Ο ΘΥΜΟΣΟΦΟΣ ΛΑΟΣ ΛΕΕΙ
“Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά αγιάζεις”
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Ακούγοντας κανείς τις παροιμίες του λαού μας, μόνο με θαυμασμό μπορεί να σταθεί κοντά του. Με τις παροιμίες του σχολιάζει, καυτηριάζει, προλαβαίνει, υποδεικνύει, καθρεφτίζει, δίνει μάθημα τα ζωής, γιατί εύστοχα κάνει την δική του ανατομία στα κοινωνικά προβλήματα.
Λέει λοιπόν, “Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά αγιάζεις”. Ναι αν ο παράς γίνει σκοπός ζωής, τότε σίγουρα οδηγεί στην παράβαση των θείων νόμων αλλά και στην παράβαση των ανθρωπίνων νόμων.
Αν ο παράς γίνεται σκοπός ζωής, τότε στραγγαλίζει την αγάπη, είτε είναι αδελφική, είτε φιλική, είτε συναδελφική, είτε συνεταιρική. Όταν το χρήμα γίνει σκοπός ζωής, τότε περιορίζεται η ορατότητά μας. Βλέπουμε μόνο ύλη, χώμα γη. Στερούμε από τον εαυτό μας την ευκαιρία να χαρεί τον κόσμο του πνεύματος, τον κόσμο του ουρανού. Αν το χρήμα γίνει σκοπός, γίνεται τότε αφέντης. Αφέντης σκληρός, αφέντης απαιτητικός, αφέντης δύστροπος, αφέντης ανάλγητος.
Όμως το χρήμα είναι μέσο. Είναι κάτι, δεν είναι το παν.
Αν το χρήμα γίνει σκοπός ζωής, τότε καταστρατηγεί ηθικούς νόμους, καταπατεί την δικαιοσύνη, οδηγεί στο σκοτάδι, αφαιρεί την γαλήνη, μας φορτώνει τύψεις, σκοτώνει την ανθρωπιά μας, μας καταδικάζει στη μοναξιά μας, αφαιρεί την αληθινή χαρά.
Ακόμα και το γέλιο ακούγεται ψυχρό, άχαρο, κενό.
Αν το χρήμα γίνει σκοπός ζωής, τότε ο συνάνθρωπος δεν είναι εικόνα Θεού, δεν γίνεται αδελφός.
Αν ο παράς γίνει σκοπός ζωής… δεν αισθάνεσαι τον πλησίον συνοδοιπόρο, αλλά τον βλέπεις σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης, σαν πορτοφόλι.
Αλλά το χρήμα είναι μέσο, είναι εργαλείο και μπορεί να σε αγιάσει, αν και όταν έτσι το αντιμετωπίσεις, γιατί το χρήμα γίνεται αγάπη, γίνεται προσπορά.
Κάποιοι συνάνθρωποί μας μπορεί να ανακουφιστούν, κάποιες ζωτικές ανάγκες τους να ικανοποιηθούν, κάποιες ελλείψεις τους να αναπληρωθούν, κάποια δάκρυα να σκουπιστούν, κάποιοι να ζεστάνουν, κάποιοι να ντυθούν, κάποιων η υγεία να αποκατασταθεί.
Όταν ο παράς γίνει δούλος, τότε υπηρετεί τον άνθρωπο, γιατί υπάρχει μέτρο στη χρήση του, σύνεση στη χρήση του, υπάρχει η αγάπη που εμπνέει τον προϋπολογισμό του.
Αν το χρήμα γίνει μέσο, τότε οι σχέσεις μας γίνονται ζεστές, χαριτωμένες, ανθρώπινες. Το χρήμα
πρέπει να συμπιέζεται με τη δικαιοσύνη και να υπηρετεί την αγάπη. Αξίζει να θυμόμαστε κάτι πολύ αληθινό. “Η ευτυχία μας δεν έγκειται στο έχει μας, αλλά στο είναι μας”.
Με αυτή τη στάση ζωής το χρήμα συντελεί ώστε οι αποσκευές μας για την μετά θάνατο ζωή μας να είναι γεμάτες με πράξεις αγάπης. Είναι τραγικός ο άνθρωπος που εξαντλεί τον δυναμισμό του μόνο για την απόκτηση του χρήματος. Ζει την κόλασή του πριν την κόλαση.
Δούλος στο χρήμα; Δούλος σε κάθε αμαρτία. Η σκλαβιά στο χρυσό κρύβει τη θέα του Χριστού και είναι ό,τι τραγικό θα μπορούσε να μας συμβεί.
Λοιπόν, ας χρησιμοποιούμε με την εν Χριστώ εξυπνάδα τάξης γης έτσι, για να κερδίσουμε τα του ουρανού. Γιατί δεν είναι φρόνιμο να παίρνει την καρδιά μας ότι είναι πρόσκαιρο στη γη.
Τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία;
Ίσως. Αν όμως δεχτούμε πως δεν μπορούν δεδομένου ότι η ανθρώπινη επαφή, η αγάπη, τα ασήμαντα πράγματα γύρω μας, μας κάνουν ευτυχισμένους, χωρίς χρήματα, τότε τι μας προσφέρουν;
Άγνωστο. Ίσως, μία αίσθηση τόσο παρεμφερή που μόνο ένας κορυφαίος ειδικός μπορεί να διαπιστώσει τη διαφορά.
Ο Άλεξ Ροβίρα, συγγραφέας των βιβλίων, “Η εσωτερική πυξίδα” και “Η καλή τύχη”, εξηγεί πολλές φορές στις συνεντεύξεις του πως τα χρήματα δεν διαφθείρουν τους ανθρώπους, απλώς μεγεθύνουν τις αρετές και τα ελαττώματά τους.
Ένας άνθρωπος με ευγενές υπόβαθρο, θα χρησιμοποιήσει την ευμάρεια για να ωφελήσει τους δικούς του και τον περίγυρό του, ενώ οποίος δεν έχει αναστολές θα διοχετεύσει τα χρήματα σε δραστηριότητες καθαρά κερδοσκοπικές ή ακόμα και σαφώς καταστροφικές.
Για να το πούμε αλλιώς : το χρήμα καθ’ αυτό δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό, είναι μόνο ένα όχημα
που μπορούμε να χρησιμοποιούμε καλά ή άσχημα.
Όταν κάποιος αποκτά ένα αναπάντεχα χρηματικό ποσό σημαντικό, μπορεί να βάλει τα επιπλέον χρήματα σ’ έναν αποταμιευτικό λογαριασμό, αν προτεραιότητά του είναι η ασφάλεια ή να τα χρησιμοποιήσει για ένα ταξίδι με τον σύντροφό του, αν θέτει ως προτεραιότητα τη διασκέδαση ή ακόμη και για μια επέμβαση αισθητικής χειρουργικής, αν βάζει σε πρώτο πλάνο την προσωπική του εικόνα.
Ένας επιχειρηματίας θα επενδύσει τα χρήματα με στόχο να τα πολλαπλασιάσει. Ένας φιλάνθρωπος μπορεί να τα διοχετεύσει προς ένα ίδρυμα που δουλεύει για τους λιγότερο προνομιούχους.
Ανακεφαλαιώνοντας : το χρήμα και ο τρόπος με τον οποίο το κάνουμε αποκαλύπτει ποιοί είμαστε.
Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό “Αγία Λυδία “.
Ημ/νία γραφής : 20/6/2025
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
