“ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΕΤΣΙ”
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
“Μη μου μιλάς έτσι! Δεν σε αντέχω!”
Πόσες φορές ακούμε από τα χείλη των άλλων να βγαίνει ένα τέτοιο παράπονο. Κάποιες φορές η αντίδραση γίνεται πιο έντονη;” Όταν θα μου μιλάς να προσέχεις τα λόγια σου” ή “μάθε πρώτα να μιλάς και μετά ανοίγεις το στόμα σου” ή πολύ πιο απότομα : “Μη μου ξαναμιλήσεις”..” Δεν θέλω να έχω καμία επικοινωνία μαζί σου”.
Δυστυχώς τέτοιου είδους φράσεις ακούμε συχνά να λέγονται από συζύγους σε συζύγους, από γονείς σε παιδιά, από συγγενείς, συνεργάτες, γείτονες.
Πάντοτε βέβαια σε κάθε εποχή, υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε σκληρά, προσβλητικά, απορριπτικά. Στην εποχή μας όμως το κακό έχει παραγίνει. Κι ενώ κανείς από εμάς δεν θέλει ν’ ακούσει σκληρά λόγια από άλλους, κάποτε παρατηρούμε ότι μπορεί κι εμείς να λέμε κάποιες φορές λόγια απρόσεκτα.
Δεν είναι μόνο οι χαρακτήρες των ανθρώπων που εντείνουν το πρόβλημα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν πως να μιλήσουν ή έχουν συνηθίσει να μιλούν άπρεπα. Ούτε είναι μόνο οι δύσκολες συνθήκες ζωής, μέσα στις οποίες πρέπει να ζήσουμε όλοι. Είναι και ο ατομισμός μας που έχει αυξηθεί κατακόρυφα, η σκληρότητά μας που κάποτε δεν υπολογίζει κανέναν.
Κάποιες φορές ξεσπάμε στους άλλους, επειδή δεν μπορούμε να διαχειριστούμε κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Άλλες φορές μας ξεφεύγουν άπρεπα λόγια σε δύσκολες ώρες, σε στιγμές εντάσεως, σε συνθήκες που πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα. Κι άλλοτε επειδή θέλουμε να βγούμε νικητές σε διαλόγους, για ν’ αποδείξουμε ότι έχουμε δίκαιο, ότι φταίει ο συνομιλητής μας.
Δεν μπορούμε βέβαια ν’ αναλύσουμε μέσα σε λίγες γραμμές την κάθε περίπτωση ή να δούμε τι άλλο φταίει.
Το βέβαιο πάντως είναι ότι το πρόβλημα κρύβεται βαθύτερα μέσα μας. Διότι όλοι μας κρύβουμε μέσα μας εντάσεις, συγκρούσεις, απωθήσεις. Και όταν δεν θέλουμε να τις αντιμετωπίσουμε πνευματικά, με ειλικρίνεια και ευθύνη, τότε το ηφαίστειο της ψυχής μας εκρήγνυται και η λάβα κατακαίει όποιους βρει μπροστά της.
Μέσα μας λοιπόν κρύβεται το πρόβλημα. Γι’ αυτό ο Κύριος είπε ότι “εκ του περισσεύματος της καρδιάς το στόμα λαλεί”. Αλλά και ο Μέγας Βασίλειος λέει χαρακτηριστικά “ότι τα λόγια μας είναι εικόνες των ψυχών μας”. Ό,τι έχουμε μέσα μας, αυτά βγάζουμε.
Ο βασικότερος, βαθύτερος ωστόσο λόγος, που μας κάνει να μιλάμε σκληρά στους άλλους, είναι η έλλειψη αγάπης. Αλλιώς μιλάμε στα πρόσωπα που αγαπούμε και αλλιώς μιλάμε σ’ αυτούς που απορρίπτουμε ή νιώθουμε ότι μας κουράζουν.
Συμβαίνει δε συχνά, ενώ μιλάμε σκληρά σε κάποιον, μόλις μας τηλεφωνήσει κάποιο αγαπητό μας πρόσωπο, αλλάζει τελείως ο τόνος της φωνής μας, γινόμαστε γλυκομίλητοι, ζεστοί, εγκάρδιοι, φιλικοί. Πως αλλάζουν τόσο γρήγορα όλα!
Πως αλλάζουμε τρόπο και περιεχόμενο λόγων, μέσα σε μια στιγμή; Αυτό ακριβώς όμως είναι που μας προδίδει. Προδίδει τα κίνητρά μας και τις διαθέσεις μας. Προδίδει την έλλειψη αγάπης που έχουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
Τι μπορεί να γίνει λοιπόν; Αυτό που κυρίως πρέπει να γίνει είναι το να ψάξουμε βαθύτερα τον εαυτό μας, μήπως κι εμείς μιλάμε κάποιες φορές άσχημα, σκληρά, απρόσεκτα, αφιλάδελφα σε συγκεκριμένους ανθρώπους, επειδή μέσα μας δεν έχουμε αληθινή αγάπη γι αυτούς.
Να ξεκινήσουμε δε έναν αγώνα για να διορθώσουμε τη στάση μας απέναντι στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Να αγωνιστούμε να καλλιεργήσουμε βαθιά την αγάπη μέσα μας στα πρόσωπα αυτά. Να αγαπούμε κάθε αδελφό που έβαλε ο Θεός δίπλα μας, ακόμη κι αν αυτός είναι προβληματικός, δύσκολος.
Για να το κατορθώσουμε όμως αυτό στη πράξη πρέπει να ταπεινωθούμε, να θάψουμε το εγώ μας, να καλλιεργήσουμε τη καρδιά μας, ώστε να γίνει ταπεινή και πλατιά, κατά το πρότυπο των Αγίων. Διαφορετικά, όσο κι αν προσπαθούμε εξωτερικά με τεχνικές να μιλάμε σωστά σ’ αυτούς τους ανθρώπους, όταν μέσα μας οι διαθέσεις είναι αρνητικές, δεν θα μπορέσουμε να διορθώσουμε το πρόβλημα ουσιαστικά. Διότι οι άλλοι αντιλαμβάνονται πότε τους μιλάμε υποκριτικά και πότε με αγάπη.
Όταν λοιπόν αρχίσουμε ν’ αγαπούμε αυτούς που μας δυσκολεύουν, τότε θα μπορούμε και να τους μιλάμε σωστά. Ακόμη κι όταν είμαστε κουρασμένοι, όταν βρισκόμαστε σε στιγμές εντάσεως ή όταν αντιμετωπίζουμε έναν εριστικό τύπο.
Τότε, “ένας καλός λόγος”, λέει ο Μέγας Βασίλειος” μπορεί να γιατρέψει την ψυχή του άλλου”, ν’ αλλάξει ριζικά την ψυχή και τη στάση του.
Και ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει : “Τα λόγια σας να είναι πάντοτε γεμάτα χάρη, αρτυμένα με το αλάτι της συνέσεως”. Τότε θα χαίρονται οι άλλοι να επικοινωνούν μαζί μας. Τότε θα γίνετε η επικοινωνία με τους άλλους περιζήτητη. Θα γίνεται “ιατρείο ψυχών”. Τότε θα λένε οι άλλοι για εμάς” πόσο χαίρομαι, όταν μιλάω μαζί σου.
Ημ/νία γραφής : 14/8/2025
Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Ο Σωτήρ”.
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
