ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ “ΘΑ ΣΕ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ” !
Γράφει : Ο Δημήτριος Μητρόπουλος Αντ/γος ε.α. Επιτ. Υπαρχηγός. ΕΛ.ΑΣ. Πτυχ. Νομικής και Δημ. Δικαίου και Πολ. Επιστημών Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγγραφέας, Μέλος της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων
Σε ένα Αιγαιοπελαγίτικο νησί στην αίθουσα αναμονής ενός ιατρείου, γίνεται συζήτηση για τον Άγιο Πορφύριο. Βρίσκει τότε την ευκαιρία η κυρία Δήμητρα να εξομολογηθεί στις γνωστές της μια παλιά, πριν από 35 και πλέον ιστορία της. Είχε βρεθεί από τη Ρόδο στην Αθήνα για κάποιες υποθέσεις της και τότε σκέφτηκε ν’ αναζητήσει μια χαρτορίχτρα, για να τη συμβουλευτεί για κάποια προβλήματά της. Δεν ήταν πιστή η κυρία Δήμητρα. Κάποτε – κάποτε πήγαινε στην εκκλησία. Όμως την ενδιέφεραν και οι εκπομπές της τηλεόρασης για ζώδια, χαρτορίχτρες και καφετζούδες.
Ανήκε στην μερίδα αυτών, προς τους οποίους παραπονείται ο Άγιος Θεός με το στόμα του προφήτη Ηλία και τους λέγει : “Έως πότε υμείς χωλανείτε επ’ αμφοτέραις ταις ιγνύαις; “(Βασ.ιη’21).
Έως πότε θα κουτσαίνετε και από τα δυο σας πόδια; Έως πότε θα πατάτε στον δρόμο μου και θα παραπατάτε συγχρόνως στον δρόμο των ειδώλων;
Το παράπονο αυτό του Θεού προς τον εκλεκτό λαό του Ισραήλ της εποχής του προφήτη Ηλία πριν 2.500 χρόνια, ταιριάζει και σε πολλούς “Ορθόδοξους Χριστιανούς της εποχής μας.
Τότε λοιπόν η κυρία Δήμητρα, μια που βρέθηκε στην Αθήνα, θεώρησε ευκαιρία ν’ αναζητήσει κάποια χαρτορίχτρα. Μπαίνει λοιπόν σ’ ένα ταξί και λέει στον οδηγό :
– Θέλω να με πας, κύριε οδηγέ, σε μια χαρτορίχτρα, γιατί έχω προβλήματα.
Έτυχε όμως ο οδηγός να είναι πιστός Χριστιανός και της λέει :
Εσύ, ώριμη και παντρεμένη γυναίκα, τρέχεις σε χαρτορίχτρες σαν τα τρελά κορίτσια, που ζητούν
τη μοίρα τους. Εγώ θα σου δείξω έναν άνθρωπο του Θεού Άγιο θα έλεγα, που θα σε βοηθήσει. Δεν είναι μέσα στην Αθήνα, αλλά στο Μήλεσι, που απέχει 40 χιλιόμετρα από εδώ. Και να μην νομίσεις ότι το κάνω για να πάρω τα χρήματα, αν θέλεις, θα σε πάω δωρεάν – μαζί με δύο πελάτισσες κυρίες από το νέο Ψυχικό – στον άνθρωπο αυτό που λέγεται πατήρ Πορφύριος. Θα σου δώσει τη λύση και θα χαρείς. Δέχτηκε η κυρία Δήμητρα και σε μια ώρα βρισκόταν στο Μήλεσι, έξω από το κελλάκι του πατήρ Πορφυρίου, όπου περίμενε και άλλος κόσμος να τον δει. Η ώρα περνούσε και το πλήθος του κόσμου όλο και αυξανόταν. Ο οδηγός του ταξί μέσα στο αυτοκίνητο’ του καθόταν κι αυτός με υπομονή μέχρι να τελειώσει επιτυχώς η εθελοντική αποστολή του.
Σε λίγο βγαίνει μια’ μοναχή και φωνάζει :
– Η κυρία Δήμητρα να περάσει να δει τον πατέρα Πορφύριο.
Αυτή δεν απάντησε, διότι κανείς δεν την ήξερε.
Νόμισε ότι πρόκειται για κάποια άλλη. Αλλά επαναλαμβάνεται η πρόσκληση.
– Ο πατήρ Πορφύριος ζητεί να περάσει μέσα η κυρία Δήμητρα.
Η μοναχή επαναλαμβάνει και τρίτη φορά :
– Η κυρία Δήμητρα να περάσει στον πατέρα Πορφύριο.
Τότε σηκώνεται και απαντά.
– Εγώ λέγομαι Δήμητρα, αλλά δεν με ξέρει κανείς.
– Έλα ευλογημένη, εσένα ζητά ο πατήρ, της απαντά η μοναχή.
Μπαίνει δειλά – δειλά στο κελλάκι κι ακούει τον Γέροντα να της λέει στοργικά :
Καλώς την κυρά Δήμητρα, που έρχεται από τη Ρόδο και ζητεί λύση στα προβλήματά της. Όμως, καλή μου κυρία, εσύ που θέλεις να πας στις χαρτορίχτρες και καφετζούδες, για να σε βοηθήσουν, δεν ξέρεις ότι θα σε μπερδέψουν άσχημα στα πλοκάμια του Σατανά; Και αντί για καλό θα σε βρει ζημιά μεγάλη; Δεν ξέρεις παιδί μου ότι αυτό είναι μεγάλη αμαρτία; Όποιος ασχολείται με τους πληροφοριοδότες του Σατανά, χωρίζεται τελείως από το Χριστό και μόνος του υπογράφει την απώλειά του;
Δεν επιτρέπεται σ’ αυτούς να πλησιάζουν στα Άχραντα Μυστήρια, στο Ποτήριο της ζωής, στη θεία Κοινωνία. Εσύ λίγο πιστεύεις. Εμπιστεύσου λοιπόν τη ζωή σου στο Θεό και αυτός θα σε βοηθήσει σε όλα. Είσαι φιλάσθενη και θα έρχεται η μια ασθένεια μετά την άλλη. Αλλά εσύ κράτα την πίστη σου και ο Θεός βοηθός!
Για να είσαι μάλιστα προετοιμασμένη και για ένα άλλο και να μην ταραχθείς, σε προειδοποιώ ότι ο άνδρας σου σε λίγο καιρό θα πεθάνει, αλλά να ξέρεις ότι ο Θεός δεν θα σε αφήσει αβοήθητη. Στη ζωή μας έρχονται οπωσδήποτε μπόρες, δυνατές και μεγάλες. Αλλά αν καταφεύγουμε στο Θεό, μας προστατεύει και βοηθεί να τις ξεπερνάμε. Έχε λοιπόν εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Συγκλονίστηκε η κυρία Δήμητρα από αυτά που άκουσε. Αφυπνίστηκε! Ώστε λοιπόν μας βλέπει ο Θεός! Τα γνωρίζει όλα. Και όσα συμβαίνουν γύρω μας, και τις λαχτάρες που έχουμε μέσα μας. Είναι τόσο κοντά μας και μας παρακολουθεί. Κατάλαβε και πόσο κακό είναι να καταφεύγει κανείς στα στέκια του Σατανά. Μετάνιωσε ειλικρινά για την προηγούμενη νοοτροπία της κι έγινε άλλος άνθρωπος, μετά την επίσκεψη της στο κελί του Αγίου Πορφυρίου. Έχουν περάσει από τότε πάνω από 35 χρόνια και η κυρία Δήμητρα έχει γίνει συνειδητή Χριστιανή, γεμάτη πίστη. Καταφύγιό της η Εκκλησία και μόνο η Εκκλησία. Εκεί βρίσκει τη χάρη του Θεού, που της εξασφαλίζει την ελπίδα και τη σιγουριά. Τώρα μπορεί να βεβαιώνει ο “Κύριος στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου “(ψαλ.ιζ'[17] 3). Συχνά – πυκνά καταφεύγει σ’ Αυτόν, αλλά και με θάρρος και πειθώ ομολογεί, ότι μόνο σ’ αυτόν βρίσκουμε τη σωτηρία στις αναποδιές του πολυτάραχου βίου μας. Ο Άγιος Πορφύριος είχε κάνει και πάλι το θαύμα του!
Πηγή : Χριστιανικό Ορθόδοξο Περιοδικό “ο Σωτήρ”.
Ημ/νία γραφής : 14/5/2025
Με εκτίμηση
Δημήτριος Μητρόπουλος
