ΤΑ ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Η ιστορία τους και η θεραπευτική τους αξία.
Από το 1877 ήδη ο μεγάλος Λουδοβίκος Παστέρ, ο ευεργέτης και σωτήρας αυτός της ανθρωπότητας είχε διαπιστώσει το περίεργο τούτο φαινόμενο. Ότι υπάρχουν δηλαδή μερικοί κοινοί και αβλαβείς μικροοργανισμοί, οι οποίοι όταν έρθουν σε επαφή με παθογόνο, τους εμποδίζουν την εξέλιξη και τον πολλαπλασιασμό και επομένως τους καταστρέφουν.
Συγκεκριμένα ανακοίνωσε μαζί με τον Γάλλο γιατρό Ζουμπέρ στην Ακαδημία Επιστημών του Παρισιού ότι ένας τέτοιος μικροοργανισμός εμπόδιζε την ανάπτυξη του μικρόβιου του άνθρακος στα ούρα.
Άνθρακας δε, είναι μια βαριά αρρώστια των ζώων και των ανθρώπων. Το γεγονός αυτό έκανε τότε βαθιά εντύπωση. Κι από τότε πολλοί ερευνητές ασχολήθηκαν με την ελπίδα αυτή.
Το 1896 ένας Ιταλός ο Κόζια, και το 1897 ένας Γάλλος o Ντοσέν, διαπίστωσαν για πρώτη φορά, ότι μερικά είδη φυτικών μικροβίων (μυκήτων, και ιδίως της κατηγορίας πενικίλλια, είχαν την ιδιότητα να εμποδίζουν την ανάπτυξη μερικών παθογόνων για τον άνθρωπο μικροβίων).
Αυτά τα επιβεβαίωσαν αργότερα ο Γερμανός Λιέσκε (1921) και ο Βέλγος Γκράτια (1924), ο οποίος έκανε μάλιστα και θεραπευτικές προσπάθειες. Ώσπου ήλθε η στιγμή του Άγγλου μικροβιολόγου γιατρού Φλέμιγκ το Σεπτέμβριο του 1928, που παρατήρησε ότι η μούχλα που αναπτύχθηκε σε μια άκρη μιας καλλιέργειας σταφυλόκοκκων εξαφάνιζε από τη γειτονιά της, κάθε είδος μικροβίου.
Το πλήρωμα του χρόνου είχε φτάσει. Οι ανάλογες εργασίες που προηγήθηκαν και τα τελειωμένα πια τεχνικά μέσα επέτρεψαν στην ιδιοφυΐα του Φλέμιγκ φράση αυτό που ήταν πλέον αίτημα της εποχής του. Και έτσι ανακαλύφτηκε η Πενικιλίνη, η οποία από το 1932 άρχισε να δοκιμάζεται απ’ τον ίδιο τον Φλέμιγκ για Θεραπευτικούς σκοπούς σε μολυσμένες πληγές.
Η ανακάλυψη της πενικιλίνης, δεν είχε, για την εποχή μας, την περιορισμένη σημασία της απόκτησης ενός νέου φαρμάκου οσοδήποτε έστω αποτελεσματικού. Μα είχε κυρίως την ευρύτατη και κολοσσιαία σημασία της διαπίστωσης ενός γεγονότος με καταπληκτικές για τη θεραπευτική προοπτικές.
Του γεγονότος ότι πολλοί μικροοργανισμοί (μικρόβια) των φυτών κυρίως, αλλά και των ζώων, έχουν τη δυνατότητα να εμποδίζουν την ανάπτυξη επιβλαβών για τον άνθρωπο μικροβίων. Και αυτό όχι μόνο σε πειραματικές καλλιέργειες, μα και μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό.
Ύστερα από αυτή την ανθρωποσωτήρια διαπίστωση, χάρη στην οποία εκατομμύρια ανθρώπων κατά δικασμένων από διάφορες αρρώστιες σε θάνατο και σε μαρασμό σώθηκαν, οι γιατροί, οι βιολόγοι και οι χημικοί όλου του κόσμου βάλθηκαν σε δραστήριες έρευνες και αναζητήσεις.
Εκατοντάδες ειδικά εργαστήρια και ινστιτούτα άνοιξαν παντού και χιλιάδες επιστήμονες εργαστηριακοί και κλινικοί ασχολήθηκαν και ασχολούνται με το θέμα αυτό.
Εκατομμύρια πειραματόζωα θυσιάζονται στην αναζήτηση της αλήθειας και πολλές ελπίδες αγωνίζονται να βρουν το δρόμο της πραγματοποιήσεώς τους. Η καταστρεπτική φωτιά της φθίσης που λυγίζει και μαράζωνε πρώιμα τα νιάτα και ξεκλήριζε οικογένειες ολόκληρες σωματικά, οικονομικά, και ψυχικά δίπλωσε τα σκελετωμένα φτερά της και ένας δροσερός αέρας φυσάει για τα νιάτα του κόσμου.
Ο τύπος που κόστιζε στην Ελλάδα τόσους θανάτους όσους καμιά άλλη αρρώστια, ύστερα από τη φυματίωση και σημάδευε τον άνθρωπο για όλη του τη ζωή, έγινε μια βραχυπρόθεσμη και ακίνδυνη αρρώστια. Δεκάδες άλλες βαριές αρρώστιες υποχώρησαν και κάτι σκιρτάει στις ψυχές μας με όσα λέγονται τελευταία και για τον αποτρόπαιο καρκίνο.
Τα φάρμακα αυτά που προέρχονται από τους διάφορους φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς και που έχουν την ιδιότητα να αναστέλλουν την ανάπτυξη των παθογόνων μικροβίων μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό ή και να τα καταστρέφουν, λέγονται με ένα κοινό όνομα ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ.
Το όνομα αυτό το έδωσε ένας ξένος και είναι όρος διεθνής. Είναι σύνθετο των λέξεων ΑΝΤΙ και ΒΙΟΣ και σημαίνει φυσικά φάρμακα, αντί εναντίον του Βίου, (ζωής των μικροβίων). Είναι συνηθισμένο οι ξένοι να μεταχειρίζονται ελληνικές ρίζες ή και λέξεις ολόκληρες για την ονομασία φαρμάκων ή νόσων ή φαινομένων στην Ιατρική.
Πηγή : Βιβλίο, “Ο Γιατρός της Οικογένειας, Ν. Ι. Ζακόπουλου.
Ημ/νία γραφής : 27/7/2025
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
