ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Εμείς και ο εαυτός μας.
Αν κοιτάξουμε και εξετάσουμε ο καθένας τον εαυτό του — και πιστεύω αυτό το επιδιώκουν πιο πολλοί άνθρωποι – θα διαπιστώσουμε ότι κλείνουμε να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας, στον εαυτό μας, εν συγκρίσει προς τους άλλους, και εν μέρει, για μερικούς και προς τον Θεό. Επικαλούμαστε, φανερά ή σιωπηρά τα διάφορα αγαθά και προσόντα μας. Τις ικανότητες, τις σπουδές, την αρετή, την περιουσία, και ότι καλό πιθανόν να έχουμε, δώρο του Δημιουργού μας. Ακόμη και με λίγα και φτωχά υλικά αγαθά, και μέχρι τέλειας πτώχευσης, υπάρχουν ψυχές που δοξάζουν και ευχαριστούν τον Θεό, χωρίς καν να διαμαρτύρονται.
Από το άλλο μέρος, υπάρχουν και εκείνοι που χαρακτηρίζονται, περισσότερο ή λιγότερο, ως εγωιστές, υπερήφανοι, ακατάδεκτοι, υπερφίαλοι, αγνώμονες, “απλησίαστοι”. Λένε με δυσκολία “συγνώμη”, προ πάντων στους ανθρώπους και πιθανόν προς τον Θεόν.
Οι άνθρωποι και οι άλλοι.
Σημαντικές ανθρώπινες σχέσεις με τους άλλους. Οι σχέσεις του ανθρώπου με τον άνθρωπο, είναι γενικά αμέτρητες και πολύπλευρες. Διακρίνονται σε εκείνες που έχουν ιδιαίτερη σημασία σε προσωπικό επίπεδο, στην άμεση οικογενειακή κοινότητα και ζωή, στο ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο και στο πανανθρώπινο περιβάλλον. Οι θετικές σχέσεις διακρίνονται για τη δύναμη του δεσμού για την ιδιαίτερη συμβολή τους στην όλη ψυχική ανάπτυξη και συγκρότηση του προσώπου, για την αναγκαιότητα γενίκευσης και επικράτησή τους, όπου υπάρχουν και ζουν άνθρωποι.
Οι αρνητικές σχέσεις, αντιθέτως, δημιουργούν προβλήματα, και μερικές είναι καταστροφικές με ανεξέλεγκτες και απρόβλεπτες συνέπειες. Οι σχέσεις των ανθρώπων, είναι ανυπολόγιστες σε αριθμό, σε ποιότητα, σε ένταση. Ξεκινούν από τη μία, την θετική ή αρνητική σχέση, και ακολουθούν σε πολλές διαβαθμίσεις η καθεμιά.
Ποιότητα σημαίνει το σύνολο των χαρακτηριστικών μιας σχέσης, ενός προσώπου ή ενός πράγματος που το κάνουν να ξεχωρίζει, είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο.
Χρησιμοποιούμε τη λέξη αυτή, για να περιγράψουμε πρόσωπα, σχέσεις, γεγονότα, πράγματα ή καταστάσεις.
Λέμε, η ποιότητα ενός ανθρώπου, η ποιότητα μιας οικογένειας, μιας υπηρεσίας, ενός ντυσίματος, ενός υφάσματος των υλικών μιας κατασκευής κ.λ.π. Μιλάμε για καλή ποιότητα, εξαιρετική, φτηνή ή κακή. Υποστηρίζουμε ότι σημασία έχει η ποιότητα, όχι η ποσότητα. Καθιερώθηκε με τη λέξη ποιότητα να εννοούμε, τα καλά ή θετικά στοιχεία που έχει κάποιος ή κάτι.
Σχέσεις με κάθε άνθρωπο.
Ως άνθρωποι, οφείλουμε σε κάθε άνθρωπο να έχουμε καλές σχέσεις. Το χρωστάμε, αρχικά, στη κοινωνική και αγαπητική φύση μας, που εμφύτευσε μέσα μας, ο Δημιουργός των πάντων. Αλλά και σχεδόν κάθε πραγματική, κοινωνική και ηθική αγωγή, από όπου και αν προέρχεται, σε αυτό από βλέπει. Η συνειδητή πάντως ορθόδοξη χριστιανική αγωγή και παιδεία, για τους πιστεύοντας πραγματικά, είναι αναμφισβήτητα η μόνη ενδεδειγμένη.
Ειδικότερα οι άνθρωποι που βρίσκονται στο άμεσο περιβάλλον μας, σύζυγοι, παιδιά, συγγενείς,
φίλοι γνωστοί, εργαζόμενοι και άλλοι, συνήθως αναπτύσσουν αμοιβαίες και άμεσες σχέσεις.
Πρόσωπα που έχουν μια θέση και ένα ρόλο στα κοινά πράγματα. Όλοι έχοντες έννομα κάποια θέση αρμοδιότητα και καλή προσφορά υπηρεσίας στους πολίτες σε όλους αυτούς οφείλουμε, ανάλογα με τη θέση τους, σεβασμό και αγάπη.
Σχέσεις με τα πρόσωπα της οικογένειας.
Η οικογένεια είναι η πιο μικρή ομάδα ανθρώπων, στην οποία, στην καλύτερη εκδοχή, συνδέονται τα πρόσωπα με πολύ στενές σχέσεις και δυνατούς δεσμούς. Στο χώρο της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, η οικογένεια είναι γενικά το ίδιο περίπου όπως σε όλο τον κόσμο. Με την ασύγκριτη διαφορά ότι η οικογένεια είναι ο χώρος όπου οι σχέσεις και οι δεσμοί μεταξύ των προσώπων είναι μεν αποτέλεσμα θέλησης, της επιθυμίας και της απόφασης των μελών της, είναι όμως απαραίτητο και καθοριστικό να είναι ευλογημένα από τη χάρη του Θεού, δια των μυστηρίων της Εκκλησίας. Πολλοί δέχονται και υιοθετούν τον ιερόν αυτό θεσμό στον Χριστιανικό κόσμο και απολαμβάνουν τις σωτήριες ευεργεσίες του. Ένα ορατό δείγμα αυτού είναι η μεγάλη προσέλευση των πιστών στους ιερούς ναούς για λατρευτικούς σκοπούς.
Δυστυχώς, καθημερινά σχεδόν πληροφορούμαστε ποικίλα οικογενειακά δράματα που συμβαίνουν στον κόσμο. Αλλά και άλλες μορφές κακοποίησης, εκτός της οικογένειας, εμφανίζονται συχνά, συνήθως στα σχολεία, αλλά και στις γειτονιές, στο παιχνίδι και αλλού. Η κακοποίηση στις μέρες μας καλεί σε συναγερμό τους πλέον υπεύθυνους γονείς και εκπαιδευτικούς, για την αγωγή και την παιδεία, αλλά και τους πολιτειακούς και τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες. Ως προς τις συνέπειες για την πνευματική μας ζωή, κάθε πράξη μας ανάρμοστη, όσο σοβαρή και αν είναι, τη συγχωράει ο Θεός, μετά από ειλικρινή μετάνοια, συντριβή και απογοήτευση.
Σχέσεις μέσα στη συζυγία.
Η συζυγία δεν είναι μόνο μια οικογενειακή σχέση ή ένας οικογενειακός δεσμός. Υπάρχει από μόνη της, ολόκληρος ή οικογένεια, μέσα στην ψυχοσωματική ένωση του ενός επιλεγμένου, συνήθως άνδρα, και της μιας επιλεγμένης, συνήθως, γυναίκας. Είναι η καθολική ψυχοσωματική ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας, σε μια ώριμη για τον σκοπό του γάμου ηλικία.
Η συζυγία και η τεκνοποιΐα φαίνεται πως σήμερα, όπως πάντα, να βρίσκονται σε περίοπτη θέση στην επιλογή των ζευγαριών. Αυτό δείχνουν οι σχετικές στατιστικές. Έτσι ανθίζουν οι κοινωνίες από ευτυχισμένα ζευγάρια και χαριτωμένα παιδιά.
Το διαζύγιο αποτελεί τη διάλυση της οικογένειας, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους ίδιους τους χωρισμένους και τα παιδιά τους.
Η γέννηση και ανατροφή παιδιών.
Η απόκτηση παιδιών από τη νόμιμη συζυγία είναι ανεκλάλητη ευτυχία και αμέτρητη χαρά για το ζευγάρι, αλλά και για τον Θεό, ο οποίος αγαπά ιδιαιτέρα τη σύλληψη και τη γέννηση παιδιών.
Οι γονείς, προ πάντων η μάνα, δεν μπορούν να κρύψουν τα ωραία, υψηλά και δυνατά συναισθήματα που νιώθουν, όταν πληροφορηθούν και νιώσουν στην κοιλιά της μητέρας το πρώτο σκίρτημα του εμβρύου. Με την ίδια μεγάλη χαρά, συνεχίζουν, συνήθως με τους κόπους της μητέρας, να παρακολουθούν την ανάπτυξή του στη βρεφική, τη νηπιακή, την παιδική και την εφηβική ηλικία, μέχρις ότου αποκτήσει τα χαρακτηρι στικα’ της προσωπικότητα’ς του , που το καθιστου’ν ικανό να χειρίζεται τα κυριότερα ζητήματα της ζωής του αυτοτελώς.
Πηγή : Αλέξανδρος Κακαβούλης, Ομότιμος Καθηγητής Ψυχοπαιδαγωγικής Πανεπιστημίου Κρήτης.
Ημ/νία γραφής : 4/4/2025
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
