Αγώνας ενάντια σε υποβάθμιση και φτώχεια.

Η σημειολογική και σημασιολογική παράφραση του συνθήματος «είναι δίκαιο και γίνεται πράξη» της κυβερνητικής συμμαχίας που υποστηρίζεται, ευγενικά, διακριτικά και επιμελώς ως υπάκουο τέκνο, από θεσμούς, δανειστές και ισχυρούς «ευρωπαϊκούς συνεταίρους», υπερτονίζει την κύρια αντίθεση στην εφαρμογή της ρύθμισης μείωσης των παλαιών και νέων συντάξεων. Και αυτό γιατί από μόνη της η αιτιολογική βάση της εξασφάλισης αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης κατά το δυνατό εγγύτερο σε εκείνο που ο ασφαλισμένος είχε κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου του δεν έλαβε υπόψη στο σύνολο τις εφαρμοζόμενες οικονομικές πολιτικές και στηρίχθηκε στο ιδεατό μιας δήθεν πετυχημένης πολιτείας που προστατεύει κοινωνία και πολίτες με απόλυτες δομές δημοκρατίας, ασφάλειας, πρόνοιας και πολιτισμού.

Η εφημερίδα της ευρωπαϊκής επιτροπής δημοσίευσε την οριστική εφαρμογή των μειώσεων. Έτσι σε συνέχεια των προηγούμενων μνημονιακών συγκυβερνήσεων  η συναρμολογηθείσα με αριστερόστροφους κοχλίες κοινοβουλευτική πλειοψηφία φέρθηκε ανίκανη να αντισταθεί και ακολούθησε την πεπατημένη των περικοπών. Δυστυχώς η επί μακρόν θητεία σε μη κυβερνητικά σχήματα δεν στάθηκε ικανή να αλλάξει το status των κυβερνητικών συντηρητισμών που στοχεύει στη διατήρηση της εξουσίας.

Με την εκ νέου ανατροπή, της ήδη επί τα χείρω μεταβληθείσας οικονομικής κατάστασης των συνταξιούχων, δυσκολεύεται η διαβίωση και η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων και των αναγκών τους.  Το φάσμα της φτώχειας που βρίσκεται στο κατώφλι έκαμψε το ηθικό τους. Είναι ανέφικτη κι άλλη  υπέρβαση. Είναι ατελέσφορος ο επαναπρογραμματισμός ιεράρχησης του τρόπου ζωής. Εκτιμάται ότι ακόμα και τα λιγότερα αριθμητικά ευρώ της μείωσης θα υπερβούν αναλογικά όλα τα όρια αντοχής του κάθε συνταξιούχου με απρόβλεπτες τις παραπέρα συνέπειες. Η τάση της πηγαίας αυτοσυντήρησης και της προστασίας της οικογένειας μειώνει τις αντοχές και αδυνατεί τους δεσμούς κράτους και πολίτη. Η ρήξη ενισχύεται. Τα αισθήματα αδικίας και αντιπαλότητας δημιουργούν εχθρικό περιβάλλον συναίνεσης, δημιουργίας και παραγωγικότητας. Η κοινωνική κατάρρευση συνεχίζεται, η ηθική παύει και η ανομία παίρνει εύκολα τη θέση της.

Δυστυχώς το άδικο δεν θα ήταν πράξη αν η σημερινή ηγετική ομάδα είχε κατανοήσει από τα χρόνια της αντιπολίτευσης ότι η αξιοπρέπεια και η ποιότητα ζωής περνούν μέσα από το επίπεδο ανακούφισης της καθημερινότητας  και διασφαλίζονται με μεταρρυθμιστικές πολιτικές ώστε η εξυπηρέτηση των βασικών ανταποδοτικών αναγκών του συνταξιούχου να μην εξαρτάται μόνο από το μέγεθος της σύνταξης αλλά από την ομαλή λειτουργία του κράτους πρόνοιας και της νομιμότητας.

Επίσης το άδικο δεν θα ήταν πράξη αν οι κρατούντες δεν εθελοτυφλούσαν στην πραγματικότητα αφού από τη σύνταξη εκτός της διαβίωσης επηρεάζονται άμεσα α) το προσδόκιμο ζωής, β) το μέγεθος των ζητημάτων υγείας και περίθαλψης, γ) η μόρφωση και επιμόρφωση των παιδιών με καίριες συνέπειες στην προκοπή και το μέλλον τους, δ)  τα άνεργα μέλη της οικογενείας, για τα οποία τις ευκαιρίες εργασίας όφειλε η πολιτεία να προσφέρει, ε) η εκπλήρωση των δυσβάσταχτων φορολογικών βαρών, στ) η συντήρηση της αξίας και της υπεραξίας κινητών και ακινήτων περιουσιακών στοιχείων, ζ) η κίνηση αγοράς και εμπορίου και τέλος η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Παραμερίζοντας τα προφανή υπερίσχυσε ο σκοπός και διαφαίνεται οριστικά ότι η τελευταία δημοσιονομική προσαρμογή ήρθε για να μείνει. Το τριτοτέταρτο ταπεινωτικό μνημόνιο που προήλθε από τις  εκκωφαντικά απούσες και ανίσχυρες εθνικές προνοιακές στρατηγικές  προβλέπεται να εφαρμοσθεί υποτακτικά και ανάλγητα. Η συγκυρία της οικονομικής κρίσης και της έξαρσης εθνικών θεμάτων δημιουργεί προβληματικό πεδίο άμεσων διορθωτικών πράξεων. Μάλιστα ευχόμαστε ο οποιοσδήποτε συμψηφιστικός πολιτικός τακτικισμός ανταλλαγμάτων να μην αποτελέσει μέγιστο κίνδυνο στα εθνικά θέματα.

Τα περιβόητα πλεονάσματα είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθούν σε πάγια αποδοτική άμβλυνση των ανισοτήτων. Ευκταίο  θα ήταν μέρος τους να διατεθεί στην εφαρμογή των αποφάσεων του ΣτΕ και των άλλων ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποτελέσουν τη βάση οικονομικών ψηφοθηρικών ανταλλαγμάτων και μέσο στρατολόγησης κομματικών ακολούθων. Μια παράταση εφαρμογής των μειώσεων μόνο πρόσκαιρη λύση θα ήταν.

Με το δικαίωμα και την υποχρέωση προβολής του νόμιμου, του ηθικού και του δικαίου οι απόστρατοι καταθέτουν και πάλι την αντίθεσή τους στις επερχόμενες περικοπές συντάξεων και προτάσσοντας τη λογική και τους νόμους διεκδικούν αδιάκοπα και σταθερά την οικονομική τους βελτίωση.

Όραμα των αποστράτων είναι η ισονομία και ευημερία των πολιτών της χώρας μέσα από προώθηση δίκαιων και βιώσιμων πολιτικών ανάπτυξης και προόδου. Μόνο με ανάπτυξη επιτυγχάνεται η σταθερή οικονομική πολιτική και ισοσκελίζεται το παθητικό πολιτών και κοινωνίας.

Οι απόστρατοι, με ηθικούς στόχους, θέσεις και αγώνες, επιθυμούν και συμβάλλουν σε μια ορθολογική διακυβέρνηση βασισμένη στη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και τη νομιμότητα. Όραμα των αποστράτων δεν είναι ο «παχυλός» παροπλισμός αλλά η αξιοπρέπεια και η διαρκής προσφορά, εκείνων που θέλουν και μπορούν, μέσα από πλήθος ικανών και μη απαγορευτικών επιλογών παραγωγικής δραστηριότητας.

Ο στόχος για επαναφορά στο δίκαιο και την κανονικότητα θέλει, επιμονή και αγώνα. Η λήθη και η αδιαφορία δεν είναι συμβατά με τον τίτλο και την ιδιότητα του απόστρατου. Δεν τους αρμόζει ούτε ο οίκτος. Ο αγώνας τους ενάντια στην υποβάθμιση και τη φτώχεια θα είναι μεγάλος και διαρκής. Το ηθικό πλεονέκτημα είναι τώρα με το μέρος τους. Με δύναμη και επιχειρήματα έχουν την υποχρέωση να νικήσουν. Να νικήσουν τον κατήφορο, το μαρασμό και την αδικία.-

ΙΟΥΝΙΟΣ 2018

(*) Ο Αντ/γος ε.α. Χριστολουκάς Νικόλαος, τέως Πρόεδρος του ΤΕΑΠΑΣΑ, είναι Γεν. Γραμματέας του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών