ΣΑΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ
Γράφει ο Δημήτριος Μητρόπουλος, Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός ΕΛ.ΑΣ.
Πτυχιούχος Νομικής, Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, Διπλωματούχος
CAM Λονδίνου, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Το χελιδόνι είναι αποδημητικό πτηνό και ανήκει στην τάξη των στρουθιόμορφων.
Το μέγεθός τους είναι 12-22 cm ανάλογα το είδος στο οποίο ανήκουν καθώς και το χρώμα τους. Μεταναστεύουν κατά δεκάδες εκατοντάδες σε σμήνη, στα μεσογειακά κλίματα από τον Μάρτιο προκειμένου να αναπαραχθούν και στις αρχές του φθινοπώρου μεταναστεύουν προς τα θερμά κλίματα της Αφρικής.
Τα χελιδόνια τρέφονται κυρίως με μικρά έντομα αράχνες, νύμφες και κάμπιες.
Τα έντομα και τις αράχνες τα πιάνουν συνήθως στον αέρα, πετώντας προς αυτά με το ράμφος τους ανοικτό.
Το θηλυκό χελιδόνι γεννάει 4 – 6 αυγά, η επώαση των αυγών διαρκεί περίπου 12 ως 20 μέρες ανάλογα το είδος και μετά την εκκόλαψη οι γονείς τις πρώτες μέρες τα ταΐζουν με μικρά έντομα ενώ αργότερα τα μαθαίνουν να πετάνε και να αναζητούν την τροφή τους.
Για τα ίδια τα χελιδόνια, όλη η διαδικασία του πήγαινε – έλα κάθε χρόνο είναι κάτι φυσικό και απαραίτητο, αφού δεν μπορέσουν να επιβιώσουν σε ψυχρό κλίμα. Για εμάς τους ανθρώπους είναι κάτι πολύ όμορφο.
Και είναι σπουδαίος ο ρόλος που επιτελούν στη ζωή μας.
Ποιος είναι αυτός?
Μας προμηνύουν το ερχομό της άνοιξης, καθώς έρχονται σμήνη ολόκληρα και με τα γλυκά τους τιτιβίσματα σκορπίζουν γύρω μας γλυκούς και εύθυμους ήχους.
Χτίζουν με περίσσια προσοχή τις φωλιές τους, που “πλημμυρίζουν” έπειτα από Χαρούμενα τιτιβίσματα.
Όταν τα βλέπουμε, πιστεύουμε πως έφτασαν μαζί τους και οι όμορφες γλυκές μέρες.
Τα βλέπουμε να σέρνουν το άρμα της άνοιξης καταστόλιστο με βελούδινες πρασινάδες και πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια.
Τα βλέπουμε να πετούν ανάλαφρα στον αέρα και να κάνουν διάφορους σχηματισμούς.
Ο πολυπόθητος ερχομός τους αναγκάζει τον φοβερό και ανεπιθύμητο χειμώνα να παραδώσει πια το σκήπτρο του στη βασίλισσα των εποχών, τη μυρωμένη άνοιξη.
Είναι αθώα, Χαρούμενα και πολύ συμπαθητικά. Είναι οι άγγελοι στο μεγάλο βασίλειο των πτηνών και οι προάγγελοι της άνοιξης στη ζωή του ανθρώπου.
Θα είναι θεάρεστο να γίνουμε χελιδόνια της χαράς, της αθωότητας των καλών αισθημάτων, των ενάρετων πράξεων και των δημιουργικών έργων, στη πολυκύμαντη ζωή μας.
Ας τιτιβίζει πάντα μέσα μας ή χαρούμενη φωνή του προορισμού μας και ας πράττουμε έργα ωφέλιμα στους ανθρώπους και αρεστά στον Θεό, όπως τα συμπαθητικά και άκακα φτερωτά πλάσματα του Δημιουργού.
Ο ερχομός της Άνοιξης λοιπόν και η φύση στα καλύτερα της. Όλοι επηρεαζόμαστε θετικά από την υπέροχη εποχή του χρόνου.
Η μέρα μεγαλώνει, ο ουρανός γίνεται πιο’ φωτεινός και ο ήλιος ζεστός τρυπώνει στα σπίτια μας και στις ψυχές μας.
Σε γεμίζει θετική ενέργεια χωρίς να νιώθεις ότι λιώνεις από τη ζέστη και τον τόπο που αρχίζει να ξαναζωντανεύει μετά το χειμώνα γύρω σου, αισθάνεσαι πως μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο κι έχεις κάθε δικαίωμα γι’ αυτό.
Οι αλλαγές της φύσης γεμίζουν χρώματα, μυρωδιές και ήχους την καθημερινότητά μας.
Τι θα λέγατε αν παρομοιάζαμε τον δικό μας ρόλο, των σύγχρονων νέων, με αυτών των χελιδονιών.
Η παρουσία μας πάντοτε να προμηνύει την άνοιξη στις ζωές των άλλων?
Σήμερα στη σχολική παρέα, αύριο στον φοιτητόκοσμο, μετά στο χώρο εργασίας μας και τέλος στη δική μας οικογένεια, να σκορπούμε γύρω τα Άνθη της άνοιξης.
Πως θα γίνει πρακτικά αυτό? Δεν θέλει πολλή φιλοσοφία.
Άλλωστε, ούτε και τα χελιδόνια το Φιλοσοφούν, απλώς τιτιβίζουν.
Έτσι χαριτωμένος και ευχάριστος να είναι και ο δικός μας λόγος.
Γλυκείς και ευγενικοί τρόποι στις συναναστροφές, ώστε να υπάρχει αρμονία.
Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους.
Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά και εσωτερικά.
Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω και ενός ανθρώπου.
Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τους πληγώσουν.
Με το ανυπόκριτο χαμόγελο και την εύθυμη δική μας διάθεση να αλλάζουμε και την διάθεση του διπλανού μας.
Με τα στιβαρά μας νιάτα, να ξεκουράζουμε τα αδύναμα και κουρασμένα γηρατειά.
Οι μεγαλύτεροι, οι γονείς και οι συγγενείς μας, έχουν μεγαλύτερα προβλήματα από μας, που τους οδηγούν συχνά στην απογοήτευση.
Ας ρίξουμε εμείς μια αχτίδα στην ζωή τους, με την ενθάρρυνση, με την αγάπη μας, με την εμπιστοσύνη στο Θεό.
Ας είναι γενικά, όπου κι αν βρισκόμαστε, ελπιδοφόρα η παρουσία μας?
Έτσι θα αφήνουμε πίσω μας την ζεστασιά και την προσμονή της επιστροφής μας.
Σαν τα χελιδόνια.
Σας ευχαριστώ
Δημήτριος Μητρόπουλος
