σερβιριστεί αρχίζοντας οπωσδήποτε πρώτα από την κυρία.

Μία κυρία δεν πρέπει να καλεί το γκαρσόνι, για να φέρει τα διάφορα που λείπουν από το τραπέζι (αλάτι, χαρτοπετσέτες κ.λ.π.).

Η πρωτοβουλία αυτή ανήκει στον άνδρα, που την συνοδεύει. Εκείνος θα προσέξει ώστε να μη λείπει τίποτε από το τραπέζι.

Μόλις διαλέξετε και παραγγείλετε ένα φαγητό, μην το μετά νιώσετε και φωνάξετε το γκαρσόνι, για να παραγγείλετε κάτι άλλο και με αυτό δεν μείνετε ευχαριστημένος.

Όταν σας φέρουν το φαγητό που παραγγείλατε, μην αρχίσετε τις παρατηρήσεις, όπως π. Χ. είναι άψητο, είναι σκληρό, κ.λ.π.

Μη στείλετε πίσω τα φαγητά, που σας φέρνουν, πάρα μόνο, όταν υπάρχει ειδικός λόγος και ποτέ, όταν είσαστε καλεσμένος.

Όταν κάνετε το τραπέζι σε φίλους στο εστιατόριο, ρωτήστε τους καλεσμένους σας, τι θα πιούν, ή δώσετε παραγγελία, χωρίς να τους ρωτήσετε, ένα μπουκάλι κρασί.

Μην αρχίσετε να καπνίζετε, όταν οι άλλοι συνεχίζουν να τρώνε.

Μη διπλώνετε την πετσέτα σας στο εστιατόριο, μην κάνετε χρήση οδοντογλυφίδων και μη μιλάτε με την οδοντογλυφίδα.

Μετά το τέλος του γεύματος σηκωθείτε αθόρυβα, βοηθήστε τις κυρίες να βάλουν τα παλτά τους και μη βιάζεστε να βγείτε πρώτοι.

Να αφήνετε να εξέλθουν πρώτες οι Κυρίες.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ

ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ¨ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ιδιαίτερη αποστολή του άνδρα και της γυναίκας.

Η οικογένεια είναι το πρωτόπλασμα κάθε κοινωνικού οργανισμού.

Μέσα σ’ αυτή αναπτύσσεται το πιο ιερό, το πιο άγιο και το πιο βαθύ μυστήριο, το θαύμα της Δημιουργίας.

Λάος και έθνος κρατιούνται και αναπτύσσονται από τις γεννήτριες δυνάμεις της οικογένειας, που είναι το πιο ζωντανό και το πιο φυσικό κέντρο της αγωγής.

Κηρύττει την ιδιαίτερη αποστολή των φύλων στο κοινωνικό σώμα. Θέλει τον άνδρα σαν “Βασιλιά” και την Γυναίκα σαν “Βεζίρη”.

Τα παιδιά μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια, που υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα στους γονείς, διδάσκονται σωστά το ρόλο του άνδρα και της γυναίκας του πατέρα και της μάνας, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και στην κοινωνία.

Άνδρας και γυναίκα μπροστά στο Θεό είναι ίσοι. Έχουν ψυχή αθάνατη και θα δώσουν μια μέρα λόγο για τις πράξεις τους το ίδιο, ανεξάρτητα του φύλλου τους.

Εξυμνεί ο Πατρο – Κοσμάς τις αρετές της γυναίκας.

Υποστηρίζει την ισότητα των δύο φύλλων, τονίζει ότι η γυναίκα μετέχει των ίδιων δωρεών του Θεού με τον άνδρα και της δίνει τη θέση, που της πρέπει δίπλα στον άνδρα.

Ο Άγιος ελέγχει τον άνδρα και τον θεωρεί υπεύθυνο για την επικρατούσα κατάσταση της κατωτερότητας της γυναίκας.

Οι στραβές αντιλήψεις, που είχαν οι αμόρφωτοι ραγιάδες, για την κατωτερότητα της γυναίκας, οι οποίες πολλές φορές, διατάραζαν την οικογενειακή γαλήνη και αρμονία, καυτηριάστηκαν από τον Πατρο – Κοσμά.

“Πρέπει και εσύ, ω άνδρα αδελφέ μου, να μην μεταχειρίζεσαι την γυναίκα σου ωσάν σκλάβα, διότι πλάσμα του Θεού είναι και εκείνη…”

Νομίζει κανείς πως ακούει σημερινό Απόστολο της γυναικείας χειραφέτησης και συγχρόνως ένα βαθύ γνώστη και ψυχολόγο της λαϊκής ψυχής.

Γιατί ο Άγιος δεν καταναλωνόταν σε μεταφυσικές θεωρίες, αλλά διέβλεπε τα προβλήματα που αντιμετώπιζε καθημερινά ο άνθρωπος, γι’ αυτό ο λόγος του δεν ήταν από καθέδρας, δεν είχε γενικό χαρακτήρα.

Ήταν λόγος θεραπευτικός και διάγνωσης των προβλημάτων των υποδούλων.

Το κοινωνικό ενδιαφέρον και η προστασία της γυναίκας, επεκτεινόταν ακόμη και στην προίκα και καταδίκαζε την προικοθηρία σαν την χειρότερη μορφή εμπορίου.

Συμβουλές στους γονείς για τα παιδιά τους.

Εξυμνώντας, τη γυναίκα και το θείο δώρο της μητρότητας, ο Πατρο-Κοσμάς λέγει :

“Εγεννήθη ο Κύριος, αδελφοί μου, από γυναίκα, δια να ευλογήση την γυναίκα…. Εγεννήθη ο Κύριος από αρραβωνιασμένη, δια να ευλογήση τον γάμον”.

Μέσα σε μια κατάλληλη παιδαγωγική ατμόσφαιρα, μεταδίδονται ασυνείδητα στο παιδί ορισμένες στάσεις ζωής, τρόποι συμπεριφοράς και αξίες, τις οποίες το παιδί με τη σειρά του υιοθετεί και αφομοιώνει.

Η διδασκαλία και μετάδοση αυτών των στοιχείων πραγματώνεται κυρίως μέσω διαδικασιών γνωστικών και αντιληπτικών. Τέτοιες είναι η παρατήρηση, η ταύτιση, η μίμηση, και η αφομοίωση των γονεϊκών προτύπων.

Γι’ αυτό ο Πατρο-Κοσμάς θέλει τους γονείς να είναι τα καλύτερα πρότυπα, για το παιδί μέσα και έξω από το σπίτι.

“Ένα δένδρο, ωσάν το κόψεις, ευθύς ξεραίνονται τα κλαριά, αμή ωσάν ποτίζεις την ρίζαν, στέκονται δροσερά τα κλωνάρια.

Ομοίως είστενε και οι γονείς ωσάν το δένδρο και όταν ποτίζεται ο πατέρας και η μητέρα, όπου είστενε η ρίζα των παιδιών, με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες, με καλά έργα, φυλάγει ο Θεός τα παιδιά σας. ”

Τονίζοντας το παράδειγμα των γονέων που είναι υπεύθυνοι για των παιδιών τους την άσχημη συμπεριφορά, συμπληρώνει :

“Είναι μια μηλιά και κάνει ξινά μήλα. Εμείς τώρα τι πρέπει να κατηγορήσωμε, τη μηλιά ή τα μήλα?

Τη μηλιά. Λοιπόν κάνετε καλά εσείς οι γονείς, όπου είστενε ή μηλιά, να γίνονται και τα μήλα γλυκά.”

Από την οικογενειακή αγωγή στο σύνολο της και από το κλίμα, που διαμορφώνεται από τη στάση και τη συμπεριφορά των γονέων, εξαρτάται η συναισθηματική και κοινωνική ωρίμανση των παιδιών.

Από αυτά τα παιδιά και από τις εμπειρίες, που θα αποκτήσουν στο οικογενειακό περιβάλλον, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό ή μεταγενέστερη κοινωνική τους συμπεριφορά. Θα ελάμβαναν αποφάσεις σ’ ένα Γένος υπόδουλο, που θα ζητήσει από αυτά αγώνα και θυσίες, για την ελευθερία του.

Ανδρόγυνα, που δεν είχαν δικά τους παιδιά, τα συμβούλευε να υιοθετήσουν να κάμουν “πνευματικά παιδιά”.

“Επαρε, αδελφέ μου, δύο παιδιά πτωχά εις το σπίτι σου να τα κάμης παιδιά πνευματικά, να έχης μισθό από το Θεό και τιμήν από τους ανθρώπους να γεννήσης την ταπείνωσιν, νηστεία, προσευχή, ελεημοσύνη, αγάπην εις τον Θεόν και εις τους αδελφούς σου. ”

Ως σύμβουλος της οικογένειας και βαθύς ψυχολόγος ο Πατρο-Κοσμάς, συμβουλεύει και τα παιδιά, πως να φέρονται και να τιμούν τους γονείς τους.

” Τα παιδιά, παιδιά μου, όσον ημπορείτε να τιμάτε τον πατέρα σας και την μητέρα σας, ζώντας και απεθαμένους.

Το παιδί οπού δεν τιμά τον πατέρα του και την μητέρα του, το θανατώνει ο Θεός παράκαιρα και το βάνει εις την κόλασιν.

Εις το καλό πάλιν σε λέγω, παιδί μου, να ακούης τους γονείς σου και όχι εις το κακόν”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΙΑΝΟΥΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ 2022

Το Σάββατο 28 Μαΐου 2022 και ώρα 10.00,  στο παρεκκλήσι  του Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου των Αγριάνων του Δήμου Σπάρτης τελέστηκε θεία λειτουργία και ετήσια επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων ηρώων  Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Οπλιτών της Χωροφυλακής, καθώς των Αγροφυλάκων και πολιτών που έπεσαν μετά από ενέδρα, υπερασπιζόμενοι το νόμο και την πατρίδα, την 22α Απριλίου 1947 στη θέση Αμπέλια (λίγο έξω από τους Αγριάνους).

Ακολούθησαν τρισάγιο, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο που βρίσκεται στον τόπο της μάχης.

Χοροστάτησε ο αιδεσιμότατος πατέρας Νικόλαος και το ιστορικό της ημέρας ανέπτυξε σε ομιλία του, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Λακωνίας κ. ΛΙΑΣΚΟΣ Παναγιώτης. Τιμητικές αναφορές απεύθυναν ο Α’ Αντιπρόεδρος της Π.Ο.Α.Σ.Α. κ. ΒΟΡΙΑΣ Κων/νος και ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών κ. ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης. Παρευρέθηκαν επίσημοι προσκεκλημένοι,  πολλοί απόστρατοι συνάδελφοι και πολίτες.

Το καταστατικό χρέος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών έχει κεντρικό πυλώνα τη διατήρηση της μνήμης και της ένδοξης ιστορίας των Αστυνομικών Σωμάτων. Έτσι με την ετήσια εκπροσώπηση στον Ιερό αυτό χώρο και τη Δωρεά Δαπάνη  για τη μετακίνηση και ανακαίνιση του Μνημείου των Πεσόντων Ηρώων συναδέλφων μας εκεί, υπέρ της νομιμότητας και της δημοκρατίας, ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών καταθέτει μόνιμα τον αέναο πρέποντα σεβασμό και το φόρο τιμής, στους ήρωες νεκρούς, Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες της Χωροφυλακής, καθώς και στους Αγροφύλακες και πολίτες που έπεσαν σε αυτή τη μάχη.

Η Ιστορία δικαίωσε τη δημοκρατία και εκείνους που έχυσαν στον τόπο εκείνο το αίμα τους γι αυτήν. Ωστόσο η σκιά, η πίκρα και η θλίψη του θανάτου στη θυσία των ενόπλων εκπροσώπων της ελληνικής πολιτείας από άλλους Έλληνες, ας γίνουν παραδείγματα επιλογών και στάσης για το δικαίωμα στη ζωή, την ανεξάρτητη θέληση και σκέψη και την ελευθερία του ανθρώπου.

Αιωνία η μνήμη στους Αθάνατους νεκρούς.

 

ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ: Ο τραγικός βασιλιάς των Μεσσηνίων

ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ

Ο τραγικός βασιλιάς των Μεσσηνίων

Γράφει : Ο κ. Νικόλαος Κουτρουμπής  Ταξίαρχος ε.α.

Επίτιμος Πρόεδρος ΠΟΑΣΑ & Συγγραφέας

Όπως αναφέρει Ο περιηγητής Παυσανίας, οι Λακεδαιμόνιοι που κατοικούσαν την Λακωνική, ακόμη από την εποχή των Ηρακλειδών, όταν Βασιλιάς της Μεσσηνίας ήταν ο Κρεσφόντης, εποφθαλμιούσαν την πλούσια και εύφορη Μεσσηνία και επεδίωκαν την κατάκτησή της. Για να επιτύχουν το σκοπό τους αυτό, προσπαθούσαν να βρουν διάφορες  αφορμές για να κατηγορήσουν τους Μεσσηνίους και να τους επιτεθούν. Να ληφθεί δε υπόψη ότι, δεν επρόκειτο για διαφορετικές φυλές, αλλά για ομόφυλους και στενούς συγγενείς, οι οποίοι μόνο γεωγραφικώς χωρίζονταν. Η πρώτη διένεξη προήλθε, όταν ο Κρεσφόντης ανέλαβε την εξουσία στη Μεσσηνία. Τον κατηγόρησαν, τότε οι Λακεδαίμονες, ότι για να κερδίσει τη βασιλεία εξαπάτησε τους δύο γιους του πρεσβύτερου αδελφού του, οι οποίοι διεκδικούσαν από κοινού με τον Κρεσφόντη την εξουσία, λόγω κληρονομικού δικαιώματος. Φαίνεται ότι η κατάκτηση  της βασιλείας στη Μεσσηνία από τους γιούς του αδελφού του Κρεσφόντη, ευνοούσε τα συμφέροντα των Λακεδαιμονίων. Εδώ υπάρχει αρκετή ιστορία….

Η δεύτερη διένεξη προήλθε από τα αιματηρά, γεγονότα που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια των εορταστικών  εκδηλώσεων, που οργάνωναν από κοινού Λακεδαιμόνιοι και Μεσσήνιοι, στη Βόλιμνο, κοντά στη σημερινή Αρτεμίσια πλησίον της Καλαμάτας, προς τιμήν της Λιμνιάτιδας Αρτέμιδος. Στη διάρκεια των εορτών, όπως ισχυρίζονται οι Λακεδαιμόνιοι, Μεσσήνιοι προσκυνητές, απήγαγαν και βίασαν τις Ιέρειες ( κοπέλες της Σπάρτης) που ελάμβαναν μέρος στις εκδηλώσεις και φόνευσαν το Βασιλιά των Λακεδαιμονίων Τήλεκλο.  Βεβαίως η εκδοχή που υποστηρίζουν οι Μεσσήνιοι, είναι διαφορετική και εκ διαμέτρου αντίθετη. Λένε δηλαδή ότι, οι Σπαρτιάτες είχα οργανώσει τα επεισόδια, με πρόθεση να δολοφονήσουν τους Μεσσηνίους επισήμους που συμμετείχαν στις γιορτές, πλην όμως οι Μεσσήνιοι αντελήφθησαν τη σκηνοθεσία και συνέλαβαν τους συνωμότες κατά δε τη συμπλοκή που ακολούθησε, φονεύθηκε ο Βασιλιάς Τήλεκλος. κ.λ.π.

Η Τρίτη περίπτωση που, αποτέλεσε και την κυρία αιτία της ενάρξεως των εχθροπραξιών, ήταν η περίπτωση του Μεσσηνίου Πολυχάρη και του Λακεδαίμονος Εύαιφνου, ο οποίος εξαπάτησε τον Πολυχάρη   και φόνευσε το γιό του.

Αυτά τα γεγονότα καίτοι απείχαν μεταξύ τους πολλά χρόνια, επικαλέστηκαν, στην προκειμένη περίπτωση, αθροιστικά, οι Λακεδαιμόνιοι ως αιτία για την έναρξη των εχθροπραξιών το 743 π.Χ. γεγονός που αποδεικνύει ότι υπήρχε μακροχρόνιο μίσος. Τότε Βασιλιάς της Σπάρτης ήταν ο Αλκαμένης, γιος του Τήλεκλου και στη Μεσσηνία συμβασίλευαν  ο Αντίοχος και ο Ανδροκλής.

Όπως και να έχει το πράγμα, μετά από πολλά  χρόνια αψιμαχιών και αλληλοκατηγοριών, το 743 π.Χ. οι Σπαρτιάτες με νυκτερινή επίθεση κατέλαβαν αιφνιδιαστικά την Άμφεια, της Μεσσηνίας, την οποία χρησιμοποίησαν ως ορμητήριο των επιθέσεών τους κατά των Μεσσηνίων. Από την Άμφεια  ξεκίνησε ο πρώτος Μεσσηνιακός πόλεμος, που  διήρκεσε 20 χρόνια και αποτέλεσε την απαρχή των Μεσσηνιακών Πολέμων που ακολούθησαν και που  εξελίχθηκαν  στους  πιο μακροχρόνιους  και τους πιο καταστροφικούς  πολέμους.

ΟΙ Μεσσήνιοι, αντέδρασαν, στην εχθρική κατάληψη του εδάφους τους και στις κατακτητικές προθέσεις των Λακεδαιμονίων, με αποτέλεσμα να συναφθεί  ένας ανελέητος και σκληρός πόλεμος, ο οποίος διεξήγετο όλη την ημέρα και μόνο όταν νύχτωνε υποχωρούσαν, οι αντίπαλοι, στα στρατόπεδά τους, για να αναπαυθούν.

Μετά από πολυήμερες συμπλοκές σώμα με σώμα με αμέτρητους νεκρούς και τραυματίες και από τις δύο πλευρές, οι Μεσσήνιοι ηττήθηκαν και για να διασωθούν υποχώρησαν και κλείσθηκαν στα οχυρά φρούρια της Ιθώμης, τα οποία ενίσχυσαν, ακόμη περισσότερο, για να εξασφαλίσουν αποτελεσματική άμυνα.

Επειδή ο καιρός περνούσε και οι πολιορκητές δεν έδειχναν διάθεση να αποχωρήσουν, οι Μεσσήνιοι αποφάσισαν να ζητήσουν τη συμβουλή του Μαντείου των Δελφών, περί του πρακτέου, ώστε να απαλλαγούν από την πολιορκία και την απειλή,  των Λακεδαιμονίων.

Να σημειωθεί ότι στους ιστορικούς αυτούς χρόνους και κυρίως από την εποχή του Ομήρου, οι Έλληνες πίστευαν ότι οι Θεοί καθόριζαν τη μοίρα των ανθρώπων και στους πολέμους νικούσε εκείνος που επετύγχανε την εύνοιά τους. Στο πλαίσιο αυτό της παντοδυναμίας των Θεών, λειτουργούσαν τα διάφορα Μαντεία, μέσω των οποίον εξεδήλωναν τη βούλησή τους και έδιναν συμβουλές σε όσους απευθύνονταν σ’ αυτά και ευδοκιμούσαν οι περίφημοι Μάντεις, οι γνώμη των οποίων τόσο για την ερμηνεία των χρησμών, όσο και για την πρόταση λύσεων σε διάφορα θέματα, ιδίως κοινού ενδιαφέροντος, ήταν βαρύνουσας σημασίας. Ακόμη και οι μαντατοφόροι, αυτοί που μετέφεραν τα ερωτήματα, στα Μαντεία και τους χρησμούς που ελάμβαναν, ήταν ιερά πρόσωπα και προστατεύονταν από τους Θεούς.

Το Μαντείο, λοιπόν, των Δελφών έδωσε στους μαντατοφόρους των Μεσσηνίων,  ένα πολύ σκληρό χρησμό, η εφαρμογή του οποίου ήταν προϋπόθεση, προκειμένου να απαλλαγούν από τους Λακεδαιμονίους.  Τους συμβούλευσε να θυσιάσουν στους υποχθόνιους Θεούς, μια παρθένα κοπέλα κλπ. Αυτό μετά από διάφορες διαδικασίες, που θα αναλύσουμε κατωτέρω, οδήγησε  τον Αριστόδημο στο να  θυσιάσει  την κόρη του.

Οι Σπαρτιάτες, μαθαίνοντας για την θυσία αυτή, κατελήφθησαν από φόβο και έμειναν για αρκετά χρόνια μακριά από την Ιθώμη.

Τελικά όμως ο πόλεμος επανελήφθη  και σε μία σημαντική μάχη στην οποία νίκησαν οι Μεσσήνιοι, σκοτώθηκε ο ηγέτης της Μεσσηνίας βασιλιάς Ευφάης. Μετά από το περιστατικό αυτό, ο Αριστόδημος, ο τραγικός αυτός πατέρας, έγινε ο νέος βασιλιάς της Μεσσηνίας. Ως Βασιλιάς έδειξε, ιδιαίτερα προσόντα και γενναιότητα και  οδήγησε το στρατό του σε πολλές νικηφόρες μάχες  εναντίον των Σπαρτιατών,  τους οποίους μάλιστα, ανάγκασε  να υποχωρήσουν πίσω στη Λακωνική.

Τελικά, όμως, οι Μεσσήνιοι, υποκύπτοντας στο πεπρωμένο τους, δεν κατόρθωσαν να απαλλαγούν οριστικά από την μόνιμη απειλή των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι επανήλθαν και μετά από αλλεπάλληλες φάσεις του πολέμου, κατέλαβαν το οχυρό της Ιθώμης και κατέκτησαν τη Μεσσηνία, θέτοντας τέλος στο πρώτο Μεσσηνιακό πόλεμο. Οι Μεσσήνιοι αναγκάσθηκαν, είτε να καταφύγουν σε άλλες περιοχές, είτε να υποδουλωθούν και να γίνουν είλωτες των Σπαρτιατών.

Περίπου 40 χρόνια αργότερα, μια εξέγερση των Μεσσηνίων, οδήγησε στο Δεύτερο Μεσσηνιακό Πόλεμο.

Έχει ιδιαίτερη σημασία, για την κατανόηση των ηθών και εθίμων και την εκτίμηση του τρόπου σκέψεως των ανθρώπων, τόσο ως ατόμων όσο και ως κοινωνιών την εποχή εκείνη, η εξέταση της αφοσίωσης  που έδειχναν προς την έννοια της πατρίδας, το βαθμό αναπτύξεως των ηθικών και ψυχικών προσόντων,  την υποταγή τους στους ιερούς τους κανόνες και το αίσθημα της θυσίας. Όλα αυτά θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε μέσα από τους χρησμούς, που χρησιμοποιήθηκαν στη διάρκεια του πολέμου.

Η τραγικότητα του Αριστόδημου, τόσο ως ατόμου και πατέρα, όσο και ως βασιλιά των Μεσσηνίων, είναι δημιούργημα και συνέπεια της θελήσεως των Θεών, η οποία εκδηλώθηκε δια μέσου των Χρησμών.

 ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ

Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, οι αρχαίοι Έλληνες, σε κάθε τους σοβαρή ενέργεια θεωρούσαν απαραίτητη την εύνοια των Θεών. Τη γνώμη των Θεών την εκμαίευαν δια των Μάντεων. Γι’ αυτό τα Μαντεία αλλά και οι ελεύθεροι Μάντεις, οι οποίοι συνήθως ευρίσκονταν σε κάθε πόλη, έπαιζαν πρωτεύοντα ρόλο, στη μεσολάβηση μεταξύ ανθρώπων και Θεών.

A) Η θυσία της παρθένας

Οι Μεσσήνιοι για να πληροφορηθούν την έκβαση του πολέμου, ρώτησαν το Μαντείο των Δελφών το οποίο απεφάνθη: « Θυσιάστε σε νυκτερινή θυσία στους υποχθόνιους θεούς, μία παρθένα κόρη, από το γένος των Αιπυτιδών, που θα την ορίσει κλήρος. Αν κάνετε λάθος τότε να θυσιάσετε από άλλη γενιά,  που με τη θέλησή της θα παραδώσει την κόρη στη σφαγή».

Μετά την ανακοίνωση  του χρησμού, οι Μεσσήνιοι  με οδύνη υπακούοντας στο χρησμό, έγραψαν κλήρους για όλες τις παρθένες που ανήκαν στο γένος των Αιπυτιδών. Ο κλήρος έπεσε στη μοναχοκόρη  του Λικίσκου. Όταν, όμως,  πληροφορήθηκε το αποτέλεσμα της κληρώσεως  ο Μάντης Επήβολος, παρενέβη και απαγόρεψε τη θυσία της κόρης, διότι, όπως απεκάλυψε, δεν ήταν γνήσια κόρη του Λυκίσκου, αλλά  υιοθετημένη. Προκλήθηκε  μεγάλη αναστάτωση από αυτή την αποκάλυψη, διότι θα έπρεπε τώρα οι γονείς των παρθένων, της φυλής των Αιπυτιδών, να υποστούν μια νέα δοκιμασία. ΄Εν τω μεταξύ, ενώ γίνονταν όλα αυτά,  ο Λυκίσκος πήρε την κόρη του και αυτομόλησε στη Σπάρτη.

Μετά από το γεγονός αυτό, οι Μεσσήνιοι έχασαν το ηθικό τους.  Στο κρίσιμο αυτό σημείο τη λύση έδωσε ο  Αριστόδημος, που ανήκε κι’ αυτός στο γένος των Αιπυτιδών. Ο Αριστόδημος, προς χάρη της σωτηρίας της πατρίδας, προσέφερε θεληματικά την κόρη του, προκειμένου να την θυσιάσουν στη θέση της κόρης του Λυκίσκου, για να τηρηθεί ο χρησμός και να σωθεί η πατρίδα.

Και πάλι όμως υπήρξε εμπλοκή. Ο Αριστόδημος, είχε αρραβωνιάσει την κόρη του με ένα νεαρό, ο οποίος, όταν έμαθε τα τεκταινόμενα, αντιτάχθηκε στην απόφαση του  Αριστόδημου, ισχυριζόμενος ότι από τη στιγμή που αρραβώνιασε την κόρη του, δεν είχε κανένα δικαίωμα επ’ αυτής. Τα δικαιώματα είχαν μεταβιβασθεί στον αρραβωνιαστικό. Επειδή τα λόγια του δεν έπειθαν, τους αρμοδίους, ο νεαρός αρραβωνιαστικός, αναγκάσθηκε να διαδώσει, ψευδώς, μια ξεδιάντροπη και προσβλητική για τον Αριστόδημο, πληροφορία. Ισχυρίσθηκε δηλαδή, ότι δήθεν αυτός είχε συνευρεθεί με την αρραβωνιαστικιά  του  και ότι αυτή έφερε στα σπλάχνα της το παιδί τους. Επομένως  δεν ήταν παρθένος, όπως απαιτούσε ο χρησμός.

Ο  Αριστόδημος ο οποίος αδημονούσε και πάσχιζε για τη σωτηρία της Μεσσήνης, εξοργισμένος από την ανίερη αφήγηση του νεαρού, φόνευσε την κόρη του και εν συνεχεία έσχισε την κοιλιά της, όπου διαπιστώθηκε ότι ο αρραβωνιαστικός έλεγε ψέματα. Με τον θάνατο της κόρης του Αριστόδημου, θεωρήθηκε ότι εκπληρώθηκε και ο χρησμός. Ο Μάντης Επήβολος, όμως που παρίστατο, γνωμάτευσε ότι,  επρόκειτο για φόνο και όχι για θυσία κατά την επιταγή του Μαντείου και επομένως έπρεπε να ξαναγίνει κλήρωση για να επιλεγεί άλλη παρθένος από το ίδιο γένος. Οι Μεσσήνιοι τότε εξαγριώθηκαν και επετέθησαν να σκοτώσουν τον αρραβωνιαστικό της κόρης, διότι θέλησε να κολλήσει στον Αριστόδημο μια ανύπαρκτη ατιμία και διότι, με τα καμώματά του, κατέστησε  αμφίβολη την ελπίδα να σωθούν. Ιδίως εξεγέρθηκαν οι ανήκοντες στο γένος των Αιπυτιδών, οι οποίοι, όπως ήταν φυσικό, ήθελαν πάση θυσία να αποφύγουν μια νέα δοκιμασία. Ξεσηκώθηκαν όλοι και κραύγαζαν  απαιτώντας να γίνει δεκτό, ότι ο Χρησμός είχε εκπληρωθεί με το θάνατο της κόρης του Αριστόδημου. Τη λύση έδωσε ο βασιλιάς  Ευφάης ο οποίος δήλωσε ότι, πράγματι, με το θάνατο της κόρης εκπληρώθηκε ο χρησμός.

Όπως ήταν φυσικό, οι Λακεδαιμόνιοι όταν έμαθαν την εκπλήρωση του χρησμού, έχασαν το θάρρος τους. Νικήθηκαν σε δύο σπουδαίες μάχες μία υπό τον Ευφάη, στην οποία όμως έχασε τη ζωή του ο ίδιος και μία υπό τον Αριστόδημο ο οποίος τον διαδέχθηκε.

B) Η αντίδραση των  Λακεδαιμονίων

Οι Λακεδαιμόνιοι, μετά από τις αλλεπάλληλες ήττες που είχαν υποστεί από τους Μεσσηνίους, αποφάσισαν να ζητήσουν κι’ αυτοί χρησμό από την Πυθία. Η Πυθία τους παρήγγειλε τα εξής; Ο Απόλλωνας σε συμβουλεύει να μην επιδιώκεις να πετύχεις το σκοπό του πολέμου μονάχα με το χέρι, αλλά όπως με την απάτη ο λαός αυτός πήρε τη Μεσσηνιακή Χώρα , με τα ίδια μέσα θα κυριευθεί αυτή, μ’ αυτά που και στην αρχή πάρθηκε». Έτσι οι  Λακεδαιμόνιοι άρχισαν να μηχανεύονται τεχνάσματα και τρόπους εξαπατήσεως των Μεσσηνίων. Όλες όμως οι προσπάθειές τους απέβησαν μάταιες.

 Γ) Νέος Χρησμός των Μεσσηνίων.

Ο Αριστόδημος αφού παρακολούθησε  τα τεχνάσματα των Λακεδαιμονίων,  ζήτησε πάλι χρησμό του Μαντείου. Το Μαντείο του απάντησε:  «Μακάρι να σου δώσει ο Θεός πολεμική δόξα. Αλλά να έχεις το νου σου μήπως ο δόλιος εχθρός από τη Σπάρτη, που παραφυλάει, κατορθώσει και επικρατήσει με την απάτη, γιατί στ’ αλήθεια ο Άρης τα ευκολομεταχείριστα όπλα τους και τους στεφανωμένους χορεύοντας τους, θα τα κάμει πικρούς οικιστές της χώρας σου, άμα βγουν τυχαίως από την κρυψώνα τους και τα δύο μαζί. Αυτό το τέλος όμως δεν θα το ιδεί η ιερή ημέρα, προτού ξαναγυρίσουν στην αρχική τους κατάσταση, όσα ξέφυγαν από τη φύση τους»

Ο χρησμός αυτός ήταν πραγματικός γρίφος και οι Μεσσήνιοι δεν μπορούσαν να τον εξηγήσουν και να βρουν άκρη, Εν τω μεταξύ ο πόλεμος είχε εισέλθει στο εικοστό έτος.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, έστειλαν και πάλι να ρωτήσουν το Θεό για την έκβαση των πραγμάτων και την πιθανή νίκη. Η Πυθία και αυτή τη φορά, τους έδωκε τον παρακάτω χρησμό: Σε κείνους που θα στήσουν πρώτοι εκατό τρίποδες στο βωμό του Ιθωμάτα Δία, ο Θεός δίνει μαζί με τη δόξα του πολέμου και τη Μεσσηνιακή χώρα. Γιατί έτσι αποφάσισε ο Ζευς. Πρωτύτερα σε παρακίνησε η απάτη, η τιμωρία όμως έρχεται κατόπιν και δε θα μπορέσεις να εξαπατήσεις και το Θεό. Κάμε ότι λέει η μοίρα σου. Η καταστροφή θα πέσει σε άλλους προ άλλων».

Οι Μεσσήνιοι όταν πήραν το χρησμό, πίστεψαν ότι, κατ’ αρχήν αυτός ήταν ευνοϊκός γι’ αυτούς αφού αυτοί είχαν τον Ιθωμάτα Δία, μέσα στα τείχη τους και σ’ αυτούς ήταν ευκολότερο να αφιερώσουν τους 100 τρίποδες.

Το δεύτερο μέρος όμως του χρησμού, υπέκρυπτε πολλές ασάφειες.

Τα πράγματα όμως αντιστράφηκαν και από εύκολα έγιναν δύσκολα για τους Μεσσηνίους. Φαίνεται ότι κάποιος από τους Ιερείς του Μαντείου των Δελφών αποκάλυψε το χρησμό στους Λακεδαιμονίους ( παντού τα πάντα) έτσι ένας άσημος Σπαρτιάτης, εν σπουδή κατασκεύασε από πηλό 100 τρίποδες τους έβαλε μέσα σ’ ένα σακούλι και προσποιούμενος τον κυνηγό, μπήκε μέσα στην Ιθώμη και όταν νύχτωσε ανέβηκε στο βωμό του Δία και τοποθέτησε τους τρίποδες γύρω από το άγαλμα. Όταν το διαπίστωσαν οι Μεσσήνιοι τα χρειάσθηκαν. Τοποθέτησαν βέβαια κι’ εκείνοι τους δικούς τους ξύλινους τρίποδες, αλλά ήταν ήδη αργά. Τους είχαν προλάβει οι Λακεδαιμόνιοι.

Να σημειωθεί ότι την ίδια εποχή συνέβησαν και άλλα συνταρακτικά γεγονότα, τα οποία έδιναν, τα ίδια απάντηση στο δεύτερο μέρος του χρησμού και ήταν δυσοίωνα για τους Μεσσηνίους.

Ο Μάντης Οφιονεύς ο οποίος ήταν εκ γενετής τυφλός, μετά από ένα ισχυρό πονοκέφαλο, αιφνιδίως ανέβλεψε. Βρήκε το φως του. Μετά όμως από λίγο καιρό με τον ίδιο τρόπο, που είχε αναβλέψει, έχασε και πάλι το φως του. Ξανάγινε τυφλός. Έτσι δόθηκε η εξήγηση ότι όταν η Πυθία έλεγε ότι « Όταν οι δίδυμοι θα έβγαιναν από την κρυψώνα τους και θα γύριζαν πάλι στην αρχική τους κατάσταση» εννοούσε τα δύο μάτια του Οφιονέα.

Τα σημάδια της καταστροφής, συνεχίσθηκαν και ήλθαν το ένα μετά το άλλο.

-Το άγαλμα της Αρτέμιδος που ήταν χάλκινο και με χάλκινα όπλα, άφησε την ασπίδα του να πέσει.

-Τα κριάρια που είχε φέρει ο Αριστόδημος για να τα θυσιάσει στον Ιθωμάτα Δία, κτύπησαν  αυθόρμητα και δυνατά με τα κέρατά τους επάνω στο βωμό και σκοτώθηκαν. (Αυτοκτόνησαν)

-Τα σκυλιά της Μεσσήνης, μαζεύονταν, κάθε νύκτα στο ίδιο μέρος και ούρλιαζαν και τελικά έφευγαν, όλα μαζί, προς το στρατόπεδο των Λακεδαιμονίων.

Όλα αυτά τα περίεργα, τάραζαν τον Αριστόδημο.

Το χειρότερο εφιαλτικό σημάδι όμως, ήταν το  όνειρο που είδε  ο Αριστόδημου, με την κόρη του.

Είδε, λέει  στον ύπνο του ότι, ενώ ήταν έτοιμος με την πανοπλία του να φύγει για  τη μάχη και τα σπλάχνα των ιερών θυμάτων από τη θυσία που είχε κάνει βρίσκονταν ακόμη επάνω στο τραπέζι, παρουσιάσθηκε εμπρός του η κόρη του, η οποία του έδειχνε τα στήθη της και την κοιλιά της που ήταν σχισμένη. Εν συνεχεία βάδισε προς το μέρος του και όταν ήλθε κοντά του, πέταξε τα σπλάχνα που ήταν στο τραπέζι, του αφαίρεσε  την πανοπλία και του φόρεσε ένα  λευκό χιτώνα, ενώ στο κεφάλι του τοποθέτησε χρυσό στεφάνι. Δηλαδή τον έντυσε όπως έντυναν οι Μεσσήνιοι, τους νεκρούς επισήμους. Ενώ λοιπόν ο Αριστόδημος είχε χάσει το ηθικό του από τα άλλα σημάδια, με αυτό πίστεψε ότι είχε έλθει το τέλος της ζωής του.

Ύστερα από όλα αυτά, ο Αριστόδημος, περιήλθε σε πλήρη απελπισία. Διαισθανόμενος πλέον ότι, όσα έκαμε για τη σωτηρία της αγαπημένης του Μεσσήνης πήγαν χαμένα, δεν είχαν το ποθούμενο αποτέλεσμα και υπό το βάρος των τύψεων για την άδικη δολοφονία της αγαπημένης του κόρης, καταδικασμένος από τους Θεούς, οι οποίοι είχαν αποφασίσει για την τύχη της πατρίδας του, και μη μπορώντας να υποφέρει όσα έμελλε να συμβούν, στους συμπατριώτες του μετά την παράδοσή τους στους Λακεδαιμονίους,  με πλήρη επίγνωση των πράξεών του, μετέβη, με σταθερό βήμα και αποφασιστικότητα,  στον τάφο της κόρης του και  με το ξίφος του, έδωσε τέλος στη ζωή του.

Η Μεσσηνία μετά από 20 χρόνια αντίστασης, υπέκυψε στους Λακεδαιμονίους.

 

 

 

 

 

 

Ο Α Ν Θ Ρ Ω Π Ι Σ Μ Ο Σ

Ο  Α Ν Θ Ρ Ω Π Ι Σ Μ Ο Σ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα στον πανανθρώπινο χώρο του ” κοινωνικού γίγνεσθαι”συντίθεται το σενάριο της ζωής κάθε ανθρώπου , ο οποίος ακολουθεί ένα ξεχωριστό και προσωπικό δράμα , μια πορεία με ιδιαίτερα

χαρακτηριστικά , με τις δικές της μοναδικές σημασίες.

Όπως είναι φυσικό , τα σενάρια αυτά είναι αναρίθμητα , όσα και οι άνθρωποι που συναντάμε στη πορεία της ζωής μας.

Οι πορείες είναι χωριστές και παράλληλες , πολλές φορές όμως εφάπτονται , τέμνονται.

Στις παράλληλες πορείες και ειδικότερα στα σημεία προσέγγισης , επαφής η τομής , τα ανθρώπινα πρόσωπα συναντώνται , επικοινωνούν , ανταλλάσουν εμπειρίες , επενεργούν αμοιβαία το ένα στο άλλο και ταυτίζονται ολοκληρωτικά.Μερικές φορές όμως απωθούνται , μένουν ψυχρά και αδιάφορα η περιχαρακώνονται στη μοναξιά τους.

Γενικά , μέσα στο δράμα της συναντησιακής στιγμής , το ανθρώπινο πρόσωπο μπορεί να διαδραματίσει έναν αξιόλογο η έναν ασήμαντο ρόλο στο σενάριο της ζωής του άλλου , ένα ρόλο με βαθειές επιδράσεις , το οποίου ο απόηχος διαρκεί όσο και η ζωή μας.

Εξ’ ορισμού η κοινωνία αποτελεί επικοινωνία ατόμων και προϋποθέτει την συμμετοχή και τις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων.

Ο άνθρωπος με ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση ολοκληρώνεται σαν χαρακτήρας και προσωπικότητά , υπηρετώντας τις διάφορες αξίες , γνωσιολογικές , ηθικές κ.λ.π. Συμβάλει τοιουτοτρόπως στην πρόοδο του πολιτισμού.

Ότι προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο επιστρέφει πάλι σ’ αυτόν , με την μορφή κοινωνικών αγαθών.

Εύλογο λοιπόν είναι , ότι ο κάθε νουνεχής πολίτης οφείλει να πορεύεται προς την υλοποίηση του ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ για τον άνθρωπο , είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο ηθικού περιεχομένου , καταξίωσης και αποδοχής , σε προσωπικό , οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο.

Διασφαλίζει και προασπίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα , καλλιεργεί τον σεβασμό σε πανανθρώπινες αξίες όπως η δικαιοσύνη , η αξιοκρατία , η ισότητα , η ισονομία και ενισχύει την αντίληψη ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Εξασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες μόρφωσης γιά όλους τους ανθρώπους και αντιμετωπίζεται η παιδεία , όχι ως μέσο κοινωνικής καταξίωσης ,αλλά ως μέσο προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.

Διαποτίζει τις σχέσεις πολίτη _ κράτους με αισθήματα αμοιβαίας υπευθυνότητας και περιορίζει δράσεις πελατειακές και αντιδημοκρατικές.

Είναι η έκφραση της ολοκληρωμένης αποστολής του ανθρώπου , στη ζωή .

Αποτελεί την ισορροπία , του είναι και του εγώ του επάνω στη γή , αφού μετά θάνατον ” ού παραμένει ο πλούτος , ού συνοδεύει η Δόξα ……Μακάρι οι ειρηνοποιοί ότι υιοί Θεού κληθήσονται.

Από τότε που οι άνθρωποι οργανώθηκαν σε κοινωνίες ,παρουσιάστηκε η ανάγκη θέσπισης ηθικών κανόνων , ώστε να εξασφαλίζεται ο αλληλοσεβασμός και η αρμονική συνύπαρξής τους.

Βέβαια , κάθε εποχή αναλόγως προς τις τάσεις , την ιδεολογία και την νοοτροπία που κυριαρχούν στην κοινωνία , καθώς και τα πιστεύω και τις ανάγκες της , διαφοροποιείται ως προς το βαθμό προσέγγισης αξιών και την αποδοχή τους , όπως είναι ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ.

Αντίθετα , σήμερα θεωρούμε αδιανόητα τέτοια φαινόμενα , σε μια εξελιγμένη κοινωνία του εικοστού πρώτου αιώνα.Ωστόσο στον εννοιολογικό του πυρήνα , ο όρος ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ παραμένει ο ίδιος.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ άπτεται της ηθικής , γι’ αυτό και το αίτημα για την ύπαρξή του είναι διαχρονικό.Από τότε που συνειδητοποιείται ο ανθρωπισμός ως αξία , αναδεικνύεται σε αξία απόλυτη.

Ολόκληρος ο ελληνικός πολιτισμός , όπως ανακύπτει από τις κύριες εκδηλώσεις του , την πολιτική , την τέχνη , την φιλοσοφία κ.λ.π. αντιμετωπίζει τον άνθρωπο όχι μόνο σα βιολογικό ον , αλλά σαν ον θεωρητικό , ανακαλύπτοντας την αξία του νου και του λόγου.

Τη φροντίδα για τον άνθρωπο και τη διάκρισή του αυτή , κληρονόμησε η Αρχαία Ελλάδα στον Χριστιανισμό , με τον οποίο πραγματοποιείται ιστορικά το” δεύτερο ” μεγάλο κίνημα , υπέρ των αξιών του ανθρωπισμού.

Σύμφωνα με τις αρχές του Χριστιανισμού , κυρίαρχη θέση στον άνθρωπο έχουν ο ψυχικός κόσμος και η ηθική τελείωση του.

Το πρώτο κέντρο του ανθρωπισμού υπήρξε η Φλωρεντία , χάρη στις μεγάλους ποιητές Δάντη , Πετράρχη ( που ίδρυσε και την πρώτη έδρα της ελληνικής , για το δάσκαλο του Λεόντιο Πιλάτο ) και τον Βακκάκιο.

Από την Ιταλία , το κίνημα ανθρωπισμού εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη.

Στην Ολλανδία με τούς Αγρίκολα και Έρασμος .Στην Γερμανία με τον Ιωάννη Ρευχλίνο , στη Γαλλία με τους Ιανό Λάσκαρη και Γουλιέλμο Βουδαίο , στην Αγγλία με το Θωμά Μώρο κ.λ.π.

ΧΩΡΙΣ. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ. ΑΞΙΕΣ :

Αν ζει κανείς χωρίς ανθρωπιστικές αρχές , δεν είναι παρά σκουπίδι και στάχτη.

Ο Άνθρωπος είναι του κόσμου ο πολίτης _ Αντισθένης_ ( Κυνικός Φιλόσοφος 445_360 π.χ.).

Ο Άνθρωπος δεν είναι ότι γεννιέται , αλλά ότι γίνεται_Γκαίτε ( 1749_1832).

Η αξιοπρέπεια του πλησίον :

” Πάντα μου φαινόταν πολύ παράξενο , πώς ένας άνθρωπος θα μπορούσε να αισθάνεται τιμή , με την ταπείνωση των ομοίων του _Μαχάτμα Γκάντι ( 1689_1948).

Το ποιο δύσκολο από όλα είναι ν’ αρέσεις σε πολλούς _ _Δημοσθένης.

Σας. Ευχαριστώ

Δημήτριος. Μητρόπουλος

 

H ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ

Α Ρ Ε Τ Ε Σ’. Τ Ο Υ Β Ο Υ Λ Η Τ Ι Κ Ο Υ

H ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στη μορφή είναι ΑΔΥΝΑΜΙΑ . Στην ουσία ΔΥΝΑΜΗ . Στις σχέσεις ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ . Στην ενέργεια ΕΙΡΗΝΙΚΗ .’ Στην συναλλαγή ΕΠΙΤΥΧΗΣ . Στην προέκταση ΘΕΙ”ΚΗ .

_Στη μορφή φαίνεται αδυναμία , το να εκδικείσαι αυτόν που σε έβλαψε.Στην ουσία όμως είναι δύναμη .Δεν τον φοβάσαι , γι’αυτό δεν προσπαθείς να τον εκδικηθείς , να τον εκμηδενίσεις.

Δεν χάνεις τον έλεγχο του σκάφους της ψυχής σου , στη τρικυμία του θυμού.

Συγκρατείς τον εαυτό σου , την αγανάκτηση σου και δεν αυτοδικείς εσύ , αλλά αφήνεις το Θεό να ενεργήσει , που είναι καρδιογνώστης , αλάνθαστος , παντοδύναμος.

Η ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ,διδάσκει την μετριοπάθεια , την συγγνώμη , την αοργησία , την μακρυθυμία , την πραότητα και την αμνησικακία.

Ο ΑΝΕΞΙΚΑΚΟΣ εγκαταλείπει την εκδίκηση χάριν της ειρήνης και ανταποδίδει με ευεργεσία το κακό , που έχει υποστεί προς τον πλησίον , λέγει ο Άγιος Νεκτάριος.

Στις σχέσεις ονομάσαμε την ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ κοινωνική και γιατί χωρίς την ανοχή της , δεν μπορεί να υπάρξει συμβίωση και συνεργασία , κοινωνικότητα , αλλά και γιατί κοινωνεί και συνδέεται με πλήθος αρετών.

Πρώτα λοιπόν , η ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ειρηνεύει τους άλλους , αλλά δεύτερο και κυρίως επιβραυέβει την γαλήνη στον ίδιο τον προσβεβλημένο.

Στην ενέργεια είναι ειρηνική . Κατορθώνει διπλή ειρήνη.Ειρηνοποιεί πρώτα τους τρίτους , που θέλουν να εκδικηθούν αυτοί γιά λογαριασμό του ζημιωμένου , με απρόβλεπτες ποεκτάσεις .(Ευτυχώς έχει εκλείψει από την πατρίδα μας το φαινόμενο της βεντέτας.)

Η ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ έχει ενεργητικό χαρακτήρα.Φαίνεται παράδοξο αυτό.Πως ενεργητικό , εφόσον δεν κάνουμε τίποτε και τούτο χάριν της ανεξικακίας.

Και όμως . Κάνουμε πάλη μεγάλη , για να μη κάνουμε τίποτα , χάριν ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ. Πάλη αιματηρή πολλές φορές .Το ξέρουν όσοι έχουν πείρα.

Η ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ η αλλιώς ΑΚΑΚΙΑ , ήταν ένα μικρό κυλινδρικό πορφυρό σακούλι , που κρατούσε στο ένα χέρι ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου , στις επίσημες τελετές.

Περιείχε χώμα και συμβόλιζε τα φθαρτά και πρόσκαιρα , χαρακτηριστικά της επίγειας εξουσίας του.

Ανήκει στα βυζαντινά αυτοκρατορικά διάσημα ,( insigia ) , στά σύμβολα , τα εξωτερικά γνωρίσματα που έφερε ο αυτοκράτορας , ως δηλωτικά της εξουσίας τους.

ΑΝΕΞΙΚΑΚΟΣ , είναι ο μη εκδικητικός που δεν κρατά μίσος , κακία , που δεν μπορεί να κάνει κακό , επειδή έχει αγαθή και αθώα ψυχή .Είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να πειράξει ούτε μυρμήγκι ,ο αμνησίκακος και ευρύτερα ο μακρόθυμος.

Ο ΑΝΕΞΙΚΑΚΟΣ και υπομονετικός γέροντας , που τον εγκατέλειψαν τα παιδιά του στο Γηροκομείο ,αναφέρεται σαν υπόδειγμα της αρετής της ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ .

Συγκινητική πράγματι και διδακτική ιστορία .Απλοί άνθρωποι γεμάτοι αγάπη , υπομονή και ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ , που ζουν εν θεώ αφήνοντας τα , όλα στην πρόνοια του Θεού.

Είναι πράγματι ψυχικός άθλος , όταν ένας άνθρωπος , ενώ βρίσκεται στην γεροντική ηλικία και έχοντας μεγαλώσει παιδιά , καταλήξει σε γηροκομείο , να καταφέρει να αποβάλλει από την ψυχή του , την πικρία της εγκατάλειψης.

Και όχι μόνον αυτό , αλλά να δικαιολογεί τα παιδιά του , πως δεν ήθελαν να τον πάνε στο Γηροκομείο , αλλά τους ανάγκασαν οι περιστάσεις .

Μπήκε λοιπόν ο παππούς στον οίκο ευγηρίας , ένα περιποιημένο κτίριο με μεγάλη αυλή , όμως κλειστή με κάγκελα.

Κατά ευτυχή συγκυρία , τα εγγονάκια του τα έστελναν σ’ ένα δημοτικό σχολείο , που ήταν λίγο πιο πέρα από το Γηροκομείο.

Έτσι ο παππούς έστηνε καρτέρι στα κάγκελα , πότε να περάσουν να τα δει;

Τα φώναζε κι εκείνα πλησίαζαν τα κάγκελα της μεγάλης αυλής του Γηροκομείου , τον χαιρετούσαν και με το παιδικό τους γέλιο του έφερναν την άνοιξη στην πονεμένη του ψυχή.

Περνούσε το τρεμάμενο χέρι του ανάμεσα στα κάγκελα και χάιδευε τα κεφαλάκια τους.

Μετά ερχόταν η σειρά των εγγονών να περάσουν τα παιδικά χεράκια τους από τα κάγκελα , να ανοίξουν τις φουχτίτσες τους , για να πάρουν τις καραμέλες , που κάθε πρωί τους κερνούσε ο παππούς.

Και ο Θεός αυτή την συμπεριφορά του παππού την άμειψε .Ένας από τους γαμπρούς του πονόψυχος άνθρωπος καθώς ήταν , τον έβγαλε από το Γηροκομείο , καθώς δεν ανέχτηκε αυτή την κατάσταση και τον έφερε στο σπίτι.

Ας ήταν μικρό το σπιτάκι του , η αγάπη σε όλα δίνει λύσεις.

Συγκαιφαλαιώνουμε τις Φάσεις της ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ:

1 _Πειθαναγκασμός του εαυτού μας , προς αυτοσυγκράτηση.

2_ Παροχή συγνώμης έστω και αιματηρής ψυχικά.

3_ Ειρήνη στα μύχια μας ακύμαντη.

4_ Προσευχή υπέρ του εχθρού.

5_ Αγαθοποιι’α προς αυτόν : η απτή πια απόδειξη της ειλικρινούς και γνήσιας συγνώμης ” από των καρδιών ” μας , που επισύρει την θεία συγνώμη.

Και κάτι που ξεφεύγει των στενών προσωπικών ορίων ,

6_ Προσπάθεια κατευνασμού του περιβάλλοντος που τυχόν φρυάττει , για λογαριασμό του αδικημένου.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος.

Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ευτυχία ταυτίζεται με την επιθυμία των ανθρώπων να καλύψουν τις πολύμορφες ανάγκες τους.

Δυστυχώς, όμως σήμερα, η ευδαιμονία ταυτίζεται με τα υλικά αγαθά, με αποτέλεσμα να συρρικνώνει το υψηλό αίσθημα του ανθρωπισμού.

Προτάσσεται συνήθως το “έχειν” και παραμερίζεται το “είναι”.

Ο άνθρωπος θεοποιεί το χρήμα και υποδουλώνεται στα πράγματα, μένοντας κενός εσωτερικά.

Άκριτα ο σημερινός άνθρωπος αντιγράφει την επιφάνεια και δεν φτάνει ποτέ στην ουσία, με αποτέλεσμα την αλλοίωση του ανθρώπινου προσώπου.

Είναι Νάρκισσος και φίλαυτος.

Πιστεύει στο όραμα της διασημότητας, που τον οδηγεί στην υιοθέτηση αθέμιτων μέσων προκειμένου να επιτύχει το σκοπό του.

Δεν διαπαιδαγωγείται ορθά, όπως συνέβαινε κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Ο Περίανδρος Κυψέλου ο Κορίνθιος (443-355π.χ.) αν και τόσο η οικογενειακή του κατάσταση, όσο και η προσωπική του ζωή δεν υπήρξαν αρκούντως ισάξιες της υψηλής του διάνοιας, πάρα ταύτα διακρίθηκε για την πνευματική του οξύτητα, το σπινθηροβόλο του πνεύμα, την σπάνια θυμοσοφία του.

Κατήργησε τους βάρβαρους θεσμούς και την αγοραπωλησία των δούλων, προστάτευσε τα γράμματα και τις τέχνες, καταπολέμησε την ασωτία και τη χλιδή και θέσπισε την τιμωρία των τεμπέληδων και των οκνηρών.

Έλαβε μέτρα κατά της αστυφυλίας και κατέστησε την αυλή του κέντρο πνευματικής και καλλιτεχνικής κίνησης, με πανελλήνια προβολή και ακτινοβολία.

Στους χρόνους της ακμής, ο Αθηναίος μπόρεσε να διαπλάσει ένα από τους ωραιότερος τύπους άνδρα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, ρωμαλέο στο σώμα και λεπτό στο πνεύμα. Εξ’ ου και το ρητό “νους υγιής εν σώματι υγιεί”.

Όταν το παιδί γινόταν επτά χρόνων, πήγαινε στο Διδακαλειό υπό την επιτήρηση του παιδαγωγού, καθήκον του οποίου ήταν να συνοδεύσει το παιδί στο σχολείο, να περιμένει και όταν τελειώσουν τα μαθήματα να το συνοδεύσει πάλι στο σπίτι του.

Γενικά πάντως μεριμνούσε για την αγωγή του.

Στα διδασκαλία διδάσκοντο τα γράμματα από τους γραμματιστρές και η μουσική από τους κιθαρωδούς, η δε φοίτηση διαρκούσε τρία (3) χρόνια.

Μετά τα παιδιά πήγαιναν στις παλαίστρες όπου γυμνάζονταν οι έφηβοι υπό την καθοδήγηση του παιδοτρίβη.

Οι γυμναστικές ασκήσεις δεν ήταν τόσο σκληρές όσο των Σπαρτιατών. Περιελάμβαναν κυριότερο το “πένταθλον” (δρόμος, άλμα, πάλη, δίσκος, ακόντιο).

Όταν ο νεαρός Αθηναίος συμπλήρωνε το 18ο έτος της ηλικίας του υποχρεούτο να φοιτήσει στο γυμνάσιο, όπου σε ιδιαίτερη στοά διδάσκετο τις στρατιωτικές ασκήσεις.

Όμως αυτό δεν τον εμπόδιζε να παρακολουθεί και τα σχολεία των φιλοσόφων.

Όσο για τις θεωρίες των φιλοσόφων προγόνων μας περί αγωγής ο Σωκράτης θεωρούσε την αρετή σαν μέσο διαπαιδαγώγησης.

Η μέθοδος που χρησιμοποιούσε για διδασκαλία λεγόταν “Σωκρατική” μετονομασθείσα σε “ευρετική ή διαλεκτική”.

Ο Πλάτων είναι ο πρώτος συγγραφέας, ο οποίος έγραψε επιστημονικό βιβλίο περί αγωγής.

Κάθε φορά που εξετάζεται η σπουδαιότητα της κοινωνικής παιδαγωγικής, “Η Πολιτεία και οι Νόμοι” του Πλάτωνα διεγείρουν το αδιάπτωτο και αμέριστον ενδιαφέρον και την εκτίμηση των παιδαγωγών αλλά και εκείνων που σωστά και λογικά σκέπτονται και ενεργούν.

Ο Ξενοφών, ο οποίος υπήρξε (443-355 π.Χ.) ιστορικός, φιλόσοφος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, καθώς και μαθητής του Σωκράτη έγραψε δύο βιβλία περί αγωγής.

Το πρώτο αναφέρεται στην αγωγή της γυναίκας, ενώ το δεύτερο που τιτλοφορείται “Κύρου παιδεία”, με το πρόσχημα ότι περιγράφει την αγωγή των Περσών, αναφέρει ένα σύστημα αγωγής παρόμοιο με των Σπαρτιατών.

Εκείνοι για να τον ανταμείψουν για τις ευεργεσίες του, τον διόρισαν πρόξενο και του δώρισαν σπίτι και χωράφι στη Σκυλούντα Ηλείας κοντά στη όχθη του Αλφειού, όπου έζησε αγροτική ζωή με τη γυναίκα του Φιλησία και τους δύο γιούς του.

Μία από τις σοφές ρήσεις του είναι “της αχαριστίας έπεται η αναισχυντία”.

Ο διάσημος πρόγονος μας Αριστοτέλης που γεννήθηκε στα Στάγιρα της Μακεδονίας μας, ίδρυσε στην Αθήνα το Λύκειο όπου δίδασκε περπατώντας όρθιος συνεχώς, γι’ αυτό η Σχολή του Ονομάστηκε “περιπατητική”.

Μαθήτευσε στη Σχολή του Πλάτωνα, την οποία ονόμασε” ιερό των Μουσών”.

Ο πατέρας του Νικόμαχος ήταν ιατρός και ο ίδιος κάτοχος πολλών φυσικών γνώσεων.

Διέπρεψε στην Φιλοσοφία αλλά και στις επιστήμες της λογικής, της ψυχολογίας της Ρητορικής, της φυσικής, και της Μεταφυσικής. Αντίθετα προς τον ιδεαλιστή Πλάτωνα επέκρινε δριμύτατα τον κοινωνισμό του και υπερασπίστηκε την οικογένεια και την ατομική ιδιοκτησία θεωρώντας την σπουδαίο παράγοντα αγωγής.

Δεν δέχεται την ιδιωτική αγωγή των Αθηναίων, αλλά ζητά από την πολιτεία να διευθύνει την εκπαίδευση των νέων, για να είναι ενιαίος σε όλους ο σκοπός της αγωγής, ο οποίος έχει σαν στόχο την διδασκαλία της αρετής.

 

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΟΥ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΟΥ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Ο άνθρωπος έχει προσωπικότητα και αντιδρά στα ένστικτα και τα συναισθήματά του με βούληση ελεύθερη.

Υμνούμε και δοξάζουμε τους ήρωες των πολέμων, τους επαναστάτες και τους ελευθερωτές για την προσφορά τους στην κοινωνία.

Η επιλογή αυτή ήταν δική τους στηριζόμενη στην ελεύθερη βούλησή τους.

Αν δεν υπήρχε ελεύθερη βούληση, γιατί να τιμάμε την μνήμη των Αγίων της Θρησκείας και να μην τιμάμε τον Θεό που προίκισε αυτούς τους ανθρώπους. Γιατί να επαινούμε και να βραβεύουμε τον μαθητή, τον σπουδαστή και να μη βραβεύουμε τον Θεό, το γονέα ή κάποιο άλλο αίτιο?

Αν η φύση γεννούσε τους ανθρώπους προκαθορισμένα και προκαταβολικά τέλειους και ατελείς, τότε η θρησκεία και η παιδεία που φωτίζουν με καλά διδάγματα τον άνθρωπο δεν θα είχαν ουσιώδη αξία, διότι δεν θα προσέφεραν τίποτα, ευρισκόμενες προ τετελεσμένου γεγονότος.

Η θεία φύση, ο Θεός που “αεί γεωμετρεί” δεν δημιούργησε ευθύς εξ’ αρχής έναν τελειοποιημένο άνθρωπο, αλλά τον έχει εντάξει σε μια διαρκή διαδικασία τελειοποίησης, δηλαδή “εν τω γίγνεσθαι εν τω τελειούσθαι.”

Διαρκώς να γίνεται και να εξελίσσεται να μην έχει γίνει απ’ αρχής.

Σκεφτείτε τι ατέλεια, τι δυσαρμονία, τι κορεσμός, τι πλήξη θα υπήρχε αν τίποτε δεν μετεβάλετο και το κάθε τι να είχε δημιουργηθεί από την αρχή.

Θα υπήρχε άραγε ευτυχία στη ζωή, αν η φύση μας έδινε άκοπα και με άνεση, όλα τα υλικά αγαθά?

Αν μας έδινε την ίδια αξία και την ίδια δύναμη πνεύματος και σώματος σε όλους.

Τότε απλούστατα θα τρώγαμε, θα παχαίναμε, θα κοιμώμεθα σαν τα ζώα, χωρίς ιδεώδη εξέλιξης, βελτίωσης υπεροχής.

Ο Χριστός μίλησε καθαρά :”ουκ ήλθον βάλει ειρήνη, αλλά μάχαιραν”. Δεν ήλθα να σας αποκοιμήσω και να σας κάνω ευτυχείς, να ζείτε με ευτυχία και ανάπαυση, αλλά για να αγωνιστείτε για την πνευματική και υλική ευτυχία.

Ο άνθρωπος είναι προσωπικότητα με ελεύθερη βούληση και όχι δούλος του σώματος, των ορμών και των ενστίκτων του.

Αν ό,τι κάνουμε, δεν το κάνουμε ως ελεύθερη βούληση, τότε δεν θα υπήρχε μετάνοια, δεν θα υπήρχε δισταγμός, φόβος.

Ούτε ευθύνη όταν κάνουμε ένα κακό, αφού κάποιος άλλος θα ήταν υπεύθυνος για μας.

Π. Χ. η φύση, τα ένστικτα, η κληρονομικότητα ή κάποια άλλη αιτία.

Η ελευθερία βούλησης παρέχει την τάση εξέλιξης και της δύναμης για πρόοδο. Αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος δεν ήλθε να ξεκινήσει, “απ’ εδώ και να φτάσει έως εκεί”.

Ο Γκαίτε είχε πει : “Εκείνος ο οποίος ενώ είναι ψυχικά ελεύθερος δεν επιδιώκει το αγαθό και το τέλειο, δύο πράγματα μπορούν να συμβαίνουν: ή ότι δεν έχει αυτεπίγνωση της ελευθερίας του και ικανότητας για άνοδο, ή ότι αρέσκεται να μένει δέσμιος και δούλος των παθών, του εγωϊσμού, της υπερηφάνειας, της υπεροψίας, της φιλοδοξίας, της φιληδονίας του και της δειλίας του”.

Ο άνθρωπος έχει ένστικτα, αλλά κυβερνάται από τη λογική.

Ανήκει στο φυσικό κόσμο, αλλά είναι ξεχωριστή πνευματική οντότητα. Ζει τα φυσικά γεγονότα, αλλά κινείται έξω από αυτά. Θέτει σκοπούς, αλλά συνειδητοποιεί υπεύθυνα τις πράξεις του.

Τέλος, ο άνθρωπος όσο περισσότερο είναι ψυχικά ελεύθερος., άλλο τόσο υπεύθυνος είναι. Και είναι περισσότερο υπεύθυνος, όσο είναι και ψυχικά ελεύθερος.

Αυτή η ευθύνη, που πηγάζει από την ελευθερία της βούλησης, συντελεί στη δημιουργία του εσωτερικού κάλους και στην ακτινοβολία, προς τους συνανθρώπους του.

Αν η φύση δεν είχε δημιουργήσει τον άνθρωπο “εν τω γίγνεσθαι” δεν θα υπήρχαν τα επίθετα του δεύτερου όρου της σύγρισης.

Τα επίθετα της άμιλλας, της προσπάθειας προς εξέλιξη προς υπεροχή : καλός – καλύτερος, σοφός – σοφότερος, άξιος – αξιότερος κ. λ. π.

Αν γεννιόμασταν όλοι ωραίοι, δυνατοί, σοφοί, τέλειοι, τότε δεν θα υπήρχε χαρά, ενδιαφέρον, αγώνας για την διαρκή βελτίωση.

Τότε η λέξη πρόοδος θα ήταν άγνωστη.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον η φύση έκανε τον άνθρωπο εν τω γίγνεσθαι και τελειοποιημένον.

Τον προίκισε όμως με ελευθερία σκέψεως και εξέλιξης, με οδηγούς τους νόμους των υψηλών αρχών. Ο κόσμος που μας περιβάλλει δεν είναι μια αμετάβλητη κατάσταση.

Είναι κάτι που συνέχεια γίνεται, μεταβάλλεται , είναι το “πάντα ρει”, “του Ηράκλειτου.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΑΡΕΤΕΣ  ΤΟΥ  ΒΟΥΛΗΤΙΚΟΥ  ΤΟΥ  ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΑΡΕΤΕΣ  ΤΟΥ  ΒΟΥΛΗΤΙΚΟΥ  ΤΟΥ  ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Η   Χ Ρ Η Σ Τ Ο Τ Η Τ Α

Η. ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ περιλαμβάνει την καλοσύνη , την τιμιότητα και τη δικαιοσύνη του Θεού.

Είναι μία κοινωνική αρετή , που δίνει μία ανακούφιση στο περιβάλλον. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος υπάρχει στο περιβάλλον , ξεκουράζει εκείνους που είναι γύρω του.

Γι’ αυτό ο Χρηστός άνθρωπος είναι αξιαγάπητος , είναι συμπαθής.

Γράφει ο Απόστολος Παύλος στούς Κορινθίους Β’ του επιστολή.

” Μηδεμίαν εν μηδενί διδόντες Προσκοπήν , ίνα μη μωμηθή η διακονία , αλλά εν’ παντί συνιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι , εν ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΙ.”

_ Το δεύτερο χριστιανικό γνώρισμα της Χριστιανικής αγάπης , στον ύμνο της αγάπης , είναι η ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ. “Η αγάπη μακροθυμεί” είναι το πρώτο .Το δεύτερο είναι ” η αγάπη ΧΡΗΣΤΕΥΕΤΑΙ.”

Τι θα πεί ” η αγάπη Χρηστεύεται ” .

Θα πει ότι η Χριστιανική αγάπη έχει μέσα της τη ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ , δηλαδή την αγαθοεργία .Και επομένως , ο χριστιανός του οποίου η αγάπη έχει την ιδιότητα της ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑΣ , σπουδάζει να είναι χρήσιμος και επωφελής στον πλησίον και όχι μόνο αυτό , δράττεται κάθε ευκαιρίας , όπως φανεί ευεργετικός και προσπαθεί να δημιουργήσει τέτοιες ευκαιρίες.

_ ΠΩΣ. ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ.

Με ελεημοσύνη προς τους φτωχούς και πολλές φορές και άπορους :

Η ελεημοσύνη μπορεί να γίνεται και από ανθρώπους που είναι ξένοι προς τη Χριστιανική αγάπη , γιατί μπορεί να είναι κάποιος γενναιόδωρος.

Επιπλέον , είναι φυσικό ο άνθρωπος , να αισθάνεται οίκτο και λύπη για τη δυστυχία του άλλου και υπάρχουν πολλοί τόσο πονετικοί άνθρωποι , οι οποίοι δεν μπορούν να βλέπουν τον άλλο να πάσχει , αν και όλη τους η ζωή , κάθε άλλο παρά Χριστιανική μπορεί να χαρακτηρισθεί.

Επίσης άλλοι , επειδή θέλουν να απαλλαγούν , από την καθημερινή ενόχληση αυτού που ζητεί βοήθεια αναγκάζονται να προσφέρουν και κάνουν την ελεημοσύνη τους.

Υπάρχουν και κάποιοι που βοηθούν , γιατί σκέπτονται ότι μπορούν να βρεθούν και αυτοί κάποτε στη θέση εκείνου που ζητεί σήμερα βοήθεια.Η σκέψη αυτή , γεννά σ’ αυτούς φιλεήμονα διάθεσή.

_ Η χρηστότητα δεν είναι μία τυπική καλοσύνη , αλλά μια καλοσύνη με έργα αγαθά , που φανερώνουν την αγάπη του Χρηστού , προς τον πλησίον του.

Η αγάπη του Χριστιανού δείχνεται βασικά με τη συγχώρεση , αλλά και με έργα αγάπης και ενδιαφέροντος προς το συνάνθρωπο , ακόμα και αν αυτός μισεί τον άνθρωπο του Θεού.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ. ΣΧΕΤΙΚΑ :

Ενδυθείτε λοιπόν , ως εκλεκτοί του Θεού , άγιοι και αγαπημένοι , σπλάχνα οικτιρμών , ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ , ταπεινοφροσύνην , πραότητα , μακροθυμία , υποφέροντας αλλήλους και συγχωρούντες εις αλλήλους , εάν τις έχει παράπονον κατά τινός.

_ Κατηργάσθη τη μεγάλη εξιλεωτική θυσία , ούτως ώστε να μπορέσουμε να έχουμε πληρότητα χαράς και να υπεραμυνθούμε σύμφωνα , με τη χάρη του , τη μετάνοια και τη ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ της , διδάσκει η εκδήλωση ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑΣ του Θεού.

Το προιόν αυτό του πνεύματος του Θεού , συνίσταται όχι μόνο από αγαθωσύνη , πίστι , χαρά , αγάπη , και ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ , αλλά και από ειρήνη , πραότητα , μακροθυμία και εγκράτεια.

Είναι η ιδιότητα που οι Χριστιανοί , πρέπει να φορέσουν σαν ένδυμα :

” Ενδυθείτε λοιπόν , ως εκλεκτοί του Θεού άγιοι και αγαπημένοι , σπλάχνα οικτιρμών , ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ , ταπεινοφροσύνην”.

Έχουν τις ιδιότητες της αγάπης , της ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑΣ , της πίστης στο Θεό , της χαράς , ειρήνης και εγκράτειας;

Υπερέχουν σε πίστι , αλλά και σε αγάπη , σε χαρά , σε ειρήνη , σε μακροθυμία , σε ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΑ , σε αγαθοσύνη , σε πραότητα και σε εγκράτεια.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ Η. ΘΕΡΑΠΕΥΤΚΗ. ΔΥΝΑΜΗ. ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

_Τα τελευταία περίπου (40) σαράντα χρόνια , ο επιστήμονας Πανεπιστημίου του ΧΑΡΒΑΡΝΤ( Harvard) , Δρ.Χέρμερτ Μπένσον , (Herbert Benson , MD) , διεξάγει τις δικές του μελέτες γιά την προσευχή.

Ο ΜΠΕΝΣΟΝ έχει καταφέρει να αποδείξει σε μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου , τις φυσικές αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό , όταν κάποιος προσεύχεται.

Τα συμπεράσματά του , επιβεβαιώνονται κι από πρόσφατη έρευνα του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ. ΠΕΝΣΙΛΒΑΝΙΑΣ , από την οποία προκύπτει η εικόνα μιας έντονης και πολύπλοκης εγκεφαλικής , δραστηριότητας κατά τη διάρκεια της προσευχής:

Όταν δηλαδή , ένα άτομο βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη συγκέντρωση , αρχίζει να παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα στο κύκλωμα του βρεγματικού λοβού του εγκεφάλου _ αυτό δηλαδή , που το βοηθά να προσανατολίζεται στον περιβάλλοντα χώρο και να κάνει τη διάκριση μεταξύ του εαυτού του και του γύρω κόσμου.

Ο ΒENSON έχει αποτυπώσει επίσης , την ” γαλήνη ” που στη συνέχεια περιβάλλει ολόκληρο τον εγκέφαλο.

_ Ταυτόχρονα , όμως , διαπίστωσε ότι τα κυκλώματα του μετωπιαίου και του κροταφικού λοβού ( τα οποία ελέγχουν το χρόνο και επιφέρουν αυτογνωσία ) αποσυνδέονται πλήρως .

” Η διασύνδεση σκέψης και επίγνωσης του οργανισμού διαλύεται εντελώς ” , λέει ο BENSON.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής :

” Κατά τη διάρκεια της προσευχής , τα πάντα αναβαθμίζονται συναισθηματικά και καταγράφονται στον εγκέφαλο ως ιδιαίτερα σημαντικά. Ίσως αυτό να ευθύνεται για την αίσθηση του δέους και της γαλήνης που αισθάνεται κάποιος , όταν προσεύχεται .

Το σώμα χαλαρώνει και η φυσιολογική δραστηριότητά του γίνεται ομοιόμορφη και είναι καλορυθμισμένη.

Μήπως όλα αυτά σημαίνουν ότι επικοινωνούμε σε μια υψηλότερη διάσταση από αυτή που βρισκόμαστε στην πραγματικότητα ;

” Αυτή η ερμηνεία είναι καθαρά υποκειμενική “, λέει ο BENSON .

” Εάν είστε θρησκευόμενοι , τότε αυτό θεωρείται ως δεδομένο ότι προέρχεται από το Θεό.

Αν δεν είστε θρησκευόμενοι , τότε προέρχεται από τον εγκέφαλο.”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΑΝΔΡΕΙΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1 8 2 1

Η ΑΝΔΡΕΙΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1 8 2 1 ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

” Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”.

Ανδρέας. Κάλβος.

_ΔΙΑΚΟΣΙΑ (200 )χρόνια φέτος από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ , τιμούμε και ευγνωμονούμε τους ήρωες και αγωνιστές , που με ” αρετήν και τόλμην ” ύψωσαν το ανάστημα τους εναντίον του οθωμανικού στρατού , με σκοπό την αποτίμαξη της οθωμανικής κυριαρχίας και την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους .

Στην ουσία , μιά χούφτα ραγιάδων , ένας αγράμματος , φτωχός και κατατρεγμένος λαός , αγωνιζόταν για την απελευθέρωση ενός Έθνους .

Ελλάδα δεν υπήρχε.Υπήρχαν όμως ζωντανές και άσβεστες μνήμες ενός ένδοξου παρελθόντος .Και αυτές οι μνήμες μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά , θερμαίνονταν στα κρυφά σχολειά και περίμεναν το πλήρωμα του χρόνου , ώστε να γίνουν εφαλτήριο αγώνα γιά την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

_ Οι πολεμιστές του ‘ 21 είχαν την πεποίθηση ότι το ένδοξο παρελθόν τους δημιουργούσε υποχρεώσεις , για το μέλλον του τόπου τους.

Αναμφισβήτητα , το μεγαλύτερο μερίδιο ηρωισμού , κατά την περίοδο της Επανάστασης του 1821 , ανήκει στους άνδρες και την στρατηγική τους , που πολέμησαν με ΑΝΔΡΕΙΑ στήθος με στήθος τον εχθρό , προκειμένου να κατατροπώσουν τα τουρκικά στίφη.

Οι άνδρες στα ταμπούρια , αλλά και οι γυναίκες στα μετόπισθεν , που και η δική τους προσφορά δεν ήταν μικρή.

_

Κοντά στην ψυχική τους τόλμη , ήταν και Η ΑΝΔΡΕΙΑ τους , που σημαίνει την αντιμετώπιση του Θανάτου με ψυχραιμία , το θάρρος απέναντι στα δεινά , την τόλμη στους κινδύνους.

Ο ΑΝΔΡΕΙΟΣ προτιμά να πεθάνει για το καλό και το δίκαιο , παρά να σώσει τον εαυτό του με αισχρούς τρόπους .

Είναι ικανός να νικήσει τις επιθυμίες του , κάτι που είναι πιό σημαντικό από τη Νίκη σε μια Μάχη , γιατί είναι εξαιρετικά δύσκολο , να νικήσει κανείς τον εαυτό του.

Ο ΑΝΔΡΕΙΟΣ λοιπόν , έχει τη δύναμη να πολεμάει τις ηδονές και να επιβάλλεται σε αυτές.

Επί πλέον , η ΑΝΔΡΕΙΑ έχει να κάνει και με το φόβο του θανάτου.Η ψυχή που διακατέχεται από ΑΝΔΡΕΙΑ , παραμένει σταθερή κι αμετακίνητη μπροστά στο φόβο , αντιστέκεται στο πόλεμο , υπηρετεί την φρόνηση και στέκεται ψύχραιμη , στους κινδύνους .

Είναι η ηρεμία της ψυχής απέναντι στα δεινά και το θάρρος , απέναντι σε όσα έρχονται φυσιολογικά.

Η ΗΘΙΚΗ. ΑΝΔΡΕΙΑ , είναι η αρετή που εμφανίζεται σαν ηθικό σθένος κι αναδεικνύει αυτόν που την έχει κατακτήσει , ανώτερο όλων , ικανό να μείνει άκαμπτος και να μην ενδίδει στη πίεση των συμφορών .Επιπλέον δείχνει τη σταθερότητα , στις ηθικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις .

Κανένας πειρασμός , είτε υλικός , είτε πνευματικός , δεν είναι αρκετά ισχυρός , ώστε να κάμψει την σταθερότητα.

Η. ΑΝΔΡΕΙΑ οδηγεί στην τελειότητα και εισάγει τον άνθρωπο στη βασιλεία των ουρανών.

Τα χαρακτηριστικά του ΑΝΔΡΕΙΟΥ , συνοψίζονται στα εξής:

Είναι ευγενικός , λάτρης και φίλος της αλήθειας , ειλικρινής , μεγαλόψυχος , γενναίος , συμπαθής , ανεκτικός , καρτερικός , ελεύθερος , αξιοπρεπής και πάντα σε ετοιμότητα , να θυσιάσει τον εαυτό του , για χάρη των άλλων.

Η στάση και η συμπεριφορά του , προσελκύει τους πάντες και ιδιαίτερα τους αγαθούς.

Εργάζεται υπέρ του νόμου του Θεού και είναι μακάριος , γιατί βαδίζει στο δρόμο της σωτηρίας

O Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του γράφει:

” Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς.Ημείς αν δεν είμεθα τρελοί , δεν έκάναμε την επανάσταση , διότι ηθέλαμε συλλογιστεί πρώτον διά τα πολεμοφόδια , καβαλλαρία μας , πυροβολικό μας , πυροτοθήκες μας , τα μαγαζιά μας , ηθέλαμε λογαριάσει , την ειδική μας , την τουρκική δύναμη.

Τώρα όπου ενικήσαμε , όπου τελειώσαμε με το καλό τον πόλεμό μας , μακαριζόμεθα επαινόμεθα.Αν δεν ευτυχούσαμε , ηθέλαμε τρώγει κατάρες , αναθέματα.”

Ανίκητος σύμμαχος , που τους έδινε δύναμη και αναπτέρωσε το φρόνημά τους , ήταν η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ.

Έλεγε χαρακτηριστικά ο Γέρος του Μωριά:

” Οι Έλληνες είναι τρελλοί , αλλά έχουν γνωστικό Θεό , που τους προστατεύει”.

Και είναι αλήθεια ότι πολλές φορές ο Θεός , η Παναγία και οι Άγιοι της Εκκλησίας μας , έδειξαν ζωντανή την παρουσία τους και έσωσαν το υπόδουλο Γένος.

” Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν , πέρασαν ,

Θ’ ρθούνε , θα περάσουν .

Κριτές θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι , οι νεκροί”.

Αυτοί οι στίχοι του ΚΩΣΤΗ. ΠΑΛΑΜΑ εκφράζουν , με τον πιό σαφή τρόπο , το χρέος μας απέναντι σε όλους εκείνους , που με τους αγώνες και την θυσία τους κατάφεραν να παραδώσουν στα χέρια της νέας γενιάς , μια Πατρίδα ελεύθερη.

Σε όλους αυτούς που πίστευαν , ότι το μέλλον της Πατρίδος είναι στα χέρια των νέων ανθρώπων και φρόντισαν να αναστήσουν μέσα από τα συντρίμμια και τα χαλάσματα το Ελληνικό νεοσύστατο κράτος , με μόνη υποχρέωση να σεβαστούμε το παρελθόν και να διατηρήσουμε ελεύθερη την Πατρίδα.

Μεγαλύτερος και πιό καίριος ήταν ο αγώνας που ξεκίνησε μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος.

Αυτό που τόσο εύγλωττα περιέγραψε ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ στα Απομνημονεύματά του , πως από το ” ΕΓΩ” να φτάσουμε στο “ΕΜΕΙΣ”.

“Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί , να την φυλάμε κι όλοι μαζί και να μην λέγει ούτε ο δυνατός ” ΕΓΩ” , ούτε ο αδύνατος .Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς “ΕΓΩ” ; Όταν αγωνιστεί μόνος του και φτιάχνει η’ χαλάσει , να λέγει “ΕΓΩ”.Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν , τότε να λέμε ” ΕΜΕΙΣ”.

Είμαστε εις το “ΕΜΕΙΣ” και όχι εις το “ΕΓΩ”.Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση , αν θέλομεν να φκιάσομεν χωρίον , να ζήσουμε όλοι μαζί”

Υποκλινόμαστε μπροστά στους ήρωες αγωνιστές , που μας χάρισαν μια ελεύθερη Πατρίδα .

Όσο βαρύς κι ατέλειωτος κι αν μοιάζει ο χειμώνας , όσο και αν μας ταλαιπωρεί το κρύο , πάντα ξέρουμε πως η άνοιξη θα έρθει.Και μήπως έρχεται μόνο στη φύση;

Η άνοιξη ήρθε κάποτε και στη ζωή του Έθνους μας.Πωςόμως ήρθε ; Δεν την βρήκε τυχαία ο λαός μας , ούτε του χαρίστηκε .Πολέμησε σκληρά , με γενναιότητα και ΑΝΔΡΕΙΑ , για να την φτιάξει . Έχυσε το αίμα του , για να την αποκτήσει.” Την άνοιξη , αν δεν την βρεις την φτιάχνεις ” λέει αποφθεγματικά ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ.

Στις δοκιμασίες των ημερών μας , στον παρατεταμένο χειμώνα της κοινωνικής μας ζωής , δεν χρειάζεται φόβος και διάθεση μοιρολατρίας .

” Οι αγωνιστές πάντα νικούν.Κατακτούν την άνοιξη και την χαρίζουν σε όλους γύρω τους.Αυτό κατάφεραν και οι οπλαρχηγοί του 1821 , αυτό καλούμαστε να πράξουμε κι εμείς”

Και με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων , υποσχόμαστε να διαφυλάξουμε , μαζί με την ελεύθερη Πατρίδα μας , και τις αξίες και τα ιδανικά , που μας άφησαν ως παρακαταθήκη , μεταλαμπαδεύοντάς τα στις νέες γενιές.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΟΡΙΣΜΟΣ

Στα Ελληνικά ο όρος ” δημόσιες σχέσεις “προήλθε από μετάφραση του Αγγλοσαξωνικού όρου ” PUBLIC RELATIONS “γι’ αυτό και αμφισβητήθηκε και αμφισβητείται από πολλούς ακόμη η σωστή απόδοση , με την δικαιολογία ότι ο όρος ” δημόσιες σχέσεις ” στα ελληνικά δεν εκφράζει τα ίδια πράγματα και δεν περιλαμβάνει ο όρος “PUBLIK PELATIONS “.

Πολλοί επεχείρησαν ν’ αντικαταστήσουν τον όρο ” δημόσιες σχέσεις “με τον αντίστοιχο” ανθρώπινες σχέσεις”, αλλά πολύ γρήγορα αντιλήφθηκαν ότι και ο όρος αυτός ήταν ελλιπής.

Νομίζουμε ότι το να σκοτίζεται κανείς με την αναζήτηση ακριβών όρων , για να εκφράσουν μια τόσο πλατειά δραστηριότητα είναι ματαιοπονία και προσπάθεια χωρίς ουσία. Οι άνθρωποι δίνουν τις έννοιες που θέλουν στους όρους και τους επιβάλλουν.

Το ίδιο είχε συμβεί και όταν επρόκειτο να υιοθετηθεί ο όρος τουρισμός. Δοκιμάστηκαν πολλοί άλλοι όροι όπως ” περιηγητικός” κ.λ.π., για να επανέλθουμε στον ” Τουρισμός”, ο οποίος σήμερα δεν εκφράζει μόνο τους περιηγητές, αλλά περιλαμβάνει και κάθε δραστηριότητα που εξυπηρετεί τον τουρισμό.

Ο STEPHEN PITZCERALD έλεγε: “Η δυσχέρεια του ” ΡUBLIC RELATIONE “δεν έγκειται στο ότι δεν έχει καμμία σημασία , αλλά στο ότι σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα μαζί.”

Αυτό ακριβώς επισημαίνει την ποικιλία και την ευρύτητα των εννοιών που εκφράζει ο όρος και στα ξένα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στις Η.Π.Α. είχε διατυπωθεί μεταξύ άλλων και η άποψη ότι ” δημόσιες σχέσεις ” είναι απλά η τέχνη του να παρακινήσει τους ανθρώπους να κάνουν δουλειές μαζί σου.”

Βεβαίως δημόσιες σχέσεις δεν μπορεί και δεν είναι αυτό. Αντίθετα σ’ αυτές πρέπει να αναζητηθεί μια ιδιαιτέρως ηθικοπλαστική προοπτική , η οποία βασίζεται σε μια γενικότερη ενημέρωση με πλήρη ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα , από όλους και προς όλους ώστε , κατά την έκφραση του DAVAUT προέδρου της εταιρείας πετρελαίων Σέελ ” να αποκαθίσταται η αλήθεια εκεί όπου διεισδύουν το σφάλμα και το ψεύδος .”

Εξ αιτίας όλων αυτών των τάσεων και ασαφειών , έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς διάφοροι ορισμοί. Πάντως μπορούμε να πούμε πως οι δημόσιες σχέσεις χρησιμοποιούν σαν κατευθυντήρια ιδέα την έννοια του γενικού ενδιαφέροντος χρήσιμη πληροφορία με ΠΝΕΥΜΑ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑΣ. ΚΑΙ ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ.

Κατωτέρω παραθέτουμε μερικούς από τούς ορισμούς, πού έχουν δοθεί για τις ΔΗΜΟΣΙΕΣ. ΣΧΕΣΕΙΣ:

1_ Κατά το Αγγλικό Ινστιτούτο Δημοσίων σχέσεων ” δημόσιες σχέσεις ” είναι μια επί ειλικρινούς βάσεως , ηθελημένη προγραμματισμένη διαρκής προσπάθεια , για την δημιουργία και διατήρηση αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ μελών ενός οργανισμού ως και τούτου , με το ευρύτερο κοινό.

2_ Κατά τον LOUIS. SALLERON ” δημόσιες σχέσεις είναι το σύνολο των μέσων τα οποία χρησιμοποιούνται , από τις επιχειρήσεις για τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης στο προσωπικό τους , στους κύκλους με τους οποίους έχουν σχέσεις και γενικά με το κοινό , προς το σκοπό να ενισχύσουν την δραστηριότητά τους και να ευνοήσουν την ανάπτυξή τους .Σε τελευταία ανάλυση είναι το αρμονικό σύνολο των κοινωνικών σχέσεων οι οποίες γεννώνται από την οικονομική δραστηριότητα μέσα σ’ ένα κλίμα ειλικρίνειας και αλήθειας.

3_ Κατά το PUBLIC. RELAΤIONS. NEWS ” δημόσιες σχέσεις είναι, η δραστηριότητα σε επίπεδο διοικήσεως, η οποία σταθμίζει τις απόψεις και τις τάσεις του κοινού, συντονίζει και εναρμονίζει την πολιτική και τους τρόπους ενέργειας ενός ατόμου η’ ενός οργανισμού , σύμφωνα με το κοινό συμφέρον και εκτελεί μια προγραμματισμένη δραστηριότητα με σκοπό να επιτύχει την κατανόηση και την αποδοχή του κοινού.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

Οι Δημόσιες Σχέσεις σαν φιλοσοφία της Διοικητικής, είναι στατική ενέργεια, αναφέρεται σε γενικές αρχές ,που κατευθύνουν την Διοίκηση και είναι τρόπος συμπεριφοράς κάθε προσώπου εργαζομένου μέσα στην επιχείρηση, στον οργανισμό, τη Δημόσια Υπηρεσία κ.λ.π.

Οι Δημόσιες σχέσεις, σαν ειδική επιτελική λειτουργία, είναι δυναμική ενέργεια, για την εκτέλεση της οποίας η Διοίκηση μπορεί και πρέπει να προσλάβει ειδικούς λειτουργούς.

Ο όρος ” Δημόσιες Σχέσεις ” συχνά χρησιμοποιείται εσφαλμένα, για τμήματα των ενεργειών ή λειτουργιών τους, όπως η δημοσιότητα, η ενημέρωση, η επικοινωνία κ.λ.π. Οι ενέργειες αυτές μπορεί να αποτελούν τμήματα του συνόλου, αλλά η άθροισή τους δεν συνθέτει το σύνολο. Τα τμήματα αυτά αποτελούν τα μέσα, τα εργαλεία και δεν ταυτίζονται , με την έννοια των Δημοσίων σχέσεων.

Η σύγχυση θα ξεπεραστεί , αν κατανοηθεί καλά η βασική και κεφαλαιώδης διαφορά ανάμεσα στις Δημόσιες Σχέσεις σαν μια νέα φιλοσοφία της Διοικητικής και των Δημοσίων Σχέσεων, σαν μια ειδική επιτελική λειτουργία της Διοίκησης.

Όταν μιλάμε σήμερα για Δημόσιες Σχέσεις μιας επιχείρησης, οργανισμού κ.λ.π., με το κοινό, εννοούμε την Διοικητική λειτουργία της επιχείρησης ή του οργανισμού κ.λ.π., η οποία με βάση κάποιο σχέδιο και σύστημα, δημιουργεί και διατηρεί την αμοιβαία κατανόηση, μεταξύ της επιχείρησης ή του οργανισμού ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ.

Την βαθύτερη όμως φιλοσοφία της θέσης των επιχειρηματιών απέναντι στους εργαζόμενους την εκφράζουν τα λόγια του Προέδρου της CENERAL. POODS , ο οποίος μιλώντας σε συνέδριο επιχειρηματιών είπε μεταξύ άλλων και τα εξής …….

“Μπορείτε να εξαγοράσετε το χρόνο του ανθρώπου και τη φυσική παρουσία του σ’ ένα ορισμένο χώρο. Μπορείτε επίσης να εξαγοράσετε έναν ορισμένο αριθμό μυϊκών κινήσεων την ώρα ή την ημέρα.

Εκείνο όμως που δε μπορείτε να εξαγοράσετε, είναι ο ενθουσιασμός, η αφοσίωση, η πρωτοβουλία, η ψυχική και η πνευματική ανάταση. Κερδίσατε τα τελευταία αυτά”…..

Η προσέγγιση, η επικοινωνία και η δημιουργία κλίματος συμπάθειας του κοινού για την επιχείρηση ή τον οργανισμό, επιδιώκεται με κάθε πρόσφορο τρόπο και αποτελεί σταθερή και διαρκή προσπάθεια μέσω των ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (ΣΑΒΟΥΑΡ ΒΙΒΡ)

ΚΙΝΗΣΕΙΣ, ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 Στη σημερινή εποχή η καλή συμπεριφορά είναι αποδεικτικό στοιχείο πολιτισμού και αγωγής και υποδηλώνει το βαθμό της υποδομής και της καλλιέργειάς του, στο πολιτιστικό, κοινωνικό και πνευματικό τομέα.

Οι σύγχρονες κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις του σήμερα, έχουν βελτιώσει σχεδόν, όλους τους κανόνες του Σαβουάρ Βίβρ και όλοι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται άψογα, πολιτισμένα και ευγενικά.

Πιο κάτω καταγράφω ορισμένους δεοντολογικούς κανόνες που αναφέρονται στα βιβλία , για την καθημερινή συμπεριφορά του ατόμου.

Η κίνηση και ο Λόγος

Οι βασικοί τρόποι με τους οποίους εξωτερικεύουμε τον εαυτό μας, τις διαθέσεις, τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας, είναι η Κίνηση και ο λόγος.

Με αυτούς τους δύο βασικούς τρόπους ερχόμαστε σε επαφή και συσχετισμό με το οποιοδήποτε κοινωνικό περιβάλλον μας (οικογενειακό, επαγγελματικό, φιλικό, κ. λ. π.).

Είναι φυσικό, λοιπόν, ότι οι κινήσεις μας (χειρονομίες, γκριμάτσες, στάσεις του σώματός μας), όσο και οι διαφορές εκφράσεις και πράξεις μας, όταν αναφέρονται στις σχέσεις μας με άλλους, ή έστω, ενεργούνται ενώπιον μας, υπόκεινται σε κρίση και σε αξιολόγηση, γίνονται αποδεκτές ή αποδοκιμάζονται, προκαλούν όμορφη εντύπωση και ευαρέσκεια, ή ενοχλούν και δημιουργούν δυσφορία.

Η κλίμακα των κινήσεων με τις οποίες εκφράζεται και ενεργεί ο κάθε άνθρωπος, από το απειροελάχιστο ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων και το πιο αδιόρατο χαμόγελο, μέχρι τις πιο έντονα ολοκληρωμένες κινήσεις, είναι ασύλληπτη στις αδιόρατες διαβαθμίσεις της.

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ:

Δεν πρέπει να μιλάμε, να χασμουριόμαστε και να φτερνιζόμαστε με θόρυβο. Αντίθετα, πρέπει να μάθουμε να πνίγουμε τα χασμουρητά μας ή να τα κρύβουμε, βάζοντας το χέρι μας στο στόμα. Το ίδιο ισχύει και για το βήχα.

Να αποφεύγουμε να βάζουμε τα δάχτυλα στη μύτη, στο στόμα ή στ’ αυτιά. Επίσης να καθαρίζουμε τα νύχια σας μπροστά σε άλλους. Υπάρχουν ειδικοί χώροι για την προσωπική μας καθαριότητα.

Να μη γλείφουμε τα δάχτυλα μας, όταν γυρίζουμε τα φύλλα ενός περιοδικού ή ενός βιβλίου. Να μάθουμε να ξεφυλλίζουμε τις σελίδες κρατώντας τες ανάμεσα στο μεγάλο δάχτυλο και το δείκτη ή ανάμεσα στο δείκτη και το μεσαίο δάκτυλο.

Όταν θέλουμε να φυσήξουμε τη μύτη μας, να μη ξεδιπλώνουμε τελείως το μαντήλι μας. Φυσάμε διακριτικά τη μύτη μας σε μια γωνιά του μαντηλιού, χωρίς όμως να γυρίζουμε το κεφάλι μας αλλού.

Δεν ξύνουμε επιδεικτικά οποιοδήποτε σημείο του σώματός μας, θα αντέξουμε με ηρωισμό τη φαγούρα, όσο ενοχλητική και αν είναι ή θα βγούμε, από το δωμάτιο αυτό, αν είναι δυνατόν.

Δεν πιέζουμε τους κόμπους των στα δάχτυλων των χεριών μας, έτσι που να τρίζουν. Τα τικ, όποια και αν είναι αυτά, είναι δυσάρεστα και προκαλούν αποστροφή.

Όταν πρόκειται να κλείσουμε μια πόρτα, δε χρειάζεται να τη χτυπήσουμε δυνατά, ούτε να τη σκουντήσουμε με τον ώμο μας ή να την κλωτσήσουμε. Τα πόμολα υπάρχουν, ακριβώς, για να χρησιμοποιούνται.

Δεν διακόπτουμε κάποιον, την ώρα που μιλά.

Είναι πάρα πολύ άσχημα να αργούμε στα ραντεβού μας και να αφήνουμε τους άλλους να περιμένουν. Είναι πολύ απλό να υπολογίσουμε το χρόνο μας, με το αναγκαίο διασφαλιστικό περιθώριο. Να λαμβάνουμε υπόψη μας τη χαώδη κίνηση των δρόμων, τη δυσκολία να βρούμε ταξί στις ώρες αιχμής ή όταν βρέχει, τα γεμάτα λεωφορεία. Μην ξεχνάμε, ότι ο άνθρωπος που μας περιμένει, είναι εξίσου πολυάσχολος με μας.

Επιστρέφουμε εμπρόθεσμα και αυτοπροσώπως, κάθε αντικείμενο που δανειστήκαμε, για προσωπική χρήση. Το επιστρεφόμενο είδος να είναι οπωσδήποτε, στην ίδια κατάσταση που βρισκόταν, όταν το δανειστήκαμε. Αν πρόκειται για βιβλίο, μην του τσακίζουμε τα φύλλα και προπαντός, μην το εμπλουτίζουμε με περιθωριακές σημειώσεις μας. Αν πρόκειται για ρούχα, να το έχουμε στείλει πριν στο καθαριστήριο.

Δεν είναι σωστό να καθόμαστε γυρίζοντας τις πλάτες στους άλλους. Ακόμα κι αν κινδυνεύουμε να πάθουμε κράμπα ή να στραβολαιμιάσουμε, θα καθόμαστε με τρόπο, που οι άλλοι να βλέπουν ολόκληρο το πρόσωπο μας ή τα τρία τέταρτα ή το προφίλ μας.

Όταν οι άλλοι μας ρωτούν : “Πως είστε”, μην αρχίζουμε να απαριθμούμε όλα τα κακά που μας βασανίζουν.

Όταν θέλουμε να καθίσουμε, θα κοιτάζουμε να μην πέφτουμε με όλο το βάρος επάνω σ’ ένα κάθισμα ή να χωνόμαστε σε μια πολυθρόνα, έτσι σα να μην πρόκειται να την εγκαταλείψουμε ποτέ.

Επίσης, ούτε είναι ενδεδειγμένο να καθόμαστε διστακτικά και φοβισμένα στην άκρη της γωνίας στο κάθισμα μας. Για να καθίσουμε με τρόπο ευγενικό, θα πρέπει φυσιολογικά να εγκατασταθούμε σ’ όλο το πλάτος του καθίσματος και να στηριζόμαστε ελαφρά στη ράχη του, αποφεύγοντας να κρατάμε το κορμί μας άκαμπτο.

Ένας άνδρας μπορεί να σταυρώσει τα πόδια του, όταν κάθεται, πρέπει όμως να αποφεύγει να δείχνει γυμνό το κάτω μέρος της γάμπας του.

Δεν επιτρέπεται καθόλου να σταυρώνουμε τα πόδια, τόσο ψηλά, ώστε να δείχνουμε τις σόλες των παπουτσιών μας. Η στάση αυτή είναι χυδαία και ανάρμοστη.

Δυο πράγματα πρέπει να αποφεύγουμε : την αδεξιότητα και τη χυδαιότητα.

Η αδεξιότητα προκαλεί κάτι το κωμικό και δημιουργεί γέλια σε βάρος σας.

Η χυδαιότητα εκδηλώνεται στον τρόπο που χαιρετάμε ή κάνουμε ορισμένες χειρονομίες (καθαρισμός μύτης, φτέρνισμα, χασμουρητό κ.λ.π.).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ

Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 Η Κερκόπορτα, μικρή αφύλακτη πύλη, είναι γνωστή, από την ιστορία, απ’ όπου μπήκε ο εχθρός και κυρίευσε την πόλη, την Βασιλεύουσα, την βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.

Η περίφημη Κερκόπορτα έχει καταγραφεί στο συλλογικό υποσυνείδητο των Ελλήνων, ως η καταστροφική αιτία που οδήγησε την Κωνσταντινούπολη στα χέρια των Τούρκων το 1453.

Αυτό που δεν πέτυχαν με τις επίμονες πολιορκίες οι εχθροί, το πέτυχαν με μια αφύλακτη πύλη.

Τα κάστρα πέφτουν πρώτα από μέσα.

Και είναι αφύλακτες πύλες οι μικρές λεπτομέρειες στις οποίες δεν αγρυπνούμε, τις οποίες δεν υπολογίζουμε. Είναι τα μικρά “παραπτώματα” που διαπράττουμε… Αυτά που δεν είναι τόσο μεγάλα, για να δημιουργήσουν μέσα μας έντονο συναίσθημα ενοχής, αλλά όμως διαβρώνουν την ευαισθησία μας, την ακεραιότητα μας την καθαρότητα’ μας.

Με τον όρο “ευαισθησία” δεν εννοούμε τη φυσική ή τη συγκινησιακή ευαισθησία, αλλά την ψυχική και πνευματική. Όλοι οι άνθρωποι άλλωστε, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, είναι ευαίσθητοι στο σωματικό ή τον συναισθηματική πόνο.

Αναφερόμαστε στους πραγματικά ευαίσθητους ανθρώπους που αντιλαμβάνονται τι γίνεται σήμερα στον κόσμο και η ψυχή τους γεμίζει από αγωνία και θλίψη.

Από την άλλη μεριά, όμως η ευαισθησία είναι δύναμη. Δείχνει ότι το στοιχείο που μας κάνει ανθρώπους δεν έχει απονεκρωθεί, αλλά, αντίθετα, είναι ακόμη ενεργό και δραστήριο.

“Η ακεραιότητα ” δεν είναι μόνο αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε, Η ακεραιότητα συγκροτεί την προσωπικότητα’ μας και τα πιστεύω μας συμβαδίζουν με τη συμπεριφορά μας.

Η ακεραιότητα εμπνέει εμπιστοσύνη στους γύρω μας και η εικόνα του χαρακτήρα και η γενικότερη εκτίμηση σου σε κάνει πιο αξιόπιστο.

Η ακεραιότητα τελικά πρέπει να εξασφαλίζει την εμπιστοσύνη, να είναι προσαρμοσμένη στην αλήθεια, να αγκαλιάζει όλους θετικά να μην υπάρχει εκμετάλλευση.

Ακεραιότητα δεν είναι αυτό που κάνουμε, αλλά αυτό που είμαστε. Καθηγούμε και δημιουργούμε άλλους που θα μας διαδεχθούν στην ζωή μας, στην δουλειά μας.

Την “καθαρότητα” της καρδιάς του νου και της ψυχής μας την αποκτάμε στην πολύμοχθη ζωή με τα πνευματικά κατορθώματα. Γιατί μόνο με τις θλίψεις και τις πνευματικές και σωματικές αρετές καθαρίζεται η καρδιά, ο νους, η ψυχή μας.

Αφύλακτες κερκόπορτες, οι μικρές υποχωρήσεις στις αρχές και στα πιστεύω μας, που δημιουργούν και τα πρώτα ρήγματα στο κάστρο της ψυχής μας, στην ευαισθησία, την ακεραιότητα και την καθαρότητα.

Μικρές αδυναμίες, μικρά ελαττώματα, γίνονται αφορμή, ώστε αγώνες ετών για το χτίσιμο ενός καλού χαρακτήρα να πάνε χαμένοι.

Τι κι αν οι κηλίδες είναι μικρές? Ο πίνακας αλλοιώνεται, λερώνεται, αμαυρώνεται, χάνει την αυθεντικότητά του, την πρωτοτυπία του, στοιχεία καθοριστικά που ο ζωγράφος προσπάθησε να δώσει στο έργο του.

Αφύλακτες κερκόπορτες, τα μικρά, τα ασήμαντα, απ’ όπου ο εχθρός και κυριεύει το κάστρο της ψυχής.

Ας ψάξει ο καθένας μέσα του τις αφύλακτες πύλες, ας τις εντοπίσει και ας αγωνιστεί σ’ αυτά τα μικρά πρώτα για να νικήσει και στα μεγάλα αργότερα.

Μόνο αν τις φρουρεί με ανύστακτο βλέμμα, μόνον τότε θα μείνει απόρθητο το κάστρο της ψυχής του.

Πηγή : Μηνιαίο ορθόδοξο χριστιανικό Περιοδικό

” Αγία Λυδία”

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ “ΑΝΘΡΩΠΟΣ” ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ “ΑΝΘΡΩΠΟΣ ” ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι το τελειότερο θεϊκό δημιούργημα της πλάσης. Προικισμένος όχι μόνο από ένστικτα, αλλά και με αισθήματα και συναισθήματα , με βούληση και κρίση.

Επιπλέον διαθέτει σύνθετη συνείδηση και διάνοια, δημιουργικές ικανότητες και δυνατότητες ποικίλης δραστηριότητας, γεγονός που τον βοηθά στο να γράφει ιστορία πολιτιστική και κοινωνική.

Η συνείδησή του _ όπως αναφέρει ο αείμνηστος καθηγητής Φιλοσοφίας ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ είναι το ξεχωριστό γνώρισμα του λογικού αυτού όντος, που δίνει ενότητα στα πράγματα της ζωής.

Χωρίς αυτή την ενότητα δεν θα υπήρχε για μας ο κόσμος, όπως τώρα τον αντιλαμβανόμαστε. Ο ιδιαίτερα ανεπτυγμένος εγκέφαλος του ανθρώπου, ο οποίος του προσδίδει ανεπτυγμένη διανοητική ικανότητα σε συνδυασμό με την δίποδη όρθια στάση του, που του απελευθερώνει τα χέρια, καθιστούν τον άνθρωπο , το μόνο ικανό είδος, να κάνει εκτεταμένη χρήση εργαλείων , συγκριτικά με τα άλλα ζώα.

Η φύση της σκέψης είναι θεμελιώδους σημασίας στην ψυχολογία και τους σχετικούς τομείς .

Η γνωστική ψυχολογία εξετάζει την διαδικασία της σκέψης, της διανοητικές διαδικασίες και την συμπεριφορά.

Χρησιμοποιεί την επεξεργασία πληροφοριών, για να εξετάζει το μυαλό .

Κατά ένα μεγάλο μέρος εστιάζοντας στην ανάπτυξη του ανθρώπινου μυαλού, μέσω του κύκλου ζωής, η αναπτυξιακή ψυχολογία επιδιώκει να καταλάβει πως οι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν, να καταλάβουν και να ενεργήσουν μέσα στον κόσμο και πως αυτές οι διαδικασίες, αλλάζουν καθώς γερνούν.

Αυτό μπορεί να εστιάσει στη διανοητική, γνωστική, νευρική, κοινωνική και ηθική ανάπτυξη.

Λειτουργεί σύμφωνα με τους ειδικούς, ο ψυχικός τους κόσμος σε δύο διαστάσεις, του συνειδησιακού και του αισθησιακού, ” το πραγματικό” και το ” φανταστικό”.

Η πραγματικότητα ταυτίζεται με το ρεαλιστικό και η ουτοπία με το φανταστικό.

Η πραγματικότητα τον παρωθεί για δράση και δημιουργία, μέσα στα πλαίσια του ρεαλισμού, του ρεαλισμού του όντος της πραγματικότητας.

Η υπέρβαση που γίνεται στην καθημερινότητα, τον οδηγεί σε καταστάσεις φανταστικές και υπερβατικές.

Οι δύο αυτές λειτουργίες του συμπληρώνουν η μία την άλλη, ενώ παράλληλα είναι αντιφατικές στη ζωή του ανθρώπου.

Σύμφωνα με τη φράση του ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ , από την πρώτη ” κατ’ αίσθηση ζωή όπου τα πράγματα φαίνονταν στον άνθρωπο αμετάβλητα, προχωρεί στην “κατ’ έννοιαν” ζωή, στο φώς δηλαδή και στην αλήθεια, απομακρινόμενος από την ” σκοτίην γνώμην”.

Εκεί όμως που βρήκε την πραγματική του θέση, τον εαυτό του ο άνθρωπος, είναι ο ελλαδικός χώρος και συγκεκριμένα η Μικρά Ασία, όπου άνθισε η πρώτη φυσική φιλοσοφία (προσωκρατικοί φιλόσοφοι) με κύριους εκπροσώπους ΘΑΛΗ ,ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟ, ΑΝΑΞΙΜΕΝΗ.

Από εκεί μεταλαμπαδεύεται η ιστορία στην Μητροπολιτική Ελλάδα, με κέντρο την Αθήνα.

Στην Αθήνα του 5 ου π.χ. αιώνα, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ευρωπαϊκού στοχασμού κεντρική αξία είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Η συνοπτικότερη διατύπωση της έννοιας “ΑΝΘΡΩΠΟΣ” και η αντιπροσωπευτικότερη είναι το θαυμάσιο απόφθεγμα του ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ : “Πάντων χρημάτων μέτρον ο Άνθρωπος”.

Η ανθρώπινη προσωπικότητα, συγκροτήθηκε από το χάος των ασύντακτων

ατόμων και ομάδων, στο κέντρο του Ελληνισμού.

Οι Έλληνες είδαν τον Άνθρωπο σαν ” ΖΩΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ” με τις ποικίλες σχέσεις αυτού με τους συνανθρώπους του και το κοινωνικό σύνολο.

Απ’ αυτές τις ανθρώπινες σχέσεις ξεπήδησαν οι ηθικές αρχές και αξίες, σχηματίζοντας πυραμίδα, με κορυφή την ιδέα του αγαθού.

Επίσης, στη σφαίρα του ΚΑΛΟΥ και του ΩΡΑΙΟΥ, οι Έλληνες υψώθηκαν σε ανώτερα επίπεδα αισθητικής απόλαυσης :

Οι τραγωδίες, οι πινδαρικές ωδές, οι πλατωνικοί διάλογοι, οι Καλλιμαρμαρικοί Ναοί, οι Καρυάτιδες και τόσα άλλα αριστουργήματα της σμίλης και της λογοτεχνίας, είχαν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Ακόμη και τους θεούς τους, ανθρωπόμορφους τους φαντάστηκαν, σε αντίθεση με τους ανατολικούς λαούς, που παρουσιάζουν τις μορφές των Θεών με κεφαλές ζώων, πτηνών ή και τεράτων.

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΛΑΕΡΤΙΟΣ στο βίο του στοχαστικού συνομιλητή του Σωκράτη, ΑΡΙΣΤΙΠΟΥ του ΚΥΡΗΝΑΙΟΥ, που μιλώντας για τους επαίτες και τους απαίδευτους πολίτες λέγει : “άμεινον, Έφη, επαίτη, η απαίδευτους είναι. Οι μέν γαρ χρημάτων, οι δε Ανθρωπισμού δέχονται.” (Διογ. Λαερτ.11 70). Δηλαδή “είναι προτιμότερο να είναι κανείς φτωχός, παρά αμόρφωτος”.

Ο κωμικός ποιητής ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ, που δίκαια ονομάστηκε “πατέρας του ανθρωπισμού”, για την καινούργια εικόνα του ανθρώπου που εμφανίζει στις κωμωδίες του, παρατηρεί :

Άνθρωπος ων τουτ’ ίσθι και μέμνησο αεί “. Δηλαδή “Να θυμάσαι, ότι είσαι άνθρωπος”.

Ο ίδιος ο ποιητής τονίζει και το χαρακτηριστικό χάρισμα του ανθρώπου λέγοντας : “Ως χαρίεν έστ’ άνθρωπος, αν άνθρωπος είη”.

Εδώ τονίζει την δύναμη που έχει ο Άνθρωπος να μεταπλάθει και να μεταποιεί την ανθρώπινη σταθερότητα και αστάθεια, σε καρποφόρο συντελεστή κάθε μετριοπαθούς ιδέας, ευτυχισμένης δράσης, εύρυθμου και σώφρονα βίου και φιλάνθρωπος γλυκύτητας.

Αλλά και η υποθήκη του γόνιμου λόγου του θείου ΠΛΑΤΩΝΑ ότι : “Ο Άνθρωπος πρέπει κύρια να φροντίζει, όχι να φαίνεται καλός, αλλά να είναι αληθινά καλός, στο σπίτι του και την κοινωνία “(ΓΟΡΓΙΑΣ), καθώς και η συμβουλή του ΙΣΟΚΡΑΤΗ του μεγάλου αυτού ηθικού Διδασκάλου της αρχαιότητας, με την πανελλήνια ιδέα που είχε “μην κάνετε στους άλλους ό,τι σας εξοργίζει, όταν το παθαίνετε από τους άλλους “(ΝΙΚΟΚΛΗΣ), θεμελιώνουν το διάχυτο στον Ελλαδικό χώρο πνεύμα του Ανθρωπισμού, που ακριβής σαν αδιαφιλονίκητη φιλοσοφική έννοια, στάθηκε αείφωτος πυρσός των μεταρρυθμιστικών κινημάτων του κόσμου.

Τα γραμμένα ρητά του ΑΠΟΛΛΩΝΑ στους Δελφούς, “ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ”,  “ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ” “ΕΓΓΥΑ ΠΟΡΟΙ Σ’ ΑΤΑ” ( δηλαδή η εγγύηση είναι κοντά στη συμφορά), εκφράζουν το πρώτο την μετριοπάθεια, το δεύτερο την αυτογνωσία, το τρίτο την κοινωνική σωφροσύνη και έχουν και τα τρία, βαθύτατο ανθρωπιστικό περιεχόμενο.

Με σύμβολα απλά, αλλά βαθύτατα περιεκτικά, ο ΔΕΛΦΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, έδωσε το μέτρο μιας υψηλής ωριμότητας του τότε κόσμου.

Σας ευχαριστώ.

Δημήτριος. Μητρόπουλος

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΧΑΡΑΞΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΧΑΡΑΞΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η επισήμανση των τάσεων της εγκληματικότητας στη σύγχρονη κοινωνία δεν είναι ευχερής. Οπωσδήποτε διαπιστώνεται μια έξαρση παλαιών μορφών και όξυνση προβλημάτων που πάντοτε υπήρχαν, παράλληλα δε μια δυναμική εμφάνιση νέων μορφών εγκληματικότητας.

Έτσι είμαστε μάρτυρες μιας αυξανόμενης παραβατικότητας κρουσμάτων εγκληματικής βίας (ληστείες, ανθρωποκτονίες, βιαιοπραγίες, εξαπλούμενης κατάχρησης τοξικών ουσιών, παραβατικότητας ανηλίκων, κλοπών, διαρρήξεων, ηλεκτρονικού εγκλήματος κ.λ.π.).

Για την αντιμετώπισή τους διαγράφονται ασφαλώς, αρκετές προτεραιότητες.

Πιο κύριες από αυτές είναι :

α) Η δημιουργία της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής των διωκτικών Υπηρεσιών.

β) Η ορθολογική οργάνωση του υπηρετούντος προσωπικού, ιδιαίτερα στην επαρχία και τα μεγάλα αστικά κέντρα.

γ) Η ανάγκη της διεθνούς συνεργασίας και πάνω απ’ όλα,

δ) Η σωστή επιλογή, εκπαίδευση και συνεχής ενημέρωση του Αστυνομικού.

Αυτή η τελευταία – η εκπαίδευση του αστυνομικού – αποτελεί βασική προϋπόθεση, για τη σωστή λειτουργία των υπολοίπων.

Ένας από τους κύριους φορείς του επίσημου κοινωνικού ελέγχου του εγκλήματος, ο Αστυνομικός οφείλει να γνωρίζει όχι μόνο τους νομικούς κανόνες που ορίζουν το πλαίσιο δράσης του, αλλά και όλα τα πορίσματα των επιστημών του ανθρώπου, που έχει χειριστεί ανθρώπους που δρουν μέσα σε δεδομένες κοινωνικές συνθήκες και καταστάσεις. Πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι για να φέρει σε πέρας και να εκπληρώσει την αποστολή του, έχει ανάγκη συνεργασίας με τους πολίτες.

Για να δημιουργηθούν όμως προϋποθέσεις καλής συνεργασίας μεταξύ της Αστυνομίας και του κοινού, θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.

Το μεν κοινό να γνωρίζει την αποστολή της Αστυνομίας και να πεισθεί για την αναγκαιότητα του θεσμού, καθώς και την αποτελεσματικότητα των ενεργειών της, ώστε να περιβάλλει με αγάπη και εμπιστοσύνη, η δε Αστυνομία κατά την εκτέλεση της αποστολής της, να χρησιμοποιεί μεθόδους και μέσα, που αφενός μεν να πετυχαίνει το σκοπούμενο αποτέλεσμα και να εδραιώνεται έτσι το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στο κοινό, αφετέρου δε να δημιουργεί την καλή “εικόνα”.

Η “εικόνα” που δημιουργεί η Αστυνομία στο κοινό, για να διαμορφωθεί απαιτεί μεγάλη προσπάθεια και προπαντός δημιουργία καλών ανθρωπίνων σχέσεων κάθε Αστυνομικού.

Είναι υποχρεωμένη να πείσει τον πολίτη, για τις υποχρεώσεις του μέσα στην Κοινωνία και ιδιαίτερα για την υποχρέωσή του, να σέβεται και να συμμορφώνεται με τους κανόνες δικαίου που ρυθμίζουν την συμπεριφορά μεταξύ των ανθρώπων.

Για την επιτυχία επίσης στην αποστολή του ο Αστυνομικός, σε μια δημοκρατική πολιτεία, πρέπει να δρα με βάση δύο(2) κυρίως γνώμονες.

α) Το σεβασμό στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όλων των παραγόντων που εμπλέκονται, καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε ένα εγκληματικό γεγονός (δράστη, θύματος, μαρτύρων).

β) Τη συμμόρφωση προς τις αρχές μιας σωστής αντεγκληματικής πολιτικής, προς τις επιταγές της οποίας θα εναρμονίσει τη δράση του.

Ευτυχώς αυτοί οι δύο γνώμονες βαίνουν οιονεί παράλληλα και δεν αλληλοσυγκρούονται.

Εδώ ακριβώς ανακύπτει και η αναγκαιότητα της γνώσης των πορισμάτων της εγκληματολογικής έρευνας.

Η διδασκαλία τους δυσχεραίνεται από το γεγονός, ότι οι Αστυνομικοί και οι Εγκληματολόγοι, έχουν ένα πολύ κοινό σημείο συνάντησης. Την κοινή ενασχόλησή τους με την εγκληματική πραγματικότητα κι όχι μόνο με τις αφηρημένες έννοιες, περί εγκλήματος, ποινής κ.λ.π.

Βρίσκονται αντιμέτωποι μαζί της ο ένας στη καθημερινή πρακτική του, ο άλλος κατά την διεξαγωγή των εμπειρικών του ερευνών .

Τα πορίσματα, ακριβώς αυτών των ερευνών των Εγκληματολογικών θα πρέπει να γίνουν κτήμα του Αστυνομικού που δρα, ώστε να γίνεται η μεγαλύτερη δυνατή χρήση των ανθρώπινων δυνατοτήτων του, που αλλιώς λανθάνουν και παραμένουν αναξιοποίητες η ακόμα χειρότερο, η αστυνομική δράση εμφανίζει αρνητική αποτελεσματικότητα.

Έχει αποδειχθεί ότι το ελληνικό κοινό παρέχει πληροφορίες στην Αστυνομία, ανάλογα με το ατομικό του συμφέρον, τη θέση που λαμβάνει απέναντι στη κοινωνία και το κράτος και την εμπιστοσύνη που έχει στην Αστυνομία.

Από την Ελληνική Ποινική Δικονομία δίδεται σε όλους τους πολίτες το δικαίωμα να καταγγείλουν στις Αστυνομικές Αρχές ή τη δικαιοσύνη οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη διωκόμενη αυτεπάγγελτα, για την οποία λάβανε γνώση, με οποιοδήποτε τρόπο .

Η καταγγελία εκφράζεται για τον πολίτη σαν δικαίωμα, για την πρόληψη της εγκληματικότητας γενικά, ενώ για τον Αστυνομικό ως υποχρέωση.

Πέρα όμως από αυτό το νομικό δικαίωμα η πλειονότητα του Ελληνικού λαού, έχει συνειδητοποιήσει την ανάγκη της ύπαρξης έννομης τάξης και κοινωνικής γαλήνης, γι’ αυτό παρέχει πληροφορίες και άλλου είδους συνεργασία στην αστυνομία, προς πάταξη της εγκληματικότητας.

Πολλές επιχειρήσεις και οργανισμοί, καθώς και ιδιώτες λαμβάνουν ειδικά μέτρα προστασίας του προσωπικού τους και της περιουσίας τους από εγκληματικές δραστηριότητες.

Για το σκοπό αυτό προσλαμβάνουν φύλακες, εγκαθιστούν συστήματα ασφαλείας και συνδέσεις με Αστυνομικές Υπηρεσίες και δέχονται τη λήψη ορισμένων μέτρων από την Αστυνομία στα σπίτια τους η’ στου τόπους εργασίας τους.

Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να γίνεται συστηματική διδασκαλία των πορισμάτων των σχετικών με την εγκληματικότητα εμπειρικών ερευνών, αλλά και κατά τακτά διαστήματα μετεκπαίδευσης και επιμόρφωσης των Αστυνομικών, ώστε να διατηρείται σε υψηλό βαθμό η σχετική τους ενημέρωση, ενόψει και της συνεχούς και ολοένα επιταχυνόμενης ανάπτυξης της εγκληματολογικής γνώσης.

Βέβαια η εγκληματολογική επιστήμη , ιδιαίτερα νέα επιστήμη, δεν έχει τις περισσότερες φορές να παράσχει κατά άμεσο τρόπο, αλάνθαστες και δοκιμασμένες συνταγές, για το τι πρέπει να γίνει και πως πρέπει να γίνει.

Είναι όμως σε θέση, έμμεσα να μας καθοδηγεί με βάση τις πολλές επιστημονικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί διεθνώς να μας συμβουλεύει για το τι πρέπει να αποφύγουμε να κάνουμε, σε συγκεκριμένες, κάθε φορά περιπτώσεις.

Και βέβαια ο Αστυνομικός, θα πρέπει να είναι ενήμερος των τελευταίων τεχνασμάτων που χρησιμοποιούν οι εγκληματίες και τα εγκληματολογικά εργαστήρια ικανά εξοπλισμένα, για να προβαίνουν στη γρήγορη και ασφαλή ανάλυση των στοιχείων για την εξιχνίαση των εγκλημάτων που τελούνται.

Όμως, πιο σημαντική, κατά την άποψη των ειδικών είναι η λειτουργία του Αστυνομικού κατά την πρόληψη του εγκλήματος (προκύπτει, άλλωστε, αδιαμφισβήτητα η σημασία της πρόληψης και από τις σχετικές έρευνες του Συμβουλίου της Ευρώπης.)

Και η εγκληματολογική γνώση παρέχει στον Αστυνομικό της πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα ασκήσει μια αποτελεσματική προληπτική παρέμβαση, όπου, όταν και όπως χρειάζεται.

Ο προληπτικός ρόλος του Αστυνομικού μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος, κατά την υλοποίηση ορισμένων από τις πιο σημαντικές στρατηγικές που έχουν αναπτυχθεί και θεωρητικά υποστηριχθεί, ιδιαίτερα :

α) Εκείνες που στηρίζονται στην ανάγκη ανάπτυξης κοινωνικών δεσμών των νέων με άτομα προσαρμοσμένα στη κοινωνία (με την επίδραση άτυπων κανόνων, κυρώσεων η’ ελέγχων).

β) Σ’ εκείνες που βασίζονται στην ανάγκη να επιτευχθεί αποδέσμευση από τις εγκληματικές επιδράσεις και επανακατεύθυνση προς προκοινωνικές δραστηριότητες.

Τα τελευταία χρόνια υπήρξε αξιοσημείωτο ενδιαφέρον για τις Αστυνομικές Στρατηγικές και φιλοσοφίες, οφειλόμενο στον αυξανόμενο αριθμό των βίαιων εγκλημάτων, στην υψηλή ανταγωνιστική αγορά ναρκωτικών, στο φόβο για το έγκλημα, καθώς και στη διεθνοποίηση του εγκλήματος.

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στην υιοθεσία, μιας νέας αστυνομικής πρακτικής (ή φιλοσοφίας ), της κοινοτικής Αστυνόμευσης.

Για την υλοποίηση των στόχων αυτών πολλές Αστυνομικές Υπηρεσίες, συνεργάζονται στενά με τις Αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και προσπαθούν να λειτουργήσουν τα Συμβούλια πρόληψης της Εγκληματικότητας, ο ρόλος των οποίων είναι πολύ σπουδαίος για την αντιμετώπιση προβλημάτων τοπικού χαρακτήρα.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

Α Γ Ι Ο Σ  Κ Ο Σ Μ Α Σ  Ο  Α Ι Τ Ω Λ Ο Σ

* Ο αφυπνιστής των συνειδήσεων *

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Έτσι χαρακτηρίστηκε η μεγάλη μορφή του ΠΑΤΡΟ ΚΟΣΜΑ, στα δύσκολα και ολέθρια χρόνια της τουρκοκρατίας. Τα χρόνια, που ο σκληρός δυνάστης δεν αρκούνταν να καταπατά τα αγιασμένα χώματα της Πατρίδος μας.

Δεν χόρταινε με τις αμέτρητες σφαγές αθώων ανθρώπων, αλλά στόχευε ακόμη στην ψυχική απώλεια και τον εθνικό αφανισμό των υπόδουλων Ελλήνων. Πότε μεθοδευμένα, χρησιμοποιώντας δελεαστικές προτάσεις για καλύτερη ζωή, και πότε βάναυσα, εφαρμόζοντας τα παιδομαζώματα, επεδίωκε να εξισλαμίση τον ελληνικό πληθυσμό.

Υπό τέτοιες συνθήκες, που ελλόχευε ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής αλλοτρίωσης του Έθνους μας, προβάλλει ο ΑΓΙΟΣ. ΚΟΣΜΑΣ, για να αφυπνίσει τις ναρκωμένες συνειδήσεις, να στηρίξει και να δυναμώσει του συμπατριώτες του, να στερεώσει μέσα στις καρδιές την αγάπη στο Χριστό και την Ελλάδα .Δύο στοιχεία , που θα διατηρήσουν την ελληνορθόδοξη συνείδηση και τον πόθο για ελευθερία.

Για τη ζωή και τη δράση του ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ, έχουν γραφτεί πάνω από 300 βιβλία και έχουν κυκλοφορήσει σε ηλεκτρονική μορφή αρκετά βίντεο με την βιογραφία του.

“Στο Μέγα Δένδρο ξεκινά

στο Κολικόντασι αγιάζει.

Χτίζει σχολειά, χτίζει εκκλησιές χτίζει την Ρωμιοσύνη.

Πάτερ Κοσμά, σαν ήταν χθές

το κήρυγμα σου αγιάζει,

στη Ρούμελη, στην Ήπειρο

στην απεραντοσύνη.”

Μέσα σ’ αυτούς τους λίγους στίχους, περικλείεται, κατά τρόπο σαφή, πλήρη και επιγραμματικά η ζωή και η δράση του ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ, του Αιτωλού, του ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ.

Ενός εμπνευσμένου ιεραπόστολου, ενός φλογερού κοινωνικού αναμορφωτή και μεγάλου Διδασκάλου του Γένους.

Ενός μεγαλόπνοου Εθνεγέρτη, αλλά και Μάρτυρα της Ορθοδοξίας και του Έθνους.

Η ζωή του όλη είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Ένα κόσμημα πολύτιμο.

Το κόσμημα της Νεότερης Ελληνικής ιστορίας και ορθόδοξης πίστης μας και παράδοσης.

Ο δάσκαλος και κήρυκας του Ευαγγελίου ΚΟΣΜΑΣ, ήταν από την Αιτωλία, από ένα μικρό χωριό ονομαζόμενο Μέγα Δέντρο, γράφει ο σύγχρονος του, Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Το ίδιο ομολογεί και ο ίδιος στην Σ’ Διδαχή του.

“Η πατρίδα μου η ψεύτικη, η γήινη, η μάταιη, είναι από του Αγίου Άρτης την επαρχία, από το Απόκουρον” ( σημερινό Θέρμο ).

Γεννήθηκε το 1714 στο Μέγα Δέντρο του Δήμου Θέρμου.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Δημητρίου.

Οι γονείς του ήταν ευσεβείς και κοντά στην εκκλησία.

Ορθόδοξοι Χριστιανοί τον πότισαν με τα νάματα της Ορθόδοξης πίστης, την οποία και αύξησε μετά από τα πρώτα του “παπαδογράμματα”, που έμαθε από τον πρώτο του δάσκαλο, τον Ιερομόναχο Προκόπιο Γιανέλα.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Τα χρόνια που έζησε ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ήταν τα πιο σκληρά, επώδυνα και δύσκολα, που πέρασαν οι Έλληνες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Ήταν η εποχή που “όλα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”. Ήταν η εποχή, που οι Τούρκοι άρπαζαν τις περιουσίες των Χριστιανών, βίαζαν τις γυναίκες, έκλειναν τις κόρες στα χαρέμια και έκαναν τα παιδιά γενίτσαρους.

Για να γλυτώσουν από όλα αυτά οι χριστιανοί, έπρεπε να εγκαταλείψουν την Ορθοδοξία και να γίνουν μουσουλμάνοι.

Να απαρνηθούν το Χριστό και να προσκυνήσουν τον Μωάμεθ.

Όμως ο μεγάλος και καλός Θεός ευσπλαχνήθηκε και έστειλε στους σκλάβους Χριστιανούς , “εν σκότει και σκιά θανάτου” ένα νέον Απόστολο Παύλο.

Τον Πεφωτισμένο Μοναχό Ιεροκήρυκα και Εθνομάρτυρα ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟ, ο οποίος στα κηρύγματά του δίδασκε την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, τους Πατέρες της Εκκλησίας, την αγάπη για το Θεό και τον πλησίον μας.

Τα λόγια του, σαν από σπόρο φύτρωναν στις καρδιές των Χριστιανών και Φούντωναν τη λατρεία, για την εκκλησία και τον διακαή πόθο των ραγιάδων, για λευτεριά της Πατρίδας.

“Με κάθε προσπάθεια και πάση θυσία να διατηρήσετε την χριστιανική πίστη και την Ελληνική Γλώσσα.

Και το ποθούμενο που όλοι περιμένετε έρχεται.

Η Ανάσταση του γένους πλησιάζει”.

Μ’ αυτά τα λόγια τελείωνε όλες τις ομιλίες του στις πόλεις και τα χωριά της Ελλάδας, Νότιας Σερβίας και Αλβανίας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ με τις Διδαχές του, τις Προφητείες του και τον μαρτυρικό του θάνατο, θεωρείται κυριολεκτικά ο απεσταλμένος του Θεού στους σκλαβωμένους Έλληνες.

Τους αγκάλιασε στοργικά και ζέστανε τις παγωμένες καρδιές τους, με τις Αλήθειες για την Ορθοδοξία και την Ελπίδα για τη Λευτεριά της Πατρίδας.

Υπήρξε Πρόδρομος και πρωταγωνιστής της Αναγέννησης του Νέου Ελληνισμού, γι’ αυτό. αξίζει στον Ιεραπόστολο και Εθναπόστολο ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ τον Αιτωλό η αιώνια ευγνωμοσύνη, τιμή και προσκύνησή του , από το Έθνος ολόκληρο και από τον καθένα χωριστά.

Μετά την αποφράδα εκείνη μέρα της Αλώσεως , η Εκκλησία παρέμεινε η μόνη οργανωμένη δύναμη μέσα στο υπόδουλο Γένος. Οι δύο πρώτοι αιώνες της δουλείας ήταν ένας ελληνικός Μεσαίωνας. Το Γένος έφτασε στο γονάτισμα, στα πρόθυρα της απώλειας.

Οι Τούρκοι μεταχειρίστηκαν κάθε μέσον, για να κάνουν τους Έλληνες να αλλαξοπιστήσουν. Τα δεινά του Ελληνισμού είναι απερίγραπτα. Ο ορθόδοξος ελληνισμός αντιμετώπισε το φοβερό κίνδυνο εξισλαμισμού.

Η Εκκλησία κράτησε γερά στην αγκαλιά της τα παιδιά της, τόνωσε μέσα τους τη δύναμη της πίστεως, τα δίδαξε πώς γεννήθηκαν Χριστιανοί και Έλληνες και έτσι οφείλουν να πεθάνουν. Ο εξισλαμισμός έμεινε στη συνείδηση του Έλληνα ένα πελώριο έγκλημα προδοσίας και της Πίστεως και της Πατρίδας.

Όλη η Ελλάδα, αλλά ιδιαιτέρως η Ήπειρος και μάλιστα η Βόρειος Ήπειρος γνώρισε την ζωογόνο πνοή των μεγάλων κόπων και ιεραποστολικών προσπαθειών του ΑΓΙΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.

Στη ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ πέτυχε Σωτήρια αποτελέσματα με τα φλογερά του κηρύγματα, με τα σχολεία που έχτισε, με τα θαύματα και τις προφητείες του και προπαντός με το μαρτυρικό τέλος του.

Κατόρθωσε μόνος του να ανατρέψει τον χείμαρρο του εξισλαμισμού. Έδωσε νέα ώθηση στα Ελληνικά Γράμματα, άνοιξε πολλά ονομαστά σχολεία, όπου φοιτούσαν χιλιάδες Ελληνόπουλα, όταν σε άλλες περιοχές της Βαλκανικής επικρατούσε σκοτάδι και αμάθεια σε μια περίοδο δύσκολη για το Ελληνικό Έθνος.

Οι προφητείες του, για την απελευθέρωση της Πατρίδας μας, αποτελούσαν παρηγοριά και ελπίδα στα δεινά, που περνούσε ο Ελληνικός λαός.

Στην Κόνιτσα έχει ανεγερθεί ιερός ΝΑΟΣ για τον Μεγάλο ΕΘΝΑΠΟΣΤΟΛΟ, που κόπιασε και μόχθησε υπέρ της Ηπείρου και όλου του Έθνους, με τιμή και αιώνια ευγνωμοσύνη.

Τελικά συνελήφθη και θανατώθηκε με απαγχονισμό, από τους Τούρκους στις 24 Αυγούστου ημέρα Σάββατο του 1779, στο χωριό Κολικόντασι, κοντά στην πόλη του Βερατίου στην σημερινή Αλβανία.

Ανακηρύχτηκε επίσημα ΑΓΙΟΣ, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και την Εκκλησία της Ελλάδος, στις 20 Απριλίου 1961.

Η μνήμη του τιμάται στις 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

Α Π Ο Λ Υ Τ Ι Κ Ι Ο

Θείας Πίστεως διδασκαλία, κατεκόσμησες την Εκκλησία, ζηλωτής των Αποστόλων γενόμενος και κατασπείρας τα θεία διδάγματα, μαρτυρικώς τον αγώνα ετέλεσας, ΚΟΣΜΑ ΕΝΔΟΞΕ.

Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Εκτός από την Ελλάδα, τιμάται αρκετές φορές και από την Ρωσία, την Βουλγαρία, την Αρμενία, τις Η.Π.Α., την Ουκρανία, το Μαυροβούνιο και την ΠΓΔΜ.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος.

 

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι απομονωμένος, υποφέρει από υπαρξιακή συναίσθηση, δεν ενδιαφέρεται για το τι γίνεται γύρω του. Αν συμβεί κάτι στο δρόμο γυρίζει την πλάτη του αδιάφορα και απομακρύνεται.

Οι άνθρωποι γίνονται κάθε μέρα περισσότερο ατομιστές. Υπάρχει αδιαφορία για τα προβλήματα των άλλων. Οι άνθρωποι ποτέ άλλοτε δεν υπήρξαν τόσο κοντά ο ένας με τον άλλο, αλλά και τόσο μακριά ο ένας από τον άλλο.

Υπάρχει περιφρόνηση προς τις αξίες και ηθική διάβρωση.

Όμως η εξασθένηση του αισθήματος, της εξωτερικής συμπεριφοράς δεν συμβαδίζει με τις απαιτήσεις των αναγκών της ασφάλειας, της ηρεμίας και της ελευθερίας του πολίτη.

Έτσι ο αστυνομικός είναι άλλοτε ανεπιθύμητος και άλλοτε επιθυμητός, γιατί εκφράζει τις εκάστοτε υποχρεώσεις, για την διασφάλιση της ελευθερίας.

Είναι δεκτή η αστυνομία, για να λύνει τα προβλήματα του πολίτη και ανεπιθύμητη, όταν εφαρμόζει τους νόμους.

Για να κερδίσει λοιπόν τη συμπάθεια και την αγάπη του πολίτη, πρέπει ο αστυνομικός πρώτος, να δώσει το καλό παράδειγμα της υποδειγματικής συμπεριφοράς, γιατί ο ρόλος του είναι δισυπόστατος, παρουσιάζοντας κάποια ιδιορυθμία.

Ο Αστυνομικός είναι φίλος και προστάτης και εξασφαλίζει την τάξη και την ασφάλεια του πολίτη, συγχρόνως όμως εμφανίζεται εχθρός και καταπιεστής, κατά τη εφαρμογή του Νόμου “επ’ ωφέλεια” του κοινωνικού συνόλου. Είναι όπως έχει λεχθεί χαρακτηριστικά, το πρώτο σημείο επαφής μεταξύ του πολίτη και του νόμου.

Για’ τους λόγους αυτούς θα πρέπει η Αστυνομία να μην εργάζεται υπό σκιά, αλλά να πληροφορεί το κοινό, το οποίο δεν είναι σωστά πληροφορημένο και δεν γνωρίζει τη αληθινή εικόνα του αστυνομικού.

Τρόπος βελτίωσης της εικόνας της Αστυνομίας είναι η χρησιμοποίηση του σκοπού – Αστυφύλακα σε διάφορα σημεία, καθώς και η αξιοποίηση του μέτρου της πεζής περιπολίας των αστυνομικών, οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους και την ένστολη εμφάνιση τους, τονίζουν την παρουσία τους παντού.

Μόνο η παρουσία των αστυνομικών με στολή, σε πολυσύχναστα στο κοινό μέρη, θα βελτιώσει τις σχέσεις αστυνομίας και κοινού.

Οι αστυνομικοί των τμημάτων τάξης πρέπει να γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα και να αντιλαμβάνομαι οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους.

Οι αστυνομικοί ποτέ δεν πρέπει να λένε στον πολίτη “δεν ξέρω, δεν γνωρίζω, δεν με αφορά” Ο καλύτερος αστυνομικός είναι εκείνος που πληροφορεί πρόθυμα και με ακρίβεια τον απευθυνόμενο σε αυτόν πολίτη.

Ιδιαίτερα πρέπει να προστατεύει τους νέους και να φέρεται στοργικά.

Για την καλυτέρευση της εικόνας του αστυνομικού με στολή, υπάρχει απόλυτη ανάγκη αρμονικής συμβίωσης Αστυνομίας και κοινού.

Η δημόσια τάξη και ασφάλεια δεν μπορεί να εξασφαλισθεί από την Αστυνομία, μέσα σε ένα κλίμα εχθρότητας ή αδιαφορίας εκ μέρους του πολίτη.

Πρέπει να αρθεί το εμπόδιο των προκαταλήψεων και ιδεοληψιών. Π.χ.  Οι πληροφοριοδότες να μην θεωρούνται καταδότες, γιατί οι πληροφορίες που δίνουν στην Αστυνομία για τις εγκληματικές δραστηριότητες κάποιου, προστατεύουν τα ίδια τα συμφέροντα τους και τα συνταγματικά κατοχυρωμένα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα.

Ο αστυνομικός πρέπει να βγει’ από το “γκέτο” της αντιπαράθεσης και της απαρέγκλιτης τήρησης της τάξης.

Απαιτείται η δημιουργία αλτρουϊστικών αστυνομικών εμπειρογνωμόνων και ειδικών στην παροχή βοήθειας διαφόρων τύπων.

Πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια για αύξηση στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό των δραστηριοτήτων της Αστυνομίας που εκτιμώνται περισσότερο από το κοινό, όπως οι περιπολίες ασφαλείας, οι αποστολές βοήθειας κ.λ.π., οι οποίες πρέπει να εκφράζονται, σε πλαίσια πάντοτε αυστηρά επαγγελματικά και με την προϋπόθεση, ότι δεν φτάνει η Αστυνομία σε υπερβολές.

Θα πρέπει δηλαδή να δώσει στο κοινό εκείνο που επιθυμεί και όχι να ισχυρίζεται φορτικά ότι έχει πάντα δίκιο.

Όσον αφορά την δραστηριότητα της Αστυνομίας, για τη βελτίωση των σχέσεων με το κοινό, πρέπει να έχει σαν αντικειμενικό σκοπό την καλυτέρευσή και επέκταση των υπηρεσιών της, οι οποίες “υποχρεώνουν” το κοινό.

Είναι ουσιώδες να παρακολουθεί η Αστυνομία από πολύ κοντά, όλα τα επεισόδια τα οποία ζημιώνουν τις σχέσεις με το κοινό, με τη μεσολάβηση του Διευθ/ντή της Υπηρεσίας, ο οποίος οφείλει να εξηγεί και να αποκαθιστά τις καλές σχέσεις.

Να χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που κρίνει αναγκαία για την πληροφόρηση του κοινού και να ελέγχει τις παρεχόμενες πληροφορίες.

Να υποδέχονται οι αστυνομικοί το κοινό με καλοσύνη, να δίνουν πρόθυμα πληροφορίες και να εξυπηρετούν αυτό με κάθε εφικτό τρόπο.

Κάτω από αυτές τις νέες προϋποθέσεις, που έχουν διαμορφώσει μια εντελώς νέα αντίληψη για τον ρόλο της Αστυνομίας, ο αστυνομικός καλείται να ξεφύγει εντελώς από τον παραδοσιακό ρόλο του οργάνου καταστολής και μέσα στο πλαίσιο ενός εξειδικευμένου μηχανισμού, να λειτουργήσει ως κοινωνικός λειτουργός.

Όσο και αυτό να φαίνεται παράδοξο, ο αστυνομικός σήμερα μέσα σε αυτές τις διαδικασίες συμβιβασμού και εξισορρόπησης, πρέπει να είναι σε θέση να παρεμβαίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να απαλύνει την σύγκρουση κοινωνικών συμφερόντων και να προλαμβάνει μορφές σύγκρουσης τέτοιες, οι οποίες θα θέτουν, σε κίνδυνο την κοινωνική συνύπαρξη και ειρήνη.

Γι’ αυτό ακριβώς και ο παραδοσιακός τύπος αστυνομικού πρέπει να μεταλλαχθεί.

Δεν μπορεί ο αστυνομικός σήμερα να είναι ένα στοιχείο το οποίο να έχει μόνο μια στενή επαγγελματική εκπαίδευση, με τέτοιο τρόπο, ώστε απλά και μόνο να μπορεί να αντιμετωπίζει τις έσχατες μορφές παραβατικότητας , όπως είναι το έγκλημα.

Πρέπει να είναι σε θέση, επίσης να λειτουργεί στο πλαίσιο των κοινωνικών εξισορροπήσεων, με παρεμβάσεις προληπτικού χαρακτήρα.

Πρέπει, να είναι έτοιμος να μπορεί να οδηγήσει μια κοινωνική ή προσωπική σύγκρουση σε ομαλή λύση, όσο εξαρτάται απ’ αυτόν, να συμμετέχει δηλαδή, στο” ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ.”

Ακριβώς γι’ αυτό άλλωστε και στη σύγχρονη αντίληψη βλέπουμε ότι αναπτύσσεται πάρα πολύ η ιδέα των Δημοσίων Σχέσεων των κρατικών φορέων με το κοινό.

Το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και εκ μέρους της Αστυνομίας. Σήμερα η πληροφόρηση, η οποία είναι βασικός άξονας και μείζων επικοινωνίας τροχός, είναι ίσως όσο ποτέ άλλοτε απαραίτητο να λειτουργήσει, σαν μέσο σύγκλισης της Αστυνομίας με την ευρύτερη κοινωνία.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Ιατρική επιστήμη φαίνεται πως αντιλαμβάνεται τη φιλαργυρία ως ιδιοτροπία.

“Αν εθιστείτε στο χρήμα, θα δυσκολευτείτε να απεξαρτηθείτε. ”

Σύμφωνα, με το Πανεπιστήμιο της Minnesota, το να μετράς χρήματα – απλά να χειρίζεσαι

λογαριασμούς-μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.

Το χρήμα λειτουργικά, είναι μέσο που μας διευκολύνει στη διεξαγωγή των εμπορικών μας συναλλαγών.

Είναι ένας τρόπος για να γνωρίζουμε την αξία των αντικειμένων, της εργασίας, της πνευματικής και χειρονακτικής.

Η φύση του χρήματος έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Στην αρχή το χρήμα ήταν κατά βάση εμπορευματικό, δηλαδή ένα αντικείμενο κατασκευασμένο από κάποιο υλικό που είχε αγοραία αξία, όπως ένα χρυσό κέρμα.

Αργότερα το χρήμα ήταν αντιπροσωπευτικό, αποτελείτο δηλαδή από τραπεζογραμμάτια τα οποία μπορούσαν να ανταλλάσσονται έναντι συγκεκριμένης ποσότητες χρυσού ή αργύρου.

Οι σύγχρονες οικονομίες συμπεριλαμβανομένης της ζώνης του ευρώ, στηρίζονται στο υποχρεωτικό χρήμα.

Πρόκειται για το χρήμα το οποίο ορίζεται ως νόμιμο και εκδίδεται από μια κεντρική τράπεζα αλλά, σε αντίθεση με το αντιπροσωπευτικό χρήμα, δεν μπορεί να μετατραπεί σε καθορισμένη ποσότητα χρυσού.

Αν οι κεντρικές τράπεζες αποτυγχάνουν σε αυτήν την προσπάθεια, το υποχρεωτικό νόμισμα δεν θα ήταν αποδεκτό ως μέσο συναλλαγής, αλλά ούτε και ελκυστικό ως μέσο αποθήκευσης αξίας.

Ο πλούτος αυξάνει την ανθρώπινη ευτυχία μόνο στην περίπτωση ανθρώπων που ξεφεύγουν από τη φτώχεια και κατορθώνουν να ανέλθουν σε ένα μεσαίο επίπεδο.

Ο Steve Jobs (ιδρυτής της Apple), όπως δημοσιεύτηκε στο τύπο, λίγο πριν πεθάνει από καρκίνο στο πάγκρεας, είπε στο κρεβάτι του Νοσοκομείου.

“Έφτασα στην κορυφή του επιχειρηματικού κόσμου. Στους άλλους η ζωή μου είναι η επιτομή της Επιτυχίας.

Αλλά εκτός της δουλειάς, έχω μια μικρή χαρά. Στην ουσία, ο πλούτος είναι απλά ένα κομμάτι της ζωής μου.

Αυτή τη στιγμή, ξαπλωμένος άρρωστος σε ένα κρεβάτι, αναπολώ τη ζωή μου και συνειδητοποιώ πως η φήμη, η αναγνώριση, και ο πλούτος, που για τόσα χρόνια υπερηφανευόμουν, έχουν ξεθωριάσει και δεν έχουν κάποια αξία μπροστά στον επερχόμενο θάνατο.

Μπορείς να προσλάβεις κάποιον να σου οδηγεί το αμάξι ή να σου κάνει λεφτά, αλλά δεν μπορείς να προσλάβεις κάποιον να υποστεί την αρρώστια για σένα. Τα υλικά αγαθά μπορούν να βρεθούν, αλλά υπάρχει κάτι που αν χαθεί, δεν μπορείς να το βρεις ξανά. “Η. Ζωή”

Σε όποιο στάδιο της ζωής και να είσαι τώρα, θα φτάσει η ώρα που θα αντιμετωπίσεις την στιγμή που κλείνει η “αυλαία της ζωής”.

Εκτίμησε λοιπόν την αγάπη για την οικογένεια σου, για τον σύντροφο σου και για τους φίλους σου.

Όσο μεγαλώνουμε συνήθως γινόμαστε σοφότεροι και σιγά-σιγά καταλαβαίνουμε, πως είτε φοράς ένα ρολόι 300 Ευρώ, είτε των 30 ευρώ και τα δύο την ίδια ώρα λένε.

Είτε κρατάμε μια τσάντα των 300 Ευρώ, είτε των 30 Ευρώ, το ποσό που υπάρχει μέσα παραμένει το ίδιο.

Είτε οδηγούμε ένα αμάξι των 150.000 Ευρώ, είτε 3.000

Ευρώ, ο δρόμος και η απόσταση παραμένουν τα ίδια και έχουμε τον ίδιο δρόμο να διασχίσουμε.

Ωστόσο, το χρήμα από ένα εργαλείο για την καθημερινή ζωή μας, πολύ εύκολα δύναται να μεταμορφωθεί σε όπλο.

Ακόμη ευκολότερα μετατρέπεται σε πάθος, υποδουλώνει τον φιλάργυρο εφ’ όρου ζωής.

Το χρήμα έχει την ικανότητα, παρόλο που είναι άϋλο και απρόσωπο να εξαγοράζει συνειδήσεις.

Επομένως, ο ρόλος του δεν περιορίζεται μόνο στα αγαθά. Προχωρά και παραπέρα, διαφθείροντας ή και σμιλεύοντας συνειδήσεις.

Με άξονα την απόκτηση χρήματος το άτομο σταδιακά εκχωρεί τον σεβασμό τόσο προς τον ίδιο του τον εαυτό όσο και προς τους συνανθρώπους του.

Η διαρκής αίσθηση του ανεκπλήρωτου δημιουργεί ακόμη περισσότερο συναισθηματικό βάρος.

Η φιλαργυρία προκαλεί άγχος, στρες και συμπλέγματα κατωτερότητας στα άτομα.

Μας συμβουλεύει ο Απόστολος Παύλος (Α’ Τιμόθεον ΣΤ’, “ρίζα πάντων των κακών η φιλαργυρία, ής τινες ορεγόμενοι απεπλανήθηκαν από της πίστεως και εαυτούς περιέπεσαν οδύναις πολλαίς”. (Μετάφραση Παναγιώτου Δρεμπέλα).

“Πίπτουν δε σε πειρασμό και καταστρεπτική παγίδα, διότι ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία. Και μερικοί κυριευθέντες από την όρεξη και την σφοδρή επιθυμία που γέννα αυτή προς το χρήμα, απεπλανήθηκαν από την πίστη και έμπηξαν στον εαυτό τους σαν αλλά καρφιά πολλούς πόνους και αγωνίες.

Παρόλο που η φιλαργυρία έχει τη δύναμη να επιδρά στο ψυχισμό του ατόμου κατακερματίζοντάς τον, η επιστήμη της ψυχολογίας, καθώς και της ψυχιατρικής δεν την συγκαταλέγουν στις ψυχικές διαταραχές.

Βικιφθέγματα :

_Αυτός που αρκείται στα ελάχιστα είναι πλουσιότατος – Σωκράτης.

_Δεν πλουταίνει ο άνθρωπος με χρήματα μονάχα, αλλά και με τα καλά του έργα. – Μακρυγιάννης.

_Είθε να έχω τη ζωή μου με λίγα πλούτη και καλά παιδιά. – Ευριπίδης.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα κα επιτυχία τελέστηκε την  5η  Μαΐου  2022, στον Ι. Ν. των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Αθήνα Μεσογείων 96),  η μνήμη της Προστάτιδας της  Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και του ενδόξου Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής Ισαποστόλου Αγίας Ειρήνης. Στη Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας, χοροστάτησε ο προϊστάμενος της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, Αστυνόμος Β  Αρχιμανδρίτης Αλέξιος ΚΟΥΡΤΕΣΗΣ
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντ/γος ε.α. κος   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους :  Ο K. Υφυπουργός του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Ελευθέριος και από την Ελληνική Αστυνομία οι α) ο κ. Υπαρχηγός του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος  ΓΙΑΝΝΙΝΑΣ Γεώργιος, β) ο κ. Προϊστάμενος του Επιτελείου του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος Λάζαρος ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, γ) ο κ. Γενικός Επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδος Αντιστράτηγος  Γεώργιος ΚΑΝΕΛΛΟΣ  δ) Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί Προϊστάμενοι των  Κλάδων και των Διευθύνσεων του Αρχηγείου, στ) εκπρόσωποι των Δ.Σ. της ΠΟΑΞΙΑ και της ΠΟΑΣΥ, ζ) Πρόεδροι και Εκπρόσωποι των Δ.Σ. Συνδέσμων, Συλλόγων, Λεσχών και Ενώσεων, εν ενεργεία και αποστράτων  Σωμάτων Ασφαλείας ,ο επίτιμος Πρόεδρος της  Π.Ο.Α.Σ.Α. Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος ,το επίτιμο μέλος του Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Σ.Α. Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. ΧΑΤΖΑΡΑΣ Νικόλαος .τα μέλη του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών , ο Ταμίας της  Π.Ο.Α.Σ.Α. Αντιστράτηγος ε.α. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας , μέλη Συνδέσμων και Ενώσεων.

Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας τελέστηκε επιμνημόσυνο δέηση  στο μνημείο των πεσόντων της Ελληνικής Χωροφυλακής  που έπεσαν για την πατρίδα κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Στεφάνια κατέθεσαν ο Υφυπουργός κ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Ελευθέριος και επίτιμος Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. , ο Γ.Γ. της Π.Ο.Α.Σ.Α. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς , ο Βουλευτής της Ν.Δ. και επίτιμος Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. στρατηγός ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ Αναστάσιος, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Νοτιοανατολικής Αττικής Αντιστράτηγος ε.α. ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ Δημήτριος , ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Δυτικής Αττικής Υπαστυνόμος Α΄ ε.α. ΜΠΟΤΑΙΤΗΣ Αντώνιος , ο Πρόεδρος της Πανελληνίου  Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων Αντιστράτηγος ε.α. ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ Ηλίας , ο Πρόεδρος του Εθνικού Τμήματος της ΙΡΑ Αντιστράτηγος ε.α ΒΑΛΑΤΣΟΣ Βλάσιος. Ακολούθησε η τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη των πεσόντων και η ανάκρουση του Εθνικού μας ύμνου από τμήμα της Μουσικής της Ελληνικής Αστυνομίας . Ακολούθησε μικρή δεξίωση  στο αρχονταρίκι της εκκλησίας από τον Σύνδεσμο Αθηνών.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ  “ο μείζων εν γεννητοίς γυναικών.”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εις την χορεία των Αγίων που τιμά η Εκκλησία μας, μετά την Υπεραγία Θεοτόκο, δεσπόζει η παρουσία του Αγίου Ιωάννου, του Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου μας.

Ενδεικτικό της τιμής αυτής, είναι ότι αφιερώνει πολλές ημέρες στη μνήμη του και ακόμη το ότι στο τέμπλο κάθε ορθόδοξου ναού, δίπλα στο Χριστό τοποθετείται η εικόνα του Ιωάννου.

Η διδασκαλία του υπήρξε δεκτική, ζητώντας από κάθε άνθρωπο να σταματήσει την ανηθικότητά του, βαπτίζοντας όσους έπαιρναν μια τέτοια απόφαση.

Η γέννησίς του αποτελεί υπέρβαση των φυσικών νόμων. Διότι, σ’ όλες τις εποχές θεωρείται θαύμα η γέννησις από υπέργηρους γονείς. Οι γονείς του Ιωάννη ήταν τόσο ηλικιωμένοι, όταν τους αναγγέλθηκαν από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ ότι θ’ αποκτήσουν παιδί, ώστε ο πατέρας του Ζαχαρίας απίστησε, σκεπτόμενος ακριβώς το αφύσικο του πράγματος στο γήρας τους.

Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο Ιωάννης ήταν γιός του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ που ήταν συγγενής της Θεοτόκου.

Σχετικά με τη σύλληψη και την γέννηση του, που συνέβη 6 μήνες πριν τη γέννηση του Ιησού Χριστού ο ίδιος Ευαγγελιστής εξιστορεί θαυμαστά γεγονότα. Επιπλέον, τότε όλος ο κόσμος πήγαινε να συμβουλευτεί τον Ιωάννη, και βαφτίζοντάς τους, οι ίδιοι εξομολογούντο τις αμαρτίες τους.

Όσο για το κυριότερο και θαυμαστότερο γεγονός, ήταν η γέννηση του.

Αν και η Ελισάβετ θεωρούνταν στείρα, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ διαμήνυσε στον Ζαχαρία ότι τελικά η γυναίκα του θα γεννήσει αγόρι και να του δώσει το όνομα Ιωάννης (Λουκ. 1,13).

Στην αρχή ο Ζαχαρίας φέρεται να μην πίστεψε τα λόγια του Γαβριήλ και πιθανώς να υπέστη κάποιο κλονισμό κατά το οποίο έχασε την ομιλία του (γεγονός που ερμηνεύτηκε ως τιμωρία) όπου και παρέμεινε άλαλος έως την ημέρα ονομασίας του παιδιού.

Έτσι και έγινε. Οκτώ ημέρες μετά τη γέννηση του βρέφους, όταν ζητήθηκε από τον ίδιο να φανερώσει το όνομα του παιδιού, εκείνος έγραψε σε μια πινακίδα το όνομα “Ιωάννης” και αμέσως επανήλθε η φωνή του (Λουκ. 1,63).

Πατρίδα του Ιωάννη, κατά μία παράδοση, θεωρείται η Χεβρών, κατ’ άλλους η πόλη Ιούττα. Περί της νεανικής ζωής του Ιωάννη και του ιδιωτικού του βίου καμία πληροφορία δεν υπάρχει εκτός της πολύ λιτής αναφοράς του ίδιου παραπάνω Ευαγγελιστή ότι “το παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο. Πνεύματι και ην εν τοις ερήμοις έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς το Ισραήλ”.

Σύμφωνα με αναφορά του Ευαγγελιστή Λουκά, ο Ιωάννης εμφανίζεται πλέον σε ηλικία 30 ετών “κατά θείαν εντολήν” “εν τη ερήμω της Ιουδαίας”. Κάνοντας όμως λόγο περί του ποταμού Ιορδάνη συνάγεται ότι αναφέρεται στο νότιο τμήμα της χώρας, την περιορδανεία κηρύσσοντας: “Μετανοείτε ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών” “βαπτίζοντας τους προσερχόμενους προς αυτόν”.) (Ματθ.3.2).

Παράλληλα με τα κηρύγματά του, ήταν και η εμφάνιση του, καθώς ο ασκητικός βίος και η διατροφή του. Φορούσε μάλλινο ένδυμα “από τρίχες καμήλου και ζώνη δερμάτινη περί την οσφύτου”, ενώ η διατροφή του ήταν άγριο μέλι και ακρίδες.

Φαίνεται πως δεν παρέμενε συνέχεια στο ίδιο μέρος, αλλά περιερχόταν “πάσαν την περιχώραν του Ιορδάνη κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας” .

Τόσο η εμφάνιση αυτή, όσο και ο ασκητικός βίος του Ιωάννη παράλληλα με τα κηρύγματα και τις βαπτίσεις μετανοίας που προέβαινε ήταν επόμενο να προκαλέσει πλήθος ακροατών αλλά και πολλών θαυμαστών του απ’ όλη την Παλαιστίνη που έσπευδαν να τον ακούσουν, μεταξύ των οποίων και στρατιώτες και Σαδουκαίοι και Φαρισαίοι, τους οποίους όλους στη συνέχεια βάφτιζε στον Ιορδάνη ποταμό.

Εκεί τον συνάντησε και ο Ιησούς Χριστός και του ζήτησε να τον βαπτίσει. Εκείνος αρχικά αρνήθηκε, λέγοντας ότι δεν είναι άξιος να βαφτίσει τον Μεσσία, αλλά ο Μεσσίας πρέπει να βαφτίσει αυτόν. (Ματθ. 3.14), όμως ο Χριστός επέμενε και έτσι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος βάφτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του ποταμού Ιορδάνη.

Ο αποκεφαλισμός.

Τα λόγια του Προδρόμου ενοχλούσαν τους Φαρισσαίους καθώς και τον τετράρχη της Γαλιλαίας και Περαίας Ηρώδη Αντίπα, όταν τον έλεγξε για την παράνομη συμβίωση του με τη σύζυγό του ζώντος αδελφού του Ηρώδη Φιλίππου, την Ηρωδιάδα, ο οποίος και τον φυλάκισε.

Σε κάποια γιορτή των γενεθλίων του, ο Ηρώδης ζήτησε από την κόρη του Σαλώμη να του χορέψει και της υποσχέθηκε με όρκο να της δώσει ότι του ζητήσει.

Η Ηρωδιάς, η μητέρα της, που μισούσε τον Ιωάννη, βρήκε τότε την ευκαιρία που αναζητούσε όπου προέτρεψε τότε την κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του προφήτη Ιωάννη μέσα σε ένα πινάκιο (πιάτο).

Έτσι ακολούθησε ο αποκεφαλισμός.

Μετά από το μαρτυρικό τέλος του Ιωάννη, προσελθόντες οι μαθητές του “ήραν το πτώμα αυτού και έθηκαν αυτό εν μνημείω.”

Για όλα αυτά η Αγία μας εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως τον Πρόδρομο του Κυρίου, κατατάσσοντας τον στην κορυφή των ιερών προσώπων της. Περισσότερες από έξι φορές το χρόνο. με ισάριθμες εορτές, τιμά το ιερό του πρόσωπο. Πλήθος ναών σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο είναι αφιερωμένοι σ’ αυτόν και χιλιάδες πιστοί φέρουν με καμάρι το σεπτό του όνομα. Το ίδιο και μια πλειάδα πόλεων, χωριών και τοπωνυμιών, φέροντας το όνομα του, δηλώνοντας τη μεγάλη προσωπικότητά του.

Σε εγκωμιαστικό του λόγο στην γέννηση του Ιωάννου, ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης καλεί όλη την οικουμένη, όλη την Εκκλησία να πανηγυρίζουν πριν από την γέννηση του Χριστού, ως προεόρτια, τα γενέθλια του Ιωάννου.

Εκείνου που στάθηκε” προεισόδιον άνθος της Χριστού παρουσίας “, και “ανέβαλε μέσον νόμου και χάριτος” αλλά και υπήρξε ο “μείζων εν γεννητοίς γυναικών”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΑΝΑ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΟΝΟΜΑ

ΜΑΝΑ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΟΝΟΜΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Μάνα φέρνει τη ζωή, πασχίζει για τη ζωή, στηρίζει την οικογένεια με αγάπη και ανιδιοτέλεια.

Είναι το πρόσωπο που ξενυχτά στο προσκέφαλό μας, που καρδιοχτυπά σε κάθε μας δυσκολία, που στέκεται πάντοτε άγρυπνος φύλακας – άγγελός μας

Στη γυναίκα που ανέχεται, που στερείται, που ικανοποιείται με τη χαρά μας και ματώνει με τον πόνο μας, στη μάνα που κανείς δεν μπορεί να την αντικαταστήσει.

Η Μάνα που φανερώνει τη ρίζα μας και εμείς τον κορμό της και είναι εκείνη που απλόχερα μας δίνει όλα τα εφόδια στο ταξίδι της ζωής, ψυχικά υλικά και πνευματικά.

Και αν μπεις στον πειρασμό να θυμηθείς τις γεύσεις των φαγητών της, πουθενά δεν γεύτηκες νοστιμότερα, όπως εκείνα τα τηγανόψωμα.

Είτε “Μάνα”, είτε “Μητέρα”, είτε “Μαμά”, η έννοια αυτή είναι τόσο ιερή…

Μία γυναίκα ολοκληρώνεται ως άνθρωπος όταν γίνει Μητέρα. Μόνο τότε μπορεί να πει κανείς ότι εκπλήρωσε το σκοπό της ύπαρξής της.

Κάθε γυναίκα, από τη φύση της, έχει τη δύναμη να γίνει Μάνα, όμως δεν γίνονται.

Πότε λοιπόν, μια γυναίκα μπορεί πραγματικά να είναι Μάνα και όχι απλώς να λέγεται έτσι?

Μάνα είναι η γυναίκα, που κάνει τα πάντα για τα παιδιά της και τα βάζει πάνω κι από τον ίδιο της εαυτό.

Όσο γενικό και αυτονόητο ακούγεται αυτό, η Μάνα δίνει ότι έχει και δεν έχει για τα παιδιά της που την ολοκλήρωσαν σαν άνθρωπο.

Παλεύει πάντα για το καλό τους, και αγωνίζεται με όλες της τις δυνάμεις για την ευτυχία τους, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί μεγάλες θυσίες από την ίδια που πολλές φορές την ξεπερνούν.

Μάχεται να τους προσφέρει τα καλύτερα και να τα κάνει σωστούς ανθρώπους, να τα προφυλάξει σαν λύκαινα από κάθε τι κακό με αυτοθυσία, να τα μάθει να διακρίνουν το καλό και να αποφεύγουν το κακό.

Η Μάνα είναι αυτή που δεν θα κρατήσει κακία στο παιδί της ότι κι αν συμβεί. Όσες πίκρες κι αν της δώσει, όσο κι αν την πληγώσει με τα λόγια ή τις πράξεις εκείνη θα τρέξει να του σταθεί στις δυσκολίες του ξεχνώντας τα πάντα.

Θα χαρεί περισσότερο από το ίδιο το παιδί – στις χαρές και στις επιτυχίες του.

Είναι το απάγκιο λιμάνι που καταλήγεις σε κάθε φουρτούνα, σε κάθε δύσκολη στιγμή, είναι εκείνη που αποδεικνύει στην πράξη την αγάπη της για το παιδί, αναθρέφοντας το σωστά.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (+407 μ. χ) σημειώνει τα εξής :”Γνώρισμα της μητέρας δεν είναι η γέννηση των παιδιών, γιατί αυτό είναι δώρο της φύσης, αλλά η ανατροφή των παιδιών, διότι αυτό εξαρτάται από την ελεύθερη βούληση…. Δεν κάνει λοιπόν την γυναίκα πραγματική μητέρα η γέννηση παιδιών, αλλά η καλή ανατροφή τους “.

Η Μάνα που αγαπά και πονά διαισθάνεται την ανησυχία του παιδιού, όσο μακριά και αν βρίσκεται, αφουγκράζεται τη στενοχώρια του, συμπάσχει στη θλίψη του, χαίρεται με τη χαρά του.

Ο ποιητής Γεώργιος Μαρτινέλλης σημειώνει :

“Εις τον κόσμο άλλο πλάσμα /, δεν θα βρεις να σε μαντεύει, / σαν την Μάνα που λατρεύει,/σαν την Μάνα που πονεί.”

Είναι εκεί πάντα για εσένα, για τις χαρούμενες και τις δύσκολες στιγμές, είναι εκεί δια ζώσης ή νοερά που, με ένα βλέμμα θα σε καθησυχάσει, θα σε παρηγορήσει και θα σε καθοδηγήσει για να πράξεις το σωστό.

Όπως σημειώνει ο Οδυσσέας Ελύτης,” και ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.

2 Φεβρουαρίου, η ημέρα που η Εκκλησία μας τιμά την Μάνα. Κατά την μεγάλη αυτή Δεσποτική και Θεομητορική εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, η Παναγία η μητέρα όλων μας, πηγαίνει τον τεσσαρακονθήμερο Χριστό στον Ναό, προσφέροντας Τον στον Θεό.

Αυτή την ημέρα, που κυριαρχεί το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, της κατά χάριν Μάνας των Χριστιανών, γιορτάζει το πιο αγαπητό πρόσωπο στην συνείδηση όλων των ανθρώπων : Η μητέρα.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, είναι μέρα (8/5) εορτασμού της μητρότητας και των ευχαριστιών προς τη μητέρα, μια γιορτή με αρχαιολογικές αναφορές στην λατρεία της θεάς Κυβέλης. Στη σύγχρονη εποχή, η Αμερικανίδα κοινωνική ακτιβίστρια Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) ήταν αυτή που είχε πρώτη την ιδέα να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας. Οι προσπάθειες της ευοδώθηκαν τελικά στις 9 Μαΐου του 1914, όταν ο τότε Αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον υπέγραψε προκήρυξη, σύμφωνα με την οποία Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική, εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Μάνα, η πιο γλυκιά λέξη?

Ας της αποδίδουμε πάντοτε τον οφειλόμενη σεβασμό

και την τιμή.

Ας εκπληρώνουμε το χρέος απέναντί της κάθε μέρα και κυρίως όταν το έχει ανάγκη και χρειάζεται την δική μας συνδρομή και φροντίδα.

Ας της δείξουμε ότι κατέχει ξεχωριστή θέση στη ζωή μας, όχι μόνο με λόγια, αλλά κυρίως με τις πράξεις μας.

Μάνα, ένα ευχαριστώ ποτέ δεν φτάνει για όσα αφειδώλευτα μας προσέφερε και προσφέρεις.

Κλείνουμε πάντοτε στην καρδιά μας το χαμογελαστό και στοργικό σου πρόσωπο, που, σαν φωτεινή λαμπάδα, φωτίζει την πορεία της ζωής μας στα εύκολα και τα δύσκολα.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Τα εμπόδια και οι δυσκολίες της ζωής

Διάβασα κάπου…. και σκέφτηκα…

Τα εμπόδια και οι δυσκολίες της ζωής

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κάποτε υπήρξε ένας παντοδύναμος Βασιλιάς, ο οποίος κυβερνούσε το βασίλειό του επί δεκαετίες.

Μία μέρα ήθελε να δει τον χαρακτήρα των κατοίκων του Βασιλείου του και έτσι τους υπέβαλε σε μια δοκιμασία.

Τοποθέτησε ένα μεγάλο βράχο στη μέση του δρόμου και κρύφτηκε εκεί κοντά σε κάτι θάμνους.

Οι πρώτοι που πέρασαν ήταν μια ομάδα από τους πλουσιότερους εμπόρους με την άμαξα’ τους.

Αντί να κατέβουν και να μετακινήσουν το βράχο, προσπάθησαν να τον περάσουν κάνοντας το γύρο. Ταλαιπωρήθηκαν αλλά πέρασαν, κατηγορώντας τον βασιλιά, πως δεν φρόντιζε για τη σωστή συντήρηση των δρόμων.

Έπειτα από αρκετή ώρα πέρασε ένας χωρικός κουρασμένος, κουβαλώντας λαχανικά και τρόφιμα για το σπίτι του κτλ. Μόλις είδε τον βράχο κοντοστάθηκε, άφησε τα τρόφιμα στο έδαφος, έβαλε τα δυνατά του και με πολλή προσπάθεια μετακίνησε το βράχο.

Με μεγάλη του έκπληξη είδε κάτω από τον βράχο ένα πουγκί με χρήματα και ένα σημείωμα από τον ίδιο τον βασιλιά που έγραφε: Το χρυσάφι είναι η ανταμοιβή σου, επειδή μετακίνησες τον βράχο.

Και στη ζωή μας υπάρχουν εμπόδια και δυσκολίες και συχνά κοινά για όλους.

Υπάρχουν άνθρωποι που “πνίγονται σε μια κουταλιά νερό” και άλλοι που βγαίνουν αλώβητοι, μέσα από τις πιο μεγάλες αντιξοότητες της σελίδας της ζωής.

Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά εκείνων που αντέχουν?

Μπορούμε άραγε να τα αποκτήσουμε και εμείς.

Είναι αναπόφευκτο σε κάποιες στιγμές της ζωής μας να βρεθούμε αντιμέτωποι με δύσκολες, δυσάρεστες καταστάσεις.

Ένας χάνει την δουλειά του, ένα παιδί ζει καθημερινά τους καυγάδες των γονιών του, μια οικογένεια χάνει το σπίτι της από σεισμό ή πυρκαγιά, μια νέα γυναίκα μαθαίνει ότι πάσχει από σοβαρή αρρώστια, κ.λ.π.

Ο καθένας από αυτούς έχει να παλέψει με πολλές πρακτικές, κοινωνικές και συναισθηματικές αντιξοότητες.

Όμως δεν το κάνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν κάποιοι που καταρρέουν ψυχολογικά, καταβάλλονται τόσο πολύ, από το συμβάν και από τις συνέπειες του, που για μεγάλο διάστημα, καμία φορά για όλη τη ζωή τους, χάνουν την ισορροπία τους και δυσκολεύονται πάρα πολύ να σταθούν στα πόδια τους.

Κάποιοι άλλοι, δείχνουν έπειτα από ένα διάστημα να είναι εντάξει, να μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους κανονικά. Κι όμως, κάποια στιγμή αρχίζουν να έχουν προβλήματα, αναπτύσσουν ψυχολογικές ή ψυχοσωματικές διαταραχές, περνούν κατάθλιψη, παθαίνουν χρόνιες, ημικρανίες, αϋπνίες.

Είναι σαν οι τραυματικές καταστάσεις να έχουν αφήσει τα ίχνη τους, που εμφανίζονται μετά από καιρό.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη κατηγορία. Είναι οι άνθρωποι που μοιάζουν να μην καταβάλλονται από τις αντιξοότητες και τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής και παραμένουν υγιείς και σταθεροί ψυχικά και σωματικά, ακόμα και αν οι συνθήκες της ζωής τους είναι δύσκολες.

Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η ανεκτικότητα δεν είναι κάτι που είτε το έχεις, είτε δεν το έχεις, αλλά κάτι που μαθαίνεται και βέβαια, όσο νωρίτερα γίνει αυτό, τόσο το καλύτερο.

Για το λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό να βοηθούνται τα παιδιά να αποκτήσουν τέτοιες δυνατότητες.

Αλλά και για κάθε ενήλικο υπάρχουν τρόποι που μπορούν να τον βοηθήσουν, να αυξήσει την ανεκτικότητά του.

Κάποιοι προτιμούμε την εύκολη λύση.

Να κατηγορούμε και ίσως να συκοφαντούμε τους άλλους. Δεν είναι στ’ αλήθεια ένα άνανδρο άλλοθι?

Και από την άλλη, πόσο ωφέλιμο και για μας και για τους άλλους θα ήταν, να επιστρατεύσουμε τις δυνάμεις μας, να καταβάλουμε κόπους, την διάθεση αλληλεγγύης μας, απομακρύνοντας ή εξουδετερώνοντας κάποια εμπόδια.

Πόσο όμορφη, πόσο γαλήνια, πόσο ευτυχισμένη μπορεί να είναι η ζωή μας, όταν μόνο κατακρίνουμε, όταν μόνο πετροβολούμε, όταν μόνον διασύρουμε, όταν μόνο μειώνουμε υπολήψεις?

Πως μπορεί κανείς να γίνεται καλύτερος όταν λέει: Ας είμαι εγώ καλά και δεν με ενδιαφέρει για τους άλλους.

Η συμπαράσταση και η αλληλοβοήθεια είναι καλό να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς μας.

Πως να απαντήσουμε, όταν χρειαστεί να μας παρέχει κάποιος βοήθεια, όταν εμείς δεν την έχουμε προσφέρει ποτέ.

Και η βοήθεια δεν είναι κατ’ ανάγκη, πάντα οικονομική.

Μπορούμε να προσφέρουμε με τα λόγια μας, με μια αγκαλιά ή πολύ απλά να ακούσουμε το πρόβλημα του συνανθρώπου μας, κοιτώντας τον στα μάτια και να δείξουμε κατανόηση.

Πάντα υπάρχει ελπίδα και αισιοδοξία αρκεί να πηγάζει από μέσα μας και να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στις δυνατότητες του τις οποίες πιθανότατα, δεν έχουμε ανακαλύψει.

Οι άνθρωποι που εμφανίζονται στη ζωή μας, διαφορετικοί σε κάθε δεδομένη στιγμή, παίζουν και αυτοί το δικό τους ρόλο.

Έρχονται να μας διδάξουν αυτά, που οι ίδιοι έχουν βιώσει και να μας προστατέψουν και συμβουλεύουν με τον τρόπο τους.

Την αλληλοβοήθεια σαν έννοια την έχουν βαθιά μέσα τους και προσπαθούν να τη μεταδώσουν με τον καλύτερο τρόπο.

Δεν είναι υπέροχος σκοπός ζωής, όσον εξαρτάται από μένα, να γίνεται η ζωή των άλλων πιο άνετη, πιο ξεκούραστη, πιο εύκολη, πιο χαρούμενη?

Λέμε κάποτε στον εαυτό μας. Δεν κάνω κακό σε κανέναν και εφησυχάζουμε.

Η υπέρβαση του “εγώ” μας κάνει οδίτες του ουρανού. Ενώ, αν πρωτίστως από τον εαυτό μου απαιτώ να είμαι συμμέτοχος σε κάθε καλό, να είμαι συντελεστής του αγαθού, τότε, ίσως γίνω ένα σιωπηλό παράδειγμα και για κάποιους άλλους συνοδοιπόρους μου.

Σαν υστερόγραφο, θα ήταν αναγκαίο να πούμε πως υπάρχει και ένας άλλος ηθικός προβληματισμός από το να αφήνουμε ή να παίρνουμε τους βράχους από τον δρόμο των άλλων.

Το τραγικό θα είναι να βάζουμε εμείς βράχους στη ζωή των άλλων και να προκαλούμε πόνο και απογοήτευση, απελπισία και αποθάρρυνση.

Να προκαλούμε δάκρυα και να σβήνουμε χαμόγελα.

Αλήθεια, πόσο μπορούμε να είμαστε μέσα στο θέλημα του Θεού, αν αυτό βέβαια μας ενδιαφέρει? Ή δεν είναι τουλάχιστον θέμα ανθρωπιάς? Αλλά πόσο κάνεις μπορεί να είναι φιλάνθρωπος, αν πρωτίστως δεν είναι φιλόθεος?

Πόσο….. Πηγή: Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό

Περιοδικό “Αγία Λυδία”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Παροιμία

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει…….

“Τα όσα έκανες καλά στο νού σου μην τα βάνεις,

σκέψου μονάχα πιο πολλά μη σ’ έπαιρνε να κάνεις “.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι παροιμίες του λαού μας αποτελούν τα λιθάρια, με τα οποία αν θέλεις χτίζεις προσωπικότητα με ήθος.

Το επιβεβαιώνει η παροιμία μας : Να ξεχνάς το καλό που κάνεις. Θυμήσου να ξεχνάς, και αυτή η στάση ζωής στην προκειμένη περίπτωση, είναι καρπός αληθινής αγάπης.

Πολλές φορές η φθορά της καθημερινότητας και οι γρήγοροι ρυθμοί της, μας κλείνουν για λίγο τα μάτια εμποδίζοντας μας, να δούμε την πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας.

Μία πραγματικότητα που ο καθένας από εμάς, αντιλαμβάνεται με τους δικούς του υποκειμενικούς κανόνες, επηρεάζοντας άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τον κόσμο γύρω μας.

Τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τους άλλους ανθρώπους.

Τον τρόπο που η δύναμη των συναισθημάτων μας ξεκινάει να επηρεάζει αυτά, που μοιραζόμαστε μεταξύ μας.

Η έννοια της αγάπης υπάρχει παντού γύρω μας, αλλά η ερμηνεία που δίνει ο καθένας σε αυτόν τον όρο, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Το πως εννοούμε την αγάπη εξαρτάται από αυτό που δεχτήκαμε ως αγάπη στην παιδική ηλικία, από τους κοντινούς μας ανθρώπους.

Αυτή η μορφή αγάπης, είναι οδηγός για εμάς και καθορίζει το τι θεωρούμε αγάπη και πως πορευόμαστε και στην ενήλικη ζωή μας.

Δηλαδή πως αντιμετωπίζουμε τους γύρω μας, πως αντιμετωπίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό και τι είδους επιλογές κάνουμε στη ζωή μας.

Η αγάπη είναι ο πρώτος και ο τελευταίος σύντροφος που συναντάμε στην εξερεύνηση του πνευματικού δρόμου.

Με το νόημα και τη σημασία της έχουν ασχοληθεί όλες οι επιστήμες που μπορεί κάποιος να φανταστεί : η φιλοσοφία, η ανθρωπολογία, η θρησκεία, η ηθική, η ψυχολογία μέχρι και η μεταφυσική.

Όπως ο ορισμός της, έτσι και η πράξη της αγάπης περιλαμβάνει τόσο μεγάλη ποικιλία συμπεριφορών, που θα ήταν αδύνατον να τις απαριθμήσει κανείς.

Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να πάρει τις αποφάσεις της ζωής μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι και ενδεχομένως, τα βιώματά μας, έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό, που είμαστε σήμερα.

Όμως είναι κάτι που μπορούμε να επαναξιολογήσουμε και να διαμορφώσουμε συνειδητά πλέον, με δικές μας αποφάσεις.

Και συνεχίζει ο θυμόσοφος λαός μας, πως όχι μόνο να μην θυμάσαι, αλλά να σε συνέχει η αγωνία : Τι ακόμη μπορούσα να κάνω και δεν το έκανα?

Επειδή όποιος δεν κάνει όσα μπορεί, κάνει λιγότερα από όσα πρέπει.

Γιατί υπακοή στο θέλημα του Θεού, δεν είναι μόνο να μην κάνεις το κακό, αλλά να κάνεις και το καλό που μπορούσες να κάνεις.

Άρνηση στο κακό, θέληση στο καλό. Η καρδιά μας και η φύση απεχθάνονται το κενό.

Εξάλλου, την ζωή μας την συνθέτουν τα “όχι” και τα “ναι” που λέμε, και σαν προσωπικότητες είμαστε το άθροισμα των επιλογών μας.

Είναι κοινός τόπος πλέον ότι στη σημερινή τεχνοκρατούμενη κοινωνία, με τους ξέφρενους και αγχωτικούς ρυθμούς ζωής, με τους ανάλγητους νόμους της αγοράς και της οικονομικής συνδιαλλαγής και με την άμβλυνση των Ηθικών Αξιών, η έννοια του ανθρωπισμού έχει δυστυχώς παραμεριστεί στην καρδιά και στο νου των σύγχρονων ανθρώπων.

Ο εθελοντισμός είναι μια έκφραση του ανθρωπισμού. Είναι ένα θέμα που μας αγγίζει όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης και επαγγελματικής ιδιότητας.

Συνιστά μια εξαιρετικά επιμορφωτική λειτουργία που ενδυναμώνει την κοινωνική αλληλεγγύη, ενισχύει την ενεργό συμμετοχή και τη συνύπαρξη, προσδίδοντας νέο περιεχόμενο στη ζωή μας.

Όλοι μας μπορούμε να προσφέρουμε λίγο απ’ αυτό που μας περισσεύει. Απ’ αυτό που χωρίς ιδιαίτερο κόπο μπορούμε να δώσουμε.

Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε εθελοντές, γιατί όλοι μας μπορούμε να αγαπήσουμε.

Λοιπόν, τι ακόμη μπορούσα να κάνω και δεν το έκανα?

Το “ακόμη” κρύβει μέσα του δυναμισμό.

Το “ακόμη” εφευρίσκει τρόπους, διαπιστώνει ανάγκες, αναζητά σταυροφόρους και απαιτεί από τον εαυτό του να γίνεται ο Κυρηναίος.

Το “ακόμη” είναι διαποτισμένο με την διάθεση της θυσίας, η οποία και γίνεται απόφαση ζωής.

Το” ακόμη” τορπιλίζει τον “ωχαδελφισμό γι’ αυτό και ο άνθρωπος χωρίς αγάπη καταντά αντικοινωνικός.

Λέει ο Γκαίτε :” άνθρωπε, ό, τι αγαπάς αυτό και συ θα γίνεις. Γη, την γην αν αγαπάς. Θεός, Θεόν αν λατρεύεις “.

Και είναι αναμφισβήτητη αλήθεια πως η αγάπη η ανιδιοτελής, η απροσωπόληπτη, η σεβαστική, η διαρκής, είναι ο πιο γνήσιος και ο πιο αληθινός τρόπος λατρείας του Θεού της αγάπης.

Τελικά, η αγάπη είναι η εξυπνάδα της ζωής. Διώχνει την μοναξιά και την μελαγχολία.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΣΥΝΕΞΗΓΗΣΗ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ ΤΗ ΝΑΡΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗΣ

Η ΣΥΝΕΞΗΓΗΣΗ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ, ΤΗ ΝΑΡΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Άλλοτε η προκατάληψη, άλλοτε μια δόση φθόνου, η αντιπάθεια, άλλοτε η αστοχία στην χρήση των λέξεων, που ίσως να μην εκφράζουν πάντα αυτό που θέλουμε να πούμε, άλλοτε η έλλειψη υπομονής η’ ο κάποιος εκνευρισμός, άλλοτε η βιασύνη και η επιπολαιότητα δημιουργούν παρεξηγήσεις.

Δυστυχώς είναι συνηθισμένο να προκύπτουν παρεξηγήσεις, από καλές σκέψεις και πράξεις. Έτσι δημιουργούνται χάσματα ανάμεσα στους ανθρώπους.

Αυτό συμβαίνει ακόμα και με ανθρώπους με τους οποίους έχουμε περάσει πολύ χρόνο.

Έτσι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ελπίζουν ότι αυτοί που πλήγωσαν θα ξαναγυρίζουν.

Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να ξαναγυρίζουν αλλά δεν τολμούν.

Στην αρχή μιας παρεξήγησης υπάρχουν συνήθως ορισμένα στοιχεία. Αυτά μπορεί να είναι η υπερηφάνεια, η κούραση και η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας ή στο άλλο άτομο.

Οι παρεξηγήσεις είναι μέρος της καθημερινότητας, αλλά δυστυχώς μας χαλάνε τη ζωή.

Συνήθως οδηγούν σε συγκρούσεις, είναι χάσιμο χρόνου και πάντα, μας χαλάνε τη διάθεση.

Παρεξήγηση ίσον παρανόηση : “Δεν κατάλαβα καλά αυτό που μου εξήγησες”.

Ο λόγος για τον οποίο οι παρεξηγήσεις συμβαίνουν τόσο συχνά οφείλεται στη διαφορετικότητα των ανθρώπων.

Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, με διαφορετικό φίλτρο αντίληψης και γι ‘αυτό ερμηνεύει διαφορετικά τα ερεθίσματα που δέχεται, σε σχέση με κάποιον άλλο.

Έτσι, δεν πρέπει να κάνουμε το μοιραίο λάθος να υποθέσουμε ότι αυτό που εμείς λέμε θα γίνει αντιληπτό και από τον άλλον, με τον ίδιο τρόπο.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε, αντί να υποθέσουμε, είναι να ρωτάμε τον άλλον ακριβώς τι κατάλαβε, ώστε να τσεκάρουμε αν αυτό που κατάλαβε είναι αυτό που στοχεύαμε.

Αν δεν είναι, τότε μπορούμε επιτόπου να το διορθώσουμε δίνοντας καλύτερες εξηγήσεις. Αν δεν το κάνουμε, τότε όλα θα πάρουν το δρόμο τους, οδηγώντας σε παρεξηγήσεις και εμείς θα είμαστε εφησυχασμένοι – κακώς-ότι τα κάναμε όλα σωστά.

Επομένως ο τρόπος να αποφεύγουμε τις παρεξηγήσεις είναι να αναγνωρίσουμε τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και να μάθουμε να ρωτάμε, αντί να υποθέτουμε, για να τσεκάρουμε την κατανόηση σε κάθε περίσταση.

Πως να μην παρεξηγηθείς με κάποιον, αν νομίζεις ότι σου επιτίθεται? Αν νομίζεις ότι σε προσβάλλει? Ωστόσο, μπορεί κάποιος απλά να εκφράζει τη γνώμη του ή να σου εκφέρει αρνητική κριτική, η οποία μπορεί να μην έχει καμία πρόθεση ούτε να σε προσβάλλει, ούτε να σε πληγώσει. Αν όμως το πάρεις προσωπικά, σίγουρα θα παρεξηγηθείς.

Για να νομίζουμε ότι κάποιος μας επιτίθεται προφανώς θα φταίει ο τρόπος του. Μπορεί να υψώνει τη φωνή του, να χρησιμοποιεί σκληρές λέξεις ή απλά να είναι απότομος.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι που εκφράζουν ωμά ή απότομα την άποψή τους παρεξηγούνται από τους άλλους και χαρακτηρίζονται ως επιθετικοί.

Αυτό όμως έχει να κάνει με τον τύπο προσωπικότητάς τους ή με την έλλειψη διαπροσωπικών ικανοτήτων, αλλά όχι με τις προθέσεις του (επιθετικότητα).

Ναι, είναι νάρκη καταστροφική η παρεξήγηση. Αλλά υπάρχουν τρόποι εξουδετέρωσης της νάρκης. Υπάρχει το ναρκαλιευτικό που λέγεται καλή πρόθεση, που λέγεται, καλή θέληση, που λέγεται αγάπη, που λέγεται συνεξήγηση.

Όμως, στην συνεξήγηση πρέπει να πάμε αφοπλισμένοι από αρνητικά συναισθήματα.

Πάμε να αποσαφηνίσουμε, πάμε να βρούμε την αλήθεια, πάμε πάντα με σεβασμό, πάντα με ευγένεια, πάμε αφού προηγουμένως πετάξουμε εγωισμούς και πεσίματα στο καλάθι των αχρήστων και με συντροφιά το ταπεινό φρόνημα, πάμε, όχι για να βγούμε νικητές.

Εξάλλου η αγάπη δεν αφήνει ηττημένους. Πάμε πάντα με διάθεση συνδιαλλαγής.

Γίνεται φωτεινή η ζωή μας όταν μέσα μας δεν σκορπίζουν σκοτάδια, η αντιπάθεια, η καχυποψία, η μικροψυχία.

Πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ζωή μας, όταν δεν έχουμε τη δύναμη να δούμε τον άλλον στα μάτια?

Με πόση γαλήνη μπορούμε να κοιμηθούμε, όταν την καρδιά μας τη κεντάει το μίσος.

Πόση πνευματική προκοπή μπορούμε να έχουμε, όταν στενεύουν τα τοιχώματα της καρδιάς, ξεχνώντας έτσι την πατρική προτροπή του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος μας λέει με αγάπη “πλατύνθητε και υμείς”.

Και…. αν η παρεξήγηση ξεκίνησε από εμάς και είμαστε εμείς οι αδικούντες, πως θα θέλαμε να μας φερθούν.

Δεν θα θέλαμε ένα χέρι συγνώμης απλωμένο, που φέρνει κοντά τις καρδιές και σμικρύνει αποστάσεις.

Ο βίος μας είναι μικρός για να ασχολούμεθα με μικρά.

Είναι έξυπνη στρατηγική να πείσουμε τους εαυτούς μας, πως η συνεξήγηση είναι αναγκαία για να διώχνουμε από την ψυχή μας την πικρία, γιατί αυτήν θα προσφέρουμε και στους άλλους.

Αξίζει λοιπόν να θυμόμαστε και μας πρέπει να βιώνουμε την Σοφία του υπέροχου λαού μας πως, ναι, “η συνεξήγηση εξουδετερώνει την νάρκη της παρεξήγησης.”

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η κρίση του διαλόγου στην εποχή μας έχει σχέση με το ερώτημα που προβάλλει συχνά και δεν αναφέρεται στο πόσο θέλουμε να συζητάμε, στο τι διάθεση δηλαδή έχουμε για “συζήτηση”, αλλά και στο αν ξέρουμε να συζητάμε.

Η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι δύσκολη, αρκεί να κάνουμε μια σκιαγράφηση του “ελληνικού τύπου συζήτηση”.

Γενικά, στο τόπο μας κουβεντιάζουμε πολύ, αλλά δεν συζητάμε. Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο στις άτυπες, αλλά και στις τυπικές, τις οργανωμένες συζητήσεις μας.

Το αποτέλεσμα είναι να καταλήγουν συχνά, οι μεν πρώτες “σε παρεξηγήσεις και συμπλοκές ακόμη και του τύπου για ασήμαντη αφορμή”, οι δε δεύτερες “σε πλήρη αδιέξοδο και σύγχυση”.

Γενικότερα, δεν ξέρουμε να παίζουμε το “παιχνίδι” της συζήτησης με όλους τους κανόνες του παρόλη τη βαριά κληρονομιά που φέρουμε από τους αρχαίους προγόνους μας.

“Κάνουμε” όπως εύστοχα έχει γραφτεί, οτιδήποτε άλλο εκτός από το να ανταλλάσουμε απόψεις, να ακούμε τον απέναντι μας, να τον καταλαβαίνουμε, να του απαντάμε, όταν έρθει η σειρά μας, ήρεμα και μέσα στα επιτρεπτά όρια της φραστικής αξιοπρέπειας.

Η συζήτηση στον τόπο μας είναι πόλεμος, είναι αντιδικία, είναι μέσο προβολής και επιβολής, είναι καβγάς, αλλά δεν είναι τοποθέτηση, ανάλυση, σύγκριση, συμπέρασμα.

Είναι ελεύθερη πάλη, ευκαιρία για εξόντωση, γελοιοποίηση και εξαφάνιση του ομιλητή, αλλά δεν είναι μέσο και μορφή επικοινωνίας.

Τα αίτια του φαινομένου αυτού είναι πολλά. Θα αναφέρουμε τα κυριότερα:

  1. Η έλλειψη συζητητικής αγωγής που σε άλλα κράτη καλλιεργείται με όλους τους κανόνες στα σχολεία όλων των βαθμίδων, παράλληλα με την μάθηση και την άσκηση στην αγωγή του λόγου.
  2. Ο ατομικισμός μας, που εκδηλώνεται και με την υπέρμετρη εμπιστοσύνη στην προσωπική μας γνώμη και στις προσωπικές μας δυνατότητες. Γενικότερα θα μπορούσαμε να πούμε, ότι ο ατομικισμός μας οδηγεί στην έλλειψη συνεργατικού πνεύματος και πίστης στη συλλογική προσπάθεια.
  3. Η γενικότερη ψυχολογική μας υφή που τη διακρίνει άγχος σε όλες τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Το άγχος υποσημαίνει την ύπαρξη ενός βαθύτερου προβλήματος ανασφάλειας. Με άλλα λόγια, ο έντονος τρόπος ομιλίας, η εμφάνιση του λόγου με τη χειρονομία, ο θυμός, η τάση για υποτίμηση και ο επιθετικός ατομικισμός που εκδηλώνεται, αποτελούν μια συμπεριφορά ενός βαθύτερου αισθήματος αδυναμίας.
  4. Το μεσογειακό μας κλίμα, που προκαλεί ευερεθιστότητα. Από σχετικές έρευνες που έγιναν σε διάφορες χώρες, έχει αποδειχθεί, ότι οι εκδηλώσεις – διαδηλώσεις που γίνονται τους καλοκαιρινούς μήνες, έχουν περισσότερα επεισόδια συγκρούσεων με τραυματισμούς κ. λ.π.
  5. Η πολυγνωσία, μας οδηγεί στο να μη μαθαίνουμε σωστά τη γλώσσα, να εννοούμε διαφορετικά οι μεν από τους δε το ίδιο πράγμα και έτσι τελικά να δυσκολεύουμε τη συνεννόηση μεταξύ μας, είτε όταν γράφουμε, είτε όταν συζητάμε.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ

Ο τρόπος που συζητάμε δείχνει το επίπεδο ωριμότητας, καλλιέργειας και της κοινωνικότητάς μας.

Πολύ ορθά έχει ειπωθεί, πως “μας υποδέχονται ανάλογα με το πως είμαστε ντυμένοι και μας αποχαιρετούν ανάλογα με το πως μιλήσαμε και συζητήσαμε”.

Αλλά για να συζητάμε σωστά, χρειάζεται κατανόηση δύο βασικών προϋποθέσεων της συζήτησης, που είναι ο σεβασμός της γνώμης του άλλου και ο αποκλεισμός της ιδέας, πως ο καθένας μας έχει την αλήθεια στην” τσέπη του”, το δίκιο με το μέρος του.

Γενικά, είναι απαραίτητη η βαθύτερη μελέτη της έννοιας “συζήτηση” με όλη την ποικιλομορφία της.

Ο προφορικός λόγος με επιδεξιότητα εξωτερικεύει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, που είναι η έδρα της διάνοιας και έτσι αποτελεί τον καλύτερο μεταφραστή της σκέψης.

Χωρίς ομιλία, η σκέψη δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί και να συγκεκριμενοποιηθεί.

Ο προφορικός λόγος χρειάζεται ήχο, φωνή, που παράγεται από τη συντονισμένη συστολή των μυών του λάρυγγα, της γλώσσας και του στοματικού τοιχώματος, σε συνδυασμό με την αναπνοή.

Τη συστολή των μυών την προκαλεί η σκέψη.

Στους ήχους του λόγου, δηλαδή στους φθόγγους, δίνουμε συμβατικές και αφηρημένος έννοιες και δημιουργούμε τη γλώσσα δηλαδή τις λέξεις.

Οι λέξεις αποτελούν τα εξαρτήματα με τα οποία χτίζεται και εκφράζεται η σκέψη, σκεπτόμαστε με “λέξεις”, αισθανόμαστε επίσης με λέξεις.

Για όλα αυτά μιλάει ο άνθρωπος.

“Το μιλάει” πρώτα με τον εαυτό του.

Έτσι τα συγκρατεί, τα συνειδητοποιεί, τα συλλαμβάνει σε μορφή συγκεκριμένη.

Μιλάει και ακούει ο ίδιος και απαντάει και κάνει διάλογο.

Η ομιλία, λοιπόν, με τις λέξεις μεταφράζει τις σκέψεις μας και δίνει υπόσταση στις έννοιες.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Eορτή της Αγίας Ειρήνης

Ειρήνης τον άρχοντα, ιχνηλατούσα σεμνή. Ειρήνης επώνυμος, δι’ επιπνοίας Θεού, εδείχθης πανεύφημε. Σύ γάρ του πολεμίου, τας ενέδρας φυγούσα, ήθλησας υπέρ φύσιν, ως παρθένος φρόνιμη, διό μεγαλομάρτυς Ειρήνη, ειρήνην ημίν αιτήσαι.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η  Μ Ε Λ Ω Ν & Φ Ι Λ Ω Ν

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου μας, σας προσκαλούν να παραστείτε στη γιορτή της Αγίας Ειρήνης, προστάτιδας του Συνδέσμου, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Η γιορτή θα γίνει στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο χώρο των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), την  Πέμπτη 5η  Μαΐου  2022 και ώρα 09.00΄ π. μ.

Θα τελεσθεί θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και θα ακολουθήσουν κατάθεση στεφάνων και μικρή δεξίωση.-

                                                                  Μετά τιμής

                Ο Γενικός Γραμματέας                                            Ο Πρόεδρος     

                Δημήτριος Α. Σερέτης                                  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς                                  

                     Υπ/γος ε.α.                                                         Αντ/γος ε.α.

 

Π  Ρ  Ο  Γ  Ρ  Α  Μ  Μ  Α

ΤΕΛΕΤΗΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Πέμπτη 5  Μαΐου  2022

 Ώρα 08.30    

Έναρξη Θείας Λειτουργίας (Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών – Μεσογείων 96)

Ώρα 09.10

Προσέλευση Μελών Δ.Σ. Π.Ο.Α.Σ.Α. & Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. (και Μελών Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.)

Ώρα 09.30

Προσέλευση κ.κ.  Επισήμων και Προσκεκλημένων

Ώρα 09.45

Δοξασία – Υμνωδία Ισαποστόλου Αγίας Ειρήνης και Αρτοκλασία

Ώρα 10.00

Ομιλία κ. Προέδρου Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.  (Αντ/γος ε.α. ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος)

Ώρα 10.10

Μετάβαση στο Μνημείο Πεσόντων και Τρισάγιο

Ώρα 10.25

Τήρηση ενός λεπτού σιγής  (Τμήμα Μουσικής)

Κατάθεση Στεφανιών

Εθνικός Ύμνος  (Τμήμα Μουσικής)

Ώρα 10.40

Μικρή Δεξίωση ( Καφές  κ.λ.π.)

(Αρχονταρίκι Πνευματικού Κέντρου και εξωτερικός χώρος αυτού)

Ώρα 11.30

Πέρας Εκδήλωσης

Υπεύθυνοι εκδήλωσης, οι κ.κ.

Αντ/γος ε.α. κ. Οδυσσεύς ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ, Γεν. Γραμματέας Π.Ο.Α.Σ.Α.

Αντ/γος ε.α. κ. Ιωάννης ΣΚΛΑΒΟΣ, Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Στις 25-4-2022 στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στου Μακρυγιάννη έγινε η καθιερωμένη λειτουργία εορτασμού  του Αγίου Γεωργίου.

Στη θεία λειτουργία συλλειτούργησε ο προϊστάμενος της θρησκευτικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Κουρτέσης.

Τίμησαν με την παρουσία τους τα μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών οι αντιπρόεδροι κ. Μπέττας Δημήτριος και Σκλάβος Ιωάννης,  ο Ταμίας κ. Γιαννούλης Ιωάννης, ο βοηθός Ταμία κ. Κάγκας Αντώνιος και το μέλος του ΔΣ  κ. Ζώης Γεώργιος  καθώς πλήθος κόσμου!

Μετά το πέρας της λειτουργίας έγινε η περιφορά (λιτανεία) της Αγίας Εικόνας του Αγίου Γεωργίου στο προαύλιο χώρο του ναού και στη συνέχεια ψάλθηκε τρισάγιο στη μνήμη των πεσόντων στα Δεκεμβριανά του 1944.

ΤΟ  ΚΡΥΦΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ

ΤΟ  ΚΡΥΦΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως την αποφράδα ημέρα της 29ης Μαΐου του 1453, ο πρώτος ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΣΧΟΛΑΡΙΟΣ, επαναλειτουργεί την Πατριαρχική Σχολή Κωνσταντινουπόλεως η Μεγάλη του Γένους Σχολή, όπως ονομάζεται μετά την άλωσι, η οποία είναι το φυτώριο των αξιωματούχων κυρίως της Εκκλησίας.

Και οι ελάχιστοι λόγιοι, που έμειναν στην Κωνσταντινούπολη, την Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις συγκεντρώνουν γύρω τους μικρό αριθμό μαθητών

“Τούτων οι μαθηταί περιβληθέντες το ιερατικό σχήμα διότι οι Τούρκοι εσέβοντο μόνον τους κληρικούς και τους ιατρούς εδίδασκαν τα γράμματα εις περιορισμένο κύκλο μαθητών εν μοναίς η ναοίς. Η παιδεία τότε ήρχιζε δια των ιερών γραμμάτων της Οκταήχου, του Ψαλτηρίου και των λοιπών εκκλησιαστικών βιβλίων”.

Το 1593 μια συνοδική πράξη έγινε επί ΙΕΡΕΜΙΟΥ Β’ του ΤΡΑΝΟΥ, ο οποίος έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης επανειλημμένως τα έτη 1572-1599 ορίζει τους κατά τόπους επισκόπους να μεριμνούν για τη σύσταση και συντήρηση σχολείων” ώστε τα θεία και ιερά γράμματα δύνασθε διδάσκεσθαι βοηθείν δε κατά δύναμιν τοις εθέλοσι διδάσκειν και τοις μαθείν προαιρουμένοις , εάν των επιτηδείωνχρειαν έχωσιν”.

Με την προστασία, λοιπόν, του Κλήρου ενισχύεται η παιδεία στον υπόδουλο Ελληνισμό, αφού ιδρύονται και συντηρούνται έστω μικρά και ταπεινά σχολεία πλησίον των επισκοπών, τα οποία στεγάζονται κυρίως στα κελλιά που ευρίσκονται εντός του περιβόλου των Ναών και των Μονών, τα γνωστά μετέπειτα “κοινά” ή “γραμματοδιδασκαλεία”.

Συνήθως όπου υπήρχαν κοινά σχολεία, μετά τη συνοδική πράξη δημιουργούνται ανώτερα, τα οποία συντηρούνται και με δωρεές και κληροδοτήματα πλουσίων Ελλήνων, όπως τα Ζωγράφεια Διδασκαλεία (αρρένων και θηλέων) στο Κεστοράτι της Β.Ηπείρου (1873 – 1892) και άλλα.

Όπου όμως οι τοπικές τουρκικές αρχές είναι ιδιαίτερα αυστηρές, τα σχολεία δεν έχουν συνεχή και απρόσκοπτο σχολική δράση και ζωή και τότε λειτουργούν κρυφά.

ΚΡΥΦΑ ΣΧΟΛΕΙΑ πρέπει να λειτουργούσαν μετά την άλωση σε πολλές περιοχές της σημερινής Ελλάδος, της Β.Βαλκανικης, της Αν. Θράκης και της Μ.Ασίας, διότι είχαν ανάγκη από ιερείς και ψάλτες, αλλά και επειδή οι Έλληνες ήθελαν τα παιδιά τους να μάθουν γράμματα, γι’ αυτό και ο Τούρκος περιηγητής Χατζή Κάλφα μας πληροφορεί ότι οι Έλληνες στέλνουν τα παιδιά τους στο Άγιον Όρος “με το σωρό” για να μάθουν γράμματα.

Αλλά επειδή λειτουργούσαν κρυφά δεν τα αναφέρουν οι των σκοτεινών αιώνων συγγραφείς, διότι η αναφορά θα ήταν μοιραία για τους δασκάλους και όλον τον Ελληνισμό.

Απόδειξης ότι και το τυπογραφείο, που έκανε το 1627 ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΥΡΙΛΟΣ ΛΟΥΚΑΡΙΣ στην Κωνσταντινούπολη, οι Τούρκοι το έκλεισαν λίγους μήνες μετά και τον ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟ (1714 – 1779), επειδή ίδρυσε σχολεία και προέτρεπε τους Έλληνες να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, τον κρέμασαν στο χωριό Καλκουτάση (Κολικόνταση) της Β. Ηπείρου.

Ο Στέφανος Κανέλλος, όμως, ο οποίος γεννήθηκε το 1792, σπούδασε Ιατρική στη Δύση, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα Ιατρικής, λογοτέχνης και μουσικός που έγραψε και μελοποίησε φλογερά πατριωτικά θούρια και έσπευσε από τους πρώτους, από το Βουκουρέστι, όπου δίδασκε, στην αγωνιζόμενη Ελλάδα και σκοτώθηκε στη Κρήτη το 1823, γράφει σε επιστολή του, το1822 στον φιλέλληνα Γερμανό συγγραφέα ΙΚΕΝ, ότι τα παιδιά πήγαιναν κρυφά στο σχολείο.

Αλλά και ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ διηγείται στον απομνημονευματογράφο του Γεώργιο Τερτσέτη :

“Εις τον καιρό της νεότητος, όταν ημπορούσα να μάθω κάτι τι, σχολείο, Ακαδημία δεν υπήρχαν…. Το ψαλτήρι, το κτωή χι, ο μηναίος, άλλαι προφητείαι, ήσαν τα βιβλία όπου ανέγνωσα”.

Ο δε Φώτος Χρυσανθακόπουλος ( Φωτάκος), ο οποίος γεννήθηκε το 1798, φιλικός και Υπασπιστής του Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, γράφει το 1829 στα απομνημονεύματα του, που εκδόθηκαν το 1858 :

“Μόνοι των οι Έλληνες εφρόντιζον δια την Παιδείαν, η οποία συνίστατο εις το να μανθάνουν τα κοινά γράμματα και ολίγην αριθμητική ακανόνιστο. Εν ελλείψει δε Διδασκάλου ο Ιερεύς εφρόντιζεν περί τούτου. Όλα αυτά εγένοντο εν τω σκότει και προφυλακτικά από τους Τούρκους.

Ότι υπήρχαν κρυφά σχολεία κατά την τουρκοκρατία το επιβεβαιώνουν και ο πίνακας του Ν.ΓΥΖΗ, ο οποίος γεννήθηκε το 1842 στην Τήνο και θα είχε πληροφορίες από τους παλαιότερους αλλά και τους υπόδουλους στην εποχή του Έλληνες και το ποίημα ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ του Ι.ΠΟΛΕΜΗ, ο οποίος γεννήθηκε το 1862 στην Αθήνα και θα είχε επίσης πληροφορίες για τα παλαιότερα, αλλά και της εποχής του κρυφά σχολεία στην Μακεδονία, την Θράκη, τα σκλαβωμένα νησιά του Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, και σε όλον τον υπόδουλο Ελληνισμό.

 ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά,/ πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι,/ και μέσα στη θολόχτιστη εκκλησιά (στην εκκλησιά που παίρνει κάθε βράδυ /την όψη του σχολειού) ,το φοβισμένο φως του καντηλιού / τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει/ και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει/.

Εκεί καταδιωγμένη κατοικεί / του σκλάβου η αλυσόδετη πατρίδα/. Βραχνά ο παπάς, ο δάσκαλος εκεί/ θεριεύει την αποσταμένη ελπίδα / με λόγια μαγικά/ εκεί η ψυχή περισσότερο αγροικά/ τον πόνο της σκλαβιάς της, εκεί βλέπει/ τι έχασε, τι έχει, τι της πρέπει./

Κι απ’ την εικόνα του Χριστού ψηλά/, που εβούβαμε τα στόματα των πλάνων / και ρίχνει και συντρίβει και κυλά/ στην άβυσσο τους θρόνους των τυράννων,/ κι από τη σιγαλιά,/ που δένει στο λαιμό πνιγμού θηλιά,/ κι’ απ’ των προγόνων τ’ άφταστα βιβλία/, που δείχνουν τα πανάρχαια μεγαλεία, /

ένας ψαλμός ακούγεται βαθύς/ σαν μελωδίες ενός άλλου/ κι ανατριχιαζει ακούοντας καθείς / προφητικά τα λόγια του δασκάλου/ με μιά φωνή βαριά :/ ” Μη σκιάζεστεστα σκότη.Η λευτεριά/ , σαν της αυγής το φεγγοβολο αστέρι / της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει./

Και η δημοτική όμως ποίηση μας επιβεβαιώνει την λειτουργία του κρυφού σχολειού :

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

Φεγγαράκι μου λαμπρό/ φέγγε με να περπατώ,/ να πηγαίνω στο σχολειό/, να μαθαίνω γράμματα ,/ γράμματα σπουδάγματα ,/ του Θεού τα πράγματα./

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ

Μ Π Ο Υ Μ Π Ο Υ Λ Ι Ν Α

Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΑΣ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ

“200 Χρόνια μετά την Επανάσταση”

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Αναμφισβήτητα, η Ελλάδα είναι μιά χώρα με πλούσια ιστορία. Μιά ιστορία που ταξιδεύει και χάνεται στα βάθη των αιώνων .

Οι επιστήμες, οι τέχνες, οι ιδέες, ο πολιτισμός, η Δημοκρατία, σε αυτή την γη γεννήθηκαν κι από εδώ εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο και επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την πορεία του.

Αυτή η μικρή χώρα, στα νότια των Βαλκανίων, πέρασε από πολλές περιπέτειες.

Έζησε ξαστεριές, έζησε όμως και μπόρες. Και αυτές δεν ήταν λίγες, ούτε πρόσκαιρες. Κράτησαν πολλά χρόνια η καλύτερα αιώνες.

Πέντε σχεδόν ολόκληρους αιώνες ο βάρβαρος Ασιάτης τη χτυπούσε λυσσαλέα, θέλοντας να την αφανίσει να σβήσει οριστικά το γαλανό της χρώμα, την θρησκεία της, την ελευθερία της, τους ανθρώπους και τον πολιτισμό της.

Αλλά ο Θεός εγγυήθηκε γι’ αυτήν την ελευθερία.

Σε αυτά λοιπόν τα δύσκολα χρόνια, της απόγνωσης και του φόβου, ξεπρόβαλαν προσωπικότητες μοναδικές. Ήρωες πραγματικοί που πρωτοστάτησαν στον δίκαιο και αγνό αγώνα, για την ελευθερία της πατρίδας.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Διονύσιος Σολωμός ανακηρύχτηκε εθνικός μας ποιητής, ούτε ότι ο ύμνος του προς την ελευθερία, έγινε ο ιερός ύμνος του έθνους. Όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο Κωστής Παλαμάς.

“Ο Σολωμός αφιερών όλως την δύναμιν του αισθήματος και της φαντασίας του εις την θεραπεία της πατριωτικής ποιήσεως, δεν εννοεί να αποχωρήσει τα δύο στοιχεία,

Ποίηση και πατρίδα….. δεν εννόει να υποδουλώση το εν εις το άλλο”.

Για τον Διονύσιο Σολωμό Ελευθερία και Ελλάδα ταυτίζονται, η Ελευθερία είναι βγαλμένη από τα κόκαλα των Ελλήνων τα Ιερά, από τις μεγάλες θυσίες και τη μακραίωνη παράδοση του Έθνους.

Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι ήρωες, που με την ιερή τους τρέλα, την θυσία και το αίμα τους ανέστησαν την νεκρή Ελλάδα, αυτή η γη σήμερα δεν θα λεγόταν Ελληνική.

Ανάμεσα στις ηρωίδες αυτές προσωπικότητες, θα ξεχωρίσουμε, αυτή τη φορά, μια γυναίκα με απαράμιλλο θάρρος, με γενναία ψυχή που έδωσε τα πάντα απλόχερα στην πατρίδα.

Ναι! Είναι η ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ, η γυναίκα της θάλασσας, η γενναία ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ, η κυρά των Σπετσών.

Ο Εθνικός Ξεσηκωμός βρήκε την ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ “πεντηκοντούτιδα, ωραίαν, αρειμάνιον ως αμαζόνα, επιβλητική Καπετάνισσαν, προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρει”, όπως τη σκιαγράφησε ο δημοσιογράφος και ιστορικός ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΙΛΗΜΩΝ.

Η ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ, κόρη του Υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση, γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1771, στα βρώμικα πατώματα των φυλακών της Κωνσταντινούπολης, κατά την επίσκεψη της μητέρας της, στο φυλακισμένο και βασανισμένο σύζυγό της.

Εκεί, μέσα στα σκοτεινά κελιά, η μικρή ηρωίδα βαπτίστηκε και πήρε το όνομα ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ.

Ο γενναίος πλοίαρχος δυστυχώς δεν πρόλαβε να δει την κόρη του να μεγαλώνει. Μετά από άγριο βασανισμό, εξαιτίας της συμμετοχής του στον Αγώνα, έπεσε βαριά άρρωστος και μέσα σε λίγες μέρες πέθανε.

Μητέρα και κόρη επιστρέφουν στο νησί τους, στην Ύδρα. Εκεί όμως έρχονται αντιμέτωπες με μια άλλη δοκιμασία. Το σπίτι τους είχε καταληφθεί από τις αδελφές του συζύγου της.

Όλοι της ζητούσαν μεγάλα χρηματικά ποσά, ακόμα και ο ίδιος ο πατέρας της, την αρνήθηκε και απέρριψε κάθε αίτημα για βοήθεια.

Έτσι, η πικραμένη μητέρα, με τη μικρή ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ στα χέρια, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το νησί και να εγκατασταθεί στις γειτονικές ΣΠΕΤΣΕΣ.

Η μικρή ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ μεγάλωνε. Το γαλανό του Αιγαίου πελάγους και οι ομορφιές του μικρού νησιού της την μάγευαν. Δεν μπορούσε όμως ελεύθερα να απολαμβάνει αυτές τις ομορφιές, διότι η πατρίδα της ήταν σκλαβωμένη. Μέσα της υπήρχε δυνατός πόθος της ελευθερίας. Πότε θα έφθανε η ώρα του μεγάλου ξεσηκωμού.

Όταν μεγάλωσε, έκανε τη δική της οικογένεια. Δύο φορές ήπιε το πικρό φαρμάκι της χηρείας. Εννιά παιδιά απέκτησε η’ ηρωίδα και μόνη της κλήθηκε να τα μεγαλώσει και να τα αναθρέψει, μεταγγίζοντας μέσα στις ψυχές τους, την αγάπη για την πατρίδα.

Σ’ ένα λόγο της προς τους Έλληνες προκρίτους είχε πει.

Έχασα τον σύζυγό μου.

Ευλογητός ο Θεός! Ο πρεσβύτερος υιός μου έπεσε με τα όπλα ανά χείρας.

Ευλογητός ο Θεός! Ο δεύτερος υιός μου, δεκατετραετής την ηλικίαν, μάχεται μετά των Ελλήνων και πιθανώς, να εύρη ένδοξον θάνατον.

Ευλογητός ο Θεός! Υπό την σκιά του σταυρού θα ρεύση, επίσης το αίμα μου.

Ευλογητός ο Θεός! Θα νικήσωμεν ή θα παύσωμεν να ζώμεν.

Θα έχωμεν, όμως την παρηγορία ότι δεν αφήσαμε, όπισθεν ημών, δούλους Έλληνας.

Η ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ μαζί με την ΜΥΡΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ, ήταν οι δύο κορυφαίες γυναικείες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης.

Ο δεύτερος σύζυγός της, ο Σπετσιώτης καραβοκύρης Δημήτριος Μπούμπουλης, από τον οποίο πήρε και το όνομα ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ, σκοτώθηκε σε σύγκρουση με Αλγερινούς πειρατές, μεταξύ Μάλτας και Ισπανίας. Της άφησε μια περιουσία που ξεπερνούσε τα 300.000 τάλληρα.

Όμως, το 1816 οι Οθωμανοί επεχείρησαν να κατάσχουν την περιουσία της, επειδή τα πλοία του συζύγου της μετείχαν υπό ρωσική σημαία στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του1806.

Με την μεσολάβηση του Ρώσου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στρογκανώφ και της μητέρας του Σουλτάνου Βαλιντέ , κατόρθωσε να διασώσει την περιουσία της.

Για τον εαυτό της δεν κράτησε τίποτα. Συγκέντρωσε στο νησί όπλα και πυρομαχικά.

Εφοδίαζε συχνά τους αγωνιστές και τους εμψύχωνε. Ναυπήγησε τρία πλοία. Το πιο ξακουστό ο Αγαμέμνων, με 18 μεγάλα κανόνια και Καπετάνισσα την ίδια.

Στις 13 Μαρτίου του 1821, Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ υψώνει στο μεσαίο ιστό του Αγαμέμνονα την σημαία με τον φοίνικα, το σύμβολο της Αναγέννησης του Έθνους.

 

Σας ευχαριστώ.

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, είναι η επιστήμη που μελετά τα χαρακτηριστικά, τους λόγους και τις αιτίες του εγκληματικού φαινομένου.

Η αποστολή της είναι να οικοδομήσει, πέρα από τις σύντομες ειδήσεις, μια γνώση πάνω στο έγκλημα πιο πλήρη, πιο ισορροπημένη και πιο επακριβή. Η προς αυτήν εντολή είναι να περιγράψει, να ταξινομήσει και να επεξηγήσει από τι απαρτίζεται το εγκληματικό φαινόμενο.

Τον τελευταίο καιρό το έγκλημα εγκαθίσταται στέρεα, στο τομέα της εγκληματολογίας και καθίσταται η συνδετική της έννοια.

Το ΕΓΚΛΗΜΑ, είναι η παράβαση που υπόκειται σε μια ποινική τιμωρία. Πρώτα απ’ όλα όμως αποτελεί το συμβάν που προκύπτει από τις αποφάσεις που έλαβεν ο εγκληματίας, το θύμα του και μερικές φορές και τρίτοι. Όμως, ακόμα κι αν το έγκλημα αποτελεί το κέντρο, δεν μπορεί να κατανοηθεί αν κανείς δεν λάβει υπόψη του όλο το πλαίσιο.

Με αυτό τον τρόπο, η ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, καλύπτει οτιδήποτε αναφέρεται στο έγκλημα. Συντελεί στη συνάντηση του εγκληματία, του θύματος, του εγκληματικού περιβάλλοντος, των κοινωνικών ελέγχων και των επεξηγηματικών παραγόντων, σε ένα μόνον και το αυτό σημείο : στο έγκλημα.

Κάθε ένας από τους παράγοντες αυτούς, διαθέτει τη δική του δυναμική, όντας ταυτόχρονα συνδεδεμένος με τους άλλους με σχέσεις αμοιβαίας εξάρτησης.

Αυτό σημαίνει, ότι το ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ αποτελεί ένα σύστημα : ένα οργανωμένο σύνολο αλληλεξαρτώμενων στοιχείων.

Αυτό μας οδηγεί στην διατύπωση της υπόθεσης, η οποία θα παράσχει στον αναγνώστη τον μίτο της Αριάδνης. Το εγκληματικό φαινόμενο έχει αυξηθεί, από τις αποφάσεις και τις δράσεις των εγκληματιών, των θυμάτων και των επιφορτισμένων με τον κοινωνικό έλεγχο λειτουργοί.

Οι τρεις αυτές κατηγορίες φορέων δράσης, έχουν τους λόγους τους και επηρεάζονται αμοιβαία.

Πραγματικά, τα θύματα και οι επιφορτισμένοι με τον κοινωνικό έλεγχο λειτουργοί αντιδρούν και προσαρμόζονται στη εγκληματικότητα : θίγονται από αυτήν.

Μία επίθεση θα ωθήσει το θύμα να αμυνθεί ή να το σκάσει, συχνά το θύμα θα καλέσει την αστυνομία. Μια προσβολή με χρήση βόμβας ενεργοποιεί μια αστυνομική κινητοποίηση. Αντίθετα οι μικρές κλοπές προκαλούν ολοένα και μικρότερες αντιδράσεις των δημοσίων αρχών. Είναι η κοινωνία των πολιτών που ολοένα και περισσότερο ξαναπαίρνει την πρωτοβουλία.

Έτσι, η αύξηση των κλοπών αντικειμένων που είναι εκτεθειμένα στα ράφια των καταστημάτων, ώθησε τους καταστηματάρχες να καλέσουν τα πρακτορεία που παρέχουν υπηρεσίες φύλαξης.

Όταν οι τράπεζες εγκατέστησαν ισχυρούς μηχανισμούς προστασίας στα καταστήματά τους, η συχνότητα των εναντίον τους ένοπλων ληστειών (hold- up) μειώθηκε.

Στα αεροδρόμια η χρήση ανιχνευτών μετάλλων και η εξέταση των αποσκευών με ακτίνες Χ περιόρισαν πολύ αποτελεσματικά την πιθανότητα της αεροπειρατείας.

Έχει επιβεβαιωθεί κατά τρόπο διαρκή ότι οι προδιαθέσεις είναι πιό ισχυρές στους άνδρες παρά στις γυναίκες , στην ηλικία ανάμεσα στα 15 και τα 25 χρόνια παρά στις άλλες ηλικίες, στους ανύπαντρους παρά στους παντρεμένους, στους κατοίκους των μεγάλων πόλεων παρά στους χωρικούς, στους μαθητές που απεχθάνονται το σχολείο και συσσωρεύουν αποτυχίες σ’ αυτό, παρά στους μαθητές που είναι δυνατοί στα θέματα του σχολείου, στους νέους που διατηρούν κακές σχέσεις και έχουν αμελείς γονείς, παρά στους εφήβους που είναι αφοσιωμένοι σε προσεκτικούς γονείς.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι κοινωνικοί έλεγχοι του εγκλήματος νοούνται με την ευρεία έννοια, για να περιλάβουν το σύνολο των ιδιωτικών και δημοσίων ενεργειών που προορισμός τους είναι, να κρατούν την εγκληματικότητα σε κατάσταση αποτυχίας.

Γνωρίζουμε, ότι οι κοινωνικοί αυτοί έλεγχοι δίνουν λαβή σε μια δραστηριότητα που εμφανίζεται για πρώτη φορά.

Οι πολίτες προστατεύουν τους εαυτούς τους έναντι της κλοπής και των επιθέσεων κλειδομανταλώνοντας τις πόρτες τους, προμηθευόμενοι ένα σκύλο φύλακα, καταθέτοντας τα χρήματα τους στις τράπεζες. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί επιπλήττουν και τιμωρούν τους μικρούς κλέφτες και τους καυγατζήδες. Οι εταιρείες ασφαλείας (security) οργανώνουν την φύλαξη των εμπορικών, βιομηχανικών και χρηματιστηριακών χώρων. Οι αστυνομικοί, οι δικαστές και το σωφρονιστικό προσωπικό συμβάλλουν, ο καθένας με τον τρόπο του, στην καταστολή του εγκλήματος.

Είναι αδύνατο να αγνοήσουμε όλους τους φορείς δράσης, οι οποίοι, λίγο – πολύ, συντελούν στην πρόληψη ή την καταστολή του εγκλήματος.

Για την καλύτερη μελέτη των εγκλημάτων, ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ κατατάσσονται, σε τρεις κατηγορίες :

Συγκρουσιακές βίαιες συμπεριφορές, κλοπές, και παράνομες διακινήσεις ναρκωτικών. Οι κατηγορίες αυτές παρουσιάζουν το πλεονέκτημα να περιλαμβάνουν τη μέγιστη πλειοψηφία των εγκλημάτων, που έχουν καταγραφεί στις σύγχρονες εγκληματικές στατιστικές.

Στις συγκρουσιακές συμπεριφορές συμπεριλαμβάνονται οι χειροδικίες, η άσκηση σωματικής βίας καθώς και οι διαπραχθέντες φόνοι, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ αντιπάλων που γνωρίζονται.

Η κατηγορία “κλοπές” περιλαμβάνουν τις απλές μικροκλοπές, επίσης όμως και τις διαρρήξεις, τις κλοπές αυτοκινήτων και τις ένοπλες ληστείες (hold – up), εν συντομία όλα τα μέσα ιδιοποίησης που εκμεταλλεύονται το γεγονός της απουσίας, της απροσεξίας ή της ευάλωτης κατάστασης του θύματος. Στην προκειμένη περίπτωση, ο επιδιωκόμενος από τον κλέφτη σκοπός δεν είναι να βλάψει το θύμα του, αλλά να οικειοποιηθεί το αγαθό του.

Οι παράνομες διακινήσεις ναρκωτικών πηγάζουν από διαφορετικά κίνητρα, ανάλογα με το αν κάποιος είναι πωλητής ή καταναλωτής. Αυτός ο τελευταίος αναζητά τα ψυχοενεργά αποτελέσματα της ουσίας, ενώ ο πρώτος θέλει να πραγματοποιήσει ένα κέρδος. Η δυναμική που διέπει την εξέλιξη αυτής της εγκληματικότητας σχετίζεται με τους νόμους της αγοράς. Οι παράνομες διακινήσεις ναρκωτικών – εγκλήματα χωρίς θύματα – ενώνει αγοραστές και πωλητές σε μια εμπορική συναλλαγή που διακρίνεται από τους δύο άλλους τύπους εγκλημάτων λόγω της αμοιβαίας συναίνεσης.

 Βιβλιογραφία:

Σύγχρονη Εγκληματολογία. maurice Cusson Μετάφραση (Ηρώ Σαγκουνίδου – Δασκαλάκη.)

Σας ευχαριστώ.

Δημήτριος Μητρόπουλος.

Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ

Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντ/γος ε.α.

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η οργή είναι συναίσθημα, που απαντά σε ερεθίσματα που απειλούν το αίσθημα “δικαίου” και την αυτοαξία μας.

Στη ψυχολογία οργή λέγεται ο έντονος θυμός που προκαλείται από κάτι δυσάρεστο ή καλύτερα, οργή θεωρείται το ξέσπασμα του θυμού.

Το να νιώθουμε προσβεβλημένοι η’ υποτιμημένοι οδηγώντας μας σε έκρηξη οργής και επιθετικότητας, όπου χάνεται ο αυτοέλεγχος και οδηγούμαστε σε μια ψυχολογία αυτοκαταστροφική.

Μικρά ξεσπάσματα, φωνές στο δρόμο και εκρήξεις σε φαινομενικά ασήμαντες καταστάσεις που ο καλύτερος οδηγός θα ήταν σαφώς η ψυχραιμία.

Ο θυμός ορίζεται ως έντονη συναισθηματική αντίδραση του οργανισμού, που εμφανίζεται σε μια σειρά καταστάσεων, όπως η επίθεση και η απειλή.

Πρόκειται για ένα σύνολο αντιδράσεων στη μιμική του προσώπου, στη στάση του σώματος, στον τόνο της φωνής κλπ.

Πότε αισθανόμαστε θυμό?

* στο συναίσθημα αδικίας.

* στη παρερμήνευση καταστάσεων.

* στην αναζήτηση ερεθισμάτων με σκοπό την συναισθηματική αποφόρτιση από κάποια άλλη αιτία στην οποία δεν αντιδράμε.

* όταν θέλουμε να κυριαρχήσουμε και να επιβληθούμε.

* λόγω χαμηλής αυτοπεποίθησης.

* λόγω κάποιων οργανικών δυσλειτουργιών, πχ. θυρεοειδούς.

Ο Θυμός είναι ένα αμφιλεγόμενο συναίσθημα και συχνά γίνεται λόγος για μια διαμάχη ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, ειδικά όταν ο τρόπος έκφρασης του είναι αρκετά ωμός ή όταν δεν ελέγχεται.

Επιπλέον, αυτό που εντείνει αυτόν τον διαχωρισμό, είναι το γεγονός ότι άλλες φορές η έκφραση του θυμού μας είναι απαραίτητη γιατί κατακτάμε αυτά που επιθυμούμε και άλλες φορές αποδεικνύεται επιζήμια για εμάς ή τους άλλους.

Τελικά, αν μπορούμε να αναγνωρίσουμε ένα κοινό σημείο σε όλες τις θεωρίες σε σχέση με το θυμό είναι ότι είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, ένας συναγερμός που θέτουμε σε λειτουργία προκειμένου να ακουστεί το μήνυμα μας. Όποιο είναι για τον καθένα “Δώσε μου προσοχή ή Νιώθω πληγωμένος ή Θέλω να αποδοθεί δικαιοσύνη ή Δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει”.

Είναι σημαντικό να γίνεται διαχωρισμός ανάμεσα στον θυμό και την οργή, την ενόχληση, την πικρία, το μίσος, την απόγνωση και άλλα συναισθήματα που μπορεί να συνυπάρχουν.

Όταν ο θυμός οδηγεί σε συνεχή ξεσπάσματα, αυτό έχει μεγάλο κόστος στην προσωπική μας ζωή και η επιθετικότητα και οι διενέξεις οδηγούν σε λιγότερη ικανοποίηση μέσα στις σχέσεις μας. Τότε μιλάμε για κακοποιητικό θυμό.

Η διαταραχή συχνά ευνοείται από την κακή ποιότητα ύπνου, ορμονικές ανισορροπίες ή ακόμη την κατάθλιψη.

Η Ιατρική λέει ότι ενεργοποιεί την αμυγδαλή, το εγκεφαλικό τμήμα συγκέντρωσης συναισθημάτων, κάνοντας να λειτουργεί ανεπαρκώς ο ελεγκτής παρορμήσεων, μετωπιαίος φλοιός, ενώ συγχρόνως αυξάνεται επικίνδυνα η αρτηριακή πίεση.

Τρόπος διαχείρισης του θυμού.

Είναι σημαντικό το άτομο να είναι σε επαφή με τον εαυτό του, να γνωρίζει τις ανάγκες του και να εκφράζει τα συναισθήματα του.

Να προσπαθεί να λεκτικοποιεί το πως νιώθει, με ψυχραιμία και λογική.

Να μην μεταθέτει την έκφραση των συναισθημάτων του γιατί τότε συσσωρεύονται και κατακλύζεται από αυτά, οδηγείται σε υπερβολικές αντιδράσεις και εκδραματίσεις.

Διάφορες τεχνικές χαλάρωσης μέσω αναπνοής ή σωματικής άσκησης λειτουργούν πολλές φορές βοηθητικά.

Πρέπει το άτομο να περιορίσει το καθημερινό άγχος τους έντονους και κοπιαστικούς ρυθμούς ζωής και τότε ο έλεγχος του θυμού του είναι καλύτερος.

Το σημαντικότερο όμως είναι να συνειδητοποιήσει το βαθύτερο νόημα για το οποίο θυμώνει. Ο πυρήνας του θυμού αφορά το παρελθόν, την ιστορία ζωής του και τα συναισθήματα που βίωσε από τις σχέσεις που αναπτύχθηκαν μέσα στην πατρική του οικογένεια.

Η μακροθυμία αντιτίθεται στην οργή και συνίσταται στο να υπομένουμε με ηρεμία τα κακά που προκαλούνται από ανθρώπους, όπως κριτικές, ύβρεις ή προσβολές. Μακροθυμία είναι : ” Το εγκαρτερείν τοις δεινοίς, το υπομένειν πονηρά, το αναμένειν το τέλος του πειρασμού και το μη εξάγει θυμόν” (Μάξιμος Ομολογητής).

Ο Απόστολος Παύλος μας καθοδηγεί :

“απόθεσθε υμείς τα πάντα, οργήν, θυμόν, κακίαν, (…) απεκδυσάμενοι τον παλαιόν άνθρωπο (…) και ενδυσάμενοι τον νέον τον ανακαινούμενον εις επίγνωσιν κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν ” (Κολασ. γ’ 8-10).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος _ Αντ/γος ε.α._

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η ακεραιότητα του ηθικού ανθρώπου είναι βασικό κριτήριο του ήθους, που ενυπάρχει μόνιμο και σταθερό στον πραγματικό “άνθρωπο”.

Για έναν πραγματικό ανθρωπιστή τα λόγια και οι πράξεις του είναι αποστάγματα συλλογιστικής και γεωμετρικής. Πάντα επιλέγει να προτείνει και να πράττει το σωστό.

Γιατί έχει το χάρισμα να αξιολογεί τις ηθικές καταστάσεις, άλλοτε υπομονετικά και άλλοτε ακαριαία, με τρόπο ώστε οι προτάσεις του να γίνονται εναργείς για τον ίδιο.

Το γεγονός αυτό του επιτρέπει να πράττει με δίκαιο και ασφαλή τρόπο.

Εκείνη η παλαιά πρόταση του Σωκράτη, πως η αρετή πρώτα και κύρια είναι ζήτημα γνώσης, βρίσκει την αποκλειστική της εφαρμογή της στον “άνθρωπο.”

Σε συνδυασμό πάντα με τον όρο ότι διαθέτει τη βουλητική δύναμη που κάθε φορά είναι αναγκαία , προκειμένου να μεταστιχειώσει την πρόθεση του σε πράξη.

Πάντα ακέραιος, μεστός, έμπεδος, κυρίαρχος και ασφαλής.

Με τον καιρό η ηθική ευαισθησία του μετεξελίσσεται σε τέτοιου είδους ασφάλεια, ώστε γίνεται ικανός να ξεχωρίζει το ηθικό από το ύποπτο.

Κατά τον φιλόσοφο Λεύκιο Ανναίο Σενέκα (έζησε στη Ρώμη το 2 ή 3 μ.Χ μία εξέχουσα πνευματική προσωπικότητα, εκ της Ισπανικής Κορβύλης) για κάθε “άνθρωπο” ουσιωδέστερη είναι η ηθική αγωγή.

Χωρίς αυτήν η διανοητική αγωγή θα ήταν ανωφελής και ίσως κακοποιός. Για το λόγο αυτό το έργο της ηθικής αγωγής, αποβαίνει ιδιαίτερα δυσχερές και λεπτό.

Λίαν εύστοχα ο Σενέκας υποδεικνύει τον κυριότερο λόγον. Οι διαθέσεις που πρέπει να καλλιεργήσουμε και εκείνες που πρέπει να κατά πνίξουμε τροφοδοτούνται με τις ίδιες τροφές.

Έτσι αν στο νέο δώσουμε μεγάλη ελευθερία, ενδεχομένως θα αποδειχθεί ριψοκίνδυνο, το αντίθετο όμως μπορεί να τον κάνει διστακτικό και ντροπαλό.

Οι έπαινοι προκαλούν κίνητρο για εργασία και φέρουν προόδους αλλά οι ίδιοι έπαινοι μπορεί να δημιουργήσουν εξίσου αλαζονεία και αυθάδειά.

Όσον αφορά στα παραδείγματα, ο Σενέκας σημειώνει ότι οι νέοι έχουν ανάγκη προτύπου, το οποίο πρέπει να επιβάλλεται.

Έτσι η ψυχή τους βρίσκει στα παραδείγματα βοήθεια και μέσο, ώστε να διδαχθεί και να μορφωθεί.

Επίσης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης άντλησαν περισσότερους καρπούς από τα ήθη του Σωκράτη, πάρα από τις ομιλίες του.

Η αναγκαιότητα ενός παραδείγματος προς μίμηση είναι επιβεβλημένη.

Για το λόγο αυτό παροτρύνει τους μαθητές του να επιλέγουν ένα πρότυπο ζωής, που θα προσπαθήσουν να μιμηθούν.

“Πρέπει να εκλέγουμε έναν άνθρωπο ενάρετο και να τον έχουμε συνέχεια μπροστά στα μάτια μας. Ώστε να ζούμε και να ενεργούμε σε όλα, σαν να μας βλέπει”.

Η παρουσία προτύπου επιτρέπει πράγματι να διορθώνουμε σταδιακά κάποια ελαττώματα και να ασκούμε συνέχεια έλεγχο στον εαυτό μας, συνέχεια αυτοκριτική.

Ιδιαίτερα πρέπει να συγχρονιζόμαστε με ανθρώπους των οποίων η ζωή είναι δίδαγμα, υποδεικνύει αυτό στη πράξη.

Και υπογραμμίζει : “Ζήτησε τη βοήθεια αυτών των ανθρώπων, περισσότερο βλέποντας αυτούς, πάρα ακού όντας.”

Αναγνωρίζει ότι κάποιες προσωπικότητες έχουν το χάρισμα να εμπνέουν στους ανθρώπους που είναι γύρω τους συμπάθεια, εμπιστοσύνη και γοητεία. Πολλές φορές μόνη η παρουσία τους αποτελεί ενθάρρυνση.

Ο Σενέκας συνιστά για την επιτυχία της διαπαιδαγώγησης του νέου, την μελέτη του χαρακτήρα και των διαθέσεων αυτού.

Η διαπαιδαγωγική μεταχείριση πρέπει να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει ο παιδαγωγός πρέπει να ποικίλουν, ανάλογα με τις διάφορες των διαπαιδαγωγουμένων.

Αν έχουμε, λέει, δύο νέους και ο ένας έχει τάση στην οργή και ο άλλος στην απάθεια, θα πρέπει να ακολουθηθεί διαφορετική μεταχείριση.

Πρέπει λοιπόν να εξετάζουμε τις ικανότητες των νέων και τις δυνάμεις τους και να μη ζητάμε ούτε περισσότερα, ούτε λιγότερα, από όσα μπορούν.

Για κάθε χαρακτήρα λοιπόν υπάρχει περιθώριο διαπαιδαγώγησης και μόρφωσης.

Προτείνει επίσης την μελέτη βιβλίων, που να προσηλώσουν σε σκέψεις, εμβαθύνοντας σε αυτές και αντλώντας από αυτές διδάγματα.

Για να είναι επωφελής και καρποφόρα η ανάγνωση μελέτης, συνιστά όπως αυτή γίνεται ενσυνείδητα και μεθοδικά, κατά το υπόδειγμα των μελισσών.

Πετούν προς διαφορά Άνθη και κάθονται σ’ αυτά μόνο για να τους εξασφαλίσουν μέλι, επιστέφοντας δε στην κυψέλη, διαθέτουν στις κηρήθρες τη λεία τους. Αφού τη ζυμώσουν και επεξεργαστούν, την μεταβάλλουν σε μέλι.

Οι σταχιολογούμενες περικοπές και ιδέες από διάφορα αναγνώσματα θα ταξινομούνται. Γιατί τα ταξινομημένα διατηρούνται καλλίτερα στη μνήμη και κατόπιν αφομοιώνονται, ώστε να γίνονται κτήμα των κατόχων τους και να μη χάνουν τη φύση τους.

Η ανάγνωση και η μελέτη πρέπει να υπηρετούν την σύνθεση, γιατί υπάρχει στενή σχέση μεταξύ τέχνης, της ανάγνωσης και της γραφής.

Για τα γραπτά και τις συνομιλίες δεν πρέπει να καταβάλλουμε προσπάθεια στο να αρέσουν, αλλά στο να είναι χρήσιμα.

Αν η ευφράδεια, η ευγλωττία υπάρχει στον εαυτό μας χωρίς να την αναζητούμε, αν αυτή προσφέρεται μόνη της ή αν στοιχίζει λίγο, τότε ας την παραδεχτούμε και ας χρησιμεύει αυτή σαν υπόκρουση στις ωραίες θεωρίες, ώστε να κάνει τα πράγματα να φαντάζουν περισσότερο όμορφα.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Στην ώρα της μια βελονιά σε γλυτώνει από εννιά

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ : ” Στην ώρα της μια βελονιά σε γλυτώνει από εννιά”.

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος _ Αντ/γος ε.α._

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

ΤΗΝ ΣΥΝΕΣΗ μας επικαλείται ο θυμόσοφος λαός μας, για να προλαβαίνουμε. Να προλαβαίνουμε ζημιές, να προλαβαίνουμε φθορές και … κάποιες φορές καταστροφές.

Σύνεση είναι η ιδιότητα του ανθρώπινου νου, η οποία καθοδηγεί την σκέψη, πριν τη λήψη μιας απόφασης, ελέγχει τη σκοπιμότητα μίας ενέργειας και γενικότερα θέτει σε κατάλληλη κίνηση τις βουλητικές δυνάμεις του ανθρώπου.

Ο Αριστοτέλης ορίζει τη σύνεση, ως αποθήκη της ψυχής, η οποία προϋποθέτει τη διάπραξη ενεργειών που αφορούν ανθρώπινα αγαθά. Η κύρια δραστηριότητα του συνετού, είναι να λαμβάνει τις σωστές αποφάσεις σχετικά με το καλό και να ωφελεί τον εαυτό του γενικά, για μια καλή ζωή.

Με τη βοήθεια της σύνεσης, ένα άτομο είναι σε θέση να επιλέξει τα κατάλληλα μέσα για αυτόν τον σκοπό, σε μιά συγκεκριμένη κατάσταση και να τα εφαρμόσει σε μια πράξη.

Σκεπτόμενοι συνετά προλαβαίνουμε τον πόνο που έρχεται σαν φυσική συνέπεια, την ολιγωρία, την οδύνη ορισμένες φορές και τις απαγοητεύσεις.

Γιατί ό,τι αρχίσει, πιο εύκολα διορθώνεται, ό,τι είναι στην αρχή του, πιο γρήγορα θεραπεύεται, ό, τι είναι στο ξεκίνημα του, με λιγότερο κόπο και σε λιγότερο χρόνο αποκαθίσταται.

Ενώ, αν αμελήσουμε, αν αδιαφορήσουμε, ίσως νάναι αργά για οποιαδήποτε παρέμβαση.

Αν πούμε είναι μικρό, δεν πειράζει υπάρχει περίπτωση αυτό το αμελητέο μικρό να γίνει αρχή οδυνών, επειδή ξεχνούμε μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια, πως όλα τα μικρά μεγαλώνουν, θεριεύουν και μπορούν να δημιουργήσουν κατοχή.

Το “δεν πειράζει” είναι παγίδα.”

Το “ε, καλά, μικρό είναι” είναι καμουφλαρισμένος εχθρός.

“Κάλλιον του θεραπεύειν το προλαμβάνειν”, υποστήριξε ο Ιπποκράτης, αναδεικνύοντας τη σημασία της Πρόληψης για την υγεία, αλλά και τη μακροζωία.

Κι αυτό γιατί η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό, με το οποίο έχει προικιστεί ο άνθρωπος, για να μπορεί να αντεπεξέρχεται στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.

Για να μπορεί όμως ένας άνθρωπος να είναι υγιής, θα πρέπει να υιοθετήσει ως τρόπο ζωής την έννοια της πρόληψης .

Ο ρόλος της Προληπτικής Ιατρικής, αποδεικνύεται καθοριστικός και σωτήριος σε όλες τις περιπτώσεις ασθενειών που απειλούν την υγεία και τη ζωή ενός ατόμου.

Η σοφία, λοιπόν, απαιτεί να προλαβαίνουμε.

Η σύνεση επιβάλει να θεραπεύουμε, ενόσω είναι κάτι μικρό, άλλως η αναβολή, η ανοχή, η αμέλεια μπορούν ανεπανόρθωτα να μας βλάψουν.

Η αναβολή προσελκύει πολλούς, διότι προσφέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση. Εαν υπάρχει πίεση λόγω πολλών υποχρεώσεων, πολλές φορές η αναβολή μειώνει την ένταση και το στρες. Παραλληλα υπάρχει μια φυσιολογική τάση να αποφεύγουμε να κάνουμε πράγματα που δεν είναι ευχάριστα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η αναβολή, είναι δυνατόν να προκαλέσει έντονα αισθήματα.Δημιουργεί κρίσεις, λόγω του ότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο καθυστέρησης, με αποτέλεσμα η αδρεναλίνη στο αίμα να φτάνει στα ύψη.

Βέβαια το να περιμένουμε την τελευταία στιγμή να κάνουμε αυτό που είναι απαραίτητο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Και αν μεν αναφερόμαστε σε πράγματα με ημερομηνία λήξεως, τέλος πάντων. Εάν, όμως, η αφέλεια, η αναβολή, το “δεν βαριέσαι” αναφέρονται στο χαρακτήρα μας, στο ήθος μας, στην ποιότητα της ζωής μας, στους πνευματικούς προσανατολισμούς και στόχους μας, εάν προ παντός έχουν αντίκτυπο ολέθριο στην σωτηρία της ψυχής μας, τότε αυτή η στάση ζωής μας δεν ονομάζεται απλά επιπολαιότητα, αλλά γίνεται τραγωδία.

Η Αφέλεια : η αδελφή της αθωότητας και η εξαδέλφη της ανοησίας, γράφει ο Ντε Κουρσέλ Π.

Και ο Κομφούκιος : Να αναγνωρίζουμε τα ελαττώματά μας, όταν μας κατηγορούν αυτό είναι σεμνότητα, να τα αποκαλύπτουμε μπροστά στους φίλους μας είναι αφέλεια, και νά τα εκθέτουμε μπροστά σε όλους αυτό είναι περηφάνια.

“Κάποιο παράθυρο / έχει φως / κάποιον τον καίει ο/ πυρετός / μας φεύγει βήμα/ βήμα/. Κάποιο καράβι Στ’/ ανοιχτά/ με χίλια βάσανα/ βαστά / να μην το πιεί το/ κύμα/.

Κι εμείς οι τρείς / στον καφενέ / τσιγάρο πρέφα και/ καφέ/ ,

Βρέ δε βαριέ, βρέ/ δεν βαριέσαι αδελφέ/, λέει σε ένα στίχο του, για το τραγούδι “Δε βαριέσαι αδελφέ” ο Κώστας χατζής.

Οι σοφοί μας πρόγονοι ζητούν από μας, την σοφή ρήσι να προλαβαίνουμε, για να μη θρηνούμε ερείπια. Μας θέλουν σε εγρήγορση, σε αγώνα με νηφαλιότητα, με ψυχραιμία και εξυπνάδα, ούτως ώστε εγκαίρως να επεμβαίνουμε, εγκαίρως, να παρεμβαίνουμε, εγκαίρως να δούμε, γιατί απλούστατα, η σοφία της πείρας διδάσκει πως “στην ώρα της μια βελονιά μας γλυτώνει από εννιά.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

( ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ.)

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος _ Αντ/γος ε.α._

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Πόσο τραγική και γεμάτη πόνο είναι εκείνη η φωτογραφία που εικονίζει το λιμάνι της Σμύρνης και τους ανθρώπους μέσα στις βάρκες , να αποχαιρετούν δακρυσμένοι την αγαπημένη τους ΠΑΤΡΙΔΑ.

Αν μπορούσαμε να προχωρήσουμε λίγο πιό πέρα , θα φθάναμε στον κατάμεστο Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Φωτεινής , εκεί όπου ο Μητροπολίτης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ απευθύνει στο ποίμνιό του, τα τελευταία πατρικά του λόγια :

” Η θεία πρόνοια δοκιμάζει την πίστη , το θάρρος και την υπομονή μας.Προσεύχεσθε και θα παρέλθη το ποτήριον τούτο.

Θα ίδωμεν πάλιν καλάς ημέρας και θα ευλογήσωμεν τον Θεόν.

Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς”.

Η κατάσταση ήταν δεινή.Ο ελληνικός στρατός είχε αποχωρήσει και η ΣΜΥΡΝΗ ανυπεράσπιστη προχωρούσε στον δικό της μαρτυρικό δρόμο.

Οι κάτοικοί της , πανικόβλητοι και φοβισμένοι από τις βιαιότητες του εχθρού , έτρεχαν στην προκυμαία προκειμένου να σώσουν ό, τι τους είχε απομείνει. Τον εαυτό τους και ίσως τους δικούς τους.Όσοι έμεναν πίσω ήταν έτοιμοι να υποστούν ό, τι σχεδίαζε γι’ αυτούς ο εχθρός .

Ανάμεσά τους στέκει αγέρωχος ο Μητροπολίτης τους.Σ’ αυτόν στηρίζονται .Τα Πατρικά του λόγια , σαν μέλι γλυκαίνουν

τις πονεμένες ψυχές τους.

Κι εκείνος , με το μοναδικό του όπλο , την ποιμαντορική του ράβδο , κάνει τα πάντα για να κρατήσει τον Ελληνισμό ζωντανό.

” Ο Μητροπολίτης Σμύρνης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ γεννήθηκε στην Τρίγλια της Προποντίδος και ήταν γιός της Οκταμελούς οικογένειας του Νικολάου Καλαφάτη και της Καλλιόπης Λεωνίδου .

Η οικογένειά του , παρά την μέτρια οικονομική της κατάσταση , φρόντισε να παράσχει στον νεαρό ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ μία ολοκληρωμένη παιδεία.

Έτσι , από πολύ μικρός μυήθηκε στην Αρχαία Ελληνική , την Γαλλική και την Τουρκική γλώσσα , ενώ παράλληλα σπούδασε και την Εκκλησιαστική μουσική.

Όταν μεγάλωσε φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης , χειροτονήθηκε Διάκονος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και αργότερα χρημάτισε πρωτοσύγκελος της Μεγάλης Εκκλησίας.

Το 1902 χειροτονήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Η’ ,Μητροπολίτης Δράμας.

Η ποιμαντορία του στην περιοχή της Δράμας συνέπεσε με το ξέσπασμα του Μακεδονικού αγώνα και η δράση του κινήθηκε παράλληλα με αυτόν.

Ανέπτυξε μεγάλη εθνική δράση , αγωνίστηκε εναντίον της Βουλγαρικής Προπαγάνδας και προσπάθησε με κάθε τρόπο να τονώσει το ελληνικό στοιχείο της περιοχής.

Παράλληλα ανέπτυξε έντονο φιλανθρωπικό ενδιαφέρον , ιδρύοντας Ορφανοτροφεία , Γηροκομεία , Νοσοκομεία και εργατικές κατοικίες για τους καπνεργάτες.

Όμως η πολύπλευρη δυναμική του δράση ενόχλησε την Υψηλή Πύλη , η οποία αξίωσε από το Πατριαρχείο την άμεση ανάκληση του .

Έτσι , ο δυναμικός Μητροπολίτης Δράμας εγκαταλείπει το ποίμνιό του , για να ξεκινήσει νέα δράση στη Μητρόπολη της Σμύρνης.

Εργάστηκε σκληρά , οργάνωσε συσσίτια και περιέθαλψε τους πονεμένους και άστεγους αδελφούς του .Κατόρθωσε μάλιστα να απομακρύνει από τη Σμύρνη τον Τούρκο Στρατηγό Νουρεντίν , γεγονός που κίνησε την οργή εναντίον του.

Ο εχθρός όμως καραδοκεί και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσει και εξοντώσει το θύμα του.

Και τώρα είναι η σειρά του ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

Ήταν 27 Αυγούστου του 1922 , όταν μια Γαλλική περίπολος , κατέφθασε στο Μητροπολιτικό Ναό , για να φυγαδεύσει τον ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ , προκειμένου να γλιτώσει από το θανάσιμο κίνδυνο.

Μάταια όμως . Γιά εκείνον ήταν ντροπή , να εγκαταλείψει με αυτόν τον τρόπο το ποίμνιό του .Τις χιλιάδες των ανθρώπων που δοκιμάζονταν τόσο σκληρά και έτρεχαν κοντά του για να πάρουν δύναμη και θάρρος .

ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ , όπως ο ίδιος είπε στους απεσταλμένους , όφειλε να βρίσκεται δίπλα στο ποίμνιό του.

Λίγο αργότερα κατέφθασε ο Τούρκος αξιωματικός , ο οποίος τον οδήγησε ενώπιον του ορκισμένου εχθρού του , του Νουρεντίν Πασσά.

Εκείνος ,αφού τον ανέκρινε και τον εξύβρισε χυδαία , γύρισε στο μαινόμενο πλήθος και είπε: Αν σας έκανε καλό , να του το ανταποδώσετε , αν σας έκανε κακό , να του κάνετε και εσείς κακό.

Στο πρόσωπο του Αγίου ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ είχε απλωθεί μια Θε’ ι’ κη γαλήνη και εκείνος ήταν έτοιμος να αντικρίσει τον θάνατο και να περάσει, λαπό την φταρτή ζωή στην αθάνατη και αιώνια.

Ο όχλος βίαια τον αρπάζει , τον οδηγεί μπροστά σε ένα κουρείο και τότε ξεκινά το φρικτό μαρτύριο του.

Αφού του ξέσκισαν τα ρούχα και τον έντισαν με μια άσπρη μπλούζα , άρχισαν να τον χτυπούν λυσσασμένα με γροθιές και με ξύλα.

Τον φτύνουν , τον βρίζουν , του τρυπούν το σώμα με μαχαιριές , του ξεριζώνουν την γενειάδα και τέλος τον πυροβολούν δύο φορές στο κεφάλι , δίνοντας τέλος στο φρικτό του μαρτύριο.

Ο επίσκοπος Σμύρνης Χρυσόστομος , ως ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ,στάθηκε δίπλα στο ποίμνιό του και υπερασπίστηκε με τίμημα την ίδια του την ζωή το έθνος.

Γι’ αυτό και η ορθόδοξη Εκκλησία μας , τον κατέταξε ως Άγιο και Εθνομάρτυρα.

Πηγή: Μηνιαίο Ορθόδοξο χριστιανικό Περιοδικό “ΛΥΔΙΑ” .

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η  Ε Π Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η  Σ Τ Η Ν  Π Ε Λ Ο Π Ο Ν Ν Η Σ Ο

Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος _ Αντ/γος ε.α._

Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών.

Συγγραφέας. Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Στην παγκόσμια ιστορία, υπάρχουν χρονολογίες ορόσημα. Χρονολογίες που, όσα χρόνια κι αν περάσουν ποτέ δεν θα ξεχαστούν, ούτε θα πάψουν να αναφέρονται. Χρονολογίες, που δεν σημάδεψαν μόνο την Ιστορία ενός τόπου, αλλά επηρέασαν και συγκλόνισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Το 2021, ξεκίνησε η επέτειος των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Πρόκειται για μια χρονιά ξεχωριστή, κατά την οποία όλοι μας καλούμαστε να θυμηθούμε τους αγώνες των προγόνων μας.

“Δύο αιώνες πρίν, στην άκρη της Ευρώπης άναψε φωτιά, οι Έλληνες δεν θέλαν άλλο τον τίτλο του ραγιά.

Την τύχη τους απαίτησαν μόνοι τους να ορίζουν, παίρνουν του Σουλτάνου τα φιρμάνια και τα σκίζουν.”

Η επέτειος αυτή στέλνει σε όλους μας ένα ηχηρό μήνυμα. Στην υποδουλωμένη και ταπεινωμένη από τον εχθρό Ελλάδα του 1821, οι Έλληνες πάλεψαν σκληρά, αγωνίστηκαν με όλες τους τις δυνάμεις και απέκτησαν την ελευθερία τους.

Φέτος έχουμε ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, να ακούσουμε από τα βάθη των αιώνων την φωνή του τραγικού ποιητή ΑΙΣΧΥΛΟΥ να λέει :

*Σήκω πια , χώρα μου Ελλάδα .Πολύ καιρό πεσμένη έμεινες.*

Αυτήν τη φωνή άκουσαν και οι Έλληνες τότε .400 ολόκληρα χρόνια σκλαβωμένοι , ζητούσαν την ελευθερία τους , που τόσο πολύ στερήθηκαν .

Από την αποφράδα εκείνη ημέρα , που η βασιλεύουσα έπεσε οριστικά , και για 400 και πλέον χρόνια , οι Έλληνες ζούσαν μέσα στο σκοτάδι , στην αμάθεια και τον φόβο.

Μέσα στη καρδιά τους όμως υπήρχε μία σπίθα , που όλο και δυνάμωνε .Και αυτή η σπίθα έγινε φωτειά δυνατή ,που ξέσπασε και έγινε επανάσταση με το σύνθημα της το:

“ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ η’ ΘΑΝΑΤΟΣ”.

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ στο βιβλίο του” Πονεμένη Ρωμιοσύνη “γράφει : Η σκλαβιά που έσπρωξε τους Έλληνες να ξεσηκωθούνε καταπάνω στον Τούρκο δεν ήτανε μονάχα η στέρηση κι η κακοποίηση του κορμιού, αλλά, απάνω απ’ όλα, το ότι ο τύραννος ήθελε να χαλάσει την πίστη τους. Εκείνες οι απλές ψυχές, που ζούσανε στα βουνά και στα ρημοτόπια, ήτανε διδαγμένες από τους πατεράδες τους στην πίστη του Χριστού, γνωρίζανε, μ’ όλο που ήτανε αγράμματες, κάποια από τα λόγια του, όπως είναι τούτα.

” Τι θα ωφελήσει άραγε τον άνθρωπο,

αν κερδίσει τον κόσμο όλο και

ζημιωθεί την ψυχή του “.

Αυτοί είναι οι νέοι και οι νέες από όλες τις γωνιές της πατρίδας μας, που φλεγόμενοι από την αγάπη του Χριστού, αρνήθηκαν κάθε θέλγητρο και κάθε υπόσχεση για μια ζωή γεμάτη ανέσεις και πλούτη και προτίμησαν να ακολουθήσουν τον μαρτυρικό δρόμο που θα τους οδηγούσε στην αιώνια ζωή.

” Είναι θέλημα θεού. Είναι κοντά μας και βοηθάει, γιατί πολεμάμε, για την πίστη μας, για την πατρίδα μας, για τους γέρους γονείς, για τα αδύνατα παιδιά μας, για τη ζωή μας, την λευτεριά μας……. Κι όταν ο δίκαιος Θεός μας βοηθάει, ποιός εχθρός μπορεί να μας κάνει καλά;” έλεγε και ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ.

” Πατρίς, να μακαρίζεις γενικώς όλους τους Έλληνες, ότι θυσιάστηκαν για σένα, να σ’ αναστήσουμε, να ξαναειπωθείς άλλη μιά φορά ελεύθερη πατρίδα “είπε κάποτε ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

Τον Μάρτιο του 1821 ξεκίνησε η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Η αριθμητική υπεροχή των Ελλήνων στην περιοχή και ύπαρξη πολλών στελεχών της φιλικής Εταιρείας, ήταν δύο από τους βασικούς λόγους που βοήθησαν τους επαναστατημένους Έλληνες να σημειώσουν τις πρώτες τους επιτυχίες.

Η επιλογή της Πελοποννήσου ως μιας από τις βασικές περιοχές, όπου θ’ άρχιζε η Επανάσταση του 1821 δεν ήταν τυχαία, καθώς σ’ αυτήν οι Έλληνες υπερτερούσαν αριθμητικά.

Επίσης, αρκετοί ένοπλοι Τούρκοι της Πελοποννήσου ,είχαν μετακινηθεί στην Ήπειρο για να πολεμήσουν τον Αλή Πασά.

Άλλοι ευνοϊκοί παράγοντες ήταν το ορεινό έδαφος της, η απόστασή της από την Κωνσταντινούπολη και ιδίως η ευρεία εξάπλωση της Φιλικής Εταιρείας στους προκρίτους και τους κληρικούς του τόπου.

Ποιοί ήταν οι πρωταγωνιστές στην έναρξη της επανάστασης;

Δύο μέλη της Φιλικής Εταιρίας, ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ και ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, γνωστός και ως ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ, είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην έναρξη της επανάστασης.

Συγκεκριμένα, ο ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ διέτρεξε την ύπαιθρο και μετέφερε το μήνυμα της Μεγάλης Επανάστασης και της ελευθερίας με ενθουσιασμό, ενώ ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ πέρασε στη Μάνη ξεσηκώνοντας τους Έλληνες.

Δύο ακόμα πρωταγωνιστές της επανάστασης, ήταν ο ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ο οποίος μετά τις πρώτες νίκες, ύψωσε στην Πάτρα την σημαία της ελευθερίας και ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΨΥΛΑΝΤΗΣ, ο οποίος έφτασε στην Πελοπόννησο τον Ιούνιο του 1821, στη θέση του φυλακισμένου αδελφού του Αλέξανδρου. Εκεί έλαβε την αρχηγεία της επανάστασης.

Οι κινήσεις αυτές ανησύχησαν τους Τούρκους, οι οποίοι κάλεσαν προληπτικά τους αρχιερείς και τους προεστούς στην Τριπολιτσά (Τρίπολη).

Όσοι από αυτούς πήγαν, φυλακίστηκαν. Οι υπόλοιποι πραγματοποίησαν σύσκεψη στις 10 Μαρτίου στη μονή της Αγίας Λαύρας και στη συνέχεια επέστρεψαν στις επαρχίες τους, για να στρατολογήσουν παλικάρια.

Η Επανάσταση ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1831 στην Πελοπόννησο, με επιθέσεις εναντίον οχειρωμένων Τούρκων στα Καλάβρυτα και στη Βοστίτσα (Αίγιο).

Στις 23 Μαρτίου παραδόθηκε στους Έλληνες η Καλαμάτα και άρχισε η πολιορκία των κάστρων, όπου κατέφευγαν οι Οθωμανοί.

Έλληνες που είχαν συγκεντρωθεί στην Πάτρα, ύψωσαν τη σημαία της Ελευθερίας και ψήφισαν επαναστατική επιτροπή με ηγέτη τον Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Τον επόμενο μήνα οι Τούρκοι νικήθηκαν ακόμη μια φορά στο Λεβίδι της Αρκαδίας.

Με την εξάπλωση της Επανάστασης σε ολόκληρη την Πελοπόννησο φάνηκε ότι χρειαζόταν ένα συντονισμένο σχέδιο, καθώς δεν αρκούσε ο ηρωισμός των οπλαρχηγών, που πολεμούσαν χωρίς να έχουν επαφή μεταξύ τους.

Την ηγεσία των Ενόπλων ανέλαβε τότε ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ.

Αυτός έκρινε αναγκαία, για την επιτυχία της Επανάστασης την κατάληψη της Τριπολιτσάς, που ήταν το διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της Πελοποννήσου, κι έπειτα των υπολοίπων φρουρίων.

Τον Ιούνιο του 1821 έφτασε στην Πελοπόννησο, και ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΨΥΛΑΝΤΗΣ, στη θέση του φυλακισμένου αδελφού του Αλεξάνδρου, για να αναλάβει την αρχηγεία της Επανάστασης.

Με την βοήθεια Επτανήσιων εθελοντών, οι εξεγερμένοι Έλληνες κατέλαβαν τη Μονεμβασιά και το Νεόκαστρο.

Η Επανάσταση είχε σημειώσει τις πρώτες επιτυχίες της.

Το 2021 ας είναι αφιερωμένο σε αυτούς τους Έλληνες, που ανέστησαν, χύνοντας το αίμα τους, στην πληγωμένη μας πατρίδα.

Ας αποτελέσει ένα μεγαλοπρεπές μνημόσυνο σε όσους μας χάρισαν μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Ας είναι αναπαυμένες οι ψυχές των αιώνιων υπερασπιστών της φυλής μας, απ’ το 1453 ως το 1821 και ακόμα πιο μετά, που σαν θεριά αγωνίστηκαν υπέρ της ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ.

ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

” Ο θυμόσοφος λαός μας λέει…..”

“ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Η ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 Πόσο η επιστήμη της ψυχολογίας, αλλά και πόσο πάλι η καθημερινότητα μας δικαιώνει τον λαό μας τον Ελληνικό, τον πολύπαθο μα σοφό?

Τα μάτια, είπαν, είναι ο καθρέπτης της ψυχής.

Και είναι αλήθεια. Τα μάτια μας κινούνται διαρκώς. Κάποιες από αυτές τις κίνησες βρίσκονται υπό τον συνειδητό μας έλεγχο, ενώ άλλες συμβαίνουν υποσυνείδητα.

Όταν διαβάζουμε, παραδείγματος χάρη, εκτελούνται μια σειρά από ταχύτατες οφθαλμικές κινήσεις, που ονομάζονται “Σακκαδικές” όπως, παραδείγματος χάρη, όταν εστιάζουμε το βλέμμα σε μια λέξη και μετά στην επόμενη.

Σύμφωνα με ένα παλιό ρητό “τα μάτια είναι παράθυρα της ψυχής μας”, τα οποία αποκαλύπτουν τα βαθύτερα αισθήματα μας, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα θέλαμε να κρατήσουμε κρυφά.

Μέσα τους καθρεφτίζεται η πιο απόκρυφη σκέψη, το πιο ακριβό συναίσθημα. Αρκεί να ξέρεις να τα διαβάζεις.

Θα μάθεις να τα αποκρυπτογραφείς, όταν θα μάθεις να κοιτάς τους ανθρώπους κατάματα χωρίς φόβο και δισταγμό.

Τα μάτια δεν αποκαλύπτουν μόνο τι συμβαίνει στον εγκέφαλο, αλλά ενδέχεται, να διαδραματίζουν ρόλο στο πως ανακαλούμε στη μνήμη μας αναμνήσεις και πως λαμβάνονται αποφάσεις.

Όταν μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο κάνουμε μεγαλύτερες Σακκαδικές Κινήσεις καθώς αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς υπάρχει στον χώρο.

Πέραν των Σακκαδικών Κινήσεων, υπάρχουν οι μικρές, ακούσιες κινήσεις που κάνουμε καθώς περπατάμε προκειμένου έτσι να εξισορροπήσουμε την κίνηση του κεφαλιού και να σταθεροποιήσουμε τη θέα του κόσμου.

Πράγματι, οι κινήσεις των ματιών μπορούν. όχι μόνο να ανακαλύψουν αλλά και να επηρεάσουν τις σκέψεις μας, τις πεποιθήσεις μας ακόμα και τις επιθυμίες μας.

Τα μάτια λένε πάντα την αλήθεια, οποία κι αν είναι αυτή μας αρέσει, δεν μας αρέσει..

Μάτια που άσχετα από το χρώμα τους, το μέγεθος τους, πάντα θα διαγράφουν μέσα τους τα συναισθήματα των ανθρώπων, συναισθήματα αγάπης, χαράς, λύπης, ζήλειας, κακίας, μίσους, φθόνου.

Πάντα στα δύο μάτια θα κρύβονται είτε θετικά είτε αρνητικά συναισθήματα.

Όταν στην καρδιά υπάρχει η’ αγάπη, τότε το βλέμμα θα είναι απαλό, βελούδινο, τρυφερό.

Θα χαϊδεύει τον άλλον, θα παρηγορεί τον άλλον, θα συγχωρεί τον άλλον, θα του δίνει κουράγιο, θα τον ενισχύει, θα του δείχνει τον ουρανό, θα του λέει σιωπηλά με τη δυνατή γλώσσα του βλέμματος “εντάξει, λάθος σου, βάλε παρενθέσεις και προχώρα” “είμαι εδώ, δίπλα σου, αν χρειαστεί, άπλωσε το χέρι.

Όταν στη καρδιά υπάρχει αγάπη, τότε έχεις ένα βλέμμα φωτεινό, ένα βλέμμα όλο γλύκα.

Τέτοιο βλέμμα, που στη θύμησή του ο άλλος αναθαρρεί.

Αντέχει, παίρνει κουράγιο, σηκώνει τα μάτια.

Μέσα από τα μάτια θα μάθεις να ξεχωρίζεις αν ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου, σου λέει αλήθεια ή ψέματα.

Γιατί μπορεί με λόγια να σου λέει πράγματα αληθοφανή, όμως, μέσω του βλέμματος του και των ματιών του να δείχνει κάτι άλλο, να δείχνει αυτό που πραγματικά είναι, αυτό που πραγματικά νοιώθει, αυτό που πραγματικά σκέφτεται.

Αυτό θα το καταλάβεις από τον τρόπο που σε βλέπει.

Αν αυτός ο άνθρωπος υποφέρει ή όχι, αλλά ντρέπεται η φοβάται νά το πει.

Μα… όταν στην καρδιά μας υπάρχει απονιά?

Τότε το βλέμμα γίνεται σκληρό, σκοτεινό, αδιάφορο, ψυχρό, κοφτερό.

Όταν η καρδιά μας καταντά σπήλαιο των παθών και των αδυναμιών, τότε το βλέμμα γίνεται λάγνο, πλάνο, χυδαίο.

Όταν στην καρδιά υπάρχει ο φθόνος, τότε το βλέμμα γίνεται χαιρέκακο, παγωμένο.

Όταν στην καρδιά υπάρχει τρικυμία, τότε το βλέμμα εκπέμπει φωτιές, κεραυνούς σπίθες.

Όταν στην καρδιά…….

Μα, ναι, είναι τόσο δυνατή η γλώσσα των ματιών.

Γι’ αυτό και το βλέμμα του Κυρίου μας στον αρνητή μαθητή, που ήταν βλέμμα πόνου, ευσπλαχνίας και συγχωρητικότητας, βλέμμα κατανόησης, βλέμμα επιείκειας, βλέμμα αγάπης, ναι αυτό το βλέμμα του Κυρίου μας τον οδήγησε στην μετάνοια και “εξελθών” έξω έκλαυσε πικρώς” ο Πέτρος.

Όταν στην καρδιά υπάρχει αγάπη, τότε το βλέμμα μας γίνεται λιμάνι για τους ναυαγούς.

Τότε….. γίνεται έπαινος για τους αγωνιστές του καλού, σήματα πορείας για τους αναζητητές της αλήθειας.

Όταν στην καρδιά υπάρχει ο Θεός της αγάπης, τότε τα μάτια γίνονται γαλάζιος ουρανός.

Τότε γίνονται ο Παράδεισος όπου κουρνιάζουμε.

Όταν στην καρδιά…….

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ

ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Το χελιδόνι είναι αποδημητικό πτηνό και ανήκει στην τάξη των στρουθιόμορφων.

Το μέγεθός τους είναι 12-22 cm ανάλογα το είδος στο οποίο ανήκουν καθώς και το χρώμα τους. Μεταναστεύουν κατά δεκάδες εκατοντάδες σε σμήνη, στα μεσογειακά κλίματα από τον Μάρτιο προκειμένου να αναπαραχθούν και στις αρχές του φθινοπώρου μεταναστεύουν προς τα θερμά κλίματα της Αφρικής.

Τα χελιδόνια τρέφονται κυρίως με μικρά έντομα αράχνες, νύμφες και κάμπιες.

Τα έντομα και τις αράχνες τα πιάνουν συνήθως στον αέρα, πετώντας προς αυτά με το ράμφος τους ανοικτό.

Το θηλυκό χελιδόνι γεννάει 4 – 6 αυγά, η επώαση των αυγών διαρκεί περίπου 12 ως 20 μέρες ανάλογα το είδος και μετά την εκκόλαψη οι γονείς τις πρώτες μέρες τα ταΐζουν με μικρά έντομα ενώ αργότερα τα μαθαίνουν να πετάνε και να αναζητούν την τροφή τους.

Για τα ίδια τα χελιδόνια, όλη η διαδικασία του πήγαινε – έλα κάθε χρόνο είναι κάτι φυσικό και απαραίτητο, αφού δεν μπορέσουν να επιβιώσουν σε ψυχρό κλίμα. Για εμάς τους ανθρώπους είναι κάτι πολύ όμορφο.

Και είναι σπουδαίος ο ρόλος που επιτελούν στη ζωή μας.

Ποιος είναι αυτός?

Μας προμηνύουν το ερχομό της άνοιξης, καθώς έρχονται σμήνη ολόκληρα και με τα γλυκά τους τιτιβίσματα σκορπίζουν γύρω μας γλυκούς και εύθυμους ήχους.

Χτίζουν με περίσσια προσοχή τις φωλιές τους, που “πλημμυρίζουν” έπειτα από Χαρούμενα τιτιβίσματα.

Όταν τα βλέπουμε, πιστεύουμε πως έφτασαν μαζί τους και οι όμορφες γλυκές μέρες.

Τα βλέπουμε να σέρνουν το άρμα της άνοιξης καταστόλιστο με βελούδινες πρασινάδες και πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια.

Τα βλέπουμε να πετούν ανάλαφρα στον αέρα και να κάνουν διάφορους σχηματισμούς.

Ο πολυπόθητος ερχομός τους αναγκάζει τον φοβερό και ανεπιθύμητο χειμώνα να παραδώσει πια το σκήπτρο του στη βασίλισσα των εποχών, τη μυρωμένη άνοιξη.

Είναι αθώα, Χαρούμενα και πολύ συμπαθητικά. Είναι οι άγγελοι στο μεγάλο βασίλειο των πτηνών και οι προάγγελοι της άνοιξης στη ζωή του ανθρώπου.

Θα είναι θεάρεστο να γίνουμε χελιδόνια της χαράς, της αθωότητας των καλών αισθημάτων, των ενάρετων πράξεων και των δημιουργικών έργων, στη πολυκύμαντη ζωή μας.

Ας τιτιβίζει πάντα μέσα μας ή χαρούμενη φωνή του προορισμού μας και ας πράττουμε έργα ωφέλιμα στους ανθρώπους και αρεστά στον Θεό, όπως τα συμπαθητικά και άκακα φτερωτά πλάσματα του Δημιουργού.

Ο ερχομός της Άνοιξης λοιπόν και η φύση στα καλύτερα της. Όλοι επηρεαζόμαστε θετικά από την υπέροχη εποχή του χρόνου.

Η μέρα μεγαλώνει, ο ουρανός γίνεται πιο’ φωτεινός και ο ήλιος ζεστός τρυπώνει στα σπίτια μας και στις ψυχές μας.

Σε γεμίζει θετική ενέργεια χωρίς να νιώθεις ότι λιώνεις από τη ζέστη και τον τόπο που αρχίζει να ξαναζωντανεύει μετά το χειμώνα γύρω σου, αισθάνεσαι πως μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο κι έχεις κάθε δικαίωμα γι’ αυτό.

Οι αλλαγές της φύσης γεμίζουν χρώματα, μυρωδιές και ήχους την καθημερινότητά μας.

Τι θα λέγατε αν παρομοιάζαμε τον δικό μας ρόλο, των σύγχρονων νέων, με αυτών των χελιδονιών.

Η παρουσία μας πάντοτε να προμηνύει την άνοιξη στις ζωές των άλλων?

Σήμερα στη σχολική παρέα, αύριο στον φοιτητόκοσμο, μετά στο χώρο εργασίας μας και τέλος στη δική μας οικογένεια, να σκορπούμε γύρω τα Άνθη της άνοιξης.

Πως θα γίνει πρακτικά αυτό? Δεν θέλει πολλή φιλοσοφία.

Άλλωστε, ούτε και τα χελιδόνια το Φιλοσοφούν, απλώς τιτιβίζουν.

Έτσι χαριτωμένος και ευχάριστος να είναι και ο δικός μας λόγος.

Γλυκείς και ευγενικοί τρόποι στις συναναστροφές, ώστε να υπάρχει αρμονία.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους.

Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά και εσωτερικά.

Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω και ενός ανθρώπου.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τους πληγώσουν.

Με το ανυπόκριτο χαμόγελο και την εύθυμη δική μας διάθεση να αλλάζουμε και την διάθεση του διπλανού μας.

Με τα στιβαρά μας νιάτα, να ξεκουράζουμε τα αδύναμα και κουρασμένα γηρατειά.

Οι μεγαλύτεροι, οι γονείς και οι συγγενείς μας, έχουν μεγαλύτερα προβλήματα από μας, που τους οδηγούν συχνά στην απογοήτευση.

Ας ρίξουμε εμείς μια αχτίδα στην ζωή τους, με την ενθάρρυνση, με την αγάπη μας, με την εμπιστοσύνη στο Θεό.

Ας είναι γενικά, όπου κι αν βρισκόμαστε, ελπιδοφόρα η παρουσία μας?

Έτσι θα αφήνουμε πίσω μας την ζεστασιά και την προσμονή της επιστροφής μας.

Σαν τα χελιδόνια.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ. Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ. Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

(200 χρόνια από την επανάσταση του 1821)

(Πυρπόληση Τουρκικής Ναυαρχίδος στη Χίο)

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 

Η θάλασσα πάντα γοητεύει. Η ηρεμία της, το απέραντο γαλανό της, η μυρωδιά της μας γαληνεύουν και αυθόρμητα τα χείλη μας ψελλίζουν λόγια ευχαριστίας προς τον Πανσοφο Δημιουργό, γι’ αυτό το μεγάλο δώρο. Υπάρχουν όμως και στιγμές που η θάλασσα αλλάζει.

Η απέραντη γαλάζια θάλασσα της πατρίδας μας, το Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος γνώρισε πολλές φουρτούνες.

Όχι βέβαια σαν αυτές που αναφέραμε παραπάνω. Αυτές είναι ένα συνηθισμένο, που το συναντάμε παντού και πάντα.

Τα δικά μας θαλασσινά νερά γνώρισαν πολλές τρικυμίες και αυτές δεν είναι άλλες από τις αμέτρητες μάχες, που έγιναν πάνω σε αυτά, για την απελευθέρωση του γένους μας.

Απέναντι από τα παράλια της Μικράς Ασίας τα αγγίζει σχεδόν, ευρίσκεται ένα νησί με μεγάλη ιστορία. Ένα νησί που θρήνησε το χαμό χιλιάδων ανθρώπων. 42.000 Χριστιανοί σφαγιάσθησαν στην πολύπαθη Χίο τον Μάρτιο του 1822. Το σύνθημα των Τούρκων : Γενική αιματοχυσία και αποτέφρωση της πόλης. Το τι ακολούθησε δύσκολο να περιγραφεί. Ένα μόνο πράγμα αρκεί για να συνειδητοποιήσουμε το λυσσαλέο και αποτρόπαιο έργο εναντίων των κατοίκων του νησιού. Η διαταγή του Πασά ήταν ρητή : Τα βρέφη έως 3 ετών, τα αγόρια και οι άνδρες άνω των 12 ετών και οι γυναίκες άνω των 40 να θανατώνονται όλοι ανεξαιρέτως.

Η σφαγή της Χίου συγκλόνισε ολόκληρη την Ευρώπη και η τραγωδία της έγινε αφορμή να πυκνώσει ακόμα το φιλελληνικό πνεύμα.

Συγκλόνισε συθέμελα όμως και την πονεμένη Πατρίδα μας. Οι καπνοί από τα σπίτια που καίγονταν και η μυρωδιά από την στάχτη έφταναν στο απέναντι μικρό νησί των Ψαρών.

Και να! Από το νησάκι αυτό ξεπροβάλλει μια γενναία ψυχή. Είναι ο Κανάρης των Ψαρών, ο Κωνσταντίνος Κανάρης.

Μέτριος στο ανάστημα, έκρυβε μέσα του μια τεράστια δύναμη, που θα αποκαλύπτουν την ημέρα που θα ερχόταν αντιμέτωπος με τον εχθρό.

Είχε πάρει ήδη την μεγάλη απόφαση. Μπροστά στους δημογέροντες του νησιού, με θάρρος και αποφασιστικότητα, αποκαλύπτει το σχέδιο του.

Η Πυρπόληση της Τουρκικής Ναυαρχίδος από τον Κανάρη στη Χίο, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά κατορθώματα της Ελληνικής Επανάστασης.

Λίγες ημέρες πριν πραγματοποιηθεί η μεγάλη αποστολή, στη βουλή των Ψαρών, ο γραμματέας διαβάζει τις εντολές :

“Εις τους κυβερνήτες των ηφαιστείων, πυρπολυτάς και τους ναυκλήρους, οίτινες διά την αγάπην και ελευθερία της φίλης ημών πατρίδας αποφασίζουν να θυσιάσουν την ιδίαν ζωήν, παρα βλέποντας γυναίκας και τέκνα, η Βουλή των Ψαρών αποφασίζει να δώσει ως αμοιβή, τριάκοντα χιλιάδες γρόσια.”

Όμως η αγάπη του Κανάρη για την πατρίδα δεν εξαρτάται από τα χρήματα ούτε προσβλέπει σε αυτά. Είναι ανιδιοτελής. Άλλωστε, αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες. Θυσιάζουν τα πάντα, χωρίς να περιμένουν στο τέλος αμοιβές και επαίνους.

Έτσι, ακούγοντας αυτά τα λόγια, φανερά ενοχλημένος, απαντά :

“Εδώ ήρθαμε να πάρουμε με σέβας τα όρντινα (διαταγές) για τη δουλειά. Δεν ήρθαμε να μας τάξετε χαρίσματα.

Αν βάζουμε τα κεφάλια μας, δεν το κάνουμε για γρόσια και στρέμματα γης, μα για τη λευτεριά του Γένους μας. Χάρισμά σας τα ταξίματα.

1η Ιουνίου 1822.

Δύο πυρπολικά και τέσσερα πλοία φτάνουν στο λιμάνι της Χίου. Το επικίνδυνο εγχείρημα ξεκινά τη νύχτα της 6ης Ιουνίου.

Ο πασάς και οι 2.000 στρατιώτες του γλεντούν ανάμεσα στα πτώματα των αιχμαλώτων που έσφαξαν το πρωί. Μεθυσμένοι καθώς είναι, δεν φαντάζονται τι πρόκειται να γίνει, τι τους περιμένει.

Ήθελε τέχνη και επιδεξιότητα για να μπορείς να γλιστρήσεις ανάμεσα στα εχθρικά καράβια, χωρίς να σε πάρει κανένας είδηση.

Απαιτούσε αφάνταστο κουράγιο και ψυχραιμία, για να μπορέσεις να πετύχεις τον στόχο σου. Και ο Κανάρης ήταν αυτός που διέθετε αυτά τα προσόντα.

Πλησιάζει την πελώρια ναυαρχίδα, κολλά το μπουρλότο του και βάζει φωτιά.

Η φωτιά μεταδίδεται γρήγορα στην ναυαρχίδα, φτάνει στην μπαρουταποθήκη και ολόκληρο το πλοίο τινάζεται στον αέρα.

Όλα γίνονται στάχτες και βυθίζονται στα φουρτουνιασμένα από την Πυρπόληση νερά του Αιγαίου πελάγους.

Η Πυρπόληση της Τουρκικής Ναυαρχίδος από τον Κανάρη, είχε για τους Έλληνες λίαν επωφελή αποτελέσματα.

Πρώτον, τόνωσε το θάρρος των νησιωτών, οι οποίοι μη δυνάμενοι να πολεμήσουν εκ παρατάξεως τον τουρκικό στόλο είδαν πια ότι έχουν στα χέρια τους ένα φοβερό όπλο, τα πυρπολικά, τα οποία οι Τούρκοι φοβούντο και δεν είχαν τρόπο να τα αντιμετωπίσουν.

Δεύτερον, κατατρόμαξε τους φιλότουρκους της Ευρώπης, οι οποίοι φανταζόταν ως επικείμενη την καταστολή της Επανάστασης και την χαρακτήριζαν ως κούφιο και απονενοημένο εγχείρημα.

Τουναντίον εξύψωσε τον ενθουσιασμό των Φιλελλήνων εγκαρδιώνοντάς τους να ενεργήσουν υπέρ των επαναστατών.

Η Πυρπόληση, επίσης, υπήρξε πράξη εκδικήσεως για την σφαγή της Χίου.

Αναπτέρωσε τις ελπίδες των αγωνιζομένων Ελλήνων υπέρ της αισίας έκβασης του Αγώνα και τόνωσε την Επανάσταση η οποία ήταν ακόμα στις αρχές της.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΜΙΚΡΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ

ΜΙΚΡΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Όταν ακούς την λέξη “παράδεισος” τι σκέφτεσαι;

Φυσικά, σκέφτεσαι τον Παράδεισο με κεφαλαίο “Π”, αυτόν για τον οποίο μιλά η Ορθοδοξία μας και την μακαριότητα της ζωής κοντά στο Θεό.

Αυτή η μακαριότητα, που πηγάζει από τον Παράδεισο, αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι η λέξη είναι συνυφασμένη, σε ευρύτερο πλαίσιο, με τις έννοιες της χαράς, της ομορφιάς και της ευτυχίας.

Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να πούμε πως υπάρχουν και παράδεισοι με μικρό “π”, οι μικροί παράδεισοι της ζωής.

Είναι χωμένοι στην καθημερινότητά.

Συχνά τους θεωρούμε δεδομένους και ασήμαντους. Συχνά τους προσπερνούμε χωρίς να τους εκτιμούμε, χωρίς να τους απολαμβάνουμε. Με αποτέλεσμα να τους χάνουμε μέσα από τα χέρια μας.

Ωστόσο, αν καθαρίσουμε λίγο τα γυαλιά της καρδιάς μας, θα διαπιστώσουμε την ανεκτίμητη θέση τους στην ζωή μας.

Ο Θησαυρός των μικρών παραδείσων κρύβεται στην εξής φράση : ΤΟ ΑΠΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ.

ή όπως το λέει ο ΕΛΥΤΗΣ :

“ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΦΤΙΑΧΝΕΤΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.”

Ο Οδυσσέας Ελύτης (2 Νοεμβριου 1911 _ 18 Μαρτίου 1960), είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της λογοτεχνικής γενιάς του 1930. Διακρίθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Η ομορφιά της φύσης, η παλέττα των χρωμάτων της, οι μουσικές και τα αρώματα της είναι απλές μικρές χαρές.

Όπως και ο ήλιος με τις ανατολές και τα βασιλέματά του, το χάδι του αέρα, οι δροσιστικές σταγόνες της βροχής.

Ένας άλλος μικρός παράδεισος, είναι να έχεις στη ζωή σου κάποιους να σε αγαπούν

και κάποιους να αγαπάς. Εδώ ανήκουν η οικογένεια και οι φίλοι. Ο ώμος τους δέχεται να στηρίξει και να παρηγορήσει τον πόνο σου, το χαμόγελο σου συνοδεύεται από το δικό τους.

Ο ήχος από τα κλειδιά στην πόρτα, ο θόρυβός τους στο διπλανό δωμάτιο, ένα μήνυμα στο κινητό σου είναι μικρές αφορμές ευτυχίας.

Μικρός παράδεισος και η έμπρακτη αγάπη για τον πλησίον. Το να νοιάζεσαι και να βοηθάς τον συνάδελφό σου στη δουλειά, τον συμμαθητή, γενικά αυτούς που είναι πιό αδύναμοι σε όποιο επίπεδο, σου δίνει την χαρά της προσφοράς και την χαρά της χαράς τους.

Ανεκτίμητη αξία έχει κι ο παράδεισος μέσα σου. Στο βάθος όλοι έχουμε ένα παιδικό κομμάτι που δεν γνωρίζει εγωισμούς, κακίες και ψέματα. Η καλωσύνη και η αθωότητα το χαρακτηρίζουν και μιά ηρεμία και γαλήνη.

Ένα πιάτο φαγητό, λίγο νερό να σβήσει η δίψα σου, ένα κρεβάτι για να ξεκουραστείς, μιά βόλτα, η δουλειά σου, τα αστεία και το γέλιο, το τραγούδι, τα όνειρα σου, οι όμορφες αναμνήσεις σου, η υγεία. Είναι τμήμα της καθημερινότητας και αποτελούν μια ευχάριστη νότα.

Παράδεισος είναι και η παρουσία του Θεού στην ζωή σου. Να του μιλάς με την προσευχή σου και να νιώθεις ότι σε ακούει και ότι όλο και κάτι θα κάνει για να σε βοηθήσει. Να τον αφήνεις να σου μιλάει μέσα από το βιβλίο του, την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ, και να δροσίζεται η ψυχή σου, να στηρίζεται, να παίρνεις κουράγιο. Είναι πραγματικά παράδεισος να νιώθεις παιδί του αγαπημένο!

Μικροί παράδεισοι που χάνονται πολύ συχνά. Είτε επειδή υποβαθμίζουμε την παρουσία τους στην ζωή μας, είτε γιατί τους καταστρέφουμε με τον εγωισμό και τις μικρότητές μας.

Ευχή να χάνουμε όσο το δυνατόν λιγότερους! Και βεβαίως, να μην χάσουμε τον Παράδεισο με κεφαλαίο ” Π”, αυτόν που συγκεντρώνει σύνολη την χαρά, την ομορφιά, την ευτυχία.

Η ευτυχία σύμφωνα με την ψυχολόγο Shefali Tsabary, προέρχεται, από εξωτερικές εμπειρίες. Πηγάζει από μέσα μας και πολύ συχνά ενεργοποιείται, ότι ζούμε τη στιγμή. Δεν χρειαζόμαστε αντικείμενα η’ εμπειρίες για αυτή και γι’ αυτό ακριβώς έχει μεγάλη δύναμη στη ζωή μας.

Η Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας.

Η ευτυχία για κάθε άνθρωπο είναι διαφορετική. Πολλές φορές μάλιστα πράγματα που εμείς θεωρούμε δεδομένα, η που δεν προλαβαίνουμε να δούμε, και τα προσπερνάνε με αδιαφορία, μπορεί να είναι αυτά, που θα κάνουν κάποιον άλλον να αισθανθεί, απόλυτα ευτυχισμένος.

“Η χαρά είναι μια εφήμερη εμπειρία, επειδή οτιδήποτε αποκτήσουμε από τον εξωτερικό κόσμο είναι και αυτό εφήμερο.

Η ευτυχία βρίσκεται ανάμεσα σε εσάς και στη σύνδεσή σας με το αυθεντικό παρόν. Αυτό είναι τόσο μόνιμο, όσο μας επιτρέπει η φύση να είναι”.

Πάντως, εν κατακλείδι, είται αισθάνεσαι ΧΑΡΑ, είτε ΕΥΤΥΧΙΑ, βγαίνεις κερδισμένος και στις δύο περιπτώσεις. Αρκεί να φροντίσεις να είναι αισθητή η παρουσία τους στην ψυχολογία σου, σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

12-6-1798. Θάνατος του Ρήγα Φεραίου.

” Αναδιφήσεις στην Ιστορία , για να μη σβήσει το καντήλι της μνήμης.”

12-6-1798. Θάνατος του Ρήγα Φεραίου.

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Με τα λόγια “Λύσσαξε Τούρκε! δεν εξαλείφει με ημάς τον σπόρο της ελευθερίας, οι εκδικηταί μας γρήγορα θ’ αναστηλώσουν”, ξεψύχησε ο Ρήγας.

Αιχμαλωτίστηκε από την αυστριακή αστυνομία και παραδόθηκε στον Πασά του Βελιγραδίου, όπου και φυλακίστηκε με άλλους οκτώ συντρόφους του.

Αφού βασανίστηκαν πολύ, δολοφονήθηκαν δια στραγγαλισμού και τα πτώματά τους ερρίφθησαν στον Δούναβη ποταμό.

7-6-1821. Έπεσε στο Δραγατσάνι της Μολδαβίας, το πρώτο ένοπλο τακτικό τμήμα, ο Ιερός Λόχος.

Είχε συγκροτηθεί από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.

Αυτοί οι “Ρομαντικοί μαχητές της ελευθερίας”, που οι περισσότεροι ήταν μαθητές και σπουδαστές των ελληνικών κοινοτήτων των παραδουνάβιων περιοχών και ρωσικών πόλεων, κατετάγησαν στις τάξεις του Αλέξανδρου Υψηλάντη, με την κύρηξη της επανάστασης του 1821.

Στις 7 Ιουνίου, στο Δραγατσάνι, ένα μικρό και ασήμαντο χωριό, από τους 373 Ιερολοχίτες που πολέμησαν, οι 160 έπεσαν νεκροί, ηρωικώς μαχόμενοι, 200 περίπου διεσώθησαν, ενώ 30 αιχμαλωτίστηκαν και οδηγήθηκαν στην Πόλι, όπου εφονεύθησαν.

Σύνθημά τους ήταν το “Ευκόλως οι Έλληνες δεν παραδίδονται…!”

Στο Εθνικό μουσείο Αθηνών, φυλάσσονται μια Στολή Ιερολοχίτου και η λόγχη, στον κοντό της οποίας φερόταν η τιμώμενη Σημαία του λόχου.

6-6-1822. Πυρπόληση της Τουρκικής Ναυαρχίδος από τον Κων/νο Κανάρη.

“Απόψε Κωσταντή, θα πεθάνεις, είπα στον εαυτό μου”, αναφέρει ο γενναίος πυρπολητής.

Και μ’ αυτή την απόφαση του θανάτου, κατάφερε ο θαλασσόλυκος ναύαρχος το τολμηρό εγχείρημα της Πυρπόλησης της Τουρκικής Ναυαρχίδος στη Χίο.

20-6-1824. Η καταστροφή των Ψαρών, από τους Τούρκους.

Υπήρξε, το αποκορύφωμα των συμφορών στις ελληνικές θάλασσες.

Όταν ο Τουρκικός στόλος έφτασε στο νησί, οι νησιώτες ήταν μόνοι τους, με μοναδικό υπερασπιστή τον ναύαρχο Αποστόλη Νικολή.

Οι Τούρκοι διέθεταν 100 πλοία και 10.000 στρατό…

Η καταστροφή του νησιού υπήρξε ολοσχερής.

Έπεσαν νεκροί 4.000 Ψαριανοί και σώθηκαν ως πρόσφυγες μόνο 10.000. Το νησί έγινε…..” Ολόμαυρη ράχη. ”

1-6-1825. Πτώση της Τριπολιτσάς.

Με αρχηστράτηγο τον Κολοκοτρώνη ο οποίος ήταν ενισχυμένος από την αγάπη και εμπιστοσύνη του λαού, ενισχήθηκε η άμυνα της Τριπολιτσάς.

Συγκέντρωσε, έξι χιλιάδες πολεμιστές και έθεσε σε ηγετικές θέσεις τους :

Δημήτριο Υψηλάντη και Μακρυγιάννη.

Όμως, ο Ιμπραήμ ήταν κατά πολύ ισχυρότερος και έτσι κατάφερε με κεραυνοβόλο και άψογη από στρατιωτική άποψη προέλαση να καταλάβει την Τρίπολη.

11-6-1835. Πέθανε ο πυρπολητής Ανδρέας Μιαούλης.

Σε ηλικία 66 ετών.

Προερχόταν από οικογένεια ταπεινής καταγωγής, αλλά με τον παράτολμο χαρακτήρα του κατάφερε να απόκτηση μεγάλη περιουσία και να διακριθεί στην τοπική κοινωνία της Ύδρας.

Σύνθημά του ήταν :

“Με τη βοήθεια του Σταυρού επιτεθείτε”.

Ετάφη στον Πειραιά, στην “ακτή Μιαούλη”, για να θυμόμαστε έτσι τα κατορθώματά του…. κι εκείνον.

21-6-1913. Η νικηφόρα μάχη του Κιλκίς.

Οι Βούλγαροι χωρίς ουσιαστικά να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδος, από τις 17 Ιουνίου με επικεφαλής τον στρατηγό Ιβάνωφ σχεδίαζαν την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, έχοντας ως ορμητήριο το Κιλκίς.

Είχαν οχυρώσει την πόλι με τα πλέον σύγχρονα οχυρωματικά τέλεια μέσα και διέθεταν 46 τάγματα πεζικού, 12 πυροβολαρχίες και 1 σύνταγμα ιππικού.

Στη Μπαλτζά, το σημερινό Μελισσοχώρι, ο Αρχιστράτηγος, Βασιλέας Κωνσταντίνος, είχε εγκατεστημένο το αρχηγείο του και μαζί με τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ήταν αποφασισμένοι και συγχρονισμένοι στη σκέψη του Σολωμού :

“Πέφτουμ’ εμείς, το έργο μας, για τη Πατρίδα μένει”.

Με τις εντολές τους ο άρτια οργανωμένους ελληνικός στρατός, κατάφερε σε μια μόνο ημέρα να κυριεύση τη μείζονα περιοχή από Σκεπαστό Άσσηρο – Μάνδρες – Γαλλικό – Ξυλοκερατιά – Γυναικόκαστρο – Γευγελή – Ευζώνους – Αργυρούπολη – Ακροποταμιά – Κρηστώνα και να φτάσει απέναντι στο Κιλκίς.

Η Ελληνική λόγχη εθριάμβευσε… Ο εχθρός ετράπη σε φυγή, αντιλαμβανόμενος τον μάταιο του αγώνα.

Στο Κιλκίς η Μακεδονία κέρδισε τη Λευτεριά της.

19-6-1913. Η απελευθέρωση των Σερρών.

Η πόλις πανηγυρίζει, διότι, μετά από επτά αιώνες σκλαβιάς είναι και πάλι ελεύθερη.

Οι Βούλγαροι φεύγοντας κατέκαψαν την πόλι και την γύρω περιοχή. 100 νεκροί και 4050 καμένα σπίτια, ο τραγικός απολογισμός.

Η λεβέντικη ψυχή του Έλληνα Φαντάρου με δύναμι, θάρρος, πείσμα και πατριωτικό φρόνημα, θα επιτύχει το δύσκολο εγχείρημα της απελευθέρωσης και της υπόλοιπης Ανατολικής Μακεδονίας.

“Σήμερα καταργείται για πάντα η δουλεία επτά αιώνων και τελείται το Εθνικό Πάσχα των Σερραίων”, θα προσφωνήσει, ο Ηρωϊκός Μητροπολίτης Απόστολος.

10-6-1944 : Το ολοκαύτωμα του Διστόμου – Λειβαδιάς.

223 κάτοικοι κάθε ηλικίας, θανατώθηκαν από τους Ναζί, στο Δίστομο.

“Πάνω σε τούτο το μικρό χωριό άφησαν οι Ούνοι να ξεχυθεί όλη τους η κτηνωδία που φώλιαζε μέσα τους…..”

Η έκθεση του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού ανέφερε, ότι “τα σφαγέντα παιδιά υπολογίζονται σε 50% – 60% των σφαγιασθέντων.

Στο Δίστομο τα πτώματα ετάφησαν σε τάφους κοινούς, εντός των κήπων των οικιών “.

Η θυσία τους, είναι ακόμη ένα σύμβολο αιώνιο αγώνων και θυσιών, για την ελευθερία.

Πηγη : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Λυδια”.

Σας ευχαριστώ.

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ : ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Η ΣΕΡΒΙΤΟΡΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Η ΣΕΡΒΙΤΟΡΑ

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ :

Τον καιρό που τα παγωτά ήταν πιο φτηνά από ότι σήμερα, ένα παιδάκι δέκα ετών μπήκε στο ζαχαροπλαστείο και κάθισε σένα τραπέζι.

Η σερβιτόρα τον σέρβιρε μ’ ένα νερό.

“Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα και με αμύγδαλα από επάνω”? τη ρώτησε το παιδί.

“Εξήντα δραχμές” απάντησε εκείνη.

Το παιδί έβγαλε από την τσέπη μια χούφτα νομίσματα και άρχισε να μετράει.

“Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα”, ρώτησε πάλι σχεδόν ντροπιασμένο.

Άλλοι πελάτες περίμεναν να δώσουν παραγγελία και η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή της.

“Σαράντα πέντε δραχμές”, του είπε κάπως απότομα.

Το παιδί άρχισε να μετράει πάλι τα νομίσματα και είπε αποφασιστικά.

” Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα χωρίς αμύγδαλα επάνω”

Η σερβιτόρα του έφερε την παραγγελία, μαζί με την απόδειξη και έφυγε.

Το παιδί έφαγε το παγωτό πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε.

Όταν η σερβιτόρα ήρθε να μαζέψει, κόμπιασε και τα μάτια της δάκρυσαν.

Εκεί δίπλα στο άδειο πιατάκι και το ποτήρι με το νερό βρίσκονταν, όμορφα τακτοποιημένα, νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών.

Ήταν το φιλοδώρημα της!

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ :

Πόσο βιαστικοί είμαστε συχνά για να βγάλουμε συμπεράσματα και αυτά να ρυθμίζουν τις συμπεριφορές μας, απέναντι στους άλλους!.

Και δεν σκεπτόμαστε πόσο αδικούμε, πόσο πληγώνουμε, πόσο πόνο προκαλούμε.

Η αδικία σίγουρα δεν είναι κάτι ευχάριστο στον άνθρωπο.

Στην αρχή δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει την όλη κατάσταση. Όταν αρχίζει να αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί, ίσως να αισθάνεται θυμό και διάθεση εκδίκησης.

Στη συνέχεια, όταν πάψει να είναι εν θερμώ, πιθανότατα μπορεί να τον κυριεύσει μια έντονη θλίψη η οποία αν συνεχιστεί για πολύ καιρό, μπορεί να παγιωθεί σε κατάθλιψη.

Όλες οι μορφές αδικίες δεν είναι ίδιες. Άλλες είναι πιο σοβαρές και άλλες λιγότερο. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, να προχωρήσει.

Η θλίψη και η στενοχώρια δεν βοήθησαν ποτέ κανέναν, ίσα ίσα που κάνουν τα πράγματα χειρότερα.

Μπορείς να έρθεις σε επικοινωνία με τους ανθρώπους που νοιώθεις ότι σε αδίκησαν και να επισημάνεις το λάθος τους, κοινοποιώντας την άποψή σου.

Πολλές φορές κρίνουμε τους άλλους, νομίζοντας πως μας αρκεί μια πρόταση τους, μια κίνηση τους, για να καταλήξουμε σε αυθεντικά αποτελέσματα.

Αυτός είναι έτσι, ο άλλος είναι τέτοιος, εκείνος αλλιώς.

“Τα σπουδαία μυαλά συζητάνε ιδέες, τα μέτρια γεγονότα, τα μικρά μυαλά συζητούν για άλλους ανθρώπους” _ Έλεανορ Ρούσβελτ.

Οι κουτσομπόληδες αντλούν ευχαρίστηση από τις δυστυχίες των άλλων ανθρώπων. Ίσως είναι διασκεδαστικό στην αρχή να παρατηρείς τις κακές στιγμές κάποιου, αλλά στο τέλος της μέρας γίνεται κουραστικό, σε κάνει να νοιώθεις αγενής και πληγώνεις τους άλλους.

Υπάρχουν πολλοί θετικοί άνθρωποι εκεί έξω και πολλά να μάθεις από ενδιαφέροντες ανθρώπους για να χάνεις το χρόνο σου, μιλώντας για τις δυστυχίας των άλλων.

Λέμε είναι κουραστικός, είναι ιδιόρρυθμος, είναι αγενής, είναι ακοινώνητος.

Η προσωπικότητα είναι αυτή που μας κάνει ξεχωριστούς. Η προσωπικότητά μας είναι το αποτέλεσμα του τρόπου που σκεπτόμαστε, που αισθανόμαστε και συμπεριφερόμαστε, που μας ξεχωρίζει από τους άλλους ανθρώπους.

Διαμορφώνεται σταδιακά από τα βιώματα της παιδικής μας ηλικίας, και τις μετέπειτα εμπειρίες μας.

Οι ηλικίες από 5 έως 12 ετών είναι για τα παιδιά, μια πολύ σημαντική περίοδος για τη διαπαιδαγώγηση και την ανατροφή τους.

Οι αρχές και τα εφόδια που θα πάρουν αυτά τα χρόνια θα τους ακολουθούν και θα είναι τα θεμέλια για ολόκληρη τη ζωή τους.

Στις ηλικίες αυτές μπορούν να συντελεστούν πολλές αλλαγές στη ζωή ενός παιδιού.

Οι αλλαγές γίνονται σε γνωστικό επίπεδο, ενώ έχουμε ταχεία ανάπτυξη των νοητικών ικανοτήτων.

Το παιδί έχει μεγαλύτερη ευχέρεια στην περιγραφή εμπειριών, σκέψεων και συναισθημάτων.

Επί πλέον, σταματά να επικεντρώνεται τόσο στον εαυτό του και αρχίζει να δείχνει ενδιαφέρον για τους άλλους.

Ένας άλλος καθοριστικός παράγοντας είναι το γεννητικό μας προφίλ.

Η επιστήμη της Γενετικής συμβάλλει σημαντικά στον τομέα αυτό με τις γνώσεις, οι οποίες αποκτώνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, λόγω των εξελίξεων στους τομείς της Μοριακής Γενετικής και της Βιοπληροφορικής.

Τα άτομα με αντικοινωνική προσωπικότητα, είναι εθισμένα σε ακραίες καταστάσεις που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη.

Αποζητούν το ρίσκο. Είναι αρκετά ευέξαπτοι, παρορμητικοί και επιθετικοί.

Ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους ευχαρίστηση, αδιαφορώντας για τους κανόνες και τα συναισθήματα των άλλων.

Το σίγουρο είναι ότι κοιμούνται ήρεμοι το βράδυ, καθώς δεν νοιώθουν τύψεις.

Δεν αφήνουμε στον εαυτό μας περιθώρια να δει καλύτερα, να δει μέχρι το τέλος, να δει και άλλες ενέργειες, για να κρίνει μετά.

Και…… πατώντας επάνω στα βιαστικά μας συμπεράσματα, τα επιπόλαια συμπεράσματά μας που δεν ευσταθούν, που πόρρω απέχουν από την πραγματικότητα, ρυθμίζουμε την στάση μας απέναντι στους άλλους.

Και είναι συχνά αγενής η συμπεριφορά μας και είναι σκληρή και είναι προσβλητική και είναι απαξιωτική.

Αν μετά διαπιστώσουμε πως δεν ήταν έτσι τα πράγματα, όπως εκείνη τι στιγμή τα είδαμε? Όπως εκείνη τη στιγμή τα αντιληφθήκαμε? Τότε…… τότε, δυστυχώς είναι πολύ αργά για συγνώμη, πολύ αργά για ντροπές.

Άραγε τέτοιου είδους λάθη μας, τέτοιου είδους πικρές εμπειρίες μας, τέτοιου είδους ατοπήματα μας, τέτοιου είδους βιαστικές κρίσεις, μας συνετίζουν να μη βιαζόμαστε? Μας γίνονται τα παθήματα, μαθήματα.

Υπάρχουν και απρόσμενες χαριτωμένες εκπλήξεις στην ζωή και στους χαρακτήρες.

Ας δείχνουμε χρόνο στον εαυτό μας να χαιρόμαστε τον ιπποτισμό, την ευγένεια, την μεγαλοψυχία, την ευγνωμοσύνη, την καλοσύνη που διαθέτουν.

Ο αρνητισμός είναι κακός σύμβουλος, απομακρύνει από κοντά μας ωραίους ανθρώπους και χάνει όμορφες στιγμές.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Η συζήτηση είναι κορυφαία μορφή ουσιαστικής επικοινωνίας, όταν καταλήγει σε κατανόηση και απλή επικοινωνία, όταν οδηγεί σε συνεννόηση.

Η συζήτηση επίσης μπορεί να εκληφθεί και σαν μέσο επικοινωνίας.

Η συζήτηση περιέχει, όλα τα στοιχεία της επικοινωνίας ήτοι : α) Πομπό (ομιλητής _ συζητητής), που λειτουργεί και σαν δέκτης, β) δέκτη (ακροατής _ συζητητής), που λειτουργεί και σαν πομπός, γ) μέσο (προφορικός λόγος), που είναι και το πιο φυσικό και πιο πρωτόγονο και δ) νόημα (ιδέα, αίσθημα κ.λ.π.), που μεταδίδεται.

Επίσης, η συζήτηση με την “πρόσωπο με πρόσωπο επαφή” και την “ανταλλαγή νοημάτων” αποκαλύπτει παραστατικότητα, δύο (2) βασικές ιδιότητες της επικοινωνίας : το διαπροσωπικό χαρακτήρα και την αμφίδρομη κίνησή της.

Όταν “συζητάμε”, εφαρμόζουμε όσα ισχύουν στο μηχανισμό λειτουργίας της επικοινωνίας για αντίληψη και ετοιμότητα του ακροατή, για ανάγκη ελέγχου της τεχνικής κ. λ. π.

Αν η επικοινωνία είναι αποκλειστικά φαινόμενο ανθρώπινο, η συζήτηση είναι βασικότερο γνώρισμα του ανθρώπου, που τον κάνει να ξεχωρίζει από τα ζώα.

Όταν αποδώσουμε την ορθή σημασία στον όρο “συζήτηση”, θα δούμε, πως και οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές “νομίζουν” ότι συζητούν, γιατί υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στη συζήτηση και τη λογομαχία.

Τη συζήτηση, πάντως, ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο περιεχόμενο και το είδος της, πρέπει πάνω από όλα να τη θεωρούμε σαν μορφή “επικοινωνίας”.

Κάθε φορά που συζητάμε, υπάρχει “κάτι” (διαλέγουμε προς συζήτηση “κάτι”) που δεν το γνωρίζουμε καλά ή δεν το γνωρίζουμε στον ίδιο βαθμό όλοι και γι’ αυτό προσπαθούμε, με το κοινό ψάξιμο να το φωτίσουμε από διάφορες πλευρές, ώστε να ολοκληρώσουμε, όσο μπορούμε, τις γνώσεις μας πάνω σ’ αυτό.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως, όταν συζητάμε ένα θέμα, είναι δυνατόν ή πρέπει αναγκαστικά να καταλήξουμε σε ορισμένες θέσεις.

Άλλωστε και η αναγνώριση της αδυναμίας μας να προχωρήσουμε πιο πέρα με τη σκέψη μας στην εμβάθυνση ενός θέματος είναι γνώση.

Σημασία σε κάθε συζήτηση έχει να αναγνωρίσουμε συνειδητά και υπεύθυνα μέχρι ποιο σημείο συμφωνούμε και μέχρι ποιό σημείο ο καθένας πλουτίζει τις γνώσεις και την πείρα του από τον άλλο.

Ακόμα, όταν συζητάμε, δεν σημαίνει ότι πρέπει “πάντοτε” να επιβάλουμε τη γνώμη μας στον άλλο.

“Όταν συζητάς, το πιθανότερο είναι να αναθεωρήσεις τις δικές σου απόψεις”, είπε κάποιος και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Ακόμη θα πρέπει, για να μη δημιουργούνται παρανοήσεις, να διακρίνουμε την “κουβέντα” (απλή και ευχάριστη συνομιλία δύο ή περισσότερων ατόμων, που υπαγορεύεται από τυπικούς λόγους κοινωνικής κ.λ.π. συμπεριφοράς), από την “συζήτηση” (διάλογος που κατευθύνεται συνειδητά, σκόπιμα, προγραμματισμένη, στην κοινή έρευνα ή λύση οποιουδήποτε θέματος, επαγγελματικού επιστημονικού κ. λ. π.).

Η κουβέντα απαιτεί απλώς ορισμένο τακτ (λεπτή αναφορά), ενώ η συζήτηση προϋποθέτει πάντοτε δύο πράγματα :

α) Αποκλεισμό της ιδέας, πως ο καθένας έχει “έτοιμη” την αλήθεια στη τσέπη του.

β) Σεβασμός της γνώμης του άλλου, δηλαδή του συζητητή, που εκδηλώνεται με την τήρηση ορισμένων κανόνων.

Γιατί η αλήθεια είναι τόσο πολυσύνθετη και πολυδιάστατη, που δεν μπορεί να την κατακτήσει κάνεις μονάχα από ένα δρόμο.

Και εφόσον προστρέχουμε με τη συζήτηση στη βοήθεια του “άλλου” για να βρούμε την αλήθεια, θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε και ίσα δικαιώματα με τον εαυτό μας.

Να αναγνωρίσουμε την αξία του άλλου σαν όντος.

Τι είναι όμως αυτή η αλήθεια? Που βρίσκεται και πως μπορεί να την ανακαλύψει ο άνθρωπος?

Αλήθεια είναι η Ζωή.

Το μόνο που υπάρχει, η μόνη πραγματικότητα τριγύρω μας και μέσα μας, είναι η ζωή.

Όλα τα προβλήματά μας, όλα τα φαινόμενα, όλα τα γεγονότα δεν είναι διάφορες εκδηλώσεις της ζωής, της παγκόσμιας ζωής?

Δεν έχουν την πηγή τους σ’ αυτήν? Μπορεί να υπάρξει τίποτε, να νοηθεί τίποτε, έξω από αυτήν?

Όλοι οι νόμοι της φύσης, το κάθε τι που υπάρχει, εμείς οι ίδιοι, δεν είμαστε προϊόντα αυτής της ζωής?

Αν καταλάβουμε λοιπόν καλά τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας, καταλάβαμε την αλήθεια.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

TO NEO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ 7-4-2022

Την 31/03/2022 διενεργήθηκαν αρχαιρεσίες του Συνδέσμου μας σύμφωνα με το καταστατικό.

Από τις Αρχαιρεσίες ανεδείχθη νέο Δ.Σ. και Ε.Ε. το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα την 7-4-2022 ως ακολούθως:

Α) Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

Αντιπρόεδρος  Α΄  ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος

Αντιπρόεδρος  Β΄  ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

Γενικός Γραμματέας  ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος

Ειδικός Γραμματέας  ΓΙΑΝΝΟΥΛAΣ Παναγιώτης

Ταμίας  ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης

Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος

Μέλος  ΤΕΝΤΕ Παναγιώτα

Μέλος  ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας

Μέλος  ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

Μέλος  ΖΩΗΣ Γεώργιος

Β) Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος : ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος

Μέλος:   ΖΩΗΣ Νικόλαος

Μέλος:   ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος

Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΗ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

Ο Θυμόσοφος λαός λέει…

“Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΗ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως οι Παροιμίες ενός λαού, φανερώνουν τη σοφία του, το ήθος του, τις ευαισθησίες του, τα ιδανικά του, τις αξίες του.

Αυτά διαφαίνονται και στις Παροιμίες του υπέροχου λαού μας :

“Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται”.

Η φράση που τη λέμε για τους ανθρώπους εκείνους που δεν τους τρομάζουν οι δυστυχίες, είναι παρμένη από τη ζωή των ναυτικών, που έχουν συνηθίσει στις μεγάλες τρικυμίες.

Την έλεγαν χωρίς καμία παραλλαγή, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Βυζαντινοί.

Σε προσγειώνει όταν την ακούς. Δεν υπάρχει ακύμαντη ζωή, σου λέει η σοφία του.

Όμως συγχρόνως σου εμπνέει αντοχές και δυνάμεις, σου χαρίζει ελπίδες, τροφοδοτεί την αυτοπεποίθησή σου.

Είσαι καπετάνιος, κράτα γερά το δοιάκι και θα τα καταφέρεις.

Στη ζωή του κάθε ανθρώπου μπορεί να έρθουν δύσκολες καταστάσεις και προβλήματα, που θα κληθεί να διαχειριστεί.

Άλλες φορές οι δυσκολίες αυτές μπορεί να είναι μεγάλης ή μικρής έντασης, καθοριστικές για τη ζωή του κάθε ανθρώπου.

Πολλές φορές μπορεί να βιώσουμε, ότι αυτές οι δυσκολίες μας κατακλύζουν, γίνονται σαν “βουνό” και δεν ξέρουμε, από που να αρχίσουμε, για να επιλύουμε τις καταστάσεις, που μας απασχολούν.

Πως όμως μπορούμε να ξεπεράσουμε, αυτές τις δυσκολίες και να βρούμε, μια διέξοδο?

_”Αναγνωρίστε και βιώστε το συναίσθημά σας :”

Είναι λογικό όταν μας συμβαίνουν δύσκολες καταστάσεις και ατυχίες να νιώθουμε θλίψη, απογοήτευση, άγχος.

Φοβούμενοι ότι τα συναισθήματα αυτά θα τους κατακλύσουν, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να καταπιέζουν, τα αρνητικά αυτά συναισθήματα που βιώνουν και να αποσπάσουν την προσοχή τους από αυτά, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να κάνει αυτά τα συναισθήματα να δυναμώνουν και άρα πιο δύσκολο να τα διαχειριστεί κάποιος.

_”Εστιάστε στη λύση των προβλημάτων :”

Προσπαθήστε να σκεφτείτε λύσεις, που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα προβλήματα που σας απασχολούν.

Αν δεν ξέρεται από που να ξεκινήσετε, ένας τρόπος είναι να ιεραρχήσετε τα προβλήματα και να ξεκινήσετε από αυτό που είναι πιο σημαντικό, για σας να λυθεί πρώτο.

Αν αυτό είναι αδύνατο να λυθεί τη συγκεκριμένη στιγμή μπορεί να ξεκινήσετε από αυτό, που είναι πιο εύκολο να λυθεί.

Αυτό θα σας βοηθήσει να σταματήσετε, να βλέπετε τις δυσκολίες σαν “βουνό” και θα τονώσει την αυτοπεποίθηση σας, ώστε να συνεχίσετε να προσπαθήσετε, για να λύσετε και τα πιο δύσκολα.

_”Επαναδιατυπώστε το πρόβλημα σας, ψάχνοντας τις θετικές πλευρές :”

Πάντα μπορούμε να βρούμε θετικά πράγματα, μέσα στις ατυχίες μας.

Ίσως δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με το αρνητικό γεγονός που σας συνέβη, αλλά το να βρίσκετε θετικές πλευρές ακόμη και στα αρνητικά γεγονότα μπορεί να σας βοηθήσει να νιώσετε καλύτερα.

_ “Η αυτοπεποίθηση που κρύβουμε μέσα μας”, αποδεικνύεται ένας εκπληκτικός θησαυρός που μας μετατοπίζει πνευματικά. Εξάλλου, όταν ζούμε με ανασφάλεια, στην ουσία υπολειτουργούμε. Δε ρισκάρουμε, δεν ονειρευόμαστε, δεν κυνηγάμε στόχους, δεν εξελισσόμαστε.

Υπάρχει θάλασσα χωρίς τρικυμίες? Υπάρχει ζωή χωρίς φουρτούνες, δυσκολίες, πόνους, εμπόδια?

Δύο λύσεις υπάρχουν : ή να αφεθείς και τότε χάνεσαι ή να παλέψεις και τότε νικάς και πραγματώνεις τους στόχους σου και φτάνεις στον προορισμό σου.

Οι φουρτούνες, πραγματικότητα. Όμως, μήπως πρέπει να σκεφτούμε πως ό,τι μας συμβαίνει είναι μια ώθηση να βάλουμε το τρεμάμενο χέρι μας, στο χέρι του Θεού?

Μήπως είναι μια πρόκληση να γκρεμίσουμε την φυλακή του ατομισμού μας και να δούμε με συμπάθεια, κατανόηση και ευσπλαχνία και άλλους ναυαγούς, που δίπλα μας παλεύουν με τα κύματα.?

Η καπετάνισσα Μπουμπουλίνα έλεγε συχνά :”Ο άνδρας μου σκοτώθηκε-ευλογητός ο Θεός? Το παιδί μου το μεγάλο σκοτώθηκε. ευλογητός ο Θεός? Και το μικρό μου παιδί είναι στη μάχη. αν σκοτωθεί, ευλογητός ο Θεός?”

Αυτή η γενναία Ελληνίδα δεν ήταν αναίσθητη ως σύζυγος και μάνα. Ήταν πιστή! Γιατί τα γεγονότα και οι περιστάσεις της ζωής δεν μας πλάθουν, απλά μας φανερώνουν ποιοί είμαστε.

Ο Απόστολος Πέτρος, όταν το βλέμμα του ατένιζε τον Χριστό, περπατούσε επάνω στα κύματα. Όταν πήρε τα βλέμματά του από τον Χριστό, άρχισε να καταποντίζεται.

Συχνά λέμε. γιατί σε μένα? Ένας ξένος διανοούμενος, ο Πωλ Κλωντέλ, δίνει μια όμορφη απάντηση.

Λέει πως ο Κύριος μας, δεν έλυσε το αίνιγμα του πόνου, απλά και μόνο το γέμισε με την παρουσία του.

Πόσο παρήγορο και λυτρωτικό!

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΧΑΙΡΕ, Ω ΧΑΙΡΕ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΧΑΙΡΕ, Ω ΧΑΙΡΕ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Από ένα μυστικό ξεκίνησαν όλα? Η τουλάχιστον τα περισσότερα απ’ όσα θα συμβούν και θα οδηγήσουν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Τα κινήματα και οι εξεγέρσεις που οργανώθηκαν στην Ευρώπη των αρχών του 19ου αιώνα αποδυναμώθηκαν, διότι δεν ήταν συντονισμένα. Όλες αυτές οι προσπάθειες θα κορυφωθούν ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1814, στην Οδησσό, με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, από τρεις Έλληνες εμπόρους με σκοπό την προετοιμασία μιας ελληνικής επανάστασης.

Έτσι τον Φεβρουάριο του 1821 ξεκίνησε στη Μολδοβλαχία από τον αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρο Υψηλάντη η “Ελληνική Επανάσταση του1821”.

Η εκστρατεία του Υψηλάντη απέτυχε αλλά ο επαναστατικός αναβρασμός ήταν τόσο μεγάλος, που δεν επέτρεπε πια αναβολή της εξέγερσης.

Αρχικά οι επαναστατημένοι Έλληνες νίκησαν τις στρατιές που έστειλε εναντίον τους ο Σουλτάνος Μαχμούτ ο Β’, όμως οι Οθωμανικές δυνάμεις με τη συνδρομή του Ιμπραήμ πάσα της Αιγύπτου, κατάφεραν να περιορίσουν σημαντικά την επανάσταση.

Τελικά το 1826, η πτώση του Μεσολογγίου, σε συνδυασμό με το κίνημα του φιλελληνισμού συνέβαλαν στη μεταβολή της διπλωματικής στάσης των Μεγάλων Δυνάμεων, που είχαν αρχικά αντιμετωπίσει με δυσαρέσκεια το ξέσπασμα της επανάστασης.

Η Πελοπόννησος με την ιδιόμορφα του εδάφους της, με τα στενά περάσματα που δυσχέραιναν τις μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις και ευνοούσαν τον κλεφτοπόλεμο, ήταν η καταλληλότερη περιοχή για την έναρξη της Επανάστασης.

Και ενώ η επίσημη μέρα έναρξης της είχε οριστεί η 25 Μαρτίου στις 22 ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου στην Πάτρα, υψώνει συγκινημένος τον σταυρό, ευλογεί τον Αγώνα και όλους τους αγωνιστές, που ορίζονται να πολεμήσουν, δίνοντας ακόμα και το αίμα τους για την πίστη και την πατρίδα.

Η πρώτη μάχη που στέφθηκε από την νίκη των ελληνικών όπλων και ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση και το ηθικό των Ελλήνων, πραγματοποιήθηκε στο Βαλτέτσι τον Μάϊο του ’21.

Ο Γέρος του Μοριά, συγκινημένος από αυτή τη νίκη, απευθυνόμενος στους νικητές είπε πως η ημέρα αυτή πρέπει να καθαγιαστεί με νηστεία όλων και να γιορτάζεται η επέτειος της “εις αιώνας αιώνων, έως ού στέκει το Έθνος, διότι ήτο η ελευθερία της πατρίδος”.

Την νίκη αυτή ήρθε να ενισχύσει άλλη μία, στην θάλασσα αυτήν την φορά όπου ο Δημήτρης Παπανικολής, με 22 γενναία παλληκάρια, προσέγγισε τουρκικό δίκροτο στην Ερεσό της Λέσβου και με την χρήση για πρώτη φορά πυρπολικού, κατόρθωσε να συντρίψει το τουρκικό πλοίο μαζί με τους άνδρες του.

Ο Αγώνας για ελευθερία συνεχίζεται και όλο μεγαλώνει. Δεν περιορίζεται μόνο στην Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα. Και η Μακεδονία ζει τον δικό της Γολγοθά κάτω από την πίεση του τουρκικού ζυγού.

Πρόσφερε τα μέγιστα στον Αγώνα της ανεξαρτησίας και ανέδειξε πολλούς ήρωες, επώνυμους και ανώνυμους.

Ο Εμμανουήλ Παπάς από τις Σέρρες, μία από τις ανώτερες μορφές του Αγώνα, αφού μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και πληροφορήθηκε για το κίνημα του Υψηλάντη στην Μολδοβλαχία, ναύλωσε πλοίο, το φόρτωσε με οπλισμό και εφόδια και αναχώρησε στις 23 Μαρτίου του 1821, για το Άγιον Όρος, με σκοπό να ξεσηκώσει τους Μακεδόνες εναντίον του σκληρού δυνάστη.

Τα δραματικά γεγονότα, ο ηρωισμός των Ελλήνων, αλλά και η αγάπη για τον πολιτισμό αυτής της χώρας, που τώρα κινδύνευε να χαθεί, δημιούργησαν ένα τεράστιο κύμα φιλελληνισμού.

Ο Λόρδος Βύρων ο νεαρός ποιητής από την Αγγλία, που μαγεύτηκε από τις ομορφιές της Ελλάδος, οι οποίες καθρεπτίζονταν στα ποιήματά του, αποφάσισε να μείνει στην Ελλάδα και να βοηθήσει ποικιλοτρόπως τον Αγώνα.

Τα τελευταία λόγια του, λίγο πριν πεθάνει, στα 36 του χρόνια, τα αφιέρωσε σ’ αυτήν. “Της έδωσα τον καιρό, την υγεία μου, την περιουσία μου και τώρα της δίνω την ζωή μου. Τι μπορούσα να κάνω περισσότερο?”

Ο Ρήγας Φεραίος έλεγε πως “ο ιερός της πατρίδος έρως εμφωλεύει εις την καρδίαν, και η καρδία δεν γηράσκει ποτέ.”

Πράγματι στις καρδιές όλων, μικρών και μεγάλων επιφανών και ασήμων, ακόμα και ξένων, η ιερή αυτή αγάπη είχε τόσο βαθειά ριζώσει, που πάντοτε διατηρούσε την καρδιά νέα.

Οι κακουχίες, οι στερήσεις τα 400 χρόνια σκλαβιάς, ο πόνος και ο φόβος δεν μπόρεσαν να αποδυναμώσουν την ελληνική καρδιά, που συνεχώς πάλευε για να δει την πατρίδα ελεύθερη.

Αυτές οι φλεγόμενες καρδιές, που μπροστά στους τέλεια οργανωμένους στρατούς του εχθρού ούτε στιγμή δεν δείλιασαν, αλλά προχώρησαν και πάλεψαν σώμα με σώμα, είναι οι ήρωες του ’21, τους οποίους οφείλουμε να τιμούμε και να σεβόμαστε.

201 χρόνια μετά, ο απόηχος του ’21 αντηχεί στην ελεύθερη Ελλάδα και σε όλους εμάς, που αναφωνούμε, χάρη σε όλους αυτούς.

Πηγή : Μηνιαίο ορθόδοξο χριστιανικό περιοδικό “ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ”

ΧΑΙΡΕ Ω ΧΑΙΡΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

ΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ-ΚΟΣΜΑ

ΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟ – ΚΟΣΜΑ

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Η ιδιαίτερη αποστολή του άνδρα και της γυναίκας.

Η οικογένεια είναι το πρωτόπλασμα κάθε κοινωνικού οργανισμού.

Μέσα σ’ αυτή αναπτύσσεται το πιο ιερό, το πιο άγιο και το πιο βαθύ μυστήριο, το θαύμα της Δημιουργίας.

Λάος και έθνος κρατιούνται και αναπτύσσονται από τις γεννήτριες δυνάμεις της οικογένειας, που είναι το πιο ζωντανό και το πιο φυσικό κέντρο της αγωγής.

Κηρύττει την ιδιαίτερη αποστολή των φύλων στο κοινωνικό σώμα. Θέλει τον άνδρα σαν “Βασιλιά” και την Γυναίκα σαν “Βεζίρη”.

Τα παιδιά μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια, που υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα στους γονείς, διδάσκονται σωστά το ρόλο του άνδρα και της γυναίκας του πατέρα και της μάνας, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και στην κοινωνία.

Άνδρας και γυναίκα μπροστά στο Θεό είναι ίσοι. Έχουν ψυχή αθάνατη και θα δώσουν μια μέρα λόγο για τις πράξεις τους το ίδιο, ανεξάρτητα του φύλλου τους.

Εξυμνεί ο Πατρο – Κοσμάς τις αρετές της γυναίκας.

Υποστηρίζει την ισότητα των δύο φύλλων, τονίζει ότι η γυναίκα μετέχει των ίδιων δωρεών του Θεού με τον άνδρα και της δίνει τη θέση, που της πρέπει δίπλα στον άνδρα.

Ο Άγιος ελέγχει τον άνδρα και τον θεωρεί υπεύθυνο για την επικρατούσα κατάσταση της κατωτερότητας της γυναίκας.

Οι στραβές αντιλήψεις, που είχαν οι αμόρφωτοι ραγιάδες, για την κατωτερότητα της γυναίκας, οι οποίες πολλές φορές, διατάραζαν την οικογενειακή γαλήνη και αρμονία, καυτηριάστηκαν από τον Πατρο – Κοσμά.

“Πρέπει και εσύ, ω άνδρα αδελφέ μου, να μην μεταχειρίζεσαι την γυναίκα σου ωσάν σκλάβα, διότι πλάσμα του Θεού είναι και εκείνη…”

Νομίζει κανείς πως ακούει σημερινό Απόστολο της γυναικείας χειραφέτησης και συγχρόνως ένα βαθύ γνώστη και ψυχολόγο της λαϊκής ψυχής.

Γιατί ο Άγιος δεν καταναλωνόταν σε μεταφυσικές θεωρίες, αλλά διέβλεπε τα προβλήματα που αντιμετώπιζε καθημερινά ο άνθρωπος, γι’ αυτό ο λόγος του δεν ήταν από καθέδρας, δεν είχε γενικό χαρακτήρα.

Ήταν λόγος θεραπευτικός και διάγνωσης των προβλημάτων των υποδούλων.

Το κοινωνικό ενδιαφέρον και η προστασία της γυναίκας, επεκτεινόταν ακόμη και στην προίκα και καταδίκαζε την προικοθηρία σαν την χειρότερη μορφή εμπορίου.

Συμβουλές στους γονείς για τα παιδιά τους.

Εξυμνώντας, τη γυναίκα και το θείο δώρο της μητρότητας, ο Πατρο-Κοσμάς λέγει :

“Εγεννήθη ο Κύριος, αδελφοί μου, από γυναίκα, δια να ευλογήση την γυναίκα…. Εγεννήθη ο Κύριος από αρραβωνιασμένη, δια να ευλογήση τον γάμον”.

Μέσα σε μια κατάλληλη παιδαγωγική ατμόσφαιρα, μεταδίδονται ασυνείδητα στο παιδί ορισμένες στάσεις ζωής, τρόποι συμπεριφοράς και αξίες, τις οποίες το παιδί με τη σειρά του υιοθετεί και αφομοιώνει.

Η διδασκαλία και μετάδοση αυτών των στοιχείων πραγματώνεται κυρίως μέσω διαδικασιών γνωστικών και αντιληπτικών. Τέτοιες είναι η παρατήρηση, η ταύτιση, η μίμηση, και η αφομοίωση των γονεϊκών προτύπων.

Γι’ αυτό ο Πατρο-Κοσμάς θέλει τους γονείς να είναι τα καλύτερα πρότυπα, για το παιδί μέσα και έξω από το σπίτι.

“Ένα δένδρο, ωσάν το κόψεις, ευθύς ξεραίνονται τα κλαριά, αμή ωσάν ποτίζεις την ρίζαν, στέκονται δροσερά τα κλωνάρια.

Ομοίως είστενε και οι γονείς ωσάν το δένδρο και όταν ποτίζεται ο πατέρας και η μητέρα, όπου είστενε η ρίζα των παιδιών, με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες, με καλά έργα, φυλάγει ο Θεός τα παιδιά σας”.

Τονίζοντας το παράδειγμα των γονέων που είναι υπεύθυνοι για των παιδιών τους την άσχημη συμπεριφορά, συμπληρώνει :

“Είναι μια μηλιά και κάνει ξινά μήλα. Εμείς τώρα τι πρέπει να κατηγορήσωμε, τη μηλιά ή τα μήλα?

Τη μηλιά. Λοιπόν κάνετε καλά εσείς οι γονείς, όπου είστενε η μηλιά, να γίνονται και τα μήλα γλυκά”.

Από την οικογενειακή αγωγή στο σύνολο της και από το κλίμα, που διαμορφώνεται από τη στάση και τη συμπεριφορά των γονέων, εξαρτάται η συναισθηματική και κοινωνική ωρίμανση των παιδιών.

Από αυτά τα παιδιά και από τις εμπειρίες, που θα αποκτήσουν στο οικογενειακό περιβάλλον, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό η μεταγενέστερη κοινωνική τους συμπεριφορά. Θα ελάμβαναν αποφάσεις σ’ ένα Γένος υπόδουλο, που θα ζητήσει από αυτά αγώνα και θυσίες, για την ελευθερία του.

Ανδρόγυνα, που δεν είχαν δικά τους παιδιά, τα συμβούλευε να υιοθετήσουν να κάμουν “πνευματικά παιδιά”.

“Επαρε, αδελφέ μου, δύο παιδιά πτωχά εις το σπίτι σου να τα κάμης παιδιά πνευματικά, να έχης μισθό από το Θεό και τιμήν από τους ανθρώπους να γεννήσης την ταπείνωσιν, νηστεία, προσευχή, ελεημοσύνη, αγάπην εις τον Θεόν και εις τους αδελφούς σου”.

Ως σύμβουλος της οικογένειας και βαθύς ψυχολόγος ο Πατρο-Κοσμάς, συμβουλεύει και τα παιδιά, πως να φέρονται και να τιμούν τους γονείς τους.

“Τα παιδιά, παιδιά μου, όσον ημπορείτε να τιμάτε τον πατέρα σας και την μητέρα σας, ζώντας και απεθαμένους.

Το παιδί οπου δεν τιμά τον πατέρα του και την μητέρα του, το θανατώνει ο Θεός παράκαιρα και το βάνει εις την κόλασιν.

Εις το καλό πάλιν σε λέγω, παιδί μου, να ακούης τους γονείς σου και όχι εις το κακόν”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΩΝ

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΩΝ

(Διακόσια χρόνια από την Επανάσταση του 1821)

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ήταν στρατιωτικό σώμα που ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Φωξάνη, πόλι στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία, στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού κυρίως.

Ήταν η πρώτη οργάνωση, ή στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και του Ελληνικού Στρατού γενικότερα.

Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του Στρατού του.

Γι’ αυτό τους ονομάτισε από το κλασικό όνομα του ΙΕΡΟΥ Λόχου ΤΩΝ Θηβών.

Στη Φωξάνη, μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης των ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΩΝ οργανώθηκε μεγαλοπρεπής τελετή ορκωμοσίας,

κατά την Τσαρική εθιμοτυπία. Αμέσως μετά την ορκωμοσία ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μίλησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και παρέδωσε τη Σημαία του Ιερού Λόχου, στον αρχηγό του Λόχου Γεώργιο Κατακουζηνό.

Στη συνέχεια οι Ιερολοχίτες παρέλασαν με βήμα στρατιωτικό τραγουδώντας πολεμικό θούριο, που είχε συγγράψει 20 χρόνια πριν ο Αδαμάντιος Κοραής, για την “Ταξιαρχία των ακροβολιστών της ανατολής” του Βοναπάρτη, που πολεμούσε στην Αίγυπτο και στην οποία Ταξιαρχία συμμετείχαν Έλληνες.

Στους πρώτους 120 Ιερολοχίτες, προστέθηκαν και άλλοι αργότερα φτάνοντας τους 400, ενώ η οργάνωση του σώματος αυτού ολοκληρώθηκε στο Τιργοβίτσι.

Οι άνδρες του Ιερού ΛΟΧΟΥ έφεραν ομοιόμορφες στολές ευρωπαϊκού τύπου φτιαγμένες από ολόμαυλη μαύρη τσόχα.

Διοικητής του ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ διορίστηκε ο Γεώργιος Κατακουζηνός, πρώην ανώτερος αξιωματικός του Τσαρικού Στρατού ο οποίος σύντομα παραμερίστηκε από τον Υψηλάντη και υπασπιστής ο Αθανάσιος Τσακάλωφ συνιδρυτής της Φιλικής Εταιρίας.

Εκατόνταρχοι του Ιερού Λόχου, ήταν ο Σπυρίδων Δρακούλης, δραματικός ηθοποιός, από την Ιθάκη, ο Κωνσταντινοπολίτης Δημήτριος Σούτσος, αδελφός του ποιητή Αλεξάνδρου Σούτσου, ο Κεφαλλονίτης Λουκάς Βαλσαμάκης, ο Πελοποννήσιος Ανδρόνικος, ο Φαναριώτης Αλέξανδρος Ρίζος, γιος του Πρωθυπουργού της Μολδαβίας Ιακώβου Ρίζου Νερουλού, ο Ρίζος από τα Ιωάννινα και ο Χιώτης Ιωάννης Κρόκιας.

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΩΝ

Στη Φωξάνη, οι σπουδαστές που δεν είχαν καμία στρατιωτική εμπειρία άρχισαν να γυμνάζονται και να εκπαιδεύονται στην χρήση των όπλων και της λόγχης.

Η ορκωμοσία τους έγινε στο ναό της πόλης :

“Ως Χριστιανός ορθόδοξος

και υιός της ημετέρας

Καθολικής Εκκλησίας,

ορκίζομαι στο όνομα του

Κυρίου ημών Ιησού

Χριστού και της Αγίας

Τριάδας να μείνω πιστός

εις την Πατρίδα μου και εις

Θρησκεία μου.

Ορκίζομαι να ενωθώ με

όλους τους αδελφούς μου

Χριστιανούς δια την

ελευθερία της πατρίδας μας.

Ορκίζομαι να χύσω και

αυτήν την ύστερα ρανίδα

του αίματός μου υπέρ της

θρησκείας και Πατρίδος μου.

Να αποθάνω μετά των

αδελφών μου υπέρ της

Ελευθερίας της Πατρίδας

και της Θρησκείας μου.

Να φονεύσω και αυτόν τον

ίδιο τον αδελφό μου, εάν

τον εύρω προδότη της

Πατρίδος μου.

Να υποτάσσομαι στον υπέρ

της Πατρίδος μου αρχηγόν,

Να μη βλέψω εις τα

όπισθεν μου, εάν δεν

αποδιώξω τον εχθρό της

Πατρίδος και Θρησκείας μου.

Να λάβω τα όπλα εις κάθε

περίστασιν, ευθύς μόλις

ακούσω ότι ο Αρχηγός μου

εκστρατεύει κατά των

τυράννων και να

συγκαταφέρω άπαντας

τους φίλους και γνώριμούς

μου εις το να με

ακολουθήσωσιν.

Να βλέψω

πάντοτε τους εχθρούς μου

με μίσος και με

περιφρόνησιν. Να μη

παρατήσω τα όπλα προτού

να ιδώ ελευθέρα την

Πατρίδα μου και

εξολοθρευμένους τους

εχθρούς της.

Να χύσω το αίμα μου, ίνα

νικήσω τους εχθρούς της

θρησκείας μου ή ν’

αποθάνω ως μάρτυς δια

τον Ιησού Χριστόν.

Ορκίζομαι τέλος πάντων

εις το της Θείας

Μεταλήψεως φοβερόν

Μυστήριον ότι θα

υστερηθώ της Αγίας

Κοινωνίας εις την

τελευταία μου εκείνην

ώρα, εάν δεν εκτελέσω

απάσας τας υποσχέσεις, τας

οποίας έδωσα ενώπιον της

εικόνας του Κυρίου μας

Ιησού Χριστου”.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Η πρώτη μεγάλη μάχη (πλην διαφόρων μικρών μπλόκων), που επιλέγει να δώσει ο Υψηλάντης, είναι στην κωμόπολη του Δραγατσανίου, όπου είναι εγκατεστημένη ισχυρή φρουρά με ιππικό των Τούρκων.

Μετά από μια τριήμερη δύσκολη πορεία κάτω από πολύ κακές καιρικές συνθήκες, Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ θα φτάσει απέναντι από το Δραγατσάνι, όπου θα στρατοπεδεύσει.

Την επόμενη ημέρα, 7 Ιουνίου 1821, θα ξεκινήσουν οι αψιμαχίες, προτού καταφθτάσει όλο το στράτευμα, με την αποτυχημένη επίθεση του ελληνικού ιππικού του Βασιλείου Καραβία.

Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ, με επικεφαλής τον Νικόλαο Υψηλάντη, έσπευσε προς βοήθεια με 375 Αξιωματικούς και οπλίτες, αλλά η φυγή του τμήματος του Καραβία ανάγκασε τους Ιερολοχίτες, να πολεμήσουν μόνοι τους, χωρίς την υποστήριξη ιππικού.

Πριν προφθάσει ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ να σχηματίσει τετράγωνα, επιτέθηκε το τουρκικό ιππικό με αρχηγό τον Καρά Φέιζ και χώρισε το Λόχο στα δύο.

Οι Ιερολοχιτες πολέμησαν ηρωικά και έγραψαν μια ένδοξη σελίδα στη νεοελληνική ιστορία.

Οι απώλειες ήταν σημαντικές, οι εκατόνταρχοι, ο σημαιοφόρος του Λόχου, 25 Αξιωματικοί και 180 στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ 37 Ιερολοχίτες αιχμαλωτίστηκαν και στάλθηκαν στο Βουκουρέστι κι από εκεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποκεφαλίστηκαν.

Στη κρίσιμη στιγμή της μάχης έφτασε ο Γεωργάκης Ολύμπιος ο οποίος διέσωσε τους υπόλοιπους, 136 συνολικά, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός, Νικόλαος Υψηλάντης και ο υπασπιστής του Ιερού Λόχου Αθανάσιος Τσακάλωφ, και τη σημαία του Λόχου, από το σημείο που είχε πέσει ο σημαιοφόρος.

Ο Νικόλαος Υψηλάντης σώθηκε τυχαία από έναν φιλέλληνα Γάλλο αξιωματικό, που τον ανέβασε στο άλογό του.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο Ανθρώπινος χαρακτήρας. Φύση και σχηματισμός του.

Ο Ανθρώπινος χαρακτήρας. Φύση και σχηματισμός του.

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Η ευφυΐα είναι υπέροχο προσόν, το ευφυολόγημα είναι ωραίο. Η τόλμη είναι επίσης σπουδαίο προσόν.

Η πανουργία είναι επίσης ελάσσων, αλλά ωραία. Η σύνεση, έλεγε ο kromwejj είναι η ηγετική αρετή.

Η φιλαλαλήθεια και η Χρηστότητα είναι απλές και ευγενείς, η σκεπτικότητα και η διακριτική κολακεία είναι εκλεπτυσμένες και ωραίες.

Η ευπροσηγορία είναι η ομορφιά της αρετής.

Στο μέτρο που είναι ανιδιοτελής, η υπηρετικότητα είναι ευγενές χαρακτηριστικό.

Η ευπρέπεια και η κοσμιότητα είναι ωραίες.

Οι υπέροχες ιδιότητες εμπνέουν τον σεβασμό, οι ωραίες ιδιότητες την συμπάθεια.

Αυτοί που επιθυμούν κυρίως το ωραίο, δεν συγχρωτίζονται πάρα μόνο με εύχαρεις, προσηνείς και ευπρεπείς εταίρους, περιμένοντας να βρεθούν σε δυσχερή θέση για ν’ αρχίσουν να αναζητούν ειλικρινείς, σοβαρούς και σταθερούς φίλους.

Από την άλλη, η μεγάλη εκτίμηση και ο θαυμασμός καθιστούν αδύνατη την οικειότητα.

Όσοι συγκεράζουν τα δύο είδη αισθημάτων, διαπιστώνουν ότι η συγκίνηση του υπέροχου, είναι πιο έντονη απ’ αυτήν του ωραίου, αλλά στον βαθμό που δεν εναλλάσσεται με την τελευταία ή δεν συνοδεύει, εξαντλείται και δεν μπορεί να παραταθεί επί μακρόν, μας λέει ο ΕΜ. ΚΑΝΤ.

Με τον όρο “ιδιότητα του χαρακτήρα” εννοούμε την ύπαρξη μιας καθορισμένης μορφής έκφρασης της ψυχής ενός ανθρώπου, που καταπιάνεται με τα προβλήματα της ζωής.

Ο χαρακτήρας λοιπόν είναι κατά βάση έννοια που διαθέτει και κοινωνικό περιεχόμενο.

Δεν μπορεί να γίνει λόγος για χαρακτήρα, παρά μόνο όσον αφορά στις σχέσεις του ανθρώπου με τους συνανθρώπους του, με το περιβάλλον.

Ο χαρακτήρας θεωρείται ως η ψυχική τοποθέτηση, δηλαδή ως ο τρόπος που ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει το περιβάλλον του.

Είναι η γραμμή προσανατολισμού του, που αποτελεί την βάση της τάσης του προς επιβολή. Η τάση αυτή είναι συνδεδεμένη με το κοινωνικό συναίσθημα, ήτοι το συναίσθημα της κοινωνικής συμβίωσης.

Οι αντιλήψεις που έχουμε για τον άνθρωπο περνούν μέσα από τη μεταφυσική, κι αποτελούνται από τόσα πολλά και τόσο ακαθόριστα στοιχεία, που δύσκολα μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα τους εκείνα που μας αρέσουν.

Στις αντιλήψεις αυτές δεσπόζει η άποψη πως ο άνθρωπος ποικίλει ανάλογα με τις πεποιθήσεις και τα αισθήματά του.

Καθένας μας είναι μια συνοδεία από έννοιες, που στη μέση της βαδίζει ασύλληπτη η πραγματικότητα.

Η άγνοια μας είναι πραγματικά πολύ μεγάλη.

Απόδειξη, ότι τα πιο πολλά ζητήματα κι ερωτήματα που υποβάλλονται σε εκείνους που ασχολούνται, με τη μελέτη του ανθρώπου, παραμένουν αναπάντητα.

Αγνοούμε ποια είναι η φύση της διάρκειας της ανθρώπινης ύπαρξης, του ψυχολογικού και του φυσιολογικού χρόνου. Ξέρουμε ότι αποτελούμε ένα σύνολο από ιστούς, όργανα, υγρά και συνείδηση.

Οι σχέσεις μας ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα και στη συνείδησή μας παραμένουν ακόμη ένα μυστήριο, ενώ δεν γνωρίζουμε επαρκώς την φυσιολογία αυτών των κυττάρων.

Μέχρι ποιου σημείου μπορούμε να μεταβάλουμε τον οργανισμό μας, με τη δύναμη της θέλησης : Ποιά επεξεργασία έχει στο πνεύμα η κατάσταση των οργάνων του σώματος;

Πως μπορούν τα σωματικά και τα διανοητικά χαρακτηριστικά που το κάθε άτομο κληρονομεί από τους γονείς του να μεταβληθούν από τον τρόπο της ζωής του, από τις χημικές ουσίες των τροφίμων, από το κλίμα, την πειθαρχία, τη φυσιολογία και την ηθική;

Ποιός είναι ο ρόλος της πνευματικής, ηθικής, αισθητικής και μεταφυσικής λειτουργίας;

Ποιος είναι ο ρόλος επίσης του θρησκευτικού και αισθησιακού συναισθήματος;

Αγνοούμε επιπλέον ποιό περιβάλλον είναι περισσότερο πρόσφορο, για την ανάπτυξη του πολιτισμένου ανθρώπου, στον υπέρτατο βαθμό.

Ο χαρακτήρας επηρεάζεται από τις φυσικές καταβολές και την εκπαίδευση.

Ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι η “φύσις”, το “ήθος” και ο λόγος”, καθορίζουν τον ανθρώπινο χαρακτήρα.

Μπορούμε να τις συγκρινουμε με μια κατευθυντήρια γραμμή που συνδέεται με το άτομο και του επιτρέπει, χωρίς πολύ σκέψη να εκδηλώνει σε κάθε περίπτωση, την ξεχωριστή του προσωπικότητα.

Οι ιδιότητες του χαρακτήρα αποκτώνται από πολύ νωρίς, ώστε να εκφράσουν μια ορισμένη συμπεριφορά του ατόμου.

Σχετικά με τα ψυχικά φαινόμενα, όσα αφορούν τη διαμόρφωση των ιδιοτήτων του χαρακτήρα, πρέπει να αρνηθούμε αποφασιστικά την αρχή της κληρονομικότητας.

Αν βρίσκουμε κοινά χαρακτηριστικά σε μια ολόκληρη οικογένεια, σε ένα λαό ή σε μια φυλή, αυτό οφείλεται απλά και μόνο στο γεγονός, ότι ένας μιμείται τον άλλον και αναπτύσσει ιδιότητες, που βλέπει στους άλλους.

Σε όσους υποστηρίζουν ότι τα παιδιά μοιάζουν πολύ συχνά με τους γονείς τους, υποστηρίζεται ότι το παιδί προσπαθώντας να επιβληθεί, μιμείται ένα πρότυπο από το περιβάλλον του, που κι αυτό προσπαθεί με τη σειρά του να επιβληθεί ή το έχει ήδη κατορθώσει.

Κάθε γενεά διαμορφώνεται έτσι με αυτόν τον τρόπο, παίρνοντας δηλαδή ως παραδείγματα την προηγούμενη και παλεύοντας με τις δυσχέρειες που προκαλεί η τάση επιβολής. Εν τέλει στις πιο δύσκολες περιστάσεις, μένει προσκολλημένη σε ότι έμαθε.

Οι περισσότεροι επιστήμονες της συμπεριφοράς συμφωνούν στη διαπίστωση ότι οι εμπειρίες που ο καθένας αποκτά μέσα στις δύο (2) πρώτες δεκαετίες της ζωής, συμβάλλουν καθοριστικά στην παγίωση σταθερών τρόπων σκέψης, συναισθηματικών αντιδράσεων και συμπεριφοράς.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΕΙ ΑΓΑΠΗ

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΕΙ ΑΓΑΠΗ.

Η ΑΓΑΠΗ ΚΡΥΒΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΝΕΙΠΩΤΗ

ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

(ΑΓΑΠΗ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΑΓΑΠΗ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Σ’ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.)

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

ΑΓΑΠΗ : Μια έννοια ταλαιπωρημένη, συκοφαντημένη. Ένα συναίσθημα που όλοι διψασμένα το αναζητούμε, αλλά δύσκολα το προσφέρουμε.

Η καχυποψία, η δικαιολογημένη επιφυλακτικότητα πολλές φορές και οι δύσκολες συγκυρίες απομακρύνουν την αγάπη από τη ζωή μας. Περιοριζόμαστε στο να αγαπάμε τον εαυτό μας και τα πολύ – πολύ κοντινά μας πρόσωπα. Αρκεί όμως αυτό;

Η ΑΓΑΠΗ εκφράζει ένα αίσθημα προς τον συνάνθρωπο μας, ότι τον εκτιμάς/. Είναι ένα σπάνιο εύρημα, γιατί από τη βαθειά ωριμότητα και σημαντική προσπάθεια, θέλεις να αγαπάς/. Μια προσφορά του εγώ μας, που με ειλικρίνεια και αντικειμενικές σκέψεις αδελφοσύνης, /χωρίς διακρίσεις, ωφελιμότητα και άλλα προσποιητά, αλλά με μηνύματα καλοσύνης./

Η Αγάπη είναι δύναμη που δημιουργεί Αγάπη.

Είναι όμως η Αγάπη ένας αναχρονιστικός ρομαντισμός ή μία διαχρονική ανάγκη; Ένα ένστικτο ανεξάρτητο από τη θέληση ή μία βαθειά αφιέρωση;

Η ΑΓΑΠΗ σηματοδοτεί μια συγκλονιστική στιγμή ανακάλυψης ενός “άλλου” εκτός από τον εαυτό μας, ή μία περίοδο που δόθηκε στον άνθρωπο, προκειμένου να ζήσει, να επικρατήσει και να μεγαλουργήσει, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί;

Ο κάθε άνθρωπος διαμορφώνει την προσωπική του στάση απέναντι στην ΑΓΑΠΗ, ανάλογα με τα βιώματα τα οποία έχει.

“Όταν αγαπάμε”, γράφει ο proust, “δεν αγαπάμε πια κανένα”, γιατί θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε τότε, μπορούμε να αγαπήσουμε ολόκληρο τον κόσμο.

Και ίσως υπάρχει μια στενή συνάφεια μεταξύ λέξεων και συναισθημάτων που γίνεται ορατή , μόνο όταν τα απογυμνώσουμε από τη ρητορική και συνοπτική θεώρηση που τα συνδέει και τα προσεγγίσουμε, βάση της ελευθερίας της αγάπης.

Την ελευθερία που μέσα από την ανυπέρβλητη ύπαρξη της αγάπης, δείχνει το δρόμο στον άνθρωπο, ώστε να γίνει καλύτερος.

Γεννηθήκαμε, λέγει ο ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΓΟΝΗ, για να αγαπάμε και όχι για να μισούμε.

Η καρδιά υπάρχει για ν’ αγαπά.

“Αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ’ όλης της καρδίας σου και εξ’ όλης της ψυχής σου και εξ’ όλης της ισχύος σου και εξ’ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως εαυτόν”. (Λουκ. ι,’ 27)

Όταν την εκφράζεις, φαίνεσαι ήρεμος, και ψυχικά ικανοποιημένος/, γιατί αυτός που τη δέχεται, τα ένστικτα του τον κάνουν να νιώθει ευχαριστημένος./ Δε ζητιανεύεται, ούτε ανταλλάσεται και έχει αξία όταν εγκάρδια την προσφέρεις ,/ αφού είναι ένα συναίσθημα που καλλιεργείται στον εσωκοσμό και μέσα σου την φέρεις./

Η ΑΓΑΠΗ συγχωρεί, δεν φθονεί, δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν οργίζεται, δε σκέφτεται το κακό, πιστεύει στις καλές διαθέσεις του άλλου, ανέχεται τα ελαττώματα του άλλου, ελπίζει πως θα διορθωθεί και όλα τα υπομένει, δεν ξεπέφτει (η’ Κορινθ.κεφ.13).

Ο Χριστιανισμός θεώρησε την ΑΓΑΠΗ ως την σπουδαιοτέρα από τις θεολογικές αρετές (ΠΙΣΤΗ, ΕΛΠΙΔΑ, ΑΓΑΠΗ).

Η ΑΓΑΠΗ που απλώνεται σε όλους τους ανθρώπους, η ουσιαστική, η αλτρουϊστολή ΑΓΑΠΗ, με την οποία ο άνθρωπος διαμόρφωσε διαχρονικά την ιστορική του πορεία και που βρίσκεται έξω από τον εαυτό του και την οικογένειά του, είναι η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ.

“Εκείνος που δεν ξέρει τίποτε, δεν αγαπά τίποτε. Εκείνος που δεν κάνει τίποτε, δεν καταλαβαίνει τίποτε. Οσο πιό πολλή γνώση σ’ ένα πράγμα, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη” έγραψε ο ΠΑΡΑΚΕΛΣΟΣ.

Η ΑΓΑΠΗ κρύβει δύναμη μεγάλη και προσφέρει ανείπωτη αγαλλίαση και ευτυχία.

Ο Άνθρωπος που δεν γνώρισε ΑΓΑΠΗ είναι δυστυχής.

Η ΑΓΑΠΗ είναι το καλύτερο στολίδι της ψυχής.

Η ανθρωπότητα, στηρίζει την ύπαρξη και τη συνέχειά της στο υπέροχο συναίσθημα της ΑΓΑΠΗΣ και της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο.

Η ώριμη αγάπη προϋποθέτει πλήρη διατήρηση της ατομικότητας, γιατί συνεπάγεται την παρουσία μιάς ευεργετικής δύναμης μέσα στον άνθρωπο.

Συνεπώς, είναι δράση που εκδηλώνεται μόνο σε πλήρη ελευθερία και ανεξαρτησία.

Ο καταναγκασμός σε οποιαδήποτε μορφή, οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα και φονεύει κυριολεκτικά το αίσθημα της ΑΓΑΠΗΣ.

ΑΓΑΠΗ σημαίνει κυρίως “δόσιμο” και πρέπει ν’ αποτελεί την πιό υψηλή έκφραση του δυναμισμού, αφού χαρίζει χαρά, που είναι σαφώς υπέρτερη από το να παίρνεις.

Θέλετε να μάθετε που οδήγησε το “ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ”, ΧΡΕΟΣ της ΑΓΑΠΗΣ του ΑΝΑΤΟΛΙ ΓΚΡΙΤΣΕΝΚΟ, που τον ονόμασαν ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ;

Γνωστά είναι τα τραγικά περιστατικά. Η καταστροφική ραδιενέργεια χτύπησε πρώτα την περιοχή της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ. Εκατοντάδες και χιλιάδες τα θύματα, αναμεσά τους και μικρά παιδιά.

Στην κρίσιμη αυτή στιγμή, ο ΑΝΑΤΟΛΙ ΓΚΡΙΤΣΕΝΚΟ προσφέρθηκε εθελοντής πιλότος, και έθεσε τη ζωή του σε κίνδυνο ώστε να σβήσει τη φωτιά, πετώντας πάνω από τον πυρηνικό αντιδραστήρα μ’ ένα γιγανταίο μεταγωγικό ελικόπτερο.

Πράξη μοναδικής αυτοθυσίας. Δεν σκέφτηκε ούτε την οικογένειά του. Ο 45χρονος τότε πιλότος, με αλλεπάλληλες πτήσεις πάνω από τον φλεγόμενο αντιδραστήρα, μετέφερε τεράστιες ποσότητες άμμου και τσιμέντου και τον έθαψε.

Με τον τρόπο αυτό αναχαιτίστηκε μια καταστροφή, με χιλιάδες ίσως ακόμη θύματα.

Η αυτοθυσία του έσωσε πολλούς, ο ίδιος όμως, προσέφερε τη ζωή του θυσία στο βωμό του καθήκοντος. Θυσιάστηκε αυτός για να ζήσουν οι άλλοι.

Εμφάνισε ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ και λίγο πριν πεθάνει πήγαν οι δημοσιογράφοι να του πάρουν συνέντευξη.

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε σε αυτήν την πράξη; Η πολιτική σας ιδεολογία ή τίποτε άλλο; Δεν ξέρατε τις συνέπειες που θα είχατε στη ζωή σας, ύστερα από αυτή τη πράξη;

Και ο Ανατόλι απαντά :

Ούτε η πολιτική μου ιδεολογία, ούτε τίποτε άλλο με ώθησε σε αυτήν την πράξη.

ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.

Η αγάπη μου προς τον συνάνθρωπο εμπνέεται κι έχει για πηγή της τον ΧΡΙΣΤΟ, που πρόσφερε θυσία την ζωή του πάνω στο σταυρό, για τη σωτηρία του Ανθρώπου.

Όσο κι αν ήξερα, τι συνέπειες θα είχε αυτό για την υγεία μου.

Σας πληροφορώ ότι είμαι γιατρός!

Η έννοια της ΑΓΑΠΗΣ έχει πολλές εκφάνσεις και προεκτάσεις (γονεϊκή, αδελφική, ερωτική, θεϊκή), που οπωσδήποτε χρειάζονται πολλές αναλύσεις.

Εδώ αναλύσαμε την γενική θεώρηση της ΑΓΑΠΗΣ, που πρέπει να αγκαλιάζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, είτε είναι γένους θηλυκού, είτε γένους αρσενικού, ανεξάρτητα από χρώμα, μόρφωση και ηλικία.

Η ΑΓΑΠΗ εξάλλου συμβάλει στην καλλιέργεια του ανθρωπισμού.

Ουσιαστική ΑΓΑΠΗ σημαίνει, να δώσεις τον εαυτό σου ολοκληρωτικά, δηλαδή χωρίς όρια, με την ελπίδα ότι θα γεννηθεί ΑΓΑΠΗ στο αγαπημένο σου πρόσωπο ή πρόσωπα που εκτιμάς.

Πρέπει, τέλος, να γνωρίζεις ότι αν δεν είσαι δημιουργικός στους άλλους τομείς της ζωής σου, δεν θα είσαι ούτε στην ΑΓΑΠΗ.

Η ΑΓΑΠΗ αποτελεί την πιό ικανοποιητική απάντηση στην ύπαρξη του ανθρώπου, πάνω στη μητέρα γη.

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΑΠΑΣΑ ΤΗΣ 31-3-2022

H Ψηφοφορία θα διεξαχθεί στο Αμφιθέατρο της Γ.Α.Δ.Α. την 31-3-2022 από 11:00 – 15:45 ώρας

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΑΠΑΣΑ

Την 24/2/2022 τελέσθηκαν, με αυστηρή τήρηση του υγειονομικού πρωτοκόλλου, ο αγιασμός των ανακαινισμένων χώρων του Γραφείου και η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας ιερουργούντος του Πανοσιολογιότατου Προϊσταμένου της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας Αρχιμανδρίτη Κουρτέση Αλέξιου, παρουσία των Μελών του Δ.Σ. του Συνδέσμου καθώς και των ολιγάριθμων προσκεκλημένων κ.κ. Προέδρου και Γεν. Γραμματέα της ΠΟΑΣΑ και Προέδρου της ΠΕΝΑΑΠ. Δόθηκαν τιμητικά αναμνηστικά στον κ. Προϊστάμενο της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, με τις ευχές του Συνδέσμου για ευδόκιμο και λαμπρό ποιμαντικό και πνευματικό έργο και στον Υ/Α ε.α. κ. Αποστολάκη Παύλο τεχνικό υπεύθυνο των εργασιών της ανακαίνισης.

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο καλεί τα μέλη να επισκεφθούν παροδικά το χώρο αφού αποτελεί για όλους το «δεύτερο σπίτι τους».

Παρακάτω σχετικό φωτογραφικό υλικό.

 

ΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Είναι ένα αιώνιο ερώτημα, που δεν έχει εύκολη απάντηση.

Κατ’ αρχάς τι είναι ευτυχία;

Είναι η αγαθή έκβαση επιδιωκόμενου σκοπού;

Είναι η επίτευξη των πόθων;

Είναι η ευημερία, η μετ’ ανέσεως και άνευ λύπης ζωή;

Είναι η ισορροπία προερχόμενη από την αρμονία μεταξύ συνειδήσεως και πράξεών μας;

Ας υποθέσουμε πως υπάρχει ευτυχία στη ζωή μας.Τότε που και πως θα την αναζητήσουμε;

1ον. Να την αναζητήσουμε στον ΠΛΟΥΤΟ, ΣΤΟ ΧΡΗΜΑ;

Ο συγκαταβατικός και ανθρωπιστής Βολταίρος λέγει:

“Ο Πλούτος δεν μας φέρνει ευτυχία. Πλην, όμως, μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε τη δυστυχία.

Ο δε H.Ibsen διατυπώνει :

Π” Το χρήμα μπορεί να μας δώσει την επιφάνεια πολλών πραγμάτων. Αλλά όχι το εσωτερικό τους, την ουσία τους. Δίνει την τροφή, αλλά όχι την όρεξη. Δίνει τα φάρμακα, αλλά όχι την υγεία. Αναπτύσσεις κοινωνικές σχέσεις, αλλά όχι και πιστούς φίλους. Ο πλούτος προσφέρει στιγμές χαράς όχι και ευτυχία.

2ον. Να την αναζητήσουμε την ευτυχία στη ΔΥΝΑΜΗ και στη ΔΟΞΑ;

Μα και αυτές είναι ασταθείς και εκφυλίζονται με την αυθαιρεσία και την αλαζονεία.

Και όπως λέγει ο Αισχύλος στους “Πέρσες” :

“Η αλαζονεία όταν ανθίζει τιμωρείται, διότι παράγει καρπούς και στάχυα, που συνάζονται και θερίζονται με δάκρυα. Και η μη μονιμότητα της ευτυχίας με τη δόξα επικυρώνεται με το χριστιανικό : “Ποία δόξα έστηκεν επί γης αμετάθετος”.

3ον. Να την αναζητήσουμε την ευτυχία στη ΓΛΥΚΙΑ ΕΛΠΙΔΑ και στο ΩΡΑΙΟ ΟΝΕΙΡΟ;

Χωρίς την ελπίδα, που δίδει αισιοδοξία, ο άνθρωπος θα ήταν ανίκανος να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες της ζωής.

Θα ήταν ένα ον που θα καθοδηγείτο μόνο από ένστικτα, χωρίς επιδιώξεις και ελπίδες, χωρίς χαρές και απαγοητεύσεις.

“Μη φοβηθείς αυτόν που στήριξε την ευτυχία του επάνω στην ελπίδα. Τον είδα στη ζωή να μάχεται, και πάντα νικητή τον είδα”.

Η ελπίδα είναι η μάνα όλων των ανθρώπων.

4ον. Να αναζητήσουμε την ευτυχία στη ΔΡΑΣΗ;

Η δράση έρχεται ως ψυχική, πνευματική, σωματική ανάγκη.

Είναι ένα διεγερτικό που σε κάνει να ζείς ευτυχισμένος.

Δεν υπάρχει ζωή χωρίς δράση. Και αν υπάρχει, τότε αυτή δεν είναι ζωή, είναι νάρκη.

5ον. Να αναζητήσουμε την ευτυχία στην ΕΡΓΑΣΙΑ;

“Κάμε τη δουλειά σου χαρά για να λειτρωθείς. Εργάζου και αγάπα”. (Φρόιντ).

Μουσική ποίου και εργάζου. ( Σωκράτης).

Με την εργασία κρατιούνται μακρυά τρία μεγάλα κακά :

Ανία, κακία, ανέχεια.

6ον. Να την αναζητήσουμε την ευτυχία στη λογική;

Φαίνεται ότι η λογική είναι το απαραίτητο στοιχείο της ευτυχίας.

Η άσκηση προαγωγής της λογικής του ανθρώπου αποτελεί και την ευτυχία του. (Αριστοτέλης).

Η ευχαρίστηση, η ικανοποίηση, η νίκη απορρέουν από την ανάπτυξη της δραστηριότητας διά της λογικής.

Ίσως είναι και ο βασικότερος τρόπος της ευτυχίας, αφού άλλωστε αποτελεί τη βάση πάσης φιλοσοφικής έρευνας.

Μόνο που στη στεγνή και σκληρή εποχή μας, η λογική ξεπερνά το αίσθημα και ο ωφελισμός καλύπτει τα ιδεώδη.

Αλλά ας “καλέσουμε” μερικούς εκ των μεγάλων πνευματικών να πουν τη γνώμη τους.

Α. Κατά τον ΚΑΝΤ, η αρχή της ευτυχίας εξαρτάται από την αρχή της ηθικής. Ο ανήθικος δεν είναι δυνατόν στο διηνεκές να είναι ευτυχής.

Β. Ο ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ, βρίσκει την ευτυχία στη γαλήνη και στην καθισίγαση των επιθυμιών και παθών.

Γ. Ο ΑΝΤΙΣΘΕΝΗΣ, ο Κυρηναίος τοποθετεί την ευτυχία, όπως και την αρετή, στην εργασία και στην προσπάθεια .

Στην περιφρόνηση των ηδονών και στον περιορισμό των αναγκών στο ελάχιστο.

Δ. Ο ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ : Ευτυχία δεν είναι ένας σταθμός στον οποίο φτάνεις. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύεις.

5ον. Να αναζητήσουμε την ευτυχία στη δυνατότητα ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ, προς το περιβάλλον και τις διαφορές καταστάσεις;

Η προσαρμογή αυτή, προσφέρει στοιχεία περισσότερης ευτυχίας, διότι πλαισιώνει τις απαιτήσεις μας και μας υποχρεώνει να καθορίζουμε τις επιθυμίες μας και σε λογικά όρια, περιορίζοντας τα ακαταλόγιστα πάθη.

Το περιβάλλον χαλκεύει τα δεσμά του ανθρώπου, διατυπώνει τις απαιτήσεις του και δημιουργεί το πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθούμε υποχρεωτικά.

Οι κανόνες προσαρμογής προς το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, φυσικά, διαφοροποιούνται, ανάλογα της μόρφωσης, της αξίας, της κατεχόμενης θέσης.

Η ικανότητα προσαρμογής προς το περιβάλλον όπου ζούμε, με το απαραίτητο στοιχείο του “γνώθι σ’ αυτόν” μπορούν να προσφέρουν την ευτυχία.

Και τότε μπορούμε να αναλάβουμε την ενθουσιώδη φράση του Γκαίτε που σε κάποιο έργο του ανέκραξε :

“Πόσο λαμπρός είναι ο κόσμος και πόσο ωραίος. Ευτυχισμένος είναι εκείνος που τον είδε έτσι”.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΣΟΦΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ που συγκεντρώθηκαν στην αρχαία Κόρινθο, στο σπίτι του Περιάνδρου για να συζητήσουν το θέμα :

“Πως δύναται ο άνθρωπος να ευτυχίσει στη ζωή, ως άτομο και ως μέλος της κοινωνίας”. Οι πλείστοι συμφώνησαν με την άποψη :

“ΔΙΑΤΕΛΩΝ ΟΥΤΟΣ ΕΝ ΥΓΕΙΑ”.

Παρέθεσα τις απόψεις και γνώμες σοφών και διανοητών περί του μεγάλου αυτού θέματος της ΕΥΤΥΧΙΑΣ, η οποία είναι από τις πλέον αόριστες λέξεις που μεταχειριζόμαστε συχνά, όταν πολλοί πιστεύουν ότι δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, αλλά ευτυχισμένες στιγμές.

Οι “Τimes” του Λονδίνου προ ετών δημοσίευσαν μια αγγελία :

“Θέλετε να γνωρίζετε ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας”;

Όσοι αναγνώστες απάντησαν έλαβαν ένα έντυπο που περιείχε μια περικοπή του κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον :

“Αιτείτε και δοθείσετε υμίν. Ζητείτε και ευρήσετε. Κρούετε και ανοίγήσετε υμίν”.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος.

Η ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Υπάρχει, τελικά, κάποιο μυστικό για την μακροζωία;

Η μακροζωία υπήρξε ανέκαθεν το Άγιο Δισκοπότηρο της Ιατρικής έρευνας, καθώς οι άνθρωποι επιθυμούν να ζήσουν, αν όχι για πάντα, τουλάχιστον πολλά χρόνια διατηρώντας την υγεία και την ευεξία τους.

Σήμερα , πλέον , μετά από πολυετείς έρευνες πού στην πατρίδα μας υλοποιήθηκαν από τον διαπρεπή καθηγητή Ιατρικής Δρα Γιώργο Χρούσο και την ομάδα του, γνωρίζουμε πως η βιολογική ηλικία του ανθρώπου έχει ημερομηνία λήξης περίπου στα 150 χρόνια και πως με τη βοήθεια των προηγμένων τεχνικών της αναγεννητικής Ιατρικής (δηλαδή τις θεραπείες με βλαστοκύτταρα και την τεχνολογία των τελομερών), θα μπορούσαμε να φθάσουμε τα 180 χρόνια και να γίνουμε Μαθουσάλες.

Γιατί, όμως, ελάχιστοι άνθρωποι στον κόσμο ξεπερνούν τα 100;

“Επειδή το χρόνιο, αδιάλειπτο, οξειδωτικό στρές, στο οποίο εκτιθέμενα καθημερινά, προκαλεί εκτεταμένη φλεγμονή σε όλους τους ιστούς του σώματος, που εκδηλώνεται με τη μορφή των πιο γνωστών εκφυλιστικών παθήσεων, όπως οι καρδιοπάθειες, ο καρκίνος και η άνοια, που μας σκοτώνουν πρόωρα” απαντά στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ο ΔΡ.Χρουσός.

Συνεπώς, αν μπορούσαμε να περιορίσουμε τη χρόνια φλεγμονή, θα ζούσαμε περισσότερο και καλύτερα, όπως ακριβώς στα παραμύθια.

Οι συνήθειες και ο τρόπος ζωής, φαίνεται να κατέχουν σημαντικό ρόλο στην αποφυγή της νοσηρότητας και επομένως στη ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ.

Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι η νήσος ΙΚΑΡΙΑ, μαζί με τη ΣΑΡΔΗΝΙΑ, είναι οι περιοχές του κόσμου, με τα με τα υψηλότερα ποσοστά υπερηλίκων.

Όπως δείχνουν τα δημογραφικά στοιχεία, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη μόνο το 0’01% του πληθυσμού ζει πάνω από 90 χρόνια, στην Ικαρία το αντίστοιχο ποσοστό είναι δεκαπλάσιο.

Η παρατήρηση αυτή είναι ενδιαφέρουσα, αφού από μελέτη του κλειστού πληθυσμού της Ικαρίας θα μπορούσαν να βγουν πολύτιμα συμπεράσματα που αφορούν τους παράγοντες που συνδέονται με τη μακροζωία.

Σχετική μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στο πλαίσιο αυτό η Α’ Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, πραγματοποίησε μεγάλη επιδημιολογική μελέτη στο νησί της ΙΚΑΡΙΑΣ.

Τα έως σήμερα ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης έδειξαν, ότι αυτό που διακρίνει τους ηλικιωμένους κατοίκους του νησιού, είναι ο τρόπος διατροφής, η άσκηση και η κοινωνική συμπεριφορά.

Ο τρόπος διατροφής τους περιλαμβάνει συχνότερα ψάρι, φρούτα, λαχανικά, όσπρια, τσάι καθώς και καθημερινή χρήση ελαιολάδου και μέτρια κατανάλωση καφέ και κρασιού.

Επίσης η ενασχόληση με αγροτικές δουλειές, το βάδισμα και ο μεσημεριανός ύπνος, είναι κοινό γνώρισμα των υπερηλίκων.

Πέραν της μακροβιότητας οι παράγοντες αυτοί συντελούν, ώστε ο πληθυσμός των υπερηλίκων να έχει καλή καρδιαγγειακή υγεία, αλλά και να εμφανίζει χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης, καθώς και καλύτερα ποσοστά ικανοποίησης από την ερωτική του δραστηριότητα.

Παράλληλα φαίνεται, ότι και ο τρόπος ζωής διαφοροποιεί τους υπερήλικες.

Πράγματι στην ΙΚΑΡΙΑ, το άγχος της καθημερινότητας ελαχιστοποιείται, αφού το βιολογικό ρολόι υπερισχύει, με αποτέλεσμα οι ρυθμοί της ζωής να καθορίζονται από τη διάθεση του ατόμου και όχι από τις επιταγές του περιβάλλοντος.

Ένα επίσης εξαιρετικά ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης, είναι ότι και οι γονείς των σημερινών υπερηλίκων ήταν μακρόβιοι.

Επομένως φαίνεται ότι, εκτός από τους παράγοντες του περιβάλλοντος και ο γενετικός παράγων είναι σημαντικός στη μακροβιότητα.

Αυτό που ερευνάται τώρα είναι ρόλος του γενετικού υποστρώματος σε αυτό τον πληθυσμό.

Αμερικανοί επιστήμονες, αμφισβητούν τη συμβατική άποψη ότι η γήρανση προκαλείται από τη φθορά- σαν τη σκουριά – σ’ ένα παλιό αυτοκίνητο.

Υποστηρίζουν ότι οι συγκεκριμένες γενετικές οδηγίες κινούν τη διαδικασία της.

Αν έχουν δίκιο, η επιστήμη μπορεί μια μέρα να βρει τρόπους να “σβήσει” τα σήματα αυτά και να σταματήσει ή ακόμα και να αντιστρέψει τη γήρανση.

Ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, έθεσαν ερωτήματα σχετικά με τη συμβατική θεωρία της γήρανσης βασιζόμενοι σε παρατηρήσεις που έκαναν στον κόσμο των ζώων.

Ο Στιούαρτ Κιμ καθηγητής αναπτυξιακής Βιολογίας δήλωσε.

“Όλοι υποθέτουν ότι μεγαλώνουμε σκουριάζοντας. Όμως πως εξηγείς ζώα που δεν γερνούν”;

Μερικές χελώνες γεννούν αυγά σε ηλικία 100 ετών, υπάρχουν φάλαινες που ζουν 200 χρόνια και αχιβάδες που ξεπερνούν τα 400 χρόνια, λέει .

Πώς εξηγείται κάτι τέτοιο, με δεδομένο ότι το DNA, οι πρωτεΐνες και τα λίπη των ειδών αυτών αποτελούνται από τα ίδια συστατικά με το DNA, τις πρωτεΐνες και τα λίπη των ανθρώπων , των ποντικιών και των νηματωδών σκουλικιών;

Κατά τους ερευνητές , οι οποίοι δημοσίευσαν τα ευρήματα τους στην επιθεώρηση “Cejj” η διαδικασία της γήρανσης θεωρείται “αναπτυξιακή παρέκκλιση”.

Αν η γήρανση δεν είναι το κόστος αναπόφευκτων χημικών διαδικασιών, αλλά οφείλεται σε αλλαγές σε ρυθμιστικά γονίδια, η διαδικασία της γήρανσης, μπορεί να μην είναι αναπόφευκτη, πρόσθεσε.

“Το μήνυμα αυτής της έρευνας είναι ότι μπορούμε να επιβραδύνουμε και να αντιμετωπίσουμε τη γήρανση χειραγωγώντας μέσα στα κύτταρά, κυκλώματα που εκπέμπουν σήματα”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος. Μητρόπουλος.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

” Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Είναι γνωστό το ρητό του Χίλωνα του Λακεδαιμόνιου, ενός από τους επτά σοφούς της Ελλάδας, ” ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ”.

ΕΑΥΤΟΣ : Είναι αντωνυμία αυτοπαθής και χαρακτηρίστηκε έτσι από τους γλωσσολόγους. Βρίσκεται δε στη γλώσσα μας από πάππου προς πάππου, ενώ κυκλοφορεί και με το υποκοριστικό “ο εαυτούλης μας”.

“ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ, σημαίνει “μάθε να συμπεριφέρεσαι”.

Μάθε τι αντιπροσωπεύεις. Μαθε τις αδυναμίες σου, για να τις ελέγχεις. Μάθε τις προτιμήσεις σου, τις υποχρεώσεις σου, τα δικαιώματά σου.

Μάθε μέχρι που φτάνουν οι φιλοδοξίες σου, ποια είναι τα προσόντα σου, οι αντοχές σου και πως βλέπουν οι άλλοι τον δικό σου εαυτό.

Η αίσθηση ότι κινούμαστε στα όρια που μας υπαγορεύει ο εαυτός μας, μας παρέχει εσωτερική ασφάλεια και συχνά την υιοθετούμε.

Προσπαθούμε να λειτουργούμε με την έννοια του “φυσιολογικού” ανθρώπου, δηλαδή αυτού που εναρμονίζει τις εκδηλώσεις του, με αυτές της φύσης.

Το λεξικό της ελληνικής γλώσσας “Πάπυρος” προσεγγίζει την έννοια του φυσιολογικού ως εξής : “Φυσιολογικός είναι αυτός που υπάρχει, γίνεται και εξελίσσεται σύμφωνα με τη φύση, ο κανονικός, ο ομαλός”.

Αν παρατηρήσουμε τη φύση, βλέπουμε ότι διέπεται από συνέπεια και συνέχεια. Η σταθερότητα των φυσικών φαινομένων (π.χ.η ανατολή του ηλίου) το αποδεικνύει.

Ο φυσιολογικός άνθρωπος είναι στο μέτρο του δυνατού πολυδιάστατος, αφού επιδιώκει την σύμμετρη ανάπτυξη της ολότητας του.

Κατά την άποψη του Γάλλου συγγραφέα ΑΛΦΕΝΣ ΚΑΡ για την αυτογνωσία, υπάρχουν τρείς όψεις του εαυτού μας : Αυτή που βλέπουμε εμείς.

Αυτή που βλέπουν οι άλλοι. Αυτή που αποτελεί τον πραγματικό εαυτό μας.

Τρία πράγματα είναι πάντοτε περισσότερα απ’ ότι νομίζουμε.Οι υποχρεώσεις μας, τα λάθη και οι εχθροί μας. Και άλλα τρία αξίζουν λιγότερο, απ’ ότι υπολογίζουμε εμείς. Η εξυπνάδα μας, τα προσόντα μας και οι φίλοι μας.

ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ λοιπόν. Μάθε ποιός είσαι και τι είσαι. Μάθε τι θέλεις, τι σου πάει, τι σου ταιριάζει.

Το ερώτημα είναι βασικό. Όταν ο άνθρωπος γνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τον εαυτό του, όταν εκτός από ατομικούς και υλικούς στόχους θέτει και στόχους ανθρωπιστικούς, όταν συμπλέει με τους φυσικούς και ηθικούς νόμους, τότε ο φόβος της εκτροπής, αν όχι μηδενίζεται, μειώνεται σημαντικά.

Βέβαια, ελάχιστα πράγματα ξέρουμε για τις σχέσεις ανάμεσα στην ανάπτυξη του σκελετού, των μυώνων και των οργάνων του σώματος, καθώς και την ανάπτυξη της πνευματικής μας δραστηριότητας.

Ελάχιστα επίσης ξέρουμε για το αίτιο της ισορροπίας του νευρικού μας συστήματος και την αντοχή στον πόνο και τις αρρώστιες. Ενώ δεν υπάρχει κανένας τρόπος για ν’ αυξήσουμε το ηθικό αισθητήριο, την κρίση και την τόλμη.

Υπάρχουν οπωσδήποτε, κάποιοι παράγοντες φυσιολογικοί και διανοητικοί, που καθορίζουν την ευτυχία και τη δυστυχία του καθενός μας.

Ωστόσο μας είναι ολότελα άγνωστοι, γεγονός που μας καθιστά ανήμπορους να δημιουργήσουμε μια τεχνητή ευτυχία.

Αγνοούμε επίσης ποιό περιβάλλον είναι πλέον πρόσφορο για την ανάπτυξη του πολιτισμένου ανθρώπου στον υπέρτατο βαθμό.

Είναι δυνατόν να καταργήσουμε τον αγώνα, τον κόπο και τον πόνο στη φυσιολογική και στη πνευματική μας συγκρότηση;

Τροχοπέδη στην μελέτη του εαυτού μας, ήταν η απέχθεια που έδειχναν για την πολύπλοκη μελέτη του ανθρώπου και των εμβίων όντων γενικότερα.

Όπως έγραψε ο Μπερξόν, “η διάνοια μας χαρακτηρίζεται από μια φυσική αδυναμία κατανόησης της ζωής”.

Πραγματικά η σύγχρονη ζωή έκανε τους ανθρώπους περισσότερο ελεύθερους. Τους άνοιξε το δρόμο πρός όλες τις περιοχές του κόσμου, τους απάλλαξε από τις προλήψεις και τους χάρισε την εύκολη ικανοποίηση όλων των επιθυμιών τους.

Οι εφαρμογές των επιστημονικών ανακαλύψεων μετέβαλαν τον υλικό και τον πνευματικό κόσμο.

Οι μεταβολές αυτές επέδρασαν καθοριστικά σε μας. Μια επίδραση κακοποιό θα λέγαμε, που έχει σαν αιτία το γεγονός, ότι οι επιστημονικές ανακαλύψεις έγιναν, δίχως να ληφθεί υπόψη ο παράγοντας άνθρωπος.

Αυτή ακριβώς, η παραγνώριση του εαυτού μας, έδωσε στη μηχανική, στην φυσική και στη χημεία τη δύναμη ν’ αλλάξουν ” εική και ως έτυχε ” τις παλιές μορφές της ζωής.

Το μέτρον όλων έπρεπε να είναι ο άνθρωπος.

Αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας ξένος, μέσα στο κόσμο που δημιούργησε για τον εαυτό του.

Μόνο μία βαθειά γνώση του εαυτού μας θα μπορούσε να γιατρέψει τούτο το κακό, γιατί χάρη σ’ αυτή θα μπορέσουμε να δούμε με ποιούς μηχανισμούς ο σύγχρονος τρόπος ζωής επηρεάζει το σώμα και το πνεύμα μας.

Δείχνοντας στον εαυτό μας τι ακριβώς είμαστε, ποιές είναι οι δυνατότητές μας και πως μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε, θα καταφέρουμε να εξηγήσουμε τους λόγους της φυσιολογικής μας εξασθένισης, καθώς και τα αίτια των ηθικών και πνευματικών μας ασθενειών.

Μόνο η ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ μπορεί να μας αποκαλύψει τους αδυσώπητος νόμους που διέπουν τις πνευματικές και οργανικές λειτουργίες.

Μόνο με τη γνώση θα καταφέρουμε να ξεχωρίσουμε αυτό που μας επιτρέπεται, από εκείνο που μας είναι απαγορευμένο, αφού θα μας διδάξει πώς θα είμαστε ελεύθεροι να μεταβάλλουμε το περιβάλλον μας και μαζί του τον ίδιο τον εαυτό μας, σύμφωνα προς τις διαθέσεις μας.

Αναμφισβήτητα, από τότε που ο σύγχρονος πολιτισμός μετέβαλε φυσικές συνθήκες ζωής, η επιστήμη του ανθρώπου έγινε η πιό απαραίτητη από όλες τις επιστήμες.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Κορυφαία μορφή της νεώτερης πολιτικής μας ιστορίας, είναι αναμφισβήτητα ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος Κυβερνήτης του ανεξαρτήτου ελληνικού Κράτους, μετά την πολύχρονη δουλειά μας στους Τούρκους.

Θα επιχειρήσουμε ταπεινή προσέγγιση στην μεγάλη προσωπικότητα του Έλληνα διπλωμάτη και πολιτικού, μέσα από την προσφορά του, στην Ευρώπη γενικά, και στην πατρίδα του ειδικότερα.

Ο Καποδίστριας γεννήθηκε στη Κέρκυρα, στις 11Φεβρουαρίου του 1776 από γονείς με ευγενική καταγωγή, μια και εκ προγόνων και του πατέρα του Αντωνίου και της μητέρας του Αδαμαντίας οι οικογένειες τους περιλαμβάνονται στους καταλόγους των ευγενών, στην “Χρυσή Βίβλο” της ιδιαίτερης του πατρίδος.

Μετά τα εγκύκλια μαθήματα στην Κέρκυρα, ο Καποδίστριας σπούδασε την Ιατρική, Φιλοσοφία, και νομικά, στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας της Ιταλίας. Την Ιατρική επιστήμη αφιλοκερδώς, άσκησε στην Πατρίδα του.

Ήταν όμως τέτοια η πολιτική κατάσταση τότε στα Επτάνησα, ώστε αφοσιώθηκε στην πολιτική, για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του, που καταδυναστεύονταν από αλλεπάλληλες κατοχές (Ενετοί, Γάλλοι, Ρώσσοι, Τούρκοι).

Βοήθησε με κάθε έντιμο τρόπο και μέσο την βελτίωση συνθηκών ζωής των Ιωνίων νήσων και σαν Γραμματέας Επικράτειας της Ιονίου Πολιτείας αναδιοργάνωσε την δημόσια Διοίκηση, δίνοντας έμφαση στην Εκπαίδευση.

Ο Καποδίστριας δεν ήταν στρατιωτικός, στάθηκε όμως πάντα μαχητής της ελευθερίας και των δικαίων των μικρών αδύναμων λαών. Κι’ όσες φορές χρειάστηκε, οι παραστάσεις ανέδειξαν την πολιτική και ηθική του συγκρότηση, τα πολλά του χαρίσματα και τις ικανότητές του, που πάντα χρησιμοποιούνται με σύνεση και σεμνότητα παραδειγματική.

Όταν το 1807 τα Επτάνησα πέρασαν στην κατοχή των Γάλλων, ο Καποδίστριας, αποποιούμενος της προτάσεις τους για συνεργασία, αποδέχτηκε την ρωσική πρόκληση να υπηρετήσει τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Α’, επειδή θεωρούσε την Ρωσία, ως τον πιο αξιόπιστο σύμμαχο των ελληνικών συμφερόντων.

Το 1813, διορίστηκε εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία, στην πρώτη του μεγάλη αποστολή, με σκοπό να συνεισφέρει στην απαλλαγή της από την επιρροή του Ναπολέοντα.

Συμμετείχε στο Συνέδριο της Βιέννης, που έθεσε τις βάσεις της “Ιεράς Συμμαχίας”, ως μέλος της ρωσικής αντιπροσωπείας, αποτελώντας το φιλελεύθερο αντίβαρο στην αντιδραστική πολιτική του αυστριακού πρίγκιπα Μέτερνιχ.

Μετά τις μεγάλες του επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αξίωμα του, καθώς είχε διαφωνήσει ανοιχτά με τον Τσάρο Αλέξανδρο, που καταδικάζει κάθε επαναστατική κίνηση στην Ευρώπη, πιστός στις αποφάσεις της Ιεράς συμμαχίας.

Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μια περίοδο που η Επανάσταση καρκινοβατούσε.

Έπειτα από επίπονες διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση της απαραίτητης υποστήριξης για το Ελληνικό κράτος, έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828, γενόμενος δεκτός με ζητωκραυγές και ενθουσιώδεις εκδηλώσεις από το λαό.

Δύο ημέρες αργότερα μετέβη στην Αίγινα, η οποία είχε κριθεί καταλληλότερη από το Ναύπλιο ως προσωρινή έδρα της Κυβέρνησης.

Ο νέος κυβερνήτης έθεσε ως στόχο να βάλει τέλος στις εμφύλιες διαμάχες και επιδόθηκε αμέσως στο έργο της δημιουργίας Κράτους εκ του μηδενός, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτη δραστηριότητα.

Ίδρυσε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα, ρύθμισε το νομισματικό σύστημα, ίδρυσε Εθνικό Νομισματοκοπείο, ενδιαφέρθηκε προσωπικά για τη δημιουργία δικαστηρίων και τη στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό, ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση, πετυχαίνοντας αφενός να καταπολεμήσει το κατεστημένο των οπλαρχηγών και αφετέρου να παρεμποδίσει την Οθωμανική προέλαση, όπως έδειξε η μάχη της Πέτρας.

Μοιραία στάθηκε η αντιπαλότητα’ του Καποδίστρια με τους Μαυρομιχάληδες, την ισχυρότερη οικογένεια της Μάνης.

Ο Καποδίστριας γινόταν συν το χρόνω όλο και πιο ευερέθιστος και δύσπιστος έναντι όλων. Δεν είχε την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία, με συνέπεια την αδικαιολόγητη όξυνση των προσωπικών παθών.

Σε αυτή την κατάσταση θα πρέπει να αποδοθεί και ο σκληρός τρόπος συμπεριφοράς του, κατά του γηραιού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Ο Καποδίστριας διέταξε τη σύλληψη του και τον εγκλεισμό του στη φυλακή.

Τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο τους κρατούσε στο Ναύπλιο, όπου είχε μεταφερθεί η πρωτεύουσα, του νεοελληνικού κράτους. Το γεγονός αυτό εξέθρεψε το μίσος και την ανάγκη εκδίκησης από την πλευρά των Μαυρομιχαλαίων.

Στις 5:35 το πρωί της 27 Σεπτεμβρίου 1831, ο Ιωάννης Καποδίστριας δέχτηκε δολοφονική επίθεση από τον Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη, έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου μετέβαινε για να εκκλησιαστεί και έπεσε νεκρός. Ο μόνος που τον συνόδευε, ήταν ο μονόχειρας σωματοφύλακάς του, ονόματι Κοκκώνης.

Ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης εφονεύθη επί τόπου από τους προστρέξαντες, οι οποίοι κυριολεκτικά τον λυντζάρισαν.

Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης ζήτησε προστασία στη Γαλλική Πρεσβεία. Κατόπιν επιμόνου απαιτήσεων του συγκεντρωμένου πλήθους, που απείλησε ότι θα κάψει την πρεσβεία, ο αντιπρεσβευτής βαρόνος Ρουάν τον παρέδωσε στις αρχές.

Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάστηκε σε θάνατο από στρατοδικείο και εθανατώθη δια τυφεκισμού, το πρωί της 10ης Οκτωβρίου 1831.

Η ελληνική πολιτεία τίμησε τον Κυβερνήτη, δίνοντας το όνομά του σε δημόσιους χώρους και ιδρύματα, όπως στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο επίσημος τίτλος του οποίου είναι και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ακόμη, ο Ιωάννης Καποδίστριας απεικονίζει στο κέρμα των 20 λεπτών της ελληνικής έκδοσης του ευρώ, ενώ το σχέδιο διοικητικής αναδιοργάνωσης της χώρας που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Σημίτη, έλαβε το όνομά του (“Πρόγραμμα Ι. Καποδίστριας”).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Ποιός ολοκλήρωσε τον δρόμο της ζωής του?

Σ’ αυτόν αναφέρεται ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στον Επιτάφιό του, τον περιπόθητο και ατίμητο φίλο του τον Βασίλειο.

Έκλεισε ο Βασίλειος τα σαρανταοκτώ του χρόνια και την επαύριον, την πρώτη Ιανουαρίου του 379, έμελλε να φύγει από τον κόσμο αυτό.

Γεννήθηκε από αγίους γονείς το 330 μ.Χ. στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο πατέρας του ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή Ρητορικής στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και η μητέρα του, Αγία Εμμέλεια, ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων.

Στην οικογένεια εκτός από τον Βασίλειο, υπήρχαν άλλα οκτώ ή εννέα παιδιά.

Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Άγιος Ναυκράτιος που έγινε ασκητής, η Οσία Μακρίνα και ο Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Σεβαστείας.

Ο Βασίλειος μεταφέρθηκε από τη γιαγιά του Μακρίνα στο κτήμα Αννήσων κοντά στον ποταμό Ίρι της Μικράς Ασίας, όπου ανατράφηκε από αυτή μέχρι το θάνατό της και μετέπειτα από την πρωτότοκη αδελφή του Μακρίνα , η οποία επηρέασε καθοριστικά τον μικρό Βασίλειο να στραφεί στη Χριστιανική πίστη.

Την εγκύκλιο παιδεία έλαβε από τον πατέρα του, ενώ μετά την εκδημία του (γύρω στα 345) μετέβη στην Καισάρεια και στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε κοντά στο γνωστό δάσκαλο της εποχής Λιβάνιο και επακόλουθα στην Αθήνα.

Στην Αθήνα γνωρίστηκε με τον Γρηγόριο από την Καππαδοκία αναπτύσσοντας μία μεγάλη φιλία, εγγράφηκε στη σχολή του Χριστιανού Φιλοσόφου Προαιρεσίου και παρακολούθησε τη διδασκαλία του, καθώς και τη διδασκαλία άλλων φιλοσόφων, όπως ο Ιμέριος.

Και κάποια στιγμή, επανακάμπτοντας στην Καισάρεια, αφού περάτωσε τις σπουδές του στην Αθήνα, του ήλθε ο λογισμός να επιδοθεί στο επάγγελμα του συνηγόρου, γιατί και σ’ αυτό τον τομέα είχε επίδοση και επιτυχίες.

Τότε, μας πληροφορεί ο αδελφός του Γρηγόριος ο Νύσσης, “η αδελφή του Μακρίνα” παρέλαβε τον αδελφόν”. Για να του υποδείξει και να υπακούσει ο Βασίλειος, ότι σε άλλο στίβο τον καλεί ο Θεός, στην αφιέρωση και προσφορά προς το μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο λέγεται και ακούει στο όνομα Εκκλησία.

Σ’ αυτή, λοιπόν, την Τράπεζα εναπόθεσε τις καταθέσεις του ο Βασίλειος. Γι’ αυτό τον βλέπουμε, μαζί με τον Γρηγόριο, να διαμένουν στο αγρόκτημα’ του στο Πόντο, σε μια πρόχειρη κατασκευή, εκτεθειμένη στις δύσκολες καιρικές συνθήκες, όπως του γράφει ο’ Γρηγόριος μετά σε επιστολές του. Να ασκούνται στο λιτό φαγητό και στις προσευχές, να μελετούν και να γράφουν.

Έτσι προετοιμάζεται ο Βασίλειος, για να κατέβει στη συνέχεια στην Καισάρεια, ως Κληρικός πλέον, να προσφέρει στην Εκκλησία.

Το καλοκαίρι του 364 ο Ευσέβιος Καισαρείας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Η μεγάλη δραστηριότητά του και η μόρφωση του Βασιλείου προκάλεσαν τα ζηλόφθονα αισθήματα του Ευσεβίου, γεγονός που οδήγησε τον πρώτο, για ακόμη μια φορά, να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Η μεσολάβηση όμως του Γρηγορίου επιφέρει εξομάλυνση των σχέσεων και την επιστροφή του Βασιλείου στην Καισάρεια. Μετά τον θάνατο του Ευσέβιου εκλέγεται διάδοχος του στην επισκοπική έδρα της Καισαρείας. Για να παραμείνει εκεί, διακονώντας για μόνο οκτώ χρόνια. Τόσα λίγα, για να πραγματοποιήσει τόσα πολλά.

Γιατί και μόνο η “Βασιλειάδα του”, το πολύεδρο αυτό φιλανθρωπικό του διαμάντι, υπάρχει ως πρότυπο Φιλαδελφείας για τόσους αιώνες, το οποίο δεν μπόρεσε κανένας να μιμηθεί.

Διέθετε νοσοκομείο, λεπροκομείο, πτωχοκομείο, ξενοδοχείο, ορφανο-τροφείο κ. α. προκειμένου εκεί να καταφεύγουν και να διαμένουν και να διατρέφονται και να νοσηλεύονται δωρεάν οι κάθε είδους αναξιοπαθούντες και εμπερίστατοι.

Και στη Βασιλειάδα, η οποία πήρε το όνομά του, μετά τον θάνατο του, όπου ο Βασίλειος διακονούσε και ο ίδιος, γινόντουσαν δεκτοί όλοι, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή την θρησκευτική τους ταυτότητα.

Και τούτο φάνηκε κατά την ημέρα του θανάτου του.

Ο Βασίλειος πεθαίνει την 1 Ιανουαρίου του 379, σε ηλικία 49 ετών. Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο το ποίμνιο του, αλλά και όλο τον χριστιανικό κόσμο της Ανατολής.

Οπότε, στο άκουσμα, ότι φεύγει, ξεχύθηκαν στους δρόμους αναρίθμητο πλήθος ανθρώπων : Χριστιανοί, εθνικοί, Ιουδαίοι, ξένοι.

“Πλήρεις (κόσμου) αγοραί, στοαί, διώροφοι, τριώροφοι (οικίαι)….. μυριάδες γένους παντός και ηλικίας απάσης”. Και όλοι έκλαιγαν “ψαλμωδίαι θρήνοις υπερνικώ μενα” (οι θρήνοι κάλυπταν τις ψαλμωδίες).

Η παρακαταθήκη του υπήρξε το τεράστιο σε μέγεθος και σημασία θεολογικό – δογματικό του έργο, μαζί με τη συμβολή του στη λειτουργική και την πρωτότυπη ανθρωπιστική του δράση.

Η Μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Ιανουαρίου, ενώ το 1081 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης, Ιωάννης Μαυρόπουλος, θέσπισε έναν κοινό εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννη Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 30 Ιανουαρίου, ως προστατών των γραμμάτων και της παιδείας.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

 

Μπορούμε να κατατάξουμε τον χαρακτήρα του ανθρώπου σε διάφορες κατηγορίες και μορφές. Ένας είναι βέβαια ο κύριος χαρακτήρας εκάστου ανθρώπου. Παράλληλα, ο άνθρωπος είναι επιδεκτικός και άλλων δευτερευουσών αποχρώσεων, τις οποίες χρωματίζει ο κύριος χαρακτήρας του και επηρεάζεται ταυτόχρονα από αυτές.

Ο τίμιος άνθρωπος που παράλληλα είναι φιλήδονος, οξύθυμος, πράος, οικονόμος ή σπάταλος, εκφράζει αυτήν την τιμιότητα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του. Ακριβώς αντίθετα δηλαδή από τον ανέντιμο.

Ο τίμιος χαρακτήρας επηρεάζεται επιπλέον και από τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του.

Κατά συνέπεια ο αλληλοχρωματισμός των διαφόρων χαρακτήρων και αποχρώσεων, ποικίλλει και διαφοροποιεί τους χαρακτήρες.

Η ψυχή του ανθρώπου παρουσιάζει κι αυτή διάφορες μορφές και αποχρώσεις.

Η μελέτη των μορφών αυτών και αποχρώσεων, είναι η μελέτη του ίδιου του ανθρώπου.

Η μελέτη και ανάλυση των χαρακτήρων και η γνώση τους, είναι επωφελής, επειδή γνωρίζοντας τον χαρακτήρα γνωρίζουμε τον άνθρωπο.

Συγκεντρωμένες όλες αυτές οι εκφράσεις της ψυχής είναι ωφέλιμες για τον άνθρωπο μέσα στη κοινωνία που ζει και δραστηριοποιείται.

Μην απαιτήσει όμως κάποιος και ιδιαίτερα νέος, να πιστέψει ότι μαθαίνοντας στο βιβλίο τους διάφορους ανθρώπινους χαρακτήρες μαθαίνει και γνωρίζει και τους ανθρώπους.

Επειδή η γνωριμία και η γνώση των χαρακτήρων από τα βιβλία είναι σκιές πραγμάτων περισσότερο παρά πράγματα.

Όταν γεννιέται ο άνθρωπος δεν διαθέτει ψυχική δύναμη εκτός από την αίσθηση, αλλά και αυτή είναι σε λανθάνουσα μορφή μέσα σ’ αυτόν.

Στην συνέχεια αρχίζουν να αναπτύσσονται οι ψυχικές του δυνάμεις, αγνές, αγγελικές, άγιες, μπουμπουκάκια των καλύτερων λουλουδιών με παραδείσια ευωδία.

Τα ίδια εκείνα που μια ημέρα, θα είναι μισητά ελαττώματα, είναι αρχικά τρυφεροί αθώοι χρωματισμοί, που θέλουν τους ηλικιωμένους και τραβούν την αγάπη τους.

Η ανάλυση και ταξινόμηση των ανθρωπίνων χαρακτήρων μαζί με τις αιτίες, αποτελέσματα και σχέσεις που τους διέπουν, είναι από τα καλύτερα εργαλεία αποδοχής και κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς και τον δικών μας προκαταλήψεων.

Όταν ειδικά η ταξινόμηση αυτή έχει γίνει από τον Γιούνγκ, τον περισσότερο “ολιστικό” από όλους τους ψυχιάτρους και ψυχολόγους, τότε το εργαλείο αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Κατά τον Γιούνγκ :

Ο ανθρώπινος ψυχολογικός κόσμος μοιάζει σαν σφαίρα που συνήθως φωτίζονται μόνο κάποια τμήματα της.

Το κέντρο είναι ο Εαυτός, ο Μεγάλος άνθρωπος.

Το μέρος που είναι φωτισμένο αποτελεί το εγώ.

Το Εγώ ή μάλλον τα διάφορα “εγώ” τα συνειδητοποιούμε ανάλογα με το φώτισμα.

Η ανθρώπινη ολοκλήρωση και ευτυχία βρίσκεται στο φώτισμα ολόκληρης της σφαίρας και κατά συνέπεια στη ταύτιση μας με τον Μεγάλο άνθρωπο, το κέντρο (ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ).

Έτσι έχουμε τέσσερες λειτουργίες του συνειδητού.

α) Νοητική, β) Συναισθηματική, γ) Αισθητική, δ) Ενοραματική.

Οι συνδυασμοί των τεσσάρων λειτουργιών της συνείδησης κάνουν τον Γιούνγκ να διακρίνει οκτώ βασικούς ψυχολογικούς τύπους χαρακτήρων :

α) τον εξωστρεφή: 1. διανοητικό, 2.συναισθηματικό, 3. κατά αίσθηση          4. ενορατικό ή διαισθητικό.

β) τον εσωστρεφή : 5. διανοητικό, 6.συναισθηματικό, 7. κατά αίσθηση,       8. ενορατικό.

Βασική τάση του εξωστρεφούς αποτελεί η σχέση με τον έξω κόσμο, τα αντικείμενα και την προσαρμογή σε αυτά, ανεξαρτήτως ηθικής αξιολόγησης.

Το περιβάλλον τον απορροφά. Τον απασχολεί τι θα πει ο κόσμος, τι ζητάει η κοινωνία και πως θα συμμορφωθεί με αυτά.

Ο εσωστρεφής έχει δικές του αρχές και αντιλήψεις με τις οποίες βλέπει, βιώνει και κρίνει την πραγματικότητα.

Η υποκειμενική του διάθεση προσδιορίζει τις αντιλήψεις του. Δεν τον νοιάζει να προσαρμοσθεί στο περιβάλλον, αλλά απαιτεί την προσαρμογή του περιβάλλοντος.

Αν και οι θεωρίες του δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα τότε, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Καταλαβαίνουμε έτσι την ιδιορρυθμία, αντικειμενικότητα, τον εγωϊσμό και φιλαυτία του εσωστρεφούς .

Κατά τον Γιούνγκ ο άνθρωπος γεννιέται με κάποια τάση προς ένα εκ των οκτώ (ανθρωπίνων τύπων ή με κάποιους συνδυασμούς των τάσεων αυτών).

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη, κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας. 11 Δεκεμβρίου 1963

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη, κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας.    11/12/1963.

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

“Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται”

“Ανήκω σε μια χώρα μικρή.

Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό,

παρά τον αγώνα του λαού, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου.

Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι, ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή.

Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα.

Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ΑΝΘΡΩΠΙΑ, κανόνας της είναι η δικαιοσύνη.

Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο, πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες.

Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας του φυσικού κόσμου.

Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει :

” θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε….”

Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος. Είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή.

Το ίδιο και η ποίηση.

Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ’ ένα λαό περιορισμένο.

Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, την χρειάζεται την ποίηση.

Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε?

Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης – κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά στις αποκαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία.

Παρατήρησαν πως ανάμεσα σε ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό, η διαφορά είναι λίγη.

Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νοιώθει πάντα την ανάγκη ν’ ακούσει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση.

Αυτή η φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης που ολοένα ξαναγεννιέται.

Κυνηγημένη, ξέρει που να βρει καταφύγιο, απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους.

Γι’ αυτήν δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου.

Το βασίλειό της, είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν’ αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία.

Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία που ένιωσε αυτά τα πράγματα, που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς, που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός, να κρίνει με αλήθεια επίσημη.

την άδικη μοίρα της ζωής.

Για να θυμηθώ τον Σέλλευ”, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νόμπελ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία, με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους.

“Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.”

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμα της, η απόκριση του ήταν : ο άνθρωπος.

Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα, να καταστρέψουμε.

Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.”

*Γιώργος Σεφέρης : Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και διπλωμάτης. Από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963.

Ο Γεώργιος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του1900 στη Σμύρνη.

Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Στυλιανού Σεφεριάδη (1873-1951)-δικηγόρου, σημαντικού κοινωνικού παράγοντα της Σμύρνης και ανθρώπου, με λογοτεχνικές ανησυχίες – και της Δέσποινας Τενεκίδη με καταγωγή από τη Νάξο.

Το ζευγάρι είχε αλλά δύο παιδιά, τον Άγγελο (1905-1950) και την Ιωάννα (1902-2000), σύζυγο του Φιλοσόφου, πολιτικού και π. Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τσάτσου. *

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Μαζί με την προσωπική, η κοινωνική και η συναισθηματική ανάπτυξη του ατόμου, αποτελούν τους τρεις σημαντικότερους πυλώνες, για μια ευτυχισμένη και επιτυχημένη πορεία ζωής.

Σύμφωνα με τον παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η κοινωνικό-συναισθηματική μάθηση, πρέπει να αποτελεί τη βάση για κάθε είδους εκπαίδευση.

Πολλά κράτη και εκπαιδευτικά ιδρύματα, έχουν ήδη αναγνωρίσει την αναγκαιότητα της ανάπτυξης κοινωνικο-συναισθηματικών ικανοτήτων στα παιδιά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία σχολικών προγραμμάτων, με σκοπό την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των μαθητών.

Όπως και η τάση επιβολής, ειδικότερα το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ εμφανίζεται με τις πρώτες ψυχικές κινήσεις του παιδιού, εκφραζόμενο κυρίως με εκδηλώσεις τρυφερότητος, με την προσπάθεια δημιουργίας επαφών.

Δεν μπορούμε να αποκτήσουμε σαφή γνώμη για ένα άτομο, παρά μόνο αν κρίνουμε την συμπεριφορά του και την νοοτροπία του, με βάση το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.

Το γεγονός αυτό είναι συνάρτηση της θέσης κάθε ανθρώπου μέσα στην κοινωνία, η οποία προϋποθέτει την πλήρη συνείδηση της κοινωνικής αλληλεξάρτησης.

Με αυτόν τον τρόπο μας υποδεικνύει ενίοτε άμεσα, τι οφείλουμε στους άλλους ανθρώπους.

Πορευόμενοι διαμέσου των δυσκολιών της ζωής, και υποταγμένοι στη λογική αναγκαιότητα της ανθρώπινης αλληλεγγύης, μας είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε ορισμένους ασφαλείς κανόνες κρίσης, που μοναδικό τους μέτρο είναι ακριβώς ο βαθμός ανάπτυξης, του ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ.

Μας είναι αδύνατον να αρνηθούμε την πνευματική εξάρτησή μας, από το συναίσθημα αυτό.

 

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ

 

Δεν ακολουθούμε, βέβαια, διαρκώς τον δρόμο που μας υποδεικνύει το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ωστόσο για να το απομακρύνουμε πρέπει να καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια.

Το ύψος του κοινωνικού συναισθήματος, φαίνεται σε όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπου.

Εκφράζεται πρωτίστως εξωτερικά, με τον τρόπο, που κοιτάζουμε έναν άνθρωπο, που θα τείνουμε το χέρι προς αυτόν και που θα του μιλήσουμε.

Καμία φορά βέβαια, τελείως ασυνείδητα καθορίζουμε τη δική μας στάση, από τη συμπεριφορά ενός άλλου ανθρώπου.

Στο ερώτημα, του πως είναι δυνατή, σε γενικές γραμμές, η επίδραση του ανθρώπου στον άνθρωπο, η απάντηση σύμφωνα με τις αρχές της ατομικής ψυχολογίας, είναι ότι πρόκειται για φαινόμενα αλληλοεξάρτησης.

Ολόκληρη η ζωή μας εξελίσσεται, υπό την προϋπόθεση της αμοιβαίας επίδρασης, με συναισθήματα εταιροσεβασμού και ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ Συναίσθημα γεννά την διάθεση της αποδοχής των επιδράσεων, που προέρχονται από τους άλλους ανθρώπους.

Προς ενίσχυση των ανωτέρω, περιγράφουμε ορισμένα παραδείγματα, με πραγματικά περιστατικά ψυχανάλυσης ανθρώπων.

Ένας νέος διηγείται, ότι μια μέρα κολυμπώντας έφθασε με μερικούς συντρόφους του σε κάποιο νησάκι, όπου κάθισαν αρκετή ώρα.

Ένας από την παρέα καθώς έσκυβε από κάτι βράχια, γλίστρησε κι έπεσε στο νερό.

Ο νέος παρακολουθούμε με περιέργεια τον άλλο, που τον παρέσυραν τα κύματα.

Όταν αργότερα θυμήθηκε τη σκηνή, παραξενεύτηκε, γιατί δεν αισθάνθηκε πάρα μόνο περιέργεια.

Το δυστύχημα δεν ήταν θανατηφόρο.

Έδω όμως μας ενδιαφέρει όχι το θύμα, αλλά ο νέος και οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι έλειπε εντελώς, το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.

Παρ’ όλο που καθώς φαίνεται, δεν έχει κάνει ποτέ κακό σε κανένα και μάλιστα συνήθιζε να συνάπτει πολύ καλές σχέσεις με οποιονδήποτε άνθρωπο, είμαστε υποχρεωμένοι να μη γελαστούμε σχετικά, με το ύψος του κοινωνικού συναισθήματος.

Ενδιαφέρουσες κατά τον ψυχαναλυτής, ήταν οι προτιμήσεις του νέου αυτού, σε άλλη περίπτωση.

Ήθελε να ζει σ’ ένα σπιτάκι μέσα σε δάσος, μακρυά από τους ανθρώπους.

Συνήθιζε μάλιστα, να ζωγραφίζει το φανταστικό αυτό σπίτι.

Και είναι εύκολο σε κάθε ειδικό, όταν μάλιστα γνωρίζει και άλλα στοιχεία, να διακρίνει εδώ την ολοκληρωτική έλλειψη του κοινωνικού συναισθήματος.

Μία άλλη ιστορία, θα μας διδάξει σαφέστερα τη διαφορά μεταξύ αληθινού και ψεύτικου κοινωνικού συναισθήματος.

Μια ηλικιωμένη κυρία, γλίστρησε καθώς προσπαθούσε ν’ ανέβει στο τραμ, έπεσε και ξάπλωσε στο χιόνι.

Μαζεύτηκε κόσμος γύρω της, χωρίς όμως να τη βοηθήσει κανείς και τέλος βρέθηκε κάποιος και τη σήκωσε.

Την ίδια στιγμή φάνηκε ένας άλλος, που ήταν κρυμμένος μέσα στο πλήθος.

“Επιτέλους” είπε σ’ εκείνον που βοήθησε την ηλικιωμένη κυρία.

“Να που κάποιος αποφάσισε, να βοηθήσει την καημένη τη γυναίκα. Είμαι τόση ώρα εδώ να δω, αν τη σηκώσει κάνεις. Είστε ο πρώτος”.

Βλέπουμε εδώ καθαρά, ότι κάνοντας κατάχρηση του κοινωνικού συναισθήματος, υψώνουμε τον εαυτό μας στη θέση του Κριτή των άλλων, κατηγορώντας η επαινώντας τους, χωρίς να έχουμε κουνήσει οι ίδιοι, ούτε το δάχτυλό μας.

Σύμφωνα με τις αντιλήψεις αυτές επισημαίνεται, ότι ΔΥΟ εκδηλώσεις του ανθρώπου, είναι καθολικής αξίας.

Η ΠΡΩΤΗ είναι το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣθΗΜΑ, που συνδέει τους ανθρώπους μεταξύ τους και που διευκολύνει τις μεγάλες κατακτήσεις του πολιτισμού.

Αυτό χρησιμοποιούμε για να κρίνουμε, τα φαινόμενα του Ψυχικού βίου.

Μας επιτρέπει να εξακριβώσουμε, το ύψος του ενεργητικού κοινωνικού συναισθήματος.

Όταν μάθουμε, αφενός με ποιον τρόπο ένα άτομο είναι τοποθετημένο στο περιβάλλον και αφετέρου τον τρόπο έκφρασης των ανθρωπιστικών συναισθημάτων του, αντιλαμβανόμαστε και τον τρόπο συμμετοχής του, στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Τότε αποκτούμε μια ανάγλυφη εικόνα του Ψυχικού του κόσμου.

Και τελικά καταλήγουν οι ειδικοί στην διαπίστωση – και είναι η ΔΕΥΤΕΡΗ εκδήλωση καθολικής αξίας – ότι οι δυνάμεις που ενεργούν εχθρικά επάνω στο κοινωνικό συναίσθημα, είναι οι τάσεις προς ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ.

Με βάση όλα τα ανωτέρω γίνεται αντιληπτό, ότι οι διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, εξαρτώνται από την ένταση του κοινωνικού συναισθήματος και την τάση τους, για την απόκτηση δύναμης, δύο στοιχεία που αλληλοεπηρεάζονται.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ THΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1821

“ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ”

(Ανατρέχουμε στα σημαντικότερα γεγονότα της Επανάστασης)

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

1814 :

Ιδρύεται στην Οδησσό η Φιλική Εταιρεία, από τον Νικόλαο Σκουφά, τον Αθανάσιο Τσακάλωφ και τον Εμμανουήλ Ξανθό.

12 Απριλίου 1820 :

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αναλαμβάνει την αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας .

Φεβρουάριος – Μάρτιος 1821 :

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κηρύσσει στο Ιάσιο της Μολδαβίας την επίσημη έναρξη της Επανάστασης στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες, με τη συγκρότηση του Ιερού Λόχου.

25 Μαρτίου 1821 :

Συμβολική ημερομηνία έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης. Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, ορίζει τους επαναστάτες στην Μόνη της Αγίας Λαύρας.

10 Απριλίου 1821 :

Η Πύλη προβαίνει σε αντίποινα. Απαγχονίζεται ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’ στην Κωνσταντινούπολη.

23 – 24 Απριλίου 1821 :

Ο Αθανάσιος Διάκος μάχεται ηρωϊκά στην Αλαμάνα, συλλαμβάνεται και βρίσκει μαρτυρικό θάνατο.

3 Μαΐου 1821 :

Νίκη του Οδυσσέα Ανδρούτσου, στο Χάνι της Γραβιάς.

12 – 13 Μαΐου 1821 :

Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι.

26 Μαΐου 1821:

Με την Πράξη της Συνέλευσης των Καλτετζών (μοναστήρι στην Αρκαδία), ιδρύεται η Πελοποννησιακή Γερουσία, με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

14 Ιουνίου 1821 :

Επανάσταση στη Κρήτη.

9 Ιουλίου 1821 :

Οι Τούρκοι απαγχονίζουν στην Λευκωσία τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανό και αποκεφαλίζουν τους Μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου, και Κυρηνείας.

23 Σεπτεμβρίου 1821 :

Κατάληψη της Τριπολιτσάς.

13 Νοεμβρίου 1821 :

Απελευθερώνεται η Άρτα από τους Σουλιώτες οπλαρχηγούς Μάρκο και Νότη Μπότσαρη, τους αδελφούς Τζαβέλα κ. α.

1 Ιανουαρίου 1822 :

Στην Α’ Εθνοσυνέλευση στην Νέα Επίδαυρο, ψηφίζεται το πρώτο ελληνικό Σύνταγμα, γνωστό ως “Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος”. Πρόεδρος του Εκτελεστικού εκλέγεται ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.

30 Μαρτίου 1822 :

Καταστροφή της Χίου από τα τουρκικά στρατεύματα του Καπουδάν Πασά Καρά Αλή.

6 Ιουνίου 1822 :

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί την ναυαρχίδα στα παραλία της Χίου.

6 Ιουνίου 1822 :

Ο Χουρσίτ πασάς και ο Ομέρ Βρυώνης καταλαμβάνουν το Σούλι.

29 Ιουνίου 1822 :

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καταστρέφει στα Δερβενάκια την στρατιά του Δράμαλη.

Αύγουστος 1822 :

Ο Γεώργιος Κάνιγκ γίνεται Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας, γεγονός που σηματοδοτεί την θετική μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής απέναντι στο Ελληνικό Ζήτημα.

Ιανουάριος 1823 :

Νίκη των Ελλήνων στο Ναύπλιο, που ορίζεται έδρα της επαναστατικής Κυβέρνησης.

Μάρτιος 1823 :

Η Αγγλία αναγνωρίζει τους Έλληνες ως εμπόλεμους, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα και την Ελληνική Επανάσταση.

Μάρτιος – Απρίλιος 1823 :

Συγκαλείται στο Άστρος της Κυνουρίας η Β’ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων.

12 Ιουλίου 1823 :

Ο φιλέλληνας λόρδος Βύρων φτάνει στο Αργοστόλι και στην συνέχεια στο Μεσολόγγι.

Φθινόπωρο 1823 – Καλοκαίρι 1824 :

Εμφανίζονται :

Οι πρώτες αντιθέσεις ανάμεσα στους Κολοκοτρώνη – Πετρόμπεη και τον Κουντουριώτη. Είναι η απαρχή της πρώτης φάσης του εμφυλίου σπαραγμού, που θα τερματιστεί τον Ιούνιο με την επικράτηση του Κουντουριώτη.

7 – 8 Ιουνίου 1824 :

Καταστροφή της Κάσου από τους Τουρκοαιγυπτίους, οι οποίοι, λίγες μέρες μετά, θα καταστρέψουν ολοσχερώς και τα Ψαρά.

 

29 Αυγούστου 1824 :

Ναυμαχία του Γέροντα και Πυρπόληση της Τουρκικής Ναυαρχίδας, από τον Ανδρέα Μιαούλη.

15 Απριλίου 1825 :

Αρχίζει η δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή και αργότερα και από τον Ιμπραήμ.

10 Απριλίου 1826 :

Η ηρωϊκή Έξοδος και η πτώση του Μεσολογγίου.

5 Ιουνίου 1825 :

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονείται στην Ακρόπολη Αθηνών, θύμα της εμφύλιας διαμάχης.

3 Αυγούστου 1826 :

Ο Γκούρας κλείνεται με τους άνδρες του στην Ακρόπολη. Η πόλη παραδίδεται στον Κιουταχή.

11 Νοεμβρίου 1827 :

Η κυβέρνηση Ζαΐμη μεταφέρει την έδρα της στην Αίγινα.

30 Μαρτίου 1827 :

Η Εθνοσυνέλευση εκλέγει τον Ιωάννη Καποδίστρια “Κυβερνήτη της Ελλάδος”, με επταετή θητεία.

22 Απριλίου 1827 :

Θανάσιμος τραυματισμός του Γεωργίου Καραϊσκάκη στη μάχη του Φαλήρου.

8 – Οκτωβρίου 1827 :

Ναυμαχία του Ναυαρίνου. Συντριπτική η νίκη των Ελλήνων με την βοήθεια των συμμαχιών Δυνάμεων, Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας.

8 – Ιανουαρίου 1828 :

Άφιξη του Κυβερνήτη Καποδίστρια στο Ναύπλιο.

3 Φεβρουαρίου 1830 :

Υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις το πρωτόκολλο του Λονδίνου, σύμφωνα με το οποίο δημιουργείται ανεξάρτητο ελληνικό κράτος με οροθετική γραμμή, αυτήν του Αμβρακικού – Παγασητικού.

27 Σεπτεμβρίου 1831 :

Δολοφονείται στο Ναύπλιο ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας.

25 Απριλίου 1832 :

Ο Όθων, δευτερότοκος γιός του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου, εκλέγεται κληρονομικός μονάρχης της Ελλάδος. Θα φτάσει στο Ναύπλιο στις 25 Ιανουαρίου 1833.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

” Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Είναι γνωστό το ρητό του Χίλωνα του Λακεδαιμόνιου, ενός από τους επτά σοφούς της Ελλάδας, ” ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ”.

ΕΑΥΤΟΣ : Είναι αντωνυμία αυτοπαθής και χαρακτηρίστηκε έτσι από τους γλωσσολόγους. Βρίσκεται δε στη γλώσσα μας από πάππου προς πάππου, ενώ κυκλοφορεί και με το υποκοριστικό “ο εαυτούλης μας”.

“ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ, σημαίνει “μάθε να συμπεριφέρεσαι”.

Μάθε τι αντιπροσωπεύεις. Μαθε τις αδυναμίες σου, για να τις ελέγχεις. Μάθε τις προτιμήσεις σου, τις υποχρεώσεις σου, τα δικαιώματά σου.

Μάθε μέχρι που φτάνουν οι φιλοδοξίες σου, ποια είναι τα προσόντα σου, οι αντοχές σου και πως βλέπουν οι άλλοι τον δικό σου εαυτό.

Η αίσθηση ότι κινούμαστε στα όρια που μας υπαγορεύει ο εαυτός μας, μας παρέχει εσωτερική ασφάλεια και συχνά την υιοθετούμε.

Προσπαθούμε να λειτουργούμε με την έννοια του “φυσιολογικού” ανθρώπου, δηλαδή αυτού που εναρμονίζει τις εκδηλώσεις του, με αυτές της φύσης.

Το λεξικό της ελληνικής γλώσσας “Πάπυρος” προσεγγίζει την έννοια του φυσιολογικού ως εξής : “Φυσιολογικός είναι αυτός που υπάρχει, γίνεται και εξελίσσεται σύμφωνα με τη φύση, ο κανονικός, ο ομαλός”.

Αν παρατηρήσουμε τη φύση, βλέπουμε ότι διέπεται από συνέπεια και συνέχεια. Η σταθερότητα των φυσικών φαινομένων (π.χ.η ανατολή του ηλίου) το αποδεικνύει.

Ο φυσιολογικός άνθρωπος είναι στο μέτρο του δυνατού πολυδιάστατος, αφού επιδιώκει την σύμμετρη ανάπτυξη της ολότητας του.

Κατά την άποψη του Γάλλου συγγραφέα ΑΛΦΕΝΣ ΚΑΡ για την αυτογνωσία, υπάρχουν τρείς όψεις του εαυτού μας : Αυτή που βλέπουμε εμείς.

Αυτή που βλέπουν οι άλλοι. Αυτή που αποτελεί τον πραγματικό εαυτό μας.

Τρία πράγματα είναι πάντοτε περισσότερα απ’ ότι νομίζουμε.Οι υποχρεώσεις μας, τα λάθη και οι εχθροί μας. Και άλλα τρία αξίζουν λιγότερο, απ’ ότι υπολογίζουμε εμείς. Η εξυπνάδα μας, τα προσόντα μας και οι φίλοι μας.

ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ λοιπόν. Μάθε ποιός είσαι και τι είσαι. Μάθε τι θέλεις, τι σου πάει, τι σου ταιριάζει.

Το ερώτημα είναι βασικό. Όταν ο άνθρωπος γνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τον εαυτό του, όταν εκτός από ατομικούς και υλικούς στόχους θέτει και στόχους ανθρωπιστικούς, όταν συμπλέει με τους φυσικούς και ηθικούς νόμους, τότε ο φόβος της εκτροπής, αν όχι μηδενίζεται, μειώνεται σημαντικά.

Βέβαια, ελάχιστα πράγματα ξέρουμε για τις σχέσεις ανάμεσα στην ανάπτυξη του σκελετού, των μυώνων και των οργάνων του σώματος, καθώς και την ανάπτυξη της πνευματικής μας δραστηριότητας.

Ελάχιστα επίσης ξέρουμε για το αίτιο της ισορροπίας του νευρικού μας συστήματος και την αντοχή στον πόνο και τις αρρώστιες. Ενώ δεν υπάρχει κανένας τρόπος για ν’ αυξήσουμε το ηθικό αισθητήριο, την κρίση και την τόλμη.

Υπάρχουν οπωσδήποτε, κάποιοι παράγοντες φυσιολογικοί και διανοητικοί, που καθορίζουν την ευτυχία και τη δυστυχία του καθενός μας.

Ωστόσο μας είναι ολότελα άγνωστοι, γεγονός που μας καθιστά ανήμπορους να δημιουργήσουμε μια τεχνητή ευτυχία.

Αγνοούμε επίσης ποιό περιβάλλον είναι πλέον πρόσφορο για την ανάπτυξη του πολιτισμένου ανθρώπου στον υπέρτατο βαθμό.

Είναι δυνατόν να καταργήσουμε τον αγώνα, τον κόπο και τον πόνο στη φυσιολογική και στη πνευματική μας συγκρότηση;

Τροχοπέδη στην μελέτη του εαυτού μας, ήταν η απέχθεια που έδειχναν για την πολύπλοκη μελέτη του ανθρώπου και των εμβίων όντων γενικότερα.

Όπως έγραψε ο Μπερξόν, “η διάνοια μας χαρακτηρίζεται από μια φυσική αδυναμία κατανόησης της ζωής”.

Πραγματικά η σύγχρονη ζωή έκανε τους ανθρώπους περισσότερο ελεύθερους. Τους άνοιξε το δρόμο πρός όλες τις περιοχές του κόσμου, τους απάλλαξε από τις προλήψεις και τους χάρισε την εύκολη ικανοποίηση όλων των επιθυμιών τους.

Οι εφαρμογές των επιστημονικών ανακαλύψεων μετέβαλαν τον υλικό και τον πνευματικό κόσμο.

Οι μεταβολές αυτές επέδρασαν καθοριστικά σε μας. Μια επίδραση κακοποιό θα λέγαμε, που έχει σαν αιτία το γεγονός, ότι οι επιστημονικές ανακαλύψεις έγιναν, δίχως να ληφθεί υπόψη ο παράγοντας άνθρωπος.

Αυτή ακριβώς, η παραγνώριση του εαυτού μας, έδωσε στη μηχανική, στην φυσική και στη χημεία τη δύναμη ν’ αλλάξουν ” εική και ως έτυχε ” τις παλιές μορφές της ζωής.

Το μέτρον όλων έπρεπε να είναι ο άνθρωπος.

Αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας ξένος, μέσα στο κόσμο που δημιούργησε για τον εαυτό του.

Μόνο μία βαθειά γνώση του εαυτού μας θα μπορούσε να γιατρέψει τούτο το κακό, γιατί χάρη σ’ αυτή θα μπορέσουμε να δούμε με ποιούς μηχανισμούς ο σύγχρονος τρόπος ζωής επηρεάζει το σώμα και το πνεύμα μας.

Δείχνοντας στον εαυτό μας τι ακριβώς είμαστε, ποιές είναι οι δυνατότητές μας και πως μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε, θα καταφέρουμε να εξηγήσουμε τους λόγους της φυσιολογικής μας εξασθένισης, καθώς και τα αίτια των ηθικών και πνευματικών μας ασθενειών.

Μόνο η ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ μπορεί να μας αποκαλύψει τους αδυσώπητος νόμους που διέπουν τις πνευματικές και οργανικές λειτουργίες.

Μόνο με τη γνώση θα καταφέρουμε να ξεχωρίσουμε αυτό που μας επιτρέπεται, από εκείνο που μας είναι απαγορευμένο, αφού θα μας διδάξει πώς θα είμαστε ελεύθεροι να μεταβάλλουμε το περιβάλλον μας και μαζί του τον ίδιο τον εαυτό μας, σύμφωνα προς τις διαθέσεις μας.

Αναμφισβήτητα, από τότε που ο σύγχρονος πολιτισμός μετέβαλε φυσικές συνθήκες ζωής, η επιστήμη του ανθρώπου έγινε η πιό απαραίτητη από όλες τις επιστήμες.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΠΑΤΡΟ-ΚΟΣΜΑ

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΠΑΤΡΟ-ΚΟΣΜΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Ο Πατρο – Κοσμάς, “φαινόμενος ἁπλῶς, πολλῆς ἔγεμε χάριτος”, όπως γράφει η Παλαιά Διαθήκη.

Έγινε δόκιμος αγιορείτης ασκητής “επήγα εις το Άγιον Όρος και έκλαιγα δια τες αμαρτίες μου” σημειώνει.

Έτσι έθεσε τα θεμέλια της ιεραποστολικής δράσης του. Ιεραποστολή, χωρίς πνευματικές – ασκητικές προυποθέσεις δεν μπορεί να υπάρξει στην Ορθοδοξία.

Όταν η ιεραποστολική δραστηριότητα θεμελιωθεί, απλά στην ατομική ηθική και την ακαδημαϊκή γνώση, τότε εισάγεται ο δυτικός ακτιβισμός, στη πράξη.

Ο Πατροκοσμάς ανήκε στη παράταξη των κολλυβάδων και υπάρχουν αποδείξεις, γι’ αυτό. Η ησυχαστική δε εμπειρία του, ήταν προϋπόθεση της θεολογίας του.

Είναι πατρικός κατά πάντα, και αυτό προέρχεται από τις κοινές με τους Πατέρες εμπειρίες του.

Και με την χάρη των λόγων του και της αγιασμένης του ψυχής, δημιούργησε έργο μέσα στις καρδιές και μέσα στη σκλαβωμένη Ρωμιοσύνη.

Ο Πατρο Κοσμάς, μεγάλος αθλητής του πνεύματος, άθλησε με αυταπάρνηση και έτυχε των επουρανίων επάθλων.

Εμείς οι απλοί άνθρωποι, οι σημερινοί Έλληνες, τι κάνει ο καθένας μας, αθλεί ή υπνεί?

Καιρός “ώρα ημάς εξ ύπνου εγερθήτω” (Απ. Παύλος).

Η ηθική αδράνεια, η ηρεμία της συνείδησης, η πνευματική αδρανοποίηση, η έλλειψη ηθικής, η τραγική μοναξιά, η απόγνωση, όλα αυτά και όχι μόνο, πρέπει να οδηγήσουν τον σύγχρονο άνθρωπο, στο δρόμο της επιστροφής, στο δρόμο της ορθόδοξη πίστης.

Και αυτόν τον δρόμο τον δείχνει ο μεγάλος “διδάσκαλος του δούλου γένους”, που μπορεί να λάμψει και να οδηγήσει, μπορεί να λειτρώσει και σήμερα.

ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ

Ο Πατρο Κοσμάς θεωρείται πρωτοπόρος, αναμορφωτής “και κοινωνιστής” που με τη δράση του και το λόγο προσπάθησε να αναμορφώσει αυτήν την κοινωνία, ζητώντας επίμονα την κοινωνική δικαιοσύνη.

Εργάστηκε για την δίκαιη κατανομή των βαρών, την ισότητα των δικαιωμάτων, την κοινωνική και κρατική πειθαρχία και την ορθή χρήση του πλούτου.

Υπέδειξε τις κοινωνικές υποχρεώσεις των πολιτών, την περίθαλψη των πτωχών και ορφανών παιδιών, την ανύψωση της γυναίκας και την ισότητα της με τον άνδρα.

Ακόμη υποστήριξε τη χαρά της εργασίας και τη δίκαιη αμοιβή των κόπων των τίμιων εργατών.

Το ηθικό και κοινωνικό περιεχόμενο του έργου του, είναι ριζοσπαστικό και επαναστατικό, για την εποχή του.

Τον ανυψώνει σε εθνικό και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ αναμορφωτή, από τους πολύ λίγους, που εμφανίστηκαν μέχρι σήμερα, στον Ελληνικό ορίζοντα.

Η πατρίδα δεν έχει αξιολογήσει ακόμα, το μεγάλο αυτό έργο του και την προσφορά του.

Ένα οργανωμένο σύνολο για να ζήσει αρμονικά και να προοδεύσει, χρειάζεται την αμοιβαία αγάπη, τον αλληλοσεβασμό και την αλληλοεκτίμηση των μελών του.

Χωρίς αυτά είναι αδύνατο να υπάρξει ομόνοια, σύμπνοια και συνεργασία.

Ο Πατρο – Κοσμάς, βίωνε καθημερινά τις στερήσεις του ελληνικού λαού, που τον οδηγούσαν σε δυστυχία και αβεβαιότητα, για την ύπαρξή του.

Η καταπάτηση των δικαιωμάτων των πολιτών και η στέρηση της στοιχειώδους ελευθερίας ήταν πασιφανές, με αποτέλεσμα να φουντώνει το μίσος και η οργή εναντίον του κατακτητή.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την κακή και μεροληπτική εφαρμογή των νόμων, ήταν από τα βασικά προς επίλυση προβλήματα, γιατί μετέτρεψαν το λαό σε μάζα, που έπρεπε να δαμαστεί και να γίνει κοινωνία.

Δύο βασικής σημασίας αξιώματα, που πρέπει να διέπουν το ιστορικό “γίγνεσθαι”, του κόσμου, είναι για τον Άγιο Κοσμά,

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.

Σ’ αυτά στηρίζεται όλη η διδασκαλία του.

Ο Πατρο – Κοσμάς συνιστούσε την αγάπη, την αλληλεγγύη μεταξύ των Χριστιανών και την Δικαιοσύνη.

Η Κομφουκιστική ρήση “ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις” απαντάται πολύ στα κείμενα των Διδαχών.

Είναι ο “χρυσός Κανών” του Ευαγγελίου, που τον συναντάμε σε όλες τις θρησκείες.

“Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς. (Ματθ. Ζ, 12)”

Ο Άγιος συμπληρώνει και επεξηγεί :

“Οπου θέλει να πει : εκείνο, που εσύ μισείς και δεν θέλεις να σου το κάμει άλλος και μήτε εσύ να το κάμεις εις άλλον.

Εκείνο πάλι, όπου θέλεις και αγαπάς να κάμει άλλος εις του λόγου σου, εκείνο κάμε και εσύ εις τον άλλον.”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητροπουλος

 

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Οι σύγχρονοι εγκληματολόγοι δεν αρκούνται πιά στα δακτυλικά αποτυπώματα.

Η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε ακόμα και η σκόνη στη ραφή των παπουτσιών ενός υπόπτου, μπορεί να αποδείξει την ενοχή του.

Ότι θεωρείται σήμερα ευνόητο, ήταν πριν μερικές δεκαετίες, στην καλύτερη περίπτωση, υλικό για ουτοπικά αστυνομικά μυθιστορήματα.

Την εποχή εκείνη άλλες ενδείξεις έπαιζαν στην πράξη σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη του δράστη, όπως π.χ. η νευρικότητα ενός λωποδύτη, όταν ο ανακριτής του έθετε μιά ερώτηση παγίδα.

Πράγματι ο σημερινός Σέρλοκ Χόλμς, έχει όλο και λιγότερο την ανάγκη να επαφίεται στην δική του υποκειμενική κρίση, όσο αλάνθαστη είναι αυτή.

Το σημερινό οπλοστάσιο των διωκτικών αρχών, έχει κάτι το πολύ αφηρημένο. Στο οπλοστάσιο αυτό περιλαμβάνονται μέθοδοι με τόσο εξωτικά ονόματα, όπως Voice – Print, ανάλυση δομής με ακτίνες Rongen, από τα οποία ο κοινός θνητός δεν καταλαβαίνει τίποτε, ο δε δράστης μόνο στην περίπτωση που έχει ειδικευτεί σ’ αυτά…

Μία από τις πιο ουσιαστικές βοήθειες, για την ανακάλυψη ιχνών, είναι μιά μέθοδος που εντοπίζει ενοχοποιητικά υλικά, στοιχεία ακόμη και όταν βρίσκονται κάτω από το όριο της διαχωριστικής ικανότητας των μικροσκοπιών.

Ονομάζεται : “Ανάλυση ενεργοποιήσεως μέσω νετρονίων”.

Ένα κομμάτι ύφασμα π.χ. γίνεται ραδιενεργό αφού βομβαρδιστεί με νετρόνια μέσα σ’ ένα πυρηνικό αντιδραστήρα.

Αυτό σημαίνει, ότι τα χημικά στοιχεία που περιέχει μεταβάλλονται, σε ραδιενεργά ισότοπα.

Με τη βοήθεια μιας ειδικής μεθόδου ανιχνεύσεως γίνονται αυτά ορατά πάνω σε μια οθόνη, έτσι ώστε μετά από σύντομο χρονικό διάστημα να είναι επακριβώς γνωστό, το είδος και η ποσότητα των στοιχείων, που περιέχει το σώμα.

Σε μια άλλη περίπτωση, μπορεί η σκόνη στη ραφή του παπουτσιού ενός υπόπτου για ληστεία τράπεζας να αποκαλύψει την ενοχή του, εφ’οσον αποδειχτεί, ότι είναι ίδια με τη σκόνη του δωματίου του θησαυροφυλακίου .

Ιδιαίτερη επιτυχία έχει η μέθοδος αυτή όταν εφαρμόζεται σε κακοποιούς που έχουν την τάση να πυροβολούν.

Μετά από τον πυροβολισμό μένουν επάνω στο δέρμα του χεριού που κρατούσε το πιστόλι μικροσκοπικά ίχνη, από βάριο και αντιμόνιο.

Στην περίπτωση του τυφεκίου, βρίσκονται τέτοια ίχνη ακόμα και στο πρόσωπο.

Αν μετά το έγκλημα γίνει δυνατό να συλληφθούν μερικοί ύποπτοι, τότε δεν χρειάζεται πάρα να σκουπιστούν τα σημεία του δέρματος, που θα μπορούσαν να έχουν τέτοια ίχνη, έτσι ώστε στη συνέχεια να εντοπίζεται ο ένοχος, μέσω της “αναλύσεως ενεργοποιήσεως”.

Υπολογίζεται, ότι αυτή η μέθοδος θα τελειοποιηθεί ακόμα περισσότερο, ώστε να γίνει σύντομα δυνατό να γνωρίζουμε ποιός είναι ο ένοχος, αλλά και πόσες φορές πυροβόλησε και πέρα απ’ αυτό, τι είδους σφαίρες χρησιμοποίησε.

“Πεσμένες τρίχες μαλλιών.”

Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, πεσμένες τρίχες από τα μαλλιά ενός υπόπτου να παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη του ενόχου.

Επειδή ορισμένοι τύποι μαλλιών μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, ακόμα και στο μικροσκόπιο, ήταν μέχρι σήμερα αδύνατο να εντοπισθεί από αυτά ο ένοχος.

Με τη βοήθεια όμως της “αναλύσεως ενεργοποιήσεως”, λύθηκε και αυτό το πρόβλημα.

Στα ανθρώπινα μαλλιά υπάρχουν μεταξύ των άλλων και ίχνη από ορισμένα στοιχεία, όπως ο χαλκός, ο χρυσός ή το νάτριο. Η ποσότητα των στοιχείων αυτών είναι χαρακτηριστική για κάθε άνθρωπο.

Δεν χρειάζεται δηλαδή παρά να γίνει με τη βοήθεια της αναλύσεως, ποσοτικός προσδιορισμός των στοιχείων αυτών και στη συνέχεια να συγκριθεί το αποτέλεσμα, με την ποσότητα υπό την οποία υπάρχουν τα στοιχεία αυτά στα μαλλιά του υπόπτου.

Η μέθοδος αυτή είναι απόλυτα ασφαλής.

Ακόμα και μετά από την πάροδο πολλών ετών είναι δυνατό να διαπιστωθεί με τη μέθοδο αυτή, αν ένας άνθρωπος πέθανε από φυσικό θάνατο ή αν δηλητηριάστηκε.

Με τον τρόπο αυτό, από μια ποσοτική ανάλυση που έκαναν Σκωτσέζοι επιστήμονες σε μια τούφα μαλλιών του Μ. Ναπολέοντα, 130 χρόνια μετά από τον θάνατό του, διαπιστώθηκε αυξημένη ποσότητα αρσενικού.

Αυτό οδηγεί στην υπόθεση, ότι ο μεγάλος Κορσικανός δηλητηριάστηκε με προοδευτικά αυξανόμενες δόσεις αρσενικού.

Δεν είναι όμως μόνο τα υλικά, φαινομενικά αόρατα, ίχνη τα οποία αφήνει πίσω του ο ένοχος και για τα οποία ενδιαφέρεται η αστυνομία. Προσοχή δίνεται και στα “ψυχολογικά” χαρακτηριστικά της τελέσεως του εγκλήματος, στον τρόπο δράσεως.

Σ’ αυτά ανήκουν το είδος του εγκλήματος, ο τόπος και ο χρόνος στον οποίο έγινε, και τα όπλα και εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν.

Οι ερευνητικές αρχές διαθέτουν τον τελευταίο καιρό ηλεκτρονικός εγκεφάλους που συσσωρεύουν τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό τέτοιου είδους πληροφοριών :

Πληροφορίες παλιών καταδίκων.

Μόλις γίνουν γνωστές οι λεπτομέρειες του εγκλήματος, τροφοδοτούνται στον εγκέφαλο και συγκρίνονται με τις πληροφορίες, που ήδη υπάρχουν.

Έτσι οι αρμόδιες αρχές ξέρουν μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ένα κύκλο υπόπτων στον οποίο, πρέπει να συγκεντρώσουν την προσοχή τους.

Στην εγκληματολογική υπηρεσία του Wiesbaden της Δ. Γερμανίας, υπάρχει γι’ αυτόν τον σκοπό ένας ειδικός ηλεκτρονικός εγκέφαλος.

Με τον συνάδελφο Χρήστο Θάνο, είχαμε επισκευασθεί κατόπιν πρόσκλησης, της Αστυνομίας του Wiesbaden της Γερμανίας, την Εγκληματολογική Υπηρεσία και μας ενημέρωσαν οι Γερμανοί, για τη λειτουργία του.

Η μνήμη του περιέχει περισσότερα από 100.000 ονόματα και πληροφορίες σχετικές με πρόσωπα, που καταζητούνται από την αστυνομία.

Ο κατάλογος αυτός αυξάνει συνεχώς από δεδομένα που προέρχονται από τις υπηρεσίες των αεροδρομίων και των συνοριακών σταθμών της Γερμανίας.

“Ανιχνευτής ψεύδους”

Ένα από τα πολυάριθμα μέσα για να διαλευκανθεί ένα έγκλημα με τη βοήθεια της Επιστήμης, είναι και ο “ανιχνευτής ψεύδους”.

Οι ανιχνευτές ψεύδους είναι συσκευές με τη βοήθεια των οποίων είναι δυνατό να μετρηθούν διάφορες οργανικές αντιδράσεις υπόπτων κατά την ανάκριση, έτσι ώστε να ξέρουμε κατά πόσο ερεθίζονται από ορισμένες ερωτήσεις.

Μ’ αυτό τον τρόπο μπορούν να συμπεράνουν, αν ο ανακρινόμενος λέει την αλήθεια, ή όχι.

Ανιχνευτές ψεύδους υπάρχουν και χρησιμοποιούνται εδώ και αρκετό καιρό, το δε καινούργιο μοντέλο περιλαμβάνει ακόμα μερικά, από τα συστήματα των παλιότερων συσκευών.

Μετριούνται π. χ. η διακύμανση της πιέσεως, η συχνότητα αναπνοής, οι χτύποι της καρδιάς ακόμα και η έκκριση του ιδρώτα και τα ρεύματα του εγκεφάλου.

Η επιτυχία ωστόσο είναι συχνά αμφισβητήσιμη, μια και συμβαίνει πολλές φορές, ο ανακρινόμενος να χάνει την ψυχραιμία του και να λέει ψέματα, σύμφωνα με την ένδειξη του ανιχνευτή, ενώ στην πραγματικότητα λέει την αλήθεια.

Είναι γνωστό στους ειδήμονες, ότι ο ερεθισμός και η έλλειψη αυτοπεποίθησης μπορεί να οφείλονται και στο στρες που προέρχεται από την διαδικασία της ανάκρισης.

Για το λόγο αυτό έχουν απαγορευτεί οι ανιχνευτές ψεύδους στην Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία.

Το καινούργιο μοντέλο, από τις Η.Π.Α. είναι εφοδιασμένο, μεταξύ άλλων, και μ’ ένα αναλυτή φωνής.

Όπως αναφέρεται, στην κανονική ανθρώπινη φωνή είναι αποδεδειγμένο πως υπάρχουν μη ακουστές συχνότητες, μεγάλου μήκους κύματος, που εξαφανίζονται με τον ελάχιστο ερεθισμό.

Στη περίπτωση συνεπώς που κάποιος λέει ψέματα, γίνεται αυτό αντιληπτό, από τη έλλειψη ακριβώς αυτών των συχνοτήτων.

Δυστυχώς υπάρχει και εδώ η αμφιβολία κατά πόσον η μέθοδος αυτή είναι περισσότερο ασφαλής από τις άλλες, αφού κι εδώ είναι πιθανό ο εκνευρισμός του ανακρινομένου να αλοιώσει το αποτέλεσμα.

Η “εγκληματολογική τεχνική”, στην οποία ανήκουν όλες αυτές οι μέθοδοι και συσκευές, είναι, σύμφωνα με τον ορισμό ενός Γερμανού εγκληματολόγου, ένας επιστημονικός κλάδος που έχει σαν σκοπό την εύρεση και αξιολόγηση αντικειμενικών ιχνών και αποδείξεων, μέσα στα πλαίσια της διαλευκάνσεως του εγκλήματος, με μεθόδους των θετικών επιστημών και με την χρησιμοποίηση σύγχρονων τεχνικών μέσων.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ….ΚΑΙ…….. ΣΚΕΦΤΗΚΑ…

ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΠΟΥ……. ΚΑΙ…….. ΣΚΕΦΤΗΚΑ…….

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μία μέρα, κάποιος πρόσβαλε άσχημα δημοσίως ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ φωνάζοντας στην αγορά :

“Είσαι παλιάνθρωπος, άσχετος και πότης!

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ δεν απάντησε, απλά χαμογέλασε, κουνώντας το κεφάλι.

Ένας πλούσιος αριστοκράτης γνωστός του ΣΩΚΡΑΤΗ, βλέποντας αυτήν την σκηνή ρώτησε τον Σωκράτη : “Πως μπορείς να ανέχεσαι τέτοιες προσβολές? Δεν αισθάνεσαι άσχημα?”

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ χαμογέλασε ξανά και του είπε : “Έλα μαζί μου”.

Ο γνωστός του, τον ακολούθησε σε μια παλαιά και σκονισμένη αποθήκη.

Ο Σωκράτης άναψε έναν πυρσό, και άρχισε να ψάχνει τριγύρω, μέχρι που βρήκε μια άχρηστη, κουρελιασμένη και τρύπια χλαμύδα.

Την έδωσε στον άνδρα και του είπε : “Φόρεσέ την, Θα σου κάνει”.

Ο άνδρας κοίταξε την κουρελιασμένη χλαμύδα και του είπε αγανακτισμένος : “Είσαι καλά, Σωκράτη? Θα φορέσω εγώ αυτό το κουρέλι?”

Και του πέταξε πίσω την χλαμύδα.

“Βλέπεις”, του είπε ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ, “Φυσικά και δεν δέχτηκες να φορέσεις την βρώμικη χλαμίδα.

Κατά τον ίδιο τρόπο, και εμένα δεν με άγγιξαν τα ανόητα και βρώμικα λόγια που είπε εκείνος ο άνθρωπος.

Όταν κάποιος σου χαρίζει κάτι που δεν θέλεις, και εσύ δεν το δεχθείς, σε ποιον ανήκει το απορριφθέν δώρο?

Το να ταράζεται κάποιος και να θυμώνει από τις προσβολές των άλλων, είναι σαν να δέχεται να φορέσει τα κουρέλια που του ρίχνουν”.

Πάντα στην ζωή όλων μας θα υπάρχουν κάποιοι να κρατούν στα χέρια τους τη χλαμύδα και που θέλουν να μας την φορέσουν.

Αλήθεια πόση λεβεντιά χρειάζεται για να μπορείς να συγκρατείς την οργή σου, σε τέτοιου είδους προκλήσεις!

Η γλώσσα είναι ο καθρέφτης της ψυχικής μας κατάστασης, της ψυχικής μας υγείας.

Γι’ αυτό προσευχόμαστε : “Θού, Κύριε, φυλακήν τω στοματί μου”

Πόσο ολέθριο το απύλωτο στόμα!

Ο θυμός είναι ο αέρας που σβήνει το κερί της λογικής.

Ο άνθρωπος με ήθος απαιτεί από τον εαυτό του να μετρά τα λόγια του, όχι με τον αριθμό τους, αλλά με το βάρος, που έχει ο κάθε λόγος.

Επειδή τις γρατσουνιές στην ψυχή δεν τις κάνουν τα νύχια, αλλά οι κουβέντες μας.

Ο σοφός πρόγονος μας ΣΩΚΡΑΤΗΣ, μας διδάσκει μια σοφή στρατηγική σ’ αυτές τις περιπτώσεις :

Η απάντηση μας, είναι η σιωπή.

Η σιωπή πηγάζει από τη Σοφία, από την αρετή της μακροθυμίας.

Οι βρισιές, λέει ένας Γάλλος θεολόγος, είναι τα επιχειρήματα αυτών που έχουν άδικο.

Αν χρησιμοποιούμε το χρόνο μας να κακολογούμε τους άλλους, δεν θα μας μένει χρόνος, να τους αγαπήσουμε.

Και….. αυτή θα είναι η τραγωδία μας.

Η σιωπή της αγάπης, δεν αφήνει κακές αναμνήσεις.

Είναι πολύ καλή η σιωπή που διατηρείται, όταν πρέπει.

Και τίποτα άλλο δεν είναι μητέρα σοφότατων λογισμών, όσο η σιωπή.

Είναι καλύτερος αυτός που σιωπά απ’ αυτόν που μιλάει, ακόμη και αν μιλάει σωστά.

Μαθαίνουμε λοιπόν να σωπαίνουμε, καθότι αυτό είναι καλύτερο, από το να μιλάμε.

Ούτε αμέσως να προβάλλεται η αντίρρηση, αλλά, όπως λέει (ο Αισχίνης), να αφήνουμε χρόνο, μήπως και θέλει να προσθέσει κάτι ακόμη στα λεγόμενα του ο άλλος, ή κάτι να διορθώσει ή να αφαιρέσει από μόνος του.

Αυτοί δε που αμέσως διακόπτουν, ούτε ακούν, ούτε ακούγονται, μιλούν σ’ αυτούς, που ταυτόχρονα μιλούν, κι έτσι καταλήγουν να φέρονται άσχημα, λέει ο ( Πλούταρχος).

Η σιγή είναι ένδειξη σωφροσύνης, ωστόσο, αυτή από μόνη της, δεν μπορεί να φέρει μεταμέλεια. Ακόμη κι αυτούς που δεν έχουν παιδεία, η σιωπή τους μεταμορφώνει σε φρόνιμους και σεμνούς.

“Η παροιμία λέει ότι η σιωπή είναι ακίνδυνος έπαινος. Αυτός που φυλάει το στόμα του, διατηρεί την ψυχή του μακρυά από θλίψεις.”

Πάσα αρετή, δια της σιωπής έρχεται και πάσα κακία, δια της σιωπής φεύγει.

Πρώτα θα κλείσεις το στόμα σου και τότε θα φύγει ο θυμός, η ζήλια, η κατάκριση, η αντιλογία, η υπερηφάνεια, η παρακοή και όλα τα κακά.

Και με τη σιωπή πάλι, έρχονται όλα τα καλά : η Ειρήνη, η χαρά, η κατάνυξη, η ταπείνωση και η χάρις του Θεού, γράφει ο (Όσιος Άνθιμος της Χίου).

Η σιωπή είναι θαυμαστή βοήθεια στην εκγύμναση των αρετών και γι’ αυτό είναι σημάδι φρονιμάδας, ενώ αποτελεί και μεγάλο δυναμικό του αοράτου πολέμου, με την ελπίδα της σίγουρης νίκης!

Υπάρχει όμως και η άλλη οπτική. Αν όσα μου λένε είναι αλήθειες, καθρεφτίζομαι μπροστά στο θέλημα του Θεού και αρχίζω τον αγώνα της βελτίωσης του χαρακτήρα μου.

Πάρα το άκομψο, ιταμό, αγενές και χωρίς σεβασμό υβρεολόγιο, μπορώ να πω ένα αληθινό ευχαριστώ.

Αν όσα μου λένε δεν είναι αλήθειες, τι χάνω από τις συκοφαντίες?

Λέει ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, πως όσο χειρότερα σου φέρεται ο άλλος, τόση καλωσύνη χρειάζεται από εμάς.

Γιατί? Γιατί, όχι όσα ακούμε, αλλά όσα λέμε, είναι η δυστυχία μας.

Εμείς ας απαιτούμε από τον εαυτό μας, να μην ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Η κακία των άλλων, δεν πρέπει να μας ωθήσει στο να γίνουμε κι εμείς κακοί.

Εξ’ άλλου, όποιος δεν θα καταλάβει τη σιωπή μας, δεν θα καταλάβει, ούτε τα λόγια μας.

Οι προσβολές όταν γίνονται δέκτες, με την αρετή της σιωπής, εξουδετερώνονται.

Όταν όμως γίνονται δεκτές με εκνευρισμούς, τότε ως ένα βαθμό επιβεβαιώνουν, την αλήθεια των προσβολών.

Ρώτησαν τον Αντισθένη, ποια επιστήμη είναι η πιό απαραίτητη?

Η επιστήμη που ξεχνά τα άχρηστα, απάντησε.

Μ’ αυτά τα δεδομένα ο μακρόθυμος πιστός είναι ένα αίνιγμα για τον διάβολο, μια έκπληξη για τον συνάνθρωπο και ένα διαμάντι για τον Θεό.

Στους κεραυνούς του κάθε Δία υψώνουμε τις κεραίες του Σταυρού Σου, λέει ένας ποιητής.

Και οι κεραίες του Σταυρού εκπέμπουν αγάπη, που λειτρώνει και σώζει.

Ας μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας εξευτελίζει, με το να μας κάνει να τον μισούμε.

Η Εικόνα του Κυρίου μας μπροστά στα πλήθη που τον εχλεέαζαν και ΕΚΕΙΝΟΣ εσιώπα, ας είναι ο εμπνευστής και η δύναμή μας.

Πηγή : ( Ορθόδοξο χριστιανικό περιοδικό “Αγία Λυδία”.)

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΠΟΥ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΠΟΥ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κατά τις συνομιλίες και συζητήσεις πρέπει να δείχνουμε ανώτερο επίπεδο πολιτισμού και κοινωνικής αγωγής.

Η αντιδικία και αντιλογία είναι σοβαρό ελάττωμα, ιδιαίτερα για τους νέους, γιατί δείχνει έλλειψη σεβασμού και επιπολαιότητας.

Η επίδειξη πνεύματος ζημιώνει, στη κρίση των συνομιλητών.

Μη μιλάτε συνέχεια και μην επιμένετε να επιβάλετε τη γνώμη σας. Αφήνετε και τους άλλους προσκεκλημένους να μιλήσουν και μάλιστα, όταν είναι ηλικιωμένοι.

Μη μιλάτε συνέχεια για τον εαυτό σας, για την αξία σας, για το μεγαλείο σας, για τα κατορθώματα’ σας.

Μη μιλάτε κρυφά στο αυτί του παρακαθημένου σας, ούτε να μιλάτε σε ξένη γλώσσα με άλλον, παρουσία τρίτου, που αγνοεί τη γλώσσα αυτή.

Μη συνεννοείστε ποτέ με βλέμματα η’ νοήματα σε βάρος τρίτου προσώπου, μπροστά του μάλιστα.

Να ακούτε με προσοχή εκείνον που σας μιλά και κοιτάξτε τον στα μάτια. Αυτό δείχνει ειλικρίνεια και ενδιαφέρον.

Είναι απρέπεια, όταν σας μιλά κάποιος, να είσαστε αφηρημένος ή να σκέπτεστε κάτι άλλο ή να αδιαφορείτε ή τελικά να αποχωρείτε διακόπτοντας την ομιλία του.

Μη διακόπτεται το συνομιλητή σας, παρά μόνο εφόσον είναι αναγκαίο, να διευκρινίσετε κάποιο σημείο της συζήτησης, αφού ζητήσετε προηγουμένως την άδεια του.

Αν κατά τη διάρκεια της συνομιλίας προσκομισθεί σε κάποιον επιστολή η’ τηλεγράφημα, δεν πρέπει αυτός να σπεύσει να λάβει γνώση του περιεχομένου αμέσως, διακόπτοντας τη συνομιλία, αλλά αμέσως μετά το τέλος της ή μετά την αποχώρηση του συνομιλητού του.

Αν πρόκειται για θέμα επείγον, ζητεί συγνώμη από τον συνομιλητή του και μετά διαβάζει το προσκομισθέν έγγραφο.

Αποφεύγεται τα θέματα που έχουν σχέση με τη θρησκεία και τις κοινωνικές πεποιθήσεις.

Μην κάνετε πνεύμα σε βάρος ανθρώπων, που ξέρετε, ότι από σεβασμό στο αξίωμα η” στην ηλικία σας, δεν μπορούν να σας απαντήσουν στον ίδιο τόνο.

Σε μια ενδιαφέρουσα και μεγάλη συγκέντρωση μην κουβεντιάζετε με ένα πρόσωπο, για θέματα που δεν ενδιαφέρουν τους άλλους.

Γενικά, μη μιλάτε μπροστά σε τρίτους για θέματα και πρόσωπα που τους είναι άγνωστα, μόνο και μόνο για να δείξετε στους παρισταμένους την υπέροχη σας και να υπογραμμίσετε την αμάθεια τους.

Μη διαφημίζετε τις γνωριμίες σας, ούτε να μιλάτε συνέχεια γι’ αυτές, λέγοντας ότι χθες συνέφαγα με τον επώνυμο Α ή Β κ.λ.π.

Πείτε με απλά λόγια, ότι θέλετε, χωρίς να το κάνετε ολόκληρο μυθιστόρημα. Αν είναι ενδιαφέρον θα σας ακούσουν.

Μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη των άλλων. Διαφορετικά υποβιβάζετε πολύ χαμηλά τη δική σας νοημοσύνη.

Μη μεταχειρίζεσθε ξένες λέξεις, εκτός αν είναι ανάγκη και μόνο, αν είσθε βέβαιοι, για τη σωστή τους προφορά και για την ακριβή τους σημασία.

Μη διηγείσθε την ιστορία της ζωής σας και τη ζωή των άλλων, όταν σας την έχουν εμπιστευθεί.

Μη χαλάτε την εντύπωση, που επιδιώκει κάποιος, όταν διηγείται ένα ανέκδοτο, αν έτυχε να το γνωρίζετε, γιατί δυσαρεστείτε και τον αφηγητή και το ακροατήριο.

Τέλος, να αποφεύγετε να αντικρούετε το συνομιλητή σας, με επίμονο τρόπο. Έστω και αν είσαστε απόλυτα βέβαιοι, για την ορθότητα της γνώμης σας, να αφήνετε το συνομιλητή σας, να εκφράζει τη δική του, όσο το δυνατό, πιο τέλεια και ελεύθερα.

Όταν ξέρουμε να ακούμε και να σεβόμαστε τη γνώμη του άλλου, ακολουθούμε τον πιο τέλειο τρόπο καλής συμπεριφοράς και δεν κινδυνεύουμε από τον εγωκεντρισμό και την αδιαλλαξία.

ΤΟΝΟΣ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ – ΕΚΦΡΑΣΗ :

Κατά τις συνομιλίες και τις συζητήσεις ο τόνος της φωνής πρέπει να είναι ήπιος και ήρεμος και να επικρατεί ατμόσφαιρα εγκαρδιότητας και όχι οξύτητας.

Κανένας από τους συνομιλητές δεν μπορεί να διακόπτει τον ομιλούντα, παρά μόνο, όταν παρεκτρέπεται στην ομιλία του και χρειάζεται να επανέρθει στην κοσμιότητα.

Η χυδαία γλώσσα της πιάτσας, δεν προσφέρει τίποτε στη συζήτηση και ιδιαίτερα στο άτομο, που την χρησιμοποιεί.

Δεν είναι ευγενικό να μιλάμε άσχημα.

Να χρησιμοποιείτε, φυσικά, πάντα μια γλώσσα κανονική, χωρίς όμως λέξεις “εξεζητημένες”.

Μην ξεχνάτε, ότι η γλώσσα μας περισσότερο ακόμη και από το ντύσιμο μας αποκαλύπτει την προσωπικότητά μας.

Τέλος, θα πρέπει να γνωρίζουμε, ό,τι το βαθμό του πολιτισμού μας, τον εκφράζουν, όχι τα ρούχα που φοράμε, ούτε το ύψος των καταθέσεων μας, ούτε η πολυτέλεια και ο τρόπος ζωής μας, αλλά οι λέξεις που μεταχειριζόμαστε και ο τρόπος που τις προσφέρουμε.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΟΙ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ

ΟΙ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Εκ φύσεως ο άνθρωπος διακατέχεται από την ανάγκη επικοινωνίας με τους συνανθρώπους του.

Και όλοι ξεχωρίζουμε κάποιους στο περιβάλλον μας, με τους οποίους συνδεόμαστε στενότερα.

Έτσι, όλοι έχουμε φίλους, τους οποίους εμπιστευόμαστε και στους οποίους συχνά στηριζόμαστε.

Στην περίπτωση αυτή η φιλία, γίνεται δεσμός ιερός και ο φίλος αληθινός αδελφός.

Τέτοιες φιλίες χαρακτηρίζονται γνήσιες, γιατί είναι απαλλαγμένες από το στοιχείο του συμφέροντος και της ιδιοτέλειας.

Ο Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος Αριστοτέλης υποστηρίζει πως η “φιλία, είναι μια ψυχή, που κατοικεί σε δύο σώματα.”

Ο δεσμός της, είναι τόσο δυνατός που μας δημιουργεί την ανάγκη, να μοιραζόμαστε χαρές, λύπες, ανησυχίες και δυσκολίες.

Ίσως και να είναι, μια από τις ωραιότερες εκδηλώσεις της κοινωνικότητας του ανθρώπου.

Οι φίλοι αποτελούν το περιβάλλον, που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε να ζούμε και να περνάμε την καθημερινότητά μας.

Με τους φίλους μας περνάμε τις πιο χαρούμενες και τις πιο λυπημένες στιγμές της ζωής μας.

Οι καλοί φίλοι είναι εκείνοι που βρίσκονται πάντα εκεί, για να μοιραστούν και τη χαρά μας, αλλά και τη λύπη μας.

Όλοι έχουμε την ανάγκη να μοιραζόμαστε και όλοι έχουμε ανάγκη από καλούς και σημαντικούς φίλους.

Ο.C.S. Lewis – μυθιστοριογράφος – έχει πει την καταπληκτική φράση : “Η φιλία γεννιέται τη στιγμή εκείνη, που ένα άτομο λέει σε ένα άλλο :” Τι? Κι εσέ? Νόμιζα ότι ήμουν εγώ.”

Απίστευτο το συναίσθημα που μας προκαλείται, όταν συνειδητοποιούμε ότι υπάρχουν και άλλοι σαν κι εμάς.

Και είναι ευτύχημα, το ότι μπορούμε να ανατρέχουμε σε παραδείγματα αληθινής φιλίας όλων των εποχών.

Από την αρχαιότητα π. χ., μπορούμε να θυμηθούμε τον Δάμωνα και τον Φιντία, από την Π. Διαθήκη τον Ιωνάθαν με τον Δαβίδ, από την εκκλησιαστική μας ζωή και ιστορία, τον Μ. Βασίλειο με τον ομόψυχο του Γρηγόριο τον Θεολόγο, για να περιοριστούμε σ’ αυτά.

Η γνωστή παροιμία “Δείξε μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι”, τώρα έχει περισσότερο νόημα.

Κατανοούμε ότι αναφέρεται στο γεγονός, ότι επιλέγουμε να βρισκόμαστε ανάμεσα σε ομοίους μας.

Ο Πλάτωνας έγραφε στο διάλογο Φαίδρο  “η ομοιότητα γεννά φιλία.”

Πράγματι, επιλέγουμε να βρισκόμαστε σε περιβάλλοντα οικεία, διότι εκεί νοιώθουμε ασφάλεια.

Επιλέγουμε να βρισκόμαστε δίπλα σε ανθρώπους με τους οποίους μοιάζουμε.

Είτε αυτό σημαίνει ότι μοιάζουμε στις ιδέες, στις αξίες, στις απόψεις.

Οι φίλοι μας αποτελούν κατά κάποιον τρόπο, τον καθρέπτη μας.

Μέσα από τους φίλους αντικατοπτρίζεται ο εαυτός μας.

Μέσα από τη φιλία, κοινωνικοποιούνται τα παιδιά και αναπτύσσονται οι υγιείς σχέσεις στους ενήλικες.

Δεν είναι τυχαίο, που οι σημαντικές φιλίες της ζωής μας έχουν αναπτυχθεί κατά την περίοδο της εφηβείας, όπου το άτομο κτίζει τη προσωπικότητα του και αναπτύσσει την σωματική και ψυχική του υγεία.

Αδιαμφισβήτητα, η αξία της φιλίας είναι τεράστια, και με λύπη διαπιστώνουμε ότι στα χρόνια που ζούμε, δυστυχώς δεν έμεινε ανεπηρέαστη.

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από τον ανταγωνισμό, την καχυποψία, την υποκρισία, την ιδιοτέλεια και τον φόβο.

Όλα αυτά, εμποδίζουν την ανάπτυξη αληθινών φιλικών σχέσεων.

Υπάρχουν, όμως, και φιλίες που δεν αντέχουν στο χρόνο. Φιλίες και φίλοι, που όταν δοκιμάζονται, αποδεικνύονται ασταθείς και κίβδηλοι.

Τέτοιοι φιλικοί δεσμοί διαλύονται καθημερινά και η αγάπη μεταβάλλεται σε μίσος και εχθρότητα.

Λυπηρόν μεν αλλά ανθρώπινο.

Γιατί στα ανθρώπινα πράγματα δεν υπάρχει τελειότης.

Στην εγωϊστική εποχή μας, όπου ο καθένας περιορίζει το ενδιαφέρον του, και την φροντίδα του στον εαυτό του η’ στο άμεσο μόνο περιβάλλον του, έχουμε πολλά παραδείγματα ιδιοτελούς φιλίας.

Για τέτοιες φιλίες ο λαός μας θυμόσοφα αποφαίνεται:” Ζει (ζέει = βράζει) χύτρα, ζει φιλιά”, υπονοώντας τον συμφεροντολογικό χαρακτήρα της.

Στο χέρι μας, είναι να επιλέξουμε σε ποια’ κατηγορία ανθρώπων θέλουμε να ανήκουμε.

Θέλουμε να ανήκουμε στην κατηγορία αυτών, που τους παρασύρει το ρεύμα της εποχής?

Ή να ανήκουμε ανάμεσα σ’ αυτούς, που αναγνωρίζουν την μεγάλη αξία της αληθινής φιλίας και αγωνίζονται, να κρατηθεί ζωντανός, αυτός ο ιερός δεσμός.

Ας θυμόμαστε, επομένως και ας καλλιεργούμε στενή και θερμή τη σχέση μας μαζί τους, ώστε να είναι πάντα κοντά μας , αυτοί, οι τόσο ” λησμονημένοι φίλοι μας. ”

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟ DNA ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

“ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΓΙΑ ΤΟ DNA ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Νεώτερες επιστημονικές έρευνες, σχετικές με το DNA του ανθρώπου, μας οδήγησαν τα τελευταία χρόνια σε καινούργια δεδομένα.

Μέσα από ένα σύννεφο καπνού στους 30 βαθμούς κάτω από το μηδέν, ο βιολόγος βγάζει κάθε φορά 96 δοκιμαστικούς σωλήνες τους οποίους τοποθετεί με θρησκευτική ευλάβεια στο μηχανικό μπράτσο του ρομπότ.

Λίγα λεπτά αργότερα ακούμε την υπόκρουση ενός βόμβου και η αποστολή του ρομπότ έχει τελειώσει.

Στον διπλανό εκτυπωτή τυπώνεται ένα χαρτί μ’ ένα γρίφο μείγμα τεσσάρων γραμμάτων AACGTTT.

Τριάντα δευτερόλεπτα είναι αρκετά, για να μεταμορφωθεί ένα μικροσκοπικό κομμάτι του σώματός μας “το παρελθόν και το μέλλον που είναι γραμμένο στα χρωμοσώματά μας”, σ’ ένα τυπωμένο συμπέρασμα του κομπιούτερ.

Οι επιστήμονες είναι σίγουροι πως όταν οι έρευνες ολοκληρωθούν, θα χρειαστούν χιλιάδες σελίδες τευχών του, για να καταγραφούν τα τρία δισεκατομμύρια ζευγάρια χημικών βάσεων, που συνθέτουν το βιολογικό καλούπι του ανθρώπινου είδους.

Αντικείμενο και σκοπός του διεθνούς project “Ανθρώπινο Είδος” είναι η ανακάλυψη στο DNA των γονιδίων που κρύβονται στο κάθε κύτταρο μας.

Είναι χαρακτηριστικό πως όταν ξεκίνησαν οι συγκεκριμένες μελέτες γνωρίζαμε μόλις 400. Όλα αυτά σηματοδοτούν την επανάσταση της μοριακής βιολογίας του 21ου αιώνα και το πέρασμα στη Νέα εποχή.

Πάρα πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπως η σχιζοφρένεια, η Νόσος Αλτσχάϊμερ, καθώς και ορισμένες μορφές επιληψίας, κυστική ίνωση, αποδίδονται από την βίο-τεχνολογία, σε μία σειρά γονιδίων.

Στα επιστημονικά εργαστήρια, κατευθύνουν το ρομπότ πως να κάνει τον διαχωρισμό ανάμεσα στο σώμα και το μυαλό, τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Για τα μηχανήματα τα πάντα τυπώνονται σ’ ένα χαρτί με τη μορφή μιας ακαταλαβίστικης συντομογραφίας και τ’ αποτελέσματά τους είναι εντυπωσιακά.

Έχουν απομονωθεί πολλά γονίδια υπεύθυνα για διάφορες συμπεριφορές στους ανθρώπους, όπως το SHT, που είναι γονίδιο της αυτοκτονίας, το γονίδιο της χρόνιας κατάθλιψης, καθώς και των κακοήθων όγκων στο στήθος της γυναίκας κ.λ.π..

Με τις ανακαλύψεις αυτές, οι επιστήμονες πιστεύουν να θεραπεύουν γενετικές παθήσεις, όπως η Μεσογειακή Αναιμία, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η κυστική ίνωση και χιλιάδες άλλες, που ευθύνονται για την πρόκληση σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Το τμήμα χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, με επικεφαλής τον Καθηγητή του Τμήματος κ. Χριστόπουλο, ανέπτυξε μια πρωτοποριακή τεχνολογία, που έχει την δυνατότητα εύκολα και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, να αναλύει το ανθρώπινο DNA.

Βοηθούν έτσι τους γιατρούς να διαγνώσουν ένα μεγάλο φάσμα ασθενειών – από τη μεσογειακή αναιμία, μέχρι συγκεκριμένους τύπου καρκίνου του παχέος εντέρου.

Παρόλο που για όλες αυτές τις νόσους είναι γνωστό ότι οφείλονται σε γονιδιακές μεταλλάξεις που διακόπτουν πρόωρα τη σύνθεση συγκεκριμένων πρωτεϊνών, τα γενετικά τεστ που υπάρχουν σήμερα και ελέγχουν την ύπαρξη αυτών των μεταλλάξεων εφαρμόζονται πολύ περιορισμένα, είχε σημειώσει ο κ. Χριστόπουλος.

Ο κυριότερος λόγος είναι ότι τα συμβατικά τεστ βασίζονται στη χρήση ραδιοϊσοτόπων. Έτσι πραγματοποιούνται από λίγα και εξειδικευμένα εργαστήρια, κοστίζουν αρκετά ακριβά και είναι χρονοβόρα.

Τόσο τα πειράματα στο εργαστήριο, όσο και η γνώμη των κριτών στις εργασίες που έχουν δημοσιεύσει σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, αποδεικνύουν ότι με συγκεκριμένες βελτιώσεις, η τεχνολογία μπορεί όντως να απλοποιήσει τη διάγνωση πολλών γενετικών ασθενειών.

Αυτό που δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη, είναι η αιτία της γήρανσης και του τέλους των κυττάρων, που προκαλούν και τον οργανικό θάνατο.

Αν βέβαια αναλυθούν οι 210 διαφορετικοί κυτταρικοί τύποι μέχρι και την τελευταία τους λεπτομέρεια, μπορούν να οδηγήσουν σε πολύ καινούργια δεδομένα.

Οι ερευνητές που ανακάλυψαν την δομή του DNA, είναι σίγουροι πως έχουν πια στα χέρια τους το “Ημερολόγιο του Αύριο”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Η ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Σήμερα οι άνθρωποι, για την ικανοποίηση των συμφερόντων τους χρησιμοποιούν το προσωπείο, γιατί τα φαινόμενα εγωϊσμού και φιλαυτίας, που καταδεικνύουν την ανθρώπινη αλλοτρίωση, αντικαθιστούν την ευγένεια και την ευαισθησία.

Η ισχυρογνωμοσύνη και η ανυποχώρητη στάση, σε ο,τιδήποτε αναφύεται κατά την καθημερινή ανθρώπινη επαφή, είναι πάγιο φαινόμενο, δείγμα του υπερτονισμού του “εγώ” σε βάρος του “εμείς”.

Η αδιαφορία για την προσωπικότητα και τα προβλήματα του διπλανού, έλαβε τέτοιες διαστάσεις, ώστε ακόμη κι αυτή η ανθρώπινη ζωή όταν χάνεται, να αποτελεί αντικείμενο θεάματος.

Βλέπουμε ανθρώπους να ξεψυχούν στην άσφαλτο, υπό τα αδιάφορα βλέμματα διερχομένων, που δεν μπαίνουν στο κόπο να σταματήσουν, για να μη μπλέξουν και τις κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων, που προσπαθούν μέσα από το αίμα, να εξασφαλίσουν τηλεθέαση.

Αλίμονο αν ο παθών είναι επώνυμος και στην ύστατη στιγμή του, θα προσπαθούν να του πάρουν συνέντευξη.

Οι ηθικές αξίες έχουν ξεπέσει τόσο, ώστε ο άνθρωπος γενόμενος καθημερινά μάρτυρας πράξεων βίας και εγκληματικότητας, ικανοποιείται από το γεγονός, ότι δεν βρίσκεται αυτός στη θέση του θύματος.

Έτσι απέχει από οποιαδήποτε προσπάθεια, για τον περιορισμό και την καταστολή, τέτοιων φαινομένων.

Κοιτάζουμε γύρω μας και αναρωτιόμαστε, αν αυτή η κατιούσα πορεία της κοινωνίας μας, είναι αναστρέψιμη.

Μελαγχολούμε στη σκέψη της ανασφάλειας που περιβάλλει εμάς και τα παιδιά μας και αγωνιούμε, για τη νέα γενιά που με μαθηματική ακρίβεια, λαμβανομένου υπόψη και της οικονομικής ύφεσης που έχει βυθιστεί η χώρα μας, θα έχει να αντιμετωπίσει συνθήκες, πιο σκληρές και πιο επώδυνες από τις δικές μας.

Νοιώθουμε μικροί και αδύναμοι να θέσουμε γερά θεμέλια και να χτίσουμε, όταν όλα γκρεμίζονται. Να σπείρουμε, όταν όλα ποδοπατούνται και ξεριζώνονται. Να ανοιχτούμε στο Πέλαγος της ζωής, όταν τα κύματα μανιασμένα απειλούν να συντρίψουν το καράβι μας.

Ένας πανικός γεννιέται μέσα μας. Ποιό είναι το μέλλον μας? Ευοίωνο ή δυσοίωνο? Πως θα ανταπεξέλθουμε αλώβητοι τις δυσκολίες και τις προκλήσεις της εποχής μας?

Πως θα μπορέσουμε να αντιτάξουμε σθεναρή αντίσταση στον ορμητικό χείμαρο, που όλα τα παρασύρει στο πέρασμά του.

Η κοινωνία ζει μέσα στην άγνοια της αλήθειας, σε μια τρομερή πλάνη.

Τυφλώνεται και προσπαθεί ψηλαφώντας μέσα στο πνευματικό σκοτάδι του ψεύδους, να βρεί ποιός λέγει αλήθεια και ποιός ψέματα.

Το ψέμα απαγορεύεται ρητά στις ανθρώπινες σχέσεις,

αλλά μερικοί φιλόσοφοι, παρότι ομόφωνα καταδικάζουν το δόλιο ψεύδος, παρά ταύτα κατ’ εξαίρεση για λόγους ανάγκης, επινόησαν τα λεγόμενα” κατά συνθήκη ψεύδη”.

Υποστηρίζουν ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι σε άγνωστους ανθρώπους που ζητούν πληροφορίες, για την προσωπική μας ζωή, χωρίς να ξέρουμε το σκοπό τους, να τους λέμε την αλήθεια.

Στο θεατρικό έργο του Μαξ Νορντάου (1849-1923), με τον τίτλο” τα κατά συνθήκη ψευδή” του Μολιέρου, παρουσιάζεται ένας αξιωματικός, που φοβάται τον πόλεμο, αλλά για να φαίνεται γενναίος καταφεύγει στο αλκοόλ.

Ο Μολιέρος με την περιώνυμη κωμωδία του “Ταρτούφος” (Tarthffe), πλούτισε το παγκόσμιο λεξιλόγιο, με μια νέα λέξη” Ταρτουφισμός”.

Η λέξη είναι ταυτόσημη του ψευτοηθικού, του ψευδοεβλαβούς και γενικότερα του κάλπικου ανθρώπου. Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να είναι κανείς ο πραγματικός εαυτός του.

Τα “κατά συνθήκη ψεύδη” της κοινωνικής ζωής δημιούργησαν και τον “κατά συνθήκη ψευδή άνθρωπο”.

Κάθε άνθρωπος λοιπόν, ζει, σε δύο διαστάσεις, την “εσωτερική” και την “εξωτερική’’.

Ζει με τον εαυτό του και με τους άλλους.

Αλλά ενώ η επικοινωνία με τον εσωτερικό του κόσμο δε γίνεται με κανένα ορατό τρόπο, για την επικοινωνία του με τον εξωτερικό χρησιμοποιείται η συμπεριφορά, που είναι βέβαια ορατή, αλλά όχι πάντα κατανοητή.

Ο “επιτυχημένος” ο “σωστός” και ο “καλός” για την κοινωνία δεν είναι πάντοτε, ο πραγματικά σωστός άνθρωπος.

Τις περισσότερες φορές συμβαίνει το αντίθετο.

Όμως αυτός “ο καλός” είναι που απολαμβάνει την εκτίμηση, που έχει την επιδοκιμασία της κοινωνίας, ενώ ο άλλος, ο πραγματικά Χρηστός, περνά τις περισσότερες φορές απαρατήρητος.

Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δεν θέλουν ν’ αλλάξουν τον εαυτό τους με τίποτα. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι ανεπίδεκτοι αλλαγής και μεταβολής.

Απλά δεν θέλουν, να τον αλλοιώσουν.

Προσπαθούν να τον βελτιώσουν – πνευματικά και ηθικά – χωρίς να ξεπέφτουν στην προσποίηση.

Δεν φοβούνται να δείξουν αυτό που είναι. Ίσως μάλιστα από σεμνότητα, δείχνουν κατώτεροι από αυτό που είναι.

Ξέρουν ότι η υποκρισία, συνιστά υποβιβασμό της ανθρώπινης αξίας.

Δεν πάσχουν από ψυχική πενιά, ούτε ανήκουν στους ανθρώπους του προσωπείου.

Ειναι άνθρωποι του μεγαλείου της απλότητας.

Ένα τέτοιο εσωτερικό κόσμο διέθετε ο Σωκράτης, μεγαλείο που λειτουργούσε σαν εσωτερικό φως, και έδινε ακτινοβολία ποιότητας στο εξωτερικό ήθος του.

Η ευγένεια είναι ζωντανή ανάγκη, για τις μεταξύ των ανθρώπων σχέσεις.

Οφείλουμε στις καθημερινές μας επαφές, να συμπεριφερόμαστε μ’ ευπρέπεια και ν’ αποκαλύπτουμε τον καλύτερο εαυτό μας.

Έτσι θα υποχρεώσουμε και τους άλλους να μας φερθούν με ανάλογο τρόπο και να υψωθούν σ’ ένα επίπεδο συμπεριφοράς, καλλιεργούντες, τον αυτοσεβασμό, τον ετεροσεβασμό και τον ανθρωπισμό.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

ΔΙΑΦΩΝΙΑ : ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ

“ΔΙΑΦΩΝΙΑ : ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Διαφωνία είναι η διαφορά απόψεων που υπάρχει, για ένα συγκεκριμένο ζήτημα, ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα άτομα.

Η Διαφωνία είναι μία, από τις εκφράσεις του ανθρώπου, και ιδιαίτερα του σύγχρονου, που μεγαλώνει σε κλίμα απόλυτης ελευθερίας.

Σύμφωνα με τις βασικές θέσεις της προσωκεντρικής θεωρίας του (Karj Rogers), σε ένα άτομο :

  1. 1. Η πραγματικότητα είναι φαινομενολογική, δηλαδή, οι εμπειρίες του ατόμου συνιστούν μια υποκειμενική ψυχολογική εμπειρία και όχι αντικειμενική εμπειρία (τα πάντα ερμηνεύονται, όπως φαίνονται στον ίδιο).
  2. 2. Από τις προσωπικές του φαινομενολογικές εμπειρίες, το άτομο διαμορφώνει την αυτοαντίληψή του.
  3. 3. Το άτομο έχει μεγάλη ανάγκη για θετική αυτοεκτίμηση – θετική στάση απέναντι στον εαυτό του.

4.Συχνά δεν είναι ειλικρινές με τον εαυτό του, δηλαδή προς τη δική του προσωπική αξιολόγηση της εμπειρίας και παραποιεί κάποιες αξιολογήσεις των εμπειριών που βιώνει, εκτιμώντας τον εαυτό του, βάση των αξιών που του προσάπτουν οι άλλοι.

  1. 5. Όταν η εμπειρία του εαυτού συμπίπτει με τις αξιολογήσεις των άλλων, τότε το άτομο είναι καλά προσαρμοσμένο.

Όταν δεν συμπίπτει έχουμε ασυμφωνία.

Στην ασυμφωνία, επειδή είναι απειλητική προς την εικόνα του εαυτού, οικοδομούνται μηχανισμοί Άμυνας που διαστρέφουν την αντίληψη της εμπειρίας, ώστε να μειωθεί η ασυμφωνία ανάμεσα στην αντίληψη της εμπειρίας και στην προηγούμενη δομή του εαυτού.

  1. 6. Σκοπός του ατόμου είναι να φέρει σε συμφωνία την αντίληψη για τη δομή του εαυτού του, με το φαινομενολογικό πεδίο των εμπειριών, που δέχεται καθημερινά.
  2. 7. Άτομο σε πλήρη λειτουργία είναι το άτομο, που συνεχώς μπορεί να αλλάζει και να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του, σε νέες καταστάσεις.

Η συμπεριφορά του ατόμου κατευθύνεται από την ανάγκη του για αυτοπραγμάτωση.

Σε κάθε χώρο, επαγγελματικό, κοινωνικό ή όποιον άλλο, όση καλή συνεργασία και αν υπάρχει, όση διάθεση για εργασία και προσφορά, δεν παύουν να υπάρχουν οι διαφωνίες.

Και αυτό γιατί κάθε άνθρωπος, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με το δικό του μοναδικό τρόπο σκέψης.

Πολλές φορές βέβαια, ο λόγος που διαφωνούμε, είναι εσωτερικός, αφορά πάθη και αδυναμίες μας.

Αν πάλι χρειαστεί κάποτε να διαφωνήσουμε, είναι σωστός ο τρόπος με τον οποίο το κάνουμε αυτό?

Να γιατί πολλές φορές, διαφωνούμε με τους άλλους :

Δεν μας αρέσει να επιβάλλονται, προτιμούμε εμείς να επιβαλλόμαστε σ’ αυτούς.

Αμφισβητούσε το υπεύθυνο πρόσωπο και τις ικανότητές του.

Εξετάζουμε το ποιος μας το λέει και όχι το τι μας λέει.

Διαφωνούμε επίσης, γιατί υπάρχει ζήλια μέσα μας ή γιατί επηρεάστηκαμε από άλλους, που μας παρακίνησαν να αντιδράσουμε.

Λοιπόν είναι κακό να διαφωνούμε κάποιες φορές με τους άλλους?

Να προβάλουμε διαφορετικό τρόπο εκτέλεσης των εργασιών?

Σε ένα πρώτο στάδιο, αυτό, όχι μόνο δεν είναι κακό, αλλά είναι και απόλυτα λογικό.

Γιατί, οι διαφορετικές ιδέες, συχνά ανοίγουν νέους ορίζοντες.

Μέχρι ποιο βαθμό όμως θα επιμείνουμε?

Η ανυποχώρητη επιμονή μας καθιστά παράλογους. Η διαφωνία συνιστά απείθεια και παρακοή.

Πως θα προχωρήσει η εργασία, πως θα ολοκληρωθεί το έργο, όταν δεν αποφασίζει ένας, αλλά όλοι?

Όταν όλοι διοικούν, εποπτεύουν, κρίνουν, κυβερνούν?

Μπορούμε να εκφράσουμε την διαφωνία μας, αν χρειαστεί, αλλά ειρηνικά και ταπεινά. Με πνεύμα διαλλακτικό χωρίς φασαρίες

Χωρίς να προσπαθούμε να ξεσηκώσουμε και άλλους στην αντίδραση.

Χωρίς την πρόθεση, οπωσδήποτε να επιβάλουμε την άποψή μας.

Χωρίς να έχουμε την μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, πως είναι απόλυτα σωστό αυτό που πιστεύουμε.

Και τέλος, με τη διάθεση να απαγκιστρωθούμε από την άποψή μας, όταν δούμε ότι αυτή δεν έγινε δεκτή, από τους ανώτερούς μας.

Αν όντως ενδιαφερόμαστε για την υπηρεσία μας, για την εταιρία μας, για την όποια εργασία, ας είμαστε νηφάλιοι και ψύχραιμοι.

Ας βάζουμε το μυαλό μας να δουλεύει, για να παράγουμε νέες ιδέες, αλλά να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε και την απόρριψη των ιδεών αυτών.

Μην μένουμε εγκλωβισμένοι στον στείρο εγωισμό.

Εγωϊσμός θεωρείται η υπερβολική αγάπη του ατόμου προς τον εαυτό του, με ταυτόχρονη τάση, να υποβάλει το συμφέρον των άλλων στο δικό του.

Επίσης, η τάση ενός ατόμου να μιλά, για τον εαυτό του και να παρουσιάζει τα πράγματα πάντα, από τη δική του άποψη.

Ακολουθώντας τα παραπάνω, θα κρατήσουμε την Ειρήνη της καρδιάς μας, και η εργασία θα παραχθεί με τον καλύτερο τρόπο.

Ας είμαστε σίγουροι γι’ αυτό.

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Λυδία”.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ

Η ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ανυπομονησία είναι η έλλειψη υπομονής που εκφράζεται από την ανησυχία που αισθάνεται κάποιος, όταν υπάρχει καθυστέρηση σε κάτι που επιθυμεί να γίνει, το συντομότερο δυνατόν.

Η ανυπομονησία είναι πολλές φορές έντονη στη ζωή μας. Υπάρχουν συνήθειες, που έχουν δημιουργηθεί με την πάροδο του χρόνου και αντιδρούμε με ανυπομονησία, στους γονείς και στα παιδιά, ακόμη και αν δρουν σύμφωνα με τις προσδοκίες μας.

Όχι μόνο γινόμαστε υπερβολικά ανυπόμονοι, αλλά ο τρόπος που αντιδρούμε καταστρέφει τις σχέσεις και την υγεία μας.

Η υπομονή δεν είναι μονάχα η ικανότητα να περιμένουμε, αλλά είναι και ο τρόπος που δρούμε, όταν περιμένουμε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να καταπιέσουν την ανυπομονησία τους.

Την κλείνουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους μαζί με άλλα συναισθήματα, που δεν θέλουν να δείξουν.

Τελικά, το ποτήρι ξεχειλίζει. Η ανυπομονησία αυξάνεται. Η αναπνοή γίνεται έντονη, ο ρυθμός της καρδιάς και η αρτηριακή πίεση αυξάνονται. Το πρόσωπο κοκκινίζει, οι σκέψεις περιορίζονται.

Οι αντιδράσεις μπορεί να κυμανθούν από ασεβή παρέμβαση ή κυνική παρατήρηση , μέχρι ξεσπάσματα θυμού.

Οι άνθρωποι ενδιαφέρονται υπερβολικά, για ασήμαντες λεπτομέρειες. Αντιδρούν με συναισθήματα και στη συνέχεια κρίνουν ορθολογικά τη συμπεριφορά τους.

Τα επαναλαμβανόμενα ξεσπάσματα ανυπομονησίας προκαλούν πίεση στο καρδιοαγγειακό σύστημα επηρεάζοντας την υγεία και την ευεξία του ανθρώπου.

Η ανυπομονησία είναι επώδυνη βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Αντίθετα, η υπομονή, είναι μια βασική αρετή, που πρέπει να αναπτύξουμε.

Και είναι επίσης μια βασική πνευματική άσκηση στην καθημερινότητα.

Η υπομονή είναι το ποιοτικό χαρακτηριστικό, που φέρνει εσωτερική γαλήνη και μαζί με την επιμονή, σχεδόν εγγυάται την επιτυχία σε οποιαδήποτε προσπάθεια κάνουμε.

Η υπομονή έχει πολλές πτυχές.

Είναι η δύναμη, η συνήθεια του να υπομένουμε τις δυσκολίες, τις αντιξοότητες ή τον πόνο, με ηρεμία και θάρρος.

Έχει να κάνει με την αυτοκυριαρχία και την Ψυχραιμία στην αντιμετώπιση των εμποδίων ή των καθυστερήσεων.

Είναι αυτή που μας επιτρέπει να μην είμαστε βιαστικοί και παρορμητικοί.

Το να έχουμε υπομονή δεν είναι μόνο επιθυμητό, είναι αναγκαίο για να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε, με έναν υγιή τρόπο στην κοινωνία.

Ορισμένα βήματα μπορούν να βοηθήσουν να συγκρατήσετε την ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ, λένε οι ειδικοί :

_Να εξοικειωθείτε με την αίσθηση της ανυπομονησίας :

Την νιώθετε στο στομάχι, στους ώμους, στο στήθος, στις ιδρωμένες παλάμες ή κάπου αλλού?

Πρέπει να δώσετε ένα όνομα σε αυτό το συναίσθημα, ώστε να μπορείτε να το ελέγξετε.

Όταν καταλάβουμε το πως λειτουργεί η ανυπομονησία, θα μπορέσουμε να διοχετεύσουμε την ενέργεια μας, όταν έρθει η σωστή ώρα να επιταχυνθούν τα πράγματα ή να αλλάξουν πορεία.

_ Παρατηρήστε τι σας προκαλεί ανυπομονησία :

Παρακολουθήστε την συναισθηματική σας κατάσταση στη διάρκεια της ημέρας, και έτσι θα μπορέσετε να δείτε καθαρά ποιές καταστάσεις και συμπεριφορές σας προκαλούν ανυπομονησία.

Με αυτό τον τρόπο παρακολουθήστε τα συναισθήματα και τη διάθεσή σας, για δύο ή τρεις εβδομάδες.

Αυτό βελτιώνει τη συνειδητότητά σας.

_ Ρωτήστε τον εαυτό σας, γιατί βιάζεστε.

Πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας γιατί βιάζεται.

Όταν πιάνετε τον εαυτό σας να τρέχει για κάτι, πάρτε ένα λεπτό και αναρωτηθείτε, γιατί τρέχετε?

Ίσως να πρέπει να φτάσετε κάπου μέσα σε λίγα λεπτά.

Αλλά συχνά, τρέχετε χωρίς να το καταλαβαίνετε : όλα όσα προσπαθείτε να ολοκληρώσετε, δεν είναι τόσο επείγοντα όσο νομίζετε.

Αν γνωρίζετε συνειδητά γιατί τρέχετε, μπορείτε να δείτε αν είναι ανάγκη να τρέχετε ή αν μπορείτε να ηρεμήσετε.

_ Μειώστε σκόπιμα, όσα μπορείτε να διαχειριστείτε :

Σταματήστε να λαμβάνετε περισσότερα, από όσα μπορείτε να διαχειριστείτε.

Συχνά, γινόμαστε ανυπόμονοι και τρέχουμε, όταν νιώθουμε ότι έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε ταυτόχρονα.

Είτε πρόκειται για υποχρεώσεις στη ζωή σας, όταν αναλαμβάνεται πολλά, βάζετε εμπόδιο στην ικανότητα σας, να ζήσετε τη στιγμή και αυξάνετε την ανυπομονησία.

Μάθετε να λέτε “όχι” και/ή προγραμματίστε λιγότερα πράγματα, βρείτε χρόνο για τον εαυτό σας και αυτό θα σας κάνει να νιώθετε ήρεμοι.

Η ηρεμία αφορά, ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας μέσα σου.

Είναι μια εσωτερική κατάσταση.

Έχει να κάνει με το να μπορέσεις να ρυθμίσεις καταλλήλως τους εσωτερικούς παράγοντες, που συμβάλλουν στην ηρεμία σου.

Παρόλο που δεν μπορείς να ελέγξεις όσα συμβαίνουν γύρω σου, μπορείς να ελέγξεις τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι, αποκωδικοποιείς και αντιδράς σε αυτά που συμβαίνουν.

Εσύ αποφασίζεις για το πως νοηματοδοτείς συγκεκριμένα γεγονότα και καταστάσεις που εκτυλίσσονται γύρω σου και πόσο σε επηρεάζουν.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

” Αχρι τέλους……”

” Αχρι τέλους……”

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Συνηθίζουμε να λέμε, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και δίνουμε σημασία στην έναρξη. Καλή είναι η αρχική απόφαση, γιατί χωρίς αυτή δεν αρχίζει τίποτε δημιουργικό, αλλά Η ΠΟΡΕΙΑ, το ταξίδι δείχνει πόσο αγαπάμε αυτό που κάνουμε.

Το μισό είναι μισό και αν δεν τελειώσει είναι σαν να μην πραγματοποιήθηκε.

Ας φανταστούμε ένα μισοτελειωμένο Παρθενώνα, τι εντύπωση θα έκανε?

Για την υλοποίηση – ευόδωση κάποιου έργου, που ξεκινάμε απαιτούνται θυσίες.

Πολλοί παίρνουν την απόφαση με αισιοδοξία να ξεκινήσουν μια προσπάθεια, για κάποιους στόχους που θέτουν, όμως μπροστά στις απαιτήσεις που παρουσιάζονται, την αφήνουν στη μέση.

Κάποιοι άλλοι ξεκινάνε με επιφυλακτικότητα τη προσπάθεια, όμως στη συνέχεια αντιλαμβάνομαι τη “γοητεία του ταξιδιού” και δυναμώνουν και ξεπερνούν τους πάντες και φτάνουν στο τέρμα νικητές.

Το θέμα είναι να μην εγκαταλείψεις, να φθάσεις στο τέρμα, εκεί θα δεις την ανταμοιβή σου, φθάνοντας στο τέρμα είσαι νικητής.

Για να συνεχίσεις χρειάζεται επιμονή, υπομονή και το κυριότερο θέλει πάθος και Αγάπη για να ξεπεράσης τις δυσκολίες και να πραγματοποιήσει και το όνειρό σου.

Δεν σταματάμε με τη πρώτη δυσκολία. Όταν θέλουμε όλα τα μπορούμε.

Ο Δημοσθένης κατόρθωσε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες των αιώνων, μετά από προσπάθειες και αγώνα πολλών ετών, ξεπερνώντας μάλιστα και το πρόβλημα, που είχε στην ομιλία του.

Μέχρι τέλους να εκτελούμε το χρέος, απέναντι στη πατρίδα μας, να την αγαπούμε. Αγαπώ την πατρίδα μου σημαίνει την κλείνω στην καρδιά μου.

Όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης βρισκόταν στα τελευταία του και έβλεπε ότι το όνειρο να γυρίσει στην Ελλάδα έσβηνε πιά, είπε δακρυσμένος : “Να στείλετε τουλάχιστον την καρδιά μου στην Ελλάδα. Ανήκε πάντοτε εις την πατρίδα μου και επιθυμώ, να αποδοθεί εις το ελεύθερο χώμα της”.

Αγαπώ την Πατρίδα μου σημαίνει ότι προσεύχομαι γι’ αυτήν, σέβομαι την ιστορία της, προσπαθώ να την ωφελώ πάντοτε, και θυσιάζομαι όταν χρειαστεί.

Σας μεταφέρω στον πόλεμο του ’40.

Ο μέραρχος Μπουλαλάς συναντά στρατιώτη που μετέφερε ένα μεγάλο δοχείο. Ήταν ξυπόλυτος και έκλαιγε.

– Γιατί κλαις? τον ρωτά.

– Πονούν τα πόδια μου, απαντά ο ξυπόλυτος στρατιώτης.

Τα γυμνά πόδια του ήταν μελανιασμένα από τα κρυοπαγήματα. Τα νύχια του έτρεχαν αίμα και πύον.

Ο μέραρχος έδωσε διαταγή και πρόσφεραν αμέσως στο στρατιώτη μάλλινες κάλτσες και άρβυλα. Του ‘δωσε και σχετικό σημείωμα, να πάει στο κοντινότερο χειρουργείο να του περιποιηθούν τα πόδια, μην πεθάνει από γάγγραινα.

Ο Έλληνας φαντάρος όμως απαντά : Δεν μπορώ κύριε Μέραρχε να πάω στο χειρουργείο, γιατί τα παιδιά εκεί πάνω είναι νηστικά και περιμένουν τον χαλβά.

Γεμίζει στ’ αλήθεια, η ψυχή μας θαυμασμό μπροστά στο ανείπωτο μεγαλείο του Έλληνα φαντάρου, του ανώνυμου αυτού εκφραστού της Ελληνικής ψυχής.

Άνθρωπος του καθήκοντος είναι αυτός που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, θέτοντας τις πάνω από τις προσωπικές του επιθυμίες.

Μέχρι τέλους στο καθήκον της κάθε στιγμής. Άλλωστε ο Κικέρων μας υπογραμμίζει, ότι δεν υπάρχει στιγμή χωρίς καθήκον.

Για να κατορθώσουμε το “Μέχρι τέλους” στην ζωή μας, είναι δύσκολο και κάποιες φορές οδυνηρό.

Ρωτάμε γιατί? Γιατί γύρω μας υπάρχουν πολλοί που μας απαγοητεύουν.

Εκτός από τον πόλεμο αυτό, που γίνεται εναντίον μας από τους γύρω μας, είναι και ο εσωτερικός πόλεμος που γίνεται από τον εαυτό μας.

Και πρέπει να πούμε ότι ο αδύνατος εαυτός μας, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο να φτάσουμε μέχρι τέλους.

Τα πάθη και οι αδυναμίες μας μας κρατούν δεμένους.

Σ’ αυτό συντελεί και ο ευδαιμονισμός. Δεν υπάρχει διάθεσις για αγώνα, δεν υπάρχει όρεξη για θυσίες και στερήσεις.

Μας αρέσει η ζωή στο κάμπο, οι κορυφές δεν μας ελκύουν.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΕΛΩΝ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΕΛΩΝ

Σύμφωνα με το άρθρα 10 και 16 του καταστατικού και την υπ΄ αριθ. 250 από 10/02/2022 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ

Η ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου η οποία θα πραγματοποιηθεί την 24/03/2022 ημέρα Πέμπτη και ώρα 09:00 στο Αμφιθέατρο της Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών Λ. Αλεξάνδρας 173 στην Αθήνα.

Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την 31/03/2022 ημέρα Πέμπτη, την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 23 του καταστατικού.

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

1.  Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2021 & (2019 , 2020).

2.  Έκθεση εξελεγκτικής επιτροπής ελέγχου οικονομικής διαχείρισης έτους 2021 & (2019 , 2020).

3.  Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.

4.  Έγκριση Απολογισμού οικονομικού έτους 2021 & (2019 , 2020).

5.  Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2022.

6.  Αρχαιρεσίες για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε.

Τα μέλη του Συνδέσμου μας που είναι οικονομικώς εντάξει καλούνται να υποβάλλουν υποψηφιότητες με σχετική δήλωσή τους προς τον Σύνδεσμο  για την ανάδειξη του Διοικητικού Συμβουλίου και της Ε.Ε. ,  προκειμένου καταρτισθεί το ψηφοδέλτιο , μέχρι την 14-3-2022 (άρθρο 20 παρ 5).

Αθήνα,  15 Φεβρουαρίου 2022

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ο Γεν. Γραμματέας   Ο Πρόεδρος
Δημήτριος Α. Σερέτης

Υπ/γος ε.α.

 

 

 

 

Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

Αντ/γος ε.α.

 

 

Το κρυμμένο χιλιάρικο…!!!!

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Το κρυμμένο χιλιάρικο

Ευθυμογράφημα του  Αντ/γου ε.α. Χριστολουκά Νικολάου, τέως Πρόεδρου ΤΕΑΠΑΣΑ

και  νυν Προέδρου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

Στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, σε επαρχιακή ορεινή κωμόπολη της Στερεάς Ελλάδας, το ονομαστό κρεοπωλείο του κυρ Βαγγέλη βρισκόταν μέσα στο νέο πεζόδρομο της κεντρικής πλατείας τριακόσια μέτρα μακριά από το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα. Ο κυρ Βαγγέλης ήταν παντρεμένος με δυο παιδιά και αγαπούσε συνάμα τόσο τον ποδόγυρο όσο και την Αστυνομία. Ήθελε πάντα να έχει εκλεκτή γυναικεία πελατεία να διαφημίζει τα φρέσκα και νωπά προϊόντα του και με αυξημένη λίμπιντο να ξεδιπλώνει συνεχώς σε εκείνες όλο του το ταλέντο με επιτηδευμένες ευγενικές αλλά προσεκτικές, λόγο της τακτικής παρουσίας της συζύγου του, φιλοφρονήσεις. Ενίοτε ανά περίσταση επιχειρούσε εξυψωτικές και επιλεκτικές ποιητικές ρίμες και κολακείες. Καημός και αδυναμία του τα επίμονα φλερτ σε νόστιμες, απείθαρχες και ζωηρές γαλανομάτες. Το καλεντάρι του όμως μέχρι τώρα έγραφε μόνο αποτυχίες.

Μεγαλύτερη αδυναμία όμως αλλά και σεβασμό ο κυρ Βαγγέλης είχε στην Αστυνομία. Ήθελε από μικρός να γίνει αστυνομικός αλλά ο πατέρας του τον έμαθε να είναι ένας γρήγορος χασάπης και τίμιος κρεοπώλης. Κάθε μέρα είχε τον τρόπο να μαθαίνει όλα τα αστυνομικά νέα της περιοχής και αφού τα κοσκίνιζε συζητούσε με τους πελάτες του τα σοβαρότερα από αυτά ασκώντας και την απαραίτητη διακριτική του κριτική. Μάθαινε ή έκανε και μόνος του πολλές φορές τη μηνιαία εγκληματική τοπική στατιστική και πρόσεχε με ιδιαίτερη ακρίβεια τόσο τις αστυνομικές επιτυχίες όσο και το αστυνομικό προσωπικό με τις αφιξοαναχωρήσεις από τις τοποθετήσεις και τις μεταθέσεις στο Αστυνομικό Τμήμα. Οι αστυνομικοί του έκαναν τακτικούς ελέγχους και αφού τον έβρισκαν σωστό του εξέφραζαν τη θετική τους άποψη. Είχε σφυρηλατηθεί διαχρονικά αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης και έτσι καμία πλευρά δεν έπαιρνε από την άλλη κάτι περισσότερο ή κάτι λιγότερο.

Ο κυρ Βαγγέλης ωστόσο διαπίστωνε ότι τον τελευταίο καιρό, μετά την άφιξη στο Τμήμα του  νέου Γραμματέα στις αρχές του Αυγούστου, όταν οι αστυνομικοί συλλάμβαναν στα όρια του αυτοφώρου διαρρήκτες που έκλεβαν μικρά ή μεγάλα ποσά από καταστήματα επαγγελματιών ή κατοικίες, του παράγγελναν, τη δεύτερη ή την τρίτη ημέρα της παράνομης πράξης μπριζόλες, κοψίδια ή φρέσκες για το τηγάνι συκωταριές. Τα κρέατα τα πήγαινε ο ίδιος στο γειτονικό του ταβερνιάρη και το μεσημέρι, μετά το τέλος του ωραρίου, οι αστυνομικοί τα απολάμβαναν πανηγυρίζοντας κάθε ανάλογη επιτυχία τους σε σεμνό φαγοπότι. Μέσα σε σαράντα ημέρες και ανάμεσα στις καλοκαιρινές διακοπές, είχαν γίνει επτά διαρρήξεις και ισάριθμα τραπέζια. Ο κυρ Βαγγέλης επιβράβευε το έθιμο που άρχισε να καθιερώνεται αφού οι αστυνομικοί του έκαναν καλό τζίρο. Εκείνον τον πλήρωνε μετρητά ο Γραμματέας του Τμήματος, αλλά δεν μπορούσε να εξηγήσει τον πανηγυρικό τόνο της περίστασης και περισσότερο αυτή την οικονομική άνεση και την ευφραντική γαλαντομία των φυλάκων της τάξης και ασφάλειας.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου και ενώ τελείωνε η περίοδος των διακοπών ο κυρ Βαγγέλης είχε τη δική του επιτυχία. Σάββατο το απόγευμα λίγο πριν κλείσει το κρεοπωλείο μια γνώριμη όμορφη αρχοντική και επιβλητική γαλανομάτα τον επισκέφθηκε για να ψωνίσει. Εκείνος εκμεταλλεύθηκε την περίπτωση και την ολιγόλεπτη απουσία της συζύγου του και ως νέος Δον Ζουάν πολιόρκησε κατάλληλα το «ερωτικό του θήραμα». Εκείνη ανταποκρινόμενη μεταξύ σοβαρού και αστείου του έγραψε πάνω στο καφέ χιλιάρικο της πληρωμής το τηλέφωνο κατοικίας της στην Αθήνα. Με το πακεταρισμένο κρέας στα χέρια και τα ρέστα από το χαρτονόμισμα η όμορφη γαλανομάτα πελάτισσα τον αποχαιρέτισε με ένα γλυκό κοίταγμα γεμάτο υποσχέσεις. Ο κυρ Βαγγέλης με το τηλέφωνο γραμμένο στο χιλιάρικο άρχισε να κάνει όνειρα στον ουρανό αλλά γρήγορα προσγειώθηκε από το άκουσμα της φωνής της γυναίκας του «κλείσε να φύγουμε, αργήσαμε, θέλω να πάμε στο ζαχαροπλαστείο για παγωτό». Τρομαγμένος έκρυψε το «σημαδεμένο» χιλιάρικο πρόχειρα κάτω από τη θήκη των χαρτονομισμάτων, άφησε στο ταμείο για μαγιά της επόμενης εβδομάδας δύο πεντακοσάρικα, τρία κατοστάρικα και λίγα κέρματα, πήρε τα υπόλοιπα χρήματα και αφού ασφάλισε τα ρολά και το κατάστημα έφυγε για παγωτό στο ζαχαροπλαστείο.

Με την αδυναμία του ποδόγυρου ζωγραφισμένη στη ψυχή του ο επιρρεπής καταστηματάρχης περίμενε με ιδιαίτερη αγωνία το πρωινό της Δευτέρας για να δοκιμάσει την τύχη του στην ορατή αλλά «παράνομη» περιπέτεια που έχει την αφετηρία της γραμμένη στην πίσω όψη του χιλιάρικου.

Είχε αρχίσει να βλέπει σχεδόν όνειρο τη ποθητή γαλανομάτα όταν οι αστυνομικοί του χτύπησαν την εξώπορτα δύο το πρωί, Κυριακή προς Δευτέρα. «Σήκω» του είπαν «σου άνοιξαν το κρεοπωλείο πάμε να δούμε τι σου πήραν γιατί συλλάβαμε ένα ύποπτο που πιθανόν να ομολογήσει». Έντρομος ο καταστηματάρχης πήγε συνοδεία της γυναίκας του στο κρεοπωλείο και διαπίστωσε ότι του έλειπαν όλα μα όλα τα χρήματα από το κατεστραμμένο συρτάρι του ταμείου. Εμπόρευμα, μηχανές ή άλλος εξοπλισμός δεν είχε κλαπεί. Φοβούμενος την αποκάλυψη της πιθανής του κατάκτησης από το γραμμένο τηλέφωνο στο κρυμμένο πριν και κλεμμένο τώρα χιλιάρικο, δήλωσε και κατέθεσε αόριστα χωρίς ακριβή περιγραφή, ότι του πήραν χρηματικά μικροποσά μέχρι οκτακοσίων δραχμών σε χαρτονομίσματα και λίγα κέρματα.

Κατά την προανάκριση ο ύποπτος ομολόγησε και μετά τις σχετικές εκθέσεις έρευνας, κατάσχεσης, απόδοσης κ.λ.π. παραδόθηκαν στον κυρ Βαγγέλη τα δύο πεντακοσάρικα, τα τρία κατοστάρικα και τα λίγα κέρματα. Με λερωμένη τη φωλιά του δεν ρώτησε μπροστά στη γυναίκα του για την τύχη του «σημαδεμένου» χιλιάρικου και αν αυτό βρέθηκε μαζί με τα άλλα στις τσέπες του δράστη.

Την Τρίτη το μεσημέρι πέρασαν από το κρεοπωλείο οι αστυνομικοί της προσαγωγής του δράστη στον Εισαγγελέα και τον πληροφόρησαν για την αναβολή της δίκης του αυτόφωρου αλλά και να του παραγγείλουν μπριζόλες και κρεατικά αξίας μέχρι χίλιες δραχμές για το «καθιερωμένο» επινίκιο φαγοπότι. Είχαν ετοιμάσει μαζί με τη γυναίκα του τη μεγαλύτερη από ποτέ σημερινή παραγγελία των αστυνομικών όταν αργότερα πέρασε ο Γραμματέας του Τμήματος να του αφήσει το αντίτιμο. Ήταν χίλιες δραχμές, ένα ολόκληρο καφέ χιλιάρικο αλλά τι και ποιο χιλιάρικο. Ήταν το χιλιάρικο της εκκολαπτόμενης συζυγικής παρανομίας με το συγκεκριμένο αναγνωρίσιμο από εκείνον γραμμένο τηλέφωνο. Ίδρωσε, κατάπιε τη γλώσσα του αλλά δεν είπε τίποτα στον Ενωμοτάρχη Γραμματέα. Για κακή του τύχη ξανακατάπιε τη γλώσσα του όταν η γυναίκα του, αφού έβγαλε γρήγορα την επαγγελματική της ποδιά, πήρε άρον άρον στα χέρια το χιλιάρικο και του είπε ότι πηγαίνει να πληρώσει ρεύμα και τηλέφωνο.

Εμβρόντητος και άφωνος πολλές ημέρες μετά ο κυρ Βαγγέλης δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι σε κάθε διάρρηξη κλοπής μετρητών ο «πονηρός» Γραμματέας του Τμήματος ενεργώντας ως ανακριτικός υπάλληλος καταμετρούσε μόνιμα τα ανευρεθέντα χρήματα, παρακρατούσε για το φαγοπότι λίγα και δήλωνε στην έκθεση κατάσχεσης, χωρίς να ενοχλείται βεβαία για το συμφέρον του ούτε ο δράστης, κατά τι, ένα μικρότερο ποσό από αυτό που έπρεπε και έτσι πάντα υπήρχε η ειδική ανταμοιβή για την επιτυχία. Όμως αυτό που δεν μπορούσε να χωνέψει περισσότερο από το κάζο του ήταν ότι οι αστυνομικοί έτρωγαν τις μπριζόλες του δωρεάν και με δική του υπαιτιότητα αφού παρότι διαπίστωσε την ανακριτική υπηρεσιακή παρατυπία έκανε τον κουτό γνωρίζοντας ότι στην αντίστοιχη ερώτηση έπρεπε να δικαιολογήσει τον αριθμό του τηλεφώνου στο χιλιάρικο και τον τρόπο αναγραφής του σε αυτό.  Έτσι δεν νοιάστηκε περισσότερο ούτε τόλμησε να ρωτήσει αφού γλίτωνε από τη γκρίνια και την κατσάδα της γυναίκας του και θα του παρέμεινε σταθερή η πελατεία της αστυνομίας. Άλλωστε δεν μπορούσε να ξυστεί στην γκλίτσα του τσοπάνη αφού αν ισχυριζόταν οτιδήποτε σχετικό για να αποδείξει την πραγματική διαδρομή του «σημαδεμένου» κρυμμένου χιλιάρικου μπορούσε να βρεθεί κατηγορούμενος για ψευδορκία και μελανιασμένος από ενδεχόμενο ψιλομερεμέτισμα, ως τεστ αλήθειας, στο μπαλαούρο.

Συμπερασματικά όμως η τοπική Αστυνομία ένοιωθε πολύ υπερήφανη και πετυχημένη στην αποστολή της και την ικανότητα των στελεχών της, αφού με τη σύλληψη των διαρρηκτών, την έντεχνα  νομιμοφανή ελάχιστη παρακράτηση των κατασχεμένων μετρητών και τις παραγγελίες στο κρεοπωλείο του κυρ Βαγγέλη, μεριμνούσε παράλληλα για την ασφάλεια των κατοίκων, την οικογενειακή και κοινωνική τους γαλήνη και την οικονομική ευημερία της αγοράς αντίστοιχα. Ειδικότερα δε στην περίπτωση του κυρ Βαγγέλη οι αστυνομικοί του Τμήματος και το δράστη έπιασαν και ακούσια απέτρεψαν ένα οικογενειακό επεισόδιο με απρόβλεπτες συνέπειες και τέλος φάνηκαν πολύ ακριβοδίκαιοι αφού του επέστρεψαν έμμεσα και το τελευταίο κλεμμένο χαρτονόμισμα. Δεν γνωρίζουμε αν ο Αξιωματικός Διοικητής του Τμήματος «δικαίωσε» το Γραμματέα Ενωμοτάρχη με την πρόταση της μετάθεσης που υλοποιήθηκε τον επόμενο χρόνο, γνωρίζουμε όμως ότι η αγάπη του κυρ Βαγγέλη για την αστυνομία δεν μειώθηκε αφού το έθιμο των επινικίων συνεχίστηκε κανονικά για χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ 2022

Βράχοι Ακλόνητοι

Βράχοι Ακλόνητοι

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Θάλασσα! Άλλοτε ήρεμη, με καταγάλανα νερά και άλλοτε φουρτουνιασμένη, με μεγάλα κύματα, που ξεσπούν βίαια στην ακτή.

Τα βλέπεις να σηκώνονται εχθρικά, άγρια, και νομίζεις πως θέλουν να αφανίσουν ό,τι βρεθεί μπροστά τους.

Πράγματι, όλα μπορούν να τα παρασύρουν. Μόνο οι βράχοι αντιστέκονται….

Μένουν όρθιοι κι αμετακίνητοι, σιωπηλοί κι ατάραχοι, χωρίς να “φοβούνται”, τον αχό και την ορμή. Κι ας είναι καθημερινές και αμέτρητες οι επιθέσεις του νερού.

Ο βράχος μας παραδειγματίζει! Μας τονώνει το φρόνημα!

Τέτοιοι βράχοι πρέπει να είμαστε και εμείς. Ακλόνητοι και σιωπηλοί.

Όταν οι αδελφοί μας, οι φίλοι μας, οι συνάνθρωποι μας ξεσπούν πάνω μας, εμείς να στεκόμαστε όρθοι και σιωπηλοί γεμάτοι συγχωρητικότητα.

Να μη μας ταράζουν οι απειλές και οι επιθέσεις τους. Ας δούμε τα ελαφρυντικά : τον κόπο, τον πόνο τους, την δύσκολη ώρα.

Μην κρατήσουμε κακία.

Κι η μεγαλύτερη κατάκτηση της ζωής είναι να φτιάξεις έναν εαυτό, με τον οποίον να περνάς όμορφα, όταν είστε οι δύο σας.

Όταν ξέρεις ότι αυτό που κάνεις είναι “το σωστό”, το δικό σου “σωστό”, δεν επηρεάζεσαι από τους άλλους και εκπέμπεις αφοπλιστικό δυναμισμό.

Ο άνθρωπος που νιώθει ήρεμος και σίγουρος γι’ αυτό που επιλέγει κάθε φορά να κάνει, τραβά σαν μαγνήτης τους γύρω του.

Όταν το “καλό” γίνεται τρόπος ζωής και τα “πιστεύω” είναι ακλόνητα, τότε, τα πάντα είναι δυνατά.

Οι άνθρωποι με ακέραιο χαρακτήρα, κουβαλούν ένα προβολέα μαζί τους.

Τους ξεχωρίζεις και τους θες στη ζωή σου.

Οι προθέσεις τους δεν έχουν “σκιές” και δεύτερες σκέψεις, δεν θα προσπαθήσουν να σε εξαπατήσουν ή να σε εκμεταλευτούν.

Δεν δυσκολεύουν τη ζωή των γύρων τους. Αυτό που είναι μπροστά σου, θα είναι και πίσω σου.

Αξιόπιστοι, έντιμοι και ειλικρινείς. Με καλές προθέσεις.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΚΕΡΑΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ :

Είναι αυθεντικοί :

Δεν θέλουν να σε πείσουν ότι είναι καλοί. Δεν θα προσπαθήσουν να κάνουν κάτι “καλύτερα από σένα”. Κάνουν αυτό που πιστεύουν ότι είναι σωστό, για να νιώθουν οι ίδιοι καλά. Δεν θέλουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν.

Σέβονται το χρόνο σου – Δεν εκμεταλλεύονται τους άλλους :

Ο σεβασμός χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά αυτών των ατόμων. Θα τους ακούσεις να λένε “Σ’ ευχαριστώ, κι για το χρόνο σου”.

Δεν “καρπούνται” την επιτυχία :

Δεν τους ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο να “κλέψουν την δόξα”. Αναγνωρίζουν την αξία των ανθρώπων, που τους βοηθούν να επιτύχουν αυτό που θέλουν.

Αναγνωρίζουν τα λάθη τους και προσπαθούν να τα διορθώσουν :

Δεν συμπεριφέρονται με εγωισμό.

Πιστεύουν στους ανθρώπους :

Δείχνουν εμπιστοσύνη και περιμένουν την αλήθεια από αυτούς. Απλά, γιατί και οι ίδιοι την λένε :

Είναι στη φύση τους να θέλουν να βοηθούν : (και να μην “διαφημίζουν” την βοήθεια που προσφέρουν.)

Δεν προσπαθούν να σε πείσουν ότι έχουν δίκιο :

Δεν λογομαχούν – Απεχθάνονται τις εντάσεις.

Δεν εκμεταλλεύονται τους άλλους :

Δεν χρησιμοποιούν τις καλές προθέσεις των άλλων για να εξυπηρετήσουν το προσωπικό τους συμφέρον. Δείχνουν ευγνωμοσύνη, για το καλό που εισπράττουν.

Οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι και η επικοινωνία δεν είναι τόσο απλή υπόθεση :

Είναι εξαρτημένη από ένα σύνολο πολλαπλών παραγόντων, που τις περισσότερες φορές, δεν είναι απόλυτα ελεγχόμενο από εμάς.

Η μία προσωπικότητα προσπαθεί, είτε να επιβληθεί στην άλλη, είτε να επιτεθεί, είτε απλά να ισορροπήσει.

Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, δεν καταφέρνουν να γοητεύσουν πραγματικά.

Η αληθινή γοητεία δείχνει την δύναμη της, όταν προέρχεται από την “καλή δουλειά”, που έχουμε κάνει με τον εαυτό μας.

Το να είναι κάποιος ελκυστικός, δεν απαιτεί κοπιώδη προσπάθεια :

Δεν είναι θέμα εξωτερικής εμφάνισης ή γνώσεων. Είναι θέμα συμπεριφοράς και στάση ζωής.

Τρία χαρακτηριστικά είναι αυτά που σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, μπορούν να γοητεύουν τον άνθρωπο, που έχουμε απέναντι μας.

Τρία χαρακτηριστικά, που αν μια προσωπικότητα τα διαθέτει, μπορεί να κερδίσει την προσοχή.

Το να “είμαστε ο εαυτός μας”, δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Τα τρία πιο ελκυστικά χαρακτηριστικά, σε μια προσωπικότητα είναι τα εξής :

1. Θετική στάση απέναντι στα πράγματα :

Σε έναν κόσμο, που η αισιοδοξία αρχίζει να γίνεται δυσεύρετο, οι άνθρωποι που χαμογελούν, απέναντι στις δυσκολίες συγκεντρώνουν την προσοχή όλων.

Οι αισιόδοξοι άνθρωποι έχουν καλύτερη υγεία και προχωρούν ευκολότερα στη ζωή τους, σε σύγκριση με εκείνους που βλέπουν τα πράγματα πιο απαισιόδοξα.

2. Είναι (ισορροπημένα) εξωστρεφείς :

Οι άνθρωποι που είναι θετικοί, απέναντι στη συναναστροφή, που αναζητούν την χαρά στα πράγματα και είναι κοινωνικοί, είναι περισσότερο ελκυστικοί, σύμφωνα με την επιστήμη. Έχουν πιο υγιείς προσωπικές σχέσεις, πιο ισορροπημένη συναισθηματική ζωή και αφήνουν πάντα θετικότερη εντύπωση.

3. Αυτοπεποίθηση :

Η αυτοπεποίθηση μαγνητίζει, καταφέρνει ό,τι δεν μπορεί να καταφέρει η ανασφάλεια. Εμπνέει εμπιστοσύνη και κάνει τα αδύνατα, να γίνουν δυνατά.

Βράχος ακλόνητος, πρέπει να είναι και κάθε Χριστιανός.

Κι είναι πολλοί οι πολέμιοι που θα επιχειρήσουν να κάμψουν το φρόνημά του.

Επιτίθενται στην Εκκλησία σαν άγρια κύματα.

Κι αφού καταδίωξαν τον Χριστό, καταδιώκουν και τους ακολούθους του.

“Ει εμέ έδιωξαν, και υμάς διώξουσιν” (Ιω, ιε’ 20). Οι αδιάψευστοι λόγοι του Κυρίου, επαληθεύονται έως σήμερα.

Βράχοι, Ακλόνητοι στην πίστη, παρέμειναν οι Άγιοί μας. Διώχθηκαν, πολεμήθηκαν, μα δεν φοβήθηκαν την ορμή και την αγριότητα των διωκτών.

Αντιστάθηκαν με δύναμη και θάρρος και τώρα απολαμβάνουν την απέραντη γαλήνη του ουρανού.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Περιοδικό “Λυδία”.

Σας ευχαριστώ.

Δημήτριο Μητρόπουλος

 

Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ

ΓΙΑΤΙ Η ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η αληθινή ευγένεια είναι ανθρωπιά, αγάπη, αυτοθυσία, ειλικρίνεια.

Είναι η καλή διαπαιδαγώγηση της ψυχής.

Έχει να κάνει με την πνευματική μας κατάσταση.

Ευγένεια δεν είναι να δείχνουμε έναν καθωσπρεπισμό. Δηλαδή να φαινόμαστε εγκρατείς, χαρούμενοι, διακριτικοί και να κρατά με τα προσχήματα.

Αυτά είναι εξωτερικά σχήματα, μιας κοσμικής ευγένειας.

Και ο άνθρωπος που την έχει, με την πρώτη δυσκολία δείχνει την σκληροκαρδία του και την έλλειψη αγάπης του.

Ούτε και περιορίζεται στους λεγόμενους καλούς τρόπους συμπεριφοράς.

Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι εξωτερικά δείχνουν καλή συμπεριφορά, όμως μέσα τους είναι τελείως άδειοι.

Μπορεί κάποιος να είναι μορφωμένος, να είναι πολιτισμένος, να έχει συνηθίσει στους καλούς τρόπους και την καλή συμπεριφορά κι όμως να μην είναι ευγενικός.

Η ευγένεια κάποιου βγαίνει σε όλη του την ύπαρξη, στην ομιλία, στο περπάτημα, στις κινήσεις, στον τρόπο που κοιτάει.

Επειδή ο ευγενικός άνθρωπος έχει ταπείνωση, όταν συναντιέται με κάποιον, δεν περιμένει να τον χαιρετήσει ο άλλος, αλλά πρώτος αυτός τον χαιρετά, είτε είναι φίλος ή εχθρός, είτε είναι σημαντικός ή ασήμαντος.

Χαίρεται την σχέση του με τους άλλους ανθρώπους. Τους κάνει να αισθάνονται άνετα και όμορφα. Δεν τους φέρνει σε δύσκολη θέση. Δεν έχει την απαίτηση να τον καταλαβαίνουν οι άλλοι.

Ούτε επιδιώκει την αναγνώριση. Κι όμως την κερδίζει.

Σέβεται τους πάντες, ως εικόνες Θεού. Κι αν καμιά φορά επιχειρεί να διορθώσει κάποιον, το κάνει με αγάπη και γλυκύτητα, χωρίς να γίνεται επικριτικός. Ξέρει αν πληγώσει τον άλλο, θα τον κάνει χειρότερο.

Δεν απορρίπτει κανέναν. Αποδέχεται εκτιμά και ενδιαφέρεται για τον καθένα.

Η αρετή του τον κάνει να παραβλέπει τα σφάλματα και τις αδυναμίες του άλλου.

Δεν περιφρονεί ούτε τον αμαρτωλό. Δεν τον καταδικάζει μέσα του. Τον λυπάται και προσπαθεί να βρει τρόπο να τον σηκώσει και να τον αφυπνίσει. Του δείχνει αγάπη και τιμή, προκειμένου να του τονώσει την πεσμένη του αξιοπρέπεια. Όταν τα πράγματα δεν του έρχονται, όπως τα θέλει, δεν ταράσσεται. Απεναντίας αντεπεξέρχεται με γενναιότητα στα δυσάρεστα περιστατικά της ζωής του, καθώς αντλεί την δύναμή του από την αρετή και από τις υψηλές αξίες, τις οποίες υπηρετεί.

Η ευγένεια είναι μια αυθεντική εσωτερική διάθεση να λάβει κανείς υπόψη του τον άλλο, να τον σεβαστεί, να τον κατανοήσει.

Η ευγένεια έχει πολλές ωφέλειες. ‘Όχι μόνο αγγίζει τους άλλους, αλλά κάνει καλό και σε μας.

Σε συναισθηματικό επίπεδο, μας βοηθάει να βρισκόμαστε σε αρμονία με τους ανθρώπους γύρω μας.

Πάνω απ’ όλα η ευγένεια αποτελεί προσωπική αρετή.

Από την παιδική μας ηλικία, οι άλλοι μας διδάσκουν τις βάσεις της ευγένειας και μιας συνύπαρξης, που χαρακτηρίζεται από αρμονία.

Για να είναι οι κανόνες της ευγένειας αποτελεσματικοί και χρήσιμοι, είναι σημαντικό να τους σκεφτόμαστε πάντα. Έτσι μπορούμε να είμαστε αυθεντικοί όταν τους χρησιμοποιούμε.

Η ευγένεια είναι συνώνυμη της συμπάθειας και της αναγνώρισης που δείχνουμε προς κάποιον άλλο. Πρόκειται για μια παγκόσμια μορφή σεβασμού. Πρέπει να είμαστε ευγενικοί για να μπορούμε να απολαμβάνουμε τις καλύτερες σχέσεις με τους άλλους.

Είναι και ένας τρόπος μετάδοσης θετικής ενέργειας. Κάτι που όλοι έχουμε παρατηρήσει, είναι η δύναμη των μικρών χειρονομιών από τη μια μέρα στην άλλη. Από το “πως είστε?”, μέχρι το “ευχαριστώ” και το “να είστε καλά”, πρόκειται για μικρές πράξεις και λέξεις που μας συνδέουν μεταξύ μας.

Αυτή είναι η συμπεριφορά του ευγενούς.

Ποιος δεν χαίρεται, όταν συναναστρέφεται με έναν τέτοιο άνθρωπο? Ποιος δεν τον καμαρώνει? Τον βλέπεις και σου ανοίγει την καρδιά. Δεν γίνεται να μην τον αγαπήσεις και να μην τον εμπιστευθείς. Εμπνέει κι εσένα να συμπεριφέρεσαι με λεπτότητα κι ευαισθησία.

Ο κόσμος το έχει ανάγκη. Οι άνθρωποι γύρω μας έχουν πόνο, βάσανα, προβλήματα. Μπορεί να γελούν και να φαίνονται χαρούμενοι, όμως στο βάθος όλοι έχουν κάτι, που τους βασανίζει. Γι’ αυτό, να είμαστε απέναντι τους όσο μπορούμε πιο ευγενικοί.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

Η ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ – ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ

Η ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ – ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

“ΚΕΝΟΔΟΞΟΣ” σημαίνει αυτός που δεν έχει ουσιαστικά στόχους στη ζωή του, ο κυνηγός εφήμερων και πρόσκαιρης δόξας, ενώ “ματαιόδοξος”, αυτός που επιδιώκει να γίνεται αντικείμενο θαυμασμού, ο χαρακτηριζόμενος από έπαρση.

Η Κενοδοξία ή ματαιοδοξία ως πάθος, πηγή πολλών ψυχικών νόσων, εμφανίζεται με δύο μορφές – βαθμίδες.

Η πρώτη αναφέρεται στην επινόηση τρόπων ανόδου του ατόμου με σκοπό την αποκόμιση ωφελημάτων, είτε η αλαζονική επίδειξη για αγαθά που πιστεύει ότι κατέχει.

Εκδηλώνεται με την επιθυμία να αποσπά θαυμασμό, επαίνους, κολακείες.

Φαίνεται ότι ο κενόδοξος, έχει αίσθηση για τον κόσμο αντίστροφη της πραγματικής, σαν τον κόσμο των ειδώλων, που περιγράφει ο Πλάτων, εκδηλώνοντας ψευδαισθητική αυτογνωσία, αποδίδοντας στον εαυτό του ανύπαρκτες αρετές, ενώ δεν βλέπει πάθη, που τον έχουν καταλάβει.

Όμως, μόλις ο άνθρωπος αρχίσει να καυχάται για τις αρετές του, παύει να είναι ενάρετος, εξαιτίας της καύχησης, ενώ αυτοεπαινείται για τον πνευματικό πλούτο, που δεν κατέχει πλέον.

Ο ματαιόδοξος καυχάται για αγαθά που έχουν σαρκική και γήινη φύση.

Από την κατοχή αυτών αναμένει την ανθρώπινη δόξα, όπως ένα παιδί καμαρώνει για καινούργια παπούτσια ή ρούχα.

Ο ματαιόδοξος καυχάται ακόμη, για φυσικά χαρίσματα του, όπως ομορφιά, φωνή, παράσημα, μυώνες αλλά και ρούχα, κοσμήματα, κ.α.

Κενοδοξία, δηλώνει ακόμη η επίδειξη νοητικών αρετών, (ευφυΐα, μνήμη, γυμναστική, γνώση).

Η Κενοδοξία οδηγεί τον άνθρωπο σε έπαρση, ναρκισσισμό και επιθυμία επίτευξης κοινωνικής ανέλιξης.

Η υποκρισία, το ψεύδος και το επιδεικτικό φέρσιμο, είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κενόδοξου ανθρώπου.

Όταν ο άνεμος της κενοδοξίας μας κατακυριεύσει, μας διασκορπίζει όλους τους θησαυρούς της αρετής.

Όσο μεγαλώνει η κενοδοξία των ανθρώπων, τόσο μεγαλώνει και το κενό μέσα τους και τόσο υποφέρουν.

Το δεύτερο είδος – στάδιο της κενοδοξίας τροφοδοτείται από επιθυμία φήμης, για πνευματικά και ” κρυμμένα” αγαθά.

Η κενοδοξία ανατρέπει και διασκορπίζει το νόημα της ζωής του ανθρώπου.

Τον συνδέει με πρόσκαιρους και ανυπόστατους σκοπούς και παραμερίζοντας τον κύριο σκοπό του διοχετεύει τις προσπάθειες του, από την καταξίωση στην απαξίωση.

Η ματαιοδοξία είναι συνώνυμη με την υπερηφάνεια και την αλαζονεία.

Υπό αυτήν την έννοια, η ματαιοδοξία μπορεί να αναφέρεται στη στάση κάποιου που υπερεκτιμά τις ικανότητές του, τα χαρακτηριστικά και τη γνώση του και, κατά συνέπεια, αναπτύσσει μια έννοια του εαυτού του τόσο υπερβολικά, που πιστεύει ότι είναι ανώτερος από τους άλλους και συχνά υπερηφανεύεται σε άλλους.

Ο ματαιόδοξος αυτοκαυχάται ή περιγράφει αρετές ή αγώνες, έχοντας σκοπό, θαυμασμό και επαίνους.

Ματαιοδοξία, είναι η αναζήτηση ανώφελων και άσκοπων πραγμάτων, η ίδια η υπερηφάνεια για ασήμαντα πράγματα.

Είναι αναζήτηση της δόξας, επί ζητημάτων τα οποία στερούνται σημασίας.

Αντικείμενο της ματαιοδοξίας είναι το “Εγώ”, το οποίο χρησιμοποιώντας τον αυτάρεσκο ναρκισσισμό και την υπερβολική εκτίμηση των ικανοτήτων του ατόμου, από αυτό το ίδιο, αποβλέπει στη δημιουργία εντυπώσεων στο κοινωνικό περιβάλλον και, μέσω των εντυπώσεων αυτών στη συνεχή ικανοποίηση του αισθήματος της αυταρέσκειας.

Με βάση τα παραπάνω, διαφαίνεται ότι ο ματαιόδοξος άνθρωπος δεν δύναται να αποδεχθεί επ’ ουδενί την κριτική από άλλους ανθρώπους.

Το ίδιο, επίσης ισχύει και για την αυτοκριτική, κάτι που δεν νοείται καν για όποιον διακατέχεται από τέτοια αισθήματα.

Αυτό δε, καθώς ο ναρκισσισμός και η αυταρέσκεια, δημιουργούν ένα ιδιόμορφο σύμπλεγμα ανωτερότητας το οποίο δυστυχώς αποτρέπει την ίδια την αυτογνωσία.

“Το επίθετο Φιλάρεσκος, χαρακτηρίζει κάποιον που επιθυμεί και επομένως προσπαθεί , να αρέσει παντοιοτρόπως στους άλλους.”

“Το επίθετο αυτάρεσκος χαρακτηρίζει εκείνον που αντλεί ευχαρίστηση από τον εαυτό του, που ικανοποιείται αυτοθαυμαζόμενος.”

“Νάρκισσος (και ναρκισσευόμενος, ναρκισσιστής), είναι κάποιος που έχει την τάση του αυτάρεσκου σε υπερβολικό και παθολογικό βαθμό. ”

Ένας ματαιόδοξος άνθρωπος δεν παραδέχεται ποτέ, ότι έχει κάνει λάθη.

Δεν το παραδέχεται, όχι μόνο στους άλλους ανθρώπους, αλλά ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό.

Έχοντας λοιπόν κατά νου την κοινωνική άνοδο και την κοινωνική αναγνώριση, ο ματαιόδοξος άνθρωπος αναλώνεται επιζητώντας να αποκτήσει, όσο γίνεται περισσότερο χρήμα, δόξα, κύρος, δύναμη.

Επιθυμεί να έχει τον πρώτο λόγο, να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα, να αποδεικνύει διαρκώς ότι είναι ο καλύτερος σε ό,τι κάνει, αλλά και να απαξιώνει ταυτόχρονα ό,τι δεν είναι σε θέση να επιτύχει.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του διαρκώς ανικανοποίητος και πάντα επιζητεί κάτι άλλο από αυτό που έχει, αλλά ότι παραμένει ανικανοποίητος, επειδή οι στόχοι που θέτει, δεν είναι για πράγματα που επιθυμεί πραγματικά.

Είναι για πράγματα που υποτίθεται, ότι ανταποκρίνονται στις κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί επιθυμητού.

Αντιλήψεις οι οποίες είναι δυνατόν να μην ανταποκρίνονται κατ’ ουσίαν, σε κανενός ανθρώπου τις πραγματικές επιθυμίες.

Γι’ αυτό το λόγο, είναι ίσως πιο τυχεροί οι άνθρωποι που επιτυγχάνουν τους στόχους τους το συντομότερο δυνατό, γιατί έτσι έχουν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν, πόσο μάταια ήταν όλα αυτά, για τα οποία τόσο προσπάθησαν, τόσο κοπίασαν και τόσα άλλα πράγματα θυσίασαν.

Βικιφθέγματα :

*Η κολακεία είναι ένα κάλπικο κέρμα, που κυκλοφορεί εξαιτίας της κενοδοξίας. – Λα Ροσφουκό

*Η ματαιοδοξία δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μη έγκαιρη προσπάθεια, να αποκτήσεις διασημότητα, πριν να είσαι άξιός της. – Σμιθ Α.

*Η Σοφία θέλει επιδοκιμασία…. η ματαιοδοξία ζητάει επαίνους. – Μπουάστ Π.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Κοινωνική Ανατομία του Εγκληματία :

Το μεγάλο και απαραίτητο έργο για τη σωστή τοποθέτηση του εγκλήματος αρχίζει με την ψυχολογία του βάθους, την ψυχανάλυση.

Ειδικά για το έγκλημα ο Φρόϊντ υποστηρίζει, ότι γεννιέται εξαιτίας του μίσους που νιώθει ο άνθρωπος για πρόσωπα του δικού του περιβάλλοντος, συνήθως τους γονείς του, που όπως καταλαβαίνει ότι κανονικά θα έπρεπε να τα αγαπάει και να τα σέβεται.

Όσο μεγαλώνει το άτομο και ωριμάζει, αναπτύσσεται και η κρίση του, αρχίζει να κάνει συγκρίσεις, με την ευρύτερη κοινωνία και βλέπει, ότι αυτό που συνήθως συμβαίνει και που είναι το κανονικό στην κοινωνία, είναι το να υπάρχει σεβασμός και αγάπη προς τους γονείς, συναισθήματα δηλαδή που δεν έχει αυτός για τους δικούς του.

Τότε του δημιουργείται ένα αίσθημα ενοχής, για τα αισθήματα που έχει και δεν μπορεί να καταπνίξει.

Ο Φρόϊντ σαν πρώτη εξήγηση πρόβαλε την άποψη, ότι το υποσυνείδητο αίσθημα ενοχής, είναι εκείνο που σπρώχνει τον άνθρωπο, στο να κάνει ορισμένες εγκληματικές πράξεις, με μόνο υποσυνείδητο το κίνητρο να συλληφθεί και να τιμωρηθεί.

Η άποψη αυτή σήμερα, δεν γίνεται δεκτή, παρά μόνο για μια μικρή κατηγορία νευρωτικών εγκληματιών .

Από την ψυχολογία του jUNG εκείνο που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι ο κόσμος των αντίρροπων δυνάμεων, που υπάρχουν και δρουν συνεχώς, μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.

Για τον JUNG εγκληματίας είναι o άνθρωπος, ο οποίος δεν κατορθώνει να ρυθμίσει τις ψυχικές του λειτουργίες με τρόπο ικανοποιητικό, ώστε να επιτυγχάνει την γόνιμη ένωση και την δημιουργική σύγκρουση των αντιθέτων ζευγών σε πορεία συνεργασίας και μάλιστα με κοινωνική κατεύθυνση.

Αντίθετα υπάρχει σημαντική διατάραξη και ανωμαλία, έτσι που να μην επιτυγχάνεται η συνεργασία, αλλά αντί αυτής να δημιουργούνται ψυχικές ανωμαλίες, που οδηγούν στην αντικοινωνική συμπεριφορά, στο έγκλημα.

Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του αδύνατο να ζήσει έξω από μια κοινωνία. Το παιδί περνάει από δύο διαδοχικές διαδικασίες συγχρόνως.

Από τη διαδικασία της ταύτισης με τους γονείς του, οπότε απορροφάει και τα ηθικά συναισθήματα του καλού και του κακού και τη διαδικασία κοινωνικοποίησης, δηλαδή της δημιουργίας επαφής με τους άλλους ανθρώπους.

Αν οι δύο αυτές διαδικασίες, αποτύχουν, τότε το παιδί μένει εγωκεντρικό και ανώριμο.

Εγωκεντρικός είναι εκείνος που δεν κατάφερε, να αισθανθεί αγάπη, με συνέπεια να λαμβάνει υπόψη του μόνο τις δικές του επιθυμίες.

Ο εγωκεντρικός άνθρωπος είναι εκείνος, που δεν έχει την ικανότητα να μπει στη θέση του άλλου, να νοιώσει όπως ο άλλος. Όλοι οι μεγάλοι εγκληματίες, έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τον υπερβολικό εγωκεντρισμό.

Ανώριμος είναι αυτός που αποτυγχάνει στην κοινωνική ψυχική εξέλιξη, με συνέπεια, να μην μπορεί να συγκρατεί τις επιθυμίες του και να κυριαρχεί τις αρνητικές τάσεις του, σύμφωνα με την πραγματικότητα.

Ο εγωκεντρισμός και η ανωριμότητα, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των εγκληματιών, που έχουν πραγματική ροπή προς το έγκλημα.

Συνοπτικά :

Οι βάσεις της κοινωνικής προσωπικότητας, σχηματίζονται ασυνείδητα, στην παιδική ηλικία στα πρώτα χρόνια της ανθρώπινης ζωής.

Στη συνέχεια όμως ο άνθρωπος διαρκώς εξελίσσεται και η προσωπικότητα διαρκώς βελτιώνεται ή χειροτερεύει με κρισιμότερη χρονική περίοδο την εφηβεία, που είναι, κατά δεύτερο λόγο η σημαντικότερη για τον σχηματισμό της προσωπικότητας.

Και η αντικοινωνική τοποθέτηση μπορεί να ενισχυθεί ή να εξασθενήσει, κάποτε δε να εξαλειφθεί.

Αλλά και χωρίς να εξαλειφθεί, να μην καταλήξει στην εγκληματική πράξη.

Ικανό χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε εγκληματικής πράξης, σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή, είναι ότι η πράξη αυτή προσβάλει, τα στοιχειώδη ηθικά συναισθήματα μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, απαραίτητα για την συμβίωση αυτή.

Το έγκλημα συγκινεί και εξεγείρει και τον άνθρωπο σαν άτομο και την κοινωνία ακριβώς, γιατί είναι πράξη αντικοινωνική.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

(Η γλώσσα μας, το καύχημα ολοκλήρου της ανθρωπότητας)

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η ωραιότερη γλώσσα του κόσμου.

Στην Ελληνική εγράφη το πρώτον ιερό Ευαγγέλιο.

Με την Ελληνική εκφράστηκαν όλες οι επιστήμες.

Στην Ελληνική η Ιατρική επιστήμη διατυπώνει με ακρίβεια και σαφήνεια τους ιατρικούς όρους.

Την Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιεί η ανθρωπότητα στην έκφραση του πολιτισμού της.

Η Ελληνική γλώσσα απετέλεσε το εργαλείο με το οποίο έγινε η ζεύξις των αληθειών της Θείας αποκάλυψης με τον Ελληνισμό, ο οποίος μετέφερε τις αιώνιες αλήθειες ανά τον κόσμο ολόκληρο.

Η Ελληνική γλώσσα προσφέρεται ως η πρώτη και καλύτερη γλώσσα για να εκφραστούν όλα τα μηνύματα της ατομικής ενέργειας, της Φιλοσοφίας, της Ρητορικής, της Ιστορίας, της Ποίησης και όλων των άλλων επιστημών.

Η αγγλική γλώσσα έχει 490. 000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την ελληνική γλώσσα (βιβλίο Γκίνες).

Η ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια “(Μπιλ Γκέιτς).

” Η ελληνική και η κινεζική είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη.

Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την ελληνική”. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών Apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών, προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ.

Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, οξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Στη γλώσσα υπάρχουν το σημαίνον (η λέξη) και το σημαινόμενο (η έννοια). Στην ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο, έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς, αντίθετα με τις άλλες γλώσσες, το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα.

Σε μια συνηθισμένη γλώσσα, όπως τα Αγγλικά, μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, κι αυτό να ισχύει από τη στιγμή κιόλας που θα έχει συμφωνηθεί. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον.

Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν την Ελληνική ως “εννοιολογική” γλώσσα από τις υπόλοιπες “σημειολογικές” γλώσσες.

Μόνο αυτή διαχωρίζει διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά.

Μέσω της ετυμολογίας μπορούμε να καταλάβουμε ποιος είναι ο σωστός τρόπος γραφής, ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το “πιρούνι” παραδείγματος χάριν, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις αρχαίων ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με “ει” και όχι με “ι”, όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα.

Ο λόγος είναι πολύ απλός :το “πειρούνι” προέρχεται από το ρήμα “πείρω”, που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ , ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό, για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη “συγκεκριμένος” φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί “συγκεκριμένος”, καθώς προέρχεται από το “κριμένος” (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το “κρυμμένος” (αυτός που έχει κρυφτεί).

Μάλιστα, ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βεν’ νερ Χαϊζεμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτήν τη σημαντική ιδιότητα της Ελληνικής, για την οποία είχε πει τα εξής :

“Η θητεία μου στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτήν υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στη λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο”.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιον τρόπο, που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

Για παράδειγμα, ο “φθόνος” ετυμολογείται από το ρήμα “φθίνω”, που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά, ο φθόνος ως συναίσθημα, σταδιακά, μας καταβάλει και μας καταστρέφει. Ελαττώνει την αξία μας ως ανθρώπων και υπονομεύει ακόμη και την υγεία μας.

Με απλά λόγια, η γλώσσα μας το επιτρέπει να εκφράσουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα, μας επιτρέπει να επικοινωνούμε και να μοιραζόμαστε τη γνώση μεταξύ μας.

Δεν θα καταλάβετε πλήρως μια γλώσσα αν δεν κατανοήσετε τον πολιτισμό, όπως δεν θα καταλάβετε ποτέ πλήρως έναν πολιτισμό, μέχρι να βυθιστείτε στη μελέτη της γλώσσας του.

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ανθρώπινες Σχέσεις, στο χώρο εργασίας

Ανθρώπινες Σχέσεις, στο χώρο εργασίας

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Το πρόβλημα των ανθρωπίνων σχέσεων, της ανθρώπινης επαφής, γεννήθηκε μαζί με την κοινότητα, μαζί με την ανάγκη του ατόμου, να συμβιώσει σ’ ένα κοινό χώρο.

Η συμβίωση αυτή γέννησε και γεννά πάρα πολλά προβλήματα και πολλές δυσκολίες.

Πάρα τη λαμπρότητα του τεχνικού πολιτισμού, οι συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων σήμερα είναι πάρα πολλές και το άγχος της ζωής διαρκώς μεγαλώνει.

Η εμπειρία των δύο τελευταίων πολέμων ήταν οδυνηρή και ακριβώς από αυτά τα οδυνηρά βιώματα των τελευταίων χρόνων, γεννήθηκε η επιστήμη των “ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ”.

Μερικοί φωτισμένοι άνθρωποι συγκέντρωσαν την πείρα της ζωής και τη διάρθρωσαν κατά επιστημονικό τρόπο.

Στην αρχή, όπως σε κάθε επιστήμη, έκαναν υποθέσεις και μετά ζήτησαν να τις επαληθεύουν πειραματικά, για να βγάλουν πορίσματα και νόμους, όσο είναι δυνατόν φυσικά, όταν μελετά κάποιος τους ανθρώπους και τα ανθρώπινα πράγματα.

Έτσι σιγά σιγά κατέληξαν σε συμπεράσματα.

Διαπίστωσαν π. Χ., ότι από τη σύγκρουση προϊσταμένου και υφιστάμενου και η εργασία βγαίνει μειωμένη και η ποιότητα της όχι ικανοποιητική, ο δε εργαζόμενος εξουθενωμένος.

Αντίθετα, όταν υπάρχει μια σύμπνοια στο χώρο εργασίας, μια αλληλοσυμπλήρωση, μια ομόγνωμη συμμετοχή όλων στο κοινό έργο, τότε προάγεται και το ατομικό συμφέρον, αλλά και το συμφέρον της υπηρεσίας.

Με τη βοήθεια της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας, το πρόβλημα μπήκε σε νέες βάσεις, ανοίχτηκε ένας καινούργιος ορίζοντας, με το σύνθημα να ξαναγυρίσουμε ” ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ”.

Ο ανθρωπισμός, βέβαια, αυτός, δεν είναι καινούργιος.

Και οι παλαιότερες εποχές είχαν σαν ιδανικό και όραμα την εφαρμογή του ανθρωπισμού.

Σήμερα, όμως, μπορεί η ουτοπία του άλλοτε, να γίνει πράξη και εφαρμογή.

Η επιτυχία στη ζωή γενικά και στο επάγγελμα ειδικότερα, εξαρτάται από το βαθμό της ικανότητος προσαρμογής του κάθε ατόμου.

Η προσαρμογή αυτή προς την εργασία και προς το κοινωνικό της περιβάλλον, πρέπει να γίνει έτσι, ώστε να ευνοήσει την ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου, να βοηθήσει στη βελτίωση της ποιότητας του έργου της υπηρεσίας και να συντελέσει στην ανοδική πορεία και των δύο.

Το άτομο, για να πετύχει μια αρμονική συμβίωση και συνεργασία με τους άλλους, πρέπει να γίνει δεκτό και να ενταχθεί σε μια κοινωνική ομάδα, μέσα στην οποία πρέπει να διατηρήσει και να αναπτύξει την ιδιαίτερη προσωπική του υπόσταση, δεδομένου ότι άτομα και ομάδα συνυπάρχουν και αλληλοεπηρεάζονται.

Η ένταξη αυτή του ατόμου στην ομάδα, για να είναι ικανοποιητική πρέπει να εκπληρώνει, τόσο τις ανάγκες του ως ατόμου, όσο και τις ανάγκες της κοινωνικής ομάδας ως συνόλου.

Από τη πλευρά του ατόμου, για να δούμε, πότε είναι επιτυχής και ολοκληρωμένη η προσαρμογή του για να συντελέσει, όχι μόνο στην επαγγελματική επιτυχία, αλλά και γενικότερα στην επιτυχία στη ζωή, πρέπει να εξετάσουμε το θέμα αυτό από τριπλή σκοπιά.

α. Προσαρμογή του ανθρώπου προς τον άνθρωπο.

Πρέπει να μάθει ο εργαζόμενος τον τρόπο με τον οποίο θα δημιουργήσει και θα διατηρήσει καλές σχέσεις με τους προϊσταμένους του, με τους υφιστάμενους του, με τους συνεργάτες του και γενικά με όλους τους συνανθρώπους του, μέσα και έξω από την υπηρεσία στην οποία απασχολείται.

β. Προσαρμογή του ανθρώπου προς την εργασία.

Για να πετύχει ο εργαζόμενος την καλή εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας του, πρέπει να αναπτύξει στον ανώτερο βαθμό τις ικανότητες, δεξιότητες, ενδιαφέροντα και χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, που απαιτεί η συγκεκριμένη αυτή εργασία.

γ. Προσαρμογή της εργασίας προς τον άνθρωπο. Καταβάλλεται προσπάθεια, ώστε τα εργαλεία, οι μηχανές, ο τόπος, ο χρόνος κ.λ.π. της εργασίας, να προσαρμοστούν στο βιολογικό και ψυχολογικό οργανισμό του ανθρώπου, ώστε να μπορεί αυτός να επιτύχει έναν ανώτερο βαθμό απόδοσης, με ένα όσο το δυνατόν χαμηλότερο βαθμό φθοράς των δυνάμεών του, δηλαδή γενικής και νευρικής κόπωσής του.

Η επιτυχία στο θέμα χειρισμός ανθρώπων, διοίκηση ανθρώπων, συνίσταται στο να ξέρει ο καθένας, ποιος είναι ο ίδιος και ποιοί είναι οι άλλοι.

Το θέμα, λοιπόν, συνίσταται στο να σπουδάσω τη συμπεριφορά των συνανθρώπων μου, να μάθω πως αντιδρούν σε κάθε περίπτωση, αν θέλω να τους κατευθύνω για ένα παραγωγικό σκοπό και να τους γνωρίσω σαν άτομα, αλλά και σαν μέλη ομάδας, γιατί διαφορετικά αντιδρά ο άνθρωπος σαν άτομο και διαφορετικά σαν μέλος της ομάδας.

Αυτήν την αλληλεπίδραση, αυτό το ρεύμα που δημιουργεί το ψυχολογικό κλίμα, καλείται ο νέος κλάδος των κοινωνικών επιστημών που λέγεται “ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ” να το οργανώσει και να το διαμορφώσει έτσι, ώστε η ποιότητα της εργασίας να βελτιώνεται και η ικανοποίηση του ανθρώπου απ’ την εργασία του, να αυξάνεται.

Πηγή : Το βιβλίο μου, με τον τίτλο ΕΠΙΤΟΜΗ:(Επικοινωνιακές Σχέσεις, Αρχές Μάνατζμεντ, Άμβλυνση Ηθικών Αξιών).  Σελίδες (630 )

 

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Διάβασα κάπου……. και σκέφτηκα

Διάβασα κάπου……. και σκέφτηκα

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Ένας γιός πήγε τον πατέρα του σε ένα εστιατόριο για βραδυνό δείπνο. Ο πατέρας του ήταν πολύ γέρος και αδύναμος και ενώ έτρωγε έπεφταν φαγητά στο πουκάμισό του και το λέρωσαν.

Οι άλλοι έβλεπαν τον γέρο και τον αηδίαζαν. Ο γιός έμεινε ήρεμος.

Όταν τελείωσαν το φαγητό, τον πήγε στην τουαλέτα, τίναξε το πουκάμισο του από τα φαγητά, ξέπλεινε με νερό τους λεκέδες, τακτοποιήστε τον λογαριασμό και πήρε τον πατέρα του σεβαστικά και προσεκτικά να φύγουν.

Όλοι τους έβλεπαν με σιωπή, σκεπτόμενοι πως μπορεί ένα παιδί, να εκθέτει έτσι τον εαυτό του δημόσια, με τέτοιον πατέρα.

Ένας κύριος, την ώρα που έφευγαν, λέει στο παιδί :

Δεν ξέρεις, παιδί μου, ότι άφησες κάτι πίσω?

Ο γιός απάντησε : “Όχι, κύριε, δεν άφησα”.

Ναι, έχεις αφήσει : “ένα μάθημα για κάθε γιό και μια ελπίδα, για κάθε πατέρα”.

Τι υπέροχη εικόνα! μακάρι να μην είναι σπάνια.

Αλήθεια, πόση ευαισθησία και πόσο δυνατή μνήμη, πρέπει να διαθέτει ένα παιδί, για να μην ξεχνά θυσίες, αγωνίες, αγρυπνίες, στερήσεις, υπομονές, τρυφερότητες, κατανοήσεις, σιωπές, προσευχές, συγνώμες των γονιών του.

Για να είναι η συμπεριφορά του απέναντι τους, εμπνευσμένη από την αρετή της ευγνωμοσύνης, του σεβασμού και της αγάπης, για να ανταποκρίνεται ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Η γονική αγάπη είναι από αυτές τις αγάπες που θεωρούνται δεδομένες, αλλά η μόνη που είναι αναμφισβήτητη.

Είναι η μόνη μορφή αγάπης που δεν έχει όρια, όρους και προϋποθέσεις.

Είναι η μόνη μορφή αγάπης στην οποία δε χωράει ο εγωισμός, η κακία, η αχαριστία κι όλα αυτά τα μικροπρεπή, που εισχωρούν στις σχέσεις μας και μας ταλαιπωρούν.

Η γονική αγάπη αγκαλιάζει το σπλάχνο της δυνατά, για να το προστατέψει, το κοιτάζει στα μάτια τρυφερά για να το ενθαρρύνει, του κράτα το χέρι αποφασιστικά, για να του δείξει το δρόμο.

Ένας γονιός μπορεί να αντέξει πολλά.

Μεγαλύτερη πίκρα και μεγαλύτερος καημός όμως από την έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπό του, από το παιδί του δεν υπάρχει.

Παρόλο που και πάλι μπαίνει στη διαδικασία να το δικαιολογήσει και να του βρει άλλοθι, τα σωθικά του μέσα διαλύονται κάθε φορά που η σκληράδα του παιδιού του, χαστουκίζει την καρδιά του.

Το μόνο που έχει ίσως ανάγκη ο γονιός ως αντάλλαγμα, είναι ο σεβασμός του παιδιού του, κι ας μην του το ομολογήσει ποτέ.

Αυτό το “τίμα την Μητέρα σου και τον Πατέρα σου”, που μας προτρέπει ο αιώνιος λόγος του Θεού, έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για τον γονιό.

Γιατί σκοντάφτουμε σε κάποιες αβλεψίες ή μικροαδικίες τους και τους φερόμαστε με σκληρότητα, με περιφρόνηση, απαξιωτικά και… το πλέον επαίσχυντο, δικαστικά?

Άραγε, στην κλίμακα των αξιών της ζωής μας, ποια είναι η ιεράρχηση που κάνουμε?

Το χώμα, οι τοίχοι και το χρήμα είναι πάνω από την αγάπη? Στη ζυγαριά των αξιών ποιό έχει μεγαλύτερο βάρος, η αγάπη ή η δικαιοσύνη?

Έχει ανάγκη να νιώθει ο γονιός, πως το παιδί του τον σέβεται, έστω κι αν γνωρίζει πως η αγάπη που του έχει εκείνο είναι αδύνατο, να φτάσει στα όρια της αυταπάρνησης και αυτοθυσίας της δικής του.

Ο άνθρωπος που δεν σέβεται τον γονιό του, δύσκολα θα σεβαστεί έναν ξένο άνθρωπο. Είτε είναι άνδρας είτε γυναίκα.

Ο άνθρωπος που προσβάλλει, απαξιώνει και απορρίπτει τον γονιό του, δύσκολα θα μπορέσει να δημιουργήσει έναν υγιή συναισθηματικό δεσμό με έναν ξένο.

Έχουμε χρέος ηθικό να μην λησμονούμε την απήχηση των παραδειγμάτων μας στην ζωή των δικών μας παιδιών.

Η ευγνωμοσύνη πηγάζει από την αναγνώριση και στην συνέχεια από την νοηματοδότηση και αξιολόγηση των θετικών προσωπικών μας εμπειριών (π.χ. “ευγνωμονώ τη θετική στάση ενός ανθρώπου στη πορεία της ζωής μου).”

“Ευγνωμονώ τους γονείς μου, που με εμπιστεύτηκαν στο να ακολουθήσω το όνειρό μου “.

Αυτό που αποτιμάται είναι ένα όφελος, ένα δώρο συναισθηματικό ή υλικό αλλά και ο άνθρωπος ή η κατάσταση στην οποία οφείλεται η ευγνωμοσύνη μας.

Ο λόγος του Θεού μας υπενθυμίζει πως πηγή ευτυχίας είναι η αγαθή μαρτυρία της συνείδησής μας.

Τότε, αν σε κάποιες στιγμές νηφαλιότητας μας, ακούσουμε τη φωνή της, σίγουρα δεν θα είναι αργά να ανοίξουν αγκαλιές και σπιτικά, να λυθούν οι γλώσσες, για να χορτάσουν οι σεβαστοί μας γονείς από τη στοργή μας, την τρυφερότητα μας, το ενδιαφέρον μας την ευγνωμοσύνη μας, την αγάπη μας.

Λοιπόν δεν τους αξίζει ένα συνεχές αληθινό ευχαριστώ? Και το “ευχαριστώ” έχει μύριες πλευρές, σαν την εφευρετική αγάπη.

Αν ο Θεός μας χαρίσει μέρες ζωής, θα έχουμε και εμείς τις ίδιες ανάγκες.

Ο σωστικός λόγος του Θεού μας αφυπνίζει : “Πως θα ήθελα να μου φέρονται? Ας κάνω και γω το ίδιο, για τους άλλους”.

Έτσι θα γίνουμε ελπίδα για τους γονείς μας και σιωπηλοί διδάσκαλοι των παιδιών μας. Και…. το παράδειγμα θα είναι ακαταμάχητο.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ-Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ-Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ & Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ 

Η ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ

ΚΑΙ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗ

 

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

 

Τον αστυνομικό θεσμό τον βρίσκουμε από την αρχαιότητα, σε όλες τις ανθρώπινες κοινότητες. Στην αρχή λειτουργεί ενστικτωδώς και υποτυπωδώς.

Η Αστυνομία σαν θεσμός συνδέεται με την εμφάνιση της πόλεως και του Άστεως. Η λέξη «άστυ» είναι ελληνική και σημαίνει πόλη, δηλαδή κατοικημένη περιοχή, όπως αναφέρεται από τους πρώτους ήδη στίχους της Οδύσσειας («πολλών δ’ ανθρώπων ιδεν άστεα» και «νέμω» που σημαίνει, μεταξύ άλλων, κυβερνώ, διοικώ, εφαρμόζω το νόμο και κατ’ επέκταση φυλάττω, προστατεύω (παραδείγματος χάριν, «ο πάντα νέμων… ζευς».

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε άλλες ανά τον κόσμο αποδίδεται με τη λέξη «police» ή με διάφορες αυτής παραλλαγές, όπως «pοlizia» στα ιταλικά, «polizei» στα γερμανικά κ.ο.κ.

Ο όρος αυτός – «police» – είναι γαλλικός και προέρχεται από το λατινικό ρήμα «politia», το οποίο έχει εξίσου τη ρίζα του στο αρχαιοελληνικό «πόλις».

Αποδεικνύεται επομένως, ότι η Αστυνομία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολιτεία, σαν μορφή κοινωνικής οργάνωσης και η απαρχή της, πρέπει να αναζητηθεί στην εμφάνιση της πρώτης κοινωνίας, αφού παράλληλα εμφανίστηκε και η έννοια του Δικαίου ή Νόμου.

Δηλαδή έχουμε το δεύτερο συνθετικό στοιχείο της ίδιας έννοιας. Με αυτό τον τρόπο βλέπουμε, ότι η πόλη και το Δίκαιο συμπορεύονται στην κοινωνική εξέλιξη. Άρα η Αστυνομία προήλθε από τη σύνθεση δύο φαινομένων, ενός πραγματικού «άστυ – πόλη» και ενός πνευματικού «Δίκαιο – Νόμος».

Δεν πρέπει, όμως, να θεωρηθεί σαν δεδομένο ότι από την στιγμή εμφάνισης του όρου «αστυνομία», αυτός είχε το ίδιο περιεχόμενο που του προσδίδουμε σήμερα.

Τόσο στις πρώτες κοινωνίες, όσο και στις μετέπειτα καλύτερα οργανωμένες πολιτείες των αρχαίων Περσών, Αιγυπτίων, Εβραίων, Ρωμαίων, Αθηναίων και Σπαρτιατών, καθώς και των λοιπών λαών τόσο της Δυτικής όσο και της Ανατολικής Ευρώπης, τουλάχιστον μέχρι και το Μεσαίωνα, ο συγκεκριμένος όρος απαντάται με περιορισμένη σημασία, άγνωστη προς τη σημερινή του έννοια, εφόσον υπάρχουν με διάφορες αρχές και όργανα, για την τήρηση της τάξης και την δίωξη των εγκλημάτων, αλλά όχι κάποιος ενιαίος θεσμός αστυνομίας.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται, κυρίως για να δηλώσει τον άρχοντα και την πολιτειακή οργάνωση, δηλαδή την ίδια την πολιτεία. Μόνο από τα μέσα του 18ου αιώνα, η λέξη «Αστυνομία» αποκτά τη σημασία της πολιτικής εξουσίας, η οποία είναι επιφορτισμένη με καθήκοντα τήρησης της δημόσιας τάξης, με σκοπό την προστασία και ασφάλεια των πολιτών.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ύπαρξη αστυνομικής αρχής κατά την μυθική εποχή των Αθηνών, στην ιστορία δηλαδή της Αττικής από τους αρχαιότατους βασιλείς μέχρι το Θησέα το έτος 1300 π.Χ. πλην της Βασιλικής Εξουσίας η οποία ασκείτο, είτε αμέσως από το βασιλιά, είτε εμμέσως από φίλους και συγγενείς αυτού, καμία άλλη αρχή δεν αναγνωριζόταν.

Ούτε και κατά την εποχή του Θησέα μέχρι τον Σόλωνα (1300 – 600 π.Χ.) συναντάμε διακεκριμένες αστυνομικές αρχές.

Στην αρχαία αθηναϊκή πολιτεία, η οποία αποτελεί την καλύτερα οργανωμένη πολιτειακά πόλη – κράτος της εποχής, συναντώνται άρχοντες, οι οποίοι ασκούν αστυνομικά καθήκοντα και έχουν ειδικές ονομασίες, ανάλογα με την αποστολή τους και ορισμένες μόνο αρμοδιότητες.

Οι ονομασίες ήσαν : Αστυνόμοι των οδών, Αγορανόμοι, Σιτοφύλακες, Μετρονόμοι, Επιμελητές του εμπορίου, ακόμη και Γυναικονόμοι, τειχοποιοί, Επιμελητές υδάτων, Φύλακες Λιμένων.

Η εποπτεία όλων των αστυνομικών αρχών (Αστυνομία τάξης, Αστυνομία επί των ηθών, Αγορανομία, Αστυνομία των ξένων, Δημόσια Ασφάλεια) ανήκε στο ανώτατο αθηναϊκό δικαστήριο, τον Άρειο Πάγο.

Ομοίως, στην Σπάρτη απαντώνται οι Έφοροι, οι Ιππείς, οι Εμπέλωροι (Αγορανόμοι), οι Αρμόσυνοι (για την ευκοσμία των γυναικών) και η Αστυνομία διακρίνεται σε Αστυνομία των ηθών, Αγορανομία, Γενική Ασφάλεια, κ.ο.κ.

Μόνο μετά τους Μηδικούς πολέμους καθιερώθηκε ο τίτλος «Αστυνόμος», όχι όμως, όπως έχει ήδη αναφερθεί με τη σημερινή του έννοια.

Επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (509 – 507 π.Χ.) ελάχιστες αλλαγές παρατηρούνται στα αστυνομικά καθήκοντα που σημειωτέον, για τον τότε ελληνικό χώρο ασκούνταν από Ρωμαίους άρχοντες.

Στη Ρώμη έχουμε τους censores (για τα ήθη και την καλή συμπεριφορά), τους aelibes (Γενική Αστυνομία) και ειδικότερα τους aelibes curules, ενώ υπάρχει και praetor pere grinzis, προφανώς για τους ξένους και perfectus (έπαρχοι πόλεων) καθώς και πολλοί ειδικότεροι άρχοντες του ελέγχου και της δίωξης των πολιτών.

Οι ονομασίες αυτές, με μικρές αποκλίσεις, διατηρήθηκαν και στα χρόνια του Βυζαντίου (Έπαρχος για την άσκηση της ανώτατης διοικητικής εποπτείας, Νυχτέπαρχος επιμελητής, έπαρχος του σίτου για την παρακολούθηση της κίνησης των ξένων και των επισκεπτών της πόλης κ.α.), ενώ εξελίσσονται οι Έπαρχοι και οι πραίτορες (πραίτωρ του δήμου για την άσκηση Αστυνομικών καθηκόντων, πραίτορες της μυστικής Αστυνομίας).

Επί τουρκοκρατίας, που είχαμε υποδούλωση του Ελληνικού λαού στους Οθωμανούς Τούρκους, πραγματοποιήθηκε και μεταβολή των διοικητικών θεσμών που ίσχυαν στον ελλαδικό χώρο.

Στη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε δεν ήταν δυνατόν να λείψουν οι αστυνομικές λειτουργίες. Την Αστυνομική εξουσία ασκούσαν Οθωμανοί αξιωματούχοι, αλλά και Έλληνες άρχοντες.

Από τους Οθωμανούς μνημονεύεται ο «Βοεβόδας», ο οποίος είχε μικρή στρατιωτική δύναμη υπό τον «καπού-Μπουλούμπαση», για την τήρηση της τάξης. Αργότερα παρόμοια καθήκοντα είχαν και οι Αγάδες.

Από πλευράς Ελλήνων υπεύθυνοι της τήρησης της τάξης ήσαν οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι εμφανίστηκαν στην ιστορία με διάφορες επωνυμίες, όπως κοτζαμπάσηδες, προεστοί, δημογέροντες, γέροντες, κλπ.

Οι αρματολοί της Ρούμελης και οι κάποι του Μοριά, λύσεις ανάγκης για τους Οθωμανούς κατακτητές, εκτελούσαν και καθήκοντα τήρησης της τάξης στην ευρύτερη περιοχή τους, συνήθως έκτασης βιλαετιού.

Τα ένοπλα αυτά αποσπάσματα, που στελεχώθηκαν με αγωνιστές όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με τη δράση τους αποτέλεσαν την στρατιωτική προπαίδευση του σκλαβωμένου έθνους και συνετέλεσαν στην επιτυχή έκβαση της εθνεγερσίας.

Στις περιοχές της χέρσου Ελλάδας, που βρίσκονταν υπό τουρκικό ζυγό, όσο και σε εκείνες που βρίσκονταν υπό βενετική διοίκηση, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, δεν μπορούμε να μιλήσουμε, για οργανωμένη αστυνομική υπηρεσία.

Μετά όμως την περίοδο αυτή στα Επτάνησα διαμορφώθηκε κάτω από την Ιταλική επίδραση ένα διφνές αστυνομικό σύστημα με τη Διοικητική και Εκτελεστική Αστυνομία (Polisia Admini tzativa, Polizia executivca), ενώ παράλληλα στις μεγάλες ελληνικές πόλεις και περιοχές που εξακολουθούσαν να βρίσκονται στα όρια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας υπήρξε μια περισσότερο συγκροτημένη αστυνομική οργάνωση, με βασικό πυρήνα της την Οθωμανική Χωροφυλακή (Κρήτη, Λάρισα, Θεσσαλονίκη κλπ).

Μετά την Τουρκοκρατία και την απελευθέρωση από τον Τουρκικό Ζυγό, αρχίζουν παράλληλα και οι πρώτες προσπάθειες, για την αστυνόμευση των απελευθερωθέντων εδαφών.

Σε πρώτη φάση καταργούνται οι κοινοτικές αρχές και παύουν να υφίστανται οι αρμοδιότητες των δημογερόντων και των προεστών. Ιδρύονται η «Πελοποννησιακή Γερουσία» (26-05-1821), ο «Άρειος Πάγος» και η «Γερουσία της Δυτικής Ελλάδος» (4-11-1821).

Οι επιτροπές αυτές έχουν διοικητικές αρμοδιότητες μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και άσκηση αστυνομικών καθηκόντων στις απελευθερωμένες περιοχές.

Η κατάσταση αυτή επικράτησε μέχρι την Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (9-1-1822), η οποία ψήφισε το «προσωρινό πολίτευμα της Ελλάδος» και η χώρα αποκτά την πρώτη κυβέρνηση και αποτελείται από δύο Σώματα :

Α) Το Βουλευτικό, και

Β) Το Εκτελεστικό, στο οποίο υπάγεται και ο «Υπουργός της Αστυνομίας», ο οποίος είναι επιφορτισμένος με καθήκοντα αμιγώς αστυνομικής φύσης και είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της χώρας, που επιχειρείται η ίδρυση μιας οργανωμένης Αστυνομίας.

Η ανάληψη της ηγεσίας της χώρας από τον Καποδίστρια                   (6-1-1828) και η θέσπιση του υπ’ αριθμ. 14 ψηφίσματος της 29-12-1829 από τον ίδιο, αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την σύσταση του θεσμού της Αστυνομίας, καθόσον πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικά και τυπικά νομικό πλαίσιο που καθορίζει με λεπτομέρεια τα καθήκοντα της Αστυνομίας και τα εναρμονίζει με τα πρότυπα των Ευρωπαϊκών Χωρών.

Στο ψήφισμα αυτό αναφέρεται ότι :

«Θεωρούντες, ότι εις το κράτος δεν υπάρχουν ποσώς αστυνομικαί διατάξεις, ουδέ καν έθιμα αναπληρούντα αυτάς, θεωρούντες, ότι προς αποφυγήν της συγχύσεως των καθηκόντων και δια να εισαχθή η γενική ευταξία και η ατομική ασφάλεια απαιτούνται να διακηρυχθούν ιδιαιτέρως τα της Αστυνομίας καθήκοντα…. επειδή η Υπηρεσία αυτή έχει τρεις σχέσεις, την της γενικής ευταξίας, την της διοικητικής εξουσίας και την της δικαστικής, δια τούτο διαιρούμαι τα καθήκοντά της εις τρία τμήματα».

Τα καθήκοντα αυτά σε γενικές γραμμές συμπεριελάμβαναν :

     Έλεγχο της κίνησης ξένων και κατοίκων άλλων επαρχιών

–     Έλεγχο συνωμοτικών δραστηριοτήτων

–     Έλεγχο της οπλοφορίας σε πόλεις, χωριά και λιμάνια

–     Έλεγχο των επαιτών και των καφενείων, καπηλείων, λεσχών και ξενοδοχείων

–     Ευπρέπεια οδών, ρουποταμών, καθαριότητα πόλεων, υδραγω-γείων κλπ

–     Αστυνομία των οικοδομών

–     Προληπτικά μέτρα κατά των πυρκαγιών

–     Η επιστασία των φυλακών και η μέριμνα των εγκαταλε-λειμμένων βρεφών

–     Η εκτέλεση των διαταγών των διοικητικών και δικαστικών αρχών

–     Τέλος η άσκηση της δικαστικής αστυνομίας (εξυχνίαση, βεβαίωση, παραπομπή εγκλημάτων).

Στα καθήκοντα της δικαστικής αστυνομίας, αναφέρεται επίσης και ο «οργανισμός Δικαστηρίων» του 1830.

Τέλος, λεπτομερείς οδηγίες με τίτλο «καθήκοντα του Αστυνόμου όσον αφορά τη σχέση του με την εγκληματική δικαιοσύνη συμπεριελήφθησαν στην έκδοση της «Εγκληματικής Διαδικασίας» (Αίγινα 1829). Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εγχειρίδιο, το οποίο κινείται μεταξύ δικονομικών οδηγιών και αστυνομικής πρακτικής.

Οι επικρατούσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες την εποχή αυτή, εμποδίζουν τον Καποδίστρια να προχωρήσει σε κατάργηση του θεσμού των Δημογερόντων. Ο θεσμός αυτός όχι μόνο διατηρείται, αλλά διευρύνονται και οι αρμοδιότητες των Δημογερόντων, αφού τους ανατίθεται και η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων, μόνον όμως στην ύπαιθρο.

Στις πόλεις, συστήνεται ένας καινούργιος θεσμός, το Σώμα της «Πολιταρχίας», το οποίο κατά βάση, αποτελεί την πρώτη Ελληνική Αστυνομία. Η πρώτη συγκροτημένη αστυνομική δύναμη της Πολιταρχίας αναπτύσσεται στο Ναύπλιο και αργότερα εξαπλώνεται και σε άλλες περιοχές, όπως στην Πάτρα, την Τρίπολη και τη Σύρο.

Ο θεσμός αυτός διατηρήθηκε μέχρι την δολοφονία του Καποδίστρια τις πρωινές ώρες της 27ης Σεπτεμβρίου 1831, με τη συμβολή οργάνων της Απολυταρχίας.

Την ίδια όμως στιγμή η χώρα άνοιγε τις πύλες της στην αχαλίνωτη αναρχία. Η Διοικητική Επιτροπή, που ανέλαβε χρέη Κυβέρνησης, με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση, δε μετέβαλε το αστυνομικό καθεστώς της Καποδιστριακής περιόδου, ήταν όμως αδύνατο να παράσχει οποιαδήποτε προστασία στο χειμαζόμενο από τα άτακτα στρατεύματα, ληστές κλπ στίφη, λαό.

Η ισχύ της Κυβέρνησης – οι γαλλικές λόγχες – δεν εξερχόταν από τις πύλες του Ναυπλίου. Όλες πλέον οι ελπίδες είχαν εναποτεθεί στην άφιξη του Όθωνα.

 

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

 

Ο Όθωνας, ύστερα από πολυήμερο ταξίδι μέσω Αυστρίας και Ιταλίας, έφθασε στην Αγγλοκρατούμενη Κέρκυρα, απ’ όπου αναχώρησε για την Ελλάδα, αποβιβάσθηκε στις 25 Ιανουαρίου / 6 Φεβρουαρίου 1833 στο Ναύπλιο.

Η υποδοχή του στην τότε πρωτεύουσα έγινε σε κλίμα μεγάλου ενθουσιασμού και γενικής ευφορίας.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της εκλογής του, συνοδευόταν από το βαυαρικό στράτευμα, που έπρεπε να έχει μαζί του (3.500 άνδρες) και την τριπρόσωπη Αντιβασιλεία, την οποία αποτελούσαν ο κόμης Ιωσήφ – Λουδοβίκος φον Αρμανσπεργκ, ο ιππότης Γεώργιος – Λουδοβίκος φον Μάουερ και ο Ανώτατος Αξ/κός Κάρολος – Γουλιέλμος φον Χάιντεκ και η οποία θα ασκούσε προσωρινά την εξουσία μέχρι τις 20 Μαΐου / Ιουνίου 1835, οπότε θα ενηλικιωνόταν ο Όθων και θα αναλάμβανε μόνος του τη βασιλική εξουσία.

Στο διάγγελμα που απηύθυναν τα μέλη της Αντιβασιλείας – εξ ονόματος του Όθωνα – προς τον Ελληνικό λαό, όταν αφίχθησαν στην Ελλάδα, καθορίζονταν και οι στόχοι.

 

 

 

Ο Α Ν Θ Ρ Ω Π Ι Σ Μ Ο Σ

Ο Α Ν Θ Ρ Ω Π Ι Σ Μ Ο Σ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Μέσα στον πανανθρώπινο χώρο του ” κοινωνικού γίγνεσθαι”συντίθεται το σενάριο της ζωής κάθε ανθρώπου , ο οποίος ακολουθεί ένα ξεχωριστό και προσωπικό δράμα , μια πορεία με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά , με τις δικές της μοναδικές σημασίες.

Όπως είναι φυσικό , τα σενάρια αυτά είναι αναρίθμητα , όσα και οι άνθρωποι που συναντάμε στη πορεία της ζωής μας.

Οι πορείες είναι χωριστές και παράλληλες , πολλές φορές όμως εφάπτονται , τέμνονται.

Στις παράλληλες πορείες και ειδικότερα στα σημεία προσέγγισης , επαφής η τομής , τα ανθρώπινα πρόσωπα συναντώνται , επικοινωνούν , ανταλλάσουν εμπειρίες , επενεργούν αμοιβαία το ένα στο άλλο και ταυτίζονται ολοκληρωτικά. Μερικές φορές όμως απωθούνται , μένουν ψυχρά και αδιάφορα η περιχαρακώνονται στη μοναξιά τους.

Γενικά , μέσα στο δράμα της συναντησιακής στιγμής , το ανθρώπινο πρόσωπο μπορεί να διαδραματίσει έναν αξιόλογο η έναν ασήμαντο ρόλο στο σενάριο της ζωής του άλλου , ένα ρόλο με βαθιές επιδράσεις , το οποίου ο απόηχος διαρκεί όσο και η ζωή μας.

Εξ’ ορισμού η κοινωνία αποτελεί επικοινωνία ατόμων και προϋποθέτει την συμμετοχή και τις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων.

Ο άνθρωπος με ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση ολοκληρώνεται σαν χαρακτήρας και προσωπικότητά , υπηρετώντας τις διάφορες αξίες , γνωσιολογικές , ηθικές κ.λ.π. Συμβάλει τοιουτοτρόπως στην πρόοδο του πολιτισμού.

Ότι προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο επιστρέφει πάλι σ’ αυτόν , με την μορφή κοινωνικών αγαθών.

Εύλογο λοιπόν είναι , ότι ο κάθε νουνεχής πολίτης οφείλει να πορεύεται προς την υλοποίηση του ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ για τον άνθρωπο , είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο ηθικού περιεχομένου , καταξίωσης και αποδοχής , σε προσωπικό , οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο.

Διασφαλίζει και προασπίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα , καλλιεργεί τον σεβασμό σε πανανθρώπινες αξίες όπως η δικαιοσύνη , η αξιοκρατία , η ισότητα , η ισονομία και ενισχύει την αντίληψη ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Εξασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες μόρφωσης γιά όλους τους ανθρώπους και αντιμετωπίζεται η παιδεία , όχι ως μέσο κοινωνικής καταξίωσης ,αλλά ως μέσο προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.

Διαποτίζει τις σχέσεις πολίτη _ κράτους με αισθήματα αμοιβαίας υπευθυνότητας και περιορίζει δράσεις πελατειακές και αντιδημοκρατικές.

Είναι η έκφραση της ολοκληρωμένης αποστολής του ανθρώπου , στη ζωή .

Αποτελεί την ισορροπία , του είναι και του εγώ του επάνω στη γή , αφού μετά θάνατον ” ού παραμένει ο πλούτος , ού συνοδεύει η Δόξα ……Μακάρι οι ειρηνοποιοί ότι υιοί Θεού κληθήσονται.

Από τότε που οι άνθρωποι οργανώθηκαν σε κοινωνίες ,παρουσιάστηκε η ανάγκη θέσπισης ηθικών κανόνων , ώστε να εξασφαλίζεται ο αλληλοσεβασμός και η αρμονική συνύπαρξής τους.

Βέβαια , κάθε εποχή αναλόγως προς τις τάσεις , την ιδεολογία και την νοοτροπία που κυριαρχούν στην κοινωνία , καθώς και τα πιστεύω και τις ανάγκες της , διαφοροποιείται ως προς το βαθμό προσέγγισης αξιών και την αποδοχή τους , όπως είναι ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ.

Αντίθετα , σήμερα θεωρούμε αδιανόητα τέτοια φαινόμενα , σε μια εξελιγμένη κοινωνία του εικοστού πρώτου αιώνα.Ωστόσο στον εννοιολογικό του πυρήνα , ο όρος ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ παραμένει ο ίδιος.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ άπτεται της ηθικής , γι’ αυτό και το αίτημα για την ύπαρξή του είναι διαχρονικό.Από τότε που συνειδητοποιείται ο ανθρωπισμός ως αξία , αναδεικνύεται σε αξία απόλυτη.

Ολόκληρος ο ελληνικός πολιτισμός , όπως ανακύπτει από τις κύριες εκδηλώσεις του , την πολιτική , την τέχνη , την φιλοσοφία κ.λ.π. αντιμετωπίζει τον άνθρωπο όχι μόνο σα βιολογικό ον , αλλά σαν ον θεωρητικό , ανακαλύπτοντας την αξία του νου και του λόγου.

Τη φροντίδα για τον άνθρωπο και τη διάκρισή του αυτή , κληρονόμησε η Αρχαία Ελλάδα στον Χριστιανισμό , με τον οποίο πραγματοποιείται ιστορικά το” δεύτερο ” μεγάλο κίνημα , υπέρ των αξιών του ανθρωπισμού.

Σύμφωνα με τις αρχές του Χριστιανισμού , κυρίαρχη θέση στον άνθρωπο έχουν ο ψυχικός κόσμος και η ηθική τελείωση του.

Το πρώτο κέντρο του ανθρωπισμού υπήρξε η Φλωρεντία , χάρη στις μεγάλους ποιητές Δάντη , Πετράρχη ( που ίδρυσε και την πρώτη έδρα της ελληνικής , για το δάσκαλο του Λεόντιο Πιλάτο ) και τον Βακκάκιο.

Από την Ιταλία , το κίνημα ανθρωπισμού εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη.

Στην Ολλανδία με τούς Αγρίκολα και Έρασμος .Στην Γερμανία με τον Ιωάννη Ρευχλίνο , στη Γαλλία με τους Ιανό Λάσκαρη και Γουλιέλμο Βουδαίο , στην Αγγλία με το Θωμά Μώρο κ.λ.π.

ΧΩΡΙΣ. ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ. ΑΞΙΕΣ :

Αν ζει κανείς χωρίς ανθρωπιστικές αρχές , δεν είναι παρά σκουπίδι και στάχτη.

Ο Άνθρωπος είναι του κόσμου ο πολίτης _ Αντισθένης_ ( Κυνικός Φιλόσοφος 445_360 π.χ.).

Ο Άνθρωπος δεν είναι ότι γεννιέται , αλλά ότι γίνεται_Γκαίτε ( 1749_1832).

Η αξιοπρέπεια του πλησίον :

” Πάντα μου φαινόταν πολύ παράξενο , πώς ένας άνθρωπος θα μπορούσε να αισθάνεται τιμή , με την ταπείνωση των ομοίων του _Μαχάτμα Γκάντι ( 1689_1948).

Το ποιο δύσκολο από όλα είναι ν’ αρέσεις σε πολλούς _ _Δημοσθένης.

 

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος. Μητρόπουλος

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος

CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων.

Λέγοντας παιδεία δεν εννοούμε μόνο τη συστηματική σχολική παιδεία, αλλά κάθε στιγμή ζωής, όπου κάποια πνευματική δύναμη προσφέρει ένα άλλο νόημα, σε κάποιον που δεν το κατέχει. Αυτή η δύναμη μπορεί να είναι ο δάσκαλος, ο γονιός, ο φίλος, ο πολιτικός, ο κήρυκας, ο ηθοποιός. Μπορεί όμως να είναι και ένα τραγούδι, μια εικόνα, ένα μνημείο, ο μίσχος του άνθους.

Μιλώντας για παιδεία φτάνουμε πάντα στην εκπαίδευση, στο οργανωμένο από την πολιτεία σύστημα παροχής παιδείας στους πολίτες και στη γλώσσα, στην εθνική γλώσσα, απ’ όπου περνάει κάθε μορφή παιδείας και κάθε σύστημα

εκπαίδευσης.

Και μπορεί μεν η πνευματική, η νοητική, η συναισθηματική και η αισθητική καλλιέργεια του ανθρώπου, δηλαδή η παιδεία, να είναι γενικότερο προϊόν των ιδανικών, των αντιλήψεων και των αξιών που διέπουν την ζωή ενός έθνους, ωστόσο η παιδεία εδραιώνεται και οικοδομείται μέσα στο σχολείο, με το εκπαιδευτικό σύστημα θεσμικό και ανθρώπινο.

Η εκπαίδευση οφείλει να διαμορφώνει πολίτες υπεύθυνους, με γνώση και κρίση, πολίτες συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς την πολιτεία. Πρέπει να παρέχει ανθρωπιστική παιδεία και όχι στείρα και τυποποιημένη γνώση. Θα

πρέπει να στοχεύει στη διαμόρφωση ηθικών ανθρώπων με σφαιρική παιδεία.

Σήμερα όμως έχουμε στείρα αποστήθιση κατακερματισμένων γνώσεων, τυποποιημένη διδασκαλία και άγονο εγκυκλοπαιδισμό. Η εκπαίδευση όμως δεν ολοκληρώνεται μόνο από την ψυχρή και απολογιστική λογική της τεχνοτροπίας. Η εκπαίδευση πρέπει να διδάσκει, αλλά και να εμπνέει. Να οδηγεί στην εκμάθηση και όχι στη μάθηση.

Κραυγαλέο παράδειγμα αποτελούν τα πειράματα της εκπαίδευσης πάνω στην Ελληνική γλώσσα. Η μητέρα όλων των γλωσσών, η γλώσσα της σαφήνειας και της σοφίας κατάντησε να διδάσκεται σαν μια μηχανιστική γλώσσα. Με την εκπαίδευση όμως, όπως σήμερα έχει οργανωθεί στην Ελλάδα, επιτυγχάνεται η στοιχειώδης γνώση, που καθιστά τους ανθρώπους κρίκους της πραγματικής αλυσίδας και όχι σκεπτόμενους ανθρώπους, ανήσυχους για τα κοινά και το μέλλον τους.

Η εκπαίδευση είναι απλά ένας θεσμός κοινωνικοποίησης, αλλά αποτελεί βασικό μηχανισμό κοινωνικής επιλογής και ιδεολογικής εγχάραξης της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Η πρόσβαση στην εκπαίδευση και η πορεία στις διάφορες βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος, επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική τάξη, το φύλο, την εθνικότητα, τη φυλή και κάθε μορφής γενικότερα κοινωνικής διάκρισης.

Στο σημερινό καθεστώς έχουν περισσότερες ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά εργασίας οι κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων. Λίγοι όμως είναι εκείνοι που μπορούν να ανταποκριθούν για να αποκτήσουν μεταπτυχιακούς τίτλους. Το σύγχρονο μοντέλο μεταρρύθμισης που υποτάσσει την εκπαίδευση στις δυνάμεις της αγοράς, εντείνει αντί να αμβλύνει τα φαινόμενα της ανεργίας και της φτώχειας.

Παρά τις όποιες αρνητικές εκτιμήσεις για την επίδραση της εκπαίδευσης στον ανθρωπισμό του ανθρώπου, τα τελευταία χρόνια με την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ, διαμορφώνονται νέα δεδομένα με ευοίωνες προοπτικές για ουσιαστική προσφορά της εκπαίδευσης. Η πρακτική αυτή επιβλήθηκε μέσα από τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες, που διαρκώς μεταβάλλονται και εξελίσσονται.

Η εκπαίδευση και η κατάρτιση με τα νέα προγράμματα της ΕΟΚ γίνονται ολοένα και περισσότερο αναγκαίες συνιστώσες της προσωπικής ανάπτυξης και προόδου, για την πνευματική και κοινωνική συγκρότηση του ατόμου.

Πολλαπλασιάζονται διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, τα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που απευθύνονται σε ενήλικες και προσλαμβάνουν ποικίλες μορφές (επαγγελματική κατάρτιση ανέργων, ενδοεπιχειρησιακή κατάρτιση, επιμόρφωση, εξειδίκευση, προγράμματα που στοχεύουν στη διεύρυνση της γενικής παιδείας και μόρφωσης.

Ταυτόχρονα, δημιουργούνται θεσμοί εκπαίδευσης εξ αποστάσεως, που απευθύνονται σε όσους ανθρώπους αδυνατούν, για διάφορους λόγους, να είναι παρόντες στις εκπαιδευτικές αίθουσες.

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι τυχαίο ότι το έτος 1996 κηρύχτηκε “Ευρωπαϊκό έτος εκπαίδευσης και δια βίου κατάρτισης”. Λίγα χρόνια αργότερα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που έγινε σε επίπεδο πρωθυπουργών στη Λισσαβώνα, το 2000, τέθηκε ο στόχος να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο προσεχές μέλλον, η πιο ισχυρή κοινωνία της γνώσης.

Προσδιορίστηκαν δε οι εξής προτεραιότητες :

– Εξασφάλιση καθολικής και συνεχούς πρόσβασης στη μάθηση για την απόκτηση και ανανέωση των γνώσεων που απαιτούνται, για τη διαρκή συμμετοχή σε όλους τους τομείς της σύγχρονης δημόσιας ζωής.

– Αύξηση αποτελεσματικών μεθόδων και μάθησης καθώς και καταλλήλου περιβάλλοντος, για τη συνεχή εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα, σε μια σειρά από επίσημα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τονίστηκε ότι για να μπορεί ο σύγχρονος πολίτης να αντιμετωπίζει τις πολλαπλασιαζόμενες απαιτήσεις της επαγγελματικής ζωής, αλλά και την

αυξανόμενη πολυμορφία των κοινωνικών και πολιτισμικών καταστάσεων, χρειάζεται να διαθέτει ποικίλα προσόντα, που να αλληλοσυμπληρώνονται και να ανανεώνονται.

Χρειάζεται να διαθέτει αφενός εξειδικευμένες γνώσεις συνδεδεμένες με την απασχόληση και αφετέρου : Γενική παιδεία, ώστε να μπορεί να συλλαμβάνει το νόημα των κοινωνικών εξελίξεων και να αποκρυπτογραφεί πληροφορίες, να

συνδυάζει και να αναπτύσσει γνώσεις. Να έχει κριτήρια επιλογής και να μπορεί τελικά να κατευθύνεται αυτοδύναμα, μέσα στην πραγματικότητα.

Δίνεται έμφαση στη μετακίνηση, από τις γνώσεις στις “ικανότητες” και από τη “διδασκαλία” στη “μάθηση”, θέτοντας τον εκπαιδευόμενο στο επίκεντρο.

Μια τέτοια μετακίνηση συνεπάγεται ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν.

Η μάθηση που στηρίζεται στην εργασία, η μάθηση που κατευθύνεται από πρόγραμμα και η μάθηση που οργανώνεται σαν “κύκλος σπουδών”, είναι ιδιαίτερα χρήσιμες προσεγγίσεις.

Η ανάγκη για εφαρμογή νέων μεθόδων, που βασίζεται στη συμμετοχική εκπαίδευση και στη μάθηση μέσω της πράξης, ήταν επόμενο να θέσει υπό αμφισβήτηση τους παραδοσιακούς ρόλους και τις λειτουργίες των διδασκόντων, τόσο του σχολικού, όσο και του εξωσχολικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Το μοντέλο του διδάσκοντος που μετέφερε γνώσεις, δίδασκε, απεδείκνυε, εξηγούσε, δεν είναι αυτό που αντιστοιχεί στις σύγχρονες μεθόδους μάθησης.

Από τον ορισμό της παιδείας, μπορούμε να προσδιορίσουμε ότι συμβάλλει στην διαμόρφωση του πνεύματος και της συνείδησης και γενικότερα στην κοινωνική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Χαρακτηριστικά, ο Πλάτων θεωρεί ότι αποστολή της παιδείας είναι η αφύπνιση της συνείδησης και η στροφή της βούλησης προς το αγαθό. Ειδικότερα με την αγαθοποιό δύναμη της παιδείας και των γνώσεων, διευρύνεται η αντίληψη, ωριμάζει η σκέψη, οξύνεται η διάνοια, αναπτύσσεται η κρίση. Εκλεπτύνεται η συνείδηση, εξευμενίζονται τα συναισθήματα, εξημερώνονται τα ήθη, ενδυναμώνεται η βούληση, ισχυροποιείται ο χαρακτήρας.

Έχοντας λοιπόν πνευματική ωριμότητα και ηθική ανωτερότητα, οδηγούμαστε στην αλήθεια και την αρετή. Η αλήθεια, η αρετή, η βίωσή μας κατά λόγο δίκαιο, η ελευθερία και η καταξίωσή μας σαν αυτόνομες, δημιουργικές και ελεύθερες προσωπικότητες, αποτελούν την “εντελέχεια” της παιδείας.

Θεωρώντας την παιδεία σαν μεγάλο πνευματικό άθλημα και σαν υψηλό λειτούργημα, για να εκπληρώσει την λειτουργική της αποστολή, καλείται ο άνθρωπος να την δει σαν κοινωνικό φαινόμενο και κοινωνική αναγκαιότητα για την ανθρωπιστική του συμπεριφορά. Η ανθρωπιστική παιδεία είναι το μοναδικό μέσο, για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της άγνοιας, του φόβου και του δογματισμού. Γνώμονάς της είναι ο σεβασμός της σκέψης του νέου ανθρώπου.

Δεν προσπαθεί να την φυλακίσει σε καλούπια, ούτε να την εξοντώσει υποβάλλοντάς την σε μαρτυρία της καθημερινής σχολικής αποστήθισης.

Απεναντίας, στόχο της έχει να καλλιεργήσει τον κριτικό στοχασμό, τον προβληματισμό και την αμφιβολία. Η γενικότερη παιδεία πρέπει να έχει κοινωνικό και ανθρωπιστικό περιεχόμενο.

Κοινωνικό, με την έννοια ότι συνδέεται στενά με την κοινωνική πραγματικότητα και συνηθίζει το παιδί στην ομαδική και κοινωνική ζωή.

Ανθρωπιστικό, με την έννοια ότι πρέπει να καλλιεργεί στο μαθητή όλες εκείνες τις αξίες που θα τον κάνουν ν’ αγωνίζεται για το δικό του καλό, αλλά και για την ευημερία του συνόλου, για την καλυτέρευση των συνθηκών και της ποιότητας ζωής του κοινωνικού συνόλου.

“Σήμερα βιώνουμε μια κρίση ευρέως φάσματος και διεθνούς κλίμακας”, λέει σε κείμενό της αμερικάνικη εφημερίδα, το οποίο αναδημοσιεύει το περιοδικό “Κούριερ Ιντερνάσιοναλ” σε ένα μεγάλο αφιέρωμά του.

“Δεν μιλώ για την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008. Μιλώ για μια κρίση που περνά απαρατήρητη, η οποία όμως μακροπρόθεσμα μπορεί να αποβεί πολύ πιο επικίνδυνη για το μέλλον της Δημοκρατίας. Μια πλανητική κρίση παιδείας, γράφει η Αμερικανίδα φιλόσοφος Martha Ntissborn, στο νέο της βιβλίο “Not Sor Prasit : Why Democracy need the humanities”.

Αναζητούμε αγαθά που μας προστατεύουν, μας ικανοποιούν και μας ανακουφίζουν. Αυτό που ο Ινδός συγγραφέας και φιλόσοφος Ραμπντρανάθ Ταγκόρ αποκαλούσε ’’Το υλικό μας κάλυμμα’’.

Ωστόσο, φαίνεται πως λησμονούμε τις ικανότητες της σκέψης και της φαντασίας, που όμως κάνουν ανθρώπους των συναισθηματικών μας σχέσεων και όχι μόνο των ωφελιμιστικών. Αν η γνώση δεν αποτελεί εγγύηση καλής συμπεριφοράς, η άγνοια είναι σχεδόν σίγουρη εγγύηση κακής συμπεριφοράς.

Γι αυτό η παιδεία βοηθά στην ανάπτυξη των πνευματικών και ηθικών δυνάμεων των ατόμων και χαρίζει στη κοινωνία μέλη δημιουργικά σε όλους τους τομείς της πνευματικής, ηθικής και υλικής ζωής (Επιστήμες, δίκαιο, τέχνες,

επαγγέλματα και όλες τις οικονομικές δραστηριότητες).

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

Κείμενο του τ. Υπαρχηγού ΕΛ.ΑΣ κ. Δημητρίου Μητρόπουλου

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αλήθεια, πως μεγάλες ψυχές σαν τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον βλαστό της Αντιοχείας, δεν περνούν συχνά από το πρόσωπο της γης.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας πανηγυρικώς τιμά την μνήμη του μοναδικού αυτού πνεύματος, την 13η Νοεμβριου, κατά μετάθεση της πραγματικής ημερομηνίας του θανάτου του στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Ο μεγάλος αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 347 μ.Χ.

Πατέρας του ήταν ο στρατηγός Σεκούνδος και μητέρα του η Ανθούσα. Γρήγορα έμεινε ορφανός από πατέρα, και η μητέρα του – χήρα τότε 20 ετών – τον ανέθρεψε και τον μόρφωσε κατά τον καλύτερο χριστιανικό τρόπο.

Τόση ήταν η επιμέλεια και η επίδοση του Ιωάννη στην γνώση, που ο δάσκαλος του Λιβάνιος έμενε κατάπληκτος. Κι’ όταν αργότερα ρωτήθηκε, ποιόν θα άφηνε διάδοχο στην Σχολή, αδίστακτα απάντησε : “Ιωάννη, ει μη χριστιανοί αυτόν εσύλησαν.”

Δηλαδή τον Ιωάννη θα άφηνα, αν δεν τον είχαν κερδίσει οι Χριστιανοί.

Και ο νεαρός τότε σπουδαστής Ιωάννης, που αγαπούσε την μάθηση και επεδίωκε την γνώση, εκτιμώντας την ασύγκριτα μεγάλη αξία του Ευαγγελίου του Χριστού, έγινε πάνω απ’ όλα σπουδαστής της Αγίας Γραφής και κυριολεκτικά την κατέφαγε.

Ο Ιωάννης σπούδασε ρητορική, νομική όπως θα λέγαμε σήμερα, και φιλοσοφία.

Σε ηλικία 20 ετών, από τη θέση του συνηγόρου, τόσο εντυπωσίασε με την ευγλωτία του, ώστε χαρακτηρίστηκε απαράμιλλος Αριστέας του δικανικού βήματος.

Ο Χρυσορρήμων Πατριάρχης υπήρξε πολυεδρική χαρισματική φυσιογνωμία. Έτσι στο πρόσωπο του μπορεί να τιμά η ιστορία τον ανθρωπιστή, η Λογοτεχνία τον συγγραφέα, η Νομική τον δεινό ρήτορα και συζητητή, η Κοινωνική Πρόνοια τον οργανωτή της Φιλανθρωπίας και τον κοινωνικό εργάτη, η Παιδαγωγική τον εμπνευσμένο παιδαγωγό και η Ψυχολογία τον φωτισμένο ανατόμο της ανθρώπινης ψυχής.

Επί πλέον κληροδότησε στους χριστιανούς όλων των εποχών 1447 Λόγους και 249 Επιστολές.

Έτσι, 16 αιώνες μετά τον θάνατό του, έχουμε την ευλογημένη δυνατότητα να τον ακούμε μέσα από τα συγγράμματά του, μα και να τον ζούμε μέσα από τα κείμενα της Θείας Λειτουργίας του.

Επιζητούσε κάτι ουσιαστικότερο και υψηλότερο από μια επαγγελματική καριέρα. Αποσύρθηκε στο σπίτι του στην αρχή, στην έρημο αργότερα και επί 6 χρόνια ετοιμαζόταν με προσευχή και μελέτη, για το έργο του κηρύγματος.

Το 380 επανήλθε στην Αντιόχεια, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και μετά 5/ετία πρεσβύτερος. Με τον βαθμό αυτό υπηρέτησε τον άμβωνα και το έργο γενικότερα της Εκκλησίας επί 11 χρόνια.

Μιλούσε και κήρυττε για να κάνει προσιτά τα νοήματα του θείου λόγου στον λαό. Για να στηρίξει, όχι για να εντυπωσιάσει.

Η φήμη του γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της Αντιοχείας. Κι όταν το 398 πέθανε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ο χριστιανικός κόσμος έστρεψε το ενδιαφέρον του, στον Ιωάννη.

Πάρα την θέληση του, τον έφεραν βιαίως στην Κωσταντινούπολη, όπου χειροτονηθηκε Πατριάρχης, Επίσκοπος στον ενδοξότερο θρόνο.

Ο ιερός Χρυσόστομος γνώριζε πολύ καλά το έργο και την ευθύνη του ποιμένος της Εκκλησίας.

Μίλησε ανοιχτά εναντίον των συνεισάκτων (των γυναικών που συζούν με αγάμους), εναντίον της πλεονεξίας και του άδικου πλουτισμού, εναντίον της ασωτίας, της αλαζονείας, της κενοδοξίας, της αργολογίας, της επιορκίας, και γενικά της υβριστικής στάσης εναντίον στον Θεό.

Περιόρισε τις δαπάνες της Αρχιεπισκοπής, για να εξευρεθούν χρήματα για το φιλανθρωπικό της έργο και λειτούργησε συσσίτιο που παρείχε καθημερινά 7000 μερίδες, την ημέρα, ενώ ο ίδιος ζούσε ασκητικότατα.

Δίδασκε παρηγορούσε, νουθετούσε, υπερασπιζόταν αδικημένους, οργάνωνε ιεραποστολές στην Σκυθία, την Περσία και τη Φοινίκη.

Τα ανορθωτικά του όμως μέτρα για την Εκκλησία και η ελεγκτική του γλώσσα, η οποία δεν χαριζόταν ούτε στα ανάκτορα, προκάλεσαν την εχθρότητα και τον φθόνο πολλών δυσαρεστημένων.

Εξύφανον συκοφαντίες και εχάλκευσαν κατηγορίες, εναντίον του Ιωάννη και με κύριο μοχλό την φιλόδοξη αυτοκράτειρα Ευδοξία, τον εξόρισαν στην Κουκουσό, στα βάθη της Αρμενίας.

Τελικός σκοπός των εχθρών του ήταν η φυσική του εξόντωση, δηλαδή ο Θάνατός του, επειδή κι από τον τόπο της εξορίας του, ασκούσε τεράστια επιρροή στο λαό.

Και με την πρόφαση πως θα τον μετέφεραν σε άλλον τόπο, τον υποχρέωσαν να οδοιπορεί επί 3/μηνο άρρωστος, για να φθάσουν στην Πιτυούντα, “τόπον πανέρημον”, στην ανατολική πλευρά του Πόντου.

Μα ο ασθενικός Πατριάρχης οδοιπορούσε δύσκολα, χωρίς περιποίηση και κάτω από τις βλαστήμιες των στρατιωτών που βιάζονταν.

Μα ποτέ δεν ανέβηκε λόγος πικρός στα χείλη του. Κοντά στα Κόμανα, αναγκάστηκαν να διανυκτερεύσουν στο εκκλησάκι του Αγίου Βασιλίσκου.

Σωριάστηκε στις πλάκες της Εκκλησίας ο Χρυσορρήμων, που έσειε με τον λόγο του τον άμβωνα της Βασιλεύουσας, αδύναμος και κουρασμένος.

Μα ξαφνικά το πρόσωπο του έλαμψε. Είδε μπροστά του τον Άγιο Βασιλίσκο, που του είπε : “Θαρσεί , αδελφέ μου Ιωάννη, αύριο γαρ άμα εσώμεθα”.

Το πρωί ο Ιωάννης περιποιήθηκε όσο ήταν δυνατόν τον εαυτό του, ανασηκώθηκε, ντύθηκε στα λευκά και κοινώνησε τα Άχραντα Μυστήρια.

Ύστερα προσευχήθηκε και τελείωσε την ζωή του με την συνηθισμένη του φράση : “Δοξα τω Θεώ πάντων ένεκεν. Για όλα, “Δόξα Τω Θεώ”.

Έκανε το σημείο του Σταύρου και έμεινε νεκρός. Ήταν ημέρα του Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου του 407.

Τριάντα σχεδόν χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Πρόκλος, μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, μετέφερε τα ιερά οστά τού διδασκάλου του, κατά τρόπο πανηγυρικό στην Κωνσταντινούπολη. Απερίγραπτη ήταν η συγκίνηση του λαού και η ευλάβεια κατά την υποδοχή του λειψάνου.

Ακόμη συγκινητική ήταν η σκηνή, όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και η αδελφή του Πουλχερία, γονατιστοί και δακρυσμένοι, ζητούσαν από τον Άγιο συγχώρεση, για τα σφάλματα των γονέων τους, Αρκαδίου και Ευδοξίας που κατεδίωξαν τον Άγιο.

Έπειτα η πομπή, με επικεφαλής τους βασιλείς, κατέληξε στον ναό των Αγίων Αποστόλων, όπου έγινε η κατάθεση των λειψάνων.

Κατά την παράδοση, όταν ενεθρόνισαν το λείψανο του Αγίου εμφανίστηκε το χέρι του, που υψώθηκε, ευλόγησε τα πλήθη και ακούστηκε η φωνή του να λέει σε κλήρο και λαό “Ειρήνη πάσι”.

Ανατολή και Δύση, ανεκύρηξαν τον Ιωάννη “Οικουμενικόν διδάσκαλον, μέγιστο φωστήρα της οικουμένης, στύλον της Εκκλησίας, φως της αλήθειας, σάλπιγκα του Χριστού, των του Θεού σοφόν υποφήτην, θεοφόρον και θεοφιλή.”

Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “ΛΥΔΙΑ”

 

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

Κείμενο του τ. Υπαρχηγού ΕΛ.ΑΣ κ. Δημητρίου Μητρόπουλου

 

Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

Διάβασα κάπου……

Μία κυρία ρωτούσε κάποτε, πως θα έπρεπε να τακτοποιήσει γύρω από το τραπέζι τους προσκεκλημένους της, έτσι που ο καθένας να καθήσει σύμφωνα με την αξία του και κανένας να μην παρεξηγηθεί.

Τότε ο συνομιλητής της, της είπε :

“Αυτό καθόλου μη το σκεφτόσαστε :

Βάλτε τους όπως σας βολεύει καλύτερα, μιά που αυτοί, που έχουν σημασία, δεν θα παρεξηγηθούν και εκείνοι, που θα παρεξηγηθούν, δεν έχουν σημασία”.

Απόψεις :

Πράγματι, οι άνθρωποι που έχουν βάθος, που έχουν εσωτερική καλλιέργεια, που έχουν πνευματικότητα, δεν σκοντάφτουν, ούτε επιτρέπουν στον εαυτό τους να δημιουργούν προβλήματα, για πράγματα άνευ σημασίας .

Οι άνθρωποι που με διαφορετικά κριτήρια προσδιορίζουν την αξία του ανθρώπου, δεν ενοχλούνται από τις θέσεις, που θα καθίσουν και φυσικά, ούτε, που οι άλλοι θα τους τοποθετήσουν.

Διαθέτουν τόση αξιοπρέπεια, τόση απλότητα που μπορούν να χαίρωνται, όλες τις θέσεις το ίδιο.

Διαθέτουν τόσο ταπεινό φρόνημα, ώστε θεωρούν ποταπό να διεκδικήσουν την…. κενότητα.

Απεναντίας οι άνθρωποι χωρίς περιεχόμενο, οι άνθρωποι με αισθήματα μειονεκτικότητας, με στόχο “το φαίνεσθαι” και όχι “το είναι”, ανησυχούν, ενοχλούνται, φωνασκούν, θίγονται, θυμώνουν, όταν νομίζουν πως παραγκωνίζονται.

Όταν νοιώθουν πως η αξία τους, δεν τιμήθηκε δεόντως.

Και είναι κρίμα, γιατί μονίμως αισθάνονται αδικημένοι, μονίμως παραπονούνται, γκρινιάζουν και βέβαια, ούτε αγαπητοί είναι και φυσικά, γίνονται, φαιδροί.

Τι μεγαλείο η απλότης!

Τι εσωτερική ισορροπία το χιούμορ!

Τι άνεση δημιουργεί η εύκολη προσαρμοστικότητα σε θέματα απλά της καθημερινότητας, τι γλυκύτητα σκορπά η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ , τι ηρεμία φέρνει το ήθος.

Η ταπεινότητα είναι μια ανθρώπινη αρετή, που αποδίδεται σε κάποιον, που έχει αναπτύξει συνειδητοποίηση των δικών του περιορισμών και αδυναμιών και εργάζεται ανάλογα.

Είναι μιά αντίθετη αξία, για την υπερηφάνεια.

Ως αξία αναφέρεται σε μια ποιότητα του ατόμου, που “χαμηλώνει” τον εαυτό του μπροστά στους άλλους, επειδή αναγνωρίζει, την ίση αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, καθώς όλοι προέρχονται “από τη γη”.

Αυτή η τελευταία αίσθηση κάνει την ταπεινότητα, μια στάση που σχετίζεται, με τη αρετή της σεμνότητας.

Μπορεί να είναι ανθρώπινη ποιότητα, ανεξάρτητη από την οικονομική ή κοινωνική θέση :

Ένα ταπεινό άτομο, δεν ισχυρίζεται ότι είναι πάνω ή κάτω από κανέναν, αλλά ξέρει ότι, όλοι είναι ίσοι και κάθε ύπαρξη έχει τον ίδιο βαθμό αξιοπρέπειας.

Ο όρος “ταπεινός”, υπάρχει στη γλώσσα μας, από τον 17ο αιώνα.

Σημαίνει , μετριοπαθής, ήπιος και απαρατήρητος.

Αυτός είναι κάποιος, που δεν θέτει τη δική του προσωπικότητα, πάνω από τους άλλους.

Το Ήθος κατά τον Αριστοτέλη, αποδίδεται με αρνητικές ανθρώπινες εκφάνσεις, που πρέπει ν’ αποφεύγονται, όπως η κακία, η διαστροφή και η θηριωδία.

Η ηθική είναι κλάδος της φιλοσοφίας, που ασχολείται με την κρίση, την αντίληψη και τις πράξεις των ανθρώπων σχετικά με τη διάκριση καλού και κακού, δικαίου και αδίκου.

Όταν παίρνουμε τις ηθικές αποφάσεις, συχνά μας έρχεται στο μυαλό, ένας χρυσός κανόνας :

Να συμπεριφέρεσαι στους άλλους, με τον ίδιο τρόπο, που θα ήθελες και αυτοί να σου συμπεριφέρονται.

Ο φιλόσοφος Ralph Waldo Emerson, προσδιορίζει την αυθόρμητη συμπεριφορά, με την ψυχή του ατόμου :

Η συμπεριφορά και οι τρόποι είναι σαν ομολογίες, του ποιος πραγματικά είσαι.

Η ανθρώπινη συμπεριφορά, καθώς και άλλων οργανισμών, μπορεί να είναι κοινή, ασυνήθιστη, αποδεκτή ή μη αποδεκτή.

Οι άνθρωποι αξιολογούν την αποδοχή μίας συγκεκριμένης συμπεριφοράς, χρησιμοποιώντας κοινωνικά πρότυπα.

Σχετικά με την ηθική συμπεριφορά, οι άνθρωποι μπορεί να μην ακολουθούν πάντα πιστά τον “χρυσό κανονα”.

Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να δείχνουν πραγματικό ενδιαφέρον για τους άλλους, άλλοι μπορεί να επιδεικνύουν αυτό που λέμε “ηθικό οπορτουνισμό” όπου εξακολουθούν να θέλουν να δείχνουν ηθικοί απέναντι στους άλλους, αλλά θέλουν ταυτόχρονα να μεγιστοποιήσουν το δικό τους όφελος, δηλώνουν οι ερευνητές.

Σοφή, λοιπόν, η απάντηση του φίλου της οικοδέσποινας.

“Όσοι έχουν σημασία δεν παρεξηγούνται, όπου κι αν τους τοποθετήσεις, και όσοι παρεξηγούνται δεν έχουν σημασία”.

Ας είναι ένας καθρέπτης, λοιπόν, αυτό το κριτήριο για να προσέχουμε την συμπεριφορά μας.

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος

 

 

 

 

 

 

ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΛΟΓΑΚΙΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ

Κείμενο του τ. Υπαρχηγού ΕΛ.ΑΣ κ. Δημητρίου Μητρόπουλου

Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ λέει : ” ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΛΟΓΑΚΙΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ”

Είναι γεγονός πως οι Παροιμίες αποτελούν το αιώνιο βιβλίο της ηθικής κάθε λαού.

Όσο για τις ελληνικές, είναι μεγάλο το βιβλίο και είναι φωτεινό, γιατί οι Παροιμίες του είναι διαποτισμένες από το ήθος και την πίστι του.

” Τα πικρά λογάκια βγάζουν τα ματάκια”, λέει ο λαός μας, αλλά όχι μόνο.

Αλήθεια, όμως, γιατί επιτρέπουμε στον εαυτό μας, τα πικρά λογάκια?

Είναι, γιατί δεν αγαπούμε?

Είναι, γιατί είμαστε μικρόψυχοι?

Είναι, γιατί είμαστε ασυγκράτητοι και αφήνουμε θυμούς και ευθιξίες και πληγωμένους εγωισμούς, να βγάζουν πίκρα και δηλητήριο?

Είναι, γιατί ξεχνούμε τα δικά μας λάθη, τις δικές μας κακότητες και απαιτούμε από τους άλλους άψογη συμπεριφορά?

Είναι, γιατί είμαστε φθονεροί?

Είναι, γιατί μας λείπει η ευγένεια ψυχής και θέλουμε απλά να ξεθυμάνουμε πατώντας το πολυβόλο “γλώσσα”, χωρίς το φρένο της σύνδεσης και της Σοφίας?

Είναι, γιατί μας λείπει η διάκρισις και δεν ελέγχουμε τι λέμε και πως το λέμε, σε ποιόν το λέμε και αν είναι η ώρα να το πούμε?

Είναι, γιατί δεν απαιτούμε από τον εαυτό μας, να είναι τα λόγια μας αλατισμένα, νόστιμα, λόγια οικοδομής?

Είναι, γιατί δεν έχουμε καθρέπτη μας, τον Λόγο του Θεού :

“Πας λόγος σαπρός εκ του στόματος ημών μη εκπορευέσθω”?

Είναι, γιατί δεν συνηθίζουμε να ρωτούμε τον εαυτό μας το :

Και αν εγώ ήμουν στην θέση του, πως θα ήθελα να μου φέρονται οι άλλοι?

Γιατί δεν σκεπτόμαστε πόσο δηλητηριάζουμε τη μέρα του με την πίκρα μας, πόσο επηρεάζουμε την δημιουργικότητά του, πόσο δυσκολεύουμε και κάνουμε άχαρη την πορεία του?

Και τότε εμείς, πόσο χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε με τέτοιου είδους συμπεριφορές?

Ακόμη και αν έχουμε τα χίλια μύρια δίκαια με το μέρος μας, δεν υπάρχουν άλλοι τόσοι όμορφοι τρόποι επικοινωνίας, που και τον άλλον τον οικοδομούμε και τις σχέσεις μας δεν χαλούμε και το θέλημα του Θεού, δεν παραβαίνουμε?

Γι’ αυτό είναι, αναγκαία η καθημερινή μας προσευχή “Θου, Κύριε, φυλακήν τω στο μάτι μου”.

Στους κανόνες καλής συζήτησης, θα πρέπει να εντάξουμε ορισμένες σκέψεις, όπως :

Κάθε φορά μιλά ένα άτομο.

Ακούω προσεκτικά αυτόν που μιλά.

Δεν διακόπτω.

Ζητώ το λόγο, για να μιλήσω.

Εκφράζομαι με ευγένεια, όταν συμφωνώ – διαφωνώ με την άποψη του συνομιλητή μου.

Υποστηρίζω την άποψή μου, με επιχειρήματα.

Δίνω τον λόγο στον επόμενο.

Η λεκτική επιθετικότητα στην επικοινωνία :

Έχει γίνει αντικείμενο έρευνας, για να εξετάσει το βαθύτερο μήνυμα της επιθετικής συμπεριφοράς και του τρόπου επιβολής πάνω στις καταστάσεις.

Ο Ινφάντε και ο Ρίγκλεϊ (1986) έδωσαν τον ορισμό της λεκτικής επιθετικότητας, ως ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, που προδιαθέτει τα άτομα, να επιτεθούν στις προσωπικές αντιλήψεις των άλλων ανθρώπων, αντί η επιπλέον, στις θέσεις τους σε θέματα επικοινωνίας.

Η λεκτική επιθετικότητα :

Κυρίως εκλαμβάνεται ως μια καταστροφική μορφή επικοινωνίας, αλλά μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα.

Η λεκτική επιθετικότητα αποτελείται αντισταθμιστικά και από επικοδομητικές μορφές, που μπορεί να παράγουν την ικανοποίηση στις σχέσεις και καταστροφικές μορφές, που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στις σχέσεις.

Ο Ινφάντε και Γουίγκλλεϊ (1986) όρισαν ως επιθετική συμπεριφορά στη διαπροσωπική επικοινωνία, ως “ένα κοινό προϊόν των επιθετικών χαρακτηριστικών του ατόμου και του τρόπου, που το άτομο αντιλαμβάνεται τις επιθετικές αναστολές, στη δεδομένη κατάσταση.”

Ο κάθε άνθρωπος διαφέρει ως προς τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, είναι διαφορετική ύπαρξη όχι μόνο ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και σύμφωνα με τον ψυχισμό του, ενέχει διαφορετικές άμυνες, διαφορετική ιδιοσυγκρασία στα προβλήματα της καθημερινότητάς του.

Αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε όταν υπάρχουν όμοιες καταστάσεις και οι άνθρωποι τις αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο.

Δεν είναι λίγες οι φορές που παρατηρούμε πως η αντίδραση του καθενός διαφέρει.

Στη δημιουργία χαμηλής αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης, σημαντικό ρόλο παίζουν ορισμένες πρώιμες εμπειρίες που έχει ζήσει το άτομο, σε παιδική ηλικία ή εφηβεία και ορισμένες μετέπειτα, στην ενήλικη ζωή του.

Η λέξη αγάπη είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Μπορεί να αναφέρεται σε μια πληθώρα διαφορετικών συναισθημάτων, καταστάσεων και συμπεριφορών.

Η φιλική αγάπη έχει κυρία χαρακτηριστικά την κατανόηση, τη στοργή και τη σταθερότητα.

Η ικανότητα ν’ αγαπάς, εξαρτάται από την προσπάθεια και τη δύναμη σου ν’ απελευθερωθείς από το ναρκισσισμό και την απαγκίστρωση από την υπερπροστατευτική Μητέρα.

Εξαρτάται επίσης από την ωριμότητα, από την συναισθηματική κατάσταση, από τον δημιουργικό προσανατολισμό και από τις σχέσεις σου γενικά με τον κόσμο και τον εαυτό σου.

Πάνω απ’ όλα χρειάζεται πίστη στην αξία της αγάπης, καθώς και πίστη στην ευεργετική της επίδραση, στην ψυχική υγεία του ανθρώπου.

Μόνο αυτός που πιστεύει στον εαυτό του, μπορεί να είναι πιστός στους άλλους και συνάμα να προσφέρει, ώριμη αγάπη στους συνανθρώπους του.

Η ανθρώπινη ψυχή έχει μεγαλύτερη ανάγκη από το ιδανικό, παρά από το πραγματικό.

Με το πραγματικό ζει, με το ιδανικό υπάρχει. Λοιπόν θέλετε να λογαριάσουμε τη διαφορά :

Τα ζώα ζουν, οι άνθρωποι υπάρχουν : ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ.

Είναι αδύνατο να βελτιωθεί ο κόσμος, αν πρώτα δεν βελτιωθεί ο άνθρωπος : ΟΜΗΡΟΣ

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος Αντιστράτηγος ε.α. (τ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.)

 

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Κείμενο του κ. Δημητρίου Μητρόπουλου  Αντιστράτηγου ε.α. (τ. Υπαρχηγού ΕΛ.ΑΣ)

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ονομάζεται, η ψευδής κατηγορία, που διατυπώνει κάποιος για άλλο άτομο.

Η λέξη είναι σε χρήση ήδη από την αρχαία Ελλάδα και εμφανίζεται, για πρώτη φορά σε γραπτό λόγο, στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη.

Ο λεκτικός τύπος συκοφάντης είναι σύνθετος και παράγεται από το σ? κον+φάντης.

Συκοφάντης ήταν, λοιπόν, στα αρχαία χρόνια, εκείνος που έφερνε στο φως τα σύκα, που ήταν κρυμμένα μέσα στα ρούχα του κλέφτη.

Ο συκοφάντης και οι διαδίδοντες τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ συμμαχούν αυθόρμητα και ενεργούν κρυφά σε βάρος του συκοφαντημένου. Αλληλοσυμπληρώνουν το καταχθόνιο έργο τους.

Ο πρώτος χάνεται σιγά-σιγά, μέσα στους πολλούς συνεργάτες του.

Τους έχει πλέον, ως προπέτασμα καπνού, για να μην φαίνεται ότι αυτός ξεκίνησε τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ως πρωταγωνιστής και εκτεθεί στους άλλους.

Αποσύρεται για λίγο διάστημα από τη σκηνή της διαδόσεως των συκοφαντιών. Εξασφαλίζεται η ανωνυμία του μέσα στο πολλούς και χαίρεται, για το κατόρθωμά του.

Προς επιβεβαίωση των διαδιδομένων παραπέμπει στα λεγόμενα αυτών, που άκουσαν από άλλους τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ενώ αυτός πρώτος τα είπε.

Ισχυρίζεται, πλέον, ότι από άλλους άκουσε αυτά που λέγονται σε βάρος του εχθρού του.

Αρχίζει να συγχέει την αρχική μορφή της συκοφαντίας, επειδή προστέθηκαν σαν μπαχαρικά από τους άλλους και άλλα συκοφαντικά στοιχεία.

Η έκδοση της συκοφαντίας επε’στρεψε στα αυτιά του βελτιωμένη και επαυξημένη.

Κάποτε κατηγόρησαν κάποιον, ότι έκλεψε ολόκληρο φορτίο σταφύλια από ένα αμπέλι.

Η αλήθεια ήταν ότι αυτός είχε περάσει απλά από τον αμπελώνα, με τα πολλά σταφύλια και καθώς τα λαχτάρισε, εξέφρασε μεγαλόφωνα την επιθυμία να είχε ένα σταφύλι.

Ένας περαστικός που τον άκουσε, σκέφτηκε αυθαίρετα ότι εφόσον τα επιθύμησε τόσο πολύ, σίγουρα θα έκοψε και κανένα σταφύλι, για να τα δοκιμάσει και διέδωσε τη σκέψη του αυτή, υπό μορφή βεβαιότητας σε άλλους.

Τούτοι με τη σειρά τους διέδωσαν σε τρίτους ότι αυτός τον οποίον αφορούσε το σχόλιο, μάζεψε ένα καλάθι σταφύλια από ξένο αμπέλι.

Από στόμα σε στόμα, έφθασε τελικά στα αυτιά εκείνου του πρώτου περαστικού, που αυθαίρετα μίλησε υποθετικά για την κλοπή ενός σταφυλιού, ότι αυτός τον οποίο αφορούσε το σχόλιο, έκλεψε ένα ολόκληρο φορτίο.

Το πίστεψε και άρχισε να διαδίδει τη νέα επαυξημένη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ.

Δυστυχώς, η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, διαδιδόμενη από τον ένα στον άλλο, παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Είναι αδύνατο να βρεις άκρη, από που ξεκίνησε, ποιος και πόσο την επαύξησε.

Ομοιάζει, πλέον, η μορφή της με τον πίνακα της ζωγραφικής, που τοποθετείται σ’ εναν κεντρικό δρόμο, για να προσθέτει και να αφαιρεί, δικά του χρώματα, οποίος περαστικός το επιθυμεί.

Το περιεχόμενο της συκοφαντίας διαμορφώνεται ανάλογα, με την κακία, την επιπολαιότητα και τη νοσηρή φαντασία των ανθρώπων που θα την διαδώσουν παραπέρα.

Σωστά λέει η λαϊκή παροιμία για τη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ότι είναι “καλύτερα το μάτι να βγεί πάρα το όνομα, ν’ ακουστεί”.

Ο Θεός να σε φυλάει από συκοφάντες.

Ο ψίθυρος της συκοφαντίας, σαν το νερό που διεισδύει στα υδροπερατά πετρώματα (στα κενά μέρη αυτών), προχωρεί και απλώνεται σιγά σιγά παντού.

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ εισχωρεί εντός ολίγων ημερών, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Σκορπάει σαν το νερό κάτω από την ψάθα.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ

Οι συνέπειες της διαβολής και της συκοφαντίας στην προσωπικότητα πολλών ανθρώπων, οικογενειών και φίλων, αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία είναι τρομερές.

Οικογένειες αναστατώθηκαν και διαλύθηκαν. Μάλωσαν γονείς με τά παιδιά τους, αδελφοί με τους αδελφούς τους και οι σύζυγοι μεταξύ τους.

Αντάλλαξαν ύβρεις, αλληλοεκδικήθηκαν και γκρέμισαν την οικογενειακή τους ευτυχία, επειδή κάποιος διαβολέας συκοφάντης, εισχώρησε στα οικογενειακά τους.

Πολλές μακροχρόνιες φιλίες διαλύθηκαν.

Γείτονες και συγγενείς διαιρέθηκαν σε παρατάξεις, αλληλομισήθηκαν φοβερά, διότι μπήκε ανάμεσα τους κάποιος ραδιούργος συκοφάντης, που δηλητηρίασε τις ψυχές τους.

Ευτυχισμένα ανδρόγυνα θρήνησαν το νοικοκυριό τους, που διαλύθηκε εξ αιτίας των συκοφαντιών και πλήγωσαν ανεπανόρθωτα τις αγνές ψυχές των παιδιών τους, με το διαζύγιο τους.

Άνθρωποι τίμιοι, με αρχές και ανώτερα ιδανικά, που ήταν άξιοι ιδιαίτερα τιμητικής διακρίσεως για το κοινωνικό τους έργο και για την ενάρετη ζωή τους συκοφαντήθηκαν από κακούς στη ψυχή συνανθρώπους τους.

Πόσες καρδιές τραυματίστηκαν και πόνεσαν από τις τρομερές συκοφαντίες!

Πόσα βαθειά ανεπούλωτα τραύματα δημιουργήθηκαν, σε πολλές ψυχές, για όλη τη ζωή τους!

Πόσοι τίμιοι έφθασαν σε απονενοημένες ενέργειες εκδικήσεως ή και αυτοκτονίας!

Ο Μ. Βασίλειος συκοφαντήθηκε από τον Ευστάθιο της Σεβάστειας, ότι δήθεν συμφώνησε, με τις απόψεις του αιρετικού Απολλιναρίου.

Στην αρχή δεν ήθελε να πιστέψει ότι ο Ευστάθιος, μαζί με τους όμοιους του οργάνωσαν αυτές τις συκοφαντίες εναντίον του.

Όταν πείστηκε ότι αυτοί τον συκοφάντησαν, δεν απάντησε αμέσως, επειδή έλπιζε ότι θα τις ανακαλέσουν. Στενοχωρήθηκε πάρα πολύ περιμένοντας τρία χρόνια, να ομολογήσουν την αλήθεια.

Επειδή δεν μετανόησαν οι συκοφάντες του, αναγκάστηκε να γράψει επιστολή προς τον Ευστάθιο το Σεβαστιανό, για να ξεχυλίσει την οδύνη, που είχε κλεισμένη, στο βάθος της καρδιάς του, λέγοντας τα παρακάτω :

“ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ άνδρα ταπεινά και περιφέρει πτωχόν. Ει’ ούν τοσούτον το εκ συκοφαντίας κακόν, ώστε και τον τέλειο ήδη κατάγειν από του ύψους και τον πτωχόν.”  (Μ. Βασίλειος, 223η επιστολή προς τον Ευστάθιο τον Σεβαστιανόν. ΕΠΕ. 2.68.Μίγνι 32.821ΑΒ).

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ και τον τέλειο ως προς τη γνώση της αλήθειας άνδρα ταπεινώνει και τον πτωχό, το μη τελειοποιημένο κατά τον εσωτερικό άνθρωπο, τον ταράσσει.

Τόσο μεγάλο είναι το κακό της Συκοφαντίας, που μπορεί να κατεβάσει από το ύψος του και τον πιο τέλειο ως προς την αλήθεια άνθρωπο, αλλά και τον πτωχό ως προς τη γνώση της αλήθειας.

Πηγή : Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό  “ΛΥΔΙΑ”.

Σας Ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος  Αντιστράτηγος ε.α. (τ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ)

 

Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΟΥ

Κείμενο του κ. Δημητρίου Μητρόπουλου  Αντιστράτηγου ε.α. (τ. Υπαρχηγού ΕΛ.ΑΣ)

Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΟΥ

Ο διπλανός μου! Αυτός που περπατά στο πλάι μου. Αυτός με τον οποίο συναντήθηκα μια μέρα κι από τότε διανύουμε μαζί ένα μεγάλο μέρος, από το μήκος του δρόμου της ζωής.

Αυτός με τον οποίο μοιράζομαι το πλάτος του δρόμου, στην πορεία της ζωής. Δίπλα – δίπλα…..

Ο διπλανός μου! Ο / Η σύζυγος, ο συγγενής, ο συνάδελφος, ο γείτονας. Άραγε πόσο τον γνωρίζω? Πόσο αφουγκράζομαι τον πόνο του, πόσο συμμετέχω στη χαρά του?

Ποιά Θέση του έχω δώσει στην ζωή μου? Είναι φίλος ή εχθρός? Ξένος ή αδελφός? Μήπως στέκομαι δίπλα του απλώς από το φόβο της μοναξιάς?

Ο διπλανός μου…? Τι τέλος πάντων σημαίνει για μένα? Αν είναι ο πλησίον του Ευαγγελίου, τότε αναγνωρίζω τις ευθύνες μου. Οφείλω να δείξω συμπαράσταση, να προσφέρω υπηρεσίες, να σκύψω, για να τον σηκώσω, αν κάποιο εμπόδιο τον κάνει να σκοντάψει και να πέσει…..

Πρέπει να μάθουμε να εκτιμάμε τους συνανθρώπους μας και να σεβόμαστε τις ανάγκες τους.

Μπορεί σήμερα να μη χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός, αλλά ποτέ κανένας δεν ξέρει, πως έρχονται τα πράγματα.

Η συμπαράσταση και η αλληλοβοήθεια είναι καλό να γίνουν μέρος της καθημερινότητας μας.

Πως θα απαντήσουμε, όταν χρειαστεί να μας παρέχει κάποιος βοήθεια, όταν εμείς δεν την έχουμε προσφέρει ποτέ?

Και η βοήθεια δεν είναι κατ’ ανάγκη πάντα οικονομική. Μπορούμε να προσφέρουμε, με τα λόγια μας, με μια αγκαλιά η πολύ απλά να ακούσουμε το πρόβλημα του συνανθρώπου μας, κοιτώντας τον στα μάτια και να δείξουμε κατανόηση.

Πάντα υπάρχει ελπίδα και αισιοδοξία αρκεί να πηγάζει από μέσα μας και να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στις δυνατότητές του, τις οποίες πιθανότατα δεν έχουμε ανακαλύψει.

Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και έτσι πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε.

Τα εμπόδια και οι δυσκολίες, εμφανίζονται στο δρόμο μας πολλές φορές. Έρχονται όμως για κάποιο σκοπό. Για να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να κινητοποιηθούν όλες μας οι δυνάμεις, ψυχικές και σωματικές.

Καταναλωνόμαστε σε ανούσια πράγματα και έτσι χάνουμε την ουσία.

Οι άνθρωποι που εμφανίζονται στη ζωή μας διαφορετικοί σε, κάθε δεδομένη στιγμή, παίζουν και αυτοί το δικό τους ρόλο.

Έρχονται να μας διδάξουν, αυτά που οι ίδιοι έχουν βιώσει και να μας προστατέψουν, με τον τρόπο τους.

Την αλληλοβοήθεια και καλοσύνη σαν έννοιες τις έχουν μέσα τους και προσπαθούν να τις μεταδώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ας μάθουμε να μοιραζόμαστε και ας μπούμε στη διαδικασία της σκέψης και του προβληματισμού. Όπως φερόμαστε στους άλλους, έτσι θα φερθούν και σε εμάς.

Να κάνουμε το καλό, χωρίς να έχουμε στο μυαλό μας την ανταπόδοση.

Αλληλοβοήθεια και αλληλοσυμπαράσταση, σημαίνει επίσης έχω την καλή θέληση και διάθεση να βοηθήσω, γιατί μέσα από αυτό, θα βοηθηθώ και εγώ.

Η αλληλοβοήθεια και προσφορά είναι ισότιμη με την αγάπη. Αν δεν αγαπήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, κανένας δεν πρόκειται να το κάνει για εμάς. Ας απλώσουμε λοιπόν το χέρι μας, ας ανοίξουμε την καρδιά μας και η επόμενη ημέρα σίγουρα δεν θα είναι όπως οι άλλες.

Όταν κάνεις κάτι καλό για κάποιον, ενισχύεις τον αυτοσεβασμό σου και νοιώθεις την ιδιαίτερη χαρά που έχουν, όσοι προσφέρουν.

Ενισχύεται η αυτοεκτίμηση σου, γιατί η πράξη της προσφοράς, σου δημιουργεί συναισθήματα ικανοποίησης και πληρότητας.

Όταν προσφέρεις χωρίς ιδιοτέλεια, χωρίς να περιμένεις ανταμοιβή, απαλλάσσεται αυτομάτως από τα δεσμά των κοινωνικών συμβάσεων. Είσαι ελεύθερος.

Όταν προσφέρεις, δίνεις χαρά και αυτό σου μεταφέρει ευχάριστα συναισθήματα. Χαίρεσαι κι εσύ, όταν κάνεις χαρούμενο κάποιον άλλο, που το έχει ανάγκη.

Ένα δικό του χαμόγελο, σε αναπτερώνει.

Το δίδαγμα που αναδύεται όταν προσφέρεις ανθρωπιστική βοήθεια είναι να μάθεις να ζεις με απλό τρόπο, εκτιμώντας τα μικρά καθημερινά πράγματα και προστατεύοντάς τα, ώστε να τα διατηρήσεις και στο μέλλον.

Σε εποχές λατρείας του ατομικισμού, η προσφορά στον συνάνθρωπο, μας σπρώχνει σε πράξεις, που δίνουν διέξοδο στα προβλήματα που γεννιούνται, από την εθελοτυφλία των σύγχρονων κοινωνιών, από τις αδυναμίες του κράτους και την απουσία μέριμνας, για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Τελικά, αν στραφούμε στο “εμείς”, θα νιώσουμε την παν ανθρώπινη αξία της αγάπης για τον συνάνθρωπο.

Ο εγωκεντρισμός δεν μας προσφέρει σε καμία περίπτωση τη δυνατότητα εξέλιξης.

Μέσα από το “εμείς”, ανακαλύπτουμε συνεχώς νέες πλευρές του εαυτού μας, γεγονός που βοηθά στην αυτογνωσία μας.

Ο διπλανός μου, λοιπόν, δεν είναι πρόσωπο αδιάφορο για μένα και το μέλλον μου. Αντίθετα. Είναι το σημαντικότερο κομμάτι της ζωής μου. Μακάρι σύντομα να εκτιμήσω το ρόλο του. Θα έχω κάνει την εξυπνότερη κίνηση….

Σας ευχαριστώ

Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντιστράτηγος ε.α. (τ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ)

 

Η Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Διεθνής Ημέρα η 25η Νοεμβρίου.

 (Άρθρο του Αντ/γου ε.α. Χριστολουκά Νικολάου)*

Η βία κατά των γυναικών δεν περιορίζεται μόνο στη γνωστή εκδοχή της ενδοοικογενειακής βίας, σωματικής και ψυχολογικής, αλλά πολλές φορές παίρνει ιδιαίτερες μορφές όπως, η εμπορία στο σεξουαλικό σκλαβοπάζαρο (trafficking), οι εξαναγκαστικοί γάμοι, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις σε κάθε χώρο, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων,  οι βιασμοί, η παρενοχλητική παρακολούθηση (stalking) και τέλος η γυναικοκτονία. Ακόμα ιδιαίτερη περίπτωση είναι οι βάναυσες βιαιοπραγίες κάθε είδους σε αιχμαλωσίες μετά από πόλεμο. Στις μέρες μας γυναίκες και κορίτσια συχνά εκτίθενται σε σοβαρές μορφές βίας που συνιστούν κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ενδοοικογενειακή βία επηρεάζει τις γυναίκες σε δυσανάλογο βαθμό, παρόλο που και άνδρες μπορούν να αποτελέσουν θύματα τέτοιας μορφής βίας. Όσον αφορά τα παιδιά, αυτά είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ακόμη κι όταν είναι μάρτυρες βίας στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Στη χώρα μας η υφέρπουσα «κουλτούρα» της ανοχής σκέπαζε για πολλά χρόνια έμφυλες στερεοτυπικές συμπεριφορές και βίαιες πρακτικές συζυγικής ή μη συμβίωσης. Τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών δεν είναι καινοφανή, αλλά αποτελούν ένα διαχρονικό σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα για την αντιμετώπιση του οποίου είναι αναγκαία η συνεργασία όλων. Τον τελευταίο καιρό, η ελληνική κοινωνία, με επιταχυνόμενο γενναίο βηματισμό, ξεκίνησε πορεία εξόδου από τη σιωπή, τον φόβο και την ανασφάλεια. Η απερίφραστη καταδίκη κάθε συμπεριφοράς που προκαλεί σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική βλάβη ή πόνο στις γυναίκες άρχισε να ωριμάζει και να δημιουργεί βάσεις ενωμένης αντίδρασης. Θετικό είναι, ότι σήμερα, στόματα που ήταν κλειστά, ακόμη και για χρόνια, βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν και να αποκαλύψουν κακοποιητικές συμπεριφορές.

Η αύξηση των καταγγελιών για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καταγράφηκε και στην 2η ετήσια έκθεση για τη βία κατά των γυναικών που παρουσίασε στη Βουλή η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για τη Δημογραφική Πολιτική και την Οικογένεια, Μαρία Συρεγγέλα. Όμως και τώρα, ένας πολύ σημαντικός αριθμός περιστατικών δεν καταγγέλλεται. Τα θύματα είναι περισσότερα, κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει τον ακριβή αριθμό τους, ιδιαίτερα της λεκτικής και της ψυχολογικής βίας. Κράτη, αρχές και δομές πρόνοιας, δεν μπορούν να γνωρίζουν και να καταγράψουν, περιστατικά που συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες. Σύμφωνα με τη 2η αυτή ετήσια έκθεση του έτους 2020, 4.264 γυναίκες κατήγγειλαν πως υπήρξαν θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Το 64,1% των θυμάτων ήταν γυναίκες (3.046 γυναίκες) που βρίσκονταν σε συντροφική σχέση με τους δράστες είτε κατά τη διάρκεια τέλεσης του αδικήματος είτε κατά το παρελθόν. Ειδικότερα, 1.859 θύματα ήταν γυναίκες σύζυγοι των δραστών, 481 γυναίκες τέως σύζυγοι, 459 γυναίκες μόνιμοι σύντροφοι, 238 γυναίκες τέως σύντροφοι και 9 γυναίκες είχαν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με τον δράστη. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι το 2020 καταγράφηκαν 2.350 περιστατικά γυναικών θυμάτων σωματικής ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και 2.494 περιστατικά γυναικών θυμάτων ψυχολογικής ενδοοικογενειακής βίας. Σε όλες τις περιπτώσεις, χαρακτηριστικό τραγωδίας αποτελεί ο φόβος κινδύνου της ζωής του θύματος και η αδυναμία διαφυγής του που το εξαναγκάζει να υπομένει τη βία σε μία σχέση. Στο θύμα της κατηγορίας αυτής η βοήθεια είτε αργεί, είτε δε φθάνει ποτέ, καθώς φοβάται να μιλήσει και από τις αναστολές της απειλής κακού δεν απομονώνεται κοινωνικά ο θύτης.

Ο δρόμος εξασφάλισης στις γυναίκες ενός περιβάλλοντος απαλλαγμένο από τον φόβο της κακοποίησης και των κοινωνικών διακρίσεων είναι ακόμα μακρύς. Εκτιμάται ότι η καταπολέμηση της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας είναι πλέον αναγκαία δράση ευθύνης των ίδιων των πολιτών, αλλάζοντας ατομικές και οικογενειακές νοοτροπίες και στερεότυπα και δημιουργώντας έναν κόσμο ισότητας, αξιοπρέπειας, δημοκρατίας και ελευθερίας. Η πολιτική βούληση και το νομοθετικό πλαίσιο τείνουν, τώρα, παράλληλα στη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο απαιτείται συγκεκριμένη δράση παιδείας, πρόνοιας και πολιτισμού με σκοπό την ενημέρωση στην οικογένεια, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και σε κάθε άλλη οργανωμένη συλλογικότητα.

Είναι βέβαιο ότι κάθε ανάληψη πρωτοβουλιών στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας σε βάρος των γυναικών πρέπει να έχει τόσο ψυχοκοινωνική στόχευση, με έμφαση στους κανόνες ομαλής συμβίωσης και ελευθερίας έκφρασης της προσωπικότητας, όσο και διάχυτα μηνύματα έντονης αποδοκιμασίας του θύτη και πλήρους στήριξης και προστασίας του θύματος. Η μηδενική ανοχή, απέναντι στα περιστατικά βίας κατά των γυναικών, η προστασία τους και η δημιουργία ισχυρού πλέγματος πρόληψης είναι οι βασικοί πυλώνες ανάσχεσης της κακοποίησής τους με πράξεις και παρεμβάσεις πολιτείας και πολιτών.

Η πρόληψη της βίας κατά γυναικών αποτελεί έναν δύσκολο και δισεπίλυτο γρίφο. Απαιτεί αλληλένδετο συντονισμό δράσεων στην οικογένεια, στο σχολείο, στο χώρο εργασίας αλλά και στο σύνολο της πολυεπίπεδης  κοινωνίας. Μόνες,  η καλύτερη διαχείριση καταγγελιών και η θετική και αποτελεσματικότερη προστασία θυμάτων, δεν αρκούν για τη μείωση ή την εξάλειψη. Η βία ξεριζώνεται με επέμβαση στα αίτια που τη δημιουργούν και με εναντίωση στην «κουλτούρα» του ισχυρού και του στερεότυπου της υποδεέστερης θέσης της γυναίκας που την υποβόσκουν και τη στηρίζουν. Η πρόληψη θέλει δυναμική υγιών κοινωνικών συνόλων με συμμετοχή και πειθώ για την περιστολή κάθε επικυριαρχίας και διακρίσεων κατά των γυναικών από τους άνδρες. Οι κακοποιημένες γυναίκες θα είναι πάντα θύματα βίας. Η βία είναι θέμα επιλογής και συμπεριφοράς και μόνο αυτός που την ασκεί έχει την ευθύνη της κακοποίησης.-

 (*) Ο Αντ/γος ε.α. Χριστολουκάς Νικόλαος, τέως Πρόεδρος του ΤΕΑΠΑΣΑ, είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

 

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η  –  Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Σ Η

Ο Πρόεδρος και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

 σας ενημερώνουν  

 ότι η εκδήλωση κοπής της  Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας 2022 του Συνδέσμου μας  ΔΕΝ  θα πραγματοποιηθεί λόγω έξαρσης της πανδημίας (μετάλλαξη όμικρον – Covid-19)

Ο Πρόεδρος

Νικόλαος Χριστολουκάς

Αντιστράτηγος ε.α.

 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ

 

Ο Πρόεδρος και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

 ΣΑΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ  

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2022

Μεταβίβαση Κύριας Σύνταξης λόγω Θανάτου Συνταξιούχου

ΠΡΟΣΟΧΗ – ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΥΡΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Στην ιστοσελίδα του e-ΕΦΚΑ μέσω της Ηλεκτρονικής Υπηρεσίας Υποβολής Αίτησης Συνταξιοδότησης, δίνεται η δυνατότητα στους ασφαλισμένους να υποβάλλουν ηλεκτρονικά την Αίτηση Απονομής Σύνταξης για Μεταβίβαση Κύριας Σύνταξης Λόγω Θανάτου Συνταξιούχου.

Δυνατότητα υποβολής ηλεκτρονικής αίτησης μεταβίβασης σύνταξης λόγω θανάτου συνταξιούχου, έχουν οι ασφαλισμένοι που προέρχονται από τους φορείς που εντάχθηκαν στον e- ΕΦΚΑ.

Μεταβίβαση Κύριας Σύνταξης Λόγω Θανάτου Συνταξιούχου.

 Βήματα :

e-efka–> ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ–> Ηλεκτρονική Υπηρεσία Υποβολής–> Αίτησης Συνταξιοδότησης.

Δείτε τις οδηγίες χρήσης εδώ—>  Οδηγίες Χρήσης Μεταβίβασης Κύριας Σύνταξης Λόγω Θανάτου

 

Εγκύκλιος σχετικά με την Εθνική σύνταξη και τις συντάξεις χηρείας

Mε εγκύκλιο του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Πάνου Τσακλόγλου, παρέχονται διευκρινίσεις ως προς την εφαρμογή του Ν. 4387/2016 και αφορούν τα εξής ζητήματα, (για τα οποία είχε ζητήσει εξηγήσεις ο ΕΦΚΑ) :

Εγκύκλιος σχετικά με την Εθνική σύνταξη και τις συντάξεις χηρείας

Ζήτημα 1 :  έκαστος δικαιούται ΜΙΑ  ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ.

Σε περίπτωση που υπάρχουν  δικαιούμενες πολλαπλές εθνικές συντάξεις, δηλαδή  όταν συντρέχει σώρευση περισσότερων της μιας εθνικών συντάξεων από ίδιες ή διαφορετικές αιτίες βάσει του νόμου, η θέσπιση της εθνικής σύνταξης (επιπλέον της ανταποδοτικής σύνταξης) αποσκοπεί στη διασφάλιση ενός κατώτατου ποσού σύνταξης για κάθε κατηγορία συνταξιούχων του e-ΕΦΚΑ. Στο πνεύμα αυτό, η εθνική σύνταξη χρηματοδοτείται απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό. Συνεπώς, εκ της ίδιας της φιλοσοφίας και αρχιτεκτονικής της εθνικής σύνταξης και, πάντα, σύμφωνα με τον νόμο, δεν επιτρέπεται η σώρευση περισσοτέρων της μιας εθνικών συντάξεων στο ίδιο άτομο.

Σε εφαρμογή του νόμου, όταν ένας ασφαλισμένος δικαιούται περισσότερες της μιας συντάξεις από οποιαδήποτε αιτία (γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου), του χορηγείται μία μόνο εθνική σύνταξη, που δεν μπορεί να υπερβαίνει (μεμονωμένα ή ως άθροισμα εθνικών συντάξεων από διαφορετικές αιτίες) το ανώτατο όριο μίας πλήρους εθνικής σύνταξης (384 ευρώ). Ο κανόνας αυτός ισχύει και εφαρμόζεται, ανεξαρτήτως της προέλευσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος (εξ ιδίου δικαιώματος ή κατά μεταβίβαση) και σε οποιονδήποτε συνδυασμό σώρευσης.

Ζήτημα 2 : Το ανώτατο και το κατώτατο όριο σύνταξης, λόγω θανάτου

Το συνολικό ποσό των κατά μεταβίβαση συντάξεων που καταβάλλονται στα δικαιοδόχα πρόσωπα (σύζυγος, τέκνα), λόγω θανάτου του συνταξιούχου, δεν μπορεί να υπερβαίνει τη σύνταξη του θανόντος. Αντιστοίχως, το ποσό του συνόλου των κατά μεταβίβαση συντάξεων που καταβάλλονται στα δικαιοδόχα πρόσωπα δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο των 360 ευρώ.

Εξαίρεση αποτελούν τα ορφανά τέκνα και από τους δύο γονείς, στα οποία το κατώτατο όριο δεν επιμερίζεται, αλλά το καθένα λαμβάνει τουλάχιστον το κατώτατο όριο.

Ζήτημα 3 : Το πλήθος δικαιωμάτων σε ανταποδοτική σύνταξη επί σώρευσης συντάξεων διαφορετικής αιτίας στο πρόσωπο του θανόντος.

Σε περίπτωση θανάτου συνταξιούχου που ελάμβανε δύο ανταποδοτικές συντάξεις, το δικαίωμα των δικαιοδόχων στη σύνταξη του θανόντος είναι ενιαίο και αδιαίρετο, ανεξαρτήτως του πλήθους και του είδους των δικαιωμάτων που μεταβιβάζονται από τον θανόντα.

Ζήτημα 4 :Οι συντάξεις χηρείας, μετά την πρώτη τριετία.

Α-Για τα τρία πρώτα χρόνια, μετά τον θάνατο του συνταξιούχου, καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο ολόκληρη η σύνταξη χηρείας, η οποία ισούται με το 70% της σύνταξης του θανόντος.

Β-Οι κανόνες σώρευσης της εθνικής σύνταξης, όπως αναλύθηκαν παραπάνω, εφαρμόζονται απαρέγκλιτα.

Γ-Με το πέρας της πρώτης τριετίας, η σύνταξη προσαρμόζεται και καταβάλλεται :

Γ1-το ήμισυ αυτής, (δηλαδή το 35% της σύνταξης του θανόντος), εφόσον ο επιζών εργάζεται ή αυτοαπασχολείται ή λαμβάνει σύνταξη από οποιαδήποτε άλλη πηγή.

Γ2-Εάν ο επιζών σύζυγος είναι ανάπηρος σε ποσοστό τουλάχιστον 67%, εξακολουθεί να λαμβάνει ολόκληρη τη σύνταξη χηρείας, χωρίς περικοπή, για όσο διαρκεί η αναπηρία

Για να δείτε την εγκύκλιο πατήστε εδώ—> ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΠΕΝΘΟΣ 31/12/2021 – 4/1/2022

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Αστυν. Υποδ/τής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΜΕΛΟΣ Δ.Σ.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΟΥ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί με λίγα άτομα στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών τη Τρίτη 4/1/2022 και  ώρα 13.00

                   ΤΟ Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος             Ο Γεν. Γραμματέας

Νικ. Χριστολουκάς  Δημήτριος Σερέτης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – 77η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ 1944

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

την Κυριακή  5η   Δεκεμβρίου 2021 και ώρα 10:00, στο παρεκκλήσιο Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, των εγκαταστάσεων του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη,

θα τελέσει  λ ι τ ή   και π ε ρ ι ο ρ ι σ μ έ ν η,  ένεκα της πανδημίας, ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των πεσόντων ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων  για τη δημοκρατία και την πατρίδα, κατά την 77η επέτειο της Μάχης των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η

      Με διαρκή τον κίνδυνο αναβολής του μνημοσύνου την ως άνω ημερομηνία, ένεκα της σοβούσας  πανδημίας, αποφασίσθηκε από  το Δ.Σ. του Συνδέσμου να παραστεί συμβολικά, πολύ μικρός αριθμός Προέδρων Ενώσεων και Συνδέσμων αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας του Ν. Αττικής.

Γνωρίζοντας την επιθυμία συμμετοχής και την αγάπη έκφρασης δοξασίας και τιμής, στη μνήμη των πεσόντων μαχητών, πολλών συνδικαλιστικών φορέων, αποστράτων και μη, καθώς και απλών πολιτών, ζητάμε ευγενικά την κατανόησή τους για τον δικαιολογημένο αυστηρό περιορισμό των προσώπων, προς αποτροπή κάθε επιβαρυντικής στο χώρο προσέλευσης ή συγκέντρωσης, που θα μπορούσε να επιφέρει προβλήματα στην υγεία όλων μας.

Ωστόσο εφόσον εθιμοτυπικά κάποιοι θελήσουν να τιμήσουν την επέτειο των πεσόντων ηρώων α τ ο μ ι κ ά, μπορούν, τηρώντας τα ισχύοντα κάθε φορά υγειονομικά πρωτόκολλα και μέτρα, να αποθέσουν λίγα λουλούδια στο χώρο της «Μνημειακής» μαρμάρινης στήλης κατά τη διάρκεια της επομένης του μνημοσύνου εβδομάδας (Δευτέρα 6/12/21 έως Σάββατο 11/12/21) και ώρες 11.00΄ – 13.00΄.

ΤΕΛΟΣ ΤΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΦΑΠΑΞ

Το Δ.Σ. σας ενημερώνει για την έκδοση της ΚΥΑ που καταργεί το χρόνο των 30 ετών για την απόδοση του εφάπαξ . Είναι μιά συνδικαλιστική νίκη επιστροφής στη κανονικότητα μετά τα μνημόνια και την αναγκαία τότε στήριξη των Ταμείων Πρόνοιας του ΤΑΠΑΣΑ (ΤΕΑΠΑΣΑ) .

το σχετικό ΦΕΚ δημοσίευσης εδώ—> teapasa

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΩΡΑ 11:30 Π.Μ.)

 Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του  Συνδέσμου συμμετείχαν στη συγκέντρωση και πορεία προς τιμή της ημέρας των συνταξιούχων και διατράνωσαν μαζικά, με το σύνολο των παρευρισκομένων συναδέλφων μας, την ενότητα και την απαίτηση βελτίωσης της κλονισμένης αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Οι διεκδικήσεις μας συνεχίζονται με αγωνιστική παρουσία και επιμονή.

ΤΟ Δ.Σ.

 

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ-ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΙΜΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021 ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ΩΡΑ 11:30Π.Μ.

Τακτικά Μέλη του Συνδέσμου που επιθυμούν να συμμετάσχουν εθελοντικά πρέπει να τηρούν όλα τα ενδεδειγμένα υγειονομικά μέτρα κατά της πανδημίας covid -19.

Επικεφαλής της εκπροσώπησης και της συμμετοχής έχει ορισθεί ο Α΄ Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου κ. Μπέττας Δημήτριος.

ΤΟ Δ.Σ.

    Ο Πρόεδρος                                                                   Ο  Γενικός  Γραμματέας

Νικόλαος Χριστολουκάς                                                Δημήτριος Σερέτης

 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔ. ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

 

Με πρωτοβουλία του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Δυτικής Αττικής την Κυριακή 03 Οκτωβρίου 2021 και ώρα 0945 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσα) Χαϊδαρίου, πραγματοποιήθηκε  «Επιμνημόσυνη Δέηση» υπέρ των θανόντων  συναδέλφων και μελών του Σ.Α.Σ.Α.Δ.Α.

Ο Σύνδεσμος συμμετείχε υπέρ για αναπαύσεως των ψυχών των κοιμωμένων  συναδέλφων μας με τον Αντιπρόεδρος κο   ΜΠΕΤΤΑ  Δημήτριο ο οποίος ευχαρίστησε για την πρόσκληση τον Πρόεδρο Σ.Α.Σ.Α.Δ.Α. κ. ΜΠΟΤΑΪΤΗ   Αντώνιο.

 

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ  

  ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ – ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ 15/10/2021 ΚΑΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΑΠΌ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 18/10/2021.

 Για κάθε σοβαρό θέμα ή πληροφορία, μπορείτε να επικοινωνείτε με αποστράτους συναδέλφους εκπροσώπους μας στο ίδιο τηλέφωνο 210-5228035 στα Γραφεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (Μεσογείων 96 – Αθήνα) είτε μέσω του email:  sapasat@yahoo.gr

Η Εγγραφή νέου μέλους στο Σύνδεσμο με έκδοση ταυτότητας γίνεται για το χρονικό διάστημα αυτό απευθείας στην Ομοσπονδία (Ώρες λειτουργίας Γραφείου ΠΟΑΣΑ – 210-5249884).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου, σας ενημερώνει ότι, την 5η Μαΐου 2021 προς τιμή της γιορτής της Αγίας Ειρήνης, προστάτιδας του Συνδέσμου μας και του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής τελέσθηκε στον παρεκκλήσιο του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη, κάτω από πολύ αυστηρά υγειονομικά μέτρα, Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας.

Επίσης αμέσως μετά στον Ιερό χώρο του Συντάγματος Χωρ/κής Μακρυγιάννη τελέσθηκε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των ηρωικώς μαχόμενων πεσόντων και των θανόντων από τραυματισμό, για την ελληνική δημοκρατία, Αξιωματικών και Οπλιτών της Ελληνικής Χωροφυλακής, του Ελληνικού Στρατού και συμμάχων του Βρετανικού Στρατού, στη Μάχη του Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών Μακρυγιάννη, το Δεκέμβριο 1944.

(η τιμητική αυτή εκδήλωση είχε αναβληθεί από το μήνα Δεκέμβριο 2020)

Ακολούθησαν, Προσκλητήριο των νεκρών, Κατάθεση στεφανιών από την ΠΟΑΣΑ και τον ΣΑΠΑΣΑ και Εθνικός Ύμνος.          

Δεν προσκλήθηκαν επίσημοι και λοιποί συνδικαλιστικοί φορείς και παρόντα ήταν ΜΟΝΟ τα επιτρεπόμενα σε αριθμό άτομα.

 

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

Αντ/γος ε.α.

Φ. 0

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ – ΝΕΕΣ ΑΓΩΓΕΣ 2021 – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ – ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΑΠΑΣΑ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ  ΑΓΩΓΕΣ  ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 2021

 Στο Γραφείο του Συνδέσμου μας  έχουν κατατεθεί μέχρι στιγμής οι κατωτέρω προσφορές Δικηγορικών Γραφείων συνεργαζομένων με το Σύνδεσμο και θα υπάρξει ανάλογη συμπλήρωση της παρούσας ανάρτησης εφόσον κατατεθούν νέες. 

1ο ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΑΠΑΣΑ

(Δικηγορικό Γραφείο ΚΑΛΟΥΔΗ,  Λ. Κηφισίας 49 Αθήνα)

Πρόταση Κατάθεσης Ειδικής Αγωγής.

Υλοποιήσει πλήρως του διατακτικού των αποφάσεων της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (αρχικά της υπ αρ 244/2017 και πρόσφατα της υπ αρ 504/2021), με τις οποίες κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές οι επιβληθείσες δυνάμει των διατάξεων των Ν3863/2010, Ν3865/2010, Ν3986/2011 και Ν4002/2011 κρατήσεις για την εισφορά αλληλεγγύης.

Η ικανοποίηση των  κ.κ. συναδέλφων  στρατιωτικών/ αστυνομικών συνταξιούχων  γίνεται με δήλωση βούλησης διεκδίκησης και κατάθεση αγωγής. Όσοι επιθυμούν δικαστικά την αναδρομική καταβολή των «αχρεωστήτως» καταβληθέντων κρατήσεων για την εισφορά αλληλεγγύης για το χρονικό διάστημα από 9-2-2017 μέχρι ΚΑΙ 31-5-2021, δύνανται να συμμετάσχουν σε ομαδική αγωγή (μέχρι 50 ενάγοντες) που θα ασκηθεί  από το γραφείο μας προκειμένου να διασφαλιστεί η μη παραγραφή των σχετικών αξιώσεων.

Κατ’ εξαίρεση, όσοι από τους ανωτέρω συνταξιούχους έχουν ασκήσει ένσταση ή έφεση στο Ελεγκτικό Συνέδριο πριν την 9/2/2017, με αίτημα την ακύρωση της συνταξιοδοτικής πράξης κατά το μέρος που παρανόμως υπολογιζόταν κράτηση για την εισφορά αλληλεγγύης επί της σύνταξής τους, έχουν το δικαίωμα συμμετοχής στις ως άνω ομαδικές αγωγές και διεκδίκησης της ως άνω ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, για χρόνο προγενέστερο της 9/2/2017.

Τα Απαραίτητα δικαιολογητικά, για τη συμμετοχή στις αγωγές:

1) Φωτοαντίγραφο των μηνιαίων ενημερωτικών σημειωμάτων σύνταξης για τον 5ο/2019 και 5ο/2020.

2)Οποιαδήποτε Αίτηση ή Ένσταση έχετε υποβάλλει σχετικά με την υπόθεση στο Ε.Σ ή στο Ν.Σ.Κ ή στο Γ.Λ.Κ.

3)Υπογεγραμμένη εξουσιοδότηση με θεώρηση για το γνήσιο της υπογραφής (εις διπλούν).

1.- Οικονομικές υποχρεώσεις /κάλυψη δικαστικών εξόδων. Το συνεργαζόμενο (*)  με το Σύνδεσμο Αθηνών Δικηγορικό Γραφείο ΚΑΛΟΥΔΗ ( Δικηγόρος Αθηνών  ΚΑΛΟΥΔΗ Σωσίπατρου Αικατερίνη (ΑΜ/ΔΣΑ 33591 – Λ. Κηφισίας 49),  κατέθεσε πρόταση ενημέρωσης και προσφοράς των Μελών του Συνδέσμους μας ως κατωτέρω.

Α.-Κάθε ενδιαφερόμενος που επιθυμεί να συμμετάσχει στις ως άνω δικαστικές διεκδικήσεις υποχρεούται να καταβάλει ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ:

Για τα έξοδα σύνταξης, κατάθεσης, επίδοσης και εκδίκασης εκάστης ομαδικής αγωγής στο αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου το ποσό των τριάντα 30,00 € (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α).

IBAN: GR 6801717520006752140185225 ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

(ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΛΟΥΔΗΣ)

Αιτιολογία κατάθεσης: ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΚΑΤΑΘΕΤΗ & ΕΑΣ

Β.- Μετά από ΠΡΌΣΦΑΤΗ πρόταση του Δικηγορικού Γραφείου ο εντολοδόχος ΔΕΝ οφείλει καμία απολύτως άλλη αμοιβή σε θετική ή αρνητική έκβαση.

   Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η… ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΕΙΣ ΔΙΠΛΟΥΝ.

Στο έντυπο της ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗΣ  απαιτείται θεώρηση Βεβαίωση για το γνήσιο υπογραφής.

Για όσους κάνουν χρήση της ηλεκτρονικής εξουσιοδότησης (χωρίς παρουσία σε ΚΕΠ ή ΑΤ)

Μέσω του Gov.gr  (Αρχική,  Πολίτης και καθημερινότητα,  Υπεύθυνη δήλωση και εξουσιοδότηση,  Έκδοση εξουσιοδότησης)

να περιλάβουν σε αυτή το παρακάτω ακριβές κείμενο.

Εξουσιοδοτώ και νομιμοποιώ με   τη  παρούσα   τους   δικηγόρους   Αθηνών: 1) Αικατερίνη Σωσίπατρου ΚΑΛΟΥΔΗ και 2) Σωσίπατρο Χαρ. ΚΑΛΟΥΔΗ  κατοίκους     Αθηνών-Λ. Κηφισίας  49 , για την άσκηση  ομαδικής  ΑΓΩΓΉΣ που αφορά την επιστροφή ως αχρεωστήτως καταβληθέντων των μέχρι την άσκηση και  επίδοση της αγωγής κρατήσεων υπέρ της εισφοράς αλληλεγγύης, ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου  που εδρεύει στην Αθήνα-, καθώς και ως  πληρεξούσιοι  και  αντίκλητοί  μου  να παρασταθούν και να με εκπροσωπήσουν  από κοινού ή ο καθένας χωριστά στο αρμόδιο Δικαστήριο, κατά την δικάσιμο της υπόθεσής μου, ως και σε κάθε αναβολή συζήτησης της υπόθεσής μου.

Να  λαμβάνουν   παντός  είδους  έγγραφα  από τις αρμόδιες διοικητικές  υπηρεσίες, να  παρίστανται από κοινού ή ο καθένας χωριστά  σε  όλες  τις  δίκες  κάθε  βαθμού ,  να  ενεργούν   όλες  τις  διαδικαστικές πράξεις  και  τα  σχετικά  ένδικα  μέσα, να  υποβάλλουν  σχετικές  αιτήσεις  (ή  ενστάσεις)  ενώπιον  κάθε  διοικητικής  ή δικαστικής  αρχής  για  την  καταβολή  των  δικαιουμένων  εις  εμέ ως  άνω  διαφορών    και  εν  γένει  ενεργούν  ως  πληρεξούσιοι   και αντίκλητοί  μου  μέχρι  πέρατος (τελεσιδικίας)  της  υπόθεσης  αυτής, οι  οποίοι  δύνανται  να  διορίζουν  και  άλλους   πληρεξούσιους δικηγόρους  άνευ  δικαιώματος  προσθέτου  αμοιβής .-

Για το ενημερωτικό του δικηγορικού γραφείου πατήστε εδώ—>> ΝΕΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ ΑΛΛHΛΕΓΓΥΗΣ

Προς διευκόλυνση σας τα σχετικά έντυπα θα βρίσκονται τόσο σε μορφή DOC όσο σε PDF ως κατωτέρω:

  1.   ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΕΑΣ              DOC
  2.   ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΕΑΣ-1-PDF
  3.   ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ (COPY+PASTE)

 

2ο ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΑΠΑΣΑ

(Δικηγορικό Γραφείο του κ. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ Νικήτα, Θεμιστοκλέους 33 Αθήνα)

Πρόταση Κατάθεσης Ειδικής Αγωγής.

 Α.- Τα Απαραίτητα δικαιολογητικά, για τη συμμετοχή στις ομαδικές αγωγές:

1) Φωτοαντίγραφο της αρχικής συνταξιοδοτικής πράξης (κανονισμού σύνταξης) του ενδιαφερομένου..

2) Φωτοαντίγραφο των μηνιαίων ενημερωτικών σημειωμάτων σύνταξης για τον 5ο/2016, 5ο/2017,  5ο/2018,  5ο/2019, 5ο/2020  και 5ο/2021 (ιστοσελίδα e-EFKA).

3) Συμφωνητικό – Εργολαβικό δίκης σε τρία αντίτυπα με θεώρηση για το γνήσιο της υπογραφής.

4) Υπογεγραμμένη εξουσιοδότηση με θεώρηση για το γνήσιο της υπογραφής.

5) Φ/Α Δελτίου Αστυν. Ταυτότητας ενδιαφερομένου.

Β.- Οικονομικές υποχρεώσεις /κάλυψη δικαστικών εξόδων.

1.-Κάθε ενδιαφερόμενος που επιθυμεί να συμμετάσχει στις ως άνω δικαστικές διεκδικήσεις υποχρεούται να καταβάλει Για τα βασικά έξοδα σύνταξης δικογράφων, παράβολα, ένσημα, επίδοση και εκδίκασης εκάστης ομαδικής αγωγής στο αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου το ποσό των τριάντα 30,00 € (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α).

ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ 155/678645-64 ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 

Αιτιολογία κατάθεσης: ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΚΑΤΑΘΕΤΗ

2.- Με την πρόταση του Δικηγορικού Γραφείου ο εντολοδόχος οφείλει αμοιβή του πληρεξούσιου δικηγόρου που ανέρχεται στο 5% πλέον ΦΠΑ, επί του ποσού που θα επιδικαστεί.

 Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η. 

Α) ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ κ. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΝΙΚΗΤΑ εδώ—>  ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΝΗΜ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Και μην ξεχνάτε ότι σε περίπτωση συνεργασίας χρειάζεται βεβαίωση για το γνήσιο υπογραφής και στα τρία αντίτυπα του Συμφωνητικού Εργολαβικού καθώς της Εξουσιοδότησης.

 ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΝΤΥΠΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.

  1. ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
  2. ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
  3. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΕΝΗΜ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

****ΓΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΟ ΤΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΓΥΤΕΡΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΛΕΧΘΕΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

TA ΕΓΓΡΑΦΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΩΓΕΣ  ΚΑΤΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΕΠΙΛΕΧΘΕΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ.

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΤΟ Δ.Σ. ΣΑΠΑΣΑ

 

 

 

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΕΦΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ.-ΑΠΟΨΗ ΑΝΤ/ΓΟΥ ε.α. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΟΥΠΙΩΝΗ

                           ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΕΦΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ.

Επειδή το τελευταίο χρονικό διάστημα και ιδίως μετά τη δημοσίευση  της ανακοίνωσης του ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ. στην εφημερίδα της Π.Ο.Α.Σ.Α. ( Φύλλο Ιανουάριος – Φεβρουάριος Μάρτιος, 2021, σελ. 3), σχετικά με τον επαναπροσδιορισμό του εφάπαξ βοηθήματος, των συναδέλφων που εξήλθαν του Σώματος, μετά την εφαρμογή του ν. 4093/2012 (1.8.2012/2ο Μνημόνιο) έτυχα σχετικών ερωτήσεων από αρκετούς αποστράτους, τονίζεται ότι, εν προκειμένω ΔΕΝ υφίσταται κανένας επαναπροσδιορισμός του εφάπαξ, ο οποίος φυσικά θα ήταν σύμφωνος με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, υπ’ αρ.  2194 & 2195/2014 και 1127/2016.

Συγκεκριμένα με το 2ο Μνημόνιο ( ν. 4093/2012) μεταξύ των άλλων υπήρξε μείωση των μισθολογικών συντελεστών των ειδικών μισθολογίων, με συνέπεια οι ένστολοι και οι λοιποί των ειδικών μισθολογίων, όπως οι δικαστικοί , καθηγητές πανεπιστημίου, να υποστούν μεγαλύτερες μειώσεις έναντι άλλων κλάδων. Τούτο με αποφάσεις  της Ολομέλειας του ΣτΕ, υπ’ αρ.  2194 & 2195/2014 κρίθηκε αντισυνταγματικό και η τότε Κυβέρνηση, ως προς τους ένστολους με το   άρθρο 86 ν. 4307/2014, επαναπροσδιόρισε τους συντελεστές, κατά το ήμισυ, μη συμμορφούμενη πλήρως με τις αποφάσεις του ΣτΕ. Αντίθετα στους δικαστικούς λειτουργούς με τις διατάξεις του άρθρου  181 ν. 4270/2014 – ΦΕΚ 143, Α’ – επανάφερε εις ολόκληρο τους μισθολογικούς συντελεστές, δηλαδή δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αντιμετώπιση του ιδίου ζητήματος.

Μετά από την εξέλιξη αυτή το ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ., για τους αποστράτους που είχαν πάρει το εφάπαξ βοήθημα παρείχε, μετά από πίεση που ασκήθηκε την αντίστοιχη διαφορά, που κυμαινόταν ανάλογα με το Σώμα προέλευσης και το  βαθμό αποστρατείας από 1.000 έως 7.000€.

Εν συνεχεία, μετά από αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ, των συνδικαλιστικών οργανώσεων  Π.Ο.Α.Σ.Υ & Π.Ο.Α.ΞΙ.Α, για μη πλήρη συμμόρφωση της Πολιτείας με τις αποφάσεις του ΣτΕ,  εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1127/2016 Απόφαση της Ολομέλειας, με την οποία και οι διατάξεις του άρθρου 86 ν. 4307/2014 κρίθηκαν αντισυνταγματικές.

Δυστυχώς όμως η Πολιτεία το έτος 2016 με τις διατάξεις του ν.4387/2016 (ν. Κατρούγκαλου), ενήργησε εντελώς αντίθετα με την παραπάνω απόφαση του ΣτΕ και προσδιόρισε με το άρθρο 14 το ύψος της ανταποδοτικής σύνταξης βάσει των συντάξιμων αποδοχών που λάμβαναν οι απόστρατοι τις 31.12.2014, δηλαδή με τους μισθολογικούς συντελεστές που είχαν προσδιορισθεί με το κριθέν ως αντισυνταγματικό άρθρο 86 ν.4307/2014.

Μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν με το ν. 4575/2018, άρθρο 15, δόθηκαν εφάπαξ αναδρομικά χρηματικά ποσά, που αντιστοιχούσαν στα ποσά που δικαιούνταν οι απόστρατοι εάν δεν μεσολαβούσαν οι μειώσεις των μισθολογικών συντελεστών του ν. 4093/2012, με αυθαίρετο όμως καταληκτικό σημείο την 12.5.2016, ημερομηνία δημοσίευσης του ν.4387/2016. Δηλαδή αντί να νομοθετήσουν ανάλογα, ώστε η όποια αύξηση των αποδοχών να ήταν υπαρκτή, όπως τουλάχιστον συνέβη με τις διατάξεις του άρθρου 86 ν. 4307/2014, δόθηκε ένα εφάπαξ ποσό, χωρίς καμία άλλη δυνατότητα διεκδίκησης είτε σε άλλα ποσά, όπως το εφάπαξ βοήθημα είτε σε μετέπειτα αύξηση των συντάξιμων αποδοχών.

Επειδή   όμως κατά την εκκαθάριση του  δοθέντος  εφάπαξ χρηματικού  ποσού, για όσους συναδέλφους που αποστρατεύθηκαν μετά την 1.8.2012, η Δ/νση Διαχείριση Χρηματικού του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας παρακράτησε και εισφορές για το εφάπαξ βοήθημα, το οποίο όμως είχε δοθεί και ως εκ τούτου η ασφαλιστική σχέση των αποστράτων αυτών είχε διακοπεί με το   ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ.  τους κάλεσε το Ταμείο να κάνουν αίτηση για επιστροφή των εισφορών αυτών, που κυμαίνονται από 100 έως 400€ στην καλύτερη περίπτωση.

Κατά ουσία λοιπόν, ΔΕΝ  υφίσταται κανένας επαναπροσδιορισμός του εφάπαξ βοηθήματος, ώστε οι συνάδελφοι που εξήλθαν του Σώματος μετά την 1.8.2012 να έπαιρναν την αρμόζουσα διαφορά στο εφάπαξ βοήθημα, καθόσον ο ν. 4575/2018 δεν επανάφερε τους μισθολογικούς συντελεστές στο ύψος που ήταν πριν την 1.8.2012, όπως όριζε η απόφαση του ΣτΕ.

Οι μόνοι που θα πάρουν τη διαφορά αυτή, που ιδίως για τους προερχόμενους από την Χωροφυλακή είναι σημαντική, είναι αυτοί που έγκαιρα προσέφυγαν στο αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο. Ήδη για δύο περιπτώσεις ομαδικών αγωγών  το ΤΑ.ΠΑ.ΣΑ.  κατέβαλε τ’ αντίστοιχα ποσά και έπονται και άλλες τέτοιες παρόμοιες περιπτώσεις.

                                                                                                       Απρίλιος 2021

Νικόλαος Σουπιώνης, Αντιστράτηγος ε.α. Νομικός.

 

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΕΞΟΧΕΣ 2021

ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ  ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

 ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΕΞΟΧΕΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΘΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2021

 Παρακαλούνται τα Μέλη του Συνδέσμου για την ενημέρωσή τους σχετικά με τη Φιλοξενία Αποστράτων στις εγκαταστάσεις των Παιδικών Εξοχών του Ιδρύματος Μέριμνας & Αριστείας Ελληνικής Αστυνομίας στον Άγιο Ανδρέα του Δήμου Μαραθώνα Αττικής  τη Θερινή Περίοδος 2021.

Καταληκτική Ημερομηνία υποβολής αίτησης και δικαιολογητικών μέχρι την 15/4/2021 μέσω του Αστυνομικού Τμήματος του τόπου κατοικίας.

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ :

 1.  Eγκύκλιος λειτουργίας παιδικών εξοχών 2021  σε PDF

 2.  ΑΙΤΗΣΗ-ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ Β1   σε  PDF

3. Παιδική κατασκήνωση χωρίς τη συνοδεία γονέων   σε  PDF

4. ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ & ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ 2021  σε DOC

ΕΞΟΔΑ ΚΗΔΕΙΑΣ-ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΚΕΠ

ΕΞΟΔΑ ΚΗΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΚΕΠ

 

Αίτηση αποζημίωσης εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης και μέσω ΚΕΠ

 Για τα  Έξοδα Κηδείας σας γνωρίζονται τα κατωτέρω :

 Από 27/3/2021 ισχύει η νέα Κοινή Υπουργική Απόφαση (Αριθμ. 5322 ΕΞ 2021 – ΦΕΚ Τεύχος B’ 778/27.02.2021) για αίτηση αποζημίωσης των Εξόδων Κηδείας και μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών –  ΚΕΠ.

 –  Η ηλεκτρονική υποβολή αίτησης αποζημίωσης εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης, σε περίπτωση θανάτου εν ενεργεία άμεσα ασφαλισμένου ή συνταξιούχου του e-ΕΦΚΑ σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις των ενταχθέντων τ. Φορέων, μπορεί να διεκπεραιώνεται και μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.) κατά τα προβλεπόμενα από το άρθρο 31 του ν. 3013/2002 (Α’ 102), όπως ισχύει. Η ηλεκτρονική υποβολή της αίτησης διεκπεραιώνεται και μέσω τηλεδιάσκεψης σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου 4704/2020 (Α’ 133).

ΠΡΟΣΟΧΗ

Για τη διεκπεραίωση της ηλεκτρονικής διαδικασίας, πρέπει προηγουμένως η επιχείρηση που ανέλαβε την τελετή να έχει εκδώσει το αντίστοιχο παραστατικό δαπανών με τα στοιχεία του αιτούντος και να το έχει καταχωρίσει ηλεκτρονικά στην ηλεκτρονική υπηρεσία του e-Ε.Φ.Κ.Α.

 

Ηλεκτρονική υποβολή αίτησης αποζημίωσης

εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης

 

Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από 27-03-2021.

ΦΕΚ Τεύχος B’ 778/27.02.2021 Καθορισμός διοικητικής διαδικασίας αίτησης αποζημίωσης εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης και μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ).

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ – ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

αποφασίζουμε:

Άρθρο 1

Υποβολή αίτησης στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.)

  1. Η ηλεκτρονική υποβολή αίτησης αποζημίωσης εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης, σε περίπτωση θανάτου εν ενεργεία άμεσα ασφαλισμένου ή συνταξιούχου του e-ΕΦΚΑ σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις των ενταχθέντων τ. Φορέων, μπορεί να διεκπεραιώνεται και μέσω των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.) κατά τα προβλεπόμενα από το άρθρο 31 του ν. 3013/2002 (Α’ 102), όπως ισχύει. Η ηλεκτρονική υποβολή της αίτησης διεκπεραιώνεται και μέσω τηλεδιάσκεψης σύμφωνα με το άρθρο 33 του νόμου 4704/2020(Α’ 133).
  2. Για τη διεκπεραίωση της ηλεκτρονικής διαδικασίας, πρέπει προηγουμένως η επιχείρηση που ανέλαβε την τελετή να έχει εκδώσει το αντίστοιχο παραστατικό δαπανών με τα στοιχεία του αιτούντος και να το έχει καταχωρίσει ηλεκτρονικά στην ηλεκτρονική υπηρεσία του e-Ε.Φ.Κ.Α.

Άρθρο 2

Διαδικασία υποβολής της αίτησης από τον υπάλληλο του Κ.Ε.Π.

  1. Η διαδικασία υποβολής της αίτησης διενεργείται μέσω πιστοποιημένου υπαλλήλου του Κ.Ε.Π. Ο υπάλληλος του Κ.Ε.Π. εισέρχεται στην ηλεκτρονική υπηρεσία του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-E.Φ.Κ.Α.), η οποία διατίθεται μέσω του ενιαίου περιβάλλοντος εργασίας των υπαλλήλων των ΚΕΠ (εξωτερικές εφαρμογές), κατόπιν αυθεντικοποίησής του με τους Κωδικούς Δημόσιας Διοίκησης και πιστοποιείται ως χρήστης της ηλεκτρονικής υπηρεσίας: «Ηλεκτρονική υπηρεσία πληρωμής εξόδων κηδείας».
    Στη συνέχεια ο πιστοποιημένος υπάλληλος του Κ.Ε.Π καταχωρεί στην ηλεκτρονική υπηρεσία τα στοιχεία του αιτούντος και ειδικότερα το Επώνυμο, το Όνομα, τον ΑΜΚΑ και τον ΑΦΜ και προβαίνει στην υποβολή της αίτησης για λογαριασμό του φυσικού προσώπου.
  2. Ο υπάλληλος του Κ.Ε.Π. καταχωρεί στην αίτηση τον αριθμό λογαριασμού (ΙΒΑΝ) στον οποίο θα πραγματοποιηθεί η καταβολή και στον οποίο ο αιτών είναι δικαιούχος ή συνδικαιούχος και τη δήλωση του αιτούντος, ότι επιμελήθηκε την κηδεία-ταφή ή αποτέφρωση και ότι δεν δικαιούται να εισπράξει τα έξοδα κηδείας από οποιοδήποτε άλλο φορέα εσωτερικού ή εξωτερικού.
  3. Στη συνέχεια ο πιστοποιημένος υπάλληλος του Κ.Ε.Π. καταχωρεί τα στοιχεία του θανόντος ή θανούσας και ειδικότερα το Επώνυμο, το Όνομα, τον ΑΜΚΑ και τον ΑΦΜ του θανόντος/θανούσας. Ο πιστοποιημένος υπάλληλος μεταβαίνει στην καρτέλα «Παραστατικά» όπου γίνεται αυτόματη ανάκτηση του παραστατικού το οποίο έχει καταχωρηθεί ηλεκτρονικά από το γραφείο ή την επιχείρηση που ανέλαβε την τελετή και υποχρεωτικά επιλέγει την εξουσιοδότηση, προκειμένου να διαβιβαστούν τα στοιχεία του αιτήματος από τον e-E.Φ.Κ.Α στην Α.Α.Δ.Ε.
  4. Ο πιστοποιημένος υπάλληλος του Κ.Ε.Π. αποθηκεύει την αίτηση για να λάβει αριθμό και την υποβάλλει ηλεκτρονικά.

 Άρθρο 3

Έκδοση απόφασης πληρωμής εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης

  1. Με βάση τα δεδομένα της ηλεκτρονικής αίτησης και τα αποτελέσματα των διασταυρώσεων που διενεργούνται ηλεκτρονικά, υπολογίζεται το ποσόν των εξόδων κηδείας που δικαιούται ο αιτών και εκδίδεται ηλεκτρονικά η απόφαση πληρωμής των εξόδων κηδείας, η οποία παραδίδεται αμελλητί στον αιτούντα.
    2. Η απόφαση αποτελεί έγκυρη διοικητική πράξη που φέρει ημερομηνία έκδοσης και μηχανογραφική αποτύπωση της σφραγίδας του e-E.Φ.Κ.Α και της υπογραφής του Διοικητή ή οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου από αυτόν όργανο.

Άρθρο 4

 Ειδικές περιπτώσεις χειρόγραφης υποβολής αίτησης

  1. Στις περιπτώσεις που λόγω ειδικών περιστάσεων ή λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων και πολιτιστικών χαρακτηριστικών δεν γίνεται χρήση γραφείου τελετών, η αίτηση δεν γίνεται ηλεκτρονικά αλλά μπορεί να παραλαμβάνεται και μέσω Κ.Ε.Π. και να διαβιβάζεται στο αρμόδιο υποκατάστημα του e-ΕΦΚΑ του τόπου κατοικίας του δικαιούχου.
  2. Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά κατά την κείμενη νομοθεσία που αντιστοιχούν στις αναφερόμενες στην παρ. 1 περιπτώσεις χειρόγραφης υποβολής αίτησης (πρωτότυπο τιμολόγιο, αίτηση -υπεύθυνη δήλωση, ληξιαρχική πράξη θανάτου, φωτοτυπία ταυτότητας κ.α), επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής και είναι αυτά που χρησιμοποιούνται από τα Κ.Ε.Π. και τις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες για τη διευκόλυνσή τους.

Άρθρο 5 Διαλειτουργικότητα συστημάτων

  1. Η αρμόδια υπηρεσία του e-E.Φ.Κ.Α. σε συνεργασία με την αρμόδια Διεύθυνση Υποστήριξης Λειτουργίας Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης προβαίνουν στις απαιτούμενες ενέργειες προκειμένου να υλοποιηθούν και να αξιοποιηθούν οι απαιτούμενες διαδικτυακές υπηρεσίες (web services) για την ομαλή και ασφαλή λειτουργία της υπηρεσίας «Αίτησης πληρωμής εξόδων κηδείας – ταφής ή αποτέφρωσης», ενώ φροντίζουν για την τήρηση των απαραίτητων στοιχείων ώστε να καθίσταται εφικτή η παραγωγή αναφορών και στατιστικών αλλά και γενικότερα η παρακολούθηση των υποθέσεων που διεκπεραιώνονται μέσω των Κ.Ε.Π.
  2. Κάθε αλλαγή στις παρεχόμενες, για το σκοπό της παρούσας απόφασης, ηλεκτρονικές υπηρεσίες του e-E.Φ.Κ.Α. γίνεται σε συμφωνία με την ως άνω αρμόδια Διεύθυνση Υποστήριξης Λειτουργίας Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης ώστε να γίνονται έγκαιρα οι απαραίτητες παρεμβάσεις στο πληροφοριακό σύστημα υποστήριξης των Κ.Ε.Π.
  3. Για την εξυπηρέτηση των χρηστών του πληροφοριακού συστήματος του e-Ε.Φ.Κ.Α. κατά την υποβολή της αίτησης, διατίθεται, το αργότερο 15 ημέρες πριν την έναρξη υποβολής αιτήσεων στα Κ.Ε.Π. εγχειρίδιο χρήσης της ηλεκτρονικής εφαρμογής, καθώς και τυχόν οδηγίες για τη διεκπεραίωση της διαδικασίας.

Άρθρο 6- Καταργούμενες διατάξεις

  1. Η περ. 12 της υπ’ αρ. 17062/06-09-2005 (Β’ 1309) κοινής απόφασης των Υφυπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας καταργείταιως προς τα έξοδα κηδείας.
  2. Η παρ. β9, δ18, ε1 και ε2 της υπό στοιχεία ΔΙΑΔΠ/Α1/12407/24-07-2002 (Β’ 946) κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων καταργείταιως προς τα έξοδα κηδείας.
    3. Η παρ. Ε4 της υπό στοιχεία ΔΙΑΔΠ/Ε/10264/03-06-2003 (Β’ 726) κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατά το μέρος που αφορά τη χορήγηση των εξόδων κηδείας καταργείται.
    4. Η περ. 3 της υπ’ αρ 5968/27-03-2006 (Β’ 365) κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως προς τα έξοδα κηδείας καταργείται.
  3. Η περ. 30 της υπό στοιχεία ΔΙΑΔΠ/Α1/11119/23-06-2003 (Β’ 807) κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως προς τα έξοδα κηδείας καταργείται.

Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει ένα μήνα από τη δημοσίευσή της.

(ήτοι από 27-03-2021)

 

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤO ΦΕΚ ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΤΗΣΕΙΣ  ΠΑΤΗΣΤΕ   ΕΔΩ–>  ΕΞΟΔΑ ΚΗΔΕΙΑΣ kya_5322_eks_2021

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΕΥΧΕΤΑΙ

ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΧΑΡΑ  ΚΑΙ  ΕΥΤΥΧΙΑ.

ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. ΣΕ ΤΑ.Π.Α.Σ.Α

Με τον Ν 4760 ΦΕΚ 247 11-12- 2020 μετονομάστηκε το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. σε ΤΑ.Π.Α.Σ.Α.
 Σας παραθέτουμε το Ν 4760  που Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 247 – 11.12.2020 στις 11.12.2020 ”ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ, ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ. Πατήστε εδώ–>Ν 4760 για ΤΑΠΑΣΑ
Ειδικότερα στα Β μέρος του παραπάνω Νόμου από τα άρθρα 15 έως 25 τροποποιούνται  οι σχετικές διατάξεις του Ν . 3655/2008 (Α΄ 58) που αφορούσαν το ΤΕ.Α.Π.Α.Σ.Α.

76η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

76η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ – ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Μνημόσυνο τιμής και μνήμης ηρώων την 6η Δεκεμβρίου 2020

      Το Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, ως πιστός τηρητής Ιστορίας και Νόμου, είχε προγραμματίσει την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2020 λιτή και περιορισμένη, λόγω της πανδημίας Covid-19, θρησκευτική εκδήλωση για την 76η Επέτειο της μάχης των Αθηνών, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη 1944.

Όμως μετά τα συνεχιζόμενα αυστηρά μέτρα και την παράταση αυτών η εκδήλωση τιμής, μνήμης και αναπαύσεως των ψυχών εκείνων που είχαν  τον ηρωισμό να προσφέρουν τη ζωή τους Έρανο στο βωμό της πατρίδας, για ελευθερία, δημοκρατία και ακεραιότητα στη Μάχη του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη αναβάλλεται.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών με την πρώτη ευκαιρία χαλάρωσης των υγειονομικών μέτρων είτε εντός του μηνός Δεκεμβρίου είτε των αρχών του νέου έτος, ως άσβεστο χρέος του, θα τιμήσει τη μνήμη των πεσόντων και των ψυχών αυτών με ευλάβεια σε σεμνή ολιγομελή τελετή  στον καθιερωμένο χώρο.

 

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ – Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Η απελευθέρωση της Ελλάδος από την τριπλή κατοχή και η άφιξη στην Αθήνα της κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου του 1944, απετέλεσαν την αρχή μιας τραγικής για την Πατρίδα μας περιόδου, που διήρκησε πέντε ολόκληρα χρόνια. Τα γεγονότα της περιόδου αυτής, εκτός των πολλών δεινών που συσσώρευσαν στην χώρα, της στέρησαν την μοναδική ευκαιρία να διεκδικήσει από τους συμμάχους της ως νικήτρια δύναμη όλα τα δικαιούμενα.

Κατά την διάρκεια της Κατοχής, οι δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ απέφυγαν κατόπιν στρατηγικής επιλογής και σχεδιασμού την ανοικτή και εκτεταμένη σύγκρουση με τους κατακτητές, μολονότι διέθεταν αξιόλογη στρατιωτική δύναμη, επαρκή οπλισμό και χρήματα που ελάμβαναν από τους Άγγλους για να κάνουν αντίσταση. Με την αποχώρηση των Γερμανών από νότο προς βορρά μέσω των οδικών αρτηριών, παρατηρείται μια αντίστροφη κίνηση των δυνάμεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ από βορρά προς νότο μέσω των ορεινών διαδρομών. Ο αντικειμενικός τους σκοπός έγινε φανερός από τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου. Η περίοδος του Δεκεμβρίου και των πρώτων ημερών του επομένου έτους, μέχρι την υπογραφή ανακωχής στις 11 Ιανουαρίου, είναι γνωστή ως «Δεκεμβριανά».

Ο αστικός πολιτικός κόσμος της εποχής κατηγόρησε την ηγεσία του ΕΑΜ και το ΚΚΕ για υπαναχώρηση, όσον αφορά τον αφοπλισμό των ανταρτικών ομάδων, και για προσχηματική αρχική συμφωνία, την οποία αρκετοί τότε απέδωσαν στο ότι αναμένονταν στην Ελλάδα πολύ περισσότερες συμμαχικές (Βρετανικές) δυνάμεις από αυτές που τελικά ήρθαν. Επίσης, το ΕΑΜ κατηγόρησε τους αντιπάλους του για επέμβαση ξένων δυνάμεων στα ελληνικά πολιτικά πράγματα.

Μεγάλο μέρος της Αθήνας είχε μετατραπεί σε ερείπια και πολλοί άμαχοι έχασαν την ζωή τους από τις μάχες που διεξάγονταν στους δρόμους της Αθήνας, αλλά και από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Άγγλων.

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1944 στην Αθήνα θεωρούνται από μια πλευρά των ιστορικών ως η δεύτερη φάση της ανταρσίας (ο «δεύτερος γύρος» κατά την μεταπολεμική οπτική) και οδήγησαν στην τρίτη φάση («τρίτο γύρο»), που τερματίστηκε το 1949 με την στρατιωτική ήττα του ΚΚΕ. Η σύγκρουση των Δεκεμβριανών, καθώς και οι περιπτώσεις ακραίας βίας, όχι μόνο κατά δοσίλογων αλλά και κατά υποστηρικτών της κυβέρνησης και του αστικού καθεστώτος, αύξησε το αντικομμουνιστικό μένος της αντίπαλης πλευράς και έκανε πολύ δύσκολη την προοπτική της άμβλυνσης των παθών για πάρα πολλά χρόνια.

Στον πιο αποδεκτό «πίνακα απωλειών» των αντιμαχόμενων πλευρών, οι εθνικές δυνάμεις είχαν 3.480 νεκρούς (889 ανήκαν στην χωροφυλακή και την αστυνομία και 2.540 στα στρατιωτικά τμήματα) και πολλούς αιχμαλώτους. Οι απώλειες του ΕΛΑΣ υπολογίστηκαν στους 2-3 χιλιάδες νεκρούς και 7-8 χιλιάδες αιχμαλώτους.

Μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου, ο αριθμός των συλληφθέντων από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ φθάνει τις 8.000, οι οποίοι με την αποχώρησή τους από την Αθήνα ξεπερνούν τις 15.000 όμηρους. Δύο χιλιάδες περίπου από αυτούς εκτελέστηκαν. Οι λεηλασίες ως κόστος ξεπέρασαν το ένα δισεκατομμύριο δραχμές της εποχής και κάηκαν ή ανατινάχθηκαν περισσότερες από 200 οικίες.

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Στις 6 Δεκεμβρίου, ολόκληρη σχεδόν η Αθήνα ήταν στα χέρια των δυνάμεων του ΕΑΜ ΕΛΑΣ. Τα μόνα κέντρα αντιστάσεως ήταν το Σύνταγμα Χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη, η Σχολή Χωροφυλακής (Λεωφόρος Μεσογείων) και το Στρατόπεδο Γουδή με την 3η ΕΟΤ.

Το Σύνταγμα Μακρυγιάννη θεωρήθηκε, από την ηγεσία του ΕΛΑΣ, ως το τελευταίο εμπόδιο προς την πλατεία Συντάγματος και επομένως την κατάληψη της εξουσίας. Από την άλλη πλευρά, οι υπερασπιστές του γνώριζαν ότι ο αγώνας τους ήταν σκληρός και άνισος αλλά ήταν υπέρ πάντων. Η δύναμη ήταν 100 Αξιωματικοί (88 της Χωροφυλακής και 12 του Στρατού) και 430 οπλίτες. Η δύναμη αυτή, εκτός από το προσωπικό του Συντάγματος, προερχόταν και από άλλες αστυνομικές υπηρεσίες της Αττικής και της επαρχίας. Ο οπλισμός και τα πυρομαχικά δεν ήταν αρκετά για να αντιμετωπίσουν μια τόσο μεγάλη επίθεση. 300 τυφέκια, 15 υποπολυβόλα, 3 οπλοπολυβόλα, 1 πολυβόλο, 3 όλμοι με ελάχιστα βλήματα και 2 αντιαρματικά πυροβόλα.

Την ίδια ημέρα, παρουσιάστηκε εθελοντικά στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Κωνσταντίνος Κωστόπουλος. Ο Αντισυνταγματάρχης ήταν καθηγητής της Σχολής Χωροφυλακής και υπερασπιστής των οχυρών Μεταξά το 1940-41. Κατά την μάχη της Φλώρινας, ως διοικητής ταξιαρχίας, υπερασπίστηκε την πόλη εναντίον των κομμουνιστών. «Η Πατρίς κινδυνεύει και ήρθα να πολεμήσω εδώ ως απλός στρατιώτης. Με δέχεσθε;» Ο υποδιοικητής του Συντάγματος Αντισυνταγματάρχης Ευάγγελος Σοφράς του απήντησε: «Σε έστειλε ο Άγιος Νικόλαος».

Ως ειδικός στις μάχες εντός φρουρίων και τις οδομαχίες, παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αμύνης των εγκαταστάσεων και ανέλαβε την διεύθυνση των πολεμικών επιχειρήσεων. Το σχέδιο προέβλεπε τρεις γραμμές αμύνης:

. 1η Γραμμή Αμύνης (εξωτερική), με 7 φυλάκια εγκατεστημένα σε παρακείμενες οικίες. Τα φυλάκια αυτά θα εμπόδιζαν τον εχθρό να πλησιάσει το στρατόπεδο.

. 2η Γραμμή Αμύνης, που ήταν η περίφραξη του στρατοπέδου. Αν τμήμα της περίφραξης έπεφτε στα χέρια του ΕΛΑΣ, θα έπρεπε να επέμβει η εφεδρεία για την ανακατάληψή του.

. 3η Γραμμή Αμύνης αποτελούσαν τα κτίρια, στα οποία θα δινόταν η τελική μάχη. Οι μαχητές ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν από θάλαμο σε θάλαμο. Στην ταράτσα του κεντρικού κτιρίου εγκαταστάθηκε παρατηρητήριο και ένα οπλοπολυβόλο.

Η δύναμη του ΕΛΑΣ ήταν αρχικά ένα σύνταγμα των 1.500 ανδρών με τυφέκια, οπλοπολυβόλα και πολλά εκρηκτικά.

Στις 05:45 της 6ης Δεκεμβρίου, ξεκίνησε η σκληρότερη αλλά και αποφασιστικότερη μάχη των Δεκεμβριανών. Ξεκίνησε με σφοδρό βομβαρδισμό και πυκνά πυρά πεζικού από πολλές κατευθύνσεις. Παρά την σθεναρή αντίσταση, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατέλαβαν 4 φυλάκια. Όσοι υπερασπιστές τους δεν σκοτώθηκαν ή δεν συμπτύχθηκαν προς το στρατόπεδο, συνελήφθησαν, διαπομπεύθηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν. Συνεχίζοντας την επίθεση, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ προσπάθησαν ανεπιτυχώς να ανατινάξουν με εκρηκτικά μέρος της περίφραξης. Σοβαρή επίπτωση στο ηθικό τους είχε η ανατίναξη, από βολή πυροβόλου, των εκρηκτικών που μετέφεραν σε ένα φυλάκιο που είχαν καταλάβει και ο θάνατος των 70 συντρόφων τους που τα συνόδευαν.

Οι απώλειες των αμυνομένων κατά την πρώτη ημέρα ήταν σημαντικές. 14 νεκροί, 33 τραυματίες και 41 αγνοούμενοι. Βεβαίως οι επιτιθέμενοι του ΕΛΑΣ είχαν πολύ μεγαλύτερες απώλειες. Ο διευθύνων τις επιχειρήσεις αντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, το πρωί της επομένης εξέδωσε ημερησία διαταγή, η οποία μεταξύ των άλλων έγραφε: «Θα διατηρώ την ανάμνησιν ότι εις την μάχην της 6ης Δεκεμβρίου 1944 η Βασιλική Χωροφυλακή έδειξε μαχητικότητα πολύ καλλιτέραν από αυτού του Πεζικού εις το οποίον ανήκω. Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ».

Την επομένη, οι επιτιθέμενοι αρκέστηκαν σε πυρά παρενόχλησης και προπαρασκευή νέων επιθέσεων. Τις νυκτερινές ώρες της 7ης προς 8ης Δεκεμβρίου, οι επιτιθέμενοι ανατίναξαν μέρος του νοτίου τμήματος της περίφραξης και την 9η ακόμη ενός τμήματος. Την 8η Δεκεμβρίου, οι υπερασπιστές του Μακρυγιάννη με αιφνιδιαστική αντεπίθεση ανακατέλαβαν δύο φυλάκια, συνέλαβαν 50 αιχμαλώτους και παρέλαβαν πολλά όπλα και πυρομαχικά.

Στις 9 του μηνός, οι επιτιθέμενες δυνάμεις δέχθηκαν την ενίσχυση ενός τάγματος, ενός λόχου και δύο πυροβόλων και το πρωί της επομένης εξαπέλυσαν σφοδρότατη επίθεση, αλλά μέχρι την 18:00 αποκρούστηκαν από τους αμυνόμενους.

Την νύκτα της 11ης προς 12η Δεκεμβρίου, μετά από την άφιξη νέων ενισχύσεων, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ επιχείρησαν νέα αιφνιδιαστική επίθεση και γι’ αυτό δεν προηγήθηκε προπαρασκευή πυροβολικού. Όμως οι αμυνόμενοι, λόγω του άριστου συστήματος πληροφοριών που διέθεταν, περίμεναν την ενέργεια. Στις 20.00, ένας λόχος με 100 άνδρες προσπάθησε να εισβάλει από το ρήγμα της νότιας περίφραξης, αλλά έπεσε σε νάρκες και τα πυρά των αμυνομένων και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης 50 νεκρούς. Το ίδιο ανεπιτυχής ήταν και η προσπάθεια που έγινε δύο ώρες μετά. Τα μεσάνυχτα, από ρήγμα που δημιούργησαν στην δυτική περίφραξη δύο δυναμιτιστές, προσπάθησαν να διεισδύσουν κρυφά ομάδες του ΕΛΑΣ. Όμως φωτιστικά βλήματα μετέτρεψαν την νύκτα σε μέρα και επέτρεψαν στις δυνάμεις της Χωροφυλακής να κατατροπώσουν τους εισβολείς που είχαν τρομερές απώλειες.

Στις 12 Δεκεμβρίου, σταμάτησαν οι επιθέσεις. Μέχρι την 15η του μηνός κάποιες προσπάθειες των επιτιθεμένων έπεσαν στο κενό. Η μάχη του Μακρυγιάννη είχε χαθεί για τον ΕΛΑΣ. Το οχυρό, παρά την μικρότερη δύναμή του και τον κατώτερο εξοπλισμό του, άντεξε.

Η μάχη του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη ήταν μια σκληρή και συνεχής μάχη με πολλούς νεκρούς και τραυματίες και από τους δύο αντιμαχόμενους. 33 νεκροί και 120 τραυματίες ήταν ο φόρος αίματος των αγωνιστών του Μακρυγιάννη. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ είχαν πολύ μεγαλύτερες απώλειες.

Η νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων συνέβαλε σημαντικά στο να μείνει ελεύθερο το μικρό κομμάτι της Αθήνας, στο οποίο είχαν έδρα η ελληνική κυβέρνηση και οι περισσότερες ξένες αποστολές. Μετά την νίκη αυτή άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το κομμουνιστικό κίνημα του ΕΑΜ ΕΛΑΣ.

 Σε ομιλία προτροπή του, ο Διοικητής Συντάγματος Συντ/ρχης Χωροφυλακής  Γεώργιος Σαμουήλ, προς τους μαχητές του : «…Πρέπει να αγωνισθώμεν όλοι μας με την ίδια αποφασιστικότητα  και την ίδια πίστη που επέδειξε πάντοτε  το Σώμα  της  Χωροφυλακής…. Η θυσία  για την πατρίδα πρέπει να μας εμπνέει και το  υπέρτατο χρέος προς την τιμή των όπλων μας πρέπει να μας οιστρηλατεί».

 

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΕΤΟΥΣ 2020

Η 20η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί και θεσπιστεί από τη Πολιτεία ως ημέρα της Αστυνομίας σαν ένδειξη τιμής και αναγνώρισης του έργου και της προσφοράς της Ελληνικής Αστυνομίας προς τη Χώρα και τη κοινωνία εναρμονισμένη με το προστάτη του Σώματος Άγιο Αρτέμιο.

Κεντρικές εκδηλώσεις στην Αθήνα και περιφερειακές στις έδρες των Γενικών Περιφερειακών Αστυνομικών Δ/νσεων  και των Δ/νσεων Αστυνομίας Χώρας.

Στην Αθήνα,

Δευτέρα 19/10/2020 και ώρα 18.30, παραμονή της εορτής, θα τελεστεί στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας.

Τρίτη 20/10/2020 και ώρα 10.30, ημέρα της εορτής, θα πραγματοποιηθεί Δοξολογία στον  Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών, μετά τη Θεία Λειτουργία και η ανάγνωση της Ημερήσιας Διαταγής κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Θα πραγματοποιηθεί εθελοντική αιμοδοσία του προσωπικού της ΕΛ.ΑΣ υπέρ της Τράπεζας Αίματος του Σώματος την 19, 20 και 21 Οκτωβρίου 2020 στο Ιπποκράτειο Γεν. Νοσοκομείο Αθηνών.

Κατά τις εκδηλώσεις θα ακολουθούνται  αυστηρά τα έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης του κινδύνου διασποράς COVID-19, σύμφωνα με τα επιδημιολογικά επίπεδα κάθε Νομού (ΦΕΚ Β’ 4484)

Για να δείτε τη σχετική διαταγή πατήστε εδώ —> Διαταγή Εορτής

ΑΝΑΒΟΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΕΤΗΣΙΑΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου, σας ενημερώνουν ότι, λόγω των προληπτικών μέτρων περιορισμού της πανδημίας από κορωνοιό,  οι εκδηλώσεις της ετήσιας γιορτής, 5 Μαΐου 2020, της Αγίας Ειρήνης προστάτιδας του Συνδέσμου μας και του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής αναβάλλονται για εφέτος.

Ευχόμαστε με την ευλογία της να ξεπερνάμε πάντα τις δυσκολίες της ζωής. 

Με εκτίμηση 

Ο Γενικός Γραμματέας                                            Ο Πρόεδρος

  Δημήτριος Α. Σερέτης                                  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

    Υπ/γος ε.α.                                                           Αντ/γος ε.α.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΓΗΡΑΤΟΣ

Το Υπουργείο Εργασίας με εγκύκλιό του δίνει διευκρινίσεις για τις διατάξεις του άρθρου 27 του ν. 4670/2020 για τα ισχύοντα από 28.2.2020 για την απασχόληση των συνταξιούχων γήρατος

Με τις διατάξεις του άρθρου 27 του ν. 4670/2020 αντικαθίσταται το άρθρο 20 του ν.4387/2016 και εισάγεται ένα νέο ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο για την απασχόληση συνταξιούχων. Η κοινοποιούμενη διάταξη από την 28.2.2020 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του ν.4670/2020) αφορά το σύνολο των απασχολούμενων συνταξιούχων, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου προβλέπεται μεταβατικό στάδιο ένταξης στη νέα ρύθμιση, προκειμένου για την ομαλή υπαγωγή στο νέο νομοθετικό πλαίσιο. Δείτε την Εγκύκλιο εδώ—–> Aπασχόληση συνταξιούχων γήρατος-Εγκύκλιος

Σχόλιο άρθρο του εργατολόγου  κ. Γεωργίου Κουτσούκου*, Δικηγόρου εξειδικευμένου στο ασφαλιστικό & συνταξιοδοτικό δίκαιο

Απασχόληση συνταξιούχων ΕΦΚΑ-ΕΤΕΑΕΠ (Ν. 4670/2020)

Το νέο καθεστώς απασχόλησης συνταξιούχων, όπως αυτό διαμορφώνεται με την ισχύ του άρθρου 27 Ν. 4670/2020, αφορά πρόσωπα που συνταξιοδοτούνται από 28.2.2020 και μετά, ανεξάρτητα εάν η ασκούμενη δραστηριότητα αναλήφθηκε πριν ή μετά την συνταξιοδότησή τους.

Για τους συνταξιούχους, οι οποίοι είχαν αναλάβει εργασία πριν την 13.5.2016, δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 20 του ν. 4387/2016 και βάσει του προϊσχύοντος νομοθετικού πλαισίου εξαιρούνταν από τις επιπτώσεις της απασχόλησής τους αυτής, με βάση ειδικές διατάξεις και οι οποίοι συνεχίζουν την εργασία τους και μετά την 28.2.2020 δίδεται μεταβατική περίοδος ενός έτους (βλ. αναλυτικώς κατωτέρω). Το ποσό της ακαθάριστης σύνταξης, ή συντάξεων σε περίπτωση συρροής, κύριας και επικουρικής, καταβάλλεται μειωμένο κατά 30% για όσο χρονικό διάστημα ο συνταξιούχος απασχολείται και έχει υποχρέωση ασφάλισης στους Κλάδους Κύριας και Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ.

Απασχόληση “παλαιών” μισθωτών/αυτοαπασχολούμενων συνταξιούχων μετά το Ν. 4670/2020

“Παλαιοί” συνταξιούχοι θεωρούνται εκείνοι που κατέθεσαν αίτηση συνταξιοδότησης έως και 12/05/2016.

Τι ίσχυε όμως για την απασχόληση των “παλαιών” συνταξιούχων;

Συνταξιούχοι μισθωτοί

 Για τους συνταξιούχους γήρατος φορέων κύριας ασφάλισης που αναλαμβάνουν μισθωτή εργασία (με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας) και είναι έως 55 ετών αναστέλλεται η καταβολή της κύριας και της επικουρικής σύνταξής τους μέχρις ότου συμπληρώσουν το 55ο έτος της ηλικίας τους. Μετά τη συμπλήρωση του ανωτέρω ηλικιακού ορίου, οι συνταξιούχοι (άνω των 55 ετών) ως προς την κύρια σύνταξή τους λαμβάνουν μόνο το μικτό ποσό της σύνταξης αυτής, το οποίο αντιστοιχεί σε τριάντα ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη. Το υπόλοιπο της κύριας σύνταξής τους καταβάλλεται μειωμένο κατά 70%. Η επικουρική σύνταξη καταβάλλεται χωρίς περικοπή.

Ο ανωτέρω περιορισμός των τριάντα ημερομισθίων προσαυξάνεται κατά έξι ημερομίσθια για κάθε ανήλικο παιδί ή παιδί που σπουδάζει σε ανώτερες ή ανώτατες σπουδές, καθώς και για κάθε ανίκανο για βιοποριστική εργασία τέκνο.

Σε περίπτωση συρροής συντάξεων, η μείωση γίνεται στο ποσό της μεγαλύτερης κύριας σύνταξης και, εφόσον αυτό δεν επαρκεί, το υπόλοιπο ποσό περικόπτεται από την αμέσως επόμενη ή επόμενες σε ύψος κύριες συντάξεις.

Στις περιπτώσεις δικαιούχων κατώτατων ορίων κύριας σύνταξης, η σύνταξη περιορίζεται στο οργανικό ποσό για όσο διάστημα διαρκεί η εργασία. Εφόσον αυτή υπερβαίνει το 30πλάσιο των ημερομισθίων του ανειδίκευτου εργάτη, τότε περικόπτεται αναλόγως.

Συνταξιούχοι αυτοαπασχολούμενοι

 Στην περίπτωση συνταξιούχων, οι οποίοι παράλληλα με τη σύνταξή τους ασκούν δραστηριότητα που υπάγεται στην ασφάλιση είτε του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) είτε του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ). Για αυτούς ισχύουν τα εξής:

α) Αν πρόκειται για συνταξιούχους έως 55 ετών αναστέλλεται η κύρια και η επικουρική σύνταξη και ο απασχολούμενος συνταξιούχος οφείλει να καταβάλλει κανονικά τις εισφορές στα ταμεία ασφάλισης.

β) Αν πρόκειται για συνταξιούχους 55 ετών και άνω περικόπτεται από τη σύνταξή τους (ή τις συντάξεις τους) το ποσό που υπερβαίνει τα 60 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη, όπως αυτά διαμορφώνονται και ισχύουν την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους. Η επικουρική σύνταξη δεν συνυπολογίζεται για τον ανωτέρω περιορισμό και καταβάλλεται κανονικά. Για κάθε ανήλικο παιδί ή παιδί που σπουδάζει σε ανώτερες ή ανώτατες σπουδές, καθώς και για κάθε ανίκανο για βιοποριστική εργασία τέκνο, τα ανωτέρω ημερομίσθια προσαυξάνονται κατά έξι.

Τι ισχύει μετά το Ν. 4670/2020;

“Παλαιοί” συνταξιούχοι που είχαν αποχωρήσει ήδη πριν από τις 12 Μαΐου του 2016 και συνεχίζουν αδιάκοπα να εργάζονται είχαν «διασωθεί» από τον κόφτη 60% του Ν. 4387/2016, αλλά τώρα θα πρέπει να υποστούν, έστω και ετεροχρονισμένα, τον κόφτη 30%. Ο Ν. 4670/2020 τους δίνει μεταβατική περίοδο ενός έτους, έως 1/3/2021, προκειμένου να αποφασίσουν πως θα κινηθούν.

ΠΟΙΟΙ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ

Οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν αυτοτελή σύνταξη από τον e-ΕΦΚΑ είτε αναλογική σύνταξη, με βάση τις διατάξεις περί συνυπολογισμού περιόδων ασφάλισης, των ΕΚ 883/04 και του Εφαρμοστικού του 987/09, οι οποίοι αναλαμβάνουν εργασία σε άλλο κράτος – μέλος της ΕΕ. Αντίθετα, οι ρυθμίσεις του άρθρου 27 του ν. 4670/2020 εφαρμόζονται στην περίπτωση συνταξιούχου του e-ΕΦΚΑ ο οποίος από 28.2.2020 και εφεξής εργάζεται ως μισθωτός ή αυτοαπασχολείται ή σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε χώρα με την οποία δεν έχει συναφθεί διμερής σύμβαση κοινωνικής ασφάλειας.

Οι απασχολούμενοι συνταξιούχοι, λόγω αναπηρίας/ανικανότητας, για τους οποίους εφαρμόζονται οι διατάξεις της νομοθεσίας κάθε ενταχθέντος στον e-ΕΦΚΑ φορέα (παρ. 2 του άρθρου 27).

Οι συνταξιούχοι που αναλαμβάνουν εργασία ή δραστηριότητα για την οποία είτε λαμβάνουν αμοιβές (π.χ. έξοδα κίνησης) που δεν υπόκεινται βάσει νόμου σε ασφαλιστικές εισφορές κλάδου κύριας σύνταξης ή λαμβάνουν αποδοχές για τις οποίες από την ισχύουσα νομοθεσία υφίσταται δυνατότητα παραίτησης και παραιτούνται του δικαιώματος είσπραξής τους.

Οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ, οι οποίοι ασκούν απασχόληση υπακτέα στην ασφάλιση του πρώην ΟΓΑ.

Οι ψυχικά ασθενείς του άρθρου 23 του ν. 4488/2017 για τους οποίους η ανάληψη μισθωτής εργασίας ή αυτοαπασχόλησης ενδείκνυται για λόγους ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 23 ν. 4488/2017.

Όσοι συνταξιοδοτούνται από τους λοιπούς- πλην δημοσίου -ενταχθέντες στον e-ΕΦΚΑ φορείς ως πάσχοντες από παρα-τετραπληγία, καθώς και από τις λοιπές παθήσεις βάσει του ν. 612/1977 και των διατάξεων που παραπέμπουν σ’ αυτόν.

Οι πολιτικοί και στρατιωτικοί συνταξιούχοι του δημοσίου που λαμβάνουν σύνταξη ως πάσχοντες από παρα-τετραπληγία και και τις λοιπές παθήσεις που αναφέρονται στο τέταρτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 1 και του άρθρου 26 του πδ 169/2007.

Όσοι λαμβάνουν το εξωϊδρυματικό επίδομα του ν. 1140/1981 ή το αντίστοιχο επίδομα του άρθρου 54 του πδ 169/2007

Οι πολύτεκνοι, των οποίων το ένα τουλάχιστον των τέκνων είναι ανήλικο ή σπουδάζει σε ανώτερες ή ανώτατες σχολές και έως τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας του ή είναι ανίκανο για κάθε βιοποριστική εργασία.

Τα πρόσωπα της παρ. 3 του άρθρου 4 του ν. 4387/2016, ήτοι οι παθόντες από βίαιο συμβάν, τα θύματα τρομοκρατικών ενεργειών βάσει των ν. 1897/1990 και 1977/1991, όσοι δικαιούνται πολεμική σύνταξη ή σύνταξη αναπήρου οπλίτη ειρηνικής περιόδου ή σύνταξη Εθνικής Αντίστασης ΟΓΑ ή ανασφάλιστου Αγωνιστή Εθνικής Αντίστασης, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 168/2007, του π.δ. 169/2007 και των άρθρων 22 και 27 του ν. 1813/1988, οι λογοτέχνες – καλλιτέχνες που δικαιούνται σύνταξη από το Δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 3075/2002, τα πρόσωπα που λαμβάνουν προσωπική σύνταξη, καθώς και όσοι λαμβάνουν σύνταξη λόγω αναπηρίας ή λόγω θανάτου που προήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας και ένεκα ταύτης, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 169/2007 σε συνδυασμό και με αυτές του π.δ. 168/2007.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27 Ν. 4670/2020

Εν αντιθέσει με το παλαιό καθεστώς του άρθρου 20 Ν. 4387/2016, για τους συνταξιούχους που απασχολούνται πλέον περιστασιακώς (λίγες ημέρες ή και ώρες ανά την εβδομάδα ή και το μήνα), δεν προβλέπεται αναλογική περικοπή της σύνταξής τους (ήτοι, με βάση τις συγκεκριμένες ώρες ή ημέρες απασχόλησης), οπότε η μείωση του 30% εφαρμόζεται με οριζόντιο τρόπο και αδιακρίτως, γεγονός που ευλόγως δημιουργεί καταστάσεις άνισης μεταχείρισης μεταξύ των κατηγοριών των συνταξιούχων.

Δεν εξειδικεύονται επαρκώς οι αποδοχές για τις οποίες υφίσταται δυνατότητα παραίτησης, ώστε οι συνταξιούχοι να δύνανται να αποφύγουν την περικοπή του 30%.

Από την καταβολή εισφορών -και συγκεκριμένα από την εισφορά υπέρ e-ΕΦΚΑ- εξαιρούνται, σύμφωνα με τη ρητή πρόβλεψη της παρ. 3Α, μόνο οι συνταξιούχοι του πρώην ΟΓΑ οι οποίοι ασκούν δραστηριότητα υπακτέα στην ασφάλιση του πρώην ΟΓΑ, ενώ όλοι οι λοιποί συνταξιούχοι επιβαρύνονται κανονικά.

* Ο Δρ. Γεώργιος Ι. Κουτσούκος είναι Εργατολόγος-Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, με πολυετή εξειδίκευση στο χειρισμό θεμάτων Ασφαλιστικού/Συνταξιοδοτικού δικαίου, με έμφαση στη συμβουλευτική φυσικών προσώπων ως προς τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού τους δικαιώματος στα Ασφαλιστικά Ταμεία και τη διεκπεραίωση της συνταξιοδοτικής τους διαδικασίας, αλλά και στην καθοδήγηση Εταιρειών/Επιχειρήσεων ως προς τη διαχείριση των Ασφαλιστικών θεμάτων του προσωπικού τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ-ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ/ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ Π.Ο.Α.Σ.Α. & Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Η ετήσια κοινή εκδήλωση για τη Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας Συνεστίαση/χοροεσπερίδα της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Σ.ΑΠ.ΑΣ. Αθηνών, έχει προγραμματιστεί για την 1η Φεβρουαρίου 2020, ημέρα Σάββατο και ώρα 20.00 και θα λάβει χώρα στον ιστορικό χώρο των πρώην παραγωγικών Σχολών/ΕΛ.ΑΣ και έδρα του Πολιτιστικού μας Κέντρου, στην οδό Μεσογείων 96 και ειδικότερα στην αίθουσα του πρώην εστιατορίου της Σ.Α.Χ.

Οι προσκλήσεις θα διατίθενται από τα γραφεία της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. (Μενάνδρου 54,  5ος όροφος τηλ. 210-5249884, 210-5228035). Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Η είσοδος θα πραγματοποιηθεί από τη Λ. Μεσογείων. Υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων για δωρεάν στάθμευση αυτοκινήτων και δικύκλων εντός του χώρου των Σχολών.

Σας προσκαλούμε να λαμπρύνετε με τη παρουσία σας στην ωραία μας εκδήλωση.

Σημείωση. Μετά την 27-1-2020 δεν θα είναι δυνατή η τυχόν ακύρωση της συμμετοχής στην εκδήλωση και η επιστροφή των χρημάτων.

75η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

75η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

1η Δεκεμβρίου 2019

Το χρονικό της εκδήλωσης 2019.

 Με ευλάβεια και θρησκευτική κατάνυξη, την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου 2019, τελέσθηκαν οι θρησκευτικές και δοξαστικές εκδηλώσεις της 75ης Επετείου της μάχης των Αθηνών, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη 1944.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών όπως κάθε χρόνο μερίμνησε για την άρτια διεξαγωγή της εκδήλωσης τιμής, μνήμης και αναπαύσεως των ψυχών εκείνων που είχαν  τον ηρωισμό να προσφέρουν τη ζωή τους Έρανο στο βωμό της πατρίδας, για ελευθερία, δημοκρατία και ακεραιότητα.

Το μνημόσυνο τελέσθηκε στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, δημιουργία των μαχητών που διασώθηκαν από τις φονικές μάχες.

Πλήθος κόσμου, κάθε ηλικίας και φύλου, τόσο στο εσωτερικό του Ναού όσο και στον περιβάλλοντα χώρο, προσήλθε να δοξάσει τους πεσόντες. Ήταν εκείνοι που αισθάνθηκαν την ανάγκη να προσευχηθούν για την ανάπαυση των ηρώων του Μακρυγιάννη και να υπομνήσουν τη νίκη της δημοκρατίας κατά του ολοκληρωτισμού.

Παρέστηκαν Πρόεδροι, Διοικητικά Συμβούλια και Μέλη,  Ομοσπονδιών, Συνδέσμων, Ενώσεων και Σωματείων, Αποστράτων Αστυνομικών και Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η ιαχή «αθάνατοι» διαπέρασε στο προσκλητήριο νεκρών τον Ιερό χώρο.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντ/γος ε.α. κ. Χριστολουκάς Νικόλαος ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για τη συμμετοχή και τόνισε ότι «οι Ήρωες συνάδελφοι στα χώματα αυτά έγραψαν με το αίμα τους μια ξεχωριστή σελίδα της Σύγχρονης Ιστορίας και της Δημοκρατίας. Η προσπάθεια επικράτησης του ολοκληρωτικού συστήματος της καταπίεσης απέτυχε μπροστά στη σθεναρή αντίσταση των πεσόντων μαχητών υπερασπιζόμενοι την αρχέγονη εθνική τους ταυτότητα, τα ιδανικά και τις αξίες τους και ιδιαίτερα την ελευθερία».

Ο Πρόεδρος της ΠΟΑΣΑ Υπ/γος ε.α. κ. Χριστακόπουλος Ευάγγελος επίσης ανέφερε ότι «Το ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη των θυσιασθέντων στου Μακρυγιάννη δεν είναι γιορτή μίσους όπως θέλουν να ισχυρίζονται κάποιοι. Είναι απόδοση τιμών, σ’  αυτούς που με υπέρμετρη αγάπη για την πατρίδας, πίστη στον όρκο τους και υπερασπιζόμενοι πανάρχαιες ελληνικές  αρετές όπως η ελευθερία και η δημοκρατία θυσίασαν τη ζωή τους».

Επίσης θετική και αξιόλογη αναφορά για τη σημασία της επετείου και την τιμή των νεκρών ήταν και η τοποθέτηση του  Αντ/γου ε.α. κ.  Ροζή Βασιλείου Προέδρου της  ΕΑΑΣ.

Κεντρικός ομιλητής της επετείου ήταν ο Ταξίαρχος της Χωροφυλακής ε.α. κ. Κουτρουμπής Νικόλαος, Επίτιμος Πρόεδρος της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σ.Α. ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας, με θέμα:

«Μακρυγιάννη: 75 χρόνια μετά. Κρίσεις και συμπεράσματα».

Ο ομιλητής, διαπραγματεύθηκε το θέμα του, χρησιμοποιώντας αληθή και ακριβή τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία, και με παραστατικό τρόπο, παρουσίασε τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν στη μάχη των Αθηνών το 1944, με επίκεντρο το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη.

Ειδικότερα :

α) Εξύμνησε και επαίνεσε, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των πεσόντων στη μάχη κατά των ενόπλων επιτιθεμένων και υπέμνησε την υποχρέωση, για την έκφραση αιώνιας  ευγνωμοσύνης και  απότιση φόρου τιμής.

β) Επισήμανε ότι δεν πρέπει ποτέ να λησμονείται ότι, τότε το ΚΚΕ  που προκάλεσε τη συμφορά, ήταν πράγματι ένα Κόμμα ξενοκίνητο, υποταγμένο στη Γ΄ Κομμουνιστική Διεθνή, που σκόπευε  σε ένοπλο αγώνα για την επικράτηση του διεθνούς κομμουνισμού και με αυτή την ιδιότητα, διαχρονικά, διέπραξε εθνικά εγκλήματα που του καταλογίζονται και σήμερα, με αποκορύφωμα τη σφαγή των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944 και το συμμοριτοπόλεμο των ετών 1946-1949, που ακολούθησε.

γ) Υπέμνησε και τόνισε διακριτά την απεγνωσμένη προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να αποφευχθεί η εμφύλια συμφορά και καταδίκασε την αδιάλλακτη στάση του Γεν. Γραμματέα  του ΚΚΕ Γ. Σιάντου, ο οποίος με συγκεκριμένους χειρισμούς και ενέργειες, οδήγησε στην ανταρσία από την έννομη τάξη και τελικά την ένοπλη σύγκρουση.

δ ) Αναφέρθηκε με έντονο τρόπο, στη στροφή του Γεωργίου Παπανδρέου, προς το Σώμα της Χωροφυλακής για την αντιμετώπιση της ξενοκίνητης κομμουνιστικής ανταρσίας. Εξήρε το υψηλό αίσθημα ευθύνης που επέδειξαν τόσο ο Αρχηγός της Χωροφυλακής, όσο και οι Αξιωματικοί, οι οποίοι όπως είπε, καλούνταν τώρα να ξεχάσουν, τις κατηγορίες και τις μομφές που ίδιος ο Πρωθυπουργός τους είχε προσάψει και να πράξουν το προς την Πατρίδα καθήκον.

ε) Περιέγραψε την ενεργοποίηση της Χωροφυλακής, τις μάχες που έδωσαν οι Υπηρεσίες της με επίκεντρο το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και την τελική νίκη των εθνικών δυνάμεων και την εν τέλει σωτηρία της Αθήνας.

Και ο ομιλητής κατέληξε  :

«Σήμερα 75 χρόνια μετά, όλα έχουν αλλάξει. Στο διάστημα αυτό, έτρεξε πολύ νερό στο αυλάκι της Ιστορίας. Η Ελλάδα διεσώθη από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και με πολλούς κόπους και ταλαιπωρίες, οικοδόμησε τη νέα κοινωνία και το νέο κράτος, βασισμένο στις δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες και αρχές. Μια κοινωνία ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών, που ο καθένας συλλογιέται και εκφράζεται ελεύθερα. Όλα αλλάξανε. Ο Μαρξισμός- Λενινισμός-Σταλινισμός, ως θεωρία και πράξη κατέρρευσε και εξαφανίσθηκε. Δεν υπάρχει πλέον Σοβιετική Ένωση και Γ’ Διεθνής. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα διαλύθηκαν, όπου δε διατηρήθηκαν όπως στη χώρα μας, έγιναν εθνικά Κόμματα και εντάχθηκαν στην συνταγματική τάξη και νομιμότητα. Το ΚΚΕ εγκατέλειψε τη βία ως μέσο επικρατήσεως Δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο. Τα πεπραγμένα του πέρασαν στη δικαιοδοσία της αδέκαστης Ιστορίας. Αυτή θα κρίνει. Σήμερα ένα πρέπει να είναι το μέλημα όλων, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων. Η επιβίωση και η προκοπή της Ελλάδος, και η ευημερία του Ελληνικού Λαού. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, σε εθνικό επίπεδο και οι κίνδυνοι που μας περιβάλλουν και μας απειλούν είναι πολλά. Στις προκλήσεις αυτές οφείλουμε να απαντήσουμε ενωμένοι και αποφασιστικοί.  Ο καθένας από τη θέση που κατέχει να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί. Να αισθανθεί και να συνειδητοποιήσει ότι αυτός είναι υπεύθυνος. Δικό του είναι το χρέος. Αν χαθεί η Ελλάδα αυτός θα είναι υπεύθυνος. Αυτός ο φταίχτης, όπως ορίζει, ο   Ν. Καζαντζάκης. Τώρα έχει έλθει η ώρα «να ηχήσουν οι σάλπιγγες, οι  καμπάνες οι βροντερές να δονήσουν σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.. οι φοβερές σημαίες να ξεδιπλωθούν στον αέρα». Το Έθνος να αφυπνισθεί. …..»

Σημείωση: Με ευθύνη των αναγραφομένων και των λοιπών δικαιωμάτων του κεντρικού ομιλητού της εκδήλωσης Ταξιάρχου Χωροφυλακής ε.α. κ. Κουτρουμπή Νικολάου, το ακριβές κείμενο της ομιλίας του, όπως αναγνώσθηκε, βρίσκεται, μετά από αίτημά του και αποδοχή, στην ιστοσελίδα παρακάτω.

75η  επέτειος της μάχης του Μακρυγιάννη

Ομιλία, Νικολάου ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ

Αθήνα 1 Δεκεμβρίου 2019

                                                            

ΘΕΜΑ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 75 χρόνια μετά, κρίσεις και συμπεράσματα»      

 

Αιδεσιμότατε,  Κυρίες και κύριοι,

Τιμή σ΄εκείνους όπου στη ζωή τους

ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες

ποτέ από το χρέος μη κινούντες…

………………………………….

Μας προτρέπει ο Αλεξανδρινός Ποιητής  Κωνσταντίνος Καβάφης

Και αυτό το καθήκον  εμείς , επιτελούμε σήμερα.

Βρισκόμαστε στον ιερό  αυτό χώρο, τον καθαγιασμένο με το αίμα ηρωικών τέκνων της Ελλάδος,  πλάι στο υπέρλαμπρο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ακροπόλεως,  για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας και πάνω απ’ όλα να αποτίσουμε φόρο τιμής,  σ’ εκείνους  που έπεσαν, μαχόμενοι ηρωικώς, για  την τιμή και τα ιδανικά της πατρίδος, υπερασπιζόμενοι τις δικές τους Θερμοπύλες.

Σε αυτούς, που σ’ ένα ξέσπασμα αυταπαρνήσεως και εθελοθυσίας,  στάθηκαν  όρθιοι  και έφραξαν με τα κορμιά τους, το δρόμο στις ορδές του ερυθρού ολοκληρωτισμού, οι οποίες  απείλησαν θανάσιμα την ελευθερία, την δημοκρατία,  την  ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και την ακεραιότητα της φίλτατης πατρίδος.

Στους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη, Αξιωματικούς και Οπλίτες, που πήραν την απόφαση, να κλεισθούν σε αυτό το χώρο, ο οποίος λίαν επιτυχώς χαρακτηρίσθηκε ως ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ, ορκισμένοι να μην επιτρέψουν στον εχθρό να περάσει. Να μην αφήσουν την Αθήνα να πέσει στα χέρια  του αναρχοκομμουνισμού. Και τήρησαν τον όρκο τους μέχρι τέλους.

Πολέμησαν μόνοι, χωρίς ελπίδα ενισχύσεων, ενίοτε χωρίς τροφή και νερό.

Αποδεκατίστηκαν   από τα πυκνά εχθρικά βόλια. Πολλοί οι νεκροί, 163 μετρήθηκαν, σ’ αυτό το χώρο, μα  περισσότεροι ήταν οι τραυματίες και οι αγνοούμενοι. Και όμως, οι λίγοι ζωντανοί δε λιποψύχησαν. Άντεξαν, άντεξαν και  νίκησαν.

Τους ταιριάζει λοιπόν,  ο στίχος του Κάλβου:

«Ω! γνήσια της Ελλάδος τέκνα

ψυχαί που επέσατε,

εις τον αγώνα ανδρείως

τάγμα εκλεκτών ηρώων

καύχημα νέον»

 Κυρίες και κύριοι, για να κατανοήσουμε όσα έγιναν, στον τόπο αυτό, πρέπει να έχουμε κατά νου  ότι, το ΚΚΕ, που προκάλεσε τη συμφορά, ήταν ένα Κόμμα ξενοκίνητο, υποταγμένο στη Γ΄ Κομμουνιστική Διεθνή, που σκόπευε  στον ένοπλο αγώνα για την επικράτηση του διεθνούς κομμουνισμού.

Με αυτή την ιδιότητα, διαχρονικά, διέπραξε τα εθνικά εγκλήματα και τις εθνικές προδοσίες, που του καταλογίζονται, με αποκορύφωμα τη σφαγή των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944 και τον συμμοριτοπόλεμο των ετών 1946-1949, που ακολούθησε.

Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Το ερώτημα που τίθεται από κάθε καλόπιστο άνθρωπο είναι: Μπορούσε να αποφευχθεί η τραγωδία;  Και από ποίον εξαρτάτο αυτό το ενδεχόμενο;

Η  απάντηση είναι απερίφραστα ναι!! Από το ΚΚΕ του Σιάντου. Αν και εφόσον εκτιμούσε σωστά την εθνική συγκυρία και τηρούσε τις Συμφωνίες που είχε υπογράψει στο Λίβανο το Μάιο και στην Καζέρτα το Σεπτέμβριο του 1944.

Δυστυχώς η ηγεσία του ΚΚΕ, αγνόησε  το νέο STATUS QUO που είχε διαμορφωθεί στην Ευρώπη, από τη Συμφωνία των Συμμάχων για τον καθορισμό των   σφαιρών επιρροής Τη μοιρασιά μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν και  δεν έλαβε υπόψη τις συνέπειες που θα είχε η  αποστασία των υπουργών του από  την Εθνική Κυβέρνηση και η μονομερής απόσυρση   του ΕΛΑΣ από τις  συμμαχικές δυνάμεις, περιφρονώντας τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, με τις Συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας.

Έτσι το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ, παρά τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει αμέσως σχεδόν, μετά την άφιξη της Εθνικής Κυβερνήσεως στην ελεύθερη πλέον πατρίδα, στις 12 Οκτωβρίου 1944, εξεδήλωσε τις δόλιες προθέσεις του και έθεσε σε εφαρμογή  την εκτέλεση του βασικού του σχεδίου, για την κατάληψη της εξουσίας, με κάθε τρόπο.

Μπροστά στις παράλογες, πιέσεις που ασκούσαν οι προσκείμενοι στο ΚΚΕ υπουργοί, προς την Κυβέρνηση και οι απαιτήσεις που προέβαλαν, ο Γεώργιος Παπανδρέου, αγανακτισμένος κατήγγειλε: «Μας ζητούν, να παραδώσουμε την ΕΛΛΑΔΑ στον Κομμουνισμό. Αυτό δεν μπορούμε, δε δικαιούμεθα  να το δεχθούμε».

Παρά ταύτα όμως, ο Παπανδρέου, δεν το έβαλε κάτω. Με συνεχείς διαπραγματεύσεις και  διαγγέλματα  προς τον Ελληνικό, Λαό προσπάθησε να αποτρέψει  την επερχόμενη συμφορά.  Όλα όμως  έπεσαν στο κενό. Οι Κομμουνιστές δρούσαν βάσει σχεδίου και ήταν αποφασισμένοι.

Έτσι ο  Γ. Σιάντος, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, ανέλαβε την ευθύνη του εμφυλίου σπαραγμού.  Την 1 Δεκεμβρίου επανίδρυσε την Κεντρική Επιτρο-πή του ΕΛΑΣ, ανέλαβε προσωπικώς την ηγεσία  και παραβιάζοντας τη διασυμμαχική Συμφωνία της Καζέρτας, απέσυρε μονομερώς τον ΕΛΑΣ από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Παράλληλα ο Ζεύγος, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, με εμπρηστικό άρθρο του, στο Ριζοσπάστη, την ίδια ημέρα,1η Δεκεμβρίου, έδινε το σύνθημα της ενάρξεως της ενόπλου εξεγέρσεως « Πέρασε η ώρα των διαπραγμα-τεύσεων», έγραφε, «και μόνο τα όπλα μπορούν να λύσουν τις διαφορές. Τώρα το λόγο έχουν οι μπαρουτοκαπνισμένοι μαχητές  του ΕΛΑΣ …».

Οι εξελίξεις είναι πλέον, ραγδαίες. Στις 2 Δεκεμβρίου, παραιτήθηκαν και τυπικά  οι υπουργοί που εκπροσωπούσαν το ΕΑΜ/ΠΕΑΑ/ΚΚΕ, από την Κυβέρνηση.

Την αμέσως  επομένη ημέρα 3 Δεκεμβρίου ακολούθησε η διοργάνωση του γνωστού αιματηρού συλλαλητηρίου στην Πλατεία Συντάγματος και οι λαϊκές  κινητοποιήσεις, παρά την  απαγόρευση της Κυβερνήσεως.

Ταυτοχρόνως, οι δυνάμεις του ΕΛΛΑΣ και των λοιπών κομμουνιστικών Οργανώσεων, έλαβαν θέσεις μάχης,  περισφίγγοντας και απειλώντας το Κέντρο της Αθήνας. Την περιοχή της Πλατείας Συντάγματος, όπου κτυπούσε η καρδιά της ελεύθερης Ελλάδος.

Η Κυβέρνηση, μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, σήμανε γενικό πολεμικό συναγερμό, παρά το γεγονός ότι, οι διαθέσιμες εθνικές δυνάμεις στην Αθήνα, ήταν ανεπαρκείς, για να αντιμετωπίσουν τον πανίσχυρο ΕΛΑΣ.

Τα Σώματα Ασφαλείας, κατ’ απαίτηση του ΚΚΕ, με απόφαση της Κυβερνήσεως, τελούσαν υπό διάλυση.

Η μόνη συγκροτημένη στρατιωτική δύναμη ήταν η 3η ορεινή Ταξιαρχία, όμως κι’ αυτή έφθασε στην Αθήνα με μειωμένη σύνθεση και χωρίς τον πλήρη οπλισμό της.

Το εκστρατευτικό Σώμα των Άγγλων δεν είχε καλά, καλά αναπτύξει τις μικρές του δυνάμεις, για να μπορεί να παίξει αποτελεσματικό ρόλο στην αντιμετώπιση του ΕΛΑΣ, τουλάχιστον τις πρώτες ώρες και ημέρες.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ

Είχε έλθει η ώρα της Χωροφυλακής. ο Γ. Παπανδρέου, τη θυμήθηκε! Θυμήθηκε τη Χωροφυλακή, η οποία αυτές τις  κρίσιμες στιγμές, για την πατρίδα, επέπρωτο, να  βρεθεί, για  άλλη μια φορά, στο επίκεντρο των εθνικών γεγονότων για τη σωτηρία της Ελλάδος.

Το  βράδυ  της 3ης Δεκεμβρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπό το βάρος των γεγονότων, κάλεσε εσπευσμένως τον Αρχηγό της Χωροφυλακής Συνταγματάρχη  Αργύρη Παπαργύρη, και ενώπιον,  και των υπουργών  Εσωτερικών  και Στρατιωτικών, του  δήλωσε: ” Αρχηγέ, οι  δυνάμεις της Χωροφυλακής από αύριο καλούνται να   αναλάβουν το καθήκον  και την  ευθύνη  τηρήσεως της τάξεως, στην Αθήνα, δια της  αντιμετωπίσεως  των στασιαστικών στοιχείων”.

Κεραυνός εν αιθρία; Εν πάση περιπτώσει, η στιγμή ήταν συγκλονιστική για τον Αρχηγό της Χωροφυλακής. Πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ενδίδοντας στις πιέσεις των κομμουνιστών, δημοσίως, είχε δεσμευθεί να διαλύσει τη Χωροφυλακή και την Αστυνομία Πόλεων, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των Αξιωματικών και Οπλιτών.

Αλλά εδώ!  επρόκειτο για τη σωτηρία της πατρίδος, που είναι ο υπέρτατος νόμος. Δεν είχε άλλη επιλογή. Δεν της το επέτρεπε η ιστορία της. Το χρέος το ατομικό και συλλογικό, κυριαρχούσε στο μυαλό και στην ψυχή των ανδρών της Χωροφυλακής.

Τώρα, εκαλούντο, να αγνοήσουν όλες τις κατηγορίες και τις μομφές και να φανούν αντάξιοι των περιστάσεων, υπερβαίνοντας κάθε δυσαρέσκεια και αναπληρώνοντας τις τρομερές ελλείψεις σε οπλισμό, με την ψυχή τους και τα κορμιά τους.

SALUS POPULI  SUPREMA LEX ESTO.

Και πράγματι, παρά τη μειονεκτική θέση που ευρίσκοντο, οι Χωροφύλακες έπραξαν το καθήκον τους. Θαυματούργησαν!! Ξέχασαν  τα πάντα. Η ευθύνη για την σωτηρία  των ιερών και οσίων δεν άφηνε περιθώρια για  τέτοιες σκέψεις. Έπρεπε  να φανούν ανώτεροι των περιστάσεων.

Έτσι οι  δυνάμεις  της Χωροφυλακής, σε όλη την Αθήνα, τέθηκαν, αμέσως,  σε κατάσταση πολεμικής  ετοιμότητος, με επικεφαλής τον ίδιο το Αρχηγό. Ο ποίος το πρωί της 4ης Δεκεμβρίου, σε ένδειξη δυνάμεως και αποφασιστικότητας, επικεφαλής φάλαγγος, Αξιωματικών και Οπλιτών, με πλήρη πολεμική εξάρτηση, παρήλασε, δια μέσου των κεντρικών οδών των Αθηνών, Προκαλώντας τον ενθουσιασμό των κατοίκων και αναπτερώνοντας το ηθικό τους.

Την  επομένη  5 Δεκεμβρίου, μιλώντας προς τους Αξιωματικούς και οπλίτες, του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τους είπε απερίφραστα:” Αν  περάσουν  από του Μακρυγιάννη προς το Σύνταγμα, το πάν εχάθη. Από την άμυνά σας εξαρτάται η σωτηρία της Ελλάδος” Και η απάντηση ήλθε αυθόρμητα με μια φωνή: ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!!

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η ομιλία –προτροπή του ηρωικού Διοικητή του  Συντάγματος Συνταγματάρχου Χωροφυλακής  Γεωργίου Σαμουήλ, ο οποίος με απλά λόγια τους προέτρεψε: «…Πρέπει να αγωνισθώμεν όλοι μας με την ίδια αποφασιστικότητα  και την ίδια πίστη που επέδειξε πάντοτε  το Σώμα  της  Χωροφυλακής…. Η θυσία  για την πατρίδα πρέπει να μας εμπνέει και το  υπέρτατο χρέος προς την τιμή των όπλων μας πρέπει να μας οιστρηλατεί.

Ενώ ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού, Κωστόπουλος, δήλωσε: Είμαστε μελλοθάνατοι. Καταλάβατέ το, από δω θα βγούμε νικητές ή νεκροί». Και όλοι δέχθηκαν τη  πρόκληση της θυσίας και παρέμειναν!!!

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης κλείνει το Ποίημά του «Θερμοπύλες» με το εξής:

Και μεγαλύτερη τιμή τους πρέπει,

Όταν προβλέπουν ( και πολλοί προβλέπουν)

Πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος

Κι’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούν».

Μόνο που στου Μακρυγιάννη δε συνέβη αυτό, ο εχθρός δε διάβηκε.

Την 6η Δεκεμβρίου υπήρξε γενικευμένη επίθεση των ΕΛΑΣιτών εναντίων  όλων των φρουρών των Αθηνών, της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων, των Χιτών του Γρίβα κλπ. πολλές από τις οποίες μετά από σκληρό αγώνα με πολλές θυσίες, εκάμφθησαν.

Έμειναν όμως απόρθητα τα δύο προπύργια. Η Σχολές Χωροφυλακής επί της Λεωφόρου Μεσογείων και  το θρυλικό Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, που ήταν η Πύλη εισόδου στην Πλατεία Συντάγματος.. Αυτά δεν έπεσαν ποτέ.

Στο Μακρυγιάννη,  88 Αξιωματικοί   και  429  Οπλίτες της   Χωροφυλακής, και 12 εθελοντές, Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί  του  Στρατού, ανέλαβαν την ευθύνη να ανακόψουν την προέλαση των Ελασιτών και να ανατρέψουν τα σχέδιά τους. Και  το έπραξαν, αγωνιζόμενοι   όλοι  με ελευθέρα βούληση. Πιστοί στο πνεύμα  των Θερμοπυλών.

Έτσι ο εχθρός  δεν  πέρασε  την  πρώτη ημέρα. Δεν  πέρασε  την  δεύτερη, την  τρίτη, την  τέταρτη. Δεν πέρασε  ποτέ και την 13η ετράπη εις φυγήν κατησχυμένος, υπό το  βάρος της προδοσίας και των αποτρόπαιων εγκλημάτων του. Η Αθήνα εσώθη. Η δημοκρατία ενίκησε.

    Στο ερώτημα γιατί το ΚΚΕ  τα έκανε όλα αυτά; Την απάντηση έχει δώσει με περισσό θράσος και ποταπότητα, μετά τη συντριβή των Συμμοριτών στο Γράμμο και το Βίτσι, το 1949, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης:  Διότι αυτό μας επέβαλλε  το κομμουνιστικό – διεθνιστικό μας καθήκον». Τόσο απλά, τόσο κυνικά. Ο καθένας μπορεί βγάλει τα συμπεράσματά του!!

      Η Πατρίς ευγνωμονούσα, ανεγνώρισε την προσφορά των υπερασπιστών του Μακρυγιάννη και τίμησε δεόντως και το Σώμα της Χωροφυλακής και τους ηρωικούς νεκρούς του.

Μία αποστροφή, στην ομιλία του  Κρανιωτάκη για την επέτειο της μάχης, συνοψίζει και εκφράζει το πνεύμα της πολιτείας και τα αισθήματα του  Λαού για τους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη: Είπε:  « …Εσώσατε την ζωή όλων μας   και την οντότητα της φυλής και την τιμή της Ελλάδος…Αν η συνοικία αυτή, παρεβιάζετο το πλήγμα θα έπληττε τας Αθήνας εις την καρδίαν. Η Ελλάς θα έπιπτε νεκρά….»

Κυρίες και κύριοι,

Σήμερα 75 χρόνια μετά, όλα έχουν αλλάξει.  Στο διάστημα αυτό, έτρεξε πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας. Η Ελλάδα διεσώθη από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και με πολλούς κόπους και ταλαιπωρίες, οικοδόμησε τη νέα κοινωνία και το νέο κράτος, βασισμένο στις δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες και αρχές. Μια κοινωνία ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών, που ο καθένας συλλογιέται και εκφράζεται ελεύθερα.

Όλα αλλάξανε. Ο Μαρξισμός- Λενινισμός-Σταλινισμός, ως θεωρία και πράξη κατέρρευσε και εξαφανίσθηκε. Δεν υπάρχει πλέον Σοβιετική Ένωση και Γ’ Διεθνής. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα διαλύθηκαν, όπου δε διατηρήθηκαν όπως στη χώρα μας, έγιναν εθνικά Κόμματα και εντάχθηκαν στην συνταγματική τάξη και νομιμότητα. Το ΚΚΕ εγκατέλειψε τη βία ως μέσο επικρατήσεως Δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο. Τα πεπραγμένα του πέρασαν στη δικαιοδοσία της αδέκαστης ιστορίας. Αυτή θα κρίνει.

Σήμερα ένα πρέπει να είναι το μέλημα όλων, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων. Η επιβίωση και η προκοπή της Ελλάδος, και η ευημερία του Ελληνικού Λαού. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και οι κίνδυνοι που μας περιβάλλουν και μας απειλούν είναι πολλά. Στις προκλήσεις αυτές οφείλουμε να απαντήσουμε ενωμένοι και αποφασιστικοί.

Ο καθένας από τη θέση που κατέχει να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί. Να αισθανθεί και να συνειδητοποιήσει ότι αυτός είναι υπεύθυνος. Δικό του είναι το χρέος. Αν χαθεί η Ελλάδα αυτός θα είναι υπεύθυνος. Αυτός ο φταίχτης, όπως ορίζει, ο   Ν. Καζαντζάκης.

Τώρα έχει έλθει η ώρα να ηχήσουν οι σάλπιγγες, οι  καμπάνες οι βροντερές να δονήσουν σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.. οι φοβερές σημαίες να ξεδιπλωθούν στον αέρα». Το Έθνος να αφυπνισθεί.

Να σπεύσουμε όλοι, υπήκοντες στο Πνευματικό Εμβατήριο-κάλεσμα, του Άγγελου Σικελιανού, που απευθύνεται προς όλους, μηδενός εξαιρουμένου, να βοηθήσουμε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα… διότι όπως λέει, δε βολεί μονάχος του να ανέβη ο ήλιος… Και ο κόσμος έχει ανάγκη τον Ήλιο της Ελλάδος!!!

Αυτό είναι και  το μήνυμα που πρέπει να εισπράξουμε από τη θυσία των αγωνιστών του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, για το μέλλον.

Αν αυτό πράξουμε, θα είναι και το καλύτερο μνημόσυνο στην αιωνία τους μνήμη.

Να είναι αθάνατοι.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

H 75η Επέτειος Μάχης Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

Την Κυριακή  1  Δεκεμβρίου 2019 και ώρα 10:00, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, των εγκαταστάσεων του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, επ’ ευκαιρία της 75ης επετείου, θα τελέσει την καθιερωμένη ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των υπέρ πατρίδος πεσόντων ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Η προσέλευση του κοινού είναι ελεύθερη.

              Ο                                                       Ο

Γενικός Γραμματέας                              Πρόεδρος

Δημήτριος Α. Σερέτης              Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς

   Υπ/γος ε.α. ΕΛ.ΑΣ.                          Αντ/γος ε.α. ΕΛ.ΑΣ.

 

Πρόγραμμα εκδήλωσης

 10.00  Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.

10.15  Επιμνημόσυνη δέηση.

10.30  Ομιλίες.

11.00  Προσκλητήριο νεκρών.

11.10  Κατάθεση στεφάνων.

11.30  Τήρηση ενός λεπτού σιγής.

Εθνικός Ύμνος – Πέρας εκδήλωσης.

ΣΕΙΡΑ  ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΣΤΕΦΑΝΩΝ

 Α. – Διοργανωτές και Ομοσπονδίες

Β. – Συγγενείς Ηρώων  και Μαχητών 

Γ. –  Πρωτοβάθμιες Ενώσεις Σωμάτων Ασφαλείας

Δ. –  Πρωτοβάθμιες Ενώσεις και Σύνδεσμοι Στρατού –  Ναυτικού &ι Αεροπορίας

Ε. – Λοιπές Ενώσεις και Σύνδεσμοι των Ομίλων  Φίλων Αστυνομίας

ΣΤ. – Σύλλογοι & Φορείς αυτοβούλως προσελθόντες  προς δοξασία & τιμή πεσόντων *

(*) Λοιποί  Σύλλογοι ή Φορείς που εκδήλωσαν έγκαιρα την επιθυμία να καταθέσουν στεφάνι

Εκδρομή στο Μυστρά

 

 

 

Στις 12 Οκτωβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία  η εκδρομή στο Μυστρά από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αθηνών με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Συνδέσμου κ. Νικόλαο Χριστολουκά συνεπικουρούμενος από τον Γεν. Γραμματέα κ. Σερέτη Δημήτριο, τον Ειδικό Γραμματέα κ. Γιαννούλη Ιωάννη, τον Βοηθό Ταμία κ. Κάγκα Αντώνιο και τα μέλη του ΔΣ κ. Ζέππο Παναγιώτη και κ. Ζώη Γεώργιο. Στη εκδρομή συμμετείχαν μέλη του Συνδέσμου και φιλικά τους πρόσωπα.

O Μυστράς είναι μοναδικός τόπος που συνδυάζει την ηρεμία της φύσης και με την εξαιρετική θέα του Λακωνικού κάμπου με τα ερείπια της βυζαντινής καστροπολιτείας. Η ιστορία του Μυστρά αρχίζει από τα μέσα του 13ου αιώνα, όταν συμπληρώθηκε η κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους. Το κάστρο χτίστηκε το 1249, από τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο στην κορυφή του λόφου της βυζαντινής καστροπολιτείας και μετά τη μάχη της Πελαγονίας έπεσε στα χέρια των βυζαντινών, για να χτιστεί εκεί ο Μυστράς, που ήταν η πρωτεύουσα του Δεσποτάτου.

Έγιναν επισκέψεις με ξεναγό στη μητρόπολη της μαγευτικής καστροπολιτείας του Αγίου Δημήτριου, όπου στέφθηκε ο τελευταίος αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας που εντυπωσιάζει με τις τοιχογραφίες και τη παράσταση του Χριστού στη κόγχη, καθώς και στο μοναστήρι της Παντάνασσας. Νοιώσαμε δέος και συγκίνηση σε κάθε βήμα μας!!!! Εξαιρετική καστροπολιτεία, που σε μεταφέρει σε άλλη εποχή. Οι εκπληκτικές αγιογραφίες, τα ψηφιδωτά, τα γκρεμισμένα κτίρια, η περιήγηση στα στενά σοκάκια με τις βυζαντινές εκκλησίες και μοναστήρια καθώς τα παλάτια των Δεσποτών σε παραπέμπουν στην εποχή ακμής του κάστρου, ενώ η Ακρόπολη σε αποζημιώνει με την εντυπωσιακή θέα. Μετά το πέρας των επισκέψεων γευματίσαμε στην  περιοχή Τρύπη στη ταβέρνα της οικογένειας  Βοζόλα με  εξαιρετικό φαγητό και με φόντο την  όμορφη θέα της οροσειράς του αγέρωχου Ταϋγέτου! Τις απογευματινές  έγινε περίπατος στη πόλη της Σπάρτης.

 

 

 

Χορήγηση σύνταξης λόγω θανάτου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του Ν. 4611/2019

Επισυνάπτουμε τη εγκύκλιο σχετικά με τη χορήγηση σύνταξης λόγω θανάτου. Για να διαβάσετε την εγκύκλιο κάνετε κλικ εδώ—>ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΛΟΓΩ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΡΘ. 19 Ν_4611

ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΑΣ

Υποψηφιότητα αναπληρωματικού μέλους του Δ.Σ. ΣΑΠΑΣΑ   ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑΣ

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΓΡΙΑΝΩΝ ΛΑΚΩΝΙΑΣ 2019

Το Σάββατο 11 Μαΐου 2019 τελέσθηκε  στο εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου Αγριάνων Λακωνίας, το ετήσιο μνημόσυνο για τους 78 πεσόντες Αξιωματικούς-Υπαξιωματικούς και Οπλίτες Χωροφυλακής καθώς για τους 10 Αγροφύλακες και πολίτες που έπεσαν υπέρ Πατρίδος την 22α  Απριλίου 1947 στην ομώνυμη μάχη των Αγριάνων.

Στη συνέχεια ακολούθησε Τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο παρακείμενο Ηρώο των πεσόντων.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους Δημοτικές, Αστυνομικές και Στρατιωτικές Αρχές, Σύνδεσμοι Εφέδρων ,συγγενείς των θυμάτων καθώς  σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο με τα μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων  Σωμάτων Ασφαλείας Λακωνίας και πλήθος κόσμου.

Στο ιστορικό της ημέρας αναφέρθηκε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου κ .ΛΙΑΣΚΟΣ Παναγιώτης, ενώ χαιρετισμό απεύθυνε  ο Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας και του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Αθηνών κ. ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος.

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Σε λαμπρή τελετή την Κυριακή 5η  Μαΐου  2019, στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Αθήνα Μεσογείων 96), εορτάσθηκε πανηγυρικά, η μνήμη της Προστάτιδας των Αποστράτων Αστυνομικών και του ενδόξου Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής Ισαπόστολος Αγία Ειρήνη. Στη Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας, χοροστάτησε ο προϊστάμενος της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, Ταξίαρχος Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Κιούλος.
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντ/γος ε.α. κ. Χριστολουκάς Νικόλαος. Μετά από τρισάγιο στο μνημείο πεσόντων των Σχολών έγινε κατάθεση στεφανιών υπέρ μνήμης και τιμής των θανόντων στο καθήκον αστυνομικών.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους α) ο κ. Υπαρχηγός του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος  Μιχάλης Καραμαλάκης, β) ο κ. Προϊστάμενος του Επιτελείου του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος Ανδρέας Δασκαλάκης, γ) οι κ.κ. επίτιμοι Αρχηγοί Αντ/γοι ε.α.  Παπαγιαννόπουλος Νικόλαος και Τσουβάλας  Κωνσταντίνος, δ) Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί Προϊστάμενοι των  Κλάδων και των Διευθύνσεων του Αρχηγείου, ε) Επίτιμοι απόστρατοι Ανώτατοι Αξιωματικοί Κλάδων και Διευθύνσεων του Αρχηγείου, στ) Πρόεδροι και  εκπρόσωποι των Δ.Σ. της ΠΟΑΣΑ, της ΠΟΑΞΙΑ και της ΠΟΑΣΥ, ζ) Πρόεδροι και Εκπρόσωποι των Δ.Σ. Συνδέσμων, Συλλόγων, Λεσχών και Ενώσεων, εν ενεργεία και αποστράτων στελεχών Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας και η) πλήθος Αποστράτων και εν ενεργεία  συναδέλφων Σωμάτων Ασφαλείας με μέλη των οικογενειών τους.
Μετά το πέρας της τελετής δόθηκε από τον Σύνδεσμο Αθηνών δεξίωση στον όμορφα διαμορφωμένα προαύλιο χώρο του κυλικείου των Σχολών.

 

 

 

   

  

  

 

ΧΑΤΣΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

Φίλες & φίλοι,

 Ενώσαμε Δυνάμεις για να δώσουμε λύσεις με εντιμότητα και αποφασιστικότητα, όπου οι προηγούμενοι απέτυχαν.

Κάνουμε μια ΄΄ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ΄΄, για μια περιφέ-ρεια  πρότυπο στην Ελλάδα μας, με παρεμβάσεις που θα δώσουν επιτέλους προοπτική στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της, απαιτώντας:

-Να ξανακτίσουμε τον θεσμό της οικογένειας,

-Να μένουν τα παιδιά μας στο τόπο μας, σε δικά τους σπίτια, με δικαίωμα στην εργασία και την ανάπτυξη στη χώρα τους.

Εκπαιδεύτηκα στην αντιμετώπιση κρισίμων καταστάσεων για να συμβάλλω στην ασφάλεια των συνανθρώπων μου.

   Με αίσθημα ευθύνης θα εργασθώ για μια περιφέρεια που θα σέβεται τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Γνωρίζουμε το πώς.  Έχουμε το σχέδιο. Δώστε μας τη δύναμη να πάρουμε πίσω τις ζωές μας, ν’ αλλάξουμε το αύριο.

Για μια Αττική, ειρηνική και ασφαλή, καθαρή και αναπτυξια-κή, με έμφαση στην τοπική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

   Για μια Αττική προσβάσιμη, με δικαίωμα στο χαμόγελο και ψηλά το κεφάλι για τους Δημότες των Δήμων μας.

ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΣΕΒΑΣΤΩ

ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ ΣΟΦΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

                                               Βιογραφικό σημείωμα

Σπουδές:

Μεταπτυχιακό « Η σύγχρονη εγκληματικότητα και η αντιμετώπισή της », Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, Αστυνομική Ακαδημία.

Μεταπτυχιακό, Κράτος και Δημόσια Πολιτική, Σχολή ΝΟ.ΠΕ, Τμήμα Πολ. Επιστήμης και Δημ. Διοίκησης.

Μεταπτυχιακός κύκλος σπουδών  « Ευρωπαϊκή Ένωση και Αναπτυσσόμενες χώρες » Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Πτυχίο Μαθηματικών Πανεπιστημίου Αθηνών.

Απολυτήριο Λυκείου από το Αρσάκειο.

 Ξένες γλώσσες:

Πτυχιούχος Αγγλικών, Γαλλικών, Γερμανικών και Βουλγαρικών.

Σεμινάρια:

Έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια κοινωνιολογικού, εγκληματολογικού, διοικητικού και μεταναστευτικού ενδιαφέροντος.

Προϋπηρεσία:

Μετά τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ακολούθησα καριέρα Αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ. και υπηρέτησα τόσο σε επιτελικές υπηρεσίες, όπου ασχολούμενη με θέματα αλλοδαπών, εφαρμογής του Ευρ. κεκτημένου και Διεθνών συμφωνιών, μετείχα σε Ομάδες εργασίας της Ευρ. ΄Eνωσης, του Schengen και της Europol και εκπροσωπούσα την Υπηρεσία μου σε διάφορες συνεδριάσεις, όσο και σε υπηρεσίες αιχμής, ως Διοικητής Αστ. Τμήματος, Αστ. Διευθυντής στην Διεύθυνση Αστ. Βορειοανατολικής Αττικής και τελικά αποστρατεύθηκα ως ευδοκίμως τερματίσασα την υπηρεσία μου, Υποστράτηγος.

Ήδη απόστρατος, μπορώ να προσφέρω πολλά από την εμπειρία, τις πανεπιστημιακές γνώσεις και την πολυγλωσσία που διαθέτω.

Εορτή της Αγίας Ισαποστόλου Ειρήνης

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

                  Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου μας, σας προσκαλούν να παραστείτε στη γιορτή της Αγίας Ειρήνης, προστάτιδας του Συνδέσμου μας και του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής.

Η γιορτή θα γίνει στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο χώρο των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), την  Κυριακή   5η  Μαΐου  2019 και ώρα 09.00΄ π. μ.

Θα τελεσθεί θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και θα ακολουθήσουν κατάθεση στεφάνων και μικρή δεξίωση στον προαύλιο χώρο του κυλικείου των Σχολών.-

Μετά τιμής

                Ο Γενικός Γραμματέας                                            Ο Πρόεδρος     

                Δημήτριος Α. Σερέτης                                  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς                                  

                     Υπ/γος ε.α.                                                         Αντ/γος ε.α.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

 

Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 

ΤΟΥ  ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΑΣ  ΕΥΧΟΝΤΑΙ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ   ΚΑΙ   ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ   ΛΑΜΠΡΗ  

TO NEO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ 8-4-2019

Την 28/03/2019 διενεργήθηκαν αρχαιρεσίες του Συνδέσμου μας σύμφωνα με το καταστατικό. Από τις Αρχαιρεσίες ανεδείχθη νέο Δ.Σ. και Ε.Ε. το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα την 8-4-2019 ως ακολούθως:

Α) Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

Αντιπρόεδρος  Α΄  ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος

Αντιπρόεδρος  Β΄  ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

Γενικός Γραμματέας ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος

Ειδικός Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης

Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος

Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος

Μέλος ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς

Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας

Μέλος ΖΩΗΣ Γεώργιος

Αναπληρωματικά μέλη

Μέλος ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος

Μέλος ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ Σοφία

 

Β) Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος : ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης

Μέλος:   ΖΩΗΣ Νικόλαος

Μέλος:   ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος

ΜΑΓΟΥΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΑΓΟΥΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ

ΔΟΥΚΙΑΝΤΖΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΔΟΥΚΙΑΝΤΖΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΚΛΑΒΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ-Ν.ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ-ΕΚΑΛΗΣ

ΣΚΛΑΒΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ-Ν.ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ-ΕΚΑΛΗΣ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ 28/3/2019

Για το αξίωμα του Προέδρου

ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος Πρόεδρος

Για το Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου  (κατά σειρά ψήφων)

ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
ΖΩΗΣ Γεώργιος Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
     
ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος Αναπληρωματικό Μέλος
ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ Σοφία Αναπληρωματικό Μέλος

Για το Μέλη της Εξελεγκτικής Επιτροπής  (κατά σειρά ψήφων)

ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης        Μέλος Ε.Ε.
ΖΩΗΣ Νικόλαος Μέλος Ε.Ε.
ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος Μέλος Ε.Ε.
     
ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος Αναπληρωματικό Μέλος

H 73η Επέτειος της μάχης του Λιτοχώρου

 

Τελέστηκε τη Κυριακή 31-3-2019 στο Λιτόχωρο Πιερίας το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη των 12 ανδρών της Χωροφυλακής και  του Στρατού που έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι στο Λιτόχωρο τη νύκτα της 30/31-3-1946 κατόπιν επίθεσης πάνοπλων ΕΛΑΣιτών.

Η επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λιτοχωρίου και στη συνέχεια η εκδήλωση έλαβε χώρα στη Πλατεία Ηρώων.

Το Σύνδεσμό μας εκπροσώπησαν οι:  Αντ/γος ε.α Μηνόπετρας Χαράλαμπος,  Αστυν. Υποδ/ντής ε.α. Κάγκας Αντώνιος και  Αστυνόμος Α’ ε.α Γιαννούλης Ιωάννης.

Εκ μέρους του Συνδέσμου μας στεφάνι στο ηρώο  κατέθεσε ο Αντ/γος ε.α. Μηνόπετρας Χαράλαμπος.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΑΠΑΣΑ ΚΑΙ ΒΙΟΓΡΑΦ. ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ

Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α./ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ  ΤΗΣ 28  ΜΑΡΤΙΟΥ  2019

Ψ Η Φ Ο Δ Ε Λ Τ Ι Ο

Α΄  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ  (1 σταυρό)

 

1   ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος
2   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

 

ΓΙΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (1-11 σταυροί)

1   ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης
2   ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης
3   ΖΩΗΣ Γεώργιος
4   ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
5   ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς
6   ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος
7   ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ Σοφία
8   ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος
9   ΣΕΡΕΤΗΣ Δημήτριος
10   ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης
11   ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας
12   ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος
13   ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

Β΄ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ (1-3 σταυροί)

1   ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης
2   ΖΩΗΣ Νικόλαος
3   ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
4   ΦΩΤΕΙΝΟΣ Γεώργιος

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ

  1. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος
  2. ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ & ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28/3/2019 ώρα 10.00 – (ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΓΑΔΑ)

Σύμφωνα με το άρθρο 10 και 16 του καταστατικού και την από 17/12/2018 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ
Η ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου η οποία θα πραγματοποιηθεί την 21/03/2019 ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:00 στο Αμφιθέατρο της Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών Λ. Αλεξάνδρας 173 στην Αθήνα.
Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την 28/03/2019 ημέρα Πέμπτη, την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 23 του καταστατικού.

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡ.ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΓΕΝ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ.
1. Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2018.
2. Έκθεση εξελεγκτικής επιτροπής για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2018.
3. Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
4. Έγκριση Απολογισμού οικονομικού έτους 2018
5. Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2019.
6. Αρχαιρεσίες για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε. σύμφωνα με το άρθρο 20 και τα άρθρα 18 και 19

Τα μέλη του Συνδέσμου μας που είναι οικονομικώς εντάξει καλούνται να υποβάλλουν υποψηφιότητες με σχετική δήλωσή τους προς τον Σύνδεσμο για την ανάδειξη του Διοικητικού Συμβουλίου και της Ε.Ε, προκειμένου καταρτισθεί το ψηφοδέλτιο , μέχρι την 14-3-2019.(άρθρο 20 παρ 5).

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Σύνδεσμος έκοψε την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα 2019

Στην κατάμεστη αίθουσα δεξιώσεων της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 22 Φεβρουαρίου 2019 η εορταστική εκδήλωση κοπής της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο Γεν. Γραμματέας Συντονισμού Θεμάτων Αλλοδαπών & Παράτυπης Μετανάστευσης του Υπ. Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη κ. Φιλιππάκος Τζανέτος, εκπρόσωποι Αρχηγείων, πολλοί Πρόεδροι και Μέλη Δ.Σ. Ενώσεων και Συνδέσμων Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και μέλη και φίλοι του Συνδέσμου με τις οικογένειές τους. Την πίτα ευλόγησε και έκοψε με τον Πρόεδρο του Συνδέσμου ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Κιούλος Νεκτάριος. Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας εκπροσώπησε ο Α/Δ Αντωνόπουλος Ιωάννης, το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος ο Αρχιπλοίαρχος Θεοφανόπουλος Αλέξνδρος και το ΤΕΑΠΑΣΑ ο Α/Υ Γεωργαντάς Αθανάσιος. Την Π.Ο.Α.Σ.Α. εκπροσώπησε ο Πρόεδρος Υπ/γος ε.α. Χριστακόπουλος Ευάγγελος και μέλη του Δ.Σ. αυτής. Επίσης δε κ. Καραπατάκης Ιωάννης το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ενώσεως Αστυνομικών. Ως προσκεκλημένος του κ. Προέδρου την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του και ο Δήμαρχος Αμαρουσίου και Υποψήφιος Περιφερειάρχης Αττικής κ. Πατούλης Γεώργιος. Για την πολυετή προσφορά τους, δόθηκαν τιμητικά ενθύμια – πλακέτες – σε πρώην μέλη του Δ.Σ. κ.κ. Υπ/γους ε.α. Σκλήκα Δημητρίου και Κάππου Ιωάννη. Στην ομιλία του ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αντ/γος ε.α. Κονταρίδης Χρήστος τόνισε την πρόοδο του Συνδέσμου και την ανάγκη συνεχούς ενίσχυσης με νέα μέλη ενώ ανακοίνωσε ότι στις προσεχείς εκλογές θα είναι υποψήφιος βουλευτής στο Νότιο Τομέα της Β΄ Περιφέρειας Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Για την επιτυχία της εκδήλωσης εργάσθηκε ομάδα του Δ.Σ. ενώ το συντονισμό του προγράμματος είχε ο Γεν. Γραμματέας του Συνδέσμου Αντ/γος ε.α. Χριστολουκάς Νικόλαος. Στην εκδήλωση κληρώθηκαν συμβολικά δώρα και πολυμελής ορχήστρα διασκέδασε τους παρευρισκομένους μέχρι τις μεταμεσονύκτιες ώρες

ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΚΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ 2019

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Προσκαλεί τα μέλη του Συνδέσμου (που επιθυμούν)

να συμμετάσχουν στην χοροεσπερίδα κοπής της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 20.30.

Η εκδήλωση θα τελεσθεί στην κεντρική αίθουσα
δεξιώσεων της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Λ.Α.Ε.Δ.) (Ρηγίλλης 1 Αθήνα )
και περιλαμβάνει πλούσιο φαγητό, εδέσματα, μουσική και χορό

Προσκλήσεις και πληροφορίες στα Γραφεία του Συνδέσμου

Μενάνδρου 54 & Αγ. Κωνσταντίνου (Ομόνοια) -Αθήνα -Τ.Κ. 104 31
τηλ. 210-5228035 – 216-9390005 – Fαx. 216-9390006. κιν. 6951-788851 – 6949-220099
e mail: sapasat@yahoo.gr – site: www.sapasa.gr

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1944

Αθήνα  3-12-2018

Την Κυριακή 2-12-2018 τελέστηκε με ευλάβεια και κάθε μεγαλοπρέπεια, η καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους πεσόντες Ήρωες του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη κατά τη μάχη των Δεκεμβριανών του 1944.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.), συνεχίζει και διατηρεί άσβεστη τη μνήμη των νεκρών συναδέλφων μαχητών  στον ιστορικό πλέον χώρο του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη τελώντας επίσημο μνημόσυνο δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη και τελετουργικό απονομής τιμών δόξας στην έξωθεν του Ιερού Ναού μαρμάρινη στήλη των πεσόντων Ηρώων.

Στην εκδήλωσε προσήλθε και φέτος πλήθος κόσμου και μεγάλος αριθμός εκπροσώπων Σωματείων Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και Ενόπλων Δυνάμεων.

Της επιμνημόσυνης δέησης προηγήθηκαν τα αποκαλυπτήρια της επιτοίχιας ανάγλυφης προσωπογραφίας – πορτρέτο-  του Διοικητού Συντάγματος Χωρ/κής Μακρυγιάννη Συνταγματάρχου Γεωργίου ΣΑΜΟΥΗΛ κατά τη μάχη των Δεκεμβριανών, η οποία φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Εξηκία Τριβουλίδη με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών και από κοινού δαπάνες του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α και της Π.Ο..Α.Σ.Α.

Στο έργο και την προσωπικότητα του αειμνήστου Αρχηγού Χωρ/κης Γεωργίου ΣΑΜΟΥΗΛ αναφέρθηκε σε ομιλία του στο χώρο το Μέλος του Δ.Σ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. και Γεν. Γραμματέας  της Π.Ο.Α.Σ.Α. Αντ/γος ε.α.  κ. Κουτσοποδιώτης Οδυσσέας.

Σε συγκινητική του παρέμβαση ο υιός του αείμνηστου Διοικητού Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και μετέπειτα Αρχηγού Χωρ/κης κ. Ανδρέας ΣΑΜΟΥΗΛ απένειμε το φόρο τιμής στον πατέρα του και ευχαρίστησε τους συνδικαλιστικούς φορείς για την πρωτοβουλία κατασκευής του γλυπτού.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση, ακολούθησαν η κεντρική ομιλία από τον Πρόεδρο του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α  Αντ/γο ε.α κ. Κονταρίδη Χρήστο, το προσκλητήριο των νεκρών πεσόντων και η κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους των Συνδέσμων και Ενώσεων Αποστράτων.

Παρέμβαση χαιρετισμό απονομής τιμών έκανε και ο Πρόεδρος της ΕΑΑΣ Αντ/γος ε.α. κ. Ροζής Βασίλειος.

Η σεμνή εκδήλωση έκλεισε με τήρηση ενός λεπτού σιγής και Εθνικό Ύμνο.-

ΚΥΡΙΑΚΗ 2/12/2018 – 74η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Πεσόντων υπέρ Πίστεως και Πατρίδος στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944. – Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
• 09.45 Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
• 10.00 Επιμνημόσυνη δέηση.
• 10.30 Ομιλίες.
• 11.00 Προσκλητήριο νεκρών.
• 11.10 Κατάθεση στεφάνων.
• 11.30 Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
• Εθνικός Ύμνος – Πέρας εκδηλώσεως.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, με αφορμή τα πρόσφατα και συνεχιζόμενα περιστατικά σε βάρος Αστυνομικών και Υπηρεσιών της Αστυνομίας εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Μετά τα συνεχιζόμενα θλιβερά, σε βάρος της έννομης τάξης, περιστατικά, όπως της εισβολής μεθυσμένου οδηγού με επιβατικό αυτοκίνητο στη Βουλή των Ελλήνων, της επίθεσης με πέτρες και ξύλα, ομάδας εφόδου (30) περίπου αναρχικών κατά Αστυνομικών πεζής περιπολίας στο πεδίον του Άρεως, της επίθεσης κουκουλοφόρων στην Αστυνομική Διεύθυνση Αχαΐας με καπνογόνα και μολότοφ και τέλος την πρωτοφανή καταδρομική επίθεση εγκληματικής ομάδας εφόδου (50) περίπου ατόμων του αυτοαποκαλούμενου αντιεξουσιαστικού χώρου στο Αστυνομικό κεντρικό Τμήμα Ομονοίας με συγχορδία βομβών μολότοφ, δημιουργούνται, διαδοχικά σε όλους μας αισθήματα ασυδοσίας και ανασφάλειας και προβληματισμό για την αντίδραση της πολιτείας. Ειδικότερα δε ο τραυματισμός Αστυνομικών και η καταστροφή πολύτιμου υπηρεσιακό υλικού είναι ευθεία βολή στη νομιμότητα και τη δημοκρατία».
Κατόπιν αυτών εμείς οι Απόστρατοι, Μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών :
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, στεκόμαστε στο πλευρό του και καταδικάζουμε κάθε μορφή βίας που στρέφεται ενάντια στη ζωή τους και στα καθήκοντά τους.
Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία την συνεχώς και επιβαρυντικά κλιμακούμενη εγκληματική συμπεριφορά ατόμων που καταπατούν τις αξίες της δημοκρατίας και καλούμε τη συντεταγμένη πολιτεία να αντιδράσει οργανωμένα και άμεσα με μέτρα προστασίας και ασφάλειας των πολιτών.
Καταγγέλλουμε κάθε πολιτική ανοχής ή συγκάλυψης που μπορεί να προέρχεται από μερική συμπαθούσα ιδεοληψία ή συγχωρητική αδράνεια. Η παραβατική και αντικοινωνική συμπεριφορά κρίνεται μόνο από τους ταγούς της δικαιοσύνης. Η κοινωνία επιθυμεί και επιζητεί την μόνιμη ματαίωση εγκληματικών δράσεων που έχουν υιοθετηθεί από ομάδες που ασπάζονται τις ακραίες μορφές βίας, την καταστροφή και την κατάλυση του νόμου.
Υποστηρίζουμε συνεχώς την έμπρακτη θεσμική αναγνώριση του επικίνδυνου χαρακτήρα της αποστολής των Αστυνομικών, ως πάγιο αίτημα ετών που ενισχύει την ανάταξη του ηθικού και βελτιώνει την εκπαίδευση και τις μεθόδους αντίδρασης των συνθηκών εργασίας τους.
Επικροτούμε και στηρίζουμε κάθε μέτρο ενίσχυσης της δημόσια τάξης και ασφάλειας με όρους ισονομίας και ισοτιμίας των πολιτών.
Τέλος Καλούμε την παρούσα Κυβέρνηση να λάβει ΑΜΕΣΑ τα απαραίτητα μέτρα για την αναμόρφωση του νομικού και θεσμικού πλαισίου που αφορά τις ενέργειες των Αστυνομικών σε ακραίες επιθετικές ενέργειες που στρέφονται κατά του κράτους και της δημοκρατίας.

ΤΟ Δ.Σ. ΣΑΠΑΣΑ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών εκφράζει τη βαθειά  θλίψη και την οδύνη για όλους τους αδικοχαμένους συνανθρώπους που χάθηκαν στην καταστροφική πυρκαγιά της 23 Ιουλίου 2018 στις περιοχές Ν. Βουτζά,  Μάτι και Ραφήνα της Ανατολικής Αττικής.

Το Διοικητικό Συμβούλιο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ

 

Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

         Μενάνδρου 54 Αθήνα Τ.Κ. 10431

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

(Αφορά τα Μέλη του Συνδέσμου)

 Πολιτική Απορρήτου

(Προστασία των Μελών του Συνδέσμου ως φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα)

 

Γνωρίζεται ότι ο νέος Γενικός Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 «για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών» εφαρμόζεται από 25 Μαΐου 2018 σε όλα τα Κράτη-Μέλη της ΕΕ, αντικαθιστώντας την ισχύουσα Οδηγία 95/46/ΕΚ και την εθνική νομοθεσία που την ενσωμάτωσε, δηλαδή το ν. 2472/1997, όπως ισχύει.

 Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (παρακάτω Σύνδεσμος) ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου δεσμεύεται για την εφαρμογή του νέου Κανονισμού της ΕΕ ώστε να προστατεύεται απόλυτα η ασφάλεια και το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων των εγγεγραμμένων Μελών του λαμβάνοντας για το σκοπό αυτό κάθε μέτρο προστασίας τους.

Για το λόγο αυτό προέβει άμεσα στην κατάρτιση Πολιτικής Απορρήτου και εφαρμόζει αυτή από 25 Μαΐου 2018.

Αυτή η πολιτική ορίζει όλα τα προσωπικά δεδομένα που ο Σύνδεσμος συλλέγει με την εγγραφή των Μελών του ή τη δήλωση μεταβολών στοιχείων τους ή των υπευθύνων δηλώσεων για την είσπραξη της ετήσιας συνδρομής τους και επεξεργάζεται λόγω της σχέσης του με αυτά, ως ισότιμα ενεργά Μέλη του, μέσω χρήσης ιστότοπου και των εφαρμογών για κινητά τηλέφωνα ή άλλων ηλεκτρονικών υπηρεσιών του.

Το κείμενο Πολιτικής Απορρήτου αναρτάται προς γνωστοποίηση επίσημα στον Πίνακα Ανακοινώσεων του Συνδέσμου (Γραφεία Μενάνδρου 54 Αθήνα)  αφορά όλα τα Μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, απευθύνεται σε αυτά και ενημερώνει αυτά για την ασφαλή διαχείριση των προσωπικών δεδομένων τους.

Τα Μέλη του Συνδέσμου σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση της ενημέρωσης όλων των ανακοινώσεων του Συνδικαλιστικού τους φορέα.

Παρακαλούνται τα Μέλη να λάβουν γνώση του παρόντος καθώς και της Πολιτικής Απορρήτου του Συνδέσμου και σε περίπτωση βούλησης απόσυρσης της συναίνεσης επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων  που λήφθηκαν ή λαμβάνονται κατά την Αίτηση Εγγραφής τους να ενημερώσουν άμεσα τον υπεύθυνο για το σκοπό αυτό (Γραφεία Συνδέσμου ή μέσω άλλου τρόπου επικοινωνίας επιλογής τους).

Αθήνα 29 Μαΐου 2018

Απόφαση 229/5  29.05.2018 Δ.Σ. ΣΑΠΑΣΑ

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΙΑΝΟΥΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Την Κυριακή 13-5-2018 & ώρα 09.00 τελέσθηκε στους Αγριάνους Λακωνίας το ετήσιο μνημόσυνο  των πεσόντων(2 Αξκών,76 Υπαξκών & Οπλιτών Χωρ)κής καθώς & 4 Αγροφυλάκων & 4 πολιτών) της Μάχης των Αγριάνων που διεξήχθη στις  22-4-1947.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο που βρίσκεται στον τόπο της μάχης  (αποκαταστάθηκε και πάλι μετά από νέα βεβήλωση και καταστροφές που έγιναν τον περασμένο χρόνο  από ομάδα ασεβών αναρχικών στοιχείων).

Παρευρέθηκαν πολλοί απόστρατοι συνάδελφοι και πολίτες. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους & κατέθεσαν στεφάνια, η εκπρόσωπος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λακωνίας, Αστυνόμος κα ΜΑΡΟΥΛΗ Αριστέα, ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών Αντιστράτηγος ε.α. κ. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος , ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Εφέδρων Αξκών Λακωνίας κος ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ Γεώργιος, ο Δημοτικός Σύμβουλος Σπάρτης κος ΚΟΚΚΟΡΟΣ Ευστράτιος , ο Πρόεδρος της κοινότητας Αγριάνων κος ΡΟΖΑΚΛΗΣ Γεώργιος, ο πρόεδρος του ΚΤΕΛ Λακωνίας, συγγενείς των θυμάτων κ.α.

Την θεία λειτουργία και την επιμνημόσυνη δέηση τέλεσε ο πατέρας ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ ως εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σπάρτης κ.κ.ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ.

Το ιστορικό της ημέρας ανέπτυξαν στις ομιλίες τους ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Λακωνίας κ. ΛΙΑΣΚΟΣ Παναγιώτης και ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών κ. Μηνόπετρας Χαράλαμπος.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Το Σάββατο 5η  Μαΐου  2018, στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Αθήνα Μεσογείων 96), εορτάσθηκε πανηγυρικά, η Προστάτιδα των Αποστράτων Αστυνομικών και του ενδόξου Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής Ισαπόστολος Αγία Ειρήνη.

Στη Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας, χοροστάτησε ο  προϊστάμενος της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, Ταξίαρχος Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Κιούλος.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων υπέρ μνήμης των πεσόντων στο καθήκον αστυνομικών από τους συνδικαλιστικούς φορείς των εν ενεργεία στελεχών και  αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Πρόεδρος του Συνδ’εσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντ/γος ε.α. κος   Κονταρίδης Χρήστος.

Ύστερα από πρόσκληση του Δ.Σ. του Συνδέσμου παρέστησαν, τίμησαν  και λάμπρυναν τη τελετή με την παρουσία τους,

α) Ο κ. Γενικός Γραμματέας Συντονισμού Υπουργείου Εσωτερικώναρμόδιος επί θεμάτων αλλοδαπών, υπηκόων τρίτων χωρών και παράτυπης  μετανάστευσης, Τζανέτος Φιλιππάκος, β) ο κ. Προϊστάμενος Επιτελείου του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος  Μιχάλης Καραμαλάκης, γ) Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί Προϊστάμενοι των  Κλάδων και των Διευθύνσεων του Αρχηγείου, δ)  Ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Αντ/γος ε.α. κ. Βασίλειος Ροζής, ε) Εκπρόσωποι των Δ.Σ. της ΠΟΑΞΙΑ, της ΠΟΑΣΥ και ΠΟΣΥΦΥ, στ) Πρόεδροι και Εκπρόσωποι των Δ.Σ. Ομοσπονδιών, Συνδέσμων, Συλλόγων, Λεσχών και Ενώσεων, εν ενεργεία και αποστράτων στελεχών Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας και ζ) πλήθος Αποστράτων και εν ενεργεία  συναδέλφων Σωμάτων Ασφαλείας με μέλη των οικογενειών τους.

– Μετά το πέρας της τελετής δόθηκε από τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών δεξίωση στον όμορφα διαμορφωμένα προαύλιο χώρο του κυλικείου των Σχολών και για την οποία οι όλοι εκφράσθηκαν με τα καλύτερα λόγια .

– Την 5η Μαΐου κάθε χρόνο οι Απόστρατοι Αστυνομικοί τιμούν ανά την επικράτεια την προστάτιδα Αγία Ειρήνη που το παράδειγμά της μας υπενθυμίζει ότι η Πίστη είναι το ισχυρότερο όπλο του ανθρώπου στην αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής.–

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018 – ΗΜΕΡΑΣ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

 

 

09:45’     Πέρας παράταξης Τμημάτων

10:00’     Πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων & Ανώτατων Αξιωματικών

10:15’     Προσέλευση Επίτιμων Αρχηγών, Υπαρχηγών & Ανώτατων Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας

10:20’     Προσέλευση κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας

10:25’     Προσέλευση κ.κ. Γενικών Γραμματέων Υπουργείου Εσωτερικών

10:29’     Άφιξη κ. Αναπλ. Υπουργού Εσωτερικών

10:30’     Άφιξη κ. Υπουργού Εσωτερικών

10:31’     Δέηση Υπέρ Απόστρατων Αστυνομικών

                 Μετά το πέρας της Δέησης, σε αίθουσα της πρώην Σ.Α.Ε.Α. ακολουθεί:

11:00’     Ανάγνωση Ημερήσιας Διαταγής κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας

11:15’     Χαιρετισμός Εκπροσώπων Ομοσπονδίας και Ενώσεων Αποστράτων

11:30’     Χαιρετισμός κ. Αναπλ. Υπουργού Εσωτερικών

11:45’     Πέρας Τελετής – Μικρή Δεξίωση

 

Οδηγίες για την εφαρμογή του άρθρου 20 του ν.4387/2016 για την απασχόληση συνταξιούχων λόγω γήρατος

Την εγκύκλιο εφαρμογής του άρθρου 20 του Ν.4387/16, για την απασχόληση συνταξιούχων λόγω γήρατος, υπέγραψε  ο Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Αναστάσιος Πετρόπουλος.

 

 

 

Επισυνάπτεται η εγκύκλιος:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ,ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Δ/ΝΣΗ ΠΑΡΟΧΩΝ ΚΥΡΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

ΤΜΗΜΑ:Α’

Πληροφορίες:Ε. Βρέκου Τηλέφωνο:2131516791

FAX:210-3368116

Δ/ΝΣΗ ΚΥΡΙΑΣ  ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ & ΕΙΣΦΟΡΩΝ

Πληροφορίες: Ε. Κουτσιμπού  Τηλέφωνο: 2131516788

Δ/ΝΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ &  ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Πληροφορίες: Αλ. Παπανικολοπούλου

Τηλέφωνο: 2131516774

Δ/ΝΣΗ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΩΝ  ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ  & ΠΑΡΟΧΩΝ

Πληροφορίες: Θ. Καραχρήστου

Τηλέφωνο: 2131516842 Ταχ. Δ/νση:Σταδίου 29

Ταχ. Κώδικας:10110-Αθήνα

ΑΔΑ: ΩΦΦΒ465Θ1Ω-ΛΥΡ

 

Αθήνα, 19 /3/ 2018

 

Αριθ. Πρωτ. : Φ.80000/οικ.12151/274

 

ΠΡΟΣ:1. ΕΦΚΑ

Α. Γραφείο κ. Διοικητή

Αγ. Κωνσταντίνου 8

102 41 Αθήνα

Β. Γενική Δ/νση

Απονομών Συντάξεων

Ακαδημίας 22

106 71 Αθήνα

  1. ΕΤΕΑΕΠ Γραφείο κ. Διοικητή

Φιλελλήνων 13-15

105 57 Αθήνα

 

ΚΟΙΝ.:Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Κάνιγγος 29

101 10 Αθήνα

 

ΘΕΜΑ:«Οδηγίες για την εφαρμογή του άρθρου 20 του ν.4387/2016 για την απασχόληση συνταξιούχων λόγω γήρατος».

 

Με τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016 διαμορφώνεται νέο πλαίσιο σχετικά με την καταβολή σύνταξης σε συνταξιούχους λόγω γήρατος που αναλαμβάνουν εργασία ή αυτοαπασχόληση μετά την ισχύ του ανωτέρω νόμου, με ταυτόχρονη κατάργηση για τα πρόσωπα αυτά των προγενέστερων σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων.

 

Α. Πεδίο Εφαρμογής-Έναρξη εφαρμογής

 

Ι. Παράγραφος 1 του άρθρου 20

 

Οι διατάξεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016 εφαρμόζονται σε συνταξιούχους λόγω γήρατος που λαμβάνουν σύνταξη από τους πρώην φορείς κύριας ασφάλισης ή το Δημόσιο, και οι οποίοι βάσει του άρθρου 53 του ν.4387/2016 εντάχθηκαν από 1.1.2017 στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), _καθώς και στα πρόσωπα που λαμβάνουν χορηγία ή βουλευτική σύνταξη από το Δημόσιο.

 

Το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την απασχόληση συνταξιούχων εφαρμόζεται στους συνταξιούχους λόγω γήρατος που θα αναλάβουν εργασία ή αυτοαπασχόληση μετά την ισχύ του ν.4387/2016, δηλαδή από 13.5.2016, εφόσον προκύπτει υποχρέωση ασφάλισης στον ΕΦΚΑ, σύμφωνα με τις σχετικές γενικές ή ειδικές ή καταστατικές διατάξεις που ίσχυαν μέχρι 31.12.2016 στους εντασσόμενους στον ΕΦΚΑ φορείς ασφάλισης ή το Δημόσιο.

 

Συνεπώς, σε περίπτωση που αναληφθεί δραστηριότητα για την οποία δεν προκύπτει βάσει γενικών, ειδικών ή καταστατικών διατάξεων υποχρέωση ασφάλισης στον ΕΦΚΑ, δεν έχει εφαρμογή η κοινοποιούμενη ρύθμιση περί απασχόλησης συνταξιούχων, ακόμη και εάν από την ασκούμενη επαγγελματική δραστηριότητα προκύπτει εισόδημα.

 

Αντίστοιχα, οι συνταξιούχοι που αναλαμβάνουν εργασία ή δραστηριότητα για την οποία είτε λαμβάνουν αμοιβές (π.χ. έξοδα κίνησης) που δεν υπόκεινται βάσει νόμου σε ασφαλιστικές εισφορές κλάδου κύριας σύνταξης ή λαμβάνουν αποδοχές για τις οποίες από την ισχύουσα νομοθεσία υφίσταται δυνατότητα παραίτησης και παραιτούνται του δικαιώματος είσπραξής τους, δεν εμπίπτουν στις ρυθμίσεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016 περί αναστολής ή περικοπής της σύνταξής τους (κύριας και επικουρικής). Επισημαίνεται ότι, με σχετική εγκύκλιο θα οριοθετηθούν με λεπτομέρεια οι μη υποκείμενες σε ασφαλιστικές εισφορές κατηγορίες αμοιβών.

 

Στο πεδίο εφαρμογής των ρυθμίσεων του άρθρου 20 του ν. 4387/2016 δεν εμπίπτουν επίσης οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν αμοιβές από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή άλλα συγγενικά δικαιώματα σύμφωνα με την α.π. Φ80000/οικ.10568/222/16.2.2018 εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

 

Σημειώνουμε ότι, η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 20 του ν.4387/2016 αφορά στη χρονική περίοδο που παρέχεται η αναληφθείσα επαγγελματική δραστηριότητα, για την οποία προκύπτει η υποχρέωση ασφάλισης στον ΕΦΚΑ, και όχι στη χρονική περίοδο καταβολής των σχετικών αμοιβών για την αναληφθείσα δραστηριότητα. Για παράδειγμα, εάν ο συνταξιούχος απασχολήθηκε για το σύνολο του έτους 2017 και στη συνέχεια διέκοψε την απασχόλησή του, όμως η σχετική αμοιβή για την παρασχεθείσα κατά το έτος 2017 εργασία καταβληθεί το έτος 2018, θα θεωρηθεί ότι απασχολήθηκε το έτος 2017 και συνεπώς η σύνταξη αναστέλλεται ή περικόπτεται για το έτος 2017, ενώ για το έτος 2018 η σύνταξη καταβάλλεται χωρίς περιορισμό δεδομένου ότι έχει διακοπεί η αναληφθείσα δραστηριότητα.

 

Το νέο καθεστώς απασχόλησης συνταξιούχων αφορά πρόσωπα που συνταξιοδοτούνται από 13/5/2016 και μετά, ανεξάρτητα εάν η ασκούμενη δραστηριότητα αναλήφθηκε πριν ή μετά την συνταξιοδότησή τους (σχετική η αριθ. 531/2008 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους), καθώς και πρόσωπα που έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί μέχρι την ανωτέρω ημερομηνία με βάση το προγενέστερο του ν.4387/2016 νομοθετικό πλαίσιο και αναλαμβάνουν την ασκούμενη δραστηριότητα μετά την ανωτέρω ημερομηνία.

 

Για παράδειγμα ασφαλισμένος του ΕΦΚΑ που παράλληλα παρέχει εξαρτημένη εργασία (υπαγόμενος στην ασφάλιση βάσει των σχετικών διατάξεων του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) και ασκεί ελεύθερο επάγγελμα (υπαγόμενος στην ασφάλιση βάσει των σχετικών διατάξεων του πρώην ΟΑΕΕ), υποβάλλει αίτηση συνταξιοδότησης λόγω γήρατος εντός του 2017, συνεχίζει όμως να ασκεί το ελεύθερο επάγγελμα. Στην περίπτωση αυτή έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016. Αντίστοιχα, συνταξιούχος του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από το 2010 ασκεί ελεύθερο επάγγελμα από 1.1.2017, υπαγόμενος στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ. Και στην περίπτωση αυτή έχουν εφαρμογή οι ρυθμίσεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016.

 

Σημειώνουμε ότι, σε περίπτωση ανανέωσης σύμβασης που έχει συναφθεί πριν την 13.5.2016 εξακολουθεί να εφαρμόζεται το προγενέστερο νομοθετικό πλαίσιο ως προς την απασχόληση συνταξιούχων, εφόσον η σύμβαση αυτή εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και μετά την 13.5.2016 ή ανανεώνεται μετά την 13.5.2016 χωρίς να μεσολαβεί κενό χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξης της σύμβασης και της ανανέωσής της.

 

Επομένως εάν λήξει σύμβαση που έχει καταρτιστεί μέχρι και 12.5.2016 και συνάπτεται νέα σύμβαση με τον εργοδότη, χωρίς να προκύπτει χρονικό κενό μεταξύ των δύο συμβάσεων, εξακολουθεί και στην περίπτωση αυτή να εφαρμόζεται το προγενέστερο νομοθετικό πλαίσιο.

 

Παράδειγμα: συνταξιούχος από το 2012 του πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ είχε αναλάβει μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα από 1.1.2014 έως 31.10.2017. Από 1.11.2017 αναλαμβάνει εργασία στον ίδιο (ή σε άλλον εργοδότη) καταρτίζοντας σύμβαση από 1.11.2017 έως 31.12.2019. Στην περίπτωση αυτή εξακολουθεί να εφαρμόζεται το προγενέστερο νομοθετικό πλαίσιο ως προς την απασχόληση συνταξιούχων. Εάν όμως η νέα σύμβαση ισχύει από 2.11.2017, θεωρείται ότι υπάρχει διακοπή και συνεπώς εφαρμόζεται από 2.11.2017 το άρθρο 20 του ν.4387/2016.

 

Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση ανάληψης υπηρεσίας σε φορέα γενικής κυβέρνησης πριν την 13.5.2016, αν επακολούθησε διορισμός στην ίδια ή άλλη θέση χωρίς χρονικό κενό, εφόσον η λήξη της υπηρεσίας και ο επαναδιορισμός συντελέστηκαν ταυτόχρονα, με επακόλουθο η υπηρεσία να είναι συνεχής. Εάν όμως προκύπτει διακοπή μεταξύ των αναληφθεισών υπηρεσιών, ανεξαρτήτως της χρονικής διάρκειας της διακοπής, έχουν εφαρμογή οι ρυθμίσεις του κοινοποιούμενου άρθρου.

 

Το άρθρο 20 του ν.4387/2016 εφαρμόζεται και στην περίπτωση συνταξιούχου του ΕΦΚΑ ο οποίος από 13.5.2016 και εφεξής αυτοαπασχολείται ή εργάζεται ως μισθωτός σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε χώρα με την οποία δεν έχει συναφθεί διμερής σύμβαση κοινωνικής ασφάλειας βάσει των διατάξεων του ν.2335/1995.

 

Δεν εφαρμόζονται οι περιορισμοί των διατάξεων του άρθρου 20 στην περίπτωση εργασίας συνταξιούχου, ο οποίος λαμβάνει είτε αυτοτελή σύνταξη από άλλο κράτος μέλος της ΕΕ είτε αναλογική σύνταξη με βάση τις διατάξεις περί συνυπολογισμού περιόδων ασφάλισης, των ΕΚ 883/04 και του Εφαρμοστικού του 987/09.

 

ΙΙ. Παράγραφος 3 του άρθρου 20

 

Σύμφωνα με την παρ. 3 της κοινοποιούμενης ρύθμισης, το νέο νομοθετικό πλαίσιο περί απασχόλησης συνταξιούχων εφαρμόζεται σε συνταξιούχους λόγω γήρατος που διορίζονται σε θέσεις της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν.3833/2010 (αιρετά όργανα ΟΤΑ, διοικητές, υποδιοικητές, πρόεδροι, αντιπρόεδροι και τα μέλη συλλογικών οργάνων διοίκησης των ΝΠΔΔ, κ.λπ.), εφόσον ο διορισμός στις ανωτέρω θέσεις γίνει μετά την 13.5.2016, και εφόσον προκύπτει υποχρέωση ασφάλισής τους στον ΕΦΚΑ.

 

Σημειώνουμε ότι οι συνταξιούχοι που διορίζονται στις ανωτέρω θέσεις υπόκεινται σε αναστολή της σύνταξης κύριας και επικουρικής ή των συντάξεών τους σε περίπτωση συρροής, εφόσον διορίζονται σε φορείς της γενικής κυβέρνησης.

 

Σε περίπτωση, δε, που τα ανωτέρω πρόσωπα δεν δικαιούνται ή έχουν παραιτηθεί της προβλεπόμενης για τη θέση που κατέχουν αμοιβής, εφόσον προβλέπεται από το νόμο η σχετική δυνατότητα, δεν έχουν εφαρμογή οι κοινοποιούμενες ρυθμίσεις.

 

Ομοίως οι ρυθμίσεις του άρθρου 20 του ν.4387/2016 δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση που τα πρόσωπα αυτά λαμβάνουν αποκλειστικά ποσά ως έξοδα αποζημίωσης ή έξοδα παράστασης, τα οποία εκ της φύσεώς τους καταβάλλονται για την κάλυψη των δαπανών στις οποίες υποβάλλεται ο αιρετός κατά την άσκηση του λειτουργήματός του.

 

Β. Περικοπή-Αναστολή Σύνταξης

 

Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 20 του ν.4387/2016, σε περίπτωση που, με βάση τα ανωτέρω, προκύπτει απασχόληση συνταξιούχου, το ποσό της ακαθάριστης σύνταξης ή συντάξεων σε περίπτωση συρροής, κύριας και επικουρικής, καταβάλλεται μειωμένο κατά 60% για όσο γρονικό διάστημα ο συνταξιούχος απασχολείται και έχει υποχρέωση ασφάλισης στον ΕΦΚΑ και στον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του ΕΤΕΑΕΠ.

 

Ως εκ τούτου, το ποσό της σύνταξης που λαμβάνει ο συνταξιούχος που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 20, καταβάλλεται μειωμένο κατά 60% για όσες ημέρες αντιστοιχούν στην απασχόλησή του, για την οποία προκύπτει υποχρέωση ασφάλισης. Ειδικά στις περιπτώσεις που ο συνταξιούχος αναλάβει εργασία σε φορείς της γενικής κυβέρνησης, όπως ορίζεται στο άρθρο 14 του ν.4270/2014, η καταβολή της σύνταξης ή των συντάξεων σε περίπτωση συρροής συντάξεων, κύριας και επικουρικής, αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η εργασία.

 

Έτσι, ο συνταξιούχος θα υφίσταται ανάλογη με τις ημέρες απασχόλησής του περικοπή ή αναστολή του δικαιούμενου ποσού σύνταξης, και μόνο για το διάστημα που αντιστοιχεί στις συγκεκριμένες ημέρες. Δεδομένου, δε, ότι και στην απασχόληση συνταξιούχων, οι ημέρες ασφάλισης υπολογίζονται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις οικείες καταστατικές, γενικές ή ειδικές διατάξεις, και πάντως μέχρι 25 ημέρες ανά μήνα, προκειμένου να εξευρεθεί το ποσό της σύνταξης που αναλογεί σε κάθε ημέρα ανάληψης ασφαλιστέας εργασίας ή δραστηριότητας, αυτό θα επιμερίζεται στις 25 ως άνω ημέρες. Στη συνέχεια, θα περικόπτεται κατά 60% ή θα αναστέλλεται το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε ημέρα για την οποία απασχολήθηκε και ασφαλίστηκε ο απασχολούμενος συνταξιούχος. Σε κάθε περίπτωση, ως ημέρες απασχόλησης εκλαμβάνονται αυτές που αντιστοιχούν στην ασφάλιση της οικείας εργασίας ή δραστηριότητας.

 

Σημειώνουμε ότι σε περίπτωση άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος (υπαγωγή στην ασφάλιση βάσει των σχετικών διατάξεων του πρώην ΟΑΕΕ) ή αυτοαπασχόλησης (υπαγωγή στην ασφάλιση βάσει των σχετικών διατάξεων του πρώην ΕΤΑΑ), όπου η ασφάλιση γίνεται με βάση τον μήνα, η σύνταξη περικόπτεται κατά 60% για το σύνολο του μήνα που ασκείται επαγγελματική δραστηριότητα.

 

Παράδειγμα 1: Συνταξιούχος του ΕΦΚΑ λαμβάνει κύρια σύνταξη ύψους €800,00 και επικουρική σύνταξη από το ΕΤΕΑΕΠ ύψους €100,00, και αναλαμβάνει εργασία στον ιδιωτικό τομέα, με πλήρη απασχόληση (25 ημέρες ασφάλισης). Ο εν λόγω συνταξιούχος θα λάβει μειωμένη κύρια και επικουρική σύνταξη κατά 60%, δηλαδή η μηνιαία κύρια σύνταξη θα ανέρχεται σε €320,00 [(€800,00-(60% x €800,00)] και η μηνιαία επικουρική σύνταξη θα ανέρχεται σε €40,00 [€100,00-(60% x €100,00)].

 

Παράδειγμα 2: Συνταξιούχος του ΕΦΚΑ λαμβάνει κύρια σύνταξη ύψους €800,00, και επικουρική σύνταξη από το ΕΤΕΑΕΠ ύψους €100,00 και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα για 2 ημέρες τον μήνα, με πλήρες ωράριο. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό της κύριας σύνταξης για κάθε ημέρα ανέρχεται σε €32,00 (€800,00/25) και για κάθε ημέρα απασχόλησης το ποσό της κύριας σύνταξης μειώνεται κατά €19,20 (60% x €32,00). Συνολικά, ο συνταξιούχος απασχολείται 2 ημέρες το μήνα και, συνεπώς, θα λάβει κύρια σύνταξη ύψους €761,60 [€800,00-(2 x €19,20)].

 

Αντίστοιχα, το ποσό της επικουρικής σύνταξης για κάθε ημέρα ανέρχεται σε €4,00 (€100,00/25) και

 

για κάθε ημέρα απασχόλησης το ποσό της επικουρικής σύνταξης μειώνεται κατά €2,40 (60% x 4 €4,00). Συνολικά, ο συνταξιούχος που απασχολείται 2 ημέρες το μήνα, θα λάβει επικουρική σύνταξη ύψους €95,20 [€100,00-(2 x €2,40)].

 

Παράδειγμα 3: Συνταξιούχος του ΕΦΚΑ λαμβάνει κύρια σύνταξη, ύψους €800,00, και επικουρική σύνταξη από το ΕΤΕΑΕΠ, ύψους €100,00, και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα για 5 ημέρες τον μήνα, με μειωμένο ωράριο. Στην απασχόλησή του αυτή έστω ότι αντιστοιχούν 3 ημέρες ασφάλισης ανά μήνα. Επομένως, θα έχει την ίδια αντιμετώπιση με τον συνταξιούχο του προηγούμενου παραδείγματος, δηλαδή θα του καταβληθεί μειωμένο κατά 60% το ποσό που αντιστοιχεί στα 3/25 της κύριας και επικουρικής σύνταξής του.

 

Παράδειγμα 4: Συνταξιούχος του ΕΦΚΑ λαμβάνει κύρια σύνταξη ύψους €800,00, και επικουρική σύνταξη από το ΕΤΕΑΕΠ, ύψους €100,00, και παρέχει υπηρεσίες σε ΝΠΔΔ, που είναι φορέας γενικής κυβέρνησης, για 2 ημέρες τον μήνα, με πλήρες ωράριο. Το ποσό της κύριας σύνταξης για κάθε ημέρα ανέρχεται σε €32,00 (€800,00/25). Συνολικά, ο συνταξιούχος απασχολείται 2 ημέρες το μήνα και, συνεπώς, θα λάβει κύρια σύνταξη ύψους €736,00 [€800,00-(2 x €32,00)].

 

Αντίστοιχα, το ποσό της επικουρικής σύνταξης για κάθε ημέρα ανέρχεται σε €4,00 (€100,00/25). Συνολικά, ο συνταξιούχος που απασχολείται 2 ημέρες το μήνα, θα λάβει επικουρική σύνταξη ύψους €92,00 [€100,00-( 2 x €4,00)].

 

Παράδειγμα 5: Ομοίως συνταξιούχος του ΕΦΚΑ συμμετέχει ως ηθοποιός/τραγουδιστής σε δύο παραστάσεις ανά εβδομάδα. Θα περικοπεί μόνο το ποσό της σύνταξης που αντιστοιχεί στην απασχόλησή του για τις δύο παραστάσεις ανά εβδομάδα σύμφωνα με τα παραπάνω παραδείγματα.

 

Κατά τη διάρκεια περικοπής ή αναστολής της σύνταξης, σύμφωνα με τα ανωτέρω, ο συνταξιούχος καταβάλλει τις προβλεπόμενες κατά περίπτωση ασφαλιστικές εισφορές κύριας, επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας (όπου οι τελευταίες προβλέπονται) καθώς και όποιες εισφορές ο ΕΦΚΑ συνεισπράττει. Συνεπώς, σε ό,τι αφορά τους αυτοαπασχολούμενους καταργείται η προβλεπόμενη από το προϊσχύον καθεστώς προσαύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 50%.

 

Σημειώνεται, επίσης, ότι η καταβαλλόμενη στον απασχολούμενο συνταξιούχο επικουρική σύνταξη του ΕΤΕΑΕΠ αναστέλλεται ή περικόπτεται μόνο εφόσον προκύπτει υποχρέωση ασφάλισης στον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του ΕΤΕΑΕΠ για την αναληφθείσα εργασία ή αυτοαπασχόληση.

 

Όσον αφορά την εισφορά ασθένειας επισημαίνεται ότι, ο απασχολούμενος συνταξιούχος υποχρεούται στην καταβολή εισφοράς για ασθένεια επί του μισθού ή του/των ημερομισθίου/ων ή του εισοδήματος που προκύπτει από την άσκηση της απασχόλησης, αλλά γίνεται και παρακράτηση εισφοράς ασθένειας επί της σύνταξης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 44 του ν.4387/2016.

 

Η προβλεπόμενη εισφορά ασθένειας επί της σύνταξης βάσει των ανωτέρω διατάξεων σε περίπτωση περικοπής της σύνταξης υπολογίζεται επί του ποσού της σύνταξης που καταβάλλεται μετά την περικοπή της κύριας και επικουρικής σύνταξης. Σε περίπτωση που προκύπτει πλήρης αναστολή της σύνταξης, εξυπακούεται ότι ο απασχολούμενος συνταξιούχος δεν υποχρεούται στην καταβολή εισφοράς επί της ανασταλείσας σύνταξης.

 

Οι απασχολούμενοι συνταξιούχοι που υπάγονται για παροχή υγειονομικής περίθαλψης εκτός ΕΟΠΥΥ, λόγω της απασχόλησης ή της σύνταξης, δεν καταβάλλουν διπλή εισφορά συνταξιούχου και απασχολούμενου, αλλά εξακολουθούν να ισχύουν τα προβλεπόμενα από τους κανονισμούς των φορέων ασθένειας που έχουν διατηρήσει την αυτοτέλειά τους.

 

Γ. Αξιοποίηση του χρόνου ασφάλισης για την κύρια σύνταξη

 

Ο χρόνος ασφάλισης που πραγματοποιείται από τους απασχολούμενους συνταξιούχους μπορεί να αξιοποιηθεί για προσαύξηση της καταβαλλόμενης κύριας σύνταξης, χωρίς περαιτέρω περιορισμούς τόσο στις περιπτώσεις που γίνεται περικοπή όσο και στις περιπτώσεις που γίνεται αναστολή της σύνταξης.

 

Συγκεκριμένα, ο απασχολούμενος συνταξιούχος, μετά τη διακοπή της αναληφθείσας εργασίας ή αυτοαπασχόλησης, δικαιούται να προσαυξήσει το ανταποδοτικό μέρος της κύριας σύνταξής του κατά 60% του ποσού που υπολογίζεται κατ’ αναλογική εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 30 του ν.4387/2016.

 

Με βάση την πρόβλεψη αυτή, το ύψος της προσαύξησης υπολογίζεται για κάθε έτος απασχόλησης με ετήσιο συντελεστή αναπλήρωσης 0,075% για κάθε μία ποσοστιαία μονάδα (1%) επιπλέον εισφοράς, επί των συντάξιμων αποδοχών που προκύπτουν βάσει του άρθρου 28 του ν.4387/2016 για το χρονικό διάστημα που διαρκεί η απασχόληση του συνταξιούχου, ενώ ο συνταξιούχος θα λάβει τελικά το 60% του ποσού που προκύπτει σύμφωνα με τα ανωτέρω.

 

Σημειώνουμε ότι ο ανωτέρω υπολογισμός της προσαύξησης για τον χρόνο ασφάλισης έχει εφαρμογή και στις περιπτώσεις συνταξιούχων φορέων κύριας ασφάλισης, που έχουν λάβει σύνταξη με βάση το προγενέστερο του ν.4387/2016 νομοθετικό πλαίσιο, αλλά απασχολούνται από 13.5.2016, το δε ποσό που προκύπτει, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θα προσαυξήσει την καταβαλλόμενη σύνταξη.

 

Δ. Δήλωση ανάληψης απασχόλησης

 

Οι συνταξιούχοι που αναλαμβάνουν εργασία ή αυτοαπασχόληση οφείλουν να γνωρίσουν στον ΕΦΚΑ και στο ΕΤΕΑΕΠ την ανάληψη της δραστηριότητας και τη διάρκεια της (προκειμένου περί μειωμένης κατά μήνα απασχόλησης), ενώ η σχετική δήλωση υποβάλλεται υποχρεωτικά με την ανάληψη της δραστηριότητας.

 

Σε περίπτωση που δεν υποβληθεί η σχετική δήλωση και συνεπώς οι φορείς δεν προβούν σε περικοπή ή αναστολή της σύνταξης, γίνεται καταλογισμός σε βάρος του συνταξιούχου του ποσού που έπρεπε να παρακρατηθεί σύμφωνα με τα ανωτέρω, ενώ το καταλογισθέν ποσό επιβαρύνεται με ετήσιο επιτόκιο 4,56%.

 

Το οφειλόμενο ποσό μπορεί να παρακρατείται από τις καταβαλλόμενες κύριες και επικουρικές συντάξεις σε περίπτωση που προκύπτει περικοπή των συντάξεων, και από τις μελλοντικές συντάξεις, και μέχρι το 1/4 του ποσού της μηνιαίας κύριας και επικουρικής σύνταξης έως την εξόφληση της οφειλής.

 

Ε. Πρόσωπα που εξαιρούνται από τη ρύθμιση -Διατήρηση προγενέστερου νομοθετικού πλαισίου

 

Από το πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης εξαιρούνται ρητά, σύμφωνα με τις παρ. 6 και 7, οι μέχρι 12.5.2016 συνταξιούχοι λόγω γήρατος που έχουν αναλάβει εργασία ή αυτοαπασχόληση μέχρι την ημερομηνία αυτή και συνεχίζουν την απασχόλησή τους.

 

Για τα ανωτέρω πρόσωπα εξακολουθεί να εφαρμόζεται το προγενέστερο του ν.4387/2016 νομοθετικό πλαίσιο για την απασχόληση συνταξιούχων, όπως ισχύει κατά περίπτωση, με βάση τον φορέα συνταξιοδότησης και την παρασχεθείσα εργασία στο δημόσιο ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα ή τον ιδιωτικό τομέα ή την αυτοαπασχόληση πριν και μετά τη συνταξιοδότηση.

 

(άρθρο 63 ν.2676/1999, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 16 του ν.3863/2010, άρθρο 10 του ν.3865/2010, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 5γ του άρθρου 4 του ν.4151/2013, άρθρο 8 παρ. 14 του ν.2592/1998, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο πρώτο, παράγραφος Β, υποπαράγραφος Β, περίπτωση 1β του ν.4093/2012 και επεκτάθηκε στους φορείς κύριας ασφάλισης με το άρθρο 4 παρ. 2α του ν.4151/2013, οι καταστατικές διατάξεις των φορέων κύριας ασφάλισης αυτοαπασχολουμένων που προβλέπουν αναστολή σύνταξης σε περίπτωση συνταξιούχων τους που αναλαμβάνουν εκ νέου εργασία ή αυτοαπασχόληση υπαγόμενοι στην ασφάλιση των εν λόγω φορέων, καθώς και οι καταστατικές διατάξεις των ενταχθέντων στο ΕΤΕΑΕΠ φορέων επικουρικής ασφάλισης που προβλέπουν αναστολή της επικουρικής σύνταξης κατ’ εφαρμογή της παρ. 4 του άρθρου 42 του ν.3996/2011).

 

Εξαιρούνται, επίσης, από την περικοπή ή την πλήρη αναστολή της σύνταξης, οι συνταξιούχοι της Τράπεζας της Ελλάδας οι οποίοι, ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο ανάληψης εργασίας μετά την συνταξιοδότηση, καταλαμβάνονται από τις προϊσχύουσες του άρθρου 20 του ν.4387/2016 ρυθμίσεις για την απασχόληση συνταξιούχων. Εξυπακούεται ότι σε περίπτωση ανάληψης εργασίας ή αυτοαπασχόλησης υπακτέας στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ και του ΕΤΕΑΕΠ καταβάλλονται οι προβλεπόμενες από τις διατάξεις του ν.4387/2016 εισφορές .

 

Για τους συνταξιούχους λόγω αναπηρίας, τους συνταξιοδοτούμενους με βάση τις διατάξεις του ν. 612/1977, καθώς και με διατάξεις που παραπέμπουν σ’ αυτόν και σε όσους λαμβάνουν μόνο το επίδομα παρα-τετραπληγίας εφαρμόζεται το προϊσχύον του άρθρου 20 του ν.4387/2016 νομοθετικό πλαίσιο.

 

Τέλος, υπενθυμίζουμε ότι όσον αφορά στην εφαρμογή του άρθρου 20 του ν.4387/2016 σε συνταξιούχους του πρώην ΟΓΑ από 1.1.2017 και μετά, που συνεχίζουν να ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα για την οποία υφίσταται υποχρέωση ασφάλισης στον ΕΦΚΑ βάσει των σχετικών διατάξεων υπαγωγής στην ασφάλιση του πρώην ΟΓΑ, οι ρυθμίσεις του άρθρου 20 του ν. 4387/2016 έχουν εφαρμογή σε όσους συνταξιοδοτούνται από 1.1.2025 σύμφωνα με την α.π. Φ10034/18282/566/20.4.2017 εγκύκλιο ( ΑΔΑ: Ω6ΣΛ465Θ1Ω-Κ5Π.)

 

Για τους συνταξιούχους των λοιπών πλην του πρώην ΟΓΑ φορέων κύριας ασφάλισης ή του δημοσίου μέχρι 12.5.2016 καθώς και για εκείνους στους οποίους η έναρξη καταβολής σύνταξης ανατρέχει μέχρι την ανωτέρω ημερομηνία, οι οποίοι έχουν εισόδημα από άσκηση αγροτικής δραστηριότητας, δεν ήταν υπόχρεοι καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στον πρώην ΟΓΑ μέχρι 31.12.2016 και εξακολουθούν να μην είναι υπόχρεοι καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στον ΕΦΚΑ από 1.1.2017, δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 20 του ν.4387/2016 σύμφωνα με τις οδηγίες της εγκυκλίου α.π. Φ.10043/οικ.27751/824/16.6.2017 (ΑΔΑ: 70ΞΖ465Θ1Ω-7Ι3).

 

Στις κοινοποιούμενες ρυθμίσεις του άρθρου 20 εμπίπτουν οι συνταξιούχοι λοιπών φορέων κύριας ασφάλισης ή του Δημοσίου (μετά την 13.5.2016) που έχουν εισόδημα από αγροτική δραστηριότητα και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό ξεπερνά το ελάχιστο ασφαλιστέο εισόδημα του άρθρου 40 του ν. 4387/2016 σε ετήσια βάση, ήτοι 410,26 Χ12= 4.923,12 ευρώ.

 

Σε περίπτωση που το εισόδημα από αγροτική δραστηριότητα δεν ξεπερνά το ανωτέρω όριο δεν δύναται να θεωρηθεί ως επανένταξη στην αγορά εργασίας του συνταξιούχου, αλλά μόνο ως διατήρηση της αγροτικής περιουσίας.

 

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ Α. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Το ετήσιο μνημόσυνο μνήμης των πεσόντων στη Μάχη του Λιτοχώρου

Με την παρουσία πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε και φέτος 18-3-2018 στο Λιτόχωρο η εκδήλωση εθνικής μνήμης υπέρ των ηρωικώς πεσόντων Ελλήνων Χωροφυλάκων και Στρατιωτών, οι οποίοι έπεσαν υπέρ πατρίδος αμυνόμενοι κατά την αιφνιδιαστική επίθεση που δέχτηκαν τη νύχτα από βαριά οπλισμένους στασιαστές κομμουνιστές κατά την ημέρα των εθνικών εκλογών της 31ης Μαρτίου του 1946. Μαζί με τους πεσόντες μαχητές τιμήθηκε και η μνήμη της Λιτοχωρίτισσας ηρωίδας Ευαγγελίας Λαλουμίχου που βρήκε φριχτό θάνατο κατά τη δολοφονική επίθεση των κομμουνιστών.

Ομιλία για το ιστορικό της ημέρας πραγματοποιήθηκε από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ν.Πιερίας κ.Δημήτριο Αδαμόπουλο.
Ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών, κατάθεση στεφάνων και η τελετή έληξε με τον Εθνικό Ύμνο. 

Το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (ΣΑΠΑΣΑ) εκπροσώπησε και κατέθεσε στεφάνι, ο Ειδικός Γραμματέας Αντιστράτηγος ε.α  κ. ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος

Γενική Ετήσια Τακτική Συνέλευση Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

 

Δελτίο Τύπου

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών πραγματοποίησε με επιτυχία την Γενική Ετήσια Τακτική Συνέλευση την Πέμπτη 15/03/2018 στο Αμφιθέατρο της Γ.Α.Δ.Α.

Τη Συνέλευση τίμησαν με την παρουσία τους επίσημοι προσκεκλημένοι, Πρόεδροι και Μέλη Δ.Σ. Ενώσεων και Συνδέσμων Αποστράτων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας και πολλά μέλη του Συνδέσμου.  Ιδιαίτερο τόνο σε αυτή έδωσαν με τον πλούσιο θεματικό λόγο τους οι κ.κ. Πρόεδροι των Δ.Σ. Μ.Τ.Σ. και Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., Ταξίαρχος ε.α κ. Χρήστος Κουτσογιαννόπουλος και Ταξίαρχος κ. Χαρώνη Παναγιώτα αντίστοιχα.

Εκτός του Προέδρου του Συνδέσμου Αντ/γου ε.α. κ. Χρήστου Κονταρίδη τοποθετήσεις συνδικαλιστικού ενδιαφέροντος έκαναν οι κ.κ. Πρόεδροι της ΠΟΑΣΑ Υποστράτηγος ε.α.  Χριστακόπουλος Ευάγγελος και ΠΟΑΞΙΑ Ταξίαρχος Κατσιαμάκας Ιωάννης.

Μετά το πέρας των καταστατικών και ενημερωτικών εργασιών της Γενικής Συνέλευσης εκδόθηκε το παρακάτω Ψήφισμα προς δημοσίευση και αποστολή αρμοδίως.

 

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.

Χρήστος Κονταρίδης

Αντ/γος ε.α.

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

 

Αθήνα σήμερα 15 Μαρτίου 2018 και ώρα 13:00 τα μέλη του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. στην Ετήσια Γενική Συνέλευση που έγινε στο αμφιθέατρο της ΓΑΔΑ, μετά από εισήγηση του κ. Προέδρου της Γ.Σ.,

Ο Μ Ο Φ Ω Ν Α

Αποφασίσαμε και εγκρίναμε το περιεχόμενο του παρόντος ψηφίσματος.

  1. Αποτίουμε φόρο τιμής στα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. και των λοιπών Σωμάτων Ασφαλείας  που θυσιάστηκαν στο βωμό του υπηρεσιακού και εθνικού καθήκοντος.
  2. Καταγγέλλουμε τις συνεχιζόμενες προσπάθειες φτωχοποίησης και υποβάθμισης της ζωής των συνταξιούχων αποστράτων με τις εφαρμοζόμενες περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις τους.
  3. Απαιτούμε την επαναφορά της αξιοπρέπειας, της ηθικής και του σεβασμού των Νόμων με την εφαρμογή των Αποφάσεων των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας.
  4. Καλούμε την Κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στην άρση του ηλικιακού κριτηρίου χορήγησης σύνταξης χηρείας και την επαναφορά του ποσοστού της σύνταξης στο 70%, που θα δικαιούταν ο εκλιπών (άρθρο 12 του Ν. 4387/2016).
  5. Ζητάμε τη θεσμοθέτηση του εθελοντισμού μέσω της εφεδρείας για την αξιοποίηση των Αποστράτων από μέρους δομών της Αστυνομίας και της Πολιτείας ευρύτερα.
  6. Καλούμε τους αρμόδιους φορείς στη διεύρυνση των δικαιούχων νοσηλείας του προσωπικού της ΕΛ.ΑΣ. και των αποστράτων στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού και στα λοιπά Στρατιωτικά Νοσοκομεία.
  7. Συντασσόμενοι συμπαραστεκόμαστε στους εν ενεργεία συναδέλφους και καλούμε την Πολιτεία σε μέτρα μηδενικής ανοχής ανομίας και παραβατικότητας.
  8. Αποδοκιμάζουμε κάθε χρησιμοποίηση των Αστυνομικών ως κυματοθραύστη κοινωνικών αντιδράσεων και μηχανισμό απορρόφησης λαϊκών  κραδασμών οργής και αγανάκτησης των πολιτών από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας.
  9. Ζητάμε την εξομάλυνση ανισοτήτων τριτέκνων πολυτέκνων οικογενειών με νομοθετικές ρυθμίσεις και θέσπιση περαιτέρω μέτρων επίλυσης του δημογραφικού προβλήματος.
  10. Συμπαριστάμεθα στους οικείους των δύο στρατιωτικών που βρίσκονται τις μέρες αυτές αδικαιολόγητα κρατούμενοι στις φυλακές της Αδριανούπολης Τουρκίας.
  11. Εξουσιοδοτούμε τον Πρόεδρο της Γ.Σ. να υποβάλει το παρόν ψήφισμα αρμοδίως και να αναρτήσει τούτο στην ιστοσελίδα του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Χαράλαμπος Μηνόπετρας

Αντ/γος ε.α.

 

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών στο Παμμακεδονικό συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου 2018

Στο Παμμακεδονικό συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου 2018 ισχυρή παρουσία είχε και ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, εκπροσωπούμενος από τον Πρόεδρό του αντιστράτηγο ε.α. Χρήστο Κονταρίδη που στην ομιλία του είπε τα εξής:

” Σήμερα δεν χρειάζονται λόγια γιατί μιλάει σχεδόν όλος ο Ελληνικός Λαός, που ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων λέει πως η λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ δεν είναι απλά μια γεωγραφική περιγραφή, ούτε ένα όνομα προς διαπραγμάτευση. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι οι πατρογονικοί μας αγώνες που δόθηκαν από όλη την υπόλοιπη χώρα μας για να μην είμαστε εθνικά ακρωτηριασμένοι. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι η απόφαση λίγων αποφασισμένων Ελλήνων Στρατιωτικών, Πολιτών και Ιεραρχών στις αρχές του 20ου αιώνα ΠΟΥ δεν μπορούσαν να αντέξουν τη ξένη κατοχή και ενάντια σε κάθε λογική δώσανε έναν υπέρ πάντων αγώνα και νίκησαν. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι το γεγονός ότι σε αυτά τα μέρη υπήρχαν Έλληνες πολύ πριν φθάσει οποιαδήποτε άλλο έθνος. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είμαστε όλοι εμείς που ξέρουμε καλά πως επιχειρείται συστηματικά εδώ και πολλές δεκαετίες προσπάθεια αλλοίωσης της ιστορικής αλήθειας με στόχο την υφαρπαγή κάτι που ανήκει ΜΟΝΟ στο Ελληνικό Έθνος και την Ιστορία του. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟ ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΕΔΩ και με όσες δυνάμεις έχουμε δεν θα τον επιτρέψουμε. Σε αυτόν τον αγώνα θα νικήσουμε , ΟΠΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΤΟΧΟ……. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.”

Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση Έτους 2018 του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ H

 Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης Έτους 2018 του Συνδέσμου  Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

( που εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Μενάνδρου αρ. 54)           

 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου

Π Ρ Ο Σ Κ Α Λ Ε Ι

Όλα τα Μέλη του στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Μαρτίου 2018  ημέρα Πέμπτη και ώρα 09:30’ π.μ. στο Αμφιθέατρο του Μεγάρου που εδρεύει η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής οδός Λ. Αλεξάνδρας 173 Αθήνα, όπως αποφασίσθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο  και καταρτίσθηκε κατά την συνεδρίαση του της 29/01/2018 Πρακτικό – Απόφαση 225/3 του Βιβλίου Συνεδριάσεων Δ.Σ. , προκειμένου  να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις στα παρακάτω θέματα της ημερησίας διάταξης.

  • Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2017.
  • Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2017.
  • Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
  • Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2017
  • Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2018.

Σε περίπτωση μη επίτευξης της απαιτούμενης από τον Ν.1667/1986 απαρτίας, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 15 Μαρτίου 2018 ημέρα Πέμπτη  την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Η παρουσία των μελών, ιδιαίτερα στην Συνεδρίαση της 15ης Μαρτίου 2018, είναι απαραίτητη, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η ως άνω Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση αποτελεί την κορυφαία ενημερωτική εκδήλωση πεπραγμένων του Δ.Σ. και περαιτέρω των μελών του Συνδέσμου, με τοποθετήσεις και θέσεις επί των κάθε έτος νέων στόχων και δράσεων του συνδικαλιστικού οργάνου. Συνάμα με μέριμνα του Δ.Σ. στη Συνεδρίαση της Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης ενημερώνονται διαδοχικά  τα Μέλη απ΄ ευθείας από εκπροσώπους των επίσημων ασφαλιστικών φορέων της γενικής κυβέρνησης και συνεργαζόμενους έγκριτους νομικούς και οικονομολόγους για όλα τα αντίστοιχα και επίκαιρα θέματα ενδιαφέροντος.

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Χρήστος Κονταρίδης

Αντ/γος ε.α.

 

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών έκοψε την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα 2018

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών πραγματοποίησε με επιτυχία  την εκδήλωση κοπής της Πρωτοχρονιάτικης βασιλόπιτας 2018 την Κυριακή 4/02/2018 σε κεντρικό Ξενοδοχείο των Αθηνών.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν και τίμησαν με την παρουσία τους ως επίσημοι προσκεκλημένοι πολλοί Πρόεδροι και Μέλη Δ.Σ. Ενώσεων και Συνδέσμων Αποστράτων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και μέλη και φίλοι του Συνδέσμου με τις οικογένειές τους. Την Ελληνική Αστυνομία εκπροσώπησε η κα Πρόεδρος του ΤΕΑΠΑΣΑ  Ταξίαρχος κ. Χαρώνη Παναγιώτα, τον Δήμο Αθηναίων ο φίλος του Συνδέσμου κ. Χρήστος Τεντόμας ενώ παρέστησαν Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος ως εκπρόσωποι των Αρχηγείων τους. Την Π.Ο.Α.Σ.Α. εκπροσώπησε ο  Γενικός Γραμματέας Αντ/γος ε.α. κ. Κουτσοποδιώτης Οδυσσέας.

Την εκδήλωση άνοιξε η πολυμελής Χορωδία «Ιονίου Φωνές» της Κερκυραϊκής Εστίας η οποία με τα μελωδικά της τραγούδια διάνθισε και λάμπρυνε χαρούμενα την τελετή.

Ο παρουσιαστής και ομιλητής Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αντ/γος ε.α. κ. Ιωάννης Σκλάβος  αναφέρθηκε στις προσπάθειες που καταβάλλει το Δ.Σ. για να φέρει σε πέρας τα θέματα που απασχολούν τους Απόστρατους και ευχαρίστησε ιδιαίτερα όλους τους προσκεκλημένους και τα παρόντα μέλη για τα συμμετοχή τους παρά τη δυσκολία της ημέρας λόγω του συλλαλητηρίου της Αθήνας για το θέμα των Σκοπίων.

Δόθηκαν τιμητικές πλακέτες στον Ταμία του Συνδέσμου Αστυν. Υποδ/ντη ε.α. κ. Παπαδήμα Χρυσόστομο για την πολυετή γόνιμη προσφορά του με καθημερινή παρουσία του στα Γραφεία του Συνδέσμου Αθηνών και στον αιδεσιμότατο πατέρα Ιωάννη Κεραμιτζή για την πολυετή άοκνη προσφορά του ως εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου του Συντάγματος Χωρ/κης Μακρυγιάννη. Αναμνηστικά τόσο του Συνδέσμου δόθηκαν στην Πρόεδρο της Κερκυραϊκής Εστίας κα Λίνα Βέργη και όσο και εκ μέρους της Π.Ο.Α.Σ.Α. στον εξαίρετο Μαέστρο της Χορωδίας κ. Αιμίλιο Γιαννακόπουλο από τον Γ.Γ. της Π.Ο.Α.Σ.Α.

.

 

 

 

 

Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Αθήνα

ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018   ΩΡΑ   14:00

Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Αθήνα

Σημείο Συνάντησης Μελών ΣΑΠΑΣΑ:  Αμαλίας & Βασ. Γεωργίου (έναντι Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια)

 Με τη συμμετοχή σου αποτρέπεις την παραχάραξη της Ιστορίας

 -Ενώνουμε τη φωνή γιατί η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική-

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ 2018

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

 καλεί τα Μέλη του 

 να παραστούν στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας του Συνδέσμου την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 11.30.’ Η εκδήλωση θα τελεσθεί στην κεντρική αίθουσα του  ΞενοδοχείουNOVUS(Καρόλου 23,Πλατεία Καραϊσκάκη –Αθήνα, πλησίον Σταθμού ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείου).

Συμμετοχή και είσοδος ελεύθερα

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α

Ώρα 11.30 : Πέρας προσέλευσης Προσκεκλημένων, Επισήμων & Μελών ΣΑΠΑΣΑ

Ώρα 11.35 : Καλωσόρισμα, αναγγελία παρόντων Επισήμων και Χορωδίας

Ώρα 11.40 : Κάλαντα και Τραγούδια από τη Χορωδία «ΙΟΝΙΟΥ ΦΩΝΕΣ» της Κερκυραϊκής Εστίας Αθηνών (Μαέστρος κ. Αιμίλιος Γιαννακόπουλος)

Ώρα 12.00 : Ευχές και Ομιλία κ. Προέδρου ΣΑΠΑΣΑ

Ώρα 12.10 : Ευχές κ.κ.  Προσκεκλημένων και Επισήμων

Ώρα 12.20 : Ευλογία και κοπή Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας

Ώρα 12.30 : Δεξίωση (θα προσφερθούν εδέσματα και ποτά)

Ώρα 13.30 : Πέρας Εκδήλωσης

Υπεύθυνος,  Αντ/γος ε.α. κ. Ιωάννης Σκλάβος, Αντιπρόεδρος ΣΑΠΑΣΑ

 Για το Δ.Σ.

Ο Γενικός Γραμματέας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α. Ο Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.
Νικόλαος Χριστολουκάς Χρήστος Κονταρίδης
Αντιστράτηγος ε.α. Αντιστράτηγος  ε.α.

 

ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 

Η 73η επέτειος της Μάχης των Αθηνών στου Μακρυγιάννη- Η ομιλία του Προέδρου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2017 τελέστηκε το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο για τους ηρωικώς πεσόντες στην Μάχη των Αθηνών στου Μακρυγιάννη από τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών. Η μαζική προσέλευση ανθρώπων όλων των ηλικιών υπήρξε εντυπωσιακή, καθώς και η συμμετοχή δεκάδων φορέων και οργανώσεων, που θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, Αντιστράτηγος ε.α. Χρήστος Κονταρίδης, εκφώνησε τον πανηγυρικό λόγο της ημέρας, λέγοντας χαρακτηριστικά : “Σήμερα εορτάζουμε την παραμονή της Ελλάδος στο δημοκρατικό αστικό πολίτευμα και το γεγονός ότι η χώρα μας δεν μπήκε στην δίνη του κομμουνισμού, όπως οι γειτονικές βαλκανικές χώρες, που δοκιμάστηκαν σκληρά από το καθεστώς αυτό. Το γεγονός πως οι άνθρωποι αυτοί, με γνώση της αριθμητικής και οπλικής υπεροχής των αντιπάλων παρέμειναν στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τους καθιστά παράδειγμα αυτοθυσίας, αυταπάρνησης και φιλοπατρίας. Η ιστορία πρέπει να μεταλαμπαδεύεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος στους νεότερους, ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοιοι κίνδυνοι.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ”.

Ακολουθεί η ομιλία του Προέδρου του Συνδέσμου μας.

      Αιδεσιμότατε Πατέρα Ιωάννη, Άγιοι Πατέρες,

     Κυρίες και κύριοι,

 

Βρισκόμαστε σε  αυτό τον ιερό χώρο, για να αποτίσουμε φόρο τιμής και να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, σε αυτούς  που έπεσαν, τον Δεκέμβρη του 1944, μαχόμενοι ηρωικώς για τα ιδανικά της πατρίδος.

Σε εκείνους, οι οποίοι σε ένα ξέσπασμα εθελοθυσίας και αυταπαρνήσεως, στάθηκαν  όρθιοι , και έφραξαν με τα κορμιά τους  το δρόμο στις ορδές του ερυθρού ολοκληρωτισμού, οι οποίες  απείλησαν θανάσιμα την ελευθερία, τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και την ακεραιότητα της πατρίδος μας. Σε εκείνους, (που στο κάλεσμα της πατρίδος), δεν δίστασαν ούτε μία στιγμή, και δεν κλονίσθηκαν μπροστά στην δυσανάλογη υπεροχή του εχθρού, ούτε δείλιασαν μπροστά στον άμεσο κίνδυνο που απειλούσε τη ζωή τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους, που πήραν την απόφαση, να κλεισθούν σε αυτό το χώρο, ο οποίος χαρακτηρίσθηκε ως νέο ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ, ορκισμένοι : να μην επιτρέψουν στον εχθρό να περάσει. Να μην αφήσουν την Αθήνα να πέσει στα χέρια  του εαμοσλαβικού συρφετού. Και τήρησαν τον όρκο τους μέχρι τέλους.    Πολέμησαν μόνοι, χωρίς τροφή και νερό, εκτεθειμένοι στο τρομερό ψύχος. Αποδεκατίσθηκαν από τα πυρά του εχθρού.. και όμως άντεξαν, άντεξαν και  νίκησαν.

Η τιμή και η ευγνωμοσύνη μας, επεκτείνεται και περιλαμβάνει και όλους τους άλλους, (τους επώνυμους και ανώνυμους μαχητές), ένστολους και απλούς πολίτες, που προσήλθαν εθελοντικά, και έδωσαν τη ζωή τους, στον υπέρ πάντων αγώνα.

Κυρίες και κύριοι. Σήμερα γιορτάζουμε τη νίκη της Δημοκρατίας, έναντι στον ολοκληρωτισμό… Σήμερα γιορτάζουμε την παραμονή της χώρας μας στο αστικό Δημοκρατικό πολίτευμα.. Σήμερα γιορτάζουμε τη Δημοκρατία στη χώρα μας.

..Αλλά, πώς φτάσαμε ως τα Δεκεμβριανά ;;; Ας κλείσουμε τα μάτια και ας αφήσουμε τη φαντασία μας να κυλίσει πίσω ..73 χρόνια και τρείς μήνες ..στον ίδιο αυτόν τόπο..

Σεπτέμβριος 1944.. Προς το τέλος του πολέμου, το ΕΑΜ κυριαρχούσε σε μεγάλα τμήματα της χώρας. Ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Ουίλσον Τσώρτσιλ φοβόταν, ότι μετά τον πόλεμο, τα Βαλκάνια θα κυριαρχούντο από τους κομμουνιστές, περιεχόμενα στην Σοβιετική σφαίρα επιρροής. Πίστευε, μάλιστα, ότι μία σύγκρουση μεταξύ Βρετανίας και Σοβιετικής Ένωσης, δεν ήταν απίθανη, εξ αιτίας της Σοβιετικής πολιτικής στην Ιταλία, Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. Η πρόθεση αυτή του ΕΛΑΣ είχε διαφανεί από διάφορες εγκληματικές του ενέργειες, με φρικαλεότατη, τη σφαγή του Μελιγαλά στις 15 Σεπτεμβρίου 1944. Τότε εκπονήθηκε το σχέδιο ‘’Manna’’ για την αποβίβαση Βρετανικών δυνάμεων στην Ελλάδα, οι οποίες θα βοηθούσαν τις Ελληνικές εθνικές δυνάμεις, εμποδίζοντας την βίαιη κατάληψη της εξουσίας από τι αντάρτικες ομάδες του ΕΛΑΣ και την καθίδρυση κομμουνιστικής κυβέρνησης.

Ας σημειώσουμε όμως, ορισμένα σημαντικά γεγονότα που προηγήθηκαν, που δείχνουν, πως τα “Δεκεμβριανά”, δεν ήταν στην ουσία τίποτε άλλο, από ένα ένοπλο πραξικόπημα του Κ.Κ.Ε., με σκοπό τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας, από την τότε νόμιμη κυβέρνηση της Χώρας.. Κάποιες σημαντικές ημερομηνίες γεγονότων που προηγήθησαν, ήσαν οι εξής:

26 Σεπτεμβρίου του 1944, (μόλις 11 ημέρες μετά τη αποτρόπαια σφαγή του Μελιγαλά) : αρχίζει η Γερμανική αποχώρηση από την Ελλάδα. Την ίδια ημέρα : υπογράφεται η Συμφωνία της Καζέρτας, όπου, ενόψει της απελευθέρωσης, το ΕΑΜ συμφωνεί να τεθεί ο ΕΛΑΣ, (μαζί με όλα τα αντάρτικα Σώματα) υπό την διοίκηση του Βρετανού στρατηγού Σκόμπυ.

9 Οκτωβρίου : επικυρώνεται στη Μόσχα η μυστική ‘’Συμφωνία των ποσοστών’’, και ο Στάλιν συμφωνεί, ότι η Βρετανία θα έχει τον πρώτο λόγο στην Ελλάδα. Την ίδια ημέρα άρχίζει η αποβίβαση βρετανικών στρατευμάτων στην Πελοπόννησο, και στις 12 Οκτωβρίου οι γερμανικές δυνάμεις εγκαταλείπουν την Αθήνα. Δύο ημέρες μετά, οι Βρετανοί εισέρχονται στην πρωτεύουσα.

18 Οκτωβρίου : φτάνει στην Αθήνα η νόμιμη ελληνική κυβέρνηση, υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, σε ατμόσφαιρα εθνικού ενθουσιασμού. Επισήμανση: Στην κυβέρνηση αυτή (που ορκίσθηκε 5 ημέρες μετά), μετείχαν από τις τάξεις του ΕΑΜ έξι υπουργοί, εκ των οποίων ο Πορφυρογένης (ως υπουργός Εργασίας) και ο Ζεύγος (ως υπουργός Γεωργίας) ήταν στελέχη του Κ.Κ.Ε.  Άρα στην κυβέρνηση μετείχε και το Κ.Κ.Ε. ..Κανένας δεν είχε αποκλεισθεί από την κυβέρνηση.

Αλλά ποια ήταν η κατάσταση της Χώρας τις ημέρες εκείνες ;;; …  Η κατάσταση ήταν χαώδης. Ο λαός πεινούσε. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα, αλλά ο ΕΛΑΣ κυριαρχούσε στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Το Κ.Κ.Ε. (αγνοώντας τη ‘’Συμφωνία των Ποσοστών’’), ήλπιζε, ότι τα σοβιετικά στρατεύματα, που είχαν σταματήσει στο Βουλγαρικό έδαφος, σύντομα θα εισέβαλαν στην Ελλάδα. Η ηγεσία του ΕΑΜ, ελλιπώς πληροφορημένη, δεν είχε αντιληφθεί : -αφενός ότι οι διεθνείς ισορροπίες δεν την ευνοούσαν -και αφετέρου ότι ο Τσώρτσιλ προετοίμαζε το έδαφος για σύγκρουση.

Τότε εμφανίστηκε και το ζήτημα της διάρθρωσης των στρατιωτικών δυνάμεων στην μεταπολεμική Ελλάδα : -Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις επεδίωκαν την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και τη συγκρότηση Εθνικού Στρατού, με κύριο κορμό του τις Ελληνικές Δυνάμεις της Μέσης Ανατολής και κυρίως την 3η Ορεινή Ταξιαρχία.  Η Ταξιαρχία αυτή έφτασε την Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου. -Λίγες ημέρες πριν, στις 5 Νοεμβρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ επρόκειτο να αποστρατευθούν έως τις 10 Δεκεμβρίου. -Όμως το ΕΑΜ, ποτέ δεν θα δεχόταν τη διάλυση του ΕΛΑΣ, χωρίς να υπάρξει πρόβλεψη για την τύχη αυτής της Ταξιαρχίας…

Πότε το Κ.Κ.Ε. αποφάσισε να προχωρήσει σε ένοπλη σύγκρουση ???…..  Η απόφαση του Κ.Κ.Ε. να προχωρήσει σε ένοπλη σύγκρουση, με σκοπό να καταλάβει βιαίως την εξουσία στην Ελλάδα, ελήφθη στις 20 Νοεμβρίου του 1944 (επισήμως), δηλαδή, …..(πολύ νωρίτερα, πριν ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις με τον Παπανδρέου στις 28 Νοεμβρίου, (για τη διάλυση των αντάρτικων Σωμάτων) …..πολλώ δε μάλλον στις 3 Δεκεμβρίου, όπως επιστεύετο πρόσφατα).

Στις 30 Νοεμβρίου, ανασυστάθηκε η Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ, με έδρα τη Μονή Κλειστών στη Χασιά Αττικής. Ήταν η τελευταία ένδειξη ότι το Κ.Κ.Ε. προετοιμαζόταν για ένοπλη σύγκρουση. Με τη νέα της μορφή απαρτίζονταν από τρείς μόνο ανθρώπους: τον Σιάντο και τους πρώην Στρατηγούς Μάντακα και Χατζημιχάλη. Σε αυτή την επιτροπή θα υπάκουε από τώρα το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ (Σαράφης και Βελουχιώτης) και όχι στον Σκόμπυ, (όπως είχε συμφωνηθεί στην Καζέρτα).

Την 1η Δεκεμβρίου του 1944, συνεδρίασε η κυβέρνηση, με την αποχή των 6 εαμικών υπουργών της, όπου διέταξε την παράδοση της Πολιτοφυλακής του ΕΛΑΣ, στην Εθνοφυλακή της Κυβέρνησης. Φυσικά, η απάντηση του ΕΛΑΣ υπήρξε αρνητική. -Μάλιστα, ως επίδειξη δύναμής του το ΕΑΜ, ανακοίνωσε ότι θα διοργάνωνε μεγάλο συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος, στις 3 Δεκεμβρίου ..σαν σήμερα. Παρά την απαγόρευση από την κυβέρνηση, το συλλαλητήριο πράγματι πραγματοποιήθηκε, και υπήρξε αιματηρό. -Αποτέλεσμα ήταν : να σκοτωθούν 30 περίπου άτομα και να τραυματισθούν άλλα. -Κατά μία εκδοχή, τα αιματηρά επεισόδια ξεκίνησαν, όταν μία ομάδα εκ των διαδηλωτών προσπάθησαν να εισέλθουν βιαίως, στο κτίριο όπου στεγαζόταν η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. -Σίγουρα ορισμένοι εξ αυτών ήταν ένοπλοι. -Το ποιός άνοιξε πρώτος πυρ, δεν είναι για όλους ξεκάθαρο. Το μόνο ξεκάθαρο είναι το εξής: ότι οι νεκροί διαδηλωτές, ήταν το καλύτερο δώρο για το Κ.Κ.Ε., προκειμένου να προχωρήσει στο σχέδιό του, που ήταν η βίαιη κατάληψη της εξουσίας, και η μετατροπή της Ελλάδος, σε μία χώρα σταλινικού-σοβιετικού τύπου.

Έτσι ο ΕΛΑΣ ξεκίνησε τις μάχες, … -με το Α’ Σώμα στρατού του, που αποτελείτο από περίπου 6.300 αναρχοσυμμορίτες, όπου στη συνέχεια, ενισχύθηκε με διάφορες Μονάδες, φτάνοντας περίπου στους 17.800. Οι ελασίτες, εκτός από φορητό οπλισμό διέθεταν και βαρύτερο, όπως πολυβόλα, όλμους και αντιαρματικά πυροβόλα. Είναι πολύ σημαντικό, (να πούμε), ότι οι Δυνάμεις του ΕΔΕΣ  του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα στη Βόρειο Ελλάδα, είχαν στρατηγικά, κρατήσει μακριά από την Αττική, μεγάλο όγκο αναρχοσυμμοριτών…

Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν, στις μάχες των Αθηνών: οι 2.500 περίπου άνδρες της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας (αλλά χωρίς βαρύ οπλισμό), 3.000 περίπου άνδρες της Χωροφυλακής, 3.600 περίπου άνδρες της Αστυνομίας Πόλεων, 500 άνδρες του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού, σημαντικές Βρετανικές Δυνάμεις και άλλοι Εθνικοί σχηματισμοί, ποικίλης προέλευσης. Ο Ιερός Λόχος κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών δεν βρισκόταν στην Αθήνα, αλλά τα Τμήματά του βρισκόταν σε νησιά του Αιγαίου για την εξουδετέρωση γερμανικών θυλάκων αντίστασης.

Στις 4 Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια δευτέρου συλλαλητηρίου στο Κέντρο των Αθηνών, έγινε επίθεση αναρχοσυμμοριτικών δυνάμεων κατά δυνάμεων της Οργάνωσης’’Χ’’, του Γεωργίου Γρίβα, στο Θησείο. Η υπεροχή των ελασιτών ήταν συντριπτική (αριθμητική και σε οπλισμό). Μετά από έναν επικό αγώνα των αμυνομένων, το Αρχηγείο της ‘’Χ’’, τελικά κατελήφθη. Ταυτοχρόνως, προς υλοποίηση των σχεδίων του Κ.Κ.Ε., ξεκίνησαν λυσσαλέες επιχειρήσεις κατάληψης Αστυνομικών Τμημάτων Αθήνας και Πειραιά, που είχαν ως αποτέλεσμα : -ομαδικές σφαγές  -μετά από ειδεχθή βασανιστήρια των ηρωικών υπερασπιστών Αστυνομικών της Αστυνομίας Πόλεων… όπου οι συμμορίτες κατάφεραν να επικρατήσουν.

Την επόμενη ημέρα, 5 Δεκεμβρίου, το σύνολο σχεδόν των Αστυνομικών Τμημάτων είχε περιέλθει στα χέρια των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, με τελευταία να εξουδετερώνονται: – το 8ο και 22ο Αστυνομικά Τμήματα, – το 2ο στην Πλάκα, – το 1ο στη Λέκκα, – το 3ο στη Βαλαωρίτου, – και το 4ο στη Σωκράτους.  Κατόπιν, ξεκίνησαν επιθέσεις – κατά της Γενικής Ασφάλειας στην οδό Πατησίων – και κτιρίων στις οποίες στεγάζονταν υπηρεσίες της Χωροφυλακής.

Στις 6 Δεκεμβρίου, ολόκληρη σχεδόν η πρωτεύουσα βρισκόταν στα χέρια του ΕΛΑΣ, ενώ ελεύθερο είχε μείνει μόνο το κέντρο των Αθηνών, οριζόμενο από – το κτιριακό συγκρότημα του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, – το Ζάππειο (ραδιοφωνικός σταθμός), – τα Παλαιά Ανάκτορα, – τον Εθνικό Κήπο, – την πλατεία Ρηγίλλης, – το ξενοδοχείο ‘Μεγάλη Βρετάνια’ – και την πλατεία Ομονοίας. Θα επακολουθούσε η ηρωική εποποιία των υπερασπιστών του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη..

Η Μάχη του Μακρυγιάννη, θεωρείται ως το κομβικό σημείο των Δεκεμβριανών.. αφού .. -τόσο από ουσιαστικής πλευράς, -όσο και από ηθικής, – η σύγκρουση αυτή αναγορεύθηκε, δικαίως, ως το σύμβολο της αντίστασης των Ελληνικών Εθνικών Δυνάμεων, κατά των συμμοριτών.

Γιατί όμως ήταν σημαντική η άμυνα σε αυτό το σημείο? Η θέση του Συντάγματος, εθεωρείτο εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας, – διότι από εκεί υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου στην περιοχή, από τον λόφο του Φιλοπάππου έως τον λόφο του Αρδηττού, – εμποδίζοντας την κίνηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ (οι οποίες ευρίσκονταν μεταξύ Υμηττού και Φαλήρου), προς το Κέντρο (διαμέσου της Λεωφόρου Συγγρού και των οδών Καλλιρόης-Αρδηττού-Βασιλίσσης Σοφίας και Διονυσίου Αρεοπαγίτου), όπου έπρεπε να περάσει κάποιος, υποχρεωτικά, για να προχωρήσει ως την πλατεία Συντάγματος.

Η δύναμη, του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, υπό τη διοίκηση του συνταγματάρχου Χωροφυλακής Γεωργίου Σαμουήλ, ήταν στις αρχές Δεκεμβρίου 1.100 άνδρες, αλλά 700 εξ αυτών, είχαν ήδη αποσπαστεί σε διάφορες θέσεις των Αθηνών. Στις 6 Δεκεμβρίου, (όταν άρχισαν εκεί οι μάχες) στο Στρατόπεδο Μακρυγιάννη παρέμεναν 83 Αξιωματικοί και 429 Οπλίτες, καθώς και κάποιοι Αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού, όπως ο Αντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, ο οποίος είχε καταστρώσει και το σχέδιο αμύνης του Συντάγματος. Κατά του Συντάγματος Μακρυγιάννη, επρόκειτο να ενεργήσουν Τμήματα του 1ου Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ. Το βασικό πρόβλημα αμύνης του Συντάγματος, εντοπιζόταν στο γεγονός, ότι αυτό περιστοιχίζονταν από υψηλές πολυκατοικίες, καθώς και από οικίες που εφάπτονταν του περιβόλου του.

Την νύκτα της 5 προς 6 Δεκεμβρίου, εμφανίσθηκαν οι πρώτοι ανιχνευτές του ΕΛΑΣ.    Σταδιακά, αναρχοσυμμοριτικές δυνάμεις προωθήθηκαν σε θέσεις γύρω από το στρατόπεδο Μακρυγιάννη. Την 05.45’ ώρα πρωινή, άρχισε η επίθεση. Αλλά δεν θα κάνω τώρα περιγραφή των λαμπρών για τα Ελληνικά Όπλα μαχών στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη, (που είχα κάνει στην περσινή ομιλία μου), για όσους ήσασταν παρόντες, αλλά θα εστιάσω στην σημασία του επικού αυτού αγώνα.. Στις 12 Δεκεμβρίου, ουσιαστικά η Μάχη του Μακρυγιάννη τερματίζεται, καθώς από την επομένη οι υπερασπιστές του Συντάγματος θα περνούν στην αντεπίθεση. Στις 21 Δεκεμβρίου, οι Πατριωτικές-Εθνικές δυνάμεις και οι Βρετανοί, έχουν υπό τον έλεγχό τους σχεδόν το σύνολο της πόλης.

Η Πολιτεία, σε αναγνώριση της πολεμικής αρετής που επέδειξαν οι άνδρες του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, στη μάχη των Αθηνών, τους έκαμε την ύψιστη τιμή να τους εμπιστευθεί την πολεμική σημαία, (την οποία  έχουν τα Συντάγματα πεζικού).

Σήμερα, οι αριστεροί και τα φερέφωνά τους, δεν απολογούνται για τα τρομερά εγκλήματα που διέπραξαν οι ηγεσίες τους την εποχή εκείνη, αλλά αντίθετα, εξαπολύουν μία άριστα μεθοδευμένη προπαγάνδα, για να δικαιολογήσουν την αντεθνική τους δράση. Αποσιωπούν, διαστρεβλώνουν τα πραγματικά γεγονότα, παραποιούν και διαστρέφουν την ιστορία. Μιλούν για (δήθεν) μεγαλειώδη αντίσταση κατά του φασισμού, ενώ αποκρύπτουν τα αντεθνικά σχέδιά τους, που ήταν η ένοπλη επανάσταση  και η βίαιη κατάληψη της εξουσίας.  – Δεν λένε τίποτε όμως, για τη στάση του ΚΚΕ,  όταν η Ελλάδα δέχθηκε την τριπλή επίθεση, ή επιχειρούν να στρεβλώσουν ακόμη και τα αυταπόδεικτα.  – Δεν ομολογούν τα σχέδιά τους, που ήταν να εκμεταλλευθούν την κατοχή, και να οργανώσουν ένοπλη επανάσταση, μετατρέποντας την αντίσταση σε εμφύλιο πόλεμο για την κατάληψη της εξουσίας, σύμφωνα με τις αρχές και τις ντιρεκτίβες της Γ’ Διεθνούς.- Αποσιωπούν, ότι οι σφαγές κατά του Ψαρρού και των άλλων, των  μη κομμουνιστογενών και εαμογενών ανταρτικών δυνάμεων και η απόπειρα διάλυσης των Ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων που μάχονταν στη Μάχη των Αθηνών στο πλευρό των συμμάχων, ήταν μέρος του σχεδίου τους για την ολοκληρωτική επικράτηση στο εσωτερικό και το εξωτερικό της Ελλάδος, ώστε να καταστεί εύκολο το έργο της κατάληψης της εξουσίας.

Είναι βέβαιο ότι οι μαχητές του Μακρυγιάννη και των άλλων φρουρών των Αθηνών, θυσιάσθηκαν έχοντας πλήρη  συνείδηση του μεγάλου διακυβεύματος από την εξέλιξη αυτής της συγκρούσεως. Διότι  γνώριζαν πολύ καλά, ότι αν έπεφτε η Αθήνα, η Ελλάδα, με τις αξίες και τις αρχές της, με τον αθάνατο  Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό της και  με το ιστορικό της μεγαλείο, θα αποτελούσε παρελθόν, ο δε εδαφικός της διαμελισμός της, θα ήταν εκ των προτέρων δεδομένος. Εάν λύγιζαν οι μαχητές του Μακρυγιάννη και κατελαμβάνετο  η Αθήνα, τότε η Ελλάδα, θα έμπαινε στη δίνη του ερυθρού ολοκληρωτισμού, και ο Ελληνικός λαός, θα κατέβαλε το βαρύ τίμημα που πλήρωσαν όλες οι χώρες, που είχαν την ατυχία να μπουν στη διαδικασία αυτή.

Το Δεκέμβριο  του 1944, στην Αθήνα, παίχθηκε η τύχη της Ελλάδος. Αυτό έχουμε χρέος, να μη το ξεχάσουμε ποτέ… -Υπάρχουν βέβαια  πολλοί, οι οποίοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.. -Άλλοι, που γυρίζουν αδιάφοροι την πλάτη.. -Και είναι και εκείνοι που νομίζουν, ότι μπορούν να κρύψουν και να καλύψουν το εθνικό έγκλημα που διεπράχθη εις βάρος του έθνους μας, με την στρέβλωση της ιστορίας, και με την κάλυψη κάτω από το  μανδύα ..της δήθεν εθνικής αντίστασης κατά του φασισμού.

Την  αλήθεια αυτή, (για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 1944), και τις  συνθήκες κάτω από τις οποίες διαδραματίσθηκαν, οφείλουμε, για λόγους ιστορικούς και εθνικούς, να την αναδεικνύουμε και να την προβάλλουμε  με παρρησία  και γενναιότητα  , χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Διότι αυτό επιτάσσει η ιστορική αλήθεια , και επιβάλλει  το εθνικό συμφέρον. Αυτό είναι το χρέος μας προς τους χιλιάδες νεκρούς, οι οποίοι  απαιτούν δικαίωση της θυσίας τους. Το χρωστάμε στις νεότερες γενιές.

Οι ηρωικοί νεκροί του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη υπήρξαν στρατιώτες της Ελλάδος. Τους ευγνωμονούμε για τη συμβολή τους στην  δημιουργία της ελεύθερης και δημοκρατικής Ελλάδος, και τους υποσχόμεθα ότι δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ, και θα διατηρήσουμε τη μνήμη τους αιωνία.

-Τιμή και δόξα, στους 158 Πεσόντες άνδρες του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη.. -Τιμή και δόξα, στους 110 Πεσόντες μαχητές της Ομάδος Χ του Γεωργίου Γρίβα που έπεσαν στο Θησείο.. -Τιμή και δόξα, σε όλους τους Έλληνες μαχητές που έπεσαν ηρωικά, τον Δεκέμβριο του ’44, προασπίζοντας τη Δημοκρατία στη Χώρα μας…..

Ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί…  Ζήτω η Ελλάς.. Ζήτω το έθνος..

Eυχαριστώ.

 

Χρήστος Ι. Κονταρίδης

Αντιστράτηγος Αστυνομίας ε.α.

Πρόεδρος του Συνδέσμου

Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

 

 

Εορτασμός της Μάχης του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη

 

‘’Εορτασμός της 73ης επετείου της Μάχης του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη’’.

 Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Σας ενημερώνει ότι :

την Κυριακή  3  Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 09:30, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, των εγκαταστάσεων του πρώην Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, επ’ ευκαιρία της 73ης επετείου, θα τελέσει την καθιερωμένη ετήσια επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των υπέρ πατρίδος πεσόντων ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Η προσέλευση του κοινού είναι ελεύθερη.

Ο Γενικός Γραμματέας Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.   Ο Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.
Νικόλαος Χριστολουκάς   Χρήστος Κονταρίδης
Αντιστράτηγος ε.α.   Αντιστράτηγος ε.α.

 

Πρόγραμμα εκδήλωσης

 

  • 9:30 Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
  • 10:00 Επιμνημόσυνη δέηση.
  • 10:30 Ομιλίες.
  • 11:00 Προσκλητήριο νεκρών.
  • 11:10 Κατάθεση στεφάνων.
  • 11:30 Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
  • Εθνικός Ύμνος – Πέρας εκδηλώσεως.

Πραγματοποίηση Ημερίδας στη Λ.Α.Ε.Δ.

 ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ                                      ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ                                           ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

(Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α)                                                                      (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

 Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017 στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων Ημερίδα με θέμα «Η Οικονομική κρίση  και οι επιπτώσεις της στην άμυνα και στη ασφάλεια της χώρας» που συνδιοργάνωσαν ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.) και το Ελληνικό Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)

Με Γενικό Συντονιστή τον  Πλοίαρχο ε.α. Π.Ν. κ. Κων/νο  Βουτσινά και επιμέρους Συντονιστές τους Δημοσιογράφους κ.κ. Λάμπρο Καλλαρύτη και Δημήτρη Καραστεφανή  ανέπτυξαν τις εισηγήσεις τους ανά θεματική ενότητα οι κ.κ.

1.- Δρ Εμμ.-Μάριος Οικονόμου

Επιστ. Συνεργάτης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας-Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης

«Τα οικονομικά της Άμυνας και Ασφάλειας έναντι των απειλών και προκλήσεων στην εποχή της οικονομικής κρίσης»

 2.- Αντιναύαρχος ε.α. Π.N. κ. Βασίλειος Μαρτζούκος – Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ

«Επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Άμυνα της Ελλάδος. Εναλλακτικές λύσεις ενισχύσεως της Εθνικής Αποτρεπτικής Ισχύος»

3.- Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α. κ. Χρήστος Κονταρίδης – Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α    

«Η ασφάλεια στην καθημερινότητα του πολίτη. Οι απαιτήσεις προστασίας του και οι δυνατότητες»

4.- Δρ Νικόλαος Δενιόζος  Αρχιπλοίαρχος Λ.Σ. ε.α.

«Η Ενέργεια και η Μετανάστευση ως νέες παράμετροι Ασφαλείας. Νέες απαιτήσεις για τα Σώματα Ασφαλείας –  Προτάσεις»

5.- Δρ Παναγιώτης Τσάκωνας

Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου – Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Ρόδου

«Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας σε περίοδο κρίσης»

Την Ημερίδα παρακολούθησαν εν ενεργεία και εν αποστρατεία ανώτατα και ανώτερα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, Δόκιμοι Αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας, Πρόεδροι πρωτοβαθμίων και δευτεροβαθμίων συνδικαλιστικών ενώσεων αποστράτων και πολλοί προσκεκλημένοι των συνδιοργανωτών.

Παρατίθεται η ομιλία του κ. Προέδρου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντιστρατήγου ΕΛ.ΑΣ ε.α. Χρήστου Κονταρίδη.

       

 

        Κυρίες και Κύριοι,

        Με την σειρά μου, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και πάλι, που σήμερα βρεθήκατε εδώ κοντά μας.

        Πιστεύω ακράδαντα, πως σε όλα τα προηγούμενα χρόνια οι έννοιες της Ασφάλειας εξωτερικής και εσωτερικής έλκυαν το ενδιαφέρον των Ελλήνων, κυρίως εξαιτίας, της ιδιαίτερης γεωγραφικής θέσης που κατέχει η χώρα μας και της συνεχούς αστάθειας στην περιοχή, είτε της Μέσης Ανατολής, είτε των Βαλκανίων, είτε της γείτονας Τουρκίας που επηρεάζει αυτομάτως και την εσωτερική ασφάλεια.

        Η Ελλάδα, μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, απολάμβανε μια αξιοζήλευτη (για τα ευρωπαϊκά δεδομένα), εσωτερική ηρεμία, καθώς ο δείκτης εγκληματικότητας την ίδια εποχή ήταν ο χαμηλότερος της Ευρώπης. Σταδιακά, από το 1992, τα δεδομένα αυτά διαφοροποιήθηκαν. Η χώρα μας τότε, γνώρισε ένα πρωτόγνωρο κύμα μετανάστευσης αρχικά από τα Βαλκάνια (και περισσότερο από την Αλβανία), και στη συνέχεια από τις χώρες που αποτελούσαν την πρώην Σοβιετική Ένωση.

        Όπως αποδείχθηκε, η Ελλάδα δεν ήταν προετοιμασμένη για αυτήν την εισροή, ούτε στις δομές της, ούτε και στην πρόληψη της παραβατικότητας που, αναμενόμενα, προέκυψε. Άρδην, η χώρα αλλά και (κυρίως) η Αστυνομία και (δευτερευόντως) ο Στρατός, τα πρώτα χρόνια κινήθηκε αυστηρά στην καταστολή και πολύ λιγότερο στην πρόληψη των παραβατικών ενεργειών. Ίσως και απλά να παρακολουθούσε την όσμωση και την συνεργασία μεταξύ των αλλοδαπών και γηγενών κακοποιών.

        Στο τέλος της δεκαετίας του 1990, και συγκεκριμένα το 1999, είναι (από όσο θυμάμαι), η πρώτη φορά, συγκριτικά, που οργανωμένα γίνονται μεγάλης έκτασης επεισόδια και καταστροφές, για πολιτικό λόγο και συγκεκριμένα για την έλευση του τότε Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτείων, Μπιλ Κλίντον, στην χώρα μας. Οι καταστροφές που έγιναν τότε ήταν πρωτοφανείς. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, μόνο στις επετείους για το Πολυτεχνείο αντιμετωπίζαμε επεισόδια πολιτικής φύσης, αλλά ποτέ δεν ήταν αυτής της έκτασης αλλά ούτε και της έντασης.

        Ευτυχώς, λίγα χρόνια πριν, το 1994, είχαν οργανωθεί και εξοπλισθεί κατάλληλα και με τα απαραίτητα μέσα, οι ομάδες της Διεύθυνσης Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής, (Υ.Α.Τ. και Υ.ΜΕ.Τ), μία μετεξέλιξη των ΜΑΤ, αφού επανδρώθηκαν με το κατάλληλο προσωπικό, πολύ καλά εκπαιδευμένο και με συνεχή ενημέρωση για τις αντίστοιχες εξελίξεις στην Ευρώπη, έργο μιας πολύ ισχυρής προσωπικότητας, του μετέπειτα υπαρχηγού του Σώματος, στρατηγού Χαράλαμπου Χριστοφαρεϊζη.

        Δεν πρέπει να λησμονούμε πως η δεκαετία του 1980 κινήθηκε μονοπωλιακά γύρω από τα τρομοκρατικά χτυπήματα οργανώσεων, όπως η 17 Νοέμβρη (με λιγότερη έμφαση σε άλλες μορφές εγκληματικότητας), κυρίως σε σχέση με τα ναρκωτικά, ενώ και το 1990 η τρομοκρατία αποτελούσε μεγάλο εχθρό, εσωτερικό και εξωτερικό, της χώρας.

        Όμως από το 2000 έως το 2010, τα πράγματα άλλαξαν πολύ. Η Ελλάδα, με αφορμή την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, εκσυγχρονίζει την Αστυνομία και τις υπηρεσίες Ασφαλείας της, με αποτέλεσμα την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη, που είχε ταλανίσει και διασύρει την χώρα στο εξωτερικό. Υπήρχε πλέον, ένα καλύτερο σχέδιο πρόληψης της παραβατικότητας πλέον σε όλα τα επίπεδα . Πράγματι, κατά την περίοδο εκείνη, η πολιτική ηγεσία είχε την βούληση για μηδενική ανοχή στην παραβατικότητα, αλλά και η φυσική ηγεσία του Σώματος υπό τον τότε Αρχηγό  αντιστράτηγο Φώτιο Νασιάκο, πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για την επιτυχή ολοκλήρωση του έργου της.

        Αυτές οι προηγούμενες επιτυχίες έδωσαν στους Έλληνες πολίτες μια αίσθηση ασφάλειας, αλλά η εγκληματικότητα αλλάζει και αυτή.. Η Ελλάδα γίνεται κόμβος, όχι προορισμός απαραίτητα, για εμπόριο ναρκωτικών, όπλων και εκμετάλλευση γυναικών, αλλά αυτό που συνεχίζει να ανεβαίνει είναι αυτό που ονομάζουμε μικροεγκληματικότητα. Η Αστυνομία στην χώρα μας χάνει αυτό το παιχνίδι, καθώς επικεντρώνεται σε μεγαλύτερης έκτασης παράνομες δραστηριότητες, ενώ οι κλοπές και οι διαρρήξεις γίνονται καθημερινότητα.

        Μία ακόμα νέα πραγματικότητα, που αμυδρά παρατηρείται από το 2005 και για όσους υπηρετούμε στο αστυνομικό Σώμα, γίνεται ακόμα πιο αισθητή το 2006 είναι η ισχυροποίηση του ‘αβάτου’ των Εξαρχείων. Έτσι, ενώ πάντα περιοχές όπως τα Εξάρχεια συγκέντρωναν μια κάποια παραβατικότητα, από το 2006 παρατηρείται μια γιγάντωση του, λεγόμενου, αντιεξουσιαστικού χώρου, με καταλήψεις ακατοίκητων κτιρίων από αναρχικές ομάδες, πολυπληθέστερες κατά πολύ πορείες αντιεξουσιαστών και έκνομες ενέργειες αυτών που δεν είχαμε αντιμετωπίσει με τέτοια σφοδρότητα ποτέ πριν.

        Είναι χαρακτηριστικό πως έως το 2005, σε κάποιες πορείες αντιεξουσιαστών δεν συγκεντρώνονταν ποτέ πάνω από 200-300 άτομα. Ξαφνικά, ένα χρόνο μετά η μικρότερη πορεία που αντιμετώπιζαν οι Ειδικές Δυνάμεις από τον ίδιο χώρο, συγκέντρωνε πάνω από 2.000 αναρχικούς, με πολύ πιο ακραίες εκδηλώσεις κατά περιουσιών και κατά αστυνομικών. Είναι η εποχή που ανδρώνονται απότομα, τα Εξάρχεια και ο Αναρχικός χώρος,στρατολωγόντας ακόμα και αλλοδαπούς. Το πρωτοφανές είναι η αγριότητα των χτυπημάτων που δέχονται οι Αστυνομικοί, αλλά και όποιος μπορεί να βρίσκεται εκείνη τη στιγμή εν μέσω επεισοδίων, ενώ οι τραυματίες από το Σώμα πολλαπλασιάζονται με ταχύτητα φωτός. Οι επιχειρήσεις στο κέντρο των Αθηνών από το 2006 και μετά βρίσκονται στο στόχαστρο και η αυτοδικία γίνεται συνήθης και δυστυχώς, αποδεκτή.

Αυτό το έργο, φθάνει στην κορύφωσή του τον Δεκέμβριο του 2008, όταν και η Αθήνα παραδίδεται στην καταστροφή, με αφορμή και όχι αιτία, τον άδικο πράγματι θάνατο ενός 15χρόνου από Αστυνομικό. Καίρια αποδεικνύεται τότε, η επιλογή παθητικής στάσης της Αστυνομίας, που οδηγεί σε πλήρη αναρχία την πρωτεύουσα για περίπου ένα μήνα, και σημαντικό αριθμό Αστυνομικών στα νοσοκομεία, με σοβαρά τραύματα.

        Η κρίση χτυπά την πόρτα της χώρας μας έντονα από το 2010 και μετά. Τα πρώτα  χρόνια, οι περικοπές έχουν σχέση με την ανανέωση του εξοπλισμού των Αστυνομικών, αλλά και του στόλου των αυτοκινήτων και μηχανών, ενώ από το 2012 και μετά, αυτή η οικονομική κρίση μπαίνει στην καθημερινότητα πολύ πιο σκληρά, αφενός με περικοπές μισθών και, φυσικά, συντάξεων που φθάνουν το 40%, αλλά και με ελλείψεις σε όλα τα επίπεδα της εργασίας των Αστυνομικών.

        ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΔΩ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ : Έχει επηρρεάσει η κρίση την απόδοση της Ελληνικής Αστυνομίας, και αν ναι, σε ποιές εκφάνσεις ..της πρόληψης, ή της επιβολής του νόμου στη χώρα μας? Αυτό το ερώτημα για να απαντηθεί, θα πρέπει, πρώτα, να διερευνηθούν αφενός τα στατιστικά δεδομένα, (που δεν είναι πάντα αντικειμενικά), αλλά δείχνουν τις τάσεις, να αναδειχθεί, εάν αυτές οι ελλείψεις, (που αντικειμενικά γεννήθηκαν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης), έχουν επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της Αστυνομίας, και αν ναι, σε ποιους τομείς, και τέλος, ίσως και σημαντικότερο, θα πρέπει να αφουγκραστούμε, εάν οι Έλληνες πολίτες, (τους οποίους και οφείλει να υπηρετεί το Σώμα της Αστυνομίας), αισθάνονται ασφαλείς.

        Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως από το 2010 έως το 2015 παρατηρείται μια μείωση μεγάλη, που αγγίζει το 30%, ενώ αύξηση εμφανίζεται μόνο κατά περίπτωση στα αποκαλούμενα “εγκλήματα του δρόμου”, δηλαδή, σε αρπαγές τσαντών και κλοπές μικροποσών. Χαρακτηριστικό είναι πως ενώ αυτά τα μικροαδικήματα έχουν αυξηθεί σε ποσοστό 25%, αξιόποινες πράξεις, όμως, όπως ληστείες τραπεζών ή σουπερμάρκετ παρουσιάζουν μείωση 80% και 50% αντίστοιχα.

        Αυτό που φαίνεται παράδοξο, από εγκληματολογικής άποψης, τελικά, δεν είναι.. Σε περιόδους βαθιάς ύφεσης γίνονται, για παράδειγμα, πολύ λιγότερες εισβολές σε σπίτια καθώς τα χρήματα εκλείπουν. Όπως οι εγκληματολόγοι συνηθίζουν να λένε, ‘’όταν η πίτα της οικονομίας μικραίνει, παράλληλα συρρικνώνεται η πίτα και για τους κακοποιούς’’. Η άνθηση του οργανωμένου εγκλήματος συνήθως συνοδεύεται από συνθήκες ευμάρειας και ακμής της μαύρης οικονομίας. Σε συνθήκες κρίσης δεν υπάρχει λόγος διεκδίκησης υψηλού οφέλους.

        Παρόλα αυτά, την πρώτη καταγεγραμμένη χρονιά κρίσης, δηλαδή το 2010-2011, διπλασιάστηκαν οι κλοπές, οι δολοφονίες και οι απάτες. Αυτό οφείλονταν στο ότι οι Έλληνες πολίτες έκαναν αναλήψεις μεγάλων ποσών από τις τράπεζες, ως αντίδραση του κόσμου στην κρίση, και έτσι δημιουργήθηκε μια νέα ομάδα ευάλωτων στόχων. Όταν πέρασε αυτή η περίοδος, και τα χρήματα ελαττώθηκαν και αυτά, δεν υπήρχε λόγος ο κακοποιός να μπει σε μια διαδικασία που δεν θα του απέφερε τα αναμενόμενα οφέλη. Υπάρχει βέβαια (σύμφωνα με τους εγκληματολόγους), και μια κατηγορία πολιτών που δεν καταφεύγουν σε μηνύσεις, άρα και καταγραφή του συμβάντος στην Αστυνομία, είτε γιατί θεωρούν το ποσό που τους κλάπηκε μικρό, είτε φοβούμενοι τις γραφειοκρατικές διαδικασίες του ελληνικού κράτους.

        Η μείωση αυτή (που προαναφέρθηκε όμως), σχετίζεται και με την προσαρμογή της Αστυνομίας στα νέα δεδομένα, με την εμφανή αστυνομική παρουσία και δράση και την εφαρμογή ολοκληρωμένων προγραμμάτων αστυνόμευσης και ασφάλειας, ώστε να αποτραπεί το έγκλημα και να ελαχιστοποιηθούν οι ευκαιρίες διάπραξης αξιόποινων πράξεων.

        Παρά αυτήν την προσαρμογή της Αστυνομίας, ενδεικτικό είναι, πως και οι παραβάτες προσαρμόζονται σε αδικήματα που μπορούν να τους αποφέρουν άμεσο όφελος. Χαρακτηριστικό αποτέλεσμα αυτού είναι πως, οι κλοπές τροχοφόρων οχημάτων κατά την περίοδο 2013 – 2016 εμφανίζουν αύξηση στην επικράτεια κατά  32%, ενώ μόνο στην Αττική αυξάνονται σε ποσοστό 62%.

        Ενώ όμως, όπως προανέφερα, η εγκληματικότητα κατά τα έτη 2011 -2015, μειώνεται με την κλασική της μορφή, αρχίζουν και ανθούν νέες μορφές παραβατικότητας: το ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ αναδεικνύεται ως μορφή εκλεπτυσμένης παραβατικότητας, χωρίς να είναι από την κοινωνία τόσο κατακριτέο, όσο προηγούμενοι τύποι εγκληματικότητας. Είναι ενδεικτικό πως οι υποθέσεις λαθρεμπορίου το 2010 ήταν μόλις 166, ενώ οι καταγεγραμμένες αντίστοιχες το 2014 ήταν 1.497 ενώ το 2016 20.807. Ο χώρος του λαθρεμπορίου, είναι ένας χώρος που οι ημεδαποί παραβάτες υπερτερούν σαφέστατα έναντι των αλλοδαπών.

        Σαφώς και η κρίση παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτές τις διαφοροποιήσεις. Αφενός, οι έκνομοι προσπαθούν να βρουν τρόπους να επιβιώσουν και εκείνοι, ενώ ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός των προηγούμενων χρόνων, αυτοκίνητα, μηχανές και συστήματα ενδοεπικοινωνίας, γερνάει με την παρατεταμένη χρήση, και ήδη από το 2012 και μετά, ένα μεγάλο μέρος όλων των παραπάνω δεν μπορεί να συντηρηθεί μόνο από τον κρατικό προϋπολογισμό.

        Τα περιπολικά, που αστυνομεύουν τη περιοχή της Αττικής, (για παράδειγμα), αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι λιγότερα από τα απαιτούμενα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία κάποιων κενών στην ομαλή διευθέτηση των περιπολιών. Και είναι παρήγορο, εξαιρετικά, πως ένα μέρος επιχειρηματιών ενισχύουν την Αστυνομία με συντηρήσεις τροχοφόρων αλλά και αγορά ειδών εξοπλισμού, προκειμένου να καλυφθούν δαπάνες που το κράτος αδυνατεί να καλύψει.

         Από τα μέσα του 2015 και μετά, η Ελλάδα, αλλά και η Αστυνομία έρχεται αντιμέτωπη με ένα πρωτόγνωρο κύμα μετανάστευσης από την Τουρκία, όπου έχουν συγκεντρωθεί εκατομμύρια πρόσφυγες πολέμου, από την Συρία,  αλλά και μετανάστες από χώρες που έχουν είτε εμφύλιες συρράξεις, είτε βρίσκονται σε μεταπολεμικό στάδιο, (όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, ή το Πακιστάν, αλλά και η Σομαλία). Η χώρα μέσα στην οικονομική κρίση, προσπαθεί να διαχειριστεί στα νησιά του Αιγαίου τους εκατοντάδες χιλιάδες εισερχόμενους, από τελείως διαφορετικές κοινωνικές, οικονομικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές αφετηρίες. Η αρχή είναι χαώδης, καθώς οι δομές φιλοξενίας δεν είναι επαρκής, αλλά και οι Υπηρεσίες Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας και λοιπές συνδράμουσες Υπηρεσίες, βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση διαθέσιμων Αστυνομικών για την ομαλή διευθέτηση των διαδικασιών. Αυτό βέβαια, στην αρχή, οδηγεί σε σύγχυση, καθώς μόνο το 2015 εισήλθαν στην χώρα μας 836.000 μετανάστες, ενώ το αντίστοιχο χρονικό διάστημα το 2014 εισήλθαν στην χώρα 76.632 άτομα, σύμφωνα με στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Όλο αυτό το γεγονός επιβαρύνθηκε ακόμα περισσότερο, καθώς αυτό το, σχεδόν, ένα εκατομμύριο πρόσφυγες συσσωρεύθησαν σε τρία κυρίως νησιά, τη Λέσβο, τη Σάμο και τη Χίο.

         Έτσι, το 2015 η Αστυνομία έδωσε πρωτεύοντα ρόλο στην ομαλοποίηση και την ασφάλεια στα νησιά του Αιγαίου, αλλά μαζί και με το Λιμενικό, το οποίο ανέλαβε το κύριο βάρος της ασφαλούς προσέγγισης των μεταναστών στην Ελλάδα. Έγινε, εν συνεχεία, προσπάθεια για την αποσυμφόρηση των νησιών και την μετακίνησή τους στην ηπειρωτική χώρα. Μέχρι όμως εκείνο το σημείο, η παραβατικότητα από μέρους των μεταναστών εκφράστηκε,με επεισόδια μεταξύ τους, ή με διαμαρτυρίες για τις κακές συνθήκες διαμονής,

που είχαν ως αποτέλεσμα μεμονωμένες επιθέσεις κατά των αστυνομικών δυνάμεων, μεταξύ τους συμπλοκές, (πολλές φορές αιματηρές), και καταστροφές μέσα στα κέντρα υποδοχής των.

        Η Αστυνομία επηρεάσθηκε πολύ με αυτήν την μεταναστευτική κρίση. Είναι αντικειμενικό γεγονός, πως πάνω από 1.500 αστυνομικοί μετακινήθηκαν ως αποσπασμένοι για χρονικό διάστημα 6 μηνών στα νησιά υποδοχής μεταναστών, αλλά και οι ειδικές μονάδες της Αστυνομίας, (δηλαδή η ΥΑΤ και η ΥΜΕΤ), είχαν (και εξακολουθούν να διαθέτουν) σε μηνιαία βάση, τέσσερεις ή πέντε διμοιρίες σε Λέσβο, Χίο, Σάμο και Λέρο, προκειμένου να ελεγχθούν πιθανές έκνομες ενέργειες. Μέχρι το 2017, (που η κατάσταση εξομαλύνθηκε μερικώς), χωρίς βέβαια οι μετανάστες να προωθηθούν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (εκτός ενός πολύ μικρού αριθμού, αλλά να βρουν καταλύματα, έστω και προσωρινά, σε όλη την Ελλάδα), η Αστυνομία δέχθηκε πλήγμα εξαιτίας αυτής της μετακίνησης των Αστυνομικών από τα αστικά κυρίως κέντρα.

        Οι μεταναστευτικές αυτές ροές, αλλάζουν καθημερινά την εικόνα των μεγάλων πόλεων (και κυρίως της Αθήνας), και είναι εμφανές, ότι οι μετανάστες έχουν κάποια συνεισφορά στην παραβατικότητα ή εγκληματικότητας στη χώρα μας. Αυτό βέβαια, που είναι ο φόβος όλων μας είναι μια πιθανότητα τρομοκρατικού χτυπήματος. Γι’ αυτό, και κάθε αποκάλυψη για ανθρώπους που είναι, ή μπορεί να έχουν υπάρξει στο παρελθόν, μέλη του ΙΣΙΣ, μονοπωλεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα αντίστοιχα της κοινωνικής δικτύωσης.

        Και φθάνουμε στην καθημερινότητα από το 2015 έως και σήμερα, που οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με το εξής παράδοξο: από τη μια, καθημερινά περιστατικά παραβατικότητας και  βίας, σε συγκεκριμένες κυρίως περιοχές των αστικών κέντρων, και κυρίως των Αθηνών, και από την άλλη, συνεχείς αλλά και πολύ σημαντικές επιτυχίες των Αστυνομικών της ασφαλείας, αλλά και Λιμενικών αρχών, στη μάχη ενάντια στο έγκλημα.

        Το πρώτο και αρνητικό κομμάτι, το θέμα της βίας και εγκληματικότητας που ανθεί και σταθερά αυξάνεται στα Εξάρχεια, τείνει να γίνει συνήθεια, και κανείς να μην ασχολείται μαζί του. Δεν υπάρχει Σαββατοκύριακο και τουλάχιστον δύο καθημερινές ημέρες που να μην γίνεται “μολότοφ – παρτυ” σε Χαριλάου Τρικούπη, Τοσίτσα ή Πατησίων, οδοί που κανονικά σε μια άλλη πρωτεύουσα θα αποτελούσαν απόλυτο ασφαλή προορισμό, (μιας και είναι κομμάτι του κέντρου της πρωτεύουσας). Αντί για αυτό κινούμαστε στο άλλο άκρο .

        Ας δούμε για παράδειγμα έναν ήσυχο μήνα, που τυχαία επέλεξα, που είναι ο Ιούνιος του 2016 και τα περιστατικά που έχουν καταγραφεί γιατί υπάρχουν και άλλα που δεν έχουν καταγραφεί:

1/6/2016: Επίθεση αγνώστων έξω από την ΑΣΟΕΕ.

5/6/2016: Επίθεση Αντιεξουσιαστών στην οικία του υπουργού επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη στα Εξάρχεια. 6/6/2016: Δολοφονία αλλοδαπού στα Εξάρχεια.

15/6/2016: Επίθεση αντιεξουσιαστών κατά του Συμβουλίου της Επικρατείας.

16/6/2016: Εμπρησμός δύο λεωφορείων του ΟΑΣΑ στην περιοχή Εξαρχείων.

17/6/2016: Επίθεση με βόμβες μολότοφ εναντίον των γραφείων του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη.

20/6/2016: Καταστροφή Ακυρωτικών Μηχανημάτων  ταυτόχρονα σε ΗΣΑΠ, ΜΕΤΡΟ και Λεωφορεία.

22/6/2016: Βανδαλισμός Μνημείου στη Λυσικράτους

25/6/2016: Σοβαρά επεισόδια εναντίον διμοιριών της ΥΑΤ επί της οδού Πατησίων, και την ίδια ημέρα: Εισβολή αντιεξουσιαστών σε στρατόπεδο και καταστροφή στρατιωτικού οχήματος.

        Επιπλέον, αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα είναι, τι εννοείται με την λέξη αντιεξουσιαστικός χώρος ….; αφού οι αντιεξουσιαστές ασκούν εξουσία στα πάντα σε αυτήν την περιοχή, έχουν φθάσει στην επιβολή του ελέγχου στην περιοχή με ανησυχητικά φαινόμενα, για παράδειγμα τη ένοπλη πορεία με στα Εξάρχεια τον Μάρτιο 2016, ενώ το γνωστό σε όλους μας INTYMEDIA, (η ιστοσελίδα των αναρχικών), στις 21 Μαρτίου, ανήρτησε τα ονόματα των ελεγκτών, δημοσίων υπαλλήλων σε μέσα μαζικής μεταφοράς, και προέτρεπε: “ΕΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΟΥ, ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΣΟΥ ΑΝΑΛΟΓΑ”.

        Κορύφωση όλων αυτών, αποτελεί η δολοφονική επίθεση με Καλάσνικοφ εναντίον αστυνομικού της ΥΑΤ στη Χαριλάου Τρικούπη, που ήταν σκοπός αστυνομικού λεωφορείου της Υπηρεσίας εκείνη την ώρα. Εκεί η τύχη (στην ατυχία του) τον βοήθησε,  ενώ αφού τον πυροβόλησαν τουλάχιστον έξι φορές, τραυματίσθηκε μόνο ελαφρά στο χέρι και στα πλευρά.

        Μία από τις τελευταίες επιθέσεις που προέρχεται από τον συγκεκριμένο χώρο,  έγινε εκτός των τειχών του ‘’Αβάτου’’και συγκεκριμένα στις 21 Οκτωβρίου στο Α.Τ. Πεύκης, με βόμβες μολότοφ. Αλλά η νέα τάση που ξεφεύγει από επιθέσεις, σε Αστυνομικού ς, Αστυνομικά τμήματα, μέσα μαζικής μεταφοράς, μέσα ενημέρωσης, Δημόσιους οργανισμούς και φυσικά Πανεπιστήμια, ..είναι οι καμπάνιες κατά κρεοπωλείων, με τελευταίο κρούσμα στις 21 Οκτωβρίου τον βανδαλισμό ενός κρεοπωλείου στα Εξάρχεια. Θα ήθελα να αφήσω ασχολίαστη την επίθεση λίγες ημέρες πριν, εναντίον Ευέλπιδων στο Μοναστηράκι.

        Μια νέα μόδα, τελευταίων ετών, είναι ο Ρουβίκωνας, που φεύγει από την στενή περιοχή των Εξαρχείων και κάνει επιθέσεις, ευτυχώς όχι ένοπλες, και εκτός της περιοχής . Έτσι έχουν καταγραφεί τελευταίες επιθέσεις: ..στο Ιταλικό Προξενείο στο Κολωνάκι, στην Ισπανική Πρεσβεία, (όπου άναυδος ο πρέσβης αναρωτήθηκε πως μπορούν να συμβαίνουν αυτά στο κέντρο της Αθήνας), σε τρεις εφορείες, και βέβαια, το τελευταίο, με τα μέλη του να απειλούν γιατρό στον Ευαγγελισμό πως θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

        Από την άλλη μεριά, όμως, έχουμε μεγάλες επιτυχίες της Αστυνομίας σχεδόν σε όλα τα επίπεδα, και μάλιστα σε υποθέσεις εξαιρετικής δυσκολίας. Επιτυχίες έχει πολλές και σημαντικές, η Ελληνική Αστυνομία, όταν δεν υπάρχουν πολιτικές παρεμβάσεις: Υποθέσεις που τράβηξαν την προσοχή,

  • όπως η διαλεύκανση της απαγωγής του επιχειρηματία Λεμπιδάκη στην Κρήτη, είναι εξαιρετική σημασίας, κυρίως, εξαιτίας της πολύμηνης ομηρίας του και της μεθοδικότητας με την οποία όλοι οι αστυνομικοί που πήραν μέρος την έφεραν σε πέρας.
  • Πολύ πρόσφατη, μόλις προχθεσινή, ήταν η ανακοίνωση της σύλληψης αλλοδαπού φυσικού αυτουργού, για τον άδικο θάνατο του δικηγόρου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου, μόλις λίγες εβδομάδες μετά την εκτέλεσή του στο γραφείο του.
  • Επίσης, επιτυχία της τελευταίας εβδομάδας, ήταν η εξάρθρωση σπείρας που έκλεβε ηλικιωμένους, κυρίως, με το φόβο ηλεκτρικού σίδερου που δεν δίσταζε να το χρησιμοποιήσει όταν εκείνοι αρνούνταν ή δεν είχαν χρήματα, όπως και έκαναν λίγες ημέρες πριν με μια 85χρονη, ενώ η λεία τους ξεπερνούσε τα 2 εκατομμύρια ευρώ.
  • Μόλις το καλοκαίρι εξαρθρώθηκε η σπείρα με τις περισσότερες ληστείες, που στόχευε σε χρυσό ενώ βρέθηκαν τα κλοπιμαία τα οποία και αποδόθηκαν σε αυτούς που τα είχαν χάσει.
  • Μεγάλη πρόσφατη επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας αποτελεί και η σύλληψη ημεδαπού που σχετίζεται με την αποστολή τρομοδέματος στον Λουκά Παπαδήμο, αλλά και παρόμοιες αποστολές σε φορείς και πρόσωπα του εξωτερικού.

        Πολλές είναι και οι επιτυχίες που δεν γίνονται πάντα πρωτοσέλιδα. Για παράδειγμα συνεχείς είναι οι επιτυχίες της Οικονομικής Αστυνομίας, που προσπαθεί να ελέγξει το λαθρεμπόριο αλλά και άλλες αξιόποινες πράξεις σε επιχειρηματικό επίπεδο. Αξιοσημείωτες επιτυχίες έχουν καταγραφεί και συνεχίζουν να καταγράφονται στον ευαίσθητο τομέα της δίωξης του ηλεκτρονικού εγκλήματος, που δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι τα παιδιά.

        ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΝΤΙΘΕΣΗ που εκφράστηκε, από τη μια με σειρά παραβατικών ενεργειών για τις οποίες φαίνεται να μη γίνεται τίποτα, και από την άλλη όλη αυτή η παραγωγή διελευκάνσεων πολύ δύσκολων υποθέσεων οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα:  πως η Αστυνομία, και τα Σώματα Ασφαλείας εν γένει, έχουν την πλήρη ικανότητα, οργάνωση και έμπειρο στελεχιακό δυναμικό, ώστε να εργασθούν σωστά και μεθοδικά και να παράξουν αποτέλεσμα, εφόσον υπάρχει η πολιτική βούληση για να γίνουν πράξη όλα τα παραπάνω και φυσικά εφόσον, οι μέθοδοι και τα μέλη των Σωμάτων αυτών, εξειδικεύονται και προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες.

        Η λύση είναι πάρα πολύ απλή, αρκεί: ένας κρατικός μηχανισμός να το επιθυμεί και ίσως, οι πολιτικοί να δώσουν τον πρώτο ρόλο στην Αστυνομία χωρίς μεγάλες παρεμβάσεις. Μόνο τότε, θα υπάρξει η δυνατότητα, της αντικειμενικής αξιολόγησης των στελεχών της Αστυνομίας, όταν θα φέρουν την πλήρη ευθύνη για τις ενέργειές τους, την επιλογή των συνεργατών τους και την τοποθέτηση των επικεφαλής των υπηρεσίων. Τότε μόνο, θα μπορούν: να πιστώνονται την επιτυχία και θα χρεώνονται την αποτυχία.

        Η ύπαρξη πολιτικής ηγεσίας στα Σώματα αυτά, στην πραγματικότητα: παίρνει κάθε ευθύνη αποτυχίας επάνω της, καθώς πάντα ο Υπουργός φταίει, ενώ για, κάποιους λίγους, υψηλόβαθμους, αυτή η κεντρική ευθύνη αποτελεί την κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Αν όμως, κάποια στιγμή, και η Αστυνομία, (πιθανόν και το Λιμενικό και η Πυροσβεστική), αναλάβει τις ευθύνες επιτυχίας και αποτυχίας, άμεσα και ως ανάγκη, θα καταξιώνονται αξιωματικοί υπεύθυνοι και παραγωγικοί. Γιατί ένα τέτοιο σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει με μέσον, αφού το αποτέλεσμα θα μετράει, και όχι η προσωπική γνωριμία.

         Με την ελπίδα μιας καλύτερης οργάνωσης της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας, που θα έχει συνέπεια μια ακόμα καλύτερη ποιότητα Ασφάλειας για όλους τους Έλληνες, και για όσους διαμένουν στην Χώρα αυτή, κλείνω, με την απόλυτη βεβαιότητα, πως δεδομένης της οικονομικής κρίσης που έχει μαστίσει όλους τους Έλληνες, (και τους Αστυνομικούς), το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας λειτουργεί καλύτερα, ίσως, από τον οποιοδήποτε Δημόσιο Οργανισμό και αντιπαρέρχεται τα υπάρχοντα προβλήματα με θαυμαστή επιτυχία.

        ΠΡΟΣΔΟΚΩ, ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΣΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.

        Σας ευχαριστώ. –

 

    Χρήστος Κονταρίδης

Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

    Λ.Α.Ε.Δ.   3-11-2017

 

Ημερίδα στη Λ.Α.Ε.Δ.

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ) και ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α) έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην Ημερίδα που συνδιοργανώνουν την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου  2017 και ώρα 09.30, στην Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Λ.Α.Ε.Δ.) Ρηγίλλης 1 και Βασ. Σοφίας, Αθήνα με θέμα:

«Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ »

            Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.

Συντονιστής : Κων/νος Βουτσινάς

Πλοίαρχος ε.α. Π.Ν. – Οικονομολόγος – Μέλος ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017

Tο Πρόγραμμα της Ημερίδος.

09.30 – 10.00

 

 

10.00 – 10.05

 

 

 

 

10.05 – 10.20

 

 

 

 

 

 

10.20 – 10.35

 

 

 

 

 

10.35 – 10.50

 

 

 

 

 

10.50 –11.10

 

11.10 – 11.30

 

Χαιρετισμοί κ.κ. Προέδρων και Εκπροσώπων Υπουργείων

 

 Εισαγωγή Γενικού Συντονιστού

 

1η Ομάδα Εισηγήσεων

Συντονιστής : Λάμπρος Καλαρρύτης – Δημοσιογράφος

 

«Τα οικονομικά της Άμυνας και Ασφάλειας έναντι των απειλών και προκλήσεων στην εποχή της οικονομικής κρίσεως»

Εισηγητής :  Δρ Εμμ.-Μάριος Οικονόμου

Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημίου

Θεσσαλίας-Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης

 

«Επιπτώσεις της οικονομικής κρίσεως στην Άμυνα της Ελλάδος. Εναλλακτικές λύσεις ενισχύσεως της Εθνικής Αποτρεπτικής Ισχύος»

Εισηγητής : Βασίλειος Μαρτζούκος

Αντιναύαρχος ε.α.Π.N – Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ

 

«Η ασφάλεια στην καθημερινότητα του πολίτη. Οι απαιτήσεις προστασίας του και οι δυνατότητες»

Εισηγητής : Χρήστος Κονταρίδης

Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α. –

Πρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α

 

Σύνοψη από Συντονιστή – Συζήτηση επί των εισηγήσεων

 

Διάλειμμα

 

 

 

 

 

 

11.30 – 11.45

 

 

 

 

 

 

11.45 – 12.00

 

 

 

 

12.00 – 12.15

 

 

 

 

12.15 – 12.30

 

 

 

 

2η Ομάδα Εισηγήσεων

Συντονιστής : Δημήτρης Καραστεφανής – Δημοσιογράφος

 

 

«Η Ενέργεια και η Μετανάστευση ως νέες παράμετροι

Ασφαλείας. Νέες απαιτήσεις για τα Σώματα Ασφαλείας –

Προτάσεις»

Εισηγητής : Δρ Νικόλαος Δενιόζος

Ανώτατος Αξιωματικός Λ.Σ. ε.α. –

M.Sc  Περιφερειακής Ανάπτυξης – M.Sc Στατιστικής

 

«Η απειλή της τρομοκρατίας στην Ελλάδα (Διεθνής και Εγχώρια)»

Εισηγητής : Δρ Γεώργιος Φίλης

Διδάκτωρ Γεωπολιτικής – Καθηγητής Ευρωπαϊκών

Θεμάτων-Αναλυτής Διεθνών Ζητημάτων

 

«Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας σε περίοδο κρίσεως»

Εισηγητής : Παναγιώτης Τσάκωνας

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Σπουδών

Ασφαλείας Πανεπιστημίου Αιγαίου

 

Σύνοψη από Συντονιστή – Συζήτηση επί των εισηγήσεων

 

Κλείσιμο Ημερίδας

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ»

Γιορτάζεται την 20η Οκτωβρίου μαζί με τη μνήμη του Προστάτη του Σώματος, Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου

Η Ελληνική Αστυνομία γιορτάζει στις 20 Οκτώβριου την «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ», μαζί με τη μνήμη του Προστάτη του Σώματος, Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου.

Σημειώνεται ότι η «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ» θεσπίστηκε από την Πολιτεία ως αναγνώριση του έργου και της προσφοράς της Ελληνικής Αστυνομίας στο κοινωνικό σύνολο.

Στο πλαίσιο του εορτασμού έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις, οι οποίες θα κορυφωθούν με την κεντρική εκδήλωση στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στην αίθουσα Σταύρος Νιάρχος του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, την 19:30 ώρα της 20 Οκτωβρίου, παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας του Σώματος.

Επιπλέον το πρωί της ίδιας ημέρας θα τελεστεί Θεία Λειτουργία – Δοξολογία στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, όπου την παραμονή θα τελεστεί Πανηγυρικός Εσπερινός, μετά αρτοκλασίας και περιφορά της Ιερής Εικόνας του Αγίου Αρτεμίου.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων έχουν προγραμματιστεί ακόμα:
από σήμερα 16-10-2017  έως και 20 Οκτωβρίου, πανελλαδική εθελοντική αιμοδοσία του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας για την Τράπεζα αίματος του Σώματος. Οι μισές από τις φιάλες αίματος, που θα συγκεντρωθούν, θα διατεθούν σε παιδιά με μεσογειακή αναιμία, και από αύριο έως και 20 Οκτωβρίου, σε χώρο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, έκθεση ζωγραφικής με έργα του αστυνομικού και πολιτικού προσωπικού, σε συνεργασία με το Ελληνικό Εθνικό Τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Αστυνομικών (ΙΡΑ).
Επιπλέον, έχει προγραμματιστεί και βρίσκεται σε εξέλιξη η συγκέντρωση, από το προσωπικό των Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας σε όλη τη χώρα, τροφίμων και αναλώσιμων ειδών πρώτης ανάγκης, τα οποία θα διατεθούν για τις ανάγκες των παιδιών που υποστηρίζονται από το «Χαμόγελο του Παιδιού».
Τέλος, στο πλαίσιο του εορτασμού της «ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ» θα πραγματοποιηθούν επίσημες δοξολογίες και εκδηλώσεις στις έδρες όλων των Διευθύνσεων Αστυνομίας της χώρας.

Ο κ. Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας για τον εορτασμό του μεγαλομάρτυρος Αγίου Αρτεμίου εξέδωσε σχετική Ημερήσια Διαταγή, την οποία μπορείτε να την διαβάσετε εδώ—> ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ 8-2017

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Την Τετάρτη 4-10-2017 και ώρα 18:00 θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό θέατρο Ηλιούπολης (Σοφ. Βενιζέλου & Πρωτόπαππα)  ημερίδα με θέμα ‘ Οδική Ασφάλεια-Ζήτημα Ζωής’ . Η εκδήλωση θα συντονίζεται από τον επίτιμο Υπαρχηγό ΕΛ.ΑΣ κ. Αναγνώστου Γρηγόριο.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Επισυνάπτονται πρόσκληση και πρόγραμμα.

Επετειακή εκδήλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Την Κυριακή 1-10-2017 και ώρα 19:00 θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου (Ριζάρη 2 Αθήνα) η επετειακή εκδήλωση για την Ημέρα Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Επισυνάπτονται πρόσκληση και πρόγραμμα.

Ψηφιοποίηθηκε το περιοδικό της Ελληνικής Αστυνομίας και των περιοδικών των πρώην Σωμάτων της Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων

Ολοκληρώθηκε η ψηφιοποίηση του περιοδικού της Ελληνικής Αστυνομίας και των περιοδικών των πρώην Σωμάτων της Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων.
Πρόκειται για μια σημαντική πρωτοβουλία του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας που αφορά στην ψηφιοποίηση, τεκμηρίωση, ηλεκτρονική αρχειοθέτηση και διαδικτυακή προβολή (700) τευχών του περιοδικού:
•     «Αστυνομικά Χρονικά», από το 1953 έως το 1983,
•     «Επιθεώρηση Χωροφυλακής», από το 1970 έως το 1983,
•     «Αστυνομική Επιθεώρηση», από το 1984 έως το 2002 και
•     «Αστυνομική Ανασκόπηση», από το 2003, και
Το υλικό είναι διαθέσιμο σε νέο ιστότοπο στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις
www.policemagazine.gr    www.hellenicpolicemagazine.gr    www.αστυνομικηανασκοπηση.gr

Συμμετοχή των αποστράτων στη διαμαρτυρία της 8-9-2017 στη Θεσσαλονίκη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Π.Ο.Α.Σ.Α.  συμμετέχει μαζί με τη ΠΟΑΣΥ και τη ΠΟΑΞΙΑ στις διαμαρτυρίες  κινητοποιήσεις των εν ενεργεία και αποστρατεία στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της 82ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στις 8-Σεπτεμβρίου-2017 ημέρα Παρασκευή και ώρα 18:00 στο άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου Πλ. Δικαστηρίων.
Από τις έδρες των Νομών θα ξεκινήσουν λεωφορεία για Θεσσαλονίκη για τη μεταφορά των επιθυμούντων να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις των εν ενεργεία αστυνομικών.  Στα ίδια λεωφορεία μπορούν να επιβιβασθούν  και εν αποστρατεία συνάδελφοι, αφού έλθουν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τις κατά τόπο Συνδικαλιστικές Ενώσεις  των ΠΟΑΣΥ & ΠΟΑΞΙΑ.

Επίδομα αεροθεραπείας 2017

Υπογράφηκε η απόφαση για τη χορήγηση του επιδόματος αεροθεραπείας σε αναπήρους συνταξιούχους του Δημοσίου και του Ε.Φ.Κ.Α. ύψους 250 ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες κλικ εδώ ===> Επίδομα αεροθεραπείας θερινής περιόδου 2017

Αναβάθμιση φυσιοθεραπευτηρίου Κεντρικού Ιατρείου Αθηνών

Αναβαθμίστηκε το φυσιοθεραπευτήριο του Κεντρικού Ιατρείου Αθηνών με σύγχρονα μηχανήματα.

Για λεπτομέρειες κλικ εδώ==> Ιατρεία Ελληνικής Αστυνομίας

Βοήθημα ΒΟΕΑ

Δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η τροποποίηση που αφορά το βοήθημα οικογενειακής και επαγγελματικής αυτοτέλειας (ΒΟΕΑ). Ειδικότερα καθορίζεται ότι «για τους δικαιούχους που υποβάλλουν αίτηση από 1-1-2017 έως 31-12-2017 και δεν τους έχει καταβληθεί το εν λόγω βοήθημα, τότε το ύψος αυτού δεν δύναται να είναι μικρότερο  του ποσού εκείνου που προκύπτει  βάσει της τιμής μεριδίου  του μερίσματος του έτους 2011, ήτοι 7,6190

Εορτασμός ημέρας των αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων έχει καθιερωθεί ως η ημέρα τιμής  των αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία θεσπίστηκε από τη Πολιτεία ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης του ρόλου και της προσφοράς των αποστράτων αστυνομικών στη διαμόρφωση της διαχρονικής εικόνας της Ελληνικής Αστυνομίας.

Την Κυριακή 11-6-2017 και ώρα 10.30 θα τελεστεί Θεία λειτουργία- Δοξολογία στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Η κεντρική εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα εστιατορίων της πρώην Σχολής Αξ/κων (Λ.Μεσογείων 96) και θα περιλαμβάνει.

  • Ανάγνωση Ημερήσιας Διαταγής κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας
  • Χαιρετισμός του Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας
  • Χαιρετισμός του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Αποστράτων Αστυνομίας Πόλεων
  • Χαιρετισμός του Αν. Υπουργού Εσωτερικών
  • Παράθεση δεξίωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ

ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

 

Ύστερα από πρωτοβουλία του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα στην Αθήνα την 6η  Απριλίου 2017 και στους χώρους των Γραφείων της Διεθνούς Ενώσεως Αστυνομικών, Ικτίνου 2, η 1η (πρώτη) Περιφερειακή Συνδιάσκεψη Συνδέσμων και Ενώσεων Αποστράτων Ασφαλείας Αττικής.

Στη συνάντηση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι των Δ.Σ. των παρακάτω αντιστοίχων Σωματείων της Περιφέρειας Αττικής  ήτοι :

 

  1. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών,
  2. Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων,
  3. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Αστυνομικών τ. Αστυνομίας Πόλεων & Ελληνικής Αστυνομίας « Άγιος Αθανάσιος»,
  4. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Γλυφάδας,
  5. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Δυτικής Αττικής,
  6. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ηλιούπολης,
  7. Η Λέσχη Αστυνομικών Πειραιά,
  8. Η Ένωση Αποστράτων Ε.Κ.Α.Μ. ,
  9. Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος (Ε.Α.Α.Π.Σ.),
  10. Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος (Ε.Α.Α.Λ.Σ.),
  11. Λέσχη Λιμενικού Σώματος Πειραιά,
  12. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αποστράτων Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας,

Επίσης για λόγους κοινού ενδιαφέροντος παραβρέθηκαν και εκπρόσωποι :

  1. Της Τοπικής Διοίκησης Διεθνούς Ένωσης Αστυνομικών Αττικής
  2. Του Ομίλου Φίλων Αστυνομίας Δυτικής Αττικής
  3. Του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Φίλων Αστυνομίας / Εθνικό Τμήμα Ελλάδος

 

Σκοπός της περιφερειακής συνδιάσκεψης είναι η συνεννόηση και υπογραφή Συμφώνου ισότιμης Συνεργασίας για κοινές δράσεις που θα στοχεύουν :

 

α. Στην προάσπιση, προώθηση  και βελτίωση των οικονομικών και ασφαλιστικών συμφερόντων των μελών τους και των προστατευομένων μελών των οικογενειών τους, καθώς και της υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης αυτών.

 

β. Στην ψυχαγωγία των προαναφερομένων μελών, καθώς  και στην καλλιέργεια και ανάπτυξη σχέσεων φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ τους και επίσης στον από κοινού προγραμματισμό ημερίδων ή διημερίδων σε θέματα οικονομικά, κοινωνικά, γεωστρατηγικής και ασφάλειας ή άλλης επιστημονικής ανάπτυξης που ήθελε συμφωνηθεί.

 

γ. Στην προβολή των δραστηριοτήτων και της ιστορίας των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς  και στην απότιση φόρου τιμής στη μνήμη των πεσόντων κατά την εκτέλεση του καθήκοντος συναδέλφων.

 

δ.  Στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας  με τις οργανώσεις αποστράτων των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και στις οργανώσεις των εν ενεργεία συναδέλφων των Σωμάτων Ασφαλείας και στην παροχή προς τα μέλη τους κάθε νόμιμης στήριξης για την αντιμετώπιση αδικιών ή προφανώς αδίκων σε βάρος τους επιθέσεων.

 

ε. Στη ανάπτυξη δικτύων συνεργασίας με Εθνικές. Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Δομές

 

στ. Η συμμετοχή σε αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς ή Παγκόσμιους Φορείς

 

ζ. Στην προσυπογραφή Ειδικού Συμφώνου Κοινών Δράσεων των Σωματείων όπου θα περιγράφονται αναλυτικότερα οι σκοποί και οι στόχοι της κοινής δράσης των συμμετεχόντων Σωματείων.

Στη αρχική αυτή συνάντηση πήραν το λόγο και τοποθετήθηκαν θετικά όλοι οι παρευρισκόμενοι εκπρόσωποι Ενώσεων και Συνδέσμων Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας της Περιφέρειας Αττικής.

Ειδικότερα οι κ.κ. εκπρόσωποι των Σωματείων

  • Πιστοποίησαν το ενδιαφέρον τους για την τακτική συμμετοχή τους σε αντίστοιχες συνεδριάσεις,
  • Ανέπτυξαν τις θέσεις τους για τη μελλοντική πιθανή υπογραφή Συμφώνου ισότιμης Συνεργασίας σε κοινές δράσεις,
  • Επικύρωσαν την παρουσία τους προσυπογράφοντας χωρίς δεσμεύσεις τη διενέργεια της πρώτης άτυπης συνδιάσκεψης και
  • Δήλωσαν την επόμενη συμμετοχή τους ύστερα από την έγκριση των αντιστοίχων Διοικητικών του Συμβουλίων τους με κατάθεση και ανάπτυξη προτάσεων για την επιτυχία των κοινών σκοπών και στόχων.

Αθήνα,   Μάιος  2017

Το Δ.Σ.

του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Διοργάνωση συναυλίας από την Υπηρεσία Μουσικής της ΕΛ.ΑΣ

Το Σάββατο 27 Μαΐου 2017 και ώρα 19:30, η Υπηρεσία Μουσικής της Ελληνικής Αστυνομίας θα παρουσιάσει στο θέατρο PIERCE- Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος στην οδό Γραβιάς 6  Αγία Παρασκευή συναυλία ψυχαγωγικού χαρακτήρα με τίτλο ‘’ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ’’.  Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο ηθοποιός  Γιώργος Καπουτζίδης. Εχει προσκληθεί η πολιτική ηγεσία και θα παραστεί η φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ. Προσκλήσεις διανέμονται δωρεάν κατά σειρά προσέλευσης και μέχρι εξαντλήσεως αυτών από τη Τρίτη 23-5-2017 και τις ώρες 10.00-13.00 από το Τμήμα Εθιμοτυπίας & Δημοσίων Σχέσεων της Δ/νσης Επικοινωνίας/ΑΕΑ (Π. Κανελλοπούλου 4 Αθήνα 7ος όροφος γραφείο 9  τηλ. 210-6916383.

Εκδήλωση για την γιορτή της Αγίας Ειρήνης

Από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών εορτάσθηκε πανηγυρικά, την Παρασκευή  5η  Μαΐου  2017, στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Αθήνα Μεσογείων 96) η Μεγαλομάρτυς ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, Προστάτιδα των Αποστράτων Αστυνομικών, και του ενδόξου Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, αρτοκλασία και κατάθεση στεφάνων υπέρ μνήμης των πεσόντων στο καθήκον αστυνομικών από συνδικαλιστικούς φορείς των εν ενεργεία στελεχών και  αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.

-Στη Θεία Λειτουργία, την αρτοκλασία και την τρισάγιο δέηση χοροστάτησε ο  Μητροπολίτης Σάμου Ευσέβιος συλλειτουργούντος του προϊσταμένου της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, Ταξιάρχου Αρχιμανδρίτου Νεκταρίου Κιούλου.

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε τιμής ένεκεν ο Ταξίαρχος ε.α.  και συγγραφέας κος   Κουτρουμπής Νικόλαος, Επίτιμος Πρόεδρος της ΠΟΑΑΣΑ.

Ύστερα από πρόσκληση του Δ.Σ. του Συνδέσμου παρέστησαν, τίμησαν  και λάμπρυναν τη τελετή με την παρουσία τους,

α) Ο κ. Αρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος Κων/νος Τσουβάλας, ο κ. Προϊστάμενος Επιτελείου του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας Αντ/γος  Μιχάλης Καραμαλάκης καθώς επίσης Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί Προϊστάμενοι των  Κλάδων και των Διευθύνσεων του Αρχηγείου, β) Ο βουλευτής Έβρου και Επίτιμος Αρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης, γ)  Ο Πρόεδρος της ΠΟΑΣΑ Υπ/γος ε.α. κ. Ευάγγελος Χριστακόπουλος, δ)  Ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Αντ/γος ε.α. κ. Βασίλειος Ροζής, ε) Εκπρόσωποι των Δ.Σ. της ΠΟΑΞΙΑ, της ΠΟΑΣΥ και ΠΟΣΥΦΥ, στ) Πρόεδροι και Εκπρόσωποι των Δ.Σ. Ομοσπονδιών, Συνδέσμων, Συλλόγων, Λεσχών και Ενώσεων, εν ενεργεία και αποστράτων στελεχών Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας και ζ) πλήθος Αποστράτων και εν ενεργεία  συναδέλφων Σωμάτων Ασφαλείας με μέλη των οικογενειών τους.

Μετά το πέρας της τελετής δόθηκε από τον Σύνδεσμο Αθηνών  μικρή δεξίωση στον προαύλιο χώρο του κυλικείου των Σχολών.-

Η 5η Μαΐου γιορτάζεται επετειακά κάθε χρόνο ως ημέρα μνήμης της προστάτιδας των Αποστράτων Αστυνομικών Μεγαλομάρτυρος Αγίας Ειρήνης που το παράδειγμά της διαχρονικά μας υπενθυμίζει ότι η Πίστη είναι το ισχυρότερο όπλο του ανθρώπου στην αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής αλλά και ως ημέρα μνήμης του ιστορικού Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής και των αγώνων της ως θεσμού ασφαλείας, που βοήθησε στην εγκαθίδρυση,  συγκρότηση και διατήρηση της  έννομης τάξης της χώρας από το έτος 1833.

 

18ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Σ.Α

            

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΟΥ 18ΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Σ.Α.
Σύμφωνα με τα άρθρα 6,10,16, 19 και 20 του Καταστατικού και της από 14 Φεβρουαρίου 2017 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, που καταχωρήθηκε στο υπ΄ αρίθμ. 141  Πρακτικό.

ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ


Το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Αποστράτων Σ.Α. και καλούνται τα μέλη (Σύνδεσμοι και Ενώσεις) να ορίσουν σύμφωνα με το Καταστατικό τα μέλη τους που θα τους εκπροσωπήσουν στις εργασίες του Συνεδρίου και θα λάβουν μέρος στις αρχαιρεσίες.
Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Συνεδριακό κέντρο των Κατασκηνώσεων της Ελληνικής Αστυνομίας  στον Αγιο Ανδρέα Ν. Μάκρης Δήμου Μαραθώνα Αττικής το διήμερο Παρασκευή και Σάββατο 26 και 27 Μαΐου 2017  σύμφωνα με το πρόγραμμα της Ημερήσιας Διάταξης .

ΘΕΜΑΤΑ Η.Δ.

1.    Έκθεση πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2016.
2.    Έγκριση Ισολογισμού και Απολογισμού Ομοσπονδίας 2016 .
3.    Έγκριση Προϋπολογισμού 2017 .
4.    Λοιπά θέματα .
5.    Αρχαιρεσίες .
6.    Έγκριση ψηφίσματος .
Οι υποψηφιότητες για το αξίωμα του Προέδρου, μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και μελών της Εξελεγκτικής Επιτροπής, θα πρέπει να υποβληθούν στην Ομοσπονδία μέσω των Συνδέσμων – Ενώσεων έγκαιρα μέχρι την 4 Μαΐου 2017 για να καταρτισθεί ο πίνακας των υποψηφίων, επικυρωθεί από το Δ.Σ. και καταρτισθεί το ενιαίο ψηφοδέλτιο (άρθρο 20 παρ. 6 και 7 ) .
Οι Σύνδεσμοι – Ενώσεις παρακαλούνται όπως τακτοποιήσουν τις εκκρεμείς οικονομικές υποχρεώσεις τους έναντι της Π.Ο.Α.Σ.Α. προκειμένου έχουν δικαίωμα ψήφου στο Συνέδριο ( άρθρο 5) .

Ο Γεν. Γραμματέας                                    Ο Πρόεδρος
ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς                 ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος
Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ                         Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

kalo pasxaΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

  ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΥΓΕΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΑΣ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΛ.ΑΣ.Ν.ΛΑΡΙΣΑΣ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Χωρ/κής & Ελληνικής Αστυνομίας Ν.Λάρισας εύχεται Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση!

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

 

pasxa5Πασχαλινές Ευχές από το Σύνδεσμο Αποστράτων Ν. Αχαίας

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

ΕΥΧΕΣ ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ

Πασχαλινές Ευχές από το Σύνδεσμο Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας  Ν. Μαγνησίας

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

2017_ΕΥΧΕΣ_ΑΝΑΠΛ_ΓΓ_ΥΠΕΣ

Αξιότιμες κυρίες,
Αξιότιμοι κύριοι,

 Εκ μέρους του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Τζανέτου Φιλιππάκου και του προσωπικού του Γραφείου μας, σας αποστέλλουμε ηλεκτρονική κάρτα με τις θερμότερες ευχές μας για Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση.

 Με εκτίμηση
Από το Γραφείο Αναπλ. Γεν. Γραμματέα ΥΠ.ΕΣ.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

πασχα

Με την πεποίθηση, ότι οι Χριστιανικές γιορτές περιέχουν ένα ιδιαίτερο νόημα, βαθείς συμβολισμούς για την ανθρώπινη ύπαρξη και ερεθίσματα, για έναν δικό μας προβληματισμό, συναίσθηση της θέσης μας του ρόλου μας,  για να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι και  παράλληλα αποτελούν μια ευκαιρία για έκφραση εγκάρδιων ευχών!!

το ΔΣ των Αποστράτων Χαλκιδικής

ΕΥΧΕΤΑΙ  από καρδιάς  υγεία, ειρήνη, ευημερία και ο Θεός  να σας δίνει απλόχερα ότι δεν μπορείτε κατακτήσετε !!!!!

Ο Πρόεδρος                                        Ο Γεν. Γραμ/τέας

Κων. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ                    Αστ. ΡΑΜΠΟΤΑΣ

ε.α.  Αντιστράτηγος                       ε.α. Ανθυπας/μος

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

ΚΑΛΟ-ΠΑΣΧΑ
Ο Τμηματάρχης και το προσωπικό του Τμήματος Εξυπηρέτησης Αποστράτων της Διεύθυνσης Επικοινωνίας του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας για τις Άγιες Ημέρες του Πάσχα σας εύχονται Χρόνια Πολλά με υγεία και τύχη – ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

ΚΟΡΙΝΘ

ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ

ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΑ

ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΕΘΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  ΚΑΙ  ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

 ΛΑΣΙΘΙ

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

            Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                         Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΡΟΥΣΑΝΙΩΤΑΚΗΣ                ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΠΑΥΛΑΚΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΟΜΟΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Ετήσια Γενική Συνέλευση Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ H

Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης

Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

(Αθήνα – Μενάνδρου 54)           

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου

Π Ρ Ο Σ Κ Α Λ Ε Ι

 Όλα τα μέλη του στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί στις 20 Απριλίου 2017  ημέρα Πέμπτη και ώρα 10:00 π.μ. στο Αμφιθέατρο του Μεγάρου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής οδός Λ. Αλεξάνδρας 173 Αθήνα, όπως αυτό αποφασίσθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο κατά την συνεδρίαση του της 8/03/2017 αρ. πρακτ. 218/2 του Βιβλίου Συνεδριάσεων Δ.Σ., προκειμένου να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις στα παρακάτω θέματα της ημερησίας διάταξης.

1)      Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2016.

2)      Έκθεση της Ε.Ε. για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2016.

3)      Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.

4)      Έγκριση Απολογισμού Οικονομικού έτους 2016

5)      Έγκριση προϋπολογισμού έτους 2017.

6)      Λοιπά θέματα ενδιαφέροντος.

 

Σε περίπτωση μη επίτευξης της απαιτούμενης κατά το νόμο απαρτίας, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 27 Απριλίου 2017 την ίδια ώρα 10.00 π.μ. και στον ίδιο χώρο.

Επειδή συνεχώς κατά την πρώτη ημερομηνία διαπιστώνεται αδυναμία απαρτίας παρακαλούμε ιδιαίτερα τα μέλη που μπορούν να κοσμήσουν με την παρουσία τους τη Συνεδρίαση της 27ης Απριλίου 2017.

Η ως άνω Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση αποτελεί την κορυφαία ενημερωτική εκδήλωση πεπραγμένων του Δ.Σ. και τα μέλη έχουν τη δυνατότητα τοποθετήσεων και θέσεων επί των βασικών πράξεων, στόχων και δράσεων του συνδικαλιστικού τους  οργάνου.

Στη Συνέλευση κλήθηκαν να παραστούν για ενημέρωση των μελών μας οι κ.κ. Διοικητές, Πρόεδροι και εκπρόσωποι των επίσημων ασφαλιστικών φορέων της γενικής κυβέρνησης Ε.Φ.Κ.Α.. Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.. Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., Μ.Τ.Σ. και  συνεργαζόμενοι έγκριτοι νομικοί για τα αντίστοιχα θέματα ενδιαφέροντος.

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.

Χρήστος Κονταρίδης

Αντ/γος ε.α

 

 

Δέηση στο ηρώο της Μάχης του Λιτοχώρου 1946

λιτοχωρο

Συμμετοχή του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών στην ετήσια επιμνημόσυνη δέηση στο ηρώο της Μάχης του Λιτοχώρου 1946 υπέρ της μνήμης των ηρωικών νεκρών της πατρίδας.

Παρακαλούνται τα μέλη του Συνδέσμου που επιθυμούν να μεταβούν και να συμμετάσχουν στις φετινές ετήσιες εκδηλώσεις στο Λιτόχωρο Πιερίας το Σαββατοκύριακο 1 & 2 Απριλίου 2017 να δηλώσουν τη συμμετοχή τους μέχρι την 20/3/2017 ώρες 09.00 – 14.00 στα Γραφεία του Συνδέσμου Μενάνδρου 54 Αθήνα ή στα τηλέφωνα 210.5228035 . 216.9390005 – Συντονιστής Αντιπρόεδρος ΣΑΠΑΣΑ Αντ/γος ε.α. κ. Σκλάβος Ιωάννης.

Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου

Κοινοποιείται η υπαριθ.  244/2017 Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία κρίθηκε ως αντισυνταγματική η επιβληθείσα  Εισφορά  Αλληλεγγύης Συνταξιούχων.

Για να τη διαβάσετε πατήστε εδώ APOFASH_EAS_244_2017

ΤΟ ΝΕΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΑΑΣ

eaas-WEB

ΕΚΛΟΓΕΣ Ε.Α.Α.Σ 19-2-2017  ΕΞΕΛΕΓΗΣΑΝ

α.  Πρόεδρος,  Αντ/γος ε.α. Βασίλειος Ροζής

β.  Αντιπρόεδρος, Υποστ/γος ε.α. Αριστομένης Κράγκαρης

γ.  Μέλη 
(1).  Αντ/γος ε.α. Μιχαήλ Γουμαλάτσος
(2). Υπoστ/γος ε.α. Ιωάννης Δεβούρος
(3). Ανθ/γος ε.α. Κωνσταντίνος Παπαευαγγέλου
(4).  Αντ/γος ε.α. Βασίλειος Σταθόπουλος
(5).  Ταξ/χος ε.α. Δημήτριος Χατσίκας
(6).  Αντ/γος (Δ) Θωμάς Καρανίσας (Δικαστικού)
(7).  Συν/χης (Ο) Γεώργιος Μακρής (Οικονομικού)
(8).  Αντ/γος (ΕΛ.ΑΣ.) Χρήστος Κονταρίδης
(9).  Αστ. Υποδ/ντης (ΕΛ.ΑΣ.) Χρήστος Ντούφας

Πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αθήνα 22-2-2017

klokotr

Η Π.Ο.Α.Σ.Α.  με  απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, θα συμμετάσχει στην ένστολη πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αθήνα , την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 17.00 στην πλατεία Συντάγματος την οποία διοργανώνουν οι Ομοσπονδίες  Π.Ο.ΑΞΙ.Α, Π.Ο.ΑΣ.ΥΜ, Π.Ο.Ε.Υ.Π.Σ., Π.Ο.Ε.Π.Λ.Σ., Ε.Α.Π.Σ., Π.Ε.Α.Λ.Σ.  των Σωμάτων Ασφαλείας με κεντρικό σύνθημα: «Απαντάμε στα ψέματα & στις κούφιες υποσχέσεις»
Από τις έδρες των Νομών θα ξεκινήσουν πούλμαν για Αθήνα, για τη μεταφορά των επιθυμούντων να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις εν ενεργεία αστυνομικών.  Στα ίδια πούλμαν μπορούν να συμμετάσχουν και εν αποστρατεία συνάδελφοι, αφού έλθουν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους εν ενεργεία.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕΛΩΝ

Αναρτούμε ως έχει ενημερωτικό σημείωμα του Αντισ/γου ε.α. κ. Σουπιώνη Νικόλαου.

Αγαπητοί συνάδελφοι / κύριοι

1. Με την υπ’ αρ. 4707/17.6.2015  απόφαση του,  η Ολομέλεια  του  Ελεγκτικού   Συνεδρίου, προέβη στην ακύρωση των πράξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.), με τις  οποίες μειώθηκαν οι μισθολογικοί συντελεστές μας, εξ αιτίας  των διατάξεων  του ν. 4093/2012.

Το εν λόγω θέμα εισήχθη στην Ολομέλεια, από το αρμόδιο επί των συντάξεων δικαστικό Τμήμα (ΙΙΙ Τμήμα Ελ. Σ.), στο πλαίσιο της πρότυπης Δίκης, επειδή αφορούσε  ασκηθείσες εφέσεις ευρύτατου κύκλου προσώπων το έτος 2013.

Η εν λόγω απόφαση κοινοποιήθηκε στον πληρεξούσιο δικηγόρο και συνεργάτη μου κ. Δημητρίου και σ’ εμένα.

Επειδή όμως διαπιστώσαμε μετά από προσεκτική μελέτη ότι, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για  λόγους  σκοπιμότητας,   λόγω της αναδρομικής  κατάργησης των διατάξεων του ν. 4093/2012, με το άρθρο 86 ν.4307/2014, όπου επανήλθαν οι μισθολογικοί συντελεστές κατά το ήμισυ, υφίστατο το ενδεχόμενο να εφαρμόσει αυτό το μισθολόγιο (του ν.4307), χωρίς δηλαδή την καταβολή του υπόλοιπου 50%, και όχι  το μισθολόγιο που ίσχυε  προ του ν. 4093/2012,   ζητήσαμε με την αποστολή της απόφασης στο ΙΙΙ Τμήμα, να αποσαφηνιστεί έγκαιρα το περιεχόμενό της ως προς την πλήρη  ικανοποίηση του αιτήματός μας , ώστε με την διαβίβαση των αποσπασμάτων της απόφασης στο Γ.Λ.Κ. να υπάρχει σαφής διευκρίνιση του διατακτικού της Απόφασης.

2. Πράγματι οι επισημάνσεις – διαπιστώσεις  αυτές έπιασαν τόπο, γεγονός που μας επιβεβαιώθηκε και προφορικά από αρμόδιο υπάλληλο του Ελ.Σ.  και ήδη αποσπάσματα της απόφασης αρχίζουν να στέλνονται από το ΙΙΙ Τμήμα στο Γ.Λ.Κ με τις αναγκαίες νομικές και ουσιαστικές συμπληρώσεις. Το κάθε απόσπασμα της απόφασης αφορά κάθε συνταξιούχο που άσκησε έφεση το έτος 2013 και αντίγραφο αυτού θα κοινοποιείται παράλληλα και σ’ αυτόν.

Παράλληλα, ως προς τη θετική αυτή εξέλιξη αναμένεται και  έγγραφη ενημέρωση μας   από την Τριμελή Επιτροπή Συμμόρφωσης του Ελ. Σ, στην οποία εγγράφως απευθυνθήκαμε για την  ταχεία εκτέλεση της απόφασης από το Γ.Λ.Κ.

3. Όσον αφορά στους συναδέλφους που άσκησαν αγωγή για το ίδιο θέμα τέλος του έτους 2014 με αρχές του 2015, για αυτούς εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεσή τους, πάντως ουσιαστικά και γι’ αυτούς θα υπάρξει δικαίωση, λόγω της ανωτέρω απόφασης της Ολομέλειας του Ελ.Σ..

Το ίδιο αποτέλεσμα αναμένεται να υπάρξει, και για τις αγωγές που θα κατατεθούν εντός των ημερών, ως συνέχεια της προηγούμενης και περιλαμβάνει τις χρηματικές απαιτήσεις των ετών 2015 – 2016.

Κατά συνέπεια όποιος  επιθυμεί να διεκδικήσει τις χρηματικές απαιτήσεις και για το εν λόγω χρονικό διάστημα, θα πρέπει άμεσα, για λόγους παραγραφής ν’ ασκήσει νέα αγωγή, καθόσον η νομική βάση του νέου αιτήματος είναι διαφορετική, καθόσον στρέφεται κατά των διατάξεων του ν. 4307/2014, με τον οποίο επανήλθαν οι μισθολογικοί συντελεστές  κατά το ήμισυ. Εξάλλου ως προς την βασιμότητα της νέας αγωγής, στηριζόμαστε στην πρόσφατη θετική απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ. (1127/2016, σελ. 95).

Αθήνα,   11 Φεβρουαρίου 2017

Με εκτίμηση

Δημήτριος Δημητρίου

Νικόλαος Σουπιώνης

Δικηγόρος –    Διαμεσολαβητής

Αντιστράτηγος ε.α.

 

Λειτουργία παιδικών εξοχών ΕΛ.ΑΣ έτους 2017

2016_eksoxess

Λειτουργία παιδικών εξοχών ΕΛ.ΑΣ.

Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας  εξέδωσε Εγκύκλιο-Διαταγή για τη λειτουργία των Παιδικών Εξοχών στο Άγιο Ανδρέα Αττικής κατά τη θερινή περίοδο 2007 και τη φιλοξενία οικογενειών  των ευρισκομένων στην ενέργεια  και στην αποστρατεία αστυνομικών.

Θα διατεθούν συνολικά 70 δωμάτια ανά δεκαήμερο σε έξι (6) κατασκηνωτικές περιόδους για τη φιλοξενία ισάριθμων οικογενειών. Κάθε οικογένεια  που θα επιλεγεί θα καταβάλλει στο Ίδρυμα το συμβολικό ποσό των πενήντα (50) ευρώ, η δε σίτιση θα περιλαμβάνει  πρωινό-μεσημεριανό-δείπνο με κόστος  έξι (6)  ευρώ ανά άτομο.

Η υποβολή των αιτήσεων και η επιλογή της  κατασκηνωτικής περιόδου πρέπει να γίνει μέχρι τις 24-4-2017 μέσω του Αστυνομικού Τμήματος του τόπου κατοικίας των ενδιαφερομένων με την επισύναψη πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης.

Περισσότερες λεπτομέρειες με τους όρους, τις προϋποθέσεις και το έντυπο της αίτησης πατήστε εδώ….Λειτουργία παιδικών εξοχών στον Αγ.Ανδρέα έτους 2017 (Φιλοξενία οικογενειών), ….. ΑΙΤΗΣΗ ΦΙΛOΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ 

Τέλος, ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αθηνών εκφράζει την ευαρέσκειά του και τις θερμές ευχαριστίες σε αυτή τη πρωτοβουλία της Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας και του Ιδρύματος Εξοχών προς τους απόστρατους συναδέλφους που συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά καθώς επίσης στο Τμήμα Εξυπηρέτησης Αποστράτων της Δ/νσης Επικοινωνίας/ΑΕΑ που φροντίζει ανελλιπώς για την ταχύτατη ενημέρωσή μας.

 

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Σ.Α.

0pita2017

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ-ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ/ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Σ.Α. ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.

Η ετήσια κοινή εκδήλωση για την κοπή της Βασιλόπιτας, Συνεστίασης, Χοροεσπερίδα, της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, έχει προγραμματισθεί για την 4η Φεβρουαρίου 2017, ημέρα Σάββατο και ώρα 20.00 και θα λάβει χώρα, όπως και πέρυσι, στον ιστορικό χώρο των πρώην παραγωγικών Σχολών της ΕΛ.ΑΣ και έδρα του Πολιτιστικού μας Κέντρου, στην οδό Μεσογείων 96 και ειδικότερα στην αίθουσα του πρώην εστιατορίου της Σ.Α.Χ.
Σας περιμένουμε ΟΛΟΥΣ, να σφίξουμε τα χέρια, να θυμηθούμε τα παλιά… Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Τιμή πρόσκλησης  20 € το άτομο με πλούσιο μενού και για τους πλέον ”απαιτητικούς” και ψυχαγωγία απο την μουσική της Ελληνικής Αστυνομίας. Στην τιμή περιλαμβάνονται τα αναψυκτικά και τα οινοπνευματώδη ποτά.
Οι προσκλήσεις θα διατίθενται από τα Γραφεία της Π.Ο.Α.Σ.Α. και του Συνδέσμου Αθηνών ( Μενάνδρου 54 – 5ος όροφος Τηλ. 210-5249884, 210-5228035).
Η είσοδος θα πραγματοποιηθεί απο τη λεωφόρο Μεσογείων. Υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων για δωρεάν parking αυτοκινήτων-δικύκλων εντός του χώρου των Σχολών.
Σας προσκαλούμε να λαμπρύνετε με την παρουσία σας την ωραία μας εκδήλωση.

Η Γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος και η σύγχρονη καταπολέμηση της εγκληματικότητας

 8P5A5876

        Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016 , από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.) , οργανώθηκε και διενεργήθηκε ημερίδα με θέμα ‘’Η Γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος και η σύγχρονη καταπολέμηση της εγκληματικότητας’’.  Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.) και είχε εξαιρετική επιτυχία.

        Την ημερίδα τίμησαν με την παρουσία τους ο Β’ Υπαρχηγός του Λιμενικού Σώματος αντιναύαρχος κ. Γεώργιος Μπαρκατσάς, ο Διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Υποστράτηγος κ. Δημήτριος Αλεβίζος με αντιπροσωπία της Σχολής Ευελπίδων,  εν ενεργεία και εν αποστρατεία Αξιωματικοί καθώς προσωπικό της Αστυνομίας,  μέλη των Δ.Σ. Ενώσεων Αποστράτων και πλήθος κόσμου.

        Κατά τη έναρξη της ημερίδας, υπεβλήθησαν χαιρετισμοί, από τον πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντιστράτηγο ε.α. κ. Χρήστο Κονταρίδη και από τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Υποστράτηγο ε.α. κ. Ευάγγελο Χριστακόπουλο. Εν συνεχεία, από το Δ.Σ. του Συνδέσμου, απενεμήθη ο τίτλος του ‘επιτίμου προέδρου, στον αποχωρήσαντα πρόεδρο Υποστράτηγο ε.α. κ. Σπυρίδωνα Ασημακόπουλο, στον οποίο απενεμήθη και σχετική αναμνηστική πλακέτα. Πλακέτες απενεμήθησαν, επίσης, στον πρώην γενικό γραμματέα του Συνδέσμου κ. Μήτση και στους ομιλητές. Το πρόγραμμα της ημερίδας διηύθυνε ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου μας, Αντιστράτηγος ε.α. κ. Ιωάννης Σκλάβος, ενώ τις ομιλίες συντόνισε το αναπλ. μέλος Δ.Σ. του Συνδέσμου μας, Υποστράτηγος ε.α. κ. Βασίλειος Τσαγκάρης.

        Το πρώτο μέρος της ημερίδας που είχε ως θέμα τη Γεωστρατηγική θέση της χώρας μας σε ένα ευρύτερο διεθνές ασταθές περιβάλλον, ανέπτυξαν: Ο Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας (Διδάκτωρ Γεωπολιτικής -αναπλ. καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων) με θέμα ‘’Προκλήσεις ασφαλείας για την Ελληνική Αστυνομία σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα’’, ο Δρ Ιωάννης Σαλαβράκος (Οικονομολόγος -Διεθνολόγος επισκ. καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Στρατιωτικών Σχολών) με θέμα ‘’Παγκόσμιες Γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα’’, και ο Δρ Ιωάννης Φίλης (Διδάκτωρ Γεωστρατηγικής –αναπλ. καθηγητής ευρωπαϊκών θεμάτων στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών ’deree’) με θέμα ‘’Misak-i-mili η βάση του αναθεωρητισμού της Τουρκίας’’.

        Το δεύτερο θέμα της ημερίδας που είχε ως θέμα την εγκληματολογική προσέγγιση , ανέπτυξαν: Ο αστυνόμος Α’ κ. Παναγιώτης Κοπιτσής (υπηρετών στην Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών), ο οποίος έκανε παρουσίαση των  δραστηριοτήτων και του έργου της Δ.Ε.Ε., ο Δρ Σπυρίδωνας Κυριακάκης (Αξ\κός Αστυνομίας ε.α. -Εκπαιδευτής πολυεθνικών κέντρων επιχειρήσεων υποστήριξης ειρήνης -συγγραφέας) με θέμα ‘’Η μεταφορά του βαρέως εγκλήματος σε σύγκρουση χαμηλής έντασης και η στρατηγική των πέντε φίλτρων’’, η  Δρ Δέσποινα Σβουρδάκου (Εγκληματολόγος –καθηγήτρια Αστυνομικών Σχολών) με θέμα ‘’Σύγχρονη εγκληματολογία –προφίλ δραστών’’ και ο κ. Γεώργιος Ραυτογιάννης (Αξ\κός Αστυνομίας ε.α. Δικαστικός Πραγματογνώμων εγκληματολογικής τεχνικής) με θέμα ‘’Αξιολογική προσέγγιση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης και η σημασία της’’.

        Κατά το πέρας των διαλέξεων οι ομιλητές δέχθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις του ακροατηρίου, ενώ μετά το πέρας της ημερίδας εδόθησαν βεβαιώσεις συμμετοχής στους επιθυμούντες. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, ευχαριστεί ιδιαιτέρως την Διευθυντή της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών υποστράτηγο κα Πηνελόπη Μηνιάτη, για την ευγενική και θερμή φιλοξενία της.

8P5A58858P5A5882

DEE_1883

 

 

8P5A5913DEE_1901DEE_1902

 

 

DEE_1906DEE_1931DEE_1934

 

 

DEE_1939IMG_1105

Εορτασμός της 72ας επετείου της Μάχης του Μακρυγιάννη

 

IMG_1151

 

         Η 72α επέτειος της Μάχης του Μακρυγιάννη, εορτάσθηκε και φέτος πανηγυρικά, στις 4 Δεκεμβρίου 2016, πλησίον του χώρου του ιστορικού κτιριακού συγκροτήματος, σε εκδήλωση που οργάνωσε και πάλι ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.  Η προσέλευση του κόσμου υπήρξε αθρόα και μάλιστα ανθρώπων νεαρότερων ηλικιών, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενη τα παρελθόντα χρόνια.

         Εκατοντάδες προσκυνητές παρέστησαν και φέτος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη, κατακλύζοντας κυριολεκτικά τον χώρο, κατά το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Πεσόντων υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, στη Μάχη των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 1944, χοροστατούντος του εφημερίου του Ναού πατέρα Ιωάννη. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση ακολούθησαν ομιλίες του προέδρου του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αστυνομικών Αθηνών (Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.) αντιστρατήγου ε.α. κ. Χρήστου Κονταρίδη και του προέδρου του Δ.Σ. της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.) Υποστρατήγου ε.α. κ. Ευαγγέλου Δανιά , για τη σημασία του εορτασμού αυτής της επετείου. Ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών, τήρηση ενός λεπτού σιγής και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο των Πεσόντων ανδρών του Στρατού και της Χωροφυλακής, που τις δύσκολες ημέρες εκείνες προσέφεραν τη ζωή τους στην Πατρίδα ‘’φυλάσσοντας Θερμοπύλες’’. Η εκδήλωση επερατώθη με τον Εθνικό μας ύμνο.

        Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Aντιστράτηγος ε.α. Χρήστος Κονταρίδης κατά την ομιλία του, έθεσε το ιστορικό πλαίσιο του πώς φτάσαμε στο ‘Δεκεμβριανό’ πραξικόπημα, αλλά και την σημασία της Μάχης του Μακρυγιάννη, λέγοντας μεταξύ άλλων: ‘’ Στις 26 Σεπτεμβρίου 1944, άρχισε η Γερμανική αποχώρηση από την Ελλάδα. Την ίδια ημέρα υπογράφηκε η Συμφωνία της Καζέρτας, όπου, ενόψει της απελευθέρωσης, το ΕΑΜ συμφώνησε να τεθεί ο ΕΛΑΣ, μαζί με όλα τα αντάρτικα Σώματα υπό την διοίκηση του Βρετανού στρατηγού Σκόμπυ. Λίγες ημέρες μετά, στις 9 Οκτωβρίου, επικυρώθηκε στη Μόσχα η ‘’Συμφωνία των ποσοστών’’, όπου ο Στάλιν συμφώνησε ότι η Βρετανία θα έχει τον πρώτο λόγο στην Ελλάδα. Στις 7 Οκτωβρίου του 1944 άρχισε η αποβίβαση βρετανικών στρατευμάτων στην Πελοπόννησο. Στις 12 Οκτωβρίου οι τελευταίες γερμανικές δυνάμεις εγκατέλειψαν την Αθήνα και δύο ημέρες μετά οι Βρετανοί εισήλθαν στην πρωτεύουσα.  Στις 18 Οκτωβρίου έφτασε στην Αθήνα η νόμιμη ελληνική κυβέρνηση υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, σε ατμόσφαιρα εθνικού ενθουσιασμού. Στην κυβέρνηση αυτή (που ορκίσθηκε 5 ημέρες μετά), μετείχαν από τις τάξεις του ΕΑΜ έξι υπουργοί, εκ των οποίων ο Πορφυρογένης (ως υπουργός Εργασίας) και ο Ζεύγος (ως υπουργός Γεωργίας) ήταν στελέχη του Κ.Κ.Ε.

        Η πανηγυρική ατμόσφαιρα της απελευθέρωσης δεν μπορούσε να αποκρύψει τα μεγάλα προβλήματα που παρέμεναν: Η χώρα είχε ερημωθεί και ο λαός πεινούσε. Η κατάσταση ήταν χαώδης. Τον Οκτώβριο του 1944, εμφανίστηκε το ζήτημα της διάρθρωσης των στρατιωτικών δυνάμεων στην μεταπολεμική Ελλάδα. Επιδιώκετο η αποστράτευση των αντάρτικων ομάδων και η συγκρότηση Εθνικού Στρατού, με κύριο κορμό του τις Ελληνικές Δυνάμεις της Μέσης Ανατολής και κυρίως την 3η Ορεινή Ταξιαρχία, η οποία έφτασε την Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου. Λίγες ημέρες πριν, στις 5 Νοεμβρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε δηλώσει ότι ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ επρόκειτο να αποστρατευθούν ως τις 10 Δεκεμβρίου. Η άφιξη της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας ανέτρεψε την ισορροπία δυνάμεων, αφού η συγκεκριμένη Μονάδα δεν είχε συμπεριληφθεί στην συμφωνία για διάλυση των ενόπλων τμημάτων. Η Μονάδα αυτή δεν ήταν ένα αντάρτικο Σώμα , αλλά ήταν μία πλήρως αξιόμαχη και εκπαιδευμένη Μονάδα, εξοπλισμένη όπως και κάθε άλλη του Βρετανικού Στρατού. Το ΕΑΜ, ποτέ δεν θα δεχόταν τη διάλυση του ΕΛΑΣ, χωρίς να υπάρξει πρόβλεψη για την τύχη αυτής της Ταξιαρχίας.

        Η απόφαση του Κ.Κ.Ε. να προχωρήσει σε ένοπλη σύγκρουση, με σκοπό να καταλάβει βιαίως την εξουσία στην Ελλάδα, ελήφθη στις 20 Νοεμβρίου του 1944 (πολύ νωρίτερα , πριν ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις με τον Παπανδρέου στις 28 Νοεμβρίου, πολλώ δε μάλλον στις 3 Δεκεμβρίου, όπως επιστεύετο πρόσφατα). Στις 30 Νοεμβρίου, ανασυστάθηκε η Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ, με έδρα τη Μονή Κλειστών στη Χασιά Αττικής. Ήταν η τελευταία ένδειξη ότι το Κ.Κ.Ε. προετοιμαζόταν για ένοπλη σύγκρουση. Με τη νέα της μορφή απαρτίζονταν από τρείς μόνο ανθρώπους: Τον Σιάντο και τους πρώην Στρατηγούς Μάντακα και Χατζημιχάλη. Την 1η Δεκεμβρίου του 1944 , συνεδρίασε η κυβέρνηση, με την αποχή των 6 εαμικών υπουργών της, όπου διέταξε την παράδοση της Εθνικής Πολιτοφυλακής του ΕΛΑΣ, στην Εθνοφυλακή της Κυβέρνησης. Φυσικά,  η απάντηση του ΕΛΑΣ υπήρξε αρνητική. Μάλιστα, ως επίδειξη δύναμής του το ΕΑΜ ανακοίνωσε ότι θα διοργάνωνε μεγάλο συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος, στις 3 Δεκεμβρίου.

        Παρά την απαγόρευση από την κυβέρνηση, το συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε και υπήρξε αιματηρό, αφού οι διαδηλωτές δέχθηκαν πυρά. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν 30 περίπου άτομα και να τραυματισθούν άλλα. Κατά μία εκδοχή, τα αιματηρά επεισόδια ξεκίνησαν όταν μία ομάδα εκ των διαδηλωτών προσπάθησαν να εισέλθουν βιαίως στο κτίριο όπου στεγάζονταν η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Ορισμένοι εξ αυτών ήταν ένοπλοι. Το ποιός άνοιξε πρώτος πυρ δεν είναι για όλους ξεκάθαρο. Το μόνο ξεκάθαρο είναι , ότι οι νεκροί διαδηλωτές ήταν το καλύτερο δώρο για το Κ.Κ.Ε., προκειμένου να προχωρήσει στο σχέδιό του, που ήταν η βίαιη κατάληψη της εξουσίας και η μετατροπή της Ελλάδας σε μία χώρα σταλινικού-σοβιετικού τύπου.

        Η  απόδειξη, ότι η Αριστερά αποσκοπούσε στην κατάληψη της εξουσίας δια της βίας, υπάρχει στα απομνημονεύματα του Γιάννη Ιωαννίδη και στα επιχειρησιακά σχέδια του Θεόδωρου Μακρίδη, για την κατάληψη της Αθήνας, που είχαν εκπονηθεί ήδη από το 1943. Το ότι η πολύνεκρη διαδήλωση της 3ης Δεκεμβρίου, ήταν η αιτία της (δήθεν) ‘’αυθόρμητης’’  λαϊκής εξέγερσης, η οποία οδήγησε κατ’ αρχάς στην κατάληψη Αστυνομικών Τμημάτων με δολοφονίες του προσωπικού των και εν συνεχεία στην κλιμάκωση των εξελίξεων, αυτό , φυσικά , είναι ένας μύθος. Επρόκειτο για ένα καλοσχεδιασμένο σχέδιο της Αριστεράς για κατάληψη της εξουσίας, που ναι μεν, τελικά, δεν πέτυχε, αλλά έβαλε την Πατρίδα μας σε μία πολυαίμακτη δοκιμασία για πέντε χρόνια, όπου οι επιπτώσεις των δεινών που συσσωρεύτηκαν, συνεχίσθηκαν για πολλές δεκαετίες’’.

1.

 

 3. 2.

Ιδρυμα εξοχές ΕΛ.ΑΣ

2016_eksoxess

Ενεργοποιήθηκε ηλεκτρονικός σύνδεσμος στην επίσημη ιστοσελίδα του Αρχηγείου www.astynomia.gr στο πεδίο ‘Λοιπές Υπηρεσίες’, όπου αναρτήθηκαν χρήσιμες πληροφορίες για τη λειτουργία των παιδικών εξοχών του Σώματος. Στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου μας, στην επιλογή ‘Σύνδεσμοι’, έχει δημιουργηθεί σχετικό link για την απευθείας σύνδεση ή  ΕΔΩ..–>

http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&lang=%27..%27&perform=view&id=67077&Itemid=1808&lang=

Hμερίδα στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών

ΔΕΕ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εργασίες της Ημερίδας με θέμα :

       Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

που θα διεξαχθεί στο αμφιθέατρο της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.) στη Λεωφόρο Αθηνών και Αντιγόνης 2-6 Αθήνα σύμφωνα με το Πρόγραμμα το Σάββατο 26-Νοεμβρίου 2016 και ώρες 09.30 έως 14.15 .
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Υποστράτηγος ε.α. κ. Βασίλειος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών  .

Ο Γενικός Γραμματέας                                                Ο  Πρόεδρος

Νικόλαος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ                                     Χρήστος ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ
Αντιστράτηγος ε.α.                                               Αντιστράτηγος ε.α.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
•    09.30 . Πέρας προσέλευσης επισήμων .
•    09.45 Προσέλευση Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας .
•    10.00 .Έναρξη – καλωσόρισμα – προσφωνήσεις .
•    10.10 . Χαιρετισμοί
•    10.25 Απονομή επιτίμου τίτλου στον πρώην Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών , Υποστράτηγο ε.α. κ. Σπυρίδωνα ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ .
•    10.30 . Έναρξη ομιλιών . Συντονιστής  ο Υποστράτηγος ε.α. κ. Βασίλειος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ

Μέρος Α .  Γεωστρατηγική (10.30 -12.00 )

•    1ος ομιλητής : Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας –διδάκτωρ γεωπολιτικής – αναπληρωτής καθηγητής στη Σ.Σ.Ε. . ΘΕΜΑ :Προκλήσεις Ασφαλείας για την Ελληνική Αστυνομία σε ένα πολυπολικό Διεθνές Σύστημα .

•    2ος ομιλητής : Δρ. Ιωάννης ΣΑΛΑΒΡΑΚΟΣ – Οικονομολόγος Διεθνολόγος επισκέπτης καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Στρατιωτικών Σχολών ΘΕΜΑ: Παγκόσμιες Γεωπολιτικές Εξελίξεις και Ελλάδα .

•    3ος ομιλητής :Δρ. Γεώργιος ΦΙΛΗΣ – Διδάκτωρ γεωστρατηγικής – αναπληρωτής Καθηγητής Ευρωπαϊκών Θεμάτων στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος Deree ΘΕΜΑ :  Misak- I- mili  – Η βάση του Αναθεωρητισμού της Τουρκίας .

Διάλειμμα 20 λεπτών .

Μέρος Β. Εγκληματολογική προσέγγιση (12.20-13-50 )

•    4ος ομιλητής : Υποστράτηγος κα Πηνελόπη ΜΑΝΙΑΤΗ Διευθύντρια  Δ.Ε.Ε. ΘΕΜΑ: Τα σύγχρονα επιστημονικά μέσα στην καταπολέμηση του εγκλήματος .

•    5ος ομιλητής : Δρ. Σπυρίδωνας ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ – Αξιωματικός Ελληνικής Αστυνομίας ε.α. Εκπαιδευτής πολυεθνικών Κέντρων Επιχειρήσεων υποστήριξης ειρήνης – συγγραφέας ΘΕΜΑ: Η μεταφορά του βαρέως εγκλήματος σε σύγκρουση χαμηλής έντασης και η στρατηγική των πέντε φίλτρων ως στρατηγική αντιμετώπισης .

•    6ος ομιλητής : Δρ. Δέσποινα ΣΒΟΥΡΔΑΚΟΥ – Εγκληματολόγος – Καθηγήτρια Αστυνομικών Σχολών. ΘΕΜΑ : Σύγχρονη εγκληματολογία – προφίλ Δραστών.

•    7ος ομιλητής : Γεώργιος ΡΑΥΤΟΓΙΑΝΝΗΣ –Ανώτατος Αξιωματικός Ελληνικής Αστυνομίας ε.α. .Δικαστικός Πραγματογνώμων εγκληματολογικής τεχνικής .ΘΕΜΑ Αξιολογική προσέγγιση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης και η σημασία της .

Ερωτήσεις
14.15 Πέρας Ημερίδας

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 72ας ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΜΑΧΗΣ  ΤΟΥ  ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

MAKRYG

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω ΣΗ 

Γνωρίζεται ότι την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 09.30 θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Πεσόντων, στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η ΣΗ

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών προσκαλούν στην επιμνημόσυνη δέηση την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 09.30 στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη όλα τα μέλη του Συνδέσμου καθώς και εκείνους που επιθυμούν να τιμήσουν με την παρουσία τους τη μνήμη των Πεσόντων υπέρ Πατρίδας στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944.

Π ρ ό γ ρ α μ μ α    Ε κ δ ή λ ω σ η ς

  • 09.30  Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και κοινού.
  • 10.00  Επιμνημόσυνη δέηση.
  • 10.30  Ομιλίες.
  • 11.00  Προσκλητήριο νεκρών.
  • 11.10  Κατάθεση στεφανιών.
  • 11.20  Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
  • Εθνικός Ύμνος – Πέρας εκδήλωσης.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

 

Δ Ι Ο Ρ Γ Α Ν Ω ΣΗ

Δ Ι Α Θ Ε Μ Α Τ Ι Κ Η Σ    Η Μ Ε Ρ Ι Δ Α Σ

Γνωρίζεται ότι το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016 και ώρες 09.30’ έως 14.15’ στο αμφιθέατρο της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.) Λεωφ. Αθηνών & Αντιγόνης 2-6 στην Αθήνα διοργανώνεται υπό την αιγίδα και ευθύνη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών διαθεματική ημερίδα με θέμα

Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

 

Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν σύμφωνα με το πρόγραμμα ως ομιλητές διακεκριμένοι επιστήμονες Καθηγητές καθώς και ανώτατα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας.

 

 Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών προσκαλούν τα μέλη του Συνδέσμου να παρακολουθήσουν την ημερίδα με θέμα ‘’Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ’’ που διοργανώνεται υπό την αιγίδα του Συνδέσμου το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016 και ώρες 09.30 έως 14.15 στο αμφιθέατρο της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών (Δ.Ε.Ε.) Λεωφ. Αθηνών & Αντιγόνης 2-6 στην Αθήνα.

* Έχουν προσκληθεί να τιμήσουν την ανάπτυξη της ημερίδας με την παρουσία τους εκπρόσωποι συνδικαλιστικών και επιστημονικών φορέων αντιστοίχου ενδιαφέροντος, μαθητές σχολών καθώς και φίλοι του Συνδέσμου.

Α ν α λ υ τ ι κ ό    Π ρ ό γ ρ α μ μ α    Η μ ε ρ ί δ α ς

  • 09.30’  Πέρας Προσέλευσης Προσκεκλημένων.
  • 09.45’  Προσέλευση Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας.
  • 10.00’  Έναρξη – καλωσόρισμα – προσφωνήσεις.
  • 10.10’  Χαιρετισμοί.
  • 10.25’ Απονομή Τίτλου Επιτίμου Προέδρου και Αναμνηστικού τιμητικής προσφοράς μέλους Δ.Σ.
  • 10.30’  Έναρξη ομιλιών.

Μέρος Πρώτο  –  Γεωστρατηγική. (10.30’ – 12.00’).

 

  • 1ος ομιλητής: Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας – Διδάκτωρ Γεωπολιτικής-Αναπλ. Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Θέμα: ‘’Προκλήσεις ασφαλείας για την Ελληνική Αστυνομία σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα’’.

 

  • 2ος ομιλητής: Δρ Ιωάννης Σαλαβράκος – Οικονομολόγος Διεθνολόγος – Επισκ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Στρατιωτικών Σχολών.

Θέμα: ‘’Παγκόσμιες Γεωπολιτικές εξελίξεις και Ελλάδα’’.

 

  • 3ος ομιλητής: Δρ Γεώργιος Φίλης – Διδάκτωρ Γεωστρατηγικής–Αναπλ. Καθηγητής Ευρωπαϊκών Θεμάτων στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος ‘deree’.

Θέμα: ‘’MisakI mili–Η βάση του αναθεωρητισμού της Τουρκίας’’.

Διάλειμμα 20’ λεπτών.

Μέρος Δεύτερο  –  Εγκληματολογική προσέγγιση. (12.20’ – 13.50’).

 

  • 4ος ομιλητής: Υπ/τηγος  Πηνελόπη Μηνιάτη – Διευθύντρια Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών.

Θέμα: ‘’Τα σύγχρονα επιστημονικά μέσα στην καταπολέμηση του εγκλήματος’’.

 

  • 5ος ομιλητής: Δρ Σπυρίδωνας Κυριακάκης  – Αξ/κός Αστυνομίας ε.α. – Εκπαιδευτής πολυεθνικών κέντρων επιχειρήσεων υποστήριξης ειρήνης – Συγγραφέας.

Θέμα: ‘’Η μεταφορά του βαρέως εγκλήματος σε σύγκρουση χαμηλής έντασης και η στρατηγική των πέντε φίλτρων ως στρατηγική αντιμετώπισης’’.

 

  • 6ος ομιλητής: Δρ Δέσποινα Σβουρδάκου  – Εγκληματολόγος – Καθηγήτρια Αστυνομικών Σχολών

Θέμα: ‘’Σύγχρονη εγκληματολογία – προφίλ δραστών’’.

  • 7ος ομιλητής: Γεώργιος Ραυτογιάννης –  Ανώτ. Αξ/κός Αστυνομίας ε.α. – Δικαστικός Πραγματογνώμων Εγκληματολογικής Τεχνικής.

Θέμα: ‘’Αξιολογική προσέγγιση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης και η σημασία της.

 Ερωτήσεις.

 14.15’  Πέρας εργασιών ημερίδας.

 Υπεύθυνος Εκδήλωσης :     Αντιστράτηγος ε.α. κ. Σκλάβος Ιωάννης           (Αντιπρόεδρος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.)

Συντονιστής Ημερίδας  :     Υποστράτηγος  ε.α. κ. Τσαγκάρης Βασίλειος   (Αναπλ. Μέλος Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α)

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ του Αντ/γου ε.α. κ. ΣΟΥΠΙΩΝΗ Νικολάου

Αγαπητοί συνάδελφοι/ Κύριοι

  1.  Mε την υπ’ αρ.  1127/2016 απόφασή του το Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις τις παρ. 3 του άρθρου 86 ν. 4307/2014, καθόσον νομοθέτης δεν επανάφερε πλήρως, αλλά κατά το ήμισυ (50%) τους μισθολογικούς συντελεστές των στρατιωτικών  που ίσχυαν προ της εφαρμογής  του ν. 4093/2012, δηλαδή πριν από την 1.8.2012. Σημειωτέο ότι, η διάταξη της  παρ. 3 αφορά την αναδρομική εφαρμογή του ν. 4307/2014, με την κατά μήνα  καταβολή των αναδρομικών ποσών, για την περίοδο από 1.8. 2012 έως 31.12.2014.
  2.  Ως προς το θέμα αυτό έχουμε ενημερώσει  ότι, όσοι άσκησαν ένδικα μέσα (έφεση ή αγωγή) κατά των διατάξεων του ν. 4093/2012 δεν χρειάζεται να προβούν σε κάποια δικαστική ενέργεια.
  3.  Όσοι όμως δεν άσκησαν έφεση ή αγωγή δύνανται και τώρα να ασκήσουν αγωγή κατά των διατάξεων του ν. 4307/2014, για την επιστροφή για αυτούς του ήμισυ της διαφοράς των μισθολογικών συντελεστών. Για το διάστημα από 1.8.2012 έως 15-11-2014 ενδεχομένως να τεθεί θέμα παραγραφής (για όλο ή μέρους της περιόδου) διότι δεν είχαν ασκήσει έφεση ή αγωγή με τους υπόλοιπους συναδέλφους, ωστόσο η αγωγή τους θα ισχύει κανονικά για το χρονικό διάστημα από 16-11-2014 και εφεξής.

           Τα δικαστικά έξοδα για την  κατάθεση και συζήτηση της αγωγής έως τον πρώτο βαθμό διαδικασίας, για έκαστο των ενδιαφερομένων ανέρχονται στο ποσό των 25 €. 

       4.  Με την ίδια απόφαση υπ’ αρ. 1127/2016 του το Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε ως αντισυνταγματικές και τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 86 ν. 4307/2014, διότι το νέο μισθολόγιο των στρατιωτικών που θεσπίζεται με τις διατάξεις αυτές πάσχει από τα ίδια ελαττώματα που κατέστησαν αντισυνταγματικό τον ν. 4093/2012. Η  διάταξη της παρ. 2 αφορά την περίοδο από 15.11.2014, ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 4307/14, και εφεξής.

Για την περίοδο αυτή (από 15.11.2014) είναι σφόδρα πιθανόν ν’ απαιτηθεί ν’ ασκήσουν αγωγή και  όσοι έχουν ήδη ασκήσει έφεση ή αγωγή ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, γιατί το ΣτΕ, με την παραπάνω απόφαση προβαίνει σε διαχωρισμό του  θέματος, με βάση το χρονικό διάστημα πριν την ψήφιση του ν. 4307/2014 και μετά, κρίνοντάς το, στην κάθε περίπτωση, ως άλλο μεταξύ τους νομικό ζήτημα.

Ειδικώς  όμως για όσους  και μόνο  έχουν ασκήσει Έφεση, συνίσταται προς το  παρόν να μην προβούν σε κάποια δικαστική ενέργεια, καθόσον οι διαδικασίες διοικητικές – δικαστικές (Περί συμμόρφωσης της Διοίκησης –Γ.Λ.Κ. – στην απόφαση του Ελ. Σ.) βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Μόλις ξεκαθαριστεί το ζήτημα εάν και για ποιο χρονικό διάστημα θα συμμορφωθεί η Διοίκηση με την απόφαση της Ολομέλειας του Ελ. Σ., θα σας ενημερώσουμε για τις δέουσες ενέργειες και μάλιστα εγκαίρως, ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος παραγραφής των αξιώσεων.

  Κατόπιν τούτου όποιος επιθυμεί ν’ ασκήσει νέα αγωγή, η οποία θα καλύπτει το το χρονικό διάστημα από την εφαρμογή του ν. 4307/2014 και εφεξής,  να μας το γνωρίσει το ταχύτερο

                                                       Αθήνα,   27   Οκτωβρίου 2016

Με εκτίμηση

 

Δημήτριος Δημητρίου Νικόλαος Σουπιώνης
Δικηγόρος Διαμεσολαβητής Αντιστράτηγος ε.α.
τηλ. 210 – 8230334 τηλ. 6930962144

Εορτασμός της Ημέρας της Αστυνομίας και του Προστάτη του Σώματος Αγίου Αρτεμίου 2016

artemios 

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Αθήνα, 17 Οκτωβρίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ»

Γιορτάζεται την 20η Οκτωβρίου μαζί με τη μνήμη του Προστάτη του Σώματος, Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου

Εορταστικές εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί για την «Ημέρα της Αστυνομίας», που γιορτάζεται την 20 Οκτωβρίου, μαζί με τη μνήμη του Προστάτη του Σώματος, Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου.

Επίσημες δοξολογίες και εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις έδρες όλων των Διευθύνσεων Αστυνομίας της χώρας.

Οι εορτασμοί θα κορυφωθούν με την κεντρική εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, την 19:30 ώρα της 20 Οκτωβρίου, με την παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας του Σώματος. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα απονεμηθούν μετάλλια ανδραγαθίας σε επτά αστυνομικούς για έξοχες πράξεις.

Την παραμονή της εορτής θα τελεστεί πανηγυρικός εσπερινός μετά αρτοκλασίας και περιφορά της Ιερής Εικόνας του Αγίου Αρτεμίου στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, από σήμερα έως και την 20 Οκτωβρίου, πραγματοποιείται πανελλαδική εθελοντική αιμοδοσία του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας για την τράπεζα αίματος του Σώματος.

Σημειώνεται ότι η «Ημέρα της Αστυνομίας» θεσπίστηκε από την Πολιτεία ως αναγνώριση του έργου και της προσφοράς της Ελληνικής Αστυνομίας προς το κοινωνικό σύνολο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Μ.Τ.Σ. ΓΙΑ Β.Ο.Ε.Α.

boea_mts_logo

Το ΜΤΣ κοινοποίησε έγγραφο με το οποίο ενημερώνει ότι, οι δικαιούχοι του Βοηθήματος Οικογενειακής & Επαγγελματικής Αυτοτέλειας (ΒΟΕΑ) που έχουν υποβάλει αίτηση στο 2016 και δεν τους έχει καταβληθεί, τότε το εν λόγω βοήθημα δεν δύναται να είναι μικρότερο του ποσού εκείνου που προκύπτει βάσει της τιμής του μεριδίου του μερίσματος του έτους 2011. Για να δείτε το σχετικό έγγραφο πατήστε εδώ—> Μ.Τ.Σ.(ΒΟΕΑ)

Ομαδικές αγωγές

αγωγες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

 Για τη δυνατότητα δικαστικής διεκδίκησης (με αγωγή ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου) της διαφοράς των συντάξεων που δεν  επεστράφησαν από το Δημόσιο στους δικαιούχους ύστερα και από την δημοσίευση  των  αποφάσεων της Ολομέλειας  του  ΣτΕ (1125 -1128/2016), με τις οποίες κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές  και οι διατάξεις του Ν.4307/2014 λόγω «πλημμελούς συμμόρφωσης της Διοίκησης στις δικαστικές αποφάσεις» και παραβιάζουσες το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος (για τις περικοπές των αποδοχών/συντάξεων   των  ε.ε. και ε.α. αστυνομικών από 1-8-2012), κατατέθηκαν στα Γραφεία του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών οι παρακάτω ειδικές προσφορές Νομικών Συμβούλων – Δικηγόρων για την άσκηση του δικαιώματος με κατάθεση  ομαδικών αγωγών (Αγωγής 50 ατόμων ανά δικόγραφο)

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΑ   ΓΡΑΦΕΙΑ

1.- ΚΑΛΟΥΔΗΣ Χ. ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΣ,  ΚΑΛΟΥΔΗ  Σ.  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ   &  ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

Δικηγόροι – Λ. Κατσώνη 36Α, 11 471, Αθήνα,  (πλησίον Αρείου Πάγου)

Τηλ.- Φαξ.: 215 5407707, 6977714070, e-mail: kaloudis.law@gmail.com

ΚΟΣΤΟΣ : Έξοδα κατάθεσης ποσό 22 ευρώ για κάθε ενδιαφερόμενο. Σε περίπτωση επιτυχίας, επιδίκασης και είσπραξης ποσού, επιπλέον αμοιβή σε ποσοστό 2% επί του ποσού αυτού.

2.- ΝΙΚΗΤΑΣ Ι. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ

Δικηγόρος – Οικονομολόγος, Νομικός Σύμβουλος  ΠΟΑΣΑ   Θεμιστοκλέους33 & Σόλωνος, Τ.Κ 10677- Αθήνα  Τηλ.- 210 3826582-211 4075029,  6976809100  e-mail: nomosnikitas@gmail.com

ΚΟΣΤΟΣ :Έξοδα κατάθεσης ποσό 25 ευρώ για κάθε ενδιαφερόμενο. Σε περίπτωση επιτυχίας,  επιδίκασης και είσπραξης ποσού, επιπλέον αμοιβή σε ποσοστό 2,5% επί του ποσού αυτού.

3.- ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΝΙΣΑΣ ,  Αντγος ε.α (Δ), Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και  Επίτιμος Πρόεδρος Αναθεωρητικού Δικαστηρίου – Νομικός Σύμβουλος Ε.Α.Α.Σ  & ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ Θ. ΚΑΡΑΝΙΣΑ, Δικηγόρος Αθηνών              Ιπποκράτους 10-12, Τ.Κ. 106 79, Αθήνα  Τηλ.: 210 3800628  Fax: 210 380062,  6978154814 e-mail:  a.karanisa@gmail.com

ΚΟΣΤΟΣ : Έξοδα κατάθεσης ποσό 30 ευρώ για κάθε ενδιαφερόμενο. Σε περίπτωση επιτυχίας, επιδίκασης και είσπραξης ποσού, επιπλέον αμοιβή σε ποσοστό 5% επί του ποσού αυτού. Το ποσό των 30 ευρώ θα αφαιρεθεί από την τελική αμοιβή.

4.- ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΑΛΤΑΚΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ   Δικηγόρος   Ραγκαβή Αλέξανδρου 85, Γκύζη, Τ.Κ. 114 75 Αθήνα    Τηλ. 210 7232879 e-mail:  pbaltakos@gmail.com

ΚΟΣΤΟΣ : Έξοδα κατάθεσης ποσό 22 ευρώ για κάθε ενδιαφερόμενο. Σε περίπτωση επιτυχίας, επιδίκασης και είσπραξης ποσού, επιπλέον αμοιβή σε ποσοστό 1,5% επί του ποσού αυτού.

Τηλεφωνικός αριθμός για επικοινωνία με ψυχολόγο της ΕΛ.ΑΣ

giatroi-hdika-735x400-680x365

Η Δ/νση Υγειονομικού/ΑΕΑ, εν όψει λειτουργίας τηλεφωνικής γραμμής ψυχολογικής υποστήριξης  συμβουλευτικής και ενημέρωσης  και μέχρι ολοκλήρωσης των σχετικών διαδικασιών, εγκαινιάζει από 1-10-2016 καθημερινά από 09.00-13.00 ώρας, την άμεση επικοινωνία με υπηρεσιακό ψυχολόγο. Ο Τηλεφωνικός αριθμός είναι   210- 3482365. Για να δείτε το σχετικό έγγραφο κάνετε κλικ εδώ–> ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΨΥΧΟΛΟΓΟ

Διάθεση των εγκαταστάσεων των παιδικών εξοχών ΕΛ.ΑΣ για γάμους και βαπτίσεις.

Α1

Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας με απόφασή του διαθέτει τις εγκαταστάσεις των παιδικών εξοχών στον Αγιο Ανδρέα  για τη τέλεση μυστηρίων γάμων, βαπτίσεων και άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων στους εν ενεργεία και απόστρατους αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ καθώς και των τέκνων αυτών. Για περισσότερες πληροφορίες  κάνετε κλικ εδώ—-> diathesh kataskinosewn

Συμπαράσταση στο Διοικητή της Τροχαίας Αθηνών

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

 O Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών εκφράζει τη συμπαράστασή του στο Διοικητή της Υποδιεύθυνσης Τροχαίας Αθηνών Γιώργο Διαμαντόπουλο για την άνανδρη επίθεση που δέχθηκε από αγνώστους στο κέντρο της Αθήνας το βράδυ της Δευτέρας 29/9/2016.

 Ο Σύνδεσμός μας σταθερά και αταλάντευτα είναι δίπλα σε όλους τους Διοικητές και τα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας που καθημερινά αγωνίζονται για την προάσπιση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των ελλήνων πολιτών και που βάλλονται συχνότερα σήμερα από αδικαιολόγητες και παράνομες συμπεριφορές ακραίων προσώπων.

Στον αγώνα αυτό για την επικράτηση της νομιμότητα είμαστε αρωγοί και συμπαραστάτες των εν ενεργεία συναδέλφων μας με όλες μας τις δυνάμεις.

Τέκνα Απόστρατων Αστυνομικών εισαχθέντα σε ΑΕΙ με τις Πανελλαδικές 2016

Με έγγραφό του το Τμήμα Ιστορίας και εκδόσεων της Δ/νσης Επικοινωνίας/ ΑΕΑ καλεί, πέραν τους σε ενέργεια αστυνομικούς, αλλά και τους απόστρατους αστυνομικούς γονείς, των οποίων τα τέκνα  εισήχθησαν στα Ανώτατα ή Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Χώρας με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2016, να δηλώσουν τούτο στο τηλέφωνο 210-6854609, φαξ 210-6849352 μέχρι την 31 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου τα στοιχεία των γονέων καθώς των τέκνων μαζί με τη Σχολή επιτυχίας να δημοσιευτούν στο περιοδικό “Αστυνομική Ανασκόπηση” .

Χορήγηση συμπληρωματικού εφάπαξ σε απόστρατους τ. Ελληνικής Χωροφυλακής

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

(της τέως Ελληνικής Χωροφυλακής  που δικαιώθηκαν πριν την εφαρμογή ν. 4052/2012 (20.2.2012))

Αναρτάται ως έχει το παρακάτω ενημερωτικό σημείωμα του Αντ/γου ε.α. κ. Σουπιώνη Νικολάου, για να λάβετε γνώση.

Χορήγηση συμπληρωματικού εφάπαξ (αφορά αποστράτους προερχόμενους εκ της τέως Ελληνικής Χωροφυλακής  που δικαιώθηκαν πριν την εφαρμογή ν. 4052/2012 (20.2.2012)

1 .        Με το άρθρο  138 παρ Γ 2 του ν. 4052/2012 ο νομοθέτης θέλησε, κατά την κρίση μου ορθά, να βάλει φραγμό στη χορήγηση των συμπληρωματικών εφάπαξ βοηθημάτων, που επερχόταν βάσει κυρίως διοικητικών αποκαταστάσεων, με   σκοπό τη δημοσιονομική περιστολή των πάσης φύσεως δαπανών. Παράλληλα όμως επειδή κατά το χρόνο εφαρμογής του νόμου 20.2.2012, υπήρχαν εκκρεμείς  αιτήσεις για διοικητική αποκατάσταση, δημιουργήθηκε νομικό ζήτημα ποιες απ’ αυτές τις περιπτώσεις θα δικαιούνταν το συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα. Κατόπιν τούτου το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., ως όφειλε, απηύθυνε σχετικό  ερώτημα στο Ν.Σ.Κ.

Το  Ν.Σ.Κ. με την υπ’ αρ. 389/2014 γνωμοδότησή του έκρινε  ότι, από τις εκκρεμείς  αιτήσεις για διοικητική αποκατάσταση  δικαιούνταν συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα όσων αποκαθισταμένων  η σχετική διαδικασία είχε ολοκληρωθεί , με  έκδοση Π.Δ. μέχρι την 20.2.2012. Διαπιστώθηκε έτσι ότι,  ο συνολικός αριθμός των αποστράτων, προερχόμενων  εκ της τέως Ελληνικής Χωροφυλακής που δικαιούνταν  το συμπληρωματικό εφάπαξ  βοήθημα  ανερχόταν  στους -168 -.

  2.   Δυστυχώς όμως από εδώ αρχίζουν καταχρηστικές συμπεριφορές σε βάρος των ανωτέρω συναδέλφων από  μέρους  του  Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α  με τις ευλογίες απ’ ότι φαίνεται της ίδιας της ηγεσίας. Διότι  αντί να εκδώσει για τους δικαιούμενους ασφαλισμένους, όπως εξάλλου συνέβαινε κατά κόρον στο παρελθόν, απόφαση χορήγησης συμπληρωματικού εφάπαξ απέστειλε σ’ αυτούς  έγγραφο με το οποίο τους καλούσε να αποδώσουν ασφαλιστικές εισφορές υπέρ του ΤΕΑΠΑΣΑ, για το χρονικό διάστημα από την έξοδό τους από την ενεργό Υπηρεσία και μέχρι  της διοικητικής αποκατάστασης τους, που κατά πλάσμα θεωρείται ως χρόνος Υπηρεσίας, και εν συνεχεία να τους χορηγηθεί το συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα.

            Επειδή όμως οι προθέσεις – διαθέσεις του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α δεν ήταν ξεκάθαρες, πράγμα που εξάλλου διαφάνηκε  στη συνέχεια, ως προς  την ουσιαστική ικανοποίηση των διοικητικά αποκατασταθέντων και δικαιούχων συμπληρωματικού εφάπαξ, ορισμένοι διοικούμενοι  αντιλαμβανόμενοι την αδικία που γινόταν σε βάρος τους υπέβαλαν αίτημα στο ΤΕΑΠΑΣΑ να ενεργήσει σύμφωνα με τα παγιωμένα και να εκδώσει κανονικά αποφάσεις  χορήγησης συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος, πράγμα το οποίο αποδέχθηκε, πλην όμως τεχνηέντως μετέτρεψε το «πάγιο δικαίωμα» σε «υποχρέωση» και τούτο διότι :

        3.  Πάγια το συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα χορηγούταν,  για τους  αποκαθιστάμενους  διοικητικά  εκ Χωροφυλακής προερχόμενους, αναλόγου των ετών υπηρεσίας και βάση του τελευταίου μισθολογικού βαθμού.   Προκειμένου όμως να υπάρξει κάποιος περιορισμός στην συμπληρωματική αυτή χορήγηση του εφάπαξ, με σκοπό την περιστολή των δημόσιων δαπανών, ο αρμόδιος Υπουργός, με μέριμνα – εισήγηση  του ΤΕΑΠΑΣΑ και κατ’ εξουσιοδότηση των καταστατικών του διατάξεων ν. 3655/2008, άρθρο 94, εξέδωσε την υπ’ αρ. Φ.21240/218/29627/1355/28.12.2008 (ΦΕΚ 2734/2008 τ. Β′) αμφίσημη  απόφαση, με την οποία προβλέπεται για τους μετόχους της πρώην Χωροφυλακής , ότι, « δικαιούνται για τον αναγνωριζόμενο χρόνο ενεργείας για τον οποίο δεν εκτέλεσαν πραγματική Υπηρεσία να ασφαλιστούν εκ νέου, μόνο αν χορηγήθηκαν σ’ αυτούς αποδοχές ενέργειας καταβάλλοντας υπέρ του Τομέα τις προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές, που υπολογιζόταν στις αποδοχές του βαθμού που λαμβάνουν κατά την ημερομηνία της κάθε διαγραφής τους. Ο χρόνος αυτός  για κάθε αποκατάσταση αναγνωρίζεται ως νέος αυτοτελής χρόνος ασφάλισης».

            Κατόπιν τούτου το ΤΕΑΠΑΣΑ προέβη  στην έκδοση των πράξεων χορήγησης του συμπληρωματικού εφάπαξ  όσων είχαν αποκατασταθεί πριν την εφαρμογή του ν. 4052/2012, με αναγνώριση μεν χορήγησης συμπληρωματικού  εφάπαξ στον μισθολογικό βαθμό που έλαβαν μετά την διοικητική αποκατάσταση τους , και αποτελεί το νέο βαθμό διαγραφής τους, πλην όμως  εφαρμόζοντας καταχρηστικά  τις εν λόγω διατάξεις σε βάρος των αποκατασταθέντων,  αφενός δεν προσμετρούν ολόκληρο το χρόνο ασφάλισης, από την  αρχική είσοδο του διοικούμενου στο Σώμα, για τη χορήγηση του συμπληρωματικού εφάπαξ στο νέο μισθολογικό βαθμό, αφαιρώντας εν συνεχεία το ποσό που έλαβαν ως αρχικό εφάπαξ, όπως πάγια γινόταν, αφετέρου όμως, ως προς την υποχρέωση καταβολής των εισφορών εφαρμόζει παράνομα και καταχρηστικά την υπ’ αρ. Φ. 30218/24493/1151/24.11.2003 απόφαση Υπουργού Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης, που έχει σχέση με το αρχικό κανονικά χορηγούμενο εφάπαξ βοήθημα και προβλέπει παρακράτηση εισφορών στον βαθμό εξόδου και στον προηγούμενο μισθολογικό βαθμό, και όχι την προαναφερθείσα, που περιορίζει τις εισφορές στο βαθμό διαγραφής που    ρητώς  αναφέρει «για καταβολή εισφορών που υπολογίζονται στο βαθμό που λαμβάνουν κατά την ημερομηνία της κάθε διαγραφής τους». Δηλαδή ενώ περιορίζει το συμπληρωματικό εφάπαξ μόνο για τον αναγνωριζόμενο χρόνο ενεργείας για τον οποίο δεν εκτέλεσαν πραγματική Υπηρεσία, από την άλλη προβαίνει στην παρακράτηση εισφορών, ως να συνέτρεχε καταβολή συμπληρωματικού εφάπαξ με βάση τα συνολικά χρόνια ασφάλισης.   Συνέπεια δε της καταχρηστικής αυτής ερμηνείας οι διοικούμενοι αντί να λαμβάνουν  προκύπτει κατά πρωτόγνωρο τρόπο σε αναγνωρισμένο δικαίωμα διαφορά – οφειλή σε βάρος τους.

4.   Έτσι με τα δεδομένα αυτά το δικαίωμα μετατράπηκε σε υποχρέωση των διοικούμενων. Μάλιστα  δε το ΤΕΑΠΑΣΑ  σε ορισμένες περιπτώσεις  εκτός από την καταχρηστική ερμηνεία και εφαρμογή των σχετικών διατάξεων επιβαρύνει  τους αποκαθισταμένους διοικητικά στην απόφαση χορήγησης του μηδενικού συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος  με ξέχωρη  οφειλή ως  «πάγια  κράτηση» άσχετη  με τον Τομέα Πρόνοιας, που χορηγεί το εφάπαξ βοήθημα. Επί της κρατήσεως δε αυτής το ΤΕΑΠΑΣΑ επικαλείται τις διατάξεις του ν. 1169/1981, άρθρο 4, σύμφωνα με τις οποίες «Παν χρέος προς το Ταμείον …………παρακρατείται εκ του χορηγούμενου βοηθήματος». Δηλαδή  όταν ο διοικούμενος έχει μόνο  να λάβει και μόνο σ’ αυτή την περίπτωση. Εκτός της σημαντικής αυτής παραμέτρου οι διατάξεις  αυτές εφαρμόζονται επικουρικά όταν  δεν υφίσταται σχετική ρύθμιση στο ν. 3655/2008, άρ. 94 επ. που αποτελούν τις καταστατικές  διατάξεις του ΤΕΑΠΑΣΑ. Εν προκειμένω  όμως κάτι τέτοιο είναι νομικά απαράδεκτο, καθόσον στο άρθρο 94 παρ. 3 γίνεται σαφέστατη διάκριση των Τομέων και ως εκ τούτου δεν δύνανται  εκκρεμότητες των Τομέων να μεταφέρονται  αυθαίρετα κατά το δοκούν. Μάλιστα ο ίδιος ο Νομικός Σύμβουλος του ΤΕΑΠΑΣΑ, στην από 25.11.2015 έκθεσή του αναφέρει ως προς το θέμα ότι, «φρονώ, ότι χωρεί δυνατότητα παρακράτησης του οφειλόμενου ποισού………. κατά τον διακανονισμό..», δηλ. πρώτον μεν δεν παίρνει ευθέως θέση «φρονώ» και δεύτερο επιδέχεται   ότι,  αν υφίσταται τέτοιο θέμα να υπάρξει με τον διοικούμενο «διακανονισμός». Πλήρης εν προκειμένω νομική – πραγματική  αυθαιρεσία από μέρους του ΤΕΑΠΑΣΑ.

           Νικόλαος Σουπιώνης  Αντιστράτηγος ε.α. Υποψήφιος Διδάκτωρ Νομικής Αθηνών.

 

Κινητοποιήσεις κατά τη διάρκεια της Δ.Ε.Θ.

Η Π.Ο.Α.Σ.Α.  με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, μετέχει, μαζί με τη ΠΟΑΣΥ και τη ΠΟΑΞΙΑ, στις διαμαρτυρίες – κινητοποιήσεις των εν ενεργεία και αποστρατεία στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης την 9η Σεπτεμβρίου 2016 ημέρα Παρασκευή και ώρα 18:00 στο άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Από τις έδρες των Νομών θα ξεκινήσουν πούλμαν για Θεσσαλονίκη, για τη μεταφορά των επιθυμούντων να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις εν ενεργεία αστυνομικών.  Στα ίδια πούλμαν μπορούν να συμμετάσχουν και εν αποστρατεία συνάδελφοι, αφού έλθουν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους εν ενεργεία.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΑΝΝΑ

korakakiΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

 ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΑΝΝΑ

Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών συγχαίρουν για τις μεγάλες και ιστορικές επιτυχίες την δις (χρυσή και χάλκινη) Ολυμπικονίκη στο Ρίο της Βραζιλίας Άννα Κορακάκη, κόρη του προπονητού της αποστράτου συναδέλφου αστυνομικού και μέλους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Νομού Δράμας Αναστασίου Κορακάκη.

Ευχόμαστε στην ίδια και τον πατέρα της την καλύτερη συνέχεια, με πολλές άλλες επιτυχίες τιμώντας τα ελληνικά χρώματα και προβάλοντας ιδανικά και αξίες προς μίμηση.-

Αναπροσαρμογή χορηγηθέντων εφάπαξ

τεαπασα

Σύμφωνα με απόφαση του Δ.Σ.  του ΤΕΑΠΑΣΑ εγκρίθηκε η αναπροσαρμογή των χορηγηθέντων εφάπαξ βοηθημάτων σε τ. μετόχους των Ταμείων Πρόνοιας του Ταμείου ΤΠΑΣ, ΤΠΥΑΠ και ΤΠΥΠΣ που συνταξιοδοτήθηκαν από 1-8-2012 και εντεύθεν μετά την ισχύ του ν.4307/2014.

Για λεπτομέρειες πατήστε εδώ —>  anaprosarmogh efapax

Εφυγε ο Ταξίαρχος της Χωροφυλακής ε.α. Νικόλαος ΑΡΜΟΝΗΣ

armonis

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Β. ΑΡΜΟΝΗΣ

Ταξίαρχος Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής ε.α.

 Την Τετάρτη 20.7.2015 έφυγε για το μεγάλο ουράνιο ταξίδι ένα εκλεκτό τέκνο της Αρκαδίας, ο ΝΙΚΟΣ ΑΡΜΟΝΗΣ, Ταξίαρχος της Χωροφυλακής ε.α.

Γεννήθηκε στο Κάψια Αρκαδίας το 1923 και ήταν το μεγαλύτερο από τα 3 αγόρια του Βασίλη και της Αθανασίας Αρμόνη. Έζησε πολύ φτωχικά παιδικά χρόνια, αλλά είχε πλούσια την αγάπη και τις συμβουλές των σοφών γονέων του.

Ολοκλήρωσε την γυμνασιακή του εκπαίδευση στο Γυμνάσιο Λεβιδίου το 1942.

Το 1943 γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του.

Το 1945, μέσα στην δίνη του Εμφυλίου Πολέμου που σάρωνε όλη την Ελλάδα, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Πατρίδας και κατετάγη στην Ελληνική Χωροφυλακή. Μετά την εκπαίδευσή του τοποθετήθηκε στην 1η γραμμή του πυρός, στον ηρωικό Σταθμό Χωροφυλακής Ιάσμου Ροδόπης, όπου διακρίθηκε μεταξύ των άξιων συμπολεμιστών του για την ανδρεία και τον ηρωισμό του. Για την πολεμική του δράση τιμήθηκε με Αριστείο Ανδρείας, Πολεμικούς Σταυρούς και διάφορα άλλα παράσημα και πολλές Εύφημες Μνείες.

Το 1951 νυμφεύθηκε την συμφοιτήτριά του στην Νομική Σχολή Αθηνών  Ελένη Δημητριάδη γόνο αρχοντικής οικογένειας των Σερρών, απέκτησαν 2 παιδιά, την Αθανασία και τον Βασίλη για τα οποία υπήρξαν υποδειγματικοί γονείς και ευτύχησαν να δουν 4 εγγόνια τα οποία υπεραγαπούσαν.

Υπηρέτησε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπου άφησε εξαιρετικό υπηρεσιακό έργο και πάρα πολλούς φίλους.

Αποστρατεύθηκε το 1975 με τον βαθμό του Ταξιάρχου και στην συνέχεια ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα στην Χαλκίδα.

Μετά την αποστρατεία του, αγωνίσθηκε στο πλευρό των αποστράτων συναδέλφων του αναπτύσσοντας μεγάλη δράση υπέρ των Εθνικών Θεμάτων (Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος), υπέρ των Πεσόντων στην εκτέλεση του Καθήκοντος και των Ορφανικών Οικογενειών των μελών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και για την αποτροπή της καταλήστευσης των περιουσιακών στοιχείων του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Οι αγώνες και το ήθος του εκτιμήθηκαν από το σύνολο των αποστράτων και από το 1995 ως το 2007, οπότε και αποσύρθηκε, εκλεγόταν αδιαλείπτως στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ).

Παράλληλα, ήδη από το 1975, δραστηριοποιήθηκε σε πολλά επίπεδα για την ανάδειξη των Σπηλαίων του Κάψια, τα οποία τότε αγνοούσαν οι πάντες, ακόμα και οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής. Για τον σκοπό αυτό, πραγματοποίησε πολλές έρευνες, φωτογραφήσεις και αναλύσεις και με το υλικό που συνέλεξε αρθρογραφούσε αδιαλείπτως στον Τύπο, συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις που θα μπορούσαν να αναδείξουν τα Σπήλαια Κάψια, ενώ έκανε και πάρα πολλές παραστάσεις ενώπιον οποιασδήποτε Αρχής.

Το έργο του συνεχίζουν τα 2 παιδιά του, ο Βασίλης Αρμόνης, Παθολόγος-Ογκολόγος, Διευθυντής στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» και στο University College Hospital του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και η Αθανασία Αρμόνη, Αρχιτέκτων-Μηχανικός, Διευθύντρια στο ΓΕΑ.

Η κηδεία του Ταξιάρχου ΝΙΚΟΥ ΑΡΜΟΝΗ έγινε το Σάββατο 23.7.2016 στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Κάψια και η ταφή του έγινε στην αγαπημένη του πατρώα γη.

Λειτουργία παιδικών κατασκηνώσεων

Κατασκηνώσεις-Ελληνικής-Αστυνομίας-1

Σας κοινοποιούμε έγγραφα της Δ/νσης Δημοσίων Σχέσεων/ΑΕΑ, σχετικά με τη λειτουργία των παιδικών κατασκηνώσεων στον Αγιο Ανδρέα Ν. Μάκρης Ν. Αττικής.

Για να διαβάσετε την εγκύκλιο πατήστε εδώ…. egkyklios kataskinosewn

H αίτηση υποβολής, σύμφωνα με νεώτερη ανακοίνωση του Αρχηγείου,  παρατείνεται μέχρι 5-8-2016

Για το υπόδειγμα της αίτησης πατήστε εδώ…. aithsh gia kataskhnwsh

χορήγηση συμπληρωματικού εφάπαξ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ

ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Γνωστοποιείται ότι με ψήφους 4 υπέρ, 1 κατά και 1 αποχή πέρασε από το Δ.Σ. του ΤΕΑΠΑΣΑ και θα εφαρμοσθεί άμεσα από τον επόμενο μήνα η υπ΄ αριθ. 59/2016 γνωμοδότηση του ΝΣΚ και η αντίστοιχη θετική γνώμη του κ. Αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την οποία το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., μέσω των τριών τομέων προνοίας του, υποχρεούται να χορηγήσει επιπλέον εφάπαξ ποσό, συμπληρωματικό, στους ασφαλισμένους του Ταμείου, των οποίων η ασφάλιση έληξε εντός του διαστήματος από 1-8-2012 έως και 30-6-2014, δηλαδή για το χρονικό διάστημα για το οποίο επήλθε μισθολογική αποκατάσταση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχως των στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, βάσει των όσων ορίζονται στις διατάξεις του άρθρου 86 του Ν. 4307/2014.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 

Όπως γνωρίζετε με το ν. 4093/2012 επιβληθήκαν μειώσεις στις συντάξιμες αποδοχές των στελεχών των Ε.Δ. και Σωμάτων Ασφαλείας, αναδρομικά από 1-8-2012. Για την προστασία των συμφερόντων των μελών των Ενώσεων των Αποστράτων Αξιωματικών των Ε.Δ. και των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και λοιπών άλλων εν ενεργεία στελεχών κατατέθηκε αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και προσβλήθηκαν ως αντισυνταγματικές οι διατάξεις του παραπάνω νόμου.

Η αίτηση ακύρωσης έγινε δεκτή και το Ανώτατο Δικαστήριο με την  υπ΄ αριθ. 2192/2014 Απόφασή του, έκρινε αντισυνταγματικές τις μειώσεις που επιβλήθηκαν στο μισθολόγιο των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας και επίσης έκρινε ότι οι αποδοχές  πρέπει να επανέλθουν στο ύψος της 31/7/2012.

Ωστόσο η πολιτεία, κατά παράβαση των συνταγματικών της υποχρεώσεων, δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, αλλά  εξέδωσε το ν. 4307/2014 με τον οποίο διόρθωσε με μερική αποκατάσταση τις αποδοχές των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας σε ποσοστό 50%.

Για το λόγο αυτό κατατέθηκε νεότερη (δεύτερη) αίτηση ακύρωσης κατά της εκτελεστικής του ν. 4307/2014 αριθ. πρωτ. Οικ 2/88371/ΔΕΠ/17.11.2014/  (ΦΕΚ Β 3093/18-11-2014) Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας, Υπουργού Δημόσιας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη και Ναυτιλίας και Αιγαίου με τίτλο «Καταβολή αναπροσαρμοσμένων αποδοχών και συντάξεων καθώς και διαφοράς αποδοχών και συντάξεων προς τα στελέχη των Ένοπλων Δυνάμεων, της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, εν ενεργεία και συνταξιούχους».

Και αυτή η αίτηση έγινε αποδεκτή με την πρόσφατη υπ’ αριθ. 1128/2016 Απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η μερική αποκατάσταση του μισθολογίου των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και η διαμόρφωση των συντάξιμων αποδοχών σε χαμηλότερα κατά 50% επίπεδα από τα προβλεπόμενα, ενώ επανέλαβε στην κρίση του ότι οι αποδοχές πρέπει να επανέλθουν στο προ της 1ης Αυγούστου 2012 καθεστώς.

Επειδή η διοίκηση αρνείται έως και σήμερα να συμμορφωθεί (με νομοθετική ρύθμιση) με τις παραπάνω Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι αναγκαία η άσκηση Αγωγής στο Ελεγκτικό Συνέδριο για την διεκδίκηση της διαφοράς του 50% των μειώσεων των συντάξιμων αποδοχών.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών με ευθύνη καλεί τα μέλη του να ενημερώνονται προσωπικά από έμπειρα και εξειδικευμένα δικηγορικά γραφεία της προτίμησής τους για τη συγκέντρωση των απαιτούμενων ατομικών στοιχείων και τη διαδικασία άσκησης της Αγωγής τους στο Ελεγκτικό Συνέδριο (ομαδικά ή ατομικά).

Τα μέλη του Συνδέσμου που δυσκολεύονται στην αναζήτηση της κατάλληλης κατά περίπτωση δυνατής ενημέρωσης από ειδικούς νομικούς συμβούλους για ατομικές ή ομαδικές, αγωγές ή άλλες διοικητικές ή οικονομικές διεκδικήσεις και επιθυμούν για τις ανάλογες επιλογές τους και περαιτέρω ενέργειες να έχουν την αρχική ενδεικτική βοήθεια και συνεργασία του συνδικαλιστικού τους φορέα παρακαλούνται να προσέρχονται στα Γραφεία του Συνδέσμου (Μενάνδρου 54, 5ος όροφος, Αθήνα) ή να επικοινωνούν μαζί μας τις εργάσιμες ημέρες και ώρες 08.30 – 12.30

 

Μεταφορά Επικουρικών Ταμείων ΤΕΑΠΑΣΑ

Tο ΤΕΑΠΑΣΑ μας ενημερώνει ότι οι Επικουρικοί Τομείς των Ταμείων  (ΤΕΑΕΧ, ΤΕΑΥΑΠ, ΤΕΑΥΠΣ) μετεφέρθησαν στο ΕΤΕΑ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης).

Για οποιαδήποτε πληροφορία εφεξής να επικοινωνείτε με το ΕΤΕΑ που εδρεύει επί της οδού Φιλελλήνων 13, στο τηλέφωνο: 210-32.75.000 / Φαξ: 210-32.75.043 / email: t.epoliton@etea.gov.gr

Χορήγηση επιδόματος αεροθεραπείας

Επισυνάπτεται η απόφαση για τη καταβολή επίδοματος αεροθεραπείας σε αναπήρους και συνταξιούχους του Δημοσίου για τη θερινή περίοδο του 2016.

Για να διαβάσετε την απόφαση κάνετε κλικ εδώ epidoma aerotherapeias 2016

Συνταξιοδοτικό καθεστώς του Ε.Φ.Κ.Α

Συνταξιοδοτικό καθεστώς του Ε.Φ.Κ.Α.

Aναρτούμε το email που λάβαμε από τον Αντ/γο ε.α. κ. Σουπιώνη Νικόλαο

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Μετά  από παράκληση αρκετών αποστράτων, ως προς τις επιπτώσεις στις αποδοχές μας, μετά την ψήφιση του νέου ασφαλιστικού νόμου, (ν. 4387/12.5.2016 ΦΕΚ 85 τ. Α’)  σας γνωρίζω τα’ ακόλουθα:

  1. Από 1.1.2017 άπαντες οι συνταξιούχοι του Δημοσίου  θα υπαχθούν  στο ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό καθεστώς του Ενιαίου Φορέα  Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.).

Τούτο σημαίνει σε συνδυασμό με τα προβλεπόμενα στο ν. 4334/2015 ( ΙΙΙ Μνημόνιο),  το πλέον επαχθές, καθώς και στο ν. 4336/2015, που γίνεται πλέον καθορισμός  ρητά των μέτρων,  που πρέπει να ληφθούν  ότι , με την  επιβαλλόμενη ρήτρα  «μηδενικού ελλείμματος», το οποιοδήποτε σήμερα υφιστάμενο έλλειμμα στα υπάρχοντα Ταμεία π.χ. ΙΚΑ ,θα προκαλέσει ντόμινο αρνητικών εξελίξεων σε όλους τους συνταξιούχους του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα. Με τα σημερινά δεδομένα αυτό δύναται να σημαίνει σημαντική μείωση, από 1.1.2017 των κύριων συντάξεων απροσδιόριστης στην παρούσα φάση.

  1. Στο άρθρο 13, προβλέπονται τα ανώτατα όρια καταβολής σύνταξης, τα οποία,  με βάση  τα υφιστάμενα δεδομένα, και τουλάχιστον μέχρι την υπαγωγή μας, από 1.1.2017, στον Ε.Φ.Κ.Α, δεν επηρεάζουν το  καταβαλλόμενο σήμερα  ύψος  συντάξεων.
  2. Στο άρθρο  20, με τίτλο  «Απασχόληση  Συνταξιούχων», για όσους εφεξής αναλαμβάνουν  εργασία θα υφίσταται περικοπή στο σύνολο των ακαθάριστων συντάξεων κύριων και επικουρικών κατά 40% . Εάν δε αναλαμβάνουν εργασία ή δραστηριότητα σε φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, δηλ. σε υπηρεσίες του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, για όσο χρόνο διαρκεί η παροχή των υπηρεσιών αυτών αναστέλλεται   καθ’ ολοκληρία η καταβολή των συντάξεων κύριων και επικουρικών.

Σημειωτέον  ότι, όσοι συνταξιούχοι εργαζόντουσαν πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης  του παραπάνω νόμου (12.5.2016) εξακολουθεί να ισχύει για αυτούς το προηγούμενο νομικό καθεστώς απασχόλησης (ν. 4151/2013, σε συνδ. με ν. 3865/2010 άρ.10).

  1. Άρθρο  96  ν. 4387/2016

Στο εν λόγω άρθρο δυστυχώς επαληθεύονται οι δυσοίωνες  προβλέψεις μου που έχουν διατυπωθεί από αρκετό χρονικό διάστημα, με το από 8.3.2016 ενημερωτικό μου σημείωμα, κάποιοι μάλιστα θεώρησαν ως υπερβολή τα γραφόμενά μου, σύμφωνα  με τα  οποία θα υπάρξει αναδρομικά πλέον από το μήνα Ιούνιο περικοπή των επικουρικών συντάξεων και συγκεκριμένα σε όσους συνταξιούχους το άθροισμα της κύριας και επικουρικής σύνταξης υπερβαίνει το ποσό των 1300€, ποσό  στο οποίο σημειωτέον συμπεριλαμβάνονται και οι κρατήσεις για  υγειονομική περίθαλψη και εισφορά αλληλεγγύης. Δηλαδή κατ’ ουσία  το μέτρο αυτό δεν θα επηρεάζει μόνο εκείνους τους απόστρατους, που το καθαρό ποσό κύριας και επικουρικής σύνταξης θα κυμαίνεται γύρω στα 1.150€.

Το πιο τραγικό εν προκειμένω είναι ότι ο νομοθέτης δεν προβλέπει συγκεκριμένο ποσοστό μείωσης της επικουρικής σύνταξης, αλλά θα καθορίζεται αυτό με απροσδιόριστα και αβέβαια εν πολλοίς στοιχεία, που έχουν να κάνουν σε κάθε περίπτωση με την  ποσοστιαία μεταβολή των συντάξιμων αποδοχών, σε συνάρτηση με τα διαπιστούμενα γενικά ελλείμματα, καθώς και με  τους πίνακες δυστυχώς θνησιμότητας. Τούτο δε σημαίνει ότι, η μείωση των επικουρικών συντάξεων στους περισσότερους απόστρατους και ιδίως στους  Αξιωματικούς  ανεξαρτήτου βαθμού,  θα κυμαίνεται από 1% έως και της πλήρους εξαλείψεως της επικουρικής σύνταξης.  Και αυτό αγαπητοί συνάδελφοι είναι έργο και πρακτική της πολλά υποσχόμενης μέχρι χθες συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Αυτά προς το παρόν και καλό καλοκαίρι με την ευλογία του Θεού.

Με εκτίμηση

Νικόλαος Σουπιώνης   Αντιστράτηγος ε.α.

Υποψήφιος Διδάκτωρ Νομικής Σχολής Αθηνών.

Η.Δ. κ. Αρχηγού ΕΛ.ΑΣ για την Ημέρα προς τιμήν των Αποστράτων

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ

ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ «ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ» ΤΗΣ 26ης ΙΟΥΝΙΟΥ 2016

Αναμφίβολα, η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι μια ιδιαίτερη ημέρα για την Ελληνική Αστυνομία .

Γιατί η μέρα αυτή δεν καταγράφεται στην ατομική και συλλογική συνείδηση του προσωπικού του Σώματος μόνον ως ημέρα μνήμης των γνωστών και αγνώστων Αγίων που αγωνίστηκαν με ακρίβεια και συνέπεια στον αγώνα της Χριστιανικής ζωής. Η μέρα αυτή, με την ξεχωριστή αξία και σημασία, καταγράφεται στη συνείδηση όλων των μελών της αστυνομικής οικογένειας ως Ημέρα Τιμής για τους Απόστρατους του Σώματος.

Γιατί οι απόστρατοι της Ελληνικής Αστυνομίας, με το έργο, την παρουσία και το παράδειγμά τους δημιούργησαν την παρακαταθήκη εκείνη η οποία συμπυκνώνει την ιστορία, συντηρεί την παράδοση και διαμορφώνει την προοπτική και την πορεία του Σώματος. Είναι οι άνθρωποι εκείνοι, οι παλαιότεροι συνάδελφοι, που με το μόχθο, τον αγώνα, την αυταπάρνηση και τη θυσία τους ενίοτε, επέτρεψαν σ’ εμάς τους νεώτερους να είμαστε υπερήφανοι που τους διαδεχθήκαμε σ’ αυτήν την κοπιώδη μα εξαιρετικά σημαντική και ενδιαφέρουσα επαγγελματική διαδρομή.

Η καθιέρωση της  Ημέρας Τιμήςτων Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας αποτυπώνει, ουσιαστικά, τη βούληση της Πολιτείας να αποδείξει και να αναγνωρίσει, σ’ ένα επίπεδο υψηλού συμβολισμού, τη διαχρονική εθνική και κοινωνική προσφορά της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η τιμή που αποδίδουμε σήμερα στους αποστράτους μας αντανακλά στο σύνολο του αστυνομικού Οργανισμού, σ’ εμάς τους ίδιους, το εν ενεργεία προσωπικό του Σώματος, που ανεξαρτήτως βαθμού, θέσης, Υπηρεσίας και καθηκόντων υπερασπιζόμαστε τις παρακαταθήκες και συνεχίζουμε το έργο των προκατόχων μας. Όμως, το έργο και η προσφορά εκείνων που σήμερα τιμούμε, των αποστράτων μας, δεν εξαντλείται και δεν πρέπει να εξαντλείται στα χρονικά όρια της επαγγελματικής τους διαδρομής.

Η γνώση, η συσσωρευμένη εμπειρία, οι συμβουλές, οι παραινέσεις, οι προτάσεις τους είναι πολύτιμα εφόδια που επιβάλλεται να αξιοποιούνται προς όφελος της Ελληνικής Αστυνομίας και κατ’ επέκταση προς το συμφέρον της πατρίδας και της κοινωνίας, ειδικά αυτήν την κρίσιμη περίοδο της βαθειάς δημοσιονομικής κρίσης, της γενικευμένης αμφισβήτησης και της κοινής απαίτησης για ηρεμία, εσωτερική ασφάλεια, ομαλότητα.

Οφείλω, λοιπόν, αυτήν την ημέρα, την Ημέρα Τιμής των Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας, ως Αρχηγός του Σώματος να υπενθυμίσω και να αναγνωρίσω όλα όσα έχουν προσφέρει και εξακολουθούν να προσφέρουν και να τους διαβεβαιώσω πως εξακολουθούν πάντοτε να αποτελούν σημαντικούς παράγοντες του ενιαίου Αστυνομικού Οργανισμού. Πως συνεχίζουν να μετέχουν, με άλλον αλλά πάντοτε σημαντικό ρόλο, στο έργο, την πορεία, την Ιστορία του Σώματος. Μια Ιστορία μακρόχρονη, σημαντική, ταυτισμένη με την Ιστορία της πατρίδας μας. Μια Ιστορία που οφείλουμε να θυμόμαστε, να σεβόμαστε, να διαφυλάσσουμε, να τιμούμε.

Να τιμούμε, όχι μόνο στο πλαίσιο μιας τυπικής αφιερωματικού χαρακτήρα ημέρας αλλά αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και δράσεις με ουσιαστικό περιεχόμενο. Πρωτοβουλίες που θα αναδεικνύουν το διαχρονικό έργο και την προσφορά της Ελληνικής Αστυνομίας, θα επιτρέπουν την αξιοποίηση της εμπειρίας, των γνώσεων και της διάθεσης για προσφορά των απόστρατων συναδέλφων μας και θα δίνουν πρακτική υπόσταση στη σταθερή θεωρητική θέση, ότι οι εν ενεργεία και εν αποστρατεία συνάδελφοι αποτελούν μέλη ενός ενιαίου συνόλου, αντιμετωπίζονται ως μέλη του ενιαίου αυτού συνόλου και συμμετείχαν, συμμετέχουν και θα συμμετέχουν στο διηνεκές, είτε με το έργο που παρείχαν στο παρελθόν είτε με το έργο που εξακολουθούν στο πλαίσιο των πεπερασμένων ανθρώπινων βιολογικών δυνατοτήτων να παρέχουν, στη μακρά ιστορική διαδρομή του Σώματος.

Στο πλαίσιο αυτό και σε απόλυτο εναρμονισμό των θέσεων της Πολιτικής και της Φυσικής Ηγεσίας της  Ελληνικής Αστυνομίας :

–            Εξελίσσεται ομαλά και παραγωγικά η λειτουργία του Πολιτιστικού Κέντρου της Ελληνικής.

–            Έχει σχεδιαστεί και αποτυπωθεί σε σχέδιο προεδρικού διατάγματος, του οποίου επίκειται η προώθηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η ίδρυση Διεύθυνσης Ιστορίας της  Ελληνικής Αστυνομίας, στο Επιτελείο του Αρχηγείου για την διαφύλαξη και την ανάδειξη του έργου και της ιστορίας του  Σώματος.

–            Εκδηλώνονται, ήδη, ουσιώδεις προπαρασκευαστικές ενέργειες και πρωτοβουλίες, ώστε με την ολοκλήρωση της θεσμικής υπόστασης της Δ/νσης Ιστορίας να εξελιχθούν άμεσα και ομαλά οι διαδικασίες αξιοποίησης και ανάδειξης στο χώρο και με τον τρόπο που επιβάλλεται, του ιστορικού αρχειακού υλικού, των ιστορικών κειμηλίων και συνακόλουθα της ιστορίας του Σώματος. Στο πλαίσιο αυτό:

٠καταγράφεται, ψηφιοποιείται, αρχειοθετείται και ταξινομείται το ιστορικό αρχειακό υλικό και δρομολογείται η διαδικασία της ιστορικής του τεκμηρίωσης και

٠αναπαλαιώνεται ο ιστορικός και εμβληματικός χώρος της Σχολής Αξιωματικών στη Λ. Μεσογείων, με τη συνδρομή του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας (ΚΕ.ΜΕ.Α), προκειμένου να στεγαστεί η Δ/νση Ιστορίας του Σώματος.

–            Σχεδιάζεται η διαμόρφωση ειδικότερου νομοθετικού πλαισίου για τη θεσμική αξιοποίηση των αποστράτων της  Ελληνικής Αστυνομίας.

–            Σχεδιάζεται η διαμόρφωση ειδικού πεδίου στην ιστοσελίδα της  Ελληνικής Αστυνομίας, προκειμένου να εξασφαλίζεται η αμεσότητα στην ενημέρωση και την επικοινωνία των απόστρατων συναδέλφων.

–            Διαμορφώνεται κατάλληλα η διάταξη των κειμένων στο περιοδικό «ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ», προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής χώρος για τους απόστρατους συναδέλφους που επιθυμούν να αρθρογραφήσουν και να μεταδώσουν στους αναγνώστες του περιοδικού τις γνώσεις, τις απόψεις και τα βιώματά τους.

–            Εξετάζεται η δυνατότητα αξιοποίησης των απόστρατων συναδέλφων σε δράσεις και πρωτοβουλίες κοινωνικού και πολιτιστικού περιεχομένου τις οποίες οργανώνει ή στις οποίες συμμετέχει, κατά περίπτωση, η  Ελληνική Αστυνομία, όπως η πραγματοποίηση ομιλιών, διαλέξεων, κ.λ.π.

–            Εξετάζεται η διεύρυνση του πλέγματος των εκδηλώσεων που προγραμματίζονται στο πλαίσιο του εορτασμού της Ημέρας της Αστυνομίας, προκειμένου να εξασφαλίζεται η δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής και των απόστρατων συναδέλφων μας.

Με την ευκαιρία της σημερινής γιορτής, της Ημέρας Τιμής των Αποστράτων, εκφράζω δημόσια, εκ μέρους των στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας, τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μας σε όλους τους συναδέλφους μας για το έργο και τις παρακαταθήκες που μας άφησαν· για τη συνδρομή που εξακολουθούν να παρέχουν στο Σώμα και την κοινωνία.

Καλώ όλους τους εν ενεργεία συναδέλφους να διαφυλάξουμε, να εκμεταλλευτούμε και να αξιοποιήσουμε για το καλό της χώρας και της κοινωνίας τις παρακαταθήκες αυτές και να αποδώσουμε σ’ αυτούς που έγραψαν την Ιστορία του Σώματος, σ’ αυτούς που μας κάνουν υπερήφανους που υπηρετούμε στο Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας, το σεβασμό και την τιμή που τους αρμόζει.

Σας ευχαριστώ.

 

 

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Π.Ο.Α.Σ.Α.

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Π.Ο.Α.Σ.Α.

Συνάδελφοι, Απόστρατοι των Σωμάτων Σωμάτων Ασφαλείας,
Με την ευκαιρία της φετινής γιορτής της ημέρας των Αποστράτων σας μεταφέρω την ευγνωμοσύνη μου γιατί αποτελείται τους πρεσβευτές των αρχών, των αξιών και των ιδανικών της Ομοσπονδίας μας ανά την Ελληνική επικράτεια.
Οι αρχές αυτές, αρχές όπως η εθνική ανεξαρτησία, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η κοινωνική συνοχή και ειρήνη, εδώ και έξι χρόνια, δέχονται έναν ανελέητο πόλεμο από τους κυβερνώντες οι οποίοι με την συμπεριφορά τους θέλουν να καθυποτάξουν την αγωνιστικότητα και την περηφάνια του ελληνικού λαού και ειδικότερα ημών των αποστράτων.
Έχουμε μάθει να αγωνιζόμαστε κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες και να βγαίνουμε νικητές.
Ζητώ από όλους σας να είμαστε ενωμένοι γνωρίζοντας ότι στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτιούνται.
                        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ!
                                                         Ο
                                        ΠΡΟΕΔΡΟΣ Π.Ο.Α.Σ.Α.
                                    ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος
                                       Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ

Νέο Δ.Σ. στο Σύνδεσμο Ν.Λάρισας

Αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Χωροφυλακής και Ελληνικής Αστυνομίας Ν. Λάρισας.

Μετά τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του Δ.Σ., τα νέα μέλη που εξελέγησαν, συγκροτήθηκαν σε σώμα, ως ακολούθως :

 

Α΄ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ:

ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΔΙΒΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΖΑΧΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΑΤΣΙΑΤΖΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΑΜΙΑΣ
ΧΑΤΖΗΚΩΤΟΥΛΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΕΛΟΣ, υπεύθυνος ιστοσελίδας Συνδέσμου.
ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ ΜΕΛΟΣ
ΝΤΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΕΛΟΣ

 

Β΄ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

 

ΜΠΡΟΥΖΙΟΥΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΕΛΟΣ
ΤΣΙΑΝΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

    Ο Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ                                        Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ                      Ζ Α Χ Ο Σ  ΣΩΤΗΡΙΟΣ

 

 

Ημέρα Τιμής των Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας

apostraton

 

       Η κεντρική εκδήλωση του εορτασμού της Ημέρας Τιμής των Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή των Αγίων Πάντων 26 Ιουνίου 2016 και ώρα 10.30 στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Μεσογείων 96).

Ο εορτασμός περιλαμβάνει:

  1. Θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και στη συνέχεια δοξολογία υπέρ των Αποστράτων.
  2. Μετά το πέρας της δοξολογίας  σε αίθουσα των πρώην Σχολών θα ακολουθήσει Χαιρετισμός-Ανάγνωση Η.Δ. του κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας.
  3. Χαιρετισμός εκπροσώπων της ΠΟΑΣΑ, ΠΕΑΑΑΠ & του Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών.
  4. Χαιρετισμός κ. Αναπλ. Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης,
  5. Μικρή δεξίωση

       Η εορτή των  Αγίων Πάντων (κινητή εορτή) έχει καθιερωθεί ως επίσημη ημέρα εκδήλωσης τιμής προς το εν αποστρατεία προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας. Κατά την ημέρα αυτή διοργανώνονται εκδηλώσεις προς τιμήν των αποστράτων τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και περιφερειακά στις Αστυνομικές Διευθύνσεις της Χώρας. Η θεσμοθέτηση του εορτασμού της Ημέρας προς τιμή των αποστράτων έγινε από το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως και το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας με σκοπό την αναγνώριση της προσφοράς τους καθώς και για την ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ του εν ενεργεία και εν αποστρατεία αστυνομικού προσωπικού.

Ψήφισμα του 17ου Συνεδρίου της ΠΟΑΣΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ(Π.Ο.Α.Σ.Α.)
17ο Πανελλήνιο Συνέδριο

 Στενή Ευβοίας, 12 Ιουνίου 2016

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Στενή Ευβοίας,  σήμερα την 12η του Ιουνίου του έτους 2016, ημέρα της εβδομάδος Κυριακή και ώρα 15.00΄, τα μέλη του 17ου Συνεδρίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, μετά από εισήγηση του Προέδρου του Συνεδρίου, τη διεξαγωγή συζήτησης και ανταλλαγή απόψεων,

Ο μ ο φ ώ ν ω ς

Αποφάσισαν και ενέκριναν το περιεχόμενο του παρόντος ψηφίσματος, το οποίο έχει ως εξής:

1.    Αποτίουν φόρο τιμής, στους αστυνομικούς που θυσιάσθηκαν στο βωμό του καθήκοντος στον αγώνα τους για την  προστασία της έννομης τάξης  και εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή τους προς τους συγγενείς και τους συναδέλφους τους.
2.    Ανησυχούν για τη μεγάλη και γενικευμένη  κρίση, που διέρχεται η Πατρίδα μας. Ανησυχούν για την έκταση της ανεργίας, τις ισοπεδωτικές πολιτικές που οδηγούν συνεχώς ανθρώπους στο κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο,  το κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας, ανομίας και ατιμωρησίας, την αποσάθρωση της κοινωνικής ασφάλισης,  τη μεγάλη κρίση θεσμών και αξιών.
3.    Αποδοκιμάζουν κάθε πολιτική που δεν συγκρούεται με το λαϊκισμό, το πελατειακό σύστημα, τις συντεχνίες, τα κατεστημένα συμφέροντα και κάθε μορφή διαφθοράς, αδιαφάνειας και παρασιτισμού. Που προστατεύει τους ισχυρούς εις βάρος των αδυνάτων, που διατηρεί ακόμα προνόμια και ασυλίες.
4.    Καταδικάζουν τις συνεχιζόμενες «οριζόντιες» περικοπές, που μεταφέρουν όλα τα βάρη στους μισθωτούς και συνταξιούχους, στα μεσαία και μικρά εισοδήματα, στους πλέον αδύναμους πολίτες, που υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της κρίσης, αφήνοντας στο απυρόβλητο άλλες κατηγορίες και κυρίως αυτούς που έχουν την πρωταρχική ευθύνη για τη δημιουργία της.
5.    Εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους για τις επαναλαμβανόμενες  άδικες και ασύμμετρες περικοπές στις αποδοχές των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας στην ενέργεια και αποστρατεία, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της εργασίας τους και το μέγεθος της προσφοράς τους.
6.     Αντιδρούν στις νέες επαχθείς ρυθμίσεις του Ν.4387/16, που επιβάλλουν   κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου και ηθικής ασφαλιστική ισοπέδωση και φορολογική αφαίμαξη των αποστράτων και υπονομεύουν το κύρος και την αξιοπρέπειά τους.
7.    Απαιτούν άρση των αδικιών, άμεση εφαρμογή των αποφάσεων  του Σ. τ. Ε. και του Ελεγκτικού Συνεδρίου και επανασύνδεση των συντάξεων με τις αποδοχές των στελεχών στην ενέργεια των Ενόπλων Δυνάμεων  και Σωμάτων  Ασφαλείας.
8.    Συστρατεύουν όλες τις δυνάμεις τους, για αυτόνομη λειτουργία και οικονομική αυτοτέλεια του βιώσιμου ασφαλιστικού τους Φορέα ΤΕΑΠΑΣΑ, με την επαναφορά και αποκατάσταση των αποθεματικών στα μεγέθη του έτους 2012 και τη διατήρηση του συνόλου της περιουσίας των επικουρικών και προνοιακών τομέων ασφάλισης των μετόχων και μερισματούχων των Σωμάτων Ασφαλείας.
9.    Εκφράζουν τη διαμαρτυρία τους, για την καταφανή αναντιστοιχία εκπροσώπησης των αποστράτων  αστυνομικών και συνταξιούχων υπαλλήλων των Σωμάτων Ασφαλείας στο νέο ασφαλιστικό φορέα του Ενιαίου  Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.), για τη μη θεσμοθέτηση αυτόνομης   Διεύθυνσης Επικουρικής Ασφάλισης του ΕΤΕΑΕΠ με θέματα μόνο των Τομέων Επικουρικής Ασφάλισης του ΤΕΑΠΑΣΑ, καθώς και τη συνεχιζόμενη μη αναλογική εκπροσώπησή τους στο Δ.Σ.  του Μετοχικού  Ταμείου Στρατού (Μ.Τ.Σ.)
10.     Στηρίζουν ανεπιφύλακτα, τις προσπάθειες του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και των Διοικητικών Συμβουλίων του ΤΕΑΠΑΣΑ, της ΠΟΑΞΙΑ και της ΠΟΑΣΥ που έχουν κοινό τόπο τη βελτίωση του ασφαλιστικού νομοθετικού πλαισίου και της οικονομικής θέσης των αποστράτων  και εν ενεργεία αστυνομικών, καθώς και τη δημιουργία ενιαίου κλάδου υγείας, σταδιακά για το σύνολο του αστυνομικού προσωπικού.
11.     Δηλώνουν απερίφραστα την αμέριστη συμπαράστασή τους, στους εν ενεργεία συναδέλφους τους, στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν, κάτω από δυσμενείς συνθήκες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τους απαραίτητους όρους τάξεως, ασφαλείας και κοινωνικής γαλήνης, στους πολίτες.
12.    Αγωνιούν για το μέλλον της πατρίδας, για τη συνεχή συρρίκνωση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών, για  την έλλειψη σχεδίου ανάκαμψης και αναπτυξιακής προοπτικής που θα φέρει αναβάθμιση του πρωτογενή τομέα, αύξηση της παραγωγικότητας, μείωση των ανέργων, περιορισμό της μετανάστευσης Ελλήνων επιστημόνων, εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα και  ενίσχυση της εθνικής και εσωτερικής ασφάλειας της χώρας.
13.    Δηλώνουν όλοι οι απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας, σε αρραγή ενότητα και ομοψυχία με τους εν ενεργεία συναδέλφους μας, ότι δεν θα υποστείλουν τη σημαία του αγώνα και ότι θα αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις, μέχρι η δικαιοσύνη να γίνει πράξη, γιατί πάνω από όλα θέλουν την Πατρίδα τους περήφανη μαζί με το λαό της.
14. Τέλος εξουσιοδοτούν το Προεδρείο του Συνεδρίου να υποβάλει το παρόν προς όλους τους αρμόδιους φορείς.

Για τα μέλη του Συνεδρίου

Νοσηλεία στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ

nimits

 Νοσηλεία στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ

 Όπως ενημερωθήκαμε από το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μ.Τ.Σ. και με σκοπό την διευκόλυνση των μελών σας (φυσικών προσώπων), όταν αυτά αναγκαστούν να χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. οφείλουν να φέρουν μαζί τους αποδεικτικό πληρωμής μετόχου Μ.Τ.Σ.   Αυτό θα συμβάλει στην άμεση εξυπηρέτηση τους και στην μη οικονομική χρέωσή τους.

 

 

 

 


17ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Π.Ο.Α.Σ.Α.

ΣΥΓΚΛΗΣΗ
ΤΟΥ 17ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ  2016

Σύμφωνα με τα άρθρα  6,10,16,και 20 του Καταστατικού και την από  2016  Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου  της Ομοσπονδίας,

Σ Υ Γ Κ Α Λ Ε Ι Τ  Α Ι

Το 17ο Πανελλήνιο  Συνέδριο, της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας,  και καλούνται τα Μέλη ( Σύνδεσμοι και Ενώσεις) να ορίσουν, σύμφωνα με το Καταστατικό, τους εκπροσώπους, που θα τους αντιπροσωπεύσουν στις συνεδριάσεις.
Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην Στενή Ευβοίας το διήμερο  Σάββατο και Κυριακή 11 και 12  Ιουνίου 2016, σύμφωνα με το πρόγραμμα.

ΘΕΜΑΤΑ  Η. Δ. ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

1.    Έκθεση Πεπραγμένων  του Δ.Σ. για το έτος2015.
2.   Έγκριση Οικονομικού Απολογισμού (Ισολογισμού-Απολογισμού )   Ομοσπονδίαςέτους 2015
3.   Έγκριση  Προυπολογισμού έτους 2016
4.   Λοιπά θέματα
5.  Έγκριση Ψηφίσματος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

                  Τις νυκτερινές ώρες της 22/5/2016 ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το σχέδιο νόμου με θέμα «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις».

                 Στις διατάξεις του περιλαμβάνονται νέα διαρθρωτικά μέτρα που έντεχνα και έμμεσα μειώνουν μισθούς και συντάξεις, καθιερώνουν δημοσιονομικό ρυθμιστή και  αναβάλουν μέχρι την 31-12-2016 και για εξεύρεση ισοδυνάμων την εφαρμογή της  άδικης «αναστολής μισθολογικής ωρίμανσης και προαγωγής των λειτουργών και υπαλλήλων που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια» που είχε κατατεθεί ως Τροπολογία 440/84  την 20.5.2016.

               Έτσι στην περίπτωση των ειδικών μισθολογίων καλούνται από την πολιτεία οι αρμόδιοι οικονομικοί υπηρεσιακοί παράγοντες των εμπλεκόμενων Υπουργείων να περικόψουν δαπάνες ώστε να εξοικονομήσουν τα απαραίτητα κονδύλια για την κάλυψη των ισοδυνάμων.

            Κατόπιν τούτων ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών διατρανώνει τη φωνή του και αιτείται την απόλυτη προστασία των θεσμοθετημένων οικονομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, αξιώνει την περιφρούρηση του αξιομάχου των θεσμών αυτών και αντιτίθεται σε κάθε αναστολή μισθολογικών ωριμάνσεων και προαγωγών.

          Επίσης καλεί την πολιτεία

να σεβαστεί την ιδιαιτερότητα του λειτουργήματος εκείνων που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια

και να αποδεχθεί και να εφαρμόσει οριστικά τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που αναφέρονται σε αυτά.  

           Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών κατανοεί πλήρως τις ανησυχίες των εν ενεργεία συναδέλφων και στέκεται πιστός αρωγός τόσο στις προσπάθειες προστασίας των μισθολογικών κατακτήσεων όσο και σε εκείνες για την άρση των ανάλογων περικοπών των τελευταίων ετών.

Αθήνα 23 Μαΐου  2016

 

     Ο Γενικός Γραμματέας                                        Ο    Πρόεδρος

  Νικόλαος Δ. Χριστολουκάς                                Χρήστος Κονταρίδης

              Αντ/γος ε.α.                                                       Αντ/γος ε.α.

Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. για το εφάπαξ του ΤΕΑΠΑΣΑ

Αναρτάται η υπ΄αριθ. 59/2016  γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ύστερα από ερώτημα του ΤΕΑΠΑΣΑ, σχετικά με τα επιπλέον εφάπαξ μετά την μισθολογική αποκατάσταση των στελεχών μετόχων του. Πατήστε εδώ–>  ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ Ν.Σ.Κ. 59. 2016

Για τις μητέρες όλου του κόσμου

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ

               Α Θ Η Ν Ω Ν

 μαμα

 Για τις μητέρες όλου του κόσμου

Με τα ομορφότερα συναισθήματα, με το σεβασμό και την  ευγνωμοσύνη, που τους πρέπει, ευχαριστούμε όλες τις υπέροχες μητέρες του κόσμου που μας δώρισαν τη ζωή από τη ζωή τους και μας χαρίζουν συνέχεια και ακούραστα τη μοναδική αγάπη και φροντίδα τους. 

 

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ- ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΗΛΩΣΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ &

ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών μετά την κατάθεση προς ψήφιση στην ολομέλεια της Βουλής του σχεδίου νόμου με θέμα «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος – Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων» μέσα στο Σαββατοκύριακο 7 και 8 Μαΐου 2016 εκδηλώνουν και διατρανώνουν για άλλη μια φορά τις αντιρρήσεις τους ως ακολούθως :

 ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

– Την αντίθεσή μας στο προς ψήφιση σχέδιο νόμου για την νέα ανάλγητη ασφαλιστική και φορολογική μεταρρυθμιστική ισοπέδωση που πλήττει στο σύνολο τους εν ενεργεία και σε αποστρατεία συναδέλφους Αστυνομικούς και υπαλλήλους των Σωμάτων Ασφαλείας.

–  Την αγωνία μας στη συνεχιζόμενη αποδόμηση της κοινωνικής ασφάλισης  των ελλήνων και την οικονομική καταρράκωση των συνταξιούχων

–  Τον διαρκή αγώνα μας ενάντια στις πολιτικές των μνημονίων που υποθηκεύουν το μέλλον της νέας γενιάς, αυξάνουν την ανεργία και απαξιώνουν τους συνταξιούχους.

– Τη θέση μας για αυτόνομη λειτουργία του ΤΕΑΠΑΣΑ με τους Κλάδους που συστάθηκε.

 ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ

–  Για το σύνολο των ασφαλιστικών διατάξεων που στοχεύουν στο νέο άδικο υπολογισμό των συντάξεων,  τη μείωση των επικουρικών μερισμάτων και των εφάπαξ παροχών.

–  Για τις διατάξεις που διευρύνουν κάθε κοινωνική ανισότητα και καταργούν προνοιακές κατακτήσεις σεβασμού στους πεσόντες στο καθήκον συναδέλφους.

– Σε κάθε διακύβευση του κεκτημένου ειδικού μισθολογίου των Σωμάτων Ασφαλείας

– Για την αναντίστοιχη εκπροσώπηση των συνταξιούχων Αστυνομικών και υπαλλήλων των Σωμάτων Ασφαλείας στο νέο φορέα του ΕΤΕΑΕΠ

– Για τη μη αυτόνομη λειτουργία της  αρμόδιας Διεύθυνσης Επικουρικής Ασφάλισης του νέου ΕΤΕΑΕΠ με θέματα μόνο των Τομέων Επικουρικής Ασφάλισης του ΤΕΑΠΑΣΑ

 ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ

– Για την αποτροπή περικοπών των συντάξεων και την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών μας Φορέων.

– Για την άρση των αδικιών που επέβαλαν οι μνημονιακοί νόμοι

– Για τον άμεσο επαναπροσδιορισμό των πολιτικών που αφορούν την Εθνική και Δημόσια Ασφάλεια χωρίς περικοπές δαπανών και μειώσεις μισθών των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

– Για μια ευνομούμενη, δίκαιη και εθνικά κυρίαρχη κοινωνία των ελλήνων πολιτών

                                       Αθήνα 6 Μαΐου 2016                                                  

   ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

      Π.Ο.Α.Σ.Α. –  Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

Ευχές της Ένωσης Αποστράτων Αστυνομικών Ν. Ξάνθης

Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. της

Ένωσης Αποστράτων Αστυνομικών Ν. Ξάνθης

σας εύχονται ολόψυχα Καλό Πάσχα!.

Η θυσία του θεανθρώπου ας αποτελέσει φάρο

Αγάπης, Ελπίδας και Ειρήνης

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

             Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                      Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΙΠΕΡΗΣ                                       ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΖΗΣ

ΕΥΧΕΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν.ΠΕΛΛΑΣ

ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν.ΠΕΛΛΑΣ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ​ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ.
KALO PASXA

ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν.ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν.ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

 

Σας εύχεται Κ Α Λ Ο    Π Α Σ Χ Α,   υγεία, ευτυχία, προσωπική  και οικογενειακή .

 

Η Ανάσταση του Κυρίου να σας δώσει  δύναμη για υλοποίηση κάθε σας προσδοκία.

 

Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ :  Μ Α Ν Τ Α Σ    Μιχαήλ

Α Ν Τ Ι Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ  :   Σ Ι Α Χ Α Μ Η Σ      Ιωάννης

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : Κ Ο Υ Κ Ο Υ Β Ε Σ  Αντώνιος

ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : Κ Α Ρ Α Λ Η   Θεώνη

Τ Α Μ Ι Α Σ :  ΛΙΤΣΑ – ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ  Παναγούλα

ΒΟΗΘΟΣ ΤΑΜΙΑ : Κ Ο Κ Ο Ρ Ο Σ  Ηλίας

Μ Ε Λ Ο Σ : Ζ Ο Υ Γ Ρ Η  Μαρία

Eυχές Πανελληνίου Συλλόγου Αποστράτων Εθελοντών Μακράς Θητείας

Ο Πρόεδρος  το Δ.Σ και τα μέλη του Πανελληνίου Συλλόγου Αποστράτων Εθελοντών Μακράς Θητείας  σας εύχονται Καλό Πάσχα

Ευχές του Συνδέσμου Αποστράτων Σ.Α. Ν.Λασιθίου

Ο Πρόεδρος κ. Μανόλης Κρουσανιωτάκης και ο Γ.Γ. κ. Δημήτριος Κοντοπαυλάκος του Συνδέσμου Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας Ν. Λασιθίου εύχονται Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση.

Eυχές του Συνδέσμου Αποστράτων Χωρ/κής & Ελληνικής Αστυνομίας Ν.Λάρισας

Ο Πρόεδρος και τα Μέλη του

Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Χωρ/κής & Ελληνικής Αστυνομίας Ν.Λάρισας

Σ α ς   Ε ύ χ ο ν τ α ι

 Το Αναστάσιμο Φως, πολύτιμη  πηγή  ελπίδας και δύναμης, ας γεμίσει τις καρδιές όλων μας, φωτίζοντας το δρόμο, τις προσπάθειες και τις προσδοκίες μας για ένα καλύτερο αύριο. 

ΚΑΛΟ  ΠΑΣΧΑ

ΚΑΙ

ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                 Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΣ  ΘΕΟΔΩΡΟΣ                   ΖΑΧΟΣ  ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Εορτή της Αγίας Ισαποστόλου Ειρήνης

                  ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

Την 8η Μαΐου 2016 ημέρα Κυριακή του Θωμά και ώρα 09.00 θα τελεσθεί, στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών  (Σχολή Ελληνικής Αστυνομίας, Μεσογείων 96 Αθήνα), θεία λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας προς τιμή της Προστάτιδος της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ  (Π.Ο.Α.Σ.Α.)  και του Συνδέσμου μας, Αγίας και Ισαποστόλου Ειρήνης.

Μετά την Θεία Λειτουργία θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνου στο μνημείο πεσόντων στο προαύλιο χώρο της Σχολής Αξιωματικών  και στη συνέχεια μικρή δεξίωση στο Πνευματικό Κέντρο του Ι. Ναού.

Στην εκδήλωση έχει προσκληθεί η φυσική ηγεσία του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας, μέλη των Ενώσεων και Συνδέσμων των Ε.Δ. & Σ. Α., ως και λοιπών οργανώσεων και Σωματείων.

Χορηγίες Τράπεζας Πειραιώς σε μετοχομερισματούχους του Μ.Τ.Σ.

Επισυνάπτεται ανακοίνωση του ΜΤΣ που αφορά χορηγίες της Τράπεζας Πειραιώς για τα τέκνα των μετοχομερισματούχων του ΜΤΣ (πρώην Χωροφυλακής) με καταληκτική ημερομηνία συμμετοχής την 31-5-2016. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ   Χορηγίες Τράπεζας Πειραιώς 2016 (ΜΤΣ)

Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Παραγ. Σχολών Ενόπλων Δυνάμεων & Σωμάτων Ασφαλείας

Ο Προπονητής Καλαθοσφαίρισης ΣΑΕΑ κ. Αδαμόπουλος Θανάσης διαβιβάζει  τα συγχαρητήρια του για την ενημέρωση που προσφέρει η ιστοσελίδα μας  στο Σώμα & στους Απόστρατους και μας ενημερώνει ότι η ομάδα καλαθοσφαίρισης της ΣΑΕΑ (Σχολή Αξ/κών Ελλην. Αστυνομίας) κατέκτησε το πρωτάθλημα των παραγωγικών σχολών που διεξήχθη στη Σχολή Ευελπίδων την 17-4-2016 με αντίπαλο στον τελικό την ομάδα της ΣΑΠΣ (Πυροσβεστική) με σκορ 54-51 σημειώνοντας ότι, τα τελευταία 6 χρόνια η ομάδα καλαθοσφαίρισης της ΣΑΕΑ έχει συμμετάσχει σε 5 τελικούς και έχει αναδειχθεί 3 φορές στη πρώτη θέση και  2 φορές στη δεύτερη. Συγχαρητήρια από εμάς στην ομάδα της ΣΑΕΑ και στον προπονητή της και πάντα επιτυχίες.

Αρχαιρεσίες του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών-Ανάδειξη νέου ΔΣ

Σας γνωρίζουμε ότι την 14/04/2016 διενεργήθησαν αρχαιρεσίες του Συνδέσμου μας σύμφωνα με το καταστατικό. Από τις Αρχαιρεσίες ανεδείχθη νέο Δ.Σ. και Ε.Ε. το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα ως ακολούθως:

Α) Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ Χρήστος

Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

Γενικός Γραμματέας ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος

Ειδικός Γραμματέας ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ Χαράλαμπος

Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος

Βοηθός Ταμία ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος

Μέλος ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς

Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

Μέλος ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας

Μέλος ΜΠΕΤΤΑΣ Δημήτριος

Μέλος ΜΠΟΥΤΣΙΚΑΚΗΣ Σωτήριος

Αναπληρωματικά μέλη

Μέλος ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Αθανάσιος

Μέλος ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Βασίλειος

Μέλος ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ Κωνσταντίνος

 

Β) Εξελεγκτική Επιτροπή:

Πρόεδρος :ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος

Μέλος: ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

Μέλος: ΖΩΗΣ Νικόλαος

 

 

Με εκτίμηση

 

                           Ο                                                                     Ο                            

         Γεν. Γραμματέας                                            Πρόεδρος

 

    Νικόλαος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ                                 Χρήστος ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ

Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ. ΑΣ.                    Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ. ΑΣ.

Αρχαιρεσίες Δ.Σ. Συνδέσμου Αθηνών

DSC_2731

Κατά τις Αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν την 14/04/2016 στο Αμφιθέατρο της Γ.Α.Δ.Α. εξελέγησαν ως Πρόεδρος ο Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ Χρήστος και ως Τακτικά και επιλαχόντα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τους κάτωθι:
Τακτικά Μέλη Διοικητικού Συμβουλίου:
1.    ΣΚΛΑΒΟ Ιωάννη
2.    ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗ Οδυσσέα
3.    ΖΕΠΠΟ Παναγιώτη
4.    ΠΑΠΑΔΗΜΑ Χρυσόστομο
5.    ΤΣΙΒΙΚΗ Ηλία
6.    ΜΗΝΟΠΕΤΡΑ Χαράλαμπο
7.    ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑ Νικόλαο
8.    ΚΑΓΚΑ Αντώνιο
9.    ΜΠΕΤΤΑ Δημήτριο
10.    ΜΠΟΥΤΣΙΚΑΚΗ Σωτήριο

Και επιλαχόντες οι
11.    ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Αθανάσιο
12.    ΤΣΑΓΚΑΡΗ Βασίλειο
13.    ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ Κωνσταντίνο
14.    ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ Παναγιώτη
15.    ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ Ιωάννη
16.    ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗ Βάϊο
17.    ΤΣΙΡΔΑΝΗ Θεόδωρο

Τακτικά Μέλη Ελεγκτικής Επιτροπής:
1.    ΣΟΛΔΑΤΟΣ Κωνσταντίνος
2.    ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος
3.    ΖΩΗΣ Νικόλαος
και επιλαχόντες οι
1.    ΚΑΓΚΑΣ Αντώνιος
2.    ΣΟΥΠΙΩΝΗΣ Νικόλαος

Βιογραφικό ΚΟΝΤΑΡΙΔΗ Χρήστου Υποψήφιου Προέδρου Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών

2-1-_1460105252

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ

του αντιστρατήγου Αστυνομίας ε.α. (Α.Γ.Μ. 232030)

Χρήστου Κονταρίδη του Ιωάννη.

  α) Προσωπικά στοιχεία:

Ημερομηνία γέννησης  : 21-3-1964.

Τόπος γέννησης             : Αλεξανδρούπολη.

Διεύθυνση κατοικίας    : Δημητρίου Μόσχα 31 -15124 Μαρούσι.

Τηλ. 6948887775 – 6936193260.

e-mail : kontis115@yahoo.gr

β) Βασική εκπαίδευση:

Αποφοίτησα από το Γενικό Λύκειο Κορωπίου το 1981 και το ίδιο έτος εισήλθα κατόπιν κατατακτηρίων εξετάσεων στη Σχολή Ενωμοταρχών Χωροφυλακής (υπαξιωματικών). Το 1983 εισήλθα στη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής (αξιωματικών) και το 1986 εξήλθα της Σχολής με το βαθμό του Υπαστυνόμου Β’.

γ) Σπουδές:

•           Υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

•           Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου (βαθμός : άριστα 9,2).

•           Πτυχίο Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου (βαθμός: λίαν καλώς 8,4).

•           Πτυχίο της Σχολής Εθνικής  Αμυνας (Σ.ΕΘ.Α.) του Γενικού Επιτελείου Εθνικής  Αμυνας (Γ.Ε.ΕΘ.Α.), (βαθμός : άριστα 9,4).

•           Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σχολής Εθνικής Ασφαλείας (Σ.Ε.Α.) της Ελληνικής Αστυνομίας (βαθμός : άριστα 20).

•           Πτυχίο της Σχολής Επιτελών-Στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας (βαθμός : άριστα 20).

•           Πτυχίο της Σχολής Υπαστυνόμων της Ελληνικής Αστυνομίας.

•           Εκπαιδεύσεις και σεμινάρια επί θεμάτων υπηρεσιακού ενδιαφέροντος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γαλλία – Ολλανδία) , (Non military crisis management – Public Order).

δ) Ερευνητικά Ενδιαφέροντα:

•           Περίπου εικοσιπέντε (25) προπτυχιακές κ’ μεταπτυχιακές έρευνες και διατριβές επί θεμάτων ιστορικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος (Πάντειο Πανεπιστήμιο , Σ.ΕΘ.Α. , Σ.Ε.Α.).

•           Συγγραφή βιβλίου με θέμα: ‘’Ο Οθωμανικός Στρατός (1299-1922) –Οργάνωση, οπλισμός, τακτικές μάχης και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις’’ (εκδόσεις ‘Ευρασία’, 2012).

•           Συγγραφή βιβλίου-λευκώματος με θέμα: ‘’Χωροφυλακή και Αστυνομία Πόλεων στα Ιόνια Νησιά. Εικόνες και αντικείμενα του παρελθόντος’’ (εκδόσεις Ευρασία , 2013).

•           Συγγραφή βιβλίου με θέμα: ‘’Δεσμοί Ελλήνων και Ρώσων στα Ιόνια Νησιά’’(εκδόσεις Ευρασία , 2014).

•           Αρθογραφία σε εφημερίδες , στον περιοδικό τύπο και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης επί θεμάτων κοινωνικού, πολιτικού και ιστορικού ενδιαφέροντος.

ε) Υπηρεσίες ως αξιωματικός:

Έχω υπηρετήσει ως αξιωματικός στις παρακάτω υπηρεσίες:

•           Στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα Αθηνών (Ομονοίας) και στο 3ο αστυνομικό Τμήμα Πειραιά (Μανιάτικα).

•           Στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής.

•           Στην Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (Δ.Α.Ε.Α.Ε.Κ.Α.Μ.).

•           Στις Ειδικές Δυνάμεις Αστυνομίας (Δ.Α.Ε.Α.Υ.Α.Τ.).

•           Στο Επιτελείο καθώς και  ως διοικητής στο Τμήμα Πεζών Περιπολιών της Διεύθυνσης Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής.

•           Στην Αστυνομική Διεύθυνση Φωκίδας, ως Αστυνομικός Διευθυντής Νομού.

•           Το Μάρτιο του 2011, τοποθετήθηκα νε το βαθμό του ταξιάρχου ως Διοικητής στη Διεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων Αττικής (ΔΙ.ΜΕ.Δ.Α.), ενώ τον Ιούλιο του 2012 προήχθην στο βαθμό του υποστρατήγου, παραμένοντας στην παραπάνω υπηρεσία.

•           Το Μάρτιο του 2013, μετατέθηκα στην Κέρκυρα με καθήκοντα Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Ιονίων Νήσων, με το βαθμό του υποστρατήγου.

•           Τον Απρίλιο του 2014, αποστρατεύθηκα με τον βαθμό του αντιστρατήγου, μετά από 33 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας και μου απονεμήθηκε ο τίτλος του επιτίμου Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Ιονίων Νήσων.

στ) Επιχειρησιακές Εκπαιδεύσεις:

•           Σχολείο Ε.Κ.Α.Μ. (Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα).

•           Συνεκπαιδεύσεις στα πλαίσια της συνεργασίας της Ε.Κ.Α.Μ. με Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού. Καταρριχήσεις από ελικόπτερα και βράχους αρνητικών κλίσεων (Μεγάλο Πεύκο).

•           Εκπαιδεύσεις επί θεμάτων αυτοάμυνας, αυτοπροστασίας, σκοποβολής μάχης, σχεδιασμού επιχειρήσεων προς αντιμετώπιση τρομοκρατικών ενεργειών, ενόπλων συγκρούσεων, οργανωμένων ληστειών, ανακαταλήψεων αεροσκαφών σε περιπτώσεις αεροπειρατειών, προστασίας υψηλών προσώπων, αντιμετώπισης περιπτώσεων ομηρίας ατόμων και λήψης μέτρων ασφαλείας σε περιοχές κρίσεων.

•           Διετέλεσα εκπαιδευτής και επικεφαλής εκπαιδεύσεων Σχολείων Υ.Α.Τ. (Ειδικών Αστυνομικών Δυνάμεων), από το 2000 έως το 2008, όσον αφορά τον επιχειρησιακό τομέα (πολεμικές τέχνες, αντιμετώπιση επικινδύνων καταστάσεων διαχείρισης όχλου, αστυνομικές παρατάξεις, χρήση χημικών κ.λ.π.).

•           Ως μάχιμος αξιωματικός της Υ.Α.Τ. ήμουν υπεύθυνος επιχειρησιακού σχεδιασμού – συντονισμού και καθοδήγησης Διμοιριών Αποκατάστασης Τάξης, σε κατασταλτικές ενέργειες ελέγχου παρεκτρεπομένου όχλου στην Αθήνα και σε περιοχές της υπόλοιπης Ελλάδας.

•           Ως ταξίαρχος στην Διεύθυνση Μεταγωγών Δικαστηρίων Αττικής (ΔΙ.ΜΕ.Δ.Α.), επινόησα και δημιούργησα την Ειδική Ομάδα Μεταγωγών (Ε.Ο.Μ.) για την ασφάλεια μεταγωγών άκρως επικίνδυνων κακοποιών, οργανώνοντας συνεκπαιδεύσεις της με την Ε.Κ.Α.Μ. και εξοπλίζοντάς την με τελευταίου τύπου πολεμικό υλικό.

•           Έχω τελέσει Διοικητής σε μεγάλους Αστυνομικούς σχηματισμούς, με πολύχρονη εμπειρία στην Διοίκηση Προσωπικού και έχω τιμηθεί από την υπηρεσία με πολλές ευαρέσκειες, εύφημες μνείες και ηθικές αμοιβές κατά την εκτέλεση των καθηκόντων μου σε διάφορες περιπτώσεις, ενώ έχω υποστεί, κατά τη διάρκεια και ένεκα αυτής, αρκετούς σοβαρούς τραυματισμούς.

η) Ενδιαφέροντα και δραστηριότητες:

•           Τον Ιανουάριο του 2015, έλαβα μέρος στις Εθνικές βουλευτικές εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ. στη Β’ εκλογική περιφέρεια Αθηνών, καταλαμβάνοντας την 20η θέση (επί 48 υποψηφίων) με 5.296 ψήφους. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μετείχα και πάλι στις εκλογές (και πάλι στην 20η θέση με λίστα). Η πολιτική μου δραστηριότητα συνεχίζεται παραμένοντας πολιτευτής και εντεταγμένος στον Τομέα Δημόσιας Τάξης του κόμματος.

•           Μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών .

•           Μέλος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.).

•           Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.Μ.Ε.).

θ)  Άλλες ασχολίες και δραστηριότητες:

Πολεμικές τέχνες, ζωγραφική, φωτογραφία, υποβρύχιο ψάρεμα, διάβασμα, μοντελισμός, συλλογές κ.α.

Σημ. Τα υπό στοιχεία α’ έως και η’ αναφερόμενα, εμφαίνονται σε επίσημα έγγραφα κάθε φορέα καθώς και στο ατομικό υπηρεσιακό μου βιβλιάριο.

 

Ψηφοδέλτιο Αρχαιρεσιών Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Με απόφαση του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ενέκρινε τις υποψηφιότητες τόσο για την ανάδειξη Προέδρου όσο και των μελών του Δ.Σ. καθώς και της Ε.Ε. και κατάρτησε το ενιαίο ψηφοδέλτιο, το οποίο έχει ως εξής:

ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ  ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΙΣ 14-4-2016 ημέρα Πέμπτη ώρα 10.00 στο αμφιθέατρο της ΓΑΔΑ
Ψ Η Φ Ο Δ Ε Λ Τ Ι Ο
Α΄  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ  (1 σταυρό)

1    ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ     Χρήστος
2    ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ     Νικόλαος

ΓΙΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (1-11 σταυροί)

1    ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ    Παναγιώτης
2    ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ    Ιωάννης
3    ΖΕΠΠΟΣ    Παναγιώτης
4    ΚΑΓΚΑΣ    Αντώνιος
5    ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ    Οδυσσεύς
6    ΜΗΝΟΠΕΤΡΑΣ    Χαράλαμπος
7    ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ    Βάϊος
8    ΜΠΕΤΤΑΣ    Δημήτριος
9    ΜΠΟΥΤΣΙΚΑΚΗΣ    Σωτήριος
10    ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ    Χρυσόστομος
11    ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ    Κωνσταντίνος
12    ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ    Αθανάσιος
13    ΣΚΛΑΒΟΣ    Ιωάννης
14    ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ    Βασίλειος
15    ΤΣΙΒΙΚΗΣ    Ηλίας
16    ΤΣΙΡΔΑΝΗΣ    Θεόδωρος
17    ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ    Νικόλαος

Β΄ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1    ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ    Γεώργιος
2    ΖΩΗΣ    Νικόλαος
3    ΣΟΛΔΑΤΟΣ    Κωνσταντίνος
4    ΣΟΥΠΙΩΝΗΣ    Νικόλαος
5    ΚΑΓΚΑΣ    Αντώνιος

Άσκηση αγωγής

Αναρτούμε το email που λάβαμε από τον Αντιστράτηγο ε.α  κ. ΣΟΥΠΙΩΝΗ Νικόλαο για να λάβετε γνώση.

Αγαπητοί συνάδελφοι /Κύριοι

Με την υπ’ αρ. 2287/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, όπως έχετε  ενημερωθεί  κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές οι διατάξεις του άρθρου 6 ν. 4051/2012, με τις οποίες μειώθηκαν   σε ποσοστό 12% οι  κύριες συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 € , καθώς  και του άρθρου Πρώτου ν. 4093/2012 με τις οποίες μειώθηκαν εκ νέου σε ποσοστά από 5% έως και 20% οι από οποιαδήποτε πηγή και από οποιαδήποτε αιτία οι συντάξεις που υπερβαίνουν αθροιστικώς τα 1000 €, ως και η κατάργηση των επιδομάτων Χριστουγέννων και Πάσχα. Σημειωτέον οι μειώσεις αυτές εμφαίνονται στα μηνιαία σημειώματα αποδοχών στο πάνω αριστερό μέρος και στις περισσότερες των περιπτώσεων ανέρχονται μηνιαία από 250 έως  400, για έκαστο των συνταξιούχων.

Μετά την έκδοση της απόφασης αυτής και την εξάντληση από μέρους μας όλων των  διοικητικών και λοιπών  διαδικασιών μεταξύ αυτών και  την καταφυγή μας στην Επιτροπή Συμμόρφωσης του Συμβουλίου Επικρατείας, δεν εναπομένει άλλη δυνατότητα, παρά η άσκηση αγωγής, καθόσον το Στ Ε με την υπ’ αρ. 14/26.2.2016 απόφασή του, μας παράπεμψε  στο Ελεγκτικό Συνέδριο,  ως αρμόδιο   κατά το άρθρο 98 παρ. 1 εδ. στ’ του  Συντάγματος  Δικαστήριο, για την εκδίκαση των συνταξιοδοτικών διαφορών συνταξιούχων στρατιωτικών.

Οφείλουμε να σας γνωρίσουμε ότι, με την ως άνω  υπ’ αρ. 2287/2015  απόφαση, ως χρόνος επέλευσης της αντισυνταγματικότητας των εν λόγω διατάξεων, ορίζεται    η ημερομηνία  δημοσίευσης της  (10.6.2015),  με συνέπεια   με  την άσκηση της  αγωγής να επιδιώκεται η   αναζήτηση των παρακρατηθέντων από τον Ιούνιο του έτους 2015 ποσών, μεταξύ των οποίων και τα επίδομα Χριστουγέννων,  και  η  παύση των σχετικών παρακρατήσεων.

Τα έξοδα για την άσκηση της αγωγής, για κάθε  ενδιαφερόμενο ανέρχονται στο ποσό των 20 €.

Επίσης,  επί  του ποσού που θα επιδικασθεί, θα συμφωνηθεί παρακράτηση  ποσοστού 8%  πλέον Φ.Π.Α., για δικηγορική αμοιβή. Σε περίπτωση εξωδικαστικής επίλυσης το ποσοστό ανέρχεται στο 5%.

Παρακαλώ γνωρίσατέ  μας στοιχεία ( ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο , συνταξιοδοτικό βαθμό και αποστρατείας, διεύθυνση κατοικίας, ΑΦΜ και τηλ. επικοινωνίας) των  επιθυμούντων ν’ ασκήσουν αγωγή,  το συντομότερο δυνατό.

 Αθήνα, 6 Απριλίου  2016

Με εκτίμηση

                   Δημητρίου Δημήτριος                 Νικόλαος Σουπιώνης

Δικηγόρος  – Διαμεσολαβητής         Αντιστράτηγος   ε.α. ΕΛ.ΑΣ

                                                τηλ. 6930962144

Τρίμηνη η καταβολή του μερίσματος ΜΤΠΥ

μτπυ

Σύμφωνα με την από 16-3-2016 απόφαση του Υφυπουργού Εργασίας κ. Αναστάσιου ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ η καταβολή των μερισμάτων στους δικαιούχους του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) θα είναι τριμηναία. Τέλη Ιουνίου 2016 θα καταβληθούν τα μερίσματα Απριλίου-Μαίου-Ιουνίου, τέλη Σεπτεμβρίου 2016 τα μερίσματα Ιουλίου-Αυγούστου-Σεπτεμβρίου και τέλη Δεκεμβρίου 2016 τα μερίσματα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου -Δεκεμβρίου.

Για να δείτε την απόφαση κάνετε κλικ εδώ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ

Κατάθεση στεφάνων στο Μ.Α.Σ.

Με επισημότητα πραγματοποιήθηκε σήμερα η κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του άγνωστου Στρατιώτη απο τον Αναπληρωτή υπουργό Παιδείας κ. ΠΕΛΕΓΚΡΙΝΗ, τον εκπρόσωπο της Βουλής των Ελλήνων, τον εκπρόσωπο Υποστράτηγο του ΓΕΕΘΑ, την Αντιπεριφερειάρχη της  Περιφέρειας Αττικής, τον  Αντιδήμαρχο του Δήμου Αθηναίων, τους Προέρδρους των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών των τριών Ενώσεων ΕΑΑΣ, ΕΑΑΝ, ΕΑΑΑ, και άλλων Ομοσπονδιών και εφεδροπολεμικών οργανώσεων. Την Π.Ο.Α.Σ.Α. εκπροσώπησε ο Αντιπρόεδρος αυτής επίτιμος Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, τον δε Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η μαθητική παρέλαση.

P1140950P1140959

Παρουσίαση βιβλίου

dimoshakis-1 (2) O επίτιμος Αρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας και Βουλευτής κ. Δημοσχάκης Αναστάσιος  παρουσιάζει τη Τετάρτη 16-3-2016 το βιβλίο του στο Μέγαρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά.

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΣΥΓΚΛΗΣΗ Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως -Αρχαιρεσίες
Σύμφωνα με το άρθρο 10 και 16 του καταστατικού και την από 16/03/2016 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών
 ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ
Η ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση  των μελών του Συνδέσμου και Αρχαιρεσίες  για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε. η οποία θα πραγματοποιηθεί την 06/04/2016 ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:00 στο Αμφιθέατρο της Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών Λ. Αλεξάνδρας 173 στην Αθήνα.
Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση και Αρχαιρεσίες  για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε θα επαναληφθεί την 14/04/2016 ημέρα Πέμπτη, την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 17 του καταστατικού.
 Θέματα Ημερήσιας Διάταξης Τακτικής Γενικής Συνελεύσεως
1.Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2015.
2..Οικονομικός Απολογισμός  οικονομικού έτους 2015
3.Έκθεση εξελεγκτικής επιτροπής (Ε.Ε.) για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης έτους 2015.
4.Έγκριση των παραπάνω και απαλλαγή του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.
5.Ανάλυση και έγκριση προϋπολογισμού έτους 2016.
6.Αρχαιρεσίες για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και Ε.Ε σύμφωνα με το άρθρο 20 και τα  άρθρα 18 και 19.
Τα μέλη του Συνδέσμου μας που είναι οικονομικώς ενταξει καλούνται να υποβάλλουν υποψηφιότητες με σχετική δήλωσή τους προς τον Σύνδεσμο  για την ανάδειξη του  Διοικητικού Συμβουλίου  και της Ε.Ε,  προκειμένου καταρτισθεί το ψηφοδέλτιο , μέχρι την 27-3-2016 .(άρθρο 20 παρ 5)

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
             Ο                                                                                  Ο
             Γεν. Γραμματέας                                                         Πρόεδρος
 
ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς                    ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπυρίδων
   Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ                                   Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ

Τέλεση μνημοσύνου στο Λιτόχωρο

litoxoro_hroo5__large_(1)

Τέλεση μνημόσυνου πεσόντων Υπέρ πατρίδος Ανδρών του Σταθμού Χωροφυλακής Λιτόχωρου και Στρατιωτών του μεταβατικού αποσπάσματος, κατά τη μάχη της 30/31 Μαρτίου 1946. Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας διοργανώνει την 10 Απριλίου 2016 ημέρα Κυριακή στο Λιτόχωρο Πιερίας μνημόσυνο, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών, των υπέρ πατρίδος πεσόντων ανδρών της Ελληνικής Χωροφυλακής και του Στρατού, κατά την ομώνυμη μάχη του Λιτόχωρου την 30/31-3-1946.

Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας και της επιμνημόσυνης δέησης, που θα
τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λιτόχωρου, θα ψαλλεί τρισάγιο στο
Ηρώο πεσόντων. Το πρόγραμμα έχει ως εξής:
ΩΡΑ   09.00   Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου
      10:00       Επιμνημόσυνος δέηση
      10:30       Μετάβαση στο Ηρώων
      11:00       Χαιρετισμός από τον πρόεδρο της ΠΟΑΣΑ
•        Χαιρετισμός από τον πρόεδρο ΕΑΑΣ
•        Ομιλία από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Πιερίας
•        Ομιλία από τον μοναδικό επιζώντα της μάχης ή αντιπρόσωπο του
•        Προσκλητήριο Νεκρών
•        Κατάθεση Στεφανιών
•        Ενός λεπτού σιγή
•        Εθνικός Ύμνος
Πέρας εκδηλώσεως.
Όσοι επιθυμούν να καταθέσουν στεφάνι, πρέπει να το προμηθευτούν οι ίδιοι και να ενημερώσουν τον Σύνδεσμο Πιερίας για να συμπεριληφθούν στο σχετικό πίνακα με την άφιξη τους στο χώρο.
Η ευταξία η σεμνότητα και η ευπρέπεια ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να επικρατήσουν, προς αποφυγή οιασδήποτε πολιτικής εκμετάλλευσης της εκδήλωσης αυτής.

Συνταξιοδοτικό, Ασφαλιστικό & Μνημόνια

klokotr

Αναρτούμε ως έχει το παρακάτω ενημερωτικό σημείωμα του Αντιστρατήγου ε.α κ. Σουπιώνη Νικολάου για να λάβετε γνώση.

Αγαπητοί συνάδελφοι

        Μετά  την ψήφιση του ΙΙΙ  Μνημονίου και των εφαρμοστικών αυτού νόμων, ως και λοιπών  μερικότερων εκκρεμοτήτων  σας γνωρίζω τ’ ακόλουθα:

1. Προσβολή διατάξεων ν. 4093/ 2012(2ο Μνημόνιο)

α. Με τον εν λόγω νόμο είδαμε εν πρώτοις τις συντάξεις μας να περικόπτονται σε σημαντικό βαθμό. Ειδικά δε για τους ευρισκόμενους στο καθεστώς των ειδικών μισθολογίων, όπως εμείς, η περικοπή ήταν τουλάχιστον για τις συντάξεις μόνο στο διπλάσιο έναντι των άλλων συνταξιούχων. Έτσι,

  • Πρώτον, υπήρξε μείωση των  προβλεπόμενων  στο ν. 3205/2003 των συντελεστών  των αποδοχών μας. Για τη μείωση αυτή  αρκετοί συνάδελφοι, το έτος 2013, άσκησαν έφεση στο ΙΙΙ Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που λόγω της φύσης του αντικειμένου, υποβλήθηκε για εκδίκαση στην Ολομέλεια του ιδίου δικαστηρίου, που είναι αρμόδιο κατά το Σύνταγμα για τις διαφορές των συντάξεων. Σημειωτέον η μείωση αυτή αφορούσε μόνο τα ειδικά μισθολόγια, στα οποία υπαγόμαστε και εμείς.

Το  Ελεγκτικό  Συνέδριο, με την υπ’ αρ. 4707/17.6.2015  απόφαση  έκανε   δεκτή την έφεση , πλην όμως εκ του  περιεχομένου  της απόφασης, η οποία φαίνεται να στηρίζεται   στο  ν. 4307/2014, με τον οποίο ως γνωστόν επανήλθαν κατά 50% βελτιωμένοι οι συντελεστές αποδοχών, σε σχέση με τη μείωση που είχε προκληθεί, δημιουργείται σοβαρός προβληματισμός,  ως προς τον τρόπο εκτέλεσής της  από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Διότι, με τον εν λόγω νόμο καταργήθηκαν  οι διατάξεις του ν. 4093/2012 που έχουν σχέση με τα ειδικά μισθολόγια, ωστόσο, επειδή     ορίσθηκε ότι, το νέο μισθολόγιο θα έχει αναδρομική ισχύ  από1.8.2012, δηλαδή δύο έτη πίσω, είναι πιθανόν  το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους κατά την εκτέλεση της απόφασης να εφαρμόσει αυτό το μισθολόγιο, χωρίς δηλαδή την καταβολή του υπόλοιπου 50%, και όχι  με βάση του συντελεστές που  ίσχυαν σε ολόκληρο  προ του ν. 4093/2012.

Επειδή στη δίκη αυτή παρέστη ως  «παρεμβαίνων», με τους  πληρεξούσιους δικηγόρους  μου κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Φιλόλαο και Δημήτριο, το Ελ. Συνέδριο μου επίδωσε αντίγραφο της απόφασης αυτής το οποίο απέστειλα στο ΓΛΚ, για εκτέλεση και αναμένω την απάντησή του προκειμένου, αν απαιτηθεί, να ενεργήσουμε αναλόγως.

  • Επίσης, όσοι   άσκησαν προ έτους περίπου   αγωγή στο Ελ. Σ, για την εν λόγω αιτία, καθόσον δεν είχαν ασκήσει προ διετίας έφεση, η υπόθεσή τους δεν έχει εκδικαστεί μέχρι και σήμερα.

Επισημαίνεται δε ότι στην περίπτωση επιστροφής χρημάτων θα δικαιωθούν μόνο οι έχοντες ασκήσει τα ως άνω ένδικα μέσα στο Ελ. Σ και αυτό διότι με βάση  τον πρώτο εφαρμοστικό νόμο 4336/14.8.2015 του ΙΙΙ Μνημονίου (ν. 4334/2015), από 1.1.2016 προβλέπεται νέος τρόπος προσδιορισμού των συντάξεων, με συνέπεια η απαίτηση επιστραφέντων ποσών  θα υφίσταται νομικά, για το χρονικό διάστημα από 1.8.2012 έως 31.12.2015.  Κατά συνέπεια όποιος επιθυμεί ν’ ασκήσει αγωγή για τη μείωση των συντελεστών αποδοχών εξαιτίας των διατάξεων του ν. 4093/2012, δύναται και τώρα ν’ ασκήσει, με τη διαφορά ότι θα του επιδικαστούν αναδρομικά για την τελευταία διετία και όχι από 1.8.2012 εφαρμογής του ως άνω νόμου, λόγω παραγραφής μετά παρέλευση σε βάθος διετίας της απαιτήσεως.

β.  Δεύτερον,  με τις διατάξεις του ιδίου νόμου (4093/2012) υπήρξε περικοπή όλων των συντάξεων κατά 5 έως 20%, από 1000 €  και άνω, καθώς και κατάργηση των επιδομάτων Χριστουγέννων και Πάσχα.  Για το ζήτημα αυτό η Ολομέλεια του ΣτΕ, με την υπ’ αρ.2287/2015  απόφασή της έκρινε ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις αυτές. Για το εν λόγω θέμα συνέταξα ειδικό αίτημα προς το ΓΛΚ το οποίο έδωσα και σε αρκετούς άλλους συνάδελφους, επισημαίνοντας την ανάγκη συμμόρφωσής του, με την εν λόγω δικαστική απόφαση. Επειδή δε το ΓΛΚ εξακολούθησε, και εξακολουθεί, να μη συμμορφώνεται κατάθεσα σχετικό αίτημα συμμόρφωσης στο ΣτΕ και αναμένω την έκδοση της απόφασης του, ως προς τούτο.

γ.    Επί πλέον λόγω της μείωσης των συντελεστών αποδοχών οι συνάδελφοι που αποστρατεύθηκαν από το έτος 2012 και μετά .έλαβαν το εφάπαξ βοήθημα βάσει των συντελεστών του ν. 4093/2012, με συνέπεια να λάβουν μειωμένο εφάπαξ κατά 10000 έως 20.000€. Μετά την ψήφιση του ν. 4307/2014, με τον οποίο ως γνωστόν επανήλθαν  συντελεστές κατά 50% βελτιωμένοι σε σχέση με τη μείωση που είχε προκληθεί όφειλε το  ΤΕΑΠΑΣΑ να καταβάλει το αναλογούν ποσό, ήτοι το ήμισυ της περικοπής. Παρ’ ότι ο νυν Αρχηγός με είχε  διαβεβαιώσει προ τριμήνου, ότι υπάρχει θετική πρόταση γι’ αυτό, δυστυχώς, καίτοι στους απόστρατους των Ενόπλων Δυνάμεων   έχει αποδοθεί η μισή διαφορά, για τους απόστρατους της Ελληνικής Αστυνομίας δεν έχει υπάρξει σχετική υλοποίηση, με ευθύνη κυρίως της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας. Ιδίως η ευθύνη ανήκει στον κ. Τόσκα, ο οποίος φρονώ και ως πρώην Στρατιωτικός θα έχει σίγουρα υπόψη του την αδικία που εισπράττουν μέχρι και σήμερα οι εν λόγω απόστρατοι οι προερχόμενοι εκ της Ελληνικής Αστυνομίας. Είναι δε περίεργο, όπως εξάλλου και στην περίπτωση με το ΜΤΣ, οι ριγμένοι πάντοτε να είναι από την Ελληνική Αστυνομία.

 

      2.   Κατάργηση συμπληρωματικού εφάπαξ με ν. 4052/2012

    Ως  γνωστόν μετά την εφαρμογή του ν. 4052/2012 (20.2.2012) καταργήθηκε το συμπληρωματικό εφάπαξ για τους εξερχόμενους από το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας και   αποκαθιστάμενους διοικητικά  με οποιονδήποτε τρόπο.

      Με το δεδομένο όμως που το έτος 2008 εκδόθηκε η Υ.Α. Φ.21240/218/29627/1355/28.12.2008  η οποία ως προς το κατανοητό αυτής και του τρόπου ερμηνείας της δημιουργεί πολλά ερωτηματικά, οι δε συνέπειες της αφορούν  μόνο τους εκ της Χωροφυλακής προερχόμενους, άλλη πρωτοτυπία αυτή του ΤΕΑΠΑΣΑ, οι συνάδελφοι που αποκαταστάθηκαν, συνολικά 168 στον αριθμό, πριν την εφαρμογή του παραπάνω νόμου, αντί να λάβουν κατά τη λογική τάξη των πραγμάτων συμπληρωματικό εφάπαξ, καλούνται να πληρώσουν εισφορές κ.λ.π, αναιτιολόγητες με το θέμα περίεργες εν πολλοίς οφειλές, με συνέπεια  αντί να προκύπτει όφελος, να προκύπτει σημαντική οφειλή για τον καθένα ξεχωριστά. Μάλιστα η διοικητική  ανεπάρκεια του Ταμείου εν προκειμένω είναι τόσο χαρακτηριστική που πρόχειρα κάλεσαν τους δικαιούχους για να πάρουν συμπληρωματικό εφάπαξ , ύψους……. 200 – 300€, να καταβάλουν πρώτα ποσά που ξεπερνούν τις 3.000€. Κάποιοι συνάδελφοι, επειδή το σεβαστό ΤΕΑΠΑΣΑ, τους ……..διεμήνυσε εγγράφως, αν είναι δυνατόν,  ότι εάν δεν καταβάλουν τα χρήματα αυτά θα προβεί σε κατασχέσεις, πήγαν και πλήρωσαν. Πολλοί άλλοι επικαλούμενοι και το περιεχόμενο της σχετικής για το θέμα αυτό γνωμοδότησης του ΝΣΚ,  ζήτησαν από το ΤΕΑΠΑΣΑ, ότι δεν επιθυμούν συμπληρωματικό εφάπαξ, πλην όμως το Ταμείο πεισματικά, αδικαιολόγητα, καταχρηστικά και προπάντων παράνομα  αρνείται να εκτελέσει την καθόλα αυτή νόμιμα απαίτηση των  εν λόγω συναδέλφων.  Η ηγεσία οφείλει να παρέμβει άμεσα για την επίλυση του θέματος αυτού, όταν μάλιστα η υπουργική αυτή απόφαση εκδόθηκε όταν Διευθυντής στο Ταμείο ήταν ο ίδιος ο νυν Αρχηγός του Σώματος. Σε ένδειξη λοιπόν τιμής έναντι των 168 αυτών συναδέλφων οφείλει το  λιγότερο να δώσει  εντολή να τους απαλλάξει από το…… επώδυνο χρέος αυτό, που πέραν των άλλων είναι παντελώς αναιτιολόγητο και καταχρηστικό.

Επειδή για το θέμα αυτό συνάδελφοι που απευθύνθηκαν σε εμέ τους προέτρεψα να κάνουν ένσταση στο δ.σ. του ΤΕΑΠΑΣΑ, πράγμα που  συνιστώ και στους λοιπούς,  να ενεργήσουν ομοίως εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίου των τριών μηνών από την  επίδοση της πράξης, χωρίς να προβούν σε καμία άλλη ενέργεια  μέχρι της απαντήσεώς του. Για οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση είμαι στη διάθεσή τους.

          3. Τι μέλλει γενέσθαι για συνταξιοδοτικό – ασφαλιστικό.

Υπό τις κρατούσες ζοφερές συνθήκες για την εθνική  οικονομία είναι αρκετά ριψοκίνδυνο να προβλέψει κάποιος τι ακριβώς θα συμβεί, με την ψήφιση του εκκολαπτόμενου νέου συνταξιοδοτικού συστήματος. Δύο βασικές ανησυχητικές  επισημάνσεις επί των συντάξεων δύνανται να γίνουν συνοπτικά επί του παρόντος και οι οποίες απορρέουν σε γενικές γραμμές από το ν. 4334/2015 (τρίτο μνημόνιο), καθώς και από τον πρώτο εφαρμοστικό  νόμο αυτού (4336/2015) :

 Πρώτον, μετά τη διάγνωση από το ΣτΕ της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων των ν. 4051/2012 και 4093/2012, ως προς τις ποσοστιαίες μειώσεις των συντάξεων ορίζεται σαφώς η ανάγκη συνέχισης της δημοσιονομικής πολιτικής με βάση του καθορισμό  των ρυθμίσεων αυτών, γεγονός που οδηγεί υποχρεωτικά  την Κυβέρνηση σε νέο προσδιορισμό των συντάξεων, ώστε να καλύψει την προκύπτουσα προς τα πάνω οικονομική διαφορά, μετά τη διάγνωση της αναφερόμενης αντισυνταγματικότητας. Προβλέπεται δε η εφαρμογή του νέου μισθολογίου να έχει αφετηρία την 1.1.2016. Εν προκειμένω η πιο ευχάριστη για τους συνταξιούχους εξέλιξη, θα είναι να παραμείνουν οι συντάξεις ως έχουν, με βάση το νέο τρόπο προσδιορισμού, πράγμα όμως πολύ αμφίβολο, λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων της Κυβέρνησης, ως προς τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεργίας, της παρατεινόμενης αβεβαιότητας, της έλλειψης επενδύσεων, γεγονός που διογκώνει  περαιτέρω το πρόβλημα του ασφαλιστικού.

Δεύτερον, η αναφορά ρητά στο τρίτο μνημόνιο της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, με την ενιαία σύσταση του  ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (Ε.Τ.Ε.Α.), είναι σφόδρα πιθανόν, μέχρι απολύτου βεβαιότητας να οδηγήσει σε περαιτέρω περικοπές τις επικουρικές συντάξεις.

Πάντως για το συνταξιοδοτικό – ασφαλιστικό θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες.

Αθήνα,   8 Μαρτίου  2016

Με εκτίμηση

  Νικόλαος Σουπιώνης

Αντιστράτηγος ε.α.

Τελετή επιμνημόσυνης δέησης υπέρ των πεσόντων αστυνομικών

teleth

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Αθήνα, 5 Μαρτίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τελετή επιμνημόσυνης δέησης υπέρ των αστυνομικών που έχασαν τη ζωή τους στην εκτέλεση του καθήκοντος, πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Τελετή επιμνημόσυνης δέησης υπέρ των αστυνομικών που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί, στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Αθήνα, Λ. Μεσογείων 96) παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας του Σώματος.

Από την ίδρυση της Ελληνικής Αστυνομίας, το 1984, μέχρι σήμερα (129) αστυνομικοί τραυματίστηκαν θανάσιμα, είτε βρίσκονταν σε διαταγμένη υπηρεσία είτε όχι, υπερασπιζόμενοι το καθήκον τους, τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα και την περιουσία των πολιτών. Οι θανάσιμοι τραυματισμοί προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια αιματηρών ένοπλων συμπλοκών, καταδιώξεων ένοπλων κακοποιών, τρομοκρατικών πράξεων, καθώς και ατυχημάτων που συνέβησαν κατά την ενάσκηση των αστυνομικών τους καθηκόντων.

Στο πλαίσιο της τελετής, ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέφερε:

«Με σεβασμό στη μνήμη των αστυνομικών που έπεσαν δεν θέλω να πω πολλά λόγια. Απλά αυτοί που έπεσαν πρέπει πάντα να είναι στη μνήμη μας. Πρέπει πάντα να είναι άξιοι του σεβασμού μας και το βλέμμα μας πρέπει να είναι σε αυτούς τους ανθρώπους που έδωσαν τα νιάτα τους για να υπάρχει ασφάλεια, να υπάρχει τάξη. Να μπορεί να ζει ο λαός μας με ησυχία. Πρέπει να είναι στη μνήμη μας πάντα. Πρέπει να τους αποτίουμε σεβασμό, πρέπει να τιμούμε τις οικογένειες τους, που φορτώθηκαν όλο το βάρος με την απώλεια των ανθρώπων τους και πάντα θα τους τιμούμε, πάντα θα είναι στη μνήμη μας και πάντα θα πρέπει να αποτίουμε το σεβασμό που πρέπει, όχι μόνο αυτές τις ημέρες, όχι το Ψυχοσάββατο, αλλά κάθε μέρα προκειμένου οι υπόλοιποι αστυνομικοί να εκτελούν το καθήκον τους, να έχουν πρότυπα, χρειάζονται πρότυπα αυτούς τους δύσκολους καιρούς, όπως χρειάζεται να γυρίζουμε πίσω και σε ορισμένες παραδόσεις. Χρειάζονται και τα πρότυπα, έτσι ώστε να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της καθημερινότητας και να μπορούμε ήσυχοι να δουλεύουμε παραγωγικά στην καθημερινότητα που απαιτεί να λύσουμε και άλλα προβλήματα. Αιωνία να είναι η μνήμη των αστυνομικών που έφυγαν στην εκτέλεση των καθηκόντων τους και θα πρέπει να είναι πάντα στην μνήμη μας, όχι μόνο το Ψυχοσάββατο».

Ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, επεσήμανε τα εξής:

«Η ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος του αστυνομικού, έγκειται σ’ αυτό καθαυτό το γεγονός, ότι δεν αποτελεί επάγγελμα με τη συνήθη έννοια του όρου.

Ο αστυνομικός, υπηρετώντας το λειτούργημά του οποιαδήποτε στιγμή και με οποιεσδήποτε συνθήκες, καλείται να παραμερίσει το ατομικό του συμφέρον και να υπερασπιστεί το κοινό καλό, την κοινωνία και τους πολίτες. Σήμερα, λοιπόν, αποτιμούμε φόρο τιμής στους συναδέλφους μας εκείνους που με αυταπάρνηση και υψηλό αίσθημα καθήκοντος, θυσίασαν τη ζωή τους, υπερασπιζόμενοι αξίες και ιδανικά, που στην εποχή μας δυστυχώς είναι δυσεύρετα.

Η αυτοθυσία τους, πρωτίστως, μας φέρνει ενώπιον των δικών μας ευθυνών και του όρκου που δώσαμε κατά την ένταξη μας στην αστυνομική οικογένεια. Μας παροτρύνει να αγωνιστούμε για να εκπληρώσουμε το χρέος μας, έναντι της πατρίδας, της κοινωνίας και των πολιτών, παρά τις αντιξοότητες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε.

Το παράδειγμα τους υποδεικνύει έναν αναμφισβήτητα δύσκολο δρόμο. Όμως, τον δρόμο αυτόν, τον δύσκολο, που οι ίδιοι έχουμε επιλέξει οφείλουμε να ακολουθούμε πάντα με προσήλωση, με σθένος, με αυτοθυσία. Πιστοί στον όρκο μας και τις παρακαταθήκες εκείνων των συναδέλφων που δεν είναι πια κοντά μας, εκείνων των συναδέλφων που τιμούμε τη μνήμη σήμερα, εκείνων που θυμόμαστε πάντα.

Στις οικογένειες τους που έμειναν να βιώνουν την απώλειά τους, σίγουρα κανένας λόγος δεν είναι αρκετός να αποτελέσει παρηγοριά. Όμως, ας σταθούμε στις φράσεις που ο Θουκυδίδης περιγράφει μέσα από τα λόγια του Περικλή «..ότι ευτυχισμένοι μπορεί να θεωρούνται μόνο εκείνοι, στους οποίους έλαχε η μεγίστη τιμή, είτε ένας έντιμος θάνατος είναι αυτή, όπως αυτών εδώ, είτε μία έντιμη λύπη, όπως η δική σας».

Ας αποδείξουμε, με το έργο μας, εμείς οι συνάδελφοι τους, ότι μπορούμε να είμαστε αντάξιοι τους.

”Αιωνία τους η μνήμη”.
Στην επιμνημόσυνη δέηση χοροστάτησε ως εκπρόσωπος του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός, συνεπικουρούμενος από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη – Υποστράτηγο ε.α. Νεκτάριο Κιούλο.

Στην τελετή παρέστησαν ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης Δημήτρης Αναγνωστάκης, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Τζανέτος Φιλιππάκος, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης και ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας.
Την τελετή τίμησαν επίσης με την παρουσία τους, ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Κυριαζίδης, ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Κώστας Κατσίκης, ο υπεύθυνος Τομέα προστασίας του πολίτη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Γεώργιος Μαλαγκονιάρης, ο εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δήμος Γόγολος και από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος ο κ. Σπύρος Χαλβατζής.

Επιπλέον, παραβρέθηκαν ο Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Ιωάννης Διαμαντόπουλος, ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος, Αντιστράτηγος Αριστείδης Ανδρικόπουλος, Προϊστάμενοι Κλάδων και Διευθυντές Διευθύνσεων του Αρχηγείου, καθώς και άλλοι ανώτατοι και ανώτεροι Αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας.

Παρέστησαν επίσης, οι Πρόεδροι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών Αστυνομίας και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών φορέων και ενώσεων αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας, λοιπό αστυνομικό και πολιτικό προσωπικό, συγγενείς των θυμάτων αστυνομικών και πλήθος κόσμου. Την ΠΟΑΣΑ εκπροσώπησαν ο Πρόεδρος αυτής ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος Υποστράτηγος ε.α., ο Γ.Γ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς Αντιστράτηγος ε.α. , ο ειδικός Γραμματέας ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. , και εκ μέρους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών τόσο ο Γ.Γ. όσο και ο Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος Αστυνομκός Υποδιευθυντής ε.α.

Μετά το πέρας της τελετής, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αστυνομικών, που βρίσκεται στην είσοδο των κτιριακών εγκαταστάσεων του Υπουργείου.

 

 

Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΤΠΥ ΜΗΝΟΣ MAΡTΙΟΥ 2016

μτπυ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΤΠΥ

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΤΠΥ ΜΗΝΟΣ MAΡTΙΟΥ 2016

Το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.) θα καταβάλει κανονικά το μέρισμα του μηνός Μαρτίου σε όλους τους μερισματούχους του, την 1η/3/2016 αντί της 29/2/2016.

Αθήνα, 25/02/2016

2ήμερη προσκυνηματική εκδρομή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών διοργανώνει 2ήμερη προσκυνηματική εκδρομή στην Αρκαδία και την Αργολίδα, το Σαββατοκύριακο 27/28-02-2016. Το πρόγραμμα της εκδρομής έχει ως ακολούθως:

1η ημέρα Σάββατο (27-02-2016) και ώρα 08:00 αναχώρηση από την Ομόνοια ( Γ. Σεπτεμβρίου και Σατωβριάνδρου) για το σπήλαιο Καψιά. Το σπήλαιο αυτό βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 1,5 χιλιόμετρο από το χωριό Κάψια. Οι ειδικοί το έχουν κατατάξει ανάμεσα στα 10 πιο αξιόλογα σπήλαια της Ελληνικής επικράτειας.

Στη συνέχεια αναχωρούμε για την Γυναικεία Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου όπου θα πραγματοποιηθεί προσκύνημα. Μετά το προσκύνημα θα επισκεφθούμε τα πανέμορφα ορεινά χωριά Βυτίνα και Δημητσάνα με κατάληξη στην Τρίπολη. Τακτοποίηση στο Ξενοδοχείο ARKADIA HOTEL δείπνο διανυκτέρευση.

2η ημέρα Κυριακή 28-02-2016: Μετά το πρωινό θα επισκεφτούμε μια πανέμορφη περιοχή της Αγίας Θεοδώρας Βάστα όπου θα θαυμάσουμε το αξιόλογο φαινόμενο των δένδρων που φύτρωσαν προ ετών και μεγαλώνουν στη στέγη του μικρού Ι. Ναού της Αγίας Θεοδώρας.

Ακολούθως θα μεταβούμε και θα προσκυνήσουμε στην Ι. Μ. Μαλεβής. Η Μονή είναι χτισμένη στην περιοχή του Πάρνωνα, κοντά στην κορυφή του Μαλιβού από όπου πήρε και την ονομασία Μαλεβή και είναι αφιερωμένη στην Παναγία. Μετά το προσκύνημα αναχωρούμε για το Ναύπλιο πρωτεύουσα του Νομού Αργολίδας. Ελεύθερος χρόνος για γεύμα , καφέ και περιήγηση της πόλεως.

Το απόγευμα αναχωρούμε για την Αθήνα με απαραίτητες στάσεις. Άφιξη στην Ομόνοια το βράδυ της ίδιας ημέρας.

Τιμή συμμετοχής 90€ το άτομο.

Περιλαμβάνονται:

1)  διανυκτέρευση σε δίκλινα δωμάτια του ξενοδοχείου ARKADIA HOTEL

2) ένα (1) γεύμα και ένα (1) πρωινό στο ίδιο ξενοδοχείο

3) μετακινήσεις με πολυτελές κλιματιζόμενο Λεωφορείο

4) φιλοδώρημα οδηγού

 

Αρμόδιος διοργάνωσης:

Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Τηλ: 210-5228035 , 210-2917827

Κινητό: 6944710484

 

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Πλ. Κολοκοτρώνη 5-2-2016

klokotr

Πραγματοποιήθηκε την 5-2-2016 η συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Κολοκοτρώνη  μπροστά απο την παλαιά Βουλή.  Η συμμετοχή των Συνδικαλιστικών οργανώσεων τόσο των εν ενεργεία Αστυνομικών, πυροσβεστών και λιμενικών, όσο και των αποστράτων ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Συμμετείχαν οι Σύνδεσμοι  αποστράτων απο την Αργολίδα, Αγρίνιο, Λακωνία, Μεσσηνία, Αρκαδία, Ηλεία, Αχαία,  Ιωάννινα, Καρδίτσα, Τρίκαλα, Σέρρες, Ηρακλείου Κρήτης, Θεσσαλονίκης, Αθήνας, Ηλιουπολης, Νοτιοανατολικής Αττικής Γλυφάδας. Στους συγκεντρωμένους μίλησαν οι : Πρόεδρος της ΠΟΑΣΑ υποστράτηγος ε.α. Χριστακοπουλος Ευάγγελος, οι κ.ΣΑΙΤΑΚΗΣ Δ του Λ.Σ., ο  κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ του Πυροσβεστικού Σώματος, ο κ.ΤΣΑΤΟΥΛΗΣ του Λ.Σ., ο κ.ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ του Π.Σ., ο κ. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ των Ε.Δ., ο Πρόεδρος τς Ε.Α.Α.Σ. Υποστράτηγος ε.α. ΔΑΝΙΑΣ. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πορεία στη  Βουλή όπου επεδόθη ψήφισμα.

Παιδικές Εξοχές Ελληνικής Αστυνομίας

Κατασκηνώσεις Ελληνικής Αστυνομίας (1)

Κατά την ερχόμενη θερινή περίοδο 2016, θα λειτουργήσουν οι Παιδικές Εξοχές της Ελληνικής Αστυνομίας στον Άγιο Ανδρέα – Νέας Μάκρης του Δήμου Μαραθώνος Αττικής, στις οποίες θα φιλοξενηθούν παιδιά από όλη την Ελλάδα, του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας, (αστυνομικού και πολιτικού, εν ενεργεία & εν αποστρατεία, συνοριακών φυλάκων & ειδικών φρουρών), σε (3) τρεις κατασκηνωτικές περιόδους, διάρκειας δέκα πέντε (15) ημερών αρχομένης από 24-6-2016. Περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ… ΔΙΑΤΑΓΗ κ. ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ

Κράτηση ΝΙΜΤΣ 3% πλέον του κανονικού

Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού ανακοινώνει στους μερισματούχους του, τα παρακάτω:

Κατόπιν ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν στη βάση δεδομένων των μερισματούχων του, παρατηρήθηκε η ύπαρξη μερίδων στις οποίες δεν είχαν υλοποιηθεί οι περιοδικές κρατήσεις από την ημερομηνία έναρξης καταβολής του Μερίσματος (ΝΙΜΤΣ, ΕΑΑΣ).

Στην προσπάθεια του Ταμείου για εκκαθάριση των παραπάνω περιπτώσεων, δημιουργήθηκε εκ παραδρομής, κατά τη 2η περίοδο 2016 (πληρωμή μερίσματος Φεβρουαρίου), συστημικό σφάλμα, με αποτέλεσμα την παρακράτηση ποσού που αφορά στην κράτηση ΝΙΜΤΣ 3% πλέον του κανονικού.

Κατόπιν των παραπάνω, σας ενημερώνουμε ότι το Ταμείο θα προβεί στην άμεση τακτοποίηση του εν λόγω θέματος με την επιστροφή των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών στην επόμενη πληρωμή μερίσματος. mts.army.gr/el/news/dieykriniseis-epi-toy-merismatos-fev-2016

Εγκαίνια Περιφερειακού Ιατρείου Ελληνικής Αστυνομίας

ΚΛΑΔΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Στις εγκαταστάσεις του  Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. στην οδό Βερανζέρου 48 στον Aʼ όροφο λειτουργεί το νέο Περιφερειακό Ιατρείο της Ελληνικής Αστυνομίας, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή από 08.30 έως 12.30 ώρας, το οποίο ιδρύθηκε με απόφαση του κ. Αρχηγού και θα στελεχώνεται με Αξιωματικό ιατρό και το οποίο θα εξυπηρετεί τους σε ενέργεια Αστυνομικούς, Πολιτικούς Υπαλλήλους, τους Απόστρατους και Συνταξιούχους Πολιτικούς Υπαλλήλους καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους. Σήμερα 10-1-2016 τελέστηκαν με κάθε επισημότητα τα εγκαίνια του ιατρείου και έγινε ο αγιασμός. Παρέστησαν εκ μέρους του αρχηγείου ο Επιτελάρχης Αντιστράτηγος ΚΑΤΡΙΑΔΑΚΗΣ Εμμανουήλ, o Διευθυντής της Διεύθυνσης Υγειονομικού Υποστράτηγος ΜΑΛΕΒΙΤΗΣ Ηλίας, ο Διευθυντής του κλάδου Οικονομικοτεχνικών και Ανθρώπινου Δυναμικού Υποστράτηγος ΔΗΜΟΥ Δημήτριος, ο πρόεδρος του ΤΕΑΠΑΣΑ Ταξίαρχος ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Βασίλειος, ο πρώην πρόεδρος Ταξίαρχος ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΣ Αναστάσιος, ο πρόεδρος της Π.Ο.Α.Σ.Α. Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος, ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς, εκ μέρους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ο Ταμίας  Αστυν.Υποδ/ντής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος και ο Ειδικός Γραμματέας Αστυνόμος Α ε.α. ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης, ο  πρόεδρος της  Πανελλήνιου Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών της τ. Αστυνομίας Πόλεων Αντιστράτηγος ε.α. ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ Ηλίας, ο πρόεδρος του Συλλόγου Συνταξιούχων Αστυνομικών τ. Αστυνομίας Πόλεων Αγ. Αθανάσιος  κ. ΚΟΣΜΙΔΗΣ Ζήσης καθώς πολλοί συνάδελφοι και  απόστρατοι αστυνομικοί με τις οικογένειές τους.

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ- ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ / ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ  ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΚΑΙ ΤΟΥ Σ.Α.Α.ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΙΣ 30-1-16

Η ετήσια κοινή εκδήλωση για την Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης  Πίτας – Συνεστίαση/ χοροεσπερίδα, της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και του Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών, έχει προγραμματισθεί για την 30 Ιανουαρίου 2016, ημέρα Σάββατο και ώρα 20.00 και θα λάβει χώρα, όπως και πέρυσι, στον ιστορικό χώρο των πρώην παραγωγικών Σχολών της ΕΛ.ΑΣ. και  έδρα του Πολιτιστικού μας Κέντρου, στην οδό Μεσογείων 96  και  ειδικότερα στην αίθουσα του πρώην εστιατορίου της Σ.Α.Χ. Η πρωτοφανής συμμετοχή σας  στην περυσινή αντίστοιχη εκδήλωση αποτελεί το καλύτερο εχέγγυο για ανάλογη επιτυχία και φέτος.  Σας περιμένουμε  ΟΛΟΥΣ.  Να σφίξουμε τα χέρια, να θυμηθούμε τα παλιά…. Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

ΤΙΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ : 20€ ΤΟ ΑΤΟΜΟ  με πλούσιο μενού και για τους πλέον «απαιτητικούς» και ζωντανή μουσική. Στην τιμή περιλαμβάνονται: Ποτό υποδοχής, είδη σαλάτας, πλατώ τυριών, ορεκτικά, πλήρες μενού, ποικιλία γλυκών και φρούτων, αναψυκτικά, νερό, και ποτά (εμφιαλωμένα κρασιά και μπύρες).

ΟΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ θα διατίθενται από τα Γραφεία της ΠΟΑΑΣΑ και του Σ.Α.Α. Αθηνών  (Μενάνδρου  54- 5 ος  όροφος Τηλ.: 210-5249884, 210-5228035).

Η είσοδος θα πραγματοποιηθεί από τη λεωφόρο Μεσογείων. Υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων για δωρεάν  parking αυτοκινήτων –δικύκλων, εντός του χώρου των Σχολών.

 Σας προσκαλούμε  να λαμπρύνετε με την παρουσία σας την  ωραία μας εκδήλωση.

 

Ημερομηνίες καταβολής μερίσματος ΜΤΣ

Το ΜΤΣ ενημερώνει τους μερισματούχους του ότι το μέρισμα του έτους 2016 θα καταβάλλεται στις ημερομηνίες που φαίνονται παρακάτω:

Στις 5-1-2016 ημέρα Τρίτη, του μηνός Ιανουαρίου.

Στις 28-1-2016 ημέρα Πέμπτη, του μηνός Φεβρουαρίου.

Στις 26-2-2016 ημέρα Παρασκευή, του μηνός Μαρτίου.

Στις 30-3-2016 ημέρα Τετάρτη, του μηνός Απριλίου.

Στις 27-4-2016 ημέρα Τετάρτη, του μηνός Μαΐου.

Στις 30-5-2016 ημέρα Δευτέρα, του μηνός Ιουνίου.

Στις 29-6-2016 ημέρα Τετάρτη, του μηνός Ιουλίου.

Στις 28-7-2016 ημέρα Πέμπτη, του μηνός Αυγούστου.

Στις 30-8-2016 ημέρα Τρίτη, του μηνός Σεπτεμβρίου.

Στις 29-9-2016 ημέρα Πέμπτη, του μηνός Οκτωβρίου.

Στις 27-10-2016 ημέρα Πέμπτη, του μηνός Νοεμβρίου.

Στις 29-11-2016 ημέρα Τρίτη, του μηνός Δεκεμβρίου.

Εναρξη λειτουργίας ιατρείου στο ΤΕΑΠΑΣΑ

τεαπασα

Σύμφωνα με ανάρτηση του ΤΕΑΠΑΣΑ, γνωρίζεται ότι από τις  2 Δεκεμβρίου 2015 λειτουργεί Ιατρείο στις εγκαταστάσεις του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολούμενων στα Σώματα Ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ) στην Αθήνα, οδό Βερανζέρου 48, στον  α’  όροφο. Τηλέφωνο επικοινωνίας 210-5276981.

Το Ιατρείο λειτουργεί τρεις (3) ημέρες την εβδομάδα, ήτοι κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και ώρες 08:00-13:00.

71η Επέτειος της Μάχης των Αθηνών

MAKRYG

Την Κυριακή (06/12/2015) και ώρα 10:30 στον Ιερό Ναό Αγ. Γεωργίου Μακρυγιάννη τελέστηκε μνημόσυνο για τους ηρωικούς πεσόντες στη Μάχη των Αθηνών.

Παρέστη μεγάλος αριθμός πιστών στον Ιερό Ναό και στον προαύλιο χώρο αυτού. Μετά την Θεία λειτουργία ακολούθησε επιμνημόσυνος δέηση και η κεντρική ομιλία από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Υποστράτηγο ε.α. κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ Σπυρίδωνα.

Χαιρετισμό απεύθυνε και ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Υποστράτηγος ε.α. κ. ΔΑΝΙΑΣ Ευάγγελος. Στη συνέχεια έγινε προσκλητήριο των ηρωικώς πεσόντων στην μάχη των Αθηνών, κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

η 71η επέτειος της Μάχης των Αθηνών

 

 

makr3Εορτασμός της 71ης επετείου της Μάχης των Αθηνών

Σας ενημερώσουμε ότι ο Σύνδεσμος Αθηνών με απόφαση του Δ.Σ. αποφάσισε, επ’ ευκαιρία της 71ης Επετείου της Μάχης των Αθηνών:

1.    Την 6η Δεκεμβρίου 2015 ημέρα Κυριακή και από ώρα 08.30 έως 10.30, θα τελέσει  επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, στην Μάχη των Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 1944.

2.    Το μνημόσυνο θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης πρώην Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση θα ακολουθήσει ομιλία, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων .

3.    Στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί μόνο μέλη των Ενώσεων και Συνδέσμων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

4.    Δεν προσκλήθηκαν πολιτικά Κόμματα.

5.    Η προσέλευση του κοινού θα είναι ελεύθερη.

Ακολουθεί το πρόγραμμα:

 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 

ΚΤΙΡΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Της 71ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ

ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

•           09:30   Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και

κοινού

 

•           10:00   Επιμνημόσυνη δέηση

•           10:30   Ομιλία

•           11:00   Προσκλητήριο νεκρών

•           11:10   Κατάθεση στεφάνων

•           11:20   Τήρηση ενός λεπτού σιγής

•           Εθνικός Ύμνος – Πέρας Εκδηλώσεως

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. Σπυρίδων Ασημακόπουλος

Και

Τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

Σας προσκαλούν

Να παραστείτε στο ετήσιο μνημόσυνο

υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων,

υπέρ πίστεως και πατρίδος,

στην Μάχη των Αθηνών,

τον Δεκέμβριο του 1944.

Το μνημόσυνο θα τελεσθεί, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη,

Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 09:30 σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση, θα ακολουθήσει η κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο

 

 

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας 20 Νοεμβρίου 2015

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας  στην πλατεία Κλαυθμώνος, την 20-Νοεμβρίου-2015 και ώρα 15:00.

grothia

Τα μέλη του Συντονιστικού Συμβουλίου Ενόπλων Δυνάμεων και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξ-κών  Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΑΣΑ), αποφάσισαν ομόφωνα, την κλιμάκωση του αγώνα και την ομόθυμη  συμμετοχή μας σε  πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελεχών των ΕΔ και ΣΑ, την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015  και ώρα 15:00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, για να εκφράσουν με τον πλέον έντονο και ηχηρό τρόπο ότι:

 1.Κανένα μνημόνιο δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για την ιδιαίτερα δυσμενή μεταχείριση που επιφυλάχθηκε στα στελέχη μας, με τις δυσανάλογα, σε  σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων περικοπές, με ρυθμίσεις αντισυνταγματικών νόμων (Ν.4093/2012) που αποτελούν την επιτομή της απαξίωσης και ευθείας  προσβολής κατά του κύρους και της αξιοπρέπειάς τους, με την  κατάταξή  των αποστράτων  στις τελευταίες βαθμίδες των συνταξιοδοτικών παροχών.

2. Είναι επικίνδυνη και μεθοδευμένη η επιδεικτική αγνόηση της πραγματικότητας, ότι οι στρατιωτικοί και τα στελέχη των  Σ.Α. είναι η χαμηλότερα, με τεράστια διαφορά, αμειβόμενοι, έναντι όλων των άλλων των κατηγοριών των ειδικών μισθολογίων, ότι είναι αυτοί που μάχονται στην πρώτη γραμμή και δίνουν το αίμα τους  για να προασπίσουν την εθνική άμυνα, τη νομιμότητα και το κράτος δικαίου.

3. Είναι άδικη και αντίθετη σε κάθε έννοια δικαίου η  ΔΙΠΛΗ ΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, που «επιφυλάχθηκε» μόνο  για τους αποστράτους, με το  Ν.4093/2012, ήτοι μία λόγω μείωσης του βασικού μισθού του Ανθλγού και μείωσης των συντελεστών των βαθμών (εναρμόνιση με τις αποδοχές των εν ενεργεία), με αναδρομικό χαρακτήρα και μία που αφορά όλους τους συνταξιούχους με  περικοπές 5,10,15 έως 20%, κλιμακωτά, ανάλογα με τις αποδοχές ενός εκάστου).

4. Δημιουργεί έντονη ανησυχία η καθυστέρηση στην εφαρμογή των αποφάσεων  του Ελεγκτικού Συνεδρίου και  του Σ τ Ε (2192/13-6-14 απόφαση της Ολομελείας, με την οποία  ζήτησε την αναπροσαρμογή των μισθών των εν ενεργεία και ως επακόλουθο και των συνταξιοδοτικών πράξεων, στο ύψος της 31-07-2012), οι οποίες  δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας για την αντισυνταγματικότητα του Ν.4093/2012 και επιβάλλεται να εφαρμοσθούν άμεσα, στην ολότητά τους και όχι μερικώς, όπως έγινε με το Ν.4307/14.

5. Αν και  το Σ τ Ε με την  ως άνω απόφασή του (2192/2014),  έκρινε επίσης  ότι και οποιαδήποτε άλλη μελλοντική μείωση των συντάξεων των Αποστράτων  θα είναι αντισυνταγματική, εν τούτοις, αντίθετα με τις επιταγές της δικαιοσύνης  και τις προσδοκίες, που καλλιέργησε η παρούσα Κυβέρνηση, πριν «αλέκτωρ λαλήσει», νέες περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις επιβλήθηκαν με το τρίτο μνημόνιο (Ιούλιος του 2015), ήτοι: (1)με αύξηση της παρακράτησης, από 4% σε 6%( Άρθρ.1 παρ. 31 Ν. 4334/15), υπέρ του Κλάδου Υγείας, (2)με την εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, αναδρομικά από 1-1-15, που συνεπάγεται νέες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, (3) με  τις «ετερόκλητες» ενοποιήσεις Ταμείων και την αναδρομική ένταξη ενός υγιούς Ταμείου του ΤΕΑΠΑΣΑ  στον «καιάδα» του ΕΤΕΑ, με συνεπακόλουθες νέες άμεσες μειώσεις   και  (4) με  τις νέες μειώσεις στους Τομείς Πρόνοιας.

6. Ζητούμε τη   διατήρηση της αυτοτέλειας των επικουρικών συντάξεων και καλούμε  τους καθ΄ύλην αρμοδίους  να αναλογισθούν την κρατούσα κατάσταση στα Ταμεία μας, μετά το ολέθριο   PSI, την αλόγιστη ενσωμάτωση του ΤΕΑΠΑΣΑ  στο ΕΤΕΑ, για την οποία είμαστε κάθετα αντίθετοι,   καθώς και  άλλες ασύμφορες για τα Ταμεία πολιτικές και με αίσθηση επείγοντος  να θέσουν σε εφαρμογή σχέδιο εξυγίανσής τους.Ταυτόχρονα, προειδοποιούμε ότι δεν πρέπει να θιγούν τα υφιστάμενα ποσοστά αναπλήρωσης για τον καθορισμό των συντάξεών μας, καθώς και τα ηλικιακά κριτήρια, λόγω των ειδικών συνθηκών και ρυθμίσεων που διέπουν τα Σώματα Ασφαλείας, αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

7. Απαιτούμε άμεση αποκατάσταση των αδικιών με συγκεκριμένες ενέργειες  και όχι αόριστη υποσχεσιολογία, που παραπέμπει στις καλένδες και άμεση εφαρμογή των αποφάσεων της δικαιοσύνης. Προειδοποιούμε  όσους «απεργάζονται» και άλλα δυσμενή μέτρα, με νέες περικοπές, τη στιγμή που η απομείωση των συντάξεων ανήλθε στο 60%, ενώ αντίστοιχη είναι και η μείωση των επικουρικών, ότι θα μας  βρουν απέναντι, γιατί  έχει  εξαντληθεί κάθε όριο ανοχής και υπομονής.

 8. Διαδηλώνουμε, ταυτόχρονα, την αντίθεσή μας με  κάθε πολιτική που δεν συγκρούεται  με το λαϊκισμό, το πελατειακό σύστημα, τις συντεχνίες και τα κατεστημένα συμφέροντα. Που δεν κηρύσσει ανένδοτο αγώνα κατά  μεγαλύτερης ελληνικής παθογένειας της φοροδιαφυγής και κάθε μορφής διαφθοράς, αδιαφάνειας και παρασιτισμού. Που προστατεύει τους ισχυρούς εις βάρος των αδυνάτων, που διατηρεί ακόμα προνόμια και ασυλίες. Που εθνικοποιεί τις ζημιές και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη.

  9. Καταδικάζουμε  την «επιλεκτική» πολιτική που μετακυλίει όλα τα βάρη στους μισθωτούς  και συνταξιούχους, στα μεσαία και μικρά εισοδήματα, στους πλέον αδύναμους πολίτες, που υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της κρίσης, αφήνοντας στο απυρόβλητο άλλες κατηγορίες και κυρίως αυτούς που έχουν την πρωταρχική ευθύνη για τη δημιουργία της.

10. Δηλώνουμε  ότι το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, αποτελεί την κορωνίδα των προσπαθειών όλων  έναντι οιασδήποτε επιβουλής και ότι όλα τα στελέχη στην ενέργεια και αποστρατεία, με αρραγή και αδιαίρετη  ενότητα και ομοψυχία  δεν θα υποστείλουν  τη σημαία του αγώνα και  θα αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις, μέχρι η δικαιοσύνη να γίνει πράξη, γιατί πάνω από όλα θέλουν  την Πατρίδα  περήφανη μαζί με το λαό της.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ!

Το ΔΣ, καλεί όλους τους Συνδέσμους,  αλλά και τον κάθε συνάδελφο ξεχωριστά, να στηρίξουν ενεργά με όλες τους τις δυνάμεις τις συλλογικές μας προσπάθειες  και να συμμετάσχουν μαζικά στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας  στην πλατεία Κλαυθμώνος,  εκφράζοντας την οργή, αγανάκτηση και αντίστασή  τους, απέναντι στην κοροϊδία, στις απειλούμενες νέες περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις και τις απάνθρωπες πολιτικές  που  εφαρμόζονται, οι οποίες υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας και το μέλλον της Πατρίδας μας. Ας αναλογισθούμε όλοι το μέγεθος της ευθύνης μας!.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ. «Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ ».

 

Εκτακτη Γ.Σ. στο Α.Μ.Α. στη Γ.Α.Δ.Α.

Σας ενημερώνουμε ότι, ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών αποφάσισε  να πραγματοποιήσει έκτακτη  Γ.Σ. των μελών του, την Παρασκευή  13-11-2015 και ώρα 10.30 στο Αμφιθέατρο του Α.Μ.Α. στη Γ.Α.Δ.Α., προκειμένου ενημερώσει αυτά για  τις μέχρι σήμερα   συναντήσεις του με τους αρμόδιους Υπουργούς για θέματα  που μας απασχολούν, ήτοι  ( Ασφαλιστικό,  Συνταξιοδοτικό και  ΤΕΑΠΑΣΑ).

Eνας λαμπρός Αξιωματικός έφυγε….

wpid-papadopoulos-elas

Ο Αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Παπαδόπουλος,  κατέληξε σε ηλικία 59 ετών, την 1-11-2015,  έπειτα από ολιγόμηνη μάχη με καλπάζουσα μορφή της επάρατης νόσου, σε κλινική της πόλης της Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλευόταν.  Στην  ενέργεια σαν Αξιωματικός της ΕΛΑΣ  είχε υπηρετήσει σε νευραλγικές θέσεις της Αστυνομίας και είχε αποστρατευτεί στο βαθμό του Υποστρατήγου, ως  Επιθεωρητής Β. Ελλάδος. Στην υπηρεσιακή του πορεία, είχε διατελέσει Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Θεσσαλονίκης και Διευθυντής Ασφαλειας Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του θα τελεστεί την Τρίτη (03/11  και ώρα 11.00) στον Ι.Ν. της Αγίας Τριάδας στην Τούμπα Θεσσαλονίκης και θα ενταφιαστεί στα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου (περιοχή Θέρμης).

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΡΙΤΗ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

28is_okt_2013_medium-232x300

Ο Πρόεδρος και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, στα πλαίσια εορτασμού της «Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940» σας προσκαλούν στην πανηγυρική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Πολεμικό Μουσείο, την 27η Οκτωβρίου 2015, ημέρα Τρίτη και από ώρα 18:20

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΡΙΤΗ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015
  • 17.30-18.20: Προσέλευση Μελών και Κοινού.
  • 18.20-18.30: Προσέλευση Προσκεκλημένων και Επισήμων.
  • 18.30.-18.40: Χαιρετισμός Προέδρου Έ.Α.Α.Σ. Ύπ/γου ε.α κ. Ευαγγέλου Δανιά.
  • 18.40-19.00: Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα.
  • 19.00-19.30: Επετειακή Ομιλία από την Κυρία Έφη Πασχαλίδου, Διδάκτορα Ιστορίας στο Ε.Κ.Π.Α. με θέμα: 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, όψεις της πορείας από το μέτωπο στην απελευθέρωση.
  • 19.30-19.50: Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα.
  • 19.50-20.15: ‘Στρατιωτική Μουσική της Α.Σ.Δ.Υ.Σ.
  • 20.15-20.35: Απονομή Πλακετών
  • 20.35-20.40: Εθνικός Ύμνος. Πέρας Τελετής.

ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΑΠΟ Ε.Α.Α.Σ.

eaas_megalo_logo

Η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.)  βραβεύει τους  αριστούχους μαθητές της  Β’  & Γ΄ τάξεως Λυκείου που φοιτούν σε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία του εσωτερικού και με βάση βαθμολογίας  18,1 και άνω.

Το βραβείο ανέρχεται σε 320,00 ευρώ και περιλαμβάνουν επίσης και τα τέκνα των αποστράτων Αξ/κών ΕΛ.ΑΣ  (τ. Ελληνικής Χωροφυλακής) που είναι και μέλη της ΕΑΑΣ.

Περισσότερες πληροφορίες κάνετε κλικ εδώ—>  Xrhmatika Vraveia EAAS

Επετειακή εκδήλωση Ι.Μ.Σάμου, Ικαρίας & Κορσεών

Το Κέντρο Εκκλησιαστικών Ιστορικών και Πολιτισμικών Μελετών της Ιεράς Μητροπόλεως Σάμου-Ικαρίας με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 20ετούς Ποιμαντορίας του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Σάμου, Ικαρίας & Κορσεών κ.κ. Ευσεβίου  θα πραγματοποιήσει επετειακή εκδήλωση τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 19.00 στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου ROYAL OLYMPIC έναντι των στύλων του Ολυμπίου Διός. Στη διάρκεια της εκδήλωσης  θα παρουσιασθεί  και ο επετειακός τιμητικός τόμος ‘’ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ ΑΝΤΙΔΟΣΙΣ’’  που εξεδόθη από τον Σεβασμιότατο με αφορμή την 20χρονη Ποιμαντική του Διακονία στα ακριτικά νησιά του Αρχιπελάγους.

pistolis

Εισφορά υγειονομικής περίθαλψης που αφορά παρακράτηση 6%

Σύμφωνα με έγγραφο του ΤΕΑΠΑΣΑ γνωρίζεται ότι για το μήνα Οκτώβριο, η Εισφορά Υγειονομικής Περίθαλψης που αφορά παρακράτηση 6% επί του καταβαλλόμενου ποσού (άρθρο 1 παρ. 31 του Ν.4334/2015), για τους Μερισματούχους του Τομέα ΤΕΑΕΧ/ΤΕΑΠΑΣΑ λόγω τεχνικού προβλήματος στην Εφαρμογή Συντάξεων θα γίνει σε όσους γίνεται κράτηση για τον Ειδικό Λογαριασμό Αρωγής και κράτηση οφειλής προς τον Τομέα. Στους υπόλοιπους Μερισματούχους του ανωτέρω Τομέα η εν λόγω κράτηση θα γίνει με την πληρωμή του μηνός Νοεμβρίου μαζί με τις αναδρομικές κρατήσεις που προβλέπονται στην ανωτέρω σχετική.

 

 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΕΑΠΑΣΑ

 ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΣ Αναστάσιος

ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ

Καιρός να μετρήσουμε φίλους και εχθρούς

Συνάδελφοι,

Την Τρίτη 25/08/2015 συνεκλήθη το Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. με αφορμή και θέματα το ασφαλιστικό, το συνταξιοδοτικό και το διεκδικητικό πλαίσιο του κλάδου μας. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν, προκειμένου να καταβληθεί προσπάθεια αντιμετώπισης της εκ νέου επιχειρούμενης αρπαγής των κεκτημένων μας (όσα μας έχουν απομείνει) ήταν οι ακόλουθες:

α) Η Ομοσπονδία να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος προκειμένου να γίνει σαφές σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας ότι πλέον δεν πάει άλλο. Αρκετές οι ψεύτικες υποσχέσεις, οι πονηρές – ηθελημένες υποχωρήσεις και κυρίως η ανακολουθία λόγων και έργων των κυβερνώντων.

β) Δεν είμαστε δεδομένοι κανενός, αποτελούμε (μαζί με τους εν ενεργεία συναδέλφους μας) τους εγγυητές της Δημοκρατίας, της Κοινωνικής ειρήνης, συνοχής και αλληλεγγύης.

γ) Θα καταβληθεί προσπάθεια προσέγγισης – συνάντησης με όλους τους φορείς που ασχολούνται ή επιδρούν (δυστυχώς δυσμενώς) στην επίλυση των θεμάτων που μας απασχολούν.

δ) Εμμένουμε και καταθέσαμε αποδείξεις γι αυτό, στη θέση μας ότι το ΤΕΑΠΑΣΑ είναι βιώσιμο οικονομικά, ανήκει στους μετόχους του και δεν πρέπει να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας του προβληματικού ΕΤΕΑ που με ευθύνη των διαχρονικά κυβερνώντων έχει καταστεί μη βιώσιμο και «νεκροταφείο» της επικουρικής ασφάλισης των Ελλήνων συνταξιούχων.

ε) Δεν θα δεχθούμε οποιαδήποτε περικοπή των συντάξεων μας έμμεση ή άμεση, ως έγινε προσφάτως με την «πονηρή» αύξηση της εισφοράς υγείας στην κύρια και επικουρική μας σύνταξη, θα αντιδράσουμε δε δυναμικά και θα καταγγείλουμε τις υπαναχωρήσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, υπαναχωρήσεις που αγγίζουν τα όρια της συνειδητής δράσης σε βάρος μας.

στ) Ολοκληρώνοντας εκθέτουμε προς γνώσιν σας το συγκεντρωτικό ψήφισμά μας.

ΟΥΔΕΜΙΑ ΠΛΕΟΝ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΑΙΟΛΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

ΔΕΝ ΕΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΙΣΟΤΙΜΗ ΚΑΙ ΕΝΤΙΜΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΜΑΧΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

ΕΝΟΨΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΘΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΥΣ

 

Ο                                                                             Ο
Ειδ . Γραμματέας                                                         Πρόεδρος

         ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας        ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος
Αστ. Διευθυντής ε.α. ΕΛ.ΑΣ.           Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Aναρτούμε ως έχει το ενημερωτικό σημείωμα του Αντιστράτηγου ε.α κ. Σουπιώνη Νικολάου, που αφορά τις περικοπές των συντάξεων σύμφωνα με την υπ΄αριθ. 2287/2105 απόφαση του ΣτΕ,  για να λάβετε γνώση.

     ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠ’ ΑΡ. 2287/2015 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Αγαπητοί συνάδελφοι. Καλό και ευλογημένο καλοκαίρι.

Με την υπ’ αρ. 2287/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, στην οποία εισήλθε για συζήτηση ως ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος ως προς τη  συνταγματικότητα διατάξεων νόμων με τις οποίες προκλήθηκαν περικοπές στις συντάξεις, ύστερα από κατάθεση αγωγής ουσίας θιγομένου, ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών,   κρίθηκε με πλειοψηφία ότι, οι διατάξεις του άρθρου 6 ν. 4051/2012, με τις οποίες μειώθηκαν   σε ποσοστό 12% οι  κύριες συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 € , καθώς  και του άρθρου Πρώτου ν. 4093/2012 με τις οποίες μειώθηκαν εκ νέου σε ποσοστά από 5% έως και 20% οι από οποιαδήποτε πηγή και από οποιαδήποτε αιτία οι συντάξεις που υπερβαίνουν αθροιστικώς τα 1000 , ως και η κατάργηση των επιδομάτων  Χριστουγέννων,  Πάσχα και αδείας  αντίκεινται σε βασικές  συνταγματικές διατάξεις, όπως αυτές  των άρθρων :

  • 2 παρ. 1, σε συνδ. με  21 παρ 1,2,3, και 6  ( αρχή κοινωνικής πρόνοιας και σεβασμού και προστασίας  της αξίας του ανθρώπου),
  •  22 παρ.5,  4 παρ. 5  (προσβολή   αρχής της ισότητας, ως προς τη συμμετοχή στα δημόσια βάρη),
  •  22 παρ 5 (αρχή κοινωνικής ασφάλισης),
  • 25 παρ. 1 ( αρχή αναλογικότητας) και
  • 25 παρ. 5 ( αρχή κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης) και « ως εκ τούτου είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες».

Στην  ίδια απόφαση  προβλέπεται ότι, εφαρμογή της θα έχει ως χρόνο συμμόρφωσης από τη Διοίκηση για μεν τους έχοντας ασκήσει κατά των διατάξεων αυτών τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα  αναδρομικό χαρακτήρα, για δε τους λοιπούς  από τη δημοσίευση της εν λόγω απόφασης (10.6.2015).  Υπ’ όψη  ότι, για τη  διαφοροποίηση αυτή που στηρίχθηκε σημειωτέον σε νεοπαγή διάταξη νόμου, υπήρξε ισχυρά τεκμηριωμένη μειοψηφούσα άποψη ότι, αντίκειται στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών, καθόσον δεν είναι επιτρεπτή η διατύπωση με δικαστική απόφαση κανόνων γενικής εφαρμογής και τέτοιοι κανόνες θεσπίζονται μόνο από τα όργανα της νομοθετικής εξουσίας.

Όμως για την εν λόγω διαφοροποίηση του ΣτΕ,  θα επανέλθω σχετικά, καθόσον εκείνο που προέχει είναι η άμεση συμμόρφωση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους να συμμορφωθεί με την ως άνω απόφαση, με αφετηρία εν πρώτοις την 10.6.2015, ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης. Για τούτο :

v  H μεν  Π.Ο.Α.Α.Σ.Α, κοι οι λοιποί Σύνδεσμοι αποστράτων σε πρώτη φάση  να διαβιβάσουν άμεσα επιστολή τους στο Γ.Λ.Κ, για άμεση συμμόρφωση με την εν λόγω απόφαση και

v  Ο καθένας εξ’ ημών παράλληλα να υποβάλει παρόμοιο αίτημα στο Γ.Λ.Κ. για συμμόρφωσή του σύμφωνα με το Σύνταγμα και το νόμο με την  απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση στη διάθεσή σας

Νικόλαος Σουπιώνης Αντιστράτηγος ε.α.

Εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων

Aναρτούμε ως έχει το ενημερωτικό σημείωμα του Αντιστράτηγου ε.α κ. Σουπιώνη Νικολάου που αφορά την εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων άρθρου 11 Ν.3865/2010 για να λάβετε γνώση.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ

(Για Εισφορά Αλληλεγγύης  συνταξιούχων, ν. 3865/2010 , άρθρο 11)

Αγαπητοί Συνάδελφοι/ Κύριοι.

Το Ελεγκτικό  Συνέδριο  με   απόφασή του,  που  η δημοσίευσή της αναμένεται, φέρεται να  έκρινε ως  αντισυνταγματική  τη  διάταξη του άρθρου 11 του ν.3865/2010, όπως τροπ. με ν. 4002/2011., με την οποία θεσπίστηκε από 1.8.2010 Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (Ε.Α.Σ.) με παρακράτηση του  ανάλογου ποσοστού στις συντάξεις του Δημοσίου από 1400€ και άνω.

Σύμφωνα δε με τα όσα  έχουν περιέλθει  υπ’ όψη μας είτε μέσω των ΜΜΕ είτε μέσω άλλων πηγών, η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου περιλαμβάνει μία αμφίβολης συνταγματικότητας  διάταξη, σύμφωνα με την οποία, η  διεκδίκηση της  επιστροφής των παρακρατηθέντων από το 2010 ποσών από τις συντάξεις για την εν λόγω αιτία, θα αναγνωρίζεται  μόνο σε εκείνους που έχουν ήδη ασκήσει τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα στο Ελ. Σ.. Επιφυλασσόμαστε να εκφράσουμε ολοκληρωμένη άποψη μόλις πάρουμε στα χέρια μας την εν λόγω απόφαση.

Με την παραπάνω επιφύλαξη, θέλουμε να σας ενημερώσουμε   ότι,  ως προς το χρονικό διάστημα στο οποίο μπορεί να ανατρέξει η  διεκδίκηση της επιστροφής των παρακρατήσεων , εφαρμογή  έχουν οι διατάξεις των άρθρων 140 επ. του ν. 4270/2014, οι οποίες προβλέπουν βραχύχρονη παραγραφή  συγκριτικά με τις αντίστοιχες  γενικές διατάξεις του  Α.Κ. που ορίζουν τα της παραγραφής των αξιώσεων.

Ειδικότερα, κατά μία νομική άποψη, επιτρέπεται  η διεκδίκηση της επιστροφής των αχρεωστήτως παρακρατηθέντων ποσών για  Εισφορά Αλληλεγγύης έως και των τριών προηγούμενων ετών από σήμερα, ενώ κατά άλλη νομική άποψη, μόνο των δύο προηγούμενων ετών από σήμερα.

Όσον αφορά στο οικονομικό σκέλος, το χρηματικό ποσό επιβάρυνσης  που θα προκύψει για έκαστο συνταξιούχο από την άσκηση της εν λόγω απαίτησης θα εξαρτηθεί από  τον αριθμό των ενδιαφερόμενων.   Κατά συνέπεια κάθε ενδιαφερόμενος  θα πρέπει να μας ενημερώνει άμεσα ότι επιθυμεί σχετικά.

Με νεότερο δε σημείωμά μας  θα σας γνωρίσουμε  το κόστος καθώς και τα απαραίτητα έγγραφα  που θα οφείλετε να μας προσκομίσετε.

Αθήνα,      16      Ιουλίου 2015

Με εκτίμηση

Δημήτριος Δημητρίου                             Νικόλαος Σουπιώνης

Δικηγόρος – Διαμεσολαβητής              Αντιστράτηγος ε.α.

τηλ. 210 – 8230334                           τηλ.   6930962144

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

          Αισθάνομαι την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας και να σας συγχαρώ από καρδιάς διότι με νηφαλιότητα, σοβαρότητα, υπευθυνότητα και προτάσεις συμβάλλατε στην επιτυχία του 16ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της Ομοσπονδίας μας.

Ήταν ένα συνέδριο που θα μείνει στην ιστορία σαν συνέδριο ενότητας, συμμετοχής, συναδελφικότητας και αγώνα προκειμένου όλοι μαζί να αντιμετωπίσουμε τα κοινά προβλήματα μας και να μεταβούμε στην νέα εποχή.

Η Ομοσπονδία μετεξελίσσεται αφού στο Συνέδριο συνδυάστηκαν αρμονικά οι σκέψεις και οι ιδέες των ανθρώπων που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία της καθώς και οι διαμορφωθείσες συνθήκες της σύγχρονης εποχής όπως η ορμή η αγωνιστικότητα και το σφρίγος των συναδέλφων που την εκφράζουν.

Ως πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. παραμένω εγγυητής της συνέχισης των αρχών της Ομοσπονδίας μας και πρώτος μεταξύ ίσων στις διεκδικήσεις της, προκειμένου αυτές να υλοποιηθούν.

Σας Ευχαριστώ

ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος

Υποστράτηγος ε.α.

Πρόεδρος Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΕΦΑΠΑΞ ΣΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΤΕΑΠΑΣΑ

ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΕΦΑΠΑΞ ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΤΕΑΠΑΣΑ

Νομικό Συμβούλιο του Κράτους

Παραθέτουμε απόσπασμα της σχετικής απόφασης υπ’ αριθ. 389/24-12-2014 Γνωμοδότησης της Β΄ Τακτικής Ολομέλειας του ΝΣΚ., η οποία έγινε δεκτή από τον Αναπλ. Υπουργό (κ. Πανούση) του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (περισσότερα στο www.poaasa.gr) :

« Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτουν τα εξής:

 α) Οι μέτοχοι των Τομέων Πρόνοιας Αστυνομικών και Πρόνοιας Υπαλλήλων Αστυνομίας Πόλεων, είναι δυνατό, μετά την αρχική υποχρεωτική αποχώρησή τους από το Σώμα, να επιτύχουν την επαναφορά τους σε αυτό με διοικητική αποκατάσταση, που επέρχεται (μετά από μάλλον ικανό χρονικό διάστημα) είτε με νόμο είτε με δικαστική απόφαση είτε και με διοικητική πράξη. Η ως άνω διοικητική αποκατάσταση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την επαναφορά τους στην ενεργό υπηρεσία, μπορεί όμως οι ανωτέρω διοικητικά αποκαθιστάμενοι να μην επανέρχονται σε αυτήν. Σε κάθε περίπτωση όμως (δηλ. είτε επανέρχονταν στην Υπηρεσία είτε όχι) σύμφωνα με τις αρχικές καταστατικές διατάξεις των αντίστοιχων Τομέων, οι ούτω αποκαθιστάμενοι ελάμβαναν συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα αναλόγου των επιπλέον ετών υπηρεσίας για τα οποία αποκαταστάθηκαν διοικητικά, αρκεί να έλαβαν για τον εκτός υπηρεσίας χρόνο αποδοχές ενεργείας επί των οποίων έγιναν και οι υπέρ του Ταμείου νόμιμες κρατήσεις.

 β) Ο νομοθέτης, στο πλαίσιο δημοσιονομικής περιστολής των πάσης φύσεως δαπανών, ηθέλησε, για τους μετόχους εκείνους που δεν επανέρχονται μετά τη διοικητική τους αποκατάσταση στην ενεργό υπηρεσία, να μην δικαιούνται συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος. Με το μεταβατικού χαρακτήρα τελευταίο εδάφιο της επίμαχης διατάξεως όρισε ότι οι, κατά την ανωτέρω ημερομηνία, «εκκρεμείς υποθέσεις για διοικητική αποκατάσταση» κρίνονται κατά τα οριζόμενα στη διάταξη αυτή. Το εδάφιο επομένως αυτό, τέθηκε προκειμένου να περιορίσει τις δυσμενείς συνέπειες στους ασφαλισμένους εκείνους, οι οποίοι, κατά την ημερομηνία ισχύος του νόμου, δεν είχαν ακόμη επιτύχει τη διοικητική τους αποκατάσταση, αλλά και να επιλύσει το ζήτημα της έκτασης της εφαρμογής της ερμηνευομένης διατάξεως, ενόψει των πολλών εκκρεμών αιτήσεων ασφαλισμένων τόσο στη Διοίκηση όσο και στο Ταμείο, που υποβλήθηκαν σε διάφορα χρονικά σημεία (Γνωμ. 110/2013 πλειοψ.).

 γ) Συνεπώς κατά την γραμματική ερμηνεία της ανωτέρω διάταξης (της παρ. Γ 2α του άρθρου 138 του Ν. 4052/2012), η διακοπή καταβολής συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος αφορά τους διοικητικά αποκαθιστάμενους μετόχους μετά την 20-2-2012, δηλαδή όσους αποκατασταθούν διοικητικά μετά την ανωτέρω ημερομηνία και όχι τους ήδη διοικητικά αποκατασταθέντες πριν την ισχύ του νόμου αυτού . Περαιτέρω και δεδομένου ότι με εν λόγω διάταξη δεν συναρτάται η χορήγηση ή μη του συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος με τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης στο Ταμείο, παρέπεται ότι οι ανωτέρω, δηλαδή οι διοικητικά αποκατασταθέντες πριν την ισχύ του ανωτέρω νόμου (20.2.2012) δικαιούνται συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος, ακόμα και στην περίπτωση υποβολής της σχετικής αιτήσεως στο ΤΕΑΠΑΣΑ , μετά την ισχύ του ανωτέρω νόμου.

 IV. Σύμφωνα με προεκτεθείσες σκέψεις, το Δ΄ Τμήμα ΝΣΚ γνωμοδοτεί ομόφωνα ότι στο τεθέν ερώτημα προσήκει θετική απάντηση, ότι δηλαδή δικαιούνται συμπληρωματικό εφάπαξ οι ασφαλισμένοι του ΤΕΑΠΑΣΑ, οι οποίοι αποκαταστάθηκαν διοικητικά καθ’ οιονδήποτε τρόπο πριν την έναρξη ισχύος του ν.4052/2012, αλλά υπέβαλαν αίτηση για την καταβολή του μετά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού».

 Η Ομοσπονδία μας με έγγραφο της προς τον Κύριο Πρόεδρο του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. γνώρισε τα παρακάτω:

«Πριν να εκθέσουμε τα αιτήματα μας επιθυμούμε να σας συγχαρούμε για την προαγωγή σας και να σας ευχηθούμε ολόψυχα καλή επιτυχία στην αποστολή σας ως και ευόδωση των στόχων σας.

Κύριε Πρόεδρε, μετά και από τη συνάντηση μας, σας εκθέτουμε τα άμεσα προς υλοποίηση αιτήματα μας.

1) Οι απόστρατοι των Σ.Α. μετά από διαβουλεύσεις, αποφάσεις του τελευταίου Πανελληνίου Συνεδρίου τους, συνεχείς αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ως και με παραστάσεις, διαμαρτυρίες και πορείες έχουν κάνει γνωστό στη κυβέρνηση και στα κόμματα ότι επιθυμούν ένα βιώσιμο, ενιαίο, αυτοτελές και υπό την εποπτεία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

Ήμασταν και είμαστε αντίθετοι στο άρθρο 220 και στην υπαγωγή του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. στο Ε.Τ.Ε.Α. ή στη μετατροπή του σε Επαγγελματικό Ταμείο Ιδιωτικής Ασφάλισης.

Θεωρούμε ότι η Υγεία, η Πρόνοια και η Επικούριση είναι κοινωνικά αγαθά και πρέπει να παρέχονται από την Πολιτεία.

2) Κύριε Πρόεδρε, αρκετοί συνάδελφοι έχουν δικαιωθεί από τα Δικαστήρια και τους έχουν επιδικαστεί συμπληρωματικά εφάπαξ . Η απόφαση αυτή των δικαστηρίων έχει προσυπογραφηθεί και από τον αρμόδιο υπουργό. Επειδή πληροφορηθήκαμε ότι στο επικείμενο Διοικητικό Συμβούλιό σας θα συζητηθεί το εν λόγω θέμα, επιθυμούμε όπως τύχει της άμεσης επίλυσής του προκειμένου και οι συνάδελφοι να ικανοποιηθούν και η νομιμότητα να αποκατασταθεί.

3) Πολλοί δικαιωθέντες, διοικητικά, συνάδελφοι καλούνται να επιστρέψουν ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα» μερίσματα τα οποία έλαβαν κατά το χρονικό διάστημα της, με διοικητική απόφαση, επαναφοράς τους στην ενεργό υπηρεσία. Τα ποσά αυτά αγγίζουν σε πολλές περιπτώσεις τις 2.000 – 2.500 ?. Έλαβαν λοιπόν από το ταμείο σας έγγραφα στα οποία καλούνται να αποπληρώσουν το ανωτέρω ποσό ή εφάπαξ ή με τη καταβολή ολόκληρου του μηνιαίου μερίσματος τους και μέχρι της οριστικής αποπληρωμής αυτού. Σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης θεωρούμε ότι αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο διότι θα κληθούν για 24 περίπου μήνες ένας έκαστος εξ’ αυτών να μην παίρνει καθόλου μέρισμα.

Κατόπιν τούτου επιθυμούμε όπως η ανωτέρω οικονομική υποχρέωση των αποστράτων έναντι του Ε.Τ.Ε.Χ. να αποπληρωθεί είτε με την υπαγωγή του συνολικού ποσού στη ρύθμιση του Νόμου «περί 100 δόσεων» είτε δια της κράτησης του 50% του μηνιαίου μερίσματος και μέχρι της οριστικής και πλήρους αποπληρωμής αυτού.

Πάντα στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε συνδρομή, πληροφορία ή στήριξη.»

Αντισυνταγματική η εισφορά αλληλεγγύης

Με ισχυρή πλειοψηφία (25 – 9) κρίθηκε οριστικά αντισυνταγματική από την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου η εισφορά αλληλεγγύης των συνταξιούχων του δημόσιου τομέα. Ωστόσο, οι δικαστές του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου, λόγω της δυσχερούς δημοσιονομικής κατάστασης, δεν έδωσαν αναδρομική ισχύ στην απόφασή τους παρά μόνο για όσους συνταξιούχους προσέφυγαν.

 Ειδικότερα, ως προς το σκέλος της απόφασης που αφορά στην αναδρομικότητα, με οριακή πλειοψηφία, 15-12, αποφασίστηκε ότι αναδρομικά δεν θα καταβληθούν στο σύνολο των συνταξιούχων, αλλά μόνο σε όσους έχουν προσφύγει. Η ισχύς της απόφασης ξεκινά από τη δημοσίευσή της, που αναμένεται να γίνει τους προσεχείς μήνες, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι δεν περιλαμβάνει τους εν ενεργεία δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους και τους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα.

 Η πλειοψηφία στην απόφαση περί αναδρομικότητας ήταν οριακή, καθώς απουσίαζαν δικαιολογημένα από την τελική διάσκεψη επτά δικαστές. Καταλυτική για την απόφαση περί αναδρομικότητας ήταν η παρούσα δημοσιονομική συγκυρία καθώς, αν τελικώς οι δικαστές αποφάσιζαν καθολική αναδρομική ισχύ, τότε εκτιμάται ότι αυτό θα δημιουργούσε σημαντικό κενό στον προϋπολογισμό. Στο Ελεγκτικό Συνέδριο κατά της συνταγματικότητας της εισφοράς αλληλεγγύης είχαν προσφύγει συνταξιούχοι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί αλλά και συνταξιούχοι όλων των σωμάτων (Στρατού, Ναυτικού, Αεροπορίας, Πυροσβεστικής κ.λπ.).

 Η απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου κρίνεται ως εξαιρετικά σημαντική, καθώς, όπως εξηγούν νομικοί στην «Κ», προβλέπεται να προκαλέσει μπαράζ προσφυγών και από συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα και από εν ενεργεία υπαλλήλους σε Αρειο Πάγο και ΣτΕ. Τα δύο ανώτατα δικαστήρια της χώρας θα κληθούν, σε αυτή την περίπτωση, να αποφασίσουν εκ νέου επί του θέματος, και εφόσον οδηγηθούν σε διαφορετική κρίση από αυτήν του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τότε το θέμα θα κριθεί αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Αγαπητοί Συνάδελφοι ακολουθείστε την προτροπή μας για υποβολή εφέσεων, όπως σας έχουμε ενημερώσει και σε προηγούμενο τεύχος μας για κάθε εκκρεμότητα οικονομική καθ’ όσον μετά την παρέλευση των νομίμων προθεσμιών δεν υπάρχει δυνατότητα διεκδίκησης.

Παράταση ένταξης του επικουρικού στο ΕΤΕΑ

Παρατείνεται η ένταξη του επικουρικού των Σωμάτων Ασφαλείας στο ΕΤΑΑ

Παρατείνεται έως τις 31 Οκτωβρίου η ένταξη του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας (Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.) στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (Ε.Τ.Ε.Α.).

Την κυβερνητική απόφαση για παράταση της προθεσμίας, ανακοίνωσαν στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), κατά τη σημερινή τους συνάντηση, ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Δημήτρης Στρατούλης και ο γενικός γραμματέας Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Ρωμανιάς.
Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση θα συνεχίσει το διάλογο με τις Ομοσπονδίες των ενστόλων, ώστε να προωθηθεί η κατάργηση αυτής της νομοθετικής ρύθμισης.

Σύμφωνα με το άρθρο 220 του νόμου 4281/2014 για τα ασφαλιστικά Ταμεία των αστυνομικών “από την 1.1.2015 οι τομείς του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. και το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Ιδρυμάτων Εμπορικού Ναυτικού (T.E.A.Π.Ι.Ε.Ν.) εντάσσονταν υποχρεωτικά στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (Ε.Τ.Ε.Α.)”.

Ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης δεσμεύτηκε επίσης, ότι θα προωθήσει άμεσα νομοθετική ρύθμιση για την κατάργηση του δείκτη βιωσιμότητας στις εφάπαξ παροχές των αστυνομικών, η οποία, εάν εφαρμοζόταν, θα οδηγούσε σε μειώσεις τους από 30% έως 80%.

 

Πηγή: Capital  18-6-2015

16ο Πανελλήνιο Συνέδριο Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Πρόγραμμα 16ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.στη Λάρισα 20 και 21 Ιουνίου 2015
Α΄    Σάββατο 20-6-2015

ΩΡΑ: Μέχρι 15.00     : Άφιξη Συνέδρων .
ΩΡΑ :16.30 έως 17.30: Ταυτοποίηση Συνέδρων – Αντιπροσώπων  προσκόμιση σχετικών εξουσιοδοτήσεων Συνδέσμων  εγγραφή για συζήτηση δεύτερης ημέρας Συνεδρίου στην αίθουσα Συνεδριάσεων Ξενοδοχείου Διόνυσος .
ΩΡΑ : 17.30 – 18.30  : Συνεδρίαση των μελών του Συνεδρίου
ΩΡΑ : 17.35 : Έναρξη Συνεδριάσεως
•    Εισήγηση του Προέδρου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ανακοινώνει τα θέματα της Ημερησίας Διατάξεως του Συνεδρίου.
•    Εκθέτει τα πεπραγμένα του Δ.Σ.
•    Παρουσίαση Ισολογισμού – απολογισμού της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.
•    Ο Πρόεδρος της Εξελεγκτικής Επιτροπής αναγιγνώσκει την έκθεση οικονομικού ελέγχου.
•    Τοποθετήσεις μελών . ( Εντός  ενός δεκαλέπτου).
•    Διεξάγεται συζήτηση, όπου απαιτείται και αν το θέμα είναι σοβαρό τίθεται σε ψηφοφορία.
•    Καλεί τα μέλη να εγκρίνουν συνολικά τα πεπραγμένα και να απαλλάξουν τα μέλη του Δ.Σ. και της Ε.Ε. από κάθε ευθύνη.
ΩΡΑ: 18.30 : Κλείσιμο της Συνεδρίασης από τον κ. Πρόεδρο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. .      Λήξη Συνεδριάσεως

ΩΡΑ  : 19.30 – 21.30:ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ

Υποδοχή των επισήμων προσκεκλημένων και τακτοποίηση στις θέσεις τους  σύμφωνα με τους κανόνες της εθιμοτυπίας..
ΩΡΑ :19.30 : Ανακοίνωση Προγράμματος των εργασιών
ΩΡΑ : 19.35 : Θα καλέσει  τον εκπρόσωπο της Εκκλησίας να ευλογήσει το Συνέδριο .
ΩΡΑ : 19.40 : Τήρηση ενός    λεπτού σιγή, στην μνήμη των συναδέλφων, οι οποίοι έπεσαν κατά την εκτέλεση της αποστολής τους ή έφυγαν από την ζωή με οποιαδήποτε αιτία.
ΩΡΑ : 19.43: Προσφώνηση Πρόεδρου Συνδέσμου Αποστράτων Λάρισας
ΩΡΑ : 19.45  : Χαιρετισμός Προέδρου Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.
ΩΡΑ :19.50  : ΟΜΙΛΙΑ
ΩΡΑ : 20.10  :Χαιρετισμοί Προσκεκλημένων
Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας,   καλεί με την σειρά, τους  εκπροσώπους των διαφόρων φορέων, που έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν, να απευθύνουν σύντομο χαιρετισμό ( όχι πλέον των 3΄λεπτών).
ΩΡΑ: 20.40 : Κήρυξη εργασιών Συνεδρίου από τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας
ΩΡΑ : 20.50 : Απονομή τιμητικών διακρίσεων
ΩΡΑ : 21.10 : Τέλος εκδηλώσεως – Δείπνο στη Θερινή Λέσχη Στρατιάς .

Β΄    Κυριακή  21-6-2015

ΩΡΑ : 08.30: Έναρξη  Συνεδρίασης  :
Ø     Ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α λαμβάνει τον λόγο  και καλεί σύμφωνα με το αρθρο 18 παρ 1 τη Γ.Σ.  με πρόταση του για  Πρόεδρο της Γ.Σ.
Ø    Καλείται ο Προέδρος της Γ.Σ. στο μικρόφωνο
Ø    Διαπίστωση απαρτίας (ο Πρόεδρος ακολουθεί το Πρόγραμμα των ομιλητών ( Βλέπε πρόγραμμα  )
Ø    Καλείται ο Πρόεδρος της επιτροπής σχεδιασμού του προτεινόμενου προς τροποποίηση του  Καταστατικού για παρουσίαση κατ’άρθρον του Σχεδίου προς ψήφιση και συζήτηση ( βλέπε αποσταλλέν Σχέδιο )
Ø    Τίθεται προς συζήτηση κατ’ άρθρον και ψήφιση η τροποποίηση του Καταστατικού της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.
v    Καλείται ο Πρόεδρος της ΠΟ.Α Α.Σ.Α.
v    Εφόσον ο χρόνος επαρκεί συνεχιστεί με συζήτηση τρεχουσών θεμάτων  κοινού ενδιαφέροντος
v    Διάλειμμα ( θα καθοριστεί από τη διαδικασία )
v    ΨΗΦΙΣΜΑ :
Καλούνται τα μέλη να εγκρίνουν Ψήφισμα  που περιλαμβάνει τα αιτήματα των αποστράτων που απαιτούν λύση από την Κυβέρνηση και άλλους αρμοδίους.
ΩΡΑ : 14.00: Λήξη   Συνεδρίασης  :
Ο Προέδρος της Γ.Σ. Κηρύσσει την λήξη του 16ου    Π.Σ
ΩΡΑ:  14.35:  ΓΕΥΜΑ  πεζή στη Στρατιωτική Λέσχη Λάρισας

 

H προσφορά του απερχόμενου Πρόεδρου του ΣτΕ κ. ΡΙΖΟΥ Σωτήριου

ριζοσ
Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου και του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου πραγματοποίηθηκε σήμερα η πανηγυρική συνεδρίαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας επί τη αποχωρήσει στις 30 Ιουνίου του προέδρου του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου Σωτήρη Ρίζου.
 Στο ήθος, το έργο, τη γνώση και την προσφορά του κ. Ρίζου στη διαμόρφωση της νομολογίας του δικαστηρίου αναφέρθηκαν σε σύντομες ομιλίες τους ο αρχαιότερος αντιπρόεδρος του ΣτΕ Νικόλαος Σακελλαρίου, η γενική επίτροπος Επικρατείας των Διοικητικών Δικαστηρίων Ελένη Διακομανώλη, ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Φίλιππος Σπυρόπουλος, ο καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στην Νομική Σχολή Αθηνών και τέως υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών Σπύρος Φλογαϊτης, ο σύμβουλος Επικρατείας και πρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ Ευθύμιος Αντωνόπουλος, η πρόεδρος της ¨Ένωσης Διοικητικών Δικαστών Ειρήνη Γιανναδάκη και ο πρόεδρος Ένωση Μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Πάρεδρος του ΝΣΚ Κωνσταντίνος Βαρδακαστάνης.Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ακόμη ο υπουργός Δικαιοσύνης Νικόλαος Παρασκευόπουλος, ο βουλευτής Επικρατείας και πρώην ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Θεόδωρος Φορτσάκης, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κουτρουμάνος, οι τέως πρόεδροι του ΣτΕ Γιώργος Παναγιωτόπουλος και Κωνσταντίνος Μενουδάκος, καθηγητές Πανεπιστημίων, δικηγόροι, κ.λπ.
 Ο Σωτήριος Αλ. Ρίζος γεννήθηκε στην Αθήνα το έτος 1948. Το 1966 εισήλθε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου απεφοίτησε το έτος 1971. Τα έτη 1971-1973 εξεπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία. Εν συνεχεία, κατόπιν επιτυχίας σε διαγωνισμό, τον Μάρτιο του 1975 διορίσθηκε Εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Τα έτη 1980 και 1981 πραγματοποίησε, με εκπαιδευτική άδεια, μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης (Γερμανία). Στο Πανεπιστήμιο αυτό καθώς και στο Ινστιτούτο Max-Planck για το Δημόσιο και το Διεθνές Δίκαιο, που εδρεύει στην ίδια πόλη, ασχολήθηκε κυρίως με το Συνταγματικό και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Μέχρι το έτος 1990 υπήρξε συνεργάτης του ως άνω Ινστιτούτου. Το έτος 2001 διέμεινε, με τρίμηνη εκπαιδευτική άδεια, στο Βερολίνο, όπου παρακολούθησε τις εργασίες του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου (Bundesverwaltungsgericht).
Το έτος 1981 προήχθη σε Πάρεδρο και το 1992 σε Σύμβουλο Επικρατείας. Ως Πάρεδρος υπηρέτησε στο Γ΄ Τμήμα του Δικαστηρίου, ως Σύμβουλος στο Ε΄ Τμήμα. Τον Ιούλιο του 2005 προήχθη σε Αντιπρόεδρο, υπηρέτησε δε στο Α΄ και Γ΄ Τμήμα του Δικαστηρίου. Την τελευταία τριετία υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δ΄ Τμήματος.
Εκτός από την πράξη του δικαίου ασχολείται συστηματικά και με την θεωρία του Δημοσίου Δικαίου.
Έχει δημοσιεύσει μελέτες στο πεδίο του Συνταγματικού Δικαίου και του Δικαίου του Περιβάλλοντος και της Πολεοδομίας.
Θλιβερές διαπιστώσεις προερχόμενες από δικαστική διαδρομή σαράντα ετών για τις παθογένειες της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως δομήθηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης προκαλώντας ουσιαστικά τη σημερινή γενικευμένη κρίση, περιέλαβε σε βαρυσήμαντη παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ο απερχόμενος πρόεδρος του δικαστηρίου, Σωτήρης Ρίζος.
«Τόσο η κρίση -τόνισε ο πρόεδρος του ΣτΕ- όσο και η αδυναμία τερματισμού της προκαλούνται από την κυριαρχία εσφαλμένων νοοτροπιών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό, παρά την κρίση, παραμένουν ακλόνητες. Ολες ή οι περισσότερες από αυτές είναι αντίθετες προς αυτές που επικρατούν σε δυτικά κράτη».
Κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Αρχιεπισκόπου και του υπουργού Δικαιοσύνης, ο κ. Ρίζος αποτιμώντας τη δικαστική εμπειρία δεκαετιών στο ΣτΕ προέβη σε ακτινογραφική αποτύπωση των παθογενειών της διοίκησης, της δικαιοσύνης και της πολιτικής. Ενδεικτικά, απαριθμώντας τις σημαντικότερες αιτίες υστέρησης της χώρας και των κρατικών της δομών ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «υπάρχει αναντιστοιχία δικαιωμάτων / υποχρεώσεων, έξαρση της ανομίας ως αποδεικτικού δημοκρατικότητας, άρνηση της συνέχειας στην κρατική δομή, άρνηση δημιουργίας αποτελεσματικής διοικήσεως, υποβιβασμός της ηθικής της εργασίας, με κορυφαία από όλες την ενδημούσα εσφαλμένη αντίληψη ότι η εξασθένηση της κρατικής εξουσίας οδηγεί σε μια υποτιθέμενη άνθηση των ατομικών δικαιωμάτων».
«Κανένα μέτρο οικονομικό, υποστήριξε ο κ. Ρίζος, καμία ανάπτυξη, καμία έξωθεν βοήθεια δεν πρόκειται να ανακόψει την καθοδική πορεία των πραγμάτων, αν μείνει άθικτος ο κόσμος των εσφαλμένων νοοτροπιών».
Σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου για να περιγράψει την κατάσταση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, έτσι όπως προκύπτει από την πολύχρονη δικαστική πορεία του ΣτΕ. «Από εδώ, είπε, τα τελευταία 40 χρόνια, πέρασαν τα πάντα. Σχεδόν το όλον της πολιτικής, οι διακυμάνσεις της, οι ανατάσεις, οι κατωφέρειες, οι αποτυχίες και οι επιτυχίες της». Για να συμπεράνει πως οι παθογένειες, οι βαριές υστερήσεις στο οικοδόμημα των θεσμών και της λειτουργίας της κρατικής μηχανής είναι τέτοιες, που η γενικευμένη κρίση ήταν αναπόφευκτη.
«Με θλίψη, τόνισε, παρακολουθήσαμε την έλλειψη συνέχειας σε όλα τα μεγάλα θέματα, την έλλειψη ικανότητας να κτίσουμε πάνω στο προηγούμενο οικοδόμημα, αντί να γκρεμίζουμε για να δημιουργήσουμε τελικά το ακατανόητο του Πύργου της ελληνικής Βαβέλ».
Με τα μελανότερα των χρωμάτων σκιαγράφησε και την κατάσταση της δημόσιας διοίκησης, αποτυπώνοντας τη σημερινή άκαμπτη και αντιπαραγωγική εικόνα της που δρα τελικώς σε βάρος της κοινωνίας και των πολιτών.
«Η εικόνα που αποκομίσαμε, είπε, από τους φακέλους των υποθέσεων και των δικών, είναι ότι η ελληνική διοίκηση οδηγήθηκε σε μια κατάσταση που αδυνατεί πλέον να υποστηρίξει τους σκοπούς του κράτους, δεδομένου ότι καθ’ οδόν, με τη συνέργεια της πολιτικής, οργανώθηκε με αρχές αυτοπροστασίας του προσωπικού της, κεκαλυμμένες με τον μανδύα της δημοκρατικής αρχής».
Με την παραδοχή ότι η δημόσια διοίκηση απέχει από τις αντίστοιχες των πολιτισμένων χωρών, έκλεισε την περιγραφή της αποκαρδιωτικής κατάστασης με το σχόλιο του μεγάλου Γερμανού Βίσμαρκ, που είχε σημειώσει: «Με κακούς νόμους και καλούς υπαλλήλους μπορεί να κυβερνάς. Με κακούς υπαλλήλους δεν ωφελούν σε τίποτα και οι άριστοι νόμοι».
Αναφέρθηκε εκτενώς στον ρόλο του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έχει μεταβληθεί, όπως είπε, τις τελευταίες δεκαετίες σε οιονεί συνταγματικό δικαστήριο λόγω των μεγάλων προβλημάτων στη νομοθετική παραγωγή και στη λειτουργία της διοίκησης και του πολιτικού συστήματος.
Δεν παρέλειψε να ασκήσει αυτοκριτική για την άκαμπτη στάση του δικαστηρίου σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας, σημειώνοντας πως τελευταία υπήρξε πρόοδος.
Τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του ΣτΕ παρακολούθησαν ανώτατοι δικαστές, καθηγητές πανεπιστημίου, και για το έργο και την προσφορά του απερχόμενου προέδρου μίλησαν οι καθηγητές Σπ. Φλογαΐτης και Φίλ. Σπυρόπουλος, ο αντιπρόεδρος του ΣτΕ Νικ. Σακελλαρίου και εκπρόσωποι των δικαστικών ενώσεων.
Ο Πρόεδρος του ΣτΕ ΡΙΖΟΣ Σωτήριος για τους απόστρατους που τον θυμόμαστε καθηγητή στις Σχολές Αξιωματικών  θα παραμένει γαι πάντα ένας μεγάλος Δάσκαλος και φίλος. Θα παραμείνει στην καρδιά μας για πάντα. Του ευχόμαστε  υγεία και δύναμη .

Το Πολιτιστικό Κέντρο της Αστυνομίας

pokea
Το Πολιτιστικό Κέντρο της Αστυνομίας παρουσίασε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Γιάννης Πανούσης
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Γιάννης Πανούσης παρουσίασε σήμερα, (11.6.2015) το Πολιτιστικό Κέντρο της Ελληνικής Αστυνομίας (ΠΟΚΕΑ) και ανακοίνωσε τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η εκδήλωση έγινε στην αίθουσα «Παύλος Μπακογιάννης» του Υπουργείου, παρουσία της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας, καθώς και συνδικαλιστικών φορέων και ενώσεων αποστράτων.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη χαρακτήρισε «ιστορική στιγμή», τόσο για την Αστυνομία, όσο και για τη Δημοκρατία τη λειτουργία του ΠΟ.ΚΕ.Α., που στόχο έχει την ανάδειξη και προβολή της ιστορίας και του έργου των Αστυνομικών Σωμάτων, την εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων για την ιστορία του αστυνομικού θεσμού, την ανάπτυξη συνεργασιών σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και την διοργάνωση συνεδρίων και άλλων εκδηλώσεων. Να σημειωθεί ότι η λειτουργία του ΠΟ.ΚΕ.Α. εκκρεμούσε από το 2008, οπότε και συστάθηκε με το Ν. 3688/2008, καθώς, μέχρι σήμερα, δεν είχαν αναληφθεί πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου.
Ο κ. Πανούσης, μιλώντας στην εκδήλωση, τόνισε μεταξύ άλλων: «Το Πολιτιστικό Κέντρο της Αστυνομίας αποτελεί ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο. Ελπίζω ότι πολύ γρήγορα θα βρούμε τα μέσα και τους ανθρώπους, που θα συνδράμουν ώστε να έχουμε το ταχύτερο δυνατόν την πλήρη λειτουργία των εγκαταστάσεων.
Παράλληλα, ανοίγουμε και το Ιστορικό Αρχείο της Αστυνομίας. Μία επιτροπή από ιστορικούς, καθηγητές, ειδικούς έχει ήδη έρθει σε επαφή με αρμόδια στελέχη της Αστυνομίας, για να γίνει η πρώτη καταγραφή και κατηγοριοποίηση ενός τεράστιου υλικού εκατομμυρίων σελίδων, που, ευτυχώς, διαφυλάχθηκε μέχρι σήμερα. Ελπίζω ότι πολύ σύντομα, με χρηματοδότηση που θα λάβουμε μέσω ΕΣΠΑ, με τη βοήθεια του ΚΕ.ΜΕ.Α. και τη συνδρομή άλλων φορέων, θα έχουμε τα πρώτα δείγματα, περίπου ένα εκατομμύριο σελίδων ιστορίας, που δεν αφορούν μόνο την Αστυνομία.
Μέσα από υλικό -σε ορισμένες περιπτώσεις και οπτικό- θα ξαναδούμε την ελληνική ιστορία. Θα την ξαναδούμε όμως στην πραγματική της διάσταση κι όχι όπως γράφεται στην Ελλάδα, δηλαδή με ιδεολογήματα και στερεότυπα της λογικής «οι καλοί και οι κακοί», «οι φίλοι και οι εχθροί». Θα την ξαναδούμε με ντοκουμέντα όμως, όχι με βάση την άποψη του καθενός.
Ιδίως σε αυτή τη δύσκολη φάση της προσπάθειας συμφιλίωσης της Ελληνικής Αστυνομίας με την κοινωνία και της κοινωνίας με την Αστυνομία, όπου η οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή υποβάθμιση του ρόλου, του θεσμού της Δημοκρατίας που είναι ή αστυνομία, είναι αδιανόητη, έχουμε ανάγκη από αλήθειες ».
Από την πλευρά του, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Δημήτριος Τσακνάκης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Να είστε σίγουροι ότι θα είμαι συμπαραστάτης στην ανάδειξη και προβολή της ιστορίας και του έργου των αστυνομικών σωμάτων, στην εκπλήρωση του σκοπού σας και σε κάθε συνεργασία σε Εθνικό και σε Διεθνές επίπεδο». Επίσης, ευχαρίστησε τους προκατόχους του για τις προσπάθειες που κατέβαλαν όλα αυτά τα χρόνια, βοηθώντας στην υλοποίηση του στόχου.
Στην εκδήλωση, ήταν παρόντες μεταξύ άλλων: ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης, κ. Δημήτρης Αναγνωστάκης, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, κ. Τάσος Μαυρόπουλος, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Τζανέτος Φιλιππάκος, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Δημήτριος Τσακνάκης, ο Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος, Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Μιχαιρίνας, ο Προϊστάμενος του Κλάδου Ασφάλειας, Υποστράτηγος Δημήτριος Γεωργατζής, ο Προϊστάμενος του Κλάδου Τάξης, Υποστράτηγος Χρήστος Δραγατάκης, ο Διευθυντής του ΚΕΜΕΑ, κ. Βασίλειος Γκρίζης, ο Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Αναπληρωτή Υπουργού, κ. Βασίλειος Μαστρογιάννης, εκπρόσωποι της ΠΟΑΞΑ, της ΠΟΑΣΥ, της ΠΟΑΑΣΑ, της Πανελλήνιας Ένωσης Απόστρατων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων, του Συνδέσμου Απόστρατων Αστυνομικών Αθηνών, του Συλλόγου Συνταξιούχων Αστυνομικών της τέως Αστυνομίας Πόλεων «Άγιος Αθανάσιος».
Η σύνθεση του Δ.Σ. του ΠΟ.ΚΕ.Α.:
Γρίβας Κωνσταντίνος, Διδάκτωρ Γεωπολιτικής, Πρόεδρος
Λούλος Κωνσταντίνος, Καθηγητής Διδάκτωρ Ιστορίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντιπρόεδρος
Αντιστράτηγος Τσουβάλας Κωνσταντίνος, Υπαρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας, μέλος
Αντιστράτηγος ε.α. Αναγνώστου Γρηγόριος, επίτιμος Υπαρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας, μέλος
Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας Ευσέβιος Πιστολής, μέλος

Υποκ/μα Στρατιωτικού φαρμακείου στο ΕΚΕΜΣ

Δημοσιεύτηκε η απόφαση του Υφυπουργού Εθνικής Αμύνης περί της ίδρυσης και λειτουργίας Υποκ/τος στρατιωτικού φαρμακείου στην Αθήνα εντός του ΕΚΕΜΣ. (ΦΕΚ 950/27-5-2015 τ.Β).

Εκλογή νέου Δ.Σ. στον Αγ.Νικόλαο Λασιθίου

lasithi

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΕΟΥ Δ.Σ.

Γίνεται γνωστό ότι τα μέλη του Δ.Σ. που εξελέγησαν από τις αρχαιρεσίες που διεξήχθησαν την 26/4/2015 στον Αγ Νικόλαο Λασιθίου, συγκροτήθηκαν σε σώμα την 7/5/2015 ως ακολούθως:

 Α΄Διοικητικό Συμβούλιο

1.ΚΡΟΥΣΑΝΙΩΤΑΚΗΣ Εμμανουήλ    Αστυν. Δ/ντής ε.α.   ΠΡΟΕΔΡΟΣ

2.ΒΟΛΥΡΑΚΗΣ Ηλίας                      Αρχιπύραρχος ε.α.   ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

3.ΚΟΝΤΟΠΑΥΛΑΚΟΣ Δημήτριος     Υπαστυν. Β΄ε.α.       ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

4.ΤΖΑΓΚΟΥΡΝΗΣ Ευάγγελος           Ανθ/μος ε.α.            ΤΑΜΙΑΣ

5.ΤΖΑΝΑΚΗΣ Εμμανουήλ                Ανθ/μος ε.α.            ΜΕΛΟΣ

 Β΄Εξελεγκτική Επιτροπή

1.ΜΑΛΛΙΩΤΑΚΗΣ Μιχαήλ        ΠΡΟΕΔΡΟΣ

2.ΑΛΕΞΗ Χρυσούλα                  ΜΕΛΟΣ

3.ΧΡΟΝΑΚΗΣ Ηλίας                 ΜΕΛΟΣ

 

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΜΑΝΟΛΗΣ. Γ. ΚΡΟΥΣΑΝΙΩΤΑΚΗΣ

ΑΣΤΥΝ. Δ/ΝΤΗΣ (Ε.Α.)

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ. Α. ΚΟΝΤΟΠΑΥΛΑΚΟΣ

ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ Β! (Ε.Α.)

 

Eορτασμός της Ημέρας Τιμής των Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας

Την 7η Ιουνίου 2015 και ώρα 10:30’, Κυριακή των Αγίων Πάντων, στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών της πρώην Σχολής Αξιωματικών (Μεσογείων 96)  θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση του εορτασμού της «Ημέρας Τιμής των Αποστράτων» της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ο εορτασμός περιλαμβάνει :

α. Θεία Λειτουργία μετά αρτοκλασίας στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Μεσογείων 96) και στη συνέχεια Δοξολογία Υπέρ Αποστράτων Αστυνομικών την 10:30′ ώρα.

β. Χαιρετισμό – Ανάγνωση Ημερησίας Διαταγής του κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.

γ. Χαιρετισμό Εκπροσώπων της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και της Π.Ε.Α.Α.Α.Π.

δ. Χαιρετισμό του κ. Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κα Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

ε. Οι προγραμματισμένες ομιλίες και η προσφορά αναψυκτικών – καφέ θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα του εστιατορίου της πρώην Σχολής Αξιωματικών.

Γιορτή της Αγίας Ειρήνης

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ  Η

 

                  ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

Αθήνα 20  Απριλίου  2015

 

 

Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου μας, έχει την τιμή να σας προσκαλέσει να παραστείτε στη γιορτή της Αγίας Ειρήνης, προστάτιδας του Συνδέσμου.

Η γιορτή θα γίνει στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο χώρο των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96), την Τρίτη   5η Μαΐου 2015 και ώρα 09.30΄ π. μ.

Θα τελεσθεί θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας και θα ακολουθήσει μικρή δεξίωση στο παρακείμενο Πνευματικό Κέντρο.

Μετά τιμής

Ο Γεν. Γραμματέας

         Οδυσσεύς ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ

Αντιστράτηγος ΕΛ. ΑΣ. ε.α.

Ο Πρόεδρος

      Σπυρίδων ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Υποστράτηγος ΕΛ. ΑΣ. ε.α.

 

 

 

 

Ενεργοποιήθηκε ο ηλεκτρονικός Φάκελος

«Ενεργοποιήθηκε» ο ηλεκτρονικός Φάκελος Ασφάλισης Υγείας για όλους τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ. Πλέον οι περισσότεροι από 9 εκατ. ασφαλισμένοι έχουν την δυνατότητα να  ενημερώνονται ηλεκτρονικά για όλες τις υπηρεσίες που έχουν λάβει και θα συνεχίσουν να λαμβάνουν από τις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ και τους συμβεβλημένους παρόχους.

Ο προσωπικός Φάκελος Ασφάλισης Υγείας περιέχει στοιχεία για το σύνολο των νοσηλειών, των υπηρεσιών υγείας, των υλικών, των νόσων και διαγνώσεων που υπάρχουν καταγεγραμμένες στο μηχανογραφικό σύστημα και αναφέρονται σχεδόν στο σύνολο των ασφαλισμένων της χώρας.

Πρόσβαση στον Φάκελο

  1. Πρόσβαση στον Φάκελο έχει κάθε ασφαλισμένος μέσω του site του ΕΟΠΥΥ:    http://www.eopyy.gov.gr
  2. Συγκεκριμένα, ο ασφαλισμένος έχει δυνατότητα να πραγματοποιήσει Εγγραφή με τα στοιχεία της Αστυνομικής Ταυτότητας ή του Διαβατηρίου στην υπηρεσία πιστοποίησης στοιχείων ασφάλισης στη διεύθυνση:https://apps.ika.gr/eApplicationInsPerson  (Εγγραφή Ασφαλισμένου).
  3. Στη συνέχεια εκτυπώνει ένα αποδεικτικό εγγραφής στο οποίο αναφέρεται ο μοναδικός κωδικός εγγραφής, για τον γιατρό και δεύτερο αποδεικτικό με τα προσωπικά στοιχεία της εγγραφής του,  για προσωπική χρήση.
  4. Έτσι, ο ασφαλισμένος, όταν για οποιοδήποτε λόγο πραγματοποιήσει επίσκεψη σε οποιοδήποτε γιατρό εγγεγραμμένο στον ΕΟΠΥΥ, με την Ταυτότητα ή το Διαβατήριο του και το αποδεικτικό εγγραφής του, θα ζητήσει την ενεργοποίηση των κωδικών του.

 Επίσκεψη σε γιατρό

  1. Με την πρώτη επίσκεψη σε γιατρό  εγγεγραμμένο  στις Ιατρικές Υπηρεσίες ΕΟΠΥΥ για Παροχές ΕΚΠΥ, ο ασφαλισμένος, με το αποδεικτικό εγγραφής του και την επίδειξη της Αστυνομικής Ταυτότητας ή του Διαβατηρίου, θα ζητήσει από τον γιατρό την ενεργοποίηση του προσωπικού του Φακέλου.
  2. Ο γιατρός, θα συνδέεται από το site του ΕΟΠΥΥ από επιλογή: Εφαρμογές στη διεύθυνση:https://apps.ika.gr/eVerifyInsPerson  (Εφαρμογές/Ιατρικές Υπηρεσίες/Ενεργοποίηση Χρήστη  Φακέλου  Ασφ.  Υγείας)  και  θα καταχωρεί τον μοναδικό κωδικό του αποδεικτικού εγγραφής,  προκειμένου να ενεργοποίηση την υπηρεσία. Ο μοναδικός κωδικός εγγραφής μετά την ενεργοποίηση του, ακυρώνεται.

 Διαχείριση Φακέλου:

  1. Μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω βημάτων ο ασφαλισμένος αποκτά δυνατότητα διαχείρισης του Φακέλου του με τους προσωπικούς κωδικούς που διαθέτει από την Εγγραφή του και συνδέεται από το  site  του ΕΟΠΥΥ στη διεύθυνση:https://apps.ika.gr/eHealthInsuranceRecordInsPerson  (Εμφάνιση ατομικών δεδομένων υγείας).
  2. ΠΡΟΣΟΧΗ : Σημειώνεται ότι στον Φάκελο Ασφάλισης Υγείας έχει δυνατότητα πρόσβασης  μόνον  ο ασφαλισμένος με τους κωδικούς που διαθέτει καθώς αφορά  προσωπικά του στοιχεία, τα οποία  έχει δυνατότητα να τα γνωστοποιήσει με προσωπική του ευθύνη.

Σύμφωνα με την διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, «στα πλαίσια της αναβάθμισης των υπηρεσιών που προσφέρει προς τους ασφαλισμένους και τους παρόχους υγείας από σήμερα διαθέτει τη δυνατότητα να ενημερώνονται ηλεκτρονικά οι ασφαλισμένοι για όλες τις υπηρεσίες που έχουν λάβει και θα συνεχίσουν να λαμβάνουν από τις Υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ και τους συμβεβλημένους παρόχους. Η πληροφορία έχει συγκεντρωθεί  ιστορικά  από τα στοιχεία που καταθέτουν οι πάροχοι και οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι, προκειμένου να  αποδοθούν αντίστοιχες παροχές σε εφαρμογή του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ)».

 

Η 189η επέτειος εξόδου Μεσολογγίου

koi-giortes-exodou-2015-10

Παρουσία του εκπροσώπου της Ελληνικής Κυβέρνησης αν. Υπουργού Κοινωνικής Ασφάλισης Δ. Στρατούλη, του προέδρου της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλη, πρεσβευτών και εκπροσώπων πρεσβειών, βουλευτών, του Ιερού Κλήρου, εκπροσώπων των Ενόπλων δυνάμεων και Σωμάτων ασφαλείας, της ακαδημαϊκής κοινότητας, δημάρχων καθώς και εκπροσώπων φορέων, ολοκληρώθηκε χθες  βράδυ στον Κήπο των Ηρώων, η τελετή στην μνήμη των Εξοδιτών.

Η πομπή ξεκίνησε από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και συνοδεύοντας την Ιερή Εικόνα, κατέληξε στον Τύμβο όπου εψάλλει επιμνημόσυνη δέηση. Ακολούθησαν καταθέσεις στεφάνων καθώς και η ομιλία του Δημάρχου Ι.Π. Μεσολογγίου Ν. Καραπάνου, ο οποίος αναφέρθηκε στα διαχρονικά μηνύματα  της Εξόδου των Ελεύθερων Πολιορκημένων, τα οποία 189 χρόνια μετά παραμένουν αναλλοίωτα και επίκαιρα.  «Η Ελευθερία μας δεν χωράει διαπραγμάτευση. Η   Ανεξαρτησία μας το ίδιο και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε κανένα πλαίσιο διαβούλευσης..» τόνισε ο Νίκος Καραπάνος, απευθυνόμενος κυρίως στην νέα γενιά την οποία και ονόμασε ως «Οι συνεχιστές της Ιστορίας και του πολιτισμού μας».    Μιλώντας για τους φιλέλληνες και την προσφορά τους στον αγώνα των Ελλήνων, είπε χαρακτηριστικά πως «..Αγκάλιασαν το Μεσολόγγι σαν την πατρίδα τους και ακόμη περισσότερο, δίνοντας  έτσι με το παράδειγμά τους το έναυσμα της αφύπνισης στους δικούς τους λαούς. Η Έξοδος, ως μοιραία αλλά κορυφαία κατάληξη ενός δραματικού γεγονότος, ένωσε στο παρελθόν τους λαούς της Ευρώπης. Έκτισε γέφυρες συνείδησης και αφύπνισης. Υπενθυμίζει διαχρονικά προς κάθε κατεύθυνση τους λόγους για τους οποίους εδώ η λέξη Θυσία εξέλαβε άλλη διάσταση, άλλη έννοια.  Η πόλη του Μεσολογγίου, διεκδικεί τον πολιτισμικό πρωταγωνιστικό ρόλο που της αξίζει στην Ευρώπη των λαών».

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Δήμαρχος Ι.Π. Μεσολογγίου, αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη της ενότητας και ομοψυχίας, ως μοναδική λύση και διέξοδο στους δύσκολους καιρούς που διανύει η χώρα και ο λαός μας.

 Αμέσως μετά την ομιλία του, ακολούθησε η συγκινησιακά φορτισμένη αναπαράσταση της ανατίναξης του δημογέροντα Χρήστου Καψάλη, ενώ η τελετή έκλεισε από την χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Ι.Π. Μεσολογγίου.

Η πομπή που συνόδευσε φέτος την Ιερή Εικόνα της Εξόδου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ξεπέρασε κάθε όριο προηγουμένων ετών, με σχολεία, συλλόγους και φορείς προερχόμενους σχεδόν από όλη την Ελλάδα. Παρόντες ήταν επίσης οι δήμαρχοι και εκπρόσωποι των Αδελφοποιημένων με το Μεσολόγγι Δήμων, ενώ μεγάλη ήταν επίσης η συμμετοχή 21 φιλαρμονικών.

Κυριακή 5 Απριλίου 2015 – 11.00 π.μ. Μετά την δοξολογία παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας θα γίνει εκκίνηση της πομπής από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος και μετάβαση στον Κήπο των Ηρώων.

koi-giortes-exodou-2015-1OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Περί της αγωγής στο Ελεγκτικό Συνέδριο

Αναρτάται  ως έχει η από 2-4-2015 επιστολή του Αντ/γου ε.α.  Σουπιώνη Νικολάου προς ενημέρωση.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Δεδομένου ότι, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το τελευταίο χρονικό διάστημα αποστέλλει στους απόστρατους πράξεις αναπροσαρμογής της σύνταξής τους με βάση τα νέα μισθολογικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν μετά την ψήφιση του ν. 4307/2014 , γνωρίζουμε ότι όσοι έχουν  ασκήσει  έφεση ή αγωγή κατά των διατάξεων του ν. 4093/2012, στο Ελεγκτικό Συνέδριο, δεν απαιτείται στην παρούσα χρονική στιγμή να προβούν  σε καμία άλλη νομική ενέργεια.

Για όσους άσκησαν έφεση το Μάρτιο του 2013 αναμένεται η δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας  του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπου αποφάνθηκε υπέρ της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του ν. 4093/2012, για τους μισθολογικούς συντελεστές  του προσωπικού των Σωμάτων Ασφαλείας.

Για όσους  ασκήθηκε το Δεκέμβριο – Ιανουάριο 2015 αγωγή στο Ελ. Σ, για την εν λόγω αιτία, καθόσον δεν είχαν ασκήσει προ διετίας έφεση, η ως άνω απόφαση, μετά τη δημοσίευσή της θα αποτελέσει και γι’ αυτούς   δεδικασμένο για την ικανοποίηση και του δικού τους αιτήματος.

Πέραν των αναφερόμενων, τα όποια δημοσιεύματα, για άμεση νομοθετική ρύθμιση από μέρους της Κυβέρνησης της αποκατάστασης των συντελεστών αποδοχών σε ολόκληρο, προ του ν. 4093/2012, καλοδεχούμενα είναι, παρ’ ότι υφίστανται σημαντικές οικονομικές δυσκολίες ως προς τούτο. Εκτός και εάν υποχρεωθεί να προβεί σ’ αυτό, κατόπιν συμμόρφωσής της, όπως εξάλλου ρητά έχει δεσμευθεί, με τις αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων που έχουν κρίνει τις σχετικές με τα ειδικά μισθολόγια διατάξεις του ν. 4093/2012 αντισυνταγματικές. Στην περίπτωση αυτή οι μη έχοντες ασκήσει έφεση ή αγωγή είναι σφόδρα πιθανόν να μην ικανοποιηθούν αναδρομικά, όχι μόνο εξ αιτίας των δύσκολων οικονομικών συγκυριών, αλλά και για λόγους παραγραφής, σύμφωνα με τις διατάξεις περί Δημόσιου Λογιστικού  και του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων ( άρθρα 60 και 61).

Για οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη ή ενέργεια που θα απαιτηθεί θα σας γνωρίσουμε σχετικά.

Αθήνα,  2      Απριλίου 2015

Με εκτίμηση

Δημήτριος Δημητρίου                             Νικόλαος Σουπιώνης

Δικηγόρος – Διαμεσολαβητής                   Αντιστράτηγος ε.α.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1984, με τον τίτλο «Σύνδεσμος Αποστράτων Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών Κεντρικής και Νοτίου Ελλάδος»

Όπως προκύπτει από τον τίτλο, οι εμπνευστές της ιδρύσεως του Συνδέσμου απευθύνονταν στους Αξιωματικούς και τους Ανθυπασπιστές της Χωροφυλακής, διότι μέχρι τότε Συνδέσμους είχαν ιδρύσει μόνο οι Οπλίτες. Το δε Καταστατικό της Ομοσπονδίας «ΠΟΣΑΣΑ», στην οποία υπάγονταν οι Σύνδεσμοι αυτοί, αναφερόταν μόνο σε Οπλίτες και όχι σε Αξιωματικούς.

Τα 28 ιδρυτικά μέλη του Συνδέσμου, συγκεντρώθηκαν στις 14 Νοεμβρίου 1983 στο Γραφείο του Δικηγόρου Αθηνών Βασιλείου Παπατσώρη και εξέλεξαν δωδεκαμελή Διοικούσα Επιτροπή, στην οποία ανατέθηκε η αποστολή να καταρτίσει Καταστατικό και να προωθήσει τις διαδικασίες συστάσεως του Συνδέσμου. Την Διοικούσα Επιτροπή συγκρότησαν οι κατωτέρω Απόστρατοι Αξιωματικοί της Χωροφυλακής:

1. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης,

2. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αριστομένης,

3. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Παναγιώτης,

4. ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΚΟΣ Παναγιώτης,

5. ΡΙΜΠΑΣ Κωνσταντίνος,

6. ΣΦΟΥΓΚΑΡΗΣ Ευθύμιος,

7. ΜΑΝΤΖΙΑΡΑΣ Γεώργιος,

8. ΣΦΑΛΑΓΚΑΚΟΣ Αντώνιος,

9. ΤΣΙΟΥΤΣΙΑΣ Ιωάννης,

10. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Λάμπρος,

11. ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος και

12. ΚΟΖΑΚΗΣ Μιλτιάδης.

Η Διοικούσα Επιτροπή συνήλθε την ίδια ημέρα και στον ίδιο χώρο και εξέλεξε ως Πρόεδρο τον Συνταγματάρχη ε.α. της Χωροφυλακής Παναγιώτη ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟ και Γεν. Γραμματέα τον Υπο-στ/γο ε.α. της Χωροφυλακής Γεώργιο ΠΑΠΑΤΣΩΡΗ.

 Το Καταστατικό του Συνδέσμου εγκρίθηκε με την υπ’ αριθ. 61/1984 απόφαση του πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Μετά την έγκριση του Καταστατικού η προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή συγκάλεσε Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου την 31-10-1984, η οποία εξέλεγξε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα ως κάτωθι:

Πρόεδρος: ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην, Υποστράτηγος της Χωροφυλακής ε.α.

Αντιπρόεδρος: Παναγιώτης Αδαμόπουλος, Συντ/ρχης Χωροφυλακής ε.α.

Γεν. Γραμματέας: Γεώργιος Παπατσώρης, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.

Ειδ. Γραμματέας: Ιωάννης Παπακωσταντίνου, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.

Ταμίας: Γεώργιος Μαντξιάρας, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

Βοηθός Ταμία: Τριαντάφυλλος Παναγόπουλος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

Έφοροι: Κων/νος Ριμπάς, Συντ/ρχης Χωροφυλακής ε.α.

Μέλη:   Κων/νος Ζαχαράκης, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.

Παναγιώτης Τσαγκάρης, Συνταγ/ρχης Χωρπφυλακής ε.α.

Αθανάσιος Τασιαδάμης, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

Φώτιος Βασιλακάκος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

 Ο Υποστράτηγος Φιλοποίμην ΤΕΡΖΗΣ διατέλεσε Πρόεδρος  του Συνδέσμου μέχρι το έτος 1991 και με την συμπαράσταση των εκλεκτών συνεργατών του έθεσε τις βάσεις για την εξέλιξη και την ανάπτυξη του. Απεχώρησε δε από την διοίκηση του Συνδέσμου με δική του πρωτοβουλία. Νέος Πρόεδρος εξελέγη στις 13-2-1991 ο Ταξίαρχος της Χωροφυλακής Αθανάσιος ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ, ο οποίος απεχώρησε το 1997, με δική του πρωτοβουλία. Στο διάστημα της προεδρίας του αντιμετωπίσθηκαν πολλά θέματα που αφορούσαν τους αποστράτους. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν η αντίδραση στην απόπειρα αποβολής των δικαιούχων της Χωροφυλακής και της ΕΛ.ΑΣ. από το Μ.Τ.Σ. Επί των ημερών του κυκλοφόρησε η Εφημερίδα του Συνδέσμου «ΦΩΝΗ Αποστράτων και Φίλων Χωροφυλακής». Την επιμέλεια της συντάξεως και εκδόσεως της εφημερίδος ανέλαβε ο Υποστράτηγος της Ελληνικής Αστυνομίας κ. Θεόδωρος Κορμπίλας. Ετέθη το θέμα της ενοποιήσεως όλων των Συνδέσμων και Ενώσεων και ερρίφθη η ιδέα για την αγορά Γραφείων του Συνδέσμου. Παράλληλα, προκειμένου να συμπεριληφθούν στο Σύνδεσμο και οι αποστρατευόμενοι από την ΕΛ.ΑΣ. έγινε τροποποίηση του Καταστατικού με αναπροσαρμογή του τίτλου σε «Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών Χωροφυλακής – Ελληνικής Αστυνομίας». Το 1997 εξελέγη πρόεδρος του Συνδέσμου ο Ταξίαρχος ε.α. της Χωροφυλακής Νικόλαος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ. Στην περίοδο της θητείας του κ. Νικολάου ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ επήλθαν ριζικές μεταβολές στη δομή και τις δραστηριότητες του Συνδέσμου και επιτεύχθηκαν οι εξής ση μαντικοί στόχοι. Πρώτον αγοράσθηκαν τα Γραφεία του Συνδέσμου στην οδό Μενάνδρου 54 (5ος όροφος) τα οποία προορίζονταν για την συστέγαση του Συνδέσμου και της υπό ίδρυση Ομοσπονδίας. Τα Γραφεία εξοπλίσθηκαν με όλα τα αναγκαία έπιπλα και μέσα και ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες τόσο του Συνδέσμου, όσο και της Ομοσπονδίας.

Δεύτερον, μετά από πολλές και επίπονες προσπάθειες και διαπραγματεύσεις, εξασφαλίσθηκε η συναίνεση του απαραιτήτου αριθμού Συνδέσμων, για την ίδρυση της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας.

Ο Σύνδεσμος όπως είναι φυσικό, ως ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας, αποτελεί μέλος της από της ιδρύσεως της.

Το Διοικητικό Συμβούλιο, που έλαβε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις το αποτελούσαν οι κατωτέρω:

1. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος, Πρόεδρος

2. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γεώργιος, Αντιπρόεδρος

3. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος, Γενικός Γραμματέας

4. ΜΗΤΣΙΑΣ Παναγιώτης, Ταμίας

5. ΚΑΠΠΟΣ Ιωάννης, μέλος

6. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Μαρίνος, μέλος

7. ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος, μέλος

8. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Νικόλαος, μέλος

9. ΚΑΤΣΙΝΑΣ Κωνσταντίνος, μέλος

10. ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος, μέλος

11. ΦΛΕΤΟΥΡΗΣ Ιωάννης, μέλος.

Ο Νικόλαος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ, το 2001 αποχώρησε από την προεδρεία του Συνδέσμου, προ κειμένου να αφοσιωθεί στα καθήκοντα της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας, στην οποία είχε εκλεγεί, στην αρχή ως προσωρινός και εν συνεχεία αιρετός Πρόεδρος από το 1999.

Στις αρχαιρεσίες, που διεξήχθησαν τον ίδιο χρόνο πρόεδρος του Συνδέσμου εξελέγη ο Υποστ/γος ε.α. της ΕΛ.ΑΣ. κ. Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ο οποίος διατηρεί το αξίωμα του προέδρου μέχρι σήμερα και συνεχίζει με επιτυχία, τις δραστηριότητες του Συνδέσμου σε όλους τους τομείς.

Επί των ημερών του πραγματοποιήθηκε η αλλαγή της επωνυμίας του Συνδέσμου και προσαρμόσθηκε στα νέα δεδομένα. Έτσι σήμερα ο Σύνδεσμος έχει τον τίτλο: «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ».  Ο Σύνδεσμος Αθηνών είναι ο πολυπληθέστερος Σύνδεσμος της Ομοσπονδίας και απαριθμεί 2650 μέλη περίπου. Ο σημερινός Πρόεδρος τον Συνδέσμου Αθηνών κύριος Θεόφιλος Αθανασίου. Είναι προφανές ότι η ίδρυση του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών Κεντρικής και Νοτίου Ελλάδος, το έτος 1984, αποτέλεσε σταθμό στην ανάπτυξη του συνδικαλισμού των αστυνομικών. Όσα δε εν συνεχεία επιτεύχθηκαν και κατορθώθηκαν, έχουν ως σημείο αναφοράς τον Σύνδεσμο αυτόν, με όλες τις μεταβολές και τις βελτιώσεις, οι οποίες συντελέσθηκαν εν συνεχεία. Ο Σύνδεσμος αυτός χάρη στα άξια και ικανά πρόσωπα, που ασχολήθηκαν με τον συνδικαλισμό στα σώματα ασφαλείας, έδωσε σάρκα και οστά στα οράματα των αποστράτων, σε βαθμό που πολλοί δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν και να πιστέψουν.

Η Ομοσπονδία γεννήθηκε κατά βάση από αυτό το Σύνδεσμο, ο οποίος ακόμη και σήμερα συμμετέχει ενεργά και ενισχύει τις προσπάθειες της. Τα μέλη του Συνδέσμου Αθηνών, αξίζουν πολλών επαίνων, διότι χάρη στη δική τους στήριξη και συμβολή, οι εκάστοτε διοικήσεις του Συνδέσμου, μπόρεσαν να υλοποιήσουν τα σχέδια τους.

Ο Σύνδεσμος Αθηνών υπήρξε τροφοδότης και εμπνευστής και των άλλων, των περιφερειακών Συνδέσμων, μέχρι να ιδρυθεί η Ομοσπονδία.

Να σημειωθεί ότι, λόγω της ιδιομορφίας που δημιουργείται από την συνύπαρξη στον ίδιο χώρο του Συνδέσμου και της Ομοσπονδίας και κυρίως λόγω της στενής συνεργασίας, που υπάρχει μεταξύ των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των δύο οργάνων, τα οποία ανεξάρτητα με τη θέση που κατέχουν σήμερα, στην πλειοψηφία τους είναι τα ίδια εκείνα που δούλεψαν και δημιούργησαν όλα αυτά τα επιτεύγματα, είναι δυσχερής η αυτοτελής παρουσίαση των δημιουργικών δραστηριοτήτων, του Συνδέσμου. Όλοι συμμετέχουν σε όλα. Έτσι όπου υπάρχει δραστηριότητα της Ομοσπονδίας, ιδίως στην Αττική, εννοείται και η συμμετοχή του Συνδέσμου Αθηνών. Όλες οι πρωτοβουλίες της Ομοσπονδίας κατ αρχήν βασίζονται στη συμμετοχή και στήριξη του Συνδέσμου Αθηνών, χωρίς βέβαια κατά περίπτωση να παραβλέπεται και η συμμετοχή των λοιπών Συνδέσμων και Ενώσεων.

Ο Σύνδεσμος Αθηνών έχει φιλοξενήσει τα περισσότερα Πανελλήνια Συνέδρια της Ομοσπονδίας και συνέβαλε στην άρτια οργάνωση όλων.

Σήμερα το Δ.Σ. του Συνδέσμου απαρτίζεται από τους:

1.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλο, Πρόεδρο

2.ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟ Αθανάσιο,

3.Αντ/δρο ΖΕΠΠΟ Παναγιώτη, Γενικό Γραμματέα

4.ΠΑΝΤΑΖΕΛΟΥ Ιωάννα,

5.Ειδ. Γραμματέα ΓΕΩΡΓΙΛΕ Ηλία,

6.Ταμία ΑΛΜΠΑΝΗ Δημήτριο,

7.αναπλ. Ταμία ΧΩΛΙΔΗ Ιορδάνη,

8.Μέλος ΒΛΙΩΡΑ Χρήστο, Μέλος

9. ΤΣΑΚΑΛΗ Χρήστο, Μέλος

10.ΑΜΒΡΟΣΙΟ Γεώργιο Μέλος

11.ΜΑΝΤΖΙΑΒΑ Δημήτριο, Μέλος

Εξελεγκτική Επιτροπή

1.ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης

2.ΜΠΑΚΑΣ Αναστάσιος

3. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος

Μέλη του Δ.Σ. τον Σύνδεσμο Αθηνών, όταν πρόεδρος ανέλαβε ο κ. Κουτρουμπής. Από δεξιά: Κληρονόμος Γεώργιος, Αθανασίου Θεόφιλος, Μήτσιας Παν., Κουτρουμπής Νικόλαος, Ρέππας Βασίλειος, Σιαμπανόπουλος Αθαν., Σκλήκας Δημήτριος, Βαρδονλάκης Ευτύχιος και Χανζάρας Νικόλαος.

Τα σημερινά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών. Όρθιοι από αριστερά: Κοντογιάννης Γεώργιος, Ζέπος Παναγιώτης, Αθανασίου Θεόφιλος, Βλιώρας Χρήστος, Τσακάλης Χρήστος, (Στυλιαράς Κλεάνθης). Καθιστοί: Γεωργιλές Ηλίας, Μπάκας Αναστάσιος, Πανταζέλου Ιωάννα και Ρούμπας Ιωάννης.

 

Επιστολή προς κ. Αρχηγό ΕΛ.ΑΣ

 

Αθήνα, 2 Μαρτίου 2015

ΠΡΟΣ:

Τον Αρχηγό της  Ελληνικής Αστυνομίας Aντ-γο κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΣΑΚΝΑΚΗ

ΚΟΙΝ:  1.  Προϊστάμενο Επιτελείου ΕΛ.ΑΣ. Αντ-γο κ. ΚΩΝ-ΝΟ ΤΣΟΥΒΑΛΑ

          2. Τον Διευθυντή  του ΚΕ.ΜΕ.Α. Ταξίαρχο κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΓΚΡΙΖΗ

Αρ. Πρωτ: 309

 

ΘΕΜΑ: «Εκδήλωση Κοπής Πίτας 2015 – χοροεσπερίδας Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και     Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών».

Κύριε Αρχηγέ,

 Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξ-κών Σωμάτων  Ασφαλείας (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.) και ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών πραγματοποίησαν την  ετήσια   Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης  Πίτας – Συνεστίαση/ χοροεσπερίδα, στις 28 Φεβρουαρίου 2015, στον ιστορικό χώρο των πρώην παραγωγικών Σχολών της ΕΛ.ΑΣ., Μεσογείων 96, στην αίθουσα του εστιατορίου της πρώην Σχολής Αξιωματικών Χωροφυλακής.

Η δική σας παρουσία, του κ. Υπαρχηγού, του κ. Προϊσταμένου Επιτελείου, του κ. Επιθεωρητού Ν. Ελλάδος και άλλων ανωτάτων Αξ-κών,  καθώς και του κ. Δ-ντή και Υποδ-ντή  του ΚΕΜΕΑ, ελάμπρυναν την εκδήλωσή μας. Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας, γιατί  τόσο εσείς, όσο και το ΚΕΜΕΑ, από την πρώτη στιγμή περιβάλατε, με το αμέριστο ενδιαφέρον σας την πρωτοβουλία μας να αναθερμάνουμε το ενδιαφέρον, για το συγκεκριμένο χώρο, που είναι σημείο αναφοράς για όλους μας, γεγονός που  επιβεβαιώθηκε με τον πλέον ηχηρό τρόπο  από τη μαζική προσέλευση όλων Αποστράτων συναδέλφων, σε τέτοιο βαθμό που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Επιθυμούμε πολύ σύντομα  να υλοποιηθεί η ισχυρή δέσμευση του  κ. Αναπληρωτή Υπουργού Δημ. Τάξης και Προστασίας του Πολίτη που έγινε κατά τη διάρκεια  της εκδήλωσής μας και  αφορά  στην υλοποίηση του Ν. 3688/2008 για τη δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου της Ελληνικής Αστυνομίας. Σας διαβεβαιώνουμε ότι θα είμαστε πάντα αρωγοί για την επίτευξη αυτού του πάγιου και διαχρονικού στόχου, καθώς και ότι  θα παραμένουμε σταθερά  αλληλέγγυοι  στις πολύμοχθες προσπάθειες που καταβάλλει  όλο το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας για  τη διασφάλιση των οικουμενικών αγαθών της έννομης τάξης και της ειρηνικής συνύπαρξης των πολιτών.

Παράλληλα θέλουμε με την ευκαιρία αυτή  να μεταφέρετε τις ευχαριστίες μας σε όλο το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας που συμμετείχε ενεργά  και συνέβαλε αποφασιστικά στην επιτυχή  προετοιμασία και ολοκλήρωση της συγκεκριμένης εκδήλωσης.

           Ο                                                         Ο

Γεν. Γραμματέας                                            Πρόεδρος

 

Οδυσσεύς ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ         Ευάγγελος ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.                  Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α.

 

ΣτΕ. Καταδίκη του ΥΠΟΙΚ για τα αναδρομικά των στελεχών των ΕΔ

Το συνολικό ποσό των 200.000 ευρώ υποχρεούται το υπουργείο Οικονομικών να καταβάλλει ως κύρωση σε τέσσερις Ομοσπονδίες και Ενώσεις στρατιωτικών λόγω της μη συμμόρφωσης του προς τις τελεσίδικες και  αμετάκλητες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκριναν αντισυνταγματικές τις αναδρομικές περικοπές των αποδοχών των στρατιωτικών όλων των Σωμάτων.

Αυτό αποφάσισε σήμερα με τέσσερις αποφάσεις της η τριμελής Επιτροπή  Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπό τον πρόεδρο του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου Σωτήρη Ρίζο.

Εκτός του κ. Ρίζου τα άλλα δύο μέλη της Επιτροπής είναι οι σύμβουλοι Επικρατείας Ευθύμιος Αντωνόπουλος και Παναγιώτα Καρλή (η τελευταία είναι εισηγήτρια των υποθέσεων, ενώ μειοψήφησε σε όλες τις αποφάσεις).

Με την κάθε μια από τις τέσσερις αυτές αποφάσεις του ΣτΕ υποχρεώνεται το υπουργείο Οικονομικών  να καταβάλλει το ποσό των 50.000 ευρώ σε κάθε μια  από τις  τέσσερις Ομοσπονδίες, κ.λπ. των στρατιωτικών.

Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ περίπου ένα χρόνο πριν (Ιανουάριος 2014) έκρινε ομόφωνα (απόφαση 2192-2196/2014, κ.λπ.), ότι οι ανδρομικές από 1 Αυγούστου 2012 περικοπές των αποδοχών των στρατιωτικών είναι αντισυνταγματικές και υποχρέωσε την Κυβέρνηση να καταβάλει αναδρομικά τις διαφορές των αποδοχών τους και να επαναφέρει το μισθολόγιο στο παλαιό καθεστώς.

Οι συνδικαλιστικές Οργανώσεις των στρατιωτικών προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της μη συμμόρφωσης της Κυβέρνησης και ειδικά του υπουργείου Οικονομικών στις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Το περασμένο έτος η τριμελής Επιτροπή  Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν δέχθηκε τα κυβερνητικά επιχειρήματα, ότι θα αποτελούσε αντικείμενο  διαβουλεύσεων μεταξύ της Κυβέρνησης και της Τρόικας η αναδρομική αύξηση των αποδοχών των στρατιωτικών στο προς της 1ης Αυγούστου 2012 καθεστώς.

Έτσι οι σύμβουλοι Επικρατείας πέρσι έκριναν ότι οι κυβερνητικές  διαβουλεύσεις  δεν συνιστούν  νόμιμο εμπόδιο για την συμμόρφωση προς την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τους στρατιωτικούς, αλλά ούτε σημαίνει ότι δεν μπορούσε η Κυβέρνηση να δρομολογήσει τη διαδικασία της επιστροφής των αποδοχών και την αποκατάσταση του μισθολογίου τους.

Στην συνέχεια τέθηκε προθεσμία δύο μηνών στο υπουργείο Οικονομικών για να συμμορφωθεί προς τις αμετάκλητες απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για τους στρατιωτικούς.

Παρά ταύτα το υπουργείο Οικονομικών δεν συμμορφώθηκε απόλυτα προς τις επίμαχες αποφάσεις  της Ολομέλειας του ΣτΕ, αλλά με το νόμο 4307/2014 και σχετικές υπουργικές αποφάσεις πρόεβη σε μερική προσαρμογή ως προς τις αναδρομικές αυξήσεις σε βάθος χρόνου μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017.

Κατόπιν αυτών σήμερα η τριμελής Επιτροπή  Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας με τις υπ΄ αριθμ. 18 – 21/2015 αποφάσεις της επισημαίνει ότι με το νόμο 4307/2014 θεσπίζεται ιδιότυπο μισθολόγιο για τους ενστόλους.

Και αυτό γιατί αναπροσαρμοσμένες  αποδοχές είναι «μεν ανώτερες εκείνων που ελάμβανε το στρατιωτικό προσωπικό υπό την ισχύ του αντισυνταγματικού νόμου 4093/2012, κυμαίνονται όμως σε επίπεδα κατώτερα εκείνων που είχαν διαμορφωθεί πριν την 1 Αυγούστου 2012».

Κατά την άποψη της τριμελούς επιτροπής του ΣτΕ οι ρυθμίσεις αυτές «συνιστούν πλημμελή συμμόρφωση» προς τις περσινές αποφάσεις της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Αυτό επιβεβαιώνεται, μεταξύ των άλλων, από τον ίδιο το  νόμο 4093/2012 που «προβλέπει μερική, κατά το ήμισυ περίπου, καταβολή», ενώ  παράλληλα αυτό προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση του εν λόγω νόμου, αλλά και από την συζήτηση στην Βουλή.

Ακόμη, η διαδικασία ψήφισης του επίμαχου νόμου «άρχισε ικανό χρονικό διάστημα μετά την έναρξη της διαδικασίας  συμμόρφωσης (σ.σ.: του υπουργείου Οικονομικών)  ενώπιον του αρμόδιου Συμβουλίου τους ΣτΕ».

Τα γεγονότα αυτά, σημειώνει η επιτροπή, «επιτρέπουν και επιβάλλουν στον Συμβούλιο  να διαγνώσει την μη συμμόρφωση, χωρίς να είναι ανάγκη να  εξετάσει την συνταγματικότητα του νόμου 4307/2014».

Κατόπιν όλων αυτών το ΣτΕ έκρινε ότι «συντρέχει επομένων νόμιμος λόγος προσδιορισμού ενός χρηματικού ποσού που πρέπει να καταβληθεί» στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Έτσι, η τριμελής Επιτροπή, «συνεκτιμώντας τις εν γένει συνθήκες της μη συμμορφώσεως προσδιορίζει το ποσό της κυρώσεως  σε 50.000 ευρώ» για κάθε συνδικαλιστική οργάνωση που έχει προσφύγει στο ΣτΕ.

Παράλληλα, υπογραμμίζεται στις αποφάσεις ότι και μετά την επιβολή των χρηματικών κυρώσεων «παραμένει ακέραιη «η υποχρέωση της διοίκησης (σ.σ.: υπουργείο Οικονομικών) να συμμορφωθεί προς τις ακυρωτικές αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας».

Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει η Πανελλήνια  Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων, η Πανελλήνια  Ομοσπονδία   Αξιωματικών Αστυνομίας, η Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής και η Πανελλήνια  Ομοσπονδία  Ενώσεων Προσωπικού Λιμενικού Σώματος.

Αντίθετα, το ΣτΕ απέρριψε για τυπικούς λόγους, την αίτηση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ροδόπης και του Συνδέσμου Κίνησης Αξιωματικών Ξάνθης.

 

Χορηγίες της Τράπεζας Πειραιώς και Βοηθήματα των Κληροδοτημάτων «Γρυπάρη» και «Δαμιανοπούλου»

Ανακοινώνεται ότι, οι μετοχομερισματούχοι του Ταμείου μας (Στρατιωτικοί του Στρατού Ξηράς, ε.ε. και ε.α. και Αστυνομικοί της ΕΛ.ΑΣ που ανήκουν στην πρώην Χωροφυλακή, ε.ε. και ε.α.) και τα τέκνα τους μπορούν να δηλώσουν ενδιαφέρον, μέχρι 02 Ιουνίου 2015, για τη συμμετοχή τους στα παρακάτω προγράμματα:

1.  Χορηγίες «Τράπεζας Πειραιώς»

α. Βράβευση (με 550,00 €, έκαστος) δέκα μαθητών που αρίστευσαν (βαθμός άνω του 19) στην Γ’ τάξη Γυμνασίου (Δημόσιου ή Ιδιωτικού) κατά φθίνουσα κλίμακα, το έτος 2014 (Σχολικό έτος 2013 – 2014). Σύνολο 5.500,00 €.

β. Βράβευση (με 550,00 €, έκαστος) δέκα μαθητών που αρίστευσαν (βαθμός άνω του 19) στην Γ’ τάξη Λυκείου (Δημόσιου ή Ιδιωτικού) κατά φθίνουσα κλίμακα, το έτος 2014 (Σχολικό έτος 2013 – 2014). Σύνολο 5.500,00 €.

γ. Βράβευση (με 2.300,00 €, έκαστος) έξι σπουδαστών, τέκνα μετοχομερισματούχων που επρώτευσαν κατά την εισαγωγή τους στις Στρατιωτικές Σχολές (Σ.Σ.Ε., Σ.Α.Α.Σ., Σ.Α.Ν., Σ.Μ.Υ.) και στις Αστυνομικές Σχολές (Σχολή Αξκών, Σχολή Αστυφυλάκων) μετά από Πανελλαδικές εξετάσεις του έτους 2014 και βράβευση (με 1.000,00 €, έκαστος) για τους έξι δεύτερους αντίστοιχα. Σύνολο 19.800,00 €.

δ. Ενίσχυση (με 550,00 €, έκαστος) δέκα πέντε μερισματούχων, οι οποίοι χρήζουν οικονομικής βοήθειας, κατόπιν αξιολόγησης των αιτήσεών τους. Σύνολο 8.250,00 €.

ε. Ενίσχυση (με 1.000,00 €, έκαστη) δέκα οικογενειών μετοχομερισματούχων, που έχουν τέκνο με ειδικές ανάγκες, κατόπιν αξιολόγησης των αιτήσεών τους. Σύνολο 10.000,00 €.

στ. Ετήσια πρόσληψη, βάσει των υφισταμένων διαδικασιών, στον Όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς δύο αριστούχων Λυκείου (βαθμός άνω του 19) με επιλογή από το σύνολο των ενδιαφερομένων, ως υπαλλήλων του Ομίλου.

ζ. Ετήσια πρόσληψη, βάσει των υφισταμένων διαδικασιών, στον Όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς δύο αριστούχων Πανεπιστημίου (βαθμός άνω του 8 ½ ή ισοδύναμος), οικονομικής κατεύθυνσης, ημεδαπής ή αλλοδαπής (αναγνωρισμένου Πανεπιστημίου) με επιλογή από το σύνολο των ενδιαφερομένων, ως υπαλλήλων του Ομίλου.

2. Κληροδότημα Γρυπάρη (Aφορά μόνο το Στρατό Ξηράς)

α. Διάθεση χρηματικού ποσού, αναλόγως των ετησίων καθαρών εσόδων του Κληροδοτήματος, σε δέκα (10) τέκνα Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς ε.ε και ε.α, μετά από κλήρωση. Το μοναδικό κριτήριο είναι η λήψη Βοηθήματος Επαγγελματικής ή Οικογενειακής Αυτοτέλειας (ΒΟEΑ), λόγω συμπλήρωσης του 25ου έτους της ηλικίας τους, εντός του έτους 2014. Σημειώνεται ότι, τα πλήρη στοιχεία των δικαιούχων τέκνων θα προσκομισθούν από την Δνση Παροχών/Τμήμα Ειδικών Παροχών του ΜΤΣ (Δεν απαιτείται η υποβολή αίτησης).

β. Βράβευση, αναλόγως των ετησίων καθαρών εσόδων του Κληροδοτήματος, δέκα (10) μαθητών Γ΄ τάξης Δημοσίου Λυκείου Εσωτερικού, τέκνων Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς ε.ε και ε.α, που έχουν αποφοιτήσει το έτος 2014 (Σχολικό έτος 2013 – 2014) και έχουν συγκεντρώσει βαθμολογία από 19 και άνω, κατά φθίνουσα κλίμακα, μετά από κλήρωση.

3. Κληροδότημα «Μαριέττας Χήρας Δημητρίου Δαμιανόπουλου» (Aφορά μόνο το Στρατό Ξηράς)

Ενίσχυση αριθμού πασχόντων γερόντων, άνω των 75 ετών, αποστράτων Αξιωματικών ή Υπαξιωματικών του Στρατού Ξηράς, οι οποίοι θα αναδειχθούν μετά από επιλογή. Το ΔΣ/ΜΤΣ με απόφασή του οριστικοποιεί τον τελικό αριθμό των δικαιούχων, με βάση το δηλωθέν ετήσιο εισόδημα σε συνάρτηση τόσο του αριθμού των υποβληθεισών αιτήσεων των ενδιαφερομένων, όσο και του συνολικού καθαρού ποσού προς διανομή, το οποίο έχει εγγραφεί στον Προϋπολογισμό του εν λόγω Κληροδοτήματος. Σύμφωνα με την υπ’ αρίθμ. 1010240/2322/Α0011/19-7-2006 ΚΥΑ Υπουργείου Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας, η διανομή των καθαρών εσόδων του Κληροδοτήματος γίνεται ανά διετία. Η προηγούμενη διανομή έγινε εντός του έτους 2013.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΥΤΩΝ ΣΤΟ ΜΤΣ

4. Υπηρεσία υποβολής: MΤΣ (Δνση Περιουσίας).

5. Χρόνος υποβολής των απαιτούμενων δικαιολογητικών: Μέχρι τις 02 Ιουνίου 2015 (ημερομηνία αποστολής ταχυδρομείου ή ημερομηνία διαβιβαστικού Μονάδας – Υπηρεσίας).

ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ «ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΡΥΠΑΡΗ» (Aφορά μόνο το Στρατό Ξηράς)

6. Δικαιολογητικά για τη βράβευση των μαθητών Γ’ Τάξης Δημοσίου Λυκείου Εσωτερικού:

α. Αίτηση του τέκνου ή του μετοχομερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας ή κινητού.

β. Αντίγραφο του Απολυτηρίου Γ’ Τάξης Δημοσίου Λυκείου Εσωτερικού (Σχολικό Έτος 2013-2014).

ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ «ΜΑΡΙΕΤΤΑΣ ΧΗΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ» (Αφορά μόνο το Στρατό Ξηράς)

7. Δικαιολογητικά για την ενίσχυση όσων χρήζουν βοήθειας:

α. Αίτηση του μερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας ή κινητού, αριθμό φακέλου μερισματούχου ΜΤΣ, αιτία που αιτείται χρηματικής ενίσχυσης, κ.λ.π.

β. Φωτοαντίγραφο ταυτότητας (και των δύο πλευρών).

γ. Αντίγραφο των εντύπων Ε1 (Δήλωση Φορολογίας Εισοδήματος), Ε2 (Αναλυτική Κατάσταση για τα Μισθώματα Ακινήτων) και Ε9 (Δήλωση Στοιχείων Ακινήτων).

δ. Απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής ή πρόσφατη ιατρική βεβαίωση από Δημόσιο Νοσοκομείο, με την οποία να εξακριβώνεται – επιβεβαιώνεται η αρρώστια – νόσος από την οποία πάσχει ο εν δυνάμει δικαιούχος, το ποσοστό αναπηρίας του, κλπ και κάθε άλλο έγγραφο που θα συνεπικουρεί τα αναγραφόμενα στην αίτηση.

ΧΟΡΗΓΙΕΣ «ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ» (Αφορά τους Στρατιωτικούς του Στρατού Ξηράς, ε.ε. και ε.α. και Αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ που ανήκουν στην πρώην Χωροφυλακή, ε.ε. και ε.α.)

8. Δικαιολογητικά για τη βράβευση των σπουδαστών που επρώτευσαν κατά την εισαγωγή τους σε Στρατιωτικές – Αστυνομικές Σχολές:
α. Συγκεντρωτική ονομαστική κατάσταση η οποία θα αποσταλεί από τις Σχολές απευθείας στο ΜΤΣ με πλήρη στοιχεία εισαχθέντων (ονοματεπώνυμο, μόρια εισαγωγής, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο, όνομα γονέα που είναι μετοχομερισματούχος διευκρινίζοντας ΑΓΜ αν είναι στην ενέργεια και Αριθμό Φακέλου ΜΤΣ στην περίπτωση που είναι μερισματούχος).

β. Δεν απαιτείται αίτηση των ενδιαφερομένων.

9. Δικαιολογητικά για τη βράβευση των μαθητών Γ’ Γυμνασίου – Γ΄Λυκείου:

α. Αίτηση του τέκνου ή του μετοχομερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας ή κινητού.

β. Αντίγραφο του απολυτηρίου.

10. Δικαιολογητικά για την ενίσχυση όσων χρήζουν βοήθειας:

α. Αίτηση του μερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας ή κινητού, αριθμός φακέλου ΜΤΣ, αιτία που αιτείται χρηματικής ενίσχυσης, κ.λ.π.

β. Φωτοαντίγραφο ταυτότητας (και των δύο πλευρών).

γ. Απόφαση, Υγειονομικής Επιτροπής ή Πρόσφατη Ιατρική βεβαίωση περί της ασθένειάς τους και κάθε άλλο έγγραφο που θα συνεπικουρεί τα αναγραφόμενα στην αίτηση.

δ. Αντίγραφο του Εκκαθαριστικού Σημειώματος της Δήλωσης Εισοδήματος του οικονομικού έτους 2014.

ε. Πρόσφατο αναλυτικό σημείωμα αποδοχών (για τους ασφαλισμένους στα Ταμεία της πρώην Χωροφυλακής).

11. Δικαιολογητικά για την ενίσχυση των οικογενειών που έχουν τέκνο με ειδικές ανάγκες:

α. Αίτηση του μετοχομερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας ή κινητού, αριθμό μητρώου ή αριθμό φακέλου μερισματούχου ΜΤΣ, αιτία που αιτείται χρηματικής ενίσχυσης, κ.λ.π.

β. Φωτοαντίγραφο ταυτότητας (και των δύο πλευρών).

γ. Απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής ή Πρόσφατη Ιατρική βεβαίωση περί της ασθένειάς τους και κάθε άλλο έγγραφο που θα συνεπικουρεί τα αναγραφόμενα στην αίτηση.

δ. Αντίγραφο Εκκαθαριστικού Σημειώματος της Δήλωσης Εισοδήματος του οικονομικού έτους 2014.

ε. Πρόσφατο αναλυτικό σημείωμα αποδοχών (για τους ασφαλισμένους στα Ταμεία της πρώην Χωροφυλακής).

12. Δικαιολογητικά για την πρόσληψη στην Τράπεζα:

α. Αίτηση του ενδιαφερομένου.

β. Βιογραφικό του ενδιαφερομένου.

γ. Αντίγραφα των τίτλων σπουδών (πτυχία, μεταπτυχιακά, κλπ).

ΔΙΑΦΟΡΑ (Έλεγχος – Αξιολόγηση Δικαιολογητικών)

13. Με μέριμνα του ΜΤΣ θα συγκεντρωθούν τα δικαιολογητικά, τα οποία στη συνέχεια θα παραπεμφθούν για αξιολόγηση σε Επιτροπές (θα συμμετέχουν κατά περίπτωση και εκπρόσωποι της ΕΛ.ΑΣ και Ε.Α.Α.Σ), για την αξιολόγηση όλων των αιτήσεων, πλην αυτών που αφορούν την πρόσληψη στις Εταιρείες του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς.

14. Σε περιπτώσεις μερισματούχων που χρήζουν οικονομικής βοήθειας ή μετοχομερισματούχων που έχουν τέκνο με ειδικές ανάγκες θα λαμβάνεται υπ’ όψιν εκτός των δικαιολογητικών και η τυχόν καταβολή της ίδιας χορηγίας τα προηγούμενα χρόνια.

15. Η αξιολόγηση των υποψηφίων για την επιλογή αυτών που θα προσλαμβάνονται από τις Εταιρείες του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, θα γίνεται με το σύστημα επιλογής και προσλήψεων του εν λόγω Ομίλου, που ισχύει για όλους.

16. Το υπόδειγμα της αίτησης δικαιούχων, μπορεί να αναζητηθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΜΤΣ www.mts.gov.gr ή από τα αρμόδια γραφεία του ΜΤΣ.

17. Επισημαίνεται ότι, κανείς δεν μπορεί να βραβευθεί το ίδιο έτος για περισσότερες από μία χορηγίες.

18. Περισσότερες πληροφορίες και διευκρινήσεις στα γραφεία μας, στην οδό Κολοκοτρώνη 13 Αθήνα, ΤΚ 10562, στα παρακάτω τηλέφωνα:

α. Κληροδoτήματα Γρυπάρη και Δαμιανοπούλου Τηλ.: 2111048227.

β. Χορηγίες Τράπεζας Πειραιώς Τηλ.: 2111048236-2111048237-2111048219

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΙΤΗΣΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ

 

Εκδήλωση για τα 70 χρόνια από την εκτέλεση της ηρωίδας Λέλας Καραγιάννη στις 24 Μαρτίου 2015 στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

b 001a 001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Λέλα (Ελένη) Καραγιάννη  γεννήθηκε το 1898 στη Λίμνη Ευβοίας αλλά έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Αθήνα. Παντρεύτηκε τον φαρμακοποιό Γεώργιο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησαν επτά παιδιά. Ηταν η Ελληνίδα αντιστασιακός, αρχηγός της κατασκοπευτικής οργάνωσης Μπουμπουλίνας που η ίδια δημιούργησε το 1941 και χρηματοδότησε  με στόχο τη φυγάδευση Βρετανών στρατιωτών στο Κάιρο αλλά και δολιοφθορές κατά των Γερμανών κατακτητών. Τον Ιούλιο 1944 συνελήφθη μαζί με πέντε από τα παιδιά της, βασανίστηκε στα κρατητήρια της οδού Μέρλιν,  μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου και στις 8 Σεπτεμβρίου του 1944 εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές στο παρακείμενο άλσος Χαϊδαρίου  μαζί με άλλους 27 αγωνιστές της Αντίστασης. Μετά θάνατο, της απενεμήθη το Βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας  από την Ακαδημία Αθηνών  και ο τιμητικός τίτλος “Δίκαιη των Εθνών” από το Ίδρυμα μουσείο Γιαντ Βασσέμ  για την Μνήμη των Μαρτύρων και των Ηρώων του Ολοκαυτώματος.

Αριθμός Μητρώου Ασφαλισμένου (Α.Μ.Α.) Ι.Κ.Α.

Αναζήτηση Αριθμού Μητρώου Ασφαλισμένου (Α.Μ.Α.) Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. για τους ασφαλισμένους του τέως Ο.Π.Α.Δ. – Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. και χορήγηση Ασφαλιστικής ενημερότητας

Ενημερώνουμε όλους τους συναδέλφους ότι μετά την ένταξη του τ. Ο.Π.Α.Δ.-Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. στo IKA-ETAM και με γνώμονα αφενός την αναβάθμιση των παρεχόμενων Υπηρεσιών του προς τους πολίτες και αφετέρου τον περιορισμό της επισκεψιμότητας στα Υποκαταστήματα του το Ι.Κ.Α. παρέχει τη δυνατότητα στους ασφαλισμένους του τ. Ο.Π.Α.Δ.-Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. να ενημερώνονται ηλεκτρονικά για τον Αριθμό Μητρώου Ασφαλισμένου (Α.Μ.Α.). ΠΡΟΣΟΧΗ :

1. Έχουμε όλοι ΝΕΟ Αριθμό Μητρώου Ασφαλισμένου ( Α.Μ.Α.) στο Ι.Κ.Α -ΕΤΑΜ λόγω της ενσωμάτωσης μας  στο Μητρώο Ασφαλισμένων του Ιδρύματος (Ι.Κ.Α.).

2. Χορηγείται ηλεκτρονικά Ασφαλιστική Ικανότητα .

3. Απογραφή Προστατευομένων μελών

Γι’ αυτό πρέπει να διαβάσετε το παρακάτω Δελτίο Τύπου

 Αθήνα, 05 Μαρτίου 2015

Δελτίο Τύπου

Θέμα. Χορήγηση ασφαλιστικής ικανότητας χωρίς προσέλευση στα Υποκ/τα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Σε συνέχεια προηγούμενων ανακοινώσεων σχετικά με τη χορήγηση ασφαλιστικής ικανότητας στους ασφαλισμένους μας για την περίοδο από 01/03/15-28/02/16 και προς αποφυγή της άσκοπης προσέλευσης και ταλαιπωρίας ασφαλισμένων και συνταξιούχων μας στα Υποκ/τα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, γνωστοποιούμε τα εξής:

Η θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας και η αποστολή αυτοκόλλητων ετικετών για την ανανέωση καταργήθηκε, δεδομένου ότι οι Πάροχοι Υγείας έχουν ενημερωθεί ηλεκτρονικά για την ασφαλιστική ικανότητα όλων των δικαιούχων (ασφαλισμένων που έχουν πραγματοποιήσει μέχρι 31/12/14 τουλάχιστον 50 ημερών εργασίας, συνταξιούχων καθώς και των μελών της οικογενείας τους -σύζυγοι και τέκνα μέχρι 18 ετών). Εξυπακούεται ότι οι συνταξιούχοι έχουν επ’ αόριστον ασφαλιστική ικανότητα και δεν απαιτείται εκ μέρους τους καμία άλλη ενέργεια.

Επισημαίνεται ότι τα προστατευόμενα μέλη (σύζυγοι και τέκνα) που αναγράφονται στο οικογενειακό βιβλιάριο ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΓΡΑΦΟΥΝ στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προκειμένου να εξυπηρετηθούν από τους Παρόχους Υγείας. Οι Πάροχοι Υγείας (νοσοκομεία, κλινικές, ιατροί, διαγνωστικά κέντρα) εξυπηρετούν όλους τους ανωτέρω αρκεί να επιδεικνύονται το ατομικό και οικογενειακό βιβλιάριο.

Επιπρόσθετα, προκειμένου να επιβεβαιώνουν οι Ασφαλισμένοι και Συνταξιούχοι ότι διαθέτουν ασφαλιστική ικανότητα μπορούν να επισκέπτονται το διαδικτυακό τόπο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (www.ika.gr / Ηλεκτρονικές υπηρεσίες / Ηλεκτρονικές υπηρεσίες προς Ασφαλισμένους – Συνταξιούχους / Ασφαλιστική Ικανότητα)

Τέλος, σημειώνεται ότι για την απογραφή των προστατευομένων μελών που αναγράφονται στο οικογενειακό βιβλιάριο έχει σχεδιασθεί ειδική διακριτή δράση η οποία στην παρούσα φάση βρίσκεται σε διαδικασία εσωτερικού ελέγχου και θα υποστηρίξει τη διαδικασία απογραφής εμμέσων μελών μέσω διαδικτυακών υπηρεσιών χωρίς να απαιτείται η προσέλευση των ασφαλισμένων στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Οι διαδικτυακές αυτές υπηρεσίες θα διατεθούν σε χρήση και στο ευρύ κοινό σύμφωνα με νέες οδηγίες που θα ανακοινωθούν από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Με βάση τα υφιστάμενα στοιχεία, ασφαλιστική ικανότητα έχει γνωστοποιηθεί στο Εθνικό Μητρώο Δικαιούχων Περίθαλψης για:

1.154.958 συνταξιούχους

1.873.875 ασφαλισμένους με άνω των 50 Η.Ε.

80.136 επιδοτούμενους ανέργους

79.455 μακροχρόνια ανέργους

938.255 έμμεσα ασφαλισμένους (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τ. ΟΠΑΔ)

Οι διαδικτυακές αυτές υπηρεσίες αποτελούν σημαντικά βήματα υλοποίησης της στρατηγικής κατεύθυνσης της διοίκησης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προκειμένου να εξυπηρετεί τους συναλλασσόμενους φορείς (ασφαλισμένους, εργοδότες, παρόχους υγείας κλπ) χωρίς να απαιτείται η φυσική προσέλευσή τους και η προσκόμιση δικαιολογητικών ή άλλων φυσικών παραστατικών.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΟΥ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Μετά την ένταξη του τ. Ο.Π.Α.Δ.-Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. στo IKA-ETAM και με γνώμονα αφενός την αναβάθμιση των παρεχόμενων Υπηρεσιών του προς τους πολίτες και αφετέρου τον περιορισμό της επισκεψιμότητας στα Υποκαταστήματα του παρέχει τη δυνατότητα στους ασφαλισμένους του τ. Ο.Π.Α.Δ.-Τ.Υ.Δ.Κ.Υ. να ενημερώνονται ηλεκτρονικά για τον Αριθμό Μητρώου Ασφαλισμένου (ΑΜΑ) που διαθέτουν, λόγω της ενσωμάτωσης τους στο Μητρώο Ασφαλισμένων του Ιδρύματος. http://www.ika.gr/gr/infopages/asfaccount/asfopad.cfm

ΠΡΟΣΟΧΗ :Τα βήματα στο διαδίκτυο

https://apps.ika.gr/eIKARegistryNum/

opad_ika

ακολουθούμε τα βήματα που μας ζητάει ΠΡΟΣΟΧΗ χρειάζεται ο αριθμός του αυτοκόλλητου στο Βιβλιάριο Υγείας του τέως Ο.Π.Α.Δ. για να το γράψουμε. Στη συνέχεια κάνουμε το ίδιο για την χορήγηση της Ασφαλιστική Ικανότητα και τα εκτυπώνουμε.

 

Οι κρίσεις στην ΕΛ.ΑΣ

Κατά τις ετήσιες κρίσεις Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας που πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 2015 επήλθε η παρακάτω μεταβολή στην ηγεσία του Σώματος. Το Συμβούλιο Κρίσης Αντιστράτηγων της Ελληνικής Αστυνομίας  συνεδρίασε υπό την Προεδρία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγου ΤΣΑΚΝΑΚΗ Δημητρίου   και έκρινε ως ευδοκίμως τερματίσαντες την σταδιοδρομία τους, τον  Υπαρχηγό  αντιστράτηγο ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ Σπύρο και τον Γενικό Επιθεωρητή Νοτίου Ελλάδος Αντιστράτηγο ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟ Ηλία στους οποίους απένειμε και τον τίτλο του επιτίμου. Έκρινε διατηρητέους τους αντιστράτηγους ΤΣΟΥΒΑΛΑ Κωνσταντίνο και ΚΑΤΡΙΑΔΑΚΗ Εμμανουήλ τους οποίους και τοποθέτησε στη θέση του Υπαρχηγού και του Επιτελάρχη του Αρχηγείου  αντίστοιχα. Στη συνέχεια το ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων (Α.Σ.Κ.) συνεδρίασε και έκρινε τους 20 υποστρατήγους γενικών καθηκόντων και 1 ειδικών καθηκόντων Υγειονομικό. Προήγαγε στο βαθμό του Αντιστράτηγου  τους ΣΟΦΙΟ Δημήτριο και ΜΙΧΑΙΡΙΝΑ Κωνσταντίνο τους οποίους τοποθέτησε στη θέση των Γενικού Επιθεωρητού Βορείου και Νοτίου Ελλάδος αντίστοιχα. Οι κρίσεις συνεχίστηκαν   και στους άλλους βαθμούς που λόγω χώρου δεν μπορούμε να τις δημοσιεύσουμε. Τους ευχόμαστε δύναμη και καλή επιτυχία στο έργο τους.

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΔΗΜ. ΑΡΧΗΓΟΣ ΕΛ.ΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΔΗΜ.      ΑΡΧΗΓΟΣ ΕΛ.ΑΣ

 

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ ΚΩΝ. ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ ΕΛ.ΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ ΚΩΝ.   ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ ΕΛ.ΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΤΡΙΑΔΑΚΗΣ ΕΜΜ. ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΤΡΙΑΔΑΚΗΣ ΕΜΜ. ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΟΦΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΒΟΡ. ΕΛΛΑΔΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΟΦΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ                           ΓΕΝ. ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΒΟΡ. ΕΛΛΑΔΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΙΧΑΙΡΙΝΑΣ ΚΩΝ. ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΝΟΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ
                  ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΙΧΑΙΡΙΝΑΣ ΚΩΝ.     ΓΕΝ. ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΝΟΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ

 

 

Τιμή στους μαχητές στο Υψωμα 731

4 _______ 21 _______

Τιμή στους μαχητές του Υψώματος 731 το 1941 και σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν σε μια από τις σημαντικότερες μάχες του Ελληνοιταλικού πολέμου, απέδωσε  η περιφερειακή ενότητα Τρικάλων στο μνημείο που βρίσκεται στην ε.ο Τρικάλων-Καρδίτσας.

Μετά την δοξολογία που τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου, με κύριο ομιλητή τον Συνταγματάρχη ε.α Ζιώζια Βασίλειο,  έγινε η επιμνημόσυνη δέηση στο χώρο του μνημείου παρουσία των Στρατιωτικών Αρχών,  του Αντιπεριφερειάρχη Μιχαλάκη Χρήστου και του Δήμαρχου Παπαστεργίου Δημητρίου.

Τις εορταστικές εκδηλώσεις τίμησαν με την παρουσία τους, ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ Υποστράτηγος ε.α Ευάγγελος Δανιάς, ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Υπγος ε.α Ευάγγελος Στέφος, o πρόεδρος της ΕΑΑΣ/Παραρτήματος Λάρισας Αντγος ε.α Τσιρώνης Σπυρίδων, ο Υποδκτης της Σ.Μ.Υ Σχης (ΠΖ) Γιοβάνης Λεωνίδας, ο Δντης της Αστ.Δνσεως Τρικάλων Γραβάνης Αθανάσιος, οι αντιπρόσωποι της πυροσβεστικής υπηρεσίας, Αντιπύραρχος Γαλάνης Δημήτριος & Πύραρχος Σπανός Αντώνιος, καθώς και ο εγγονός  του μακαρίτη Νίκου Λεοντάρη που έσωσε την Σημαία του 5oυ Συντάγματος. Εκ μέρους του τοπικού Συνδέσμου Αποστρατων Αστυνομικών Τρικάλων παρέστη ο Πρόεδρός της  κ. Παναγιώτης Τριανταφύλλου και της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  το μέλος του Δ.Σ.  και  Πρόεδρος του Συνδέσμου Λάρισας.

67η επέτειος ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα

0015 _____ _____ _____ 2015

Με πατριωτικό ενθουσιασμό και θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε το Σάββατο 7 Μαρτίου 2015, η 67η επέτειος της ενσωματώσεως της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα.

Βάσει του επισήμου προγράμματος που εκδόθηκε από τους Δήμους, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη, τις Αρχές και τους φορείς των νησιών, οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν από την Πέμπτη 5 Μαρτίου, με γενικό σημαιοστολισμό και φωταγώγηση των δημοσίων κτιρίων, καταστημάτων, οικιών, ναυλοχημένων πλοίων, κλπ.

ΡΟΔΟΣ

Με παρέλαση στο κέντρο της πόλης της Ρόδου , παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Μιχάηλ Κωσταράκου, κορυφώθηκαν στη Ρόδο οι εορτασμοί για την 67η επέτειο της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα.

Η παρέλαση έγινε Σάββατο 7 Μαρτίου στις 11.00 π.μ, ενώ προηγήθηκε  δοξολογία στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού. Στο τέλος της παρέλασης ακολούθησαν  παραδοσιακοί χοροί  από πολιτιστικούς συλλόγους του νησιού  κατά μήκος του δρόμου από τον Ευαγγελισμό έως το Εθνικό Θέατρο.

Στις εκδηλώσεις εορτασμού παρέστησαν επίσης οι βουλευτές Δωδεκανήσου κ.κ. Ν. Σαντορινιός, Δ. Γάκης, Μ. Κόνσολας, Δ. Κρεμαστινός και πλήθος κόσμου, ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι στην διάρκεια της παρέλασης πέταξαν πάνω από την πόλη αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας.

Σε δηλώσεις η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει ειδική συνεδρίαση της Βουλής για την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.

Στην σπουδαιότητα της εθνικής επετείου αναφέρθηκε στις δικές του δηλώσεις ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος τονίζοντας ότι η επέτειος εορτάζεται με μια μεγάλη παρέλαση χωρίς μπάρες και με ενωμένο όλο τον ελληνικό λαό.

 

ΚΩΣ

Σε κλίμα ομοψυχίας και εθνικής ανάτασης γιορτάστηκε η 67ηεπέτειος της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην μητέρα Ελλάδα. Στην Κω η επίσημη Δοξολογία τελέστηκε στο Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου, χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, παρουσία του Υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά που εκπροσώπησε την κυβέρνηση, του Βουλευτή Γιώργου Κουμουτσάκου που εκπροσώπησε την Αξιωματική Αντιπολίτευση, του Βουλευτή Η. Καματερό  και σύσσωμων των τοπικών αρχών.

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η εκπαιδευτικός του 1ουΔημοτικού Σχολείου Σοφία Στωίδου.

Αξιοσημείωτη στο τέλος η σύντομη συνομιλία του Σεβασμιότατου με τον κ. Παππά (τονίζοντας του με νόημα ότι τα Δωδ/σα παρά τους αιώνες σκλαβιάς, παρέμειναν “αδούλωτα”.

 

ΛΕΡΟΣ

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου, σε όλα τα σχολεία της Λέρου πραγματοποιήθηκαν σχετικές ομιλίες από τους εκπαιδευτικούς, για την ιστορική σημασία του μεγάλου γεγονότος της Ενσωματώσεως της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα.

Μετά τις ομιλίες, οι μαθητές των σχολείων κατέθεσαν στεφάνια στις προτομές του Π.Ρούσσου στο Λακκί και Απ.Ευαγγέλου στον Πλάτανο.

Το Σάββατο 7 Μαρτίου, στις 10:30΄ το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λακκίου Λέρου, τελέσθηκε επίσημος Δοξολογία υπό του Ιερού Κλήρου της Νήσου, παρουσία του Δημάρχου Λέρου κ. Μιχ.Κόλλια, του προέδρου του Δ.Σ., αντιδημάρχων, των Δημ.Συμβούλων, των εκπροσώπων πολιτικών και στρατιωτικών Αρχών, Σωμάτων Ασφαλείας, φορέων και συλλόγων, της μαθητιώσας νεολαίας με τις σημαίες των σχολείων τους, των εκπαιδευτικών και πολλών πολιτών.

Μετά το πέρας της Δοξολογίας όλοι μετέβησαν στην σημαιοστολισμένη πλατεία «Π.Ρούσσου», όπου τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφάνων, ομιλία, ενώ τιμές απέδωσε άγημα του 588ΤΕ.

Οι πολύ καλές καιρικές συνθήκες βοήθησαν ώστε πλήθος κόσμου να συρρεύσει και να παρακολουθήσει την καθιερωμένη παρέλαση, όπου τα τμήματα της μαθητιώσας νεολαίας έκαναν μία ωραιότατη παρουσία. Εντυπωσιακή, βεβαίως, για ακόμη μία φορά, ήταν η παρέλαση του αγήματος του στρατού μας, που καταχειροκροτήθηκε!

Μετά το πέρας της παρέλασης ο Αρχιερατικός Επίτροπος πρωτ. Ν.Φωκάς, συνοδευόμενος από τον αρχιμ.Στέφανο Κατέ, τον Δήμαρχο Λέρου κ. Μιχ.Κόλλια, τον Αντιδήμαρχο κ.Ι.Κωνσταντινίδη, Δημ.Συμβούλους, τον κ.Γ.Βογιατζή, κ.α., ετέλεσε Τρισάγιο στον τάφο του Πάρι Ρούσσου στο κοιμητήριο του Ταξιάρχου στον Πλάτανο.

 

ΚΑΛΥΜΝΟΣ

Η 7η Μαρτίου, επέτειος της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με τον εθνικό κορμό, γιορτάστηκε και στην Κάλυμνο με μεγάλο ενθουσιασμό και πατριωτικό παλμό.

Ο σημαιοστολισμός δημοσίων καταστημάτων και σπιτιών ήταν τριήμερος, 5-7 Μαρτίου, ενώ την παραμονή της τοπικής εθνικής επετείου, 6-3-2015, στα σχολεία του νησιού πραγματοποιήθηκαν οι καθιερωμένες μαθητικές γιορτές και το μεσημέρι οι μαθητές κατέθεσαν στεφάνια στο Ηρώο.

Το Σάββατο 7-3-2015, έγινε με μεγάλη λαμπρότητα η Δοξολογία στον Ιερό  Μητροπολιτικό Ναό του Σωτήρος Χριστού, χοροστατούντος του μητροπολίτου  κ. Παϊσίου, οι καταθέσεις στεφάνων και η παρέλαση για την 67η Επέτειο της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου μας με την Μητέρα Ελλάδα.

Στις εορταστικές εκδηλώσεις παρέστησαν η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αγλαΐα Κυρίτση, ως εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου, ο δήμαρχος Καλυμνίων κ. Γ. Γαλουζής και λοιπές τοπικές αρχές.

Μπροστά από τις Αρχές παρέλασαν η Δ.Φιλαρμονική – Σχολεία – Σωματεία κ΄ Σύλλογοι κ΄ στο τέλος ο Στρατός μας.

Όλοι μαζί έδωσαν ένα λαμπρό μήνυμα Αγωνιστικότητας κ΄ Ενότητας του Ελληνικού λαού για τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής μας.

SDC16711 ________ 2015

SDC16817 ________

Ενημέρωση επί θεμάτων οικονομικού – νομικού χαρακτήρα

Ενημέρωση από το Αντ/γο ε.α.  Σουπιώνη Νικόλαο

  1.  Με τις  διατάξεις  του άρθρου 86 παρ.  1 του  ν. 4307/15.11.2014 (ΦΕΚ τ.Α’  246)  καταργήθηκαν  οι διατάξεις  του ν. 4093/2012, που τροποποιούσαν  τους οικονομικούς  συντελεστές μισθών και συντάξεων,  συνεπεία  των  οποίων  από 1.8.2012  υποστήκαμε  σημαντική αφαίμαξη των αποδοχών μας, και καθορίσθηκαν  νέοι συντελεστές με αναδρομική ισχύ από 1.8.2012, οι οποίοι επαναφέρουν,  κατά το ήμισυ, τους συντελεστές  που  ίσχυαν προ του ν. 4093/2012 αυξάνοντας ταυτόχρονα το βασικό μισθό αναφοράς επί του οποίου υπολογίζονται οι συντελεστές αυτοί.

           Τούτο όμως δεν  είχε ως συνέπεια οι αποδοχές των αποστράτων, σε αντίθεση με τους εν ενεργεία συναδέλφους,  να επανέλθουν κατά 50% στο προϊσχύον  καθεστώς του ν. 4093/2012, καθόσον οι ποσοστιαίες μειώσεις  που προβλέπονται  παράλληλα στον εν λόγω νόμο, των 5, 10, 15, 20% ανάλογα του ύψους της σύνταξης, εξακολουθούν να ισχύουν και μάλιστα το ύψος του  ποσοστού να  καθορίζεται  επί των ακαθάριστων αποδοχών και όχι επί του ποσού που εναπομένει, μετά την αφαίρεση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων  και της επιπλέον εισφοράς του ν. 4002/2011,άρθρου 2 παρ.14 , καθώς και των λοιπών μειώσεων που συντελέσθηκαν με τους ν. 4024/2011 και  4051/2012 αντίστοιχα στις συντάξεις. Δηλαδή εάν π.χ. οι ακαθάριστες  αποδοχές είναι  2.400€ και με τις ως άνω μειώσεις κατέρχονται οι αποδοχές κάτω των 2000€, το ποσοστό παρακράτησης παραμένει επί του ύψους των αποδοχών αυτών, ενώ  λογικά θα έπρεπε εν προκειμένω να μεταβληθεί από  15% στο 10%, καθόσον το ποσοστό παρακράτησης μέχρι 2000€ είναι 10%, ενώ πάνω από 2000€ είναι 15%, με σημαντικό για κάθε μήνα όφελος για τον συνταξιούχο.

    Μάλιστα αξίζει να επισημανθεί ότι η ποσοστιαία αυτή μείωση   επιβάλλεται από το ένα ευρώ της σύνταξης και κατά συνέπεια πολύ μεγαλύτερη από τις προηγούμενες μειώσεις των ν. 4024/2011 και 4052/2012 που άρχιζαν από συγκεκριμένο ποσό και άνω και συγκεκριμένα για το ποσό που εναπομένει  από την αφαίρεση του υπόλοιπου.

     Δυστυχώς η κατάφορη αδικία που υπέστημεν ως συνταξιούχοι εξακολουθεί να υφίσταται κατά τρόπο προκλητικό, αυθαίρετο  και  παράνομο.  Τουλάχιστον για την αποκατάσταση έστω και στοιχειωδώς του Κράτους Δικαίου και της βασικής συνταγματικής αρχής της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των στρατιωτικών, που περιλαμβάνει ασφαλώς  και τους αποστράτους βάσει των ειδικών διατάξεων του άρθρου 34 του π.δ. 169/ 2007 «Κώδικας Πολιτικών  και Στρατιωτικών Συντάξεων», σύμφωνα με τις οποίες η σύνταξη καθορίζεται βάσει του βαθμού και της θέσης που είχε ο δικαιούχος κατά το χρόνο που είχε στην ενέργεια, θα όφειλε η Πολιτεία να ρυθμίσει το ύψος του  ποσοστού παρακράτησης να είναι επί του εναπομένοντος    καθαρού ποσού, όπως επισημάνθηκε παραπάνω.

      Επομένως αποτελεί  χρέος  όλων των Σωματείων Αποστράτων , Πρωτοβάθμιων και Δευτεροβάθμιων, με συντονισμένες ενέργειες να εγείρουν την  απαίτηση προς την Πολιτική Ηγεσία, ώστε  να προβεί τουλάχιστον στη διόρθωση αυτή, που είναι εφικτή, ακόμη και με τις σημερινές κρατούσες δυσχερείς  οικονομικές συνθήκες  και σύμφωνη μάλιστα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας  και των εδικών διατάξεων του π. δ. 169/2007.

   2.  Επίσης το Συμβούλιο της Επικρατείας , με τις υπ’ αρ. 2194 και 2195/ 13.6.2014 αποφάσεις της Ολομέλειας ακύρωσε  την υπ’ αρ. οικ.2/83408/0022/14.11.2012 απόφαση του Αν. Υπουργού    Οικονομικών  για το μέρος εκείνο που αφορούσε την αναδρομική μείωση των αποδοχών του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας και δη από 1.8.2012, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4093/2012. Κατά συνέπεια  η διαφορά της σύνταξης της περιόδου από 1.8.2012 έως 31.12.2012, πρέπει να  επιστραφεί   ολόκληρη και χωρίς τις  αναφερθείσες ποσοστιαίες  παρακράτησης, καθόσον εν προκειμένω η Πολιτεία οφείλει άμεσα να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΣτΕ, ανεξάρτητα τι επιτάσσεται με τις διατάξεις του ν. 4307/2014. Ως εκ τούτου τα Σωματεία των αποστράτων οφείλουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους με τη συμμετοχή όλων μας  προκειμένου να συμμορφωθεί η Πολιτεία με τις αποφάσεις του ΣτΕ.

 3.   Μετά την εφαρμογή του ν. 4307/2014, με τις διατάξεις του οποίου διαμορφώθηκαν οι νέοι συντελεστές αρκετοί συνάδελφοι δυστυχώς διαπίστωσαν ότι επί των αποδοχών τους δεν υπήρξε ουδεμία ουσιαστική προς τ’ άνω  μεταβολή. Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι ενώ βρισκόντουσαν αυτές οριακά σε  συγκεκριμένου ύψους κλίμακα, π. χ.  ελαφρά άνω των 1000€, 1400€, 1800€ κ.λ.π., η οποιαδήποτε προβλεπόμενη εισφορά ή μείωση να μην παρακρατείται εξ ολοκλήρου, προκειμένου να μην κατέρχονται οι συντάξιμες  αποδοχές  του  οριακού σε κάθε περίπτωση προβλεπόμενου από το νομοθέτη σημείου.  Με την αύξηση  όμως που επέφεραν οι διατάξεις του  ν. 4307/2014 στις  μικτές  αποδοχές , είχε ως συνέπεια  να σημειωθεί ολόκληρη η παρακράτηση και  να μην διαπιστώσουν αρκετοί συνάδελφοι αύξηση των αποδοχών τους. Το γεγονός αυτό θεραπεύεται σημαντικά εφ’ όσον επανέλθουν οι συντελεστές διαμόρφωσης των αποδοχών στην κατάσταση που βρισκόντουσαν προ του ν. 4093/2012. Ακόμη όμως και η Πολιτεία σε βάθος χρόνου επαναφέρει τους συντελεστές στην εν λόγω κατάσταση, ουδείς εγγυάται ότι αυτό θα έχει αναδρομική ισχύ, γιατί αυτό θα επέφερε πέραν των άλλων ουσιαστικών λόγων και μεταβολή ειδικών βασικών διατάξεων του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων, με απρόβλεπτες για όλο το οικονομικό σύστημα συνέπειες.

  Εν προκειμένω οι μόνοι που έχουν ήδη ανακτήσει δικαίωμα ως προς τα αναδρομικά ποσά είναι όσοι άσκησαν έφεση στο Ελεγκτικό Συνέδριο, αρμόδιο ανώτατο δικαστήριο για τη διαφορά των συντάξεων, καθόσον η Ολομέλεια του  Δικαστηρίου κατόπιν συσκέψεως αποφάνθηκε  με ψήφους 27 έναντι 2 υπέρ της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του ν. 4093/2012. Αναμένεται δε η δημοσίευση της απόφασης.  Επίσης προκειμένου να τύχουν της αυτής δικαστικής αναγνώρισης αρκετοί συνάδελφοι  κατέθεσαν ήδη  αγωγή στο Ελ.Σ.

  Επειδή η εν λόγω απαίτηση έχει περιοδικό χαρακτήρα, ως εκ της καταβολής της κάθε μήνα (συντάξιμες αποδοχές), ακόμη και σήμερα δύναται ο κάθε συνάδελφος  να ασκήσει αγωγή. Όμως τυχόν περαιτέρω αναβολή άσκησης του ένδικου αυτού μέσου περιορίζει το δικαίωμα ως προς την αναζήτηση αναδρομικών πέραν της διετίας από το χρόνο έκδοσης των πράξεων  αναπροσαρμογής των συντάξεων από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Ιανουάριος 2013).

Νικόλαος Σουπιώνης

Αντιστράτηγος ε.α.

Πτυχιούχος Νομικής Σχολής Αθηνών

Κάτοχος master Ποινικών Επιστημών και Δημοσίου Δικαίου

Επίσκεψη ΠΟΑΑΣΑ & Συνδέσμου μας στο ΥΔΤ

DSCN6020

Την Τρίτη 24-02-2015 αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας μας, με επικεφαλής τον Πρόεδρο της συναντήθηκε, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με το νέο Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. ΠΑΝΟΥΣΗ Ιωάννη ως και με τον Δ/ντη του γραφείου του και μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αθήνας Α/Δ/ ε.α. κ. ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗ Βασίλειο.

Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας αφού ευχήθηκε στο νέο Υπουργό καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο του, έθεσε προς συζήτηση τα ακόλουθα ζητήματα τα οποία επιζητούν άμεση επίλυση.

  • Υλοποίηση των  προεκλογικών εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων του Σ.τ.Ε. ως και του Ελεγκτικού Συνεδρίου (για τους αποστράτους).
  • Αυτοτέλεια του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.
  • Δημιουργία Πολιτιστικού Κέντρου Αστυνομίας στο χώρο των Αστυνομικών Σχολών (Μεσογείων).
  • Δημιουργία Λεσχών στις έδρες των Αστυνομικών Δ/νσεων
  • Αναλογική εκπροσώπηση στο Μ.Τ.Σ. και όχι άλλες περικοπές
  • Παροχή υπηρεσιών υγείας εκ μέρους του ΝΙΜΙΤΣ , σε όλους τους αστυνομικούς (εν ενεργεία και εν αποστρατεία) ως και στα μέλη των οικογενειών τους (εφόσον είναι μέτοχοι του Μ.Τ.Σ.)
  • Παροχή υπηρεσιών υγείας από τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία στα άγαμα, άνεργα και ανασφάλιστα παιδιά των εν ενεργεία και εν αποστρατεία αστυνομικών και σε αντιστοιχία με τα παιδιά των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο κ Υπουργός άκουσε τα ανωτέρω αιτήματα με ιδιαίτερη κατανόηση και δεσμεύτηκε άμεσα για την αυτοτέλεια του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. Επίσης υποσχέθηκε ότι θα εξετάσει θετικά το αίτημα για τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ Πολιτιστικού Κέντρου Αστυνομίας ως και Αστυνομικών Λεσχών. Για τα θέματα που ετέθησαν και άπτονται αρμοδιοτήτων άλλων υπουργών υποσχέθηκε ότι θα αναλάβει πρωτοβουλία για διαβούλευση με τους συναρμοδίους υπουργούς προκειμένου αυτά τύχουν θετικής επίλυσης.

Τέλος σχετικά με την απόφαση του Σ.τ.Ε. ως του Ε.Σ. επιφυλάχτηκε να απαντήσει επισημαίνοντας ότι πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να υιοθετήσει τις δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίζοντας το δίκαιο των αιτημάτων μας, χωρίς όμως να προσδιορίσει χρονικό διάστημα.

Επετειακή εκδήλωση για την ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Επετειακή εκδήλωση για την  ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ  την 11 & 12 Φεβρουαρίου 1949. Μνημόσυνο για τους ηρωικούς πεσόντες.

Την 15ην Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Παραρτήματος της ΕΑΑΣ Φλώρινας επετειακή εκδήλωση για την ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ 11 και 12 Φεβρουαρίου 1949.

Στην εκδήλωση από πλευράς ΠΟΑΑΣΑ εκπροσώπησε και κατέθεσε στέφανο για τους πεσόντες αξιωματικούς και οπλίτες του Εθνικού Στρατού και της Χωροφυλακής, ο Γ.Γ. της ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου Αθηνών Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς (περισσότερα πατήστε εδώ  http://eaasflorina.blogspot.gr/ )

Η μάχη της Φλώρινας, ήταν μια μάχη που διεξήχθη στις 11 με 15 Φεβρουαρίου 1949 στο πλαίσιο του Ελληνικού εμφύλιου πολέμου. Επρόκειτο για την απόπειρα από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος (ΔΣΕ) να καταλάβει την πόλη της Φλώρινας, από τον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ).

 Η ηγεσία του ΔΣΕ απέδιδε μεγάλη σημασία στην κατάληψη της Φλώρινας, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εγκαταστήσει εκεί την κυβέρνησή της. Η γειτνίαση με τα σύνορα της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας αποτελούσε ένα βασικό μακροχρόνιο πλεονέκτημα.

 Την εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε με μέριμνα του Παραρτήματος Ε.Α.Α.Σ. Φλώρινας, τίμησαν με την παρουσία τους ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πρεσπών και Εορδαίας κκ Θεόκλητος, ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Υπτγος ε.α. Ευάγγελος Δανιάς, Στρατηγοί ε.α., πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της πόλεως.

Αυτός όμως που «πρωταγωνίστησε» το βράδυ, ήταν ο ακούραστος Στρατηγός Κων/νος Κόρκας. Αν και βρίσκεται στα 94 του χρόνια πια, φάνηκε ζωηρός και σταθερός όταν ανέβηκε στο βήμα για να μιλήσει. Ένας «χείμαρρος» ιστορικών γεγονότων και εμπειριών, κατέκλυσε ξαφνικά το ακροατήριο. Μιλώντας με την δυνατή φωνή του, εξιστόρησε με παραστατικό και γλαφυρό τρόπο τα γεγονότα εκείνης της περιόδου όπως τα έζησε ο ίδιος σαν μαχητής στις πολεμικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά την μάχη της Φλώρινας.

Έκπληξη όμως της βραδιάς, αποτέλεσε και η παρουσία ενός άλλου εν ζωή πολεμιστή εκείνης της περιόδου. Ο 91 ετών κ. Βλαδίμηρος Ιωάννου, κάτοικος Μαρίνας – Φλώρινας, Λοχίας την περίοδο των γεγονότων, πραγματοποιώντας μια παλιά του επιθυμία, συναντήθηκε με τον Στρατηγό Κόρκα.

Οι εκδηλώσεις μνήμης, ολοκληρώθηκαν με την επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο στρατιωτικό νεκροταφείο Φλώρινας και στο χωριό Πρώτη.

 

DSC_1978DSC_1988DSC_1941DSC_1994

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗΝ 18-2-2015

Πραγματοποιήθηκε την 18-2-2015 ημέρα Τετάρτη και ώρα 10.00 σε δεύτερη επαναληπτική Συνεδρίαση, λόγω μη απαρτίας την 11-2-2015, στο αμφιθέατρο τη Γ.Α.Δ.Α. η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών. Στη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου είχαν κληθεί να ομιλήσουν οι :

  1. Ταξίαρχος ΔΡΑΚΑΚΗΣ Παναγιώτης Διευθυντής του ΤΕΑΠΑΣΑ  με θέμα το Ταμείο μας και την πορεία του.
  2. Ο επίτιμος Υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος για θέματα του Μ.Τ.Σ.
  3. Ο Υποστράτηγος ε.α. ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος για το Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. .
  4. Ο αστυνομικός Διευθυντής ε.α. και Νομικός Σύμβουλος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Ειδικός Γραμματέας κ. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας με θέμα Δικαστικές Διεκδικήσεις.
  5. Ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος  , σε θέματα  που απασχόλησαν και διεκδίκησε αγωνιστικά η Ομοσπονδία.

Στην Γ.Σ. παρευρέθηκε και χαιρέτησε ο επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου  Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α. κ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος, επίσης ο Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. ΠΑΝΟΥΣΗ Γιάννη  Αστυνομικός Διευθυντής ε.α.  Μαστρογιάννης Bασίλειος, ο οποίος χαιρέτησε τη ΓΣ και μας ενημέρωσε ότι την προσεχή εβδομάδα θα υπάρξει συνάντηση  των Αποστράτων με τον κ. Υπουργό.

Ο διευθυντής του ΤΕΑΑΠΑΣΑ λόγω υπηρεσιακού φόρτου δεν κατέστη δυνατόν να παραστεί. Οι ομιλητές αναφέρθηκαν στα ανωτέρω  θέματα που μας απασχολούν.

Στην Γενική συνέλευση σύμφωνα με την Ημερήσια Διάταξη παρουσιάστηκε η έκθεση των πεπραγμένων του Δ.Σ των ετών 2013 και 2014, ο Οικονομικός απολογισμός  των  ετών 2013 και 2014. Στο τέλος παρουσιάστηκε η έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Η Γ.Σ. ενέκρινε τον απολογισμό Οικονομικής Διαχείρισης του Συνδέσμου και την απαλλαγή του Δ.Σ. πάσης ευθύνης ομόφωνα  δι’  ανατάσεως της χειρός.

DSC_0029 DSC_0021DSC_0007DSC_0030DSC_0033DSC_0031DSC_0035

Αναζήτηση Αριθμού Μητρώου Ασφαλισμένου (ΑΜΑ) ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για τους ασφαλισμένους του τ. Ο.Π.Α.Δ.-Τ.Υ.Δ.Κ.Υ.

Ολοι μας πλέον έχουμε νέο αριθμό μητρώου και στο Ι.Κ.Α. Για να δείτε τον νέο σας αριθμό μητρώου, εισέλθετε στον παρακάτω link πληκτρολογώντας τον αριθμό μητρώου ΟΠΑΔ που αναγράφεται στο ατομικό βιβλιάριο υγείας, τον ΑΜΚΑ και τον Α.Φ.Μ. ακολουθείστε τις οδηγίες της εφαρμογής και τυπώστε τον νέο αριθμό μητρώου.

https://apps.ika.gr/eIKARegistryNum/

Περισσότερες πληροφορίες για τις θεωρήσεις στο http://edu.klimaka.gr/dia-viou-mathhsh/anakoinwseis/1879-thewrhsh-vivliaria-astheneias.html#.VODbtQ–eJ0.facebook

ΙΚΑ: Πως θα εξυπηρετούνται οι ασφαλισμένοι του ΟΠΑΔ στο http://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/asfalish/42073/ika-pos-tha-eksypiretoyntai-oi-asfalismenoi-tou-opad

 

 

Προγραμματικές Δηλώσεις του αναπληρωτή Yπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση

Νέα εποχή στις σχέσεις αστυνομικών – πολιτών

 Μια νέα εποχή στη σχέση του αστυνομικού με τον πολίτη περιέγραψε στην προγραμματική του ομιλία ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Γιάννης Πανούσης. Οι προτάσεις του -πρωτίστως θεσμικού χαρακτήρα- έθεσαν στο επίκεντρο έναν αστυνομικό με κοινωνική αναγνώριση, εκπαίδευση και εξασφαλισμένο στάτους.

«Ο σύγχρονος αστυνόμος δεν παίζει κρυφτούλι με τους κλέφτες στις γωνιές της αλάνας ή της αυλής, αλλά έχει αντιμετωπίσει την αυτοκρατορία του εγκλήματος. Για να τον έχουμε φίλο και προστάτη στον δρόμο, στο σχολείο στην επιχείρηση. Πρέπει να τού εμπιστευτούμε στρατηγικό ρόλο και όχι απλώς εκτελεστικό και αφετέρου να τον εκπαιδεύσουμε κατάλληλα» είπε ο κ. Πανούσης και υπογράμμισε ότι πρέπει να ξεκινήσει «μια νέα εποχή στις σχέσεις αστυνομίας – πολίτη». Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, υψηλόβαθμοι ή χαμηλόβαθμοι, «είναι όλοι χαμηλόμισθοι και όλοι δικαιούνται αναγνώριση της επικινδυνότητας του επαγγέλματός τους. Και όλοι όμως πρέπει να υπάγονται στον πειθαρχικό και δημοκρατικό έλεγχο».

Για τη στάση της Ελληνικής Αστυνομίας στις διαδηλώσεις, ο κ. Πανούσης επεφύλασσε ειδική αναφορά: «Η Ελληνική Αστυνομία οφείλει να κατανοήσει ότι η συλλογική δράση δεν αποτελεί παράγοντα διατάραξης της δημόσιας τάξης, αλλά κοινωνική λειτουργία. Στον βαθμό που η αστυνομία διευκολύνει την άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών, οι σχέσεις ανάμεσα σε αυτή και στους πολίτες θα βελτιωθεί. Φυσικά, τούτο δεν σημαίνει ότι η αστυνομία δεν θα αντιμετωπίσει δραστικά περιπτώσεις εγκληματικότητας, αν κάτι τέτοιο κριθεί αναγκαίο. Αυτό όμως θα πρέπει να γίνεται σε μια διαφορετική βάση, όπου η αστυνομία δεν θα αντιμετωπίζει το πλήθος ούτε ως ομοιογενές, αλλά ούτε εκ των προτέρων ως επικίνδυνο» ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός και διευκρίνισε: «Δεν είναι εχθρός της αστυνομίας ο κάθε διαδηλωτής. Και αυτό θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές στο αστυνομικό προσωπικό που διαχειρίζεται διαδηλώσεις».

Ο κ. Πανούσης αναφέρθηκε στη «συμβολική αλλαγή του τίτλου της ΕΥΠ, σε Υπηρεσία Προστασίας Εθνικής Κυριαρχίας», τονίζοντας ότι η αλλαγή της ονομασίας μπορεί να έχει συμβολισμό αλλά «είναι σημαντικό ότι αναλαμβάνει αρμοδιότητες για την εξωτερική ασφάλεια. Και όχι για την εσωτερική ασφάλεια, που είναι υπόθεση της αστυνομίας».

Ανέφερε επίσης ότι θα επαναξιολογηθεί ο ρόλος των ειδικών και εποχούμενων δυνάμεων της αστυνομίας. Θα προχωρήσει επίσης η ίδρυση δικαστικής αστυνομίας που θα υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης και θα γίνει επαναφορά του θεσμού του αστυνόμου της γειτονιάς.

Επίσης, θα υπάρξει επανεξέταση του πλαισίου οργάνωσης της αστυνομίας, αλλαγή του πειθαρχικού δικαίου, αξιοποίηση των δημοτικών αστυνομικών, αναβάθμιση της υποδομής, και αξιοκρατία στις κρίσεις και τις μεταθέσεις.

Μίλησε όμως και για την αποδέσμευση αστυνομικών από τη φρούρηση πολιτικών προσώπων και επωνύμων: «Έχουμε αποδεσμεύσει ήδη, αστυνομικούς από πάρεργα. Έχουν ήδη επιστρέψει 500 αστυνομικοί και 80 οχήματα, έχοντας αξιολογήσει μόνο τους πολιτικούς. Μας μένουν 3.000 ακόμη περιπτώσεις φρούρησης μη πολιτικών προσώπων, είμαστε βέβαιοι ότι θα έχουμε 1.500 αστυνομικούς στο δρόμο και όχι έξω από σπίτια».

Με το πρώτο νομοσχέδιο θα καταργηθούν οι διατάξεις που αφορούν τα ασφαλιστικά θέματα (ΤΕΑΠΑΣΑ) των αστυνομικών και θα εφαρμοστούν οι οικείες καταστατικές διατάξεις.

Θα καταργηθεί η υπουργική απόφαση για την παράταση πέραν του 18μηνου της κράτησης των μεταναστών.

Οι προτάσεις, όπως είπε, είναι πρωτίστως θεσμικές. Αλλά και όσες έχουν οικονομική επιβάρυνση, έχουν ήδη κοστολογηθεί και θα χρηματοδοτηθούν από ΕΣΠΑ και ευρωπαϊκούς πόρους.

Τέλος, ο κ. Πανούσης έκανε αναφορά στο ζήτημα της τρομοκρατίας, λέγοντας ότι η Βουλή όφειλε και οφείλει να συζητήσει την πολιτικο- κοινωνική πλευρά της τρομοκρατίας. «Ένα φαινόμενο, που στη χώρα μας διαρκεί 40 και πλέον χρόνια. Αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο ποινικά, αλλά χρειάζεται βαθύτερη ανάλυση» είπε. Ακούστε την ομιλία εδώ https://www.youtube.com/watch?v=FN-axbtDrkc

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ- ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ- ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ / ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ

 ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΚΑΙ ΤΟΥ Σ.Α.Α.ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΙΣ 28-2-15

Η ετήσια κοινή εκδήλωση για την Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης  Πίτας – Συνεστίαση/ χοροεσπερίδα, της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και του Σ.Α.Α. Αθηνών, έχει προγραμματισθεί για την 28 Φεβρουαρίου 2015, ημέρα Σάββατο και ώρα 20.00, στον ιστορικό χώρο των πρώην παραγωγικών Σχολών της ΕΛ.ΑΣ., Μεσογείων 96, στην αίθουσα του πρώην εστιατορίου της Σ.Α.Χ. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από σχετική εισήγηση στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και άμεση υιοθέτηση από τον κ. Αρχηγό. Είναι περιττό να τονίσουμε τους συμβολισμούς και τις μνήμες που σηματοδοτεί ο συγκεκριμένος χώρος για τη μεγάλη αστυνομική οικογένεια. Σας περιμένουμε  ΟΛΟΥΣ. Να σφίξουμε τα χέρια, να θυμηθούμε τα παλιά…. Δηλώστε έγκαιρα συμμετοχή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Καταληκτική ημερομηνία για παραλαβή προσκλήσεων:  24-2-15.

ΤΙΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ : 18 € ΤΟ ΑΤΟΜΟ  με πλούσιο μενού και για όσους νηστεύουν. Στην τιμή περιλαμβάνονται: Ποτό υποδοχής με καναπεδάκια, δύο είδη σαλάτας (πανδαισία λαχανικών- χωριάτικη), Πλατώ τυριών: φέτα, γραβιέρα με Μπατόν σαλέ κλπ,  ορεκτικά (πιροσκί πατάτα – σπανακόπιτα), πλήρες μενού: Κρεατικά (ΧΟΙΡΙΝΟ ΚΑΡΒΙΝ ΜΕ ΤΡΙΑ ΣΩΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ,ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΦΙΛΕΤΑΚΙΑ ΑΛΑ ΚΡΕΜ), νηστίσιμα (ΠΑΣΤΑ-ΧΤΑΠΟΔΑΚΙ ΚΟΦΤΟ ΜΑΚΑΡΟΝΑΚΙ,ΤΑΛΙΑΤΕΛΕΣ ΓΑΡΙΔΑ), γαρνιτούρα (ΠΑΤΑΤΟΥΛΕΣ ΦΟΥΡΝΟΥ,ΡΥΖΙ ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ), ποικιλία γλυκών και φρούτων, αναψυκτικά, νερό, και ποτά (εμφιαλωμένα κρασιά και μπύρες).

ΟΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ θα διατίθενται από τα Γραφεία της ΠΟΑΑΣΑ και του Σ.Α.Α. Αθηνών  (Μενάνδρου  54- 5ος  όροφος Τηλ.: 210-5249884, 210-5228035).

Υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων για δωρεάν  parking αυτοκινήτων –δικύκλων.

Σας προσκαλούμε  να λαμπρύνετε με την παρουσία σας την ωραία μας εκδήλωση.

ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Ανέλαβε τα καθήκοντά του ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών – Προστασίας του Πολίτη καθηγητής κ. ΠΑΝΟΥΣΗΣ Ιωάννης.

Σε μια σεμνή  τελετή στην αίθουσα του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ πραγματοποιήθηκε η  παράδοση  και παραλαβή του Υπουργείου.

Παραβρέθηκαν όλη η Ηγεσία του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας αρχής γενομένης από τον Αρχηγό Αντιστράτηγο ΤΣΑΚΝΑΚΗ Δημήτριο , ο απερχόμενος υπουργός κ. ΚΙΚΙΛΙΑΣ Βασίλης, ο Γ.Γ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ  και οι : Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Νίκος ΒΟΥΤΣΗΣ στον οποίο υπάγονται εκτός των άλλων υπουργείων και οι αρμοδιότητες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη  και ο αναπληρωτής  υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Την  Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών εκπροσώπησαν ο Γ.Γ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς Αντιστράτηγος ε.α. και ο ειδικός Γραμματέας και νομικός σύμβουλός της ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας  Αστυνομικός Διευθυντής ε.α.

Ο απερχόμενος υπουργός αναφέρθηκε με λίγα λόγια στα πεπραγμένα του Υπουργείου στους 8 μήνες που διετέλεσε υπουργός και ειδικότερα στην αποτελεσματικότητα σε όλο το εύρος  του αστυνομικού έργου των Υπηρεσιών του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας με έμφαση στην πάταξη της εγκληματικότητας και στις επιτυχίες στην αντιτρομοκρατία με την σύλληψη καταζητούμενων τρομοκρατών και το ανθρώπινο πρόσωπο που επέδειξαν οι αστυνομικοί  προς την κοινωνία. Επίσης αναφέρθηκε και στην δραστηριότητα του Πυροσβεστικού Σώματος στην αντιμετώπιση των Πυρκαγιών και την αυτοθυσία τους που επέδειξαν στον αγώνα κατά του πύρινου κινδύνου .

Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο υπουργός Εσωτερικών κ. ΒΟΥΤΣΗΣ Ν. ο οποίος είπε ότι στόχος είναι η πρόληψη της ανθρωπιστικής καταστροφής σε ερώτηση δε δημοσιογράφου εάν οι αστυνομικοί θα οπλοφορούν απάντησε ότι  << ο Πρωθυπουργός  Αλέξη Τσίπρα αναφέρθηκε σε αυτό σε προηγούμενη συνέντευξή του δήλωσε δε, ότι από το 1996 υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει ότι σε διαδηλώσεις ή στο γήπεδο καλό είναι οι αστυνομικοί να μην κουβαλούν όπλο (και μόνον εκεί, όπως είπε χαρακτηριστικά)   >>.

Στη συνέχεια ο νέος αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Προστασίας του Πολίτη Γιάννης ΠΑΝΟΥΣΗΣ αναφέρθηκε  στην από πολλών ετών γνωριμία του με την Ελληνική Αστυνομία ως καθηγητής της εγκληματολογίας στην Σ.Α.Ε. και ότι πολλοί μαθητές του είναι σήμερα στρατηγοί, στη συνέχεια  είπε ότι « Δεν μας ενδιαφέρει η πολιτική ιδεολογία του πολίτη, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να εναρμονίσουμε την ελευθερία, την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια .Μίλησε για συμμετοχική αντεγκληματική πολιτική που θα βρίσκει συμφιλιωμένο τον αστυνομικό με τον πολίτη και τον πολίτη με τον αστυνομικό και έκανε λόγο για μία συνέχεια της διοίκησης. Σε αυτό το πλαίσιο τόνισε ότι θα βρίσκεται σε επικοινωνία με τους προηγούμενους υπουργούς. Το έγκλημα δεν είναι ανεκτό, αλλά δεν είναι ανεκτό να υπάρχει κατάχρηση εξουσίας από τα όργανα του κράτους ».

Πρόσθεσε δε «ότι σήμερα η κυβέρνηση έδωσε  εντολή να φύγουν τα κάγκελα από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Έκανε λόγο για συμβολική κίνηση και πρόσθεσε: «Τι φοβόμαστε; Ότι ο λαός, τα τανκς θα μπουν στη Βουλή;» και πρόσθεσε: «Εάν υπάρχουν ιστορικά κατάλοιπα, θα τα λύσουμε. Το υπουργείο θα ασχοληθεί και με τα οικονομικά και μισθολογικά ζητήματα μαζί με τους συν-αρμόδιους υπουργούς. Να πείσουμε τον αστυνομικό ότι είναι ο καθημερινός φίλος του πολίτη. Αυτόν υπηρετεί και αυτόν προστατεύει» προσθέτοντας: «Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον πολίτη απροστάτευτο, να πεινάει, να φοβάται. Θα εναρμονίσουμε ελευθερία – εμπιστοσύνη στους θεσμούς της δημοκρατίας και ασφάλεια»

Του ευχόμαστε καλή επιτυχία όπως και σε όλη την Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας.

 DSCN5891DSCN5893DSCN5901

Λουτροθεραπεία-Αεροθεραπεία αναπήρων έτους 2015

 

Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ( ΑΕΑ/Επιτελείο /Κ.Δ.Υ.& Α.Δ./Τ-4) με το υπ΄αριθμ.  9009/14/241-α από 26-1-2015 έγγραφο του  Κοινοποίησε την υπ’αριθμ Φ.443.8/81/159047/Σ.738 από 14-10-2014 Εγκύκλιος 1του ΥΠ.ΕΘ.Α. το οποίο έχει αναρτηθεί στη Διαύγεια ΑΔΑ:ΒΘΩ36-5ΤΓ  ( Για περισσότερα πατήστε εδώ        https://et.diavgeia.gov.gr/decision/view/%CE%92%CE%98%CE%A936-5%CE%A4%CE%93  )

 

ΘΕΜΑ  : Λουτροθεραπεία – Αεροθεραπεία Αναπήρων Έτους 2015

1. Έχοντας υπόψη : Τις διατάξεις του ΑΝ 1324/49, που κυρώθηκε από το ΑΝ. 1487/50, το Ν∆ 950/42, το Ν.330/47, το άρθρο 6 του Ν∆ 4605/66, το άρθρο 24 του Ν.1043/80, το άρθρο 12 του Ν. 3036/2002 και τις παρ.1 και 2 του άρθρου 4 του Ν.3670/2008.

                  Κ Α Θ Ο Ρ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε

Τα σχετικά με τη Λουτροθεραπεία και Αεροθεραπεία των Αναπήρων Πολέμου, των Αναπήρων Εθνικής Αντίστασης, των Αναπήρων Ειρηνικής Περιόδου Ν.1370/44, των Αναπήρων Αντιδικτατορικού αγώνα Ν.1543/85, των Αναπήρων Αγωνιστών του ∆ημοκρατικού Στρατού Ν.1863/89, των Αναπήρων Πολέμου Αμάχου πληθυσμού Ν.812/43, όπως ισχύει σήμερα, και των Αναπήρων  Αμάχου πληθυσμού του Ν.1863/89, καθώς και των Θυμάτων των παραπάνω κατηγοριών  κατά το έτος 2015, όπως παρακάτω :

2. ΛΟΥΤΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

α. ∆ικαιούνται, (Εφόσον κριθούν από τις   Υγειονομικές Επιτροπές ότι έχουν ανάγκη αυτής, με βάση την πάθηση από την οποία κατέστησαν Ανάπηροι και την κατά το χρόνο της εξέτασής τους κατάσταση υγείας των), οι παρακάτω κατηγορίες Αναπήρων:

(1) Οι  Αξιωματικοί Πολεμικής ∆ιαθεσιμότητας Στρατού  Ξηράς, Πολεμικού Ναυτικού, Πολεμικής Αεροπορίας και πρώην Χωροφυλακής.

(2) Οι Αξιωματικοί  Ν.2588/21 και Ν.875/79 Πολεμικής Αποστρατείας.

(3) Οι  Αξιωματικοί του Ν.362/43.

(4) Οι Πολέμου Οπλίτες, κατά την έννοια του άρθρου 1 του Ν∆.1044/71, όπως συμπληρώθηκε από το άρθρο 1 του Ν.1043/80 και της Εθνικής Αντίστασης κατά την έννοια του ΑΝ.1855/51, Ν∆.412/70 και Ν.1543/85.

(5 ) Οι της πρώην Αστυνομίας Πόλεων, που υπάχθηκαν στο Ν∆.330/47.

(6) Οι των Σωμάτων Ασφαλείας του Ν.1579/50.

( 7) Οι Ειρηνικής Περιόδου του Ν.1370/44, που έπαθαν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους και ένεκα αυτής, οι οποίοι λαμβάνουν σύνταξη.

(8) Οι Αντιδικτατορικού αγώνα του Ν.1543/85.

(9) Οι Αγωνιστές του ∆ημοκρατικού Στρατού του  Ν.1863/89.

(10) Οι Πολέμου Αμάχου πληθυσμού του Ν.812/43, όπως ισχύει σήμερα.

(11) Οι Αμάχου πληθυσμού  του Ν.1863/89.

Για περισσότερα πατήστε εδώ —>    ΛΟΥΤΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

 

ΣΥΣΚΕΨΗ ΜΕ ΤΟ Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α

Με πρωτοβουλία του Προέδρου του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. Ταξίαρχου κ. ΔΡΑΚΑΚΗ Παναγιώτη την 15/01/2015 έγινε, στα γραφεία του, ευρεία σύσκεψη με την συμμετοχή των Π.Ο.Α.Σ.Υ., Π.Ο.Α.Ξ.Ι.Α., Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ως και συνδικαλιστών της Πυροσβεστικής, καθηγητών–αναλογιστών ως και του νομικού συμβούλου του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., με θέμα τη συζήτηση ως και την υποβολή προτάσεων σχετικών με την τύχη του τομέα Πρόνοιας του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

Η συζήτηση ξεκίνησε με εισήγηση του κ. Προέδρου του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. η οποία αφορούσε μόνο τον τομέα Πρόνοιας. Στο σημείο αυτό παρενέβη ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας και επεσήμανε ότι οι απόστρατοι επ’ ουδενί δε συζητούν την αυτονόμηση του τομέα Πρόνοιας, τον διαχωρισμό του από το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. και τη δημιουργία νέου «κουτσουρεμένου» Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. Τόνισε το ενιαίο του Ασφαλιστικού μας φορέα και την υποχρεωτική συνύπαρξη των τομέων Πρόνοιας- Επικουρικής  και Υγείας.

Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε χωρίς να ληφθεί σχετική απόφαση εν αναμονή της παράδοσης των αναλογιστικών μελετών.

Συγχαρητήρια της ΠΟΑΑΣΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Με την ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας και την εκλογή νέας κυβέρνησης η Ομοσπονδία μας αισθάνεται την ανάγκη να συγχαρεί όλους τους υποψηφίους βουλευτές που συμμετείχαν στους συνδυασμούς των κομμάτων και είχαν την τιμητική ιδιότητα του αποστράτου των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων διότι με την συμμετοχή τους αυτή στη πεμπτουσία της Δημοκρατίας , που είναι οι εκλογές, προσέδωσαν ιδιαίτερη τιμή στην Ομοσπονδία μας.

Ιδιαίτερα θέλουμε να συγχαρούμε τους δύο εξαίρετους συναδέλφους που εξελέγησαν τον κ. ΔΗΜΟΣΧΑΚΗ Αναστάσιο στον Έβρο και τον κ. ΚΥΡΙΑΖΙΔΗ Δημήτριο στη Δράμα.

Παράλληλα η Ομοσπονδία μας συγχαίρει όλους τους εν ενεργεία συναδέλφους από τον κ. Αρχηγό έως τον νεώτερο Δόκιμο Αστυφύλακα για τη συνεισφορά τους στην ομαλή διεξαγωγή και ολοκλήρωση όλης της εκλογικής διαδικασίας.

 

   Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος

Υποστράτηγος ε.α.

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 16 και 17 του Καταστατικού και την από 19-01-2015 Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου.

ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ

Η ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 10:00 στο Αμφιθέατρο της Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών Λ. Αλεξάνδρας 173, στην Αθήνα. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει απαρτία την ανωτέρω ημερομηνία, η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου , την ίδια ώρα και στον αυτό τόπο, σύμφωνα με το άρθρο 17.

 ΘΕΜΑΤΑ Ημερησίας Διατάξεως  Γ.Σ.

1.Έκθεση Πεπραγμένων του Δ.Σ. για το έτος 2013 και 2014

2. Έγκριση Ισολογισμού – Απολογισμού του Συνδέσμου.

3. Παρουσίαση έκθεσης της Ε.Ε.

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Γενικός Γραμματέας                                   Ο Πρόεδρος

Οδυσσεύς ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ          Σπυρίδων ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Αντιστράτηγος ε.α.                                 Υποστράτηγος ε.α.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Επειδή είναι βέβαιο ότι στην πρώτη ημερομηνία δεν θα υπάρξει απαρτία και προς αποφυγή ταλαιπωρίας των μελών μας παρακαλούνται να προσέλθουν την 18 Φεβρουαρίου 2015 ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:00 στον ίδιο χώρο. Θα μας ενημερώσει προσκληθείς προς τούτο ο Πρόεδρος του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. Ταξίαρχος κ. ΔΡΑΚΑΚΗΣ Π.

Παρασημοφόρηση των διασωστών των επιβατών του πλοίου Norman Atlantic

Παρασημοφόρηση των διασωστών των επιβατών του πλοίου Norman Atlantic έκαναν το πρωί της Τετάρτης οι υπουργοί Ναυτιλίας και Αιγαίου Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.

Ειδικότερα σε τελετή στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας απένειμαν Μετάλλια Εξόχου Πράξεως σε 42 στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας) και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής που αποτέλεσαν τα πληρώματα των ελικοπτέρων που συμμετείχαν στη διάσωση των επιβατών από τις 28 ως τις 30 Δεκεμβρίου.

 Στον χαιρετισμό του ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου τόνισε ότι «σήμερα η σκέψη μας, μαζί με τα θερμά συγχαρητήρια προς τους άνδρες και τις γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων και Λιμενικού Σώματος που συμμετείχαν σε αυτή τη δύσκολη αποστολή, είναι μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων, είναι μαζί με τους συγγενείς των αγνοουμένων, για τους οποίους θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να έχουμε σύντομα νέα για τους οικείους τους. Η επιχείρηση έρευνας και διάσωσης ακόμη συνεχίζεται, υπό την καθοδήγηση των Ιταλικών Αρχών και με τη συνδρομή των ελληνικών μέσων, εναερίων και πλωτών, διότι θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί στους οικείους των αγνοουμένων μία σαφής απάντηση για τους δικούς τους»  ( πατήστε εδώ για περισσότερα  .http://www.tovima.gr/society/article/?aid=669404 )

Συγχαρητήρια και απο μάς.

 9_big

 1DF74D30044C622F5173961B882C192E ΠΑΡΑΣΗΜΟΦ ΟΡΗΣΗ ΔΙΑΣΩΣΤΩΝ ΝΑΥΑΓΙΟΥ 21-1-2015

 

 

 

 

Εκλογική αποζημίωση 123 ευρώ!!!!!

Εκλογική αποζημίωση 123 ευρώ για το προσωπικό του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης

 Υπεγράφη σχετική κοινή υπουργική απόφαση

 Στο ποσό των 123 ευρώ ανέρχεται η ειδική εκλογική αποζημίωση για τους αστυνομικούς  και το πολιτικό προσωπικό του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση που υπεγράφη από τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Μ. Θεοχαρίδη και τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Χ. Σταϊκούρα. Εμείς προσθέτουμε οτι είναι θετικό αλλά λίγο…….. Μετά τις κρατήσεις τι απομένει ;

Επιστροφή των αδειών οδήγησης, των πινακίδων

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επιστροφή των αδειών οδήγησης, των πινακίδων και των αδειών κυκλοφορίας, εν όψει των Βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015

Με Απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλη Κικίλια, επιστρέφονται από αύριο (21.01.2015) οι άδειες οδήγησης, καθώς και οι πινακίδες και οι άδειες κυκλοφορίας των οχημάτων (αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων), προκειμένου να διευκολυνθούν οι ψηφοφόροι που θα κινηθούν με τα δικά τους μεταφορικά μέσα για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος.

Σημειώνεται ότι αφορά στα στοιχεία οδήγησης και κυκλοφορίας που έχουν αφαιρεθεί ή κατατεθεί στις Αστυνομικές Αρχές μέχρι και σήμερα (20.01.2015).

Επίσης, δεν θα εκτελεστούν οι εκκρεμείς διοικητικές αποφάσεις, επιδοθείσες ή μη, που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 103 του Κ.Ο.Κ. «επιβολή διοικητικών μέτρων», για τροχαίες παραβάσεις που βεβαιώθηκαν μέχρι σήμερα (20.01.2015).

Εξαιρούνται και δεν επιστρέφονται στοιχεία οδήγησης και κυκλοφορίας οχημάτων, για τις εξής παραβάσεις:

·         Οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος

·         Οδήγηση με ταχύτητα πέραν της επιτρεπόμενης

·         Παραβίαση της ένδειξης ερυθρού σηματοδότη

·         Κυκλοφορία ανασφάλιστων οχημάτων

·         Κίνηση στο αντίθετο ρεύμα.

Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από Δικαστικές ή άλλες Αρχές, εκτελούνται κανονικά.

Επισημαίνεται ότι για την επιστροφή των παραπάνω στοιχείων οδήγησης και κυκλοφορίας θα πρέπει προηγουμένως να καταβληθεί, όπου επιβλήθηκε, το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο.

Κοπή της Βασιλόπιτας στην ΕΑΣ

Κοπή της Βασιλόπιτας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού .

Την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015 πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ. ) στην αίθουσα τελετών της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Λ.Α.Ε.Δ.) . Στην τελετή παρέστη ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ. Στην εν λόγω τελετή παρευρέθησαν ο ΥΕΘΑ κ. Νίκος Δένδιας και ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Χρίστος Μανωλάς. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης απένειμε στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ τιμητική διάκριση για την εκλογή του ως Προέδρου της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης ετιμήθησαν ο Προέδρος του Σ.τ.Ε. κ. ΡΙΖΟΣ και ο τ. Προέδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και νυν Α.Σ.Ε.Π. κ. ΚΑΡΑΒΟΚΙΡΗΣ . Την ΠΟ.Α.Α.Σ.Α. εκπροσώπησαν ο Αντιπρόεδρος επίτιμος Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ. Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος και ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς.

0004DSCN55280001

Αντιστράτηγος ε.α. υποψήφιος Βουλευτής στη Β΄ Αθηνών

img592

ΚΟΝΤΑΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Αντιστράτηγος ε.α.της ΕΛ.ΑΣ.  Υποψήφιος Βουλευτής Β ΑΘΗΝΩΝ με τη Ν.Δ.  (περισσότερα  στο  http://www.ch-kontaridis.gr/   )

 

Νέο μέλος στο Δ.Σ. του Συνδέσμου μας

Λόγω παραίτησης του μέλους του Δ.Σ. του Συνδέσμου μας για προσωπικούς λόγους Υποστράτηγου ε.α. ΒΑΙΤΣΗ Δήμου, τη θέση του κατέλαβε το Α΄αναπληρωματικό εκλεγμένο μέλος Υποστράτηγος ε.α. Παναγιώτης ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ, έτσι το νέο Δ.Σ. του Συνδέσμου μας έχει ως εξής.

Α.  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

1. Πρόεδρος  ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ  Σπυρίδων

2. Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

3. Γεν. Γραμματέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσέας

4. Ειδικ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης

5. Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος

6. Αναπλ. Ταμία ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας

7. Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

8.       «      ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Αθανάσιος

9.      »       ΖΩΗΣ Νικόλαος

10.    »       ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης

11.    »       ΛΙΟΥΚΑΣ Ιωάννης

Β.      ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΗ

1.     ΣΟΥΠΙΩΝΗΣ Νικόλαος

2.      ΚΟΡΔΑΤΟΣ Κων/νος

Γ΄    ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1. Πρόεδρος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος

2. Μέλος       ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος

3.      «             ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

Επίσκεψη του υποψηφίου Βουλευτή Β’ Αθηνών Γ. Κουμουτσάκου

DSCN5578img593

Επίσκεψη του υποψηφίου Βουλευτή Β’  Αθηνών  Γ. Κουμουτσάκου

Σήμερα, 19-1-2015 επισκέφτηκε τα γραφεία μας στην Αθήνα ο υποψήφιος Βουλευτής Β΄ Αθηνών  Γιώργος ΚΟΥΜΟΥΤΣΑΚΟΣ. Μας μίλησε με ειλικρίνεια και σαφήνεια για τα Εθνικά Θέματα, την Στρατηγική στα θέματα της Εξωτερικής Πολιτικής, Ασφάλειας και Άμυνας. Ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Υποστράτηγος ε.α ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπυρίδων εξέθεσαν τα προβλήματα που απασχολούν τους απόστρατους αστυνομικούς  και τις εκκρεμότητες της Πολιτείας προς αυτούς και ειδικότερα την μη υλοποίηση των αποφάσεων των ανωτάτων δικαστηρίων του Σ.τ.Ε. και του Ελεγκτικού Συνεδρίου και για το ΤΕΑΠΑΣΑ. Ακολούθησε σειρά ερωτήσεων από παριστάμενα μέλη των Δ.Σ. στα οποία απάντησε ο υποψήφιος Βουλευτής. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Περισσότερες πληροφορίες στο  http://www.gkoumoutsakos.gr

Παράταση για την ένταξη στο ΕΤΕΑ

Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. Παράταση μέχρι την 28-2-2015

 Σας ενημερώνουμε και παραθέτουμε αυτούσια όλη την σχετική διάταξη που αφορά το  Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. και την χρονική παράταση για υλοποίηση του άρθρου 220 του Ν 4281/2014 ( Α-160), μετά την δημοσίευση του Ν.4316 (Φ.Ε.Κ. -270) της 24-12-2014 << Ίδρυση Παρατηρητηρίου άνοιας , βελτίωση περιγεννητικής Φροντίδας, ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις >>.

άρθρο 119

1.    Η προβλεπόμενη στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 220 του Ν. 4281/2014 ( Α-160) ημεροχρονολογία υποχρεωτικής ένταξης των τομέων του Κλάδου Επικουρικής   Ασφάλισης του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. και του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Ιδρυμάτων Εμπορικού Ναυτικού ( Τ.Ε.Α.Π.Ι.Ε.Ν. ) στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (Ε.Τ.Ε.Α.), όπως και αυτή του τελευταίου εδαφίου περί της αυτοδίκαιης μετατροπής των ανωτέρω σε Ν.Π.Ι.Δ. παρατείνονται έως 28-2-2015 .

2.     Η προβλεπόμενη στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 220 του ν. 4281/2014 προθεσμία για τα  Ταμεία Στρατού , Αεροπορίας , Ναυτικού , Κλάδου Πρόνοιας Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. , Τ.Α.Λ.Σ. ,καθώς και του Τ.Α.Υ.Β. κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής παρατείνεται έως τις 28-2-2015.

 

Je suis Charlie

6F2F280AC8375E98DA947CBE01982EE7

<< Je suis Charlie >>

Τη δεκαμελή συντακτική ομάδα της δημοφιλούς εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo και δύο αστυνομικούς δολοφόνησαν χθες το πρωί εν ψυχρώ στο Παρίσι άγνωστοι ένοπλοι. Eντεκα είναι οι τραυματίες, εκ των οποίων οι τέσσερις νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση. (Πατήστε εδώ για περισσότερα)
http://www.kathimerini.gr/798507/article/epikairothta/kosmos/gallia-htan-kala-plhroforhmenoi-kai-edrasan-me-yyxraimia

 Στη δημοσιότητα δόθηκαν τα ονόματα των δώδεκα νεκρών της χθεσινής αιματηρής επίθεσης στα γραφεία της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «Charlie Hebdo». Πρόκειται για οκτώ δημοσιογράφους του περιοδικού, δύο αστυνομικούς, τον θυρωρό του κτιρίου που στεγάζονται τα γραφεία, και έναν επισκέπτη.

Τα θύματα είναι κατ’ αρχήν δύο αστυνομικοί:

• Franck Brinsolaro – 49 ετών, αστυνομικός φύλαγε τον Charb μετά τις απειλές κατά της ζωής του.
• Ahmed Merabet – 42 ετών, αστυνομικός   και οι :

• Charb – (πραγματικό όνομα Stephane Charbonnier) 47 ετών, εκδότης και σκιτσογράφος.
• Cabu – (πραγματικό όνομα Jean Cabut) 76 ετών, ο επικεφαλής σκιτσογράφος του Charlie Hebdo.
• Georges Wolinski – 80 ετών, ο θρυλικός γελοιογράφος που είχε γίνει γνωστός από τη δεκαετία του’ 60, και ήταν γνωστός και στη χώρα μας.
• Tignous – (πραγματικό όνομα Bernard Verlhac) 57 ετών, σκιτσογράφος
• Bernard Maris – (γνωστός ως “θείος Bernard”) 68 ετών, οικονομολόγος και αρθρογράφος του περιοδικού.
• Honoré – (πραγματικό όνομα Philippe Honoré) 73 ετών, ο γελοιογράφος που ζωγράφισε το σκίτσο του ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους, το τελευταίο που δημοσιεύτηκε πριν την επίθεση.
• Michel Renaud – πρώην δημοσιογράφος, ο οποίος έτυχε να επισκέπτεται τα γραφεία του Charlie Hebdo.
• Mustapha Ourrad – δημοσιογράφος του Charlie Hebdo.
• Elsa Cayat – αρθρογράφος και αναλυτής του Charlie Hebdo.
• Frederic Boisseau – ο θυρωρός του κτιρίου που στεγάζονται τα γραφεία.

Ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων

ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των νεκρών του Charlie Hebdo τήρησε η Γαλλία στις 12.00 τοπική ώρα σήμερα, ημέρα εθνικού πένθους.

Οι καμπάνες των εκκλησιών ήχησαν, καθώς τα σχολεία, οι χώροι εργασίας, τα μέσα μεταφοράς διέκοψαν για ένα λεπτό τη λειτουργία τους σε ολόκληρη τη Γαλλία.

Καθώς επίσης και σε όλη την Ευρώπη. Εμείς οι Απόστρατοι Αστυνομικοί αποτίουμε φόρο τιμής σε όλα τα θύματα της άναδρης αυτής τρομοκρατικής επίθεσης αλλά και στην σημερινή ομηρεία με άλλους νεκρούς πριν τελικά πέσουν νεκροί οι τρομοκράτες από τις βολές των ειδικών δυνάμεων της Γαλλικής Αστυνομίας, αισθανόμενοι το βαθύ πόνο και την οργή για τον άδικο αυτό θάνατό τους. Εκφράζουμε την συμπαράστασή μας στις οικογένειες τόσο των φονευθέντων αστυνομικών  όσο και υπολοίπων θυμάτων…. «Je suis Charlie» (Είμαι Charlie).

Η συνεδρίαση της Επιτροπής Συμμόρφωσης του ΣτΕ

Η  συνεδρίαση της Επιτροπής Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας την  8-1-2015 

Στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 9-1-2015 δημοσιεύτηκε το σχετικό ρεπορτάζ για την Συνεδρίαση:

<< Ασαφείς κρίνονται επί του παρόντος οι εξηγήσεις που έδωσαν οι εκπρόσωποι του υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπή Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας που εξετάζει τη συμμόρφωση ή μη της κυβέρνησης με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., η οποία έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές στις αποδοχές των ένστολων όλων των σωμάτων.

Η τριμελής Επιτροπή Συμμόρφωσης συνεδρίασε χθες κεκλεισμένων των θυρών υπό τον πρόεδρο του Σ.τ.Ε. Σωτήρη Ρίζο και μέλη τούς συμβούλους Επικρατείας Ευθύμιο Αντωνόπουλο και Παναγιώτα Καρλή, ενώ κατά τη συνεδρίαση παρέστησαν εκπρόσωποι του υπουργείου Οικονομικών, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών Αστυνομίας, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Προσωπικού Λιμενικού Σώματος και της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής. Σε όλες τις πλευρές δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 15 του μηνός προκειμένου να καταθέσουν τα υπομνήματά τους. Πατήστε εδώ για περισσότερα http://www.kathimerini.gr/798698/article/epikairothta/ellada/asafeies-sto-ste-gia-ta-anadromika-twn-enstolwn >>

Σας παραθέτοθμε και την  ανακοίνωση της ΠΟΑΣΥ και της ΠΟΑΞΙΑ

Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2015

Αρ. Πρωτ.: 500/7/35κβ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

  Πραγματοποιήθηκε σήμερα στην αίθουσα ακροάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Β’ συνεδρίαση του Τριμελούς Συμβουλίου, με επικεφαλής τον Πρόεδρο αυτού κ. Σωτήριο ΡΙΖΟ, για να διαπιστώσει τη συμμόρφωση ή μη της διοίκησης και συγκεκριμένα του Υπουργείου Οικονομικών, στις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, αναφορικά με την αναδρομική μείωση των αποδοχών των ενστόλων.

Εκ μέρους των αιτούντων, οι Ομοσπονδίες εκπροσωπήθηκαν δια των συνηγόρων κ.κ. Χάρη Μπουκουβάλα (ΠΟΑΣΥ), Ρήγα Μπαρμπούρη (ΠΟΑΞΙΑ) και Γεώργιο Αντωνακόπουλο (ΠΟΕΠΛΣ). Το Υπουργείο Οικονομικών εκπροσωπήθηκε από δυο Παρέδρους του ΝΣΚ.

Κατά την ωριαία ακροαματική διαδικασία, αναπτύχθηκαν τα επιχειρήματα και των δυο πλευρών. Ειδικότερα, οι Νομικοί μας Σύμβουλοι υποστήριξαν ότι η διοίκηση δεν συμμορφώθηκε πλήρως στις δικαστικές αποφάσεις, μειώνοντας το κύρος του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου και ουσιαστικά, περιφρονώντας το σκεπτικό του Α’ Πρακτικού Συνεδριάσεως του Συμβουλίου, στο οποίο περιγράφονται αναλυτικά και χωρίς καμία δυνατότητα παρερμηνείας οι υποχρεώσεις της διοίκησης για πλήρη συμμόρφωση.

Αντίθετα, το Υπουργείο Οικονομικών ισχυρίστηκε ότι η διοίκηση με βάση τα δημοσιονομικά δεδομένα εφάρμοσε πλήρως τις δικαστικές αποφάσεις, αναφορά που προκάλεσε την αντίδραση του κ. Προέδρου.

Τέλος, ο κ. Πρόεδρος του ΣτΕ, χορήγησε και στις δυο πλευρές προθεσμία έως την 15η Ιανουαρίου 2015, ώστε να καταθέσουν εγγράφως τις θέσεις τους (υπομνήματα).

Μετά και την σημερινή εξέλιξη, είναι σαφές ότι συνεχίζουμε τον αγώνα μας αισιοδοξώντας για την πλήρη δικαίωσή μας, απαιτώντας από την Πολιτεία πλήρη συμμόρφωση στις αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Χώρας μας.

 

 

Ασφαλιστικό βιογραφικό

Όλος ο ασφαλιστικός βίος κάθε Έλληνα, αρχικά για το διάστημα από το 1994 και μετά, θα είναι καταγεγραμμένος ηλεκτρονικά σε «ατομικούς ψηφιακούς λογαριασμούς».

Πρόσβαση από τον προσωπικό τους υπολογιστή στο «ασφαλιστικό τους βιογραφικό», δηλαδή στην επαγγελματική τους διαδρομή και στα ένσημά τους, αποκτούν από σήμερα  Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 5,6 εκατομμύρια ασφαλισμένοι, μέσω του πληροφοριακού συστήματος «Ατλας». Ολος ο ασφαλιστικός βίος κάθε Ελληνα, αρχικά για το διάστημα από το 1994 και μετά, θα είναι καταγεγραμμένος ηλεκτρονικά σε «ατομικούς ψηφιακούς λογαριασμούς». Εως το τέλος του 2015, θα έχουν μπει στο σύστημα όλα τα ασφαλιστικά έτη του συνόλου των ασφαλισμένων, ώστε κάθε εργαζόμενος να έχει τη δυνατότητα από το σπίτι του και από τον προσωπικό του υπολογιστή να βλέπει με κάθε λεπτομέρεια το δικό του «ασφαλιστικό βιογραφικό». Το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα θα ενημερώνει τους ασφαλισμένους για το πότε θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, θα υπολογίζει τη σύνταξη του καθενός, ακόμη και στις πλέον σύνθετες περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης, με το πάτημα ενός πλήκτρου στον υπολογιστή, ώστε η έκδοση και η καταβολή της πρώτης σύνταξης να είναι τελικά ζήτημα λίγων ημερών.
Στη νέα ψηφιακή πλατφόρμα έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 22,8 δισεκατομμύρια ημέρες ασφάλισης, από την 1η Ιανουαρίου 1994 μέχρι σήμερα.
Οι ασφαλισμένοι θα μπορούν να επισκεφθούν την ηλεκτρονική διεύθυνση www.atlas.gov.gr, να επιλέξουν «Ασφαλιστικό Βιογραφικό» και να καταχωρίσουν τους κωδικούς τους στο Τaxis και τον ΑΜΚΑ τους. Μέσω του νέου συστήματος οι ασφαλισμένοι θα μπορούν επίσης να διαπιστώσουν έγκαιρα πιθανές ελλείψεις ή σημεία που χρήζουν διόρθωσης αλλά και να παρακολουθούν κάθε μήνα την ενημέρωση του λογαριασμού τους.
Κατά την παρουσίαση του έργου ο υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης έκανε λόγο για «ιστορική ημέρα για το ασφαλιστικό σύστημα» και τόνισε ότι το νέο σύστημα αποτελεί «ακόμη έναν άθλο του υπουργείου Εργασίας», αλλά και «ουσιαστικό άλμα για την ποιότητα της καθημερινότητας του πολίτη».
Στο πλαίσιο των διοικητικών ενοποιήσεων, εντός του 2015 αναμένεται να ολοκληρωθεί η δημιουργία του Ενιαίου Κέντρου Απονομής Συντάξεων, μέσω του οποίου θα εκδίδονται οι συντάξεις για όλα ανεξαιρέτως τα Ταμεία σε λίγες μόλις ημέρες. Μάλιστα, όπως επεσήμανε ο κ. Βρούτσης, όλο αυτό το σύστημα δημιουργήθηκε με ίδιες δυνάμεις, με τα στελέχη των Ταμείων και της ΗΔΙΚΑ, χωρίς καμία απολύτως δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΗΔΙΚΑ Χρήστο Χάλαρη, ο ενιαίος ατομικός λογαριασμός ασφάλισης συγκεντρώνει σήμερα δεδομένα με ποσοστό αξιοπιστίας άνω του 95% από το ΙΚΑ, τον ΟΑΕΕ, τον ΟΓΑ, το ΕΤΑΑ και τους 2 μεγαλύτερους τομείς του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Σύντομα θα ενταχθούν και το ΝΑΤ, οι υπόλοιποι τομείς του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και τα επικουρικά ταμεία, ενώ σταδιακά τα δεδομένα όλων των φορέων θα εμπλουτίζονται και για το διάστημα προ του 1994. Για όσα δεδομένα διαπιστώθηκαν προβλήματα αξιοπιστίας, αυτά έχουν σημανθεί κατάλληλα και θα ακολουθήσει νέα επεξεργασία σε συνεργασία με τους αντίστοιχους φορείς εντός του Ιανουαρίου, χωρίς να υπάρχει λόγος ανησυχίας για τους ασφαλισμένους.

 

 

Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας

Την Δευτέρα  29-10-2014 θα γίνει η τρίτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο για εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για πληρέστερη ενημέρωση παραθέτουμε τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα . 

Πρόεδρος της Δημοκρατίας

                                                                                         KEΦAΛAIO ΠPΩTO

                      Ανάδειξη τoυ Προέδρου

Άρθρο 30

1. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ρυθμιστής του Πολιτεύματος. Εκλέγεται από τη Boυλή για περίοδο πέντε ετών, όπως ορίζεται στα άρθρα 32 και 33.

2. To αξίωμα τoυ Προέδρου είναι ασυμβίβαστo με oπoιoδήπoτε άλλo αξίωμα, θέση ή έργο.

3. H προεδρική περίοδος αρχίζει από την ορκωμοσία τoυ Προέδρου.

4. Σε περίπτωση πολέμου, η προεδρική θητεία παρατείνεται έως τη λήξη τoυ.

5. Επανεκλογή τoυ ίδιoυ προσώπου επιτρέπεται μία φορά μόνο.

**Άρθρο 31

Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να εκλεγεί όποιος είναι Έλληνας πολίτης πριν από πέντε τουλάχιστον έτη, έχει από πατέρα ή μητέρα ελληνική καταγωγή, έχει συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του και έχει τη νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν.

Άρθρo 32

*1. H εκλογή τoυ Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Boυλή γίνεται με ονομαστική ψηφοφορία και σε ειδική συνεδρίαση, που συγκαλείται από τoν Πρόεδρο της Boυλής έναν τουλάχιστο μήνα πριν λήξει η θητεία τoυ εν ενεργεία Προέδρου της Δημοκρατίας, κατά τα οριζόμενα στoν Κανονισμό της Boυλής. Σε περίπτωση οριστικής αδυναμίας τoυ Πρoέδρoυ της δημοκρατίας να εκπληρώσει τα καθήκοντά τoυ, κατά τους ορισμούς τoυ άρθρου 34 παράγραφος 2, καθώς επίσης και σε περίπτωση που o Πρόεδρος παραιτηθεί, πεθάνει ή κηρυχθεί έκπτωτος κατά τις διατάξεις τoυ Συντάγματος, η συνεδρίαση της Boυλής για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας συγκαλείται μέσα σε δέκα ημέρες τo αργότερo αφότου έληξε πρόωρα η θητεία τoυ προηγούμενου Προέδρου.

2. H εκλογή τoυ Προέδρου της Δημοκρατίας γίνεται σε κάθε περίπτωση για πλήρη θητεία.

3. Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων τoυ συνολικού αριθμού των βουλευτών. Αν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ύστερα από πέντε ημέρες. Αν δεν επιτευχθεί ούτε στη δεύτερη ψηφοφορία η οριζόμενη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φoρά  ύστερα από πέντε ημέρες, οπότε εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων τoυ όλου αριθμού των βουλευτών.

*4. Αν δεν επιτευχθεί ούτε και στην Τρίτη ψηφοφορία η αυξημένη αυτή πλειοψηφία, η Boυλή διαλύεται μέσα σε δέκα ημέρες από την ψηφοφορία, και προκηρύσσεται εκλογή για ανάδειξη νέας Boυλής. H Boυλή που αναδεικνύεται από τις νέες εκλογές, αμέσως μόλις συγκροτηθεί σε σώμα, εκλέγει με ονομαστική ψηφοφορία Πρόεδρο της Δημοκρατίας με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων τoυ όλου αριθμού των βουλευτών. Αν δεν επιτευχθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μέσα σε πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία τoυ όλου αριθμού των βουλευτών. Αν δεν επιτευχθεί ούτε αυτή η πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ακόμη μία φορά, ύστερα από πέντε ημέρες, μεταξύ των δύο προσώπων που πλειοψήφησαν και θεωρείται ότι έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκέντρωσε τη σχετική πλειοψηφία.

5. Αν η Boυλή είναι απούσα, συγκαλείται εκτάκτως για να εκλέξει τoν Πρόεδρο της Δημoκρατίας,κατά τους ορισμούς της παραγράφους 4. Aν η Boυλή έχει διαλυθεί με oπoιoνδήπoτε τρόπο, η εκλογή τoυ Προέδρου της Δημοκρατίας αναβάλλεται ώσπου να συγκροτηθεί σε σώμα η νέα Boυλή και μέσα σε είκοσι ημέρες, τo αργότερo, από τη συγκρότησή της, σύμφωνα με όσα ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4, αφού τηρηθούν και οι ορισμοί της παραγράφου 1 τoυ άρθρου 34.

6. Αν η διαδικασία για την εκλογή νέου Προέδρου, που ορίζεται στις προηγούμενες παρα-γράφoυς, δεν περατωθεί εγκαίρως, o ήδη Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά τoυ και μετά τη λήξη της θητείας τoυ ώσπου να αναδειχθεί νέος Πρόεδρος.

Ερμηνευτική δήλωση: Πρόεδρος της Δημοκρατίας που παραιτείται πριν από τη λήξη της θητείας τoυ δεν μπορεί να λάβει μέρος στην εκλογή που επακολουθεί εξαιτίας της παραίτησής τoυ.

 

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα στο ΥΔΤ

Ο πρόεδρος της ΠΟΑΑΣΑ Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος, ο αντιπρόεδρος επίτιμος Υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, ο Γενικός Γραμματέας Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και το μέλος του Δ.Σ. Αντιστράτηγος ε.α. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος παρέστησαν στην εκδήλωση στο Αρχηγείο   και ευχήθηκαν Χρόνια Πολλά στην Πολιτική και Φυσική Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας εκ μέρους όλων των αποστράτων Αστυνομικών.

Τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα έψαλαν την 24-12-2014 , στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλη Κικίλια, καθώς και στην Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας:

·         η μικτή μπάντα της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος,

·         η παιδική χορωδία και αντίστοιχη χορευτική ομάδα των Σχολών Χορού της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής και της Διεύθυνσης Αστυνομίας Πειραιά (παρουσίασε πρόγραμμα παραδοσιακών χορών) και

·         ο Όμιλος Βρακοφόρων Κρήτης, ο οποίος παρουσίασε πρόγραμμα παραδοσιακών χορών).

Στην εορταστική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Π. Μπακογιάννης» του Υπουργείου, παρέστησαν ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Δημήτριος Τσακνάκης, ο Υπαρχηγός του Σώματος, Αντιστράτηγος Σπυρίδων Παπασπύρου, ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Βόρειας Ελλάδας, Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Κατριαδάκης, ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδας, Αντιστράτηγος Ηλίας Γεωργόπουλος, Προϊστάμενοι Κλάδων, Διευθυντές Διευθύνσεων του Αρχηγείου, καθώς και αντιπροσωπείες του προσωπικού του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Στα παιδιά της χορωδίας, στον Όμιλο Βρακοφόρων Κρήτης στο προσωπικό της μπάντας προσφέρθηκαν συμβολικά δώρα.

DSCN5314DSCN5293DSCN5310

 

Εξυπηρέτηση ασφαλισμένων τ. ΟΠΑΔ

Δελτίο Τύπου
Εξυπηρέτηση ασφαλισμένων τ. ΟΠΑΔ / ΤΥΔΚΥ από τα Υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Γνωστοποιούμε στους ασφαλισμένους του Τομέα Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ) και του Τομέα Ασφαλισμένων Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ), ότι με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων από 29/10/2014 σε θέματα που αφορούν:

  • Έκδοση ή αντικατάσταση των βιβλιαρίων ασθενείας τους
  • Διακοπή, αναστολή ή κατάργηση του ασφαλιστικού τους δικαιώματος
  • Χορήγηση Ευρωπαϊκών Εντύπων και Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης ΕΚΑΑ
  • Παραλαβή δικαιολογητικών για χορήγηση εξόδων κηδείας

θα προσέρχονται, για μεν την περιφέρεια, στα Υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στις πρωτεύουσες των νομών της χώρας, για δε την περιοχή Αττικής, που μέχρι τώρα εξυπηρετούντο μόνο από τη Διεύθυνση Ασφάλισης Παροχών ΟΠΑΔ (Ηπείρου 38), στα κατωτέρω υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ:

Υπ/μα Αθηνών, Μ. Αλεξάνδρου 3 – Πλ. Καραϊσκάκη,
Υπ/μα Αλεξάνδρας, Πανόρμου & Καρύστου 7,
Υπ/μα Συντάγματος, Ακαδημίας 21,
Υπ/μα Πειραιά, Ελ. Βενιζέλου 3 & Εθνικής Αντίστασης,
Υπ/μα Αμαρουσίου, Χατζηαντωνίου 15.
Επισημαίνεται, ότι μετά την κατάργηση της χειρόγραφης θεώρησης για τους άμεσα ασφαλισμένους εν ενεργεία και συνταξιούχους, καθώς και για τα έμμεσα μέλη αυτών, δεν απαιτείται ετήσια θεώρηση των βιβλιαρίων ασθενείας τους.

Περικοπές στο ΜΤΠΥ

Επειδή πολλοί συνάδελφοι  είναι και μέτοχοι στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων  παραθέτουμε το δημοσίευμα που διαβάσαμε στο Ελεύθερο Τύπο της 4-11-2014

Η αναλογιστική μελέτη Προβλέπει περικοπές 42,8% για το 2015 και σωρευτικό «τσεκούρι» 47,5% στην πενταετία.

 Έλλειμμα 13,1 δισ. ευρώ βαραίνει το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων, σύμφωνα με την εμπιστευτική αναλογιστική μελέτη που παραδόθηκε στο Ταμείο και στην οποία προτείνονται μειώσεις κατά 47,5% στα καταβαλλόμενα μερίσματα 298.267 συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων, αρχής γενομένης από το 2015 με ένα ποσοστό περικοπής όλων των μερισμάτων κατά 42.8%.

 Η μελέτη-βόμβα, παρουσιάστηκε από τη διοίκησή του στη χθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΜΤΠΥ προκαλώντας σοκ στους συνταξιούχους αλλά και στους εν ενέργεια δημοσίους υπαλλήλους, όπως και στους συνδικαλιστές που μετέχουν στο Δ.Σ του Ταμείου.

 Το μεγαλύτερο σοκ ήταν ότι για την πρώτη χρονιά, δηλαδή από την 1η/1/2015, τα καταβαλλόμενα μερίσματα θα πρέπει να κοπούν κατά 42,8% και ακολούθως να γίνουν περικοπές κατά 5,6% το 2016 κατά 6% το 2017 και άλλο ένα 3,1% το 2018.

 Η σωρευτική μείωση στην πενταετία αυτή θα είναι 47,5%, όπως αναφέρεται στη μελέτη και μάλιστα είναι το λιγότερο κακό σενάριο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι το εναλλακτικό σχέδιο που προτείνεται είναι ο διπλασιασμός της εισφοράς υπέρ του ΜΤΠΥ από 4% στο 8% για τους 335.702 εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, σε συνδυασμό με μία εφάπαξ μείωση των μερισμάτων κατά 65%.

 Το πιο ήπιο σενάριο είναι αυτό που προβλέπει ότι η μείωση θα μπορούσε να περιοριστεί στο 36% αν όμως το Ταμείο προχωρούσε στην εκποίηση του 20% της κινητής του περιουσίας που ανέρχεται στα 157 εκατ. ευρώ μόνον.

Αυτά για ενημέρωση και ψυχραιμία μέχρι τις αποφάσεις του Δ.Σ. του ΜΤΠΥ
Πηγή: radio1d.gr

Αλλαγές στο ασφαλιστικό το 2015

Διαβάσαμε στην Καθημερινή της Κυριακής της 14-12-2014 για το Ασφαλιστικό.

Εννέα αλλαγές στο ασφαλιστικό φέρνει το 2015

Μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, εφάπαξ και μερίσματα, καθώς και αυξήσεις στα όρια ηλικίας για εκατομμύρια ασφαλισμένους και συνταξιούχους, φέρνει το 2015. Πρόκειται για εννέα αλλαγές… πριν από τις επερχόμενες αλλαγές που προβλέπονται σε ήδη ψηφισμένους, παλαιούς, ακόμη και προ Μνημονίου, νόμους, οι οποίοι εφαρμόζονται σταδιακά, προκειμένου να μην ανατρέψουν τον σχεδιασμό των ασφαλισμένων.

Η «Κ» παρουσιάζει σήμερα τις 9 σίγουρες αλλαγές, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν νέοι αιφνιδιασμοί και χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης προς την τρόικα, καθώς δεν υπάρχουν θεσμοθετημένες αλλαγές.

1. Νέος τρόπος υπολογισμού της κύριας σύνταξης. Πρόκειται για μια θεμελιώδη αλλαγή, που προβλέπεται στον νόμο 3863/2010 και αφορά όσους θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης από την 1/1/2015 και μετά.

Για τον υπολογισμό των κύριων συντάξεων και έως ότου εφαρμοστεί ένα ενιαίο σύστημα με βασική και αναλογική σύνταξη, θα ισχύσει μεικτό σύστημα. Για τα χρόνια ασφάλισης μέχρι το 2010 θα εφαρμόζεται ο παλαιός υπολογισμός. Για τα χρόνια μετά την 1η Ιανουαρίου 2011, η σύνταξη θα αποτελεί άθροισμα βασικής και αναλογικής σύνταξης. Η βασική σύνταξη τη νέα χρονιά θα είναι 360 ευρώ, ενώ η αναλογική σύνταξη εξαρτάται από τα έτη ασφάλισης και τον μισθό.

2. Μείωση κατά 4% του ποσού της βασικής σύνταξης του ΟΓΑ. Πρόκειται για εφαρμογή του νόμου 2458 του 1997 που ξεκίνησε το 2003 και θα ολοκληρωθεί το 2026 με -4% κάθε χρόνο. Ωστόσο, η βασική σύνταξη του ΟΓΑ αναπληρώνεται από την κύρια σύνταξη, για την οποία έχουν καταβληθεί οι σχετικές εισφορές και δεν επέρχεται ουσιαστική μείωση στο τελικό ποσό.

3. Μείωση κατά μία ποσοστιαία μονάδα του ποσοστού αναπλήρωσης για τις συντάξεις του Δημοσίου και των ειδικών ταμείων. Οι διατάξεις αυτές προβλέπονται στον νόμο 3029 του 2002. Το ποσοστό αναπλήρωσης έχει αρχίσει να μειώνεται από το 2008, κάθε χρόνο, για τους αποχωρούντες μετά την ημερομηνία αυτή.

4. Εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία. Το μέτρο εφαρμόστηκε με μείωση 5,2% στις ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις του ΕΤΕΑ, τον Ιούλιο του 2014, για πρώτη φορά. Για τη νέα χρονιά, εκτιμάται ότι θα υπάρξει και νέα μείωση, κοντά στο 10%, καθώς κάθε φορά που θα προκύπτει έλλειμμα, το Ταμείο πρέπει να αναπροσαρμόζει τις παροχές του.

5. Αλλαγές στα εφάπαξ. Δύο διαφορετικοί τρόποι υπολογισμού του εφάπαξ θα «τρέχουν» παράλληλα εντός του 2015 στο Δημόσιο. Για όσους υπέβαλαν τα χαρτιά τους μέχρι και τον Αύγουστο του 2013 και θα λάβουν την παροχή εντός του επομένου έτους, δεν θα υπάρξει μείωση στο καταβαλλόμενο ποσό, που κατά μέσον όρο διαμορφώνεται στις 29.000 ευρώ. Αντίθετα, όσοι υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης από τον Σεπτέμβριο του 2013 και μετά, θα δουν το εφάπαξ τους να υπολογίζεται, από τον Απρίλιο του 2015 και μετά, με βάση ένα νέο μαθηματικό τύπο, ο οποίος όμως δεν είναι ακόμη γνωστός. Τα επικρατέστερα τρία σενάρια κάνουν λόγο για μειώσεις έως και 50%.

6. Ο νέος μαθηματικός τύπος θα επεκταθεί από το 2015 και στους φορείς πρόνοιας του ιδιωτικού τομέα, αλλά και στα μετοχικά ταμεία του Δημοσίου, συμπαρασύροντας στις μειώσεις και τα μερίσματα.
Διαβάστε περισσότερα πατώντας εδώ :  http://www.kathimerini.gr/795846/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/ennea-allages-sto-asfalistiko-fernei-to-2015

Η καταβολή των αναδρομικών

Δημοσιεύουμε διαπιστώσεις και οδηγίες του Αντισ/γου ε.α κ. Σουπιώνη Νικολάου σε συνεργασία με δικηγορικό γραφείο, σχετικά με την καταβολή των αναδρομικών.

Αγαπητοί συνάδελφοι / κύριοι

 Επειδή αρκετοί συνάδελφοι, εν ενεργεία και αποστρατεία ρωτούν σχετικά :

  • Για  τα αναδρομικά ποσά που θα καταβληθούν με τη σύνταξη του μηνός Ιανουαρίου,
  •    Τη διαμόρφωση των  αποδοχών, μετά την πρόσφατη  νομοθετική ρύθμιση ( ν. 4307/15.11.2014) και,
  •     Για την  εφαρμογή  των δικαστικών  αποφάσεων  ανωτάτων   δικαστηρίων, σχετικών με την ακυρότητα του ν.4093/2012, σας  γνωρίζουμε τα’ ακόλουθα:
  1. Το Συμβούλιο της Επικρατείας , με τις υπ’ αρ. 2194 και 2195/ 13.6.2014 αποφάσεις της Ολομέλειας ακύρωσε την υπ’ αρ. οικ.2/83408/0022/14.11.2012 απόφαση του Αν. Υπουργού    Οικονομικών  για το μέρος εκείνο που αφορούσε την αναδρομική μείωση των αποδοχών του προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας και δη από 1.8.2012, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 4093/2012. Κατά συνέπεια  η διαφορά της σύνταξης της περιόδου από 1.8.2012 έως 31.12.2012, πρέπει να  επιστραφεί   ολόκληρη. Σημειωτέον τα χρηματικά αυτά ποσά παρακρατήθηκαν σε έξι μηνιαίες δόσεις, αρχής γενομένης από τον Φεβρουάριο του 2013.

Παράλληλα η Πολιτεία με πρόσφατο νόμο (4307/15.11.2014) κατάργησε αναδρομικά από το χρόνο που ίσχυσαν (1.8.2012) τους συντελεστές διαμόρφωσης των αποδοχών  του ν. 4093/2012 και επανέφερε κατά το ήμισυ τους παλαιούς συντελεστές. Επίσης  με τις διατάξεις του νέου νόμου  ορίζεται ότι, με κ.υ.α. των αρμόδιων υπουργών θα καθορισθεί η επιστροφή των αναδρομικών ποσών από 1.8.2012 έως 31.12.2014.

‘Όπως όμως προεκτέθηκε, η Πολιτεία οφείλει να συμμορφωθεί με τις προαναφερόμενες αποφάσεις του ΣτΕ, γι’ αυτό το ποσό της επιστροφής που σχετίζεται  με την αναδρομική εφαρμογή του ν. 4093/2012 (Αύγουστος 2012 – Ιανουάριος 2013)  πρέπει να αφορά  σε ολόκληρο της διαφοράς και όχι το ήμισυ όπως διαμορφώνεται με το ν. 4307/2014, για  το  υπόλοιπο χρονικό διάστημα. Ως εκ τούτου με τη σύνταξη του μηνός Ιανουαρίου αναμένεται να επιστραφεί  το 50% των αχρεωστήτως καταβληθέντων, το δε υπόλοιπο  θα καταβληθεί με τα λοιπά αναδρομικά σε βάθος τριετίας, αρχής γενομένης με τη σύνταξη Φεβρουαρίου.

  1. Σημειωτέον ότι, οι αποδοχές μετά την ψήφιση του ν. 4307/2014, δεν επανέρχονται επακριβώς  κατά το ήμισυ, καθόσον οι ποσοστιαίες μειώσεις της σύνταξης με βάση τις διατάξεις της υποπαραγράφου Β του ν. 4093/2012, ήτοι των ποσοστών  5, 10, 15, 20%, αναλόγως του ύψους της σύνταξης, παραμένουν ως έχουν. Σημειωτέον το ποσοστό  αυτό μείωσης προσμετράται στο ποσό της σύνταξης που εναπομένει από τις λοιπές κρατήσεις, πλην όμως το ύψος του ποσοστού  προσδιορίζεται ανάλογα με το σύνολο   των συντάξιμων  αποδοχών.
  2.  Επίσης,  σχετικά με όσους άσκησαν έφεση  κατά των διατάξεων του ν. 4093/2012, στο Ελεγκτικό Συνέδριο, αρμόδιο ανώτατο δικαστήριο για τη διαφορά  των συντάξεων, σας γνωρίζουμε ότι, κατόπιν σύσκεψης η Ολομέλεια του Δικαστηρίου αποφάνθηκε με ψήφους 27 έναντι 2 υπέρ της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του ν. 4093/2012 για τους μισθολογικούς συντελεστές  του προσωπικού των Σωμάτων Ασφαλείας. Σύμφωνα δε με ασφαλείς πληροφορίες η σχετική απόφαση θα δημοσιευθεί αρχές του έτους 2015.

             Όσοι δεν άσκησαν έφεση έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν άμεσα αγωγή, όπως έχουμε ήδη ενημερώσει, για την αποκατάσταση της μείωσης της σύνταξης, και μάλιστα  εντόκως από την άσκηση της αγωγής.

Αθήνα,  15    Δεκεμβρίου 2014

Με εκτίμηση

Δημήτριος Δημητρίου                             Νικόλαος Σουπιώνης

                 Δικηγόρος                                Αντιστράτηγος ε.α.

 

 

Ευχές Χριστουγέννων

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2015

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                               Ο ΓΕΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Μ.ΚΡΟΥΣΑΝΙΩΤΑΚΗΣ              Δ. ΚΟΝΤΟΠΑΥΛΑΚΟΣ

 

Ευχές Χριστουγέννων

Το Δ.Σ του Πανελλήνιου Συλλόγου Αποστράτων Εθελοντών Μακράς Θητείας

Σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και  ευτυχισμένο το Νέο Έτος

 

     Για τό Δ.Σ

Παναγιώτου Δημήτριος                             Καραγιάννης Χαράλαμπος

    Πρόεδρος                                                                  Γεν.Γραμματέας

Ερώτηση ΔΗ.ΜΑΡ για το ΤΕΑΠΑΣΑ

VASILIS

Δημοσιεύουμε ως έχει το παρακάτω κείμενο του απόστρατου συναδέλφου μας και πολιτευτή της ΔΗ.ΜΑΡ Βασίλη Μαστρογιάννη.

κ.κ. Συνάδελφοι

Σας αποστέλλω συνημμένη την ερώτηση που καταθέσαμε στην βουλή την 8-12-2014 αναφορικά με το τρέχον ζήτημα του ΤΕΑΠΑΣΑ.

Στο κείμενο της ερώτησης επισημαίνεται η διλληματικού χαρακτήρα υποχρέωση απόφασης την οποία έχουν επωμιστεί οι συνδικαλιστικοί φορείς. Είναι γνωστό άλλωστε από όλους, όσοι μπορούν να σκεφτούν στο ελάχιστο ορθά στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ότι από την οριζόντια αυτή μεταρρύθμιση δεν εξυπηρετείται κανένας.

Επιπλέον, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά για την φύση της εργασίας του προσωπικού των Σωμάτων Ασφαλείας και την σημασία της αποστολής τους στην κοινωνία. Η αποστολή αυτή δεν συνάδει με την φιλοσοφία των επαγγελματικών Ταμείων. Την κοινωνική ασφάλιση μπορεί να την εγγυηθεί μόνο το κράτος, ενώ τα επαγγελματικά Ταμεία μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά για όσους το επιθυμούν.

Το ελάχιστο που πρέπει να κάνει η πολιτεία τώρα, παραμονές της λήξης της καταληκτικής ημερομηνίας που έχει εκ του νόμου δοθεί, είναι η κατάθεση της απαραίτητης τροπολογίας, που να εξασφαλίζει άμεσα ή έμμεσα την διατήρηση της αυτονομίας του ΤΕΑΠΑΣΑ. Παράλληλα, πρέπει να επιτραπεί η δυνατότητα ενδελεχούς εξέτασης της πρότασης (την οποία έχω καταθέσει προσωπικά από το 2006) για την δημιουργία ενός νέου ασφαλιστικού πυλώνα, αυτό των Ένστολων. Η υλοποίηση της πρότασης απαιτεί μελέτη από ειδικευμένους αναλογιστές και χρόνο, καθότι αφορά το σύνολο του προσωπικού  των ΕΔ και των ΣΑ για πολλά χρόνια μετά, αλλά και τις επόμενες γενιές.

Σας είναι φαντάζομαι γνωστό, ότι παραμένω αρωγός στην διεκδίκηση των πάγιων και δίκαιων αιτημάτων μας.

Βασίλης Μαστρογιάννης

 

Γιάννης Πανούσης                                                                            5304/8-12-2014

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Α’ Αθήνας

8.12.2014

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

 

 

ΘΕΜΑ: Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολούμενων στα Σώματα Ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ)

 

Σύμφωνα με το άρθρο 94 του Ν.3655/2008 (Α-58) συστάθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολούμενων στα Σώματα Ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ). Το ΤΕΑΠΑΣΑ μέχρι σήμερα, αποτελεί τον ενιαίο ασφαλιστικό οργανισμό των εργαζομένων και συνταξιούχων της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος. Είναι αυτοτελές Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και σύμφωνα με τον Ν. 4142/2013 (Α’ 83) τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Σκοπός του είναι α) η παροχή μηνιαίας επικουρικής σύνταξης από τους αντίστοιχους Τομείς του κλάδου επικουρικής ασφάλισης στους ασφαλισμένους τους ή στα μέλη οικογένειάς τους, β) η παροχή εφάπαξ βοηθήματος από τους αντίστοιχους Τομείς του κλάδου πρόνοιας στους ασφαλισμένους τους ή στα μέλη οικογένειάς τους και γ) η χορήγηση συμπληρωματικών παροχών υγείας από τον αντίστοιχο κλάδο υγείας στους ασφαλισμένους και στα μέλη οικογένειάς τους. Σύμφωνα με τα άρθρα 35-48, Κεφ. ΙΑ του Ν.4052/2012 (Α-41) συστήνεται  Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ), το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και λειτουργεί με ενιαία διοικητική και οικονομική οργάνωση.

 

Με τις διατάξεις του αριθ. 220 του Ν.4281/2014 (Α-220) το  ΤΕΑΠΑΣΑ, από την 1.1.2015 εντάσσεται υποχρεωτικά στο Ε.Τ.Ε.Α., πλην όμως παρέχεται η δυνητική επιλογή, μετά από τη σύμφωνη γνώμη των αντιπροσωπευτικότερων συνδικαλιστικών οργανώσεων των ασφαλισμένων, να μετατραπούν οι τομείς της επικουρικής ασφάλισης (ΤΕΑΕΧ-ΤΕΑΥΑΠ-ΤΕΑΥΠΣ) έως την 31.12.2014 σε Ν.Π.Ι.Δ. υποχρεωτικής ασφάλισης (επαγγελματικό ταμείο). Με την παραπάνω διάταξη, καλούνται οι συνδικαλιστικοί φορείς να λάβουν αποφάσεις, ζωτικής σημασίας που επηρεάζουν συθέμελα το οικοδόμημα της επικουρικής ασφάλισης στα Σώματα Ασφαλείας. Η πρωτοφανής δυνατότητα, που δίδεται στα συνδικάτα είναι αφενός διλημματική, αφετέρου δεν πλησιάζει με κανένα τρόπο τα πάγια αιτήματα των τελευταίων ετών των Ένστολων για Ενιαίο Ταμείο. Απομακρύνεται δε, από τις προθέσεις όλων για ενοποίηση, καθώς η βίαιη χρονική επιβολή από τον Νόμο και το κατά τα άλλα ελλειμματικό ΕΤΕΑ, δεν μπορούν να εγγυηθούν, ούτε στο ελάχιστο, την απόδοση των κεκτημένων όλων των προηγούμενων ετών.

 

Η διλημματική επιλογή – ένταξη στο ΕΤΕΑ ή δημιουργία επαγγελματικού Ταμείου – δημιουργεί επιπλέον ζητήματα. Επειδή ο Νόμος θεσπίζει την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση και την υποχρεωτική καταβολή εισφοράς, είτε από μέρους του μισθωτού, είτε από μέρους του εργοδότη, οφείλει να καθιστά εγγυητή και φορέα της μόνο το Κράτος. Στα πλαίσια δηλαδή, της προστασίας του δικαιούχου της σύνταξης, από τους επιχειρηματικούς κινδύνους που συνδέονται με την λειτουργία των επαγγελματικών Ταμείων Ασφάλισης, με δεδομένο ότι υποχρεώνεται σε εισφορές εκ του Νόμου του Κράτους, πρέπει το ίδιο το Κράτος να εγγυηθεί και για την απόδοσή της. Με άλλα λόγια, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, η κύρια και η επικουρική ασφάλιση, ως υποχρεωτική ασφάλιση εκ του Συντάγματος μας, πρέπει να εξαιρείται της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η παρεχόμενη ασφαλιστική προστασία από τα επαγγελματικά Ταμεία δεν συνιστά κοινωνική ασφάλιση. Μόνο το Κράτος και οι αποκεντρωμένοι φορείς του (ΝΠΔΔ) μπορούν να εγγυηθούν την απόδοση της σύνταξης, ή του μερίσματος. Επομένως, τα επαγγελματικά Ταμεία μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, όπως και ένα απλό ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

 

Η σημασία της αποστολής των υπηρετούντων στα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις, οι ιδιαίτερες συνθήκες άσκησης των καθηκόντων τους, αλλά και το επικίνδυνο της εργασίας τους, δεν έχουν προσμετρηθεί στις εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις και το όφελος που ενδεχομένως θα προκύψει. Επιπλέον, δεν έχει εκτιμηθεί αν θα μπορούσαν να ληφθούν ισοδύναμου αποτελέσματος μέτρα με μικρότερο κόστος για το ανωτέρω προσωπικό. Τώρα λοιπόν, που η προθεσμία για την υλοποίηση της ανωτέρω διάταξης πλησιάζει την ημερομηνία λήξη της, ήτοι την 31.12.2014, η Πολιτεία οφείλει να εξετάσει και πάλι το ζήτημα με μεγαλύτερη προσοχή. Η ταυτόσημη μισθολογική, ασφαλιστική και συνταξιοδοτική νομοθεσία που διέπει το προσωπικό των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ένοπλων Δυνάμεων θα μπορούσε να οδηγήσει στην σκέψη και την μελέτη ενός νέου Ασφαλιστικού πυλώνα, αυτόν των Ένστολων συνολικά, με σίγουρα θετικά αποτελέσματα για το προσωπικό, αφού τα επιμέρους Ταμεία είναι υγιή και μπορούν να εξασφαλίσουν την ανταποδοτικότητα στις νέες γενιές.

 

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ ΟΙ κ.κ. ΥΠΟΥΡΓΟΙ

 

Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε, για την διατήρηση της αυτονομίας του υγιούς Ασφαλιστικού Επικουρικού Ταμείου (ΤΕΑΠΑΣΑ), καθότι η προθεσμία για την ένταξή του στο ΕΤΕΑ λήγει την 31.12.2014;

 

Ο Ερωτών Βουλευτής   

 

                                                                                          Γιάννης Πανούσης

Μνημόσυνο πεσόντων στη Μάχη των Αθηνών

Τελέστηκε σήμερα  7-12-2014 το μνημόσυνο για τους ηρωικούς πεσόντες της Μάχης των Αθηνών. Πλήθος πιστών κατέκλυσε τον μικρό Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη  και πλημμύρισε τον προαύλιο χώρο. Μετά την θεία λειτουργία τελέστηκε η επιμνημόσυνος δέηση, ακολούθησε η ομιλία του Προέδρου του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Yποστρατήγου ε.α κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Σπυρίδωνα, στη συνέχεια  μίλησε ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Υποστράτηγος ε.α. (Ε.Σ.)κ. ΔΑΝΙΑΣ. Μετά το προσκλητήριο των ηρωικών νεκρών της Μάχης του Μακρυγιάννη έγινε η κατάθεση στεφάνων.

a1a2a3

a4a5 a6 a7 a9 a13a12a11 a10a14a8a15

 

 

Δέηση για τους πεσόντες Αστυνομικούς

Τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες Αστυνομικούς  από το  δραστήριο Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Δυτικής Αττικής  στον Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου Αιγάλεω. Στο μνημόσυνο παρέστησαν ο πρώην αντιδήμαρχος Αιγάλεω, ο Υποστράτηγος ε.α. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ Γεώργιος , από την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς  και από τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Ταμίας Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος,  συγγενείς θανόντων συναδέλφων, απόστρατοι και φίλοι της Αστυνομίας. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση προσφέρθηκε καφές στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ναού.

g2g1

g3

Το Συνέδριο της ΠΟΑΣΥ

Πραγματοποιήθηκε το 24 ΣΥΝΕΔΡΙΟ της Π.Ο.Α.Σ.Υ. Στο συνέδριο παρέστησαν από την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ο Πρόεδρος μας Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος , ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και ο Ειδικός Γραμματέας και νομικός μας σύμβουλος Αστυνομικός διευθυντής ε.α. ΚΑΛΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας. Από τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ο αντιπρόεδρος Υποστράτηγος ε.α. ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης. Ο πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  έλαβε τον λόγο και μεταξύ των άλλων << τόνισε τον στρατηγικό μας στόχο που είναι η δημιουργία ενός ασφαλιστικού Πυλώνα  που θα αποτελείται από τους Ασφαλιστικούς Φορείς των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας >>.  Στο Συνέδριο παρέστησαν οι Γ.Γ. των υπουργείων Προστασίας του Πολίτη Κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ και του Υπουργείου Δικαιοσύνης κ. ΤΣΙΓΚΡΗΣ, ο  Αρχηγός ΕΛ.ΑΣ Αντιστράτηγος κ. ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δημήτριος, ο κ. Υπαρχηγός , Επιτελείς του Αρχηγείου και εκπρόσωποι των κομμάτων.

DSCN4627DSCN4656 ΠΟΑΑΣΑ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πραγματοποιήθηκε το ΣΥΝΕΔΡΙΟ της Π.Ο.ΑΞΙ.Α

Πραγματοποιήθηκε το 24 ΣΥΝΕΔΡΙΟ της Π.Ο.ΑΞΙ.Α. Στο συνέδριο παρέστησαν από την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ο Πρόεδρος μας Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος, ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και ο Ειδικός Γραμματέας και νομικός μας σύμβουλος Αστυνομικός διευθυντής ε.α. ΚΑΛΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας, απο τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ο αντιπρόεδρος Υποστράτηγος ε.α. ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης. Μετά την παρουσίαση από τον Πρόεδρο της ΠΟΑΞΙΑ κ. ΚΑΤΣΙΑΜΑΚΑ τον λόγο έλαβε ο  υπουργός  Προστασίας του Πολίτη κ. ΚΙΚΙΛΙΑΣ.  Στη συνέχεια μίλησαν εκπρόσωποι κομμάτων και άλλων Συνδικαλιστικών Οργανώσεων. Ο πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  έλαβε τον λόγο και μεταξύ των άλλων << τόνισε α) την ανακολουθία της Κυβερνητικής πολιτικής σε σχέση με την μη υλοποίηση της δικαστικής απόφασης του Σ.τ.Ε. για την καταβολή των χρηματικών ποσών τόσο στους εν ενεργεία υπηρετούντες στα Σ.Α. και τις Ε.Δ. όσο και στους απόστρατους μετά την δημοσιευθείσα υπουργική απόφαση σύμφωνα με το Ν 4307/2014 για το χρονικό διάστημα απο  1-7-2014 έως 30-11-2014    β) Τον στρατηγικό μας στόχο που είναι η δημιουργία ενός Ασφαλιστικού Πυλώνα  που θα αποτελείται από τους Ασφαλιστικούς Φορείς των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας >>.  Στο Συνέδριο παρέστησαν Οι Γ.Γ. των Υπουργείων Προστασίας του Πολίτη κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ και του Υπουργείου Δικαιοσύνης κ. ΤΣΙΓΚΡΗΣ, ο Αρχηγός ΕΛ.ΑΣ Αντιστράτηγος κ. ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δημήτριος, ο κ. Υπαρχηγός, Επιτελείς του Αρχηγείου Αξιωματικοί Σύνεδροι, αντιπροσωπεία δοκίμων Αξιωματικών και εκπρόσωποι των κομμάτων και άλλων Συνδικαλιστικών οργανώσεων των Υπηρετούντων στα Σ.Α και στις Ε.Δ.

DSCN4922DSCN4931

Συνέδριο της ΠΟΑΞΙΑ

Στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2014, διοργανώνεται το 24ο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας στο ξενοδοχείο PRESIDENΤ (Λ. Κηφισίας 43, Αθήνα). Την πρώτη ημέρα οι εργασίες θα διεξαχθούν από ώρας 09:30 έως 14:30 και 17:30 έως 21:30 και τη δεύτερη ημέρα από ώρας 09:30 έως 13:00, κατά την οποία και θα γίνει η παρουσίαση των αποτελεσμάτων των αναλογιστικών μελετών που εκπονήθηκαν για λογαριασμό των Ομοσπονδιών Π.Ο.ΑΞΙ.Α. – Π.Ο.ΑΣ.Υ. αναφορικά με τον Κλάδο Πρόνοιας και Επικουρικής Ασφάλειας του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. κατ’ εφαρμογή του Ν.4281/2014.

Στο Συνέδριό μας πέραν των συνέδρων, έχουν κληθεί να παραστούν η Πολιτική και Φυσική ηγεσία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, εκπρόσωποι των Πολιτικών Κομμάτων, της Γ.Σ.Ε.Ε., της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., της Περιφέρειας Αττικής και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Δικαστικών και Εισαγγελικών Ενώσεων, των Επιμελητηρίων και Εμπορικών Συλλόγων, των Δικηγορικών Συλλόγων και Συνδικαλιστικών Ενώσεων και φορέων.

Προσκαλούνται οι κ.κ. συνάδελφοι να παραστούν στις εργασίες των παραπάνω εκδηλώσεων, ιδιαίτερα κατά την δεύτερη ημέρα, οπότε και θα ληφθούν αποφάσεις για το μέλλον του ασφαλιστικού μας φορέα (Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.). Αποφάσεις που αφορούν όλους μας.

Περισσότερα εδώ   Πρόγραμμα

Συναυλία – Επίδειξη από τις Στρατιωτικές Μουσικές των ΕΔ

Την Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 12:00, πραγματοποιήθηκε  Συναυλία – Επίδειξη από τις Στρατιωτικές Μουσικές των ΕΔ, ανοικτή για το κοινό στον υπαίθριο χώρο μπροστά από την είσοδο του σταθμού ΜΕΤΡΟ «ΣΥΝΤΑΓΜΑ», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρά το ψιλόβροχο ήταν μια θαυμάσια παρουσία και των τριών μουσικών Στρατού – Ναυτικού -Αεροπορίας και είμασταν και εμείς εκεί. Ωραίες στολές, παράστημα, δεξιοτεχνία, μουσική …… Παρουσίασαν βηματισμούς και σχηματισμούς μέσα στην πλατεία που ενθουσίασε και ζέστανε το πλήθος που περιμετρικά τις παρακολουθούσε. Προσωπικά μας άρεσε και η παρουσία των τραγουδιστών. Συγχαρητήρια. Μας λύπησε όμως το γεγονός που δεν ήταν και η δική μας μπάντα της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά όπως πάντα ήταν υπηρεσία ….Παρέστη και παιάνισε στον άγνωστο Στρατιώτη για την εορτή της Εθνικής Αντίστασης (βλέπε φωτο). Περισσότερα στο παρακάτω link.

http://www.geetha.mil.gr/media/anakoinoseis/2014/23-11-mousikh/album/index.html

DSCN4573 DSCN4601 DSCN4620

 

Εορτή Εθνικής Αντίστασης

Στην Δοξολογία της 23-11-2014 παρέστη εκ μέρους της Κυβέρνησης ο Γ.Γ. Τηλεπικοινωνιών και ταχυδρομείων κ. Μενέλαος ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Κ. ΤΡΑΓΑΚΗΣ, η αντιπεριφερειάρχης Αττικής, εκπρόσωπος του Δήμου Αθηνών και άλλοι επίσημοι. Αντιπροσωπεία των Ε.Δ. και των Σωμάτων Ασφαλείας. Την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και τον Σύνδεσμο Αθηνών εκπροσώπησε ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα μίλησε ο κ. Τάσος ΣΑΚΕΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του άγνωστου Στρατιώτη.

 DSCN4592 ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΑΕΡΟΠDSCN4570DSCN4568

Η εορτή των Ε.Δ.

Στη δοξολογία που τελέστηκε στις 21-11-2014 στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου και την κατέθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στα πλαίσια του εορτασμού της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων, παρέστη O Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας  εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.
Στις εορταστικές εκδηλώσεις παρέστησαν επίσης ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Ιωάννης Λαμπρόπουλος, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος(Ι) Ευάγγελος Τουρνάς και ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Χρίστος Μανωλάς, εκπρόσωποι κομμάτων, ανώτατα και ανώτερα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εκπρόσωποι της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αθηναίων, πρώην Αρχηγοί και Υπαρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων, απόστρατοι Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και Ακόλουθοι ξένων Πρεσβειών.. Εκ μέρους της ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών παρέστησαν και εκπροσώπησαν ο Γ.Γ. Γραμματέας Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς , ο Ταμίας της ΠΟΑΑΣΑ Αντιστράτηγος ε.α. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας και ο Αστυνομικός Υποδιευθυντής ε.α. Ταμίας του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών  ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος .

Ακολουθεί η δήλωση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας μετά τη δοξολογία:

«Γιορτάζουμε την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, ανήμερα της μεγάλης χριστιανικής γιορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου. Η Ελληνική Κυβέρνηση εκφράζει προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, προς τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδος μας, τη βαθιά της ευγνωμοσύνη, διότι κάτω από δυσχερείς συνθήκες και υπό πρωτοφανή δημοσιονομική συγκυρία, κατάφεραν να κρατήσουν το αξιόμαχο, αλλά και να αποτελέσουν παράδειγμα για την ελληνική κοινωνία.  

Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι ενυπάρχει εδώ και ένας ακόμη συμβολισμός:

Η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων συμβολίζει τη διαχρονική ενότητα του Ελληνισμού, την υπέρβαση στερεοτύπων του παρελθόντος, των διαφωνιών, των διαχωρισμών και τη διαχρονική εξασφάλιση της εθνικής ύπαρξης και των εθνικών συμφερόντων, σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον με συνθήκες που απειλούν συνολικά το μοντέλο ζωής, όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και της Δημοκρατίας,  όπως την αντιλαμβανόμαστε στον δυτικό πολιτισμό.

Απέναντι σε αυτά, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας είναι η εγγύηση της Δημοκρατίας για το μέλλον.   

Χρόνια Πολλά και Καλά!».

 

Και εμείς ευχόμαστε ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ 

y1

υ2υ3υ4

Επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες Αστυνομικούς

O Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Δυτικής Αττικής την 30/11/2014 ημέρα Κυριακή και ώρα 10:15 διοργανώνει επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες Αστυνομικούς στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου στο Αιγάλεω.

24ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΟΑΣΥ

24_panelladiko_synedrio

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων διοργανώνει το  στην Αθήνα. Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Τιτάνια κατά το χρονικό διάστημα 25- 27 Νοεμβρίου 2014  με το πρόγραμμα που ακολουθεί.

24_programma

Θυρανοίξια μικρού ναού

 Στον προαύλιο χώρο της Δ.Ε.Ε. στην Αθήνα τελέστηκαν σήμερα τα θυρανοίξια του μικρού ναού που είναι προς τιμή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στην θρησκευτική τελετή χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σάμου Ικαρίας – Φούρνων και Κορσεών κ.κ. Ευσέβιος, ο Πανοσιολογιότατος υποστράτηγος ε.α. κ. Κιούλος  και άλλοι ιερείς.  Παρέστησαν ο Επιτελάρχης/ΑΕΑ Αντιστράτηγος κ. ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ, ο Επιθεωρητής της Νοτίου Ελλάδος Αντιστράτηγος κ. Γεωργόπουλος , ο Διευθυντής της Δ.Ε.Ε. ταξίαρχος κ. Πλούμης Εμμανουήλ, ο Υποδιευθυντής της Δ.Ε.Ε., ο επίτιμος Αρχηγός κ. ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ Γ. , πολλοί απόστρατοι Αξιωματικοί διατελέσαντες Διευθυντές στην Δ.Ε.Ε. , όλο το προσωπικό της Δ.Ε.Ε.  Την ΠΟΑΑΣΑ και τον Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών εκπροσώπησε ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. κ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς. Μετά την τελετή  απενεμήθησαν τιμητικές πλακέτες στον Κτήτορα του Ι.Ν.   και στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Σάμου. Στη συνέχεια μοιράστηκε άρτος.

T1T2

Ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων, υπέρ πίστεως και πατρίδος, στη Μάχη των Αθηνών

KTIRIO


Το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας αποφάσισε   τα εξής :

  1. Την Δεκεμβρίου 2014 ημέρα Κυριακή και από ώρα 08.30 έως 10.30, θα τελεσθεί  επιμνημόσυνη δέηση, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων ανδρών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, στην Μάχη των Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 1944.
  2. Το μνημόσυνο θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Χώρο του Μουσείου Ακρόπολης πρώην Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση θα ακολουθήσει ομιλία, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων .
  3. Στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί μόνο μέλη των Ενώσεων και Συνδέσμων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
  4. Δεν προσκλήθηκαν πολιτικά Κόμματα.
  5. Η προσέλευση του κοινού θα είναι ελεύθερη.

       Η πρόσκληση σε όλους και το Πρόγραμμα έχει ως εξής :

 

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

       Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

       Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.  Σπυρίδων ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

               και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ,

Σας προσκαλούν , να παραστείτε στο ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων, υπέρ πίστεως και πατρίδος, στη Μάχη των Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 1944.

Το μνημόσυνο θα τελεσθεί, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου που έχει υιοθετηθεί από τους αποστράτους Αστυνομικούς, στο πρώην Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, στο χώρο του Μουσείου Ακροπόλεως, την Κυριακή 7η Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 09.30

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση, θα ακολουθήσει η κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων σύμφωνα με το πρόγραμμα. 

 

                             Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α

                                 ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014

      

09.30. Πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων και κοινού .

10.00  Επιμνημόσυνη δέηση .

10.30  Ομιλία από τον πρόεδρο του Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α.

           Υποστράτηγο ε.α.  ΕΛ.ΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ Σπυρίδωνα

10.40 Προσκλητήριο νεκρών .

11.00 Κατάθεση στεφάνων

11.15  Τήρηση ενός λεπτού σιγής .

Εθνικός Ύμνος .

Πέρας εκδήλωσης.

 

           

Συνεδρίαση του Συνδέσμου

Την 19-11-2014 συνεδρίασε το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας. Μεταξύ των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης που συζητήθηκαν ήταν και ο εορτασμός της 70ης Επετείου της Μάχης του Μακρυγιάννη και καθορίστηκαν οι επι μέρους λεπτομέρειες του μνημοσύνου υπέρ των πεσόντων που τελεί εδώ και χρόνια ο Σύνδεσμός μας .

DS

Επέτειος της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944

Η περιφέρεια Αττικής μας απέστειλε το πρόγραμμα εορτασμού της επετείου της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944 το οποίο έχει ως εξής:

Γενικός σημαιοστολισμός στην πόλη της Αθήνας, όλων των καταστημάτων του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α., καθώς και των καταστημάτων των Ν.Π.Δ.Δ. και των Τραπεζών, από την ογδόη πρωινή ώρα της 23ης Νοεμβρίου 2014 μέχρι και τη δύση του ηλίου και φωταγώγηση τους κατά τις βραδινές ώρες της ίδιας ημέρας.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014

08:00      Επίσημη έπαρση της Εθνικής Σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης

11:οο       Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Προεξάρχοντος του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β’ και ομιλία από τον κ. Τάσο Σακελλαρόπουλο, Ιστορικό και Υπεύθυνο Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη.

Στη Δοξολογία προσκλήθηκαν να παραστούν η Πολιτειακή Αρχή, Πολιτικές, Δικαστικές και Στρατιωτικές Αρχές, Εκπρόσωποι της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι Διοικήσεις Ν.Π.Δ.Δ., Οργανισμών, Αντιστασιακών Σωματείων και Οργανώσεων με τη σειρά προβαδίσματος που προβλέπεται στις επίσημες τελετές και εορτές.

11:45        Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από:

  • Προέδρους των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων
  • Πρόεδρο Ανωτάτης Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εφέδρων Αξιωματικών
  • Πρόεδρο Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών
  • Πρόεδρο της Εθνικής Γενικής Συνομοσπονδίας Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου
  • Εκπροσώπους Ενώσεων Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης
  • Προέδρους Δ.Σ. Σώματος Ελλήνων Προσκόπων και Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού,
  • Προέδρους Οργανώσεων Παλαιών πολεμιστών, Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Οπλιτών
  • Εκπρόσωπο Σώματος Αδελφών Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού
  • Προέδρους άλλων Σωματείων και Συλλόγων που επιθυμούν να τιμήσουν την επέτειο
  • Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης
  • Δήμαρχο Αθηναίων
  • Περιφερειάρχη Αττικής
  • Εκπρόσωπο Ενόπλων Δυνάμεων
  • Εκπρόσωπο της Βουλής των Ελλήνων, για τα πολιτικά κόμματα και την Ευρωβουλή
  • Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης

17:09       Υποστολή της Εθνικής Σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης

Εορτασμός της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων

Πρόγραμμα Εορτασμού 21ης Νοεμβρίου – Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων

Γενικός σημαιοστολισμός στην πόλη της Αθήνας, όλων των καταστημάτων του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α., καθώς και των καταστημάτων των Ν.Π.Δ.Δ., και των Τραπεζών, από την ογδόη πρωινή ώρα της 2ΐης Νοεμβρίου 2014 μέχρι και τη δύση του ηλίου και φωταγώγηση τους κατά τις βραδινές ώρες της ίδιας ημέρας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2θ 14

08:00        Επίσημη έπαρση της Εθνικής Σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης

10:00        Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Προεξάρχοντος του

Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β.

Ομιλία από τον κύριο Ιωάννη Μάζη, Καθηγητή Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Στη Δοξολογία προσκλήθηκαν να παραστούν η Πολιτειακή Αρχή, Πολιτικές, Δικαστικές και Στρατιωτικές Αρχές, Εκπρόσωποι της Περιφερειακής – Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι Διοικήσεις Νομικών Προσώπων, Οργανισμών, Σωματείων και Οργανώσεων με τη σειρά προβαδίσματος που προβλέπεται στις επίσημες τελετές και εορτές.

11:00    Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από:

  • Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας
  • Πρόεδρο Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών
  • Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής
  • Δήμαρχο Αθηναίων
  • Περιφερειάρχη Αττικής
  • Εκπρόσωπο της Βουλής των Ελλήνων για τα πολιτικά κόμματα και την Ευρωβουλή
  • Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης

17:10     Υποστολή της Εθνικής Σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.

 

η τελετή στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια τόσο ο εσπερινός όσο και ανήμερα  η θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών χοροσταντούντος του Μητροπολίτου Σάμου Ικαρίας και Κορσεών κ.κ Ευσέβιου. Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών δεν έγινε η λιτανεία της ιεράς εικόνας. Στην θεία λειτουργία παρέστησαν  ο Γ.Γ. του Υπουργείου κ. Ρογκάκος, ο Γ.Γ. του Υπουργείου Δικαιοσύνης κ. ΤΣΙΓΚΡΗΣ,  ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος κ. ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δ, ο κ. Υπαρχηγός, ο  Επιτελάρχης  Αντιστράτηγος κ. ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ οι κ.κ. Γενικοί Επιθεωρητές, Ανώτατοι Αξιωματικοί, αντιπροσωπεία των Δοκίμων Αξιωματικών και πλήθος πιστών. Την ΠΟΑΑΣΑ εκπροσώπησαν ο Πρόεδρος Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ε., ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και των Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών ο Ταμίας Αστυν Υποδιευθυντής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος και το μέλος ΖΕΠΠΟΣ Π. Τιμές απέδωσε η μπάντα και  η διμοιρία απόδοσης τιμών Δοκίμων Αξιωματικών της Σ.Α.Ε.Α.

ι1ι2DSCN4260ι4

 

Διεκδικήσεις ενώπιον Ελεγκτικού Συνεδρίου.

        Ο Αντιστράτηγος ε.α ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Σπύρος μέλος του Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α έχει συντάξει σχετικά έντυπα και προτείνει όπως τα μέλη μας προσφύγουν άμεσα στο Ελεγκτικό Συνέδριο κατά του Ελληνικού Δημοσίου με ατομικές αγωγές ή εφέσεις- Αγωγές  ( ανάλογα την περίπτωση ) ή μέσω δικηγόρου (συμμετοχή μεμονωμένα ή με ομαδικές αγωγές). Καλούμε τα μέλη μας αφού το σκεφτούν,  όπως προσέλθουν στις κατά τόπους Ενώσεις-Συνδέσμους Αποστράτων προκειμένου να αναζητήσουν τα έντυπα ΑΓΩΓΩΝ για όσους έχουν ήδη προσφύγει και ΕΦΕΣΕΙΣ – ΑΓΩΓΕΣ  για όσους δεν έχουν κάνει τίποτε μέχρι σήμερα. Προς πληρέστερη και σαφή εικόνα σας παραθέτουμε το ενημερωτικό σημείωμα  του Νομικού Συμβούλου και Ειδικού Γραμματέα της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Αστυνομικού διευθυντή ε.α. και δικηγόρου  Καλλογιανάκη Νικήτα.

                                  Αθήνα 31-10-2014

Όλους τους Συνδέσμους -Ενώσεις μας,  (ως ο συνημμένος πίνακας)

ΘΕΜΑ: « Κατάθεση Αγωγής ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου – Διεκδίκηση αναδρομικής διαφοράς συνταξίμων αποδοχών αποστράτων λόγω εφαρμογής του ν. 4093/2012 ».

 ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 Αγαπητοί συνάδελφοι, η  Ελληνική Πολιτεία δυστυχώς μέχρι σήμερα  δεν ανταποκρίνεται  στην υποχρέωσή της και δεν συμμορφώνεται με το σκεπτικό και διατακτικό των υπ’ αριθ. 2191-2196/2014 αποφάσεων της Ολομελείας του Σ.τ.Ε., με τις οποίες κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές οι περικοπές των συνταξίμων αποδοχών  μας αλλά και των αποδοχών των εν ενεργεία συναδέλφων μας,  από 1-8-2012 έως σήμερα, γεγονός που δημιουργεί  επιπλέον τον κίνδυνο πλημμελούς συμμόρφωσης, με την θέσπιση ενός νέου μισθολογίου  και  μη απόδοσης των οφειλομένων, κατ ‘ εφαρμογή μιας νέας νομοθετικής ρύθμισης.

 Όσοι συνάδελφοι, επομένως, επιθυμούν να προσφύγουν δικαστικά, για να εξαντλήσουν τους νομικούς τρόπους της κατά το δυνατόν,  κατοχύρωσης των αξιώσεών τους, η σχετική διεκδίκηση μπορεί, κατά την κρίση τους, να ανατεθεί σε κάποιο δικηγορικό γραφείο .

 1.Τι διεκδικείται και με βάση ποια διαδικασία.

 Αντικείμενο διεκδίκησης είναι για κάθε συνάδελφο  η διαφορά μεταξύ των συνταξίμων αποδοχών που ελήφθησαν και των αποδοχών που ίσχυαν στις 31-7-2012 δηλαδή πριν την εφαρμογή του ν. 4093/2012.Η διεκδίκηση αφορά στο διάστημα από 1-8-2012 έως την κατάθεση της αγωγής.

Η αγωγή ασκείται, καταρχήν, ενώπιον του αρμόδιου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και επιτρέπεται η σώρευση ανά δικόγραφο έως και πενήντα(50) εναγόντων.

2. Κίνδυνος παραγραφής- Χρόνος κατάθεσης και εκδίκασης των αγωγών.

 Επί του παρόντος τουλάχιστον, ως σας έχουμε ενημερώσει μέσω της ιστοσελίδας της Ομοσπονδίας μας, δεν τίθεται  ζήτημα παραγραφής. Ο χρόνος κατάθεσης των αγωγών όμως, κατά τα ανωτέρω, μπορεί να επηρεάσει την τελική έκβασή τους. Δεδομένης και της δυσχέρειας του υπολογισμού των αναδρομικών, το ύψος των οποίων διαφέρει ανά ενάγοντα, οι αγωγές θα  πρέπει να συγκεντρωθούν από τους κατά τόπον Συνδέσμους- Ενώσεις  Αποστράτων  και να κατατεθούν σταδιακά, το συντομότερο δυνατό έως τέλος του χρόνου το αργότερο.  Εκ παραλλήλου, θα εξαντληθεί κάθε δικονομική δυνατότητα για επίσπευση του χρόνου εκδίκασης των αγωγών, μέσω του νέου θεσμού της πρότυπης δίκης.

Επειδή  δεν είναι ακόμη  ξεκάθαρη η στάση της ηττηθείσας στην ακυρωτική δίκη Ελληνικής Πολιτείας και δεν γνωρίζουμε αν και σε ποιο μέτρο θα αποδώσει  σε όλους εμάς  το σύνολο των οφειλομένων, εξ αυτού δε του λόγου γεννάται η ανάγκη της κατά το δυνατόν εξασφάλισης των απαιτήσεών μας , μέσω της άσκησης αγωγής. Η διαφορά έγκειται στο  ότι θετική απόφαση επί της αγωγής αποτελεί εκτελεστό τίτλο κατά του Δημοσίου, το οποίο θα πρέπει πλέον να συμμορφωθεί, υπό την απειλή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης.

  Επιπλέον ακόμη  αν και ότι αποδοθεί κάτι από τα  αναδρομικά, μέσω νομοθετικής ρύθμισης, θα αφορά σε όλους, ενώ τυχόν διαφορά που θα κερδηθεί δικαστικά θα αφορά μόνο όσους προσφύγουν (και, καταρχήν, θα συνοδεύεται και από τόκους επιδικίας που είναι 6%, αλλά και διεκδίκηση αποζημίωσης, λόγω ηθικής βλάβης τουλάχιστον 3.000?, δι’ έκαστον εκ των εναγόντων ).

Προφανώς, αν η Πολιτεία αποδώσει το σύνολο των οφειλομένων μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, αυτή θα χάσει το αντικείμενό της. Αυτό θα το σταθμίσει  όμως  ο καθένας ατομικά.

 Η κατάσταση είναι δυστυχώς θεσμικά πρωτοφανής και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Πιθανολογείται, πάντως, ότι, σε συνδυασμό και με τις ενέργειες όλων των Ομοσπονδιών, εν ενεργεία και εν αποστρατεία  όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των προσφευγόντων- εναγόντων , τόσο μεγαλύτερη πίεση θα ασκηθεί και για συντομότερη και πιο κοντά στο δεδικασμένο του Σ.τ.Ε. νομοθετική λύση.-

  Ο Νομικός Σύμβουλος και Ειδικός Γραμματέας της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας

Δικηγόρος  Αθηνών  (ΑΜ:35527 Δ.Σ.Α. )

 

Υποστήριξη των μελών μας στη Πολιτική Ζωή των τοπικών Κοινωνιών.

Η Ομοσπονδία μας στα πλαίσια του ανοίγματος μέσα στην κοινωνία τόσο των Ενώσεων-Συνδέσμων και μέσω αυτών των μελών τους δέχεται με μεγάλη χαρά, ικανοποίηση και υπερηφάνεια τα μηνύματα ότι μέλη μας σε όλη την Ελλάδα αρχίζουν τις προεργασίες για ένταξή τους μέσα στην Πολιτική Ζωή των τοπικών Κοινωνιών, σε μια προσπάθεια ενδυνάμωσης των προσπαθειών για να ξεφύγει η χώρα μας από την σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση. Εδώ είμαστε για να παρουσιάσουμε τις προσπάθειές σας και την παρουσία σας, όπως κάναμε μέχρι τώρα με σοβαρότητα και αντικειμενικότητα.

Το… Eλληνικό σχέδιο αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος!!!!!

Ο υπουργός Εργασίας έδωσε συνέντευξη στην Κυριακάτικη έκδοση της Εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  ( Κυριακή 9-11-2014 ) .

 Το… ελληνικό σχέδιο αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος και τις προωθούμενες οριζόντιες και κάθετες διοικητικές ενοποιήσεις που θα εφαρμοστούν ώς το τέλος Δεκεμβρίου και θα αλλάξουν άρδην τον ασφαλιστικό χάρτη της χώρας, αναλύει, μιλώντας στην «Κ», ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, Γιάννης Βρούτσης. Ανοίγοντας τα χαρτιά του ώρες πριν από την έναρξη της τελευταίας, κρίσιμης, αξιολόγησης από την τρόικα των δανειστών, ο κ. Βρούτσης δίνει έμφαση στην οριζόντια διοικητική παρέμβαση στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, επισημαίνοντας ότι θα αποτελέσουν το βασικό όχημα για την οριστική αναμόρφωση του ασφαλιστικού. Σύμφωνα με τον υπουργό:

. Θα ενοποιηθούν οι κομβικές διαχειριστικές λειτουργίες όλων ανεξαιρέτως των Ταμείων, σε ενιαίους, ισχυρούς μηχανισμούς.

. Θα υπάρξει ένας ενιαίος μηχανισμός είσπραξης εισφορών και ένα κέντρο απονομής συντάξεων, ενώ

. Έως τον Μάρτιο του 2015 όλα τα λογιστήρια των Ταμείων θα είναι διασυνδεδεμένα, προκειμένου σε πραγματικό χρόνο να γνωρίζει κανείς τα οικονομικά για το σύνολο του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Αυτό που δεν λέει ξεκάθαρα ο Υπουργός, το περιγράφει όμως με λεπτομέρειες, είναι ότι ακόμη και αν δεν υπάρξει καμία ενοποίηση Ταμείων, το σύστημα θα είναι ενιαίο, διοικητικά και λειτουργικά. Όπως αποκαλύπτει βέβαια, θα υπάρξουν και κάθετες παρεμβάσεις.

Υπερταμείο το ΙΚΑ
Συγκεκριμένα, το ΙΚΑ θα μετατραπεί σε υπερταμείο, καθώς θα ενταχθούν σε αυτό τόσο το επικουρικό των μισθωτών, ΕΤΕΑ, στο οποίο έχουν ενταχθεί στο σύνολό τους τα επιμέρους επικουρικά, όσο και όλα τα ταμεία πρόνοιας και εφάπαξ. Αντίστοιχα, στο ΝΑΤ θα ενταχθούν τα ταμεία πρόνοιας των ναυτικών. Ανεξάρτητα, θα παραμείνουν τα ταμεία κύριας ασφάλισης των εμποροβιοτεχνών – επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), των ανεξάρτητα αυτοαπασχολουμένων (ΕΤΑΑ), ο ΟΓΑ καθώς και το ταμείο των δημοσιογράφων (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ).

Ο υπουργός Εργασίας υποστηρίζει επίσης, πως οι συντάξεις δεν κινδυνεύουν, δίνει μια πρώτη… γεύση από τις αναλογιστικές μελέτες των Ταμείων, δηλώνοντας ότι οι δαπάνες δεν αυξάνονται πάνω από το 2,5% του ΑΕΠ, από σήμερα έως το 2060, ενώ χαρακτηρίζει την πρόσφατη νέα ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών τελευταία και καλή ευκαιρία για όσους θέλουν να συμμορφωθούν.

Στα εργασιακά, τέλος, κλείνει την πόρτα σε κάθε ενδεχόμενο νέων παρεμβάσεων, επισημαίνοντας ότι μόνο οριακές βελτιώσεις μπορεί να γίνουν, καθώς έχει ολοκληρωθεί ένα σημαντικό μεταρρυθμιστικό έργο, ενώ τάσσεται υπέρ συγκεκριμένων αλλαγών στον συνδικαλιστικό νόμο, κυρίως στα σημεία που είτε έχουν ξεπεραστεί είτε καταστρατηγούνται. Διαβάστε περισσότερα και όλη την συνέντευξη πατώντας εδώ .

http://www.kathimerini.gr/791306/article/proswpa/synentey3eis/sto-ika-oi-epikoyrikes-synta3eis-kai-ta-efapa3

Εμείς συμφωνούμε με τη  οργάνωση και σωστή διαχειριστική λειτουργία  των Ταμείων Μετά από τα παραπάνω δικαιωνόμαστε για την επιλογή του στρατηγικού στόχου  της Ομοσπονδίας μας με σκοπό την δημιουργία αφενός Ενιαίου Συντονιστικού Οργάνου Ε.Δ. και Σ.Α. και αφετέρου της δημιουργίας Ενιαίου Ασφαλιστικού Πυλώνα. Αγαπητοί συνάδελφοι των Ε.Δ. και Σ.Α. ενωθείτε για την επιτυχία αυτού του στόχου.

 

Έκδοση δελτίου ταυτότητας

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με την έκδοση και αντικατάσταση δελτίου ταυτότητας:

Αν είναι η πρώτη φορά που ζητώ έκδοση δελτίου ταυτότητας ποια είναι τα απαραίτητα δικαιολογητικά που πρέπει να καταθέσω;

Για την έκδοση Δελτίου Ταυτότητας υποβάλλονται αυτοπροσώπως από τον ενδιαφερόμενο, στην αρμόδια αστυνομική αρχή, τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

1. Δύο (2) πρόσφατες ασπρόμαυρες φωτογραφίες (για ταυτότητα), διαστάσεων 3,6*3,6 cm.

2. Αίτηση – Υπεύθυνη Δήλωση, για την αυτεπάγγελτη αναζήτηση των στοιχείων του αιτούντος, από το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ), του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία εκτυπώνεται και διατίθεται στον αιτούντα σε έντυπη μορφή προς υπογραφή. Η διαδικασία αναζήτησης των στοιχείων μέσω του (ΟΠΣΕΔ), δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Ο δήμος στα δημοτολόγια του οποίου είναι εγγεγραμμένος ο αιτών δεν διαθέτει διαδικτυακές υπηρεσίες πρόσβασης στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ)  και
  • Δεν είναι εφικτή η διασύνδεση στις διαδικτυακές υπηρεσίες πρόσβασης στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ) του δήμου στα δημοτολόγια, του οποίου είναι εγγεγραμμένος ο αιτών.

3. Αίτηση έκδοσης δελτίου ταυτότητας, η οποία συμπληρώνεται από την αρμόδια Αρχή έκδοσης με βάση τα στοιχεία ταυτότητας του ενδιαφερομένου, όπως αυτά προκύπτουν από το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ) του Υπουργείου Εσωτερικών ή από το πιστοποιητικό γέννησης.  Η αίτηση εκτυπώνεται και διατίθεται στον αιτούντα σε έντυπη μορφή προς υπογραφή.

4. Βεβαίωση Νοσηλευτικού Ιδρύματος ή Υγειονομικού Εργαστηρίου για την ομάδα Αίματος και το RHESUS (εφόσον επιθυμείτε την αναγραφή τους στο δελτίο σας.)

5. Ταξιδιωτικό ή άλλο έγγραφο ημεδαπής ή αλλοδαπής Αρχής, από το οποίο να προκύπτει προηγούμενη εγγραφή των στοιχείων «ΕΠΩΝΥΜΟ, ΟΝΟΜΑ και ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΕΡΑ» των ενδιαφερόμενων, με λατινικούς χαρακτήρες (εφόσον επιθυμείτε αναγραφή των ανωτέρω στοιχείων διαφορετική του προτύπου ΕΛΟΤ 743, υποβάλλοντας παράλληλα και σχετική υπεύθυνη δήλωση).

6. Για την έκδοση του δελτίου ταυτότητας, απαιτείται η βεβαίωση των στοιχείων του αιτούντος από έναν μάρτυρα. Σε περίπτωση ανηλίκου, η βεβαίωση των στοιχείων του γίνεται από έναν γονέα του ή από εκείνον που έχει την επιμέλεια ή επιτροπεία του.

** H Αρχή έκδοσης του δελτίου ταυτότητας αναζητά αυτεπάγγελτα το απαιτούμενο πιστοποιητικό γέννησης για την έκδοση του δελτίου ταυτότητας, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ), του Υπουργείου Εσωτερικών.http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=139&Itemid=132&lang=

 

Ημερίδα στο Πολεμικό Μουσείο

Σας ενημερώνουμε ότι το Σάββατο 29/11/14 και κατά τις ώρες 09:00-17:00 η Ελληνική Ένωση Εγκληματολογικών Επιστημών (Hellenic Association of Forensic Sciences) διοργανώνει επιστημονική – ενημερωτική Ημερίδα στο Πολεμικό Μουσείο στην Αίθουσα Διαλέξεων , οδός Ριζάρη 2 και Βασ. Σοφίας Αθήνα, με θέματα : 1) Επιστήμη, 2) Πραγματογνωμοσύνη και 3) Δικαιοσύνη. Θα παρουσιαστούν εισηγήσεις και χαρακτηριστικές παραδειγματικές υποθέσεις όλων των ενεργών Τομέων Ειδίκευσης της ΕΝΩΣΗΣ, αναδεικνύοντας την καθοριστική συμβολή και τον ειδικό ρόλο των Πραγματογνωμόνων και Τεχνικών Συμβούλων στο ποινικό αλλά και στο αστικό δίκαιο. Στο χώρο, προ της αίθουσας διαλέξεων, του Πολεμικού Μουσείου, θα οργανωθεί καθ όλη τη διάρκεια της ΗΜΕΡΙΔΑΣ –έκθεση προϊόντων από εταιρίες, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των επιστημονικών οργάνων και συναφούς (εγκληματολογικού) εξοπλισμού. Το αναλυτικό πρόγραμμα της ΗΜΕΡΙΔΑΣ θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΕΝΩΣΗΣ www.hafs.gr ή www.elenege.gr , μέσω της οποίας θα πραγματοποιηθεί και η εγγραφή των συμμετεχόντων. Για οποιαδήποτε πληροφορία να απευθύνεστε στην ηλεκτρονική διεύθυνση secretary@hafs.gr ή στο τηλέφωνο 6988111800.

Πρόσκληση εγκαινίων

ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Μουσειακής Ιδιωτικής Συλλογής  του υποστράτηγου ε.α. ΕΛ.ΑΣ. Καλλιαντζή Δημητρίου

Ο συνάδελφός μας ιστορικός ερευνητής και συλλέκτης  υποστράτηγος ε.α.  Καλλιαντζής Δημήτριος μας προσκαλεί να παρευρεθούμε στα εγκαίνια την 16-11-2014 του Κέντρου Ιστορικής έρευνας και Μουσειακής Ιδιωτικής Συλλογής.

Το Κέντρο Ιστορικής έρευνας ιδρύθηκε από τον ίδιο, τον Σεπτέμβριο του 2013 και οργανώθηκε επιμελώς σε στεγασμένο χώρο του παλαιού ιστορικού Δημοτικού Σχολείου, σε ένα χώρο 200 τ.μ. , στο προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού της Ευαγγελίστριας, της πόλεως της Καρδίτσας.

Σκοπός του είναι η έρευνα, η ανάδειξη και η προβολή  της πολυποικίλου προσφοράς στους εθνικούς αγώνες των καταργηθέντων ενδόξων Σωμάτων της Ελληνικής Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων και της Ελληνικής Αγροφυλακής. Το κυρίαρχο, ιδρυτικό κίνητρο του Κέντρου Ιστορικής Έρευνας είναι  κατά τον ιδρυτή, το << χρέος για την δημιουργία μιας << κιβωτού >>, εντός της οποίας θα διατηρείται για το παρόν και για το μέλλον άσβεστη η ιστορική μνήμη των Νεοελλήνων, αλλά και θα συνδέεται επιτυχώς το χθες με το σήμερα με αισθητική επικοινωνία, η οποία θα σκιαγραφεί την ιστορική, διαχρονική πορεία των ενδόξων Σωμάτων, τα οποία μικροπολιτικές σκοπιμότητες τα έβγαλαν από το μικροσκόπιο της ζωής του τόπου και τα πέταξαν στο αζήτητο αρχείο της λήθης. Όμως, η ΙΣΤΟΡΙΚΗ μνήμη πρέπει πάντοτε να στέκεται ενεργό και δημιουργικό εμπόδιο στην Εθνική μας ΑΜΝΗΣΙΑ, διότι κατά την αρχέγονη σοφία των προγόνων μας << Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν >>.

Αναδρομικά στους εν ενεργεία και αποστράτους των Ε.Δ. και Σ.Α.

Τροπολογία για τα  Αναδρομικά  στους εν ενεργεία και αποστράτους των Ε.Δ. και Σ.Α. .

 Πραγματοποιήθηκε σήμερα, 6 Νοεμβρίου 2014, συνάντηση των προεδρείων των Ομοσπονδιών των εν ενεργεία Συναδέλφων  με τον αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Χρήστο ΣΤΑΪΚΟΥΡΑ, αντικείμενο της οποίας υπήρξε η διαδικασία αποκατάστασης των μισθολογικών αδικιών, μετά την προσφυγή και δικαίωση από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

  Στη συνάντηση παρευρέθησαν ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλειος Κικίλιας, με πρωτοβουλία του οποίου ορίστηκε η συνάντηση, καθώς και οι βουλευτές κ.κ. Δ. Κυριαζίδης, Η. Βλαχογιάννης και Θ. Νταβλούρος.

 Ο κ. Σταϊκούρας γνωστοποίησε τα βασικά στοιχεία της τροπολογίας την οποία θα καταθέσει την προσεχή Δευτέρα στη Βουλή, σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για να ψηφιστεί εντός της εβδομάδας και μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:

– την αποκατάσταση κατά 50% των περικοπών που επιβλήθηκαν με τον Ν. 4093/2012 στα μισθολόγια Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, από 1/8/2012. Ειδικότερα, με τη μισθοδοσία μηνός Δεκεμβρίου που θα πραγματοποιηθεί στις 27/11/2014 θα καταβληθούν και τα αναδρομικά έξι μηνών, από 1/7/2014. Από 1/1/2015 θα συνεχιστεί η καταβολή των υπολοίπων αναδρομικών για τους 23 μήνες (από 1/8/2012 έως 30/6/2014) σε 36 μηνιαίες δόσεις. Τα αναδρομικά ποσά μέχρι και 250 ευρώ θα καταβληθούν άπαξ με την μισθοδοσία του Ιανουαρίου του 2015.

την αποκατάσταση των συντάξιμων αποδοχών των αποστράτων, κατά 50% η οποία θα πραγματοποιηθεί με την καταβολή της σύνταξής τους στις 22 Δεκεμβρίου 2014 και θα περιλαμβάνει μέρος των αναδρομικών από 1/8/2014.

  Σύμφωνα με τον κ. Σταϊκούρα η πλήρης αποκατάσταση των αποδοχών και η επιστροφή των αναδρομικών στο σύνολό τους επειδή εγγράφονται στο έτος νομοθέτησής τους, δηλαδή εντός του 2014, θα οδηγούσε σε υπέρβαση του προϋπολογισμού και εκτροχιασμό του ελλείμματος, που θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων που έχει δεσμευτεί η χώρα μας.

  Η σημερινή εξέλιξη αποτελεί την αρχή της δικαίωσης του αγώνα των εν ενεργεία υπηρετούντων  και αποστρατεία  τελούντων στελεχών των Ε.Δ. και Σ.Α. για την οποία δώσαμε σκληρές μάχες και αποτελεί ένα ενθαρρυντικό δείγμα γραφής, αναλογιζόμενοι τη σκληρή δημοσιονομική πραγματικότητα της χώρας.

Επίκειται συνάντηση την προσεχή εβδομάδα με το Προεδρείο μας της   Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Εορτή του Αγίου Μηνά

Εορτή του Αγίου Μηνά 

Το Δ.Σ. της Πανελλήνιας ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων εορτάζει τον Προστάτη της Μεγαλομάρτυρα Άγιο Μηνά .

Ο ετήσιος εορτασμός θα γίνει την 11-11-2014 ημέρα Τρίτη και ώρα 08.00  στον ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση . Θα τελεσθεί θεία λειτουργία , αρτοκλασία και επιμνημόσυνη δέηση για τους νεκρούς συναδέλφους .

Την 11.00 ώρα της 11-11-2014 θα δοθεί μικρή δεξίωση στο Ξενοδοχείο << Αμαλία >> , κατά την οποία επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης πενήντα χρόνων από της ιδρύσεως της Ενώσεως θα γίνει σχετική ομιλία του προέδρου και θα επιδοθούν πλακέτες , μετά αναμνηστικού διπλώματος , σε υπηρεσίες και πρόσωπα , που με τη δράση τους και την προσφορά τους τιμούν τον θεσμό της Αστυνομίας και εξυπηρετούν τους καταστατικούς σκοπούς της Ενώσεως

Παρακαλούνται οι κ.κ. συνάδελφοι απόστρατοι όπως τιμήσουν την εορτή

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ

Το Σάββατο 8-11-2014 εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ θα τελεσθεί από 07.00 έως 10.15 ώρα στον ομώνυμο Ιερό Ναό στις εγκαταστάσεις της πρώην Σχολής Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας ( Λ. Μεσογείων 96 ) όρθρος και Πανηγυρική θεία Λειτουργία .

Την παραμονή της εορτής  Παρασκευή 7-11-2014 και ώρα 18.30 θα τελεσθεί , Μέγας πανηγυρικός εσπερινός και στη συνέχεια την 20.30 ώρα λιτάνευση της ιεράς εικόνας των Παμμεγίστων Ταξιαρχών , κατά την οποία θα παιανίσει τμήμα Μουσικής του Σώματος .

·        Πέρας προσέλευσης αντιπροσωπειών την 7-11-2014 19.30 ώρα

·        Πέρας προσέλευσης αντιπροσωπειών την 8-11-2014 09.00 ώρα

·        Στολή υπ’ αριθμ 8

Παρακαλούνται οι κ.κ. συνάδελφοι απόστρατοι όπως τιμήσουν την πανήγυρι .

Εξυπηρέτηση ασφαλισμένων ΟΠΑΔ / ΤΥΔΚΥ από ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Δελτίο Τύπου

Εξυπηρέτηση ασφαλισμένων τ. ΟΠΑΔ / ΤΥΔΚΥ από τα Υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Γνωστοποιούμε στους ασφαλισμένους του Τομέα Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ) και του Τομέα Ασφαλισμένων Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ), ότι με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων από 29/10/2014 σε θέματα που αφορούν:

  • Έκδοση ή αντικατάσταση των βιβλιαρίων ασθενείας τους
  • Διακοπή, αναστολή ή κατάργηση του ασφαλιστικού τους δικαιώματος
  • Χορήγηση Ευρωπαϊκών Εντύπων και Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης ΕΚΑΑ
  • Παραλαβή δικαιολογητικών για χορήγηση εξόδων κηδείας

 θα προσέρχονται, για μεν την περιφέρεια, στα Υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στις πρωτεύουσες των νομών της χώρας, για δε την περιοχή Αττικής, που μέχρι τώρα εξυπηρετούντο μόνο από τη Διεύθυνση Ασφάλισης Παροχών ΟΠΑΔ (Ηπείρου 38), στα κατωτέρω υποκαταστήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ:
Υπ/μα Αθηνών, Μ. Αλεξάνδρου 3 – Πλ. Καραϊσκάκη,

Υπ/μα Αλεξάνδρας, Πανόρμου & Καρύστου 7,

Υπ/μα Συντάγματος, Ακαδημίας 21,

Υπ/μα Πειραιά, Ελ. Βενιζέλου 3 & Εθνικής Αντίστασης,

Υπ/μα Αμαρουσίου, Χατζηαντωνίου 15.

Επισημαίνεται, ότι μετά την κατάργηση της χειρόγραφης θεώρησης για τους άμεσα ασφαλισμένους εν ενεργεία και συνταξιούχους, καθώς και για τα έμμεσα μέλη αυτών, δεν απαιτείται ετήσια θεώρηση των βιβλιαρίων ασθενείας τους.

Την Δευτέρα 27/10/2014, λόγω της μετάπτωσης των δεδομένων Μητρώου ΟΠΑΔ/ΤΥΔΚΥ στο ΟΠΣ-ΙΚΑ, δεν θα είναι δυνατή η εξυπηρέτηση του κοινού για τα ως άνω θέματα.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΟΥ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

 

Ημερίδα για την Υγειονομική περίθαλψη αποστράτων

Την 30-5-2014 πραγματοποιήθηκε στο Πολεμικό Μουσείο ημερίδα με θέμα << Υγειονομική περίθαλψη αποστράτων >> απο την ιστοσελίδα του Συνδέσμου αποστράτων της ΣΣΑΣ παραθέτουμε πληροφοριακά άν και έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα σχετικό δημοσίευμα για ενημέρωσή σας .

Με την παρουσία του Υπουργού Υγείας κ. Α. Γεωργιάδη και των βουλευτών κ. Βούλτεψη και Ιακωβίδου, του ΓΕΕΘΑ/ΔΥΓ κ. Γρηγορέα, των ΓΕΝ/ΔΥΓ και ΓΕΑ/ΔΥΓ καθώς και του Δκτή του 251 ΓΝΑ,  πραγματοποιήθηκε χθες, Παρασκευή 30 Μάϊ 2014, στο Πολεμικό Μουσείο η ημερίδα με θέμα: «Υγειονομική Περίθαλψη Αποστράτων», που συνδιοργάνωσαν οι Ενώσεις Αποστράτων Αξιωματικών και ο Σύνδεσμος Αποφοίτων ΣΣΑΣ. Τον συντονισμό της ημερίδας είχε ο κ. Θεόδωρος Γριβας, όπου αφού έδωσε στην αρχή τον λόγο στους 3 Προέδρους των Ε.Α.Α., για να απευθύνουν χαιρετισμό (όπως και ο Υπουργός και ο ΓΕΕΘΑ/ΔΥΓ κ. Χ. Γρηγορέας) στη συνέχεια… έδωσε τον λόγο στους κύριους ομιλητές:

 Στην ομιλία του ο Πρόεδρος του Σ.Α./ΣΣΑΣ Ι. Αντωνιάδης, τεκμηρίωσε την αναγκαιότητα επαύξησης των εισακτέων στις Στρατιωτικές Σχολές ΣΣΑΣ και ΣΑΝ, καθόσον ο ολοένα και μειούμενος αριθμός, θα δημιουργήσει στο άμεσο μέλλον, δυσεπίλυτο πρόβλημα στην λειτουργία των Στρ. Νοσοκομείων.

 Ο Τξχος (ΥΙ) Κ. Φιλιππάκης, αναφέρθηκε στην ποσόστωση των νοσηλευθέντων στα Στρ. Νοσοκομεία (για τον Σ.Ξ. 45% εν ενεργεία, 38% απόστρατοι, 12% λοιποί και 5% μέλη οικογενειών, για το Π.Ν. 20% εν ενεργεία, 60% απόστρατοι, 11% λοιποί και 9% μέλη οικογενειών, και για την Π.Α. 10% εν ενεργεία, 45% απόστρατοι, 23% λοιποί και 12% μέλη οικογενειών), στα χρέη του ΕΟΠΥΥ προς τα Στρ, Νοσοκομεία (72 εκατομ. Ευρώ), για την ύπαρξη των διακλαδικών κλινικών και κέντρων (ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ / 401 ΓΣΝΑ, ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΕΔ, ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ 251 ΓΝΑ), για τα στρατιωτικά φαρμακεία Αττική -Πειραιάς (417 ΝΙΜΤΣ, 401 ΓΣΝΑ, Αν. Πύλη ΓΕΣ, 251 ΓΝΑ, ΝΝΑ, ΝΝ Σαλαμίνας, 112 ΠΜ Ελευσίνα), Αλεξανδρούπολη 216 ΚΙΧΝΕ, Ξάνθη 212 ΚΙΧΝΕ, Λάρισα (404 ΓΣΝ), Χανιά (ΝΝΚ στη Σούδα), Θεσσαλονίκη (παλαιό 424 ΓΣΝΕ) και το ποσοστό συμμετοχής (Φάρμακα χονδρικής τιμής > 200 €, στη λιανική τιμή κρατικής διατίμησης και για Φάρμακα χονδρικής τιμής < 200 €:

 Ποσοστό συμμετοχής 25% 5%
 Ποσοστό συμμετοχής 10% 0%
 Ποσοστό συμμετοχής 0% 0%)
και για τα στρ. Οδοντιατρεία 417 ΝΙΜΤΣ (2 έδρες), στην Θεσ/νίκη στο ΟΦΘ (4έδρες), στη Λάρισα στο ΟΦΛ (2 έδρες), στην Αλεξ/πολη στο ΟΦ (2 έδρες), στο Διδυμότειχο στο ΟΦ (2 έδρες), στη Ξάνθη στο ΟΦ (2έδρες), όπου όντως υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις στα ραντεβού, γεγονός αναπόφευκτο με τις αυξανόμενες ανάγκες, τον μεγάλο χρόνο θεραπείας και το υπάρχον προσωπικό. Τέλος προέτρεψε όλα τα στελέχη των Ε.Δ. και Σ.Α. να συμμετάσχουν στην αιμοδοσία.

 Ο κ. Φ. Πατσουράκος αναφέρθηκε στα θέματα του ΕΟΠΥΥ, όπως για τις επισκέψεις σε ιατρούς όπου υφίσταται όριο 200 επισκέψεις ανά συμβεβλημένο ιατρό πέραν του οποίου ο ιατρός αμείβεται από τον ασθενή, για τη συμμετοχή 5 € για επίσκεψη σε ιατρούς ΠΕΔΥ ανεξάρτητα το πόσους θα επισκεφτεί ο ασθενής στο ίδιο πολυϊατρείο του ΠΕΔΥ (εφαρμογή από τέλη 2014), για την ελεύθερη επιλογή ιατρού κατά πράξη και περίπτωση και την εφαρμογή οικογενειακού ιατρού (gatekeeping; τοπίο θολό για την εφαρμογή του). Επίσης σχολίασε το εισιτήριο των 25 € για εισαγωγή σε Νοσοκομεία, ανεξάρτητα χρόνου νοσηλείας και εξετάσεων και στις Ιατρικές πράξεις – Εργαστηριακές εξετάσεις ΕΟΠΥΥ, όπου ισχύουν; Συμμετοχή 15% επί του τιμολογίου του ΕΟΠΥΥ πλην εξετάσεων προληπτικού ελέγχου και συγκεκριμένων παθήσεων που προβλέπονται από τον ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ:

 Κλειστός προϋπολογισμός 2014:

α) 302.000.000 εργαστηριακές εξετάσεις +ΠΦΥ Ιδιωτικών Κλινικών
β) 26.100.000 Πράξεις κλινικοεργαστηριακών ιατρών
γ) Πρόταση ΠΕΔ αύξηση προϋπολογισμού κατά 150-200.000.000

 Προϋπολογισμός 2013:

370.000.000 χωρίς ΠΦΥ Ιδιωτικών Κλινικών

 ΟΟΣΑ: Για μια χώρα όπως η Ελλάδα χρειάζονται ΠΦΥ 570.000.000.

 Ο κ. Ι. Αγγελάκας αναφέρθηκε στο Ν.Μ.Τ.Σ., που ως Ν.Π.Δ.Δ. είναι λειτουργικά συνδεδεμένο με το ΕΣΥ, διαθέτει περί τις 400 κλίνες. – 7 κλίνες γενικής ΜΕΘ και 6 κλίνες καρδ/ής ΜΕΘ, εφημερεύει κάθε μέρα επί 24ωρον για τους Δικαιούχους και από 8 πμ μέχρι τις 2.30 μ.μ δέχεται – μέσω ΕΚΑΒ ασθενείς όλων των ταμείων τις εργάσιμες ημέρες.

Δικαιούχοι ασθενείς του ΝΙΜΤΣ θεωρούνται:

α. Αξιωματικοί και Ανθυπασπιστές σε αποστρατεία του Στρατού Ξηράς και της Αεροπορίας
β. Αξιωματικοί και Ανθυπαστυνόμοι εν ενεργεία και αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας (εφόσον είναι μέτοχοι του ΜΤΣ)
γ. Αξιωματικοί και Ανθυπασπιστές εν αποστρατεία της τέως Χωροφυλακής
δ. Υπάλληλοι ΝΙΜΤΣ, ΜΤΣ και Συνταξιούχοι ΝΙΜΤΣ και ΜΤΣ και τα μέλη οικογενειών των ανωτέρω
ε. Οι υπαγόμενοι στην πολεμική διαθεσιμότητα και μόνον εφόσον έχουν επιλέξει την υγειονομική περίθαλψη του Στρατιωτικού Συνταξιούχου.

Το προσωπικό του ΝΙΜΤΣ αποτελείται από μόνιμο πολιτικό προσωπικό και ιατρούς ΕΣΥ (όπου υπάρχει έλλειψη) καθώς και Στρ. Ιατρούς και λοιπό Στρ. προσωπικό.

Όσον αφορά στην οικονομική ενημέρωση περιορίστηκαν οι λειτουργικές δαπάνες από 43 εκατομ. το 2009 σε 19 εκατομ. το2013, το ΝΙΜΤΣ, τον προηγούμενο χρόνο μείωσε τις υποχρεώσεις προς τους προμηθευτές του, από 136.520.712,27 € την 31/12/2012 σε 29.169.136,61 € την 31/12/2013 και είναι καταφανές, ότι το ΝΙΜΤΣ εξασφαλίζει οικονομική αυτοτέλεια, με βάση την λειτουργία του. Ως βραχυπρόθεσμους στόχους το ΝΜΤΣ έχει θέσει την επανασύνταξη του οργανισμού του και τη διερεύνηση της βάσης των δικαιούχων. Ως μεσοπροθέσμους στόχους υπάρχουν η κτηριακή ανασυγκρότηση, η ανανέωση των μηχανημάτων ιονιζουσών ακτινοβολιών και η κατασκευή νέου συμπληρωματικού κτιρίου. Τέλος και ως μακροπρόθεσμοι στόχοι θεωρούνται από τη Δκση του ΝΜΤΣ, η δημιουργία οίκου ευγηρίας και κέντρου αποκατάστασης, η ανάπτυξη παρατημάτων ΝΜΤΣ στην επαρχία και η αξιοποίηση αποστράτων στελεχών ιατρών δια ανακλήσεως ή προσλήψεως.

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΣΑΣ ΠΟΛ 30-5-2014 1.jp g

Προσκλητήριο νεκρών στους Βουλιαράτες

Στις 29-10-2014, στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο στο χωριό Βουλιαράτι της  Άνω Δρόπολης  και μετά την θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αργυροκάστρου κ. Δημήτριου, ακολούθησε δοξολογία στον Ιερό Ναό της Αγίας Σκέπης, όπου έγινε προσκλητήριο νεκρών. Ακολούθησε η τήρηση ενός λεπτού σιγής και κατάθεση στεφάνων από τους επισήμους, τους συγγενείς των πεσόντων Ελλήνων Στρατιωτών μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος της Ένωσης Τέκνων συγγενών και Φίλων άταφων Νεκρών Ελλήνων πεσόντων στο ΕΠΟΣ 1940-1941, πρώην βουλευτής αντιστράτηγος ε.α. ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ Αριστόδημος, εκπρόσωποι κομμάτων της Ελληνικής Βουλής, εκπρόσωποι των ελληνικών ομογενειακών φορέων και συλλόγων καθώς η εκπρόσωπος του Δήμου Ιωαννιτών. Οι εκδηλώσεις τιμής πραγματοποιήθηκαν, υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο. Από πλευράς ΠΟΑΑΣΑ κατέθεσαν στεφάνι ο αντιπρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. επίτιμος υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και  εκ μέρους της Ε.Α.Α.Σ. ο αστυνομικός Διευθυντής Ε.Α. ΝΤΟΥΦΑΣ Χρήστος.

ο1

ο5ο3ο4ο6

Εορταστικές Εκδηλώσεις στο Καλπάκι

β3

Εορταστικές Εκδηλώσεις για την επέτειο του έπους του 1940 στο Καλπάκι

Ο Δήμος Πωγωνίου εόρτασε με  εκδήλωση  στο ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΗ στο Καλπάκι το Έπος του 1940, το απόγευμα της 27-10-2014. Στην εκδήλωση παρέστησαν και κατέθεσαν στεφάνι εκτός των άλλων επισήμων προσκεκλημμένων, ο αντιπρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. επίτιμος υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος,  ο Γ.Γ. του Συνδέσμου μας Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς, εκ μέρους της Ε.Α.Α.Σ. ο Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. ΝΤΟΥΦΑΣ Χρήστος.

Στη συνέχεια ακολούθησε ομιλία από τον καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων  κ. Θωμά ΜΠΑΚΑ με θέμα << Το νόημα και η σημασία της μάχης του Καλπακίου στον Ελληνοιταλικό πόλεμο του 1940 >>.

Η αναπαράσταση της Μάχης του Καλπακίου στη συνέχεια ήταν παραστατική. Δείτε την αναπαράσταση από τον κόμβο του Ηπειρος-TV στο παρακάτω link.

http://epirus-tv-news.blogspot.gr/2014/10/40_62.html

ΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου << 28ης Οκτωβρίου 1940 >> στην Πόλη της Αθήνας , στις 27-10-2014 εορτάσθηκε και φέτος η ημέρα των Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου της Ελλάδος σύμφωνα με  το πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής ως ακολούθως :

Πανηγυρικός εορτασμός από καθηγητές , δασκάλους , σπουδαστές και μαθητές στα εκπαιδευτήριά τους με ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις .

 Απότιση φόρου τιμής από μαθητές , σπουδαστές , προσκόπους και οδηγούς με τους καθηγητές , δασκάλους και βαθμοφόρους τους στα Μνημεία των Ηρώων .

 Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από αντιπροσωπευτικές ομάδες σπουδαστών και μαθητών .

 Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από τους Προέδρους των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού , Ναυτικού και Αεροπορίας .

 Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από την Κεντρική επιτροπή Βορειοηπειρωτικού Αγώνα , την Εθνική Γενική Συνομοσπονδία Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου Ελλάδος , Εφεδροπολεμικές Οργανώσεις , Εκπροσώπους των Αναγνωρισμένων Αντιστασιακών Οργανώσεων που εδρεύουν στον Νομό , Προέδρους Παλαιών Πολεμιστών Αξιωματικών – Υπαξιωματικών και Οπλιτών , Εκπροσώπους Σώματος Ελλήνων Προσκόπων και Σώματος Ελληνισμού Οδηγισμού , Εκπροσώπους Σώματος Αδελφών Νοσοκόμων Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού , Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος , Ομοσπονδίες , Σωματεία και φορείς .

Η Ομοσπονδία μας δια του Προέδρου της Υποστράτηγου ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Ευάγγελου παρέστη και κατέθεσε στεφάνι. Επίσης Παρέστησαν και εκ μέρους του Συνδέσμου μας ο Ταμίας Αντιστράτηγος ε.α. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας ,το μέλος Εξελεγκτικής επιτροπής ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

Συνάντηση ΕΑΑΣ-ΠΟΑΑΣΑ

Συνάντηση ΕΑΑΣ-ΠΟΑΑΣΑ

Την Παρασκευή 24-10-2014 στα γραφεία της Ε.Α.Α.Σ. πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του Δ.Σ. της Ε.Α..Α.Σ. και της Ομοσπονδία μας (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.) με θέμα τον συντονισμό και την κοινή δράση μας προκειμένου να επιτύχουμε τους άμεσα επιδιωκόμενους στόχους μας. Από την κοινή αυτή σύσκεψη διαπιστώθηκε ότι ο στρατηγικός στόχος της Ομοσπονδίας μας με σκοπό την δημιουργία αφενός Ενιαίου Συντονιστικού Οργάνου Ε.Δ. και Σ.Α., και αφετέρου της δημιουργίας Ενιαίου Ασφαλιστικού Πυλώνα  αποτελεί και στόχο της Ε.Α.Α.Σ. Επίσης συζητήθηκαν πέραν της αλληλογνωριμίας των μελών μας και άλλα ενδιαφέροντα θέματα των αποστράτων μελών μας.  Η κοινή σύσκεψη κατέληξε με την πρόθεση δημιουργίας άμεσα ενός άτυπου συντονιστικού φορέα Ε.Α.Α.Σ. και Π.Α.Α.Σ.Α. για την περαιτέρω δράση μας για την υλοποίηση των ανωτέρω στόχων και σύντομα θα ακολουθήσουν νέες από κοινού συναντήσεις. Στο τέλος της συνάντησης ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ.  απένειμε τιμητική  πλακέτα στον Πρόεδρο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. για την ανάληψη των καθηκόντων του ως νέου Προέδρου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και της μέχρι σήμερα καλής συνεργασίας στα θέματα των αποστράτων. Στη συνάντηση εκτός του Προεδρου υποστρατήγου ε.α ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Ευάγγελου, παρέστησαν ο αντιπρόεδρος και επίτιμος υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς, ο Ταμίας  Αντιστράτηγος ε.α.ΤΣΙΒΙΚΗΣ  Ηλίας, ο βοηθός Ταμίας αστυνομικός υποδιευθυντής ε.α ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος, το μέλος του Δ.Σ. Αντιστράτηγος ε.α.  ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος.

Η ΕΑΑΣ εξέδωσε το παρακάτω Δελτίο Τύπου .

Δελτίο Τύπου της Ε.Α.Α.Σ. για συνάντηση με την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χαριλάου Τρικούπη 18 Α, 106 79,  Αθήνα

Τηλ.:  210 36 33 797  –  Τηλεομοιότυπο.:  210 362 14 10

Ιστοσελίδα: www.eaas.gr

E-mail: eaasgr@gmail.com

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 2014

ΘΕΜΑ: Συνάντηση με Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

 

Σας γνωρίζουμε ότι στις 23 Οκτωβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε, στο πλαίσιο συνεργασίας με άλλους φορείς, συνάντηση του Προέδρου και Μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.).

 

Η συνάντηση, διάρκειας μίας ώρας, έλαβε χώρα στην έδρα της Ε.Α.Α.Σ., περιείχε το χαρακτήρα αλληλογνωριμίας, την ανταλλαγή απόψεων -θέσεων του κάθε φορέα και την αρχική προσέγγιση  γενικών θεμάτων που αφορούν τα εν αποστρατεία Στελέχη του Στρατού και των Σ.Α. (Μέλη της Ε.Α.Α.Σ. και Π.Ο.Α.Α.Σ.Α).

 

Η συζήτηση  διεξήχθη σε κλίμα όπου επιβεβαιώθηκε η αμοιβαία θέληση για συνεργασία,  ενώ υπερτονίστηκε η αναγκαιότητα συντονισμού των προσπαθειών και κοινής δράσης.   Για την πιο ειδική τοποθέτηση και διερεύνηση των κοινών θεμάτων, θα ακολουθήσουν σύντομα συναντήσεις για περαιτέρω συντονισμό των ενεργειών μας.

 

 

Εκ του Γραφείου Τύπου  της Ε.Α.Α.Σ.

Ε0

 Ε1

Εορτή Αγίου Αρτεμίου

Εορτή Αγίου Αρτεμίου στις 20-10-2014

Στην εκδήλωση που χοροστάτησε ο  Πανοσιολογιωτάτος Αρχιμανδρίτης – Υποστράτηγος ε.α. Νεκτάριος Κιούλος παρέστησαν, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χαράλαμπος Αθανασίου, ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης κ. Αθανάσιος Ανδρεουλάκος, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Σεραφείμ Τσόκας, ο Διοικητής της Ε.Υ.Π. κ. Θεόδωρος Δραβίλλας, ο Α’ Υποδιοικητής της Ε.Υ.Π. κ. Παναγιώτης Κοντούλης, η Νομική Σύμβουλος του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσαφούλα Αυγερινού και οι πρώην Υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ.κ. Νικόλαος Γκελεστάθης και Ελευθέριος Οικονόμου.

Επιπλέον, παραβρέθηκαν ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δημήτριος, ο Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Σπυρίδων Παπασπύρου, ο Προϊστάμενος του Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, οι Προϊστάμενοι Κλάδων του Αρχηγείου του Σώματος, ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Αττικής, επίτιμοι Αρχηγοί του Σώματος, άλλοι ανώτατοι εν ενεργεία και απόστρατοι Αξιωματικοί, αντιπροσωπείες από Διευθύνσεις Κλάδων και αυτοτελών Υπηρεσιών του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, καθώς επίσης Πρόεδροι συνδικαλιστικών ενώσεων και ενώσεων αποστράτων και λοιπό αστυνομικό προσωπικό .Απο πλευρά Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ο Αντιπρόεδρος και επίτιμος υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος  , ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς, ο ειδικός Γραμματέας αστυνομικός Διευθυντής ε.α. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας, ο Ταμίας Αντιστράτηγος ε.α ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας, ο Βοηθός Ταμίας Αστυνομικός διευθυντής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος,  οι επίτιμοι Πρόεδροι της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος  Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α. και ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος υποστράτηγος ε.α.μέλη του Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και πολλά μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών .

Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλης Κικίλιας στον χαιρετισμό του ανέφερε:

«Σήμερα είναι η ημέρα της Γιορτής του Προστάτη Αγίου της Αστυνομίας μας, του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου.

Ο Άγιος Αρτέμιος μάς εμπνέει με τον ενάρετο βίο του και με το απίστευτο θάρρος που επέδειξε για την προάσπιση των χριστιανών μέχρι τον μαρτυρικό του θάνατο. Έδωσε την ίδια του την ζωή για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των χριστιανών, οι οποίοι επέλεξαν την αλήθεια και το πλήρωσαν με το αίμα τους.

Γι’ αυτό είναι και προστάτης άγιος της Αστυνομίας μας. Επειδή η Αστυνομία μας, αγωνίζεται με αυταπάρνηση για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών μας, για το δικαίωμα στην κοινωνική ειρήνη που εξασφαλίζει την λειτουργία της κοινωνίας.

Θέλω να σας μεταφέρω τους θερμούς χαιρετισμούς του, τις ευχές και τις ευχαριστίες του Πρωθυπουργού μας κ. Αντώνη Σαμαρά και δια αυτού ολόκληρης της κυβέρνησης, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας.

Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου δεσμεύτηκα πως η Ελληνική Αστυνομία θα είναι πανταχού παρούσα, πιστή στην υποχρέωσή της να προστατεύει τον Έλληνα πολίτη. Πιστεύω ακράδαντα πως ο ρόλος της Αστυνομίας είναι πρωτίστως προληπτικός και έπεται ο κατασταλτικός της ρόλος. Ο αστυνομικός δεν είναι σε διαρκή μάχη, σε διαρκή αντιπαράθεση με την κοινωνία και τους πολίτες. Είναι κοινό το συμφέρον και κοινός ο στόχος, που δεν είναι άλλος παρά η δημόσια ευταξία και η επικράτηση του δικαίου και εν τέλει της κοινωνικής ευημερίας.

Η καλή λειτουργία μιας αστυνομίας δεν εξαρτάται από νομοθετήματα και αναδιαρθρώσεις, ούτε αυτά αποτελούν αυτοσκοπό που άλλωστε κρίνονται όπως και να έχει εκ του αποτελέσματος. Το ζητούμενο για εμένα είναι η νέα οργανωτική δομή της Αστυνομίας να ανατρέπει τα κακώς κείμενα, όποια είναι αυτά και να δημιουργεί μια Αστυνομία αποτελεσματική, ενταγμένη στην κοινωνία, με ουσιαστικό κοινωνικό ρόλο και με ουσιαστική δημοκρατική νομιμοποίηση και λειτουργία.

Γι’ αυτούς τους λόγους βελτιώσαμε με στοχευμένες παρεμβάσεις μας τον πρόσφατο νόμο.

Δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο. Επιθυμώ όμως να είστε βέβαιοι με τη βοήθεια του Θεού και του Αγίου Αρτεμίου η Ελληνική Αστυνομία είναι πιστή στο Σύνταγμα και στους θεσμούς της Δημοκρατίας μας. Αυτή η πίστη είναι που δυναμώνει τον Έλληνα πολίτη. Αυτή η πίστη παρέχει όλα τα εχέγγυα για ένα καλύτερο και πιο ασφαλές αύριο.

Συνεχίστε να τηρείτε τον όρκο σας με απόλυτο σεβασμό προς τα δικαιώματα των πολιτών και τους νόμους της πατρίδας μας.

Κλείνοντας θέλω να σας συγχαρώ, να σας ευχηθώ κάθε καλό και κυρίως δύναμη πνευματική και σωματική στον καλό σας αγώνα και να παρακαλέσω τον Προστάτη Άγιο Αρτέμιο να σκεπάζει με την αγάπη του όλους εσάς και τις οικογένειές σας, την Ελληνική Αστυνομία και την Ελληνική κοινωνία».

Στη συνέχεια ο κ. Αρχηγός εκφώνησε την ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ .

Αστυνομικοί, συνοριακοί φύλακες, ειδικοί φρουροί, πολιτικοί υπάλληλοι της Ελληνικής Αστυνομίας.

 Σήμερα γιορτάζουμε με θρησκευτική ευλάβεια και με προσήκοντα σεβασμό τη μνήμη του προστάτη μας, Αγίου Αρτεμίου που αποτελεί όχι μόνο τον  πνευματικό μας συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη, αλλά και τον πρωτοπόρο διδάσκαλό μας.

Ο Άγιος Αρτέμιος, διακρίθηκε για τη βαθιά χριστιανική του πίστη, την  ισχυρή θέληση και το άκαμπτο σθένος του. Εργάσθηκε μέχρι τέλους για την ειρήνη, την ελευθερία και την ασφάλεια των πολιτών χωρίς υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.

Όπου κι αν υπηρέτησε αποδείχθηκε άξιος και πρόσφερε έργο δίκαιο, που αποτέλεσε πνευματική παρακαταθήκη μέχρι και σήμερα. Η πίστη του, η γενναιότητά του και η θαρραλέα αντίστασή του, απέναντι στην παρανομία του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη, ο οποίος θέλησε να καταργήσει με τη βία την χριστιανική πίστη, είχε ως αποτέλεσμα την καθαίρεσή του, το βασανισμό του και το μαρτυρικό του θάνατο.

Γι αυτό και η επιλογή της πολιτείας για την καθιέρωση του Αγίου Αρτεμίου ως προστάτη της Αστυνομίας, μετά την ενοποίηση των δύο Σωμάτων και την ίδρυση ενός ενιαίου Σώματος, δεν ήταν τυχαία, αφού εκτός των άλλων υπήρξε και ο απηνής διώκτης των ειδωλολατρών.

Σίγουρα, προέκυψε από την ανάγκη της καθιέρωσης ενός ηθικού προτύπου και του παραλληλισμού των αρετών που πρέπει να έχει ένας αστυνομικός. Σκοπός βέβαια, ήταν η πνευματική και θρησκευτική καθοδήγηση στις δύσκολες και επικίνδυνες ώρες επιτέλεσης του καθήκοντος μας.

Οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της σύγχρονης πραγματικότητας, που επέφερε η αλλαγή των κοινωνικών δομών αλλά και η εξελικτική πορεία του εγκλήματος, κατέστησε επιτακτική την ανάγκη της αναβάθμισης και του εκσυγχρονισμού των αστυνομικών Υπηρεσιών.

Σήμερα ο αστυνομικός καλείται να αναλάβει πρόσθετες υποχρεώσεις και νέους πιο απαιτητικούς ρόλους. Καθημερινά λοιπόν, οφείλουμε να προσαρμοζόμαστε να εξελισσόμαστε, αφού και το έγκλημα παρουσιάζεται συνεχώς με νέες μορφές.

Η ασφάλεια των συνόρων, η τροχαία αστυνόμευση, το θεμελιώδες  καθήκον για τη δίωξη του εγκλήματος, η εμπορία ανθρώπων, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, οι παραδοσιακές απειλές της τρομοκρατίας και η διαχρονική διακίνηση ναρκωτικών και όπλων και φυσικά η νεώτερη μορφή που είναι το ηλεκτρονικό έγκλημα, αποτελούν μερικές από τις αποστολές του πολυδιάστατου έργου μας.

Αυτές πρέπει σθεναρά να καταπολεμούμε, ώστε να εμπεδώνεται το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών μας. Η κοινωνία, δικαιούται μια νέα Αστυνομία σύγχρονη,  αποτελεσματική, προσιτή, με ενισχυμένη την αστυνόμευση που να βρίσκεται κοντά στον πολίτη, πάντα σεβόμενη τους δημοκρατικούς θεσμούς και εναρμονισμένη με τις αρχές του κράτους δικαίου της ευνομούμενης πολιτείας.

Παρόλο που σήμερα οι τρέχουσες δημοσιονομικές συνθήκες είναι δυσμενείς, εμείς συνεχίζουμε και ανταποκρινόμαστε με τον καλύτερο τρόπο στις απαιτήσεις της κοινωνίας, ώστε οι πολίτες να νοιώθουν σίγουροι.

Γι’ αυτόν τον λόγο θα πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας με ζήλο, υψηλό αίσθημα ευθύνης και αφοσίωση, ώστε να πετύχουμε τους στόχους που μας θέτει καθημερινά η κοινωνία.

Στις ανάγκες αυτού ακριβώς του νέου περιβάλλοντος, καλείται να ανταποκριθεί η Ελληνική Αστυνομία.

Nα μην ξεχνάτε ποτέ ότι οι πολίτες περιμένουν πολλά από εμάς, αλλά, μας εμπιστεύονται και το έχουν δείξει.

 Οφείλουμε όμως κι εμείς καθημερινά να τους δικαιώνουμε, και αυτό είναι το μεγάλο μας στοίχημα. Όχι μόνον να σταθούμε δίπλα τους, ως εγγυητές της ζωής και των δικαιωμάτων τους, αλλά και να τους διασφαλίζουμε την ειρήνη και την ευνομία.

Αυτή η ανιδιοτελής και σταθερή στάση και προσήλωση που έχετε στο υπηρεσιακό καθήκον και την αποστολή σας, είναι και ο λόγος που η αστυνομία καταξιώνεται στη συνείδηση του κόσμου και ενισχύεται και εμπεδώνεται η άποψη ότι είσαστε πάντα δίπλα στον πολίτη.

Τρανό παράδειγμα οι διαχρονικές μας επιτυχίες σε βάρος του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας, αλλά και κάθε μορφής εγκληματικότητας.

Κι αυτό αδιαμφισβήτητα οφείλεται στη σωστή οργάνωση, το σχεδιασμό, τη μεθοδικότητα και την καθημερινή υπομονή και επιμονή που διακατέχεστε, ώστε να πετύχετε με τον καλύτερο τρόπο , ό,τι σας ανατίθεται.

Να είστε βέβαιοι ότι εισπράττω και πληροφορούμαι, τις συστηματικές προσπάθειές που καταβάλετε τον επαγγελματισμό και το υψηλό αίσθημα ευθύνης με τον οποίο αντιμετωπίζετε τις καθημερινές προκλήσεις. 

Και σας ευχαριστώ πραγματικά γι’ αυτό που κάνετε.

Μολονότι σήμερα είναι ημέρα γιορτής και χαράς, δεν θα πρέπει να λησμονούμε εκείνους τους συναδέλφους που δεν είναι πια κοντά μας, όλους αυτούς που έχασαν τη ζωή τους την ώρα του καθήκοντος, υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των πολιτών, όντας πιστοί στον όρκο τους.

Δεν πρέπει ποτέ να τους ξεχνάμε, αλλά έχουμε ηθική υποχρέωση να τους φέρνουμε στη μνήμη μας.

Γυναίκες και Άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας,

Με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το έργο που προσφέρετε και να σας καλέσω να συνεχίσετε τον ευγενή και αδιάκοπο αγώνα προς όφελος της κοινωνίας μας.

Χρόνια Πολλά.

                                                                              Ο  ΑΡΧΗΓΟΣ

                                                                        ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ

                                                                              Αντιστράτηγος

q1q3q2

 

Η απελευθέρωση της Αθήνας

Η απελευθέρωση της Αθήνας

Την Κυριακή 12-10-2014, στο Βράχο της Ακρόπολης όπου και έγινε η έπαρση της Ελληνικής Σημαίας σε ανάμνηση της απελευθέρωσης παρέστησαν ο Αρχηγός Γ.Ε.Ε.Θ.Α. Αντιστράτηγος κ. ΚΩΣΤΑΡΑΚΟΣ, εκπρόσωποι των τριών όπλων των Ε.Δ. και Σ.Α.  , εκ μέρους της Ελληνικής Αστυνομίας παρέστη και εκπροσώπησε ο ταξίαρχος κ. ΒΑΛΑΤΣΟΣ ,  ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. ΤΡΑΓΑΚΗΣ, η εκπρόσωπος της  Κυβέρνησης Υφυπουργός Υγείας κ. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ, ο  Δήμαρχος της Αθήνας και άλλοι επίσημοι. Την Ομοσπονδία μας και τον Σύνδεσμό μας εκπροσώπησαν οι  Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και Ταμίας Αντιστράτηγος ε.α. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας  που κατέθεσαν ένα στεφάνι.

γ2

γ3

 

Συνέντευξη τύπου συνδικαλιστικών Ενώσεων

κ2Την Παρασκευή 30-10-2014 πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο << ΑΜΑΛΙΑ >> κοινή συνέντευξη τύπου των εν  ενεργεία και εν αποστρατεία συνδικαλιστικών Ενώσεων των Ε.Δ. και Σ.Α. με θέμα την υλοποίηση απόφασης του Σ.τ.Ε. που αφορά την οικονομική αποκατάστασή μας ως και τρόποι δράσεως κοινής αποδοχής .

Η Ομοσπονδία μας συμμετείχε με πολυμελή αντιπροσωπεία ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα των καιρών, στη θέληση των μελών μας και στο στρατηγικό  της στόχο που είναι η δημιουργία Ενιαίου Συντονιστικού Οργάνου των Ε.Δ. και Σ.Α. .

Κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου ο Προέδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. επέκρινε τους Κυβερνητικούς χειρισμούς , ανέπτυξε και απέδειξε με αδιάσειστα στοιχεία τον συνεχιζόμενο Κυβερνητικό εμπαιγμό που με συνεχείς πράξεις μας αντιμετωπίζει σαν πολίτες β΄ κατηγορίας ( μη συμμόρφωση στην απόφαση του Σ.τ.Ε. , << υφαρπαγή του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. >>, ψευδείς ανακοινώσεις στον τύπο για δήθεν παροχή αυξήσεων στους μισθούς μας , συνεχή υποβάθμιση των υπηρεσιών ασφαλείας στους πολίτες κ.λ.π. )

Τέλος κλείνοντας την ομιλία του κάλεσε την Κυβέρνηση να σταματήσει τον Συνταγματικό της κατήφορο, να υλοποιήσει άμεσα και στο ολόκληρο την Απόφαση του Σ.τ.Ε. και προέτρεψε όλα τα στελέχη των Ε.Δ. και Σ.Α. ( εν ενεργεία και εν αποστρατεία ) σε εγρήγορση και Κοινό Αγώνα .

 

Επετειακή εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο

img225img227

Την 27 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί επετειακή εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο. Σας παρουσιάζουμε το πρόγραμμα και καλείστε όπως παραστείτε.  Η είσοδος ελεύθερη σε όλους.

Συνάντηση ΠΟΑΑΣΑ με κ. Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ

Πραγματοποιήθηκε την 21-10-2014 και ώρα 20.00 στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, συνάντηση μεταξύ της Φυσικής Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας και του Προεδρείου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. με αντικείμενο το μείζον θέμα το Ασφαλιστικό .

  • Στην συνάντηση παρευρέθηκαν εκ μέρους της Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας ο Αρχηγός Αντιστράτηγος κ. ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δημήτριος, ο Επιτελάρχης Αρχηγείου Αντιστράτηγος κ. ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ Κωνσταντίνος, οι Υποστράτηγοι κ. ΣΟΦΙΟΣ  Δημήτριος και ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Αθανάσιος και ο Διευθυντής της Διεύθυνσης Οικονομικού Ταξίαρχος κ. ΚΩΤΣΑΚΗΣ και εκ μέρους της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  ο Πρόεδρος Υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος , ο Α΄ Αντιπρόεδρος  επίτιμος Υπαρχηγός ΕΛ.Α.Σ. Αντιστράτηγος ε.α. κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, ο Γ.Γ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς Αντιστράτηγος ε.α. το μέλος του Δ.Σ. κ. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος Αντιστράτηγος  ε.α. και ο Προέδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπυρίδων Υποστράτηγος ε.α.
  • Ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  παρουσίασε την εξέλιξη του Ασφαλιστικού με μελανά χρώματα,  ιδιαίτερα για τους απόστρατους, μετά την ψήφιση του άρθρου 220 Ν.4281/2014 (Φ.Ε.Κ.Α΄-160 8-8-2014). Αναλύοντας το όλο θέμα τοποθετήθηκε στο ότι: είτε το Τ.ΕΑ.Π.Α.Σ.Α. ενταχθεί στο Ε.Τ.Ε.Α. , είτε επιλεγεί η λύση του Επαγγελματικού Ιδιωτικού Φορέα Ασφάλισης, οι απόστρατοι θα περιέλθουν σε δεινή θέση. Πρότεινε τη δημιουργία <<  ενιαίου ασφαλιστικού πυλώνα Ε.Δ. και Σ.Α.  >> και ζήτησε επ’ αυτού τη βοήθεια της Φυσικής και Πολιτικής Ηγεσίας των Σ.Α.
  • Στη συνέχεια ο Α’  Αντιπρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.   ανέλυσε λεπτομερώς τα οφέλη που θα προκύψουν από τη δημιουργία του ενιαίου Ασφαλιστικού πυλώνα Ε.Δ. και Σ.Α.  Ανέπτυξε επακριβώς τις ενέργειες και τις συνεργασίες που έκανε και εξασφάλισε η Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. προς την κατεύθυνση αυτή το τελευταίο χρονικό διάστημα  αλλά και το προηγούμενο χρονικό διάστημα τις προσπάθειες που έγιναν από την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. με τα θετικά αποτελέσματα για το Μ.Τ.Σ.
  • Ο κ Επιτελάρχης κατά την εισήγησή του – ενημέρωση, ανέλυσε λεπτομερώς την ισχύουσα κατάσταση, συμφώνησε ότι η όλη εξέλιξη είναι αρνητική για το Ασφαλιστικό Σύστημα των Σ.Α. και δεσμεύτηκε ότι στην προσπάθεια της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. για τη δημιουργία Ενιαίου Ασφαλιστικού Πυλώνα Σ.Α. και Ε.Δ. θα συνδράμει στο βαθμό που το επιτρέπει η θέση του.
  • Ο κ Αρχηγός στο σημείο αυτό παρενέβη και τοποθετηθείς επί του μείζονος αυτού ζητήματος είπε ότι η πρόταση της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. είναι προς την ορθή κατεύθυνση. Θα ενημερώσει την Πολιτική Ηγεσία και θα φροντίσει να υπάρξει συνάντηση προκειμένου να γίνει λεπτομερής επί πλέον ενημέρωση και να ληφθεί συγκεκριμένη πρωτοβουλία σε πολιτικό πλέον επίπεδο.
  • Τέλος  ο κ. Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α έθεσε στους επιτελείς της Ελληνικής Αστυνομίας για
    • την  μη πρέπουσα συμπεριφορά  των εν ενεργεία συναδέλφων όταν συναντούν ή εξυπηρετούν εν αποστρατεία συναδέλφους τους,
    • την αποκατάσταση χορήγησης σε αρκετά μέλη της Ομοσπονδίας μας που είναι δικαιούχοι συμπληρωματικών εφάπαξ ύστερα από  δικαστική απόφαση.

Ο κ. Αρχηγός για το μεν πρώτο θέμα έδωσε σχετική διαταγή, για     δε    το  δεύτερο ανακοίνωσε ότι για τα συμπληρωματικά εφάπαξ των μελών μας το θέμα βρίσκεται στην ολομέλεια του Ν.Σ.Κ. και αναμένεται σχετική απόφαση.

 

Το νέο σύστημα έκδοσης αστυνομικής ταυτότητας

Το νέο σύστημα έκδοσης αστυνομικής ταυτότητας ανακοίνωσαν σε κοινή συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη 10-9-2014 οι υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Βασίλης Κικίλιας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυριάκος Μητσοτάκης στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Το νέο σύστημα θα εφαρμοστεί αρχικά πιλοτικά σε 24 αστυνομικά τμήματα και ο αρμόδιος αστυνομικός θα έχει μέσω του υπολογιστή του απευθείας πρόσβαση στα δημοτολόγια.

 Ειδικότερα, όπως ειπώθηκε, το νέο σύστημα εφαρμόζεται πιλοτικά σε 24 αστυνομικές υπηρεσίες σε όλη την επικράτεια: Υποδιευθύνσεις Ασφαλείας Κέρκυρας, Λάρισας, Ιωαννίνων, Μυτιλήνης, Πατρών και Χανιών. Τμήματα Ασφαλείας Αμπελοκήπων, Άνω Λιοσίων, Αχαρνών, Ηλιούπολης, Κορωπίου, Πειραιώς, Νέου Ψυχικού, Αιγάλεω, Λευκού Πύργου, Μενεμένης & Πλατείας Δημοκρατίας Θεσσαλονίκης, Αμφιλοχίας Βάλτου, Γιαννιτσών, Ερμούπολης, Κοζάνης, Κομοτηνής, Λαμίας και Τρίπολης.

Σε ένα μήνα περίπου η νέα διαδικασία θα εφαρμόζεται σε όλη τη χώρα και κάθε πολίτης θα μπορεί πλέον να πηγαίνει μόνο με δύο φωτογραφίες του και ένα μάρτυρα στο Αστυνομικό Τμήμα και να λαμβάνει άμεσα και εύκολα το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας, χωρίς να προσκομίζει πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις. Μόλις ξεκινήσει η καθολική εφαρμογή του νέου συστήματος, κάθε πολίτης θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για έκδοση Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας του και να την παραλαμβάνει μέσα σε λίγα λεπτά.

Αυτό γίνεται εφικτό, σημειώνεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, χάρη στη διασύνδεση των αστυνομικών τμημάτων με τα δημοτολόγια, την πρώτη «government to government» (διασύνδεση δημοσίων υπηρεσιών) Υπηρεσία. Ο αρμόδιος υπάλληλος government to government της αστυνομικής αρχής θα αναζητά πλέον αυτεπάγγελτα, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ), τα απαραίτητα στοιχεία για την έκδοση Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας (επώνυμο, όνομα, ονοματεπώνυμο πατέρα, ονοματεπώνυμο μητέρας, ημερομηνία γέννησης, τόπος γέννησης, δήμος δημοτολογίου, αριθμός οικογενειακής μερίδας, ιθαγένεια).

Η διαδικασία έκδοσης Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας, συνοπτικά, θα διαμορφωθεί ως εξής: «Μετά την ολοκλήρωση της αυτεπάγγελτης αναζήτησης και την ταυτοποίηση του αιτούντος από τον αρμόδιο υπάλληλο της αστυνομικής αρχής, διαμορφώνεται αυτόματα η σχετική αίτηση, στην οποία περιλαμβάνονται μέχρι τρία τυχαία ερωτήματα επί των δημοτολογικών στοιχείων που βρίσκονται καταχωρημένα στο ΟΠΣΕΔ. Τα ερωτήματα εκτυπώνονται και ο αιτών απαντά εγγράφως σε αυτά. Αφού υπογράψει την αίτηση − υπεύθυνη δήλωση, ο αρμόδιος υπάλληλος της αστυνομικής αρχής καταχωρεί στην εφαρμογή τις σχετικές απαντήσεις. Στη συνέχεια ο υπάλληλος εκτυπώνει την αίτηση, επικολλά τη φωτογραφία και καλεί τον αιτούντα και το μάρτυρα να υπογράψουν. Το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας πλαστικοποιείται και παραδίδεται στον αιτούντα».

Με τον τρόπο αυτό, επισημάνθηκε: «Κερδίζουν χρόνο και γλιτώνουν κόπο οι πολίτες. Εξοικονομούνται οικονομικοί πόροι και ενέργεια από τις εκτυπώσεις. Με το νέο σύστημα θα εκτυπώνονται πλέον ετησίως δύο εκατομμύρια χαρτιά λιγότερα! Πρόκειται για τα σχετικά έγγραφα (αίτηση έκδοσης πιστοποιητικού, αποδεικτικό αποστολής μέσω φαξ, κ.λπ.) που απαιτούντο για καθεμιά από τις περίπου 450.000 αστυνομικές ταυτότητες που εκδίδονται κάθε χρόνο. Το συνολικό κόστος εκτύπωσης 1.000.000 καρτελών που δαπανάται ετησίως από την Ελληνική Αστυνομία προς το Τυπογραφείο της Τράπεζας της Ελλάδος ανέρχεται σε 128.000 ευρώ. Εξοικονομούνται περίπου 150.000 ανθρωποώρες εργασίας δημοτικών υπαλλήλων και αστυνομικών υπαλλήλων ετησίως».

Συγκεκριμένα, οι εργασίες που θα πάψουν να εκτελούνται με το νέο σύστημα έκδοσης των αστυνομικών ταυτοτήτων, είναι για τις Αστυνομικές Υπηρεσίες η παραλαβή αίτησης, η πρωτοκόλληση, η αποστολή αίτησης στον αρμόδιο Δήμο μέσω φαξ, η παραλαβή πιστοποιητικού από τον αρμόδιο Δήμο μέσω φαξ και η ενημέρωση του πολίτη για την παραλαβή του πιστοποιητικού. Για τους Δήμους θα γίνονται πλέον οι ακόλουθες εργασίες: Παραλαβή/εκτύπωση αίτησης στο φαξ, πρωτοκόλληση, αναζήτηση πιστοποιητικού στον υπολογιστή, εκτύπωση, πρωτοκόλληση, υπογραφή, σφραγίδα, αποστολή μέσω φαξ.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης στην ομιλία του επεσήμανε πως “είναι ενδεικτικό ότι μόνο από τις αλλαγές που κάνουμε στη διαδικασία έκδοσης των ταυτοτήτων εξοικονομούνται ετησίως προς όφελος της ασφάλειας του πολίτη 59.000 εργατοώρες, 7.400 εργατοημέρες, 330 εργατομήνες. Βασικός μας στόχος είναι η ενσωμάτωση της σύγχρονης τεχνολογίας στην καθημερινή λειτουργία των Αστυνομικών Υπηρεσιών με απώτερο στόχο την καλύτερη και ποιοτικότερη εξυπηρέτηση του πολίτη”.

Ο κ. Κ.Μητσοτάκης σημείωσε ότι “παρουσιάζουμε σήμερα μία από τις πρώτες διαλειτουργικές εφαρμογές «government to government» διασύνδεσης μητρώων μεταξύ φορέων του Δημοσίου. Πιστεύω ότι στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης κάνουμε πράξη την επανάσταση του αυτονόητου. Τη δυνατότητα, δηλαδή, να επικοινωνούνε μεταξύ τους πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου, έτσι ώστε ο πολίτης να μην είναι ένας τροχονόμος χαρτιών από τη μία υπηρεσία στην άλλη, αλλά να δίνεται η δυνατότητα στο Δημόσιο αυτεπάγγελτα και ηλεκτρονικά να αναζητεί πληροφορίες, οι οποίες είναι ήδη καταχωρημένες σε κάποιο σύστημα του Δημοσίου. Και αυτό ακριβώς κάνουμε με τον καινούριο τρόπο έκδοσης ταυτοτήτων”. 

Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είπε επιπλέον πως αυτή η διασύνδεση των δύο μητρώων έγινε χωρίς καμία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση.

Στη συνέντευξη Τύπου παραβρέθηκε και η Υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Εύη Χριστοφιλοπούλου η οποία δήλωσε, μεταξύ άλλων “…είναι η αρχή για να βάλουμε οριστικό τέλος στα έντυπα και ηλεκτρονικά πιστοποιητικά που ταλαιπωρούν τον πολίτη. Το κράτος παρέχει περίπου 522 Υπηρεσίες στον πολίτη στις οποίες περιλαμβάνονται όχι μόνο απλές βεβαιώσεις, αλλά και σύνθετες υπηρεσίες όπως η έκδοση αστυνομικής ταυτότητας, η αίτηση βεβαιώσεων από το Τaxis και το ΙΚΑ ή ακόμη και η αίτηση για σύνταξη. Έχουν δαπανηθεί στο παρελθόν πολλοί εθνικοί και κοινοτικοί πόροι για τις βάσεις δεδομένων και τα μητρώα. Η υλοποίηση του νέου συστήματος έκδοσης ταυτοτήτων επετεύχθη χάρη στην αξιοποίηση αυτών των πληροφοριακών υποδομών του δημοσίου”. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ   http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=139&Itemid=132&lang=

θρήνος για τους δύο νεκρούς αστυνομικούς

Η αστυνομική μας οικογένεια θρηνεί  δύο νεκρούς. Ο 23χρονος Αναστάσιος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ παρεσύρθη και σκοτώθηκε στην οδό Πέτρου Ράλλη, έξω από τις εγκαταστάσεις της Διεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας  απο αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ένας 27χρονος υπήκοος Αλβανίας και ο 32χρονος  Δημήτρης ΚΑΤΣΙΩΝΗΣ που άφησε χθες τη νύχτα την τελευταία του πνοή στο Γ.Κ.Ν. Νίκαιας, βαρύτατα τραυματισμένος από διερχόμενο ΙΧ αυτοκίνητο, ενώ συμμετείχε σε έλεγχο υπόπτου οχήματος στην Λεωφόρο Κηφισού στον Πειραιά.

  Βαρύς κι ασήκωτος ο πόνος για τις οικογένειές τους. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στους συγγενείς τους εκ βάθους καρδίας.

Mελέτες για τα Μετοχικά Ταμεία

Προκηρύχθηκε οικονομοτεχνική Μελέτη για τα Μ.Τ. του Υ.Π.ΕΘ.Α.

«Οικονομοτεχνική Μελέτη Διαπίστωσης Βιωσιμότητας των Μετοχικών Ταμείων Στρατού (ΜΤΣ), Ναυτικού (ΜΤΝ) και Αεροπορίας (ΜΤΑ) και των υπό αυτών Φορέων – Ειδικών Λογαριασμών/Κλάδων» Περισσότερα πατήστε εδώ.  http://www.geetha.mil.gr/media/home_images/24-9-diaygeia/Oikonomotexnikh_meleth.pdf

Ιός Ebola

Για πληρέστερη   γνώση όλων μας αλλά ιδιαίτερα των υπηρετούντων  συναδέλφων παραθέτουμε απο την ιστοσελίδα του ΚΕΕΛΠΝΟ  την σχετική πληροφόρηση που είναι και η επίσημη για τον Αιμορραγικό πυρετό .:

Hδη έχουν αρχίσει την ενημέρωση στους υπηρετούντες στα σύνορα αρχής γενομένης στις Υπηρεσίες του Eβρου .

Το Φεβρουάριο 2014 ανακοινώθηκε επιδημία ιογενούς αιμορραγικού πυρετού από ιό Ebola στη Γουινέα της Δυτικής Αφρικής. Μέχρι τις 15 Οκτώβρη είχαν αναφερθεί  8.997 κρούσματα συμπεριλαμβανομένων 4.493 θανάτων, στην ευρύτερη αυτή περιοχή της Αφρικανικής Ηπείρου.

Η πλειονότητα των κρουσμάτων είναι ενήλικες ηλικίας 15 – 59 ετών. Από τον έλεγχο επιβεβαιωμένων εργαστηριακά κρουσμάτων με PCR, διαπιστώθηκε η  γονιδιακή ομοιότητα του στελέχους σε ποσοστό 98%, με το στέλεχος που προκάλεσε την επιδημία από ιό Ebola στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 2009.

Η επιδημία λαμβάνει χώρα σε 4 Κράτη της Δυτικής Αφρικής, Γουινέα, Λιβερία, Σιέρρα Λεόνε, Νιγηρία.

Για περισσότερες πληροφορίες αναζητείστε στο  http://www.keelpno.gr/

Ευχές Συλλόγου ΠΣΑΕΜΘ

Ο Πρόεδρος και τα Μέλη του  Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Αποστράτων Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΠΣΑΕΜΘ).

Εύχονται Χρόνια Πολλά, με την ευκαιρία της ημέρας εορτασμού της μνήμης του Μεγαλομάρτυρα Αγ. Αρτεμίου,  σε όλα τα Στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας που αγωνίζονται καθημερινά για την προστασία των Πολιτών.

Γιά το Δ.Σ

 Παναγιώτου Δημήτριος           Πρόεδρος

Καραγιάννης Χαράλαμπος      Γεν.Γραμματέας

Εορτασμός του Προστάτου του Σώματος Αγίου Αρτεμίου και της Ημέρας της Ελληνικής Αστυνομίας, έτους 2014

Σας γνωρίζουμε ότι με την 1821/14/1648104 Διαταγή, ο εορτασμός της «Ημέρας της Ελληνικής Αστυνομίας» κατά το τρέχον έτος, θα πραγματοποιηθεί Πανελλαδικά, τόσο στην Αθήνα όσο και στην Περιφέρεια.

Την Κυριακή 19/10/2014 και ώρα 20:00, παραμονή της εορτής, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων της Ιερής Εικόνας του Αγίου Αρτεμίου. Στην ανωτέρω εκδήλωση θα παρίστανται η Πολιτική και Φυσική Ηγεσία του Σώματος και έχουν προσκληθεί να παραστούν και οι εν αποστρατεία Αστυνομικοί.
Την Δευτέρα 20/10/2014 και ώρα 10:30, ημέρα του κεντρικού εορτασμού, θα πραγματοποιηθούν:
·        Θεία λειτουργία – Δοξολογία στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών
·        Ανάγνωση Ημερίσιας Διαταγής κ. Αρχηγού Ελληνικής Αστυνομίας.
·        Χαιρετισμός κ. Υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη.
·        Πέρας προσέλευσης: Ανωτάτων Αξιωματικών, ώρα 10:10
Αντιπροσωπειών, ώρα 10:00
·        Στολή:                   Υπ’ αριθμ. 8, οι υπόχρεοι.
·        Πολίτες με ευπρεπή πολιτική περιβολή
Οι Περιφερειακές εκδηλώσεις εορτασμού θα πραγματοποιηθούν στις έδρες των Δ/σεων Αστυνομίας Χώρας και θα περιλαμβάνουν επίσημη δοξολογία στους Ιερούς Μητροπολιτικούς Ναούς και ανάγνωση της ημερήσιας διαταγής του κ. Αρχηγού του Σώματος.

Δηλώσεις κ. Πρωθυπουργού για την επιστροφή των αναδρομικών

Κατα τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση  ο κ. Πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, ανέλυσε τον τρόπο επιστροφής των αναδρομικών των ένστολων ήτοι:

Aπό τον Νοέμβριο τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας θα παίρνουν πίσω τη μισή περικοπή που τους έγινε από το 2012 και τα αναδρομικά της φετινής χρονιάς από τον Ιούλιο.

Από το 2015 θα παίρνουν κάθε μήνα και τα αναδρομικά των προηγούμενων δύο ετών. «Δηλαδή ταμειακά θα καλυφθούν πάνω από τα 3/4 των περικοπών που τους έγιναν», όπως είπε.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2015, έχει περιληφθεί το ποσό των 414,7 εκατ. ευρώ για χορήγηση αναδρομικών αποδοχών και συντάξεων των δικαστικών και των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας για την περίοδο από την 1η Αυγούστου 2012 έως 31 Ιουνίου 2014.

Επίσης έχει ενσωματωθεί ποσό 126,2 εκατ. ευρώ για την καταβολή των αυξημένων αποδοχών και συντάξεών τους από την 1η Ιουλίου 2014 έως και 31 Δεκεμβρίου 2014.

Εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της Αθήνας από τη Γερμανική κατοχή

Εβδομήντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την απελευθέρωση της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή. Η 12η Οκτωβρίου του 1944,καταγράφεται στη σύγχρονη ελληνική ιστορία ως μέρα ένδοξη, σήμα ορόσημο για τους ηρωικούς αγώνες αυτού του τόπου για ελευθερία. Ο Δήμος Αθηναίων τιμώντας την ιστορική ημέρα διοργάνωσε σειρά εκδηλώσεων.

Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου, στις 11 π.μ., πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, η τελετή έπαρσης της ελληνικής σημαίας, παρουσία του δημάρχου Αθηναίων, κ. Γιώργου Καμίνη και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Σε μήνυμα του δημάρχου Αθηναίων κ. Γιώργου Καμίνη που διαβάστηκε την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου στους μαθητές των Σχολείων της Αθήνας, αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Είναι μια μέρα ιστορική, που τείνουμε να λησμονούμε. Μια επέτειος πολύ σημαντική για τη δημοκρατία μας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την πνευματική ανάπτυξη. Οι λαοί της Ευρώπης γιορτάζουν  την συντριβή του φασισμού και τον τερματισμό των αιματηρών εχθροπραξιών».

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Ημέρα Απελευθέρωσης της Αθήνας  διοργανώθηκε φέτος ο απογευματινός αγώνας δρόμου «Παναθήναια 2014». Περίπου τέσσερις  χιλιάδες δρομείς  τρέχουν με το σύνθημα «Τρέχουμε μαζί. Αγαπάμε τη ζωή». Η εκκίνηση και ο τερματισμός από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Εγιναν ξεναγήσεις σε χώρους ιστορικής μνήμης και  ιστορική περιήγηση σε εμβληματικά κτίρια της Αθήνας, με τον ιστορικό  κ. Μενέλαο Χαραλαμπίδη. Ακολούθως στη Νομική Σχολή (αμφιθέατρο Παπαρρηγόπουλου) πραγματοποιήθηκε συζήτηση του ιστορικού με τον ερευνητή Μανώλη Κασσιμάτη με προβολή σπάνιου αρχειακού υλικού. Η ιστορικός-αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κυρία Ευγενία Μπουρνόβα  παρουσίασε την ερευνητική της εργασία με θέμα «Η καθημερινή ζωή στην Αθήνα της Κατοχής».

Tροποποίηση του Ν.4146/2013

Τροποποίηση Νομοθεσίας που αφορά στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού

            Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού ενημερώνει τους μετόχους και μερισματούχους του ότι στο Νομοσχέδιο «Ρύθμιση Θεμάτων Υπουργείου Εθνικής Άμυνας» που ψηφίστηκε από την Βουλή των Ελλήνων την 4η Σεπτεμβρίου 2014 συμπεριλήφθηκαν και ψηφίστηκαν τροποποιήσεις του Ν.4146/2013 (άρθρο 77, παρ. 1) που αφορά στην δημιουργία αποθεματικού στο ΜΤΣ και του Ν.4058/2012 (άρθρο 20, παρ. 7) που αφορά στην αποπληρωμή της οφειλής του ΜΤΣ προς το Ελληνικό Δημόσιο.

           Συγκεκριμένα, με την τροποποίηση του Ν.4146/2013 επανακαθορίστηκε το ποσό που το Ταμείο υποχρεούται να παρακρατάει ετησίως  για την δημιουργία ταμειακού αποθέματος [είκοσι εκατομμύρια (20.000.000) ευρώ ανά έτος για το χρονικό διάστημα από 1/7/2012 μέχρι 31/12/2016]. Η παραπάνω διάταξη εκτιμάται ότι θα επηρεάσει θετικά τα αποτελέσματα του ΜΤΣ για το χρονικό διάστημα στο οποίο αναφέρεται και ως εκ τούτου την προσπάθεια για διαμόρφωση της τιμής μεριδίου τουλάχιστον στα επίπεδα του έτους 2013 (5,1999 ).

            Επιπρόσθετα, η τροποποίηση του Ν.4058/2012 προβλέπει την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής της οφειλής του ΜΤΣ προς το Ελληνικό Δημόσιο μέχρι το έτος 2034, με συνέπεια την ελάφρυνση των Προϋπολογισμών των ετών 2016-2027 κατά 61,7 εκατομμύρια ευρώ και την αναλογικότερη κατανομή του ποσού της οφειλής.

             Εκ του Μετοχικού Ταμείου Στρατού

Aνακοίνωση ΜΤΣ. Tροποποίηση Ν.4146/2013

  Με αφορμή δημοσιεύματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού ενημερώνει τους μετόχους και μερισματούχους του ότι, η τροποποίηση του Ν.4146/2013 που συμπεριλήφθηκε στο Νομοσχέδιο “Ρύθμιση Θεμάτων Υπουργείου Εθνικής Άμυνας” και αφορά στην δημιουργία αποθεματικού στο ΜΤΣ, μόνο θετική επίδραση μπορεί να έχει στην διαμόρφωση του μερίσματος για τα επόμενα έτη.

          Συγκεκριμένα, με την παραπάνω τροπολογία, το αποθεματικό για τα έτη 2012-2016 καθορίστηκε στο ποσό των είκοσι εκατομμυρίων ευρώ (20.000.000) σταθερά για κάθε έτος, αντί του 20% των ακαθάριστων εσόδων του Ταμείου με ελάχιστο παρακρατηθέν ποσό 5 εκ ευρώ ανά τρίμηνο, ήτοι τουλάχιστον 20 εκ. ευρώ ετησίως.

          Επισημαίνεται ότι, για το έτος 2014 η ισχύς του Νόμου όπως αρχικά είχε ψηφιστεί, θα οδηγούσε σε παρακράτηση ταμειακού αποθεματικού ποσού πλέον των τριάντα εκ ευρώ (30.000.000).

          Εκ του Μετοχικού Ταμείου Στρατού

Ημέρα Μνήμης των Εθνικών μας Ευεργετών

Την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014  τιμάται η ημέρα Μνήμης των Εθνικών μας Ευεργετών.

Θα τελεστεί δοξολογία την 10.00 ώρα στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου,  θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και την 12.00 ώρα θα γίνει Πανηγυρική Εκδήλωση στο Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο – Παλαιά Βουλή με  αναφορά στη Φιλική Εταιρεία, τη προσομοίωση ορκωμοσίας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Φιλική Εταιρεία και τέλος με την απονομή Αριστείων Πανελλήνιου διαγωνισμού Μαθητών με θέμα την Εθνική Ευεργεσία.

Η ομιλία κ. Τσίπρα στην 79η ΔΕΘ

Ανακοίνωση της ΠΟΑΞΙΑ & ΠΟΑΣΥ για τη «μη δέσμευση» του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης

Με την ολοκλήρωση της επίσκεψης του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη ΤΣΙΠΡΑ στην 79η ΔΕΘ, είμαστε υποχρεωμένοι να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

Μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο κ. ΤΣΙΠΡΑΣ, τόσο στην ομιλία του το Σάββατο το βράδυ ενώπιον των εκπροσώπων των παραγωγικών τάξεων όσο και χθες, κατά τη συνέντευξη τύπου στο Βελλίδειο, δεν συμπεριέλαβε στις εξαγγελίες του τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας, ούτε καν έκανε μια έστω αναφορά στους αγώνες και στα αιτήματά μας (αποκατάσταση αδικιών, ΤΕΑΠΑΣΑ κλπ), καίτοι τον είχαμε ενημερώσει διεξοδικά επ΄ αυτών, κατά τη συνάντησή μας στην Αθήνα, στις 6 Αυγούστου 2014.
Σε κάθε περίπτωση αναμένουμε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση -δεδομένου ότι αναγνωρίζει, όπως διατείνεται, τις τραγικές επιπτώσεις των Μνημονίων στη λειτουργία της Ελληνικής Αστυνομίας και δη στο ανθρώπινο δυναμικό, τις οποίες άλλωστε περιλαμβάνει και στις Θέσεις της για την Ελληνική Αστυνομία- να αναλάβει πρωτοβουλίες για την άμεση εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, όσον αφορά τουλάχιστον τις μισθολογικές περικοπές του 2012.
Ενόψει δε της συνάντησης που έχουμε αιτηθεί να πραγματοποιηθεί άμεσα με τον Υπουργό Οικονομικών, καλούμε όλα τα Πολιτικά Κόμματα να πάρουν θέση, αποδεικνύοντας εμπράκτως το ενδιαφέρον τους για την εύρυθμη λειτουργία της Ελληνικής Αστυνομίας, βάζοντας φρένο στην απαξίωση και στο μαρασμό της.

Κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ

Η ΠΟΑΑΣΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ

Η ΠΟΑΑΣΑ, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, μετέχει, μαζί με τη ΠΟΑΣΥ και τη ΠΟΑΞΙΑ, στις διαμαρτυρίες-κινητοποιήσεις των εν ενεργεία και αποστρατεία στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της Διεθνής Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Εκπρόσωπος της ΠΟΑΑΣΑ ορίσθηκε ο Β΄ Αντιπρόεδρός της Δημήτριος ΛΑΒΔΗΣ.
Η ΠΟΑΣΥ ενημερώνει ότι από τις έδρες των Νομών θα ξεκινήσουν πούλμαν για Θεσσαλονίκη, για τη μεταφορά των επιθυμούντων να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις, εν ενεργεία και αποστρατεία συναδέλφων.

Διαμαρτυρία στο Λευκό Πύργο

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Οι Ομοσπονδίες μας, συνεχίζοντας την αγωνιστική τους πορεία για τη διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων, την προσεχή Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου και ώρα 18:00, διοργανώνουν πανελλαδική ένστολη διαμαρτυρία στο Λευκό Πύργο, ενόψει των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης από τον Πρωθυπουργό της Χώρας.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση, εξακολουθεί να μην αφουγκράζεται τις αγωνίες μας και λαμβάνει αποφάσεις με γνώμονα όχι τα συμφέροντά μας, αλλά τις γενικότερες απαιτήσεις των δανειστών, που γνωρίζετε πολύ καλά και οι ίδιοι τις επιπτώσεις που προκαλούν στους  Οργανισμούς μας όσο και στην ίδια τη ζωή μας.

Τα προβλήματα είναι κοινά και για την αντιμετώπισή τους η ένωση των δυνάμεών μας είναι βέβαιο ότι μπορεί να επιφέρει ταχύτερα τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σε αυτήν μας την αγωνιστική προσπάθεια, σας καλούμε να δώσετε το δικό σας αγωνιστικό  «Παρών», στέλνοντας τα αναγκαία μηνύματα σε εκείνους που αρνούνται να αντιληφθούν την πραγματικότητα και χαράζουν πορεία για μας, χωρίς εμάς!

                                    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Προσφυγή στην Επιτροπή Συμμόρφωσης

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ

 Συνάδελφοι, η Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. συνεχίζοντας την άνιση μάχη με τους κυβερνώντες και με στόχο την άμεση υλοποίηση της απόφασης του Σ.Τ.Ε. προσυπογράφει, υιοθετεί και δηλώνει αλληλέγγυα στις ενέργειες των Ομοσπονδιών των ενεργεία συναδέλφων μας (ΠΟΑΞΙΑ – ΠΟΑΣΥ) οι οποίες καταγράφονται στο ακόλουθο κείμενο:

«Στις 5/9/2014 συζητείται στην Επιτροπή Συμμόρφωσης του ΣτΕ η προσφυγή μας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Σας ενημερώνουμε ότι η πρωτοβουλία των Ομοσπονδιών μας για προσφυγή στο Τριμελές Συμβούλιο Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικράτειας, έτυχε άμεσα θετικής ανταπόκρισης: ο Πρόεδρος του ΣτΕ κ. Σωτήριος ΡΙΖΟΣ , ήδη με Πράξη του καλεί τον Υπουργό Οικονομικών και κάθε άλλη αρμόδια αρχή, να καταθέσουν τις απόψεις τους και τους λόγους για τους οποίους δεν συμμορφώθηκαν στις σχετικές αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, αναφορικά με τις αποδοχές των ενστόλων.

Ως ημερομηνία συζήτησης των αιτήσεων μας, που κατατέθηκαν δια των νομικών μας συμβούλων κ.κ. Χαρ. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑ και Ρ. ΜΠΑΡΜΠΟΥΡΗ , ορίζεται η Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρα 13.00. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Πρόεδρος του ΣτΕ, συντμεί τις προθεσμίες του Νόμου και ορίζει εισηγητή σύμβουλο και δύο βοηθούς εισηγητές, προκειμένου να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος ως προς την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων. Η εξέλιξη αυτή, σε ό,τι μας αφορά, αποδεικνύει την αμεσότητα και την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης, αλλά και ότι η νομική μεθοδολογία και συνδικαλιστική τακτική των Ομοσπονδιών μας κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, με στόχο την πλήρη και ταχεία δικαίωση των συναδέλφων.

ΔΕΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ!»

Διαφοροποίηση του μερίσματος μηνός Σεπτεμβρίου 2014

Διαφοροποίηση του μερίσματος μηνός Σεπτεμβρίου 2014

Δημοσιεύθηκε : Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014 12:10

1. Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού ενημερώνει τους μερισματούχους ότι το μέρισμα μηνός Σεπτεμβρίου 2014 θα υπολογιστεί με τιμή μεριδίου 4,9865 €, μειωμένης κατά 4,10% από την ισχύουσα τιμή μεριδίου μέχρι και τον Αύγουστο 2014, που ήταν 5,1999 €.

2. Με το μέρισμα μηνός Σεπτεμβρίου 2014 θα παρακρατηθούν αναδρομικά και οι διαφορές των μηνών Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2014 με αντίστοιχη μείωση για κάθε μήνα 4,10%. Η συνολική μείωση του καταλογιστέου μερίσματος μηνός Σεπτεμβρίου 2014 με την αντίστοιχη του καταλογιστέου μερίσματος μηνός Αυγούστου 2014 θα διαμορφωθεί σε ποσοστό 12,30%.

Εκ του Μετοχικού Ταμείου Στρατού

ΕΠΙΔΟΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

 ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Μετά την χθεσινή έκτακτη Συνεδρίαση του Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και το εκδοθέν Ψήφισμα σχετικά με το άρθρο 221  του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών << Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, Οργανωτικά Θέματα Υπουργείου Οικονομικών και άλλες διατάξεις  >>   περί  του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., το οποίο συζητείται από σήμερα το απόγευμα (6-8-14) στο Θερινό Τμήμα της Βουλής, τριμελής Αντιπροσωπεία του Δ.Σ. αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Υποστράτηγο ΕΛ.ΑΣ. ε.α.  ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟ Ευάγγελο, τον Γενικό Γραμματέα Αντιστράτηγο ΕΛ.ΑΣ. ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗ Οδυσσέα και τον Ειδικό Γραμματέα και Νομικό της Σύμβουλο Αστυνομικό Διευθυντή  ε.α.  ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ Νικήτα, μετέβη στο Κοινοβούλιο και επέδωσε το Ψήφισμα στο Γραφείο του κ. Προέδρου της Βουλής.  Στη συνέχεια η αντιπροσωπεία επέδωσε το ψήφισμα στα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και συγκεκριμένα :

  • Στο κόμμα της Ν.Δ. στο οποίο μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο βουλευτής κ. ΤΖΟΥΜΑΝΗΣ καθώς και ο πρώην συνάδελφος και βουλευτής κ. ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ .
  • Στο κόμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ./
  • Στο κόμμα ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ .   /     Στις Γραμματείες των κομμάτων
  • Στο κόμμα της ΔΗΜΑΡ./
  • Στο Κ.Κ.Ε στο οποίο μας δέχθηκαν και άκουσαν τις ενστάσεις μας οι βουλευτές κ.κ. ΚΟΤΣΑΡΗΣ και ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ .
  • Στους Ανεξάρτητους Έλληνες στο οποίο μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο βουλευτής κ. ΚΟΥΙΚ .
  • Μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Νταβρής .

Όλοι οι βουλευτές  των κομμάτων με τους οποίους συζητήσαμε αναγνώρισαν το δίκαιο των αιτημάτων μας και υποσχέθηκαν ότι στο μέτρο των δυνατοτήτων  τους θα στηρίξουν τις απόψεις μας κατά την συζήτηση του σχεδίου Νόμου στο Κοινοβούλιο .

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΣ 6-8-2014

Εμείς οι εργαζόμενοι στα Σώματα Ασφαλείας της Χώρας μας, Αστυνομικοί, Πυροσβέστες και Λιμενικοί, συγκεντρωθήκαμε σήμερα, 6 Αυγούστου 2014, στο κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας για να εκφράσουμε την έντονη αγανάκτησή μας για τη νέα αναίτια, άδικη και καταστροφική επίθεση, που δέχονται τα ασφαλιστικά μας ταμεία, όταν μάλιστα το ίδιο το Συμβούλιο Επικρατείας έχει αποφανθεί οριστικά και αμετάκλητα ότι κακώς η Κυβέρνηση υπέπεσε το 2012 στον «πειρασμό» της τρίτης κατά σειράν σύνθλιψης των μισθολογικών μας απολαβών και της επακόλουθης αποδυνάμωσης του αξιόμαχου των Υπηρεσιών όλων των Σωμάτων.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ, λοιπόν, διότι το Υπουργείο Εργασίας κατέθεσε στην Ελληνική Βουλή προς ψήφιση από το Β΄ Θερινό Τμήμα της, σχετική ρύθμιση -άρθρο 221 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών, με θέμα την κατάργηση της αυτοτέλειας των ασφαλιστικών ταμείων. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση με μονομερείς αποφάσεις, εν μια νυκτί, αποφάσισε για εμάς, χωρίς εμάς. Αποφάσισε δήθεν να μας νοικοκυρέψει, ενώ είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα Ταμεία μας και βιώσιμα είναι και δεν τυγχάνουν καμίας απολύτως κρατικής επιχορήγησης. Για ακόμα μια φορά στόχος είναι τα υπόλοιπα των αποθεματικών των Ταμείων, αποσιωπώντας ότι από τα προηγούμενα «κουρέματα» χάθηκαν στο βωμό των «αρπακτικών» της Τρόικας και της διεθνούς τοκογλυφίας, πάνω από 350.000.000 ευρώ.

Σήμερα, έρχονται να δώσουν τη χαριστική βολή στα Ταμεία μας, σ’ αυτά που με πολύ κόπο και θυσίες κτίσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Και το χειρότερο, παρά τις προσπάθειες και την επιχειρηματολογία που αναπτύξαμε προς όλες τις πλευρές για την αδικία που συντελείται, οι κυβερνώντες επιμένουν στην ψήφιση των επαχθών ρυθμίσεων, αδιαφορώντας όχι μόνο για το μέλλον του ασφαλιστικού μας συστήματος, αλλά και για αυτό ακόμα το βιοτικό επίπεδο και τις ζωές των ασφαλισμένων.

Θέλουν Ταμεία διαλυμένα, που δεν θα εξυπηρετούν τις ανάγκες όσων τα στήριξαν και τα στηρίζουν, αλλά αυτές του σπάταλου και διεφθαρμένου κράτους.

Θέλουν ασφαλισμένους πένητες, θέλουν εγκλωβισμένους χιλιάδες ασφαλισμένους με υπερώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και κατά συνέπεια ανατροπή των υφιστάμενων συνταξιοδοτικών διατάξεων.

Θέλουν την εξανέμιση του εφάπαξ βοηθήματος , κυρίως για τους νέους ασφαλισμένους.

Θέλουν αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και παράδοσή της, άνευ όρων, στην ιδιωτική με το μανδύα του επαγγελματικού ταμείου.

Θέλουν αποδόσεις που στην καλύτερη των περιπτώσεων θα είναι η επιστροφή των κρατήσεων που θα καταβάλλονται στα σαράντα χρόνια εργασιακού-ασφαλιστικού βίου και μάλιστα στην ονομαστική τους αξία.

Όλα αυτά μας προκαλούν αποτροπιασμό και θλίψη γιατί την ίδια ώρα η Κυβέρνηση δεν παραλείπει να εκθειάζει το ρόλο των ενστόλων και να μοιράζει αφειδώς ανέξοδες ευχαριστίες για την προσφορά τους στην κοινωνία και στην πατρίδα μας την Ελλάδα. Μια Ελλάδα, όμως, χρεοκοπημένη εξαιτίας συγκεκριμένων λανθασμένων πολιτικών, τη σωτηρία της οποίας καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι εμείς και όχι εκείνοι που την οδήγησαν στην παρακμή και τη σήψη.

Κατόπιν τούτων, ΚΑΛΟΥΜΕ την Κυβέρνηση να αποσύρει το επίμαχο άρθρο 221 από το υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, σε διαφορετική δε περίπτωση τους βουλευτές όλων των πολιτικών κομμάτων, να μη συνεργήσουν με την ψήφο τους σε μια ακόμη κατάφορη αδικία εις βάρος των ενστόλων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από τους κ.κ. Βουλευτές, πρωτίστως της συγκυβέρνησης, να ακούσουν έστω και την ύστατη αυτή στιγμή, πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία, την καθολική απαίτηση των ενστόλων για απόσυρση του επίμαχου άρθρου.

ΚΑΛΟΥΜΕ επίσης τους κ.κ. Βουλευτές, να ασκήσουν τον προσήκοντα κοινοβουλευτικό έλεγχο προς τον αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών και το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης καλώντας το να συμμορφωθεί, αυθωρεί και παραχρήμα, με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Την Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014, αντί της προκαθορισμένης συνάντησης με τον κ. Υπουργό Οικονομικών οι εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών μας συνάντησαν τον «αστυνομικό φραγμό» στην είσοδο του Υπουργείου Οικονομικών. Κατ” αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο αντιμετωπίστηκαν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των 70.000 εν ενεργεία Αστυνομικών, Πυροσβεστών και Λιμενικών, τρόπος που προσβάλλει τα Σώματα που υπηρετούν, αυτά καθ” αυτά.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ για άλλη μια φορά στην Κυβέρνηση ότι όσο δεν εφαρμόζει το διατακτικό των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, παρανομεί και ως εκ τούτου μας υποχρεώνει να εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

Οι ένστολοι δεν είναι δεδομένοι κανενός, ούτε θα καταστούν όμηροι των όποιων κυβερνητικών σχεδιασμών, όταν καθημερινά δίνουν μάχες διακινδυνεύοντας τη ζωή τους.

Απαιτούν σεβασμό και θωράκιση για να είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στις αντιξοότητες και τους κινδύνους του λειτουργήματός τους.

Κάτω, λοιπόν, τα χέρια από τα Ταμεία μας, κάτω τα χέρια από τις τσέπες μας, τον κόπο και τον ιδρώτα μας.

Μην επιχειρείτε την δημιουργία κλίματος κοινωνικού αυτοματισμού με τον διαχωρισμό για άλλη μια φορά των εργαζομένων σε προνομιούχους και μη.

Μη χύνετε το δηλητήριο της διχόνοιας ανάμεσά μας.

Μην υπονομεύετε την ασφάλεια των συμπολιτών μας.

2014 omosp.S.A. (2)  no ypografes

 

Επίδοση ψηφίσματος

ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Μετά την χθεσινή έκτακτη Συνεδρίαση του Δ.Σ. της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και το εκδοθέν Ψήφισμα σχετικά με το άρθρο 221  του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών << Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, Οργανωτικά Θέματα Υπουργείου Οικονομικών και άλλες διατάξεις  >>   περί  τουΤ.ΕΑ.Π.Α.Σ.Α., το οποίο  συζητείται από σήμερα το απόγευμα στο Θερινό Τμήμα της Βουλής, τριμελής Αντιπροσωπεία του Δ.Σ. αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Υποστράτηγο ε.α. ΕΛ.ΑΣ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟ Ευάγγελο, τον Γενικό Γραμματέα Αντιστράτηγο ε.α. ΕΛ.ΑΣ.ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗ Οδυσσέα και τον Ειδικό Γραμματέα και Νομικό της Σύμβουλο Αστυνομικό Διευθυντή ε.α. ΕΛ.ΑΣ. μετέβη στο Κοινοβούλιο και επέδωσε το Ψήφισμα στο Γραφείο του κ. Προέδρου της Βουλής. Στη συνέχεια η αντιπροσωπεία επέδωσε το ψήφισμα στα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και συγκεκριμένα :

  • Στο κόμμα της Ν.Δ. στο οποίο μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο βουλευτής κ. ΤΖΟΥΜΑΝΗΣ καθώς και ο πρώην συνάδελφος και βουλευτής κ. ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ .

  • Στο κόμμα του Π.Α.Σ.Ο.Κ. .

  • Στο κόμμα ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ .

  • Στο κόμμα της ΔΗΜΑΡ.

  • Στο Κ.Κ.Ε στο οποίο μας δέχθηκαν και άκουσαν τις ενστάσεις μας οι βουλευτές κ.κ. ΚΟΤΣΑΡΗΣ και ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ .

  • Στους Ανεξάρτητους Έλληνες στο οποίο μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο βουλευτής κ. ΚΟΥΙΚ .

  • Μας δέχθηκε και άκουσε τις ενστάσεις μας ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Νταβρής .

    Όλοι οι βουλευτές  των κομμάτων με τους οποίους συζητήσαμε αναγνώρισαν το δίκαιο των αιτημάτων μας και υποσχέθηκαν ότι στο μέτρο των δυνατοτήτων τους θα στηρίξουν τις απόψεις μας κατά την συζήτηση του σχεδίου Νόμου στο Κοινοβούλιο .

  • DSC_0068

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΑΑΣΑ

DSC_6342 Μετά την αιφνιδιαστική απόφαση της Κυβέρνησης να φέρει στη διάρκεια του καλοκαιριού προς ψήφιση το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών << Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, Οργανωτικά Θέματα Υπουργείου Οικονομικών και άλλες διατάξεις  >> συνεκλήθη εκτάκτως σήμερα το βράδυ το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας μας και αφού συζήτησε την πρόταση της Κυβέρνησης για την ένταξη του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. στο Ε.Τ.Ε.Α. , με το εκβιαστικό δίλημμα ή στο Ε.Τ.Ε.Α. ή σε ιδιωτική ομαδική Ασφάλιση ( Επαγγελματικό Ταμείο ), σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.3029/2002 και σε συμμόρφωση με την Οδηγία 41/2003 Ε.Ε. αποφάσισε και εξέδωσε το παρακάτω                        

                       ΨΗΦΙΣΜΑ

  1. Δεν δεχόμαστε την προτεινόμενη λύση και την ένταξη του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. στο Ε.Τ.Ε.Α. .
  2. Δεν δεχόμαστε την μετατροπή του σε ιδιωτική Ομαδική Ασφάλιση ( Επαγγελματικό Ταμείο ) .
  3. Εμμένουμε στην άποψη ότι το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. πρέπει να παραμείνει με την σημερινή νομική μορφή , υπο την εποπτεία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη , σύμφωνα με τις ισχύουσες πρόσφατες , του έτους 2013 , διατάξεις .
  4. Αναδεικνύουμε το γεγονός ότι το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. είναι αυτόνομος και βιώσιμος φορέας επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας των στελεχών και των αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας .
  5. Καλούμε την Κυβέρνηση να αποσύρη άμεσα την διάταξη του άρθρου 221 καθώς τυχόν ψήφισή της αφενός θα μειώσει περαιτέρω τα εισοδήματά μας , αφετέρου θα αποτελέσει ευθεία παραβίαση των πρόσφατων αποφάσεων του Σ.τ.Ε. που μας δικαιώνουν και θέτουν όρια μη περαιτέρω μειώσεων με βάσει τις αρχές της αναλογικότητας , της ισότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας .

Η Κυβέρνηση εφ’ όσον δεν σεβαστεί τις εκδοθείσες δικαστικές αποφάσεις και έλθει σε αντίθεση με αυτές, η Ομοσπονδία μας κατόπιν γνωμοδοτήσεως των Νομικών μας Συμβούλων θα προβεί, στο έσχατο μέσο,  που είναι η προσφυγή στην Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη .

Ειδικότερα θα προσβάλλει με αίτηση Ακυρώσεως της συγκεκριμένης διάταξης για λόγους καθ’ υποτροπήν αντισυνταγματικής Νομοθέτησης.

 

                      Αθήνα 4η Αυγούστου 2014

 

                         Για το Διοικητικό Συμβούλιο

               Ο                                                       Ο

      Γενικός Γραμματέας                                 Πρόεδρος

 

 

 

ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς  ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος

    Αντιστράτηγος ε.α.  ΕΛ.ΑΣ.        Υποστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ.

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΕΑΠΑΣΑ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΕΑΠΑΣΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ  ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

                      ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ 54 – 104 31 ΑΘΗΝΑ – ΤΗΛ.: 210 52 28 253

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ -ΔΗΛΩΣΗ

Προς:

1)Εξοχότατο πρωθυπουργό της Ελλάδος,   κύριο Αντώνιο Σαμαρά.

2) Αξιότιμους κυρίους Βουλευτάς, του Β΄ Θερινού Τμήματος της Βουλής των Ελλήνων.

Εξοχότατε  Πρωθυπουργέ, κύριοι Βουλευτές.

 

1. Ως γνωστόν η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με τις υπ’ αριθμ. 2192-2196/2014 αποφάσεις  της  έκρινε  ως αντισυνταγματικό το Νόμο 4093/2012,  καθώς δέχθηκε ότι οι διατάξεις του, με τις οποίες μειώθηκαν οι αποδοχές των εν ενεργεία και εν αποστρατεία στρατιωτικών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και, μάλιστα, αναδρομικώς από 1-8-2012, αντίκεινται προς την απορρέουσα εμμέσως από τις διατάξεις των άρθρων 45, 23 παρ.2 και 29 παρ.9 του Συντάγματος αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχειρίσεως των στρατιωτικών (Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας) καθώς και προς τις συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 4 παρ.5 και 25 παρ. 4.

2. Ειδικότερα:σύμφωνα με την ΣτΕ 2192/2014 Ολομέλεια: «……. Δεν εξετάσθηκε επίσης, (εν. από Κυβέρνηση-Νομοθέτη), αν οι αποδοχές των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας παραμένουν, και μετά τις νέες μειώσεις, επαρκείς για την αντιμετώπιση του κόστους αξιοπρεπούς διαβίωσης τους και ανάλογες της αποστολής τους………. σε περιπτώσεις παρατεταμένης οικονομικής κρίσεως, ο κοινός νομοθέτης δύναται να θεσπίσει μέτρα περιστολής των δημοσίων δαπανών που συνεπάγονται σοβαρή οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού και, ιδίως, όσων λαμβάνουν μισθό ή σύνταξη από το δημόσιο ταμείο λόγω της άμεσης εφαρμογής και αποτελεσματικότητας των επιβαλλομένων σε βάρος τους μέτρων για τον περιορισμό του δημοσίου ελλείμματος. Η δυνατότητα, όμως, αυτή δεν μπορεί να είναι απεριόριστη αλλά έχει ως όριο τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.»

3.  Εν κατακλείδι με  τις ανωτέρω αποφάσεις κρίθηκε ως  παράνομη η νομοθέτηση των επίμαχων διατάξεων, με τις οποίες μειώθηκαν για πολλοστή φορά οι συντάξιμες αποδοχές μας, γεγονός που δημιουργεί την ανάγκη άμεσης αποκατάστασης της διαταραχθείσας   ισορροπίας  των ηθικών και κοινωνικών αξιών, όχι μόνο στο ατομικό επίπεδο το δικό μας,  αλλά και γενικότερα σε κοινωνικό επίπεδο, καθώς υπήρξε κατάφωρη παραβίαση  των αρχών της νομιμότητας και του κράτους δικαίου, γεγονός που απαιτεί άμεση επανόρθωση.

4.  Δυστυχώς μέχρι σήμερα και παρά τις υποσχέσεις, δεν είδαμε κάποια νομοθετική κίνηση εκ μέρους της Κυβέρνησης Σας,  ως είχατε νομική , ηθική αλλά και πολιτική υποχρέωση προς την κατεύθυνση άμεσης εφαρμογής των ανωτέρω αποφάσεων του ΣΤΕ και άρση των αδικιών και των δυσμενών διακρίσεων που υπέστημεν.

5. Εξ αντιθέτου επιχειρείτε, σε αντίθεση με το γράμμα αλλά και το πνεύμα των ανωτέρω αποφάσεων του ΣΤΕ και νέα μείωση στα ελάχιστα εισοδήματα μας, με τρόπο έμμεσο και ειδικότερα με την ενσωμάτωση του βιώσιμου Ταμείου Επικουρικής μας Ασφάλισης (ΤΕΑΠΑΣΑ) στο αμφιβόλου βιωσιμώτητος  ΕΤΕΑ, γεγονός που θα έχει εκτός των άλλων και νέα  απομείωση ή και εξαφάνιση της ήδη πενιχράς επικουρικής μας σύνταξης.

Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριοι βουλευτές:

Επειδή με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων χρόνων έχετε οδηγήσει τα χαμηλά οικονομικώς  στρώματα του Ελληνικού  λαού  και όλους εμάς στην πλήρη εξαθλίωση, την φτώχεια και την απελπισία.

Επειδή πολλοί εξ ημών έχουν υπαχθεί ήδη στο  νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά για να γλυτώσουν τα φτωχικά τους αλλά και για να διαφύγουν την πείνα και  το βιολογικό θάνατο, που θα συνέβαινε με τα βεβαιότητας για τους ίδιους  και τα παιδιά τους,  αν συνέχιζαν να πληρώνουν τους τραπεζίτες.

Σας καλούμε για ύστατη φορά να σταματήσετε επιτέλους να μειώνετε έτι περαιτέρω  τα ελάχιστα πλέον εισοδήματα εκείνων των ανθρώπων που στερήθηκαν βασικά ατομικά δικαιώματα για δεκαετίες, σε σύγκριση με όλους τους άλλους Έλληνες αλλά και που υπερασπίστηκαν την ασφάλεια και την τάξη του πολίτη, με κίνδυνο της ζωής και της σωματικής τους ακεραιότητας,  μαχόμενοι καθημερινά  το κοινό και το οργανωμένο έγκλημα, τα τελευταία χρόνια.

Ύστερα από τα ανωτέρω με την παρούσα, κύριε Πρωθυπουργέ  , σας θέτουμε πλέον ενώπιον των ευθυνών σας, τόσον εσάς αλλά  και όλους τους βουλευτές του Β΄ Θερινού Τμήματος της Βουλής, το οποίο καλείτε να ψηφίσει στις 08-08-2014, την ενσωμάτωση του ΤΕΑΠΑΣΑ στο ΕΤΕΑ.

Οι ευθύνες σας εκτός από γενικές-πολιτικές είναι πλέον και ατομικές ποινικές, παράβαση καθήκοντος 259, αλλά και αστικές, άρθρο 105 Εις ΝΑΚ, καθώς εκ προθέσεως και εν γνώσει σας πλέον όχι μόνον δεν εφαρμόζετε τις προρρηθείσες αποφάσεις του ΣΤΕ αλλά συνεχίζετε να περιφρονείτε τον στυλοβάτη των Δημοκρατικών Θεσμών, την Δικαιοσύνη, που έθεσε όριο, με τις ανωτέρω αποφάσεις του ΣΤΕ σε κάθε νέα νομοθέτηση, ως η επιχειρούμενη ενσωμάτωση του ΤΕΑΠΑΣΑ στο ΕΤΕΑ που θα κατατείνει άμεσα ή έμμεσα σε νέα μείωση των ήδη πενιχρών συντάξιμων αποδοχών μας, τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 

Αθήνα, 28/07/2014

Μ Ε    ΤΙΜΗ

Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                                         Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας                         ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΑΑΣΑ ΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΥΔΤ & ΠΤΠ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΑΑΣΑ ΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ  ΥΔΤ & ΠΤΠ

Με πρωτοβουλία του Δ.Σ. της ΠΟΑΑΣΑ και  υπό το φως της τρέχουσας επικαιρότητας των θεμάτων που απασχολούν τα μέλη μας (πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, ΜΤΣ, ΤΕΑΠΑΣΑ κ.α.), ζητήθηκε η πραγματοποίηση συνάντησης με τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, κ. Βασίλη Κικίλια, η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα, 17/7/2014, στο κτίριο του Υπουργείου.

Από πλευράς της Ομοσπονδίας μας, παραβρέθηκαν στην  εν λόγω συνάντηση, ο Πρόεδρος, κ. Βαγγέλης Χριστακόπουλος, ο Α΄ Αντιπρόεδρος, κ. Γρηγόρης Αναγνώστου,  ο Ταμίας, κ. Ηλίας Τσιβίκης, ο Ειδικός Γραμματέας, κ. Νικήτας Καλογιαννάκης, το μέλος του Δ.Σ. κ. Δημήτρης Πανόπουλος, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αθηνών κ. Σπύρος Ασημακόπουλος, καθώς και τα μέλη της Ομοσπονδίας μας κ.κ Γιάννης Λιούκας και Κώστας Σολδάτος.

Λόγω έκτακτων υποχρεώσεων, ο κ. Υπουργός δεν παραβρέθηκε, τελικά, στη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε με τον Διευθυντή του Γραφείου του, κ.  Δημόπουλο.

Εκ μέρους της Ομοσπονδίας, ο Πρόεδρος αφού συνεχάρη τόσο τη Πολιτική, όσο και τη φυσική Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας για την πρόσφατη επιτυχία στον τομέα της τρομοκρατίας, έθεσε τα πιεστικά προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο μας και συνοψίζονται στα ακόλουθα:

1)      Άμεση δέσμευση της Κυβέρνησης, όσον αφορά την αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων, μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ  και με την προϋπόθεση διατήρησης των όρων του ισχύοντος μισθολογίου. Θέση της ΠΟΑΑΣΑ είναι να δρομολογηθεί εντός του 2014 η επιστροφή των αναδρομικών και η αποκατάσταση των συντάξεων, με νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

2)      Διατήρηση του καθεστώτος εποπτείας του ΤΕΑΠΑΣΑ από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και άμεση δέσμευση του κ. Υπουργού ότι θα αντιταχθεί σε ενδεχόμενο σχεδιασμό υπαγωγής του στο ενιαίο Ταμείο Μισθωτών που επεξεργάζεται το Υπουργείο Εργασίας, στο πλαίσιο των συζητούμενων με την Τρόικα μνημονιακών προβλέψεων. Συναφώς, εκφράσθηκε η πάγια θέση της Ομοσπονδίας μας για την αυτόνομη λειτουργία του ΤΕΑΠΑΣΑ, ή, διαζευτικά, για την ενσωμάτωσή του σε ένα νέο  ενιαίο Ταμείο Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, το οποίο θα συμπεριλάβει όλα τα Μετοχικά και Επικουρικά Ταμεία των ενστόλων Σωμάτων.  Επ’ αυτού, ζητήθηκε η σαφής δέσμευση του κ. Υπουργού, με δήλωσή του, αντίστοιχη με αυτή, την οποία έκανε ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Λαμπρόπουλος, ο οποίος απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο για τα Μετοχικά Ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων.

3)      Εξασφάλιση της βιωσιμότητας και λειτουργικότητας του ΜΤΣ. Επ’ αυτού,  ο Α’ Αντιπρόεδρος, κ. Αναγνώστου προέβη σε μια διεξοδική ενημέρωση, αναφορικά με τα σύνθετα προβλήματα του ΜΤΣ, την ανάγκη προάσπισης των μετοχικών δικαιωμάτων των προερχομένων από την τ. Χωροφυλακή και την Ελληνική Αστυνομία μετόχων και μερισματούχων (στη βάση μιας ισότιμης αντιμετώπισης με τα αντίστοιχα στελέχη του Στρατού) και για το πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας για αναλογική εκπροσώπηση της Ελληνικής Αστυνομίας στα διοικητικά όργανα του Ταμείου. Στο πλαίσιο αυτό, ζητήθηκε η  συμβολή του ίδιου του κ. Υπουργού για την ταχεία υπερψήφιση δύο σχετικών τροπολογιών που έχουν κατατεθεί στη Βουλή, αναφορικά με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου που οφείλει  το ΜΤΣ προς το Υπουργείο Οικονομικών και τη μείωση του αποθεματικού του Ταμείου από 32 εκ. € σε 20 εκ. €. Οι εν λόγω νομοθετικές ρυθμίσεις θα εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του Ταμείου και θα βελτιώσουν σημαντικά τη ρευστότητά του.

4)      Ενεργοποίηση του σχεδιασμού σύστασης και λειτουργίας του Πολιτιστικού Κέντρου Ελληνικής Αστυνομίας (ΠΟΚΕΑ), το οποίο θα έχει προφανή θετική επίδραση στη δημιουργία της δημόσιας εικόνας της Αστυνομίας, αλλά και στο κύρος των εν ενεργεία και απόστρατων στελεχών της.

5)      Συμμετοχή εκπροσώπων της Ομοσπονδίας  στο πρόσφατα συσταθέν άτυπο συμβουλευτικό όργανο  που ενεργοποίησε ο νέος Υπουργός με τη συμμετοχή τέως Αρχηγών και Υπαρχηγών του Σώματος. Επ΄ αυτού, ο Διευθυντής του Γραφείου του Υπουργού, κ. Δημόπουλος, ζήτησε πίστωση χρόνου ώστε να μελετηθεί η πρωτοβουλία αυτή, υπό την παρούσα μορφή, πριν εξετασθεί η τυχόν διεύρυνση του αριθμού των συμμετεχόντων στο όργανο.

Εν κατακλείδι, ο κ. Δημόπουλος, υποσχέθηκε ότι θα μεταφέρει τις θέσεις της Ομοσπονδίας στον κ. Υπουργό, αποφεύγοντας να δεσμευθεί ο ίδιος επί των θεμάτων που συζητήθηκαν. Επί πλέον υποσχέθηκε ότι θα προγραμματισθεί, σύντομα, μια νέα συνάντηση, με τη συμμετοχή του Υπουργού.

 

Ενημερωτικό σχετικά με τη τελευταία απόφαση του ΣτΕ

Από το δικηγορικό γραφείο κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημητρίου και του απόστρατου Αντιστρατήγου ε.α κ. Σουπιώνη Νικολάου λάβαμε το κατωτέρω email:

κύριοι/συνάδελφοι,

  1.      Σύμφωνα με το άρθρο   181, παρ. 1α και 1β, του ν. 4270/28-6-2014,  προβλέπεται :

α)  Η  κατάργηση  από τότε που ίσχυσαν (1/8/2012), των περιπτώσεων  13, 14 και 15 της  υποπαρ. Γ.1 της παρ Γ ‘ του άρθρου πρώτου  του ν. 4093/2012,  με τις    οποίες καθορίζονταν   νέοι συντελεστές των   μισθών των δικαστικών λειτουργών,  αναπροσαρμογή  των καταβαλλόμενων επιδομάτων  σ’ αυτούς , ως επίσης  και του συνόλου των βαθμίδων  της ιεραρχίας του κύριου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,

β) Η δυνατότητα έκδοσης  κ.υ.α. Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, με την οποία θα καθορίζεται ο χρόνος και η διαδικασία καταβολής της διαφοράς αποδοχών που δικαιούντσι  αναδρομικά από 1/8/2012  μέχρι τη δημοσίευση του ν. 4270/2014, οι εν ενεργεία δικαστικοί  και συνταξιούχοι  δικαστικοί  όλων των βαθμίδων.

 

2.    Δυστυχώς όμως  η Κυβέρνηση   παρά τις δεσμεύσεις της  προς τους  ένστολους, για τη μισθολογική τους  αποκατάσταση λόγω των μεγάλων περικοπών που υπέστησαν  έναντι άλλων κλάδων και άρση των καταφανών αδικιών,  δεν   συμπεριέλαβε αυτούς  στο ν. 4270/2014, πλην όμως υποσχέθηκε στη συνέχεια μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν μέσω του αρμόδιου Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών,  ότι  θα υπάρξει ρύθμιση ανάλογη και για τους ένστολους τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα της αναδρομικής εφαρμογής του ν. 4093/2012 με την ακυρωθείσα Υπουργική Απόφαση (από 1/8/2012 έως Ιανουάριο 2013).

3.            Παράλληλα με τη νομοθετική ρύθμιση  που πιθανώς θα υπάρξει για το θέμα αυτό των αναδρομικών, αναμένεται  και  η έκδοση της απόφασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου , που σημειωτέον είναι αρμόδιο επί των διαφορών των συντάξεων ( άρθρο 98 παρ. 1 περ. στ‘),  μετά από την άσκηση εφέσεων των αποστράτων κατά της  πράξης αναπροσαρμογής της σύνταξής τους, που πραγματοποιήθηκε κατ΄ εφαρμογή των    διατάξεων   του ν.4093/2012.   Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο στην αναδρομική επιβολή των μειώσεων, αλλά γενικά στην ακύρωση των μειώσεων μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, λόγω της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, είναι σφόδρα πιθανόν να ικανοποιηθούν  μόνο  οι απόστρατοι που άσκησαν το ένδικο μέσο της έφεσης στο 3ο  Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μέχρι ότου και εάν αποφασισθεί η νομοθετική επίλυση του προβλήματος.

4.            Ως εκ τούτου και  με το δεδομένο ότι :

  • η Ολομέλεια  του  ΣτΕ, με τις υπ’αρ. 2194/2014 και 2195/2014 αποφάσεις έκρινε ανίσχυρες τις διατάξεις του ν. 4093/2012, ως προς την αναδρομική τους ισχύ  από 1-8-2012 έως την εφαρμογή του εν λόγω νόμου ( το αργότερο μισθοδοσία μηνός Ιανουαρίου 2013),
  • οι πράξεις  αναπροσαρμογής των συντάξεων  φέρουν ημερομηνία έκδοσης   το μήνα Ιανουάριο του έτους 2013,

συνεπάγεται ότι, όσοι συνταξιούχοι δεν έχουν ασκήσει έφεση κατά της πράξης αναπροσαρμογής της σύνταξης, έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν αγωγή ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τις μειώσεις του ν. 4093/2012, μέχρι το τέλος του έτους 2014  στη χειρότερη περίπτωση που θα θεωρηθεί ως χρόνος γέννησης της απαίτησής τους  ο Ιανουάριος του 2013, οπότε τέθηκε σε εφαρμογή ο ν. 4093/2012 όσον αφορά στην παρακράτηση της διαφοράς σύνταξης αναδρομικά από 1/8/2012. Σε διαφορετική  περίπτωση, η αγωγή θα μπορεί να ασκηθεί εντός δύο (2) ετών από την δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ που ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση που επέβαλε την παρακράτηση. Για λόγους όμως  ασφαλείας κατοχύρωσης των χρηματικών απαιτήσεων, συνιστούμε την άσκηση των αγωγών μέχρι το τέλος του έτους 2014.

5.          Όσον αφορά σε  αυτούς που εξήλθαν από την ενεργό Υπηρεσία  μετά την ισχύ του ν. 4093/2012, θα υπάρξει διαφορετική νομική αντιμετώπιση, καθόσον για εκείνο το χρονικό διάστημα που ήταν στην ενεργό Υπηρεσία πρέπει να ασκηθεί αγωγή για διαφορά μισθών στο αρμόδιο Διοικητικό  Πρωτοδικείο,  για δε το υπόλοιπο χρονικό διάστημα που είναι συνταξιούχοι, πρέπει να ασκηθεί αγωγή για διαφορά συντάξεων στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Παρακαλούμε να ενημερωθούν οι ενώσεις αποστράτων, για την εν συνεχεία ενημέρωση των  μελών αυτών, καθόσον γινόμαστε αποδέκτες  συχνών  ερωτημάτων από αποστράτους. Για οποιαδήποτε  πληροφορία ή ενέργεια είμαστε στη διάθεσή σας.

Αθήνα,  8  Ιουλίου 2014

Με εκτίμηση

                          Δημήτριος  Δημητρίου

                     Νικόλαος Σουπιώνης

 

 

νέος Πρόεδρος στην ΠΟΑΞΙΑ

ο Σύνδεσμός μας εύχεται στο νέο Πρόεδρο της ΠΟΑΞΙΑ ΚΑΤΣΙΑΜΑΚΑ Ιωάννη συγχαρητήρια για την εκλογή του ως νέος Πρόεδρος της και δύναμη  διαβάστε το μήνυμά του.

KATSIAMAKAS

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Αναλαμβάνω την προεδρία της Ομοσπονδίας μας σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για το συνδικαλιστικό μας κίνημα όσο και για τον εργασιακό μας χώρο, την Ελληνική Αστυνομία.

Η μακρόχρονη συνδικαλιστική μας πορεία, γνωρίζουμε όλοι ότι είναι ταυτισμένη με μικρές και μεγάλες κατακτήσεις, εδραιώνοντας το θεσμικό μας ρόλο ως εκπροσώπων των Ελλήνων Αξιωματικών, αλλά και ως επαγγελματιών στον ευαίσθητο τομέα της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας μας.

Η Ελληνική Αστυνομία, χαίρει βαθειάς εκτίμησης και αποδοχής καθώς αναδεικνύει καθημερινά τον σημαντικό της ρόλο στην κοινωνική σταθερότητα και ευημερία του τόπου μας. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τους κινδύνους που απορρέουν από την υψηλή αποστολή μας, οφείλουμε να διαφυλάττουμε στο διηνεκές αρχές και αξίες, συνυφασμένες με την πατρίδα και το Έθνος.

Γνωρίζουμε το δύσκολο έργο που καλούμαστε να επιτελέσουμε και σε αυτήν την προσπάθεια, θεωρώ ότι θα έχω την αρωγή και τη στήριξη – πέραν των εκλεγμένων συνδικαλιστικών μας οργάνων – και όλων εσάς, που μαζί βιώνουμε τις δυσκολίες της ζωής και του υπηρεσιακού μας βίου.

Άμεσα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών και της αποκατάστασης του μισθολογίου μας. Η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί μία δικαίωση των αγώνων μας και δίνει μία συντριπτική απάντηση σε όσους αμφισβήτησαν την ιδιαιτερότητα του λειτουργήματός μας και μας κατέταξαν στους προνομιούχους. Κερδίσαμε όμως μία μάχη και όχι τον πόλεμο. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε κατεστημένες νοοτροπίες, αλλά και τις αγκυλώσεις των μανδαρίνων του Υπουργείου Οικονομικών.

Από την πλευρά μου, σας διαβεβαιώ ότι θα συνεχίσω με όλες μου τις δυνάμεις να αγωνίζομαι για τους κοινούς μας στόχους και από την νέα υψηλής ευθύνης θέση που καλούμαι να υπηρετήσω με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας μας, τα μέλη του οποίου θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημοσίως για την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό μου.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΑΜΑΚΑΣ

Συνάντηση προεδρείων Ομοσπονδιών με αναπλ. Υπ. Οικονομικών

Πραγματοποιήθηκε σήμερα 01/07/2014 κατόπιν αιτήματός, συνάντηση των προεδρείων των Ομοσπονδιών των Αστυνομικών, των Πυροσβεστών και των Λιμενικών, Π.Ο.ΑΞΙ.Α. ΚΑΤΣΙΑΜΑΚΑ Ιωάννη, Π.Ο.ΑΣ.Υ. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ Χρήστου, Π.Ο.Ε.Υ.Π.Σ. ΑΘΑΝΑΤΟΥ Νικολάου, Π.Ο.Ε.Π.Λ.Σ. ΔΡΙΒΑΚΟΥ Γεωργίου, Ε.Α.Π.Σ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ Ιωάννη, Π.Ε.Α.Λ.Σ. ΣΑΙΤΑΚΗ Δημητρίου  και με την συμμετοχή του νέου  εκλεγέντος Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΑΣΑ) ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Ευάγγελου, με τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Χρήστο Σταϊκούρα με μοναδικό θέμα την ΑΠΑΙΤΗΣΗ μας για άμεση και πλήρη συμμόρφωση της Κυβέρνησης στις δικαστικές αποφάσεις του Σ.τ.Ε., αναφορικά με τις πρόσθετες περικοπές που επιβλήθηκαν στις αποδοχές των ενστόλων.

Ο κ. Υπουργός  δήλωσε ότι οι δικαστικές αποφάσεις θα υλοποιηθούν, ο δε χρόνος εφαρμογής θα είναι σύντομος και όπως διευκρίνισε, εντός του έτους 2014. Σύμφωνα με τον ίδιο, το Υπουργείο αναζητά τρόπους εξεύρεσης των κονδυλίων κατά τα πρότυπα εφαρμογής των αντίστοιχων αποφάσεων για τους δικαστικούς. Δεσμεύτηκε δε ότι θα  παρουσιάσει συγκεκριμένους τρόπους και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, τέλη της επόμενης εβδομάδας, οπότε και θα επαναληφθεί η συνάντηση.
Από την πλευρά των ενστόλων  τονίστηκε  στον κ. Υπουργό, ότι θεωρούμε εκ των ουκ άνευ την άμεση συμμόρφωση της Κυβέρνησης, καθόσον οποιαδήποτε διαφορετική διαδικασία θα συνιστά εμπαιγμό και ύβρη προς το σύνολο των ενστόλων και τις οικογένειές τους.

Αρχαιρεσίες στην ΠΟΑΑΣΑ

s51Κατά τις αρχαιρεσίες της ΠΟΑΑΣΑ της 29-6-2014,  εξελέγησαν ο νέος   Πρόεδρος  κ. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος με 79 ψήφους

 

 

και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου με σειρά προτίμησης ως κατωτέρω :

1. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος            70

2. ΣΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ Ιωάννης             66

3. ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Σπυρίδων         58

4. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ Ελένη          57

5. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος        53

6. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας                       52

7. ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Νικήτας          51

8. ΠΑΛΙΑΚΑΣΗΣ  Βασίλειος            42

9. ΛΑΒΔΗΣ   Δημήτριος                42

10. ΔΙΒΑΝΗΣ Βασίλειος                 42

11. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσ.       35

12.  ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Δημήτριος       35

13. ΧΑΝΖΑΡΑΣ   Νικόλαος            33

14.  ΔΟΥΜΕΝΤΖΙΑΝΟΣ Γρηγ.        29

 

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή :

1. ΝΤΟΥΦΑΣ Χρήστος                 47

2. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος              45

3. ΟΥΡΑΝΟΣ Νικόλαος                 38

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στη νέα ηγεσία της ΠΟΑΑΣΑ.

 

η απόφαση του ΣτΕ

Η 2195/2014 απόφαση του ΣτΕ, που επισυνάπτεται, είναι μια πλήρως τεκμηριωμένη απόφαση, η οποία για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά αναγνωρίζει το Συνταγματικό και Θεσμικό ρόλο των Σωμάτων Ασφαλείας και την υποχρέωση της Πολιτείας για δίκαιη μεταχείριση των στελεχών της. Για να διαβάσετε την απόφαση κάνετε κλικ εδώ  Apofasi_StE___2195-2014

Το ψήφισμα του 15ου Συνεδρίου ΠΟΑΑΣΑ

Ολοκληρώθηκαν σήμερα 29-6-2014 στο αμφιθέατρο της ΓΑΔΑ οι διαδικασίες του 15ου Συνεδρίου της ΠΟΑΑΣΑ με την ψηφοφορία για την ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδίας. Για να δείτε το ψήφισμα πατήστε εδώ ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΑΑΣΑ

Ανακοίνωση της ΠΟΑΑΣΑ για την τροπολογία για τους μισθούς των Δικαστικών

Αθήνα 25 Ιουνίου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞ-ΚΩΝ ΣΩΜ. ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ  (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.)

  Σιγή «ιχθύος» παρατηρείται εκ μέρους της Κυβέρνησης,  παρά την παρέλευση περίπου ενός 15νθήμερου από τη δημοσίευση των Αποφάσεων της Ολομέλειας του Σ. τ. Ε. ( 2192/13-6-2014), αναφορικά με την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του Ν. 4093/2012, με αποτέλεσμα να διογκώνεται η παραπληροφόρηση και να κατακλύζεται η Ομοσπονδία μας από τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας των μελών μας. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, αποφάνθηκε αμετάκλητα για την αντισυνταγματικότητα των μισθολογικών περικοπών των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας στην ενέργεια και αποστρατεία, χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας για τα παραγόμενα αποτελέσματα σε ένα κράτος δικαίου. Σύμφωνα με την απόφαση,  επιβάλλεται ουσιαστικά στο ελληνικό δημόσιο να συμμορφωθεί άμεσα με τα οριζόμενα στις αποφάσεις του, ήτοι: α. να δρομολογήσει την επιστροφή του μισθολογίου στην προτεραία κατάσταση (Ιούλιος 2012) και β. να επιστρέψει τις δικαιούμενες αναδρομικές αποζημιώσεις.

  Η Ελληνική Κυβέρνηση, ας αναλογισθεί τις αυτονόητες παραλείψεις της προς τους αστυνομικούς και τους στρατιωτικούς, που ήρθε να αποκαταστήσει η απόφαση του Σ τ Ε, γιατί γνωρίζει καλά ότι η προαναφερόμενη κατηγορία, ήταν η χαμηλότερα, με μεγάλη διαφορά, αμειβόμενη έναντι των άλλων κατηγοριών των ειδικών μισθολογίων και χωρίς παρελκυστικές τακτικές ή άλλες προφάσεις, ας αποδώσει το στοιχειώδη σεβασμό και την επιβαλλόμενη αξιοπρέπεια σε έναν κλάδο στελεχών που μάχονταν ή μάχεται   καθημερινά κάτω  από  συνθήκες ιδιαίτερα δυσμενείς και αντίξοες.

  Ως θεσμικοί εκπρόσωποι των χιλιάδων αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας, που υφίστανται τις άδικες, δυσανάλογες και  οριζόντιες επιπτώσεις των «μνημονιακών» πολιτικών, καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση, άμεσα, με σχετική νομοθετική ρύθμιση να αποκαταστήσει τους μισθούς  και τις συντάξεις των στελεχών  των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας εφαρμόζοντας τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως ήδη συμμορφούμενη, πράττει για τους δικαστικούς.

 

Μνημόσυνο θανόντων της ΕΚΑΜ

Η Ένωση Αποστράτων των ΕΚΑΜ, την 1-6-2014 τέλεσε στον Ι.Ν. των Παμμεγίστων  Ταξιαρχών  στη Λ . Μεσογείων μνημόσυνο των θανόντων συναδέλφων που υπηρέτησαν στην Ε.Κ.Α.Μ. . Στην τελετή παρέστησαν ο ΓΓ του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ Αθανάσιος,  ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Αντιστράτηγος κ. ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ Δημήτριος, ο β’ Βοηθός Γ.Ε.Κ.Α. Υποστράτηγος ΝΙΤΣΑΣ Γεώργιος. Εκ μέρους των Αποστράτων ο Προέδρος της ΠΟΑΑΣΑ Υποστράτηγος ε.α. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος, ο Γ.Γ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς  και ο ειδικός Γραμματέας της ΠΟΑΑΣΑ Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος. Ο  Προέδρος της ένωσης Θ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ και ο Γ.Γ. Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ μετά την θεία λειτουργία και τη δέηση από τον Πανοσιολογιότατο κ. ΚΙΟΥΛΟ Νεκτάριο, παρέθεσαν καφέ στο αρχονταρίκι του Ναού.

ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ε3
       Την Παρασκευή 30-5-2014 και ώρα 09.30 Το Γραφείο Στρατιωτικών και Αμυντικών Θεμάτων της Ακαδημίας Αθηνών και το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ) συνδιοργάνωσαν  Ημερίδα με ΘΕΜΑ << Παρελθόν – Παρόν και Μέλλον Δυτικής  Θράκης >>. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών στην Αθήνα. Η πρόσκληση από τον Πρόεδρο Αντιναύαρχο ε.α. Β. Μαρτζούκο Π.Ν. και τον Γ.Γ. Υποστράτηγο ε.α. Π. Λεονάρδο . Παρέστησαν ο Προέδρος και μέλη της Ακαδημίας Αθηνών, Πρέσβεις, επίτιμοι Αρχηγοί των Ε.Δ. και εν ενεργεία αξιωματικοί και των τριών κλάδων, εκπρόσωπος του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. Υποστράτηγος Γ. ΝΙΤΣΑΣ, ο  σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας  κ. Νικόλαος, Ανώτατοι απόστρατοι αξιωματικοί των Ε.Δ. και από πλευράς ΠΟΑΑΣΑ , ο πρόεδρος υποστράτηγος ε.α κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος, ο  αντιπρόεδρος αυτής επιτ. Υπαρχηγός Αντιστράτηγος ε.α. κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος, ο Γ.Γ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Αντιστράτηγος ε.α ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και ο Ταμίας αυτού Αστυνομικός Διευθυντής ε.α.ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε με τις εισηγήσεις της Ημερίδας  τόσο στη 1η Ομάδα όσο και στη 2η ήταν  θαυμάσιες και έδωσαν κατά τρόπο γλαφυρό την πραγματική διάσταση του θέματος της Ημερίδας. Αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές της.
ε1 ε2

Εορτή των Αποστράτων

Στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών  τελέστηκε με επισημότητα η θεία λειτουργία  προς τιμή των αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας. Την ημερήσια Διαταγή εκφώνησε ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος κ. Δημήτριος ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ.  Στη συνέχεια εκφώνησαν ομιλίες οι Πρόεδροι της ΠΟΑΑΣΑ κ.  Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, της ΠΕΑΑΑΠ κ. Ηλίας ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ και τέλος ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλειος ΚΙΚΙΛΙΑΣ. Παρέστησαν ο κ. ΓΓ του Υπουργείου, όλη η ηγεσία του Σώματος  ανώτεροι αξιωματικοί του Αρχηγείου, αντιπροσωπείες αξιωματικών και λοιπών βαθμοφόρων καθώς πολλοί πολίτες.  Άγημα της ΣΑΕΑ και η  πολεμική Σημαία απέδωσαν τις προβλεπόμενες τιμές  μετά της Μουσικής του Σώματος. Ακολούθησε προσφορά γλυκών στο Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
α1
DSCN3316DSCN3321α2

Αποτελέσματα εφαρμογής της απόφασης του ΣτΕ για μισθούς και συντάξεις.

Μια ματιά στα αποτελέσματα που θα έχει η εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ για τους μισθούς μας….. Oι βασικοί μισθοί των στρατιωτικών – σωμάτων ασφαλείας θα αυξηθούν κατά 8 έως 464 ευρώ το μήνα, ενώ η αύξηση που θα «δοθεί» στα επιδόματα θα κυμανθεί μεταξύ 3 και 178 ευρώ το μήνα. Μάλιστα, για να επανέλθουν οι συνολικές τους αποδοχές στα επίπεδα του Ιουλίου του 2012, θα πρέπει να αυξηθούν κατά 10% έως 30%. Για τους 19 μήνες των «κομμένων» αποδοχών θα λάβουν συνολικά από 152 έως 8.816 ευρώ για το βασικό μισθό και από 60 έως και 3.387 για τα επιδόματα.

Με βάση, πάντως, τα μέχρι στιγμής δεδομένα, τα αποτελέσματα που θα έχει η εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ θα είναι τα ακόλουθα:

1. Οι βασικοί μισθοί των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας θα αυξηθούν κατά 8 έως και 464 ευρώ το μήνα. Τα αναδρομικά που θα πρέπει να καταβληθούν κυμαίνονται μέχρι στιγμής από 152 έως 8.816 ευρώ.

2. Τα επιδόματα εξομάλυνσης μισθολογικών διαφορών θα αυξηθούν κατά 11,72 έως 25,88 ευρώ το μήνα. Τα αναδρομικά που αναλογούν στους 18 μήνες οι οποίοι έχουν παρέλθει από την 1η Αυγούστου 2012 μέχρι σήμερα κυμαίνονται από 222,68 έως 491,72 ευρώ.

3. Τα επιδόματα ειδικής απασχόλησης θα χρειαστεί να αυξηθούν κατά 15,43 έως 88 ευρώ το μήνα ανάλογα με το βαθμό. Θα πρέπει επίσης να καταβληθούν και αναδρομικά από 293,17 έως 1.627 ευρώ.

4. Τα επιδόματα θέσης -υψηλής ή αυξημένης ευθύνης- θα απαιτηθεί να αυξηθούν κατά 3,15 έως και 178 ευρώ το μήνα και να καταβληθούν και αναδρομικά από 59,85 έως 3.386,94 ευρώ, ανάλογα με το βαθμό.

5. Τα έξοδα παράστασης για τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας θα πρέπει να αυξηθούν κατά 26 έως 83 ευρώ το μήνα και να χορηγηθούν και αναδρομικά από 487,92 έως 1.579,66 ευρώ.

6. Στα επιδόματα ευθύνης διοίκησης θα πρέπει να δοθούν αυξήσεις κατά 10 έως 24 ευρώ το μήνα. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να καταβληθούν αναδρομικά από 185,63 έως 456,19 ευρώ.

7. Το επίδομα αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας θα αυξηθεί κατά 16 ευρώ για τις Ένοπλες Δυνάμεις και κατά 21 ευρώ για τα Σώματα Ασφαλείας. Θα πρέπει επίσης να καταβληθούν αναδρομικά 304 ευρώ στους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και 401,28 ευρώ στο ένστολο προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ., του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού Σώματος.

8. Το επίδομα ειδικών συνθηκών θα αυξηθεί από τα 65 στα 72 ευρώ το μήνα, ενώ θα πρέπει να δοθούν και αναδρομικά 133 ευρώ.

Από τις παραπάνω αυξήσεις στους βασικούς μισθούς και τα επιδόματα αναμένεται να προκύψουν αυξήσεις έως και 30% για τις συνολικές αποδοχές των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.

PinakasBMStE_1228x777StampedΚάνετε κλικ στον πίνακα

πηγή: http://staratalogia.blogspot.gr/2014/06/blog-post_7687.html

Δικαίωση των ενστόλων από το ΣτΕ

Δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή από το Συμβούλιο της Επικρατείας οι πέντε αποφάσεις με βάση τις οποίες έχουν δικαιωθεί οι ένστολοι όλων των Σωμάτων, καθώς έχουν κριθεί αντισυνταγματικές οι περικοπές των αποδοχών σε εν ενεργεία και απόστρατους, αρχής γενομένης από την 1η Αυγούστου 2012.

Σχεδόν ομόφωνα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι οι περικοπές των αποδοχών όλων των ένστολων και όλων των Σωμάτων που έγιναν αναδρομικά από την 1η Αυγούστου 2012 κατ’ επιταγή του νόμου 4093/2012 είναι αντισυνταγματικές.

Οι ανώτατοι δικαστές επισημαίνουν ότι oι αποδοχές των ένστολων πρέπει «να είναι επαρκείς για αξιοπρεπή διαβίωση και ανάλογες της σημασίας της αποστολής τους για το κράτος».
Ακόμη αναφέρεται στις δικαστικές αποφάσεις ότι από τις επιταγές των άρθρων 23, 29 και 45 του Συντάγματος απορρέει η αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των ένστολων.

Όπως αναφέρουν οι δικαστές, το κράτος μπορεί να προβεί σε μείωση του βασικού μισθού ή των επιδομάτων των ένστολων, όμως η μείωση αυτή δεν μπορεί να γίνει χωρίς να έχει προηγουμένως εκτιμηθεί το δημοσιονομικό όφελος, σε σχέση με τις επιπτώσεις που η μείωση αυτή να έχει στην λειτουργία των ενόπλων αυτών Σωμάτων, καθώς και αν η μείωση είναι αναγκαία ή θα μπορούσε να αναπληρωθεί με άλλα μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος, με μικρότερο κόστος για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Σε άλλο σημείο των αποφάσεων αναφέρεται ότι οι περικοπές που επιβλήθηκαν με τον επίμαχο μνημονιακό νόμο, υπερβαίνουν «το όριο που θέτουν οι συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη».

«Οι περικοπές του επιβλήθηκαν με τον επίμαχο μνημονιακό νόμο υπερβαίνουν «το όριο που θέτουν οι συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη» αναφέρουν οι δικαστικοί λειτουργοί και κατά συνέπεια η επίμαχη απόφαση που προβλέπει την περικοπή των αποδοχών των ένστολων, εν ενεργεία και συνταξιούχων, είναι παράνομη και αντισυνταγματική.

Η υπόθεση έφτασε στο ΣτΕ ύστερα από προσφυγές που είχαν ασκήσει επτά φορείς:

  • Η Ενωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής καθώς και άλλων εννέα περιφερειών (Θεσσαλονίκης, Πελοποννήσου, Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας, Κρήτης, Ηπείρου, Εβρου και Στερεάς Ελλάδος),
  • Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων
  • Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Προσωπικού Λιμενικού Σώματος,
  • Η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού,
  • Η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού,
  • Η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας και
  • Το Συντονιστικό Συμβούλιο των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών, όπως επίσης 590 στρατιωτικοί και λιμενικοί υπάλληλοι.

Πηγή το news.in.gr

 

ΗΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΛ.ΑΣ

ΗΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Οι εκδηλώσεις προς τιμήν των αποστράτων της ελληνικής Αστυνομίας θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014 με τελετές σε όλη την Ελλάδα.

      Η Κεντρική εκδήλωση θα γίνει  στην Αθήνα, ενώ οι Περιφερειακές εκδηλώσεις  θα πραγματοποιηθούν στις έδρες των Περιφερειακών Υπηρεσιών της Χώρας , σύμφωνα με πρόγραμμα που κατάρτισε το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας. Οι συνάδελφοι απόστρατοι θα πρέπει να δώσουν μαζικά το παρόν τους, καθόσον οι τελετές αυτές γίνονται προς τιμήν τους.  

15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Το 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο της ΠΟΑΑΣΑ θα πραγματοποιηθείστην Αθήνα την 28 και 29 Ιουνίου 2014.
Η επίσημη έναρξη του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου (Βασ. Σοφίας και Ριζάρη) την 28-6-2014 και ώρα 20.00, ενώπιον της Πολιτικής και Φυσικής Ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας, επιτίμων Αρχηγών αυτής εκπροσώπων των Ενώσεων Αποστράτων Ε.Δ. και επισήμων προσκεκλημένων. Θα πραγματοποιηθεί ομιλία του Διεθνολόγου Αναλυτή Στρατηγικής κ. Γεωργίου ΜΟΥΡΤΟΥ με θέμα: «ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΩΝ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΓΕΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΩΝ».

Την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου θα κηρύξει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη κ. Βασίλειος ΚΙΚΙΛΙΑΣ.

Οι εργασίες του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν την 29-6-2014 και κατά τις ώρες 8.30 – 15.30 στο Αμφιθέατρο της Δ/νσεως Αστυνομίας Αθηνών (Μέγαρο ΓΑΔΑ Λ. Αλεξάνδρας 173). Επισημαίνεται ότι στα πλαίσια του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν και αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. της Ομοσπονδίας.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ

 

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΑΘΗΝΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

 

 

Ο   υπογεγραμμένος……………………………………………………………………. του………………………………… ,

μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων………………………………………………………………………………………

που διαμένω μόνιμα στ………………………………….. οδός………………………….. αριθ… Τ.Κ…………….. ,

ΔΗΛΩΝΩ

με την παρούσα μου ότι, κατά τις αρχαιρεσίες που θα πραγματοποιηθούν στο  15o
Πανελλήνιο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών
Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΑΣΑ) . – ”   :    *                                  _      στην Αθήνα, για την

ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου της, ΕΠΙΘΥΜΩ να είμαι υποψήφιος για το αξίωμα:

α) του Προέδρου της ΠΟΑΑΣΑ

β) μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΟΑΑΣΑ

γ) μέλους της Εξελεγκτικής Επιτροπής της ΠΟΑΑΣΑ

(Διαγράψτε τα αξιώματα που δεν επιθυμείτε να είσθε υποψήφιος)

Ο ΑΙΤΩΝ-ΔΗΛΩΝ

 

ΒΕΒΑΙΩΣΗ

Βεβαιώνεται το ακριβές του περιεχομένου

 της δήλωσης και ότι ο Σύνδεσμος εγκρίνει
 την υποψηφιότητα του και αναλαμβάνει
 τις υποχρεώσεις που απορρέουν από
 το άρθρο 10 του καταστατικού της Ομοσπονδίας.-

Αναστολή εξέτασης των ενστάσεων-προσφυγών στο Τ.Π.Δ.Υ.

Αναστολή της εξέτασης των ενστάσεων-προσφυγών που αφορούν τις μειώσεις που επιβλήθηκαν στο εφάπαξ βοήθημα του Τ.Π.Δ.Υ.

 Το Δ.Σ. με την υπ’αρ. 16/30-4-2014 συνεδρίαση, ύστερα από διαλογική συζήτηση και με τη σύμφωνη γνώμη της Κυβερνητικής Επιτρόπου, αφού έλαβε υπόψη του  την Εισήγηση του Γενικού Διευθυντή του Ταμείου καθώς και τη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του Ταμείου,  αποφασίζει ομόφωνα την αναστολή της εξέτασης των ενστάσεων- προσφυγών  που αφορούν τις μειώσεις που επιβλήθηκαν  στο εφάπαξ βοήθημα  με τις διατάξεις της παρ. 6 του αρ. 2 του Ν. 4024/2011 και του  αρ. 631 υποπ. ΙΑ 5 του Ν. 4093/2012, μέχρι την έκδοση της απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας επί   πιλοτικής δίκης, στην οποία θα λυθούν τα θέματα που προβάλλονται δια των ενστάσεων.

Μήνυμα Νικολάου Κουτρουμπή Επίτιμου Προέδρου ΠΟΑΑΣΑ

Αθήνα 20 Μαΐου 2014

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΑΑΣΑ

Για να πάει μπροστά η Ομοσπονδία μας

 

Αγαπητοί συνάδελφοι,

 

Η δημιουργία και η ανάπτυξη της Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας, ενώ, στην κοινή λογική ήταν κάτι το αυτονόητο, η  υλοποίηση όμως του αυτονόητου, προσέκρουε σε στερεότυπα που είχαν διαμορφωθεί από  νοοτροπίες και συμπεριφορές, οι οποίες μπλόκαραν κάθε προσπάθεια.

Χρειάσθηκε μεγάλη υπομονή και επιμονή, για να επέλθει συμβιβασμός και να επιτευχθεί η ίδρυση και η λειτουργία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας, στη βάση της ενότητας και της ισότιμης συμμετοχής όλων.

Τα επιτεύγματα της Ομοσπονδίας και των Συνδέσμων – μελών της, σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα είναι γνωστά και έχουν εκτιμηθεί, αξιολογηθεί και αναγνωρισθεί, από όλους.

Το 2011, μετά από 10 χρόνια  Πρόεδρος, αποφάσισα να αποσυρθώ, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την ανανέωση του Διοικητικού Συμβουλίου, με την συμμετοχή νέων Συναδέλφων και νεοτέρων στην ηλικία, που θα εξασφάλιζαν την ομαλή λειτουργία και την περαιτέρω πρόοδο. Το 2011 ο στόχος που είχα στο μυαλό μου, δεν ολοκληρώθηκε. Στο διάστημα δε των τριών ετών που μεσολάβησαν, αναδείχθηκαν διάφορα θέματα τα οποία δημιούργησαν προβλήματα και εντάσεις, μη αναμενόμενες.

Στις 28 και 29 Ιουνίου, έχουν προσδιορισθεί αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Πιστεύω ότι η στιγμή είναι κρίσιμη. Η διοίκηση της Ομοσπονδίας πρέπει να περιέλθει σε ανθρώπους ικανούς, που αγαπούν να κάνουν αυτή τη δουλειά και έχουν την ευχέρεια να την κάνουν. Οι νέοι Απόστρατοι Αξιωματικοί, όλων των βαθμών, έχουν σύγχρονες γνώσεις και δεξιότητες και μπορούν όχι μόνο να ανταποκριθούν στις ανάγκες, αλλά και να δημιουργήσουν άλματα στην εξέλιξη και την πρόοδο, που θα καταξιώνουν τους Αποστράτους σαν άτομα και σαν κοινωνικό σύνολο και θα αποτελούν “ μαξιλάρι” προστασίας για τους εν ενεργεία συναδέλφους.

Με την ιδιότητα του ιδρυτού της Ομοσπονδίας και του Επιτίμου Προέδρου και δια βίου συμβούλου, προτρέπω όλους τους συναδέλφους να επιδείξουν ενδιαφέρον και να συμμετάσχουν ως υποψήφιοι στις αρχαιρεσίες της 28 και 29 Ιουνίου.

Με αγάπη και συναδελφικούς χαιρετισμούς

Νικόλαος Κουτρουμπής

Επίτιμος Πρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ

9 ΜΑΪΟΥ ΗΜΕΡΑ ΛΗΞΗΣ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
O Περιφερειάρχης Αττικής
Ιωάννης Σγουρός
Σας προσκαλεί να παραστείτε στη δοξολογία
που θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου
την Παρασκευή 9 Μαΐου 2014 και ώρα 10:30 τιμώντας την
Ημέρα Λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
Ακολουθεί κατάθεση στεφάνων
στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

Πρόγραμμα και πρόσκληση Λήξης Β Παγκοσμίου Πολέμου 2014

Οι απόστρατοι της ΕΛ.ΑΣ μπροστά στις κάλπες

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

Είναι γνωστό ότι στις εκλογές που θα διεξαχθούν την 18 και 25 Μαΐου 2014, για την ανάδειξη Περιφερειακών και Δημοτικών αρχόντων, ως και Ευρωβουλευτών η συμμετοχή αποστράτων των Σωμάτων Ασφαλείας θα είναι πολύ μεγάλη.

Η Ομοσπονδία από της ιδρύσεως της όχι μόνο επικροτούσε την δραστηριοποίηση και συμμετοχή των αποστράτων στα κοινά αλλά και με οδηγίες της προς τους Συνδέσμους και Ενώσεις ενθάρρυνε και προέτρεπε τα μέλη τους, που επιθυμούσαν και είχαν τα ανάλογα προσόντα να θέτουν υποψηφιότητα.

Πιστεύουμε ότι οι απόστρατοι των Σ.Α έχουν τις απαραίτητες γνώσεις, την εμπειρία, αλλά και το αίσθημα ευθύνης που είναι προαπαιτούμενα για την άσκηση των καθηκόντων των ασχολουμένων με τα κοινά.

Μέχρι τώρα έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι Νομάρχες και Δήμαρχοι προερχόμενοι από τα Σ.Α. έχουν πρωτεύσει και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση, αλλά και Νομαρχιακοί και Δημοτικοί σύμβουλοι άσκησαν τα καθήκοντά τους κατά τρόπο υποδειγματικό.

Καλούνται οι Σύνδεσμοι και Ενώσεις να κινητοποιήσουν τα μέλη τους και τις οικογένειές τους να στηρίξουν τις υποψηφιότητες των συναδέλφων εφ΄ όσον ανήκουν στο συνδυασμό που οι ίδιοι έχουν επιλέξει.

Ο αριθμός των υποψηφίων σε όλη τη χώρα είναι πολύ μεγάλος και δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε τα ονόματα όλων. Οι τοπικοί Σύνδεσμοι τους γνωρίζουν. Παραθέτουμε όμως τα ονόματα αυτών που γνωρίζουμε και ευχόμαστε σε όλους τους υποψηφίους αποστράτους των Σ.Α. καλή επιτυχία.

1. Επίτιμος Αρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας κ. Αναστάσιος ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ στο ψηφοδέλτιο Ευρωβουλευτών της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

2. Επίτιμος Επιθεωρητής Αστυνομίας Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α κ. ΜΠΑΜΙΑΤΖΗΣ Αντώνιος υποψήφιος Αντιπεριφεριάρχης Θεσ/νίκης.

3. Υποστράτηγος Χρήστος ΚΟΛΟΜΠΑΤΣΙΟΣ υποψήφιος Αντιπεριφεριάρχης Θεσσαλίας.

4. Υποστράτηγος Σπυρίδων ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ του Δημητρίου στο ψηφοδέλτιο Ευρωβουλευτών του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

5. Αστυνομικός Διευθυντής ε.α. Νικήτας ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ στο ψηφοδέλτιο Ευρωβουλευτών του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

6. Καθηγήτρια Ελένη ΔΙΒΑΝΗ υποψήφια Δ.Σ. Δήμου Λαρισαίων.

7. Κων/νος ΚΑΣΛΑΜΠΑΛΙΚΗΣ  υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Λαρισαίων.

8. Νικόλαος ΜΠΑΡΑΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Λαρισαίων.

9. Νικόλαος ΠΕΤΣΙΟΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Λαρισαίων.

10. Στέφανος ΠΑΠΑΓΓΕΛΗΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Λαρισαίων.

11. Δημήτριος ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗΣ υποψήφια Δ.Σ. Χαλανδρίου.

12. Ιατρός Ευάγγελος ΔΗΜΗΤΡΕΛΟΣ υποψήφιος Δ.Σ. Βριλησσίων.

13. Κανέλλος ΚΟΥΛΗΣ υποψήφιος Δ.Σ. Γαλατσίου

14. Κων/νος ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Αθηναίων με τον Συνδυασμό «ΑΘΗΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ» .

15. Αθανάσιος ΣΠΥΡΑΚΟΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Αθηναίων.

16. Αριστοτέλης ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Καβάλας.

17. Φωτεινή ΚΟΓΙΑ υποψήφια Δ.Σ. Δήμου  Καβάλας.

18. Μαρία ΣΑΡΑΝΤΟΓΛΟΥ υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος  Καβάλας.

19. Σπυρίδων ΚΙΤΣΙΟΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου  Ιωαννιτών.

20. Κων/νος ΑΓΓΕΛΗΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου  Ιωαννιτών.

21. Νικόλαος ΤΡΙΓΚΑΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου  Βεροίας.

22. Κων/νος ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Βέροιας.

23. Δημήτριος ΚΟΥΤΟΥΓΚΟΣ υποψήφιος Σύμβουλος της Περιφερειακής Ενότητας Κεφαληνίας και Ιθάκης για τις περιφερειακές εκλογές Περιφερείας Ιονίων Νήσων με το συνδυασμό ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ [Κ.Ε.Π.].

24. Γεώργιος ΠΙΕΡΡΟΣ Αστυν.Υποδ/ντής ε.α.  υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Πειραιά με το συνδυασμό “Μας ενώνει ο Πειραιάς”.

25. Χρήστος ΚΑΛΛΙΝΗΣ Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α.  υποψήφιος Δ.Σ. Δήμου Αθηναίων με το συνδυασμό “Αθήνα Μπορείς”.

 

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

                  ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

      Την 5 Μαίου 2014, ημέρα Δευτέρα θα εορτασθεί  από τον Σύνδεσμό μας, όπως κάθε χρόνο, η μνήμη της μεγαλομάρτυρος Αγίας Ειρήνης. Η δοξολογία μετ΄αρτοκλασίας  θα τελεστεί στον Ι.Ν. Παμεγγίστων Ταξιαρχών στον χώρο των Σχολών της πρώην Χωροφυλακής. Μετά την Θεία λειτουργία θα προσφερθεί καφές  στο  αρχονταρίκι του Ιερού Ναού.  Σας καλούμε να είστε και εσείς εκεί.

Βεβαιώσεις επικουρικών συντάξεων

Σε εκτέλεση της ΠΟΛ 1039/03-02-2014 του Υπουργείου Οικονομικών, το ΤΕΑΠΑΣΑ απέστειλε τα δεδομένα των Βεβαιώσεων επικουρικών συντάξεων που έλαβαν οι συνταξιούχοι, καθώς και τις αποζημιώσεις και τις υπερωρίες των μελών του Δ.Σ. και των υπαλλήλων του αντίστοιχα για το έτος 2013, στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, προκειμένου να συμπληρωθούν οι σχετικοί κωδικοί στις  Δηλώσεις Φόρου Ε1 των δικαιούχων.

Επιπλέον, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 1.4/20-1-2014 Απόφαση – Πρακτικό Δ.Σ του ΤΕΑΠΑΣΑ, οι τομείς ΤΕΑΕΧ, ΤΕΑΥΑΠ, ΤΕΑΥΠΣ καθώς και το Τμήμα Οικονομικής Διαχείρισης, θα εκδώσουν τις ετήσιες Βεβαιώσεις Φόρου έτους 2013 μέσω της Ιστοσελίδας του Ταμείου (www.teapasa.gr).

Οι δικαιούχοι ή οι λογιστές τους θα μπορούν προαιρετικά, να εισέρχονται στην Ιστοσελίδα του Ταμείου  www.teapasa.gr και καταχωρώντας τα προσωπικά στοιχεία που θα τους ζητηθούν (ΑΦΜ και ΑΜΚΑ), να εκτυπώνουν την επίσημη Βεβαίωση φόρου 2014.

Επίσης για τον ίδιο λόγο μπορούν να αποταθούν στα ΚΕΠ της περιοχής τους.

Τέλος θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η εφαρμογή για την εκτύπωση των βεβαιώσεων υλοποιήθηκε από το προσωπικό του Αυτοτελούς Τμήματος Πληροφορικής του ΤΕΑΠΑΣΑ και δεν υπήρξε καμία οικονομική επιβάρυνση για το Ταμείο.

Ομοίως εφαρμογή για εκτύπωση Βεβαιώσεων του μερίσματος αναρτήθηκε από το Μ.Τ.Π.Υ.  στην ιστοσελίδα του ταμείου http://www.mtpy.gr/

 

 

 

Εορτασμός της 25ης Μαρτίου

Πραγματοποιήθηκε η παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2014 με μεγαλοπρέπεια και την απόδοση των τιμών  σύμφωνα με τον προγραμματισμό. Στην αρχή τελέστηκε η δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια Κάρολου. Στη συνέχεια και μετά την κατάθεση στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ακολούθησε η παρέλαση των πεζοπόρων και μηχανοκινήτων μονάδων των Ε.Δ. και Σωμάτων Ασφαλείας. Δυναμική και άψογη ήταν η εμφάνιση της Ελληνικής Αστυνομίας.

DSC_0581DSC_0622 DSC_0593DSC_0573 DSC_0630DSC_0862DSC_0890DSC_0889DSC_0728DSC_0740DSC_0735

 

 

 

Αρχαιρεσίες στην Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

Σχετικά με τις αρχαιρεσίες της ΠΟΑΑΣΑ, επισυνάπτεται  αίτηση για την δήλωση ενδιαφέροντος των μελών που επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτές. Την δήλωση θα την καταθέσουν στον Σύνδεσμό μας προκειμένου αποσταλούν στην ΠΟΑΑΣΑ για κατάρτιση των ψηφοδελτίων.

img443

Πρωτογενές πλεόνασμα

Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ν.Π.Δ.Δ.)

            Αντγος ε.α Παντ. Μαυροδόπουλος
                            Πρόεδρος Δ. Σ.
     1. Σας διαβιβάζω ανακοίνωση του Συντονιστικού Οργάνου των Θεσμικών Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών, αναφορικά με τις δηλώσεις της Κυβερνήσεως περί διανομής μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος στα ε.ε. Στελέχη των Ε.Δ. και των Σ.Α.
     2. Υπ όψιν ότι η διανομή δεν αφορά τους Αποστράτους, Συναδέλφους όλων των κλάδων των Ε.Δ. και Σ.Α.
     3. Οι δηλώσεις της Κυβερνήσεως αφενός δημιουργούν πρόβλημα κοινωνικού αυτοματισμού, αφετέρου υποβαθμίζουν και την όποια προσπάθεια αποκαταστάσεως του περί δικαίου αισθήματος.
     4. Παρακαλείσθε για την ενημέρωσή σας και την προώθησή του κατά την κρίση σας. 
     Με εκτίμηση.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ  Ν. Π. Δ. Δ.
Γραφεία: Ι. Παπαρρηγοπούλου & Π.Π. Γερμανού
Πλατεία Κλαυθμώνος – 105 61 Αθήνα
Τηλ.: 210 33 10 430 –210  33 10 431 – FAX: 210 33 10 429

 

 

Ημερομηνία,  24 Μαρ 2014

 

 

                          Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η   ΥΠ. ΑΡΙΘ 05/14

 

 

 

  1. 1.    Το Συντονιστικό Συμβούλιο των τριών Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών, μετά τις δηλώσεις της Κυβέρνησης περί διανομής μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος στα εν ενεργεία Στελέχη των Ε.Δ. και των Σ.Α., που σημειωτέον δεν αφορά τους αποστράτους, με τον τρόπο που έχει γνωστοποιηθεί και έχοντας το δικαίωμα να εκφράζει και τις απόψεις των εν ενεργεία και να προασπίζει τα συμφέροντά τους, δηλώνει τα ακόλουθα :

 

α.    Η επιστροφή μέρους του πρωτογενούς πλεονάσματος στα εν λόγω Στελέχη υποδηλώνει την παραδοχή του μεγέθους της αδικίας που έχουν υποστεί έως σήμερα (δικαίωση που αναμένεται να επέλθει και μέσω της Ελληνικής Δικαιοσύνης), αλλά δυστυχώς με τον τρόπο που δίνεται, αφενός δημιουργεί πρόβλημα κοινωνικού αυτοματισμού, αφετέρου υποβαθμίζει ακόμα και την όποια προσπάθεια αποκατάστασης του περί δικαίου αισθήματος.

 

β.    Aς μην λησμονούμε ότι η επίτευξη του πλεονάσματος οφείλεται και στην υπερβολική περικοπή των μισθών και κυρίως των συντάξεων των Στελεχών των Ε.Δ. και των Σ.Α.

 

γ.    Εφόσον πρέπει να γίνει κατανομή, αυτή επιβάλλεται να γίνει κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να αναγνωρίζει τις προσπάθειες και τις θυσίες των εν ενεργεία στην εκτέλεση του καθημερινού καθήκοντος, σε συνδυασμό με την κατάφωρη αδικία που έχει γίνει εις βάρος τους, αναφορικά με το μερίδιο συμμετοχής στα μέτρα λιτότητας και όχι ως επιβεβαίωση της φτωχοποίησής τους.

 

δ.    Με τον τρόπο διανομής που έχει αναγγελθεί, δεν γίνεται αναπλήρωση αναλογικά με την περικοπή που έχει υποστεί έκαστος, αλλά με ένα πλαφόν 1.500,00 € μικτά, που ορθώς περιλαμβάνει τους χαμηλόβαθμους και με λίγα έτη υπηρεσίας Στρατιωτικούς, αλλά στην ουσία εξαιρεί την ραχοκοκκαλιά του Στρατεύματος που είναι οι Υπαξιωματικοί με μεγάλη προυπηρεσία, όπως και την πλειονότητα των Αξιωματικών, που έχουν υποστεί και τις μεγαλύτερες περικοπές.

 

ε.    Η παροχή αυτή δεν θα πρέπει να είναι εφάπαξ, αλλά διαρκής και στα πλαίσια αυτά θεωρούμε ότι θα πρέπει να ενταχθεί στις μηνιαίες αποδοχές των εν ενεργεία.

 

  1. 2.    Καλούμε την Κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα δίκαιο σύστημα ενίσχυσης και αποκατάστασης των αδικιών εις βάρος των Στελεχών των Ε.Δ.

 

 

 

Το Συντονιστικό Συμβούλιο

Αντιστράτηγος ε.α. Παντ. Μαυροδόπουλος

Πρόεδρος ΕΑΑΣ

Αντιστράτηγος ε.α. Ιωαν. Κρασσάς

Δ/νων Σύμβουλος ΕΑΑΣ

Αντιναύαρχος ΠΝ ε.α. Σπ. Περβαινάς

Πρόεδρος ΕΑΑΝ & Συντονιστικού

Αντιπλοίαρχος ΠΝ (Ε) ε.α. Γ. Γεωργακόπουλος

Δ/νων Σύμβουλος ΕΑΑΝ

Αντιπτέραρχος ΠΑ (Ι) ε.α. Κ. Ιατρίδης

Πρόεδρος ΕΑΑΑ

Αντισμήναρχος ΠΑ (Ρ) ε.α. Ι. Κρανιάς

Δ/νων Σύμβουλος ΕΑΑΑ

 

 

Για την ακρίβεια

 

Αντιναύαρχος Π.Ν. ε.α. Σ. Περβαινάς

Πρόεδρος Συντονιστικού Συμβουλίου

 

Υπουργική απόφαση για το ΤΕΑΠΑΣΑ

Υπ’ αριθ. 8000/20/89-α’ Υπουργική Απόφαση, από 10-03-2014, του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη και Δημοσίας Τάξεως, που αφορά τον νέο τρόπο υπολογισμού του Εφάπαξ κλπ, όπως δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 625 τ. Β’ στις 13-03-2014.

ΦΕΚ 625 τ. Β’ ΤΕΑΠΑΣΑ 13-3-14

 

Αρχαιρεσίες Ομοσπονδίας

Όπως γράφτηκε στο υπ΄ αρίθμ. 137 φύλλο της εφημερίδος «ΦΩΝΗ»  Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2014, το τρέχον έτος (2014) είναι έτος αρχαιρεσιών για την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών Σ.Α. οι οποίες θα γίνουν στο 15ο Συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα εντός του μηνός Ιουνίου 2014 και σε ημερομηνία που θα ορισθεί αργότερα.

Θα ήταν ευχής έργον αν το νέο Διοικητικό Συμβούλιο και η Εξελεγκτική Επιτροπή που θα προκύψει από τις αρχαιρεσίες έτους 2014 είναι νέοι συνάδελφοι που θα επιθυμούν να προσφέρουν εθελοντικά στις προσπάθειες και εργασίες της Ομοσπονδίας.

Επειδή η εκλογή των μελών θα γίνει από κοινό ψηφοδέλτιο με σταυρό προτιμήσεως των εκλεκτόρων (μελών αντιπροσώπων των Συνδέσμων), οι οποίοι θα πρέπει να γνωρίζουν, εκ των προτέρων τους υποψηφίους και να έχουν στη διάθεση  τους τα προσόντα και τις ιδιαίτερες δεξιότητές τους.

Για το λόγο αυτό θα πρέπει εκείνοι που θα αποφασίσουν να λάβουν μέρος στις διαδικασίες να αποστείλουν στην Ομοσπονδία σχετική δήλωση ενδιαφέροντος  με περιεχόμενο σύμφωνο με το αποστελόμενο έντυπο υποδείγματος.

Οι δηλώσεις αυτές θα πρέπει να αποσταλούν από τους Συνδέσμους με σύντομο βιογραφικό σημείωμα ενός εκάστου των υποψηφίων μέχρι το τέλος Απριλίου 2014.

Η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων πρέπει να αρχίσει αμέσως χωρίς να περιμένουν κάποιοι την τελευταία στιγμή.

Η Ομοσπονδία εντός του μηνός Μαΐου θα καταρτίσει το κοινό ψηφοδέλτιο και θα το  αποστείλει στους Συνδέσμους για την ενημέρωση των μελών τους που θα συμμετάσχουν στο 15ο Συνέδριο ως Σύνεδροι.         

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

        Ο Αναπλ. Γεν. Γραμματέας                  Ο Πρόεδρος

 

 

Χρυσόστομος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ                 Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

         Αστυν. Υποδ/ντής ε.α.             Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

Ενωση Συγγενών Πεσόντων Μαχητών του έπους 1940<41

ΑΜΕΡΙΚΗΣ 15, 10672 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ. 210.36.40.718

 ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΡΤΙΟΣ 1941

 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Σας προσκαλούμε σε εκδήλωση για να τιμήσουμε τους Ήρωες μας που κράτησαν απόρθητο το Ύψωμα 731 κατά την «εαρινή επίθεση» το Μάρτιο του 1941.

Η εκδήλωση θα γίνει στο Πολεμικό Μουσείο

την Τετάρτη 12 Μαρτίου και ώρα 19:00


Ο Πρόεδρος Αριστείδης Μπουλούκος

Ο Επίτιμος Πρόεδρος Γεώργιος I. Σούρλας

 

Μνημόσυνο πεσόντων στο Λιτόχωρο

DSC03531

Η  ΠΟΑΑΣΑ  και  ο  Σύνδεσμος  Αποστράτων  Αστυνομικών Αθηνών έχουν προγραμματίσει για την 29-3-2014 2ήμερη εκδρομή στην  Κατερίνη  και  την  Ι.Μ.  Παναγιάς  Σουμελά  στο  όρος  Βέρμιο Ημαθίας. Η διανυκτέρευση θα γίνει στην Παραλία Κατερίνης και το πρωί την 30-3-2014 θα παραστούμε στο μνημόσυνο που θα γίνει στον Ι.Ν.  Μητροπόλεως Λιτοχώρου για την ανάπαυση των ψυχών των πεσόντων την 30/31-3-1946  (12) ανδρών του Σταθμού Χωρ/κής Λιτοχώρου και στρατιωτών της Φρουράς των εθνικών εκλογών της 31-3-1946.  Θα  ακολουθήσουν  ομιλίες,  προσκλητήριο  νεκρών  κατάθεση  στεφάνων  στο  ηρώο  της  πόλεως.  Οι  επιθυμούντες  να πάρουν  μέρος  στην  εκδρομή  αυτή  μπορούν  να  το  δηλώσουν εγκαίρως στα τηλέφωνα: 210 5249884 και 210 5228253

ΜΤΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2014

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Μετοχικού Ταμείου Στρατού το Μέρισμα για το έτος 2014 απο το Ταμείο θα καταβάλλεται τις ακολουθες ημερομηνίες :

  • 3-1-2014   ημέρα Πέμπτη          του μηνός Ιανουαρίου  2014.
  • 30-1-2014 ημέρα Πέμπτη          του μηνός Φεβρουαρίου 2014.
  • 27-2-2014 ημέρα Πέμπτη          του μηνός Μαρτίου 2014
  • 28-3-2014ημέρα  Παρασκευή   του μηνός Απριλίου 2014
  • 29-4-2014 ημέρα Τρίτη              του μηνός  Μαίου 2014
  • 30-5-2014 ημέρα Παρασκευή   του μηνός  Ιουνίου  2014
  • 27-6-2014 ημέρα Παρασκευή    του μηνός Ιουλίου 2014
  • 30-7-2014 ημέρα Τετάρτη          του μηνός Αυγούστου  2014
  • 29-8-2014  ημέραΠαρασκευή   του μηνός  Σεπτεμβρίου  2014
  • 29-9-2014  ημέρα Δευτέρα        του μηνός Οκτωβρίου  2014
  • 30-10-2014 ημέρα Πέμπτη        του μηνός  Πέμπτη 2014
  • 28-11-2014 ημέρα Παρασκευή  του μηνός Δεκεμβρίου2014
  • 2-1-2015     ημέρα Παρασκευή  του μηνός ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015 .

Κοπή Πρωτοχρονιάτικης Πίτας 2014

ε5

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών Σ.Α. και ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών οργάνωσαν από κοινού την καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας 2014 σε αίθουσα του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ την 31-1-2014. Η εκδήλωση σημείωσε εξαιρετική επιτυχία. Η συμμετοχή των μελών ήταν αρκετά μεγάλη.

Μας τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Σωτήριος ΡΙΖΟΣ, ο Επίτιμος Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κ. Γεώργιος ΠΟΥΛΑΚΟΣ, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος κ. Νικόλαος ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ο Υπαρχηγός Αντιστράτηγος κ. Αδαμάντιος ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ, ο Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος Αντιστράτηγος κ. Σπυρίδων ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, ο Επιτελάρχης/Α.Ε.Α. Αντιστράτηγος  κ. Κων/νος ΤΣΟΥΒΑΛΑΣ, ο Πρόεδρος της Ενώσεως Αποστράτων Αξ/κών Στρατού Αντιστράτηγος ε.α κ. Παντελής ΜΑΥΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ και άλλοι επίσημοι.

Πήραν μέρος και τίμησαν την εκδήλωση με την παρουσία τους οι επίτιμοι Αρχηγοί κ. Αναστάσιος ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ, Στέφανος ΜΑΚΡΗΣ, και Βασίλειος ΤΣΙΑΤΟΥΡΑΣ και πολλοί επίτιμοι Υπαρχηγοί και Επιθεωρητές του Σώματος.

Γενικά ήταν μια εκδήλωση πλούσια σε παρουσίες και περιεχόμενο.

Η εκδήλωση περιλάμβανε και συνεστίαση των μελών και φίλων της Ομοσπονδίας και του Συνδέσμου. Οι συμμετέχοντες διασκέδασαν μέχρι την 01:00 πρωινή και τίμησαν την πίστα υπό τους ήχους εξαιρετικού μουσικού συγκροτήματος.

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών τίμησε πέντε (5) τέκνα και εγγόνια συναδέλφων που πέτυχαν στις Πανελλήνιες εξετάσεις έτους 2013 στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Την επίδοση των τιμητικών διπλωμάτων και από μία συσκευή κινητού τηλεφώνου επέδωσε στους τιμώμενους ο Αρχηγός του Σώματος Αντιστράτηγος κ. Νικόλαος ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ.

Χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας κ. Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και ο Αρχηγός τους Σώματος Αντ/γος κ. Νικόλαος ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ο οποίος μεταξύ των άλλων συνεχάρει την Ομοσπονδία και των Σύνδεσμο Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών για την άρτια διοργάνωση της εκδήλωσης αλλά και την δραστηριότητα  τους στην προάσπιση των δικαιωμάτων των μελών τους. Επίσης ευχαρίστησε τους απόστρατους για την συνεχή συμπαράσταση που προσφέρουν στους εν ενεργεία συναδέλφους τους και δήλωσε ότι η Αστυνομία εκπληρώνει την αποστολή της  στα πλαίσια του Συντάγματος και του Νόμου με συνέπεια, αποφασιστικότητα και πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας και των πολιτών.

ε4

 

Η παρουσίαση του νέου Σ.Ν. του Υ.Δ.Τ

photo_ypourgou_n_dendia   Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκος Δένδιας παρουσίασε την 29-1-2014 στους εκπροσώπους του Τύπου το Σχέδιο Νόμου: «Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση Υπηρεσιών του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, και ρύθμιση λοιπών θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη».

   Στην παρουσίαση παρέστησαν ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης Δημόσιας Τάξης κ. Αθανάσιος Ανδρεουλάκος, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Πάτροκλος Γεωργιάδης, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος και ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Αντιστράτηγος Βασίλειος Παπαγεωργίου. Την αναδιοργάνωση των Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος παρουσίασαν αναλυτικά ο Εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας Αστυνόμος Α΄ Χρήστος Παρθένης και ο Εκπρόσωπος Τύπου του Πυροσβεστικού Σώματος Επιπυραγός Νικόλαος Τσόγκας, αντίστοιχα.

     Σημειώνεται ότι το προτεινόμενο σχέδιο νόμου που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων έχει ως στόχο την αναβάθμιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και ανταπόκρισης των Σωμάτων Ασφαλείας και των Υπηρεσιών τους, την ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς τους και την παροχή αναβαθμισμένων υπηρεσιών προς τους πολίτες, με την καλύτερη δυνατή σχέση κόστους – αποτελέσματος.

     Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκος Δένδιας κατά την ομιλία του ανέπτυξε τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου επισημαίνοντας τα ακόλουθα:

«Καταρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας σήμερα εδώ στην παρουσίαση του νομοθετήματος, το οποίο για εμάς στο Υπουργείο, για την Κυβέρνηση, για την ελληνική κοινωνία αν μου επιτρέπετε να πω, έχει μία πολύ μεγάλη σημασία. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα, το οποίο φιλοδοξεί να αλλάξει συνολικά τον τρόπο λειτουργίας και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και της Ελληνικής Αστυνομίας και της Πολιτικής Προστασίας και του Πυροσβεστικού Σώματος. Και πρόκειται στην πραγματικότητα να ρυθμίσει και την Υπηρεσία Ασύλου και την Αρχή Προσφυγών, δηλαδή, το συνολικό πλέγμα το οποίο αφορά το μεταναστευτικό στην Ελλάδα και κυρίως διαχειρίζεται τις παράνομες μεταναστευτικές ροές.

Είναι ένα πολύ μεγάλο νομοθέτημα επακόλουθο της ολιστικής προσέγγισης. Το πρώτο τμήμα του αφορά το ίδιο το Υπουργείο. Νομίζω ότι ξέρετε όλοι ότι στην πραγματικότητα το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη υπήρχε ως ένα κέλυφος, το οποίο εκμεταλλευόταν τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας για να υπάρχει ως Υπουργείο. Δεν είναι αυτή η ορθή αντίληψη για ένα Υπουργείο του 21ου αιώνα, με αυτές τις αρμοδιότητες.

Με αυτό το νομοθέτημα λοιπόν, ιδρύεται στο Υπουργείο Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Επιτελικού Σχεδιασμού, δηλαδή δημιουργείται διοικητικός κορμός στο Υπουργείο. Επίσης «από-αστυνομικοποιείται» το Υπουργείο. Μετατρέπεται σε ένα πολιτικό Υπουργείο με τις Υπηρεσίες του.

Όπως θα δείτε στα οργανογράμματα που θα σας δοθούν – γιατί για όλη αυτή την μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια θα σας δοθούν τα καινούργια οργανογράμματα – με τη Γενική Διεύθυνση το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη φιλοδοξεί να αποκτήσει μια κεντρική συντονιστική διοικητική δομή, σύγχρονη, ευέλικτη και αποδοτική.

Έρχομαι τώρα στην Ελληνική Αστυνομία, το δεύτερο τμήμα του νομοθετήματος. Στην Ελληνική Αστυνομία κάνουμε μία ριζική τομή. Όπως ξέρετε, στην πραγματικότητα η Ελληνική Αστυνομία λειτουργεί σήμερα με ένα νομοθέτημα του 1984 και διάφορες εμβαλωματικές ρυθμίσεις, το οποίο βίαια, χωρίς βαθιά μελέτη, συγχώνευσε τότε, το 1984, πριν από 30 χρόνια δηλαδή, την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή.

Τώρα πια έχουμε πλούσια εμπειρία, αλλά έχουμε και σαφή γνώση των συνθηκών που καλείται να αντιμετωπίσει η Ελληνική Αστυνομία, για να υπηρετήσει καλύτερα τον Έλληνα πολίτη, να προστατεύσει τη ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την περιουσία του, την ασφάλειά του.

Η Ελληνική Αστυνομία θα διαρθρώνεται με το καινούργιο σύστημα σε τρεις διακριτούς αυτόνομους, υπογραμμίζω την λέξη αυτόνομους, Κλάδους. Ο ένας είναι ο Κλάδος της Τάξης, ο άλλος είναι ο Κλάδος της Ασφάλειας και ο τρίτος είναι ο Κλάδος Αλλοδαπών και Προστασίας των Συνόρων.

Επίσης παύει να υπάρχει το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας. Δημιουργείται Επιτελείο ως ενισχυτική δομή των τριών αυτόνομων Κλάδων. Πιστεύουμε ότι με την κατάργηση ακόμη των ενδιάμεσων βαθμίδων διευκολύνουμε την ευέλικτη και αποδοτική λειτουργία της.

Πρέπει να σας πω ότι έχουμε πολύ μεγάλες ελπίδες για το Κλάδο Αλλοδαπών και Προστασίας Συνόρων που ιδρύουμε και το Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Ελέγχου των Συνόρων, της Μετανάστευσης και του Ασύλου, σαν μία ολιστική προσπάθεια αντιμετώπισης των παράνομων μεταναστών που προσπαθούν να μπουν στην πατρίδα μας.

Θα υπάρξει πιο εκτεταμένη παρουσίαση από τον εκπρόσωπο της Ελληνικής Αστυνομίας στη συνέχεια και βέβαια θα είμαι στη διάθεσή σας για να απαντήσω στις ερωτήσεις σας για όλα τα τμήματα αυτού του νομοθετήματος.

Θα ήθελα όμως επίσης να σας πω ότι εκτός από την καθετοποίηση, όσον αφορά την Αστυνομία, ένα άλλο τμήμα είναι η αναβάθμιση της εκπαίδευσης, κάτι στο οποίο δίνουμε τεράστια σημασία.

Θέλω να σας είμαι και σε αυτό απολύτως ειλικρινής: Η αντίληψή μάς είναι ότι οφείλει να αναβαθμιστεί δραστικά η εκπαίδευση την οποία παρέχουμε, στο επίπεδο της Σχολής Αστυφυλάκων και των Αξιωματικών, στα μεταπτυχιακά και στη σύνδεση με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας, στη σύνδεση με τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής και τις μεταπτυχιακές σπουδές σε αυτά.

Επίσης, κάνουμε μία νέα προσπάθεια για να δεθεί αυτή η Αστυνομία, η νέα Αστυνομία αν μου επιτρέψετε να την χαρακτηρίσω, με την κοινωνία. Θεσπίζεται η λειτουργία Επιτροπής Περιφερειακής Συνεργασίας και Ασφάλειας, ώστε να υπάρχει ομπρέλα διασύνδεσης της Αστυνομίας με τη κοινωνία σε επίπεδο περιφέρειας. Ενεργοποιούμε το Κεντρικό Συμβούλιο Πρόληψης της Εγκληματικότητας. Έχει ήδη οριστεί και ο πρόεδρός του και θα κάνουμε μία μεγάλη προσπάθεια να ενεργοποιήσουμε και τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας, τα οποία όπως καλά ξέρετε έχουν προβλεφθεί και κατά κανόνα δεν λειτουργούν.

Όλο αυτό το καινούργιο σύστημα χτίζεται πάνω σε μία αλλαγή και του τρόπου της λειτουργίας του, όσον αφορά τις δυνατότητές του στη νέα τεχνολογία. Με καλύτερη εκμετάλλευση των προγραμμάτων και του ΕΣΠΑ «τρέχουμε» προγράμματα ψηφιοποίησης των αρχείων της Ελληνικής Αστυνομίας, προγράμματα, επίσης, ταυτοποίησης των δακτυλικών αποτυπωμάτων και σύστημα ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών υπηρεσιών στους πολίτες. Γιατί νομίζω ότι σε όλους μας είναι σαφές ότι χωρίς την εκτεταμένη χρήση των νέων τεχνολογιών, οποιαδήποτε, όσο κι αν είναι επιτυχημένη αλλαγή δομών, δεν μπορεί να αποδώσει τα αναμενόμενα.

Έρχομαι τώρα στα θέματα που αφορούν την Πολιτική Προστασία και την Πυροσβεστική. Καταρχήν, υπάρχει μία τελείως διαφορετική σύλληψη. Η Πυροσβεστική μετατρέπεται στον επιχειρησιακό βραχίονα της πολιτικής προστασίας της χώρας. Και εκεί αλλάζει η δομή της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, ώστε να ανταποκρίνεται στις νέες αυξημένες αρμοδιότητές της.

Εκτός αυτού όμως, γίνεται και μία ριζική τομή στην Πυροσβεστική. Η Πυροσβεστική χωρίζεται με το νέο οργανόγραμμα, το οποίο επίσης θα σας δοθεί σε δύο βασικούς Κλάδους: στον Κλάδο των Επιχειρήσεων, σε όλη της Ελλάδα, και στον Κλάδο Υποστήριξης. Έχουμε συνεπώς τεράστια εξοικονόμηση δομών και στην Πυροσβεστική.

Πρέπει να σας πω ότι με το νομοθέτημα αυτό η εξοικονόμηση στον αριθμό των δομών του Υπουργείου, αν θέλετε οι συγχωνεύσεις στον αριθμό των δομών, ξεκινούν απ’ το 30% και φτάνουν το 46-47%. Έχουμε λοιπόν και στην Πυροσβεστική ακριβώς την ίδια αντιμετώπιση. Επίσης, συγχωνεύουμε τα Επιχειρησιακά Κέντρα, ώστε σε κάθε περιφέρεια να μην υπάρχει πολλαπλότητα Επιχειρησιακών Κέντρων, αλλά να υπάρχει ένα Επιχειρησιακό Κέντρο με αρμόδιο τον υπεύθυνο Αξιωματικό του Πυροσβεστικού Σώματος, ο οποίος να λειτουργεί και ως συνολικός συντονιστής της αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Εκτός από τις διατάξεις για το Υπουργείο, την Αστυνομία, την Πολιτική Προστασία και την Πυροσβεστική υπάρχουν και διατάξεις που ρυθμίζουν τα υπόλοιπα θέματα, που άπτονται της μετανάστευσης, τις νέες Υπηρεσίες Ασύλου και Προσφυγών.

Δεν έχω σκοπό να κάνω μια πολύ μεγάλη αρχική παρουσίαση, διότι το νομοθέτημα είναι ούτως ή άλλως πολύ μεγάλο. Θα κατατεθεί σήμερα και θα είναι ηλεκτρονικά διαθέσιμο για να το μελετήσετε. Επίσης θα δοθεί σε όλους ηλεκτρονικά – για να μπορέσετε να το επεξεργαστείτε – μία συνοπτική παρουσίαση του νομοθετήματος με τις γραφικές παραστάσεις, τους άξονες, τα οργανογράμματα, τις εξοικονομήσεις, τις δομές και την ίδια τη φιλοσοφία του, ώστε να μπορείτε πιο εύκολα να κάνετε τη δουλειά σας και να μην χρειαστεί να διαβάσετε αναλυτικά, αν δεν θέλετε, τις εκατοντάδες σελίδες του νομοθετήματος.

Οφείλω να σας επισημάνω ότι υπήρξε μια πάρα πολύ εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση. Σας δείχνω μόνο, για να έχετε εικόνα, την έκθεση δημόσιας διαβούλευσης και τις απόψεις, τις ιδέες, τις προτάσεις που κατατέθηκαν από τους πολίτες και τους φορείς, πριν συνταχθεί η τελική μορφή αυτού του νομοθετήματος. Θέλω να ξέρετε ότι μελετήθηκαν σχεδόν όλα τα αξιόλογα διεθνή παραδείγματα στις αστυνομίες άλλων χωρών και επίσης η προσαρμογή τους στις απαραίτητες ελληνικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες. Και βεβαίως, εσωτερικά ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία μέχρι την κατάρτιση της τελικής μορφής του νομοθετήματος από τα αρμόδια συμβούλια.

Κανείς δεν ισχυρίζεται ή δεν πρέπει να ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε προσπάθεια είναι τέλεια ή ότι ο διάλογος τελειώνει εδώ. Αυτή είναι η πρόταση του Υπουργείου και της Κυβέρνησης προς τη Βουλή των Ελλήνων για τη ρύθμιση ενός πολύ σημαντικού χώρου. Έχουμε όμως τα αυτιά μας ανοιχτά, θα υπάρξει συζήτηση και στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή και στην Ολομέλεια της Βουλής. Οποιαδήποτε νέα ιδέα μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί, οποιαδήποτε ιδέα που για οποιοδήποτε λόγο αξίζει τον κόπο και δεν έχει φθάσει εδώ μέχρι σήμερα.

Επίσης, θέλω να ξέρετε ότι δεν σταματάει εδώ η προσπάθεια. Μετά τη ψήφιση του συγκεκριμένου νομοθετήματος θα υπάρξει μία δεύτερη φάση της αναδιοργάνωσης που προβλέπει: Ένα Προεδρικό Διάταγμα για την αναδιοργάνωση των Υπηρεσιών της Αστυνομίας σε περιφερειακό πια επίπεδο, ένα Προεδρικό Διάταγμα για την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου για τις μεταθέσεις του αστυνομικού προσωπικού, μία τροποποίηση του υπάρχοντος Προεδρικού Διατάγματος 24/1997 για την ιεραρχία και την εξέλιξη των Αξιωματικών της Αστυνομίας και επίσης ένα Προεδρικό Διάταγμα για την ορθολογική ανάδειξη του ανθρώπινου δυναμικού με προσοντολόγιο, πιστοποίηση δεξιοτήτων και καθηκοντολόγιο του ένστολου και του πολιτικού προσωπικού της Αστυνομίας.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι σε έναν εύλογο χρόνο θα μπορέσουμε να έχουμε συνολικά ένα διαφορετικό, καλύτερο Υπουργείο, μία διαφορετική και καλύτερη Αστυνομία, μία καλύτερη Πολιτική Προστασία, μία διαφορετική και καλύτερη Πυροσβεστική, με τελικό στόχο την καλύτερη υπηρεσία του Έλληνα πολίτη».

Σας παρουσιάζουμε την αιτιολογική έκθεση και το Σχέδιο Νόμου. ait.-ekthesi sxedio-nomoy-elas

Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος

OΣήμερα και ώρα 12.00 στο Μνημείο Ολοκαυτώματος Ελλήνων Εβραίων στην Αθήνα σε μια σεμνή τελετή  έγινε κατάθεση Στεφάνων παρουσία επισήμων, Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης ήταν ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. ΔΕΝΔΙΑΣ,  της Βουλής των Ελλήνων, της Περιφέρειας Αττικής, του Δήμου Αθηναίων, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών, του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, των επιζώντων ομήρων, πρεσβειών ξένων χωρών, πολιτικών κομμάτων και άλλων οργανισμών. Μετά την τέλεση του μνημοσύνου έγινε κατάθεση στεφανιών. Τον Σύνδεσμό μας και την ΠΟΑΑΣΑ εκπροσώπησεαν ο Γ.Γ. Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς και το μέλος του Δ.Σ. Αντιστράτηγος ε.α. ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας.
Το απόγευμα έγινε εκδήλωση στο Θέατρο Παλλάς με κύριο ομιλητή τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. ΔΕΝΔΙΑ Νικόλαο. Ακολούθησε προγραμμα.Η Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος, καθιερώθηκε στη χώρα μας το 2004 μετά από ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων. Ως ημέρα μνήμης ορίστηκε η 27η Ιανουαρίου, ημέρα που απελευθερώθηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης Αουσβιτς-Μπίρκεναου, αποκαλύπτοντας την τραγικότητα και το μέγεθος της ναζιστικής θηριωδίας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης.
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου του 2005 με το 60/7 ψήφισμά της, καθιέρωσε την 27η Ιανουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος.
OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΕΤΟΥΣ 2014

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΕΤΟΥΣ 2014

        Η εκδήλωση κοπής Πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου μας θα γίνει στις 31-1-2014 (Παρασκευή) από 20.30 ώρας σε αίθουσα του Ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52). Θα ακολουθήσει συνεστίαση και μουσικό πρόγραμμα. Η τιμή συμμετοχής κατ΄ άτομο είναι 25 € και συμπεριλαμβάνει πλούσιο μπουφέ και όλα τα ποτά. Προσκλήσεις διατίθενται από τα γραφεία μας Μενάνδρου 54 τηλ. 2105249884, 2105228253. Ο Σύνδεσμός μας  στην εκδήλωση θα τιμήσει τα παιδιά και εγγόνια των μελών του, που επέτυχαν στα ΑΕΙ & ΤΕΙ στις Πανελλαδικές  έτους 2013. Η εκδήλωση αυτή αποτελεί τη κορυφαία πολιτιστική και κοινωνική έκφραση των απόστρατων Αστυνομικών στην Αθήνα και καλούνται όλοι να την τιμήσουν με τη συμμετοχή τους.

Κοπή πίτας της Ένωσης Αποστράτων Ε.Κ.Α.Μ

Την 19-1-2014, η Ένωση Αποστράτων Ε.Κ.Α.Μ πραγματοποίησε εκδήλωση κοπής πίτας στο Πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Παμεγγίστων Ταξιαρχών στις πρώην  Σχολές Χωροφυλακής. Προηγουμένως τα μέλη της Ένωσης των Αποστράτων παρακολούθησαν τη θεία Λειτουργία στον Ι.Ν., χοροστατούντος του Διευθυντή της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου Ταξιάρχου κ. ΚΙΟΥΛΟΥ Νεκτάριου. Στην τελετή της κοπής  παρέστησαν ο πρόεδρος της Ένωσης Θ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ,  ο οποίος και μίλησε προς τους παρισταμένους, ο Γ.Γ. Αν ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ. Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Γ.Γ. του Υ.Δ.Τ. κ.  Αθανάσιος ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ, ο πρώτος Διοικητής και ιδρυτής των ΕΚΑΜ Αντιστράτηγος ε. α. ΤΑΣΑΚΟΣ Κων, ο Αντιστράτηγος Γαλατσιάτος, ο Διοικητής της Ε.Κ.Α.Μ. Αστ. Υποδιευθυντής ΨΩΜΑΣ Γ. , Αστυνομικοί της ΕΚ.Α.Μ. και μέλη της Ενωσης Αποστράτων. Εκ μέρους της ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου  Αθηνών παρέστη και εκπροσώπησε ο Γ.Γ. Συνδέσμου Αθηνών  Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς. Πριν την κοπή της Πίτας το Δ.Σ. τίμησε τον εν ενεργεία τραυματισθέντα Αστυνομικό της Ε.Κ.Α.Μ. ΚΑΡΑΔΟΝΤΟ Κωνσταντίνο, ο οποίος τραυματίστηκε στην επιχείρηση για την σύλληψη των επικίνδυνων δραπετών των Φυλακών Τρικάλων. Την απονομή του αναμνηστικού έδωσε στον αδελφο του τιμηθέντος,  λόγω του ότι ο ίδιος ακόμη νοσηλεύεται.  Ο κ. Γ.Γ του Υ.Δ.Τ. μίλησε για τον ρόλο που διαδραματίζει αυτή η μονάδα στην ΕΛ.ΑΣ και διαβεβαίωσε ότι η πολιτεία θα κάνει ότι είναι δυνατόν στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες για να  ανακουφίσει το αστυνομικό προσωπικό. Ακολούθησε η κοπή της πίτας. Το δε φλουρί έπεσε στον κ. Γ.Γ. του Υ.Δ.Τ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Θεία λειτουργία του Συλλόγου των Ηπειρωτών Αστυνομικών

Την 19-1-2014  στον Ι.Ν.Παμεγγίστων Ταξιαρχών, χοροστατούντος του Διευθυντή της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ. πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου Ταξιάρχου κ. ΚΙΟΥΛΟΥ Νεκτάριου πραγματοποιήθηκε θεία λειτουργία μετ΄αρτοκλασίας του Συλλόγου των Ηπειρωτών Αστυνομικών για να τιμήσουν τον Πολιούχο Αγιο της Πόλης των Ιωαννίνων Γεωργίου Νεομάρτυρος εν Ιωαννίνοις. Στη συνέχεια ο Προεδρος του Συλλόγου ΨΩΜΑΣ Γεώργιος, ο Γ.Γ. ΛΑΚΕΑΣ Γεώργιος, έκοψαν την πίτα του Συλλόγου στο Πνευματικό κέντρο του ΙΝ Παμεγγίστων Ταξιαρχών στις πρώην  Σχολές Χωροφυλακής. Παρέστησαν  το Δ.Σ. και  τα μέλη του Συλλόγου εν ενεργεία Αστυνομικοί αλλά και απόστρατοι.
Εκ μέρους της ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέμου  Αθηνων παρέστη και εκπροσώπησε ο Γ.Γ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών  Αντιστράτηγος ε.α. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

ΘΕΩΡΗΣΗ ΒΙΒΛΙΑΡΙΩΝ ΥΓ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ

Σας ενημερώνουμε ότι, όπως αναγράφεται στην ιστοσελίδα του ΓΛΚ- ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, μετά την απογραφή μας από τον ΟΠΑΔ, η θεώρηση του βιβλιαρίου υγειονομικής περίθαλψης ισχύει εφ’ όρου ζωής, χωρίς να απαιτείται η προσκόμιση του τριμηνιαίου ενημερωτικού σημειώματος από την Υπηρεσία Συντάξεων.

16-1-1980 ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΠΕΤΡΟΥ & ΣΤΑΜΟΥΛΗ

Αφιέρωμα για τη δολοφονία ΠΕΤΡΟΥ-ΣΤΑΜΟΥΛΗ στις 16-1-1980.

726739317 Ν 1980 16 ΙΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ του υποδ ΜΑΤ ΠΕΤΡΟΥ παντελή και του οδηγού του ΣΩΤΗΡΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ17Ν ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΠΕΤΡΟΥ ΣΗΜΕΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ 16-1-1980

 

Εκείνο το βροχερό  βράδυ της Τετάρτης 16 Ιανουαρίου 1980,η 17Ν χτύπησε και πάλι…………..Απο τα δημοσιεύματα της εποχής συνοπτικά παραθέτουμε τα εξής :

Ο Υποδιοικητής των ΜΑΤ, Αστυνόμος Παντελής ΠΕΤΡΟΥ, φεύγει από το γραφείο του στην οδό Πειραιώς και επιβιβάζεται στο υπηρεσιακό του αυτοκίνητο, με προορισμό το σπίτι του, στην οδό Διαγόρα 18, στο ΠαγκράτιΟδηγός του ήταν ο Αστυφύλακας Σωτήρης Σταμούλης. Και ενώ το όχημα ανέβαινε την οδό Στίλπωνος, μόλις 100 μέτρα πριν τον τελικό του προορισμό, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, δύο ή τρία άτομα,πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια 11 φορές, εναντίον των δύο αστυνομικών.

Ο Παντελής Πέτρου σκοτώνεται ακαριαία, έχοντας δεχτεί έξι σφαίρες, ενώ ο Σωτήρης Σταμούλης, αν και βαριά τραυματισμένος, έχοντας δεχτεί πέντε σφαίρες, καταφέρνει να βγει από το αυτοκίνητο και δίνει σε μια διερχόμενη κοπέλα τον ασύρματό του, προκειμένου να ενημερώσει το Κέντρο της Άμεσης Δράσης για το συμβάν. Λίγες μέρες μετά υποκύπτει στα τραύματά του.

 Οι δράστες διαφεύγουν με κλεμμένο, όπως αποδείχτηκε αργότερα, ΙΧ, το οποίο σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα Θανάση Βαρούτσο: «ήταν μάρκας Πεζό, πράσινου χρώματος και με αριθμό κυκλοφορίας ΕΡ 3215», το οποίο εντοπίζεται, ύστερα από ανώνυμο τηλεφώνημα, μια μέρα αργότερα, σε απόσταση 200 μέτρων από το σημείο της δολοφονίας, στην οδό Εκάλης. Οι δράστες χρησιμοποιούν και δεύτερο αυτοκίνητο διαφυγής,  το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια ανακάλυψη που έγινε μετά από μερικά χρόνια  και για την οποία θα γίνει ιδιαίτερη μνεία παρακάτω. Όσον αφορά τώρα τους δράστες των δολοφονιών, οι μαρτυρίες έκαναν λόγο για δύο ή τρία άτομα και σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα Θεόδωρο Φαλτσέτα: «Ο ένας από αυτούς έμοιαζε με γορίλα, είχε γένια και τα μαλλιά του έκρυβαν σχεδόν τα μάτια».

Την ευθύνη για τις δολοφονίες αναλαμβάνει με προκήρυξή  της  η Τρομοκρατική Οργάνωση «17 ΝΟΕΜΒΡΗ» . Η προκήρυξη έχει τίτλο: «ΦΟΛΑ ΣΤΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ ΤΩΝ ΜΑΤ. ΤΑ ΜΑΤ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ».

Ολόκληρη η προκήρυξη διακατέχεται από ένα αρρωστημένο μίσος για τουςΑστυνομικούς των ΜΑΤ,  δημιουργεί κοινωνικούς αυτοματισμούς εναντίον όσων υπηρετούν στα ΜΑΤ και τους στοχοποιεί ξεκάθαρα.

Ορισμένα αποσπάσματα της εν λόγω προκήρυξης είναι χαρακτηριστικά: «...(τα ΜΑΤ) είναι απαραίτητη ένοπλη δύναμη για την αναπαραγωγή των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών εκμετάλλευσης των εργαζομένων απ’ το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό», «…Τα ΜΑΤ σαν κύρια δύναμη τρομοκρατίας του λαού, παίζουν τον ίδιο ρόλο που έπαιξαν οι βασανιστές στη διάρκεια της δικτατορίας», «…Έτσι αποφασίσαμε να εκτελέσουμε έναν από τους βασικούς αρχηγούς τους, τον υποδιοικητή των ΜΑΤ μαζί με τον οδηγό – σωματοφύλακά του, που δεν είναι απλός οδηγός αλλά επίσης κοπρόσκυλο των ΜΑΤ».

Είναι η πρώτη φορά που στοχοποιείται η Αστυνομία  και όσοι υπηρετούν σ’ αυτήν και από τότε μέχρι και σήμερα, χρόνια μετά, εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο των τρομοκρατών και των οργανωμένων μειοψηφιών της βίας με πολιτικό μανδύα.
Ο Αστυνόμος Πέτρου, είχε αποταχθεί από το Σώμα μετά την 21η Απριλίου, ως ευνοημένος από την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου, που τον τοποθέτησε το 1964 Διοικητή Αστυνομικού Τμήματος, ενώ ήταν ακόμα Υπαστυνόμος. Ο δε Αστυφύλακας Σταμούλης, είχε καταταγεί μόλις το 1976 και ήταν γιος μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας από την Τριχωνίδα με εφτά παιδιά.

 Οι δράστες διαφεύγουν με κλεμμένο, όπως αποδείχτηκε αργότερα, ΙΧ, το οποίο σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα Θανάση Βαρούτσο: «ήταν μάρκας Πεζό, πράσινου χρώματος και με αριθμό κυκλοφορίας ΕΡ 3215», το οποίοεντοπίζεται, ύστερα από ανώνυμο τηλεφώνημα, μια μέρα αργότερα, σε απόσταση 200 μέτρων από το σημείο της δολοφονίας, στην οδό Εκάλης. Οι δράστες χρησιμοποιούν και δεύτερο αυτοκίνητο διαφυγής, για το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια ανακάλυψη που έγινε μετά από μερικά χρόνια  και για την οποία θα γίνει ιδιαίτερη μνεία παρακάτω. Όσον αφορά τώρα τους δράστες των δολοφονιών, οι μαρτυρίες έκαναν λόγο για δύο ή τρία άτομα και σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα Θεόδωρο Φαλτσέτα: «Ο ένας από αυτούς έμοιαζε με γορίλα, είχε γένια και τα μαλλιά του έκρυβαν σχεδόν τα μάτια».

Οι δολοφονίες των Πέτρου και Σταμούλη δεν διερευνήθηκαν, ούτε μάθαμε ποιοι ήταν οι δολοφόνοι, γιατί οι ενέργειες αυτές (και όλες προ του 1983) είχαν παραγραφεί, όπως προέβλεπε η ελληνική νομοθεσία.

Απάντηση στο  ερώτημα ποιοί ήσαν οι δολοφόνοι μπορεί να δοθεί εμμέσως, ακόμα και σήμερα,  παρά την εξάρθρωση της «17Ν». Μόνο ενδείξεις και εικασίες  μπορούμε να κάνουμε για τους δολοφόνους, τους συναυτουργούς και τους ηθικούς αυτουργούς των δολοφονιών, με τα στοιχεία που προέκυψαν από την προανάκριση και την ακροαματική διαδικασία. Αλλά όλες οι προανακριτικές και ανακριτικές μαρτυρίες των φερομένων ως δραστών απεσύρθησαν στην ακροαματική διαδικασία.
Ας είναι αιωνία τους η μνήμη. Τους θυμόμαστε πάντα και γι΄αυτό τους μνημονεύουμε στην επέτειο του θανάτου τους.

 

Εκκαθάριση ιατροφαρμακευτικών δαπανών

Θ Ε Μ Α: « Αλλαγή του τρόπου πληρωμής των οιονδήποτε δαπανών στους ασφαλισμένους του Κλάδου Υγείας Υπαλλήλων πρώην Αστυνομίας Πόλεων »
Σ Χ Ε Τ: α) Άρθρο 40 του Νόμου 3863/2010
β) Υπ’ αριθμ. 50/14 από 23 – 12 – 2013 απόφαση Δ.Σ. Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

1.- Από ενάρξεως του οικονομικού έτους 2014 και συγκεκριμένα από την επανέναρξη της λειτουργίας του Κ.Υ.Υ.Α.Π./Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. την 13 Ιανουαρίου 2014, κατ’ εφαρμογή των σχετικών α & β του παρόντος, όλες πλέον οι χρηματικές συναλλαγές του Κλάδου με τους ασφαλισμένους θα γίνονται μέσω του τραπεζικού συστήματος ΔΙΑΣ.
2.- Ο κάθε ασφαλισμένος του Κλάδου θα δύναται είτε να προσέρχεται αυτοπροσώπως είτε να αποστέλλει ταχυδρομικώς τα απαραίτητα δικαιολογητικά στον Κ.Υ.Υ.Α.Π., δηλαδή:
Α. Φάρμακα (μόνο εφόσον δεν έχει τεθεί η ειδική εγγυητική σφραγίδα του Κ.Υ.Υ.Α.Π.)
Ι. Αντίγραφο της κοστολογημένης συνταγής του φαρμακείου,
ΙΙ. Ταμειακή απόδειξη πληρωμής του φαρμακείου,
ΙΙΙ. Βιβλιάριο υγείας ασφαλισμένου και των προστατευόμενων μελών του κατά περίπτωση &
ΙV. Πρόσφατο ενημερωτικό σημείωμα αποδοχών τελευταίου τριμήνου από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ)
Β. Εργαστηριακές εξετάσεις
Ι. Φωτοτυπία ηλεκτρονικού παραπεμπτικού ιατρού,
ΙΙ. Ταμειακή απόδειξη πληρωμής του εργαστηρίου,
ΙΙΙ. Βιβλιάριο υγείας ασφαλισμένου και των προστατευόμενων μελών του κατά περίπτωση &
ΙV. Πρόσφατο ενημερωτικό σημείωμα αποδοχών τελευταίου τριμήνου από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ)
Γ. Τοκετός
Ι. Ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου,
ΙΙ. Βιβλιάριο υγείας του άμεσα ασφαλισμένου στον Κ.Υ.Υ.Α.Π. &
ΙΙΙ. Φωτοτυπία βιβλιαρίου υγείας του άλλου γονέα, στην οποία να φαίνεται ο ασφαλιστικός του Φορέας.
3.- Όλα τα ανωτέρω δικαιολογητικά θα ελέγχονται από την Υπηρεσία μας θα λαμβάνουν αριθμό πρωτοκόλλου και εν συνεχεία μετά την εκκαθάριση της κάθε δαπάνης, το αναλογούν χρηματικό ποσό θα κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό ΙΒΑΝ του άμεσα ασφαλισμένου (ανεξαρτήτως εάν η δαπάνη αφορά άμεσα ή έμμεσα προστατευόμενο μέλος), μέσω του τραπεζικού συστήματος ΔΙΑΣ.
4.- Επειδή με την μέχρι τώρα υποβολή στην Υπηρεσία μας από τους ασφαλισμένους των ατομικών τους λογαριασμών ΙΒΑΝ, διαπιστώθηκαν αρκετά λάθη σε αυτούς, με αποτέλεσμα το ηλεκτρονικό σύστημα να μην τους καταχωρεί και επακόλουθο αυτού είναι η καθυστέρηση καταβολής του χρηματικού ποσού μέσω των τραπεζικών λογαριασμών, θα πρέπει όλοι οι ασφαλισμένοι να αποστέλλουν υποχρεωτικά, μαζί με τα κατά περίπτωση δικαιολογητικά τους και απλό φ/ο της σελίδας βιβλιαρίου τραπέζης στο οποίο να φαίνεται ο 25ψήφιος αριθμός τους ΙΒΑΝ (π.χ. GR- 2345 ……κλπ).
5.- Όλα τα παραπάνω δικαιολογητικά είτε θα προσκομίζονται στα ακόλουθα γραφεία:
ΤΕΑΠΑΣΑ, Βερανζέρου 48, ΤΚ – 10438, Αθήνα
Α.Δ. Κέρκυρας, Παρ/μα Κλάδου Υγείας, Πλ. Ν. Φρουρίου 1, ΤΚ 49100, Κέρκυρα
Α.Δ. Αχαίας, Παρ/μα Κλάδου Υγείας, Ερμού 95, ΤΚ 26110, Πάτρα
ή θα αποστέλλονται ταχυδρομικά στην ακόλουθη διεύθυνση:
ΤΕΑΠΑΣΑ / Δ/νση Ασφάλισης Παροχών
Τμήμα Συμπληρωματικών Παροχών Υγείας
Βερανζέρου 48, Αθήνα, 10438
6.- Την παρούσας να λάβουν γνώση ενυπογράφως όλοι οι εν ενεργεία ασφαλισμένοι στον Κλάδο Υγείας Υπαλλήλων πρώην Αστυνομίας Πόλεων των Υπηρεσιών σας. 7.- Η Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων Α.Ε.Α./Τμήμα 4ο Επικοινωνίας & Εξυπηρέτησης Αποστράτων, παρακαλείται για την ενημέρωση των Σωματείων Αποστράτων ΕΛ.ΑΣ. ανά την Επικράτεια.-

Η Πρόεδρος του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

ΙΩΑΝΝΑ ΣΥΝΟΔΙΝΟΥ Ταξίαρχος

Αποστολή ΜΤΣ

Η βασική αποστολή του Μετοχικού Ταμείου Στρατού είναι η οικονομική ενίσχυση των Μερισματούχων με την παροχή Μερίσματος. Για τον λόγο αυτό το Μ.Τ.Σ. καταβάλλει μέρισμα, το οποίο, αρχής γενομένης από το Β΄ τρίμηνο έτους 2013, καταβάλλεται μηνιαία στις αρχές του επόμενου μήνα από εκείνον τον οποίο αφορά. Για δηλώσεις αλλαγών σε λογαριασμούς ή θανάτους εφίσταται η προσοχή να δηλώνονται έγκαιρα στη Δνση Παροχών του Μ.Τ.Σ.
Για την αλλαγή άλλων στοιχείων (π.χ. διεύθυνση, τηλέφωνο κ.α.) αυτή μπορεί να γίνει και με ένα απλό τηλεφώνημα στο Τμήμα Καταβολής.
Για τυχόν αλλαγές σε λογαριασμούς τραπεζών χρειάζεται φωτοτυπία της πρώτης σελίδας του βιβλιαρίου ώστε να φαίνεται ο λογαριασμός καθώς και το ονοματεπώνυμο του δικαιούχου. ΠΡΟΣΟΧΗ: Το ΔΣ/ΜΤΣ ενέκρινε την κατάθεση του μερίσματος σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με πρώτο όνομα αυτό του δικαιούχου (μερισματούχου). Για το λόγο αυτό επιβάλλεται και η υποβολή από τον δικαιούχο Υπεύθυνης Δήλωσης (Ν.1599/86), στην οποία θα αναγράφει τα στοιχεία (ΑΦΜ, Αριθ. Ταυτότητας) των συνδικαιούχων μελών.. (FAX 210-3313030)
      Για να βρείτε το μικτό ποσό μερίσματος που πρόκειται να λάβετε κάντε κλικ εδώ.
       Τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την χορήγηση μερίσματος συμπληρώνονται από τους ενδιαφερόμενους στην υπηρεσία τους, αυτά δε είναι τα εξής:

  1. Αίτηση του ενδιαφερόμενου. Έντυπο αίτησης παρέχεται από τους φορείς (ΓΕΣ-ΕΛ.ΑΣ.) που προέρχονται οι μερισματούχοι ενώ το σχετικό αίτημα των ορφανικών οικογενειών εμπεριέχεται στην αίτηση χορήγησης του Βοηθήματος Θανάτου.

  2. Πιστοποιητικό Οικογενειακής του Κατάστασης

  3. Αντίγραφο Φύλλου Μητρώου του

  4. Φύλλο Διακοπής Μισθοδοσίας του

  5. Φωτοτυπία της πρώτης σελίδας βιβλιαρίου λογαριασμού του σε οποιαδήποτε τράπεζα

  6. Αίτηση για αναγνώριση υπηρεσίας ως χρόνου μετοχικής σχέσης στο ΜΤΣ, βάσει της διάταξης του άρθρου 1 του Ν.2913/2001 και της υπ’αριθ. Φ.951.1/24/668890/Σ.1806/10 Απρ.2009/ΥΠΕΘΑ/ΓΕΣ/ΔΟΙ/1γ Απόφασης κ.ΥΕΘΑ.

Υπενθυμίζεται ότι η πράξη κανονισμού σύνταξης αποστέλλεται στο ΜΤΣ απευθείας από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με CD.

Εξελίξεις στο ΜΤΣ

Ξεκίνησαν οι συζητήσεις στο ΜΤΣ αναφορικά με τις τρέχουσες οικονομικές εξελίξεις του Ταμείου και τον σχεδιασμό περι της ενοποίησης των Μετοχικών Ταμείων των Ε.Δ. και κάτω απο ποιές προυποθέσεις θα γίνει αυτή. Παρακολουθούμε απο κοντά. Και θα σας ενημερώσουμε.
Το μέρισμα του μηνός Φεβρουαρίου 2014 θα καταβληθεί την 30-1-2014 ημέρα Πέμπτη.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ κ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ

 Πραγματοποιήθηκε την 07-01-14 συνάντηση της Ομοσπονδίας μας με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟ Δημήτριο, στην οποία συζητήθηκαν μια σειρά από σοβαρά θέματα που απασχολούν την αστυνομική οικογένεια, όπως:

 Α. ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ:

 Τονίστηκε ότι οι αλλεπάλληλες περικοπές στις αποδοχές των αστυνομικών (μισθοί-συντάξεις), αποτελούν την επιτομή της απαξίωσης για όλα τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας, όπως αντίστοιχα και των Ενόπλων Δυνάμεων και ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εφαρμοσθούν τα ψηφισθέντα μέτρα για νέες περικοπές μέσα στο 2014, αλλά αντίθετα πρέπει να ληφθούν μέτρα σταδιακής αποκατάστασης των αδικιών.

Ο κ. Υπουργός ήταν κατηγορηματικός, τόσο ως προς την μη εφαρμογή νέων μέτρων το 2014, αλλά και ως προς τη σταδιακή εξομάλυνση των αδικιών, σε συνάρτηση με την πρόοδο στην οικονομία.

 Β. ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

 Στον κ. Υπουργό θέσαμε μετ΄ επιτάσεως την επέκταση του δικαιώματος της ΔΩΡΕΑΝ περίθαλψης, στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία που προβλέπεται για τα ΑΓΑΜΑ και ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΑ τέκνα των στρατιωτικών στην ενέργεια και αποστρατεία και στα τέκνα των μετοχομερισματούχων του ΜΤΣ, που προέρχονται από την ΕΛ.ΑΣ., με τους ίδιους όρους.

Ο κ. Υπουργός δεσμεύτηκε για άμεση επίλυση του θέματος.

 Γ. ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ (Μ.Τ.Σ.)

 Στον κ. Υπουργό έγινε εκτενής αναφορά στην κρατούσα κατάσταση του ΜΤΣ και στην ανάγκη λήψης, άμεσα, δέσμης μέτρων εξυγίανσής του. Εκφράσαμε κατηγορηματικά την αντίθεσή μας σε απόψεις που διατυπώθηκαν τελευταία στην εφημερίδα ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ, που εκδίδει η ΕΑΑΣ για μη ισότιμη μεταχείριση των προερχομένων από την ΕΛ.ΑΣ. μετοχομερισματούχων και τονίσαμε την ανάγκη για κοινή και συντονισμένη δράση όλων των θεσμικά αρμοδίων για την εξυγίανση του Ταμείου.

Ζητήσαμε, μεταξύ των άλλων:

α. Να εγκριθεί, χωρίς καθυστέρηση το Πρόγραμμα εξυγίανσης του Μ.Τ.Σ., που θα επεξεργασθεί η Διϋπουργική Επιτροπή που συγκροτήθηκε για το σκοπό αυτό.

β. Να σταματήσει κάθε περαιτέρω περικοπή του καταβαλλόμενου μερίσματος από το ΜΤΣ, διότι πλέον θα λάβει τη μορφή φιλοδωρήματος. Ήδη με τις μέχρι τώρα περικοπές μέσα σε δύο χρόνια, έγινε περικοπή ύψους 60%.

γ. Αναλογική εκπροσώπηση στο Δ.Σ. του Ταμείου και από εν ενεργεία αστυνομικούς, μετά από τροποποίηση του Ν.Δ. 2554/53.

δ. Κατάργηση του επίμαχου (ανενεργού) άρθρ.27 τουΝ.1911/1990, που προβλέπει διαχωρισμό του ΜΤΣ σε δύο Ταμεία, Στρατιωτικών και Αστυνομικών, αντίστοιχα.

Ο κ. Υπουργός δήλωσε αλληλέγγυος στην προσπάθεια εξυγίανσης του Ταμείου και υποσχέθηκε να δώσει λύση στο ζήτημα της αναλογικής μας εκπροσώπησης στο Δ.Σ. του Ταμείου.

Στη συνάντηση έγινε αναφορά στην ανάγκη ηθικής στήριξης των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας καθώς και στο θέμα της σίτισης των αστυνομικών στις Λέσχες του Στρατού, όπου δεν υπάρχουν αντίστοιχες Λέσχες της ΕΛ.ΑΣ.

Η όλη συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα και ο κ. Υπουργός έδειξε κατανόηση και ενδιαφέρον για όλα τα θέματά μας.

BK2A2273

 

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ Μ.Τ.Σ 2014

ΘΕΜΑ: «ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ Μ.Τ.Σ.  ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2014»

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Μετοχικού Ταμείου Στρατού το Μέρισμα για το έτος 2014 από το Ταμείο θα καταβάλλεται τις ακόλουθες ημερομηνίες:

· Στις 3 Ιανουαρίου 2014, ημέρα Πέμπτη του μηνός Ιανουαρίου 2014 (καταβλήθηκε ήδη)

· Στις 30 Ιανουαρίου 2014, ημέρα Πέμπτη του μηνός Φεβρουαρίου 2014

· Στις 27 Φεβρουαρίου 2014, ημέρα Πέμπτη του μηνός Μαρτίου 2014

· Στις 28 Μαρτίου 2014, ημέρα Παρασκευή του μηνός Απριλίου 2014

· Στις 29 Απριλίου 2014, ημέρα Τρίτη του μηνός Μαΐου 2014

· Στις 30 Μαΐου 2014, ημέρα Παρασκευή του μηνός Ιουνίου 2014

· Στις 27 Ιουνίου 2014, ημέρα Παρασκευή του μηνός Ιουλίου 2014

· Στις 30 Ιουλίου 2014, ημέρα Τετάρτη του μηνός Αυγούστου 2014

· Στις 29 Αυγούστου 2014, ημέρα Παρασκευή του μηνός Σεπτεμβρίου 2014

· Στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, ημέρα Δευτέρα του μηνός Οκτωβρίου 2014

· Στις 30 Οκτωβρίου 2014, ημέρα Πέμπτη του μηνός Νοεμβρίου 2014

· Στις 28 Νοεμβρίου 2014, ημέρα Παρασκευή του μηνός Δεκεμβρίου 2014

. Στις 2 Ιανουαρίου 2015, ημέρα Παρασκευή του μηνός Ιανουαρίου 2015.

 

Χαιρετισμός για το νέο Ετος

Χαιρετισμός 

Νικολάου ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ

για το ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2014

 Αγαπητοί μου,

Σε λίγες ημέρες το έτος 2013, θα αποτελεί παρελθόν και την θέση του θα καταλάβει το νέο Έτος  2014.

Οι  αναμνήσεις που μας αφήνει το απερχόμενο έτος, σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο, ασφαλώς είναι από τις χειρότερες που μπορούσε να φαντασθεί κανείς, πριν από μερικά χρόνια. Σε εθνικό επίπεδο, είναι κοινή η διαπίστωση, ότι η πατρίδα μας για πολλούς και διαφόρους λόγους, υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται σοβαρό οικονομικό πλήγμα, με κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις.

Σε ατομικό επίπεδο, όπως είναι φυσικό, ο καθένας βίωσε τις δικές του ιδιαιτερότητες και αντιμετώπισε τις καλές και τις κακές συγκυρίες που του έλαχαν.

Όσο και να θέλουμε να εξωραΐσουμε τα πράγματα ή να τα παρουσιάσουμε κατά τις επιθυμίες μας, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε  από την αδήριτη φυσική μας πορεία στη ζωή, η οποία περιλαμβάνει καλά και κακά, ευχάριστα και δυσάρεστα, εύκολα και δύσκολα. Είμαστε επομένως αναγκασμένοι, να τα αποδεχόμαστε όλα και να αγωνιζόμαστε με πίστη, για το καλύτερο. Εμείς όλοι ως σύνολο και ως άτομα, οικοδομούμε το μέλλον μας και  προσδιορίζουμε την ποιότητα της ζωής μας. Οι δικές μας πράξεις ή παραλείψεις προδιαγράφουν την πορεία μας. Μερικοί λόγω θέσεως, ως πολιτικοί,  πνευματικοί  και θρησκευτικοί ταγοί ή ως οργανωμένες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες,  έχουν μεγαλύτερη ευθύνη για τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς.

Τα τελευταία χρόνια, όλοι αυτοί απέδειξαν ότι ήταν κατώτεροι των περιστάσεων και ορισμένοι διαπιστώθηκε ότι, ενεργούσαν με ιδιοτέλεια και απληστία, ατομική ή συντεχνιακή. Σήμερα  με την κρίση, αναδείχθηκαν όλα αυτά. Το  σημαντικότερο όμως  είναι, ότι πολλοί δεν συνετίσθηκαν και επιμένουν να ενεργούν με την ίδια νοοτροπία. Και το χειρότερο όλων είναι ότι, όλοι οι υπεύθυνοι φορείς που εμπιστευόμαστε για τον χειρισμό των υποθέσεων του κράτους και των ανθρώπων του,  αδυνατούν να βρούν κοινό βηματισμό και κοινή πορεία πλεύσης, για την ανόρθωση της πολιτείας και της κοινωνίας. Ας ευχηθούμε  ο καλός Θεός της Ελλάδος να τους  φωτίσει για να πράξουν το καλύτερο για όλους, όσο ακόμη η κοινωνία τους εμπιστεύεται τις τύχες της.

Εύχομαι ολόψυχα σε όλους ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

 

Αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας από δημοσίευμα εφημερίδας

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Στην  Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»  στο υπ΄ αρίθ,. 1192 φύλλο και στη σελίδα 2 γράφει στη στήλη «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ» οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ μετά από σκληρή μάχη καταλαμβάνουν το Σύνταγμα Χωρ/κής Μακρυγιάννη στο πλαίσιο των Δεκεμβριανών 1944.»  Η Ιστορική καταγεγραμμένη αλήθεια όμως είναι άλλη . 

Για το λόγο αυτό η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών Σ.Α. ζήτησε με  επιστολή της από το Διευθυντή  της Εφημερίδος την αποκατάσταση της αλήθειας. Συννημένα η επιστολή


ΠΡΟΣ

                  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»                                      

                 Δ/ντή  κ. Πάνο ΑΜΥΡΑ                                    

         Αγίας Λαύρας & Σαρανταπόρου

                          Τ.Κ. 14121 Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ

 

Κύριε Διευθυντά ,

 

Στην εφημερίδα σας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», αριθ. φύλλου 1192 της 6ης Δεκεμβρίου 2013 και στη στήλη «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ», ο δημοσιογράφος σας γράφει αναληθώς ότι  «οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ μετά από σκληρή μάχη καταλαμβάνουν το Σύνταγμα Χωρ/κής Μακρυγιάννη, στο πλαίσιο των Δεκεμβριανών».

Σας πληροφορούμε όμως προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, ότι το Σύνταγμα Χωρ/κής Μακρυγιάννη δεν καταλήφθηκε ποτέ από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ κατά τα Δεκεμβριανά του 1944.

Οι υπερασπιστές του Συντάγματος αριθμητικώς  πολύ ολιγότεροι των επιτιθεμένων, που ήσαν και βαριά εξοπλισμένοι, αντιστάθηκαν στις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Ελασιτών  επί εξαήμερο, ήτοι από την 6η εώς την 12η Δεκεμβρίου 1944. Στη διάρκεια των ως άνω ημερών από τους υπερασπιστές έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ακεραιότητα της πατρίδος 162 Αξιωματικοί και οπλίτες του Συντάγματος Χωρ/κής Μακρυγιάννη και 2 Αξιωματικοί πεζικού. Ακολούθως η δύναμη του Συντάγματος και άλλες εθνικές δυνάμεις έλαβαν μέρος στην εκκαθάριση των Αθηνών και Προαστίων από της δυνάμεις του ΕΛΑΣ και από τους ελεύθερους σκοπευτές που δρούσαν στο κέντρο των Αθηνών.

Το ιστορικό τούτο γεγονός είναι ευρέως γνωστό, καθόσον ασχολήθηκε όλος ο ημερήσιος τύπος της εποχής. Ο Δήμος Αθηναίων παρασημοφόρησε το Σύνταγμα Χωρ/κής Μακρυγιάννη με το «ΑΡΓΥΡΟΥΝ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ». Επίσης τον ηρωισμό των υπερασπιστών του Συντάγματος ύμνησαν και οι Ακαδημαϊκοί ΜΕΛΑΣ και ΚΟΚΚΙΝΟΣ.

Ο Συντάκτης της στήλης προφανώς δε ερεύνησε αρκούντως τα γεγονότα προ της συμπληρώσεως της στήλης. Παρακαλούμε όπως αποκαταστήσετε την αλήθεια.

 

Διατελούμε με εξαιρετική τιμή

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ο Ειδικός  Γραμματέας                                      Ο Πρόεδρος

Χρυσόστομος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ                           Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

  Αστυν. Υποδ/ντήςΕΛ.ΑΣ. ε.α.                           Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

προβλήματα στο ΜΤΣ

ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΕΔΑΦΙΚΕΣ

Το Μ.Τ.Σ. έχει μεγάλο πρόβλημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός των μελών του. Δηλαδή οι μερισματουχοι της Πρώην Χωροφυλακής και νυν Ελληνικής Αστυνομίας να εκδιωχθούν απο το ΜΤΣ. Δυστυχώς όμως κάποιοι εκ των αποστράτων του Ε.Σ. επιυμούν να ξεπαγώσει η παγωμένη αλλά μη καταργηθείσα ακόμη, << ελέω πολιτικής βούλησης>>   ρύθμιση του άρθρου 27 του Ν. 1911/1990 (τ.υπουργού ΥΠΕΘΑ  Βαρβιτσιώτη για να μη το ξεχνάμε ) την οποία και θέλουν ξανά να επαναφέρουν από το «παράθυρο». Είναι αυτοί που βλέπουν ως «ιδιοκτησία τους», τους κοινωνικούς πόρους και τις σχέσεις Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας με σημαία «ευκαιρίας».

Ειδικότερα στο υπ΄ αρίθμ. 599 φύλλο της εφημερίδας της ΕΑΑΣ «ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ» μηνός Σεπτεμβρίου 2013 και στις σελίδες 4 και 5 περιλαμβάνονται προτάσεις της ΕΑΑΣ για την αύξηση των εσόδων του Μ.Τ.Σ., κατόπιν σχετικού αιτήματος του Ταμείου, μετά  δύο παραρτημάτων που αφορούν, το πρώτο την αύξηση των εσόδων και το δεύτερο την κατανομή των μερισμάτων, αναλόγως της προελεύσεως των μετοχομερισματούχων.

Σε απάντηση των παραπάνω, η ΠΟΑΑΣΑ  απέστειλε στην ΕΑΑΣ σχετικό έγγραφο προκειμένου υπενθυμίσει τα αυτονόητα. Προς πληρέστερη ενημέρωσή σας παραθέτουμε όλο το κείμενο του εγγράφου:

 

Αθήνα 7η Νοεμβρίου  2013

 

                                               ΠΡΟΣ

Αριθ. Πρωτ:268              Την Ένωση Αποστράτων Αξ/κών Στρατού

                                                 Ε.Α.Α.Σ.

                                            Χαριλάου Τρικούπη 18α

                                           Τ.Κ. 106 79 ΑΘΗΝΑ                                               

                                                   ΚΟΙΝ

                                                   α) Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας

                                           Γραφείο κ. Αρχηγού

                                              Π. Κανελλοπούλου 4

                                      101 77 ΑΘΗΝΑ

                                              β) Μετοχικό Ταμείο Στρατού

                                                 Κολοκοτρώνη 13

                                              105 62 ΑΘΗΝΑ     

  

Στο υπ΄ αριθμ. 599 φύλλο της εφημερίδας της ΕΑΑΣ «ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ» μηνός Σεπτεμβρίου 2013 και στις σελίδες 4 και 5 περιλαμβάνονται προτάσεις της ΕΑΑΣ για την αύξηση των εσόδων του Μ.Τ.Σ., κατόπιν σχετικού αιτήματος, του Ταμείου, μετά δύο παραρτημάτων που αφορούν, το πρώτο την αύξηση των εσόδων και το δεύτερο την κατανομή των μερισμάτων, αναλόγως της προελεύσεως των μετοχομερισμαστούχων.

 Δια την αύξηση των πόρων, ως περιλαμβάνονται εις το παράρτημα Α ουδείς θα έχει αντίρρηση, αντίθετα θα συμφωνούσαμε ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε τις διαρκείς συλλογικές προσπάθειές μας για την αύξηση και διερυνησή τους. Αναλογικότητα όμως, παρά πάσα προσπάθεια δεν είναι δυνατή, καθ΄ όσον οι δαπάνες του ΥΠΕΘΑ και οι εντεύθεν προκύπτοντες κοινωνικοί πόροι είναι πολλαπλάσιες των του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη.

Δια τις προτάσεις του παραρτήματος Β΄ που αφορούν προτάσεις του Δ.Σ. της ΕΑΑΣ δια την κατανομή των μερισμάτων του Μ.Τ.Σ., έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

α. Τα Υπουργεία δεν αποτελούν φέουδα των υπαγομένων εις αυτά, αλλά συνεστήθησαν δια την εξυπηρέτηση του Ελληνικού Λαού.

β. Τα λειτουργικά έξοδα των Υπουργείων δεν καταβάλλονται εκ μέρους των υπαγομένων εις αυτά αλλά εκ μέρους του φορολογουμένου λαού.

γ. Οι κοινωνικοί πόροι υπέρ των διαφόρων ταμείων είναι χρήματα των φορολογουμένων και όχι συγκεκριμένων ατόμων.

δ. Οι κοινωνικοί πόροι του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη ανήκουν σε όλους τους  μετοχομερισματούχους του Μ.Τ.Σ.

και όχι αναλόγως προελεύσεως τους.      

 ε. Στη νομοθεσία του Μ.Τ.Σ. δεν υπάρχει διάκριση που να αναφέρεται σε αναλογική κατανομή των κοινωνικών πόρων. Οι μετοχομερισματούχοι αντιμετωπίζονται ισότιμα.

 στ. Οι ατομικές κρατήσεις υπέρ Μ.Τ.Σ. είναι ανάλογες με το βαθμό και τις αποδοχές ενός εκάστου των μετοχομερισματούχων.

        ζ. Η προτεινόμενη αναλογική εφαρμογή, πρωτοτυπία, των συναδέλφων μελών της ΕΑΑΣ του Μ.Τ.Σ. σημαίνει υφαρπαγή, λεηλασία των μερισμάτων των μερισματούχων των προερχομένων εκ της Χωρ/κής νυν Ελληνικής Αστυνομίας υπέρ των συναδέλφων του στρατού, δηλαδή στη λογική «να ζήσουμε εμείς και ας πεθάνουν οι άλλοι». Αυτό δεν είναι συναδελφική αλληλεγγύη.

        η. Δια την προτεινόμενη απόδοση πόρων από τα Επικουρικά Ταμεία της Ελληνικής Αστυνομίας Χωρ/κής στο Μ.Τ.Σ. κατά την πρώτη πενταετία 100% και εν συνεχεία αναλογικά δεν βλέπουμε παρόμοια πρόταση και για πόρους περιερχόμενους στο ΕΚΟΕΜΣ.

        θ. Η πρόταση του Προέδρου και του Δ.Σ. της ΕΑΑΣ δεικνύει ότι δεν αντιμετωπίζει όλα τα μέλη ισότιμα, αλλά τα διακρίνει εις πατρικίους και πληβείους, αναλόγως προελεύσεως.

Επομένως η πρόταση είναι όχι μόνο παράλογος αλλά και παράνομος τυχόν δε αποδοχή της υπό το Μ.Τ.Σ. θα οδηγήσει σε δικαστικές περιπέτειες.

Μετά τιμής

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ο Ειδικός  Γραμματέας                                      Ο Πρόεδρος

Χρυσόστομος ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ                           Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

  Αστυν. Υποδ/ντήςΕΛ.ΑΣ. ε.α.                           Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

 

Ευχές Επ.Προέδρου ΠΟΑΑΣΑ

ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2014.
Νίκος Κουτρουμπής
Επ. Πρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ

Ιστότοπος Συνδέσμου Ηρακλείου

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΕΧΕΙ ΝΕΟ ΙΣΤΟΤΟΠΟ www.sasanh.gr  και  e-mail sapostratonh@hotmail.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!! ΣΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ

 ΣΗΜΕΡΑ σε μέλος του Συνδέσμου μας εστάλη e-mail οποίο έγραφε « ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΕΝΔΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ  ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ  ΑΡΙΘΜ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ……… »

ΠΡΟΣΟΧΗ  είναι μήνυμα  ΨΕΥΔΕΣ,  με σκοπό απατηλό.  Ο άγνωστος, σκοπό  έχει  οικονομικό όφελος. Δεν έχει σταλεί αυτό το μήνυμα από τον Σύνδεσμό μας ή από την ΠΟΑΑΣΑ . ΠΡΟΣΟΧΗ  μη το λαμβάνετε υπόψη. Να καταγγέλλονται τέτοια μηνύματα αμέσως στους Συνδέσμους σας και σε μας.  Να υποβάλλετε έγκληση στην αρμόδια Υπηρεσία Δίωξης του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος .

Θάνατος αστυνομικού

Στις 2 μ.μ., παρουσία του υπουργού Δημόσιας Τάξης Νίκου Δένδια, θα τελεστεί στην Ιτέα Φλώρινας η κηδεία του 43χρονου υπαρχιφύλακα Ηλία Κωστένη, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα, σε ένοπλη συμπλοκή με δύο Αλβανούς, στην ορεινή περιοχή του Βροντερού Φλώρινας, κοντά στην λίμνη της Μικρής Πρέσπας.

Όπως έγινε γνωστό από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ο Ν. Δένδιας πρόκειται να μεταβεί για επιθεώρηση και στο σημείο, όπου σημειώθηκε η φονική συμπλοκή, κατά την οποία πέρα από τον 43χρονο έπεσαν νεκροί και οι δύο Αλβανοί.

Ανακοίνωση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας

«Σήμερα (08-12-2013), μεταμεσονύχτιες ώρες, ομάδα τριών (3) αστυνομικών του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Πρεσπών Φλώρινας εκτελούσε περιπολία για την αποτροπή του φαινομένου της παράνομης αλιείας στην ορεινή περιοχή του Βροντερού Φλώρινας, στις Μικρές Πρέσπες.

Κατά τη διάρκεια της περιπολίας, οι αστυνομικοί εντόπισαν αυτοσχέδια καλύβα εντός της οποίας βρίσκονταν δύο υπήκοοι Αλβανίας, που όταν κλήθηκαν να ελεγχθούν αντέδρασαν και πυροβόλησαν κατά των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά.

Από την ένοπλη συμπλοκή τραυματίστηκαν θανάσιμα 43χρονος Υπαρχιφύλακας και οι δύο αλλοδαποί, οι οποίοι χρησιμοποίησαν διαδοχικά πολεμικό τυφέκιο τύπου Kalashnikov το οποίο κατασχέθηκε.

Προανάκριση ενεργείται από το Τμήμα Ασφαλείας Φλώρινας.»

Ο νεκρός υπαρχιφύλακας ήταν πατέρας ενός 11χρονου κοριτσιού.

Δήλωση του υπουργού Δημόσιας Τάξης

«Εκφράζω τη βαθιά οδύνη και τη θλίψη μου για την απώλεια της ζωής του Υπαρχιφύλακα Ηλία Κωστένη, ενός ακόμη αστυνομικού ο οποίος έπεσε σε ώρα καθήκοντος, στην προσπάθεια προστασίας της ζωής, της περιουσίας και της αξιοπρέπειας του Έλληνα πολίτη. Θερμά συλλυπητήρια στη σύζυγό του, στην κόρη του και σε όλους τους οικείους του. Η σκέψη μας είναι μαζί τους.»

Ο Σύνδεσμός μας
εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια  του θανόντος κατα την  εκτέλεση της Υπηρεσίας του  Αστυνομικού.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

  Μετά την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων ( Οκτώβριος 1912 ) Κρήτες  Βουλευτές έγιναν δεκτοί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και ο Πρόεδρος της Βουλής ανέγνωσε Ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο << Η Ελλάς αποδέχεται όπως του λοιπού ενυπάρχει Κοινόν Κοινοβούλιο δια το Ελεύθερον Βασίλειον και δια την Νήσον  Κρήτην  >>. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν προχώρησε δια να μη διαταράξει τις σχέσεις του με τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις. Αρκέστηκε να αποστείλει στην Κρήτη ως Γενικό Διοικητή το Στέφανο Δραγούμη ( Στις 11 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται Βασιλικό Διάταγμα).

Τα γεγονότα  εξελίχθηκαν ταχύτατα, καθώς η ήττα της Τουρκίας ήταν πλέον ορατή. Στις 14 Φεβρουαρίου 1913 αφαιρέθηκαν από το φρούριο της Σούδας οι Σημαίες των Μ. Δυνάμεων και της Τουρκίας. Όλα τα σύμβολα της Τουρκικής Επικυριαρχίας αλλά και κηδεμονίας των Μεγάλων Δυνάμεων είχαν πλέον εξαφανιστεί από την Κρήτη.

Η οριστική Λύση του Κρητικού Ζητήματος δόθηκε με την επιτυχή έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων . Με την υπογραφή των Συνθηκών Λονδίνου   (17-30 Μαΐου του 1913 ) και του Βουκουρεστίου( 28 Ιουλίου -10 Αυγούστου 1913 ), ο Σουλτάνος παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματά του στην Κρήτη , την οποία παραχώρησε στις Μ. Δυνάμεις της Ευρώπης.

Αργότερα με την κύρωση της Ελληνοτουρκικής συνθήκης ειρήνης του Νοεμβρίου του 1913 ( νόμος 4213 της 11/14 Νοεμβρίου 1913) η Κρήτη περιήλθε οριστικά στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη βουλή . η ελληνική Κυβέρνησις ανέμενε δια την προσάρτησιν την επικύρωσιν της συνθήκης των Αθηνών, ήτις προεπιβεβαιούσα την συνθήκην του Λονδίνου, αποτελεί και την τελευταίαν λέξην επι του ζητήματος τούτου. και συνεχίζει μόνον με την συνθήκην των Αθηνών, κυρούσαν τα πρωκαταρτικώς συνομολογηθέντα εν Λονδίνω, εκλείπει κάθε ίχνος τουρκικής επικυριαρχίας επί της νήσου ( Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, Η Ένωση της Κρήτης, Χανιά, 2003 ).

Την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου 1913 κηρυχθηκε και επίσημα η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα παρουσία του Βασιλέα  Κωνσταντίνου και Ελευθέριου Βενιζέλου. Η Ελληνική σημαία υψώθηκε στο Ιστορικό Φρούριο του Φιρκά και στη θέση, όπου άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία , στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που έγραφε ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΚΡΗΤΗ 1669 – 1913.

 Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων χαιρέτιζαν εκείνη την εποχή το εθνικό γεγονός και έδιναν τον πανηγυρικό τόνο σ’ όλη την επικράτεια << Η Κρήτη τελεί σήμερον Ανάστασιν – Κομισταί της Ενώσεως εις την ωραίαν Νύμφην ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος και ο Ελευθέριος Βενιζέλος >> ήταν ο τίτλος της εφημερίδος << Πατρίς >> την 1η Δεκεμβρίου 1913.

Στο πλαίσιο του Παλλαϊκού εορτασμού για την Επέτειο της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα , που κράτησε όλη τη χρονιά από την αρχή του 2013 στην Κρήτη , πανελλαδικά και στην ομογένεια , οργανωμένη από το Εθνικό  Ιδρυμα <<Ελευθέριος Βενιζέλος >>  συμμετέχει και ο Σύνδεσμός μας με αυτή το μικρή ιστορική αναφορά.

 Με την έναρξη του πολέμου και τις πρώτες νίκες των ελληνικών όπλων οι πόρτες του ελληνικού κοινοβουλίου άνοιξαν και υποδέχθηκαν τους Κρήτες Βουλευτές. Στις 11 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ο Στέφανος Δραγούμης διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Κρήτης.
Με την πράξη αυτή de facto η Κρήτη έγινε τμήμα του Ελληνικού Κράτους δηλ. de facto συντελέστηκε η Ένωση. H de june ένωση, από άποψη διεθνούς δικαίου, συντελέστηκε με τη συνθήκη του Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1913 μεταξύ της Τουρκίας και των εμπόλεμων βαλκανικών κρατών. Με το άρθρο 4 της συνθήκης. Η Αυτού μεγαλειότης, ο αυτοκράτωρ των Οθωμανών δηλοί ότι εκχωρεί εις τας Αυτών μεγαλειότητας τους συμμάχους ηγεμόνας την νήσον Κρήτην και ότι παραιτείται υπέρ αυτών πάντων των ων εκέκτητο επί της νήσου ταύτης κυριαρχικών και άλλων δικαιωμάτων.
Αργότερα με την κύρωση της Ελληνοτουρκικής συνθήκης ειρήνης του Νοεμβρίου του 1913 ( νόμος 4213 της 11/14 Νοεμβρίου 1913) η Κρήτη περιήλθε οριστικά στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη βουλή. η ελληνική Κυβέρνησις ανέμενε δια την προσάρτησιν την επικύρωσιν της συνθήκης των Αθηνών, ήτις προεπιβεβαιούσα την συνθήκην του Λονδίνου, αποτελεί και την τελευταίαν λέξην επι του ζητήματος τούτου και συνεχίζει μόνον με την συνθήκην των Αθηνών, κυρούσαν τα πρωκαταρτικώς συνομολογηθέντα εν Λονδίνω, εκλείπει κάθε ίχνος τουρκικής επικυριαρχίας επί της νήσου ( Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, Η Ένωση της Κρήτης, Χανιά, 2003 ).
Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος κατήλθαν στα Χανιά και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκά, στο λιμάνι των Χανίων. Με την συμβολική αυτή πράξη επισημοποιήθηκε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. venizelos kriti2

ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ή ΓΕΝΟΣΗΜΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

 

Με την υπ’ αριθμ 2961 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας η οποία δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ-Β 2219/9-9-2013  περιλαμβάνεται διάταξη για την εξ’ ολοκλήρου επιβάρυνση του ασφαλισμένου  στην αγορά πρωτότυπου Φαρμάκου . Με αυτή τη διάταξη , ο ασφαλισμένος ασθενής του ΕΟΠΥΥ που θα αγοράσει πρωτότυπα φάρμακα , θα καταβάλει ολόκληρη τη τιμή, αφού ο ΕΟΠΥΥ δεν θα πληρώνει το 50% της διαφοράς της τιμής, εκτός και αν δεν υπάρχει αντίστοιχο γενόσημο .

Ο σκοπός της εν λόγω απόφασης είναι προφανής. Η εξοικονόμηση γύρω στα 150.000.000 ευρώ κατά δήλωση του Υπουργού Υγείας κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.

Ποιο είναι το σωστό δηλαδή το πρωτότυπο ή το γενόσημο δεν είμαστε σε θέση εμείς να το γνωρίζουμε ούτε και να υποδείξουμε . Θα δείξει επι του ασθενούς .!!!!!  Εμείς επιμένουμε να υπάρχουν έλεγχοι σε κάθε φάση της παραγωγής των φαρμάκων.

ΕΤΗΣΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΜΕΛΩΝ ΜΑΣ

ΚΡΑΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΑΠΑΣΑ ΤΩΝ ΕΤΗΣΙΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΜΑΣ και αποστολή της εφημερίδας ΦΩΝΗ

Όπως έχουμε αναφέρει και παλαιότερα  όσοι εκ των μελών μας επιθυμούν να κρατείται η ετήσια συνδρομή του Συνδέσμου μέσω του ΤΕΑΠΑΣΑ πρέπει να υπογράψουν σχετική Υπεύθυνη Δήλωση η οποία θα διαβιβαστεί από τον Σύνδεσμο μας στο ΤΕΑΑΠΑΣΑ. Η κράτηση αυτή θα ξεκινήσει από το 2014 όπως μας ενημέρωσε το ΤΕΑΠΑΣΑ , υπάρχει σχετική καθυστέρηση για τη κράτηση  του έτους 2013 που οφείλεται σε τεχνικούς λόγους. Οσοι εκ των μελών μας ακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία θα λαμβάνουν και την Εφημερίδα ΦΩΝΗ που εκδίδει η ΠΟΑΑΣΑ. Καλούμε και πάλι τα μέλη μας να συμβάλουν στη επιτυχία αυτής της νέας προσπάθειας απλοποίησης των οικονομικών διαδικασιών.

Επανέναρξη Λειτουργίας του ΤΕΑΠΑΣΑ /Κ.Υ.Υ.Α.Π.

Με έγγραφό του το ΤΕΑΠΑΣΑ /Κ.Υ.Υ.Α.Π. μας ενημέρωσε ότι οι πληρωμές του Κ.Υ.Υ.Α.Π. στη Φαρμακευτική περίθαλψη γίνονται  κανονικά από 26-11-2013, καθώς εξέλειπαν οι λόγοι της μη καταβολής από 24-10-2013 έως 15-11-2013 λόγω εργασιών αναβάθμισης του ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου δικαιολογητικών .

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΠΙΤΕΛΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ

Ο Σύνδεσμος Επιτελών Εθνικής Αμύνης με Πρόσκλησή του καλεί τη Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 19.00 στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου ( Ριζάρη 2 και Βασιλίσσης Σοφίας ) σε ημερίδα με θέμα : « Οικονομική Κατάρρευση και Εθνική Ανασυγκρότηση » . Ομιλητές θα είναι οι :

·         Κωνσταντίνος ΓΑΤΣΙΟΣ , Πρύτανης Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών « Αλήθεια και αυτογνωσία : Προϋποθέσεις  Εξόδου από την Κρίση »

·         Νικόλαος ΠΕΠΠΑΣ , Γενικός Διευθυντής SAA AE ς – Κύπρου – Βουλγαρίας « Τεχνολογία : Η Αιχμή του Δόρατος για την καταπολέμηση της Κρίσης ».

·         Χρήστος Α. ΙΩΑΝΝΟΥ , Οικονομολόγος « Το Ανθρώπινο Κεφάλαιο : Τι Συνέβη και τι Κάνουμε για την Απασχόληση»

·         Συντονιστής ο κ. Σπυρίδων  Μπελεγράτης , Υποστράτηγος ε.α. Μέλος ΣΕΕΘΑ  

Ο Σύνδεσμός μας Καλεί τα μέλη μας να τιμήσουν με την παρουσία τους την ημερίδα αυτή.

30 χρoνών ο Σύνδεσμος Ν.Θεσ/νίκης

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων  Χωροφυλακής – Ελληνικής Αστυνομίας Νομού Θεσσαλονίκης εόρτασε τα 30 Χρόνια από την ίδρυσή του στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης Γρηγορίου Λαμπράκη 4 ( όπισθεν του Γ΄Σώματος Στρατού  ) την  1η Δεκεμβρίου και ώρα 19.00. Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου  Αντιστράτηγος ε.α. Παύλος ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονία ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗΣ Ηλίας με θέμα « Πολιτική και Οικονομικές εξελίξεις στην Ν.Α Μεσόγειο ». Ο Σύνδεσμός μας εύχεται στους Συναδέλφους της Θεσσαλονίκης να εορτάσουν και τα 100 χρόνια, με υγεία και δύναμη .

69η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

DSC_9227

        Πραγματοποιήθηκε, με  καιρικές συνθήκες όχι και τόσο ιδανικές,  η τελετή του μνημοσύνου και της απόδοσης των οφειλομένων τιμών  με την κατάθεση ενός στεφάνου, στη μνήμη όλων των ηρωικώς πεσόντων Μαχητών της Μάχης του Μακρυγιάννη το 1944.  Μετά την θεία λειτουργία στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου σε μια σεμνή τελετή τελέστηκε το μνημόσυνο  και εκφωνήθηκε ο Πανηγυρικός της ημέρας από τον Πρόεδρο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. Υποστράτηγο ε.α. ΕΛ.ΑΣ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλο. Στη συνέχεια ακολούθησε το τρισάγιο στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού, όπου βρίσκεται  η εντοιχισμένη πλάκα με τα ονόματα των πεσόντων. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAO O PC010048  DSC_9232 ODSC_9236DSC_9245 DSC_9249 DSC_9242 DSC_9251   DSC_9254 DSC_9256 DSC_9262 DSC_9273 DSC_9284 DSC_9289 DSC_9294 DSC_9298 DSC_9302 DSC_9306 DSC_9266      

ΑΝΑΠΗΡΙΑ – ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ – ΕΝΕ

Ενημερώνουμε τους συναδέλφους σχετικά με την ενιαία κρίση όσον αφορά τον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας όλων των ασφαλισμένων σε ασφαλιστικούς φορείς συμπεριλαμβνομένου και του Δημοσίου, καθώς και των ανασφάλιστων, για τους οποίους απαιτείται η πιστοποίηση της αναπηρίας. Πρός τούτο σας παρουσιάζουμε τα

εξής :

Α. ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ : ΦΕΚ- 1506 τ Β΄της 4-5-2012

Β.  ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ  απο το   http://www.ika.gr/gr/infopages/kepa/home.cfm

 

 ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

 ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ & ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

 ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ (ΚΕ.Π.Α) -ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ

 (ένα αντίγραφο να δώσετε στον γιατρό που θα σας παραπέμψει στην επιτροπή)

 Από 1η Σεπτεμβρίου 2011 στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ δημιουργήθηκε το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), υπαγόμενο στη Διεύθυνση Αναπηρίας και Ιατρικής της Εργασίας της Διοίκησης ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, για την εξασφάλιση της ενιαίας υγειονομικής κρίσης όσον αφορά στον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας των ασφαλισμένων όλων των ασφαλιστικών φορέων, συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου, καθώς και των ανασφάλιστων, για τους οποίους απαιτείται η πιστοποίηση της αναπηρίας. Οι Υγειονομικές Επιτροπές προσδιορίζουν τα ποσοστά με τα οριζόμενα στον Κανονισμό Εκτίμησης Βαθμού Αναπηρίας (Κ.Ε.Β.Α.), όπως ισχύει κάθε φορά (Ν.3863/2010 αρθ.6).

 Προκειμένου να κατατεθεί η αίτηση για αξιολόγηση και καθορισμό του βαθμού αναπηρίας, πρέπει να προσκομισθούν υποχρεωτικά τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

 ·         Φωτοαντίγραφο αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου (επικυρωμένα). Για τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι κατοικούν στην Ελλάδα, διαβατήριο και άδεια παραμονής σε ισχύ την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ή βεβαίωση κατάθεσης δικαιολογητικών για έκδοση άδειας παραμονής.

 ·         Βιβλιάριο ασθενείας του φορέα ασφάλισης (ισχύει μόνο για ασφαλισμένους) ή βιβλιάριο απορίας σε ισχύ.

 ·         Αριθμό ΑΜΚΑ ή κάρτα ευρωπαίου ασφαλισμένου.

 ·         Παραπεμπτικό του φορέα ασφάλισης όταν πρόκειται για αίτημα συνταξιοδότησης ή παράτασης σύνταξης ή οποιοδήποτε επίδομα το οποίο χορηγείται από το φορέα.

 ·         Παράβολο είσπραξης αξίας 46,14 ευρώ από τις Οικονομικές Υπηρεσίες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (στην περίπτωση που δεν υπάρχει παραπεμπτικό από φορέα) ή σε περιπτώσεις προσφυγής ασφαλισμένων σε ΒΥΕ. Άποροι οι οποίοι αιτούνται παροχές από την Πρόνοια δεν προσκομίζουν παράβολο είσπραξης.

 ·         Εξουσιοδότηση ή πληρεξούσιο (σε περίπτωση κατάθεσης της αίτησης από εκπρόσωπο) ή σε περίπτωση αδυναμίας παροχής εξουσιοδότησης ή πληρεξουσίου, απόφαση ορισμού δικαστικού συμπαραστάτη ή οποιοδήποτε νόμιμο έγγραφο.

 ·         ΙΑΤΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 1.      Γνωμάτευση του θεράποντος-παραπέμποντος ιατρού η οποία θα είναι θεωρημένη με το γνήσιο της υπογραφής του. Αντίγραφο γνωμάτευσης σε καμμία περίπτωση δε θα γίνεται δεκτό. Τα ακριβή στοιχεία του παραπέμποντος ιατρού δηλαδή ονοματεπώνυμο ΑΜ ΤΣΑΥ, Α.Μ.Κ.Α., Ιατρικός Σύλλογος ,Ειδικότητα, Φορέας εργασίας ιατρού (ιδιώτης, Ε.Σ.Υ, ΙΚΑ, ΕΟΠΥΥ), τηλέφωνο, FAX, E-MAIL, θα αναφέρονται αναλυτικά στο τέλος της ιατρικής έκθεσης. Στην ανωτέρω γνωμάτευση θα εμπεριέχονται όλες οι παθήσεις για τις οποίες πρέπει να εξεταστεί ο αιτών από την Υγειονομική Επιτροπή. Επίσης θα πρέπει να αναφέρεται η φαρμακευτική ή άλλη αγωγή στην οποία τυχόν υποβάλλεται ο ασθενής.

 2.      Οι παθήσεις θα πρέπει να συνοδεύονται και να τεκμηριώνονται από ιατρικές εξετάσεις, ακτινογραφίες με τα πορίσματά τους, αξονικές τομογραφίες, MRI, βιοψίες, ΗΜΓ, triplex, ΗΚΓ,κλπ. Αντίγραφα ιατρικών εξετάσεων ή παλαιότερης χρονολογίας εργαστηριακές εξετάσεις των οποίων τα στοιχεία κρίνεται πως θα συμβάλλουν στην ορθή κρίση της επιτροπής,(π.χ. βιοψίες) γίνονται επίσης δεκτά.

 Αν πρόκειται για ασθενή που έχει νοσηλευθεί, αναγράφεται ο αριθμός του εξιτηρίου Νοσηλείας κλινικής ή νοσοκομείου.

 ·         Υπεύθυνη Δήλωση του Ν.1599/86 με επικυρωμένο το γνήσιο της υπογραφής του βεβαιώσαντος ιατρού για τους λόγους που καθιστούν αδύνατη την μετακίνηση του προς εξέταση ασθενούς.  Δεν απαιτείται η ΥΔ εάν αναγράφεται η αδυναμία προσέλευσης στη βασική ιατρική γνωμάτευση ή στο πιστοποιητικό νοσηλείας.

 Οι ασθενείς που δεν μπορούν να μετακινηθούν εξ αιτίας σοβαρών κινητικών ή άλλων προβλημάτων καταθέτουν με μέριμνα άλλου ατόμου του περιβάλλοντός τους τα απαραίτητα δικαιολογητικά που απαιτούνται και αξιολογούνται από τις Υγειονομικές Επιτροπές του ΚΕ.Π.Α με διαδικασία που θα ορίζεται από τη Διεύθυνση Αναπηρίας και που θα είναι εξατομικευμένη για την κάθε περίπτωση που θα εγγυάται τον σεβασμό στον πολίτη αφ’ ενός και αφ’ ετέρου την αξιοπιστία του αποτελέσματος.

 Εφόσον συγκεντρωθούν όλα τα παραπάνω δικαιολογητικά(διοικητικά και ιατρικά) γίνεται ο ιατρικός προέλεγχος και αν τα στοιχεία είναι πλήρη καταχωρείται η αίτηση και χορηγείται βεβαίωση κατάθεσης των δικαιολογητικών. Αν κριθεί όμως ότι απαιτούνται περισσότερα ιατρικά στοιχεία θα ζητηθεί να προσκομιστούν. Επίσης νέα ιατρικά στοιχεία που μπορεί να προκύψουν από την ημερομηνία της αίτησης μέχρι την ημέρα εξέτασης μπορούν να προσκομιστούν κατά την ημέρα της εξέτασης. Μετά την καταχώρηση της αίτησης ηλεκτρονικά, θα αποσταλεί ειδοποιητήριο μέσω ταχυδρομείου σχετικά με την ημερομηνία και την ώρα αλλά και τον τόπο διεξαγωγής της συνεδρίασης της Υγειονομικής Επιτροπής στην οποία θα γίνει η αξιολόγηση της περίπτωσης.

 Το ΚΕ.Π.Α στο οποίο εξετάστηκε η περίπτωση, θα χορηγεί την Γνωμάτευση Πιστοποίησης Αναπηρίας για κάθε νόμιμη χρήση, όπου θα πιστοποιείται η πάθηση, το ποσοστό αναπηρίας καθώς και η χρονική διάρκεια της αναπηρίας. Για όσο χρόνο διαρκεί η Γνωμάτευση η Γραμματεία του ΚΕ.Π.Α θα χορηγεί αντίγραφά της εφόσον ζητηθούν. Κατά της γνωμάτευσης της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής (ΑΥΕ) δίνεται στον ενδιαφερόμενο το δικαίωμα προσφυγής στη Δευτεροβάθμια Υγειονομική Επιτροπή(ΒΥΕ) καταθέτοντας παράβολο 46.14 ευρώ εντός (10) Δέκα ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία της κοινοποίησης της Γνωμάτευσης Πιστοποίησης της Αναπηρίας.

 Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι προκειμένου να εξεταστεί η υποβληθείσα προσφυγή θα πρέπει να συντρέχουν σοβαροί και στοιχειοθετημένοι λόγοι που θα αναφέρονται στο κείμενο της προσφυγής. Συνεπώς η υποβολή προσφυγής κατά της απόφασης της Υγειονομικής Επιτροπής από τον ενδιαφερόμενο θα πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση στην οποία θα αναφέρονται με σαφήνεια οι λόγοι για τους οποίους η εκδοθείσα από την Υγειονομική Επιτροπή Γνωμάτευση δεν είναι τεκμηριωμένη ή σύννομη ή άλλο και πρέπει να εξεταστεί εκ νέου στη Δευτεροβάθμια Υγειονομική Επιτροπή. Το έντυπο υποβολής προσφυγής θα χορηγείται στις γραμματείες ΚΕ.Π.Α. Οι αιτούντες σύνταξης από τον ΟΓΑ δεν έχουν το δικαίωμα προσφυγής στη ΒΥΕ εφόσον κριθούν ανίκανοι με ποσοστό μικρότερο του 41% σύμφωνα με τη νομοθεσία του φορέα.

 ΠΡΟΣΟΧΗ!

 Τέλος, σας ενημερώνουμε, ότι αν δεν έχουν προσκομιστεί όλα τα υποχρεωτικά δικαιολογητικά με την αίτησή σας,η αίτηση δε θα μπορεί να γίνεται δεκτή από το ΚΕ.Π.Α. Κατά συνέπεια η πιστή τήρηση των παραπάνω οδηγιών θα σας απαλλάξει από ανώφελη ταλαιπωρία.

                                                                                       

Γ.Διευθύνσεις των ΚΕ.Π.Α. καθώς και περισσότερες πληροφορίες , Νομοθεσια όπου αναφέρονται όλες οι σχετικές παθήσεις – ΑΙΤΗΣΗ – τα ΒΗΜΑΤΑ που πρέπει να ακολουθείσετε για την πιστοποίηση  θα βρείτε στο διαδικτυακό χώρο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ : www.ika.gr  .

Για να δείτε ή να αποθηκεύσετε την αίτηση αξιολόγησης Αναπηρίας πατήστε –>  ΑΙΤΗΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

για το Φ.Ε.Κ. πατήστε –>  FEK_1506_B_4-5-2012

75 ΧΡΟΝΙΑ ΕΑΑΣ

Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.) την 16 Νοεμβρίου 2013 ημέρα Σάββατο και ώρα 18:00 εόρτασε στο Πολεμικό Μουσείο με μεγαλοπρέπεια τα 75 χρόνια από της ιδρύσεως της ως και τα 50α χρόνια της εφημερίδος «ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ».

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Υφυπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Αθανάσιος ΔΑΒΑΚΗΣ, εκπρόσωποι των Αρχηγείων Στρατού Ελληνικής Αστυνομίας πολλοί από τους πρώην Προέδρους της ΕΑΑΣ απόστρατοι Αξιωματικοί Ε.Δ. και Σ.Α. ως και οι Πρόεδροι των Ενώσεων Αποστράτων Ε.Δ.  Από την Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.  παρέστη ο Πρόεδρος Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΠΟΑΑΣΑ κ. Νικόλαος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ, ως και πολλά μέλη του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

Μίλησε ο Υποστράτηγος ε.α. κ. Σπυρίδων ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ, απαγγέλθηκαν ποιήματα του Αντ/γου ε.α. κ. Κων/νου ΠΑΤΣΑΛΟΥ από την καθηγήτρια Σ.Σ.Ε. κ. ΚΑΖΑΝΑ και του Υποστρατηγου ε.α. κ. Ιωάννου ΠΑΝΑΓΑΚΟΥ από τον ίδιο.

Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα από τη Μουσική της Α.Σ.Δ.Υ.Σ. Απονεμήθηκαν αναμνηστικά μετάλλια στους επισήμους και Πρόεδρους των Ενώσεων Ε.Δ. και Σ.Α.

Τηλεφωνικός Κατάλογος ΤΕΑΠΑΣΑ

Τηλεφωνικός Κατάλογος (Τελευταία ενημέρωση 22/1/2012)

ΤΜΗΜΑ-ΤΟΜΕΑΣ
ΤΗΛΕΦΩΝΟ
ΦΑΞ
Τηλεφωνικό Κέντρο
2105276700
Πρόεδρος Δ.Σ.
2105276990
Γραμματέας Δ.Σ.
2103238195
Αυτοτελές Γραφείο Γραμματειακής Υποστήριξης Δ.Σ.
2105276711
2105276719
Γραφείο Νομικού Συμβούλου
2105276714
Αυτοτελές Τμήμα Πληροφορικής – Προϊστάμενος
2105276930
Δ/ντης Διοικητικού – Οικονομικού
2105276780
Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού – Προϊστάμενος
2105276790
Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού
2105276792
2105202761
2105276793
2105276794
Τμήμα Οικονομική Διαχείρισης – Προϊστάμενος
2105276941
Τμήμα Οικονομική Διαχείρισης
2105276941
2105247021
Τμήμα Προμηθ. Κινητής & Ακίνητης Περιουσίας – Προϊστάμενος
2105276771
2105276779
Τμήμα Προμηθ. Κινητής & Ακίνητης Περιουσίας
2105276772
Αλληλογραφία – Πρωτόκολλο
2105276971
2105276973
Δ/ντης Ασφάλισης Παροχών
2105276720
Τμήμα Ασφάλισης Εσόδων – Προϊστάμενος
2105276761
Τμήμα Ασφάλισης Εσόδων
2105276764
Α΄ Τμήμα Παροχών – Προϊσταμένη
2105276850
Παροχές Τ.Π.Α.Σ. (πρώην Τ.Α.Α.Σ.)
2105276861
2105276863
2105276862
2105276863
Παροχές Τ.Π.Υ.Α.Π. (πρώην Ε.Τ.Υ.Α.Π.)
2105276851
2105276849
2105276852
2105276853
Β΄ Τμήμα Παροχών – Προϊστάμενος
2105276760
Παροχές Τ.Ε.Α.Ε.Χ. (πρώην Ε.Τ.Ε.Χ.)

2105276832

2105276833

2105276839

2105276842

2105276843

2105276844
Παροχές Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. (πρώην Τ.Α.Υ.Α.Π.)
2105276812
2105276819
2105276813
2105276814
Γ΄ Τμήμα Παροχών – Προϊστάμενος
2105276871
Παροχές Τ.Π.Υ.Π.Σ. (πρώην Ε.Τ.Υ.Π.Σ.)

2105276871

2105276872

2105276873
Παροχές Τ.Ε.Α.Υ.Π.Σ. (πρώην Τ.Α.Υ.Π.Σ.)
2105276881
2105276882
Τμήμα Συμπληρωματικών Παροχών Υγείας – Προϊστάμενος
2105276890
Εκκαθαριστές Δαπανών
2105276913
2105276899
2105276914
Ταμείο Παροχών Υγείας
2105276910
Γραφείο Ελέγχου Βιβλιαρίων Πειραιά
2104124724
Γραφείο Ελέγχου Βιβλιαρίων Αθήνας (Κ.Ι.Α.)
2103482419
Παράρτημα Κλάδου Υγείας Πάτρας
2610621480
Παράρτημα Κλάδου Υγείας Κέρκυρας
2661043933
Τμήμα Λογιστηρίου – Προϊστάμενος
2105276950
Λογιστήριο Τ.Ε.Α.Ε.Χ. (πρώην Ε.Τ.Ε.Χ.)
2105276953
Λογιστήριο Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. (πρώην Τ.Α.Υ.Α.Π.)
2105276951
Λογιστήριο Τ.Π.Α.Σ. (πρώην Τ.Α.Α.Σ.)
2105276956
Λογιστήριο Τ.Π.Υ.Α.Π. (πρώην Ε.Τ.Υ.Α.Π.)
2105276952
Λογιστήριο Τ.Ε.Α.Υ.Π.Σ. (πρώην Τ.Α.Υ.Π.Σ.)
2105276963
Λογιστήριο Τ.Π.Υ.Π.Σ. (πρώην Ε.Τ.Υ.Π.Σ.)
2105276964
Λογιστήριο Κλάδου Υγείας
2105276892
2105276893
Αυτοτελές Γραφείο Ενσήμου – Προϊστάμενος
2105276900
2103310991
Ελεγκτής Ιατρός
2105276972
Φρουρά Κτιρίου
2105276954

Τηλέφωνα επικοινωνίας για το Επικουρικό βοήθημα τέως Α.Π.

Εφόσον επιθυμείτε να μάθετε πληροφορίες ή θέλετε να επικοινωνήσετε για το Επικουρικό βοήθημα ο αρμόδιος Τομέας είναι ο ΤΕΑΥΑΠ με τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105276810 –812 – 813

Τηλέφωνα επικοινωνίας για το εφάπαξ τέως Α.Π.

Εφόσον επιθυμείτε να μάθετε πληροφορίες ή θέλετε να επικοινωνήσετε για το Εφάπαξ βοήθημα ο αρμόδιος Τομέας είναι ο ΤΠΥΑΠ με τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105276851 – 852 – 853

Τηλέφωνα επικοινωνίας για το ΤΕΑΕΧ(ΕΤΕΧ)

Εφόσον επιθυμείτε να μάθετε πληροφορίες ή θέλετε να επικοινωνήσετε για το Επικουρικό βοήθημα ο αρμόδιος Τομέας είναι ο ΤΕΑΕΧ με τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105276832 – 833 – 842 – 843

Τηλέφωνα επικοινωνίας για το εφάπαξ ΤΑΑΣ

Εφόσον επιθυμείτε να μάθετε πληροφορίες ή θέλετε να επικοινωνήσετε για το Εφάπαξ βοήθημα ο αρμόδιος Τομέας είναι ο ΤΠΑΣ με τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105276861 – 862

Αλλαγή διαδικασίας πληρωμής παροχών στον ΚΥΥΑΠ

Μετά από ανακοίνωση του ΤΕΑΠΑΣΑ και στα πλαίσια αλλαγής της διαδικασίας του τρόπου καταβολής των οιονδήποτε παροχών του Κ.Υ.Υ.Α.Π. για την περαιτέρω βελτίωση λειτουργίας του Ταμείου καθώς επίσης και για την εφαρμογή του αρθ. 40 του Ν. 3863/2010, οι συναλλαγές του αστυνομικού και πολιτικού προσωπικού που υπηρετεί σε αυτές και ανήκει στα Ταμεία της πρώην Αστυνομίας Πόλεων θα γίνονται πλέον μέσω τραπέζης. Σε κάθε περίπτωση, απαραίτητος είναι μόνο ο ατομικός λογαριασμός (ΙΒΑΝ) του άμεσα ασφαλισμένου. Δύναται ο ασφαλισμένος να δηλώσει, εφόσον το επιθυμεί τον ίδιο αριθμό ΙΒΑΝ με αυτόν της μισθοδοσίας.

Για να κατεβάσετε τοπικά την αίτηση πατήστε Υπόδειγμα Αίτησης

 

Νέο ωράριο στον Κλάδο Υγείας

Το ΤΕΑΠΑΣΑ ενημερώνει ότι από  05-11-2013 οι συναλλαγές των ασφαλισμένων με τον Κλάδο Υγείας θα γίνονται καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή και κατά τις ώρες 08.00-13.30, αντί των ωρών 09.00-14.30 που ίσχυε έως σήμερα.

κοινωνικά

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ


  1. Την 8-11-2013 απεβίωσε ο Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ Αναστάσιος η κηδεία του έγινε την 11-11-2013 στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου θεολόγου Γέρακα Αττικής. Τον αποχαιρέτησε ο ομοχώριός του Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. κ. ΡΕΠΠΑΣ Χρήστος.
  2.  Την 11-6-2013 απεβίωσε ο Ανθ/ρχος ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Αναστάσιος του Ιωάννη και την επόμενη 12-6-2013 εκηδεύθει στην Αθήνα.
  3.  Την 12-11-2013 απεβίωσε ο Υποστράτηγος Χωρ/κής ε.α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗΣ Δημήτριος, η κηδεία του έγινε την 13-11-2013 το Κοιμητήριο Παπάγου.
  4.  Την  9-11-2013  απεβίωσε ο Ταξίαρχος ε.α. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ Σπυρίδων (Τάξης 1977 Σ.Α.Χ.) από παθολογικά αίτια. Η νεκρώσιμος ακολουθία τελέστηκε στον Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Χαϊδαρίου και ετάφη στα Φιλιατρά Μεσσηνίας.
  5. Την 30-10-2013 απεβίωσε ο Υποστράτηγος Χωρ/κής ε.α. ΜΑΝΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος. Η κηδεία του έγινε την 1-11-2013 στο Κοιμητήριο της Ν. Σμύρνης. Ο εκλιπών υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξ/κών Χωρ/κής και Ελληνικής Αστυνομίας και προσέφερε πολλά στους συναδέλφους εκ μέρους της ΠΟΑΑΣΑ τον αποχαιρέτησε ο Πρόεδρος Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ.

πρόγραμμα εορτασμού στου Μακρυγιάννη

 

 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 


 


  ΚΤΙΡΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ Της 69ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ

ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α. Σπυρίδων Ασημακόπουλος

Και

Τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

Σας προσκαλούν

Να παραστείτε στο ετήσιο μνημόσυνο

υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων,

υπέρ πίστεως και πατρίδος,

στην Μάχη των Αθηνών,

 τον Δεκέμβριο του 1944.

Το μνημόσυνο θα τελεσθεί, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη,

Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 09:30 σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση, θα ακολουθήσει η κατάθεση στεφάνων .

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

·         09:30     Πέρας προσελεύσεως προσκεκλημένων και

κοινού

     ·        10:00     Επιμνημόσυνη δέηση

·         10:30     Ομιλία

·         11:00     Προσκλητήριο νεκρών

·         11:10     Κατάθεση στεφάνων

·         11:20     Τήρηση ενός λεπτού σιγής

·         Εθνικός Ύμνος – Πέρας Εκδηλώσεως

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 

Ανακοινώνεται ότι το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των πεσόντων στη μάχη των Αθηνών, τον Δεκέμβριο του 1944, θα πραγματοποιηθεί την 1η Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 09:30 στο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη. Θα ακολουθήσει τρισάγιο μπροστά στην επιτύμβια στήλη των ονομάτων των πεσόντων ανδρών του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη και Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα θα γίνει ομιλία, προσκλητήριο νεκρών και θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους Συνδέσμων και Ενώσεων Ε.Δ. και Σ.Α. Είναι προφανές ότι, όπως κάθε χρόνο, απαιτούμε να μην λάβουν χώρα πολιτικές εκδηλώσεις οι οποίες υπονομεύουν το σκοπό της τελετής και προκαλούν προβλήματα. Η τελετή αυτή γίνεται για να αποτίσουμε φόρο τιμής στη μνήμη των ηρωικών νεκρών μας και μόνο.

Πιστεύουμε ότι αυτό γίνεται κατανοητό από όλους

 

Εορταστική εκδήλωση της Ε.Α.Α.Σ. στο Πολεμικό Μουσείο Αθήνας.

Την 26 Οκτωβρίου 2013 στο Πολεμικό Μουσείο η ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.) διοργάνωσε επετειακή εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου 1940.  Στην εκδήλωση μετά την προσφώνηση του Προέδρου της Ε.Α.Α.Σ. Αντιστράτηγου ε.α. Παντελή Μαυροδόπουλου ακολούθησε η επετειακή ομιλία του καθηγητή Σ.ΕΘ.Α. κ. Παπαφλωράτου Ιωάννη. Στη συνέχεια παρουσιάστηκε καλλιτεχνικό επετειακό πρόγραμμα από την χορωδία Παλαιών προσκόπων Χαλκίδας, Μουσικό ντουέτο Ισιδώρας Κοψιδά και Μαρίου  Καζά, Μουσική απο τμήμα της Α.Σ.ΔΙ.Σ. και απονομή πλακετών.   Στην εκδήλωση εκ μέρους του Συνδέσμου μας και της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. παρέστη ο Γ.Γ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσεύς Αντιστράτηγος ε.α.  και μεταξύ των άλλων και αντιπροσωπεία Δοκίμων Αξιωματικών της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ήταν μια εξαιρετικά προσεγμένη εκδήλωση της Ε.Α.Α.Σ. αξίζουν συγχαρητήρια στους συντελεστές  αυτής της διοργάνωσης.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΕΟΡΤΗ της 28ης Οκτωβρίου

 

Κατά το τριήμερο των εκδηλώσεων για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου ο Σύνδεσμός μας παρέστη και εκπροσωπήθηκε από τον Γ.Γ. ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗ Οδυσσέα Αντιστράτηγο ε. α. την 27η Οκτωβρίου με την κατάθεση στεφανιού εις το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ως εκπρόσωπος της ΠΟ.Α.Α.Σ.Α. τιμώντας τους ηρωικώς  πεσόντες στο πεδίο της Μάχης  στρατιώτες  του έπους του 1940.

Την 28ην Οκτωβρίου παρέστη στην Δοξολογία στον Ι.Ν. του Διονυσίου Αρεοπαγίτου και στη συνέχεια παρακολούθησε την παρέλαση μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ενώπιον της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας – Θρησκευμάτων και δια βίου μάθησης και της στρατιωτικής ηγεσίας  της παρέλασης των μαθητών.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

η εφημερίδα ΦΩΝΗ


 

Η εφημερίδα μας ΦΩΝΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

 

Την οποία εκδίδει η Π.Ο.Α.Σ.Α. έγραψε στο φύλλο 134 του Μαΐου Ιουνίου τα εξής :

 

1.      Η Ομοσπονδία ευρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσει προς τους αναγνώστες της ότι αναστέλλει επ’ ολίγον την έκδοσή της , λόγω εξαντλήσεως του αποθεματικού της , καθ’ όσον με τον ακολουθούμενο μέχρι σήμερα τρόπο εισπράξεως των εισφορών μόνο το 1/3 περίπου των συνδρομητών καταβάλλει τη συνδρομή του .

 

2.      Η επανέκδοση θα γίνει εντός του έτους 2013 αφού τακτοποιηθεί και δημιουργηθεί νέο αρχείο με παραλήπτες ανά κατηγορία όπως παρακάτω:

 

·         Α) Στους υποβάλλοντες υπεύθυνες δηλώσεις  παρακρατήσεως της εισφοράς μέσω ΤΕΑΠΑΣΑ.

 

·         Β) Στους καταβάλλοντες στο Σύνδεσμο Αθηνών την Συνδρομή τους για το έτος 2013.

 

·         Γ) Στα μέλη των Συνδέσμων που έστειλαν συνδρομές για το έτος 2013.

 

·         Δ) Στους Συνδρομητές των Νομών όπου δεν λειτουργούν Σύνδεσμοι ή Ενώσεις Αποστράτων .

 

·         Ε) Στα μέλη των Συνδέσμων που δεν λαμβάνουν μέρισμα από το ΤΕΑΠΑΣΑ, τα στοιχεία των οποίων πρέπει να γνωρίσουν οι Σύνδεσμοι ή Ενώσεις ( π.χ. Λενικοί , Αγροφύλακες, Πυροσβέστες κ.λ.π.)

 

3.      Από το έτος 2014 παραλήπτες της εφημερίδας θα είναι μόνο οι υποβάλλοντες δηλώσεις παρακρατήσεως της συνδρομής από το ΤΕΑΠΑΣΑ ως και όσοι δεν λαμβάνουν μέρισμα από το ΤΕΑΠΑΣΑ ως ανωτέρω περιγράφεται.

 

4.      Η Ομοσπονδία αδυνατεί να εφαρμόσει σύστημα πολλών κατηγοριών το οποίο απαιτεί δημιουργία λογιστηρίου .

 

Είμαστε στην ευχάριστο θέση να ανακοινώσουμε ότι τις προσεχείς ημέρες θα λάβετε ταχυδρομικώς σύμφωνα με τα παραπάνω το φύλλο της εφημερίδας μας ΦΩΝΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ  Παρά τις υπάρχουσες οικονομικές δυσκολίες, σε μικρότερο αριθμό τυπωθέντων φύλλων .

 

Αγαπητοί Συνάδελφοι ακούστε μας και ακολουθείστε τις προτάσεις για καλλίτερη εξυπηρέτηση σας .Υποβάλλετε υπευθύνους Δηλώσεις για παρακράτηση της εισφοράς από το ΤΕΑΠΑΣΑ . Βοηθείστε,ώστε να μη σταματήσει η έκδοση της ΦΩΝΗ ΣΑΣ.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ   ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ .

 

1.      Το ΤΕΑΠΑΣΑ μας πληροφόρησε εγγράφως ότι η κράτηση της εισφοράς του έτους 2013 για την εφημερίδα για τεχνικούς λόγους θα γίνει το μήνα ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 2013 ή το νέο έτος εάν αυτό δεν επιτευχθεί .

 2.      Υπ’ όψιν ότι η κράτηση αφορά αυτούς που έχουν κάνει υπευθύνους δηλώσεις και ανήκουν σε Συνδέσμους, τα δε χρήματα θα αποδοθούν μέσω  Λογαριασμού Τραπέζης από τον ΤΕΑΠΑΣΑ στον Σύνδεσμό μας ή σε όποιον Σύνδεσμο ανήκει ο κάθε Απόστρατος. Ένα  μέρος από το ποσό αυτό θα δοθεί στην Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. για την εφημερίδα όπως είναι πρέπον και συμφωνημένο.

69η επέτειος της μάχης του ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ                       Το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας, αποφάσισε να αναλάβει τον εορτασμό της 69ης   επετείου της ΜΑΧΗΣ του ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ. Το πρόγραμμα του εορτασμού όπως και λεπτομέρειες θα  ανακοινωθούν τις επόμενες ημέρες.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

 

Την 22-09-13  μέλη του Δ.Σ. της  ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών πραγματοποίησαν συνάντηση με τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ Νικόλαο, μετά από  αίτημα της ΠΟΑΑΣΑ. Στη  συνάντηση αυτή  έγινε, μέσα σε καλό κλίμα,  ανταλλαγή απόψεων  για κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν έντονα την ευρύτερη αστυνομική οικογένεια. Στο πλαίσιο αυτό η Ομοσπονδία εξέφρασε την θέση της ότι εξαντλήθηκαν όλες οι αντοχές  του προσωπικού από τις οδυνηρές  περικοπές των αποδοχών τους  και ότι σε καμιά περίπτωση  δεν πρέπει να γίνουν νέες μειώσεις αυτών,  αλλά, αντίθετα, πρέπει να αποκατασταθούν  οι αδικίες. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην κρατούσα κατάσταση των Ταμείων μας, τη διατήρηση των υφιστάμενων πόρων, την αξιοποίηση της περιουσίας τους και την περαιτέρω ενίσχυσή τους. Να αποτραπεί  η εύκολη λύση, δηλ. η προτεινόμενη  νέα περικοπή στο χορηγούμενο μέρισμα από το ΤΕΑΠΑΣΑ, το οποίο  κατέληξε να αποτελεί ελάχιστο ποσοστό της κυρίας  σύνταξης. Ζητήσαμε να ορισθεί μόνιμος εκπρόσωπός μας στο Δ.Σ. του ΤΕΑΠΑΣΑ, με πρόταση της Ομοσπονδίας μας, καθώς  και  τη διευρυμένη εκπροσώπηση της ΕΛ.ΑΣ. στο Δ.Σ. του ΜΤΣ.

               Συζητήσαμε θέματα σχετικά με τη λειτουργία του ΝΙΜΙΤΣ, του ΠΟ.Κ.Ε.Α., την ασφαλιστική κάλυψη των άγαμων και ανασφάλιστων παιδιών, την αξιοποίηση των  Αποστράτων  και την  από κοινού οικοδόμηση κουλτούρας συλλογικής συνείδησης στο πλαίσιο  της ενιαίας  αστυνομικής οικογένειας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάληψη κοινών δράσεων  για την έμπρακτη αναγνώριση του έργου και της προσφοράς των αστυνομικών από την πολιτεία.

            Eπίσης θέσαμε και προφορικώς (γιατί ήδη εστάλη έγγραφο της ΠΟΑΑΣΑ αρμοδίως)  το  θέμα που προέκυψε τελευταίο διάστημα, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους που αποστέλλει σε  μεγάλο αριθμό συναδέλφων-μελών της Ομοσπονδίας μας (κυρίως Υποστρατήγους ε.α.) τροποιητικές Συνταξιοδοτικές Πράξεις, με τις οποίες μειώνει αναδρομικά από το έτος 2005 και εντεύθεν μέχρι σήμερα  τις συνταξιοδοτικές αποδοχές τους, δια της αφαιρέσεως ενός ή δύο συνταξιοδοτικών βαθμών που τους είχαν χορηγηθεί με τις διατάξεις των Ν.2838/2000 και 3016/2002.

            Από την ΠΟΑΑΣΑ συμμετείχαν ο Πρόεδρος κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφ., ο Αντ-δρος κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ  Γρηγ., τα μέλη  κ. ΣΚΛΗΚΑΣ Δημ. και ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος και από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αθηνών, ο Πρόεδρος κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπ.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ


Την 22-09-13  μέλη του Δ.Σ. της  ΠΟΑΑΣΑ και του Συνδέσμου Αποστράτων Αθηνών πραγματοποίησαν συνάντηση με τον κ.Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δημ. Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟ, μετά από  αίτημα της ΠΟΑΑΣΑ. Στη  συνάντηση αυτή, η οποία  πραγματοποιήθηκε μέσα σε καλό κλίμα και σε πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης,  έγινε ανταλλαγή απόψεων  για κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν έντονα τον κλάδο μας και την ευρύτερη αστυνομική οικογένεια. Στο πλαίσιο αυτό η Ομοσπονδία εξέφρασε την θέση της ότι εξαντλήθηκαν όλες οι αντοχές  του προσωπικού από τις οδυνηρές  περικοπές των αποδοχών τους  και ότι σε καμιά περίπτωση  δεν πρέπει να γίνουν νέες μειώσεις αυτών,  αλλά, αντίθετα, πρέπει να αποκατασταθούν  οι αδικίες. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην κατάσταση των Ταμείων μας, τη διατήρηση των υφιστάμενων πόρων, την αξιοποίηση της περιουσίας τους και την περαιτέρω ενίσχυσή τους.

            Από την ΠΟΑΑΣΑ συμμετείχαν ο Πρόεδρος κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφ., ο Αντ-δρος κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ  Γρηγ., τα μέλη  κ. ΣΚΛΗΚΑΣ Δημ. και ΒΛΑΧΟΣ Αλέξανδρος και από το Σύνδεσμο Αποστράτων Αθηνών, ο Πρόεδρος κ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Σπ.

Εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Αγίου Νεκταρίου και Αγίου Μηνά

Η Θρησκευτική Υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας μας διαβίβασε το εξής πρόγραμμα της Ιεράς Πανηγύρεως που έχει ως εξής :
Την 8η Νοεμβρίου εορτάζει ο Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών των  Σχολών Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων 96, Αμπελόκηποι).

1.      Την 7-11-2013 παραμονή

·         Ώρα 06.30 μ.μ. Μέγας Εσπερινός.

·         Ώρα 8.30 μ.μ. Λιτάνευση της Εικόνας

2.      Την 8-11-2013 ημέρα εορτής

·         Ώρα 7-8.30 π.μ. όρθρος

·         Ώρα 8.30-10.30 π. Αρχιερατική θεία Λειτουργία

·         Ώρα 5.30 μ.μ. εσπερινός παράκληση

3.      Την 9-11-2013 Εορτή Αγίου Νεκταρίου

Ώρα 7.00 όρθρος και θεία λειτουργία

 

                               ΕΟΡΤΗ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ

Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων εορτάζει τη μνήμη του Προστάτου της Μεγαλομάρτυρα Αγίου Μηνά την 11η Νοεμβρίου 2013 ημέρα Δευτέρα και ώρα 08.00 στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία, αρτοκλασία και επιμνημόσυνη δέηση για τους νεκρούς συναδέλφους. Κατόπιν θα μεταβούν πεζή  εφόσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. Θα αποδοθούν τιμές από τμήμα της μουσικής της Ελληνικής Αστυνομίας. Θα ακολουθήσει μικρή δεξίωση στο ξενοδοχείο Αμαλία επί της Λ. Αμαλίας .

Νέα μείωση του μερίσματος του Μ.Τ.Σ.

 

 

ANAKOINΩΣΗ ΜΕΙΩΣΗΣ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ  ΤΗΣ 24-09-2013

 

Έχοντας υπόψη τις δεσμεύσεις του ΜΤΣ έναντι των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών για μη δημιουργία ελλειμμάτων, καθώς και την ανάληψη υποχρέωσης υλοποίησης πενταετούς προγράμματος εξυγίανσης, ώστε να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί κανόνες που διέπουν τη νομοθεσία του, η αρμόδια Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ενέκρινε:
– Την απόφαση που έλαβε το ΔΣ/ΜΤΣ με το υπ’ αριθμ. 13/2/20-9-2013 Πρακτικό του, για μείωση της τιμής μεριδίου για το έτος 2013 από 5,7142 ? σε 5,1999 ? (ποσοστό 9%).

– Την παρακράτηση της αναδρομικής, από 1-1-2013, μείωσης του μερίσματος στους μήνες Νοέμβριο (Διαφορές Α’ Εξαμήνου) και Δεκέμβριο (διαφορές μηνών Ιουλίου – Οκτωβρίου) του έτους 2013.

– Την αποπληρωμή μέρους του χρέους προς τον ΕΚΟΕΜΣ, με επιπλέον 5.000.000,00 ?, πέραν της υφιστάμενης ετήσιας αντίστοιχης υποχρέωσης με 10.000.000,00 ? που απορρέει από την υπ’ αριθμ. 11/4/24-5-2012 απόφασης του ΔΣ/ΜΤΣ.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 26-9-2013

 

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξ-κών Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΑΣΑ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αξ-κών Αστυνομίας (Π.Ο.ΑΞΙ.Α), ) και η Πανελλήνια Ομοσπονδία  Αστυνομικών Υπαλλήλων (Π.Ο.ΑΣ.Υ.) εκφράζουν την έντονη και διάχυτη  ανησυχία και αγανάκτηση των μετοχομερισματούχων του ΜΤΣ, τόσο για όσα έχουν συμβεί μέχρι σήμερα, όσο και για τις αλλεπάλληλες  περικοπές που έγιναν στο χορηγούμενο μέρισμα, με τελευταία αυτή της 20-9-13 με την οποία εντελώς αιφνιδιαστικά και χωρίς να προηγηθεί καμία ενημέρωσή μας, επιβάλλεται νέα περικοπή κατά 9% και μάλιστα αναδρομικά από 1-1-13.

 

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής των Διοικήσεων του Ταμείων, που υπακούει στη λογική «πονάει κεφάλι, κόψε κεφάλι», την οποία  έσπευδε κάθε φορά  να εγκρίνει η πολιτική ηγεσία του Υ.Ε.Θ.Α., ήταν να μειωθεί  το μέρισμα τα τελευταία δύο (2) χρόνια σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50%, παρότι με τα μέτρα αυτά μειώθηκε η δαπάνη κατά 80 εκατ. ? και αυξήθηκαν τα έσοδα σε ετήσια βάση κατά 13 εκατ. ?, από την αύξηση της εισφοράς των μετόχων κατά 1%  ( από 1-1-11).

 

 Από όλες τις  μελέτες και έρευνες που έχουν διεξαχθεί διαπιστώνεται, ότι οι διοικήσεις του Μ.Τ.Σ. είναι διαχρονικά υπεύθυνες για τον οικονομικό εκτροχιασμό του Ταμείου. Τούτο οφείλεται τόσο στη μη σωστή διαχείριση, όσο και στις πολιτικές αποφάσεις και παρεμβάσεις των  πολιτικών  ηγεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, οι οποίες υπαγόρευσαν εκποιήσεις περιουσιακών στοιχείων και σε άλλες  ασύμφορες για το Ταμείο ενέργειες, οι οποίες εν τέλει το οδήγησαν στην υπερχρέωση και την κατάρρευση.

 

Αντί οι Διοικήσεις  του ΜΤΣ, να   θέσουν  σε εφαρμογή ολοκληρωμένο σχέδιο εξυγιάνσεως του ΜΤΣ,  με αίσθηση επείγοντος, αντί να εφαρμοσθούν τα μέτρα που οι  Ομοσπονδίες μας είχαν έγκαιρα  προτείνει, αντί να αποδοθεί δικαιοσύνη για ασύγγνωστες πράξεις και παραλείψεις  σε βάρος της περιουσίας του Ταμείου, επελέγη η εύκολη λύση της  μετακύλισης  των βαρών   σε αυτούς που δεν ευθύνονται, αποδεικνύοντας ότι η παρούσα κατάσταση, παρά τη σοβαρότητά της και τον επείγοντα χαρακτήρα της, αντιμετωπίζεται περιστασιακά και χωρίς προοπτική.

 

                 Πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και  Διοίκηση του ΜΤΣ ηθελημένα αγνοούν την πρόσφατη ΔΙΠΛΗ ΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ (!!!), ειδικά για τους αποστράτους με αναδρομικό χαρακτήρα,  που τους οδήγησε σε πλήρη ισοπέδωση και οικονομική εξαθλίωση. Αντί για άρση των αδικιών, όπως δήλωσε πρόσφατα ο ΠτΚ, στον κλάδο των «ενστόλων», έρχεται το εντελώς αντίθετο, ήτοι νέες περικοπές. Επίσης, παραβλέπεται ότι οι μετοχομερισματούχοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, έχουν το χαμηλότερο βαθμό αναπλήρωσης στις επικουρικές συντάξεις τους, που σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει το 6%, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το διαθέσιμο εισόδημά τους.

 

                Πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και  Διοίκηση του ΜΤΣ ηθελημένα αγνοούν  ότι οι μετοχομερισματούχοι που προέρχονται από την ΕΛ.ΑΣ. δεν αντιπροσωπεύονται στην Διοίκηση του ΜΤΣ και επιμένουν να αρνούνται το αυτονόητο δημοκρατικό δικαίωμα της ισότιμης συμμετοχής μας στη Διοίκηση του Ταμείου. Και ευλόγως  διερωτώμεθα, πόσο πρέπει να βαθύνει η κρίση για να αρθούν οι παθογένειες του παρελθόντος;

 

                Δηλώνουμε κατηγορηματικά και οι τρεις Ομοσπονδίες, ότι με αδιατάρακτο ενωτικό πνεύμα και αντίληψη συλλογικότητας και συναδελφικότητας, είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε για τη βιωσιμότητα και εξυγίανση του ΜΤΣ, αλλά ταυτόχρονα και να αντιδράσουμε από κοινού δυναμικά  με όλα τα διαθέσιμα μέσα για να προασπίσουμε τα αυτονόητα συμφέροντα των μελών μας,  τη νομιμότητα και την ηθική τάξη.

 

                Καλούμε τις πολιτικές ηγεσίες των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας, Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να λάβουν άμεσα και με αίσθηση επείγοντος τα απαραίτητα μέτρα  για τη βιωσιμότητα και εξυγίανση του ΜΤΣ και για τη διασφάλιση  των συμφερόντων των μετοχομερισματούχων του ΜΤΣ.

 

 

 

 

 

Ο Ι     Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Ι

 

                       Π. Ο. Α. Α. Σ. Α.             Π. Ο. Α Ξ Ι. Α.           Π. Ο. Α Σ. Υ.

 

               Θεόφ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ        Δ. ΓΕΩΡΓΑΤΖΗΣ     Χ.  ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ιστορικό ίδρυσης του Συνδέσμου Αθηνών

 

   Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αθηνών, ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1984, με τον τίτλο «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ »      

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

 ΠΙΝΑΞ

Μελών της Προσωρινής διοικούσας επιτροπής δια την δικαστικήν αναγνώρισιν του Σωματείου υπό την επωνυμίαν ” ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ” , εκλεγέντων δια της από 14-11-1983 Ιδρυτικής πράξεως των ιδρυτικών του μελών.

  1.     Παναγιώτης Ηλία ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ, Ταξίαρχος ε.α.
  2.     Γεώργιος Δημητρίου ΜΑΤΖΑΡΑΣ, Ταξίαρχος ε.α.
  3.     Μιλτιάδης Μιλτιάδου ΚΟΖΑΚΗΣ, Συνταγματάρχης ε.α.

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΠΡΑΞΙΣ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ

Εν Αθήναις την 14 Νοεμβρίου 1983, μεταξύ των κάτωθι υπογεγραμμένων Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών  της Ελληνικής Χωροφυλακής εν αποστρατεία, απεφασίσθη η σύστασις Σωματείου υπό την επωνυμία ” ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ” με έδρα τας  Αθήνας και σκοπόν, την μεταξύ των μελών επικοινωνίαν, φιλίαν και προσωπική αλληλεγγύην, την ηθικήν συμπαράστασιν προς τους εν ενεργεία συναδέλφους και την διαφώτισιν του Ελληνικού Λαού ως προς το έργον και την αποστολήν του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής, ως πάντα ταύτα συγκεκριμένως και λεπτομερώς αναγράφονται εις το συνταγέν  Καταστατικόν του Σωματείου.

Εγκρίνεται το από 14 Νοεμβρίου 1983 Καταστατικόν του Σωματείου  αποτελούμενον εξ είκοσιν επτά (27) άρθρων το οποίον ανεγνώσθη εις επήκοον και συνεζητήθη, με ομόφωνον έγκρισιν, υπογεγραμμένων υπό των ιδρυτικών μελών του.

Ορίζεται τριμελής επιτροπή εκ των ιδρυτικών μελών, αποτελουμένη εκ των :

  1.  Παναγιώτου Ηλία ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ Ταξίαρχου ε.α. κατοίκου  Αθηνών.
  2.  Γεωργίου Δημητρίου ΜΑΤΖΑΡΑ , Ταξίαρχου ε.α. κατοίκου  Αθηνών.
  3.  Μιλτιάδη Μιλτιάδου ΚΟΖΑΚΗ, Συνταγματάρχη  ε.α. κατοίκου  Αθηνών.

Ίνα ενεργήσουν δικαστικώς δια την αναγνώρισιν του Σωματείου ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου και ενεργήσουν περαιτέρω ό,τι  δει δια την σύγκλησιν Γενικής Συνελεύσεως, ενέργειαν  αρχαιρεσιών κ.λ.π. δια πληρεξουσίου δικηγόρου, ως και πάσης άλλης Δημόσιας Αρχής δια την ολοκλήρωσιν των διατυπώσεων, δια την αναγνώρισιν του Σωματείου.

Το παρόν αναγνωσθέν ευκρινώς και μεγαλοφώνως υπογράφεται ως κατωτέρω.

ΤΑ ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ                                                                 ΥΠΟΓΡΑΦΗ

  1.  ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Ηλία, Ταξίαρχος ε.α.
  2.  ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης του Αλεξίου, Ταξίαρχος ε.α.
  3.  ΑΡΓΥΡΙΟΥ Γεώργιος του Χρήστο, Συνταγματάρχης ε.α.
  4.  ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Λάμπρος του Χαραλάμπους,Συνταγματάρχης ε.α.
  5.  ΓΚΡΙΤΖΑΛΗΣ Αριστομένης του Δημητρίου, Υποστράτηγος ε.α. 
  6.  ΚΑΤΣΙΚΗΣ Χρήστος του Σταύρου, Συνταγματάρχης ε.α.
  7.  ΚΟΖΑΚΗΣ Μιλτιάδης του Μιλτιάδου, Συνταγματάρχης ε.α.
  8.  ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΚΟΣ Παναγιώτης του Κων/νου, Υποστράτηγος ε.α.
  9.  ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αριστομένης του Κων/νου, Υποστράτηγος ε.α.
  10.  ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευστάθιος του Στυλιανού, Ταξίαρχος ε.α.
  11. ΛΙΤΖΕΡΑΚΟΣ Σάββας του Χρήστου, Υποστράτηγος ε.α.
  12. ΜΑΝΤΖΑΡΑΣ Γεώργιος του Δημητρίου,  Ταξίαρχος ε.α.,
  13. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης του Δημητρίου Υποστράτηγος ε.α.
  14. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος του Γεωργίου Ταξίαρχος ε.α.
  15. ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος του Παναγιώτη, Υποστράτηγος ε.α.
  16. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Στυλιανός του Δημητρίου, Ανθυπομοίραρχος ε.α.
  17. ΠΑΥΛΗΣ Δημήτριος του Θεοδώρου, Υποστράτηγος ε.α.
  18. ΠΟΖΙΟΠΟΥΛΟΣ Χρήστος του Ιωάννου, Ταξίαρχος ε.α.
  19. ΡΙΜΠΑΣ Κωνσταντίνος του Σταύρου, Συνταγματάρχης ε.α.
  20. ΣΦΑΛΑΓΚΑΚΟΣ Αντώνιος του Παναγιώτου, Ταξίαρχος ε.α.
  21. ΣΦΟΥΓΓΑΡΗΣ Ευθύμιος του Ευσταθίου, Ταξίαρχος ε.α.
  22. ΣΤΥΛΟΣ Αθανάσιος του Προκοπίου, Ανθυπομοίραρχος ε.α.
  23. ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμων του Τιμολέοντος, Υποστράτηγος ε.α.
  24. ΤΖΕΜΠΕΤΖΗΣ Κωνσταντίνος του Δημητρίου, Ταξίαρχος ε.α.
  25. ΤΖΩΡΤΖΗΣ Ευάγγελος του Ηλία, Ταξίαρχος ε.α.
  26. ΣΑΓΚΑΡΗΣ Παναγιώτης του Βασιλείου, Συνταγματάρχης ε.α. 
  27. ΤΣΙΟΥΤΣΙΑΣ Ιωάννης του Δημητρίου, Ταξίαρχος ε.α.
  28.  ΚΑΨΟΥΡΟΣ Άγγελος του Κωνσταντίνου, Ταξίαρχος ε.α.

                 

Οι ανωτέρω  συνήλθαν στο δικηγορικό γραφείο του Βασιλείου ΠΑΠΑΤΣΩΡΗ επί της οδού Γεωργίου ΣΤΑΥΡΟΥ αριθμ. 6 με σκοπό να ιδρύσουν Σύνδεσμον. Πρόεδρος της Συνελεύσεως εξελέγη ο ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης, εις τον οποίο είχε ανατεθεί εκ των προτέρων και η σύνταξης του Καταστατικού. Ο ανωτέρω το έθεσε υπ’ όψιν στην ανωτέρω Γενική Συνέλευση. Μετά την συζήτηση των άρθρων του Καταστατικού, ψηφίστηκε στο σύνολό του και έτσι αποφασίστηκε η ίδρυση του  <<ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ >> με σκοπούς:

  1.  Την επικοινωνίαν  μεταξύ των μελών την ανάπτυξιν δεσμών φιλίας μεταξύ αυτών και των οικογενειών τους, την αλληλεγγύην και την αμοιβαία υποστήριξιν αυτών
  2.   Την διεκδίκησιν των οικονομικών συμφερόντων των μελών
  3.   Την  ηθικήν συμπαράστασιν προς τους εν ενεργεία συναδέλφους και διαφώτισιν του Ελληνικού Λαού ως προς το έργον και την αποστολήν του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής.
  4.   Την απόδοσιν τιμής εις τους συναδέλφους οίτινες επετέλεσαν το καθήκον των με ευσυνειδησίαν και αυτοθυσίαν δια την διασφάλισιν της εννόμου τάξεως, της ελευθερίας, της ησυχίας και ειρήνης του λαού.
  5.  Την ίδρυσιν και συντήρησιν Εστίας (ΛΕΣΧΗΣ ).
  6.  Την πολιτιστικήν δραστηριοποίηση και ψυχαγωγίαν των μελών και των οικογενειών των.

Στη συνέχεια το Καταστατικό αναγνώστηκε και εγκρίθηκε. Ακολούθως εκλέχθηκε δωδεκαμελής προσωρινή Διοικούσα επιτροπή . ως κατωτέρω:

  1.  ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ του Ηλί, Ταξίαρχο ε.α.
  2.  ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΝ Αριστομένη του Κωνσταντίνου, Υποστράτηγο ε.α.
  3.  ΤΣΑΓΚΑΡΗ Παναγιώτη του Βασιλείου, Συνταγματάρχη ε.α. 
  4.  ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΚΟ Παναγιώτη του Κωνσταντίνου, Υποστράτηγο ε.α.
  5.  ΡΙΜΠΑ Κωνσταντίνο του Σταύρου, Συνταγματάρχη ε.α.
  6.  ΣΦΟΥΓΓΑΡΗ Ευθύμιο του Ευσταθίου, Ταξίαρχο ε.α.
  7.  ΜΑΝΤΖΑΡΑ Γεώργιο του Δημητρίου,  Ταξίαρχο ε.α.
  8.  ΣΦΑΛΑΓΚΑΚΟ Αντώνιο του Παναγιώτου, Ταξίαρχο ε.α.
  9. ΤΣΙΟΥΤΣΙΑ Ιωάννη του Δημητρίου, Ταξίαρχο ε.α.
  10. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ Λάμπρο του Χαραλάμπους, Συνταγματάρχη ε.α.
  11. ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιο του Παναγιώτη, Υποστράτηγο ε.α.
  12. ΚΟΖΑΚΗΣ Μιλτιάδη του Μιλτιάδου, Συνταγματάρχη ε.α.

 

Εντός τριών  (3) μηνών από την αναγνώριση του Συνδέσμου  να συγκληθεί Γ.Σ. προς λογοδοσίαν και ενέργειαν αρχαιρεσιών.

Μετά την έγκριση του Καταστατικού η προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή συγκάλεσε Γ.Σ. των μελών του Συνδέσμου την 31-10-1984, η οποία εξέλεξε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο συγκροτήθηκε σε Σώμα ως κατωτέρω:

Πρόεδρος ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.
Αντιπρόεδρος ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης, Συντ/ρχης  Χωροφυλακής ε.α.
Γεν.Γραμματέας ΠΑΠΑΤΣΩΡΗΣ Γεώργιος, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.
Ειδ.Γραμματέας ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ιωάννης, Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α
Ταμίας ΜΑΝΤΖΙΑΡΑΣ Γεώργιος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.
Βοηθός Ταμία ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Τριαντάφυλλος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.
Εφοροι ΡΙΜΠΑΣ Κων/νος, Συντ/ρχης  Χωροφυλακής ε.α.
Μέλη ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ Κων/νος,Υποστράτηγος Χωροφυλακής ε.α.

ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ Παναγιώτης,  Συντ/ρχης  Χωροφυλακής ε.α.

ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΟΣ Φώτιος, Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

 

Διατελέσαντες Πρόεδροι του Συνδέσμου μέχρι το 2009.

  1. ΤΕΡΖΗΣ Φιλοποίμην, Υποστ/γος ε.α           (1984-1991).
  2. ΤΑΣΙΑΔΑΜΗΣ Αθανάσιος, Ταξίαρχος ε.α.    (1991-1997).
  3. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος, Ταξίαρχος ε.α.   (1997-2001).
  4. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος, Υποστράτηγος ε.α. (2001-2009)

Ευρωπαϊκή νύχτα χωρίς ατυχήματα

Συμμετέχουμε και εμείς.

«Ευρωπαϊκή νύχτα χωρίς ατυχήματα» το Σάββατο 19 Οκτωβρίου

Παράλληλες πανελλαδικές εκδηλώσεις σε 21 πόλεις

Είκοσι δύο ευρωπαϊκές χώρες, είκοσι μία πόλεις στην Ελλάδα, τριανταεννέα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης και πολυάριθμοι εθελοντές αναλαμβάνουν δράση το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013, Ευρωπαϊκή Νύχτα Χωρίς Ατυχήματα, για μια όμορφη και ασφαλή βραδιά.

Εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης θα γίνουν για 7η συνεχή χρονιά στην χώρα μας από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς», ταυτόχρονα με την μεγάλη πανευρωπαϊκή διοργάνωση με την υποστήριξη της Ε.Ε. σε: Βέλγιο, Αυστρία, Βουλγαρία, Δημοκρατία της Τσεχίας, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Κροατία, Σλοβενία, Ισπανία, Μάλτα, Ιταλία και Κύπρο.

Οι εθελοντές του Ινστιτούτου σε όλη την Ελλάδα, όλοι νέοι από 18 έως 35 ετών, θα βρίσκονται το βράδυ του Σαββάτου έξω από τριάντα εννέα νυχτερινά μαγαζιά σε είκοσι μία πόλεις (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χαλκίδα, Πάτρα, Αγρίνιο, Αμαλιάδα, Αμύνταιο, Άργος, Βόλος, Δράμα, Κατερίνη, Κέρκυρα, Λάρισα, Μέγαρα, Ναύπλιο, Ρόδος, Σέρρες, Σπάρτη, Φιλιατρά, Φλώρινα, Χανιά) για να συναντήσουν τους συνομηλίκους τους οδηγούς και επιβάτες.

Μαζί θα συζητήσουν για την κατανάλωση αλκοόλ σε σχέση με την οδήγηση.

«Όλοι διασκεδάζουν, ΕΝΑΣ δεν πίνει.»

Οι εθελοντές θα ενθαρρύνουν τους νέους επισκέπτες να επιλέξουν από την παρέα τους ένα άτομο, το οποίο θα αναγορευθεί σε «οδηγό της παρέας» και αφού αποδεχθεί αυτό τον τίτλο θα είναι υποχρεωμένος να μην καταναλώσει αλκοόλ στην διάρκεια της βραδιάς. Αυτός φυσικά θα οδηγήσει με ασφάλεια πίσω την παρέα του επιστρέφοντας από την νυχτερινή τους διασκέδαση.

Προκειμένου να αναγνωριστεί ως ο «Οδηγός της παρέας», οι εθελοντές του/της ζητάνε να φορέσει ένα ειδικό βραχιολάκι. Όταν θα είναι ώρα να φύγει από το μπαρ θα μπορεί να κάνει, με τη δική του θέληση ένα φιλικό αλκοτέστ για να ελεγχθεί εάν τήρησε την υπόσχεσή του. Εάν πράγματι έχει διατηρήσει τον έλεγχο και δεν έχει πιει, ο «Οδηγός της παρέας» θα επιβραβεύεται. Σε άλλη περίπτωση, οι εθελοντές θα τον/την συμβουλεύουν να αφήσει το όχημα και να γυρίσει σπίτι με ταξί.

3.401 συμμετέχοντες σε όλη την Ευρώπη

Οι εκδηλώσεις για το έτος 2012, συγκέντρωσαν την συμμετοχή 3.401 ατόμων σε τριάντα δύο νυχτερινά κέντρα διασκέδασης δεκαοχτώ πόλεων όλης της χώρας. Από αυτούς 1.205 (812 άνδρες και 393 γυναίκες) προσήλθαν για να υποβληθούν σε αλκοτέστ, με τα αποτελέσματα να δείχνουν 224 (179 άνδρες και 45 γυναίκες) πάνω από το επιτρεπόμενο όριο που ορίζεται από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ).

Η εν λόγω ενέργεια, με αφορμή την Ευρωπαϊκή Νύχτα Χωρίς Ατυχήματα, διεξάγεται από το Ινστιτούτο «Πάνος Μυλωνάς» με τη συμβολή της Τροχαίας που διαθέτει τα αλκοολόμετρα και χάρη στην πολύτιμη συμβολή των εθελοντών σε όλη την Ελλάδα. Η εφετινή διοργάνωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ένωσης Επιχειρήσεων Αλκοολούχων Ποτών (ΕΝ.Ε.Α.Π) και του Συνδέσμου Ελλήνων παραγωγών Αποσταγμάτων Αλκοολούχων Ποτών (ΣΕΑΟΠ), αποδεικνύοντας έμπρακτα την κοινή πίστη τους, πως μέσα από την πρόληψη και την ενημέρωση προκύπτουν απτά αποτελέσματα.

Οι συνεργαζόμενοι φορείς είναι οι εξής: Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, Δ/νση Α’Βάθμιας  Εκπαίδευσης Ν. Σερρών, Δ/νση Α’Βαθμιας Εκπαίδευσης Ν. Κέρκυρας, Τμ. Τροχαίας Δράμας, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, ΑΧΑ Ασφαλιστική, Δήμος Αμαρουσίου, Δήμος Χαλανδρίου, ΕΚΑΤΟ Φλώρινας, Όμιλος Ενεργών Νέων Φλώρινας,  Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Παράρτημα Λακωνίας, Όμιλος Δράσεων και Πολιτισμού, έδρα Φιλιατρά Νομού Μεσσηνίας, ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου, Σύλλογος Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων στα Χανιά και Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός- Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών και Διασωστών Χαλκίδας. Το  Ινστιτούτο συνεργάζεται επίσης με τους «Responsible Young Drivers» του Βελγίου στην Ευρώπη.

Συμμετέχουμε και εμείς,  κάθε βράδυ.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ

Τελέστηκε απόψε 19-10-2013  παραμονή της εορτής του Αγίου Αρτεμίου Μέγας Αρχιερατικός εσπερινός με αρτοκλασία, στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον χώρο των πρώην  Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας. Χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πάρου & Νάξου κ.κ. Καλλίνικος μετά του Προϊσταμένου της Θρησκευτικής Υπηρεσίας Πανοσιολογιότατου κ.κ. Νεκταρίου Κιούλου. Παρέστησαν ο Γ.Γ. του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη κ. Ρογκάκος,  ο κ. Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, ο κ. Υπαρχηγός, ο Γενικός Επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδος, ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί και αντιπροσωπεία από τους εν ενεργεία αξιωματικούς και λοιπό προσωπικό, σύμφωνα με την εκδοθείσα από το Αρχηγείο σχετική Διαταγή και πρόγραμμα τελετής και πλήθος πιστών. Τον Σύνδεσμό μας εκπροσώπησε ο Γ.Γ. Κουτσοποδιώτης  Οδυσσεύς. Μετά την αρτοκλασία ακολούθησε περιφορά της εικόνας στον χώρο των πρώην σχολών. Τιμές απέδωσε άγημα δοκίμων Αξιωματικών της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας.  

Εις ένδειξη τιμής για την παρουσία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Πάρου και Νάξου κ.κ. Καλλίνικου στην εορτή του Προστάτη Αγίου της Ελληνικής Αστυνομίας  ο Διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας    του προσέφερε μία εικόνα του Αγίου Αρτεμίου. Ακολούθησε ευχαριστήριος λόγος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου ο οποίος ευχαρίστησε για το δώρο και στη συνέχεια αναφέρθηκε στον βίο του Αγίου Αρτεμίου  και τόνισε  ιδιαίτερα  το έργο της Αστυνομίας και το βαρύ φορτίο που έχουν στους ώμους τους οι Ελληνες Αστυνομικοί.

Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πάρου & Νάξου κ.κ. Καλλίνικος η Πολιτική & Φυσική ηγεσία του ΣώματοςΜέγας Αρχιερατικός εσπερινόςΠεριφορά της Εικόνας του Αγίου Αρτεμίου   

Κάρτα νοσηλείας ΝΙΜΤΣ

ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΚΑΡΤΑΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΝΙΜΤΣ

Γνωρίζουμε στους μερισματούχους του Μ.Τ.Σ. και δικαιούχους του ΝΙΜΤΣ ότι μπορούν υποβάλλοντας αίτηση η σύζυγος τους και οι θυγατέρες τους να εκδώσουν Κάρτα νοσηλείας. Την Αίτηση υποβάλουν στο ισόγειο του Μ.Τ.Σ προσκομίζοντας μία φωτογραφία και το βιβλιάριο υγείας ( αν το ζητήσουν ) και το έγγραφο μερίσματος του ΜΤΣ του Μερισματούχου, προκειμένου μηχανογραφηθούν και έτσι δεν θα πληρώνουν τα 5 ευρώ είσοδο στο ΝΙΜΤΣ και παράλληλα θα έχουν πρόσβαση στα εξωτερικά ιατρεία για γυναικολογικές – μαστογραφία και άλλες εξετάσεις . Βλέπε αίτηση στην ιστοσελίδα μας .

001ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΡΤΑΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΝΙΜΤΣ

Η.ΔΙ.Κ.Α. Α.Ε.

   Η.ΔΙ.Κ.Α. Α.Ε.

1.      Η Η.ΔΙ.Κ.Α.  Α.Ε. είναι ανώνυμη Εταιρεία μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης Α.Ε.  ιδρύθηκε  με τον Ν. 3607/2007 και προέρχεται από το Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία Κέντρο Υπολογιστή Κοινωνικών Υπηρεσιών ) (Κ.Η.Υ.Κ.Υ.) που είχε ιδρυθεί με το Ν.Δ. 390/1969 . Η εποπτεία και ο έλεγχος της εταιρείας ασκείται από το ΙΚΑ ΕΤΑΜ . Η ΗΔΙΚΑ ΑΕ λειτουργεί χάριν του Δημοσίου συμφέροντος κατά τις διατάξεις του ιδιωτικού Δικαίου , σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής Οικονομίας και διέπεται από τις διατάξεις του Ν. 3607/2007 και των κατ’ εξουσιοδότηση αυτού Διοικητικών πράξεων όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του Ν 4024/2011 και υπάγεται στις διατάξεις του Ν. 3429/2005 ΔΕΚΟ  εξαιρουμένων των διατάξεων του άρθρου 14. Από τη δημοσίευση του ιδρυτικού της Νόμου, η εταιρεία ανέλαβε έργα Πληροφορικής και Επικοινωνιών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης καθώς και τις επεκτάσεις τους .

2.      Δυνάμει του Ν.4093 /2012 από 1-1-2013 η ΗΔΙΚΑ Α.Ε. αναλαμβάνει τη δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος για τον έλεγχο των αρχείων πληρωμών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλειας (Φ.Κ.Α.) και την πληρωμή των συντάξεων. Ολοι οι Φ.Κ.Α. υποχρεούνται να αποστέλλουν στην ΗΔΙΚΑ Α.Ε. ηλεκτρονικά αρχεία πληρωμών συντάξεων σε μηνιαία βάση με καταληκτική ημερομηνία την 10η ημέρα κάθε μήνα , στα οποία περιέχονται αναλυτικά και ανά συνταξιούχο α) Τα ποσά των συντάξεων που καταβάλει κάθε φορέας. β) ένδειξη εξαίρεσης από τις μειώσεις που προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία και γ) Την περιοδικότητα καταβολής του ποσού της Σύνταξης .  

ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ 

Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού ανακοινώνει στις ορφανικές οικογένειες των θανόντων μερισματούχων του, οι οποίες έχουν υποβάλει στο Ταμείο τη σχετική αίτησή τους για την παροχή του Βοηθήματος Θανάτου από το μήνα Ιανουάριο έως και το μήνα Ιούνιο του έτους 2013, ότι πρέπει να προβούν άμεσα στον έλεγχο του ατομικού τους λογαριασμού (Γενική ή Αγροτική Τράπεζα-σημερινή ΠΕΙΡΑΙΩΣ), τον οποίο έχουν αποστείλει στο ΜΤΣ για την παροχή του Βοηθήματος Θανάτου, προκειμένου να ενεργοποιήσουν αυτόν εάν είναι ανενεργός και σε περίπτωση που απαιτηθεί αλλαγή λογαριασμού, χωρίς καμία καθυστέρηση, να αποστείλουν τον νέο λογαριασμό στο ΜΤΣ.

ΠΡΟΣΟΧΗ:

1. Να μην αποσταλεί Φορολογική Ενημερότητα εάν δεν ζητηθεί από το ΜΤΣ εγγράφως.

2. Εάν δεν υφίσταται αλλαγή λογαριασμού να μην αποστέλλεται στο ΜΤΣ εκ νέου ο παλιός λογαριασμός σε φωτοτυπία, καθόσον δημιουργούνται προβλήματα στη ροή της εργασίας.

-Αποστολή Στοιχείων στη Διεύθυνση:
Μετοχικό Ταμείο Στρατού
Κολοκοτρώνη 13
Τ.Κ. 105 62 – Αθήνα
(Υπόψη Κ. Φωτεινόπουλου Δημητρίου)

Η ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ Μ.Τ.Σ.

ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ

 Τι γίνεται με το Μ.Τ.Σ . ;

1. Πληροφορηθήκαμε ότι προ έτους, ο τότε ΥΦΕΘΑ Π. Καράμπελας, συγκρότησε διακλαδική επιτροπή, από εν ενεργεία Αξιωματικούς όλων των κλάδων των Ε.Δ., του Λ.Σ. /ΕΛ.ΑΚΤ και της ΕΛ.ΑΣ υπο τον Ταξίαρχο (Ο) Δ. Χαντζή. Εργο αυτής της επιτροπής, ήταν η επεξεργασία και υποβολή προτάσεων σε μορφή Νομοσχεδίου, στην κατεύθυνση της εξυγίανσης των Μετοχικών Ταμείων, της εξασφάλισης της βιωσιμότητας αυτών και της εν συνεχεία σταδιακής ενοποίησης τους .

Έκτοτε και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία ενημέρωση επί των εξελίξεων και προτάσεων της Διακλαδικής Επιτροπής.

Βέβαια πάντοτε υπάρχουν αντιρρήσεις. Αντιρρήσεις που υποβάλλονταν  επι σειρά ετών. Αλλά τώρα που τα οικονομικά των Μετοχικών Ταμείων είναι δύσκολα και οι πόροι μειώνονται πρέπει να τολμήσουμε. Η ισχύς εν τη ενώσει. Περιμένουμε αγαπητοί συνάδελφοι μερισματούχοι του Μ.Τ.Σ . και παρακολουθούμε.

2.    Τροποποίηση της υπ’ αριθμ. 2412/Φ951/360/431347/17-1-1984 Κοινής Υπουργικής Απόφασης ( ΦΕΚ-Β-74) όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει , με την Φ.951.1/129/705717/Σ.7101 από 16-8-2013 (ΦΕΚ-Β 2268 )ΚΥΑ . η παράγραφος 2 αναριθμείται σε 3 και προστίθεται δεύτερη παράγραφος ως εξής : <<  Για τους δικαιούχους οι οποίοι έχουν υποβάλλει αίτηση από 1-1-2013 έως 31-12-2013 και δεν τους έχει καταβληθεί το εν λόγω βοήθημα τότε το ύψος αυτού δεν δύναται να είναι μικρότερο του ποσού εκείνου που προκύπτει βάσει της τιμής μεριδίου του μερίσματος του έτους 2011 >>

3.       ΜΕΙΩΣΗ ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΤΣ

Η ΠΤΩΣΗ ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η ελεύθερη πτώση που ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια στο μεγάλο και κραταιό Μ.Τ.Σ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. Νέα περικοπή του μερίσματος!. Αδυναμία διαπιστωμένη πλέον τόσο της Διοίκησης του Ταμείου όσο και του ΥΠΕΘΑ, να ληφθούν σοβαρά παρεμβατικά μέτρα σε τέτοιο βαθμό ώστε να αντιμετωπισθεί άμεσα το πρόβλημα ώστε να υπάρξει μακροχρόνια βιωσιμότητα ..

Να υπενθυμίσουμε την τελευταία διετία : α) δύο μειώσεις κατά 50% του μερίσματος , που το συρρίκνωσαν σε χαρτζιλίκι αποτελεί πρωτοπορία !!!!! β) αύξηση των εισφορών .

Οι χρόνιες αδυναμίες των διοικήσεων επέτειναν το πρόβλημα.

Να τι αποφάσισε το Μ.Τ.Σ.

<< Έχοντας υπόψη τις δεσμεύσεις του ΜΤΣ έναντι των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών για μη δημιουργία ελλειμμάτων, καθώς και την ανάληψη υποχρέωσης υλοποίησης πενταετούς προγράμματος εξυγίανσης, ώστε να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί κανόνες που διέπουν τη νομοθεσία του, η αρμόδια Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ενέκρινε: – Την απόφαση που έλαβε το ΔΣ/ΜΤΣ με το υπ’ αριθμ. 13/2/20-9-2013 Πρακτικό του, για μείωση της τιμής μεριδίου για το έτος 2013 από 5,7142 ? σε 5,1999 ? (ποσοστό 9%).

– Την παρακράτηση της αναδρομικής, από 1-1-2013, μείωσης του μερίσματος στους μήνες Νοέμβριο (Διαφορές Α’ Εξαμήνου) και Δεκέμβριο (διαφορές μηνών Ιουλίου – Οκτωβρίου) του έτους 2013.

– Την αποπληρωμή μέρους του χρέους προς τον ΕΚΟΕΜΣ, με επιπλέον 5.000.000,00 ?, πέραν της υφιστάμενης ετήσιας αντίστοιχης υποχρέωσης με 10.000.000,00 ? που απορρέει από την υπ’ αριθμ. 11/4/24-5-2012 απόφασης του ΔΣ/ΜΤΣ.>>

Επί πλέον πληροφορίες στο link   http://poaasa.gr/sunantisi-poaasa-me-gg-udt-&-arxigo-el.as.

Περίθαλψη ανασφάλιστων στο ΝΙΜΤΣ

ΝΙΜΙΤΣ

ΘΕΜΑ : Δωρεάν περίθαλψη στα στρατιωτικά Νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ των άγαμων και ανασφάλιστων τέκνων των ε.ε. & ε.α Αστυνομικών .

Σχετ: Η υπ’άριθμ Φ700/145/212275/Σ 348 ΑΠΟ 9-9-2009 ΑΠΌΦΑΣΗ ΥΠΕΘΑ

Με επιστολή της η Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. προς τον κ. υπουργό Εθνικής Άμυνας απηχώντας και την δική μας γνώμη, εύλογα διαμαρτύρεται επειδή δεν συμπεριελήφθησαν στην σχετική απόφαση και τα άγαμα και ανασφάλιστα τέκνα των εν ενεργεία και αποστρατεία των αστυνομικών μερισματούχων του Μ.Τ.Σ.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι την 20-2-2012 σε επίσκεψη στο γραφείο του σε ενημέρωσή του για το ίδιο θέμα υπεσχέθη να το λύσει δίνοντας σχετική εντολή στον παριστάμενο  ΥΦΕΘΑ. Έκτοτε σιγή ιχθύος. Υπάρχει ίση μεταχείριση; Και βέβαια όχι.

Το ΥΠΕΘΑ πάντοτε υπολογίζει το οικονομικό κόστος και ποίος θα το αναλάβει. Επιτέλους και το δικό μας Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ας αναλάβει και αυτό το οικονομικό μερίδιό που μας αναλογεί.

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ Σ.ΑΠ.ΑΣ.Α

 

 

        ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 

Το Καταστατικό του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Χωροφυλακής – Ελληνικής Αστυνομίας Αθηνών, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 61/1984 Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. 1132/1994 ομοία του ιδίου Πρωτοδικείου, τροποποιείται αναπροσαρμόζεται και αναμορφώνεται ως ακολούθως:

                                                                                                                                         ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Άρθρο 1ο

ΣΥΣΤΑΣΗ – ΕΠΩΝΥΜΙΑ – ΕΔΡΑ

1.- Ιδρύεται Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών, σύμφωνα με το άρθρο 43 του Ν. 281/1914 «Περί Σωματείων» και τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

2.- Η επωνυμία του Συνδέσμου είναι: «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ».

      Το έμβλημα του Συνδέσμου είναι αυτό της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας, με την προσθήκη της επωνυμίας του Συνδέσμου .

3.- Έδρα του Συνδέσμου αυτού είναι η πόλη των Αθηνών .

 Άρθρο 2ο

ΣΚΟΠΟΣ

1.-Σκοπός του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών είναι η δημιουργία σχέσεων και η έκφραση της κοινής επιθυμίας των μελών του για κοινωνικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές κ.λ.π. δραστηριότητες, καθώς και η προβολή και  διεκδίκηση των οικονομικών, συνταξιοδοτικών, ασφαλιστικών και λοιπών  προβλημάτων που έχουν σχέση με την  ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη των μελών του κ.λ.π. .

Η αντιμετώπιση  των ανωτέρω θεμάτων , θα επιδιώκεται με εκδηλώσεις και παραστάσεις του Συνδέσμου, προς τους αρμόδιου φορείς  , καθώς και με προτάσεις του προς την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας.

Ειδικότερα στο σκοπό του Συνδέσμου περιλαμβάνονται:

1) Η ανάπτυξη δραστηριότητας για την βελτίωση της οικονομικής καταστάσεως, της κοινωνικής θέσεως και της υγειονομικής και νοσοκομειακής περιθάλψεως των μελών του.

2) Η προάσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μελών του στα Ταμεία Ασφάλισης.

3) Η καλλιέργεια πνεύματος φιλαλληλίας, αλληλεγγύης και συναδελφικής αγάπης και κατανοήσεως μεταξύ των μελών του και των οικογενειών τους .

4) Η διοργάνωση κοινωνικών, πολιτιστικών, επιμορφωτικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων για τα μέλη του.

5) Η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των αντιστοίχων οργανώσεων των εν ενεργεία συναδέλφων τους,  η συμπαράσταση με κάθε νόμιμο τρόπο στην καλύτερη εκτέλεση της αποστολής της Ελληνικής Αστυνομίας και η ηθική ενίσχυσή των εν ενεργεία στην αντιμετώπιση αδικιών κ.λ.π. .

6) Η ανάπτυξη σχέσεων με της αντίστοιχες οργανώσεις των Ενόπλων για την επιδίωξη κοινών σκοπών και στόχων.

7) Η ενεργός παρέμβαση στα κοινωνικά προβλήματα ,δια της συμμετοχής σε αντίστοιχες οργανώσεις και η ενίσχυση κάθε προσπάθειας κοινωνικού χαρακτήρα.

8) Η συνεργασία με της λοιπές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

9) Η εκδήλωση ενδιαφέροντος για την διατήρηση και προβολή των δραστηριοτήτων και της ιστορίας των Σωμάτων Χωροφυλακής, Αστυνομίας Πόλεων, Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος και η διατήρηση της συνέχειας με την Ελληνική Αστυνομία και του αστυνομικού θεσμού γενικότερα.

10) Η οργάνωση και συμμετοχή σε εκδηλώσεις στη μνήμη των πεσόντων των Σωμάτων Ασφαλείας , κατά την εκτέλεση της αποστολής της.

11)  Η έκδοση εντύπων για την ενημέρωση και ψυχαγωγία των μελών .

12)Η αντιμετώπιση κάθε άλλου θέματος που αφορά της συνταξιούχους των Σωμάτων Ασφαλείας.

 Η επίτευξη των ανωτέρω στόχων θα επιδιώκεται με κάθε νόμιμο τρόπο και με την ενεργό συμπαράσταση όλων των μελών.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο

 

Άρθρο 3ο

ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Μέλη του Συνδέσμου γίνονται οι απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας που διαμένουν στην περιφέρεια των Αθηνών, ανεξάρτητα από το Σώμα προελεύσεως, τον βαθμό αποστρατείας, το φύλλο κ.λ.π. . Επίσης μέλη μπορούν να γίνουν και απόστρατοι του Πυροσβεστικού και του Λιμενικού  Σώματος, καθώς και συνταξιούχοι της Αγροφυλακής, εφόσον αποδέχονται της όρους του παρόντος Καταστατικού.

Η αποδοχή του μέλους, γίνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου και την καταβολή του δικαιώματος της εγγραφής και της ετήσιας συνδρομής.

Δεν γίνονται μέλη απόστρατοι που που αποβλήθηκαν από το Σώμα που υπηρετούσαν για σοβαρά παραπτώματα.

 

Άρθρο 4ο

ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ – ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΛΟΥΣ

1) Κάθε μέλος δύναται να αποχωρήσει από τον Σύνδεσμο οποτεδήποτε το αποφασίσει, με απλή αίτησή του. Υποχρεούται της στην καταβολή της συνδρομής του τρέχοντος έτους. Η διαγραφή πραγματοποιείται στο τέλος του οικονομικού έτους.

2) Με απόφαση του  Διοικητικού Συμβουλίου διαγράφεται από τον Σύνδεσμο κάθε μέλος του, το οποίο:

α. Καθυστερεί αδικαιολογήτως , την καταβολή των συνδρομών του για χρονικό διάστημα πέραν των δύο ετών και παρά τις προσκλήσεις προς εκπλήρωση της υποχρέωσής του της.

Το ίδιο ισχύει και για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση κάθε οικονομικής υποχρεώσεως που έχει επιβληθεί από την Γενική Συνέλευση ή το Δ.Σ. .

β. Παραβιάζει τις διατάξεις του Καταστατικού του Συνδέσμου ή δεν συμμορφώνεται με τις αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως ή του Διοικητικού Συμβουλίου ή εκ προθέσεως  και αποδεδειγμένως ενεργεί εναντίον του σκοπού και του έργου ή των συμφερόντων του Συνδέσμου και γενικότερα συντελεί στην μείωση του κύρους αυτού.

γ. Άν καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που προκαλεί το κοινό αίσθημα . Αποκατάσταση μπορεί να ζητήσει ο ενδιαφερόμενος από τη Γενική Συνέλευση , προσκομίζοντας και τα ανάλογα στοιχεία .Η Γ.Σ. αποφαίνεται αμετάκλητα .

 Άρθρο 5ο

 

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ – ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΛΩΝ

Α.- ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ:

Κάθε μέλος υποχρεούται:

1) Να καταβάλει τακτικώς και μέσα της προβλεπόμενες προθεσμίες τις εισφορές και της πάσης φύσεως οικονομικές συνδρομές που προβλέπονται από το Καταστατικό ή αποφασίζονται από την Γενική Συνέλευση ή το Δ.Σ..

Το ύψος , ο  τρόπος και η διαδικασία καταβολής των εισφορών καθορίζονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου.

2) Να συμμορφώνεται της τις διατάξεις του Καταστατικού και της αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως και του Διοικητικού Συμβουλίου και να μην ενεργεί πράξεις που αντιβαίνουν στους σκοπούς και αντιστρατεύονται τα συμφέροντα του Συνδέσμου.

Β.- ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ:

Τα μέλη δικαιούνται:

1) Να συμμετέχουν αυτοπροσώπως στις Γενικές Συνελεύσεις του Συνδέσμου, να λαμβάνουν μέρος στις συζητήσεις και τις ψηφοφορίες και να προτείνουν τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση διαφόρων θεμάτων που αφορούν το σύνολο των μελών, ορισμένες κατηγορίες ή ακόμα και μεμονωμένα μέλη, εφόσον αυτά εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Συνδέσμου.

2) Να θέτουν υποψηφιότητα για το Διοικητικό Συμβούλιο ή την Εξελεγκτική Επιτροπή, καθώς και για την εκλογή τους ως αντιπροσώπων του Συνδέσμου στα Πανελλήνια Συνέδρια της Ομοσπονδίας.

Άρθρο 6ο

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

Η συμμετοχή του Συνδέσμου στην  Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας ή σε άλλες Ενώσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Συνδέσμου και δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις του Καταστατικού, γίνεται με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως των μελών του.

Ο Σύνδεσμος μετά την προσχώρηση στην Ομοσπονδία, οφείλει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του Καταστατικού της και να συμμετέχει στα Πανελλήνια Συνέδρια και τις λοιπές εκδηλώσεις ως ισότιμο μέλος, ανταποκρινόμενο στις οικονομικές υποχρεώσεις που προσδιορίζονται από το Πανελλήνιο Συνέδριο, για την λειτουργία της Ομοσπονδίας.

Η εκπροσώπηση του Συνδέσμου στην Πανελλήνια Ομοσπονδία γίνεται από αντιπροσώπους του Συνδέσμου οι οποίοι εκλέγονται από την Γενική Συνέλευση η από το Διοικητικό Συμβούλιο .

Άρθρο 7ο

ΕΠΙΤΙΜΑ ΜΕΛΗ – ΔΩΡΗΤΕΣ

1) Με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως του Συνδέσμου δύνανται να ανακηρυχθούν Επίτιμα Μέλη και ιδιώτες, οι οποίοι επιδεικνύουν  ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συμπαράσταση στο Σύνδεσμο για την επιτέλεση της αποστολής του. Τα επίτιμα αυτά μέλη δεν μετέχουν στις συνεδριάσεις της Γ.Σ. ή του Δ.Σ.

2) Με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως και μετά από πρόταση του Δ.Σ., ανακηρύσσονται επίτιμα μέλη του Συνδέσμου διατελέσαντα μέλη του Δ.Σ. ή μέλη του Συνδέσμου, τα οποία κατά το διάστημα της θητείας τους επέδειξαν εξαιρετική ικανότητα, ενδιαφέρον και δραστηριότητα για την ανάπτυξη του Συνδέσμου και την επιτυχία των σκοπών του. Τα μέλη αυτά  ανακηρύσσονται επίτιμα του αξιώματος το οποίο κατείχαν στο Δ.Σ. Τα επίτιμα  μέλη δύνανται τα παρίστανται στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. και να εκφράζουν την γνώμη τους επί των διαφόρων θεμάτων, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου.

3) Με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως μπορεί να ανακηρυχθεί κάποιος Δωρητής ή Ευεργέτης, αν αυτός προσέφερε για τους σκοπούς του Συνδέσμου νομίμως, δωρεές σε χρήμα ή άλλα αντικείμενα σε βαθμό ώστε να δικαιολογείται η τοιαύτη αναγνώριση.

-Τα ονόματα των δωρητών αναγράφονται σε ειδικό πίνακα, ο οποίος αναρτάται στο Γραφείο του Συνδέσμου.

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο

Άρθρο 8ο

 

ΠΟΡΟΙ

Οι πόροι του Συνδέσμου διακρίνονται σε τακτικούς και έκτακτους.

1. Τακτικοί πόροι είναι οι ετήσιες συνδρομές των μελών του, το δικαίωμα εγγραφής μέλους και τα έσοδα από την περιουσία του Συνδέσμου.

Το ύψος του δικαιώματος εγγραφής και της ετήσιας συνδρομής καθορίζονται με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως.

2. Έκτακτοι πόροι είναι οι προαιρετικές εισφορές των μελών, οι έκτακτες εισφορές φυσικών ή νομικών προσώπων υπέρ των σκοπών του Συνδέσμου, τα έσοδα από διάφορες εκδηλώσεις, οι κρατικές επιχορηγήσεις ή επιχορηγήσεις από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου και γενικά  κάθε άλλο έσοδο.

Κληροδοσίες ή δωρεές υπό όρους γίνονται δεκτές με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι κληρονομιές γίνονται αποδεκτές πάντοτε επ’ ωφελεία απογραφής.

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο

 Άρθρο 9ο

ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ – ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Τα όργανα διοικήσεως του Συνδέσμου είναι:

1.- Η Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου.

2.- Το Διοικητικό Συμβούλιο.

3.- Η Εξελεγκτική Επιτροπή.

Ο Σύνδεσμος εκπροσωπείται ενώπιον των Δικαστικών και λοιπών αρχών του δημοσίου από τον Πρόεδρο του Δ.Σ.  ή τον νόμιμο αναπληρωτή του.

Όλα τα έγγραφα του Συνδέσμου, πλην των γενικών προσκλήσεων και ανακοινώσεων, πρέπει να φέρουν τις ιδιόχειρες υπογραφές του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα του Δ.Σ. ή των νομίμων αναπληρωτών τους.

Άρθρο 10ο

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ: ΕΚΛΟΓΗ – ΜΕΛΗ

1.- Ο Σύνδεσμος διοικείται από 11μελές  Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο εκλέγεται ανά τριετία από την Γενική Συνέλευση, με σχετική πλειοψηφία των παρόντων μελών, μετά από καθολική μυστική ψηφοφορία.

-Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζουν:

α.- Ο Πρόεδρος

β.- Ο Αντιπρόεδρος

γ.- Ο Γενικός Γραμματέας

δ.- Ο Ειδικός Γραμματέας

ε.- Ο Ταμίας

στ.- Ο Βοηθός ταμία

ζ.- Τα υπόλοιπα 5 μέλη.

2.- Ο πρόεδρος του Συνδέσμου εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση . Όταν ο υποψήφιος Πρόεδρος είναι ένας για την εκλογή του απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών. Ήτοι το ήμισυ + 1 .Οι υποψήφιοι για το αξίωμα του Προέδρου μπορούν να θέτουν υποψηφιότητα και για μέλη του Δ.Σ. ή της Ε.Ε.. Στην περίπτωση αυτή η εκλογή τους γίνεται όπως και των λοιπών μελών .

Τα μέλη του Δ.Σ. εκλέγονται από ενιαίο ψηφοδέλτιο των υποψηφίων τακτικών μελών του Συνδέσμου, κατά σειρά πλειοψηφίας. Τα τρία επόμενα μέλη εκ των υποψηφίων, εκλέγονται ως αναπληρωματικά μέλη.

Δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας έχουν όλα τα μέλη του Συνδέσμου που έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς τον Σύνδεσμο, για το τρέχον έτος.

3.- Στην περίπτωση ισοψηφίας μεταξύ των μελών, η σειρά καθορίζεται αλφαβητικώς, με βάσει το επώνυμο των ισοψηφησάντων. Αν ισοψηφήσουν οι δύο τελευταίοι γίνεται κλήρωση της θέσεως.

4.- Αν κάποιο μέλος του Δ.Σ. παραιτηθεί ή για οποιονδήποτε λόγο εκπέσει του αξιώματός του ή εκλείψει, αναπληρώνεται από το πρώτο στη σειρά αναπληρωματικό μέλος. Η αναπλήρωση ισχύει μέχρι τη λήξη της θητείας του Δ.Σ.

5.- Η ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ., θεωρείται τιμητικό αξίωμα και δεν αμείβεται. Εν τούτοις τα μέλη του Δ.Σ. δικαιούνται τα έξοδα  τα οποία προκύπτουν κατά την εκτέλεση της αποστολής τους.

6.- Οποιαδήποτε άλλη σχέση επί οικονομικής βάσεως, μεταξύ των μελών του Δ.Σ. και του Συνδέσμου, απαγορεύεται.

 Άρθρο 11ο

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΕ ΣΩΜΑ

Ο εκλεγείς από τη Γενική Συνέλευση Πρόεδρος  καλεί εντός 8 ημερών από της εκλογής του , τα νεοεκλεγέντα από τη Γενική Συνέλευση μέλη του Δ.Σ., προκειμένου να συγκροτηθούν σε σώμα . Με μυστική ψηφοφορία των μελών εκλέγονται:

Ο Αντιπρόεδρος, ο Γενικός Γραμματέας, ο Ειδικός Γραμματέας, ο Ταμίας και ο Βοηθός Ταμία του Συνδέσμου.

-Στα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. ανατίθενται διάφορες αρμοδιότητες και έργα. Κατόπιν συνεννοήσεως και ανάλογα με τις επιθυμίες, τις δυνατότητες και τις γνώσεις αυτών.

Το νέο Δ.Σ. αναλαμβάνει τα καθήκοντά του αμέσως μετά την συγκρότησή του σε σώμα. Η παράδοση και παραλαβή από το απερχόμενο Δ.Σ. των υλικών κ.λ.π. γίνεται μεταξύ των αρμοδίων σε εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο δεν μπορεί να είναι πέραν των δεκαπέντε (15) ημερών.

Άρθρο 12ο

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ – ΑΠΑΡΤΙΑ

Το Δ.Σ. συνεδριάζει τακτικά μία φορά τον μήνα, σε ορισμένη ημέρα και ώρα, μετά από πρόσκληση του Προέδρου, ο οποίος ορίζει και τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης που θα συζητηθούν.

Σε έκτακτη συνεδρίαση συνέρχεται του Δ.Σ. , όταν ο Πρόεδρος το κρίνει αναγκαίο ή το ζητήσουν πέντε τουλάχιστον μέλη του Δ.Σ. με αίτησή τους, στην οποία αναφέρουν και τα προς συζήτηση θέματα.

 Στην περίπτωση αυτή ο Πρόεδρος υποχρεούται να συγκαλέσει το Δ.Σ. μέσα σε πέντε (5) ημέρες από της λήψεως της αιτήσεως. Στην συνεδρίαση αυτή υποχρεούνται να παρίστανται οι αιτούντες, άλλως η συζήτηση ματαιούται.

Αν ο Πρόεδρος αρνηθεί την σύγκληση του Δ.Σ., τούτο συγκαλείται από τον Αντιπρόεδρο.

Το Δ.Σ. θεωρείται ότι ευρίσκεται σε απαρτία όταν τα παρόντα μέλη είναι περισσότερα από τα απόντα.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία, η δε ψηφοφορία γίνεται φανερά.

Επί προσωπικών θεμάτων κατά μελών του Δ.Σ. η ψηφοφορία είναι μυστική και για την λήψη αποφάσεως απαιτείται η πλειοψηφία εκ του συνόλου των μελών του Δ.Σ.

Μέλος του Δ.Σ. που απουσιάζει αδικαιολόγητα από τρεις συνεχόμενες συνεδριάσεις στις οποίες κλήθηκε κανονικά, κηρύσσεται έκπτωτο από το αξίωμα με αιτιολογημένη απόφαση του Δ.Σ., που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του. Επίσης έκπτωτο κηρύσσεται το μέλος του Δ.Σ., κατά τα ανωτέρω, εάν απουσιάζει για οποιοδήποτε λόγο επί εξάμηνο.

Η έκπτωση ανακοινώνεται στον ενδιαφερόμενο με έγγραφο του Προέδρου.

Η θέση του εκπεσόντος καταλαμβάνεται με απόφαση του Δ.Σ. από το πρώτο στη σειρά αναπληρωματικό μέλος.

Οι αποφάσεις του Δ.Σ. καταχωρούνται σε ειδικό Βιβλίο Πρακτικών του Δ.Σ., το οποίο υπογράφεται από όλα τα παρόντα σε κάθε συνεδρίαση μέλη.

Οι ίδιες διατάξεις εφαρμόζονται και για τα μέλη της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

 

Άρθρο 13ο

 

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ   ΚΑΙ   ΕΥΘΥΝΕΣ

1.- Γενικές Αρμοδιότητες:

Το Διοικητικό Συμβούλιο διοικεί τον Σύνδεσμο, διαχειρίζεται τις υποθέσεις του και την περιουσία του και ενεργεί κάθε πράξη που αποσκοπεί στην πραγματοποίηση των σκοπών του Συνδέσμου, σύμφωνα με τον Νόμο, το Καταστατικό και τις Αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως.

2.- Ειδικές αρμοδιότητες:

Ειδικότερα το Δ.Σ.:

α) Καταρτίζει την ετήσια έκθεση πεπραγμένων του Δ.Σ., τον οικονομικό απολογισμό του έτους, τον ισολογισμό και τον προϋπολογισμό δράσεως του επομένου έτους, τα οποία υποβάλλει προς έγκριση στην Γενική Συνέλευση.

β) Αποφασίζει τη λήψη κάθε μέτρου που κρίνει αναγκαίο και πρόσφορο για την εξυπηρέτηση των σκοπών του Συνδέσμου.

γ) Αποφασίζει για την πρόσληψη με αμοιβή προσωπικού για τις ανάγκες της Γραμματείας, εφόσον τούτο κρίνεται αναγκαίο και η οικονομική κατάσταση του Συνδέσμου το επιτρέπει.

δ) Καταρτίζει επιτροπές και αναθέτει στα μέλη του Δ.Σ. διάφορες αρμοδιότητες επί συγκεκριμένων θεμάτων.

ε) Συγκαλεί την Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού.

στ)  Ασκεί κάθε άλλη αρμοδιότητα η οποία δεν ανήκει αποκλειστικά στη Γενική Συνέλευση

3.- Τα μέλη του Δ.Σ. είναι προσωπικώς και αλληλεγγύως υπεύθυνα για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από αυτό. Δεν ευθύνονται όμως για αποφάσεις που ελήφθησαν απόντων αυτών ή που διαφώνησαν και η διαφωνία τους καταχωρήθηκε στα πρακτικά της συνεδριάσεως.

 

Άρθρο 14ο

 

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΎ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Τα μέλη του Δ.Σ. έχουν τις εξής αρμοδιότητες και ευθύνες:

Ι.- Ο Πρόεδρος:

α) Συγκαλεί το Δ.Σ. σε τακτικές και έκτακτες συνεδριάσεις, παρουσιάζει τα θέματα Ημερήσιας Διάταξης και προεδρεύει και διευθύνει τις συνεδριάσεις.

β) Επιμελείται για την εκτέλεση των Αποφάσεων της Γενικής Συνελεύσεως.

γ) Εκπροσωπεί το Δ.Σ. ενώπιον των δικαστικών και διοικητικών αρχών, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού και των εξουσιοδοτήσεων της Γενικής Συνέλευσης.

δ) Υπογράφει τα έγγραφα  και τις γνωστοποιήσεις της Ομοσπονδίας μετά του Γενικού Γραμματέα.

ε) Επιβλέπει την οικονομική διαχείριση και συνυπογράφει με τον Ταμία τις εντολές για την είσπραξη ή την πληρωμή χρηματικών ποσών.

στ) Εκθέτει τον Απολογισμό της δράσης του Δ.Σ. ενώπιον της Γενικής Συνελεύσεως.

-Τον Πρόεδρο απόντα ή κωλυόμενο, αναπληρώνει ο Αντιπρόεδρος.

ΙΙ.- Ο Αντιπρόεδρος:

Ο Αντιπρόεδρος αναπληρώνει  στα καθήκοντά του τον Πρόεδρο κατά την απουσία του. Υποβοηθάει τον Πρόεδρο στην εκτέλεση των καθηκόντων του και αναλαμβάνει διάφορες αποστολές και έργα, που καθορίζει ο Πρόεδρος ή το Δ.Σ.

ΙΙΙ.- Ο Γενικός Γραμματέας:

Ο Γενικός Γραμματέας  έχει την ευθύνη της Γραμματείας του Συνδέσμου. Τηρεί το Πρωτόκολλο, το Αρχείο, τα Μητρώα των μελών και γενικά όλα τα Βιβλία του Συνδέσμου, εκτός από τα Λογιστικά και τα Ταμειακά. Φυλάσσει την σφραγίδα του Συνδέσμου. Συντάσσει όλα τα έγραφα και  τα συνυπογράφει μετά του Προέδρου. Συνυπογράφει μετά του Προέδρου τα χρηματικά εντάλματα πληρωμής προς τον Ταμία. Τηρεί τα Πρακτικά Συνεδριάσεων του Δ. Σ. τα οποία καταχωρεί σε ειδικό βιβλίο. Τηρεί το βιβλίο Πρακτικών της Γενικής Συνελεύσεως και μεριμνά για την χορήγηση αντιγράφων και αποσπασμάτων.

-Τον Γενικό Γραμματέα απόντα ή κωλυόμενο αναπληρώνει ο Ειδικός Γραμματέας, ο οποίος τον συνεπικουρεί στο έργο του.

ΙV.-  Ο Ταμίας:

Ο Ταμίας φροντίζει για τα οικονομικά θέματα του Συνδέσμου και είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για κάθε ανωμαλία στο Ταμείο. Ειδικότερα ο Ταμίας:

α) Ενεργεί τις πάσης φύσεως εισπράξεις για λογαριασμό του Συνδέσμου, βάσει διπλοτύπων αποδείξεων, οι οποίες φέρουν την σφραγίδα του Συνδέσμου και την υπογραφή του ιδίου.

β) Ενεργεί τις πληρωμές, βάσει ενταλμάτων πληρωμής υπογεγραμμένων από τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα και σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δ.Σ.

γ) Φυλάσσει το περιεχόμενο του Ταμείου και τα χρήματα. Όταν το ποσό υπερβαίνει τα εκατό (100) Ευρώ, υποχρεούται να το καταθέτει σε λογαριασμό του Συνδέσμου σε Τράπεζα που έχει ορίσει το Δ.Σ. Η ανάληψη χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό του Συνδέσμου γίνεται από τον Ταμία, κατόπιν εξουσιοδοτήσεως υπογεγραμμένης από τον Πρόεδρο και τον Γ. Γραμματέα.

δ) Ενημερώνει κάθε τρίμηνο το Δ.Σ. για τα οικονομικά του Συνδέσμου.

ε) Επιμελείται της συντάξεως του Ισολογισμού και του Προϋπολογισμού.

στ) Τηρεί όλα τα αναγκαία για τον Σύνδεσμο Βιβλία Ταμείου.

ζ) Εκτελεί τις αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως και του Δ.Σ. σχετικά με τα οικονομικά του Συνδέσμου.

-Ο Ταμίας υποβοηθείται στο έργο του από τον Βοηθό Ταμία, ο όποιος τον αναπληρώνει απόντα ή κωλυόμενο.

 Άρθρο 15ο

ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Από την Γενική Συνέλευση, κατά την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου, εκλέγεται και τριμελής Εξελεγκτική Επιτροπή με δύο αναπληρωματικά μέλη. Η θητεία της Ε.Ε. είναι η ίδια με εκείνη του Δ.Σ.

Η εκλογή των μελών της Ε.Ε. γίνεται με μυστική ψηφοφορία μεταξύ των υποψηφίων για το αξίωμα αυτό και εφαρμόζονται όλα όσα ισχύουν και για την εκλογή του Δ.Σ..

Αρμοδιότητες της Ε. Ε:

Η Εξελεγκτική Επιτροπή, παρακολουθεί και ελέγχει την οικονομική διαχείριση του Συνδέσμου. Για τον σκοπό αυτό ενεργεί οικονομικούς ελέγχους, τακτικώς μεν στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, εκτάκτως δε οσάκις κρίνει τούτο σκόπιμο.

Για κάθε διαχειριστικό έλεγχο που ενεργεί η Ε.Ε. συντάσσει σχετική έκθεση η οποία καταχωρείται σε ειδικό βιβλίο.

Η ετήσια έκθεση της Ε.Ε. υποβάλλεται στην Γ. Σ. του Συνδέσμου μαζί με τον Ισολογισμό και τον Απολογισμό του Δ.Σ.

Προκειμένου να ασκήσει τα καθήκοντά της η Ε. Ε., το Δ.Σ. του Συνδέσμου καθώς και τα όργανα αυτού υποχρεούνται να θέτουν στη διάθεση της όλα τα στοιχεία της διαχειρίσεως και της οικονομικής καταστάσεως του Συνδέσμου, τα Πρακτικά συνεδριάσεως της Γ. Σ. και του Δ.Σ., την αλληλογραφία και το αρχείο.

 Άρθρο 16ο

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

1.- Η Γενική Συνέλευση των μελών του Συνδέσμου είναι το ανώτατο όργανο διοικήσεως, με δικαίωμα επί παντός θέματος που αφορά τον Σύνδεσμο και δεσμεύει με τις αποφάσεις της και εκείνα τα μέλη που διαφωνούν με αυτές ή είναι απόντα από την Γ. Σ.

2.- Η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου συγκαλείται από το Δ. Σ., τακτικώς μεν μία φορά τον χρόνο και μέσα στο πρώτο τρίμηνο του επομένου έτους, εκτάκτως δε όταν τούτο κριθεί αναγκαίο από το Δ. Σ. ή όταν το ζητήσουν εγγράφως τουλάχιστον δεκαπέντε μέλη. Στην δεύτερη περίπτωση στην αίτηση συγκλήσεως της Γ. Σ. πρέπει να αναγράφονται και τα προς συζήτηση θέματα. Το Δ.Σ. υποχρεούται να συγκαλέσει την Γ.Σ. εντός εικοσαημέρου από της λήψεως της αιτήσεως. Στην ούτω συγκαλουμένη Γ.Σ. τα αιτούντα μέλη οφείλουν να παραστούν για να υποστηρίξουν την αίτησή τους. Αν δεν παραστούν η Γ.Σ. αποφασίζει περί της συνεχίσεως της συνεδριάσεως ή διακοπής αυτής.

3.- Η Γενική Συνέλευση συγκαλείται με ανακοίνωση προς όλα τα μέλη του Συνδέσμου, η οποία κοινοποιείται προς αυτά 20 ημέρες πριν από την ημερομηνία συγκλήσεως. Στην Ανακοίνωση-Πρόσκληση πρέπει να αναφέρεται ο τόπος και η διεύθυνση όπου θα πραγματοποιηθεί η Γ.Σ., η ημερομηνία και η ώρα ενάρξεως της συνεδριάσεως και τα προς συζήτηση θέματα. Η ανακοίνωση υπογράφεται από τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα.

4.- Η συνεδρίαση διεξάγεται την ημέρα που έχει ορισθεί. Αν όμως ο χρόνος δεν επαρκεί για την εξέταση όλων των θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης, οι εργασίες μπορεί με απόφαση της Γ.Σ. να επαναληφθούν και την επομένη ημέρα και σε ορισμένη ώρα.

 Άρθρο 17ο

ΑΠΑΡΤΙΑ

1.- Η Γενική Συνέλευση ευρίσκεται σε απαρτία εφόσον παρίσταται το ήμισυ των εγγεγραμμένων  μελών. Εάν κατά την πρώτη συνεδρίαση δεν επιτευχθεί η προβλεπόμενη απαρτία η Συνέλευση αναβάλλεται για την επόμενη εβδομάδα, την ίδια ημέρα και ώρα και με τα αυτά θέματα Ημερήσιας Διάταξης. Την δεύτερη αυτή συνεδρίαση  η Συνέλευση πραγματοποιείται ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων μελών, θεωρούμενης ότι ευρίσκεται σε απαρτία. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται νέα πρόσκληση των μελών.

-Η διαπιστωθείσα απαρτία θεωρείται υφισταμένη μέχρι το τέλος των εργασιών.

2.- Οι αποφάσεις της Γ.Σ. λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των παρόντων και ψηφισάντων μελών.

Άρθρο 18ο

 

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ – ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ – ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

1.- Στη γενική Συνέλευση προεδρεύει και διευθύνει τις συζητήσεις ο εκλεγμένος Πρόεδρος του Συνδέσμου, εκτός εάν η Γ. Σ. μετά από πρόταση μέλους αποφασίσει την εκλογή ως Προέδρου άλλου μέλους.

2.- Ο Πρόεδρος ευθύς ως διαπιστώσει την ύπαρξη απαρτίας, κηρύσσει την έναρξη της συνεδριάσεως.

3.- Τα Πρακτικά της Γ.Σ. τηρούνται από τον Γ.Γ. του Συνδέσμου και καταχωρούνται σε ειδικό βιβλίο Πρακτικών. Υπογράφονται από τον Πρόεδρο της Γ.Σ. και τον Γ.Γ. και είναι στη διάθεση κάθε μέλους.

4.- Η ψηφοφορία για την λήψη αποφάσεων στη Γ.Σ. είναι φανερή και διεξάγεται δι ανατάσεως της χειρός.

-Η ψηφοφορία είναι μυστική, όταν αφορά αρχαιρεσίες, παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς το Δ.Σ. και την Ε.Ε., την έγκριση του Ισολογισμού και την λογοδοσία επί προσωπικών θεμάτων.

 

Άρθρο 19ο

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ

Οι ειδικότερες αρμοδιότητες της Γενικής Συνελεύσεως είναι οι εξής:

1.- Ασκεί έλεγχο για τις πράξεις και παραλείψεις του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής και έχει το δικαίωμα να κηρύσσει έκπτωτα τα Συμβούλια αυτά ή  μέλη τους.

2.- Εγκρίνει τον Προϋπολογισμό εσόδων και εξόδων, τον Ισολογισμό και τον Απολογισμό του προηγουμένου έτους και απαλλάσσει τα μέλη του Δ.Σ. και της Ε.Ε. από πάσης ευθύνης.

3.- Εγκρίνει τις προτάσεις του Δ. Σ. για την επιβολή εκτάκτου εισφοράς, καθώς και για την αγορά ή ενοικίαση ακινήτου για τις ανάγκες του Συνδέσμου.

4.- Αποφασίζει για την τροποποίηση του Καταστατικού του Συνδέσμου.

5.- Αποφασίζει για την συμμετοχή του συνδέσμου σε Ομοσπονδίες και Ενώσεις, καθώς και για την αποχώρηση του από αυτές, εφόσον κριθεί ότι δεν αντιπροσωπεύονται τα συμφέροντα των μελών του.

6.- Αποφασίζει για την διάλυση του Συνδέσμου. Στην περίπτωση αυτή η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία των ¾ του συνόλου των μελών του Συνδέσμου.

7.- Εκλέγει τα μέλη του Δ. Σ. και  της Ε. Ε. δια μυστικής πλειοψηφίας σύμφωνα με τα άρθρα 10  και 15 Του Καταστατικού.

8.-Αποφασίζει για κάθε θέμα το οποίο ήθελε τεθεί ενώπιόν της και αφορά στην λειτουργία, τα όργανα, τον σκοπό και τα μέλη του Συνδέσμου.

 

Άρθρο 20ο

ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ – ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ

Στην Τακτική Γενική Συνέλευση:

1.- Εκτίθενται τα πεπραγμένα του προηγούμενου έτους, από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου.

2.- Γίνεται ο Οικονομικός Απολογισμός του προηγουμένου έτους, ήτοι από 1η Ιανουαρίου μέχρι 31η Δεκεμβρίου και κατατίθεται ο Ισολογισμός.

3.- Αναγιγνώσκεται από τον Πρόεδρο της Ε.Ε. η Έκθεση του διενεργηθέντος διαχειριστικού ελέγχου του έτους.

-Επί των θεμάτων αυτών ο Πρόεδρος δίδει τον λόγο σε όσα μέλη δηλώσουν ότι επιθυμούν να ομιλήσουν και να εκφέρουν την γνώμη τους.

– Όταν τελειώσουν οι τοποθετήσεις και η κριτική διεξάγεται ψηφοφορία για την έγκριση ή μη των θεμάτων αυτών, σύμφωνα με τα άρθρα   18  και   19  του Καταστατικού.

4.- Συζητούνται κατά σειρά εγγραφής όλα τα λοιπά θέματα της Ημερήσιας Διάταξης. Προηγείται εισήγηση από τους προτείνοντες τα θέματα και στη συνέχεια διεξάγεται συζήτηση.

– Τέλος, όπου προβλέπεται, το θέμα τίθεται σε ψηφοφορία κατά τα ανωτέρω.

5.- Ενεργούνται οι αρχαιρεσίες, σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19   του Καταστατικού  για την ανάδειξη των οργάνων της διοικήσεως.

-Τα μέλη που επιθυμούν να είναι υποψήφια για τα αξιώματα του Δ.Σ. ή της Ε.Ε. οφείλουν να υποβάλουν σχετική δήλωση προς τον Σύνδεσμο, 10 ημέρες το αργότερο                  προ της διενεργείας των αρχαιρεσιών.

-Το Δ.Σ. του Συνδέσμου, πριν από τη Σύγκληση της Γ.Σ. επικυρώνει τις υποψηφιότητες και καταρτίζει το ψηφοδέλτιο, στο οποίο τα ονοματεπώνυμα των υποψηφίων καταχωρούνται κατ’ αλφαβητική σειρά.

-Πρώτα καταχωρούνται τα ονόματα των υποψηφίων για το αξίωμα του Προέδρου , ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων για το  Δ.Σ. και τέλος τα ονόματα των υποψηφίων για την Ε. Ε.

-Αντίγραφο του ψηφοδελτίου αυτού αναρτάται στην θύρα του Γραφείου του Συνδέσμου.

-Αν εντός της ανωτέρω προθεσμίας δεν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός υποψηφιοτήτων για κάποιο από τα όργανα της διοικήσεως, τότε το δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας παρατείνεται μέχρι και την ημέρα των αρχαιρεσιών.

6.- Για την διεξαγωγή των αρχαιρεσιών εκλέγεται από την Γ.Σ. τριμελής Εφορευτική Επιτροπή.

-Η Επιτροπή μόλις εκλεγεί συγκροτείται σε σώμα και παραλαμβάνει από τον Γ.Γ. του Δ.Σ. του Συνδέσμου, το υλικό της ψηφοφορίας.

-Διανέμει τα ψηφοδέλτια με τους φακέλους στα μέλη και κηρύσσει την έναρξη της ψηφοφορίας, επιβλέπουσα για την τάξη και διασφαλίζουσα την μυστικότητα της ψηφοφορίας.

-Κάθε μέλος δικαιούται να θέσει μέχρι ένα σταυρό για την εκλογή του Προέδρου, μέχρι  (11) σταυρούς για την εκλογή των μελών του Δ.Σ. και μέχρι 3 σταυρούς για την εκλογή των μελών της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

7.- Μετά το τέλος της ψηφοφορίας η Εφορευτική Επιτροπή ανοίγει την κάλπη και προβαίνει στην καταμέτρηση των ψηφοδελτίων, τα οποία μονογράφονται από τον Πρόεδρο.

-Ψηφοδέλτια τα οποία φέρουν περισσότερους από τους προβλεπόμενους σταυρούς ή παρουσιάζουν άλλες ανωμαλίες θεωρούνται άκυρα.

-Στη συνέχεια γίνεται η καταμέτρηση των σταυρών προτιμήσεως και καθορίζεται η σειρά επιτυχίας εκάστου.

-Επιτυχόντες κατά σειρά αριθμού σταυρών θεωρούνται ο Πρώτος για Πρόεδρος, οι δέκα (10) πρώτοι  για το Δ. Σ. και οι τρεις πρώτοι για την Ε. Ε. Από τους επόμενους και κατά σειρά ψήφων ορίζονται οι τρεις αναπληρωματικοί για το Δ. Σ. και οι δύο για την Ε. Ε.

-Για την διεξαγωγή της ψηφοφορίας η Εφορευτική Επιτροπή συντάσσει Πρακτικό στο οποίο καταχωρεί τα ονόματα των υποψηφίων κατά σειρά αριθμού σταυρών. Το Πρακτικό μαζί με τα ψηφοδέλτια παραδίδει στον Πρόεδρο της Συνελεύσεως, ο οποίος ανακοινώνει τα αποτελέσματα , τα πρακτικά και το λοιπό υλικό διεξαγωγής των αρχαιρεσιών ο Πρόεδρος τα παραδίδει στον Γενικό Γραμματέα του Δ. Σ. του Συνδέσμου.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο

 

Άρθρο 21ο

  ΤΗΡΟΥΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ο Σύνδεσμος τηρεί τα εξής βιβλία:

1.- Βιβλίο μητρώου των μελών

2.- Βιβλίο Πρακτικών Συνεδριάσεων  της Γενικής Συνελεύσεως.

3,- Βιβλίο  Πρακτικών Συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου.

4.- Βιβλίο Πρακτικών Συνεδριάσεων Εξελεγκτικής Επιτροπής.

5.- Βιβλίο Πρωτοκόλλου εγγράφων.

6.- Βιβλίο Ταμείου.

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μπορεί να καθιερωθεί η τήρηση και άλλων βιβλίων που θεωρούνται χρήσιμα για την λειτουργία του Συνδέσμου.

 

                                                                    Άρθρο 22

ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Ο Σύνδεσμος τηρεί κυκλική σφραγίδα, η οποία στον εξωτερικό κύκλο φέρει τον τίτλο της Ομοσπονδίας ( ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ Σ.Α.) στον εσωτερικό τον τίτλο του Συνδέσμου ( ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ) και στο κέντρο ανάγλυφο το έμβλημα της Ομοσπονδίας. Ήτοι  την Ελληνική σημαία, το ζυγό της δικαιοσύνης και κλάδο ελαίας.

 

                                                              Άρθρο 23

  ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ  ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ                    

 

Η Μεγαλομάρτυς και Ισαπόστολος Αγία Ειρήνη, Προστάτιδα της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας  είναι  η προστάτιδα και του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών ΑΘΗΝΩΝ και η επέτειός της τιμάται   την 5 Μαΐου , εκάστου έτους  .

Άρθρο 24

 

                                                             ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

 

Η τροποποίηση των διατάξεων του Καταστατικού μπορεί να πραγματοποιηθεί με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως, εφόσον κριθεί ότι  με αυτή βελτιώνεται η λειτουργία και η αποτελεσματικότητα  του Συνδέσμου.

Για την τροποποίηση απαιτείται  πλειοψηφία των τριών τετάρτων των παρόντων στη Γενική Συνέλευση μελών.

                                                                          Άρθρο  25

ΔΙΑΛΥΣΗ-ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Η Διάλυση του Συνδέσμου μπορεί να επέλθει, στις περιπτώσεις των άρθρων 104 και 105 του Αστικού Κώδικα με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως των μελών του Συνδέσμου. Για την περίπτωση αυτή απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνόλου των μελών.

Σε περίπτωση διαλύσεως του Συνδέσμου, το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας  του, περιέρχεται στα τυχόν  λειτουργούντα ιδρύματα του Συνδέσμου ή στο ίδρυμα Παιδικών Κατασκηνώσεων της Ελληνικής Αστυνομίας.

 Άρθρο 26

 

1. Το παρόν Καταστατικό αποτελούμενο από 26 άρθρα, εγκρίθηκε ομοφώνως, όπως αυτό τροποποιήθηκε, αναπροσαρμόσθηκε και αναμορφώθηκε, κατά την δημοσία συζήτηση   από την Γενική Συνέλευση  την20 Φεβρουαρίου 2005 .

2. Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδότησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου για τις δέουσες  ενέργειες προς  έγκρισή του από το αρμόδιο δικαστήριο.

Η ισχύς του θα αρχίσει μετά την έγκριση της τροποποιήσεως από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών .

 

Αθήνα 20 Φεβρουαρίου 2005

Για τη Γενική Συνέλευση

 

Ο Γραμματέας της Συνελεύσεως                                   Ο Πρόεδρος της Συνελεύσεως

Ιωάννης Κάππος                                                            Νικόλαος Κουτρουμπής

Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.                                        Ταξίαρχος Χωροφυλακής ε.α.

 

ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ   :        12589

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ :     61/1984

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ :  6499/2005

 

Τα νέα μέλη του Δ.Σ. του ΝΙΜΤΣ

Με απόφαση του Υ.Ε.Θ.Α. που δημοσιεύτηκε σε Φ.Ε.Κ.- τεύχος Υ.Ο.Δ.Δ. ορίστηκαν τα μέλη του Δ.Σ. του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. για την προσεχή διετία . Από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας συμμετέχουν στο Δ.Σ. ο υποστράτηγος (ΥΙ) ΜΟΥΣΟΥΛΗΣ Ιωάννης και από πλευράς αποστράτων ο Υποστράτηγος ε.α. ΣΚΛΗΚΑΣ Δημήτριος .

Ο Σύνδεσμός μας, σας ενημερώνει για τη δομή και αποστολή του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.


ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Το ΝΙΜΤΣ διοικείται από ενδεκαμελές Διοικητικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από:

  • Τον εκάστοτε Πρόεδρο ΔΣ/ΜΤΣ, ως Πρόεδρο
  • Τον εκάστοτε ΒΥ/ΓΕΣ, ως Αντιπρόεδρο
  • Το Διευθυντή Υγειονομικού Σώματος Στρατού
  • Έναν ανώτατο ή ανώτερο Αξκό Δικαστικού, ε.ε.
  • Έναν ανώτατο ή ανώτερο Αξκό – Ιατρό της ΕΛΑΣ, ε.ε.
  • Έναν ανώτατο ή ανώτερο Αξκό της ΕΛΑΣ, ε.α.
  • Έναν Εκπρόσωπο του Δ.Σ. της Ε.Α.Α.Σ.
  • Έναν Εκπρόσωπο του Δ.Σ. της Ε.Α.Α.Α.
  • Έναν Εκπρόσωπο ιατρών του Κλάδου ΕΣΥ ΝΙΜΤΣ
  • Έναν Εκπρόσωπο λοιπών εργαζομένων του ΝΙΜΤΣ, ως Μέλη
  • Το Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος, ως Εισηγητή μετά ψήφου

Το Διοικητικό Συμβούλιο συνέρχεται σε τακτικές συνεδριάσεις, επιμελείται, διοικεί και διαχειρίζεται την περιουσία του Ιδρύματος και αποφασίζει σχετικά με τις δαπάνες που βαρύνουν τους πόρους του Νοσοκομείου. Σε ορισμένες περιπτώσεις μεταβιβάζει αρμοδιότητες στο Γενικό Διευθυντή του Νοσοκομείου.

ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

Γενικός Διευθυντής ορίζεται ανώτερος εν ενεργεία ή εν αποστρατεία Αξιωματικός Υγειονομικού.
Από τις 31/5/2013 χρέη Γενικού Διευθυντή έχει αναλάβει ο Υπτγος (ΥΙ)
Αγγελάκας Ιωάννης
.
Το Ίδρυμα διευθύνεται στην καθημερινή λειτουργία του από το Γενικό Διευθυντή, ο οποίος συνεπικουρείται από τον Υποδιευθυντή σε ζητήματα διοικητικής φύσης και από το Διευθυντή Οικονομικών σε ζητήματα οικονομικής φύσης. Εκπροσωπεί το Ίδρυμα δικαστικώς και εξωδίκως σε κάθε σχέση που τυχόν έχει το Ίδρυμα με τις Δικαστικές, Διοικητικές ή άλλες αρχές.

ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

Υποδιευθυντής του Νοσοκομείου ορίζεται ανώτερος ή ανώτατος εν ενεργεία ή εν αποστρατεία Αξιωματικός Υγειονομικού, ο οποίος αντικαθιστά το Γενικό Διευθυντή κατά την απουσία του.
Αρμοδιότητα του Υποδιευθυντή είναι να συνεπικουρεί στο έργο του Γενικού Διευθυντή, ως άμεσος βοηθός του, φροντίζοντας για την ακριβή εκτέλεση των διαταγών του και την πιστή εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού του Ιδρύματος.
Από τις 01/06/2010 χρέη Υποδιευθυντή έχει αναλάβει ο Ταξίαρχος (ΥΙ) Βασματζίδης Παντελής.

ΔΝΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών του Ιδρύματος ορίζεται ανώτερος ή ανώτατος εν ενεργεία ή εν αποστρατεία Αξιωματικός του Οικονομικού.
Αρμοδιότητα του Διευθυντή Οικονομικών Υπηρεσιών είναι να διαχειρίζεται τα οικονομικής φύσης ζητήματα του Ιδρύματος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Α. Ν. 1137/1946, όπως αυτό συμπληρώθηκε μεταγενέστερα, στην αποστολή του ΝΙΜΤΣ περιλαμβάνονται:

1. Η παροχή νοσηλευτικής περίθαλψης, εργαστηριακών εξετάσεων και χειρουργικών επεμβάσεων, στους μετόχους και μερισματούχους του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Μ.Τ.Σ.), τους  Αξιωματικούς και Ανθυπασπιστές του Στρατού Ξηράς και της ΕΛΑΣ, και στο απόστρατο στρατιωτικό προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας, τα μέλη των οικογενειών αυτών και τις ορφανικές οικογένειες αυτών.

2. H ειδίκευση, συνεχής εκπαίδευση και επιμόρφωση ιατρών, νοσηλευτών και άλλων επαγγελματιών υγείας, με την ανάπτυξη και εφαρμογή ανάλογων εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

3. Η ανάπτυξη και προαγωγή της έρευνας στον τομέα της ιατρικής, των βιολογικών επιστημών και της υγείας γενικότερα.

4. Η εφαρμογή νέων μεθόδων οργάνωσης της περίθαλψης με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της υγείας των πολιτών.

Στο Νοσοκομείο μπορούν επίσης να νοσηλευθούν χωρίς οικονομική επιβάρυνση το πολιτικό προσωπικό του Μ.Τ.Σ. και του ΝΙΜΤΣ, καθώς και οι οικογένειές τους.

Σύμφωνα με τον ιδρυτικό του νόμο (ΑΝ 1137/1946) το ΝΙΜΤΣ είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), το οποίο εποπτεύεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, μέσω του ΓΕΣ. Το ΝΙΜΤΣ είναι Γενικό Νοσοκομείο και διαθέτει όλες τις Ιατρικές ειδικότητες, αναπτύσσει περί τις 400 κλίνες, κάθε χρόνο νοσηλεύονται περί τις 15.000 ασθενείς και εξετάζονται στα Εξωτερικά του Ιατρεία περί τις 80.000 ασθενείς.

Την 4-6-2013 πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. η αλλαγή Διοικήσεως του από τον Υποστράτηγο (ΥΙ) ε.α. ΤΕΓΟ Κωνσταντίνο στον Υποστράτηγο (ΥΙ ) ε.α. ΑΓΓΕΛΑΚΑ Ιωάννη . Ο κ. ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ υπηρετεί επι σειράν ετών ως Αγγειοχειρουργός στην Κλινική Αγγείων – Καρδιάς του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ..
Στην τελετή παρέστησαν οι δύο υφυπουργοί του Υ.Ε.Θ.Α. κ.κ. ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΤΗΣ Δημήτριος και ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ Παναγιώτης .

Νέος Πρόεδρος στο Δ.Σ. του Μ.Τ.Σ.

Την 28-6-203 στα Γραφεία του Μ.Τ.Σ. πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσης καθηκόντων από τον απερχόμενο Υποστράτηγο ε.α. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟ Χαράλαμπο Πρόεδρο του Δ.Σ.  , στον διορισθέντα από το Υ.Ε.Θ.Α.  Αντιστράτηγο ε.α. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ Μιχαήλ, νέο Πρόεδρο του Δ.Σ.  Του ευχόμαστε  καλή δύναμη και επιτυχία στο έργο του. 

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ 30-6-2013

 

Με μεγαλοπρέπεια τελέστηκε η δοξολογία στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών  των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων ), χοροσταντούντος του Πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου Προϊσταμένου της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας κ. ΚΙΟΥΛΟΥ  Νεκτάριου για τον εορτασμό της Ημέρας των Αποστράτων.

 

Στην τελετή παρέστησαν ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ Αθανάσιος, η Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας με επικεφαλής των Αρχηγό αυτής Αντιστράτηγο κ.  ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ Νικόλαο, ανώτατοι αξιωματικοί των κλάδων και Υπηρεσιών του Αρχηγείου, αντιπροσωπεία Δοκίμων Αξιωματικών της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και απόστρατοι  με τις οικογένειές τους.

 

Τιμές απέδωσε άγημα δοκίμων Αξιωματικών της Σ.Α.Ε.Α.

 

Μετά την λήξη της δοξολογίας ο κ. Αρχηγός ανέγνωσε την Ημερησία Διαταγή  και ακολούθως ομίλησαν ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλος, ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Α.Α.Π. κ. Παπαθεοδώρου και τέλος ο Γ.Γ. κ. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ.

O

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

Την 9-3-2013 στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών  των πρώην Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας (Μεσογείων)  τελέστηκε η καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση και η οφειλόμενη απότιση φόρου τιμής στους αστυνομικούς που έπεσαν εν ώρα καθήκοντος από τις Ομοσπονδίες Π.Ο.ΑΞΙ.Α. & Π.Ο.Α.Σ.Υ.

Στην επιμνημόσυνο δέηση χοροστάτησαν ο εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Β΄, Επίσκοπος Σαλώνων κ. Αντώνιος, ο Προϊστάμενος  της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας κ. ΚΙΟΥΛΟΣ Νεκτάριος και ο πατήρ Ιωάννης ΚΟΚΚΩΝΗΣ Διευθυντής του Ιδρύματος Εξοχών ΕΛ.ΑΣ.Παρέστησαν ο Υ.Δ.Τ. κ. Νικόλαος ΔΕΝΔΙΑΣ, ο Γ.Γ. Υ.Δ.Τ. κ. Αθανάσιος ΑΝΔΡΕΟΥΛΑΚΟΣ , ο Γ.Γ.Π.Π. κ. Πάτροκλος Γεωργιάδης, ο υποδιοικητής της Ε.Υ.Π. κ. Γεώργιος ΚΑΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ,  βουλευτές εκπρόσωποι  των κομμάτων. Σύσσωμη παρέστη η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας με επικεφαλής τον Αρχηγό Αντιστράτηγο κ. Νικόλαο ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ, ανώτατοι αξιωματικοί των κλάδων και Υπηρεσιών του Αρχηγείου. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων που έχει ανεγερθεί στο χώρο του Υ.Δ.Τ. και Προστασίας του Πολίτη .

 002001

Θεώρηση ιατρικών εξετάσεων στην έδρα του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

Ελεγκτής ιατρός του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , για άσκηση ελέγχου και θεώρησης εξετάσεων στην έδρα του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

 Το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. με έγγραφό του, μας ενημέρωσε ότι, από 27-6-2013 έως και 29-8-2013  οι ασφαλισμένοι θα δύνανται να θεωρούν τις εξετάσεις τους στην έδρα του, επί της οδού Βερανζέρου αρ 48, όπου θα βρίσκεται Ελεγκτής ιατρός του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μια (1 ) φορά την εβδομάδα και συγκεκριμένα την ημέρα Πέμπτη, κατά τις ώρες 10.00 – 12.00

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΠΑΣΚΕΤ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Στο κλειστό γήπεδο Μπάσκετ της Σ.Σ.Ε. στη Βάρη διεξήχθη το ετήσιο  Πρωτάθλημα ανάμεσα στις ομάδες των Ανωτάτων Στρατιωτικών Σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Η ομάδα της Σχολής  Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας κατέλαβε την πρώτη θέση.
Είναι η δεύτερη συνεχής χρονιά που καταλαμβάνει την πρώτη θέση.

Σύνδεσμός μας συγχαίρει τους δοκίμους μαθητές της Σ.Α.Ε.Α.

SAEA_3SAEA_2SAEASAEA_5

Πληροφορίες για τις επικουρικές Συντάξεις Τ.Ε.Α.Ε.Χ. και Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.

 

                 

Αναφορικά με το αντικείμενο του θέματος και προς ενημέρωση όλων των ενδιαφερομένων σας γνωρίζουμε τα εξής μετά από έγγραφο που μας κοινοποιήθηκε από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας.

1.     ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΓΗΡΑΤΟΣ – ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ – ΧΗΡΕΙΑΣ .

Τ.Ε.Α.Ε.Χ.

·        Αριθμός αναπόγραφων σήμερα : 270

·        Ποσά εξοικονόμησης Ανυπόγραφων Α εξάμηνο 2013 : 208.648,92 ευρώ

·        Μήνας περικοπής Αναπόγραφων : 1-5-2012

Από 1-7-2013, ο Τ.Ε.Α.Ε.Χ. θα προβεί στην αναστολή καταβολής του μερίσματος σε επιπλέον 450 μερισματούχους χηρείας, λόγω ΜΗ απογραφής τους κατά την έκτακτη απογραφή που διενεργήθηκε το 2013. Επισημαίνεται ότι η διαδικασία απογραφής συνεχίζεται.

 Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.

·        Αριθμός αναπόγραφων σήμερα : 229

·        Ποσά εξοικονόμησης Ανυπόγραφων Α εξάμηνο 2013 :  58.932,08  ευρώ

·        Μήνας περικοπής Αναπόγραφων : 1-4-2012

Από 1-7-2013, ο Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.. θα προβεί στην αναστολή καταβολής του μερίσματος σε επιπλέον 290 μερισματούχους χηρείας, λόγω ΜΗ απογραφής τους κατά την έκτακτη απογραφή που διενεργήθηκε το 2013. Επισημαίνεται ότι η διαδικασία απογραφής συνεχίζεται.

2.     ΠΛΗΡΩΜΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΑΣ Α.Ε.

Η πληρωμή των επικουρικών συντάξεων του Τ.Ε.Α.Ε.Χ. από την Β΄ Διμηνία 2013, ήτοι από την 1-4-2013 πραγματοποιείται μέσω της ΔΙΑΣ Α.Ε. στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων.

Η πληρωμή των επικουρικών συντάξεων του Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.. από την 27-6-2013 θα πραγματοποιείται μέσω της ΔΙΑΣ Α.Ε. στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων.

3.     ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Σύμφωνα με τον Ν. 4093/2012(ΦΕΚΑ-222/12-11-2012) ΑΠΟ 1-1-2013 οι επικουρικές συντάξεις   υπόκεινται σε κλιμακωτές μειώσεις της τάξεως του 5% , 10% 15% ή 20% .

·        Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόστηκαν για τους μερισματούχους του Τ.Ε.Α.Ε.Χ. τη Β’ Διμηνία 2013 (1-4-2013) με αναδρομική κράτηση και για την Α΄ Διμηνία 2013. Συνολικό ποσό περικοπής για Α εξάμηνο 2013 : 1.783.338,71 ευρώ.

·        Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόστηκαν για τους μερισματούχους του Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.. τη Α Τριμηνία 2013 (1-4-2013). Συνολικό ποσό περικοπής για Α’  εξάμηνο 2013 : 549.446,57ευρώ.

 4.     ΜΗΝΙΑΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Το Δ.Σ του Ταμείου , εναρμονιζόμενο με τις ρυθμίσεις του άρθρου 57 του Ν. 4144/2013 (ΦΕΚ-Α-88) αποφάσισε με την υπ’ αριθμ. 19.24 από 25-4-2013 Απόφαση – Πρακτικό ( ΑΔΑ- ΒΕΝΤΟΡΡΞ-ΡΤΟ ) ότι από τον μήνα Ιούλιο του 2013, οι τομείς Τ.Ε.Α.Ε.Χ. και Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. θα καταβάλουν τις επικουρικές συντάξεις ανά μήνα και προκαταβολικά την προτελευταία εργάσιμη ημέρα του προηγούμενου μήνα.

Ειδικά για τους μερισματούχους του Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. επισημαίνεται ότι στις 27-6-2013 θα καταβληθούν τα μερίσματα του μηνός Ιουλίου 2013 και την 1-7-2013  θα καταβληθούν τα μερίσματα της Β τριμηνίας 2013 ( Απρίλιος – Μάιος -Ιούνιος )

 5.     ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΔΑΝΕΙΩΝ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ .

Με την υπ’ αριθμ 18/9 από 18-4-2013 Απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, έχει ανασταλεί η χορήγηση προσωπικών δανείων εκτάκτων αναγκών σε μετόχους της πρώην Χωροφυλακής από το Τ.Ε.Α.Ε.Χ. με ταυτόχρονη επανέναρξη χορήγησης αυτών από το Τ.Π.Α.Σ., για το εναπομένον χρονικό διάστημα του έτους 2013.

Για το Β εξάμηνο 2013 θα υπάρξει ενημέρωση.

ΙΔΡΥΜΑ ΕΞΟΧΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας γνωρίζουμε ότι την 30-6-2013 ημέρα Κυριακή και ώρα 2000 στις εγκαταστάσεις της Κατασκηνώσεως του Ιδρύματος ΕΞΟΧΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ στον άγιο Ανδρέα Αττικής, θα πραγματοποιηθεί η τελετή Αγιασμού για την έναρξη λειτουργίας των Παιδικών Κατασκηνώσεων.  

                                                          ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΩΡΑ 19.50 Πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων.

ΩΡΑ: 19.55 .Πέρας προσέλευσης επισήμων.

ΩΡΑ : 20.00. Έναρξη τελετής  αγιασμού.

             Ομιλία εκπροσώπου του Ιδρύματος Εξοχές Ελληνικής Αστυνομίας.

             Χαιρετισμός Προέδρου Δ.Σ. Ιδρύματος Εξοχές ΕΛ.ΑΣ.

             Χαιρετισμός εκπροσώπου Σώματος ΕΛ.ΑΣ.

              Πέρας τελετής – Μικρή δεξίωση.

              Παρουσίαση Παραδοσιακών χορών.

                                                                                                        Ο Διευθυντής

                                                                                           π. Ιωάννης ΚΟΚΚΩΝΗΣ

                                                                                                         Ταξίαρχος

Τροποποίηση ΚΥΑ Μ.Τ.Σ. (Κρατήσεις)

  ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΘΕΜΑ: Τροποποίηση της υπ’ αριθμ.  Φ.951.1/101/316433/31-5-2002 ΚΥΑ (Φ.Ε.Κ.-Β783)

ΣΧΕΤ :

·         Α)Υπ’ αριθμ . Φ.951.1/58/691054 από 8-4-2013 έγγραφο της Διεύθυνσης Οικονομικού του Γ.Ε.Σ

·         Β) Υπ’ αριθμ.  Φ.951.1/101/316433/31-5-2002 ΚΥΑ (Φ.Ε.Κ.-Β783)

·         Γ) ) Υπ’ αριθμ.  Φ.951.1/3/682259/Σ.82 από 7-1-2011 ΚΥΑ (ΦΕΚ-Β-13)

·         Δ) ) Υπ’ αριθμ.  Φ.951.1/42/687278 από 1-3-2013 ΚΥΑ (ΦΕΚ-Β675)

 

1.   Σύμφωνα  με τις διατάξεις της Β σχετικής , ορίζεται ότι σε όσους καθίστανται μερισματούχοι του Μ.Τ.Σ. ( αποστρατευθέντες ) από της ισχύος των Νόμων 2512/1997 (ΦΕΚ-Α-138 ) και 2838/2000 (ΦΕΚ Α-179)    απονέμεται μέρισμα και καταβάλλεται Βοήθημα Επαγγελματικής αυτοτέλειας ( ΒΕΑ ) που προσδιορίζονται από τον μισθολογικό Βαθμό. Για την εφαρμογή αυτών, οι μερισματούχοι έχουν την υποχρέωση καταβολής εισφορών, οι οποίες υπολογίζονται επί του αθροίσματος του Βασικού Μισθού και του επιδόματος Χρόνου Υπηρεσίας.

2.       Σύμφωνα με τις διατάξεις της δ) σχετικής, ο υπολογισμός των εισφορών αυτών τροποποιείται ως προς το ποσοστό κράτησης από 4%, που ίσχυε πριν, σε πέντε τοις εκατό (5% ), ενώ με την ίδια απόφαση η τροποποίηση αυτή έχει αναδρομική εφαρμογή από την 1-2-2011, καθόσον όλες οι κρατήσεις υπέρ Παγίων Δικαιωμάτων του Μ.Τ.Σ. που επιβάλλονται στους Μερισματούχους του Ταμείου   ( εν ενεργεία και εν αποστρατεία προσωπικό ) υπολογίζονται με βάση το εν λόγω ποσοστό της προβλεπόμενης σχετική κράτησης (5%), βάσει της ( Γ) ΚΥΑ .

 

Το ψήφισμα του 14ου Συνεδρίου ΠΟΑΑΣΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α)

14ο Πανελλήνιο Συνέδριο

Πάτρα 9 Ιουνίου 2013

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Πάτρα σήμερα την 9η του Μηνός Ιουνίου του έτους 2013, ημέρα της εβδομάδος Κυριακή και ώρα 15.00΄, τα μέλη του 14ου Συνεδρίου της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας, μετά από εισήγηση του Προέδρου του Συνεδρίου κ. Θεοφίλου ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ και την διεξαγωγή συζητήσεως και ανταλλαγή απόψεων,

Ο μ ο φ ώ ν ω ς

Αποφάσισαν και ενέκριναν το περιεχόμενο του παρόντος ψηφίσματος το οποίο έχει ως εξής:

1. Αποτίουν φόρο τιμής, στους αστυνομικούς που θυσιάσθηκαν στο βωμό του καθήκοντος στον αγώνα τους κατά αδίστακτων εγκληματιών και εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια και την συμπαράστασή τους προς τους συγγενείς και τους συναδέλφους τους.

2. Εκφράζουν την κατανόησή τους και την αμέριστη συμπαράστασή τους, στους εν ενεργεία συναδέλφους τους, στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν, κάτω από δυσμενείς συνθήκες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τους απαραίτητους όρους τάξεως, ασφαλείας και κοινωνικής γαλήνης, στους πολίτες.

3. Εκφράζουν την αγανάκτησή τους σε κάθε μεθοδευμένη προσπάθεια που πλήττει το κύρος και το ηθικό των αστυνομικών καθώς για τις απαράδεκτες γενικεύσεις μεμονωμένων ενεργειών επίορκων αστυνομικών με απώτερο στόχο την απαξίωση του συνόλου των αστυνομικών.

4. Ανησυχούν για τη μεγάλη κρίση, που διέρχεται η Πατρίδα μας. Ανησυχούν για τη διεθνή εικόνα της χώρας μας, για τις ιταμές προκλήσεις, για το δυσθεώρητο χρέος, για την έκταση της ανεργίας, για την κλιμάκωση της εγκληματικότητας και τις ακραίες μορφές βίας, για το κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας, ανομίας και ατιμωρησίας, για τη μεγάλη κρίση θεσμών και αξιών.

5. Aνησυχούν γιατί στην έσχατη αυτή ανάγκη για τον τόπο, ακόμα τα πολιτικά κόμματα, δεν έχουν αναστείλει τις κομματικές ταυτότητες και πέραν από στείρες αντιπαραθέσεις, ή εγωιστικές διαθέσεις, δεν αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και το λαό τους, να κηρύξουν εθνικό συναγερμό και με εθνικό σχέδιο να συνεργασθούν για τη σωτηρία της Πατρίδας.

6. Καταδικάζουν κάθε πολιτική που δεν συγκρούεται με το λαϊκισμό, το πελατειακό σύστημα, τις συντεχνίες και τα κατεστημένα συμφέροντα. Που δεν κηρύσσει ανένδοτο αγώνα κατά μεγαλύτερης ελληνικής παθογένειας της φοροδιαφυγής και κάθε μορφής διαφθοράς, αδιαφάνειας και παρασιτισμού. Που προστατεύει τους ισχυρούς εις βάρος των αδυνάτων, που διατηρεί ακόμα προνόμια και ασυλίες. Που εθνικοποιεί τις ζημιές και ιδιωτικοποιεί τα κέρδη.

7. Καταδικάζουν την «επιλεκτική» πολιτική που μετακυλίει όλα τα βάρη στους μισθωτούς και συνταξιούχους, στα μεσαία και μικρά εισοδήματα, στους πλέον αδύναμους πολίτες, που υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της κρίσης, αφήνοντας στο απυρόβλητο άλλες κατηγορίες και κυρίως αυτούς που έχουν την πρωταρχική ευθύνη για τη δημιουργία της.

8. Εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους για τις αλλεπάλληλες άδικες και οριζόντιες περικοπές στις αποδοχές των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας στην ενέργεια και αποστρατεία, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της εργασίας τους και το μέγεθος της προσφοράς τους. Παραβλέπεται ότι οι αστυνομικοί βρίσκονται σ’ ένα αδυσώπητο και διαρκή πόλεμο με το έγκλημα και τις ακραίες μορφές βίας, ότι μάχονται στην πρώτη γραμμή και δίνουν το αίμα τους για να προασπίσουν τη νομιμότητα και το κράτος δικαίου. Παραγνωρίζεται ότι οι αστυνομικοί είναι η χαμηλότερα, με τεράστια διαφορά, αμειβόμενοι, έναντι όλων των άλλων των κατηγοριών των ειδικών μισθολογίων.

9. Καλούν την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη, να υπερασπιστούν με σθένος και αποφασιστικότητα τα οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των Σωμάτων Ασφαλείας. Στο νέο σύστημα ασφάλισης των εργαζομένων, να προστατεύσουν τα κεκτημένα δικαιώματα και να επιδιώξουν την δημιουργία νέου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης, στο οποίο να υπαχθούν τα υφιστάμενα Ταμεία Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας. Κάθε άλλη λύση που θα υποβαθμίζει και θα φαλκιδεύει τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα θα μας βρει αντιμέτωπους.

10. Εκφράζουν έντονο ενδιαφέρον για την άμεση ενεργοποίηση του Νόμου που προβλέπει τη δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου της Ελληνικής Αστυνομίας (ΠΟ.Κ.Ε.Α), που αποτελεί πάγιο και διαχρονικό αίτημα όλων των αστυνομικών.

11. Δηλώνουν όλοι οι απόστρατοι των Σωμάτων Ασφαλείας, σε αρραγή ενότητα και ομοψυχία με τους εν ενεργεία συναδέλφους μας, ότι δεν θα υποστείλουν τη σημαία του αγώνα και ότι θα αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις, μέχρι η δικαιοσύνη να γίνει πράξη, γιατί πάνω από όλα θέλουν την Πατρίδα μας περήφανη μαζί με το λαό της.

  12. Τέλος εξουσιοδοτούν το Προεδρείο του Συνεδρίου να υποβάλει το παρόν προς όλους τους αρμοδίους φορείς.

Για τα μέλη του Συνεδρίου

                Ο Γενικός  Γραμματέας                             Ο Πρόεδρος

         Γρηγόριος ΔΟΥΜΕΝΤΖΙΑΝΟΣ                    Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

             Αντιστράτηγος  ΕΛ.ΑΣ. ε. α.                 Υποστράτηγος ΕΛ. ΑΣ.  ε.α.

14o Πανελλήνιο Συνέδριο της ΠΟΑΑΣΑ

Πραγματοποιήθηκε το 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. που έγινε στο Συνεδριακό κέντρο του Ξενοδοχείου Porto Rio στο Ρίο της Πάτρας. Ο Σύνδεσμός μας με μισθωμένο λεωφορείο μετέφερε μέλη του Συνδέσμου και άλλους Συνέδρους από την Αθήνα στο Ρίο της Πάτρας. Την ευθύνη του  Συνεδρίου για την Οργάνωση και διεξαγωγή του είχε η Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. με άμεση συμμετοχή του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Ν. Αχαΐας.

Α’  ΗΜΕΡΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Κατά την πρώτη ημέρα έγινε η έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου .

·         Τελέστηκε αγιασμός απο τον Αρχιμανδρίτη κ. Θεόκλητο .

·         Ακολούθησε η τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη αυτών που έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους.

·         Ακολούθησε χαιρετισμός προς τους παρισταμένους του Προέδρου του Συνδέσμου Ν. Αχαΐας  κ. ΚΟΥΣΚΟΥΡΗ Ευάγγελου αντιστράτηγου ΕΛ.ΑΣ ε.α. .

·         Μετά τον χαιρετισμό του Προέδρου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ακολούθησε ομιλία του καθηγητή κ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Ιωάννη με θέμα Υγεία και Οικονομία.

Το περίγραμμα της ομιλίας του ήταν .

1.       Παγκόσμια Οικονομική και Δημόσια Κρίση.

2.       Συστήματα Υγείας στον αναπτυγμένο κόσμο.

3.       Μοντέλα , Χρηματοδότηση – Δαπάνες.

4.       Επιπτώσεις της κρίσης στο επίπεδο Υγείας.

5.       Αποτελέσματα – Δεδομένα – Προβλέψεις.

6.       Επιπτώσεις στην χρήση Υπηρεσιών και στα Συστήματα Υγείας.

7.       Οικονομική κρίση στην Ελλάδα και επιπτώσεις στο Ε.Σ.Υ.

·         Επίδοση τιμητικών πλακετών στους :

1.       Καθηγητή κ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ Ιωάννη.

2.       ΚΑΝΕΛΛΗ Νικόλαο που διετέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Αιγιαλείας  επι 30 έτη.

3.       ΖΕΛΛΙΟ Σπυρίδωνα που διετέλεσε Πρόεδρος Συνδέσμου Αποστράτων Αγρινίου επι 20 έτη.

4.       Επίτιμο Πρόεδρο Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. κ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ Νικόλαο από τον  κ. Ράικο Αντιπρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Χωροφυλακής και Ελληνικής Αστυνομίας Ν Αχαΐας. 

5.       Πρόεδρο της ΠΟΑΑΣΑ κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  Θεόφιλο από τον  Προέδρο του Συνδέσμου Αχαΐας  κ. ΚΟΥΣΚΟΥΡΗ Ευάγγελο·

         Παρέστησαν τιμώντας το Συνέδριο και απηύθυναν χαιρετισμό ο Διευθυντής της Α.Δ. Αχαΐας ταξίαρχος κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος  ως εκπρόσωπος του Γ.Α.Δ.Π. Δυτικής Ελλάδας , ο Πρόεδρος της ένωσης Αξιωματικών Ν. Αχαΐας ΜΑΖΑΡΑΚΙΩΤΗΣ Χρήστος,  ο Γ.Γ. Της Ένωσης  Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Αχαΐας ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ Σταύρος .

·         Την έναρξη του Συνεδρίου κήρυξε ο εκπρόσωπος του κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας Υποστράτηγος κ. Λάσκαρης Αναστάσιος

·         Δείπνο – δεξίωση στο εστιατόριο του Ξενοδοχείου .

Αγιασμός απο αρχιμανδρίτη ΘεόκλητοA Εκπρόσωπος-Αρχηγ-Υποστρ-ΕΛ.ΑΣ-ΛΑΣΚΑΡΗΣ-ΑναστασιοςΤΑΞΙΑΡΧΟΣ-ΑΔ-ΠΑΤΡΩΝ-κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣΠΟΑΞΙΑ-ΑΧΑΙΑΣ ΜΑΖΑΡΑΚΙΩΤΗΣ ΧΡ.ΠΟΑΣΥ-ΑΧΑΙΑΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ Σταυρος

Β ΗΜΕΡΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Οι εργασίες του Συνεδρίου συνεχίστηκαν την 9-6-2013 στην αίθουσα Συνεδρίων του Ξενοδοχείου .

Μετά τον χαιρετισμό του Προέδρου της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και την ανακοίνωση της ημερησίας διάταξης ετέθη θέμα για αλλαγή της σειράς παρουσίασης της Ημερησίας διατάξεως του Συνεδρίου και να προηγηθεί  η συζήτηση για την τροποποίηση του καταστατικού της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α..  Το θέμα τέθηκε σε ψηφοφορία και εγκρίθηκε η αλλαγή της παρουσίασης της ημερήσιας διατάξεως κατά πλειοψηφία  δι΄ ανατάσεως της χειρός .

 << Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνουμε γνωστό στα μέλη του Συνδέσμου μας  , όπως προκύπτει από το Αρχείο  της Εφημερίδας  ΦΩΝΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (Φύλλο 130 Σεπτ – Οκτωβ 2012  -)  ότι στο 13ο Συνέδριο της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. που διεξήχθη στην Αθήνα την 13 στο Πολεμικό Μουσείο και την  14 Οκτωβρίου 2012 στο Αμφιθέατρο της Γ.Α.Δ.Α. , κατά την δεύτερη ημέρα του Συνεδρίου μετά από διαλογική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων ελήφθη απόφαση για την τροποποίηση του ισχύοντος καταστατικού της Ομοσπονδίας . Προς τούτο αποφασίστηκε όλοι οι Σύνδεσμοι μέχρι 31-12-2012 να αποστείλουν στην Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. τις προτάσεις τους , τις οποίες  θα  λάβει υπόψη της και θα επεξεργαστεί  7μελής επιτροπή . Η επιτροπή αποτελείτο από τους Πρόεδρο της ΠΟΑΑΣΑ  κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεόφιλο , τον Επίτιμο Πρόεδρο της ΠΟΑΑΣΑ κ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ Νικόλαο , τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Ν. Ηρακλείου ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ Νικήτα ,τον Πρόεδρο  του Συνδέσμου Αποστράτων Ν. Κορινθίας κ. ΠΑΛΙΑΚΑΣΗ Βασίλειο , τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποστράτων Ν. Πέλλας κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ Νικόλαο και τον Γ.Γ. του Συνδέσμου Αποστράτων Ν. Τρικάλων κ. ΣΚΡΕΚΑ Γεώργιο . Η επιτροπή θα συνεδριάζει  στα γραφεία της ΠΟΑΑΣΑ , εντός των δύο πρώτων μηνών του επόμενου έτους για την λήψη οριστικής απόφασης περί των ενδεχομένων τροποποίησης και ποίων . Η απόφαση αυτή θα σταλεί στους Συνδέσμους με το ερώτημα αν συμφωνούν ή όχι με τις τροποποιήσεις και αυτοί θα πρέπει να απαντήσουν το ταχύτερο δυνατό , ούτως ώστε να ετοιμασθούν οι τροποποιήσεις του Καταστατικού που θα εισαχθούν προς επικύρωση στο 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο που θα συγκληθεί περί τα μέσα Ιουνίου 2013 .  >>

Επί του θέματος της τροποποίησης του Καταστατικού ομίλησαν οι:

·         ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ  Νικήτας.( Ηρακλείου)

·         ΜΗΤΣΗΣ Αθανάσιος ( Ηλιούπολης Αττικής ).

·         ΠΥΛΑΡΙΝΟς Σπυρίδων (   Ζακύνθου )

·         ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Νικόλαος (  Πέλλας)

·         ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΣ (Πρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ)

·         ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ Νικόλαος (Επίτιμος Πρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ)

·         ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος ( Αντιπρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ )

·         ΑΝΤΩΝΙΟΥ Παύλος ( Θεσσαλονίκης )

·         ΛΩΛΗΣ Θεόδωρος  (ΕΒΡΟΥ)

·         ΣΤΕΡΓΙΟΥ Παναγιώτης (ΛΕΥΚΑΔΑΣ )

·         ΣΚΡΕΚΑΣ Γεώργιος .(ΤΡΙΚΑΛΩΝ )

·         ΤΣΑΒΔΑΡΤΖΗΣ  ( Ροδόπης )

·         ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ Δημήτριος .(Ναυπακτίας  & Δωρίδας )

Η πρόταση για τροποποιήσεις του Καταστατικού της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. αφορούσαν :

1.       Το  άρθρο 1 ( ΣΥΣΤΑΣΗ – ΕΠΩΝΥΜΙΑ – ΕΔΡΑ )

·         παρ 2 ( ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΠΩΝΥΜΙΑΣ )με πρόσθεση και 5ης παρ ,

2.        Το άρθρο 8 (ΠΟΡΟΙ )

·         ( αναπροσαρμογές σε κάποια σημεία ) ,

3.       Το  άρθρο 9 ( ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ – ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ Της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.

·         με πρόσθεση 4ης παρ.

4.        Το άρθρο 10( ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ – ΕΚΛΟΓΗ – ΜΕΛΗ )

·         παρ 2 . εκλογή Προέδρου

Κατά την συζήτηση και πριν την ψηφοφορία αποσύρθηκαν ΟΜΟΦΩΝΑ οι προτάσεις για τα άρθρα 8 και 9 και η προσθήκη της 5ης παραγράφου στο άρθρο 1 .

Κατά την διεξαχθείσα ψηφοφορία για την τροποποίηση των άρθρων 1 παρ 2 και 10 παρ 2 από τους παρισταμένους Συνέδρους οι τροποποιήσεις δεν εγκρίθηκαν λόγω μη επιτευχθείσης πλειοψηφίας των ¾  σύμφωνα με το άρθρο 23 του καταστατικού .  

 Στη Συνέχεια έγινε ενημέρωση των Συνέδρων από τους παρακάτω ομιλητές – Συνέδρους :

·         ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ Γρηγόριος  ( Αντιπρόεδρος ΠΟΑΑΣΑ )για το Μ.Τ.Σ. και το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.

·         ΜΗΤΣΙΑ Παναγιώτη (Π.Ο.Α.Α.Σ.Α.) για την εφημερίδα ΦΩΝΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

·         ΣΚΛΗΚΑ Δημήτριο ( Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. ) για το ΝΙΜΤΣ  και ειδικότερα την υγειονομική περίθαλψη των άνεργων τέκνων και μελών των οικογενειών αποστράτων και αστυνομικών στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία και ΝΙΜΤΣ .

 ·    Ακολούθως μίλησαν Σύνεδροι για διάφορα θέματα και έγινε παρουσίαση των επιπτώσεων που έχουν τα οικονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί επί των συντάξεων των αποστράτων από το μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Σ.Α. Ν. Ηρακλείου κ. ΟΥΡΑΝΟ Νικόλαο.

·    Ακολούθησε ανάγνωση και έγκριση του Ψηφίσματος του Συνεδρίου.

·    Μετά παρατέθηκε  γεύμα από την Ομοσπονδία στο εστιατόριο του Ξενοδοχείου στους Συνέδρους και τους συνοδούς τους.

 Ο σύνδεσμος μας εκφράζει τις ευχαριστίες του στον Πρόεδρο και όλα τα μέλη του Συνδέσμου Αχαΐας για την υποδοχή την  απλόχερη φιλοξενία στην περιοχή τους ,  την ξενάγηση σε αυτή των συνοδών των Συνέδρων.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA O O OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

 Ήταν   ” μια αξέχαστη βόλτα ” όπως την αποκάλεσαν και ευλόγως γιατί  συνδύασε  ” το τερπνόν μετά  του ωφελίμου”  που χάρη στις άοκνες προσπάθειες της κ. Βάσως Νικολοπούλου  μέλους του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Ν. Αχαΐας προσφέρθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ..

·         Κατ΄ αρχάς επίσκεψη στο φρούριο του Ρίου  ( Οθωμανικό και Ενετικό  Τμήμα Οχύρωσης , 15ου και 18ου αιώνα αντίστοιχα ) με δεσπόζουσα την επιβλητική γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου .)

·         Στη συνέχεια επίσκεψη στο αρχαιολογικό Μουσείο των Πατρών . Κτήριο εντυπωσιακό από τον αρχιτέκτονα θ. Μπομπότη με πλούσια έκθεση τριών ενοτήτων .( Ιδιωτικό , Δημόσιο Βίο , νεκρόπολη ) Μυκηναϊκής – Ρωμαϊκής περιόδου ( περιόδου ακμής Πάτρας . Τα ψηφιδωτά δάπεδα Ρωμαϊκών και δημόσιων κτηρίων είναι πολύ αξιόλογα .

·         Επόμενη στάση στην Axaia  Claus και σύντομη ξενάγηση για την ιστορία και δραστηριότητες της εταιρίας  και το παραδοσιακό κέρασμα με το θεϊκό ποτό της ” Μαυροδάφνης ”

·         Δροσιά και γενναιόδωρο κέρασμα στο ”Σταθμό ” μας αναζωογόνησαν

·         Απαραίτητη και η ” προσευχή ” προσκύνημα στον Ναό του Αγίου Ανδρέα. Διπλός Ναός. Ο πρώτος Βασιλική τρίκλιτη του 1875 και ο δεύτερος  Ναός, ιδρυθείς το 1908 , σταυροειδής μετά τρούλου. Περίλαμπρος , Μέγιστος, Κατανυκτικός. Λείψανο του Αγίου Ανδρέα και τμήμα του σταυρού που μαρτύρησε στην κλιτή. Ενώ στην αριστερά πλευρά ο επιτάφιος συγκεντρώνει τα βλέμματα των προσκυνητών .

Κατόπιν τούτων η επιστροφή μας στο ξενοδοχείο με άφατη αγαλλίαση και ευχαριστίες προς τους εμπνευστές – συντελεστές της ευχάριστης αυτής βόλτας .

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA    OLYMPUS DIGITAL CAMERA     OLYMPUS DIGITAL CAMERA                            OLYMPUS DIGITAL CAMERAO O800px-New_Archaeological_Museum_of_Patras 027 029

Πρόσκληση για την Εορτή των Αποστράτων την Κυριακή 30-6-2013

Καλούμε όλους τους απόστρατους να προσέλθουν σύμφωνα με το Πρόγραμμα του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας όπως επισυνάπτεται.

 ΘΕΜΑ : ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΙΜΗΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ .

Σχετ :

1.       Π.Δ 396 ΑΠΟ 9-12-2002 ( ΦΕΚ Α-314/13-12-2002)

2.       Άρθρο 15 του Ν 3387 /12-9-2005 ( ΦΕΚΑ-224/12-9-2005

3.       Υπ αριθμ  9006/31/18α από 22-5-2013 Απόφαση κ. Αρχηγού  Ελληνικής Αστυνομίας.

Γνωρίζεται ότι σύμφωνα με την ανωτέρω σχετική απόφαση του κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας , ο εορτασμός της Ημέρας Τιμής των Αποστράτων της Ελληνικής Αστυνομίας που καθιερώθηκε με το άρθρο  15 του Ν 3387/12-9-2005 θα εορτασθεί  την  Κυριακή 30-6-2013 Πανελλαδικάσε Κεντρικό  και Περιφερειακό επίπεδο, ως ακολούθως :

Α. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ .

Η Κεντρική εκδήλωση εορτασμού στην Αθήνα λόγω οικονομικής συγκυρίας θα έχει λιτό χαρακτήρα και ειδικότερα θα πραγματοποιηθεί << Δέηση Υπέρ Αποστράτων Αστυνομικών >> μετά το πέρας της Θείας λειτουργίας, περί ώρα 10.30 στον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών ( Μεσογείων 96), με τη συμμετοχή Αποστράτων του Σώματος, Ομοσπονδιών, Ενώσεων, Συνδέσμων και Συλλόγων αυτών.

Κατόπιν των ανωτέρω θα ακολουθήσει ανάγνωση της Ημερήσιας Διαταγής του κ. Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Χαιρετισμοί από τους Προέδρους: της Π.Ο.Α.Α.Σ.Α. και της Π.ΕΝ.Α.Α.Α.Π. καθώς και χαιρετισμός από τον κ. Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά το πέρας της εν λόγω τελετής θα προσφερθεί καφές στο Πνευματικό Κέντρο του παραπάνω Ναού.

Β. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Οι Περιφερειακές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις έδρες των Αστυνομικών Διευθύνσεων Χώρας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, ακολουθώντας το ίδιο Πρόγραμμα της Κεντρικής εκδήλωσης, ήτοι:

·         Δέηση υπέρ Αποστράτων Αστυνομικών, μετά τη θεία λειτουργία στους Ιερούς Μητροπολιτικούς Ναούς, το λειτουργικό της οποίας αποστέλλεται με την παρούσα  και στη συνέχεια

·         Ανάγνωση Ημερήσιας Διαταγής κ. Αρχηγού ,

·         Χαιρετισμοί από τους Προέδρους ή εκπροσώπους Ενώσεων Αποστράτων .

Η εποπτεία του εορτασμού – εκδηλώσεων στην περιφέρεια ανατίθεται:

·         Για την Θεσσαλονίκη στον Γενικό Επιθεωρητή Αστυνομίας Βόρειας Ελλάδος με τη συνδρομή του Γ.Α.Δ. Θεσσαλονίκης .

·         Για τις έδρες των Γ.Α.Δ.Π. στους Γ.Α.Δ.Π.

·         Για τις Λοιπές πόλεις έδρες των Α.Δ. στους οικείους Α.Δ. των Νομών .

Γ.  Κατά τον εφετινό εορτασμό καμία δαπάνη δεν θα προκληθεί εις βάρος του εκτελούμενου προϋπολογισμού του Υπουργείου μας .

Δ. Λοιπές ενέργειες :

1.       Στον Ν. Θεσσαλονίκης, εκ μέρους της Υπηρεσίας θα παρίστανται οι κ.κ. Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος, ο Γ.Α.Δ. Θεσσαλονίκης και υπηρεσιακοί παράγοντες, οι οποίοι θα ορισθούν με μέριμνα του Γ.Ε.Α. Βορείου Ελλάδος.

2.       Στις έδρες των Υπηρεσιών που λειτουργούν Γ.Α.Δ.Π. θα παρίστανται και οι Γ.Α.Δ.Π. και υπηρεσιακοί παράγοντες, οι οποίοι θα ορισθούν με μέριμνα των Γ.Α.Δ.Π.

3.      Τέλος να ενημερώσετε τις κατά τόπους Ενώσεις, Συνδέσμους, Συλλόγους Αποστράτων για το αναφερόμενο στο Θέμα εορτασμό.

   Ο  ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΥ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

Αντιστράτηγος

Δημοσιεύση στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης του Ν. 4151/2013 ( Φ.Ε.Κ. τ.Α- 103/29-4-2013 )

Γνωρίζεται ότι δημοσιεύτηκε  στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης ο Ν. 4151/2013 ( Φ.Ε.Κ. τ.Α- 103/29-4-2013 ) που αφορά <<  Ρυθμίσεις για την τακτοποίηση και τη βελτίωση συνταξιοδοτικών , δημοσιονομικών , διοικητικών και λοιπών διατάξεων του Υπουργείου Οικονομικών >> για την ενημέρωσή σας .

Περιληπτικά  με δύο λόγια τα άρθρα που μας ενδιαφέρουν :

 ·         ΆΡΘΡΟ 1 . ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

 ·        ΑΡΘΡΟ 2. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ των άρθρων 14 και 66 του Π.Δ. 169/2007

             ….. Η πράξη κανονισμού Σύνταξης υπόκειται σε έφεση στο αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου :

   Α)  από οποιονδήποτε έχει έννομο συμφέρον, εντός 60 ημερών από την κοινοποίηση της πράξης και

 Β) χωρίς περιορισμό από προθεσμία, από τον Διευθυντή της αρμόδιας Διεύθυνσης Διενέργειας Μεταβολών και δειγματοληπτικών Ελέγχων ….

 ·    ΑΡΘΡΟ  4. ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ  ΠΑΡ.10.α.  Ο υπάλληλος που αποχωρεί από την Υπηρεσία προκειμένου συνταξιοδοτηθεί και λόγω πλάνης περί τα πράγματα δεν πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις για την άμεση καταβολή της σύνταξής του, μπορεί να επανέλθει στην Υπηρεσία μετά από αίτησή του, η οποία υποβάλλεται στον φορέα που αποχώρησε εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών από την ημερομηνία που φέρει το έγγραφο της αρμοδίας ….

ΕΙΔΙΚΗ ΕΓΓΥΗΤΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΜΕΛΗ Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α./Κ.Υ.Υ.Α.Π.

Οι ασφαλισμένοι της τ. Αστυνομίας Πόλεων απόστρατοι Αστυνομικοί, για την θεώρηση των εντολών υγειονομικής περίθαλψης με την ειδική σφραγίδα της Υγειονομικής Υπηρεσίας, για το ποσοστό συμμετοχής τους ( 10% ή 25% ) σε φάρμακα, παρακλινικές εξετάσεις κ.λ.π., και ειδικότερα αυτοί που διαμένουν στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά ήταν αναγκασμένοι να μεταβαίνουν για τον σκοπό αυτό στην οδό Βερανζέρου για θεώρηση.

Επειδή ήταν εύλογα τα παράπονα, το Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., από 17-4-2013 αποφάσισε οτι οι δικαιούχοι θα μπορούν να προσέρχονται εκτός των Κεντρικών Γραφείων και στον Πειραιά, στην οδό Σαλαμίνος αριθμός 46, κάθε ΤΕΤΑΡΤΗ και κατά τις ώρες 08.00 έως και 14.00.

Τις ημέρες   που οι Φαρμακευτικοί σύλλογοι απεργούν, δεν θα τοποθετείται η ειδική εγγυητική σφραγίδα στις ανωτέρω συνταγές.

Μηνιαία προκαταβολή επικουρικών συντάξεων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α/Τ.Ε.Α.E.X. – Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.

ΘΕΜΑ: «MHNΙΑΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΥΠΑΓΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ Τ.Ε.Α.Ε.Χ./Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.  ΚΑΙ  Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. / Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. »

1.    Σας ενημερώνουμε ότι το ΔΣ του ΤΕΑΠΑΣΑ εναρμονιζόμενο με τις ρυθμίσεις του αρθρ. 57 του Ν. 4144/13 (ΦΕΚ 88 Α΄), αποφάσισε με την υπ’ αριθ. 19.24 από 25-4-2013 Απόφαση – Πρακτικό (ΑΔΑ: ΒΕΝΤΟΡΡΞ-ΡΤ0), ότι από τον μήνα Ιούλιο του 2013, οι Τομείς ΤΕΑΥΑΠ (πρώην ΤΑΥΑΠ) και ΤΕΑΕΧ (πρώην ΕΤΕΧ) του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α., θα καταβάλουν τις επικουρικές συντάξεις ανά μήνα και προκαταβολικά, την προτελευταία εργάσιμη ημέρα του προηγούμενου μήνα.
2.    Ειδικά για τους μερισματούχους του Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. επισημαίνουμε ότι στις 27/6/2013 θα καταβληθούν τα μερίσματα του μηνός Ιουλίου 2013 και την 1/7/2013 θα καταβληθούν τα μερίσματα της Β’ τριμηνίας 2013 (Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος). Επίσης οι πληρωμές των επικουρικών συντάξεων θα πραγματοποιούνται πλέον μέσω του διατραπεζικού συστήματος ΔΙΑΣ Α.Ε., με πίστωση στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων, που έχουν δηλωθεί στο Ταμείο μας.

 

Θανάσιμος τραυματισμός αστυνομικού στο Δίστομο Βοιωτίας

Θανάσιμος τραυματισμός αστυνομικού εν ώρα καθήκοντος από πυρά ένοπλου κακοποιού στο Δίστομο Βοιωτίας.

Ο δράστης αναζητείται, μαζί με άλλους τέσσερις ενόπλους κακοποιούς, στο πλαίσιο ευρείας αστυνομικής επιχείρησης για τον εντοπισμό και τη σύλληψή τους.

Κηδεύτηκε στην πατρίδα του, με τις τιμές που αρμόζει ο Υπαρχιφύλακας του Τ.Α. Λειβαδιάς ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Γιώργος  ο οποίος την  17/06/2013 και περίπου την 02.00 ώρα, στο Δίστομο Βοιωτίας, άγνωστος κατ αρχήν δράστης τον πυροβόλησε και τον  τραυμάτισε θανάσιμα, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης ελέγχου υπόπτων ατόμων.

Ειδικότερα, αστυνομικοί του Τμήματος Ασφαλείας Λειβαδιάς, που εκτελούσαν υπηρεσία ελέγχων στην περιοχή της Δεσφίνας, αφού ενημερώθηκαν για ύποπτα άτομα, τα οποία κινούνταν πεζή σε περιοχή του Διστόμου, κινήθηκαν προς το σημείο για τον εντοπισμό και τον έλεγχό τους.

Στο σημείο μετέβη αρχικά ένα συμβατικό όχημα, με τρεις αστυνομικούς. Ενώ στάθμευαν το όχημα, εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά πέντε άτομα, κρυμμένα σε παρακείμενο αλσύλλιο, τα οποία με την απειλή βαρύ οπλισμού αφαίρεσαν τον υπηρεσιακό τους εξοπλισμό (τρία αλεξίσφαιρα γιλέκα, τρία πιστόλια και ένα πολεμικό τυφέκιο G 3- A3).

Στη συνέχεια, όταν κατέφθασε στο σημείο δεύτερο συμβατικό όχημα με δυο αστυνομικούς, ένας από τους κακοποιούς έβαλε εναντίον τους, με πυροβόλο όπλο και ανθρωποκτόνο πρόθεση, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο οδηγός, στο δεξί μηρό. Ο 37χρονος Υπαρχιφύλακας διακομίστηκε άμεσα στο Νοσοκομείο Λειβαδιάς, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Οι δράστες διέφυγαν με το πρώτο υπηρεσιακό όχημα μάρκας FORD FOCUS, χρώματος μπλε. Απο τις μέχρι σήμερα έρευνες και παρασχεθείσες δημοσιογραφικά πληροφορίες πρόκειται γαι τους ΜΑΡΙΑΝ ΚΟΛΑ 36 ετών, ΛΙΚΙΑ ΕΝΤΙΣΟΝ 25 ετών και ΙΛΑΡ ΚΟΥΠΑ 27 ετών. Προκύπτει δε ότι τρεις τουλάχιστον απο τους συνολικά επτά καταζητουμένους  Αλβανούς δραπέτες των φυλακών Τρικάλων είχαν συμμετοχή στην παραπάνω ένοπλη και όπως κατέληξε αιματηρή συμπλοκή.

Ο Σύνδεσμός μας εκφράζει τα συλληπητήρια στην οικογένεια του θανόντος εν ώρα καθήκοντος Αστυνομικού.

 

Εορτή της Αγίας Ειρήνης 12-Μαίου-2013 Προστάτις του Συνδέσμου μας

Την 12-5-2013  εορτάστηκε στον Ιερό Ναό των Παμεγγίστων Ταξιαρχών στην πρώην Σχολή Αξιωματικών  Χωροφυλακής και Ελληνικής Αστυνομίας η εορτή της Αγίας Ειρήνης που είναι Προστάτις του Συνδέσμου μας. Της θείας λειτουργίας χοροστάστησε ο   Προϊστάμενος της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας Αρχιμανδρίτης  κ. Νεκτάριος Κιούλος.

Κατά την τελετή  εκτός του ΔΣ του Συνδέσμου μας  παρέστησαν και τίμησαν την εκδήλωση με την παρουσία τους ο Επίτιμος Αρχηγός κ. Αναστάσιος ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ, ο Επιτελάρχης /Α.Ε.Α. Αντιστράτηγος κ. Σπυρίδων ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ ως εκπρόσωπος του Αρχηγού του Σώματος, ο Επιθεωρητής Αστυνομίας Ν. Ελλάδος Αντιστράτηγος κ. Ιωάννης ΔΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. της ΠΟΑΑΣΑ κ. Θεόφιλος ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ο Πρόεδρος της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Αντιστράτηγος ε.α. κ. Παντελής ΜΑΥΡΟΥΔΟΠΟΥΛΟΣ, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών της τέως Α.Π. (ΠΕΑΑΑΠ )Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α κ. Ηλίας ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ,  ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΠΟΑΑΣΑ κ. Νικόλαος ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. της Π.Ο.ΑΞΙ.Α Ταξίαρχος κ. Δημήτριος ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΗΣ, μέλη του Δ.Σ. της Π.Ο.ΑΣ.Υ. , Αξιωματικοί και Αστυνομικοί εν ενεργεία και  αποστράτοι  με τις οικογένειές τους.

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε  ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α κ. Σπυρίδων ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μετά την θεία λειτουργία ακολούθησε μικρή δεξίωση όλων των προσκεκλημένων στο αρχονταρίκι του Ιερού Ναού .

Απογραφή ασφαλισμένων συνταξιούχων Δημοσίου ΟΠΑΔ και έμμεσων μελών τους μέσω ΚΕΠ

Δελτίο Τύπου

        Απογραφή ασφαλισμένων συνταξιούχων Δημοσίου ΟΠΑΔ και έμμεσων μελών τους μέσω ΚΕΠ.

Από την 1η Ιουνίου 2013 και έως την 31η Οκτωβρίου 2013 θα πραγματοποιηθεί η Θεώρηση βιβλιαρίων ασθενείας και η Απογραφή των συνταξιούχων ασφαλισμένων του ΟΠΑΔ μέσω ΚΕΠ.

      Η διαδικασία αφορά αποκλειστικά τους συνταξιούχους ασφαλισμένους του ΟΠΑΔ καθώς και τα έμμεσα μέλη τους.
Υπόχρεοι Απογραφής είναι όλοι οι συνταξιούχοι και τα έμμεσα ασφαλισμένα μέλη τους, ασχέτως αν τα βιβλιάριά τους φέρουν ενεργό θεώρηση (ακόμα κι όσα φέρουν θεώρηση “εφ’ όρου ζωής” ή “για πέντε χρόνια”).
Για τη διεκπεραίωση της διαδικασίας ο ασφαλισμένος προσέρχεται αυτοπροσώπως – ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις μέσω εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου – στα ΚΕΠ και επιδεικνύει.

  1. Το βιβλιάριο ασθενείας
  2. Την αστυνομική του ταυτότητα.
  3. Ένα εκκαθαριστικό σημείωμα συντάξεως του ΓΛΚ, οποιουδήποτε τριμήνου τουτρέχοντος έτους.
  4. Φωτοαντίγραφο της πρώτης σελίδας του βιβλιαρίου τραπέζης, όπου θα φαίνεται ο διεθνής αριθμός τραπεζικού λογαριαμού (IBAN), στον οποίο ο ασφαλισμένος είναι πρώτος δικαιούχος ( ΣΗΜΕΙΩΣΗ δική μας : Στην περίπτωση ο Λογαριασμός είναι όψεως και δεν υπάρχει βιβλιάριο πρέπει να προσκομισθεί έγγραφο της Τραπέζης που να έχει τον αριθμο ΙΒΑΝ ).

        Εάν ο ασφαλισμένος αιτείται τη Θεώρηση-Απογραφή εμμέσως ασφαλισμένου μέλους επιδεικνύει:

  1. Το βιβλιάριο ασθενείας του έμμεσου μέλους
  2. Το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας του έμμεσου μέλους

            Στις περιπτώσεις Θεώρησης – Απογραφής εμμέσων μελών υποβάλλονται επίσης τα κάτωθι  δικαιολογητικά, ανά    περίπτωση:

 1. Εάν πρόκειται για σύζυγο ή άνεργο τέκνο (18-24 ετών):

  • Υπεύθυνη δήλωση Ν.1599/86 συμπληρωμένη από τον άμεσα ασφαλισμένο, ότι ο/ησύζυγος δεν έχει ίδιο δικαίωμα περίθαλψης σε άλλο ασφαλιστικό ταμείο και ότι δεν εργάζεται.
  • Αντίγραφο φορολογικής δήλωσης Ε1 ή εκκαθαριστικό σημείωμα ΔΟΥ από όπου προκύπτει ότι το αναφερόμενο άτομο είναι προστατευόμενο μέλος ή σε περίπτωση που υποβάλλει φορολογική δήλωση αντίγραφο αυτής από όπου προκύπτει ότι δενυπάρχει εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες που να δημιουργεί δικαίωμα ασφάλισης σε άλλο φορέα.

2. Εάν πρόκειται για τέκνο έως 18 ετών δεν απαιτείται υποβολή κανενός εγγράφου.
3. Εάν πρόκειται για τέκνο 24-26 ετών το οποίο σπουδάζει υποβάλλονται τα δικαιολογητικά, όπως αυτά περιγράφονται
στην παράγραφο 1 και επιπλέον τηβεβαίωση σπουδών από το οικείο Τμήμα του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος.
4. Κάθε άλλη περίπτωση παραπέμπεται στην οικεία Περιφερειακή Υπηρεσία του ΟΠΑΔ.

Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α
Ο Ρ Γ Α Ν Ι Σ Μ Ο Σ Π Ε Ρ Ι Θ Α Λ Ψ Η Σ
Α Σ Φ Α Λ Ι Σ Μ Ε Ν Ω Ν Δ Η Μ Ο Σ Ι Ο Υ
( Ο.Π.Α.Δ.) (Ν. Π. Δ. Δ.)
30 Μαίου 2013
Ηπείρου 38, Αθήνα, 10433
210-8809651-2
press@opad.gr

Χορηγίες της «Γενικής Τράπεζας» προς τους Μετοχομερισματούχους του ΜΤΣ και τα Τέκνα τους

0

Ανακοινώνεται ότι, οι μετοχομερισματούχοι του Ταμείου μας (Στρατιωτικοί του Στρατού Ξηράς, ε.ε. και ε.α. και Αστυνομικοί ε.ε. και ε.α της ΕΛ.ΑΣ που ανήκουν στην πρώην Χωροφυλακή.) και τα τέκνα τους μπορούν να δηλώσουν ενδιαφέρον, μέχρι 15 Ιουλίου 2013, για τη συμμετοχή τους στα παρακάτω προγράμματα:

Χορηγίες της «Γενικής Τράπεζας»

Βράβευση (με 1.000,00 ευρώ, έκαστος) έξι αποφοίτων μαθητών Στρατιωτικών Σχολών (ΣΣΕ, ΣΣΑΣ, ΣΑΝ, ΣΧΟΛΗ ΑΞΚΩΝ ΕΛΑΣ, ΣΜΥ, ΣΧΟΛΗ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΩΝ) που συγκέντρωσαν την υψηλότερη βαθμολογία, με έτος αποφοίτησης 2012. Σύνολο 6.000,00 ευρώ.

Βράβευση (με 500,00 ευρώ, έκαστος) έξι εισαχθέντων σε ΑΕΙ με την υψηλότερη βαθμολογία, το έτος 2012. Σύνολο 3.000,00 ευρώ.

Ενίσχυση (με 500,00 ευρώ, έκαστος) επτά μερισματούχων οι οποίοι χρήζουν οικονομικής βοήθειας, κατόπιν αξιολόγησης των αιτήσεών τους. Σύνολο 3.500,00 ευρώ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΥΤΩΝ ΣΤΟ ΜΤΣ

Υπηρεσία υποβολής: MΤΣ (Δνση Περιουσίας).

Χρόνος υποβολής δικαιολογητικών: Μέχρι 15 Ιουλίου 2013 (ημερομηνία αποστολής ταχυδρομείου ή ημερομηνία διαβιβαστικού Μονάδας – Υπηρεσίας) των απαιτούμενων δικαιολογητικών.

Δικαιολογητικά για τη βράβευση των αποφοίτων Στρατιωτικών – Αστυνομικών Σχολών: Δεν απαιτείται αίτηση. Θα ζητηθεί με μέριμνα του ΜΤΣ από τις αντίστοιχες Σχολές επίσημη Συγκεντρωτική ονομαστική κατάσταση, με την υψηλότερη βαθμολογία αποφοίτησης των.

Δικαιολογητικά Για τη Βράβευση των Πρωτευσάντων Μαθητών στα ΑΕΙ

Αίτηση του τέκνου ή του μετοχομερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας.

Βεβαίωση της Σχολής ή της επίσημης κατάστασης εισαγωγής των του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (Πρωτότυπη ή θεωρημένο Αντίγραφο), όπου θα αναγράφεται ο Γενικός Βαθμός Πρόσβασης και το σύνολο των Μορίων Εισαγωγής).

Δικαιολογητικά Για την Ενίσχυση Οσων Χρήζουν Βοήθειας:

Αίτηση του μερισματούχου με πλήρη στοιχεία διαμονής, τηλέφωνο οικίας, αριθμός φακέλου ΜΤΣ, αιτία που αιτείται χρηματικής ενίσχυσης, κ.λ.π.

Φωτοαντίγραφο ταυτότητας (και των δύο πλευρών).

Απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής ή Πρόσφατη Ιατρική βεβαίωση περί της ασθένειας τους και κάθε άλλο έγγραφο που θα συνεπικουρεί τα αναγραφόμενα στην αίτηση.

Αντίγραφο του εκκαθαριστικού σημειώματος δήλωσης εισοδήματος του έτους 2011, θεωρημένο από επίσημη Δημόσια Αρχή.

ΔΙΑΦΟΡΑ

Έλεγχος – Αξιολόγηση Δικαιολογητικών

Σε περιπτώσεις μερισματούχων που χρήζουν οικονομικής βοήθειας ή μετοχομερισματούχων που έχουν τέκνο με ειδικές ανάγκες θα λαμβάνεται υπΆ όψιν εκτός των δικαιολογητικών και η τυχόν καταβολή της ίδιας χορηγίας τα προηγούμενα χρόνια.

Το υπόδειγμα της αίτησης δικαιούχων, μπορεί να αναζητηθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΜΤΣ www.mts-mod.gr ή από τα αρμόδια γραφεία του ΜΤΣ.

Επισημαίνεται ότι, κανείς δεν μπορεί να βραβευθεί το ίδιο έτος για περισσότερες από μία χορηγίες.

Περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις στα γραφεία μας, στην οδό Κολοκοτρώνη 13 Αθήνα, ΤΚ 10562, στα παρακάτω τηλέφωνα:

Χορηγίες Γενικής Τράπεζας Τηλ.: 2111048240.

Αθήνα, 31 Μαΐ 2013

ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ

Νέο Δ.Σ. του Σύνδεσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών πραγματοποίησε αρχαιρεσίες την 28-3-2013 από τις οποίες εξελέγησαν οι ακόλουθοι:

Α. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

1. Πρόεδρος  ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ  Σπυρίδων

2. Αντιπρόεδρος ΣΚΛΑΒΟΣ Ιωάννης

3. Γεν. Γραμματέας ΚΟΥΤΣΟΠΟΔΙΩΤΗΣ Οδυσσέας

4. Ειδικ. Γραμματέας ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ Ιωάννης

5. Ταμίας ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ Χρυσόστομος

6. Αναπλ. Ταμία ΤΣΙΒΙΚΗΣ Ηλίας

7. Μέλος ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

8.       ”      ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Αθανάσιος

9.      ”       ΖΩΗΣ Νικόλαος

10.    ”       ΒΑΪΤΣΗΣ Δήμος

11.    ”       ΛΙΟΥΚΑΣ Ιωάννης

Β.      ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΗ

1.     ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ Παναγιώτης

2.     ΣΟΥΠΙΩΝΗΣ Νικόλαος

3.      ΚΟΡΔΑΤΟΣ Κων/νος

Γ΄    ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1. Πρόεδρος ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος

2. Μέλος       ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος

3.      ”             ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

Μεταβολή στο Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών

Μετά την εκλογή, στις αρχαιρεσίες (5-6-2011) της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αποστράτων Αξιωματικών Σ.Α. του κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θεοφίλου ως προέδρου αυτής και του κ. ΛΟΥΜΠΑΡΔΙΑ Νικολάου ως μέλους, οι ανωτέρω υπέβαλλαν την παραίτησή τους από τα αξιώματα του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών.

Για την πλήρωση των δύο κενοθεισών θέσεων στο Δ.Σ. του Συνδέσμου ανήλθαν τα μέχρι τούδε αναπληρωματικά μέλη αυτού κ.κ. 1) ΜΠΡΕΚΗΣ Παναγιώτης και 2) ΚΟΡΔΑΤΟΣ Κων/νος. Κατόπιν τούτου το νέο Δ.Σ. Συνδέσμου Αστυνομικών Αθηνών διαμορφώθηκε ως ακολούθως:

                      Α΄ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Πρόεδρος  : ΣΙΑΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Αθανάσιος

Αντ/δρος  : ΚΟΥΡΟΥΜΑΛΗΣ Δημήτριος

Γεν. Γραμ. : ΖΕΠΠΟΣ Παναγιώτης

Ειδ. Γραμ. : ΒΑΪΤΣΗΣ Δήμος

Ταμίας      : ΓΕΩΡΓΙΛΕΣ Ηλίας

Δημ. Σχέσων  : ΠΑΝΤΑΖΕΛΟΥ Ιωάννα

Μέλος    : ΛΟΥΚΑΣ Χρήστος

Μέλος    : ΒΛΙΩΡΑΣ  Χρήστος Μέλος

Μέλος    : ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Γεώργιος

Μέλος    : ΜΠΡΕΚΗΣ Παναγιώτης

Μέλος    : ΚΟΡΔΑΤΟΣ Κων/νος

                                       Β΄ ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Πρόεδρος  :  ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Γεώργιος

Μέλος      : ΜΑΝΤΖΙΑΒΑΣ Δημήτριος

Μέλος      : ΡΟΥΜΠΑΣ Ιωάννης