ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Εάν διατυπώσουμε την ερώτηση από τι έχει σήμερα περισσότερο ανάγκη η κοινωνία μας, η απάντηση πιθανόν να είναι : “Από χρήματα και από άνοδο του βιοτικού επιπέδου”. Και όμως! Αν θέλουμε να δούμε καλύτερες ημέρες ως έθνος, πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στις μητέρες. Επιτακτική είναι η ανάγκη να έχουμε σωστές μητέρες. Αυτές μπορούν να συντελέσουν και στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου, αλλά κυρίως του πνευματικού. Πως θα συντελέσουν σ’ αυτό. Με τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους.
Πόσες όμως από τις σημερινές γυναίκες, που είναι σε ηλικία γάμου, αντιλαμβάνονται την ιερή αυτή αποστολή τους; Πόσες γυναίκες κατανοούν ότι τα παιδιά είναι ευλογία του Θεού και ότι έχουν καθήκον να τα αναθρέψουν εν “παιδεία και νουθεσία Κυρίου”; (Εφ.ς’4). Δηλαδή να τα φροντίσουν με επιμέλεια και να τα παιδαγωγήσουν και νουθετήσουν σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου;
Ο Θεός με πολλή σοφία και χάρη έδωσε στη γυναίκα το χάρισμα της μητρότητας. Έτσι με την γέννηση των παιδιών ανανεώνεται και συνεχίζεται η ζωή. Ζούμε όμως σε εποχή αποστασίας, ακαταστασία και “ανωμαλίας”. Πόσα απαίσια εγκλήματα γίνονται καθημερινά! Αυτά οφείλονται κυρίως στο ότι δεν έχουμε σωστές μητέρες. Αυτοί που παρανομούν, άραγε είχαν μητέρες αφοσιωμένες, οι οποίες μαζί με το μητρικό γάλα να τους μεταδώσουν και τη χριστιανική πίστη; Ίσως αυτές να αγαπούσαν τα παιδιά τους.
Όταν όμως τα ανατρέφουν χωρίς Χριστό, τότε γίνονται επικίνδυνα για την κοινωνία. Κύριο γνώρισμα της σωστής, της Χριστιανικής μητέρας, είναι η πίστη στο Θεό και η στοργή προς τα παιδιά. Η λέξη “στοργή” στην Ελληνική γλώσσα παράγεται από το ρήμα “στέργω” που σημαίνει “αγαπώ ή ακάθεκτα επιθυμώ, ρέπω σε κάτι”, και χρησιμοποιείται κανονικά μόνο για τους γονείς και για κανέναν άλλον, εκτός από τα παιδιά τους.
Όπως γνωρίζουμε τα μεγάλα έργα απαιτούν και μεγάλες θυσίες. Το έργο κάθε μητέρας, πλούσιας ή φτωχής, είναι όχι απλώς μεγάλο, αλλά το πιο σπουδαίο, που μπορεί ο άνθρωπος να κάνει με τη βοήθεια του Θεού. Ακριβώς επειδή είναι μεγάλο, απαιτεί και μεγάλες θυσίες. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο άριστος αυτός παιδαγωγός, γράφει σχετικά τα εξής :
“Και μήτηρ αργούσαν υπέρ του παιδός, ήδεται τη αλγηδόνι, φροντίζειν υπέρ των τεχθέντων και ευφραίνεται επί ταις φροντίσι καίτοι γε η φροντίς καθ’ εαυτής πικρόν. Αλλ’ όταν υπέρ παίδων γένηται, πολλήν έχει την ηδονήν.” (Εις Β’ Θεσσαλονικείς, Δ, ΕΠΕ 23, 66). Η μητέρα που πονεί για το παιδί της αισθάνεται ηδονή στον πόνο, φροντίζει για τα παιδιά που γέννησε και ευχαριστείτε με τις φροντίδες, αν και βέβαια η φροντίδα αυτή καθ’ εαυτήν είναι πικρή. Αλλ’ όταν γίνεται για τα παιδιά περιέχει πολλή ηδονή.
Πολλές μητέρες κατά καιρούς έδρασαν επωφελώς για την κοινωνία, όπως αναφέρει η ιστορία. Μερικές δε από αυτές έγιναν διάσημες και είναι γνωστές διότι ανέδειξαν σπουδαία παιδιά. Θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε ορισμένες άγιες μητέρες, που είχαν πίστη θερμή και ανέθρεψαν τα παιδιά τους με το φόβο του Θεού. Αυτές είναι πρότυπα μητέρων και πρέπει να τις μιμηθούν και οι σημερινές γυναίκες, που επιθυμούν να κάνουν οικογένεια και να αναθρέψουν σωστά τα παιδιά τους.
Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε την ηρωική μητέρα των Μακκαβαίων, τη Σολομονή, η οποία προέτρεπε τους επτά γιους της στο μαρτύριο, για να μην αρνηθούν την πίστη τους στον αληθινό Θεό. Μάλιστα στον νεότερο γιο είπε τα εξής συγκινητικά :
“Παιδί μου, λυπήσου εμένα που σε κράτησα εννέα μήνες στην κοιλιά μου, που σε θήλασα τρία έτη και σε ανέθρεψα, δίνοντας σου την απαραίτητη τροφή για να ζεις, και σε έφερα στην ηλικία αυτή. Μη φοβηθείς τον δήμιο, αλλά δέξου τον θάνατο.
Έπειτα από τα λόγια αυτά και τον θάνατο των παιδιών της, μαρτύρησε και η ίδια. Την μητέρα των Μακκαβαίων μιμήθηκε και η μητέρα ενός από τους Σαράντα Μάρτυρες. Επειδή ο γιος της είχε ισχυρό οργανισμό, δεν ξεψύχησε πάνω στην παγωμένη λίμνη, όπου βρισκόταν όλη τη νύχτα. Πλησίασε τότε εκείνη το γιο της και τον έβαλε στην άμαξα που είχαν στοιβαχθεί οι άλλοι Μάρτυρες, ώστε να μη στερηθεί το μαρτυρικό στεφάνι. Γράφει ο Μέγας Βασίλειος (ΕΠΕ 7, 310).
Η μητέρα κάποιου από τους μακάριους εκείνους, όταν αντίκρισε τους άλλους να έχουν κιόλας πεθάνει από το ψύχος, το παιδί της δε ακόμη να αναπνέει λόγω και της ρωμαλαιότητας και της καρτερίας στα δεινά και ενώ οι δήμιοι το άφηναν με την ιδέα ότι μπορούσε να αλλάξει γνώμη, αυτή, αφού το σήκωσε με τα χέρια της, το έβαλε επάνω στο αμάξι, στο οποίο ευρισκόμενοι και οι υπόλοιποι οδηγούνται στη φωτιά ως άξια μητέρα Μάρτυρα.
Δεν άφησε δάκρυα απρεπή, δεν ξεστόμισε κάτι το ταπεινό και ανάξιο προς την περίσταση. Αλλά είπε : Βάδιζε παιδί μου, τον καλό δρόμο μαζί με τους συνομηλίκους σου, μαζί με τους ομόσκηνους μην απουσιάσεις από την χορεία, μην εμφανιστείς δεύτερος από τους άλλους στον Κύριο. Υπήρξε πραγματικά βλαστάρι καλό από καλή ρίζα. Έδειξε έτσι η γενναία μητέρα ότι τον είχε αναθρέψει με τα δόγματα της πίστεως πάρα με το γάλα της.
Τέτοιες ήταν και οι άγιες μητέρες των Τριών Ιεραρχών. Θα επιμένουμε λίγο στην μητέρα του Χρυσοστόμου, η οποία έμεινε χήρα από τα δέκα εννέα της χρόνια και απέρριψε όλες τις προτάσεις που είχε για δεύτερο γάμο, για να αναθρέψει χριστιανικά το παιδί της. Ανέδειξε έτσι τον μεγάλο Ιεράρχη Χρυσόστομο.
Τέλος, δε αναφέρουμε την Μόνικα, την μητέρα του Αγίου Αυγουστίνου. Αυτή επί 17 χρόνια προσευχόταν πολύ θερμά με δάκρυα και παρακαλούσε τον Θεό για την μετάνοια και σωτηρία του γιου της, με αποτέλεσμα να βρει τον δρόμο της σωτηρίας και να αναδειχθεί Άγιος!
Αυτές, είναι πραγματικά πιστές μητέρες. Ευλογημένες και πρότυπα για όλες τις σημερινές μητέρες.
Πηγή : Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, Αδελφότητος Θεολόγων “Ο ΣΩΤΗΡ”.
Ημ/νία γραφής : 8/7/2025
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
